Wyroki KIO połączone z przetargami
Szukaj po sygnaturze, zamawiającym, przepisie PZP albo problemie z oferty. Atlas łączy orzeczenia KIO z konkretnymi ogłoszeniami BZP, więc analizujesz spór razem z przetargiem, którego dotyczył.
Nie wiesz czym jest KIO? Przeczytaj poradnik: jak działa Krajowa Izba Odwoławcza.
Kanoniczne wejścia tematyczne
Indeksowalne strony tematów i przepisów, zamiast starych wariantów z filtrami noindex.
Monitoruj przetargi zanim problem trafi do KIO
Orzeczenia pokazują ryzyka, ale pieniądz jest w nowych postępowaniach. Ustaw alert na przetargi z podobnym zakresem i sprawdzaj sporne warunki wcześniej.
- Odwołujący: Comarch Healthcare S.A.Zamawiający: Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku…Sygn. akt: KIO 1204/19 WYROK z dnia 9 lipca 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Emilia Garbala Protokolant: Aldona Karpińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 czerwca 2019 r. przez wykonawcę Comarch Healthcare S.A., Al. Jana Pawła II 39a, 31-864 Kraków w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku, ul. J. Waszyngtona 17, 15-274 Białystok, przy udziale wykonawców: 1. Atende Medica Sp. z o.o., Al. Wilanowska 313, 02-665 Warszawa, 2. Compu Group Medical Polska Sp. z o.o., ul. Do Dysa 9, 20-149 Lublin, zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego, orzeka: 1. uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu nr 1 dotyczącego opisu systemu w sposób wskazujący na system firmy Kamsoft S.A. i nakazuje zamawiającemu dokonanie modyfikacji specyfikacji istotnych warunków zamówienia w ten sposób, aby opis systemu nie zawierał opisu rozwiązań specyficznych wyłącznie dla systemu firmy Kamsoft S.A., 2. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie pozostałych zarzutów z uwagi na ich częściowe uwzględnienie przez zamawiającego i częściowe wycofanie przez odwołującego, 3. kosztami postępowania obciąża zamawiającego Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku, ul. J. Waszyngtona 17, 15-274 Białystok, i: 3.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego Comarch Healthcare S.A., Al. Jana Pawła II 39a, 31-864 Kraków, tytułem wpisu od odwołania, 3.2. zasądza od zamawiającego Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku, ul. J. Waszyngtona 17, 15-274 Białystok, na rzecz odwołującego Comarch Healthcare S.A., Al. Jana Pawła II 39a, 31-864 Kraków, kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy zero groszy) tytułem zwrotu kosztu uiszczonego wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Białymstoku. Przewodniczący: .............................. Sygn. akt KIO 1204/19 UZASADNIENIE Zamawiający - Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. L. Zamenhofa w Białymstoku, ul. J. Waszyngtona 17, 15-274 Białystok, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Dostawa i wdrożenie systemu informatycznego dla UDSK”, nr referencyjny: PN-25/19/13. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 12 czerwca 2019 r., nr 2018/S 111-271195. Specyfikacja istotnych warunków zamówienia (dalej: „siwz”) również została opublikowana w dniu 12 czerwca 2019 r. W dniu 24 czerwca 2019 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wniesione przez wykonawcę Comarch Healthcare S.A., Al. Jana Pawła II 39a, 31-864 Kraków (dalej: „odwołujący”), w którym odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1) art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 1986 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez ustalenie treści siwz i OPZ w sposób, który bezzasadnie foruje jednego z potencjalnych wykonawców, a zatem w sposób, który może naruszać uczciwą konkurencję, 2) art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez: w zakresie świadczenia serwisu pogwarancyjnego: a. niedozwolone połączenie zamówienia na dostawę i wdrożenie systemu z zamówieniem na serwisu pogwarancyjny, o minimalnej długości świadczenia 36 miesięcy, przez co naruszono także art. 5b pkt 1 ustawy Pzp, przy jednoczesnym zaniechaniu określenia długości terminu wykonania tego świadczenia, co skutkuje de facto niemożnością prawidłowego oszacowania wartości zamówienia w tym zakresie, czym zamawiający naruszył także art. 36 ust. 1 pkt 4, art. 32 ust. 1 w zw. z art. 34 ust. 1 i ust. 3a pkt 2 ustawy Pzp, b. zaniechanie uzasadnienia zawarcia umowy w zakresie świadczenia usługi serwisu pogwarancyjnego na okres dłuższy niż 48 miesięcy, zaniechanie zawiadomienia Prezesa UZP w tym zakresie, czym zamawiający naruszył także art. 142 ust. 1, 2 i 3 ustawy Pzp, c. zaniechanie wprowadzenia obligatoryjnych postanowień umowy, o których mowa w art. 142 ust. 5 ustawy Pzp, a także wadliwie sformułowanie postanowień umowy w zakresie możliwości jej zmian, przez co naruszono także art. 144 ust. 1 w zw. z art. 14 i art. 139 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 3531 k.c., d. wprowadzenie elementu oferty w postaci wskazania przez wykonawcę długości serwisu pogwarancyjnego, który to element sprawia, że oferty są nieporównywalne, przez co naruszone zostały także art. 91 ust. 1 i 2 ustawy Pzp, w zakresie usług rozwoju, o których mowa w § 2 ust. 4 umowy: a. wadliwie sformułowany formularz ofertowy w zakresie stawki za roboczogodzinę, co prowadzi do absurdalnej konieczności wliczenia stawki za 1 roboczogodzinę w wynagrodzenie ryczałtowe, przez co naruszone zostały także art. 91 ust. 1 i 2 ustawy Pzp, b. brak określenia maksymalnej i minimalnej liczby roboczogodzin świadczenia usługi rozwoju oraz powiązanie okresu świadczenia usługi rozwoju (płatnej na podstawie stawek za roboczogodzinę) z okresem, w jakim ma być świadczona gwarancja, będąca kryterium oceny ofert i świadczona w ramach wynagrodzenia ryczałtowego, przez co naruszone zostały także art. 91 ust. 1 i 2 ustawy Pzp, c. zaniechanie wprowadzenia obligatoryjnych postanowień umowy, o których mowa w art. 142 ust. 5 ustawy Pzp, a także wadliwie sformułowanie postanowień umowy w zakresie waloryzacji stawki roboczogodziny, przez zaniechanie opisania zasad waloryzacji tej stawki, co narusza także art. 142 ust. 5, art. 14 i art. 139 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 3531 k.c., 3) art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 oraz art. 14 i art. 139 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 354 § 2 k.c. poprzez zaniechanie wprowadzenia do OPZ zapisów gwarantujących współpracę wierzyciela (zamawiającego) z dłużnikiem (wykonawcą) w zakresie migracji, która jest procesem niemożliwym do realizacji bez takiej współpracy, zaniechanie wprowadzenia zapisów zapewniających: a. dostarczenie przez zamawiającego danych do migracji z aktualnie używanych systemów w uzgodnionym formacie CSV, b. udostępnienie dokumentacji technicznej opisującej struktury danych w aktualnie użytkowanych systemach wykonawcy na jego żądanie, c. wsparcie zamawiającego przez producentów aktualnego oprogramowania w celu przygotowania i dostarczenia przez zamawiającego danych do migracji, d. niejasne sformułowanie dotyczące odpowiedzialności za jakość migracji danych, w sytuacji gdy wykonawca może odpowiadać za proces migracji, a nie za jakość danych, które takiej migracji podlegają, e. nieokreślony zakres danych podlegających migracji i próbę rozszerzenia tego zakresu na etapie realizacji umowy w toku analizy przedwdrożeniowej, 4) art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez niepełny opis przedmiotu zamówienia w zakresie integracji, zaniechanie udostępnienia pełnej specyfikacji interfejsu i protokołu wymiany danych systemów posiadanych już przez zamawiającego - tj. Marcel i ELMI oraz wprowadzenie wymogu, że wykonawca pokryje ewentualne koszty integracji, jakie mogą się pojawić po stronie firmy MARCEL i ELMI, a także w zw. z § 13 pkt 1 Rozporządzenia w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia poprzez niekonkurencyjne sformułowanie wymogów prezentacji, 5) art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z § 13 pkt 1 Rozporządzenia w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia poprzez: a. wymaganie dostarczenia próbki o maksymalnym czasie 7 godzin, w których mają być zaprezentowane wszystkie funkcjonalności wymagane dla próbki, w sytuacji gdy tak krótki czas jest nierealny i uniemożliwia zaprezentowanie i rzetelną ocenę znacznej liczby funkcji systemu, b. wadliwie sformułowany Regulamin Prezentacji Próbki, c. wymaganie dostarczenia nagrania o maksymalnym czasie 1200 minut, w których mają być zaprezentowane wszystkie funkcjonalności wymagane, w sytuacji gdy tak krótki czas jest nierealny i uniemożliwia zaprezentowanie i rzetelną ocenę znacznej liczby funkcji systemu, d. zastrzeżenie przez zamawiającego prawa do weryfikacji każdej z opisanych w Załączniku 1 Opis przedmiotu zamówienia cech systemu podczas badania prezentacji prowadzonej przez wykonawcę na etapie badania oferty, co prowadzi do wypaczenia sensu próbki systemu, konieczności przygotowania próbki w formie wszystkich funkcjonalności na etapie składania ofert i poniesienia nieproporcjonalnych kosztów z tego tytułu, 6) art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z § 13 pkt 1 Rozporządzenia w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia, poprzez żądanie dostarczenia certyfikatu i oświadczenia producenta, w sytuacji gdy wymagania serwerów określone w siwz spełniają tylko serwery jednego producenta. W stosunku do ww. postanowień siwz odwołujący podniósł następującą argumentację i żądania: „ad. 1 Zapisy sprzyjające konkretnemu producentowi systemu Poprzez opis przedmiotu zamówienia Zamawiający faworyzuje jednego z potencjalnych wykonawców - zdaniem Odwołującego firmę Kamsoft S.A. Zamawiający w załączniku nr 1A opisu przedmiotu zamówienia swoimi zapisami nie daje szans na spełnienie funkcjonalności żadnemu innemu oprogramowaniu niż to oferowane przez Kamsoft S.A. z siedzibą w Katowicach przy ul. 1 maja 133 (dalej „Kamsoft). W opisie wymagań obligatoryjnych, pojawiają się funkcjonalności niepomagające w obsłudze pacjenta, a funkcjonalności realizowane w konkretny, opisany przez Zamawiającego, sposób jedynie przez rozwiązanie Kamsoft jak cały proces zarządzania obłożeniem łóżek. (...) Na potwierdzenie tego załączamy powyżej zdjęcie prezentowane przez firmę Kamsfot aplikacji „Pulpit Pielęgniarski” w sklepie Microsoft (tj. Microsoft Storę, zdjęcie z dnia 24.06.2016 link do strony WWW: httDs://www.microsoft.com/pl-pl/p/ksiega-oddzia%C5%82 owa/9pd67httimdw?activetab=pivot:overviewtab#). Na podstawie opisu funkcjonalności zamieszczonej na w/w stronie internetowej oraz wyglądu ekranu, widać wszystkie wymagania związane wyglądem i zawartością listy oddziału (Księgi oddziałowej), których Zamawiający oczekuje. Żaden z pozostałych producentów nie jest w stanie pokazać dokładnie takiego samego ekranu, gdyż poszczególne pozycje realizuje w inny sposób. Dlatego też tylko firma Kamsoft może spełnić dokładnie tak zapisane funkcjonalności. (...) Kolejnym zapisem wskazującym na firmę Kamsoft jest zamieszczone w specyfikacji wymagań mówiących o Księdze wstępnej. (...) W Rozporządzeniu Ministra w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, nie ma wzmianki o takiej księdze, w związku z czym nie jest ona implementowana do systemów w wersjach zgodnych z rozporządzeniami. Jedynym systemem na rynku posiadającym takową księgę i jej obsługę jest system KS-MEDiS firmy Kamsoft. (...) Zauważyć również należy, iż w specyfikacji technicznej (załącznik 1_zalacznik_1A_opis_przedmiotu_ zamówienia.docx strona 6 Wymagań szczegółowych punkt od 29 do 32) występuje nazwa własna proponowanego tylko przez firmę Kamsoft rozwiązania. (...) Dodatkowo Zamawiający w załączniku nr 1A opisu przedmiotu zamówienia na str. 4142 opisał wymagania funkcjonalne w zakresie Przychodni (Gabinet lekarski specjalistyczny funkcjonalność dostępna na urządzenia mobilne, bez limitu użytkowników). W ramach tego modułu Zamawiający wyspecyfikował wymagania na aplikację e-wizyta, która jest charakterystyczna dla Kamsoft. Szczególnie należy wskazać na jeden z zapisów wymagania, że: „Aplikacja e-Wizyta działa zarówno w trybie baz dostępu do Internetu (tryb offline, bez bieżącego podłączenia do bazy danych ZSI) z możliwością późniejszej automatycznej synchronizacji z bazą danych ZSI, jak i w trybie z dostępem do Internetu (tryb online, z bieżącym podłączeniem do bazy danych ZSI podczas wizyty u pacjenta). W przypadku pracy w trybie off-line późniejsza synchronizacja (po podłączeniu urządzenia mobilnego do Internetu) musi automatycznie, bez korzystania z plików pośrednich lub konieczności ręcznego uruchamiania procesu, zsynchronizować dane wprowadzone podczas wizyty domowej z danymi zapisanymi w bazie danych ZSF”. Tak sformułowane wymaganie jest typowe dla rozwiązania firmy Kamsoft i jest do spełnienia jedynie przez tę jedną firmę. Wszyscy wiodący producenci oprogramowania dla szpitali, również Comarch Healthcare, mają rozwiązania przeglądarkowe i nie są w stanie spełnić wymagania działania aplikacji w trybie offline. Oprogramowanie firmy Kamsoft KS- SOMED jest systemem desktopowym to umożliwiającym. Potwierdzają to również informacje na stronie internetowej firmy Kamsoft, gdzie opisana jest aplikacja dla wizyt lekarskich z charakterystyczną funkcjonalnością pracy w trybie offline i możliwością późniejszej automatycznej synchronizacji z bazą danych systemu dziedzinowego. (...) Ponownie należy podkreślić, że jest to rozwiązanie wskazujące na konkretnego dostawcę, biorąc pod uwagę, iż oprogramowanie firmy Kamsoft nie jest dostępne przez przeglądarkę www (czyli najnowocześniejsze dziś technologie powszechnie stosowane przez czołowych producentów systemów HIS takich jak ASSHCO, NEXUS, CGM czy Comarch Healthcare). Z tego też powodu w opinii Odwołującego Zamawiający celowo wprowadził wprost zapisy niedopuszczające zastosowania rozwiązań typu strona www na danym urządzeniu mobilnym, gdyż producent Kamsoft po prostu takich rozwiązań nie posiada. (...) Należy również zwrócić uwagę, że funkcjonalności wybrane na prezentację (słowo „TAK” w kolumnie opisanej jako „Prezentacja” - załącznik 1 „załącznik_1A_opis_przedmiotu_ zamówienia.docx) w sposób jednoznaczny opisują charakterystyczne funkcjonalności systemu firmy Kamsoft. Należy zwrócić uwagę w szczególności na: Prezentac LP Funkcjonalność ja umożliwia przegląd w Księdze Oddziałowej wszystkich pobytów 6. System TAK jednocześnie niezależnie o ich statusów (otwarte, zamknięte etc.) System umożliwia wpis pacjenta do Księgi Głównej za pomocą skróconego 21. schematu rejestracji z pominięciem Izby Przyjęć. Skrócony schemat wpisu TAK pacjenta do Księgi Głównej dostępny powinien być bezpośrednio w oddziałach szpitalnych i umożliwiać rejestracje przyjęcia pacjenta zgłaszającego się bezpośrednio do oddziału. System umożliwia konfigurację klinik oraz odcinków. W przypadku zalogowania 78. się użytkownika do kliniki - dostępne są dla niego wszystkie wpisy w księgach TAK oddziałowych wszystkich oddziałów zgrupowanych jako klinika z wyraźnym System prezentuje Księgę Oddziałową w postaci siatki danych na której 95 wyświetlane są co najmniej następujące informacje: numer księgi głównej; TAK numer księgi oddziałowej; nazwisko i imię pacjenta; numer PESEL pacjenta; nazwisko i imię lekarza prowadzącego; data przyjęcia; data wypisu; płatnik. Powyższe funkcjonalności wybrane na prezentację przez Zamawiającego są pierwszymi czterema (4) wskazanymi w opisie przedmiotu zamówienia (załącznik: 1_zalacznik_ 1A_opis_przedmiotu_ zamówienia.docx). Zwracamy uwagę, iż Zamawiający w sposób konsekwentny wybrał powyższe funkcjonalności opisane bardzo szczegółowo techniczne charakteryzujące tylko i wyłącznie system firmy Kamsoft. Stwierdzenia tj. : 1. punkt 6 - podgląd wszystkich pobytów jednocześnie niezależnie od ich statusów, 2. punkt 21 - wpis pacjenta za pomocą skróconego schematu, 3. punkt 78 - możliwości konfiguracji klinik i odcinków, 4. punkt 95 - prezentacja Księgi Oddziałowej w postaci siatki danych, w sposób jednoznaczny mocno szczegółowo definiują wymogi co do prezentacji w systemie, które nie mają żadnego wpływu na sposób korzystania z systemu. (...) Poziom szczegółowości powyższych funkcjonalności jednoznacznie wskazuje, iż dana funkcjonalność nie jest wymaganą, konkurencyjnie ujętą cechą opisywanego systemu (abstrakcyjnym opisem potrzeby Zamawiającego), ale cechą konkretnego systemu w tym przypadku firmy Kamsoft. Należy zauważyć, że w obecnym postępowaniu Zamawiający specyfikuje funkcjonalności w zakresie systemu administracyjnego ERP tożsame z uprzednio ogłoszonym przez siebie postępowaniem prowadzonym w trybie przetargu ograniczonego na Dostawę i wdrożenie systemu informatycznego dla administracji UDSK, ogłoszenie nr 514867-N-2019 z dnia 2019-02-15 r., w którym jedyną ofertę złożyła firma Kamsoft. (...) Odwołujący wnosi o nakazanie Zamawiającemu modyfikacji SIWZ poprzez: 1) ponowne skonstruowanie zapisów w zakresie systemu klasy HIS oraz administracyjnego ERP wchodzących w skład dostarczanego systemu ZSI z uwzględnieniem zasad uczciwej konkurencji dopuszczającej więcej niż jedno rozwiązanie w zakresie oprogramowania, z uwzględnieniem zasady nakazującej precyzyjne opisanie przedmiotu zamówienia, z użyciem powszechnie zrozumiałych określeń, a nie określeń stanowiących opis jednego systemu, 2) ewentualnie - ze względu na konieczność ponownego szacowania wartości zamówienia z uwzględnieniem zasady uczciwej konkurencji - unieważnienie postępowania. ad. 2. Usługa serwisu pogwarancyjnego i usługa rozwoju (...) W pierwszej kolejności należy zakwestionować w ogóle możliwość objęcia niniejszym zamówieniem usługi serwisu pogwarancyjnego, który jest całkowicie odrębnym świadczeniem od dostawy i wdrożenia ZSI oraz dostawy sprzętu, świadczonym po upływie okresu gwarancyjnego (czyli w przypadku ofert z maksymalnym okresem gwarancyjnym 72 miesiące i biorąc pod uwagę termin wdrożenia grudzień 2019 r. w roku 2026). O ile Zamawiający, nabywając ZSI, jest wręcz zobowiązany do zapewnienia sobie faktycznej możliwości konkurencyjnego świadczenia takiego serwisu pogwarancyjnego, o tyle całkowicie nieprawidłowe jest łączenie tych zamówień. Wskazać należy, iż bezzasadnie przenosi to na Wykonawców konieczność oszacowania oferty w perspektywie ponad sześciu lat, a zamówienie to może być udzielone zgodnie z przepisami ustawy w momencie gdy kończy się okres gwarancji (nie ma wątpliwości, że koniec okresu gwarancji będzie znany Zamawiającemu z odpowiednim wyprzedzeniem). (...) Zamawiający nie wskazał terminu realizacji świadczenia okresu pogwarancyjnego, określając jedynie termin minimalny. Jest to działanie rażąco sprzeczne z przepisami PZP, które wymagają określenia terminu realizacji zamówienia. Zasadą jest zawieranie umów na czas określony. (...) Niezależnie od wszystkich poprzednich zarzutów, należy wskazać, iż Zamawiający wprowadzając w zakres przedmiotu zamówienia usługę o charakterze świadczenia ciągłego (bo taki charakter ma świadczenie usług serwisu pogwarancyjnego) na okres minimum 36 miesięcy bezzasadnie zaniechał wyodrębnienia w formularzu ofertowym wynagrodzenia w tym zakresie (i połączył je ze świadczeniem usług gwarancyjnych w ramach wynagrodzenia ryczałtowego) oraz zaniechał wprowadzenia obligatoryjnych postanowień umowy, o których mowa w art 142 ust. 5 PZP - przy czym z daleko posuniętej ostrożności należy podnieść, iż wadliwe jest sformułowanie § 6 ust. 12 oraz § 17 wzoru umowy w zakresie, w jakim wyklucza możliwość waloryzacji wynagrodzenia za świadczenie dodatkowej usługi serwisu pogwarancyjnego zgodnie z art. 142 ust. 5 PZP. Odwołujący wskazuje również, iż art. 144 ust. 1 pkt 5 ma charakter bezwzględnie obowiązujący, stąd niezrozumiałe jest pominięcie przez Zamawiającego w § 12 ust. 2 wzoru umowy art. 144 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, gdyż znajduje on swoje zastosowanie niezależnie od tego, czy Zamawiający taką podstawę zmian we wzorze uwzględni, czy też nie. (...) Wskazać też należy, iż żądanie, aby Wykonawcy zaoferowali dowolny okres świadczenia serwisu pogwarancyjnego (byleby był dłuższy niż 36 miesięcy) sprawia, że oferty są CAŁKOWICIE nieporównywalne. (...) USŁUGA ROZWOJU, Zgodnie z § 2 ust. 4 wzoru umowy (...) Zamawiający jest zobowiązany precyzyjnie opisać zakres usługi. Niedopuszczalne zwłaszcza w kontekście zapisu pkt 15: „Wykonawca nie może odmówić realizacji Usługi w ramach Zapotrzebowania złożonego na zasadach i warunkach określonych w niniejszej Umowie” - jest wprowadzanie katalogu otwartego świadczonych usług poprzez sformułowanie „w szczególności", gdyż uniemożliwia to sporządzenie i skalkulowanie oferty. (...) Zamawiający zaniechał wprowadzenia obligatoryjnych postanowień umowy, o których mowa w art. 142 ust. 5 PZP (wszak jest to usługa, której okres świadczenia przekracza 12 miesięcy - i jest to usługa o charakterze okresowym, realizowanym na podstawie zapotrzebowania Zamawiającego), a także wadliwie sformułował postanowienia umowy w zakresie waloryzacji stawki roboczogodziny przez zaniechanie opisania zasad waloryzacji tej stawki (...) Zamawiający w formularzu ofertowym żąda podania kwoty za jedną roboczogodzinę świadczenia takich usług. Jednocześnie z treści formularza ofertowego należy wywnioskować, że kwotę takiej JEDNEJ roboczogodziny należy wliczyć do wynagrodzenia ryczałtowego z tytułu realizacji przedmiotu umowy. Prowadzi to do absurdalnych konsekwencji i wypaczenia rezultatów porównania ofert, zwłaszcza, że Zamawiający nie określił żadnego limitu świadczenia tych usług rocznie (a zdaniem Wykonawcy winien określić przedział - minimalną i maksymalną liczbę godzin świadczenia takich usług) - a jednocześnie okres świadczenia tych usług jest równy okresowi gwarancji. Oczywistym jest, iż inna stawka za roboczogodzinę jest kalkulowana przez wykonawców do usług, które mają być świadczone przez 10 godzin w skali roku, a inna do 1 000 godzin w skali roku. (...) ad. 3 Migracja W załączniku 4_zalaczniktb1_przeniesienie_konserwacja_danych.docx, w punkcie 2 Zamawiający opisał warunki przeniesienia/konserwacji danych. Wykonawca, z którym zostanie zawarta umowa, dokona konwersji danych z aktualnie eksploatowanego przez Zamawiającego systemu do oferowanego ZSI. Migracja obejmuje dane aktualnie przetwarzane w systemie OptimedERP firmy Junisoftex sp. z o. o. oraz CLININET firmy CGM Polska sp. z o.o. Wykonawca ma obowiązek uwzględnić koszty pozyskania wiedzy i przygotowania interfejsów migracyjnych w oferowanym systemie. Odwołujący pragnie zaznaczyć, że podstawą do wykonania jakiejkolwiek migracji, a także do wyceny migracji i podjęcia decyzji co do możliwości złożenia oferty w przedmiotowym postępowaniu, jest właściwie sporządzony opis przedmiotu zamówienia. Zamawiający powinien tak sporządzić opis przedmiot zamówienia, aby było to możliwe kompletnie i precyzyjnie. Przedmiotowy zapis jednoznacznie faworyzuje producenta systemu wdrożonego u Zamawiającego firmy CompuGroup Medical Polska i Junisoftex, którzy wdrożyli już u Zamawiającego rozwiązania i posiadają wymagane dane do migracji. (...) ad. 4 Integracja (...) Odwołujący wskazuje, że o ile Zamawiający opisał zakres integracji, o tyle nie jest zapewniony udział firm MARCEL oraz ELMI w procesie integracji oraz dostęp do dokumentacji w zakresie budowy interfejsów do integracji systemów. Pomimo najlepszych intencji Odwołującego, nie da się na podstawie tak przygotowanego opisu zamówienia przygotować rzetelnej kalkulacji oferty, ani tym bardziej zrealizować poprawnie przedmiotowego zamówienia. (...) Wykonawca nie mający wiedzy na temat systemów wdrożonych u Zamawiającego, z którymi ma dokonać integracji, nie będzie w stanie tego uczynić, ani rzetelnie oszacować zakresu i kosztu niezbędnych czynności. Jedynym wykonawcą mającym pełną wiedzę na ten temat jest producent systemu istniejącego u Zamawiającego, z którym ma zostać dokonana integracja (CliniNET)) - co stawia go w pozycji uprzywilejowanej wobec reszty wykonawców. Zwłaszcza, że systemy CliniNet, Medok, Centrum są zastane u Zamawiającego, więc należy podkreślić, że są ze sobą już zintegrowane. (...) Przykładowe powyższe wymagania narzucają obowiązek na Odwołującego, aby podczas prezentacji przedstawił działanie prezentowanego systemu już z uruchomioną integracją, co w warunkach prezentacji nie będzie całkowicie możliwe. Nie jest bowiem możliwe przedstawienie wyników badań laboratoryjnych, które dostępne są w systemie CENTRUM firmy MARCEL lub demonstracja protokołów operacyjnych i zabiegowych w momencie braku integracji z systemem MEDOK firmy ELMI. Oba wskazane systemy, a w szczególności integracja z nimi według wiedzy i doświadczenia Odwołującego, jest w tym przypadku niezbędna. ad. 5. Warunki prezentacji Odwołujący chce podkreślić, iż określony w punkcie 1 w/w załącznika czas prezentacji 7 godzin jest nierealny. (...) B. Wadliwy Regulamin prezentacji - do Regulaminu można mieć zastrzeżenia jak poniżej: a) (...) Czas na pytania Komisji i odpowiedzi Wykonawcy nie powinien wchodzić do czasu prezentacji, bo można np. jeden punkt prezentacji w ERP omawiać np. 30 minut odnosząc się do pytań Komisji. b) „Zamawiający może ingerować w tok prezentacji wymagając rejestrowania / przetwarzania zdefiniowanych przez siebie danych" - W ocenie Wykonawcy przywołany zapis jest zbyt ogólny i w pewnych sytuacjach może podczas prezentacji prowadzić do zakończenia operacji skutkującej niepowodzeniem (...) c) „12. Weryfikacja oprogramowania w formie prezentacji może być zarejestrowana przy użyciu kamery wideo wyłącznie przez Zamawiającego". (...) Jednocześnie brak jest jakichkolwiek przyczyn (już nie mówiąc o przyczynach uzasadnionych i mających oparcie w przepisach prawa), dla których Wykonawca, który przedstawia prezentację, miałby być pozbawiony możliwości jej nagrywania. C. (...) Wykonawca zaznacza, że Zamawiający powinien ograniczyć prezentację jedynie do zaznaczonych przez niego wymagań, które chce zobaczyć na próbce systemu, a które zaznaczył w załączniku jako TAK oraz tych funkcji z Załącznika Nr 1A1 do SIWZ, które Wykonawca zadeklarował w ofercie - o czym jest mowa w załączniku 8_zalacznik _2_weryfikacja.docx. Zamawiający nie ma prawa do żądania próbki całości systemu - jest to sprzeczne z założeniami dokumentu, jakim jest próbka, a ponadto prowadzi do niewspółmiernych nakładów i kosztów, jakie ma ponieść Wykonawca, zmuszony do przedstawienia de facto gotowego systemu na etapie próbki. D. W nawiązaniu do systemu HIS: Jednocześnie Odwołujący wskazuje, że wykaz funkcjonalności, które mają zostać zaprezentowane i zweryfikowane w ramach badania nagrania, obejmuje aż 140 (!) pozycji funkcjonalności podstawowych (kolumna „prezentacja") oraz 44 pozycje funkcjonalności dodatkowych. Mając na względzie, że Zamawiający przeznaczył na ich zaprezentowanie w formie nagrania maksymalnie 1200 minut, na zaprezentowanie pojedynczej funkcjonalności wykonawca będzie miał około 6.5 minuty, przy czym czas przeznaczony na dokonanie prezentacji został przez Zamawiającego określony jako „maksymalny”, co oznacza, że Zamawiający nie bierze pod uwagę możliwości przygotowania nagrania o czasie dłuższym niż wskazany w treści SIWZ. Taki czas na zaprezentowanie pojedynczej funkcjonalności należy uznać za nierealny. (...) ad. 6. Dokumenty formalne (...) Po dokonaniu szczegółowej analizy wymagań dotyczących sprzętu komputerowego zamieszczonych w załączniku 1D sprzęt komputerowy, chcielibyśmy zwrócić uwagę na fakt, że żądanie składania przez wykonawców wraz z ofertą dokumentu ISO 9001:2008 na świadczenie usług serwisowych oaz autoryzacje producenta serwera a także oświadczenie producenta, że w przypadku nie wywiązywania się z obowiązków gwarancyjnych oferenta lub firmy serwisującej, przejmie na siebie wszelkie zobowiązania związane z serwisem może doprowadzić do nieuczciwej konkurencji. Wynika to z faktu, że sprzęt o cechach szczegółowo opisanych przez Zamawiającego, produkowany jest wyłącznie przez jednego producenta. Skoro tak - to dokumenty wymagane przez Zamawiającego nie są powszechnie dostępne i ich dostarczenie wymagać będzie uzyskania ich od producenta, który nie jest stroną postępowania. Odmowa lub opóźnienie ich udostępnienia może spowodować nierówne traktowanie wykonawców i doprowadzić do nieuczciwej konkurencji. (...) Odwołujący wykazuje, iż w przypadku wykupienia usługi gwarancji i serwisu, Zamawiający ma zagwarantowany dostęp do usług opisanych z przedmiocie zamówienia w zakresie serwisu i gwarancji, a żądanie wskazanych dokumentów jest procedurą nadmiarową. (...)” Pismami z dnia 26 i 28 czerwca 2019 r. wykonawcy: 1. Atende Medica Sp. z o.o., Al. Wilanowska 313, 02-665 Warszawa, 2. Compu Group Medical Polska Sp. z o.o., ul. Do Dysa 9, 20-149 Lublin, zgłosili przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego. Izba uznała, że przystąpienie zostały dokonane skutecznie. Pismem z dnia 5 lipca 2019 r. złożonym na posiedzeniu zamawiający przekazał odpowiedź na odwołanie, w której w szczególności oświadczył, że uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów dotyczących: 1) opisu systemu w sposób wskazujący na system firmy Kamsoft wyłącznie w zakresie wymogu, aby aplikacja e-wizyta funkcjonowała w trybie offline, 2) serwisu pogwarancyjnego, 3) usług rozwoju, 4) migracji danych z wyjątkiem zarzutu dotyczącego wsparcia zamawiającego przez producentów aktualnego oprogramowania w celu przygotowania i dostarczenia przez zamawiającego danych do migracji oraz zarzutu dotyczącego odpowiedzialności za jakość migracji danych, 5) integracji z wyjątkiem zarzutu dotyczącego udostępnienia pełnej specyfikacji interfejsu i protokołu wymiany danych systemów posiadanych już przez zamawiającego tj. Marcel i ELMI oraz zarzutu dotyczącego wymogu, aby wykonawca pokrył ewentualne koszty integracji, jakie mogą się pojawić po stronie firmy Marcel i ELMI, 6) prezentacji próbki, 7) wymaganych dokumentów. Odwołujący oświadczył na posiedzeniu, że cofa zarzuty nieuwzględniane przez zamawiającego z wyjątkiem zarzutu nr 1, tj. zarzutu, zgodnie z którym opis systemu wskazuje na system firmy Kamsoft. W tym stanie rzeczy Izba ustaliła, że tylko zarzut nr 1, tj. zarzut, zgodnie z którym opis systemu wskazuje na system firmy Kamsoft (z wyłączeniem wymogu, aby aplikacja e-wizyta funkcjonowała w trybie offline) podlega rozpoznaniu na rozprawie. W pozostałym zakresie postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu z uwagi na częściowe uwzględnienie zarzutów przez zamawiającego i częściowe wycofanie zarzutów przez odwołującego. W zakresie ww. zarzutu nr 1 zamawiający wskazał w odpowiedzi na odwołanie, co następuje. „1. Proces zarządzania obłożeniem łóżek. (...) Funkcje te stanowią obowiązek świadczeniodawcy (Zamawiającego), a system informatyczny winien być podstawowym źródłem analizowania tych danych i wspomagania zarówno w zarządzaniu jednostką jak i przestrzegania bezwzględnie obowiązujących norm prawnych. Należy wskazać, że zgodnie z rozporządzeniem w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa szpitalnego w załączniku nr 3 do powyższego rozporządzenia w części I „Warunki szczegółowe, jakie powinni spełniać świadczeniodawcy przy udzielaniu świadczeń gwarantowanych w trybie hospitalizacji i hospitalizacji planowej” Ustawodawca określił precyzyjne normy dla etatu pielęgniarki obliczanych jako części ułamkowe przypadające na jedno łóżko. Powyższe rozporządzenie w szczególności określa normy w przypadku leczenia dzieci, a także dla stanowisk noworodkowych w tym w systemie „matka z dzieckiem”, co jest szczególnie ważne z punktu widzenia specyfiki Zamawiającego jako Dziecięcego Szpitala Klinicznego (wyższe normy ze względu na leczenie pacjentów małoletnich). Informacja o wolnych łóżkach służy również pracownikom oddziału ratunkowego wskazując możliwości przyjęć pacjentów na poszczególne kliniki. (...) Poza aspektami formalno-prawnym Zamawiający wskazuje, że funkcjonalność taka ma również na celu poprawę komfortu pracy personelu pielęgniarskiego poprzez szybką prezentację stanu panującego na oddziale oraz podejmowania decyzji na podstawie zestawionych danych. Kolejny aspekt prawny wskazujący na uzasadnione potrzeby Zamawiającego w zakresie zarządzania obłożeniem łóżek stanowi akt wykonawczy do Ustawy z dnia 8 września 2006 roku o Państwowym Ratownictwie Medycznym, tj. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowego zakresu uprawnień i obowiązków lekarza koordynatora ratownictwa medycznego cyt.: „§1 Do szczegółowego zakresu uprawnień lekarza koordynatora ratownictwa medycznego należy: 1) Uzyskiwanie informacji od dysponentów jednostek, zakładów opieki zdrowotnej i jednostek współpracujących z systemem, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zwanej dalej „ustawą", o: h) liczbie aktualnie wolnych miejsc szpitalnych na poszczególnych oddziałach," (...) Zgodnie z wymogiem cytowanej wyżej ustawy, każdy szpital w Polsce jest zobowiązany do codziennego raportowania ilości wolnych łóżek. W części województw raport ten jest przygotowywany raz na dzień, a w części nawet i dwa razy dziennie. (...) Aktualną informację o wolnych łóżkach można oczywiście uzyskać porównując ilości aktywnych wpisów w Księdze Głównej szpitala oraz w poszczególnych Księgach Oddziałowych z ilością nominalną Ilością łóżek dostępnych w szpitalu. Niestety, tak zebrana informacja nie jest precyzyjna, z uwagi na sposób uzupełniania informacji o wypisach oraz o ruchu międzyoddziałowym w szpitalu. Codzienną praktyką w szpitalach jest bowiem fakt, że dokumentacja w systemie HIS jest uzupełniana i aktualizowana nawet kilka dni po fizycznym opuszczeniu szpitala przez pacjenta. (...) Wymagana przez Zamawiającego funkcjonalność wynika wprost z konieczności posiadania aktualnych danych, ponieważ oddziela proces gromadzenia dokumentacji medycznej (czasochłonny i wymagający obecności lekarza prowadzącego, często realizowany w kolejnym dniu (dniach) po wypisie pacjenta) od procesu zarządzania łóżkami, który może być wykonywany na bieżąco i w prosty sposób przez personel pielęgniarski. Dla Zamawiającego, czyli jedynego w regionie szpitala dziecięcego jest to szczególnie ważna kwestia. (...) 2. Funkcjonalność księgi wstępnej. Zamawiający jako Kliniczny Szpital dla dzieci, określił potrzebę rejestrowania pacjentów będących w trakcie diagnostyki przed podjęciem decyzji o hospitalizacji. Taki pacjent przemieszcza się po komórkach organizacyjnych Szpitala, gdzie wykonywane są określone procedury medyczne. W przypadku nagłego pogorszenia zdrowia pacjenta przebywającego na terenie szpitala Zamawiający musi mieć dokumentowany proces diagnostyki pacjenta, zanim pacjent ten zostanie wpisany do Księgi Głównej i przyjęty na oddział (wpis do księgi oddziałowej) lub też pacjent nie zostanie przyjęty do szpitala i zostanie wpisany do Księgi odmów i porad ambulatoryjnych. Po zakończonej diagnostyce i podjęciu decyzji przez lekarza przyjmującego wszystkie dane, zgodnie z założeniem przyjętym przez Zamawiającego, mają trafić odpowiednio: albo do księgi odmów i porad ambulatoryjnych (pacjent nie jest przyjmowany), albo do księgi głównej (pacjent przyjęty do szpitala). Zamawiający wskazuje, że obowiązujące akty prawne narzucają obowiązek gromadzenia tych danych, ale nie regulują sposobu prowadzenia zapisów danych medycznych zgromadzonych na etapie diagnostyki przed podjęciem decyzji o hospitalizacji. Potwierdzenie tego znajdujemy w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 8 maja 2018 roku w sprawie rodzajów elektronicznej dokumentacji medycznej, które stanowi, że dane związane z procedurami wykonywanymi przed przyjęciem pacjenta do szpitala (przyjęcie na oddział lub odmowa) również są uznawane za elektroniczną dokumentację medyczną. §1. Elektroniczną dokumentację medyczną stanowią: 1) informacja o rozpoznaniu choroby, problemu zdrowotnego lub urazu, wynikach przeprowadzonych badań, przyczynie odmowy przyjęcia do szpitala, udzielonych świadczeniach zdrowotnych oraz ewentualnych zaleceniach - w przypadku odmowy przyjęcia pacjenta do szpitala, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ustaw z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2017 r. poz. 1318 i 1524); Wymagana przez Zamawiającego księga wstępna zawiera w sposób uproszczony zakres danych wymaganych dla Księgi głównej, a zatem stworzenie takiej funkcjonalności wymaga możliwości wprowadzenia danych, które winny być przetwarzane w każdym systemie informatycznym (wymóg ustawowy w zakresie Księgi głównej), a wymóg Zamawiającego dotyczy określonej konfiguracji i parametryzacji oferowanego systemu. (...) Należy również wskazać, że w § 3 pkt 4 SIWZ Zamawiający szczegółowo określił warunki równoważności w każdym przypadku, gdyby w opisie przedmiotu zamówienia wskazano jakikolwiek znak towarowy, patent lub pochodzenie, źródło lub szczególny proces, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę. (...) Funkcjonalność wymagana na prezentacji. Odwołujący sugeruje, iż przedmiotem prezentacji winny być standardowe funkcjonalności, które co do zasady wymagane są przepisami prawa lub dostępne w systemach wykonawców na poziomie podstawowym tj. (odwołanie str. 15) cyt.: „rejestracja pacjenta na oddziale, wypis pacjenta z oddziału i inne funkcjonalności stanowiące o tym, że system jest systemem klasy Hospital Information System (HIS)". Ponadto Odwołujący sugeruje, że wymagane w prezentacji określenia „odcinki” czy „skrócony schemat” nie znajdują swojej definicji w żadnym słowniku. Zamawiający wyjaśnia, iż charakterystyka działalności Szpitala Klinicznego zdecydowanie różni się od szpitali o niższych klasach referencyjnych. Tylko w szpitalach klinicznych występują pojęcia Kliniki, w ramach której występują oddziały dodatkowo podzielone na odcinki. Taka struktura organizacyjna nie jest spotykana np. w szpitalach powiatowych, czy nawet wojewódzkich. Zatem Zamawiający oczekuje na prezentacji okazania funkcjonalności świadczącej o możliwości dostosowania systemu do potrzeb specyfiki Dziecięcego Szpitala Klinicznego. Brak takiej funkcjonalności praktycznie dyskwalifikuje zastosowanie takiego systemu HIS w szpitalu klinicznym. Dlatego też funkcjonalność ta ma dla Zamawiającego wyższą rangę niż typowe funkcje wykorzystywane we wszystkich szpitalach np. rejestracja pacjenta na oddziale. (...) 4. W zakresie funkcjonalności systemu administracyjnego ERP. Odwołujący powołując się na strony 37 do 63 załącznika PN-10-19-13_siwz.d00( wskazał na kompletną funkcjonalność systemu administracyjnego bez określenia na czym miałoby polegać naruszenie. Należy zauważyć, że funkcjonalność systemu administracyjnego musi być zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności ustawą o rachunkowości i prawa pracy. Odwołujący posługując się terminami wynikającymi z ogólnych zasad rachunkowości zestawił funkcjonalności administracyjnych systemów, które z natury rzeczy obejmują te same obszary' jak ewidencja środków trwałych, składniki majątku, kartoteki środków trwałych itp. występujące w każdym systemie administracyjnych zgodnym z obowiązującymi przepisami o rachunkowości. Zamawiający określa funkcjonalność na poziomie celu, a nie sposobu jej wyświetlania. Za chybiony należy uznać również argument, iż tylko jeden system może spełnić określone funkcjonalności, gdyż Zamawiający nie określił sposobu w jaki dana funkcja winna być prezentowana w systemie. Wywody Odwołującego cyt.: „Każdy inny wykonawca pozostaje w niepewności, czy mimo iż jego system realizuje cel danego wymogu i pozwala na osiągnięcie skutku (realizację potrzeby Zamawiającego)” należy uznać całkowicie za bezzasadne. (...) Podsumowanie. (...) Wskazać, należy, że Zamawiający opisał przedmiot zamówienia określając 2016 funkcji tymczasem w odwołaniu, Comarch przywołując 20 funkcji tj. poniżej 1% wszystkich wymaganych przez Zamawiającego funkcji wywodzi, że opis przedmiotu wskazuje na jeden system. Dodatkowo jak wykazano w niniejszym piśmie, większość z tych funkcji wymagana jest bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, a część specyfiką jednostki Zamawiającego. Tym samym udział % liczony w promilach z natury rzeczy nie mógłby mieć wpływu na ograniczenie konkurencyjności do „jednego systemu”. Jedynie z daleko idącej ostrożności Zamawiający wskazuje również, że nawet ograniczenie do „jednego systemu” nie stanowiłoby naruszenia gdyby w obrębie tego systemu na danym rynku istniała konkurencja. Wskazanie w SIWZ wymogów technicznych dotyczących przedmiotu zamówienia trudnych do spełnienie przez niektórych Wykonawców nie stanowi dostatecznej podstawy do uznania, że przedmiot zamówienia został określony w sposób utrudniających konkurencję. Zamawiający nie ma obowiązku nabywania produktów, które nie odpowiadają jego potrzebom, zarówno pod względem jakości, funkcjonalności oraz parametrów technicznych. (...)” W trakcie rozprawy strony i przystępujący podtrzymali swoje stanowiska. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje. Przedmiotem zamówienia jest dostawa i wdrożenie systemu informatycznego do Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego im. L. Zamenhofa w Białymstoku. Zgodnie z § 10 pkt 8 siwz, do oferty należy załączyć m.in.: 8.1 Sporządzony przez wykonawcę według instrukcji podanej w załączniku nr 5 do SIWZ Formularz Oferty. (...) 8.4 Wymagania dotyczące funkcjonalności ZSI - Załącznik nr 1A, 8.5 Wykaz funkcjonalności dodatkowych, zgodnie z Załącznikiem nr 1A1, 8.6 Warunki świadczenia serwisu gwarancyjnego i pogwarancyjnego - Załącznik nr 1C, 8.7 Warunki licencji na ZSI - Załącznik nr 3, 8.8 Warunki świadczenia usług rozwoju ZSI - Załącznik nr 4, 8.9 Prezentację nagranie w postaci filmu, który będzie czytelny i odtwarzalny w programie Windows Media Player. Zgodnie z załącznikiem 1A: Prezentacja - oznacza czy dana funkcja / właściwość zostanie szczegółowo sprawdzona podczas prezentacji mającej na celu weryfikację zgodności oferty z wymaganiem SIWZ. Niespełnienie dowolnego wymagania z tego Załącznika oznaczać będzie odrzucenie oferty jako niespełniającej wymagań obligatoryjnych. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska stron i przystępującego złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła, co następuje. W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 189 ust. 2 ustawy Pzp. Ponadto Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 179 ust. 1 Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane czynności zamawiającego. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego opisu systemu, który w ocenie odwołującego wskazuje na system tylko firmy Kamsoft S.A., w pierwszej kolejności należy potwierdzić, że zgodnie z art. 7 ust. 1 i art. 29 ust. 2 ustawy Pzp, zamawiającemu nie wolno opisywać przedmiotu zamówienia w sposób, który mógłby utrudnić uczciwą konkurencję. Powyższy zakaz nie oznacza, że zamawiający zmuszony jest nabywać świadczenia, które nie odpowiadają jego uzasadnionym potrzebom. Zamawiający może bowiem określić swoje wymagania w sposób, które spowodują utrudnienie konkurencji, ale wyłącznie wtedy, gdy jest to absolutnie niezbędne do realizacji jego potrzeb, które dodatkowo muszą być potrzebami rzeczywiście uzasadnionymi. Istotne znaczenie ma tu zasada proporcjonalności, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, zgodnie z którą środki podjęte do realizacji celu nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu (tak Europejski Trybunał Sprawiedliwości zdefiniował zasadę proporcjonalności m.in. w wyroku z dnia 13.09.2007 r. w sprawie C-260/04, Komisja przeciwko Włochom, pkt 28-29). W przedmiotowej sprawie Izba nie kwestionuje tego, że potrzeby zamawiającego w zakresie: wsparcia zamawiającego w obowiązku przestrzegania i ścisłego monitorowania obłożenia, a także statusu przyjęcia, ilości pacjentów na oddziale, dat wypisu, przeniesienia na inny oddział, ■ wskazania pracownikom oddziału ratunkowego możliwości przyjęć pacjentów na poszczególne kliniki, ■ ■ poprawy komfortu pracy personelu pielęgniarskiego poprzez szybką prezentację stanu panującego na oddziale oraz podejmowanie decyzji na podstawie zestawionych danych, ■ możliwości raportowania ilości wolnych łóżek, ■ możliwości rejestrowania pacjentów będących w trakcie diagnostyki przed podjęciem decyzji o hospitalizacji, ■ spełnienia wymogów wynikających z obowiązujących przepisów prawa, w szczególności z ustawy o rachunkowości i z prawa pracy, ■ wsparcia w wykonywaniu zadań z zakresu ewidencji środków trwałych, składników majątku, kartoteki środków trwałych, są zasadne. Nie ma powodu, aby zamawiający z realizacji ww. potrzeb rezygnował. Powstaje jednak pytanie, czy sposób, w jaki zamawiający opisał swoje wymagania w zakresie przedmiotu zamówienia, jest rzeczywiście niezbędny, a zatem proporcjonalny, do osiągnięcia celu, którym jest realizacja ww. potrzeb. W tym miejscu należy zauważyć, że z dowodów przedstawionych przez odwołującego wynika, że sposób opisania przez zamawiającego poszczególnych funkcjonalności został w znacznej części skopiowany z opisu systemu firmy Kamsoft. Odwołujący przedstawił porównania wymagań sformułowanych dla systemów HIS i ERP w niniejszym postępowaniu oraz w postępowaniu prowadzonym wcześniej przez zamawiającego, a także w dwóch (dla systemu ERP) i w trzech (dla systemu HIS) innych postępowaniach prowadzonych przez innych zamawiających, w których - co istotne złożono jedyną ofertę z systemem firmy Kamsoft. Z porównań tych wynika, że wymagania opisane w niniejszym postępowaniu są w dużym zakresie podobne lub zbieżne z wymaganiami opisanymi w przedstawionych innych postępowaniach, w których oferowano wyłącznie system Kamsoft, np.: 1) w zakresie systemu ERP: • ewidencja grupy środków trwałych w ramach jednej pozycji ewidencyjnej z określeniem ilości sztuk oraz wartości jednostkowej, • rejestracja poszczególnych składników środka trwałego (komponentów), • ewidencja wartości, charakterystyki i miejsca użytkowania dla poszczególnych komponentów wyodrębnionym kodem kreskowym, • automatyczna numeracja dokumentów w segregatorach, teczkach w cyklach miesięcznych lub rocznych, • określenie, czy pracownik jest osobą współpracującą z właścicielem (określenie stopnia pokrewieństwa), czy posiada prawo jazdy, • automatyczne generowanie rozkładu rat potrąceń podczas przyznania pożyczki, • zestawienie dotyczące kas: salda pożyczek i wkładów - na wybrany miesiąc, dla zadanej kasy, grupowanie po oddziałach, różnice między rozkładem rat potrąceń i spłatami - zestawienie różnic między zaplanowanymi spłatami pożyczek, a faktycznymi spłatami (z listy płac i spoza listy płac), wydruk harmonogramu spłaty pożyczki, 2) w zakresie systemu HIS: • rezerwacja łóżek dla pacjentów pozwalająca na: zarezerwowanie rezerwacji łóżka w powiązaniu z wpisem do kolejki oczekujących, zarejestrowanie rezerwacji łóżka dziennej lub godzinowej, wyświetlenie zajętości łóżek przez pacjentów aktualnie przebywających na oddziale, wyróżnienie w sposób graficznie obrazujący następujące statusy rezerwacji: rezerwacja z przeszłości, pobyt z oddziału, pobyt zamknięty, rezerwacja aktualna, • mechanizm dzielenia oddziałów na tzw. odcinki, • system umożliwia wypis pacjenta z Księgi wstępnej do Księgi Głównej lub do Księgi odmów i porad ambulatoryjnych. Izba w tym miejscu podaje tylko kilka ww. przykładów, natomiast potwierdzić należy, że w opracowaniach przedstawionych przez odwołującego jest ich więcej, w tym zarówno takich, które pod względem opisu funkcjonalności są podobne, jak i takich, które są bardzo zbliżone lub identyczne. Ponadto niektóre funkcjonalności opisane są też w sposób przesadnie drobiazgowy, jak np. pkt 4, str. 5 załącznika 1 A, gdzie mowa jest o kolumnach i wierszach („System udostępnia mechanizm (...), który umożliwia: wyświetlenie w kolumnach poszczególnych łóżek zdefiniowanych dla oddziałów, wyświetlenie w wierszach kolejnych dni”), a przecież potrzeby zamawiającego mogłyby być w takim samym stopniu zrealizowane, gdyby dane były podawane w wierszach zamiast w kolumnach lub w kolumnach zamiast w wierszach. Powyższe oznacza, że opisując przedmiot zamówienia, zamawiający ograniczył się w istocie do skopiowania części opisu funkcjonalności charakterystycznych dla systemu firmy Kamsoft. Należy przy tym podkreślić, że ani w odpowiedzi na odwołanie, ani na rozprawie, zamawiający nie zaprzeczył, że opisany przez niego system odpowiada systemowi firmy Kamsoft. Powyższe ustalenia potwierdzają, że wymagania zamawiającego w zakresie przedmiotu zamówienia zostały określone w taki sposób, że wykonawcy mogą oferować wyłącznie jeden produkt, tj. system firmy Kamsoft. Należy przy tym podkreślić, że możliwość złożenia oferty z systemem informatycznym tylko jednego tylko producenta oznacza wyłączenie konkurencji, zwłaszcza, że specyfika tego rynku powoduje, że dowolna firma nie może kupić systemu od spółki Kamsoft, gdyż nie będzie miała praw do gwarancji i serwisu oraz modyfikowania tego systemu (abstrahując od tego, że Kamsoft może odmówić innym wykonawcom sprzedaży systemu). Konkurencyjność w niniejszym postępowaniu jest więc ograniczona przedmiotowo do systemu firmy Kamsoft, a podmiotowo - do spółki Kamsoft i ewentualnie jej partnerów handlowych, którzy sprzedają ten sam system. Jak wskazano już wyżej, zamawiający ma prawo realizować swoje uzasadnione potrzeby, ale środki, które w tym celu podejmuje muszą być rzeczywiście niezbędne do jego osiągnięcia. Przepisanie w znacznej mierze opisu funkcjonalności z opisu systemu konkretnego producenta nie jest niezbędne, aby zamawiający mógł realizować swoje potrzeby. Jest to raczej droga na skróty, niewątpliwie prostsza, ale nie jedyna możliwa. Środkiem właściwym do realizacji potrzeb zamawiającego jest opisanie ich w sposób uwzględniający obowiązujące przepisy prawa, organizację pracy u zamawiającego, specyfikę działalności medycznej, ale jednocześnie w oderwaniu od konkretnych rozwiązań, nazewnictwa, czy dosłownego opisu danych funkcjonalności występujących wyłącznie u jednego producenta. Taki opis przedmiotu zamówienia, dopuszczający realnie możliwość zaoferowania systemów innych producentów, nie wyklucza realizacji potrzeb zamawiającego. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Izba stwierdziła, że potwierdziły się zarzuty dotyczące naruszenia przez zamawiającego art. 29 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Wobec powyższego Izba postanowiła jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie przepisów art. 190 ust. 7 i art. 191 ust. 2 ustawy Pzp. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku postępowania, na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 oraz w oparciu o § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 972). Przewodniczący .......................... KIO 1204/19 21 …
- Odwołujący: Raj - Inwest Sp. z o. o.Zamawiający: PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Zakład Linii Kolejowych w Tarnowskich Górach…Sygn. akt: KIO 2463/18 WYROK z dnia 12 grudnia 2018 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Dagmara Gałczewska-Romek Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2018 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 29 listopada 2018 r. przez wykonawcę Raj - Inwest Sp. z o. o., ul. Grzybowa 14, 44-200 Rybnikw postępowaniu prowadzonym przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Zakład Linii Kolejowych w Tarnowskich Górach, ul. Nakielska 3, 42-600 Rybnik orzeka: 1.uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, nakazuje dokonanie ponownego badania i oceny ofert oraz wykluczenie wykonawcy A. K., prowadzącego działalność pod nazwą PPHU ANDMAR A. K. z udziału w postępowaniu na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp. 2.kosztami postępowania obciąża PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Zakład Linii Kolejowych w Tarnowskich Górach, ul. Nakielska 3, 42-600 Rybnik i: 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Raj - Inwest Sp. z o. o., ul. Grzybowa 14, 44-200 Rybnik tytułem wpisu od odwołania. 2.2.zasądza od PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Zakład Linii Kolejowychw Tarnowskich Górach, ul. Nakielska 3, 42-600 Rybnik na rzecz Raj - Inwest Sp. z o. o., ul. Grzybowa 14, 44-200 Rybnikkwotę 18 600 zł (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych), stanowiącą równowartość wpisu oraz wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 3 600zł, zgodnie ze złożoną do akt sprawy fakturą. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1986) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Gliwicach. Przewodniczący:………………….….. Uzasadnienie Zamawiający - PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Zakład Linii Kolejowychw Tarnowskich Górach - prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na wykonanie wycinki drzew i krzewów oraz urządzenie 4m pasów p.poż. na terenie działania PKP PLK S.A. Zakładu Linii Kolejowych w Tarnowskich Górachz podziałem na dwa zadania. Ogłoszenie o zamówieniu publicznym zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 25 września 2018r. pod poz. 2018/S 184-417420. W dniu 29 listopada 2018r. Odwołujący - Raj - Inwest sp. z o.o.- wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie od czynności wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U Andmar A. K. (dalej Andmar), w zakresie części 1 zamówienia. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1.art. 24 ust. 1 pkt 16 Pzp przez jego niezastosowanie i niewykluczenie wykonawcy Andmar, który to wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że spełnia warunki udziału w postępowaniu. 2.art. 91 ust. 1 Pzp przez jego naruszenie i wybranie jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy, który powinien zostać wykluczony z ostrożności również zarzucił naruszenie: 3.art. 26 ust. 1 lub ust. 4 Pzp w związku z art. 29 ust. 3a Pzp w związku z 8.9.2a SIW Z przez jego niezastosowanie i niewezwanie Andmar do złożenia wyjaśnień w zakresie podstawy zatrudnienia wskazanych pracowników. ewentualnie: 4.art. 26 ust. 3 Pzp przez jego niezastosowanie i niewezwanie Andmar do uzupełnienia dokumentów w zakresie dysponowania co najmniej 1 pracownikiem posiadającym uprawnienia arborysty. Odwołujący wniósł o unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz nakazanie Zamawiającemu dokonania ponownej oceny ofert, wykluczenia Andmar z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, dokonania ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej. Z ostrożności wniósł o dokonanie ponownej oceny ofert i wezwanie Andmar do wyjaśnienia, ewentualnie uzupełniania dokumentów w zakresie spełniania warunku udziału w postępowaniu w sferze zdolności technicznej i zawodowej w odniesieniu do osób skierowanych do realizacji zadania. Z uwagi na czynności podjęte przez Zamawiającego bezpośrednio przed wniesieniem odwołania, odwołanie zostało podzielone na dwie części. Odwołujący podniósł, że wykonawca Andmar nie spełnia warunków udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej w odniesieniu do osób skierowanych do realizacji zamówienia, ale przede wszystkim okazało się, że w złożonych dokumentach znajdują się informacje nieprawdziwe, na podstawie których Andmar powinien być wykluczony z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 Pzp. Z pkt 8.9.2.2 SIW Z wynika, że warunkiem udziału w postępowaniu jest dysponowanie min. 6 osobami z uprawnieniami pilarza, w tym jednym arborystą. Andmar w części IV lit. B pkt 6 JEDz wskazał 10 osób – 10 pilarzy w tym 2 pilarzy arborystów. Osoby te zostały potwierdzone w złożonym przez wykonawcę, w trybie art. 26 ust. 1 PZp Wykazie osób, którymi dysponuje wykonawca i które będą uczestniczyć w wykonaniu zamówienia. Odwołujący wskazał, że co najmniej 4 ze wskazanych osób nie mogą być ujęte w wykazie, gdyż Andmar faktycznie nimi nie dysponuje. Odwołujący wskazał, że ujęty w wykazie M. S. – nigdy nie współpracował i nie współpracuje z Andmar, co więcej nie miał on nawet wiedzy o tym, że został ujęty w tym wykazie, o czym świadczy złożone przez niego oświadczenie, którego kopię załączono do odwołania. Ponadto, z informacji uzyskanych od M. S. wynika, że wskazany w wykazie A. Sz., który był jego wieloletnim współpracownikiem, od kilku lat mieszka i pracuje w Szwecji i nie prowadzi żadnej działalności zawodowej na terenie Polski. Odwołujący wskazał, że w związku z chęcią podjęcia współpracy w celu realizacji innego zamówienia, kontaktował się ze wskazanym w wykazie K. K., który oświadczył, że nie posiadał i nie posiada uprawnień arborysty. Najbardziej kuriozalnym przypadkiem jest wskazanie przez Andmar w wykazie A. W., który od ponad 3 lat nie żyje. Odwołujący podniósł, że powyższe okoliczności świadczą o naruszeniu art. 24 ust. 1 pkt 16 Pzp, bowiem Andmar w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że spełnia warunki udziału w postępowaniu. Co więcej działanie Andmar wpisuje się w znamiona przestępstwa, o którym mowa w art. 305 kk. Nawet, jeśli uznać, że pomimo tych nieprawdziwych informacji dotyczących wskazanych przez Andmar pilarzy , wskazano wymaganych 6 pracowników z takimi uprawnieniami, to niewątpliwie wykonawca nie wykazał dysponowania ani jednym arborystą, gdyż M. Sz. nie miał wiedzy o tym, iż znalazł się w ofercie wykonawcy i nie łączy do nimi żaden stosunek obligacyjny, a K. K. nie posiada wymaganych uprawnień. W konsekwencji Andmar nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu. Zamawiający co do zasady powinien wezwać wykonawcę w trybie art. 26 ust. 3 Pzp do uzupełnienia dokumentów. W świetle jednak pozostałych zarzutów takie wezwanie nie jest konieczne, gdyż wykonawca winien zostać w pierwszej kolejności wykluczony. Przemawia za tym także fakt, że Andmar składał ofertę na dwie części zamówienia, a zgodnie z 8.9.2.2 w takim przypadku musiał dysponować w sumie 10 pilarzami w tym 2 arborystami, więc nie spełniłby warunków udziału w postępowaniu. Odwołujący wskazał także na inną nieprawidłowość w ofercie Andmar polegającą na tym, że w dokumencie JEDZ wskazano w odniesieniu do 6 wymienionych osób, że zatrudnieni są oni na podstawie umów cywilnoprawnych, co do pozostałych 4 w ogóle nie wskazano podstawy ich zatrudnienia. W wykazie osób, którymi dysponuje wykonawca i które będą uczestniczyć w wykonaniu zamówienia, Andmar wskazał co prawda podstawę dysponowania wszystkimi 10 osobami, jednak we wszystkich 10 przypadkach podał, że podstawą tą są umowy cywilnoprawne, co pozostaje w sprzeczności z wymaganiami SIW Z. Okoliczność ta winna zostać wyjaśniona w toku badania ofert, jednak Zamawiający tego zaniechał. W związku z czynnościami podjętymi przez Zamawiającego w dniu 28 listopada 2018r. Odwołujący podniósł, że Zamawiający dopuścił się następujących naruszeń: 1.art. 26 ust. 3 Pzp przez jego błędne zastosowanie i wezwanie wykonawcy do złożenia wyjaśnień po wcześniejszym dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty, 2.art. 91 Pzp przez wybranie oferty wykonawcy, który nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu, 3.art. 7 Pzp w zw. z art. 180 PZP poprzez nierówne traktowanie wykonawców, polegające na dopuszczeniu wykonawcy do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia dokumentów w trybie art. 26 ust. 3 PZP po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty bez wcześniejszego unieważnienia tej czynności i w konsekwencji do ograniczenia Odwołującemu możliwości skorzystania z przewidzianych w ustawie środków ochrony prawnej. Odwołujący wniósł o unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, czynności wezwania do złożenia wyjaśnień w trybie art. 26 ust. 3 Pzp oraz nakazanie Zamawiającemu dokonania czynności wskazanych w pierwszej części odwołania. Odwołujący wskazał, że w dniu 28 listopada 2018r., tj. na dzień przed upływem terminu do wniesienia odwołania, Zamawiający przesłał stanowisko w sprawie złożonego w dniu 23 listopada 2018r. wniosku o dokonanie autokorekty w zakresie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej. Z przesłanego stanowiska wynikało, że Zamawiający wezwał Andmar do złożenia w trybie art. 26 ust.3 Pzp wyjaśnień i wykazania spełniania warunku dysponowania 6 osobami z uprawnieniami pilarza w tym 1 arborystą. Odwołujący zaznaczył, że z uwagi na upływ terminu na wniesienie odwołania, nie miał możliwości zapoznać się ani z wyjaśnieniami Andmar ani z nowym wykazem osób, który został przez tego wykonawcę złożony. W ocenie Odwołującego uzupełnienie wykazu osób było niedopuszczalne, gdyż podobnie jak w przypadku wezwania do wyjaśnienia, doprowadziło do modyfikacji oferty w zakresie rzekomego potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu przez wykonawcę już po dokonaniu przez Zamawiającego wyboru najkorzystniejszej oferty. Niezależnie od powyższego, Odwołujący wskazał, że dokonane przez Zamawiającego czynności w sposób dotkliwy ograniczają możliwości skorzystania przez innych uczestników postępowania z przewidzianych w PZP środków ochrony prawnej. Na podstawie dokumentacji akt sprawy oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron i uczestnika postępowania zaprezentowane w trakcie rozprawy, Izba ustaliła i zważyła co następuje: W pierwszej kolejności ustalono, że odwołanie nie zawiera braków formalnych oraz został uiszczony od niego wpis. Nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy Pzp. Izba nie podzieliła stanowiska Zamawiającego, iż odwołanie podlega odrzuceniu jako wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 182 ust. 2 Pzp. Zamawiający argumentował, że jest zamawiającym sektorowym i jest zobowiązany do stosowania przepisów ustawy jeżeli wartość zamówienia przekracza 443 000 Euro, tymczasem wartość zamówienia, wynikająca z ogłoszenia o zamówieniu z dnia 25 września 2018r. sekcja II wynosi 925 469,24 zł (zadanie 1) oraz 574 530, 76 zł (zadanie 2), co daje łącznie kwotę 1 500 000zł netto tj. kwotę mniejszą niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. W związku z powyższym, zdaniem Zamawiającego, termin na wniesienie odwołania wynosi 5 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę do wniesienia odwołania. Zamawiający wskazał, że przesłał wykonawcom informację o wyborze najkorzystniejszej oferty w dniu 19 listopada 2018r, zatem termin na wniesienie odwołania upłynął dnia 24 listopada 2018r. Błędne pouczenie dla wykonawców, zawarte w postanowieniach SIW Z co do terminu na wniesienie odwołania, nie zwalniało wykonawcy od sprawdzenia i samodzielnego ustalenia właściwego, zgodnego z przepisami ustawy, terminu do wniesienia środka odwoławczego. Izba nie podzieliła tej argumentacji i uznała, że odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego 10 - dniowego terminu do jego wniesienia. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej tak jak dla zamówień, których wartość jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp - zarówno w treści ogłoszenia o zamówieniu jak i treści SIW Z Zamawiający pouczył, że termin na wniesienie odwołania wynosi, zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp, 10 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia. Ponadto z wyjaśnień Zamawiającego, złożonych w toku posiedzenia przed Izbą, wynika, że zamówienie polegające na wykonaniu wycinki drzew i krzewów nie jest jedynym zamówieniem tego rodzaju udzielanym przez tego Zamawiającego w tym roku budżetowym. Zamawiający wyjaśnił, że na początku roku 2018r. udzielił zamówienia w przedmiocie wycinki drzew i krzewów o wartości ok. 4 mln zł w innych rejonach i procedurę tę przeprowadził zgodnie z jej wartością jako przekraczającą kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. W ocenie Izby, mimo iż wartość szacunkowa tego konkretnego zamówienia publicznego nie przekracza progów unijnych, to jednak mając na uwadze udzielone uprzednio w tym samym roku budżetowym zamówienia tego samego rodzaju, a także działania samego Zamawiającego polegające na prowadzeniu przedmiotowego postępowania o zamówienie publiczne w procedurze unijnej, należy uznać, że termin na wniesienie odwołania wynosił 10dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia. Przyjęcie za słuszne stanowiska Zamawiającego, stanowiłoby naruszenie zakazu dzielenia zamówienia na odrębne części w celu uniknięcia łącznego szacowania ich wartości i stosowania przepisów ustawy (art. 5b pkt 2 Pzp). Izba stwierdziła, że Odwołujący wykazał przesłanki dla wniesienia odwołania określone w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp, tj. posiadanie interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów Pzp. Izba ustaliła, że w pkt 8.9.2.2 SIW Z Zamawiający określił, że warunkiem udziałuw postępowaniu jest dysponowanie osobami zdolnymi do wykonania zamówienia: - dla zadania nr 1 - min. 6 osobami z uprawnieniami pilarza, w tym 1 arborystą. - dla zadania nr 2 – min. 4 osobami z uprawnieniami pilarza, w tym 1 arborystą. W przypadku złożenia ofert na więcej niż jedno zadanie niezbędną ilość osób należy odpowiednio zsumować. Wykonawca Andmar w części IV lit. B pkt 6 dokumentu JEDz wskazał 10 osób - 10 pilarzyw tym 2 pilarzy arborystów. Osoby te zostały również wskazane w złożonym przez wykonawcę, w trybie art. 26 ust. 1 Pzp „Wykazie osób, którymi dysponuje wykonawca i które będą uczestniczyć w wykonaniu zamówienia”. W wyniku wezwania Zamawiającego, wystosowanego w trybie art. 26 ust. 3 Pzp, wykonawca Andmar w dniu 27 listopada 2018r przedstawił dokument w postaci wykazu osób wraz z oświadczeniami i kopiami uprawnień, który zastąpił wykaz złożony z ofertą. W ocenie potwierdził się Izby zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 16 Pzp, zgodnie z którym z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wyklucza się wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji lub zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych dokumentów. Z dowodów przestawionych przez Odwołującego, które nie zostały w żaden sposób podważone przez Zamawiającego wynika, że pięć osób spośród wskazanych w wykazie albo zostało wskazanych bez ich wiedzy i woli albo też nie posiadają oni uprawnień arborysty, jakie zostały im przypisane przez wykonawcę Andmar. Z oświadczenia p. M. Sz. – wskazanego na stanowisko pilarza arborysty - wynika, że nie współpracuje i nie współpracował z Andmar i nie ma on świadomości, iż został wskazany w wykazie. Oświadczył on także, że p. A. Sz. od kilku lat mieszka i pracuje w Szwecji i nie prowadzi żadnej działalności na terenie Polski. Z oświadczeń p. K. K. - wskazanego na stanowisko pilarza arborysty wynika, że nie posiadał on w dniu składania ofert uprawnień arborystycznych, pozwalających na wykazanie spełniania warunków udziału w postępowaniu oraz nie miał on wiedzy o ujęciu jego osoby w wykazie złożonym przez Andmar (oświadczenia z dnia 22.11.2018r). Niewątpliwym jest także fakt, że p. A. W. – wskazany w poz. 6 wykazu - od ponad 3 lat nie żyje (akt zgonu z 16.05.2016r.). Z kolei z oświadczenia p. M. K. wynika, że nie wyraził on zgody na podanie jego osoby w wykazie sporządzonym przez Andmar i nie deklarował temu wykonawcy woli podjęcia jakiejkolwiek współpracy w przyszłości (oświadczenie z dnia 4.12.2018r.). Niewątpliwie zatem wykonawca Andmar w złożonym wykazie przedstawił informacje nieprawdziwe, wprowadzając tym samym Zamawiającego w błąd, że nie podlega wykluczeniu i spełnia warunki udziału w postępowaniu. Działaniu wykonawcy Andmar należy przypisać co najmniej rażące niedbalstwo, polegające na niezachowaniu elementarnych, minimalnych zasad zachowania przy podaniu informacji dotyczących osób wskazanych do wykonania zamówienia. Rażące niedbalstwo jest postacią winy nieumyślnej i mamy z nim do czynienia wówczas, gdy sprawca szkody nie ma zamiaru wyrządzić szkody, ale narusza pewne normy prawne, społeczne lub zasady, bezpodstawnie licząc na to, że do szkody nie dojdzie, lub nie zdaje sobie sprawy z tego, że jego zachowanie narusza normy prawne, społeczne lub zasady, choć powinien mieć taką świadomość. Sąd Najwyższy, w wyroku z dnia 10.03.2004 r., sygn. IV CK 151/03 wskazał, iż„ Przez rażące niedbalstwo rozumie się natomiast niezachowanie minimalnych (elementarnych) zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. O przypisaniu pewnej osobie winy w tej postaci decyduje więc zachowanie się przez nią w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej, (...). Za miernik należytej staranności uznaje się więc miernik obiektywny, odnoszący się do każdego, kto znajdzie się w określonej sytuacji, formułowany zatem np. dla profesjonalnego wykonawcy inwestycji budowlanych, lekarza określonej specjalności, nauczyciela wychowania fizycznego, kierowcy samochodowego, na podstawie takich dotyczących ich reguł, jak; zasady współżycia społecznego, szczegółowe normy prawne, pragmatyki zawodowe zwyczaje itp.”. Jak wynika ze złożonych przez Odwołującego dowodów, wykonawca Andmar nie potwierdził spełniania warunków udziału w postępowaniu, bowiem nie mógł dysponować pięcioma spośród dziesięciu, ujętych w wykazie osób, w tym dwoma arborystami (p. M. Sz. oraz K. K.). Niewątpliwe ziszczenie się przesłanki z art. 24 ust. 1 pkt 16 Pzp polegającej na wprowadzeniu zamawiającego w błąd w wyniku rażącego niedbalstwa lub celowego działania, skutkuje koniecznością wykluczenia wykonawcy Andmar z udziału w postępowaniu i wyłącza możliwość zastosowania art. 26 ust. 3 Pzp i wezwania wykonawcy do przedłożenia dokumentów i oświadczeń, potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu. Tym samym działanie Zamawiającego polegające na wezwaniu wykonawcy Andmar do uzupełniania wykazu osób naruszało przepis art. 26 ust. 3 Pzp i w efekcie doprowadziło ono do niedopuszczalnego wytworzenia nowego oświadczenia woli. Na marginesie zauważyć trzeba, że wykonawca Andmar w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego przedstawił nowy wykaz osób, potwierdzając tym samym, że zarzuty dotyczące osób wskazanych w pierwotnym wykazie potwierdziły się. W konsekwencji, Izba na podstawie art. 192 ust. 2 Pzp, uznając, że wykazane naruszenia przepisów ustawy miały wpływ na wynik postępowania, bowiem doprowadziły do wyboru oferty wykonawcy, który winien zostać wykluczony z udziału w postępowaniu, uwzględniła odwołanie i nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, dokonanie ponownego badania i oceny ofert oraz wykluczenie wykonawcy A. K., prowadzącego działalność pod nazwą PPHU ANDMAR A. K. z udziału w postępowaniu na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2, § 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. 2018, poz. 972). Przewodniczący:………………….…. . …
Zakup usług budowy nowego systemu Sandbox’owego
Odwołujący: allclouds.pl Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Urząd Komisji Nadzoru Finansowego…Sygn. akt: KIO 3352/20 WYROK z dnia 8 stycznia 2021 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Irmina Pawlik Protokolant: Piotr Kur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2021 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 grudnia 2020 r. przez wykonawcę allclouds.pl Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Urząd Komisji Nadzoru Finansowego z siedzibą w Warszawie orzeka: 1.oddala odwołanie; 2.kosztami postępowania obciąża odwołującego allclouds.pl Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm.) w zw. z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2020 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:……………………………….……… Sygn. akt: KIO 3352/20 Uzasadnie nie Zamawiający Urząd Komisji Nadzoru Finansowego z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zakup usług budowy nowego systemu Sandbox’owego” (nr ref. DZA-DZAZZP.2610.48.2020). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 7 grudnia 2020 r. pod numerem 2020/S 238-587649. Postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm., dalej „ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. W dniu 16 grudnia 2020 r. wykonawca allclouds.pl Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobectreści specyfikacji istotnych warunków zamówienia („SIWZ”). Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1.art. 29 ust. 1 ustawy Pzp przez niejednoznaczny i niewyczerpujący opis przedmiotu zamówienia, bez uwzględnienia wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty; 2.art. 29 ust. 2 ustawy Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję; 3.art. 29 ust. 3 ustawy Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia przez wskazanie pochodzenia, źródła, szczególnego procesu, który charakteryzuje wyłącznie producenta FireEye, przez co Zamawiający eliminuje wykonawców chcących zaoferować konkurencyjny produkt i nie jest to uzasadnione specyfiką przedmiotu zamówienia i Zamawiający może opisać przedmiot zamówienia za pomocą dostatecznie dokładnych określeń i może użyć wyrazów „lub równoważny”; 4.art. 30 ust. 4 ustawy Pzp przez zaniechanie dopuszczenia rozwiązań równoważnych opisywanych i zaniechaniu użyciu wyrazów „lub równoważne", zaniechanie opisania warunków równoważności; 5.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia, który eliminuje konkurencję, bo bezpodstawnie łączy przedmiot zamówienia, który można rozdzielić do innych postępowań, i który został jedynie po to połączony, żeby uniknąć konkurencji, przez co nierówno traktuje wykonawców, jest nieproporcjonalny i nieprzejrzysty; 6.art. 5b i 5f ustawy Pzp, bo bezpodstawnie łączy przedmiot zamówienia, który można rozdzielić, i który został jedynie po to połączony, żeby uniknąć konkurencji i umożliwić złożenie oferty wyłącznie na FireEye, co wyklucza innych producentów; 7.art. 66 ust. 1, art. 67 ust. 2 ustawy Pzp przez zaniechanie przeprowadzenia postępowania z wolnej ręki w stosunku do Apple i oddzielnego postępowania konkurencyjnego przetargu nieograniczonego w pozostałym zakresie. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu powtórzenia czynności określenia treści SIW Z z uwzględnieniem żądań zawartych w uzasadnieniu, a także o obciążenie Zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego. Uzasadniając zarzuty Odwołujący wskazał, iż Zamawiający powinien dokonać podziału zamówienia i wyłączyć zakres dotyczący Mac OS, ewentualnie zmienić SIWZ poprzez dopuszczenie możliwości emulowania Mac OS o chmurę zamiast na urządzeniu. Odwołujący wskazał, że Zamawiający ma działalność opartą głownie o rozwiązania na platformie Microsoft, a komputery działające na systemie Mac OS stanowią zdecydowaną mniejszość. Objęcie jednym postępowaniem zakresu dotyczącego niszowego rozwiązania Mac OS i dominującego Microsoft uniemożliwia złożenie oferty innym producentom niż FireEye. Działanie Zamawiającego jest w ocenie Odwołującego niedozwolonym łączeniem przedmiotu zamówienia w celu uniknięcia stosowania przepisów prawa. Zamawiający nie ma obiektywnej potrzeby do prowadzenia jednego postępowania na Sandbox do systemów Microsoft i Mac OS.Odwołujący podkreślił, że obecny kształt SIW Z umożliwia złożenie oferty wyłącznie na produkt FireEye (urządzenia 2xEX 3500 plus 2xNX 4500), wygra zatem ten wykonawca, który zarezerwuje sprzedaż w FireEye i producent zagwarantuje mu najlepszą cenę. Tymczasem na rynku są inne produkty, które mogą spełnić potrzeby Zamawiającego przy wprowadzeniu zmian w SIW Z, np. Cisco, Lastline, Check Point, Fortinet, ewentualnie SonicWall, Forcepoint, McAfee, ProofPoint, Symantec. Liderami na rynku są rozwiązania Fortinet, Trend Micro, Lastline, Checkpoint, a produkt FireEye wg badań firmy NSSlabs znajduje się poniżej przeciętnej. Odwołujący wskazał także na okoliczność ataków hakerskich na FireEye, wskazując, że produkt tego producenta posiada luki i nie jest bezpieczny, a jako taki nie odpowiada rzeczywistym potrzebom Zamawiającego. W zakresie pkt 2f opisu przedmiotu umowy (dalej jako „OPU”), Odwołujący wskazał, iż FireEye jako jeden z niewielu producentów standardowo oferuje licencje systemów operacyjnych. Większość innych producentów oferuje licencje systemów operacyjnych za dodatkową opłatą. Dodatkowo świadczenia (licencje, usługi) FireEye są w języki angielskim. Wersje angielskie i polskie licencji i warunki usług do licencji Apple i Microsoft są utrzymywane osobno i nie są spójne. Poprawki oprogramowania objętego licencjami określonymi językiem polskim są w innym czasie niż poprawki na język angielski. Zamawiający wymaga dostarczenia licencji na systemy operacyjne, ale nie wymaga ich w wersji polskiej, co stanowi wsparcie dla FireEye, a także wskazuje, że Zamawiający kupi bezużyteczną dla siebie rzecz. Zdaniem Odwołującego Zamawiający powinien wymagać zaoferowania licencji wyłącznie w języku polskim. W konsekwencji Odwołujący wskazał na konieczność zmiany pkt 2 lit f OPU i nadanie mu brzmienia: „Wykonawca musi dostarczyć licencje dla systemów operacyjnych maszyn wirtualnych na których odbywa się analiza plików oraz programów tam zainstalowanych w języku polskim”. W odniesieniu do pkt 3l.a) OPU, w zakresie dotyczącym Mac OS, Odwołujący wskazał, iż uruchomienie systemu Mac OS na urządzeniach innych niż komputery dostarczane przez Apple będzie równoznaczne ze złamaniem warunków licencji oprogramowania Apple. Firma Apple nie zezwala na uruchomienie systemu Mac OS na urządzeniach innych niż oferowane przez nią. Odwołujący wskazał, iż na rynku istnieje tylko jedno rozwiązanie klasy sandbox umożliwiające uruchomienie obrazu systemu Mac OS na urządzeniu (a nie w chmurze) – jest to rozwiązanie FireEye.W systemach sandbox np. Trend Micro i innych producentów można uruchomić (emulować) Mac OS wyłącznie w chmurze, a nie na urządzeniu. Dla Zamawiającego nie ma żaden różnic czy uruchomienie (emulacja) następuje na urządzeniu czy w chmurze bo efekt końcowy jest ten sam. Mac OS jest rzadko stosowany w Polsce, jest drogi, niszowy. Zauważył, że Zamawiający nie wskazał w SIW Z, że posiada systemy firmy Apple, nie udowodnił, że potrzebuje, aby sandbox objął również ochroną Mac OS. W ocenie Odwołującego prawdopodobne jest, że Zamawiający nie używa w ogóle systemów Apple w bieżącej działalności, a zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy Pzp Zamawiający powinien podać wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu opisania swojego środowiska informatycznego w stosunku, do którego ma być dostarczony sandbox, w tym określenia w SIW Z, czy i jakich systemów Mac OS i Microsoft używa Zamawiający, w tym wskazania liczby komputerów Apple, liczby użytkowników, rodzaju systemów: wersja, rok. Wskazał, iż Zamawiający może używać Microsoft nawet w ponad 95%, a dopiero pokazanie liczb, danych przez Zamawiającego pokaże tę proporcję i udowodni jak nieuzasadnione jest mieszanie w jednym postępowaniu Apple (Mac OS) z Microsoftem. Ponadto Odwołujący wniósł o zmianę pkt 3l.a) OPU i nadanie mu brzmienia: „Urządzanie musi posiadać zainstalowane maszyny wirtualne na których obywa się sandboxing zawierające: a) Obrazy systemów operacyjnych - minimum: Microsoft Windows 7 ( w wersjach 32 i 64 bit), Microsoft Windows 10 64-bit, Mac OS (przy czym Mac OS może być uruchamiany (emulowany) w chmurze zamiast na urządzeniu lub w inny równoważny sposób).” Ewentualnie, w przypadku braku uwzględnienia tego żądania Odwołujący wniósł o usunięcie Mac OS z tego postanowienia i nadanie temu postanowieniu brzmienia: „Urządzanie musi posiadać zainstalowane maszyny wirtualne na których obywa się sandboxing zawierające: a) Obrazy systemów operacyjnych minimum: Microsoft Windows 7 (w wersjach 32 i 64 bit), Microsoft Windows 10 64-bit”. Ponadto w zakresie pkt 3l OPU, odnośnie obrazów systemów operacyjnych Microsoft Windows, licencji Windows, MS Office, Odwołujący podniósł, iż według jego wiedzy Zamawiający ma zawartą umowę Enterprise Agreement z Microsoft w wyniku udzielania poprzednich zamówień publicznych, więc ma dostęp do licencji Windows i MS Officewe własnym zakresie, za które już zapłacił w ramach innej umowy, a wymaga dostawy licencji Windows oraz MS Office w tym postępowaniu. Zdaniem Odwołującego wyeliminowanie tych kosztów z postępowania jest w interesie Zamawiającego - aby nie płacił dwa razy za to, za co już zapłacił w umowie z Microsoft (w ramach umowy Enterprise Agreement), zawartej w wyniku innych postępowań. Zamawiający opisał wymóg jak gdyby nie miał licencji enterprise, a powinien użyć licencji, które ma. Oczekiwanie dostarczenia dodatkowych licencji Microsoft można ocenić jako niegospodarne w tym zakresie i niewygodne dla Odwołującego, ponieważ żeby złożyć ofertę, trzeba również ustalić warunki z Microsoft (który poprzez swoich dystrybutorów może dać różne ceny różnym wykonawcom), co może zaburzyć konkurencję i uniemożliwić nam równe konkurowanie w przetargu. Tym samym wymóg dostawy licencji Windows oraz MS Office przez Wykonawcę w ramach postępowania dotyczącego sandbox jest nadmiarowy. W ocenie Odwołującego rezygnacja z dostarczania obrazów systemów Microsoft jest dodatkowo uzasadniona tym, że obrazy MS Windows dostarczane są przez wszystkich producentów sandbox w wersji angielskiej, a Zamawiający przecież używa Windows w wersji polskiej (co sprawia, że dostarczone obrazy będą bezużyteczne, bo i tak Zamawiający będzie używał swoich licencji w języku polskim). Ponadto w przypadku licencji OEM-owych (których Zamawiający wymaga) zachodzi ryzyko wykrycia przez malware licencji generycznej-sandboxowej i zastosowania technik unikania (evasion techniques), więc nie jest to preferowane rozwiązanie, bo nie zapewnia odpowiedniego bezpieczeństwa. Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu określenia w SIW Z, czy i do jakich maszyn wirtualnych Microsoft ma dostęp w ramach umowy Enterprise Agreement (specyfikacja maszyn wirtualnych, dat obowiązywania umowy, wersji językowych do których ma dostęp), gdyż informacja taka ma wpływ na sporządzenie oferty. Ponadto Odwołujący zażądał usunięcia pkt a) z pkt 3.l, usunięcia wyrazów „Microsoft Office" z pkt b) w pkt 3.l; usunięcia wyrazów „systemów operacyjnych V z pkt c) w pkt 3.1. Po zmianach pkt 3.l OPU powinien mieć treść: „Urządzenie musi posiadać zainstalowane maszyny wirtualne na których obywa się sandboxing zawierające: a) usunięty b) Zainstalowane oprogramowanie narzędziowe minimum typu: Adobe Reader, Flash Player c) Wszystkie niezbędne licencje do zaproponowanego przez oprogramowania narzędziowego." W zakresie pkt 4o OPU Odwołujący wskazał, iż urządzenia analizujące ruch sieciowy podłączane do sieci za pomocą TAPów lub analizujące ruch sieciowy ze SPAN portów same w sobie nie posiadają możliwości blokowania ruchu sieciowego. Odwołujący zażądał, aby Zamawiający dopuścił rozwiązanie, które będzie blokowało niebezpieczną komunikację poprzez integrację z innymi urządzeniami sieciowymi takimi jak Check Point, Pało Alto, IBM Security NetWork Protection czy TippingPoint. Odwołujący zakłada, że taki był cel Zamawiającego, skoro dopuścił zastosowanie TAPów i SPAN portów. Odwołujący wniósł o zmianę pkt 4o OPU i nadanie mu brzmienia: „Urządzenie musi blokować dany ruch w przypadku wykrycia zagrożenia pochodzącego z analizy sandboxowej. Blokowanie niebezpiecznej komunikacji może nastąpić przez integrację z innymi urządzeniami sieciowymi które posiada Zamawiający.” Odnośnie pkt 2e OPU Odwołujący wniósł o dopuszczenie przez Zamawiającego dostarczenia elementów zarządzania i raportowania w formie maszyn wirtualnych (virtual appliance), z zastrzeżeniem, że wszystkie elementy systemu będą tego samego producenta. Zażądał zmiany treści pkt 2e OPU na następującą: „System musi mieć element (pojedynczy serwer/interfejs zarządzający) zarządzający z poziomu którego można zarządzać elementami systemu, konfigurować je, przeglądać zdarzenia związane z sandboxingiem oraz generować raporty: elementy zarządzania i raportowania mogą być dostarczone w formie maszyn wirtualnych (virtual appliance). W zakresie pkt 3a OPU Odwołujący wskazał, iż oczekuje, aby Zamawiający dopuścił dostarczenie rozwiązania, gdzie urządzenia mogą być dostarczone jako zestaw urządzeń z podziałem na poszczególne funkcjonalności (np. urządzenia do analizy ruchu pocztowego, urządzenia do analizy sandbox, urządzenia do logowania i raportowania), bo jest to korzystne dla Zamawiającego. Odwołujący wniósł o zmianę pkt 3a w następujący sposób: „Zamawiający wymaga dostarczenia, zainstalowania i skonfigurowania minimum dwóch fizycznych urządzeń do ochrony kanału pocztowego w sieci UKNF, przy czym urządzenia mogą być dostarczone jako zestaw urządzeń z podziałem na poszczególne funkcjonalności (np. urządzenia do analizy ruchu pocztowego, urządzenia do analizy sandbox, urządzenia do logowania i raportowania)”. W odniesieniu do pkt 3b OPU Odwołujący zażądał, aby Zamawiający zaakceptował rozwiązanie, w którym urządzenia realizujące sandboxing będą dostarczone w postaci zamkniętej platformy sprzętowej a inne elementy systemu mogą być dostarczone w formie maszyny wirtualnej - z zastrzeżeniem, że wszystkie elementy systemu będą tego samego producenta. Odwołujący wniósł o zmianę pkt 3b w następujący sposób: „Elementy Systemu odpowiedzialne za analizę wiadomości email pod kontem zaawansowanej analizy potencjalnie niebezpiecznego kodu (sandboxing) muszą być dostarczone w postaci zamkniętej platformy sprzętowej. Zamawiający dopuszcza, by urządzenia realizujące sandboxing były dostarczone w postaci zamkniętej platformy sprzętowej, a inne elementy systemu mogą być dostarczone w formie maszyny wirtualnej - przy czym wszystkie elementy systemu będą tego samego producenta.” W zakresie pkt 3c OPU Odwołujący wskazał na brak danych odnośnie liczby jednoczesnych sesji http/https oraz liczby użytkowników systemu pocztowego oraz skrzynek pocztowych, którzy mają podlegać ochronie, co utrudnia określenie przedmiotu oferty i zaoferowanie odpowiedniej ceny, a OPU w tym zakresie jest nieokreślony. Odwołujący wniósł o określenie przez Zamawiającego w pkt 3 liczby jednoczesnych sesji http/https oraz liczby użytkowników systemu pocztowego oraz skrzynek pocztowych, którzy mają podlegać ochronie. Niezależnie od powyższego Odwołujący wskazał, iż SIW Z jest sprzeczny z aktualnymi rekomendacjami dotyczącymi sporządzania SIW Z na systemy informatyczne, z których wynika,że zakazane jest pośrednie albo bezpośrednie ograniczanie konkurencji. Odwołujący wskazał także na sprzeczność SIW Z z orzecznictwem KIO. Zamawiający tak opisał wymagania, że faktycznie, między innymi, co do Mac OS powinien przeprowadzić wolną rękę (gdy wymaga uruchomienia, emulacji na urządzeniu zamiast w chmurze, co jest bezpodstawnym wymogiem), a co do reszty: przetarg nieograniczony. Wymóg uruchamiania (emulacji) na urządzeniu zamiast na chmurze eliminuje z przetargu innych producentów. Taki zbiór wymogów jaki zamawiający opisał stanowi niedozwolone łączenie w celu promowania FireEye. Zdaniem Odwołującego Zamawiający nie ma obiektywnej potrzeby by emulować Mac Os wyłącznie w urządzeniu a nie w chmurze, nie wymagać języka polskiego, łączyć w jednym postępowaniu Mac OS (Apple) i Microsoft, bo to jest korzystne wyłącznie dla FireEye. Wykonawca ma jedynie uprawdopodobnić, a nie udowodnić roszczenie. Przedmiot zamówienia powinien zostać opisany w taki sposób, żeby dopuszczać inne rozwiązania dostępne na rynku niż Fireeye. Zamawiający nie ma uzasadnionej potrzeby w żądaniu dostarczenia licencji, które ma (Microsoft). Zamawiający nie uzasadnił wyczerpująco, dlaczego, zdecydował się na wykluczenie innych rynkowych rozwiązań, ciężar dowodu jest po stronie Zamawiającego. W ocenie Odwołującego Zamawiający ma prawo nabyć produkt zaspokajający jego potrzeby, jednak żądane cechy tego produktu muszą być uzasadnione jego racjonalnymi potrzebami, a nie nieuzasadnione. Przedmiotem zamówienia nie jest rozbudowa, nie ma więc żadnego powodu, aby SIW Z rzeczywiście dopuszczało tylko jedno z rozwiązań dostępnych na rynku (rozpracowane przez hakerów, nie zapewniające bezpieczeństwa) bez dopuszczenia innych, bez racjonalnej argumentacji, bez prawdziwych potrzeb. Zamawiający w dniu 4 stycznia 2021 r. złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości jako niezasadnego. Zdaniem Zamawiającego Odwołujący w sposób bezpodstawny zarzuca Zamawiającemu brak kompetencji, nieznajomość przepisów prawa, a także w niedopuszczalny sposób próbuje narzucić Zamawiającemu rozwiązania nie spełniające uzasadnionych potrzeb Zamawiającego, samemu prezentując brak rozeznania w obszarze cyberbezpieczeństwa lub wręcz celowo próbując manipulować faktami, stwierdzeniami oraz przytoczonymi przykładami w celu wprowadzenia w błąd KIO, powołując się na nierzetelne opracowania oraz źródła internetowe, próbując zdyskredytować przygotowane przez specjalistów Zamawiającego postępowanie. Odwołujący realizując swoje partykularne interesy, tj. w celu sprzedaży produktu/rozwiązania, które posiada w swojej ofercie, ale które najwidoczniej nie spełnia w pełnym zakresie wymagań określonych przez Zamawiającego w treści SIW Z, próbuje wymusić na Zamawiającym odstąpienie od wymagań podyktowanych interesem publicznym oraz uzasadnionymi i obiektywnymi potrzebami Zamawiającego, w tym w szczególności związanymi z realizacją zadań związanych z kwestiami bezpieczeństwa systemu finansowego Państwa. Powyższe naraża Zamawiającego na ryzyka naruszenia bezpieczeństwa danych i informacji, w tym tajemnic chronionych przepisami prawa, przetwarzanych w systemach teleinformatycznych Zamawiającego, jak również w systemach profesjonalnych i nieprofesjonalnych uczestników rynku finansowego. Zamawiający powołał się na orzecznictwo KIO odnoszące się do opisywania przedmiotu zamówienia. Podkreślił, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy Pzp, dokonał opisania przedmiotu zamówienia w SIW Z w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Opisany przez Zamawiającego przedmiot zamówienia, czyni zadość wymogom art. 29 ust 1 ustawy Pzp i w żaden sposób nie utrudnia uczciwej konkurencji. Zamawiający podkreślił, że nie istnieją na rynku rozwiązania umożliwiające realizację przedmiotu zamówienia tylko i wyłącznie dla systemów Mac OS (Apple), a co za tym idzie Zamawiający musiałby wydatkować kolejne środki finansowe na rozwiązanie tożsame z przedmiotem niniejszego zamówienia, tj. realizujące określone w przedmiocie zamówienia zadania, zarówno dla systemów MS Windows jak i Mac OS (Apple). Żądane przez Odwołującego dokonanie podziału zamówienia spowodowałoby zdublowanie zakupionego rozwiązania informatycznego (o analogicznych funkcjonalnościach w odniesieniu do systemów MS Windows), a co za tym idzie doprowadziłoby do ewidentnej niegospodarności i nieracjonalnego gospodarowania środkami publicznymi, ponieważ wymagałoby zakupu kolejnych nowych urządzeń lub rozwiązań informatycznych do obsługi kanału pocztowego i kanału www wraz z nowym systemem zarzadzania, monitoringu i raportowania. Żądane przez Odwołującego rozdzielenie zamówienia doprowadziłoby do sytuacji, w której Zamawiający niegospodarnie, wykorzystując publiczne środki finansowe zakupiłby dwa rozwiązania realizujące te same zadania. Wdrożenie dwóch rozwiązań narusza zasadę celowego i racjonalnego gospodarowania publicznymi środkami finansowymi także w związku z koniecznością zapewnienia (rozumianego jako zatrudnienie lub podnoszenie kwalifikacji) dodatkowych zasobów osobowych związanych z utrzymaniem obu rozwiązań Ponadto Zamawiający, realizując postulaty Odwołującego, musiałby używać dwóch niezgodnych i niekompatybilnych ze sobą systemów pochodzących od różnych producentów, służących do wykonywania sandboxingu, gdyż, jak wskazano już wcześniej, na rynku nie ma rozwiązania dedykowanego tylko i wyłącznie pod analizę systemu Mac OS. W tym kontekście co najmniej nietrafiona jest także sugestia Odwołującego, iż rozwiązanie takie Zamawiający miałby kupić w trybie zamówienia z wolnej ręki - nie da się kupić, nawet w trybie niekonkurencyjnym, czegoś co obiektywnie nie istnieje. Zamawiający musiałby stosować wiele rozwiązań mimo, iż na rynku istnieją rozwiązania (co najmniej 2), które zapewniającą kompleksową, jednoczesną ochronę maszyn pracujących na systemach MS Windows i Mac OS. Zamawiający musiałby wykonać szkolenia z administrowania i utrzymania tych produktów dla swoich pracowników, zapewniać wsparcie dla tych systemów, odnawianie licencji oraz zaangażować dodatkowe zasoby ludzkie do ich efektywnej obsługi. Także przez pryzmat bezpieczeństwa nie byłoby między nimi takiej wymiany i korelacji informacji, jaka ma miejsce w systemie jednolitym, pochodzącym od jednego producenta. Zamawiający wyjaśnił, że nie ma znaczenia liczba posiadanych urządzeń w kontekście wykorzystywanych na nich systemów, ale sam fakt wykorzystywania wskazanych w opisie przedmiotu zamówienia różnych systemów w infrastrukturze teleinformatycznej Zamawiającego. Zamawiający posiada także urządzania pracujące pod kontrolą Mac OS (a nie jedynie Microsoft Windows), które służą do realizacji zadań służbowych (dotyczących także przetwarzania informacji prawnie chronionych) przez pracowników Zamawiającego i dla nich również wymagane jest zachowanie ochrony na tak samo wysokim poziomie. Wskazał, iż szeroko pojęte standardy cyberbezpieczeństwa, nie dopuszczają traktowania bezpieczeństwa w aspekcie ilościowym, nawet jedno urządzenie Zamawiającego nie objęte ochroną może wpłynąć negatywnie na bezpieczeństwo wszystkich systemów teleinformatycznych Zamawiającego, a także co bardzo istotne podmiotów działających na polskim rynku finansowym. Zamawiający wskazał ponadto, iż rozpatrywanie kwestii przedmiotowego zamówienia publicznego musi być prowadzone w odniesieniu do ustrojowej pozycji i roli Zamawiającego w systemie finansowym Państwa, jego roli w krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, a także jego zadań ustawowych oraz specyfiki pracy. Zamawiający opisał zadania Komisji Nadzoru Finansowego, podnosząc, że realizuje szereg zadań wspierających i zapewniających możliwość wykonywanie zadań i kompetencji przez KNF, m.in. prowadząc stałą wymianę informacji, zarówno ze wszystkimi podmiotami polskiego rynku finansowego, których w ogólnym rozrachunku jest około 1200, jak również z klientami tych instytucji, tj. klientami banków, instytucji sektora ubezpieczeniowego, kapitałowego, SKOK, KIP oraz MIP. Z informacji nadzorczych posiadanych przez Urząd KNF wynika, że zarówno profesjonalni (rozumiani jako podmioty polskiego rynku finansowego), jak i nieprofesjonalni uczestnicy (tj. klienci) rynku finansowego korzystają z rozwiązań finny Apple. Jednocześnie Zamawiający wskazał, iż zgodnie z zapisami ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa KNF jako organ właściwy realizuje szereg zadań nadzorczych i wspierających wobec szczególnie istotnych z punktu widzenia państwa polskiego podmiotów rynku finansowego, wskazanych ustawą jako Operatorzy Usług Kluczowych. Zamawiający mając świadomość swojej roli organu nadzoru oraz organu właściwego jak również ryzyka związanego z obszarem cyberbezpieczeństwa, tak zaplanował i prowadzi przedmiotowe postępowanie przetargowe, aby oprócz ochrony własnych zasobów informacyjnych, wykazując dojrzałość i świadomość w obszarze cyberbezpieczeństwa, ograniczyć ryzyko oraz zapewnić bezpieczeństwo i chronić również uczestników rynku finansowego, tj. podmioty rynku finansowego oraz ich klientów. W sytuacji, w której Zamawiający zrezygnowałby z ochrony systemów operacyjnych Mac OS (Apple), które są wykorzystywane przez niego do działalności operacyjnej i z których to rozwiązań korzystają także nadzorowane podmioty rynku finansowego, istnieje prawdopodobieństwo materializacji ryzyka, polegającego na otrzymaniu oraz - w wyniku nie posiadania odpowiednie infrastruktury chroniącej systemy operacyjne Mac OS (Apple) - dalszej nieświadomej dystrybucji złośliwego oprogramowania do polskich instytucji finansowych, w wyniku czego Zamawiający mógłby ponieść niepoliczalne straty wizerunkowe i w konsekwencji narazić w/w podmioty rynku finansowego na nieokreślone straty zarówno wizerunkowe, jak i finansowe. Zamawiający przedstawił także argumentację wskazującą na istnienie realnego zagrożenia dla systemów Mac OS (Apple) Zamawiający podkreślił, że wymaga dostarczenia systemu do ochrony wszystkich systemów, na jakich pracują jego pracownicy. W związku z tym bezpodstawne jest twierdzenie, że Zamawiający połączył niszowe rozwiązanie z dominującym, ponieważ ochronie podlegać ma każdy system używany przez Zamawiającego Zamawiający zauważył także, że przedmiot zamówienia jest jednolity i nie przewiduje różnorodnych świadczeń, które uzasadniałyby podział zamówienia na części. Odnosząc się do żądania dotyczącego przetwarzania danych w chmurze obliczeniowej, Zamawiający wskazał, iż jest ono niedopuszczalne nie tylko z punktu widzenia obowiązujących przepisów oraz ochrony interesów Zamawiającego, ale także interesów podmiotów rynku finansowego, na rzecz których Zamawiający realizuje zadania publicznie. Zamawiający wymienił rodzaje informacji podlegających ustawowej ochronie, które są przetwarzane w jego infrastrukturze, wskazując, iż gdyby zrealizować żądanie Odwołującego, to informacje te musiałby być przetwarzane poza tą infrastrukturą, gdyż system analizujący m.in. pocztę mailową przetwarzałby te dane i informacje (w tym tajemnice prawnie chronione) w celu ich analizy w chmurze obliczeniowej. Obowiązujące przepisy prawa nie dają Zamawiającemu podstawy prawnej do powierzenia ich dalszego przetwarzania przez podmioty trzecie. Ponadto kwestie przetwarzania danych (w tym tajemnic prawnie chronionych) w chmurze obliczeniowej dotykają również kwestii umożliwienia dostępu do tych danych (w tym tajemnic prawnie chronionych) nie tylko dostawcy oprogramowania sandbox, ale również jego ewentualnym poddostawcom, co z punktu widzenia prawa jest niedopuszczalne. Zamawiający zwrócił także uwagę na Narodowe Standardy Cyberbezpieczeństwa - Standardy Cyberbezpieczeństwa Chmur Obliczeniowych (SCCO), gdzie wskazano, iż ze względu na wrażliwość niektórych informacji mogą być one przechowywane i przetwarzane tylko w środowisku Rządowej Chmury Obliczeniowej (Poziom SCCO3, do którego należy zaliczyć informacje prawnie chronione, wskazane przez Zamawiającego). Zamawiający wyjaśnił, że jednostki administracji publicznej nie mogą przetwarzać tego rodzaju informacji z wykorzystaniem usług publicznych chmur obliczeniowych, nawet pod warunkiem spełnienia przez dostawcę danych usług organizacyjnych i technicznych wymagań SCCO, brak jest podstawy prawnej do powierzenia przetwarzania krytycznych z punktu widzenia rynku finansowego danych i informacji (w tym informacji prawnie chronionych) podmiotom, które będą przetwarzały te dane w chmurze obliczeniowej, udostępniając je podmiotom realizującym na ich rzecz zadania związane np. z utrzymaniem rozwiązań chmurowych. Stąd celowo, mając na względzie powyższe, Zamawiający wskazał na konieczność przetwarzania ww. danych i informacji (w tym informacji prawnie chronionych) w infrastrukturze Zamawiającego, a nie w rozwiązaniu chmurowym. Nie stanowi to pozornej potrzeby Zamawiającego ani nie służy ograniczeniu konkurencji tego typu rozwiązania (systemy) istnieją na rynku, a to, że akurat Odwołujący nimi nie dysponuje nie powinno wpływać na treść SIWZ i wymagania Zamawiającego. Zamawiający podniósł, iż zgodnie ze stanem jego wiedzy na rynku istnieją co najmniej dwa rozwiązania spełniające wymogi, co do systemów operacyjnych zawartych w opisie przedmiotu zamówienia. Zamawiający nie precyzował wymogów pod kątem konkretnego producenta systemów, tylko w sposób rzetelny i kompleksowy, a także obiektywny, opisał swoje potrzeby, uwzględniające jego ustawowe zadania, zakres działania, pozycję ustrojową oraz istotną rolę w systemie finansowym państwa, uwzględniając także zakres i charakter danych i informacji (w tym informacji prawnie chronionych) przetwarzanych w systemach teleinformatycznych Zamawiającego. Ponadto zaznaczył, iż wskazane przez Odwołującego urządzenia - 2 sztuki EX 3500 oraz 2 sztuki NX 4500 w ocenie Zamawiającego również nie spełniają wszystkich wymogów postawionych w opisie przedmiotu zamówienia, ponieważ zgodnie z jego zapisami Zamawiający wymagał również obsługi interfejsu API, zarządzania, obsługi zdarzeń i generowania raportów. Zdaniem Zamawiającego celem Odwołującego nie jest przeciwdziałanie ograniczeniu konkurencji, które w przedmiotowej sprawie w ogóle nie wystąpiło, tylko dostosowanie wymagań określonych w SIW Z do systemów oferowanych przez Odwołującego. Zamawiający zauważył także, że żaden z innych wykonawców nie przystąpił do odwołania po stronie Odwołującego, jak również nie wniósł odwołania, co budzi wątpliwości co do prawdziwości twierdzeń Odwołującego, w szczególności tych sugerujących, że taki opis przedmiotu zamówienia wskazuje na produkt firmy FireEye i uniemożliwia zaoferowanie rozwiązań przez inne firmy. Zamawiający wskazał także, że nie precyzował w SIW Z kryteriów jakościowych rozwiązania, odnoszących się czy pozycjonujących oferowany produkt wobec innych produktów z danej kategorii. Używanie w tym przypadku przez Odwołującego argumentów wskazujących na wyższość jednego produktu nad drugim jest bezzasadne i bez znaczenia dla przedmiotu sprawy. Twierdzenia Odwołującego, bez podania kontekstu całego zdarzenia, stanowią manipulację faktami. Artykuły wskazane przez Odwołującego pochodzą z pierwszych dni po wykryciu incydentu bezpieczeństwa przez firmę FireEye, której bezpieczeństwo zostało naruszone w wyniku działań cyberprzestępców wykorzystujących lukę bezpieczeństwa w oprogramowaniu firmy trzeciej, a nie firmy FireEye. Firma FireEye stała się ofiarą cyberprzestępstwa tak, jak pozostała nieustalona na dzień dzisiejszy liczba firm, organizacji i instytucji rządowych korzystających z zainfekowanego oprogramowania firmy trzeciej (nie firmy FireEye). Oprócz firmy FireEye ofiarami tego incydentu mogło paść około 18 tys. firm, organizacji oraz instytucji publicznych korzystających z oprogramowania firmy trzeciej tj. SolarWinds. Zamawiający zauważył, że o właśnie firma FireEye jako pierwsza wykryła przytoczony tu incydent, co świadczy o jej doświadczeniu i zaawansowaniu technologicznym Przytaczany przez Odwołującego incydent jest obecnie uznawany za największy i najpoważniejszy incydent bezpieczeństwa związany z działalnością cyberprzestępczą, które obecnie uznawane jest za akt cyberszpiegostwa, tj. atak przeprowadzony przez grupę/grupy cyberprzestępcze związane z rządem jednego z państw Odnosząc się do wymagania z pkt 2f OPU Zamawiający wskazał, iż żądanie Odwołującego dostarczenia licencji na systemy operacyjne w języku polskim ogranicza konkurencję. Wyjaśnił, iż celowo nie wskazywał języka, w jakim mają być dostarczone obrazy systemów operacyjnych na potrzeby emulacji dla maszyn wirtualnych, aby nie ograniczać konkurencyjności Od wielu lat Zamawiający korzysta z rozwiązania realizującego zadania sanboxingu, w którym używane są obrazy angielskich systemów operacyjnych, na których wykonywana jest analiza danych na potrzeby wykrywania zagrożeń cyberbezpieczeństwa, w związku z tym twierdzenie, że kupi „bezużyteczne elementy” jest nieprawdziwe. Zdaniem Zamawiającego nieprawdziwe są także argumenty, że oprogramowanie w języku polskim zapewni bezpieczeństwo większe, niż w innym języku. Tym bardziej, że, jak wskazał sam Odwołujący, poprawki bezpieczeństwa dla języka polskiego i innych języków są dostarczane w różnym czasie. Zamawiający podkreślił, że to właśnie poprawki dla systemów polskojęzycznych dostarczane są później, gdyż natywnym językiem systemu Microsoft Windows jest język angielski. W zakresie pkt 3l OPU Zamawiający podtrzymał wcześniejszą argumentację odnoszącą się do systemu Mac OS i przetwarzania danych i informacji w chmurze obliczeniowej. Dodał, że argumenty o tym, że rozwiązania firmy Apple są rzadko stosowane w Polsce, są drogie i niszowe, są nie tylko jedynie własnym poglądem Odwołującego, nie popartym żadnymi dowodami. Zamawiający wskazał, iż dokonał analizy wykorzystania przez uczestników rynku finansowego, korzystających z rozwiązań Apple, zasobów i systemów informatycznych Zamawiającego dostępnych w Internecie, tj. strony www Zamawiającego i dostępnych dla uczestników rynku finansowego dedykowanych systemów. Statystyki wskazują na generowanie przez systemy Apple zapytań do systemów teleinformatycznych Zamawiającego na poziomie ok. 12 tys. zapytań dziennie przy całościowej liczbie zapytań ok. 300 tys. dziennie. Zamawiający dodał także, że kryteria ilościowe w odniesieniu do kwestii systemów bezpieczeństwa nie mają zastosowania w przypadku celu realizowanego przez przedmiot niniejszego zamówienia, w związku z tym postulat o wykazanie liczby systemów Microsoft i Mac OS (Apple) jest bezzasadnym wnioskiem Odwołującego - taka informacja nie niesie żadnej wartości dodanej, ani nie jest potrzebna do przygotowania oferty, o czym podmiot profesjonalnie działający na danym rynku winien wiedzieć. Zamawiający wskazał, iż opis środowiska informatycznego Zamawiającego zawarty został w opisie przedmiotu zamówienia i jest on wystarczający do przygotowania oferty. Urządzenia wykonujące sandboxing powołują na bieżąco maszyny wirtualne i wykonują na nich analizy. Rodzaj analizy związany jest wyłącznie z przesyłanymi (otrzymywanymi z zewnątrz) danymi (plikami, linkami, stronami www) nie zaś, jak sugeruje Odwołujący, liczbą komputerów, liczbą użytkowników, rodzajem systemu MAC OS/MS Windows, czy tym bardziej ich wersji i dat wydania. Kryteria ilościowe w odniesieniu do kwestii systemów bezpieczeństwa nie mają zastosowania, ponieważ ważne jest wykonanie analizy plików dla wszystkich urządzeń posiadanych przez Zamawiającego. Infekcja dowolnego (nawet pojedynczego) komputera stanowi nieakceptowalne z punktu widzenia ochrony danych i informacji (w tym informacji prawnie chronionych) przetwarzanych przez Zamawiającego ryzyko, dlatego wychwycenie zainfekowanych plików, w jak największym spektrum, jest z punktu widzenia Zamawiającego krytyczne i dotyczy równorzędnie systemów Mac OS (Apple) jak i Microsoft Windows. Podanie informacji, których żąda Odwołujący nie jest potrzebne do przygotowania i wyceny, Odwołujący wymaga od Zamawiającego ujawnienia danych nie związanych z przedmiotowym postępowaniem. Odnośnie pkt 3l OPU, w zakresie dotyczącym obrazów systemów operacyjnych Microsoft Windows, licencji Windows, MS Office, Zamawiający wskazał, iż w umowie Enterprise Agreement nie ma zapisów umożliwiających wykorzystanie licencji dla urządzeń dostarczonych przez inne podmioty w ramach innych umów, a tylko na urządzania używane przez Zamawiającego. Na urządzeniach sandboxa maszyny wirtualne powoływane są za każdym razem automatycznie na dany czas analizy, umowa Enterprise Agreement nie obejmuje swoim zakresem tego typu używania licencji. Ponadto przywołana przez Odwołującego umowa Enterprise Agreement dotyczy obrazów w języku polskim, a jak wykazano i uzasadniono powyżej Zamawiający dopuszcza też analizy sandboxowe na obrazach angielskojęzycznych. Według umowy zużycie licencji musi być rejestrowane i monitorowane, a w przypadku rodzaju systemu, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie przetargowe, niemożliwe jest określenie ilości maszyn które będą powoływane do życia, gdyż jest to liczba zmienna i zgodnie z szacunkami Zamawiającego oscyluje ona od 0 do 13000 maszyn wirtualnych dziennie. Użycie maszyn na potrzeby sandboxingu nie zostało ujęte w umowie Enterprise Agreement, która to umowa ekspiruje wcześniej niż planowany zakup sytemu sandboxingu. Zamawiający wskazał także, iż licencje musza być dostarczone z uwagi na to, żeby Zamawiający używał produktów zakupionych legalnie i nie łamiąc prawa autorskiego w stosunku do produktów, do jakich mają one zastosowanie. Żądania formułowane przez Odwołującego nie stoją w zgodzie z interesem i uzasadnionymi obiektywnymi potrzebami Zamawiającego. Zdaniem Zamawiającego nie jest uzasadnione także żądanie Odwołującego w zakresie wykluczenia pakietu MS Office, ponieważ uniemożliwi w analizie sandboxowej sprawdzenie działania plików bazujących na tym właśnie pakiecie narzędzi biurowych, w związku z tym spowoduje drastyczny spadek wykrywalności złośliwego oprogramowania, narażając Zamawiającego na nieakceptowalne ryzyko. Takie działanie w ocenie Zamawiającego stanowi próbę wymuszenia ograniczenia przedmiotu zamówienia poprzez eliminacje zapisów dot. pakietu MS Office, którego zgodnie z publicznie dostępnymi statystykami firmy Kaspersky, w III kwartale 2019 r. dotyczyło 73 % wszystkich cyberataków, gdzie odsetek ten w I kwartale 2020 r. wynosił już niemal 75 %, a także świadczy o braku znajomości tematu skali zagrożeń cyberbezpieczeństwa przez Odwołującego. Skala ataków na oprogramowanie MS Office jednoznacznie wskazuje, że eliminacja tego zapisu podważa sens wykonywania analizy sandboxowej, w której pliki nie są uruchamiane w środowisku najbardziej zbliżonym do rzeczywistego. Odnośnie pkt 4o Zamawiający wskazał na nieprawdziwość twierdzeń Odwołującego, ponieważ Zamawiający zgodnie z zapisami SIW Z dopuszcza rozwiązanie polegające na blokowaniu ruchu przez zastosowanie innych elementów sieciowych (posiadanych przez Zamawiającego bądź też dostarczonych przez wykonawcę) z zastrzeżeniem, że wykonawca wykona ich pełną konfigurację w zakresie tej funkcjonalności oraz dostarczy wszelkie wymagane licencje do realizacji tego zadania. Odnośnie pkt 2e Zamawiający wskazał, iż zgodnie z SIW Z elementy związane z zarzadzaniem i raportowaniem mogą być dostarczone w formie maszyn wirtualnych, natomiast pozostałe elementy oferowanego rozwiązania muszą być urządzeniami fizycznymi. W zakresie pkt 3a Zamawiający podniósł, iż wymaga dostarczenia dwóch fizycznych urządzeń do ochrony kanału pocztowego pod względem sandboxingu, natomiast cały System musi być zarządzany oraz posiadać raportowanie i logowanie zdarzeń, wskazane w szczególności w pkt 2e. opisu przedmiotu zamówienia. W odniesieniu do pkt 3b Zamawiający podtrzymał prezentowaną już argumentację. Odnośnie pkt 3c Zamawiający wskazał, iż w opisie przedmiotu zamówienia nie ma zapisu o SPAN portach do ochrony poczty, a w pkt 3. ppkt h. i ppkt d. jest określona ilość skrzynek pocztowych wymaganych do ochrony poczty oraz tryb pracy MTA wymagany przez Zamawiającego. Wymagania stawiane przez Odwołującego dotyczące przedstawienia ilości sesji http/https w stosunku do analizy pocztowej świadczy o braku wiedzy technicznej oraz budzi wątpliwości Zamawiającego co do rozwiązania, które potencjalnie pragnie zaoferować Odwołujący do ochrony skrzynek pocztowych bazującego na ilości sesji http/https - jako spełniającego nie tylko wymagania postawione w SIW Z, ale w ogóle jako narzędzia realizującego skutecznie cele, jakie winien realizować system sandboxingu. Zamawiający wskazał ponadto, iż Odwołujący przytacza orzecznictwo KIO, które nie jest adekwatne do przedmiotu zamówienia. Nie można mówić o połączeniu w niniejszym postępowaniu zakupu, którego można dokonać w trybie konkurencyjnym z innym zakupem, którego można dokonać w trybie zamówienia z wolnej ręki, gdyż nie istnieje system sandboxingu, który realizowałby stawiane mu cele wyłącznie w odniesieniu do systemów Mac OS, nie da się kupić, nawet w trybie niekonkurencyjnym, czegoś co obiektywnie nie istnieje. Zamawiający podkreślił, że Odwołujący próbuje narzucać Zamawiającemu podejście do kwestii bezpieczeństwa oraz rozwiązania stosowane w tym zakresie, podczas gdy to Zamawiający odpowiada za zapewnienie bezpieczeństwa swoich systemów teleinformatycznych i zna wymaganie oraz ryzyka ich dotyczące. Zamawiający przy przeprowadzaniu analizy ryzyka dot. bezpieczeństwa danych i informacji (w tym informacji prawnie chronionych) przetwarzanych w systemach teleinformatycznych Zamawiającego bierze pod uwagę m.in. zdarzające się w przeszłości incydenty bezpieczeństwa. Biorąc pod uwagę, że w jeden z takich incydentów bezpieczeństwa (najpoważniejszy w ostatnim roku, związany z danymi i informacjami o charakterze sensytywnym) były zaangażowane osoby wykonujące prace na rzecz Odwołującego, realizującego umowę dla Zamawiającego, nie sposób ograniczać i modyfikować wymagań Zamawiającego w przedmiotowym zakresie pod wytyczne wykonawców. Zamawiający wyjaśnił, że przytoczony incydent bezpieczeństwa stał się przedmiotem zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz w jego następstwie postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez prokuraturę. W ocenie Zamawiającego Odwołujący, nie mogąc najwyraźniej spełnić wymogów Zamawiającego, w sposób nierzetelny i niejasny próbuje wymusić zakup rozwiązania nie spełniającego uzasadnionych potrzeb Zamawiającego, podejmując nawet próbę nieuprawnionego redefiniowania tych potrzeb. Zamawiający podkreślił, że uwzględnienie postulatów Odwołującego powodowałoby niegospodarność poprzez zakup dwóch różnych rozwiązań pokrywających się funkcjonalnościami, co skutkowałoby koniecznością wydatkowania dodatkowych środków finansowych na zakup i utrzymanie dwóch rozwiązań, zatrudnienie dodatkowych osób do obsługi dwóch systemów oraz ich przeszkolenia. Doprowadziłoby także do ekspozycji na ryzyko cyberataku na urządzenia Mac OS (Apple), nie tylko w infrastrukturze Zamawiającego (co wygenerowałoby niepoliczalne straty wizerunkowe oraz finansowe), ale również profesjonalnych i nieprofesjonalnych uczestników rynku finansowego (tj. podmioty rynku finansowego oraz ich klientów), którzy narażeni byliby na atak w sytuacji, w której Zamawiający nie posiadający narzędzi do wykrywania takich ataków, w toku realizacji zadań ustawowych doprowadziłby do zainfekowania komputerów Mac OS (Apple) zewnętrznych uczestników rynku finansowego (np. banków lub ich klientów). Ponadto doprowadziłoby do naruszenia przepisów prawa w wyniku udostępnienia szeregu tajemnic oraz danych i informacji wrażliwych, przetwarzanych obecnie w infrastrukturze teleinformatycznej Zamawiającego, podmiotom zewnętrznym, które przetwarzałyby ww. tajemnice i informacje wrażliwe w chmurze obliczeniowej, udostępniając te zasoby chmurowe również innym klientom tych podmiotów oraz nieznanym poddostawcom realizującym na rzecz tych dostawców różnego rodzaju prace wspierające. Doprowadziłoby również w efekcie do faktycznego ograniczenia konkurencji w sytuacji, w której Zamawiający wymagałby dostarczenia licencji na systemy operacyjne tylko w języku polskim. A do tego doprowadziłoby do wyeliminowania krytycznej z punktu widzenia Zamawiającego funkcjonalności analizy plików pakietu MS Office, które, jak wykazano powyżej opierając się na analizach firm zajmujących się zwalczaniem cyberzagrożeń, są głównym celem ataków cyberprzestępców, co z kolei naraziłoby Zamawiającego na ryzyko ataku i utraty bezpieczeństwa danych i informacji (w tym informacji prawnie chronionych) przetwarzanych w systemach teleinformatycznych Zamawiającego. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron postępowania, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń i stanowisk Stron postępowania, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Mając na uwadze treść art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 poz. 2020), zgodnie z którym do postępowań odwoławczych, o których mowa w uchylanej ustawie, wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2021 r. stosuje się przepisy dotychczasowe, Izba w przedmiotowej sprawie zastosowała przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.). Izba ustaliła, iż w terminie wynikającym z art. 185 ust. 2 ustawy Pzp do postępowania odwoławczego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca. Izba stwierdziła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy Pzp i skierowała odwołanie do rozpoznania na rozprawie. Izba uznała, iż Odwołujący wykazał interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Mając na względzie, iż Odwołujący deklaruje zainteresowanie przedmiotowym postępowaniem jako podmiot trudniący się usługami objętymi przedmiotem zamówienia, Izba uznała, iż sposób ukształtowania postanowień SIW Z, w tym opisu przedmiotu zamówienia, może przekładać się na jego sytuację w postępowaniu i możliwość złożenia konkurencyjnej oferty, a tym samym Odwołującemu nie sposób odmówić uprawnienia do wniesienia środka ochrony prawnej w postaci odwołania. Izba dopuściła i przeprowadziła dowody z dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia przekazanej przez Zamawiającego, w szczególności specyfikacji istotnych warunków zamówienia i jej załączników. Skład orzekający Izby wziął pod uwagę również stanowiska i oświadczenia Stron złożone w pismach procesowych (odwołanie, odpowiedź na odwołanie) oraz ustnie do protokołu posiedzenia i rozprawy w dniu 4 stycznia 2021 r. Ponadto Izba dopuściła i przeprowadziła dowody z dokumentów przedstawionych przez Strony na rozprawie, tj.: I.dowody złożone przez Odwołującego: 1.odpis oświadczenia firmy Trend Micro z dnia 28 grudnia 2020 r. 2.wydruk karty katalogowej produktu Deep Discovery Analyzer firmy Trend Micro (wraz z tłumaczeniem); 3.wydruk korespondencji e-mail pomiędzy Odwołującym a Trend Micro; 4.wydruk ogłoszenia o zamówieniu z dnia 6 grudnia 2018 r. (2018/S 235-536945) oraz SIW Z dla postępowania prowadzonego przez Zamawiającego na rozbudowę systemów ochrony serwerów posiadanych przez UKNF; 5.odpis oświadczenia firmy Fortinet Inc. z dnia 28 grudnia 2020 r.; 6.wydruk ogłoszenia o zamówieniu z dnia 15 grudnia 2020 r. (2020/S 244-604807) oraz SIW Z dla postępowania prowadzonego przez Zamawiającego na zakup licencji dla systemu NGFW wraz ze wsparciem; 7.wydruk SIW Z dla postępowania prowadzonego przez Zamawiającego na wdrożenie Systemu DLP (DAL.WZP.2610.4.2019); 8.wydruk ze strony https://ezamowienia.ms.gov.pl dotyczący postępowania prowadzonego przez Ministerstwo Sprawiedliwości na dostawę rozwiązania informatycznego obejmującego funkcjonalność wykrywania i reakcji na zagrożenia, zapewniającą ochronę stacji roboczych i serwerów przed atakami oraz świadczenie innych usług (W ZP421-10/2020), wydruk opisu przedmiotu zamówienia dla tego postępowania oraz zbiorczego zestawienie ofert; 9.wydruk fragmentów informacji o wynikach kontroli NIK „Wykorzystanie jednolitego pliku kontrolnego w postępowaniach i kontrolach podatkowych”; 10.wydruk odpowiedzi Ministra Finansów na interpelację nr 28436; 11.wydruk Komunikatu KNF dotyczącego przetwarzania przez podmioty nadzorowane informacji w chmurze obliczeniowej publicznej lub hybrydowej (ze zmianą z 26 marca 2020 r.); 12.wydruk licencji ze strony https://apple.com; 13.wydruk analizy porównawczej produktów Trend Micro Deep Discovery oraz FireEye (wraz z tłumaczeniem); 14.wydruki prezentacji i testów produktów dokonanych przez NSS Labs (wraz z tłumaczeniem); 15.wydruk recenzji ze strony www.gartner.com dotyczący oprogramowania typu sandboxing (wraz z tłumaczeniem); 16.wydruk artykułu z portalu DarkReading dotyczący ataku hakerskiego na FireEye (wraz z tłumaczeniem); 17.wydruk artykułu ze strony www.biznes.wprost.pl „Gigant od cyberbezpieczeństwa padł ofiarą hakerów”; 18.wydruk artykułu ze strony www.nytimes.com dotyczący ataku hakerskiego na firmę FireEye (wraz z tłumaczeniem); 19.oświadczenie Fortinet Inc. z dnia 28 grudnia 2020 r. II.dowody złożone przez Zamawiającego: 1.wydruk artykułu ze strony www.crn.pl „Zaawansowana ochrona przed zagrożeniami z Juniper Networks”; 2.wydruk informacji ze strony www.joesecurity.org dotyczących produktu JoeSandbox Complete (wraz z tłumaczeniem); 3.wydruk informacji ze strony www.joesecurity.org dotyczących produktu JoeSandbox Ultimate (wraz z tłumaczeniem); 4.wydruk dokumentu dotyczącego urządzenia ATP (Advanced Threat Prevention) Juniper Networks (wraz z tłumaczeniem oznaczonych fragmentów); 5.wydruk artykułu ze strony www.joesecurity.org „Głęboka analiza złośliwego oprogramowania”; 6.wydruk raportu ze strony https://securelist.com - raport firmy Kaspersky „Ewolucja zagrożeń IT w III kwartale 2019 r. Statystyki (wraz z tłumaczeniem); 7.wydruk raportu ze strony https://securelist.com - raport firmy Kaspersky „Ewolucja zagrożeń IT I kwartał 2020 r. Statystyki (wraz z tłumaczeniem); 8.wydruk artykułu ze strony www.reuteurs.com „Microsoft twierdzi, że znalazł złośliwe oprogramowanie w swoich systemach” (wraz z tłumaczeniem); 9.wydruk raportu ze strony www.fireeye.com dotyczącego ataków hakerskich (wraz z tłumaczeniem); 10.wydruk raportu ze strony www.prod-blog.avira.com o zagrożeniach ze strony złośliwego oprogramowania: statystyki i trendy w III kwartale 2020 r. (wraz z tłumaczeniem); 11.wydruk artykułu ze strony www.businessinsider.in dotyczący ataków hakerskich za pośrednictwem oprogramowania SolarWinds (wraz z tłumaczeniem); 12.wydruk artykułu ze strony www.safetydetectives.com „Statystyki, trendy i fakty dotyczące złośliwego oprogramowania i wirusów 2020” (wraz z tłumaczeniem); 13.wydruk artykułu ze strony www.wiadomosci.onet.pl dotyczący ataków hakerskich; 14.wydruk dokumentu Narodowe Standardy Cyberbezpieczeństwa. Standardy Cyberbezpieczeństwa Chmur Obliczeniowych (SCCO) v.1.00 – luty 2020. 15.wydruk raportu „Krajobraz bezpieczeństwa polskiego Internetu. Raport roczny 2019 z działalności CERT Polska.” Jako oświadczenie własne Zamawiającego uzupełniające jego stanowisko Izba potraktowała dokument opracowany przez Zamawiającego pn. „Analiza ruchu do sieci UKNF z urządzeń pracujących na systemie Mac Os z dnia 10.11.2020 r.” Izba ustaliła, co następuje: Na podstawie dokumentacji postępowania przekazanej przez Zamawiającego Izba ustaliła, iż ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 7 grudnia 2020 r. pod numerem 2020/S 238-587649. W tym samym dniu Zamawiający zamieścił na stronie internetowej SIWZ wraz z załącznikami. Zgodnie z pkt 3 SIW Z przedmiotem zamówienia jest dostawa wraz z wdrożeniem systemu zapewniającego ochronę przed zaawansowanymi atakami oraz atakami (APT) dla sieci Zamawiającego („System”). W zakresie Przedmiotu zamówienia Wykonawca: dostarczy licencje, o których mowa w pkt 2 lit. f Opisu Przedmiotu Umowy („OPU”); dostarczy sprzęt fizyczny, w tym: minimum dwa fizyczne urządzenia do ochrony kanału pocztowego w sieci UKNF, o których mowa w pkt 3 OPU; minimum dwa fizyczne urządzenia do ochrony ruchu sieci Internet, o których mowa w pkt 4 OPU; wdroży System, o którym mowa w pkt. 2 OPU;zapewni serwis gwarancyjny oraz wsparcie producenta na zainstalowany sprzęt przez okres 36 miesięcy od daty podpisania protokołu odbioru, o którym mowa w § 2 ust 2 Umowy, w zakresie, o którym mowa w pkt 7 OPU; zapewni wsparcie techniczne na wdrożony System w trybie 24/7 (o którym mowa w pkt. 6 OPU), od daty podpisania protokołu odbioru, o którym mowa w § 2 ust. 3 Umowy, do ostatniego dnia wsparcia; przeprowadzi szkolenie dla 7 pracowników Zamawiającego, na zasadach określonych w pkt 8 OPU. Szczegółowe warunki realizacji zamówienia określone zostały w Załączniku nr 2 do SIW Z. Załącznikiem nr 2 do SIW Z jest Projekt Umowy, a załącznik nr 1 do Projektu Umowy stanowi Opis Przedmiotu Umowy. W OPU zawarto m.in. następujące wymogi: Pkt 2 – Wymagania ogólne: e) System musi mieć element (pojedynczy serwer/interfejs zarządzający) zarządzający z poziomu którego można zarządzać elementami systemu, konfigurować je, przeglądać zdarzenia związane z sandboxingiem oraz generować raporty. f) Wykonawca musi dostarczyć wszystkie niezbędne licencje do działania zaproponowanego Systemu, w tym również licencje dla systemów operacyjnych maszyn wirtualnych na których odbywa się analiza plików oraz programów tam zainstalowanych. Pkt 3 – Zapewnienie ochrony kanału pocztowego: a ) Zamawiający wymaga dostarczenia, zainstalowania i skonfigurowania minimum dwóch fizycznych urządzeń do ochrony kanału pocztowego w sieci UKNF. b) Elementy Systemu odpowiedzialne za analizę wiadomości email pod kontem zaawansowanej analizy potencjalnie niebezpiecznego kodu (sandboxing) muszą być dostarczone w postaci zamkniętej platformy sprzętowej. Zamawiający nie dopuszcza dostarczenia urządzenia w formie maszyny wirtualnej. c) Zamawiający wyklucza analizę próbki z wiadomości email w chmurze. d) Zamawiający wymaga pracy w Trybie MTA (Message Transfer Agent). h) Urządzenie musi zapewniać ochronę co najmniej 1500 skrzynek pocztowych. l) Urządzanie musi posiadać zainstalowane maszyny wirtualne na których obywa się sandboxing zawierające: a)Obrazy systemów operacyjnych - minimum: Microsoft Windows 7 ( w wersjach 32 i 64 bit), Microsoft Windows 10 64-bit, Mac OS; b)Zainstalowane oprogramowanie narzędziowe minimum typu: Microsoft Office, Adobe Reader, Flash Player; c)Wszystkie niezbędne licencje do zaproponowanych przez Wykonawcę systemów operacyjnych i oprogramowania narzędziowego. Pkt 4 – Zapewnienie ochrony kanału www: c) Urządzenie musi posiadać możliwość wpięcia w infrastrukturę Zamawiającego w trybie in-line, poprzez zastosowanie danych pochodzących ze SPAN portu urządzeń sieciowych Zamawiającego lub inny umożliwiający pełną ochronę kanału WWW. o) Urządzenie musi blokować dany ruch w przypadku wykrycia zagrożenia pochodzącego z analizy sandboxowej. Izba zważyła, co następuje: Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Odwołujący postawił zarzuty naruszenia art. 29 ust. 1-3, art. 30 ust. 4, art. 7 ust. 1, art. 5b i 5f oraz art. 66 ust. 1 i 67 ust. 2 ustawy Pzp. Przywołując ich treść należy wskazać, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości. Art. 29 ust. 1 ustawy Pzp stanowi, iż przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Wedle ust. 2 tego przepisu przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Z kolei zgodnie z ust. 3 przedmiotu zamówienia nie można opisywać przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów, chyba że jest to uzasadnione specyfiką przedmiotu zamówienia i zamawiający nie może opisać przedmiotu zamówienia za pomocą dostatecznie dokładnych określeń, a wskazaniu takiemu towarzyszą wyrazy „lub równoważny.” Z kolei art. 30 ust. 4 ustawy Pzp opisując przedmiot zamówienia przez odniesienie do norm, europejskich ocen technicznych, aprobat, specyfikacji technicznych i systemów referencji technicznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, zamawiający jest obowiązany wskazać, że dopuszcza rozwiązania równoważne opisywanym, a odniesieniu takiemu towarzyszą wyrazy "lub równoważne". Zgodnie z art. 5b pkt 1 ustawy Pzp zamawiający nie może w celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy łączyć zamówień, które odrębnie udzielane wymagają zastosowania różnych przepisów ustawy. Zgodnie z art. 5f ustawy Pzp jeżeli przedmiot zamówienia nie może zostać podzielony, w szczególności ze względów technicznych, organizacyjnych, ekonomicznych lub celowościowych, do udzielenia zamówienia stosuje się przepisy dotyczące tego rodzaju zamówienia, który odpowiada jego głównemu przedmiotowi. Art. 66 ust. 1 ustawy Pzp odnosi się do udzielenia zamówienia z wolnej ręki, wskazując, iż zamówienie z wolnej ręki to tryb udzielenia zamówienia, w którym zamawiający udziela zamówienia po negocjacjach tylko z jednym wykonawcą. Art. 67 ust. 2 ustawy Pzp odnosi się do obowiązku zawiadamia Prezesa Urzędu o wszczęciu, podając uzasadnienie faktyczne i prawne zastosowania trybu udzielenia zamówienia, wobec czego Izba stwierdziła, że zamiarem Odwołującego było powołanie się na art. 67 ust. 1 regulujący przypadki, w których możliwe jest udzielenie zamówienia z wolnej ręki. Izba zważyła, że zasadniczą podstawą faktyczną ww. zarzutów była okoliczność połączenia w ramach jednego postepowania usługi budowy systemu sandboxingu obejmującego swym zakresem ochronę systemu operacyjnego Microsoft Windows i systemu Mac Os, przy równoczesnymniedopuszczeniu możliwości emulowania Mac OS w chmurze, co w ocenie Odwołującego wskazywało na preferowanie przez Zamawiającego rozwiązania jednego producenta (FireEye) i ograniczenie konkurencji. Powyższych okoliczności dotyczył także punkt 2.1 uzasadnienia odwołania, w ramach którego kwestionowano wymóg z pkt 3la) OPU (tj. wymóg, aby urządzenie posiadało zainstalowane maszyny wirtualne, na których odbywa się sandboxing, zawierające obrazy systemu operacyjnego Mac Os), wobec czego Izba uznała za zasadne odniesienie się do powyższych kwestii w sposób łączny. W ocenie Izby Odwołujący nie wykazał, aby sposób ukształtowania postanowień OPU przez Zamawiającego naruszać miał wskazane powyżej przepisy prawa. Na wstępie należy wskazać, iż sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia jest jedną z najważniejszych czynności związanych z przygotowaniem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Czynność ta stanowi obowiązek Zamawiającego, ale jednocześnie jego uprawnienie, bowiem odzwierciedla rzeczywiste potrzeby Zamawiającego w danym postępowaniu. To Zamawiający ma prawo, wyznaczając cel, jaki zamierza zrealizować, tak określić przedmiot zamówienia, aby opisać go adekwatnie do wyznaczonego celu, zachowując jednocześnie obiektywizm i precyzję w formułowaniu swoich potrzeb. Zamawiający zobowiązany jest ponadto respektować art. 29 ust. 2 ustawy Pzp, który zakazuje dokonywania opisu przedmiotu zamówienia w sposób dyskryminujący, przy czym podkreślenia wymaga, że powyższa norma nie może być równoważona z obowiązkiem wyeliminowania z opisu przedmiotu zamówienia uzasadnionych wymagań, które dla wykonawcy mogą stanowić źródło ewentualnych niedogodności czy potrzeby stworzenia nowych rozwiązań dostosowanych do realizacji konkretnego zamówienia (podobnie m.in. wyrok KIO z 28 stycznia 2019 r., KIO 26/19, wyrok KIO z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt KIO 1271/19). Odwołujący nie podnosił, aby treść OPU w przywołanym powyżej aspekcie była niejednoznaczna, niewyczerpująca, czy też, że nie została sformułowana za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń lub nie uwzględniała wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, wobec czego nie sposób stwierdzić, aby sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia naruszało art. 29 ust. 1 ustawy Pzp. Postanowienia OPU nie budziły po stronie Odwołującego wątpliwości interpretacyjnych, było przez niego zrozumiałe. Odwołujący nie wykazał także, aby sposób ukształtowania OPU mógłby wpływać w sposób nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego na ograniczenie konkurencji. Sam fakt, że wprowadzenie postulowanych przez Odwołującego zmian w SIW Z, umożliwiałyby Odwołującemu złożenie oferty w przedmiotowym postępowaniu, nie jest wystarczający do stwierdzenia, że Zamawiający naruszył przepisy ustawy Pzp. Podkreślenia wymaga, iż okoliczność, że nie wszystkie produkty dostępne na rynku odpowiadają wymaganiom OPU, nie stanowi dostatecznej podstawy do uznania, że przedmiot zamówienia został opisany w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, a tym bardziej podstawy takiej nie stanowi fakt, że Odwołujący współpracuje z producentami, którzy nie mają rozwiązań, jakie zakupić chce Zamawiający. Ponadto stwierdzić należy, iż okoliczność że art. 29 ust. 2 ustawy Pzp wskazuje na możliwość utrudniania konkurencji, a nie utrudnienie konkurencji (a zatem na prawdopodobieństwo wystąpienia naruszenia konkurencji, a nie konieczność wystąpienia tego naruszenia), nie zmienia faktu, że zgodnie z art. 190 ust. 1 ustawy Pzp obowiązkiem Odwołującego jest udowodnienie okoliczności wskazanych w przepisie, którego naruszenie zarzucane jest Zamawiającemu. To na Odwołującym spoczywał zatem ciężar wykazania tej potencjalnej możliwości wystąpienia utrudniania konkurencji, Odwołujący zaś - zamiast skupić się na wykazaniu, że sposób ukształtowania wymagań OPU naruszać może konkurencję - przedstawił argumentację wskazującą, że potrzeby Zamawiającego można zaspokoić inaczej, tj. dopuszczając rozwiązanie możliwe do dostarczenia przez Odwołującego bądź rozdzielając przedmiot zamówienia tak, aby Odwołujący w jednej z części mógł złożyć ofertę. Za bezzasadną Izba uznała argumentację Odwołującego odnoszącą się do konieczności podziału przedmiotowego zamówienia na części w taki sposób, aby wyłączyć z jego zakresu ochronę urządzeń pracujących na systemie operacyjnym Mac OS. Nie znalazło potwierdzeniazawarte w odwołaniu stwierdzenie, iż Zamawiający nie posiada systemów Mac OS i prawdopodobnie w ogóle ich nie używa – Zamawiający okoliczność przeciwną wykazał w toku postępowania odwoławczego. Zamawiający wyjaśnił, że posiada w swojej infrastrukturze urządzenia pracujące pod kontrolą Mac OS, które służą do realizacji zadań służbowych (także przetwarzania informacji prawnie chronionych), a ponadto – co również ma istotne znaczenie – z rozwiązań firmy Apple korzystają uczestnicy rynku finansowego nadzorowani przez Zamawiającego. Analiza przeprowadzona przez Zamawiającego wykazała, iż systemy Apple generują ok 12 000 zapytań dziennie do systemów informatycznych Zamawiającego. Co istotne, sam Odwołujący własnej tezie zaprzeczył przedstawiając jako dowód specyfikację istotnych warunków zamówienia dla postępowania pn. „Wdrożenie Systemu DLP”, która pośrednio potwierdza, że Zamawiający dysponuje systemami operacyjnymi Mac OS. W ocenie Izby fakt, że urządzeń w infrastrukturze informatycznej Zamawiającego pracujących pod kontrolą Microsoft Windows jest więcej nie powoduje, że równorzędna ochrona dla urządzeń z systemem Mac OS przed złośliwym oprogramowaniem nie stanowi uzasadnionych potrzeb Zamawiającego. Zamawiający istnienie takich potrzeb uzasadnił wyjaśniając m.in., że bezpieczeństwa systemu informatycznego nie należy traktować w aspekcie ilościowym, gdyż nawet jedno urządzenie nie objęte należytą ochroną przed złośliwym oprogramowaniem może negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo całego systemu informatycznego Zamawiającego, a pośrednio także nadzorowanych przez KNF podmiotów. Odwołujący nie odparł twierdzeń Zamawiającego, iż rezygnacja z ochrony systemów Mac OS, które są wykorzystywane przez Zamawiającego w działalności operacyjnej i z których korzystają nadzorowane przez KNF podmioty rynku finansowego, prowadzić może do powstania ryzyka, polegającego na otrzymaniu złośliwego oprogramowania i jego dalszej nieświadomej dystrybucji przez Zamawiającego do instytucji finansowych. Zamawiający przedstawił także argumentację i dowody potwierdzające fakt działania złośliwego oprogramowania atakującego systemy Mac OS i istnienie realnego zagrożenia tego rodzaju atakami (raport Avira, raport CERT). Mając powyższe na względzie, oczekiwanie Zamawiającego dostarczenia równorzędnej ochrony systemom operacyjnym Microsoft Windows i Mac OS w ocenie Izby uznać należy za uzasadnione. Odwołujący nie zaprzeczył także twierdzeniom Zamawiającego, że przedmiot zamówienia ma charakter jednorodny – dostarczone rozwiązanie ma w jak najszerszym zakresie zapewniać ochronę systemów informatycznych Zamawiającego, w ramach których przetwarzane są zasoby informacyjne dotyczące istotnego z punktu widzenia ochrony interesów państwa obszaru stabilności rynku finansowego. Odwołujący nie kwestionował także stanowiska Zamawiającego, że na rynku nie istnieje produkt, który umożliwiałby sandboxing tylko i wyłącznie dla systemów Mac OS. Powyższa okoliczność powoduje zaś, że konieczność podzielenia przedmiotu zamówienia oznaczałaby dla Zamawiającego, dla którego niezbędne jest także zapewnienie ochrony systemów Mac OS, konieczność zakupu dwóch rozwiązań realizujących te same zadania – tj. wdrożenia systemu zapewniającego ochronę przed zaawansowanymi zagrożeniami dla systemu Microsoft Windows oraz systemu zapewniającego ochronę przed zaawansowanymi zagrożeniami dla systemu Microsoft Windows i Mac Os. Izba za wiarygodne uznała stanowisko Zamawiającego, że takie działanie pociągałoby za sobą nie tylko zwiększenie wydatkowania środków publicznych, koszty zapewnienia wsparcia dla tych systemów, odnawiania licencji, zapewnienia zasobów ludzkich do ich obsługi, przeszkolenia pracowników z administrowania obu systemów, ale także ryzyko niekompatybilności obu systemów mogących pochodzić od różnych producentów, trudności technicznych w konfiguracji i obsłudze. Odwołujący nie odniósł się do technicznych aspektów rozdzielenia systemu ochrony przed zaawansowanymi zagrożeniami na poszczególne elementy i wpływu takiego podziału na zachowanie wymaganych funkcjonalności i prawidłowość działania systemu jako całości. W ocenie Izby analiza zarzutów odwołania prowadzi do wniosku, że celem Odwołującego było dostosowanie wymagań do oferowanych przez niego produktów, a nie konwalidacja niezgodnych z prawem działań lub zaniechań Zamawiającego. Żądania Odwołującego zmierzające do podzielenia przedmiotu zamówienia na części czy też – jak podniesiono na rozprawie – uczynienia wymagania w zakresie ochrony systemów Mac OS wymaganiem opcjonalnym, dodatkowo punktowanym w kryteriach oceny ofert, były oderwane od rzeczywistych, uzasadnionych potrzeb Zamawiającego. Za całkowicie nieuzasadnione w świetle powyższych okoliczności uznać należy twierdzenia, że Zamawiający w zakresie Mac OS mógłby udzielić zamówienia z wolnej ręki czy też udzielić zamówienia w ogóle bez stosowania ustawy Pzp. To właśnie skorzystanie przez Zamawiającego z ww. instytucji mogłoby z dużym prawdopodobieństwem zostać uznane za naruszenie przepisów ustawy Pzp, w szczególności art. 5b pkt 2 ustawy Pzp poprzez dokonanie podziału zamówienia na odrębne zamówienia w celu uniknięcia łącznego szacowania ich wartości. Podobnie Izba nie uznała za zasadne żądania, aby Zamawiający dopuścił możliwość emulowania obrazów systemu Mac OS w chmurze. Argumentacja przedstawiona w odwołaniu w powyższym zakresie sprowadzała się do wskazania, że uruchomienie systemu Mac OS na urządzeniach innych niż Apple będzie równoznaczne ze złamaniem warunków licencji oprogramowania Apple, podczas gdy dla Zamawiającego nie ma żadnego znaczenia czy uruchomienie nastąpi w chmurze czy na urządzeniu, gdyż efekt końcowy jest ten sam. W ocenie Izby Odwołujący nie wykazał prawdziwości tych twierdzeń, w szczególności okoliczności, że przetwarzanie części informacji pochodzących z systemu informatycznego Zamawiającego w chmurze obliczeniowej pozostawać miałoby bez wpływu na kwestię bezpieczeństwa informacji administrowanych przez Zamawiającego. Po pierwsze argumentacja odwołania w ogóle nie odnosi się do kwestii bezpieczeństwa informacji przetwarzanych w chmurach obliczeniowych, czy to publicznych, hybrydowych czy prywatnych i różnic w stosunku do przetwarzania tych danych w infrastrukturze informatycznej danego podmiotu. Po drugie całkowicie abstrahuje ona od roli Zamawiającego w realizowaniu zadań związanych z bezpieczeństwem finansowym państwa oraz od istotnego ryzyka, jakie wiąże się z niezapewnieniem wymaganej ochrony informacjom przetwarzanym przez Zamawiającego, w tym informacjom prawnie chronionym, które Zamawiający wylistował szczegółowo na stronie 8-9 odpowiedzi na odwołanie. Realizacja postulatu Odwołującego sprowadzałaby się do konieczności przetwarzania części tych informacji poza infrastrukturą Zamawiającego, w chmurze, co kłóci się z wymaganiami i obowiązkami, jakie na Zamawiającego nakładają przepisy prawa i ustalone w zakresie cyberbezpieczeństwa standardy. Na powyższe szczegółowo zwracał uwagę Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie i na rozprawie. Jak wynika z treści Standardów Cyberbezpieczeństwa Chmur Obliczeniowych (który to dokument został złożony przez Zamawiającego jako dowód) odbiorcami tego dokumentu są m.in. jednostki administracji publicznej planujące wykorzystanie lub korzystające z rządowych lub publicznych usług przetwarzania w modelach chmur obliczeniowych, a zatem także Zamawiający (w sytuacji podjęcia decyzji o korzystaniu z usług przetwarzania danych w chmurach obliczeniowych, bowiem jak podnosił Zamawiający, na chwilę obecną z tego rodzaju rozwiązań nie korzysta). SCCO określa m.in. poziomy wymagań bezpieczeństwa determinujące stosowanie poszczególnych modeli chmur obliczeniowych ustalane przez korelację wrażliwości lub poziomu poufności informacji oraz poziomu potencjalnego wpływu zdarzenia powodującego utratę poufności, integralności lub dostępności tych informacji; Wyróżnione zostały cztery Poziomy Wymagań Bezpieczeństwa: SCCO1 – niekontrolowane informacje nieklasyfikowane, SCCO2 – kontrolowane informacje urzędowe, SCCO3 – kontrolowane wrażliwe informacje urzędowe, SCOO4 – informacje niejawne. Odwołujący nie kwestionował okoliczności, że zgodnie z wytycznymi SCCO określone informacje mogą być przetwarzane tylko w środowisku Rządowej Chmury Obliczeniowej. Odwołujący sam przyznał na rozprawie, że wymóg ten dotyczy informacji, o których mowa w punkcie 3 i 4 tabeli na str. 9 SCCO (kontrolowane wrażliwe informacje urzędowe oraz informacje niejawne), polemizował jedynie z zakresem informacji, które mogą być przetwarzane w chmurze obliczeniowej, podnosząc, że mogą w ten sposób być przetwarzane niekontrolowane informacje nieklasyfikowane i kontrolowane informacje urzędowe. Powyższa okoliczność wskazuje, że nawet jeśli nie całość, to część informacji przetwarzanych przez Zamawiającego ze względu na ich wrażliwość nie może być w ogóle przetwarzana w chmurach obliczeniowych, za wyjątkiem Rządowej Chmury Obliczeniowej. Nie ma przy tym, w ocenie Izby, znaczenia podnoszony przez Odwołującego fakt, że do chmury wysyłane byłyby tylko te pliki, które zostały rozpoznane jako niebezpieczne i plik byłby tam dostępny tylko kilkadziesiąt godzin, po czym byłby usuwany. Sam Odwołujący potwierdził na rozprawie, że aby zweryfikować pliki musiałyby one być nie tylko przetransferowane na chmurę, ale tam odszyfrowane. Odwołujący pominął także aspekt, że już dla poziomu SCCO2 – kontrolowane informacje urzędowe, stawiane są dodatkowe restrykcyjne wymagania, w tym m.in. dopuszczalność przetwarzania wyłącznie w centrach danych polskich jurysdykcji, konieczność posiadania przez personel poświadczenia bezpieczeństwa na poziomie „poufne” i powyższych wymogów nie odniósł do realiów przedmiotowego postępowania. Jedynie w zakresie poziomu SCCO1 wymagania są obniżone, niemniej ten poziom informacji nie obejmuje informacji prawnie chronionych, a takimi w znacznej mierze dysponuje Zamawiający (tajemnice zawodowe - informacje, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, o giełdach towarowych, o funduszach inwestycyjnych, w Prawie bankowym, w ustawie o usługach płatniczych, o spółdzielczych kasach oszczędnościowo – kredytowych; informacje poufne, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi; tajemnica bankowa, o której mowa w Prawie bankowym, tajemnica ubezpieczeniowa, o której mowa w ustawie o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej; dane osobowe; tajemnica skarbowa, o której mowa w Ordynacji podatkowej; tajemnica przedsiębiorstwa, o której mowa w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji; tajemnica ubezpieczeń społecznych z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; tajemnica statystyki sektora bankowego, o której mowa w ustawie o Narodowym Banku Polskim; tajemnica statystyczna, o której mowa w ustawie o statystyce publicznej, tajemnica Komitetu Stabilności Finansowej, o której mowa w ustawie o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym; inne tajemnice chronione na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa.). Izba za wiarygodną uznała argumentację Zamawiającego, iż kwestia przetwarzania danych wrażliwych i tajemnic prawnie chronionych jest niezwykle istotna z perspektywy zadań realizowanych przez KNF. Zamawiający powoływał się na brak podstawy prawnej do powierzenia przetwarzania istotnych z punktu widzenia rynku finansowego danych i informacji (w tym informacji prawnie chronionych) podmiotom, które będą je przetwarzały w chmurze obliczeniowej, udostępniając je podmiotom realizującym na ich rzecz zadania związane np. z utrzymaniem rozwiązań chmurowych, a Odwołujący argumentacji tej nie odparł. Mając na uwadze powyższe Izba podzieliła stanowisko Zamawiającego, iż przedmiotowy wymóg przetwarzania danych i informacji w infrastrukturze Zamawiającego nie stanowi jego pozornej potrzeby, lecz ma zagwarantować bezpieczeństwo przetwarzania tych danych i informacji, ze szczególnym uwzględnieniem informacji prawnie chronionych. Odwołujący okoliczności przeciwnych nie wykazał. Zdaniem składu orzekającego Odwołujący swoją narracją próbuje narzucić Zamawiającemu rozwiązania nieadekwatne do jego rzeczywistych potrzeb, jednocześnie nie wykazując za pomocą twierdzeń i dowodów, aby z perspektywy bezpieczeństwa informacji, jakimi Zamawiający zarządza, w tym interesów podmiotów rynku finansowego, na rzecz których Zamawiający realizuje zadania publiczne, nie było różnicy czy emulacja obrazów systemów Mac OS następuje na urządzeniu czy w chmurze. Bez zasadniczego wpływu na ocenę przedmiotowego przypadku pozostaje podnoszona przez Odwołującego okoliczność, iż inni zamawiający stosują rozwiązania chmurowe, ponieważ Izba dokonuje oceny działań i zaniechań Zamawiającego w oparciu o dokumenty konkretnego zamówienia i potrzeby istniejące po stronie konkretnego podmiotu Zamawiającego, a nie podmiotów trzecich. Sam fakt, że część instytucji decyduje się na wdrożenie rozwiązań informatycznych z wykorzystaniem chmur obliczeniowych nie powoduje, że do takiego działania zobowiązany miałby być także Zamawiający - inne są bowiem potrzeby różnych zamawiających, innego rodzaju dane są przez nich przetwarzane, stosowane są innego rodzaju polityki bezpieczeństwa, różna jest posiadana przez nich infrastruktura informatyczna, wreszcie inne mogą być decyzje strategiczne w zakresie cyberbezpieczeństwa. W konsekwencji nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia złożone przez Odwołującego w tym zakresie dowody z dokumentacji postępowania prowadzonego przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Za niepotwierdzające tez odwołania Izba uznała dowody w postaci wyciągu z informacji o wynikach kontroli NIK oraz odpowiedzi Ministra Finansów na interpelację nr 28436 – dowody te potwierdzają jedynie okoliczność, że przyjęto określone rozwiązanie gwarantujące bezpieczeństwo przy przesyłaniu danych w postaci plików JPK w warunkach korzystania z usług chmury publicznej Microsoft Azure. Ponadto, jak słusznie zauważył Zamawiający, z dowodu stanowiącego wyciąg z informacji o wynikach kontroli NIK wprost wynika, że rozkodowanie i analiza treści plików JPK jest możliwa tylko w ramach infrastruktury informatycznej Centrum Informatyki Resortu Finansów (CIRF). Tym samym chmura obliczeniowa wykorzystywana jest wyłącznie do transferu zaszyfrowanych danych. Potwierdza to treść ww. odpowiedzi na interpelację, gdzie wskazano, iż „JPK transferowane przez przedsiębiorców poprzez chmurę publiczną są w postaci zaszyfrowanej kluczem publicznym (…). Odszyfrowanie możliwe jest wyłącznie w środowisku CIRF z wykorzystaniem chronionego klucza prywatnego MF. Zaszyfrowane pliki JPK po zakończeniu transferu danych do CIRF, w żaden sposób nie są przechowywane w chmurze publicznej”. Sytuacji tej nie sposób zatem porównywać z realiami przedmiotowego zamówienia, kiedy to w celu dokonana analizy w środowisku sandbox dane musiałyby zostać w chmurze odszyfrowane i przetwarzane oraz przez jakiś czas w tej chmurze przechowywane. O braku istnienia uzasadnionych potrzeb po stronie Zamawiającego nie świadczy także fakt, że KNF opublikował komunikat dotyczący przetwarzania przez podmioty nadzorowane informacji w chmurze obliczeniowej publicznej lub hybrydowej. Komunikat ten stanowi wytyczne dla podmiotów nadzorowanych przez KNF (sektora prywatnego), a nie dla instytucji publicznych, w tym samego Zamawiającego. Za niewykazane Izba uznała ponadto twierdzenia Odwołującego, jakoby opis przedmiotu umowy pośrednio wskazywać miał na rozwiązanie konkretnego producenta – firmy FireEye. Odwołujący na tę okoliczność nie złożył w zasadzie żadnych dowodów, poza oświadczeniami dwóch producentów – Trend Micro i Fortinet, z których wynikało, że te podmioty nie posiadają produktu spełniającego wymaganie Zamawiającego w zakresie systemów Mac OS, a taki wymóg wskazuje na konkurencyjny produkt - FireEye. Przedstawione przez Odwołującego oświadczenia nie są w ocenie Izby wystarczające do potwierdzenia tezy, że tylko jeden produkt spełnia wymagania Zamawiającego, mając na uwadze okoliczność, że oświadczenia obu producentów mają dokładanie to samo brzmienie i ten sam format, są to podmioty z którymi współpracuje Odwołujący i które pośrednio także pozostają zainteresowane zmianą SIW Z w sposób, który umożliwi złożenie ofert na ich produkty (powyższe wynika wprost z treści tych oświadczeń oraz korespondencji mailowej prowadzonej przez Odwołującego z Trend Micro). Izba miała ponadto na względzie, iż Odwołujący wskazał w odwołaniu na szereg producentów rozwiązań typu sandbox, jednocześnie poprzestając na gołosłownej tezie, że produkty tych producentów mogłyby spełniać potrzeby Zamawiającego, gdyby zmodyfikowano SIW Z. Odwołujący nie przedstawił żadnej argumentacji ani dowodów wskazujących, że inne rozwiązania dostępne na rynku nie spełniają wymagań Zamawiającego. Odwołujący poprzestał na lakonicznym stwierdzeniu, że na rynku istnieje tylko jedno rozwiązanie klasy sandbox, które umożliwia uruchomienie obrazu systemu Mac OS, a nie w chmurze, przy czym tezy tej nawet nie uprawdopodobnił. Z kolei Zamawiający złożył na rozprawie dowody wskazujące na okoliczności przeciwne - mające potwierdzać, że sporne wymagania w zakresie Mac OS spełniają chociażby produkty Juniper Networks (Juniper Advanced Threat Prevention) oraz JOESecurity (Joe Sandbox Complete i Joe Sandbox Ultimate). Prawdziwości tych twierdzeń Odwołujący nie podważył. Poza ogólnym stwierdzeniem, że ww. produkty nie spełniają wymagań OPU, Odwołujący nie przedstawił żadnych dalszych argumentów i nie wyjaśnił, których konkretnie wymagań wskazanych przez Zamawiającego produkty miałyby nie spełniać. W szczególności zaś Odwołujący nie kwestionował okoliczności, na którą powołał się Zamawiający, a mianowicie, że rozwiązania ww. producentów spełniają wymóg w zakresie uruchomienia obrazów systemu Mac OS na urządzeniu. Powyższe poddaje w wątpliwość także zasadność twierdzeń Odwołującego, iż firma Apple nie zezwala na uruchomienie systemu Mac OS na urządzeniach innych niż te oferowane przez Apple, skoro część producentów, w tym ww. producenci wskazani przez Zamawiającego oraz wskazywany przez Odwołującego FireEye, oferują wymaganą przez Zamawiającego funkcjonalność uruchomienia obrazów systemu Mac OS na urządzeniu, a zatem założyć należy, że posiadają niezbędne do tego licencje. Odwołujący nie referował do kwestii możliwości nabycia stosownej licencji od Apple ani ewentualnych trudności czy kosztów z tym związanych. Mając powyższe na względzie, bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje argumentacja Odwołującego odnosząca się do jakości rozwiązania producenta FireEye i ataków hakerskich, jakie miały miejsce na tę firmę, a także prymatu rozwiązań innych producentów nad rozwiązaniem FireEye. W konsekwencji za nieprzydatne dla rozstrzygnięcia Izba uznała składane przez Odwołującego na ww. okoliczności dowody w postaci wydruków analiz porównawczych produktów, prezentacji i testów produktów dokonanych przez NSS Labs, recenzji ze strony www.gartner.com oraz artykułów dotyczących ataków hakerskich. Nadto argumentacja Odwołującego kwestionująca bezpieczeństwo produktu FireEye jawi się jako niewiarygodna w świetle informacji i dowodów przedstawionych przez Zamawiającego, wskazujących na okoliczność, iż cyberprzestępcy wykorzystali lukę w oprogramowaniu firmy trzeciej (SolarWings), a nie FireEye, na skalę tych ataków (ok. 18 000 firm i instytucji publicznych), jak i na udział firmy FireEye w wykryciu incydentu i dalszych działaniach związanych z jego badaniem. Nie ma także znaczenia dla rozstrzygnięcia okoliczność dowodzona przez Odwołującego na rozprawie za pomocą dowodów z dokumentacji postępowań prowadzonych przez UKNF, tj. że Zamawiający korzystał już w jakimś zakresie z produktów Trend Micro i Fortinet, że posiada on wiedzę na temat tych rozwiązań czy też że posiada wiedzę w zakresie szyfrowania informacji. Powyższe nie wpływa na sposób ukształtowania postanowień OPU w przedmiotowym postępowaniu, które determinowane są uzasadnionymi potrzebami Zamawiającego, tym bardziej, że postępowania te dotyczyły innych obszarów niż obecnie prowadzone. Przechodząc do omówienia dalszych zarzutów Izba wskazuje, co następuje. Za niepotwierdzony Izba uznała zarzut odnoszący się do pkt 2f OPU(pkt 1 uzasadnienia odwołania dotyczącego postulowanych zmian w OPU). Po pierwsze nie sposób uznać za zasadną argumentacji Odwołującego odnoszącej się do wymogu dostarczenia przez wykonawcę wszystkich niezbędnych licencji do działania systemu, w tym licencji dla systemów operacyjnych maszyn wirtualnych. Oczywistym wydaje się, że Zamawiający oczekując wdrożenia systemu ochrony przed zaawansowanymi zagrożeniami wymagał będzie także dostawy licencji niezbędnych do działania tego systemu, co gwarantuje jego użytkowanie bez naruszania praw własności intelektualnej osób trzecich. Odwołujący nie przedstawił szczegółowej argumentacji mającej wskazywać na okoliczność, że tego rodzaju wymóg narusza przepisy ustawy Pzp, w szczególności, że mógłby on potencjalnie ograniczać konkurencję. Nie złożył także żadnych dowodów na poparcie postawionej w odwołaniu tezy, że niewielu producentów standardowo oferuje licencje systemów operacyjnych, a większość czyni to za dodatkową opłatą. Nie wyjaśnił także jak ta okoliczność miałaby wpływać na możliwość złożenia w postępowaniu konkurencyjnej oferty, uwzględniającej koszty wymaganych licencji. Argumentacja Odwołującego nie koresponduje ponadto z postawionym żądaniem, Odwołujący z jednej strony zwraca bowiem uwagę na okoliczność, że większość producentów oferuje licencje systemów operacyjnych za dodatkową opłatą, a z drugiej strony nie domaga się zmiany pkt 2f OPU w zakresie dotyczącym wymagania dostarczenia licencji dla systemów operacyjnych maszyn wirtualnych. Żądanie Odwołującego sprowadza się wyłącznie do wprowadzenia wymogu, że ww. licencje dla systemów operacyjnych maszyn wirtualnych powinny być w języku polskim, uzasadnionego tym, że wymaganie to wspiera produkt FireEye, który nie posiada wersji polskojęzycznej. Powyższe twierdzenie nie zostało przez Odwołującego wykazane, nie przedstawiono na tę okoliczność żadnych dowodów. Odwołujący nie wskazał także, aby w tym zakresie miało dojść do naruszenia jakichkolwiek przepisów – wręcz przeciwnie, jak słusznie zauważył Zamawiający, to zmiana postanowień OPU zgodnie z żądaniem odwołania przez wprowadzenie wymogu dostarczenia licencji w języku polskim, zamiast wpłynąć pozytywnie na konkurencję, mogłaby ją ograniczyć. Również twierdzenie Odwołującego o tym, że produkt z licencją anglojęzyczną miałby być dla Zamawiającego bezużyteczny, nie zostało niczym poparte ani szerzej wyjaśnione. Sam Odwołujący tezie tej pośrednio zaprzeczył wskazując, że wersje angielskie i polskie licencji są utrzymywane osobno, nie są spójne, a poprawki w języku polskim są w innym czasie niż poprawki w języku angielskim. (przy czym Odwołujący nie kwestionował twierdzeń Zamawiającego, że poprawki w języku polskim wprowadzane są później niż w wersjach anglojęzycznych). Argumentacja Odwołującego o bezużyteczności oprogramowania objętego licencją anglojęzyczną jawi się jako bezzasadna także w zestawieniu z faktem, iż Zamawiający od wielu lat korzysta z rozwiązania używającego obrazy angielskich systemów operacyjnych, na których wykonywana jest analiza danych na potrzeby wykrywania zagrożeń cyberbezpieczeństwa, na co wskazano w odpowiedzi na odwołanie i co nie było sporne. Za niewykazany Izba uznała także zarzut dotyczący pkt 3l OPU (pkt 2 uzasadnienia odwołania). Do pkt 3la), tj. wymogu, aby urządzenie posiadało zainstalowane maszyny wirtualne, na których odbywa się sandboxing, zawierające obrazy systemu operacyjnego Mac Os, Izba odniosła się już we wcześniejszej części uzasadnienia. Natomiast za bezzasadne Izba uznała także stanowisko Odwołującego odnoszące się do wymogu z pkt. 3l OPU w zakresie dotyczącym dostarczenia licencji Windows i MS Office. W ocenie Izby domaganie się usunięcia przedmiotowego wymogu stanowiło przejaw próby ukształtowania przedmiotu zamówienia w sposób bardziej dogodny dla Odwołującego. Na powyższe wskazał sam Odwołujący twierdząc, że „oczekiwanie dostarczenia licencji jest niewygodne dla wykonawcy, ponieważ żeby złożyć ofertę musi ustalić warunki z Microsoft.” Nie taki jest jednak cel postępowania odwoławczego - postępowanie to służy wyeliminowaniu potencjalnych naruszeń prawa, a nie kształtowaniu postanowień SIW Z w sposób korzystny dla wykonawców. Odwołanie nie powinno prowadzić do negocjacji treści postanowień SIW Z pod pretekstem rzekomych naruszeń przepisów. Dodatkowe trudności istniejące po stronie wykonawcy nie stanowią okoliczności wskazującej na naruszenie przepisów ustawy Pzp. Odwołujący w tym zakresie nie przedstawił jakiejkolwiek konstruktywnej argumentacji, za taką nie może być bowiem uznane lakoniczne wskazanie na fakt, że Microsoft przez swoich dystrybutorów może dać różne ceny różnym wykonawcom. Bezzasadne jest także twierdzenie jakoby działanie Zamawiającego miało być niegospodarne z uwagi na zawarcie przez Zamawiającego umowy Enterprise Agreement z Microsoft. Odwołujący nie wyjaśnił jak fakt posiadania przez Zamawiającego określonych licencji miałby wpływać na realizację przedmiotowego zamówienia, a nadto jego teza postawiona została w oderwaniu od rzeczywistego stanu faktycznego. Jak wskazywał Zamawiający umowa Enterprise Agreement nie zawiera postanowień umożliwiających jej wykorzystanie dla urządzeń dostarczanych przez inne podmioty, nie obejmuje użycia maszyn na potrzeby sandboxingu, wygasa wcześniej niż planowany zakup systemu sandboxingu. Odwołujący do stanowiska tego nie odniósł się. W ocenie Izby twierdzenie Odwołującego, jakoby działanie Zamawiającego miało być niegospodarne, stanowi kolejną próbę narzucenia Zamawiającemu takiego rozwiązania, jakie z perspektywy Odwołującego byłyby optymalne przy konstruowaniu oferty, przy jednoczesnym pominięciu uzasadnionych potrzeb istniejących po stronie Zamawiającego w tym względzie. Izba wskazuje także na bezzasadność żądania wykreślenia z OPU wymogu posiadania przez urządzenia maszyn wirtualnych, na których odbywa się sandboxing, zainstalowanego oprogramowania narzędziowego minimum typu Microsoft Office, które dodatkowo nie koresponduje z treścią zarzutu. Jak wskazał Zamawiający realizacja postulatu Odwołującego uniemożliwiłoby w analizie sandboxowej sprawdzenie plików bazujących na tym właśnie pakiecie narzędzi biurowych i spowodowałoby znaczny spadek wykrywalności złośliwego oprogramowania narażając Zamawiającego na ryzyko i podważając sens dokonywania analizy sandboxowej. Zamawiający przedstawił informacje poparte dowodami, obrazujące skalę zagrożeń dla produktów Microsoft, w szczególności Microsoft Office, którego w ostatnim czasie dotyczyło 73-75% wszystkich cyberataków, ja i fakt, że większość złośliwego oprogramowania jest przesyłana za pośrednictwem poczty elektronicznej. Odwołujący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które pozwalałaby poddać w wątpliwość uzasadnione potrzeby Zamawiającego w powyższym aspekcie. Z kolei podniesione w odwołaniu lakoniczne twierdzenia o ryzyku wykrycia przez malware licencji generycznej sandboxowej i zastosowania technik unikania, mające wskazywać na rzekomy brak zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa przez zamawiane rozwiązanie, nie zostały przez Odwołującego ani szerzej rozwinięte, ani poparte dowodami, a jako takie nie wykazywały tez odwołania. Odnosząc się do postanowień OPU, których dotyczyły punkty 3-7 uzasadnienia odwołania, przede wszystkim należy podkreślić wagę, jaką dla wyniku postępowania ma sposób skonstruowania podstaw faktycznych stawianych zarzutów. Nie jest wystarczające zwrócenie uwagi na istnienie określonego problemu, czy proste zasygnalizowanie, że pewien wymóg może nie być do końca uzasadniony albo że możliwe są także inne rozwiązania, lecz niezbędne jest przedstawienie argumentacji, jak te okoliczności przekładają się na naruszenie przepisów prawa, w tym dlaczego świadczyć mają one o spełnieniu wszystkich przesłanek wskazanych w treści przepisu, którego naruszenie zamawiającemu się zarzuca. Sam fakt, że być może zasadne byłoby dopuszczenie przez Zamawiającego pewnych rozwiązań nie przesądza o tym, że doszło do naruszenia prawa. Tymczasem argumentacja przedstawiona przez Odwołującego w omawianym zakresie była nad wyraz lakoniczna i w żaden sposób nie wyjaśniała, dlaczego wymagania wskazane w postanowieniach OPU, których dotyczyły punkty 3-7 uzasadnienia odwołania, naruszać miałyby przepisy ustawy Pzp, w szczególności art. 29 ust. 1-3 OPZ. W odwołaniu przedstawiono jedynie ogólne, nie poparte szerszym uzasadnieniem, postulaty wprowadzenia modyfikacji w SIW Z, przy czym Odwołujący nie wyjaśnił nawet dlaczego wprowadzone miałyby zostać zmiany określonej treści i dlaczego takie właśnie zmiany prowadziłyby do konwalidacji sprzecznych z prawem działań lub zaniechań Zamawiającego. Ponadto Odwołujący nie podjął na rozprawie żadnej polemiki ze stanowiskiem Zamawiającego przedstawionym w odpowiedzi na odwołanie w zakresie tych zarzutów. Zarzut dotyczący pkt 4o OPU (pkt 3 uzasadnienia odwołania) sprowadzał się wyłącznie do niczym nieuzasadnionego postulatu dopuszczenia rozwiązania, które będzie blokowało niebezpieczną komunikację poprzez integrację z innymi urządzeniami sieciowymi, które posiada Zamawiający. Odwołujący nie przedstawił szczegółowej argumentacji w tym przedmiocie, zwłaszcza w kontekście tego, jak zaniechanie zarzucane Zamawiającemu miałoby naruszać prawo, co przesądza o bezzasadności zarzutu. Na jego bezzasadność wskazuje także fakt, iż – jak wyjaśniono w odpowiedzi na odwołanie - SIW Z dopuszcza tego rodzaju rozwiązanie, czemu Odwołujący na rozprawie nie zaprzeczał. Z analogicznych względów za nieuzasadniony Izba uznała zarzut dotyczący pkt 2e OPU (pkt 4 uzasadnienia odwołania), który ograniczał się do wniosku o dopuszczenia przez Zamawiającego dostarczania elementów zarządzania i raportowania w formie maszyn wirtualnych, z zastrzeżeniem, że wszystkie elementy systemu będą tego samego producenta. Zarzut ten nie zawiera podstawy faktycznej, a jedynie wniosek, który nie został poparty żadną argumentacją. Ponadto, jak wskazał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, zgodnie z SIW Z elementy związane z zarządzaniem i raportowaniem mogą być dostarczone w formie maszyn wirtualnych, do czego Odwołujący w ogóle się nie odniósł i czego nie kwestionował. Podobnie rzecz się ma jeśli chodzi o zarzut dotyczący pkt 3a OPU (pkt 5 uzasadnienia odwołania) – w tym przypadku Odwołujący wyraził wyłącznie własne oczekiwanie, aby Zamawiający dopuścił dostarczenie zestawu urządzeń z podziałem na poszczególne funkcjonalności, gdyż „jest to korzystne dla Zamawiającego”. Odwołujący nawet nie podjął próby wytłumaczenia dlaczego proponowana zmiana miałaby być dla Zamawiającego korzystna, nie mówiąc już o konieczności wyjaśnienia dlaczego przewidziane w SIW Z wymaganie miałoby w ogóle naruszać przepisy ustawy Pzp. Również za przedstawienie jedynie własnego postulatu uznać należy żądanie określenia w pkt 3b OPU (pkt 6 uzasadnienia odwołania), że Zamawiający zaakceptuje rozwiązanie, w którym urządzenia realizujące sandboxing będą dostarczane w postaci zamkniętej platformy sprzętowej, a inne elementy systemu mogą być dostarczone w formie maszyny wirtualnej. W odwołaniu brak jest jakiejkolwiek argumentacji na poparcie tak sformułowanego żądania, na rozprawie zaś Odwołujący do tej kwestii nie odnosił się, nie polemizował także ze stanowiskiem Zamawiającego przedstawionym w odwołaniu. Z kolei zarzut wskazany w pkt 7 uzasadnienia odwołania odnosi się do postanowienia pkt 3c OPU o innej treści niż jego rzeczywiste brzmienie. Przywołana przez Odwołującego treść ww. postanowienia nie znajduje się w OPU. Pkt 3c brzmi: „Zamawiający wyklucza analizę próbki z wiadomości email w chmurze” i nie odnosi się do kwestii możliwości wpięcia w infrastrukturę Zamawiającego w trybie in-line poprzez zastosowanie danych pochodzących ze SPAN portu urządzeń sieciowych. Tego rodzaju wymóg wprowadzono w pkt 4c OPU odnoszącym się jednak do zapewnienia ochrony kanału www, a nie ochrony kanału pocztowego, do którego referuje pkt 3 OPU i do którego odnosił się Odwołujący. Ponadto Odwołujący w żaden sposób nie wyjaśnił do czego niezbędna jest mu wiedza co do liczby jednoczesnych sesji http/https oraz liczby użytkowników systemu pocztowego oraz skrzynek pocztowych podlegających ochronie, nie wytłumaczył jak żądane informacje wpływają na kwestię jednoznaczności opisu przedmiotu zamówienia czy możliwość kalkulacji ceny oferty. Oczekiwanie Odwołującego w zakresie podania liczny skrzynek pocztowych podlegających ochronie jest tym bardziej niezrozumiałe, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że Zamawiający w punkcie 3h określił minimalną ilość skrzynek pocztowych, dla których urządzenie ma zapewniać ochronę. Odwołujący nie odniósł się ani do powyższej okoliczności, ani do stanowiska Zamawiającego, który w odpowiedzi na odwołanie wskazywał na wynikający z OPU wymóg trybu pracy Message Transfer Agent. Biorąc pod uwagę wszystko powyższe Izba stwierdziła, iż nie zostały wykazane zarzuty wskazujące na opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, bez uwzględnienia wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, czy też w sposób utrudniający uczciwą konkurencję i poprzez wskazanie pochodzenia, źródła, szczególnego procesu, który charakteryzuje wyłącznie producenta FireEye (art. 29 ust. 1-3 ustawy Pzp). Z kolei wskazany w petitum odwołania zarzut naruszenia art. 30 ust 4 ustawy Pzp przez zaniechanie dopuszczenia rozwiązań równoważnych i opisania warunków równoważności nie został nawet w uzasadnieniu odwołania omówiony. W świetle szczegółowo omówionych powyżej okoliczności bezzasadne okazały się także zarzuty odnoszące się do zaniechania podziału zamówienia na części i wyłączenia do odrębnego postępowania zakresu dotyczącego Mac OS. W tym stanie rzeczy Izba uznała, że odwołanie podlega oddaleniu w całości i na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz § 3 pkt 1 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 972). Przewodniczący:……………………………….……… …- Odwołujący: Catermed S.A. w ŁodziZamawiający: Wojewódzki Szpital Specjalistyczny…Sygn. akt: KIO 924/20 POSTANOWIENIE z dnia 14 maja 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Przemysław Dzierzędzki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron oraz uczestników postępowania odwoławczego w dniu 14 maja 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 29 kwietnia 2020 r. przez wykonawcę Catermed S.A. w Łodzi w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Szpital Specjalistyczny z siedzibą w Olsztynie postanawia: 1. odrzuca odwołanie, 2. kosztami postępowania obciąża wykonawcę Catermed S.A. w Łodzi i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7.500 zł 00 gr (słownie: siedmiu tysięcy pięciuset złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Catermed S.A. w Łodzi tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.) na niniejsze postanowienie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Olsztynie. Przewodniczący: ......................... Sygn. akt: KIO 924/20 Ustalono, że Wojewódzki Szpital Specjalistyczny z siedzibą w Olsztynie, zwany dalej także „zamawiającym”, wszczął i prowadzi postępowanie, którego przedmiotem jest kompleksowa usługa żywienia pacjentów szpitalnych wraz dzierżawą pomieszczenia. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone na stronie internetowej zamawiającego w dniu 24 kwietnia 2020 r. oraz w Biuletynie Informacji Publicznej w tej samej dacie. W dniu 29 kwietnia 2020 roku wykonawca Catermed S.A. w Łodzi (zwany dalej „odwołującym”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1) art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5b pkt 1 w zw. z art. art. 5c ust. 1-2 ustawy Pzp przez dokonanie przez zamawiającego w opisie przedmiotu zamówienia połączenia zamówień na usługi i roboty budowlane w celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy, a to przez wskazanie, że przedmiotem zamówienia są usługi gastronomiczne mające status zamówień na usługi społeczne, podczas gdy rzeczywiście przedmiot zamówienia obejmuje trwającą rok usługę gastronomiczną oraz wykonanie robót budowlanych o wartości znacznie przekraczającej wartość usługi gastronomicznej, co powoduje, że w świetle przywołanych przepisów zamówienie powinno zostać udzielone w oparciu o przepisy właściwe dla robót budowlanych, nie zaś dla zamówień na usługi społeczne, 2) art. 22 ust. la oraz art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp przez: a) określenie warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej w ten sposób, że „Wykonawca spełni warunek, jeżeli wykaże, że w okresie ostatnich 3 lat dokona adaptacji pomieszczeń po byłej pralni znajdującej się na posesji szpitala”, który to warunek jest dalece niejasny i nieprzejrzysty, w sposób uniemożliwiający odczytanie celu jaki zamawiający miał w jego ustanowieniu, a biorąc pod uwagę że termin składania ofert upływa 30 kwietnia 2020 r., jest niemożliwy do spełnienia: gdyby zaś rozumieć ten warunek w ten sposób, że wykonawca ma wykazać się wykonaniem adaptacji pomieszczeń po byłej pralni znajdującej się na posesji dowolnego szpitala, to warunek ten jest nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, b) określenie wymaganych od wykonawców dokumentów na potwierdzenie spełnienia warunków udziału w postępowaniu w sposób nieproporcjonalny i nieprzejrzysty, a to poprzez określenie wymogu przekazania zamawiającemu koncepcji zagospodarowania pomieszczeń w sposób nazbyt ogólny, z brakiem przedstawienia choćby minimalnych wymagań przez zamawiającego w tym względzie, z przedstawieniem w załączeniu do Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (dalej jako „SIWZ”) dokumentów niedostatecznych do ustalenia podstawowych parametrów możliwej do wykonania adaptacji pomieszczeń, 3. art. 29 ust. 1 i 2 ustawy Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie wykonania robót budowlanych celem przystosowania pomieszczeń szpitalnych na potrzeby kuchni szpitalnej w sposób nieuwzględniający wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty i w sposób utrudniający uczciwą konkurencję, a to przez wskazanie niemożliwego ze względów technicznych i prawnych sposobu wykonania zamówienia, co mogłoby prowadzić do podejmowania przez zwycięskiego wykonawcę działań niezgodnych z prawem celem prawidłowego wykonania zamówienia, 4. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 i art. 30 ust. 8 oraz art. 31 ust. 2 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie wykonania robót budowlanych celem przystosowania pomieszczeń szpitalnych na potrzeby kuchni szpitalnej bez opisania jakichkolwiek minimalnych oczekiwań co do rezultatów przeprowadzonych robót budowlanych, w dodatku bez określenia ich cech technicznych oraz bez opisania tych robót budowlanych za pomocą programu funkcjonalno-użytkowego, 5. art. 29 ust. 1 i 2 oraz w zw. z art. 2 pkt 13 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie wykonania robót budowlanych celem przystosowania pomieszczeń szpitalnych na potrzeby kuchni szpitalnej w sposób nieuwzględniający wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty i w sposób utrudniający uczciwą konkurencję, a także w sposób nieprzewidujący żadnego odrębnego wynagrodzenia za wykonanie tych robót budowlanych, podczas gdy wynagrodzenie za wykonanie zamówienia uzależnione jest od liczby zamówionych posiłków, co może oznaczać, że zamówienie zostanie wykonane nieodpłatnie wbrew regule odpłatności zamówienia publicznego, 6. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 15 i art. 140 ust. 1 ustawy Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie wykonania robót budowlanych celem przystosowania pomieszczeń szpitalnych na potrzeby kuchni szpitalnej w sposób nieuwzględniający wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty i w sposób utrudniający uczciwą konkurencję, w szczególności w sposób sprzeczny wewnętrznie, a to przez wskazanie w rozdziale XV SIWZ, że zamawiający nie przewiduje wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy, podczas gdy w § 11 projektu umowy wskazano na konieczność jego wniesienia, co wprowadza w błąd wykonawców, 7. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 9a ust. 1 ustawy Pzp przez nieprecyzyjne określenie przedmiotu zamówienia z jednoczesnym uniemożliwieniem odwołującemu zapoznania się na miejscu z przedmiotem zamówienia, w szczególności przez określenie w SIWZ terminu składania ofert nieuwzględniającego czasu niezbędnego do przygotowania i złożenia oferty, w szczególności przez umieszczenie ogłoszenia w dniu 24 kwietnia 2020 r. (piątek) z jednoczesnym ustaleniem nieprzekraczalnego terminu wizji lokalnej na godzinę 10:00 dnia 27 kwietnia 2020 r. (poniedziałek) i terminu składania ofert na 30 kwietnia 2020 r. o godzinie 10:30, a także odmówienie w dniu 27 kwietnia 2020 r. odwołującemu zgody na przeprowadzenie wizji lokalnej, w konsekwencji czego odwołujący został pozbawiony możliwości rzetelnego przygotowania oferty, 8. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 11 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 8 ustawy Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia z zaniechaniem umieszczenia ogłoszenia o zamówieniu w Biuletynie Zamówień Publicznych lub w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, podczas gdy z opisu przedmiotu zamówienia wyraźnie wynika, że wartość zamówienia jest wyższa niż 30.000 euro, 9. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy Pzp przez prowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie przepisu art. 138o ustawy Pzp, podczas gdy wartość zamówienia jest wyższa niż 30.000 euro i niż 750.000 euro, co wyraźnie wynika z opisu przedmiotu zamówienia, lecz zamawiający celem uniknięcia stosowania przepisów ustawy zaniżył wartość zamówienia, 10. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 138o ust. 1-3 ustawy Pzp przez jego błędne zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu, gdyż zamawiający opisując przedmiot zamówienia błędnie przyjął, że usługi gastronomiczne są głównym przedmiotem zamówienia i podlegają łączeniu z zamówieniem na roboty budowlane, a w konsekwencji wartość przedmiotu zamówienia nie przekracza 750.000 euro, podczas gdy powyższe zostało dokonane sprzecznie z prawem i postępowanie nie może być procedowane w oparciu o art. 138o ustawy Pzp z pominięciem przepisów właściwych dla robót budowlanych. Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu: 1. zmiany SIWZ w następującym zakresie: a) zmiany warunku udziału w postępowaniu rozdział V. 1.1. o następującej treści: "1. O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy nie podlegają wykluczeniu oraz spełniają warunki udziału w postępowaniu, w zakresie w jakim zostały określone przez zamawiającego i dotyczą: 1.1. Zdolności technicznej lub zawodowej — Wykonawca spełni warunek, jeżeli wykaże, że w . okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert: 1.1.1. wykonał należycie co najmniej jedną kompleksową usługę żywienia polegającą na przygotowaniu posiłków, dystrybucji do miejsca spożycia oraz odbiór naczyń dla min. 150 osób. 1.1.2. dokona adaptacji pomieszczeń po byłej pralni znajdującej się na posesji szpitala." na treść następującą: ”1. O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy nie podlegają wykluczeniu oraz spełniają warunki udziału w postępowaniu, w zakresie w jakim zostały określone przez zamawiającego i dotyczą: 1.1. Zdolności technicznej lub zawodowej - Wykonawca spełni warunek, jeżeli wykaże, że w okresie ostatnich 3 łat przed upływem terminu składania ofert: 1.1.1. wykonał należycie co najmniej trzy usługi kompleksowego świadczenia usług żywienia polegającą na przygotowaniu posiłków dla pacjentów szpitali, dystrybucji do miejsca spożycia oraz odbiór naczyń dla min. 150 osób. " 1.1.2. Wykonał należycie co najmniej jedną usługę remontu obiektu kuchni" b) jednoznacznego wskazania w SIWZ zakresu: co powinna zawierać koncepcja zagospodarowania pomieszczeń wymagana na spełnienie warunków udział w postępowaniu rozdział VI SIWZ, c) zmiany SIWZ w pkt. VII.3 przez dopisanie słów „Jeśli przedstawiciel wykonawcy nie był obecny na wyznaczonym terminie wizji lokalnej, Zamawiający zobowiązuje się umożliwić temu wykonawcy odbycie wizji lokalnej w terminie jednego dnia roboczego od otrzymania wniosku o przeprowadzenie wizji lokalnej”, 2. uzupełnienia § 7 ust. 4 projektu umowy dzierżawy w ten sposób, że zamawiający poda termin rozpoczęcia prac modernizacyjnych, o których mowa w tym postanowieniu, 3. uzupełnienia projektu umowy dzierżawy w jego § 1 ust. 3 przez podanie terminu przekazania dzierżawcy pomieszczeń będących przedmiotem tej umowy, 4. zastąpienia treści postanowienia § 8 ust. 3 projektu umowy dzierżawy w brzmieniu: „Z chwilą rozwiązania lub wygaśnięcia umowy Wydzierżawiający zachowa ulepszenia wprowadzone przez Dzierżawcę w przedmiocie dzierżawy, bez obowiązku zapłaty równowartości ulepszeń” treścią następującą: "W przypadku rozwiązania niniejszej umowy Wydzierżawiający zwróci Dzierżawcy wartość udokumentowanych i zaakceptowanych przez Wydzierżawiającego nakładów na roboty budowlane, wyposażenie i inne w przedmiocie dzierżawy, a za podstawę będzie przyjęta kwota ustalona na podstawie ust. 4, oraz wartość innych nakładów na przedmiot dzierżawy, na dokonanie których wyraził zgodę na piśmie, za okres do końca okresu, na który niniejsza umowa została zawarta. Płatność zostanie dokonana na podstawie wystawionej faktury przez Wydzierżawiającego (w terminie do 30 dni po zakończeniu okresu dzierżawy ) z terminem płatności — 90 dni. Wysokość faktur pokryje różnice poniesionych nakładów inwestycyjnych, a kompensowanym czynszem.", 5. uzupełnienia projektu umowy w sprawie zamówienia publicznego przez określenie odrębnego wynagrodzenia za wykonanie robót budowlanych, o których mowa w § 2 projektu umowy dzierżawy, 6. wykreślenia § 11 projektu umowy w sprawie zamówienia publicznego, 7. dokonania opisu przedmiotu zamówienia w zakresie robót budowlanych, o których mowa w § 2 projektu umowy dzierżawy, w sposób zgodny z art. 31 ust. 2 Pzp, tj. z wykorzystaniem programu funkcjonalno-użytkowego, przy czym podstawowe dane jakie powinien Zamawiający przekazać w tym dokumencie to: a) oznaczenie nieruchomości według księgi wieczystej oraz katastru nieruchomości, b) powierzchnię nieruchomości, c) opis nieruchomości, d) przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym i sposób jej zagospodarowania, termin zagospodarowania nieruchomości, e) informację o obciążeniach nieruchomości, f) wstępna dokumentacja projektowej potwierdzająca możliwość adaptacji pomieszczeń pod kuchnię cateringową, g) opis zakresu prac modernizacyjnych - remontowych, h) wyznaczenie etapów realizacyjnych, i) wskazanie odbioru budynku oraz pomieszczeń 8. ewentualnie, w razie nieuwzględnienia powyższego, dokonania czynności unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, 9. jeżeli do dnia rozpatrzenia odwołania zamawiający dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej - nakazania zamawiającemu unieważnienia dokonania tej czynności, ewentualnie w przypadku zawarcia umowy przez zamawiającego z wybranym wykonawcą - unieważnienia tej umowy. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła co następuje: Przedmiotem zamówienia jest kompleksowa usługa żywienia pacjentów szpitalnych wraz z adaptacją pomieszczeń, sklasyfikowana pod kodami Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) 55.30.00.00-3 - usługi restauracyjne i podawania posiłków, 55.32.10.00-6 - usługa przygotowania posiłków, 55.52.11.00-9 - usługa rozwożenia posiłków, 15.89.42.20-9 posiłki szpitalne (por. pkt III, str. 3 SIWZ). Usługi te zostały wymienione w załączniku nr XIV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2014/24/UE, a zatem, zgodnie z art. 138 h ustawy Pzp, są tzw. „usługami społecznymi i innymi szczególnymi usługami”. Powyższej kwalifikacji nie zmienia okoliczność, że zgodnie z postanowieniami SIWZ zamawiający odda dodatkowo wyłonionemu wykonawcy w dzierżawę pomieszczenie, w którym będą przygotowywane posiłki, z czym łączy się obowiązek wyposażenia tego pomieszczenia do pełnienia takiej funkcji. Dostrzeżenia wymaga, że oddanie pomieszczeń zamawiającego w dzierżawę wykonawcy wiązać się będzie po stronie wykonawcy z obowiązkiem płacenia zamawiającemu comiesięcznego czynszu w ustalonej wysokości. W § 6 ust. 1 wzoru umowy dzierżawy (załącznik nr 4 do SIWZ) zamawiający zastrzegł, że z tytułu dzierżawy Dzierżawca płacić będzie Wydzierżawiającemu czynsz miesięczny w wysokości 6,15 zł brutto za m2 dzierżawionej powierzchni (słownie: sześć złotych 15/100). Powyższe przysporzenie należy kwalifikować jako uzyskiwanie przez zamawiającego korzyści z rzeczy, jaką jest posiadane pomieszczenie. Czerpanie przez zamawiającego korzyści z własnego majątku, polegające na uzyskiwaniu od wykonawcy-dzierżawcy comiesięcznego czynszu, nie jest zamówieniem publicznym. Nie mamy tu bowiem do czynienia z „nabyciem dostaw, usług czy robót budowlanych”, które jest elementem koniecznym dla uznania danego świadczenia za zamówienie publiczne. Dostrzeżenia wymaga bowiem, że pojęcie zamówienia publicznego jest pojęciem unijnym, a jednym z elementów definicji jest właśnie „nabycie robót, dostaw lub usług” (por. 1 ust. 2 dyrektywy nr 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE). W konsekwencji w analizowanej sprawie o zamówieniu publicznym można mówić jedynie w odniesieniu do usług żywienia pacjentów szpitalnych, które zamawiający będzie nabywał od wyłonionego wykonawcy. Nie zmienia tego również konieczność poniesienia przez dzierżawcę nakładów celem rozpoczęcia świadczenia usług żywienia w dzierżawionym pomieszczeniu. Konieczność przystosowania przedmiotu dzierżawy do świadczenia usług żywienia pacjentów Wydzierżawiającego ale i innych podmiotów jest elementem umowy dzierżawy dopuszczalnym na zasadzie swobody umów (art. 3531 KC). Nie jest to przy tym obowiązek sztuczny, gdyż pozostaje on w ścisłym związku z celem, dla którego zawierana będzie umowa dzierżawy pomieszczenia, jakim jest świadczenie usług żywienia pacjentów Wydzierżawiającego oraz innych podmiotów. Ponadto, jak wynika z § 8 ust. 4 wzoru umowy dzierżawy, dzierżawcy przysługuje od zamawiającego rekompensata za niezamortyzowane koszty adaptacji. Jest to jeden ze sposobów rozliczenia nakładów na przedmiot dzierżawy, dopuszczalny w ramach swobody umów. Z związku z powyższym Izba w analizowanej sprawie podzieliła analogiczny pogląd o takiej kwalifikacji usług żywienia wraz z dzierżawą lokalu wyrażony uprzednio w postanowieniu Izby z 15 maja 2018 r. sygn. akt KIO 973/20. W dalszej kolejności ustalono na podstawie pkt 2.4. protokołu postępowania (w aktach sprawy), że szacunkowa wartość zamówienia publicznego wynosiła 2.592.592,59 zł netto, co stanowi równowartość 607.264,00 euro, a zatem nie przekracza wyrażonej w złotych równowartości kwoty 750.000 euro, określonej w art. 138 g ust. 1 ustawy Pzp. Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę, Izba uznała, że złożone odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, bowiem w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy. Izba zauważa, że uregulowania dotyczące udzielania zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi zostały wyodrębnione w ustawie Pzp w dziale III rozdziale 6 ustawy. Przedmiotem zamówienia na usługi społeczne są usługi wymienione w załączniku XIV do dyrektywy 2014/24/UE oraz załączniku XVII do dyrektywy 2014/25/UE, zgodnie z dyspozycją art. 138h ustawy pzp. W ramach tego rodzaju zamówień ustawodawca przewidział niejako dwie procedury w zależności od wartości udzielanego zamówienia. Po pierwsze ustawodawca wskazał, że przepisy rozdziału 6 ustawy stosuje się do zamówień na usługi społeczne, których wartość jest równa lub przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty: 1) 750 000 euro - w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa, 2) 1 000 000 euro - w przypadkach zamówień sektorowych. W takim przypadku, zgodnie z art. 138l ustawy Pzp postępowanie o udzielenie zamówienia na usługi społeczne jest prowadzone z zastosowaniem przepisów działu I rozdział 2a, działu 2a, działu II rozdziału 5, działu V rozdziału 3 oraz działu VI, a przepisy art. 22-22d, art. 24, art. 29-30b oraz art. 32-35 stosuje się odpowiednio. A contrario, z art. 138 g ustawy Pzp wynika, że w razie nieosiągnięcia ww. progu kwotowego przepisów rozdziału 6 ustawy Pzp nie stosuje się. Tym samym nie stosuje się także znajdującego się wszak w rozdziale 6 przepisu art. 138 l ustawy Pzp, który zawiera odwołanie do działu VI ustawy (środki ochrony prawnej), przyznającego wykonawcy prawo do wniesienia odwołania. W szczególności zaś nie znajduje zastosowania art. 180 ust. 2 ustawy Pzp. Odmienna interpretacja przepisów ustawy Pzp byłaby zatem interpretacją contra legem. Jednocześnie, w przypadku gdy wartość zamówienia na usługi społeczne jest mniejsza od wymienionych wyżej kwot, zamawiający może udzielić zamówienia stosując wyłącznie przepisy art. 138o ust. 2-4 ustawy Pzp. W takim przypadku zamawiający jest zobowiązany udzielić zamówienia w sposób przejrzysty, obiektywny i niedyskryminujący (art. 138o ust. 2 ustawy Pzp). Ponadto, zamieszcza na swojej stronie Biuletynu Informacji Publicznej, a jeżeli nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, na stronie internetowej, ogłoszenie o zamówieniu, które zawiera informacje niezbędne z uwagi na okoliczności jego udzielenia w szczególności: 1) termin składania ofert uwzględniający czas niezbędny do przygotowania i złożenia oferty, 2) opis przedmiotu zamówienia oraz określenie wielkości lub zakresu zamówienia, 3) kryteria oceny ofert (ust. 3 art. 138o ustawy Pzp). Niezwłocznie po udzieleniu zamówienia zamawiający jest zobligowany zamieścić na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, a jeżeli nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na stronie internetowej, informację o udzieleniu zamówienia, podając nazwę albo imię i nazwisko podmiotu, z którym zawarł umowę w sprawie zamówienia publicznego. W razie nieudzielenia zamówienia zamawiający niezwłocznie zamieszcza na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, a jeżeli nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na stronie internetowej, informację o nieudzieleniu zamówienia (ust. 4 art. 138o ustawy Pzp). W ocenie Izby uregulowania zawarte w art. 138o ustawy Pzp stanowią odrębną i kompleksową procedurę udzielania zamówienia na usługi społeczne o wartości poniżej progu, na co wskazuje analiza treści oraz chronologia przywołanych przepisów. W tej sytuacji, zamawiający jest uprawniony do samodzielnego ustalenia i opisania szczegółowej procedury, w ramach której udzieli zamówienia na usługi społeczne o wartości mniejszej niż wskazana w art. 138g ust. 1 ustawy Pzp, mając na względzie co najmniej minimalne wymagania opisane w art. 138o ust. 2-4 ustawy Pzp, to jest zachowanie zasad przejrzystości, obiektywności i niedyskryminacji wykonawców. Zauważenia również wymaga, że procedura udzielania zamówień publicznych na usługi społeczne w oparciu o art. 138o ustawy Pzp, tworzona jest przez samego zamawiającego, tym samym nie jest procedurą opartą na ustawie Prawo zamówień publicznych, choć zamawiający uprawniony jest do zastosowania instytucji przewidzianych w ustawie, jednak owa procedura stosowana przez zamawiającego nie będzie procedurą określoną ustawą - a jedynie procedurą własną zamawiającego. Tym samym zamawiającego nie wiążą inne przepisy ustawy, w tym również przepisy odnoszące się do środków ochrony prawnej. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca nie odsyła w artykule 138o ustawy Pzp do stosowania przepisów działu VI ustawy Pzp (środki ochrony prawnej), tak jak ma to miejsce w przypadku zamówień o wartości równej lub przekraczającej wyrażoną w złotych równowartość kwoty 750 000 euro - w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa oraz 1 000 000 euro - w przypadku zamówień sektorowych (w tych przypadkach odwołanie przysługuje, zgodnie z art. 138l ustawy Pzp). Ustawodawca nie odsyła także do treści art. 180 ust. 2 ustawy Pzp, zakreślającego katalog czynności, od których przysługuje odwołanie w postępowaniach poniżej progów. W konsekwencji wykonawcy ubiegającemu się o zamówienie, o którym mowa w art. 138o ustawy Pzp, nie przysługuje odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej. Zgodnie z dyspozycją art. 180 ust. 1 ustawy Pzp Izba rozstrzyga spory dokonując oceny czynności, do których zamawiający był zobowiązany na podstawie ustawy, nie zaś w oparciu o postanowienia ogłoszenia stanowiącego uregulowania własne zamawiającego, nawet jeśli stanowią pośrednio odzwierciedlenie instytucji przewidzianych ustawą. Pamiętać należy, że Krajowa Izba Odwoławcza może rozstrzygać spory pomiędzy stronami wyłącznie w granicach art. 180 ust. 1 ustawy, zatem Izba nie posiada kognicji w zakresie czynności czy zaniechań zamawiającego w sytuacji, gdy te czynności nie mają oparcia w ustawie. Tym samym Izba nie może rozpoznawać odwołań opartych na wzorcu stworzonym wyłącznie przez zamawiającego. Ustawa Pzp zawiera bowiem wzorce uniwersalne, które muszą znaleźć odzwierciedlenie w każdym postępowaniu, podczas gdy zamawiający związany jest jedynie trzema podstawowymi zasadami, a pozostałe elementy postępowania może ukształtować w sposób dowolny. Można sobie wyobrazić sytuację, w której zamawiający w sposób odmienny niż zakłada ustawa Pzp ureguluje sposób rozstrzygania sporów w postępowaniu. Izba podkreśla również, że przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r., poz. 972; dalej rozporządzenie), nie regulują wysokości wpisu od odwołania w postępowaniu na usługi społeczne o wartości poniżej progów, co potwierdza intencje ustawodawcy, że w takich przypadkach odwołanie nie przysługuje. Bezzasadne jest także powoływanie się na rzekomą niezgodność ww. regulacji z prawem unijnym w sprawach zamówień publicznych. Przytoczone uregulowanie w prawie krajowym nie jest przypadkowe. Jak bowiem wynika z motywu 115 dyrektywy nr 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE prawodawca unijny uważa, że takie zamówienia jak w przedmiotowej sprawie (a więc usługi przygotowywania posiłków, usługi restauracyjne o mniejszej wartości) pozostają poza jego uwagą, gdyż nie mają charakteru transgranicznego. Usługi hotelowe i restauracyjne zazwyczaj świadczone są wyłącznie przez podmioty znajdujące się w konkretnym miejscu świadczenia tych usług, mają zatem również ograniczony wymiar transgraniczny. W związku z tym usługi te powinny być objęte łagodniejszym reżimem dopiero od progu równego 750 000 EUR. Duże zamówienia na usługi hotelowe i restauracyjne powyżej tego progu mogą być przedmiotem zainteresowania różnych wykonawców, takich jak biura podróży i inni pośrednicy, również w ujęciu transgranicznym. Dostrzeżenia wymaga także, że Krajowa Izba Odwoławcza nie może - wbrew wyraźnemu brzmieniu ustawy Pzp - domniemywać swych kompetencji, biorąc pod uwagę fakt, że właściwość Izby jest wyjątkiem od zasady sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez organy o charakterze sądowym. Izba stwierdziła, że przedmiotowe odwołanie podlega zatem odrzuceniu w oparciu o art. 189 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, jako że w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy. Skład orzekający w tym zakresie podziela identyczne stanowisko już wielokrotnie prezentowane przez Krajową Izbę Odwoławczą m.in. w postanowieniach: z dnia 4 stycznia 2018 r., sygn. akt KIO 2697/17, z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt KIO 638/18, z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt KIO 973/18, z 12 czerwca 2018 r. sygn. akt KIO 1051/18, 3 października 2018 r., sygn. akt KIO 1933/18, z 9 października 2018 r. sygn. akt KIO 1917/18, z 29 października 2018r., sygn. akt KIO 1917/18, z 6 listopada 2018 r. sygn. akt KIO 2249/18, z 21 listopada 2018 r. sygn. akt KIO 2356/18. O braku możliwości korzystania ze środka ochrony prawnej jakim jest odwołanie w postępowaniach prowadzonych na podstawie art. 138 o ustawy Pzp wypowiedzieli się także Prezes Urzędu Zamówień Publicznych a także przedstawiciele doktryny i piśmiennictwa. 1. opinia prawna Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych zamieszczona na stronie internetowej Procedura udzielania zamówień publicznych na usługi społeczne w oparciu o art. 138o ustawy Pzp, tj. zamówień, których wartość nie przekracza 750 000 euro - w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa lub 1 000 000 euro - w przypadku zamówień sektorowych, tworzona jest przez samego zamawiającego. Zamawiający zobowiązany jest w tym zakresie jedynie do uwzględnienia norm zawartych w art. 138o ust. 2-4 znowelizowanej ustawy Pzp, które to przepisy nie przewidują odesłania do stosowania przepisów działu VI ustawy Pzp, tak jak to jest w przypadku zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi o wartościach przekraczających kwoty, o których mowa w art. 138g ustawy Pzp. Uwzględniając powyższe, uznać należy, że wykonawcy uczestniczącemu w takim postępowaniu nie przysługuje odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej. W przypadku postępowań prowadzonych w oparciu o art. 138o ustawy Pzp zamawiającego nie wiążą przepisy ustawy Pzp, z wyjątkiem reguł wskazanych w ust. 2-4 powyższego artykułu, a co za tym idzie zasadnym wydaje się twierdzenie, że wykonawca nie ma możliwości skorzystania ze środków odwoławczych przewidzianych w dziale VI ustawy Pzp. 2. Dopuszczalność odwołań. Przedmiotowa kwestia może budzić spore wątpliwości, choć zdaniem autorki interpretacja przepisów PrZamPubl nie pozwala na przyjęcie tezy o dopuszczalności odwołań w postępowaniach na usługi społeczne o wartości poniżej progów unijnych. Argumenty wskazujące na zasadność dopuszczalności odwołań, choć w dużej mierze zasadne, nie powinny prowadzić do wykładni przepisów contra legem, a raczej skutkować odpowiednimi zmianami w prawie. (Marzena Jaworska, Prawo Zamówień Publicznych. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck wydanie 1, Warszawa 2018, Komentarz do art. 138o PZP za pośrednictwem Legalis 11187289). 3. Ze względu na ograniczony zakres stosowania przepisów pzp w ramach postępowań na usługi społeczne o wartości poniżej kwot wskazanych w przepisach art. 138g ust. 1 i 2 pzp podjęcie przez KIO kontroli czynności podmiotu zamawiającego byłoby utrudnione a wręcz niemożliwe. Izba ocenia bowiem czynności i zaniechania podmiotu zamawiającego w odniesieniu do skonkretyzowanych w przepisach nakazów i zakazów - nie ma przy tym uprawnień do wypełniania zasad prawa (jak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej) określonymi i nowymi treściami. Izba jest sądem faktów i ocenia te fakty przez pryzmat norm o charakterze ius cogens, które to normy muszą oznaczać ściśle określone wzorce postępowania. Tym samym analiza przepisów rozdziału 6 zawartego w dziale III pzp (zatytułowanym „Przepisy szczególne") wraz z przepisami odnoszącymi się do środków ochrony prawnej nakazuje przyjąć, że w postępowaniach dotyczących usług społecznych o wartości mniejszej niż kwoty wskazane w treści art. 138g ust. 1 pkt 1 i 2 pzp wykonawcom nie przysługują środki ochrony prawnej" (Paweł Trojan, Zamówienia społeczne a odwołanie, Przetargi Publiczne 2017, Nr 10, s. 54) 4. Środki ochrony prawnej. W postępowaniu na usługi społeczne o wartości niższej niż kwoty określone w art.138g ust. 1 ZamPublU wykonawca nie ma możliwości skorzystania ze środków odwoławczych przewidzianych w Dziale VI ZamPublU (dr hab. Małgorzata Sieradzka, Prawo Zamówień Publicznych. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck wydanie 1, Warszawa 2018, Komentarz do art. 138o PZP za pośrednictwem Legalis 11187289). 5. Artykuł 138o Pzp wprowadza wyjątek od stosowania przepisów rozdziału VI ustawy, ponieważ określa procedury dla zamówień poniżej ww. progów kwotowych. Skoro więc do „dużych” zamówień na usługi społeczne na mocy art. 138l Pzp stosuje się przepisy o środkach ochrony prawnej, to a contrario wobec zamówień, o których mowa w art. 138o Pzp, trzeba uznać, że środki ochrony prawnej nie znajdą zastosowania. (Piotr Wiśniewski, Spór o możliwość wnoszenia odwołań - opinia praktyka, Monitor Zamówień Publicznych, nr 158, grudzień 2017 r.). 6. Zasady udzielania podprogowych zamówień na usługi społeczne (...). Do zamówień tych nie ma obowiązku stosowania innych przepisów pzp (przy tym nie przysługują wykonawcom środki odwoławcze określone w dziale VI pzp) (.) Joanna Filipiak, Praktyczne spojrzenie na usługi społeczne, Przetargi Publiczne, grudzień 2016, s. 10). Stosownie do art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, o oddaleniu odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku. W pozostałych przypadkach Izba wydaje postanowienie. Z powyższego przepisu wynika zakaz wydawania orzeczeń o charakterze merytorycznym, do jakich zalicza się oddalenie czy uwzględnienia odwołania, w innej formie aniżeli wyrok. Orzeczenie Izby w rozpatrywanej sprawie w żadnej części nie miało jednak charakteru merytorycznego, zatem musiało przybrać postać postanowienia. W związku z powyższym, na podstawie art. 192 ust. 1 zd. 2, art. 189 ust. 2 pkt 1 orzeczono jak w sentencji. Postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 189 ust. 3 zd. pierwsze ustawy Pzp. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 972). W myśl powołanych przepisów, a także zgodnie z poglądem jednolicie prezentowanym w orzecznictwie tak Izby jak i Sądów Okręgowych, w przypadku odrzucenia odwołania odwołującego obciąża się całością wniesionego wpisu, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania wynikającą z art. 192 ust. 10 ustawy Pzp (por. przykładowo wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 22 listopada 2012 r., sygn. akt XII Ga 517/11). Przewodniczący: ..................... 13 …
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na dostawę, montaż i uruchomienie systemu monitoringu warunków tj.: temperatury i wilgotności w urządzeniach i pomieszczeniach Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa im. prof. dr hab. Tadeusza Dorobisza we Wrocławiu
Odwołujący: Z. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. BetaSter Z. S. w PorębieZamawiający: Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa im. prof. dr hab. Tadeusza Dorobisza we Wrocławiu…Sygn. akt KIO 913/21 WYROK z dnia 27 kwietnia 2021 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca: Magdalena Grabarczyk Protokolant: Szymon Grzybowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2021 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 22 marca 2021 r. przez wykonawcę Z. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. BetaSter Z. S. w Porębie w postępowaniu prowadzonym przez Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa im. prof. dr hab. Tadeusza Dorobisza we Wrocławiu przy udziale wykonawcy Tekom Technologia Sp. z o.o. w Radomiu zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1. uwzględnia odwołanie i nakazuje Regionalnemu Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa im. prof. dr hab. Tadeusza Dorobisza we Wrocławiu unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie art. 255 pkt 6 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.); 2. kosztami postępowania obciąża Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa im. prof. dr hab. Tadeusza Dorobisza we Wrocławiu i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7.500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez Z. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. BetaSter Z. S. w Porębie tytułem wpisu od odwołania; 2.2. zasądza od Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa im. prof. dr hab. Tadeusza Dorobisza we Wrocławiu na rzecz Z. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. BetaSter Z. S. w Porębie kwotę 7.500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) stanowiącą zwrot kosztów postępowania poniesionych z tytułu wpisu od odwołania. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodnicząca: ........................... Sygn. akt KIO 913/21 Uzasadnienie Zamawiający - Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa im. prof. dr hab. Tadeusza Dorobisza we Wrocławiu - prowadzi w trybie podstawowym na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.), dalej jako: „ustawa” lub „Pzp” postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na dostawę, montaż i uruchomienie systemu monitoringu warunków tj.: temperatury i wilgotności w urządzeniach i pomieszczeniach Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa im. prof. dr hab. Tadeusza Dorobisza we Wrocławiu”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2021/BZP 00004902 w dniu 2 lutego 2021 r. Wartość zamówienia jest mniejsza niż kwota wskazana w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. W związku z przesłaniem przez zamawiającego informacji o wyniku postępowania wykonawca Z. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. BetaSter Z. S. w Porębie wniósł odwołanie 22 marca 2021 r. Zachowany został termin ustawowy i obowiązek przekazania zamawiającemu kopii odwołania. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp przez odrzucenie oferty odwołującego w sytuacji, gdy nie zachodziły wskazane w tym przepisie przesłanki odrzucenia oferty, albowiem należy przyjąć, iż wszelkie wymagane przez zamawiającego oświadczenia zostały przez odwołującego złożone, w tym również, dodatkowe oświadczenia podmiotów udostępniających zasoby, do których przedłożenia odwołujący został wezwany na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy; 2. art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 287 ust. 2 i art. 287 ust. 1 Pzp przez niedokonanie odrzucenia dwóch pozostałych ofert, a co więcej, wybranie jednej z tych ofert jako wygrywającej, pomimo, iż są one niezgodne ze Specyfikacją Warunków Zamówienia, dalej jako: SWZ”, a zatem winny podlegać odrzuceniu. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności: odrzucenia oferty odwołującego, oceny ofert nr 1 i 3 i przyznania im określonej liczby punktów, wyboru najkorzystniejszej oferty; 2. powtórzenia czynności oceny ofert, przyznania im punktów i wyboru najkorzystniejszej oferty, z uwzględnieniem okoliczności, iż oferta nr 1 i oferta nr 3 są niezgodne z SWZ, oraz z uwzględnieniem w tej procedurze również oferty odwołującego; 3. zasądzenia od zamawiającego na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, a to, równowartości kwoty wpisu oraz uzasadnionych kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez odwołującego. Odwołujący wniósł również o dopuszczenie i przeprowadzenie następujących dowodów: 1. dowodów z dokumentów, dołączonych do niniejszego odwołania, a to: a. SWZ wraz z załącznikami oraz informacją o kwocie na sfinansowanie zamówienia; b. oferty odwołującego wraz z załącznikami; c. pisma zamawiającego z 4 marca 2021 r.; d. oświadczenia z dnia 5 marca 2021 r.; e. wydruku z KRS dot. „MIKSTER” Sp. z o.o. z/s w Czeladzi; f. wydruku z CEIDG dot. MIKSTER-SERVICE s.c. M. K. Z. P. M. K.; g. informacji o wynikach postępowania z dnia 15 marca 2021 r. h. pytań zadanych w toku postępowania przez wykonawców wraz z odpowiedziami zamawiającego; i. ofert nr 1 oraz nr 3 2. dowodu z przesłuchania świadków: a. M. K., wezwanie na adres ul. Wojkowicka 21, 41-250 Czeladź; b. Z. P., wezwanie na adres ul. Wojkowicka 21, 41 -250 Czeladź; c. M. K., wezwanie na adres ul. Wojkowicka 21, 41-250 Czeladź; - na okoliczność tego, jakiej treści oświadczenia złożyli oni w dniu 5 marca 2021 r. w związku ze współpracą z odwołującym na potrzeby realizacji zamówienia publicznego objętego przedmiotowym odwołaniem, oraz na okoliczność tego, czy wobec „MIKSTER” Sp. z o.o. oraz MIKSTER-SERVICE s.c. M. K., Z. P, M. K. zachodzą podstawy do wykluczenia ww. podmiotów i osób z postępowania, czy spełniają one warunki udziału w postępowaniu w zakresie w jakim odwołujący powołuje się na ich zasoby, oraz czy ww. podmioty i osoby zobowiązały się oddać odwołującemu do dyspozycji niezbędne zasoby na potrzeby realizacji przez odwołującego tego zamówienia; 3. dowodu z przesłuchania stron, ograniczonego do przesłuchania odwołującego Z. S., na okoliczności wskazane w uzasadnieniu odwołania. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że zamawiający powinien uznać oświadczenia złożone przez odwołującego w odpowiedzi na wezwanie za inne podmiotowe środki dowodowe, o których mowa w art. 226 ust. 1 pkt 2 Pzp oraz dokonać wykładni tych oświadczeń z uwzględnieniem art. 65 § 1 k.c. Zarzucił również, że zamawiający powinien odrzucić oferty nr 1 (Tekom Technologia Sp. z o.o. w Radomiu) i 3 (Testo Sp. z o.o.) na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp z powodu pominięcia zestawu PC i monitora. Ponadto oferta Tekom Technologia Sp. z o.o. w Radomiu podlega odrzuceniu z powodu braku zaoferowania zamawiającemu serwera oraz wadliwego przyznania 20 punktów w kryterium gwarancji na system monitoringu. Obie konkurencyjne oferty powinny zostać zweryfikowane pod kątem ich prawidłowej wyceny. Wykonawca Tekom Technologia Sp. z o.o. w Radomiu przystąpił do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, zachowując termin ustawowy oraz obowiązek przekazania kopii przystąpienia zamawiającemu i odwołującemu. Przystępujący wniósł o oddalenie odwołania. Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie z 15 kwietnia 2021 r. wniósł o oddalenie odwołania eksponując brak interesu odwołującego w uzyskaniu zamówienia oraz brak interesu odwołującego w podnoszeniu zarzutów wobec oferty przystępującego. Przystępujący w piśmie procesowym z 21 kwietnia 2021 r. wniósł o oddalenie odwołania, wskazując kolejne argumenty, dla których zamawiający nie mógł uznać uzupełnienia oświadczeń odwołującego za skuteczne. Izba ustaliła, co następuje: Zamawiający w załączniku nr 4 do SWZ zamieścił Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia. W rozdziale VI w pkt 5b wskazał, że w przypadku systemu monitoringu, którego działanie oparte jest na łączności przewodowej pomiędzy urządzeniem monitorującym (przetwornikiem) a serwerem, w sytuacji wymagającej do tego celu wykorzystania istniejącej sieci informatycznej zamawiającego, której parametry użytkowe mogą okazać się niewystarczające, wykonawca na podstawie dokonanej inwentaryzacji dostarczy, zainstaluje i uruchomi niezbędne do tego celu urządzenia informatyczne. Zamawiający nie wyspecyfikował w SWZ wymagań sprzętu komputerowego, w związku z czym zostało mu zadane pytanie nr 24 o treści: „Czy specyfikacja sprzętowa ma zawierać zestaw PC + monitor?”. Na to pytanie zamawiający udzielił następującej odpowiedzi: „Zamawiający wymaga wpisania danych sprzętowych w formularzu ofertowym w pozycji: Inne urządzenia niezbędne do instalacji w tym sprzęt informatyczny” Opisując kryteria oceny ofert w rozdziale XVIII SWZ zamawiający ustalił, że kryterium ceny ma wagę 60%, termin realizacji zamówienia 15%, podłączenie sond zamawiającego do systemu zaoferowanego przez wykonawcę 5%, okres gwarancji na system monitoringu 20%. Zamawiający wskazał, że wykonawca otrzyma 5 pkt w kryterium podłączenia sond, jeśli oświadczy w pkt 5.2. Formularza oferty, że wykorzysta do zaoferowanego systemu monitoringu aktualnie zainstalowane w urządzeniach użytkownika sondy temperaturowe PT1000 i PT100 w ilości minimum 75 sztuk i podda je kalibracji przed włączeniem do użytkowania, oraz udzieli gwarancji na cały system monitoringu na okres 24/36 miesięcy od daty podpisania protokołu odbioru. Natomiast wykonawca otrzyma 20 pkt w kryterium okresu gwarancji na system monitoringu, jeśli oświadczy w pkt 5.3. Formularza oferty, że udzieli gwarancji na cały system monitoringu na okres 36 miesięcy od daty podpisania protokołu odbioru. Pkt 5.2. Formularza oferty zawierał oświadczenie wykonawcy, że udzieli gwarancji na cały system monitoringu na okres 24 miesięcy od daty podpisania protokołu odbioru. Pkt 5.a. Formularza oferty zawierał oświadczenie wykonawcy, że udzieli gwarancji na cały system monitoringu na okres 24/36 miesięcy od daty podpisania protokołu odbioru. W postępowaniu złożono 3 oferty: 1. Testo Sp. z o.o. w Pruszkowie z ceną 487.450,25 zł; 2. Przystępujący z ceną 508.473, 39 zł; 3. Odwołujący z ceną 571.464,15 zł. Na sfinansowanie zamówienia zamawiający przeznaczył kwotę - 565.800 zł. Przystępujący w pkt 5.3. zaoferował 36 miesięcy gwarancji na system. Specyfikując sprzęt nie podał zestawu PC i monitora i oświadczył, że serwer o podanych parametrach jest „po stronie zamawiającego”. W swojej ofercie odwołujący wskazał, że w celu wykazania spełniania warunków udziału w postępowaniu polega na zasobach podmiotów trzecich, a to: „MIKSTER” Sp. z o.o. z/s w Czeladzi, w zakresie kompletacji urządzeń i serwisu gwarancyjnego, oraz MIKSTER-SERVICE s.c. M. K., Z. P. M. K. - w zakresie sprzętu instalacyjnego oraz wsparcia technicznego i instalacyjnego. Pismem z 4 marca 2021 r. zamawiający wezwał odwołującego do uzupełnienia: - oświadczeń podmiotów udostępniających zasoby potwierdzających brak podstaw wykluczenia tych podmiotów oraz spełnienie warunków udziału w postępowaniu w zakresie, w jakim Odwołujący powołał się na ich zasoby; - zobowiązania podmiotów udostępniających zasoby do oddania odwołującemu do dyspozycji niezbędnych zasobów na potrzeby realizacji zamówienia, lub innego podmiotowego środka dowodowego potwierdzającego, że odwołujący, realizując zamówienie, będzie dysponował niezbędnymi zasobami tych podmiotów. W odpowiedzi odwołujący złożył oświadczenie o spełnianiu warunków udziału w postępowaniu, określonych przez zamawiającego. Drugie oświadczenie dotyczące polegania przez odwołującego na zasobach innych podmiotów, oraz udostępnieniu odwołującemu przedmiotowych zasobów przez te podmioty podpisali się odwołujący oraz za „MIKSTER” Sp. z o.o. jej Prezes Zarządu, za MIKSTERSERVICE s.c. M. K. Z. P. M. K. - również M. K., jako jeden ze wspólników. Jako udostępnianie zasoby zostały wskazane: „ze strony MIKSTER” Sp. z o.o. z/s w Czeladzi - kompletacja urządzeń i serwisu gwarancyjnego, ze strony MIKSTER-SERVICE s.c. M. K., Z. P. M. K. sprzęt instalacyjny oraz wsparcie techniczne i instalacyjne. Pismem z 4 marca 2021 r. zamawiający wezwał przystępującego do wyjaśnień. Żądał złożenia wyjaśnienia, co wykonawca rozumie pod pojęciem: „serwer do archiwizacji po stronie Zamawiającego”?. Zamawiający powołał rozdział VI w pkt 5b oraz oświadczenie w Formularzu ofertowym na stronie 2, że „Oferowany przedmiot zamówienia spełnia wszystkie wymagania bezwzględne określone w SWZ”. Zamawiający oświadczył, że ma wątpliwości czy złożona w postępowaniu oferta odpowiada w pełnym zakresie wymaganiom określonym w SWZ i czy wykonawca zrealizuje przedmiot zamówienia bez dodatkowych środków i nakładów ze strony zamawiającego. W odpowiedzi przystępujący oświadczył, że spełnia wszystkie wymagania bezwzględne określone w SWZ oraz zrealizuje w oferowanej cenie kompletny system do monitorowania warunków tj.: temperatury i wilgotności w urządzeniach pomieszczeniach z niezbędną do tego celu całą infrastrukturą programową i sprzętową. Wskazał, że z SWZ nie wynikało jednoznacznie czy wykonawca ma dostarczyć serwer, na którym mają być archiwizowane wszystkie dane pomiarowe, zarówno z systemu bezprzewodowego jak i przewodowego, zatem przyjął, iż w tym przypadku zamawiający chce skorzystać z własnych serwerów i celowo wpisał w formularzu cenowym „serwer do archiwizacji po stronie Zamawiającego". Jednocześnie przystępujący oświadczył, iż dostarczenie 6 serwera nie wpływa na końcową ofertę cenową, z czego wynika, że dostarczy serwer w oferowanej cenie. Pismem z 15 marca zamawiający poinformował o wyborze najkorzystniejszej oferty złożonej przez przystępującego oraz o odrzuceniu oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt. 2 lit. c) Pzp. W uzasadnieniu czynności odrzucenia zamawiający wskazał, że odwołujący na wezwanie zamawiającego nie dostarczył: - oświadczeń podmiotów udostępniających zasoby potwierdzających brak podstaw wykluczenia tych podmiotów oraz spełnienie warunków udziału w postępowaniu w zakresie, w jakim Odwołujący powołał się na ich zasoby; - zobowiązania podmiotów udostępniających zasoby do oddania Odwołującemu do dyspozycji niezbędnych zasobów na potrzeby realizacji zamówienia, lub innego podmiotowego środka dowodowego potwierdzającego, że Odwołujący, realizując zamówienie, będzie dysponował niezbędnymi zasobami tych podmiotów. W tym stanie rzeczy odwołujący wniósł odwołanie. Przywołanych ustaleń Izba dokonała na podstawie wymienionych pism i oświadczeń, które w formie kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem znajdują się w dokumentacji postępowania. Izba zważyła, co następuje: Zamawiający opublikował ogłoszenie o zamówieniu 2 lutego 2021 r., zatem do rozpoznania odwołania zastosowanie znajdą zastosowanie przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U z 2019 r. poz. 2019). Odwołujący jest uprawniony do wniesienia odwołania zgodnie z art. 505 ust. 1 Pzp. Jest wykonawcą, który złożył ofertę i ma interes w uzyskaniu danego zamówienia. Zarzucane zamawiającemu naruszenia przepisów powodują, że odwołujący, może ponieść szkodę w postaci utraty możliwości uznania jego oferty za najkorzystniejszą. Fakt, że cena oferty odwołującego jest wyższa, niż kwota przeznaczona przez zamawiającego na sfinansowanie zamówienia, nie oznacza pozbawienia odwołującego prawa do wniesienia odwołania. Po pierwsze, odwołanie stosownie do art. 513 pkt 1 i 2 Pzp dotyczy czynności i zaniechań zamawiającego wskazanych w odwołaniu i zgodnie z art. 555 Pzp może być rozpoznanie wyłącznie w tych granicach. Odwołujący zarzucił zamawiającemu wadliwe odrzucenie jego oferty i zaniechanie odrzucenia ofert konkurujących wykonawców, w tym uznanej za najkorzystniejszą oferty przystępującego. Interes w uzyskaniu zamówienia i możliwość poniesienia szkody przez wykonawcę bada się w odniesieniu do zarzutów odwołania, nie zaś w odniesieniu do przyszłej hipotetycznej czynności unieważnienia postępowania, której zamawiający ewentualnie dokona, jeśli odwołanie zostanie uwzględnione. Unieważnienie postępowania z powodu braku środków na sfinansowanie zamówienia nie jest zatem czynnością dokonaną lub zaniechaną przez zamawiającego w badanym postępowaniu. Po drugie, uznaniu, że odwołujący spełnia wymagania wskazane w art. 505 ust. 1 Pzp nie stoi na przeszkodzie również fakt, że skutkiem uwzględnienia odwołania może być unieważnienie postępowania z powodu braku ważnych ofert. W orzecznictwie Izby zaznaczył się pogląd, że również taka ewentualność nie pozbawia wykonawcy przesłanek interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwości poniesienia przez niego szkody z powodu naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Pojęcie „dane zamówienie” użyte w art. 505 Pzp nie jest bowiem ograniczone do umowy, która może być zawarta w wyniku rozstrzygnięcia postępowania o udzielenie zamówienia, w którym zostało wniesione odwołanie (tak TSUE w orzeczeniach z: 4 lipca 2013 r. w sprawie C-100/12 (Fastweb), 5 kwietnia 2016 r. w sprawie C-689/13 Puligenica Facility Esco (PFE), 21 grudnia 2016 r. w sprawie C-355/15 (Technische Gebaudebetreuung i Caverion Osterreich) i 11 maja 2017 r. w sprawie C-131/16 (Archus et Gama) oraz przykładowo: wyroki Izby z 22 listopada 2016 r. sygn. akt KIO 2099/16, 13 października 2017 r. sygn. akt KIO 2021/17, 2 listopada 2017 r. sygn. akt KIO 2007/17 i 2014/17). Wykonawca swojej szansy na zawarcie z zamawiającym umowy w sprawie zamówienia publicznego może bowiem upatrywać w udziale w kolejnym postępowaniu na dane roboty budowlane, dostawy lub usługi. Nie podzielono poglądu, że interes odwołującego w uzyskaniu zamówienia wyczerpuje się w podnoszeniu zarzutów dotyczących losów jego oferty. Dostrzec należy, że niespornie oferta odwołującego jest mniej korzystna, niż pozostałe oferty złożone w postępowaniu, zatem nawet uznanie, że zamawiający odrzucił ofertę odwołującego z naruszeniem przepisów ustawy, nie da odwołującemu możliwości uzyskania zamówienia. Dla zapewnienia sobie szansy na uzyskanie zamówienia odwołujący musi podnieść zarzuty wobec pozostałych ofert w postępowaniu, w szczególności wobec uznanej za najkorzystniejszą oferty przystępującego. Ponadto brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do ograniczenia rozpoznawania odwołania i pominięcia zarzutów skierowanych wobec czynności wyboru najkorzystniejszej oferty. Badanie tej czynności w postępowaniach o niższej wartości przewidywały już przepisy poprzednio obowiązującej ustawy Prawo zamówień publicznych (por. wyroki przez SO w Lublinie z 21 grudnia 2016 r. sygn. akt. IX Ga 502/16 oraz SO w Szczecinie w 22 grudnia 2016 r. sygn. akt II Ca 1461/16), zatem tym bardziej czynność ta podlega badaniu na podstawie przepisów obowiązującej ustawy, która zniosła ograniczenia przedmiotowe w zakresie zaskarżanych czynności i zaniechań zamawiającego w postępowaniach o niższej wartości. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie zarzuty znalazły potwierdzenie. Zamawiający prawidłowo odrzucił ofertę odwołującego. Art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c Pzp stanowi, że zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez wykonawcę, który nie złożył w przewidzianym terminie oświadczenia, o którym mowa w art 125 ust. 1, lub podmiotowego środka dowodowego, potwierdzających brak podstaw wykluczenia lub spełnianie warunków udziału w postępowaniu, przedmiotowego środka dowodowego, lub innych dokumentów lub oświadczeń. Izba zważyła, że odwołujący w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego nie złożył oświadczeń podmiotów, na zasoby których się powołał, o tym, że spełniają one warunki udziału w postępowaniu i nie podlegają wykluczeniu. Zamawiający jasno sformułował wezwanie z 4 marca 2021 r. do uzupełnienia oświadczeń i dokumentów, zatem odwołujący powinien bez trudu je uzupełnić. Tymczasem odwołujący złożył podpisane przez siebie oświadczenie o spełnianiu warunków udziału w postępowaniu, a pominął żądane przez zamawiającego oświadczenia podmiotów trzecich o spełnianiu warunków udziału w postępowaniu i nie podleganiu wykluczeniu. Skoro zamawiający nie przygotował wzoru oświadczeń podmiotów trzecich, wykonawca mógł i powinien złożyć oświadczenia o treści samodzielnie przygotowanej przez podmioty udostępniające mu swe zasoby, uwzględniając treść wezwania zamawiającego oraz obowiązujące przepisy prawa. Od wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego wymaga się bowiem należytej staranności (art. 355 § 2 k.c. w zw. z art. 8 Pzp). Obejmuje ona znajomość obowiązujących przepisów prawa oraz wynikających z niego konsekwencji (wyroki Sądu Najwyższego w sprawach: IV CK 100/05, I CK 625/03, III CRN 77/93). Okoliczności dotyczące spełniania przez odwołującego wymagań zamawiającego dotyczących warunków udziału w postępowaniu przez powołanie się na doświadczenie podmiotów udostępniających odwołującemu swe zasoby nie mogą już być wykazane przez odwołującego w badanym postępowaniu. Zamawiający nie może skierować do odwołującego ponownego wezwania o złożenie brakujących oświadczeń. Wezwanie do uzupełnienia oświadczeń lub dokumentów, o którym mowa w art. 128 ust. 1 Pzp stanowi wyjątek od obowiązku złożenia przez wykonawcę oświadczeń i dokumentów wymaganych na danym etapie postępowania o udzielenie zamówienia. Oznacza to, że nie może być ponawiane bez obrazy zasad prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia, w szczególności zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Odwołujący byłby bowiem traktowany lepiej niż wykonawcy, którzy złożyli wymagane dokumenty lub prawidłowo je uzupełnili na wezwanie zamawiającego. Nie jest też możliwe zastępowanie oświadczeń wymaganych przepisami ustawy dowodami osobowymi - z zeznań świadków lub przesłuchania strony - gdyż temu, oprócz zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, sprzeciwiają się również zasady przejrzystości i pisemności. Uwzględnienie takich dowodów na rozprawie jest niedopuszczalne, gdyż przedmiotem postępowania odwoławczego jest ocena czynności zamawiającego pod kątem zgodności z przepisami ustawy. Okoliczności dotyczące wezwania odwołującego do uzupełnienia dokumentów oraz udzielonej przez niego odpowiedzi zostały ponadto wykazane za pomocą pism znajdujących się w dokumentacji postępowania. W konsekwencji Izba nie dopuściła i nie przeprowadziła wnioskowanych przez odwołującego dowodów z zeznań świadków oraz przesłuchania strony (art. 541 Pzp). Oświadczenia wymagane przez przepisy prawa dotyczące spełniania warunków udziału w postępowaniu, wskazane przez zamawiającego w SIWZ nie mogą być uznane za inny środek dowodowy, gdyż zgodnie z w art. 226 pkt 1 lit. c Pzp są one środkiem dowodowym o charakterze podmiotowym potwierdzającym zdolność wykonawcy do realizacji zamówienia. Izba nie dopatrzyła się również możliwości, by skutek złożenia brakujących oświadczeń uzyskać w drodze wykładni 9 oświadczeń, które odwołujący złożył zamawiającemu. Izba nie podzieliła natomiast poglądu zamawiającego, że odwołujący nie wykazał dysponowania udostępnionymi mu zasobami. Oświadczenia złożone w odpowiedzi na wezwanie, w ramach których podmioty udostępniają odwołującemu wiedzę i doświadczenie w wymienionym zakresie, Izba uznała w okolicznościach postępowania - wobec braku dowodów na twierdzenie przeciwne - za wystarczające. Przy ocenie czynności odrzucenia oferty odwołującego Izba pominęła dodatkową argumentację zawartą w odpowiedzi zamawiającego na odwołanie oraz w piśmie procesowym przystępującego, w tym dotyczącą formy uzupełnienia oświadczeń oraz braku możliwości udostępnienia zasobów przez wspólników spółki cywilnej. Kwestie te nie były wskazane w informacji o wykluczeniu odwołującego z postępowania, w konsekwencji zarzuty takie nie zostały podniesione w odwołaniu. Badanie tych okoliczności jest zatem niedopuszczalne w świetle art. 555 Pzp, gdyż nastąpiłoby z przekroczeniem granic zarzutów odwołania ustalonych przez powołane w nim okoliczności faktyczne i prawnej. Izba rozpoznała odwołanie ściśle w granicach podniesionych w nim zarzutów, które odnosiły się do uzasadnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego podanego w informacji z 9 marca 2021 r. i pominęła argumentację zamawiającego zawartą w odpowiedzi na odwołanie przekraczającą ramy tej informacji oraz oświadczenia składane z przekroczeniem tych granic na rozprawie. Zgodnie z art. 555 nPzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Dostrzec trzeba, że przywołany przepis realizuje podstawowe zasady procedury odwoławczej: równości stron oraz kontradyktoryjności. Ponieważ stosownie do art. 513 pkt 1 i 2 nPzp przedmiotem odwołania może być wyłącznie czynność zamawiającego w danym postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zaniechanie przez zamawiającego czynności, do której jest zobowiązany przez przepisy ustawy, przedmiotem rozstrzygnięcia Izby może być wyłącznie ta czynność lub zaniechanie z uwzględnieniem okoliczności faktycznych i prawnych istniejących w dacie czynności lub zaniechania. O treści zarzutu odwołania decydują bowiem wskazane przez odwołującego okoliczności faktyczne i prawne, a te z kolei mają swe źródło w uzasadnieniu kwestionowanej czynności. Czynność odrzucenia oferty odwołującego została dokonana przez zamawiającego z uwagi na okoliczności wskazane w uzasadnieniu i spór powinien być prowadzony w ich granicach, w przeciwnym razie zakres sporu byłby definiowany na etapie rozprawy, co uniemożliwiłoby rzetelne przygotowanie się stron i uczestnika. Izba uznała, że odrzucając ofertę odwołującego zamawiający nie naruszył przepisów ustawy wskazanych w odwołaniu. Badając zarzuty odwołania podniesione wobec dwóch pozostałych ofert, w szczególności wobec oferty uznanej za najkorzystniejszą Izba uznała za potwierdzone zarzuty odwołania oraz stwierdziła w dokumentacji postępowania wady, które uniemożliwiają zgodny z przepisami ustawy wybór najkorzystniejszej oferty i nie mogą już być konwalidowane na tym etapie postępowania. W pierwszej kolejności Izba zważyła, że zamawiający opisał przedmiot zamówienia w ten sposób, że oferty złożone w postępowaniu nie są możliwe do porównania. Na rozprawie zamawiający potwierdził, że oczekuje od wykonawców zaoferowania serwera. Nie wynika to z dokumentacji postępowania. Zamawiający wskazał w rozdziale VI w pkt 5b załącznika nr 4 do SWZ, że wykonawca powinien ocenić stan infrastruktury zamawiającego, zatem przy wykonaniu umowy niezbędny może być zastaw PC z monitorem oraz serwer, jednak nie wyjaśnił jednoznacznie, czy sam ten sprzęt posiada, ani że oczekuje jego zaoferowania od wykonawców. Jest to szczególnie widoczne w odniesieniu do zestawu PC i monitora, o które zamawiający został zapytany, lecz nie udzielił odpowiedzi. Wskazanie przez zamawiającego, że oczekuje wyspecyfikowania oferowanego sprzętu w Formularzu oferty nie stanowi, ani potwierdzenia, ani zaprzeczenia temu wymaganiu, ani tym bardziej stwierdzenia, że zamawiający uzależnia to od rozwiązania oferowanego przez wykonawcę. Odpowiedzią tą zamawiający powiększył brak jednoznaczności i zrozumiałości opisu przedmiotu zamówienia. Nie przekonuje argumentacja przedstawiona na rozprawie o możliwości zaspokojenia potrzeb zamawiającego przez różne nie wskazane precyzyjnie rozwiązania techniczne różniące się wykorzystaniem sprzętu. Nie można pominąć, że skutkiem dokonanego przez siebie opisu przedmiotu zamówienia i braku realnych wyjaśnień w odpowiedzi na pytanie 24 zamawiający otrzymał oferty, w których z jednej strony, jak w ofercie odwołującego, został precyzyjnie wyspecyfikowany oferowany sprzęt, którego niezbędności do prawidłowego wykonania umowy zamawiający nie zaprzeczył, z drugiej oferty przystępującego oraz Testo Sp. z o.o., która nie zawierały sprzętu PC i monitora, ani serwera. Skoro, jak stwierdził sam zamawiający, posiadane przez niego serwery nie pozwalają na archiwizację danych z powodu braku miejsca, wykonawcy, którzy nie ocenili tych potrzeb zamawiającego zgodnie z wymaganiami wskazanymi w rozdziale VI w pkt 5b załącznika nr 4 do SWZ i złożyli oferty niezgodne z tymi wymaganiami. Różny zakres oferowanego świadczenia spowodował różnicę w cenach ofert. Przystępujący w swej ofercie złożył oświadczenie, z którego - w ocenie Izby - wprost wynika, że to zamawiający powinien posiadać serwer o wskazanych parametrach. Wyjaśnienia, które zamawiający w tym zakresie uzyskał od odwołującego, doprowadziły do zmiany treści oferty po jej złożeniu. Z wyjaśnień złożonych przez przystępującego wynika bowiem, że nie uwzględnił serwera w ofercie, a do jego dostarczenia zobowiązał się w odpowiedzi na wezwie do wyjaśnień. Izba nie dopatrzyła się podstaw do uznania tych wyjaśnień. Zmiana treści oferty przystępującego nie mieści się w granicach wyznaczonych przez art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp, gdyż przepis ten pozwala na poprawienie wyłącznie pomyłek. Tymczasem, jak wynika z treści wyjaśnień, brak uwzględnienia serwera w ofercie, stanowi efekt świadomego działania, nie zaś pomyłki przystępującego. Nieusuwalna wada tkwiąca w badanym postępowaniu uwidoczniła się również przy badaniu czynności oceny ofert w kryteriach pozacenowych. W postanowieniach SWZ zamawiający przewidział możliwość wyboru długości okresu gwarancji na system w przypadku kalibracji posiadanych już czujników, wskazał bowiem okres 24 i 36 miesięcy, do wyboru wykonawcy. W odniesieniu do długości okresu gwarancji, którego zaoferowanie umożliwiało uzyskania dodatkowych 20 punktów zamawiający w SWZ przewidział prawidłowo jedynie maksymalny okres 36 miesięcy. Tymczasem w Formularzu oferty w pkt 5.2. zamawiający wskazał wyłącznie okres 24 miesięcy na gwarancję na system ze skalibrowanymi czujnikami i wybór tego okresu w pkt 5.3. Spowodowało to nie tylko wewnętrzną sprzeczność w dokumentacji postępowania, ale również sytuację, w której wykonawcy albo nie mogą uzyskać dodatkowych 20 punktów, albo składają ofertę z wzajemnie wykluczającymi się oświadczeniami dotyczącymi długości okresu gwarancji. Odwołujący złożył ofertę jednoznaczną co do długości okresu gwarancji, wskazując w obu przypadkach okres 24 miesięczny, natomiast przystępujący zaoferował okres 24 miesięcy, zgodnie z brzmieniem formularza, w związku z kalibracją systemu, natomiast otrzymał dodatkowe 20 punktów, gdyż złożył oświadczenie, że długość gwarancji na system wynosi 36 miesięcy. Spowodowało to wewnętrzną sprzeczność w ofercie przystępującego, która nie jest możliwa do poprawienia. Dotyczy bowiem ona istotnego kryterium oceny ofert i jak wynika ze stanowiska przystępującego również stanowi efekt jego świadomego działania. Naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy miały wpływ na wynik postępowania, zatem odwołanie podlega uwzględnieniu. Przy formułowaniu sentencji Izba uwzględniła, że z mocy art. 555 Pzp jest związana wyłącznie zarzutami, nie zaś żądaniami odwołania (arg. a contrario). Umożliwia to ujęcie w orzeczeniu nakazu skierowanego do zamawiającego polegającego na dokonaniu, powtórzeniu lub unieważnieniu czynności w postępowaniu umożliwiającego prawidłowy przebieg postępowania i wybór najkorzystniejszej oferty zgodnie z przepisami ustawy. Izba zważyła jednak, że w badanym postępowaniu nie jest to możliwe. Odrzucenie oferty odwołującego odpowiada prawu, a skutkiem wad tkwiących w postępowaniu zamawiający nie dysponuje ofertami spełniającymi jego wymagania. Nie jest możliwy wybór oferty najkorzystniejszej zgodnie z przepisami ustawy w warunkach przejrzystości, równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji. Wady te nie są możliwe do poprawy po upływie terminu składania ofert. W konsekwencji Izba uznała, że postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego i powinno zostać unieważnione na podstawie art. 255 pkt 6 Pzp. Dostrzeżono, że według poglądu wypracowanego w orzecznictwie wydanym na podstawie poprzedniego stanu prawnego prawidłowe unieważnienie postępowania z powodu obarczenia go nieusuwalną wadą na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 Pzp musiało pozostawać w związku z przesłankami unieważnienia umowy stanowił art. 146 dawnego Pzp. De lege lata w sprawie zastosowanie znajdzie art. 457 ust. 1 pkt 1 in initio Pzp, zawarcie umowy z przystępującym stanowiłoby bowiem udzielenie zamówienia z naruszeniem ustawy. W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 553 ust. 1 i art. 554 ust. 1 pkt 1 Pzp orzekła, jak w pkt 1 sentencji. O kosztach Izba orzekła na podstawie art. 557 i art. 574 nPzp uwzględniając wynikającą z art. 575 Pzp zasadę ponoszenia kosztów stosownie do odpowiedzialności za wynik postępowania. W rozpoznawanej sprawie stroną odpowiedzialną w całości za wynik postępowania był zamawiający. Izba nie uwzględniła kwoty wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego, gdyż faktura została złożona po zamknięciu rozprawy przy piśmie procesowym. Przewodnicząca: ............................... 13 …- Odwołujący: Megger spółkę z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: TAURON Dystrybucja spółka akcyjna Oddział w Opolu, uczestnik postępowania po stronie Zamawiającego – J.G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą HV Technologies J.G.…Sygn. akt: KIO 337/26 WYROK Warszawa, dnia 9 marca 2026 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Beata Konik Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 23 stycznia 2026 r. przez wykonawcę Megger spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Starej Iwicznej, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego – TAURON Dystrybucja spółka akcyjna Oddział w Opolu, uczestnik postępowania po stronie Zamawiającego – J.G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą HV Technologies J.G. z siedzibą w Warszawie, orzeka: 1.Oddala odwołanie. 2.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i: 2.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę po 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Zamawiającego i Odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. 2.2.Zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca:……………………. Sygn. akt: KIO 337/26 Uzasadnienie TAURON Dystrybucja spółka akcyjna Oddział w Opolu (dalej:„Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego sektorowego na dostawy pn.: „Dostawa dwóch samochodów z zabudowaną aparaturą pomiarową do lokalizacji uszkodzeń i badań diagnostycznych linii kablowych SN i nN”, nr postępowania: PZP/TD-OOP/07981/2025. Przedmiotowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.). Szacunkowa wartość zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z 13 stycznia 2026 r. nr publikacji ogłoszenia: 19887-2026, numer wydania Dz.U. S: 8/2026. W postępowaniu tym Megger spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Starej Iwicznej (dalej: „Odwołujący”) 23 stycznia 2026 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec treści dokumentacji postępowania, w tym w szczególności Załącznika nr 8 do SWZ stanowiącego Projekt Umowy. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 4 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1) i 3) Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w Postępowaniu w sposób utrudniający uczciwą konkurencję i naruszający zasadę równego traktowania wykonawców i proporcjonalności, na skutek zawarcia w Załączniku nr 8 do SW Z stanowiącym Projekt Umowy w Części II Zakresu Przedmiotu Umowy postanowień zawartych w pkt 1.3, 1.6, 3.1.5, 3.1.6, 2.5, 3.2.3, 3.2.4, 3.6.13 oraz 3.7.10, które w praktyce prowadzą do uprzywilejowania aparatury producenta Baur kosztem aparatury MEGGER oraz ograniczają możliwość złożenia konkurencyjnej oferty przez Odwołującego oraz wykonawców dysponujących sprzętem MEGGER lub uniemożliwiają złożenie przez nich oferty, przy czym nie wynika to z realnych potrzeb Zamawiającego, lecz z zastosowania wymagań technicznych o charakterze preferencyjnym. W związku z powyższym, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1.Zmianę pkt 1.3 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez nadanie mu brzmienia: „Podstawowy kształt napięcia zamawiający wymaga sinus RMS do pomiaru kąta stratności (tg δ) oraz wyładowań niezupełnych linii kablowych SN o długości odpowiadającej pojemności minimum 1,3 μF przy częstotliwości 0,1 Hz dla napięcia 36 kV sinus RMS”. 2.Zmianę pkt 1.6 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy, przewidującego obowiązek instalacji urządzenia typu UPS na samochodzie pomiarowym i nadanie mu następującego brzmienia: „Aparatura specjalistyczno-pomiarowa ma być zasilana w dwojaki sposób: zasilanie sieciowe 230 V oraz zasilania z zabudowanego generatora napędzanego przez silnik pojazdu (np.: travelpower,) lub prądnica na skrzyni biegów pojazdu. Generator prądotwórczy ma być wyposażony w układ automatyki zapewniający odpowiedni poziom napięcia (230V), częstotliwości (50 Hz) i posiadać moc gwarantującą prawidłową i bezawaryjną pracę systemu pomiarowego, Samochód powinien być wyposażony w odpowiedni do potrzeb transformator separacyjny oraz moduł sterujący pracą silnika”. 3.Zmianę pkt 3.1.5 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez nadanie mu brzmienia: „System szybkiego ładowania kondensatorów generatora udarowego zapewniający efektywne jego wykorzystanie – wyzwolenie min. 10 impulsów w ciągu 1 minuty (dla energii 2000 J). Przy wyższych energiach udaru zamawiający dopuszcza zmniejszenie ilości impulsów”. 4.Wykreślenie pkt 3.1.6 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy, określającego minimalną moc generatora udarów na poziomie 5 kVA. 5.Uzupełnienie pkt 2.5 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez dodanie do katalogu wymaganych metod lokalizacji wstępnej uszkodzeń metody „dopalania z podglądem”. 6.Zmianę pkt 3.2.3 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez nadanie mu brzmienia: „górna granica natężenia prądu na wyjściu: minimum 25 A”. 7.Wykreślenie pkt 3.2.4 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy, odnoszącego się do mocy pobieranej z sieci przez urządzenie dopalające. 8.Zmianę pkt 3.6.13 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez nadanie mu brzmienia: „Generator napięcia VLF sinus 0,1 Hz wykorzystywany do pomiaru kąta stratności ma posiadać moc zapewniającą badanie długich kabli o pojemności równej co najmniej 1,3 μF napięciem sinusoidalnym dla napięcia 36 kV wartości skutecznej, przy jednoczesnym zachowaniu częstotliwości 0,1 Hz. Dla potrzeb badania kabli o pojemnościach większych niż 1.3uF Zamawiający dopuszcza rozwiązania mocowe wymagające obniżania częstotliwości”. 9.Zmianę pkt 3.7.10 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez nadanie mu brzmienia: „Generator napięcia VLF sinus 0,1 Hz, wykorzystywany do pomiaru wyładowań niezupełnych, ma posiadać moc zapewniającą badanie długich kabli o pojemności równej co najmniej 1,3 μF napięciem sinusoidalnym dla napięcia 36 kV wartości skutecznej przy jednoczesnym zachowaniu częstotliwości 0,1 Hz. Dla potrzeb badania kabli o pojemnościach większych niż 1.3uF Zamawiający dopuszcza rozwiązania mocowe wymagające obniżania częstotliwości.”, 10.Ewentualnie (w przypadku nieuwzględnienia przez Izbę wniosków z pkt. 1-9 powyżej) nakazanie Zamawiającemu wprowadzenie do Załącznika nr 8 do SW Z stanowiącego Projekt Umowy postanowień niwelujących uprzywilejowanie innych niż Odwołujący producentów i gwarantujących zachowanie uczciwej konkurencji pomiędzy wykonawcami i poszanowanie zasady równego traktowania i proporcjonalności. W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, co następuje. W pierwszej kolejności Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania i może ponieść szkodę. Następnie Odwołujący przedstawił uzasadnienie zarzutów. W złożonej pismem z 2 marca 2026 r. odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie odwołania na podstawie art. 528 pkt 2 ustawy Pzp, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku o jego oddalenie. Zamawiający przedstawił argumentację. Krajowa Izba Odwoławcza (dalej:„Izba” lub „KIO”), rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy ustaliła, co następuje. Odwołującemu zgodnie z treścią w art. 505 ustawy Pzp przysługują środki ochrony prawnej, ponieważ jest wykonawcą zainteresowanym udziałem w postępowaniu o to zamówienie publiczne. Do przedmiotowego postępowania odwoławczego przystąpienie w charakterze uczestnika postępowania, po stronie Zamawiającego, w ustawowym terminie, skutecznie zgłosił J.G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą HV Technologies J.G. z siedzibą w Warszawie, (dalej: „Przystępujący”). Izba nie uwzględniła wniosku Zamawiającego o odrzucenie odwołania na podstawie art. 528 ust. 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony. Izba wskazuje, że odwołanie dotyczy treści dokumentów zamówienia. Natomiast Zamawiający uzasadnił wniosek tym, że Odwołujący został wykluczony z postępowania na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, co wynika z wyroku KIO z dnia 20 listopada 2025 r. sygn. akt KIO 4351/25. Izba wskazuje, że orzecznictwo na które powołał się Zamawiający w uzasadnieniu wniosku nie jest adekwatne w okolicznościach tej sprawy, bowiem postępowanie odwoławcze zainicjowane tym odwołaniem dotyczy treści dokumentów zamówienia. Wykluczenie wykonawcy na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp nie powoduje automatycznie wykluczenia go z udziału w kolejnych postepowaniach. Taki wykonawca ma możliwość złożenia oferty ale jednocześnie zastosowanie znajdzie art. 110 ust 2 ustawy Pzp, który stanowi, że Wykonawca nie podlega wykluczeniu w okolicznościach określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 lub art. 109 ust. 1 pkt 2-5 i 7-10, jeżeli udowodni zamawiającemu, że spełnił łącznie następujące przesłanki: 1) naprawił lub zobowiązał się do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem, w tym poprzez zadośćuczynienie pieniężne; 2) wyczerpująco wyjaśnił fakty i okoliczności związane z przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem oraz spowodowanymi przez nie szkodami, aktywnie współpracując odpowiednio z właściwymi organami, w tym organami ścigania, lub zamawiającym; 3) podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, odpowiednie dla zapobiegania dalszym przestępstwom, wykroczeniom lub nieprawidłowemu postępowaniu, w szczególności: a) zerwał wszelkie powiązania z osobami lub podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy, b) zreorganizował personel, c) wdrożył system sprawozdawczości i kontroli, d) utworzył struktury audytu wewnętrznego do monitorowania przestrzegania przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów, e) wprowadził wewnętrzne regulacje dotyczące odpowiedzialności i odszkodowań za nieprzestrzeganie przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów. Jak natomiast wynika z ust. 3. Zamawiający ocenia, czy podjęte przez wykonawcę czynności, o których mowa w ust. 2, są wystarczające do wykazania jego rzetelności, uwzględniając wagę i szczególne okoliczności czynu wykonawcy. Jeżeli podjęte przez wykonawcę czynności, o których mowa w ust. 2, nie są wystarczające do wykazania jego rzetelności, zamawiający wyklucza wykonawcę. W związku z powyższym wniosek Zamawiającego od odrzucenie odwołania na wskazanej podstawie prawnej nie zasługiwał na uwzględnienie. Odwołanie zostało rozpoznane w granicach zawartych w nim zarzutów (art. 555 ustawy Pzp), podtrzymanych na rozprawie z uwzględnieniem zasady kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Izba miała na uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2453). Izba przy rozpoznaniu sprawy miała na uwadze ponadto stanowiska Stron i Przystępującego zaprezentowane zarówno w pismach procesowych, w tym w odpowiedzi na odwołania jak i podczas rozprawy oraz złożone dowody. Izba ustaliła i zważyła co następuje. Odwołanie podlegało oddaleniu. Art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców i w sposób proporcjonalny. Zgodnie z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp Przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów. Ad zarzutu odnoszącego się do wymogu pojemności 2,6 μF przy pomiarze kąta stratności i wyładowań niezupełnych (punkt 1.3) Ad zarzutu odnoszącego się do urządzenia do pomiaru kąta stratności (punkt 3.6.13) Ad zarzutu odnoszącego się do aparatury do pomiaru wyładowań niezupełnych (punkt 3.7.10) Odwołujący wskazał, że zgodnie z pkt 1.3 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy: 1.3. Podstawowy kształt napięcia zamawiający wymaga sinus RMS do pomiaru kąta stratności (tg δ) oraz wyładowań niezupełnych linii kablowych SN o długości odpowiadającej pojemności minimum 2,6 μF przy częstotliwości 0,1 Hz dla napięcia 36 kV sinus RMS, Odwołujący argumentował, że ww. postanowienie w sposób bezpośredni i istotny ogranicza możliwość zaoferowania aparatury innych producentów niż Baur, w szczególności aparatury MEGGER. Urządzenia MEGGER umożliwiają wykonywanie pomiarów obiektów o pojemności do 1,3 μF przy napięciu 36 kV sinus RMS i częstotliwości 0,1 Hz. Odwołujący podniósł, że badanie obiektów o pojemności aparaturą oferowaną przez MEGGER 2,6 μF jest możliwe wyłącznie przy obniżeniu częstotliwości do 0,05 Hz, co wprost wyklucza Zamawiający. Jednocześnie wymóg 36 kV odnosi się do kabli 30 kV, których pojemność (dla przekroju żyły 240 mm²) według tabeli Telefoniki wynosi około 0,22 μF/km, co oznacza, że aparaturą MEGGER można badać odcinki do około 5,9 km bez konieczności obniżania częstotliwości. Odwołujący powołał się na Tabela kabli Telefoniki (fragment dokumentu dostępnego pod adresem: Odwołujący wywiódł, że większość kabli Zamawiającego ma długość poniżej tej wartości, wobec czego przyjęty parametr nie wynika zdaniem Odwołującego z realnych potrzeb Zamawiającego, lecz prowadzi do nieuzasadnionego zawężenia rynku wykonawców i faworyzowania konkretnych rozwiązań technicznych. W efekcie postanowienie to ogranicza konkurencję i stawia wykonawców oferujących inne produkty niż Baur w sytuacji pozbawienia możliwości złożenia oferty, co jest sprzeczne z zasadą równego traktowania oraz proporcjonalności. W związku z powyższym Odwołujący wnosi o zmianę pkt 1.3 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez nadanie mu brzmienia: „Podstawowy kształt napięcia zamawiający wymaga sinus RMS do pomiaru kąta stratności (tg δ) oraz wyładowań niezupełnych linii kablowych SN o długości odpowiadającej pojemności minimum 1,3 μF przy częstotliwości 0,1 Hz dla napięcia 36 kV sinus RMS.” Następnie Odwołujący podniósł że zgodnie z pkt 3.6.13 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy odnoszącej się do urządzenia do pomiaru kąta stratności: Generator napięcia VLF sinus 0,1 Hz wykorzystywany do pomiaru kąta stratności ma posiadać moc zapewniającą badanie długich kabli o pojemności równej co najmniej 2,6 μF napięciem sinusoidalnym dla napięcia 36 kV wartości skutecznej, przy jednoczesnym zachowaniu częstotliwości 0,1 Hz. Zamawiający nie dopuszcza rozwiązań mocowych wymagających obniżania częstotliwości. Odwołujący podniósł, że postanowienie to w praktyce wyklucza możliwość zaoferowania aparatury MEGGER, ponieważ urządzenia tego producenta umożliwiają pomiary obiektów o pojemności do 1,3 μF przy napięciu 36 kV wartości skutecznej i częstotliwości 0,1 Hz, a badanie obiektów o pojemności 2,6 μF jest możliwe wyłącznie przy obniżeniu częstotliwości do 0,05 Hz, co Zamawiający wyraźnie wyklucza. Odwołujący podkreślił, że wymaganie 36 kV napięcia skutecznego odnosi się do kabli 30 kV, których pojemność (dla przekroju żyły 240 mm²) wynosi według tabeli telefoniki 0,22 μF/km, co oznacza, że aparaturą MEGGER można badać odcinki do około 5,9 km bez konieczności obniżania częstotliwości, a zdecydowana większość kabli Zamawiającego mieści się w tym zakresie. Odwołujący ponownie się powołał na tabelę kabli telefoniki. W związku z powyższym zdaniem Odwołującego, postanowienie to nie uwzględnia realnych warunków eksploatacyjnych Zamawiającego i prowadzi do wykluczenia z udziału w postępowaniu konkurencyjnego rozwiązania, które w praktyce spełnia potrzeby Zamawiającego. Odwołujący wniósł o zmianę pkt 3.6.13 poprzez nadanie mu następującego brzmienia: „Generator napięcia VLF sinus 0,1 Hz wykorzystywany do pomiaru kąta stratności ma posiadać moc zapewniającą badanie długich kabli o pojemności równej co najmniej 1,3 μF napięciem sinusoidalnym dla napięcia 36 kV wartości skutecznej, przy jednoczesnym zachowaniu częstotliwości 0,1 Hz. Dla potrzeb badania kabli o pojemnościach większych niż 1.3uF Zamawiający dopuszcza rozwiązania mocowe wymagające obniżania częstotliwości.” Odwołujący wskazał, że zgodnie z pkt 3.7.10: Generator napięcia VLF sinus 0,1 Hz, wykorzystywany do pomiaru wyładowań niezupełnych, ma posiadać moc zapewniającą badanie długich kabli o pojemności równej co najmniej 2,6 μF napięciem sinusoidalnym dla napięcia 36 kV wartości skutecznej przy jednoczesnym zachowaniu częstotliwości 0,1 Hz. Zamawiający nie dopuszcza rozwiązań mocowych wymagających obniżania częstotliwości celem utrzymania żądanego poziomu napięcia dla powyższych parametrów. Odwołujący poniósł, że ww. postanowienie w sposób bezpośredni wyklucza możliwość zaoferowania aparatury MEGGER, z powodów opisanych powyżej. Odwołujący wniósł o zmianę treści tego postanowienia na „Generator napięcia VLF sinus 0,1 Hz, wykorzystywany do pomiaru wyładowań niezupełnych, ma posiadać moc zapewniającą badanie długich kabli o pojemności równej co najmniej 1,3 μF napięciem sinusoidalnym dla napięcia 36 kV wartości skutecznej przy jednoczesnym zachowaniu częstotliwości 0,1 Hz. Dla potrzeb badania kabli o pojemnościach większych niż 1.3uF Zamawiający dopuszcza rozwiązania mocowe wymagające obniżania częstotliwości.” W odpowiedzi na odwołanie wobec ww. zarzutów Zamawiający podniósł, że eksploatuje linie kablowe na napięciu 15, 20 czy 30 kV o długościach na poziomie nawet od 7 do 11 km i wskazał przykładowe zestawienie takich linii. Następnie Zamawiający wyjaśnił, że pojemność kabla to „wbudowany kondensator” tworzony przez żyły przewodzące oddzielone izolatorem; mierzy się ją w faradach, a jej wartość opisuje, ile ładunku elektrycznego kabel może zgromadzić przy danym napięciu między żyłami lub między żyłą a ekranem, a im dłuższy odcinek, tym większa pojemność całkowita. W związku z powyższym należy wskazać przykładowo, że dla przekroju żyły 120 mm2 pojemność jednostkowa wynosi 0,27 μF/km a pojemność całkowita, przy długości np. 10 km, jest na poziomie 2,7 μF (10 x 0,27). Pryz czym obliczona w ten sposób pojemność relacji kablowej nie uwzględnia dodatkowych pojemności wnoszonych przez mufy i głowice kablowe. Zamawiający wskazał, że dołączona do odwołania tabela pojemności dotyczy kabli nowych a więc nie uwzględnia efektów starzeniowych w izolacji – pojemności kabli w eksploatacji są większe. Zmiana pojemności na 1,3 μF ogranicza znacząco możliwości eksploatacyjne Zamawiającego i sprawdzenia tego kabla skoro ma on pojemności 2,7 μF. Należy przy tym podkreślić, że kable mają różną pojemność, co potwierdza też tabela Telefoniki przedłożona przez Odwołującego, a nie tylko to 0,22 μF, na które powołuje się Odwołujący. Zamawiający podał, że nawet gdyby przyjąć 0,22 jako standardową pojemność jednostkową to pojemność całkowita w/w przykładowych kabli wynosi: Długość relacji w metrach Pojemność jednostkowa μF/km Pojemność całkowita μF 9041,01 0,22 1,9890222 11189,04 0,22 2,4615888 7703,33 0,22 1,6947326 8723,72 0,22 1,9192184 7740,71 0,22 1,7029562 11064,60 0,22 2,434212 7129,82 0,22 1,5685604 8631,13 0,22 1,8988486 8756,97 0,22 1,9265334 Zamawiający wyjaśnił, że z powyższego wynika, że gdyby przyjąć standardową pojemność jednostkową wskazywaną przez Odwołującego to nie można by sprawdzić za pomocą jego urządzenia tych kabli, gdyż miały by one wyższą pojemność niż pojemność 1,3 μF. Zamawiający podkreślił, że wymóg ten jest zgodny z „Standaryzacją samochodów specjalistyczno-pomiarowych w zakresie parametrów technicznych aparatury pomiarowej w TAURON Dystrybucja S.A. (wersja trzecia)”– pkt 5b. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że wymóg ten ma zatem na celu wykluczenie Odwołującego i oferowanych przez niego urządzeń. Zamawiający przedstawił przykładowy pomiar pojemnościowy jednego z użytkowanych przez siebie kabla. Wyjaśnił, że z tego pomiaru wynika, że pojemność μF/km kabla o długości 379,9 m, o napięci 15 kV, wynosi 0,564 μF/km, co dowodzi, że uznanie tabeli Telefoniki, powołanej przez Odwołującego, jako miarodajnej do oceny wymagań stawianych przez Zamawiającego nie jest uzasadnione. Zamawiający wskazał, że jeżeli przyjęlibyśmy taką pojemność jednostkową dla kabli, czy 0,56 μF/km, to np. urządzenia Odwołującego nie byłby w stanie sprawdzić kabli o długości 3 km, które miałby wówczas pojemność całkowitą 1,68 μF. Zamawiający zaznaczył, że korzysta nie tylko z kabli Telefoniki – w związku z tym także z tego powodu uznanie tabeli Telefoniki, powołanej przez Odwołującego, jako miarodajnej do oceny wymagań stawianych przez Zamawiającego nie jest uzasadnione. Jednocześnie jak wynika nawet z tej tabeli pojemność kabli jest różna a nie 0,22, na które powołuje się Odwołujący. Zamawiający wskazał, ze posługuje się różnymi kablami (wykonanymi z różnych materiałów), w różnym wieku, oraz nie koniecznie muszą to być kable 30 kV, co wpływa na ich pojemność. Pojemność ta może zmieniać też wraz z użyciem takiego kabla, jego wiekiem. W związku z tym także z tego powodu uznanie tabeli Telefoniki, powołanej przez Odwołującego, która dotyczy kabli nowych i nie uwzględnia dodatkowych pojemności wnoszonych przez mufy i głowice kablowe, jako miarodajnej do oceny wymagań stawianych przez Zamawiającego nie jest uzasadnione. W odpowiedzi do stanowiska wskazanego w pkt 29 uzasadnienia odwołania Zamawiający wskazał, że zgodnie z standardami obowiązujący u Zamawiającego, zgodnie z normą PN-HD 620, obowiązuje wymóg stosowania napięcia wolnozmiennego o częstotliwości 0,1 Hz przy badaniu kabli energetycznych. Jednocześnie Zamawiający podał, że nie jest prawdą, że większość kabli Zamawiającego ma długość poniżej 5,9 km. Jest to twierdzenie Odwołującego, które nie zostało w jakikolwiek sposób wykazane. Urządzenie ma przy tym umożliwić zbadanie kabli Zamawiającego a nie większości kabli. Zamawiający przyznał, że wymóg pojemności 2,6 μF przy pomiarze kąta stratności i wyładowań niezupełnych może nie uniemożliwić zbadania wszystkich kabli Zamawiającego, ale jest to największa dostępna pojemność na rynku. W związku z tym przyjmowanie pojemności 1,3 μF, który daje możliwość kontroli infrastruktury energetycznej Zamawiającego w jeszcze mniejszym zakresie niż pojemność 2,6, byłoby sprzeczne z obowiązkami Zamawiającego, które wynikają np. z art. 4 ust. 1 Prawa energetycznego, który stanowi: „Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii, przesyłaniem wodoru, dystrybucją wodoru, magazynowaniem energii lub paliw gazowych, w tym skroplonego gazu ziemnego, skraplaniem gazu ziemnego, regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego lub magazynowaniem wodoru jest obowiązane utrzymywać zdolność urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w te paliwa gazowe, tę energię lub ten wodór w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych”. Byłoby to też sprzeczne np. z dokumentem „Diagnostyka kabli SN (IM-010TD)v2.pdf”, który określa zasady, warunki w jakich ma być przeprowadzana diagnostyka kabli u Zamawiającego. W ocenie Izby zarzuty podlegały oddaleniu. Odwołanie w zakresie ww. zarzutów jest nakierowane na twierdzenie że skarżone postanowienia uniemożliwiają Odwołującemu wprost złożenie oferty w tym postępowaniu o zamówienie. Odwołujący złożonym dowodem tj. tabelą kabli Telefoniki nie wykazał zasadności zarzutów. Jak wynika ze stanowiska Zamawiającego kable Telefoniki nie są jedynymi użytkowanymi przez Zamawiającego. Izba uznała że Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wykazał, że zaskarżone postanowienia mają na celu realizację jego uzasadnionych potrzeb, których nie mógłby realizować gdyby uwzględnił żądania Odwołującego i dokonał modyfikacji zaskarżonych postanowień. Stanowisko Odwołującego nie uwzględnia bowiem długości i pojemności kabli, jakie znajdują się pod nadzorem Zamawiającego. Izba uznała, że nie można oczekiwać od Zamawiającego, że będzie wykonywał swoje obowiązki z pominięciem zasad wynikających z normy. Normy odrywają istotną rolę i stanową wyznaczenie pewnych standardów zawodowych w danej branży, stąd też Zamawiający który chce wykonywać swoje obowiązki w zgodzie z normą ma do tego zdaniem Izby prawo. Izba wskazuje, że wewnętrzne wytyczne i standardy Zamawiającego nie są źródłem prawa ani co do zasady nie mogą usprawiedliwiać ograniczenia konkurencji na rynku. Izba jednak dostrzega, że Zamawiający, który jest przedsiębiorstwem energetycznym dąży do jak najlepszego świadczenia usług a wpracowane standardy niewątpliwie temu mają służyć. Izba również wskazuje, że Odwołujący nie kwestionował powołania się przez Zamawiającego na standaryzację. Ad zarzutu odnoszącego się do wymogu instalacji UPS na samochodzie pomiarowym (punkt 1.6) Zgodnie z pkt 1.6 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy Aparatura specjalistyczno-pomiarowa ma być zasilana w dwojaki sposób: zasilanie sieciowe 230 V oraz zasilanie z zabudowanego generatora prądotwórczego 230 V, minimum 7 kVA, 50 Hz, napędzanego przez silnik pojazdu za pośrednictwem skrzyni biegów. Zasilanie z generatora musi zapewniać ciągłą pracę w czasie jednej zmiany roboczej – min. 6 godzin. Generator prądotwórczy ma być wyposażony w układ automatyki zapewniający odpowiedni poziom napięcia (230 V), częstotliwości (50 Hz) i posiadać moc gwarantującą prawidłową i bezawaryjną pracę systemu pomiarowego oraz zabudowanych na samochodzie urządzeń. Poziom hałasu agregatu nie może przekraczać przepisów BHP, który dla 8-godzinnego dnia pracy wynosi 85 dB w pojeździe przy zamkniętych drzwiach. Na samochodzie ma być zainstalowane urządzenie typu UPS (zasilacz awaryjny o odpowiedniej mocy), zapewniające stabilne warunki pracy komputera pomiarowego przez minimum 0,25 godz. na czas przywrócenia zasilania lub bezpiecznego zapisania danych i wyłączenia komputera,Odwołujący wyjaśnił, że tak sformułowane postanowienie nie uwzględnia specyfiki systemów pomiarowych opartych na systemie Linux, w których dane zapisywane są automatycznie w trakcie pomiaru, a nagłe odcięcie zasilania nie powoduje utraty danych ani uruchomienia trybu awaryjnego. W rozwiązaniach MEGGER, opartych na systemach Centrix oraz Primeon, dane pomiarowe są rejestrowane na bieżąco i pozostają w historii pomiarów, a system uruchamia się zawsze z niezmiennego pliku, co wyklucza ryzyko uszkodzenia oprogramowania. Wykorzystanie jako platformy systemu Linux likwiduje ponadto w pełni ryzyko zawirusowania komputera sterującego, ponieważ system ładuje się zawsze z tego samego pliku, który nigdy nie jest modyfikowany. Jedyne dane jakie są zapisywane na dysku to dane pomiarowe, konfiguracyjne i rejestr zdarzeń systemowych. Wszystkie dane pomiarowe są na bieżąco rejestrowane a dostęp do nich jest możliwy w każdym momencie (o ile umyślnie nie zostaną wykasowane). Nagłe odcięcie zasilania nie powoduje skasowania żadnych danych pomiarowych, ponieważ rejestrują się one automatycznie. W konsekwencji wymaganie instalacji UPS nie wynika z realnych potrzeb Zamawiającego, nie ma żadnej wartości dodanej, a jedynie narzuca określone rozwiązanie techniczne, ograniczając konkurencję i preferując wybrane technologie. Jednocześnie w praktyce Zamawiającego, w ramach dotychczasowych standardów (przykładowo w 2025 roku postępowania o numerach referencyjnych PZP/TD-OCZ/02778/2025, PNP/TD-OKR/04904/2025, PNP/TDOW R/06168/2025, PNP/TD-OBB/02636/2025, PZP/TD-OCZ/01082/2025), brak jest wymogu stosowania UPS, co potwierdza, że postanowienie jest zbędne i nieproporcjonalne. W związku z powyższym Odwołujący wniósł o zmianę pkt 1.6 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy, poprzez usunięcie fragmentu odnoszącego się do stosowania UPS, a w konsekwencji nadanie pkt 1.6 następującego brzmienia: „Aparatura specjalistyczno-pomiarowa ma być zasilana w dwojaki sposób: zasilanie sieciowe 230 V oraz zasilania z zabudowanego generatora napędzanego przez silnik pojazdu (np.: travelpower,) lub prądnica na skrzyni biegów pojazdu. Generator prądotwórczy ma być wyposażony w układ automatyki zapewniający odpowiedni poziom napięcia (230V), częstotliwości (50 Hz) i posiadać moc gwarantującą prawidłową i bezawaryjną pracę systemu pomiarowego, Samochód powinien być wyposażony w odpowiedni do potrzeb transformator separacyjny oraz moduł sterujący pracą silnika.” Zamawiający wskazał, że na etapie tworzenia opisu przedmiotu zamówienia nie ma precyzyjnej informacji co do stosowanego systemu operacyjnego dla oferowanego zestawu aparatury pomiarowej i w związku z tym w trosce o bezpieczeństwo danych pomiarowych wymaga powszechnie dostępnego rozwiązania w postaci urządzenia typu UPS. Jednocześnie Odwołujący nie wykazał w jakikolwiek sposób, że jego urządzenie, oparte na systemie Linux, na bieżąco zapisuje dane pomiarowe. Zamawiający wyjaśnił, że każdy system też się zawiesza, dostaje awarii etc. i pracownik Zamawiającego musi być w stanie sprawdzić, czy dane pomiarowe rzeczywiście zostały zapisane – nawet jeżeli system ma na bieżąco zapisywać dane pomiarowe. Zanik napięcia skutkujący wyłączeniem komputera pokładowego pociąga też za sobą utratę kontroli na trybem, w jakim znajduje się aparatura pomiarowa co stwarza zagrożenia dla obsługi. W stosowaniu UPS chodzi, bowiem nie tylko o zachowanie danych pomiarowych, ale także o to by można był ustalić w jakim stanie jest urządzenia pomiarowe – np. czy jest uziemione. Zamawiający argumentował, że powołane w pkt 35 odwołanie, na stronie 14, postępowania przetargowe prowadzone przez Zamawiającego dotyczą samochodów „małych” o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 T (natomiast w przetargu będącym przedmiotem rozpoznania w niniejszym odwołaniu obowiązuje DMC do 5,5 T). Sumaryczny ciężar systemu pomiarowego oraz wyposażenia dodatkowego jest dla samochodów o DMC do 3,5 T wyjątkowo rygorystycznie kalkulowany, co pociąga za sobą konieczność rezygnacji z niektórych elementów np. z zasilacza awaryjnego (UPS-a). W związku z tym nie można tych postępowań porównywać z postępowaniem będącym przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Ponadto, Zamawiający wskazał, że samochody do 3,5 T i znajdujące się na nich urządzeniach służą do innych zadań niż samochody i urządzenia będące przedmiotem niniejszego postępowania – samochody do 3,5 T i znajdujące się na nich urządzeniach służą przede wszystkim do lokalizacji kabla. Nie służą one w zasadzie do badań diagnostycznych i gromadzeniu związanych z tym danych pomiarowych. W związku z tym z uwagi przeznaczenie urządzeń i zakres gromadzonych danych UPS nie był wymagany w w/w postępowaniach. Zamawiający poniósł, że zakres modyfikacji w pkt 1.6, których chce dokonać Odwołujący jest szerszy niż zakres kwestionowanych wymagań w Odwołaniu: „Aparatura specjalistyczno-pomiarowa ma być zasilana w dwojaki sposób: zasilanie sieciowe 230 V oraz zasilania z zabudowanego generatora napędzanego przez silnik pojazdu (np.: travelpower,) lub prądnica na skrzyni biegów pojazdu. Generator prądotwórczy ma być wyposażony w układ automatyki zapewniający odpowiedni poziom napięcia (230V), częstotliwości (50 Hz) i posiadać moc gwarantującą prawidłową i bezawaryjną pracę systemu pomiarowego, Samochód powinien być wyposażony w odpowiedni do potrzeb transformator separacyjny oraz moduł sterujący pracą silnika”. Odwołujący oprócz usunięcia wymagań w zakresie UPS chce umożliwić wprowadzenie możliwości montowania w oferowanych urządzeniach generatora napędzanego przez silnik pojazdu (np. travelpower). Natomiast wymaganie związane z dostawą prądnicy napędzanej przez silnik pojazdu za pośrednictwem skrzyni biegów wynika z negatywnych doświadczeń Zamawiającego w zakresie eksploatacji generatora typu travelpower. W ocenie Izby Zamawiający uzasadnił w sposób wystarczający że sporne wymaganie zaspokaja jego uzasadnione potrzeby, natomiast odwołujący nie wykazał, że rozwiązanie oczekiwane przez Zamawiającego i rozwiązanie, którym dysponuje Odwołujący działają na tych samych zasadach, tj. pozwalają zapobiec utracie danych pomiarowych i tym samym nie spowodują konieczności powtórzenia pomiarów, co jest dla Zamawiającego kluczowe. W związku z powyższym zarzut został oddalony. Ad zarzutu odnoszącego się do wymagania Zgodnie z pkt 3.1.5 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy: system szybkiego ładowania kondensatorów generatora udarowego zapewniający efektywne jego wykorzystanie – wyzwolenie min. 20 impulsów w ciągu 1 minuty (dla energii 2000 J). Przy wyższych energiach udaru zamawiający dopuszcza zmniejszenie ilości impulsów, ale nie mniej niż 15, Odwołujący argumentował, że tak sformułowane postanowienie wyklucza aparaturę MEGGER, w której impuls udarowy przy maksymalnej energii i napięciu generowany jest co 6 sekund, co odpowiada 10 impulsom na minutę. Wymóg 20 impulsów jest zatem niemożliwy do spełnienia przez część urządzeń dostępnych na rynku, mimo że są one w pełni zdolne do realizacji zamówienia i zaspokojenia potrzeb Zamawiającego. W konsekwencji postanowienie to wprowadza nieproporcjonalne ograniczenie konkurencji i preferuje rozwiązania o większej wydajności, bez uzasadnienia, że taka wydajność jest konieczna do realizacji celu zamówienia. W związku z powyższym Odwołujący wnosi o zmianę pkt 3.1.5 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez nadanie mu brzmienia: „System szybkiego ładowania kondensatorów generatora udarowego zapewniający efektywne jego wykorzystanie – wyzwolenie min. 10 impulsów w ciągu 1 minuty (dla energii 2000 J). Przy wyższych energiach udaru zamawiający dopuszcza zmniejszenie ilości impulsów” Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że energia udarów oraz częstotliwość wyzwalania impulsów mają decydujący wpływ na skuteczność lokalizacji uszkodzeń linii kablowych. Zbyt mała częstotliwość udarów wydłuża czas lokalizacji uszkodzeń lub czyni lokalizację niemożliwą z powodu zakłóceń pochodzących z otoczenia. 20 impulsów na minutę oznacza, że następuje wyzwalanie impulsów co 3s, które są „nasłuchiwane” przez pracownika lokalizującego awarię. Przy 10 impulsach wyzwalanie impulsów następuje co 6s. W praktyce może oznaczać to 2 krotne wydłużenia czasu na lokalizację miejsce awarii. Zamawiający zobowiązany jest natomiast do jak najszybszej lokalizacji miejsca awarii. Zamawiający podniósł, że jedno z urządzeń Odwołującego posiada możliwość wyzwalania impulsów co 3s dla energii 2000J , co Zamawiający wywiódł z tabeli wskazanej na str. 8 odpowiedzi na odwołanie. Jednocześnie Zamawiający wskazał, że wymóg ten jest zgodny z „Standaryzacją samochodów specjalistycznopomiarowych w zakresie parametrów technicznych aparatury pomiarowej w TAURON Dystrybucja S.A. (wersja trzecia)”– pkt 7.1. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że wymóg ten ma zatem na celu wykluczenie Odwołującego i oferowanych przez niego urządzeń. W ocenie Izby Odwołujący nie uzasadnił zarzutu ograniczając się jedynie do twierdzenia że oferowany przez niego sprzęt nie spełnia tego wymagania, co eliminuje go z postępowania. Jednocześnie Izba uznała, że Zamawiający wykazał, że sporne wymaganie wynika z jego potrzeb. Ad zarzutu odnoszącego się do wymogu mocy generatora udarów 5 kVA (punkt 3.1.6) Zgodnie z pkt 3.1.6 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy moc generatora udarów zapewniająca wymaganą energię 2000J wyzwalaną co 3 sekundy - minimum 5 kVA, Odwołujący wskazał, że postanowienie to odnosi się do poboru energii z sieci, a nie do parametru pomiarowego wpływającego na możliwość realizacji zamówienia. Wymaganie minimalnej mocy generatora nie jest konieczne do osiągnięcia celu zamówienia, a jedynie wprowadza dodatkowe ograniczenia techniczne, które mogą eliminować z postępowania wykonawców oferujących urządzenia o mniejszym poborze energii, lecz w pełni spełniające wymagania pomiarowe. W konsekwencji postanowienie to jest nieproporcjonalne i prowadzi do nieuzasadnionego zawężenia konkurencji. W związku z powyższym Odwołujący wnosi o usunięcie pkt 3.1.6 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy. W odpowiedzi na odwołanie Zamawiający podał, że określenie minimalnej mocy generatora udarów jest doprecyzowaniem wymogu sformułowanego w pkt 3.1.5 Załącznika nr 8 dotyczącego częstotliwości wyzwalania impulsów. Z uwagi zatem na to, że Zamawiający wymaga 20 impulsów na minutę w systemie szybkiego ładowania kondensatorów generatora udarowego, to moc generator musi wynosić 5 kVA. W ocenie Izby zarzut jest ogólny, a Zamawiający wykazał jego zasadność. Wobec powyższego Izba oddaliła zarzut. Ad zarzutu odnoszącego się do wymogu braku wymogu dopalania z podglądem (punkt 2.5) Zgodnie z pkt 2.5 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy Aparatura ma posiadać zaimplementowane metody pomiarowe do lokalizacji wstępnej linii kablowych zarówno niskonapięciowe jak i wysokonapięciowe, zapewniające skuteczną lokalizację uszkodzeń niskoomowych, wysokoomowych, zanikających, iskiernikowych w tym: 2.5.1. Metoda bezpośrednia mierząca czas między impulsem wysłanym a odbitym, 2.5.2. Metoda odbicia od krótkotrwałego łuku, 2.5.3. Metoda rejestracji prądowej fali wędrownej, 2.5.4. Metoda rejestracji napięciowej fali wędrownej (zanikającej), Odwołujący wskazał, że Zamawiający w pkt 2.5 wymienia wymagane metody lokalizacji wstępnej pomijając jednocześnie oczekiwane w większości postępowań Zamawiającego Tauron Dystrybucja S.A. rozwiązanie „dopalanie z podglądem” (np. w roku 2025 postępowania o nr ref. PZP/TD-OCZ/01082/2025, PZP/TD-OCZ/02778/2025, PZP/TDOBD/07407/2025, PNP/TD-OKR/04904/2025, PNP/TD-OWR/06168/2025, PNP/TD-OWR/01354/2025). Zdaniem Odwołującego brak wymagania dopalania z podglądem może skutkować wydłużeniem procesu lokalizacji uszkodzeń oraz zwiększeniem obciążenia sieci, a także ryzykiem powstania trwałego zwarcia w izolacji, co utrudnia dalszą lokalizację punktową. Metoda dopalania z podglądem pozwala wskazać miejsce uszkodzenia w momencie zapalenia stabilnego łuku elektrycznego zawierającego uszkodzoną izolację, co umożliwia przerwanie procesu i szybkie przejście do lokalizacji punktowej. Pominięcie tej metody w dokumentacji w konsekwencji będzie prowadzić do wydłużenia procesu dopalania (obciążenie dla sieci), a w przypadku zakończenia tego procesu powodzeniem utworzenie trwałego połączenia (zwarcia) przez izolację, co utrudni lokalizację punktową miejsca uszkodzenia. Lokalizacja punktowa wymaga rezystancji różnej od 0 w miejscu uszkodzenia izolacji (najlepiej minimum kilkadziesiąt kiloomów), aby przy pomocy generatora udarowego mieć możliwość uzyskania efektu akustycznego w miejscu zapalania się łuku elektrycznego (ten efekt akustyczny lokalizuje się następnie punktowo odbiornikiem udarowym – geofonem – wymaganym w pkt 3.4.2.9). W konsekwencji pominięcie tej metody w dokumentacji stoi w sprzeczności z zasadą proporcjonalności. Wyłączenie dopalania z podglądem ogranicza możliwość zastosowania sprawdzonych, powszechnie stosowanych rozwiązań. Tak więc Odwołujący uzupełnienie pkt 2.5 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez dodanie do katalogu wymaganych metod lokalizacji wstępnej uszkodzeń metody „dopalania z podglądem”. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że określił minimalną ilość zaimplementowanych metod pomiarowych do lokalizacji wstępnej linii kablowych zapewniających skuteczną lokalizację uszkodzeń. Oferta może zawierać dodatkowe metody pomiarowe czego Zamawiający w żaden sposób nie ogranicza. Tym samym urządzenie oferowane może zawierać metodę pomiarową dopalania z podglądem, jeżeli będzie miało wymagane w pkt 2.5 metody pomiarowe. Zamawiający podkreślił, że wymóg ten jest zgodny z „Standaryzacją samochodów specjalistycznopomiarowych w zakresie parametrów technicznych aparatury pomiarowej w TAURON Dystrybucja S.A. (wersja trzecia)”– pkt 6d. Zgodnie z pkt 6d Standaryzacji jest to opcja dodatkowa. Zważywszy na powszechne stosowanie metody odbicia od krótkotrwałego łuku (dopalanie stosowane sporadycznie) Zamawiający nie wymaga przedmiotowej opcji. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że brak tego wymogu ma zatem na celu wykluczenie Odwołującego i oferowanych przez niego urządzeń. W ocenie Izby zarzut jest niezasadny. Odwołujący domaga się w treści zarzutu dopuszczenia metody dopalania z podglądem obok 4 innych metod wskazanych w treści spornego wymagania. W ocenie Izby treść spornego postanowienia nie ogranicza oferowanych metod pomiarowych. Sporne wymaganie należy interpretować w ten sposób, że wskazane metody pomiarowy to minimum oczekiwane przez Zamawiającego lecz nie wyłączające możliwości zaoferowania innych metod. W tych okolicznościach Izba uznała argumentację Zamawiającego za zasadną i znajdująca potwierdzenie w treści spornego pkt 2.5. Ad zarzutu odnoszącego się do wymogu natężenia 80 A w urządzeniu dopalającym (punkt 3.2.3) Zgodnie z pkt 3.2 Części II Zakresu Przedmiotu Umowy odnoszącej się do Urządzenia dopalającego: 3.2.3. górna granica natężenia prądu na wyjściu: min. 80 A, 3.2.4. moc: minimum 5 kVA, Odwołujący wyjaśnił, że tak sformułowane postanowienie wyklucza urządzenia dopalające wykorzystujące prąd stały o natężeniu do 25 A, które są powszechnie stosowane i zapewniają skuteczne dopalanie. W energetyce napięcie przemienne stosuje się m.in. z uwagi na łatwość gaszenia łuku elektrycznego, podczas gdy w procesie dopalania istotne jest, aby łuk zapalał się możliwie wcześnie i palił stabilnie. W związku z tym producent MEGGER zrezygnował z dopalania AC (wygaszając produkcję urządzeń dopalających do 110 A i 80 A) i oferuje wyłącznie urządzenie dopalające DC do 25 A. Urządzenie dopalające MEGGER umożliwia dopalanie napięciem stałym w zakresie od 20 kV w dół oraz jest zintegrowane z systemem pomiarowym opartym na reflektometrze, co pozwala na dopalanie do momentu wskazania odległości uszkodzenia w metrach, a następnie szybkie przerwanie procesu, aby nie obciążać nadmiernie badanego kabla i osprzętu. Zdaniem Odwołującego wymóg 80 A nie wynika z realnych potrzeb Zamawiającego, a jedynie narzuca określoną technologię, co prowadzi do ograniczenia konkurencji i uprzywilejowania rozwiązań opartych na dopalaniu AC. W związku z powyższym Odwołujący wniósł o zmianę pkt 3.2.3. Części II Zakresu Przedmiotu Umowy poprzez nadanie mu brzmienia: „górna granica natężenia prądu na wyjściu: minimum 25 A.” Dodatkowo, z uwagi na fakt, iż moc pobierania sieci nie jest parametrem pomiarowym, a energochłonnością danego rozwiązania Odwołujący wniósł o usunięcie pkt 3.2.4. Części II Zakresu Przedmiotu Umowy. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że proces dopalania polega na kondycjonowaniu miejsca uszkodzenia prowadzącym do zmiany jego rezystancji. Zapalenie łuku w miejscu uszkodzenia powoduje przepływ prądu przy określonej wartości napięcia. Zmienione zostają w ten sposób parametry uszkodzenia by go znaleźć lub ułatwić jego znalezienie. Im więcej amperów tym szybciej nastąpią dopalanie. W skaranych sytuacjach może to trwać kilkanaście godzin. Wartość prądu decyduje zatem o efektywności procesu dopalania, co sumarycznie decyduje o czasie usuwania awarii – np. zważywszy na infrastrukturę obsługiwaną przez Zamawiającego w przypadku lokalizacji uszkodzeń występujących w mufach żeliwnych wypełnionych syciwem prąd na poziomie 25A znacznie wydłuży usuwanie awarii. Jednocześnie Zamawiający podkreślił, że wymóg ten jest zgodny z „Standaryzacją samochodów specjalistycznopomiarowych w zakresie parametrów technicznych aparatury pomiarowej w TAURON Dystrybucja S.A. (wersja trzecia)”– pkt 7.2. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że wymóg ten ma na celu wykluczenie Odwołującego i oferowanych przez niego urządzeń. Parametr określony w pkt 3.2.4 Załącznika nr 8 skorelowany z wymaganiami w pkt 3.2.3 i 3.2.2 tego załącznika. Z uwagi zatem na to, że Zamawiający stawia określone wymagania techniczne w tych punktach, to moc minimum określona w pkt 3.2.4 musi wynosić 5 kVA. Jednocześnie Zamawiający podkreślił, że wymóg ten jest zgodny z „Standaryzacją samochodów specjalistyczno-pomiarowych w zakresie parametrów technicznych aparatury pomiarowej w TAURON Dystrybucja S.A. (wersja trzecia)”– pkt 7.2. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że wymóg ten ma na celu wykluczenie Odwołującego i oferowanych przez niego urządzeń. W ocenie Izby zarzut sprowadza się do twierdzenia, że urządzenie Odwołującego nie wpisuje się w wymaganie Zamawiającego i z tego powodu wymaganie to powinno zostać zmienione. Taka argumentacja nie może przesądzić o zasadności zarzutu. Reasumując, w okolicznościach tej sprawy Izba nie dopatrzyła się naruszenia przez Zamawiającego art. 99 ust. 4 ustawy Pzp. Zamawiający zdołał wykazać, że przy formułowaniu opisu przedmiot zamówienia kierował się swoimi obiektywnymi potrzebami. Istotne znaczenie ma również specyfika przedmiotu zamówienia. Izba miała na uwadze, że Zamawiający ograniczony jest do zakupu sprzętu dostępnego na rynku i musi wobec tego przeprowadzić analizę co do zaspokojenia swoich potrzeb przez możliwości dostępnego sprzętu. Zarzuty odwołania i złożone przez Odwołującego dowody oparte są w głównej mierze o twierdzenia, że sprzęt oferowany przez Odwołującego nie spełnia zaskarżonych wymagań Zamawiającego. Jednak Izba zwraca uwagę, że zamawiający nie ma obowiązku tak kształtować warunków zamówienia aby ofertę mogli złożyć wszyscy uczestnicy rynku, kosztem swoich uzasadnionych potrzeb. Zamawiający ma wszelkie prawo do tego, aby w postępowaniu ukształtować warunki zamówienia w sposób, który najlepiej przyczyni się do zaspokojenia jego obiektywnych potrzeb. Opisanie przedmiotu zamówienia jest nie tylko obowiązkiem zamawiającego ale również jego uprawnieniem. Formułując wymagania w danym w postępowaniu zamawiający definiuje jednocześnie własne potrzeby. Z tych względów, każdy opis przedmiotu zamówienia zwykle prowadzi w pewnym zakresie do ograniczenia konkurencji. Oczywistym jest, że sporządzając opis przedmiotu zamówienia zamawiający nie jest zobowiązany dopuścić do udziału w postępowaniu każdego potencjalnego wykonawcy działającego na danym rynku, a jedynie tych, którzy będą w stanie zaoferować przedmiot zaspokajający uzasadnione potrzeby Zamawiającego, gwarantujące mu uzyskanie oczekiwanego efektu. Postępowanie będące przedmiotem tego postępowania odwoławczego ma swoją specyfikę wyrażającą się w tym, że chodzi nie tylko o zamówienie określonego, specyficznego urządzenia, ale również należy mieć na uwadze, że służy ono Zamawiającemu do wykonania pracy z uwzględnieniem różnego stanu posiadanej przez niego infrastruktury. Okoliczność ta musi być w ocenie Izby dostrzeżona i uwzględniona. W tym kontekście nie sposób odmówić zasadności argumentacji przedstawionej przez Zamawiającego z uwzględnieniem perspektywy użytkownika. W tym właśnie Izba upatruje uzasadnione potrzeby danego zamawiającego, który konstruując OPZ do tych potrzeb się odwołuje i je uwzględnia i w determinują one stawiane w postępowaniu wymagania. W związku z powyższym odwołanie zostało oddalone w całości. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) oraz § 8 ust. 2 związku z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji. Przewodnicząca:…………………. …
Usługa odbioru i unieszkodliwiania odpadów medycznych Uczestników Grupy Zakupowej – numer sprawy: ZP1/ZG/23
Odwołujący: EMKA Spółka AkcyjnaZamawiający: Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dr Wł. Biegańskiego w Łodzi ul. Kniaziewicza 1/5 91-347 Łódź…Sygn. akt: KIO 816/23 WYROK z dnia 6 kwietnia 2023 roku Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Katarzyna Poprawa Protokolant: Oskar Oksiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2023 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 marca 2023 roku przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: EMKA Spółka Akcyjna z siedzibą w Żyrardowie ul. Jaktorowska 15a 96-300 Żyrardów oraz Centrum Onkologii im. prof. F. Łukaszczyka w Bydgoszczy ul. dr I Romanowskiej 2 85-796 Bydgoszcz w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dr Wł. Biegańskiego w Łodzi ul. Kniaziewicza 1/5 91-347 Łódź przy udziale: wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienie: ECO - ABC Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Bełchatowie ul. Przemysłowa 7 97 - 400 Bełchatów oraz ECO CLEAN ENERGY Spółka Akcyjna z siedzibą w Bełchatowie ul. Przemysłowa 7, 97 - 400 Bełchatów zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 816/23 po stronie zamawiającego orzeka: 1. oddala odwołanie 2. kosztami postępowania obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: EMKA Spółka Akcyjna z siedzibą w Żyrardowie ul. Jaktorowska 15a 96-300 Żyrardów oraz Centrum Onkologii im. prof. F. Łukaszczyka w Bydgoszczy ul. dr I Romanowskiej 2 85-796 Bydgoszcz i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego: kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 poz. 1710 z późń. zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ……………………………… Uzasadnienie Zamawiający - Wojewódzki Specjalistyczny Szpital im. dr Wł. Biegańskiego w Łodzi prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na zadanie pn.: „Usługa odbioru i unieszkodliwiania odpadów medycznych Uczestników Grupy Zakupowej – numer sprawy: ZP1/ZG/23”, dalej jako “Postępowanie”. Ogłoszenie o zamówieniu ukazało się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 8 lutego 2023 r. pod numerem 2023/S 028-082110. Postępowanie prowadzone jest na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”. W dniu 24 marca 2023 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zostało wniesione odwołanie przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum firm w składzie: EMKA S.A. z siedzibą w Żyrardowie (Lider Konsorcjum) oraz Centrum Onkologii im. prof. F. Łukaszczyka w Bydgoszczy zwanych dalej „Odwołującym” od czynności Zamawiającego polegającej na odrzuceniu oferty złożonej przez Odwołującego, pomimo braku ziszczenia się przesłanek do odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego. Zaskarżonej czynności Zamawiającego Odwołujący zarzucił naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp poprzez bezpodstawne odrzucenie oferty złożonej przez Odwołującego, podczas gdy oferta ta jest zgodna z warunkami zamówienia opisanymi w treści Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej „SWZ”). Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1) unieważnienie czynności wyboru oferty z dnia 14 marca 2023 r. na mocy, której jako najkorzystniejsza została wybrana oferta złożona przez Konsorcjum firm w składzie ECO – ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie przy ul. Przemysłowej 7 oraz ECO Clean Energy S.A. z siedzibą w Bełchatowie przy ul. Przemysłowej 7 (dalej „Konsorcjum ECO – ABC”), 2) unieważnienia czynności odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego, 3) dokonania ponownej oceny ofert, 4) obciążenia Zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego. Odwołujący wskazał, że posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia w rozumieniu art. 505 ust. 1 ustawy Pzp oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp. Odwołujący złożył w przedmiotowym postępowaniu ofertę, która jest ważna (w tym spełnia wymagania ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 699 ze zm., dalej jako „ustawa o odpadach”) oraz zgodna z SWZ. Tymczasem Zamawiający odrzucił ofertę złożoną przez Odwołującego jako niezgodną z warunkami zamówienia i wybrał jako najkorzystniejszą ofertę złożoną przez Konsorcjum ECO - ABC. Na skutek niniejszego, Odwołujący poniósł szkodę, ponieważ Zamawiający nie wybrał złożonej przez niego oferty, a tym samym Odwołujący utracił spodziewane korzyści jakie osiągnie z realizacji przedmiotowego zamówienia (lucrum cessans). Gdyby Zamawiający postąpił zgodnie z przepisami ustawy Pzp, oferta złożona przez Odwołującego zostałaby wybrana jako najkorzystniejsza. W związku z powyższym, należy uznać, że Odwołujący ma interes we wniesieniu odwołania wyrażający się w bezpośredniej szansie pozyskania niniejszego zamówienia oraz osiągnięcia korzyści ekonomicznych w przypadku jego uwzględnienia. W konsekwencji, dwie wymagane treścią art. 505 ust. 1 ustawy Pzp przesłanki materialno-prawne zostały kumulatywnie spełnione, tj. 1) Odwołujący ma interes w uzyskaniu danego zamówienia (jego oferta jest ważna, zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, warunkami zamówienia opisanymi w SWZ, Odwołujący nie podlega wykluczeniu z udziału w Postępowaniu, ponadto Odwołujący nie może się godzić na rażące naruszenie przepisów ustawy Pzp oraz ustawy o odpadach przez Zamawiającego) oraz 2) poniósł szkodę w wyniku odrzucenia jego oferty i wyboru jako najkorzystniejszej przez Zamawiającego oferty złożonej przez Konsorcjum ECO – ABC zamiast oferty Odwołującego, przez co nie osiągnął spodziewanego zysku. Odwołujący przedstawił następujący stan faktyczny. Przedmiotem zamówienia jest usługa odbioru i unieszkodliwiania odpadów medycznych od 12 uczestników Grupy Zakupowej. W załączniku nr 6 i 7 do SWZ Zamawiający doprecyzował rodzaje i ilości odpadów medycznych podlegających odbiorowi i unieszkodliwieniu, jak również miejsca odbioru tychże odpadów. Jak wynika z odpowiedzi na pytanie nr 7 do SWZ (pismo Zamawiającego z dnia 28 lutego 2023 r.) Zamawiający oczekuje odebrania odpadów z ok. 70 placówek zlokalizowanych na terenie całego województwa łódzkiego (m.in. Łódź, Zgierz, Piotrków Trybunalski, Sieradz, Kutno, Łowicz, Bełchatów, Skierniewice, Warta, Łask, Pabianice, Krośniewice). W postępowaniu zostały złożone 3 oferty. Zamawiający odrzucił dwie oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp z uwagi na fakt, że ich treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. Oferta Odwołującego została odrzucona ponieważ – zgodnie ze stanowiskiem Zamawiającego – pozostaje w sprzeczności z postanowieniami SWZ w związku z tym, że Odwołujący zaoferował unieszkodliwianie odpadów odebranych od Zamawiającego na terenie województwa kujawsko-pomorskiego. Odwołujący nie zgadza się ze stanowiskiem Zamawiającego, uważa je za nieuprawnione. Zamawiając może odrzucić ofertę złożoną przez wykonawcę na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp tylko i wyłącznie w sytuacji, w której w treści SWZ określi jednoznaczne, niebudzące wątpliwości warunki zamówienia, z którymi oferta złożona przez wykonawcę jest niezgodna. Przez warunki zamówienia – zgodnie z art. 7 pkt 29) ustawy Pzp - należy rozumieć warunki, które dotyczą zamówienia lub postępowania o udzielenie zamówienia, wynikające w szczególności z opisu przedmiotu zamówienia, wymagań związanych z realizacją zamówienia, kryteriów oceny ofert, wymagań proceduralnych lub projektowanych postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego. W przedmiotowym Postępowaniu Zamawiający nie określił żadnych warunków zamówienia odnoszących się do opisu przedmiotu zamówienia, wymagań związanych z realizacją zamówienia, kryteriów oceny ofert, które stanowiłyby, że odpady medyczne odebrane od Zamawiającego mają zostać poddane unieszkodliwieniu tylko i wyłącznie na terenie województwa łódzkiego (abstrahując już od tego czy takie postanowienie byłoby zgodne z powszechnie obowiązującymi przepisami). Żaden warunek zamówienia opisany w treści SWZ nie przewiduje odrzucenia oferty jako niezgodnej z treścią SWZ z uwagi na zaoferowanie unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych na terenie innego województwa niż województwo łódzkie. Wobec tego nie można w przedmiotowym stanie faktycznym mówić o niezgodności oferty złożonej przez Odwołującego z warunkami zamówienia. Warunki zamówienia mające świadczyć o rzekomej niezgodności oferty Odwołującego z warunkami zamówienia zostały wykreowane przez Zamawiającego na potrzeby odrzucenia oferty Odwołującego (jak również oferty złożonej przez drugiego wykonawcę). Co więcej, warunki zamówienia w postępowaniu i podstawy odrzucenia oferty muszą być jasno i precyzyjnie określone w dokumentacji postępowania od samego początku, od momentu ogłoszenia postępowania. Muszą być one bezwzględnie obowiązujące, klarowne dla każdego potencjalnego wykonawcy. Tak aby wykonawca po zapoznaniu się z treścią SWZ mógł zdecydować, czy spełnia warunki zamówienia czy też nie i czy w takiej sytuacji bierze czy też nie bierze udziału w postępowaniu. Warunki zamówienia i w konsekwencji podstawy odrzucenia oferty nie mogą mieć charakteru względnego i kształtować się w toku prowadzonego postępowania, a wręcz de facto po terminie składania ofert, jak w niniejszym stanie faktycznym. W zaistniałych w niniejszym Postępowaniu okolicznościach, o tym czy oferta Odwołującego podlega odrzuceniu zdecydowała konkurencja czyli inni wykonawcy, który złożyli oferty w niniejszym Postępowaniu. Przyjmując podejście prezentowane przez Zamawiającego, Odwołujący o tym, że „nie spełnia warunków zamówienia” mógł się dowiedzieć w momencie otwarcia ofert, gdy poznał konkurencję. Do momentu składania ofert mógł w sposób uprawniony przyjąć, że jego oferta jest zgodna z warunkami zamówienia. Hipotetycznie, gdyby Odwołujący jako jedyny złożył ofertę w Postępowaniu, nie zostałaby ona odrzucona jako niezgodna z warunkami zamówienia, bo Zamawiający nie miałby z kim oferty Odwołującego porównać. Tym samym taki niepewny, względny, zmienny stan rzecz jest niedopuszczalny i wypaczający uczciwą i równą konkurencję. O zgodności lub niezgodności oferty z warunkami zamówienia nie może decydować grono wykonawców ubiegających się o udzielenie danego zamówienia. O zgodności lub niezgodności oferty z treścią warunków zamówienia mogą decydować wyłącznie postanowienia SWZ opisane przez Zamawiającego – postanowienia jednoznaczne, równe i konsekwentnie stosowane wobec wszystkich wykonawców i złożonych przez nich ofert. Dokonując analizy czynności podejmowanych przez Zamawiającego w Postępowaniu, Odwołujący odnosi wrażenie, że Zamawiający po otrzymaniu ofert w Postępowaniu, zaczął „szukać” w treści SWZ postanowień zawierających rzekome warunki zamówienia mające świadczyć o niezgodności oferty złożonej przez Odwołującego z treścią SWZ. Doskonale to widać w treści informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej z dnia 14 marca 2023 r. zawierającej podstawę prawną odrzucenia oferty Odwołującego. Zamawiający w uzasadnieniu faktycznym odrzucenia oferty Odwołującego przywołał następujące rzekome warunki zamówienia wyrażone w pkt III.5, III.12, V.2.5b oraz pkt XV SWZ. W ocenie Odwołującego żaden z tych punktów SWZ nie jest warunkiem zamówienia, uprawniającym Zamawiającego do odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp. Pkt III.5 SWZ Unieszkodliwianie odpadów będzie się odbywać poprzez ich spalanie w przystosowanej do tego spalarni zgodnie z ustawą o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 699). Ponadto Wykonawca zobowiązany jest do zapewnienia unieszkodliwiania odpadów zgodnie z postanowieniami Rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 26. 11. 2021r. w sprawie unieszkodliwiania oraz magazynowania odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych (Dz. U. 2021 poz. 2245). W punkcie tym Zamawiający przywołał powszechnie obowiązujące akty prawne. W postanowieniu tym nie zostało wskazane, że Zamawiający odrzuci ofertę złożoną przez wykonawcę, który zaoferuje unieszkodliwianie odpadów medycznych odebranych od Zamawiającego na terenie innego województwa niż województwo ich wytworzenia. Pkt III.12 SWZ Zamawiający dopuszcza składanie ofert częściowych rozumianych jako pakiet nr 1, pakiet nr 2 i pakiet nr 3 w załączniku nr 6 do SWZ. Złożenie oferty w danym pakiecie jest równoznaczne z obowiązkiem zapewnienia wykonania usługi w sposób zgodny z ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 699), oraz niniejszą SWZ dla każdego z Zamawiających w nim wskazanych. Zamawiający wskazał, że można składać oferty częściowe, jak też przywołał powszechnie obowiązujący akt prawny. Pkt V.2.5b SWZ Zamawiający uzna, że wykonawca spełnia warunek w zakresie zdolności technicznej i zawodowej, jeżeli: dysponuje lub będzie dysponował instalacją do unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w szczególności określoną w Rozdziale 3 tej ustawy zasadą bliskości. Zamawiający jako podstawę odrzucenia oferty Odwołującego ze względu na niezgodność z warunkami zamówienia, przywołuje warunek udziału w Postępowaniu. Warto przy tym zauważyć, że Zamawiający miesza instytucje – warunki przedmiotowe i warunki podmiotowe – próbując wykreować, po upływie terminu składania ofert, podstawę (warunek zamówienia) do odrzucenia oferty Odwołującego. Pkt XV SWZ Zamawiający dokona oceny ofert uwzględniając obowiązujące przepisy prawa, w tym art. 20 ustawy o odpadach. Poszczególnym ofertom zostanie przyznana ocena punktowa przy uwzględnieniu następujących kryteriów, w następujący sposób: Cena (koszt) - 60%; Czas reakcji w przypadku zlecenia wykonania usługi interwencyjnej – 40%; Razem – 100%. Oferty będą oceniane metodą punktową w skali 100-punktowej przez komisję przetargową. Przedmiotowy punkt SWZ stanowi, że Zamawiający dokona oceny ofert zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz w oparciu o dwa kryteria oceny ofert. Należy odnotować, że nie może być uznane za prawidłowo sformułowany warunek zamówienia przywołanie przepisów prawa, które – niezależnie od woli Zamawiającego wyrażonej w SWZ – i tak obowiązują. Przyjmując podejście prezentowane przez Zamawiającego, szeregiem „warunków zamówienia”, uprawniających go do odrzucenia ofert złożonych przez wykonawców, są przepisy Kodeksu Cywilnego czy Kodeksu Karnego. Jednocześnie takie podejście zaprzeczałoby woli racjonalnego ustawodawcy, który w art. 226 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp przewidział odrębną, dedykowaną sankcję odrzucenia oferty, celowo zawężając jej stosowanie do kwalifikowanych przypadków, tj. takich, w których występuje nieważność oferty na podstawie odrębnych przepisów. Reasumując, nie można uznawać za prawidłowo postawiony warunek zamówienia przywołania w treści SWZ przepisów prawa powszechnie obowiązujących, gdyż takie podejście prowadziłoby do nadużywania przez Zamawiającego stosowania mającego charakter sankcyjny art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. Właśnie z takim nadużyciem mamy do czynienia w przedmiotowym postępowaniu. Jak wynika z treści przywołanych powyżej postanowień, wskazanych przez Zamawiającego w uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego, ani jedno z przytoczonych postanowień SWZ nie przewiduje skutku w postaci odrzucenia oferty wykonawcy, który zaoferował unieszkodliwienie odpadów na terenie województwa kujawsko – pomorskiego czy na terenie innych województw. Wykonawca ma wyłącznie wykonać usługę odbioru i unieszkodliwiania odpadów zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym m.in. ustawą o odpadach, co Odwołujący zapewnia. Tym samym nie ma w treści SWZ warunku zamówienia uprawniającego Zamawiającego do odrzucenia oferty Odwołującego. Odwołujący chce konkurować w postępowaniu prowadzonym z poszanowaniem zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, na zasadach znanych wszystkim wykonawcom. Działanie Zamawiającego, polegające na kreowaniu rzekomych warunków zamówienia po upływie terminu składania ofert, Odwołującemu cel ten uniemożliwia. W tym miejscu Odwołujący pragnie wskazać, że ani ustawa Pzp ani ustawa o odpadach nie przewiduje skutku odrzucenia oferty złożonej przez Wykonawcę, który zaoferował unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych poza województwem ich wytworzenia. Dodatkowo, Odwołujący podnosi, że Zamawiający bardzo chaotycznie skonstruował SWZ, m.in. myląc warunki zamówienia (strona przedmiotowa Postępowania) z warunkami udziału w Postępowaniu (strona podmiotowa). W treści uzasadnienia odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego, Zamawiający – kreując podstawę (warunek zamówienia) do odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego – wskazał pkt V.2.5b SWZ. W punkcie tym Zamawiający opisał podmiotowe warunki udziału w Postępowaniu odnoszące się do zdolności technicznej lub zawodowej. Co ciekawe, Zamawiający nie zażądał żadnego podmiotowego środka dowodowego na potwierdzenie spełniania powyższego warunku podmiotowego (pkt VII ust. 2 SWZ). Jednocześnie Zamawiający w pkt VII ppkt 1.4. SWZ wskazał, że wraz z ofertą wykonawcy mają złożyć przedmiotowy środek dowodowy w postaci oświadczenia wykonawcy dotyczącego instalacji unieszkodliwiania odpadów – wg załącznika nr 4 do SWZ – niemniej ani z treści SWZ, ani z treści załącznika nr 4 do SWZ, nie wynika na potwierdzenie spełniania którego z warunków zamówienia taki przedmiotowy środek dowodowy jest składany (o czym będzie mowa również w dalszej części odwołania). Niniejsze potwierdza, że Zamawiający bardzo chaotycznie skonstruował SWZ, myląc szereg stosowanych w trakcie postępowania rozwiązań z ustawy Pzp. Jednocześnie konsekwencjami takiego chaosu w SWZ Zamawiający obarcza Odwołującego, odrzucając w sposób nieuprawniony jego ofertę. Potwierdzeniem chaosu decyzyjnego Zamawiający jest również niekonsekwentne podejmowane przez Zamawiającego czynności w Postępowaniu. Zamawiający zdaje się nie wiedzieć co ma robić, jakie czynności powinien podjąć, czy wybrać ofertę Odwołującego czy też odrzucić ją. Zamawiający najpierw wezwał Odwołującego do wyjaśnień ceny wyznaczając mu termin na dzień 10 marca 2023 r., a cztery dni później, po otrzymaniu obszernych wyjaśnień wraz dowodami, odrzucił ofertę złożoną przez Odwołującego jako niezgodną z SWZ z uwagi na zaoferowane miejsce unieszkodliwiania odpadów (znane Zamawiającemu od momentu otwarcia ofert). Czynność wezwania do wyjaśnień ceny świadczy o tym, że Zamawiający planował wybrać jako najkorzystniejszą ofertę złożoną przez Odwołującego. Gdyby Zamawiający od początku był przekonany, że oferta złożona przez Odwołującego podlega odrzuceniu, nie powinien wzywać Odwołującego do wyjaśnień ceny w trybie art. 224 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp. Sposób rozumienia zasady bliskości przez Zamawiającego Na podstawie czynności podejmowanych w Postępowaniu przez Zamawiającego można wywieść wniosek, że Zamawiający rozumie zasadę bliskości w różny sposób w zależności od okoliczności – raz jako zlokalizowanie instalacji na terenie województwa łódzkiego, a w drugim przypadku jako instalację położoną po prostu bliżej od miejsca wytworzenia odpadów. Po pierwsze Zamawiający zdaje się rozumieć zasadę bliskości wynikającą z art. 20 ustawy o odpadach jako zaoferowanie instalacji do unieszkodliwiania odpadów zlokalizowanej na terenie województwa łódzkiego. Taki wniosek należy wywieść z pisma Zamawiającego z dnia 14 marca 2023 r. zawierającego uzasadnienie odrzucenia oferty Odwołującego i Konsorcjum Remondis, gdzie Zamawiający wskazał, że „(…) treść ofert wykonawców, którzy zaoferowali unieszkodliwianie odpadów w województwach kujawsko – pomorskim, oraz małopolskim i podkarpackim pozostaje w sprzeczności z ww. postanowieniami SWZ, a realizacja zamówienia w którejkolwiek z zaoferowanych w nich instalacji odbywałaby się z naruszeniem przepisów ustawy o odpadach”. Wyżej przywołane stanowisko Zamawiającego nie znajduje zaś żadnej podstawy prawnej czy to w treści SWZ czy też ustawy o odpadach. We wskazanych dokumentach nie ma mowy o tym, że zaoferowanie unieszkodliwiania odpadów na terenie województwa kujawsko-pomorskiego jest niezgodne z SWZ (z którym konkretnie postanowieniem, gdyż nie z żadnym z przywołanych przez Zamawiającego w treści pisma z dnia 14 marca 2023 r.), podobnego skutku odrzucenia oferty (jak również jej nieważności) nie przewiduje ustawa o odpadach. Po drugie, Odwołujący w tym miejscu pragnie przywołać pytanie i odpowiedź Zamawiającego do treści SWZ odnoszące się do sposobu liczenia odległości w ramach zasady bliskości. W związku z tym, że świadczenie usługi odbioru i unieszkodliwiania odpadów w ramach przedmiotowego Postępowania ma charakter niestandardowy, dotyczy ponad 70 placówek zlokalizowanych na terenie całego województwa łódzkiego, jak widać wykonawcy mieli wątpliwości w jaki sposób należy rozumieć zasadę bliskości. Zamawiający udzielił następującej odpowiedzi: Pytanie nr 5 W jaki sposób Zamawiający będzie liczył odległość dot. tzw. „Zasady bliskości" wynikającej z art. 20 Ustawy o odpadach jeżeli placówki wchodzące w skład Grupy Zakupowej są położone na terenie całego woj. łódzkiego? Wyjaśnienie: Zgodnie z pkt 111.12 SWZ zdanie drugie „Złożenie oferty w danym pakiecie jest równoznaczne z obowiązkiem zapewnienia wykonania usługi w sposób zgodny z ustawg z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 699) oraz niniejszą SWZ dla każdego z Zamawiających w nim wskazanych". instalacjo przedstawiona w ofercie Wykonawcy w wybranym pakiecie zostanie uznana za bliżej położoną w stosunku do innych zaoferowanych instalacji wtedy, kiedy każde z miejsc wytwarzania odpadów objętych tym pakietem okaże się położone bliżej do tej instalacji niż do innych zaoferowanych instalacji. Tym samym Zamawiający wskazał, że będzie porównywał oferty złożone przez wykonawców w zakresie tego, który po prostu zaoferował instalację położoną bliżej! Co więcej, Zamawiający wymagał, aby instalacja zaoferowana przez wykonawcę była zlokalizowana bliżej w stosunku do każdego z miejsc wytwarzania odpadów objętych danym pakietem, co jest przy tej specyfice przedmiotu zamówienia niemożliwe. Powyższe rozwiązanie, będące quasi-kryterium jakościowym oceny ofert, jest kolejnym rozwiązaniem nieznanym ustawie Pzp. „Quasi”, ponieważ zastosowanie go doprowadziło Zamawiającego nie do przyznania innym ofertom mniejszej liczby punktów, ale do sytuacji, w której oferty wszystkich wykonawców, poza tą wybraną jako najkorzystniejsza, podlegają odrzuceniu. Jeśli wolą Zamawiającego było sformułowanie jakościowego kryterium oceny ofert powinien prawidłowo je opisać w treści SWZ. Zamawiający stosuje więc relatywizm a nie obiektywizm. Relatywizm polega na tym, że o tym czy oferta podlega odrzuceniu czy nie, decydują nie jednoznaczne postanowienia SWZ, ale treść innych ofert złożonych w postępowaniu. Jednocześnie Odwołujący wskazuje, że ze względu na istnienie ponad 70 lokalizacji odbioru odpadów, zlokalizowanych na terenie całego województwa łódzkiego, nie jest możliwe takie „blokowe” rozumienie zasady bliskości, jak to zaprezentował Zamawiający w odpowiedzi na pytanie nr 5 do SWZ. Odwołujący wskazuje przykładowo, że w stosunku do jednego z miejsc wytwarzania odpadów w ramach niniejszego Postępowania, tj. Krośniewic zaoferował instalację zlokalizowaną bliżej niż Konsorcjum ECO – ABC. Otóż odległość od Krośniewic do Bydgoszczy (instalacja Odwołującego) to 141 km. Natomiast odległość od Krośniewic do Bełchatowa (instalacja Konsorcjum ECO – ABC) to 142 km. Tym samym interpretując w sposób radykalny - jak próbuje to uczynić Zamawiający - zasadę bliskości, oferta złożona przez Konsorcjum ECO – ABC powinna podlegać odrzuceniu, gdyż nie zaoferował ten wykonawca w stosunku do ww. lokalizacji instalacji położonej najbliżej. Niezależnie od powyższego, warto odnotować fakt, że bliżej miejsca wytwarzania odpadów niż instalacja do przetwarzania odpadów Konsorcjum ECO – ABC w Bełchatowie znajduje się chociażby instalacja w Koninie (dotyczy to np. takich punktów odbioru odpadów jak: Łęczyca, Krośniewice, Kutno czy Żychlin) lub w Płocku (dotyczy to np. punktu odbioru odpadów w Kutnie). Mając na uwadze fakt, że odbiór odpadów odbywać się będzie w ponad 70 lokalizacjach, zlokalizowanych na terenie całego województwa łódzkiego, nie sposób obronić takiego sposobu rozumienia zasady bliskości, jak to prezentuje Zamawiający w swoich wyjaśnieniach treści SWZ. Z powyższej odpowiedzi na pytanie nr 5 do SWZ wynika, że Zamawiający odległość miejsca wytworzenia odpadów od instalacji rozumiał de facto jak kryterium oceny ofert, którego jednak nie zawarł w treści SWZ. Zamawiający sam wskazał, że będzie porównywał oferty w zakresie bliskości miejsca wytwarzania odpadów od miejsca ich unieszkodliwiania. Porównanie ofert może mieć miejsce wyłącznie w przypadku kryterium oceny ofert, co jest wówczas działaniem uprawnionym. Wykonawcy otrzymują stosowną liczbę punktów. Natomiast nieuprawnionym i bezpodstawnym są działania jakie podjął Zamawiający w przedmiotowym Postępowaniu, tj. bez żadnej podstawy wynikającej z treści SWZ, porównał oferty złożone w Postępowaniu i odrzucił (!) oferty wykonawców, którzy zaoferowali instalacje zlokalizowane dalej niż jeden z wykonawców. Takie działanie Zamawiającego urąga podstawowym standardom prowadzenia Postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i wypacza cel prowadzenia w trybie przetargu nieograniczonego (w praktyce prowadzi do udzielenia zamówienia z wolnej ręki). Odwołujący podkreśla, że w odpowiedzi na pytanie nr 5 ani w żadnym innym warunku zamówienia opisanym w treści SWZ Zamawiający nie wskazał, że odrzuci oferty złożone przez Wykonawców, którzy zaoferowali unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych w instalacjach zlokalizowanych dalej niż jeden z wykonawców czy też na terenie innego województwa niż województwo łódzkie. Treść uzasadnienia faktycznego odrzucenia oferty Odwołującego zawarta w piśmie Zamawiającego z dnia 14 marca 2023 r. jest swobodną twórczością Zamawiającego stworzoną na potrzebę chwili, bez żadnego oparcia w treści SWZ. Odwołujący – z daleko idącej ostrożności, gdyż postanowienie to nie zostało przywołane przez Zamawiającego w treści uzasadnienia odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego - zauważa, że wykonawcy byli stosownie do pkt VII 1.4. SWZ zobowiązani przedłożyć wraz z ofertą oświadczenie wykonawcy dotyczące instalacji unieszkodliwiania odpadów – wg załącznika nr 4 do SWZ. Zamawiający dokument ten nazwał przedmiotowym środkiem dowodowym. Stosownie do brzmienia art. 105 ust. 1 Pzp w celu potwierdzenia zgodności oferowanych robót budowlanych, dostaw lub usług z wymaganiami, cechami lub kryteriami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia lub kryteriami oceny ofert, lub wymaganiami związanymi z realizacją zamówienia zamawiający może żądać od wykonawców złożenia certyfikatu wydanego przez jednostkę oceniającą zgodność lub sprawozdania z badań przeprowadzonych przez tę jednostkę. Art. 106 ust. 1 Pzp stanowi zaś, że Zamawiający może żądać innych niż wskazane w art. 104 i art. 105 przedmiotowych środków dowodowych na potwierdzenie, że oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane spełniają określone przez zamawiającego wymagania, cechy lub kryteria, jeżeli są one niezbędne do przeprowadzenia postępowania. Zamawiający wskazuje wymagane przedmiotowe środki dowodowe w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia. Zamawiający w treści SWZ po pierwsze nie opisał jakie wymagania, cechy, kryteria, miało potwierdzać oświadczenie wg załącznika nr 4 do SWZ. Być może Zamawiający planował z bliskości instalacji do unieszkodliwiania odpadów medycznych uczynić kryterium oceny ofert. Wówczas mógłby porównywać oferty między sobą (a nie odrzucać) i na potwierdzenie kryterium oceny ofert żądać przedłożenia przedmiotowych środków dowodowych. Po drugie – patrząc na treść oświadczenia wg załącznika nr 4 do SWZ – należy stwierdzić, że dotyczyło ono wyłącznie wskazania miejsca unieszkodliwiania odpadów (adres), podstawy dysponowania zakładem utylizacji oraz oświadczenia o posiadaniu wolnych mocy przerobowych umożliwiających zrealizowanie zamówienia. Zamawiający nie żądał wykazania „bliskości” – odległości instalacji unieszkodliwiającej odpady od miejsca ich wytworzenia (Odwołujący przypomina, że jest ich ponad 70). W związku z tym, załącznik nr 4 do SWZ nie może być traktowany jako ustawowy przedmiotowy środek dowodowy, gdyż nie ma jego ww. cech. Dokument ten ma więc charakter wyłącznie informacyjny. Dodatkowo, jeżeli Zamawiający przez zasadę bliskości rozumiał unieszkodliwienie odpadów na terenie województwa wytworzenia odpadów, czyli na terenie województwa łódzkiego, gdzie jest zlokalizowana jedna instalacja do unieszkodliwiania odpadów (należąca do Konsorcjum ECO – ABC), co jest faktem powszechnie znanym w branży, pojawia się pytanie o zasadność prowadzenia postępowania otwartego. Zamawiający prowadząc postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego musi zakładać otrzymanie co najmniej dwóch ważnych ofert, złożonych przez niezależnych od siebie wykonawców. Natomiast sytuacja, w której możliwość złożenia ważnej oferty przez Odwołującego uzależniona jest od tego, czy jego rywal w tym samym postępowaniu udostępni mu instalację do przetwarzania odpadów (jedyną zlokalizowaną na terenie województwa łódzkiego), wypacza sens prowadzenia przetargu nieograniczonego. W takiej sytuacji Zamawiający pod pozorem przetargu nieograniczonego udzielałby zamówienia z wolnej ręki ze względu na przyczyny techniczne. Sposób rozumienia zasady bliskości przez Odwołującego Konsorcjum EMKA jest profesjonalistą świadczącym od lat usługi odbioru, transportu i unieszkodliwiania odpadów medycznych zdolnym do należytego wykonania przedmiotowego zamówienia. Konsorcjum EMKA od lat bierze udział w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego na terenie całego kraju i ma zdolności niezbędne do należytego wykonania usługi będącej przedmiotem prowadzonego przez Zamawiającego Postępowania. Zamawiający spełnia warunki udziału w Postępowaniu, jak też złożył ofertę zgodną z warunkami zamówienia. Samej zasada bliskości wynikająca z art. 20 ustawy o odpadach, zdaniem Odwołującego powinna być rozumiana w sposób rozsądny, przez pryzmat woli racjonalnego ustawodawcy, który ją wprowadził. W art. 20 ustawy o odpadach ustawodawca wskazał, że zakaźne odpady medyczne należy unieszkodliwić w instalacji zlokalizowanej najbliżej od miejsca wytworzenia odpadów. Sam ustawodawca nie zdefiniował, jak należy rozumieć instalację najbliżej położoną – czy jest to instalacja położona najbliżej z uwagi na dostępne drogi, kategorię dróg, czas dojazdu, a może odległość bezwzględną od punktu A do punktu B. Nie sposób pominąć, że intencją ustawodawcy jest zapewnienie bezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzi, zwierząt, bezpieczeństwa dla środowiska naturalnego, aby nie doszło do jego skarżenia przez przewożone odpady medyczne. Dokonując wykładni norm prawnych zawartych w ustawie, nie powinniśmy zapominać o aktach wykonawczych do ustawy. W aktach wykonawczych do ustawy o odpadach ustawodawca ustanowił szczegółowe zasady postępowania z odpadami medycznymi. Ustawodawca wprowadził też maksima czasowe, w których odpady medyczne muszą zostać unieszkodliwione. Innymi słowy, ustawodawca dla odpadów medycznych wprowadził maksymalny czas na racjonalne podjęcie działań mających doprowadzić do unieszkodliwienia tych odpadów. Stosownie do brzmienia § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz. U. 2020 poz. 1742): Magazynowanie zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych odbywa się w temperaturze do 18°C nie dłużej niż 24 godziny lub w temperaturze do 10°C nie dłużej niż 72 godziny. Magazynowanie zakaźnych odpadów medycznych o kodzie 18 01 02*, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, odbywa się w temperaturze do 10°C, a czas ich przechowywania nie może przekroczyć 72 godzin. Zdaniem Odwołującego samej zasady bliskości wynikającej z ustawy o odpadach nie można interpretować i stosować w oderwaniu od treści wydanych na jej podstawie i stanowiących jej praktyczną realizację aktów wykonawczych. Tym samym zasada bliskości wynikająca z ustawy o odpadach zostanie zachowana, jeżeli w czasie opisanym w treści rozporządzenia (co do zasady w czasie maksymalnie 72 godzin, gdyż zarówno w pojazdach transportujących odpady, jak i na magazynach, temperatura nie przekracza 10°C) dojdzie do unieszkodliwienia odpadów medycznych. Taki czas gwarantuje zapewnienie bezpiecznego unieszkodliwiania odpadów medycznych, co Odwołujący również w przypadku odpadów medycznych Zamawiającego zapewni. Dalej, Odwołujący podnosi, że na terenie województwa łódzkiego jest jedna instalacja do unieszkodliwiania odpadów medycznych należąca do konkurenta Odwołującego, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza w przedmiotowym Postępowaniu. Konsorcjum EMKA nawet gdyby chciało unieszkodliwić odpady na terenie województwa łódzkiego nie ma takiej obiektywnej możliwości. Można zatem przyjąć, uwzględniając okoliczności przedmiotowego postępowania, że na terenie województwa łódzkiego nie ma dla Odwołującego wolnych mocy przerobowych. Brak zaś wolnych mocy przerobowych otwiera możliwość skorzystania z wyjątku od zasady bliskości i unieszkodliwienie odpadów w instalacji położonej poza województwem wytworzenia odpadów. Dodatkowo Odwołujący podnosi, że odpady wytworzone na terenie województwa łódzkiego mogą być przewożone celem unieszkodliwienia na teren innego województwa – zgodnie z wyjątkiem od zasady bliskości wyrażonym w art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach – gdyż, województwo łódzkie wytwarza więcej odpadów medycznych niż jest w stanie przetworzyć instalacja należąca do Konsorcjum ECO – ABC zlokalizowana w Bełchatowie. Jak wynika z odpowiedzi Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego z dnia 2 marca 2023 r. instalacja należąca do ECO Clean Energy S.A. ma moc przerobową na poziomie 5100 Mg/rok. Natomiast z danych uzyskanych z Ministerstwa Klimatu i Środowiska wynika, że województwo łódzkie wytworzyło odpadów z grupy 18 (odpady medyczne i weterynaryjne) na poziomie: → 2020 r.: 16 162,1192 Mg. → 2021 r.: 21 809,2007 Mg. Powyższe świadczy o tym, że na terenie województwa łódzkiego brak jest wystarczających wolnych mocy przerobowych do unieszkodliwienia wszystkich odpadów wytworzonych przez to województwo, a zatem zgodnie z wyjątkiem od zasady bliskości, odpady mogą zostać unieszkodliwione na terenie innego województwa niż województwo wytworzenia. Na przeszkodzie unieszkodliwienia odpadów medycznych na terenie innego województwa niż województwo wytworzenia nie stoją również postanowienia dyrektywy 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz. Urz. UE 22.11.2008 L 312/3, dalej „dyrektywa 2008/98/WE”). Dyrektywa 2008/98/WE została transponowana do polskiego porządku prawnego m.in. w ustawie o odpadach. Postanowienia ustawy o odpadach nie mogą być sprzeczne, mniej korzystne dla uczestników rynku niż postanowienia ww. dyrektywy. Zgodnie z art. 16 dyrektywy 2008/98/WE Zasada samowystarczalności i bliskości 1. Państwa członkowskie stosują właściwe środki, we współpracy z innymi państwami członkowskimi, jeżeli jest to konieczne lub pożądane, aby ustanowić́ zintegrowaną i wystarczającą sieć instalacji do unieszkodliwiania odpadów i instalacji do odzysku zmieszanych odpadów komunalnych zebranych z gospodarstw domowych, uwzgledniającą przypadki, w których zbieranie takie obejmuje również takie odpady od innych wytwórców, z uwzględnieniem najlepszych dostępnych technik. W drodze odstępstwa od rozporządzenia (W E) nr 1013/2006, aby chronić́ swoją sieć, państwa członkowskie mogą ograniczyć́ wchodzące transporty odpadów przeznaczonych do obiektów przekształcania termicznego, które zaklasyfikowano jako instalacje do odzysku, w przypadkach, gdy ustalono, że transporty takie doprowadziłyby w konsekwencji do tego, że krajowe odpady musiałyby być́ unieszkodliwiane lub musiałyby być́ przetwarzane w sposób niezgodny z planami gospodarki odpadami tych państw. Państwa członkowskie zawiadamiają Komisję o podjęciu takiej decyzji. Państwa członkowskie mogą również ograniczyć́ wychodzące transporty odpadów z przyczyn dotyczących środowiska określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1013/2006. 2. Sieć powinna być́ zaprojektowana w sposób umożliwiający Wspólnocie jako całości stanie się samowystarczalną w zakresie unieszkodliwiania odpadów, jak również odzysku odpadów, o których mowa w ust. 1, a państwom członkowskim umożliwić́ stopniowe osiąganie tego celu indywidualnie, przy uwzględnieniu warunków geograficznych lub zapotrzebowania na specjalistyczne instalacje dla niektórych rodzajów odpadów. 3. Sieć powinna umożliwiać́ unieszkodliwiane odpadów lub odzysk odpadów, o których mowa w ust. 1, w jednej z najbliżej położonych odpowiednich instalacji, za pomocą̨ najodpowiedniejszych metod i technologii, w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska oraz zdrowia publicznego. 4. Zasady bliskości i samowystarczalności nie oznaczają, że każde państwo członkowskie musi posiadać na swoim terytorium pełen zakres obiektów do ostatecznego odzysku. Podsumowując, Odwołujący wskazuje, że Zamawiający bezpodstawnie odrzucił ofertę złożoną przez Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. Niezależnie od argumentacji przywołanej powyżej, Odwołujący w tym miejscu pragnie zauważyć, że zgodnie z orzecznictwem KIO art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp nie jest podstawą do odrzucenia oferty, w której wykonawca wskazał instalację do unieszkodliwiania odpadów na terenie innego województwa niż to na terenie, którego siedzibę ma Zamawiający. Zasada bliskości wynikająca z art. 20 ustawy o odpadach nie jest treścią SWZ (warunkiem zamówienia). Treść SWZ to są merytoryczne postanowienia SWZ dotyczące danego postępowania, ukształtowane przez Zamawiającego w związku z konkretnym przedmiotem zamówienia. Autorem merytorycznej treści SWZ jest Zamawiający. Natomiast w przedmiotowym postępowaniu Zamawiający w treści SWZ jedynie powiela, przywołuje postanowienia ustawy o odpadach (a to nie jest merytoryczna treść SWZ). Ustawa o odpadach nie przewiduje skutku w postaci odrzucenia oferty złożonej przez wykonawcę, który oferuje instalację do unieszkodliwiania odpadów na terenie innego województwa niż to na terenie, którego siedzibę ma Zamawiający. Na zakończenie Odwołujący zwraca uwagę na, nie mniej istotny niż zasady uczciwej konkurencji, aspekt finansowy, w szczególności w kontekście zasad wynikających z art. 44 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 z późn. zm.). Cena zaoferowana przez Odwołującego jest o: → 6 088 410,50 złotych korzystniejsza dla Zamawiającego w stosunku do kwoty na sfinansowanie zamówienia (oszczędności na poziomie 23,63%); → 5 483 915 złotych korzystniejsza dla Zamawiającego w stosunku do oferty złożonej przez Konsorcjum ECO – ABC (oszczędności na poziomie 21,8%). Mając na uwadze powyższe, Odwołujący wnosi jak na wstępie. W dniu 30 marca 2023 roku do postępowania odwoławczego zgłosili przystąpienie po stronie Zamawiającego wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Konsorcjum firm: ECO - ABC Sp. z o.o. (Lider Konsorcjum) oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. (Konsorcjant) ul. Przemysłowa 7, 97 - 400 Bełchatów zwani dalej „Przystępującym”, wnosząc o oddalenie odwołania. W dniu 5 kwietnia 2023 roku Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron oraz Uczestników postępowania odwoławczego, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń i stanowisk złożonych pisemnie i ustnie do protokołu, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła co następuje: Izba stwierdziła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 528 ustawy Pzp. Izba ustaliła, że Odwołujący przekazał w ustawowym terminie kopię odwołania Zamawiającemu. Izba uznała, że Odwołujący wykazał interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów niniejszej ustawy. Odwołujący ma zatem interes w uzyskaniu zamówienia, a czynności objęte odwołaniem uniemożliwiają mu uzyskanie zamówienia. Izba za skuteczne uznała zgłoszone przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego i dopuściła wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Konsorcjum firm: ECO - ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie (Lider Konsorcjum) oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. (Konsorcjant) z siedzibą w Bełchatowie w charakterze Uczestnika postępowania odwoławczego. Izba ustaliła i zważyła: Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutu zawartego w odwołaniu, Izba stwierdziła, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Izba wskazuje, że rozpoznając zarzut podniesiony w odwołaniu ocenia czynności podjęte przez Zamawiającego, odpowiadając na pytanie czy Zamawiający przez wykonanie konkretnych czynności w postępowaniu, lub przez zaniechanie czynności, do których wykonania był zobowiązany na podstawie ustawy, naruszył przepisy prawa zamówień publicznych. W analizowanym stanie faktycznym w ocenie Izby, Zamawiający nie naruszył przepisów prawa zamówień publicznych w zakresie wskazanym w odwołaniu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp poprzez bezpodstawne odrzucenie oferty złożonej przez Odwołującego, podczas gdy oferta ta jest zgodna z warunkami zamówienia opisanymi w treści Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej „SWZ”), Izba uznała zarzut za niezasadny. Przepis art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp, nakłada na Zamawiającego obowiązek odrzucenia oferty jeżeli jej treść nie jest zgodna z warunkami zamówienia określonymi przez Zamawiającego. Ustawodawca zobowiązał więc Zamawiającego do odrzucenia ofert tych wykonawców, którzy zaoferowali przedmiot zamówienia niezgodny z wymaganiami określonymi w warunkach zamówienia, co do zakresu, ilości, jakości, sposobu i warunków realizacji, parametrów technicznych i innych elementów istotnych dla wykonania przedmiotu zamówienia. W ocenie Izby stanowisko Odwołującego nie znajduje potwierdzenia w warunkach zamówienia. Analiza treści warunków zamówienia określonych przez Zamawiającego oraz oferty Odwołującego nie potwierdziła zasadności zarzutu. Należy częściowo zgodzić się z Odwołującym, że Zamawiający nie przewidywał odrzucenia oferty jako niezgodnej z treścią SWZ z uwagi na zaoferowanie unieszkodliwienia zakaźnych odpadów medycznych na terenie innego województwa niż województwo łódzkie. Jednakże, Zamawiający powołując się na ustawę o odpadach, w szczególności art. 20, dopuścił możliwość odstępstwa od zasady ogólnej dotyczącej obszaru unieszkodliwienia zakaźnych odpadów medycznych na obszarze województwa ich wytworzenia, pod warunkiem zaistnienia okoliczności uzasadniających dopuszczenie tych odstępstw. Izba nie podziela stanowiska Odwołującego, że Zamawiający nie określił żadnych warunków zamówienia odnoszących się do opisu przedmiotu zamówienia, wymagań związanych z realizacją zamówienia, które stanowiłyby że odpady medyczne odebrane od Zamawiającego mają zostać poddane i unieszkodliwione tylko i wyłącznie na terenie województwa łódzkiego - rozumianego jako obszar wytworzenia odpadów. W treści SWZ w Rozdziale III – „Opis Przedmiotu Zamówienia”, w pkt 5 Zamawiający ustanowił wymóg: Unieszkodliwianie odpadów będzie się odbywać poprzez ich spalanie w przystosowanej do tego spalarni zgodnie z ustawą o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 699). W Rozdziale XV – „Kryteria Oceny Ofert i Sposób Oceny Ofert” Zamawiający określił, że dokona oceny ofert uwzględniając przepisy prawa, w tym art. 20 ustawy o odpadach. Treść SWZ wskazuje że Zamawiający oczekiwał realizacji usługi z poszanowaniem art. 20 ustawy o odpadach (zasady bliskości), co zostało również wyrażone w ustanowionym przez Zamawiającego warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej . Na mocy art. 20 ust. 3 ww. ustawy wykonawca zobowiązany jest do unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych na terenie województwa ich wytwarzania, chyba że zgodnie z art. 20 ust. 5 i 6 ww. ustawy zaistnieją okoliczności uzasadniające zastosowanie odstępstw od ww. zasady. Zamawiający poprzez przywołanie przepisów ww. ustawy, w szczególności art. 20 wprowadził do warunków zamówienia zasady wynikającą z tej ustawy. Izba podziela stanowisko Zamawiającego wyrażone w odpowiedzi na odwołanie, zgodnie z którym: Przepis art. 20 ust 1 i 2 ustawy o odpadach, formułujący zasadę bliskości, opartą o reguły hierarchii sposobów postępowania z odpadami, jest wystarczająco precyzyjny i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Reguła ogólna nakazuje unieszkodliwiać odpady w miejscu ich powstania. W stosunku do odpadów medycznych ustalono wyjątek od zasady ogólnej, a mianowicie ustalono zasadę przetwarzania ich w obrębie obszaru województwa, w którym zostały wytworzone, to znaczy jeżeli jest możliwość utylizacji odpadów medycznych na terenie województwa, w którym zostały wytworzone, należy je utylizować w instalacji położonej na terenie tego województwa. Dopiero gdy na terenie tego województwa brak jest instalacji do unieszkodliwiania odpadów medycznych lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych miejsc przerobowych, można te odpady przemieszczać do najbliżej położonej instalacji. Podkreślenia wymaga, że na terenie województwa łódzkiego znajduje się instalacja do unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych, dlatego zgodnie z regułą wyrażoną w art. 20 ust. 3 pkt 2) ustawy o odpadach, zakaźne odpady medyczne i weterynaryjne winny być unieszkodliwiane w instalacji znajdującej się na terenie województwa ich wytworzenia. W przedmiotowym postępowaniu będzie to województwo łódzkie. Z pisma z dnia 7 marca 2023 roku otrzymanego od Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, Zamawiający pozyskał informacje o mocach przerobowych określonych pozwoleniem zintegrowanym dla instalacji do unieszkodliwiania odpadów medycznych zlokalizowanej w Bełchatowie (woj. łódzkie). Z treści pisma wynika, że moce przerobowe ww. instalacji pozwalają na przetworzenie strumienia odpadów medycznych objętych przedmiotem zamówienia. W postępowaniu została złożona oferta, w treści której wykonawca zaoferował unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych na terenie województwa łódzkiego, składając wymagane przez Zamawiającego oświadczenie, zgodnie z którym wskazana w ofercie instalacja posiada wolne moce przerobowe. Odwołujący zaoferował unieszkodliwienie odpadów będących przedmiotem zamówienia na terenie innego województwa, niż województwo łódzkie (miejsce ich wytworzenia) nie wykazując, że zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie odstępstwa od zasady określonej w art. 20 ustawy o odpadach (zasady bliskości). Wobec powyższego, w ocenie Izby uprawniony był wniosek Zamawiającego, dotyczący tego, że na terenie województwa łódzkiego znajduje się instalacja do unieszkodliwiania odpadów posiadająca wolne moce przerobowe, a zatem nie zaistniały przesłanki stanowiące wyjątek od wyrażonego w art. 20 ust. 3 ustawy o odpadach zakazu przewozu odpadów medycznych poza województwo ich wytwarzania. Odrzucenie oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp było zasadne, bowiem treść oferty Odwołującego oferującego unieszkodliwienia odpadów na terenie województwa kujawsko-pomorskiego pozostawała w sprzeczności z postanowieniami SWZ, a realizacja zamówienia w zaoferowanej instalacji odbywałaby się z naruszeniem przepisów ostawy o odpadach. Zdaniem Izby, Odwołujący w sposób niezasadny interpretuje uzasadnienie faktyczne odrzucenia jego oferty, bowiem oferta ta nie została odrzucona z uwagi na brak zaoferowania unieszkodliwienia zakaźnych odpadów medycznych na obszarze województwa łódzkiego, lecz dlatego, że nie zaistniały okoliczności uzasadniające możliwość odstępstwa od zasady ogólnej, pozwalającej na unieszkodliwienie odpadów poza obszarem województwa, w którym zostały one wytworzone. Izba wskazuje, że zgodnie z treścią art. 534 ust. 1 Pzp Strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są zobowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W świetle powyższego Odwołujący oferując unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych poza obszarem województwem, na którym zostały one wytworzone, winien udowodnić, że zaistniały okoliczności uzasadniające odstępstwo od zasady ogólnej polegającej na zakazie unieszkodliwiania tych odpadów poza obszarem województwa ich wytworzenia. Odwołujący nie przedłożył w tym zakresie żadnych dowodów, natomiast konstrukcję zarzutu opiera na stwierdzeniu, że skoro jedyna instalacja do unieszkodliwiania odpadów medycznych znajdująca się na terenie województwa łódzkiego została wskazana w ofercie wykonawcy konkurencyjnego i została przez Zamawiającego wybrana jako najkorzystniejsza w tym postępowaniu, to można zatem przyjąć, uwzględniając okoliczności przedmiotowego postępowania, że na terenie województwa łódzkiego nie ma dla Odwołującego wolnych mocy przerobowych. Zdaniem Izby, tak przedstawiona argumentacja nie jest wystarczająca dla wypełnienia ciążącego na Odwołującym obowiązku dowodowym, wynikającego z art. 534 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołujący powołuje się wyłącznie na własne, niczym nie poparte przypuszczenia, co do tego, że ww. instalacja nie ma dla Odwołującego wolnych mocy przerobowych. Ta okoliczność jako istotna dla realizacji przedmiotowego zamówienia, uzasadniająca możliwość skorzystania z wyjątku od zasady ogólnej wynikającej z ustawy o odpadach, winna zostać wykazana przez Odwołującego dowodem, a nie jedynie sygnalizowana jako przypuszczenie. Co istotne dla sprawy, Przystępujący podczas rozprawy podniósł, że Odwołujący nigdy nawet nie kierował zapytania do dzierżawcy instalacji (konsorcjanta Przystępującego ECO Clean Energy S.A.z siedzibą w Bełchatowie), czy miałby hipotetyczną możliwość utylizacji odpadów w instalacji w Bełchatowie. Powyższe, w Ocenie Izby nie stanowi podstawy potwierdzającej brak dla Odwołującego wolnych mocy przerobowych w instalacji w Bełchatowie. Odwołujący nie wykazał również, że instalacja w Bełchatowie nie posiada wolnych mocy przerobowych na potrzeby realizacji przedmiotowego zamówienia. Odwołujący wskazał, że na terenie województwa łódzkiego brak jest wystarczających mocy przerobowych do unieszkodliwienia wszystkich odpadów wytworzonych przez to województwo, bowiem instalacja w Bełchatowie ma moc przerobową na poziomie 5 100 Mg/rok (odpowiedź z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego z dnia 2 marca 2023 r) a z danych uzyskanych z Ministerstwa Klimatu i Środowiska wynika, że województwo łódzkie wytworzyło odpady z grupy 18 (odpady medyczne i weterynaryjne) na poziomie: w 2020 r – 16 162,1192 MG, a w 2021 r. – 21 809,2007 Mg. Powyższe według Odwołującego uzasadnia możliwość unieszkodliwienia odpadów na terenie innego województwa niż województwo ich wytwarzania. Odwołujący pomija jednak istotną okoliczność, iż powyższe wielkości obejmują również odpady inne niż zakaźne odpady medyczne, co do których nie ma zastosowania zasada bliskości wynikająca z ustawy o odpadach, tzn. że mogą być one unieszkodliwione na obszarze innego województwo niż miejsce ich wytwarzania. Ponadto okoliczność, że na terenie województwa łódzkiego została wytworzona ww. ilość odpadów nie oznacza, że instalacja w Bełchatowie nie ma wolnych mocy przerobowych. Odwołujący nie wykazał bowiem, że zostały one wyczerpane. Natomiast, z załączonych przez Przystępującego Sprawozdań o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami za rok 2020 i 2021 wynika, że łączna masa unieszkodliwionych odpadów nie przekroczyła dopuszczonych mocy przerobowych. Łącznie z ofertą, Przystępujący złożył oświadczenie, że instalacja unieszkodliwiania odpadów medycznych znajdująca się w Bełchatowie, wskazana jako miejsce utylizacji odpadów będących przedmiotem zamówienia, posiada wolne moce przerobowe. Przystępujący złożył również na wezwanie Zamawiającego Decyzję Wojewody Łódzkiego w sprawie pozwolenia zintegrowanego, ustalającą średnioroczną ilość odpadów poddanych unieszkodliwieniu w wielkości 5 100 Mg. Powyższe okoliczności, jednoznacznie wskazują, że Odwołujący nie wykazał, że instalacja unieszkodliwiania odpadów w Bełchatowie nie ma wolnych mocy przerobowych, oraz że nie ma wolnych mocy przerobowych dla Odwołującego, co uzasadniałoby możliwość odstępstwa od zasady ogólnej dotyczącej unieszkodliwiania odpadów. Izba nie podziela również stanowiska Odwołującego, zgodnie z którym: o tym, że nie spełnia on warunków zamówienia mógł się dowiedzieć w momencie otwarcia ofert, gdy poznał konkurencję. Do momentu składania ofert mógł w sposób uprawniony przyjąć, że jego oferta jest zgodna z warunkami zamówienia. Nie można pominąć okoliczności, że Odwołujący miał wiedzę, że na terenie województwa łódzkiego znajduje się instalacja do utylizacji zakaźnych odpadów medycznych. Zatem zgodnie z art. 20 ustawy o odpadach, aby zaoferować unieszkodliwienie odpadów na terenie innego województwa niż obszar ich wytwarzania, musiały zaistnieć okoliczności uzasadniające odstępstwo od zakazu ich utylizacji poza obszarem województwa ich wytworzenia. Gdyby Odwołujący skierował do dzierżawcy instalacji w Bełchatowie zapytanie co do wolnych dla niego mocy przerobowych, miałby wiedzę, czy wobec niego zaistniały okoliczności uzasadniające odstępstwo od zasady ogólnej dotyczącej. Odwołujący tego nie uczynił, nawet nie podjął próby uprawdopodobnienia, że takie okoliczności zaistniały. Odwołujący również nie mógł wiedzieć, czy wykonawca będący dzierżawcą ww. instalacji będzie ubiegał się o przedmiotowe zamówienie i zaoferuje realizację zamówienia w ramach tej instalacji. Wobec powyższego Odwołujący nie może skutecznie twierdzić, że w chwili składania ofert jego oferta była zgodna z warunkami zamówienia. W treści odwołania, sam Odwołujący prezentuje się jako profesjonalista świadczący od lat usługi odbioru, transportu i unieszkodliwiania odpadów medycznych, zdolny do należytego wykonania przedmiotowego zamówienia, uczestniczący w postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych na terenie całego kraju, posiadający zdolności niezbędne do należytego wykonania usługi będącej przedmiotem analizowanego prowadzonego. Trudno zatem dać wiarę argumentacji Odwołującego, że do chwili składania ofert był uprawniony aby przyjąć, że spełnia warunki zamówienia. Jako profesjonalista w danej branż, nie może w sposób uprawniony wykazywać, że nie zrozumiał na czym polega zasada bliskości wynikająca z ustawy o odpadach. W ocenie Izby, z treści oferty Odwołującego nie wynikały okoliczności uzasadniające odstępstwo od ogólnej zasady unieszkodliwienia odpadów. Zatem twierdzenie, że dopiero po otwarciu ofert dowiedział się że nie spełnia warunków zamówienia jest bezpodstawne, skoro tych warunków nie spełniał już w chwili składania ofert i musiał mieć tego świadomość, ponieważ nie był w stanie wykazać, że zaistniały okoliczności uzasadniające odstępstwo od zasady bliskości. Nie można się również zgodzić, że Zamawiający kreuje rzekome warunki zamówienia po upływie terminu składania ofert, skoro wynikały one z postanowień SWZ. W tym kontekście niezasadne są również argumenty dotyczące naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów, które nie ma zastosowania do utylizacji zakaźnych odpadów medycznych, lecz do ich magazynowania. Odnosząc się do wyjaśnienia treści SWZ i odpowiedzi na pytanie Zamawiającego co do sposobu rozumienia zasady bliskości, warunków udziału w postępowaniu, wymaganych dokumentów, jak też do wszystkich zarzutów Odwołującego dotyczących postanowień SWZ, jako chaotycznych, Izba wskazuje, że zostały one podniesione z uchybieniem terminu na ich wniesienie. Wobec powyższego – jako spóźnione, nie podlegają rozpoznaniu. Podsumowując, Odwołujący nie wykazał, że zapewnia wykonanie usługi unieszkodliwiania odpadów zgodnie z ustawą o odpadach, co stanowiło warunek zamówienia. W tych okolicznościach zarzut nie mógł zostać uwzględniony. Z uwagi na powyższe, należało orzec jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 i 575 ustawy Pzp w zw. z § 5 pkt 1 oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437). Przewodniczący: ……………………………………… \ 24 …Zakup i dostarczenie infrastruktury IT na potrzeby realizacji projektów
Odwołujący: IT Punkt Sp. z o.o.Zamawiający: Województwo Kujawsko-Pomorskie, Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego…Sygn. akt: KIO 1415/22 WYROK z dnia 10 czerwca 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Magdalena Rams Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie z udziałem stron w dniu 8 czerwca 2022 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 26 maja 2022 przez wykonawcę IT Punkt Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej, w postępowaniu prowadzonym przez Województwo Kujawsko-Pomorskie, Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego z siedzibą w Toruniu, orzeka: 1. Umarza postępowanie w zakresie zarzutu naruszenia art. 16 pkt 1 i 2 w zw. z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp dotyczącego: I. Wymagania do serwerów, załącznik nr 5 B do SWZ-załącznik nr 1 do Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt 1 Serwer Model -1-38 sztuk - zasilanie, chłodzenie; II. Wymagania do serwerów - załącznik nr 5B do SWZ - załącznik nr 1 - zasilanie, chłodzenie; III. Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt 2 Serwer Model 2 - 20 sztuk - zasilanie, chłodzenie; IV. Wymagania do serwerów załącznik nr 5B do SWZ - załącznik nr 1 Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt 3 Serwer Model 3 - 8 sztuk - zasilanie, chłodzenie; V. Wymagania do serwerów załącznik nr 5B do SWZ - załącznik nr 1. VI. Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt 4 Serwer Model 3a - 24 sztuki - zasilanie chłodzenie oraz w zakresie zmian wprowadzonych w SWZ dotyczących: (i) możliwości rozbudowy urządzenia o co najmniej 254 dysków (poprzez opcjonalne dołożenie jednostek rozszerzających) i dopuszczenia macierzy większe niż 12-zatokowe o wysokości 2U; (ii) usunięcia wymagania dotyczącego RAID 0, 0+1, 3, 30, 60, a także możliwość utworzenia do 1024 LUN, zamiast do 2048 LUN; (iii) wykreślenia wymagania 3.5"SAS HDD, 3.5" SAS SED HDD, 2.5" NL-SAS HDD ; (iv) usunięcie wymagania dotyczącego dołożenia kart z portami 1GbE iSCSI RJ45; (v) wykreślenie funkcjonalności „Lista atrybutów dla dysków SCSI odpowiednik S.M.A.R.T. dla dysków SAS”; (vi) usunięcia wymagania dotyczącego wsparcia dla systemów RHEL5, 6, 7, CentOS 6,7, Mac OS X 10.11 i nowsze; (vii) 2. W pozostałym zakresie oddala odwołanie. 3. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę IT Punkt Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę IT Punkt Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej tytułem wpisu od odwołania. 4. Zasądza od wykonawcy IT Punkt Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej na rzecz zamawiającego Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego z siedzibą w Toruniu kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 wraz ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ............................... Sygn. akt: KIO 1415/22 UZASADNIENIE W dniu 26 maja 2022 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy IT Punkt sp. z o.o., z siedzibą w Rudzie Śląskiej (dalej „Odwołujący”) zarzucając zamawiającemu Województwo Kujawsko-Pomorskie wykonujące zadania przy pomocy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko Pomorskiego (dalej „Zamawiający”) naruszenie: 1) art. 16 pkt. 1 i 2) PZP poprzez sformułowanie treści specyfikacji warunków zamówienia w sposób nie zapewniający uczciwej konkurencji i równego taktowania wykonawców; 2) art. 99 ust. 4 PZP poprzez opis przedmiotu zamówienia w taki sposób, że wymagania Zamawiającego może spełnić jeden wykonawca, przez co narusza się uczciwą konkurencję. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Odwołujący wskazał, że w dniu 16 maja 2022 roku Zamawiający zamieścił na stronie internetowej dokumenty zamówienia prowadzonego pod nazwą „Zakup i dostarczenie infrastruktury IT na potrzeby realizacji projektów” Numer referencyjny: ZW-l.272.26.2022. Analiza treści specyfikacji warunków zamówienia prowadzi do wniosku, że wymagania Zamawiającego może spełnić wyłącznie jeden producent — tj. Hewlett Packard Enterprise. Zdaniem Odwołującego, poniżej wskazane wymagania Zamawiającego wskazują na możliwość złożenia oferty i spełnienia wymagań SWZ wyłącznie przez jednego wykonawcę. Należy wskazać, iż suma parametrów wskazanych przez Zamawiającego może zostać spełniona wyłącznie przez urządzenia produkowane przez Hewlett Packard Enterprise. I. Dotyczy: Wymagania do serwerów — załącznik nr 5B do SWZ — załącznik nr 1 Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt. 1 Serwer Model 1 — 38 sztuk. Odwołujący wskazał, że Zamawiający określił szczegółowe wymagania sprzętowe w sposób jednoznacznie ograniczający konkurencyjność do zaoferowania urządzeń jednego producenta jakim jest HPE tzn. wszystkie wymagania łącznie jest w stanie spełnić tylko jeden producent nie dając możliwości zastosowania urządzeń o przybliżonych parametrach. I tak kolejno wskazując na opis Zamawiającego poniżej wskazujemy i prosimy o wprowadzenie odpowiednich zmian do opisu. 1. Opis Zamawiającego: Sloty rozszerzeń - Serwer musi posiadać min. 2 aktywne gniazda PCIe Gen3 dla urządzeń 1/0, w tym min. 1 slot x 16. Po obsadzeniu wymaganymi kartami drugie aktywne gniazdo PCIe pozostaje wolne pod dalszą rozbudowę. Odwołujący wnosi o zmianę na poniższy: Słoty rozszerzeń - Serwer musi posiadać min. 1 aktywne gniazdo PCIe Gen3 dla urządzeń 1/0, w tym min. 1 slot x 16. Po obsadzeniu wymaganymi kartami drugie aktywne gniazdo PCIe pozostaje wolne pod dalszą rozbudowę Wymagane przez Zamawiającego min 2 wolne gniazda PCIe przy jednoczesnym wymaganiu serwera jednoprocesorowego są parametrem stosowanym wyłącznie w serwerach HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania 2. Opis Zamawiającego Pamięć RAM a) Zainstalowane min. 16 GB pamięci RAM typu DDR4 Registered o prędkości 2933 MT/s w kościach o pojemności co najmniej 16GB. Serwer musi obsługiwać technologię zabezpieczania pamięci: zaawansowane ECC oraz rank sparing (online spare). b) Dostarczona płyta główna serwera musi posiadać minimum 16 gniazd pamięci RAM i musi umożliwiać rozbudowę pamięci RAM do 1 TB. Odwołujący wnosi o zmianę na poniższy Pamięć RAM a) Zainstalowane min. 16 GB pamięci RAM typu DDR4 Registered o prędkości 2933 MT/s w kościach o pojemności co najmniej 16GB. Serwer musi obsługiwać technologię zabezpieczania pamięci: zaawansowane ECC. oraz-rank-sparing-(online-spare-h b) Dostarczona płyta główna serwera musi posiadać minimum 16 gniazd pamięci RAM i musi umożliwiać rozbudowę pamięci RAM do 1 TB. Technologia online spare jest stosowana wyłącznie w serwerach producenta HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 3. Opis Zamawiającego Porty a) Zintegrowana karta graficzna z wyprowadzonym złączem graficznym na tylnym panelu. b) Złącza USB: min. 4 porty USB 3.0 w tym min 1 szt. na froncie obudowy oraz min. 1 szt. wewnątrz obudowy. c) Ilość dostępnych złączy graficznych i USB nie może być osiągnięta poprzez stosowanie zewnętrznych przejściówek, rozgałęziaczy, kart PCIe, itp. Odwołujący wnosi o zmianę na poniższy porty a) Zintegrowana karta graficzna z wyprowadzonym złączem graficznym na tylnym panelu. b) Złącza USB: min. 4 porty USB 2.0 w tym min 1 szt. na froncie obudowy oraz min. 1 szt. wewnątrz obudowy. c) Ilość dostępnych złączy graficznych i USB nie może być osiągnięta poprzez stosowanie zewnętrznych przejściówek, rozgałęziaczy, kart PCIe, itp. Określona konfiguracja złączy USB jest charakterystyczna dla serwerów producenta HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 4. Opis Zamawiającego Zasilanie, chłodzenie a) Redundantne zasilacze typu hotplug o sprawności min. 94% (tzw.klasa Platinum) i mocy max. 500W każdy, umożliwiającej pracę całego serwera na jednym zasilaczu w przypadku awarii drugiego zasilacza, przy uwzględnieniu obsadzenia wszystkich zatok dyskowych. b) Nie dopuszcza się zasilacza o większej mocy niż 500W z ograniczaniem programowym jego mocy. Odwołujący wnosi o zmianę na poniższy Zasilanie, chłodzenie a) Redundantne zasilacze typu hotplug o sprawności min. 94% (tzw. klasa Platinum) i mocy max. 600W każdy, umożliwiającej pracę całego serwera na jednym zasilaczu w przypadku awarii drugiego zasilacza, przy uwzględnieniu obsadzenia wszystkich zatok dyskowych. b) Nie dopuszcza się zasilacza o większej mocy niż 600W z ograniczaniem programowym jego mocy. Wymaganie zasilacza 500W jest charakterystyczne dla serwerów HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 5. Opis Zamawiającego Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów a) Windows Server 2016, 2019, 2022 b) VMware vSphere min. 6.5, 6.7, 7.0 c) Red Hat Enterprise Linux (RHEL) min. 7.6, 8 d) SUSE Linux Enterprise Server (SLES) min. 12 Oferowany serwer musi znajdować się na liście Windows Server Catalog i posiadać status „Certified for Windows” Odwołujący wnosi o zmianę na poniższy Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów a) Windows Server 2016, 2019, 2022 b) VMware vSphere min. 6.5, 6.7, 7.0 c) Red Hat Enterprise Linux (RHEL) min. 7.9, d) SUSE Linux Enterprise Server (SLES) min. 15 Oferowany serwer musi znajdować się na liście Windows Server Catalog i posiadać status „Certified for Windows” Red Hat Enterprise Linux (RHEL) 7.6, oraz SUSE Linux Enterprise Server (SLES) 12 są archaicznymi systemami, Odwołujący nie widzi uzasadnienia dla certyfikacji oprogramowania które nie jest już dostępne w sprzedaży przy jednoczesnym założeniu że Zamawiający oczekuje nowych urządzeń. Il. Dotyczy: Wymagania do serwerów — załącznik nr 5B do SWZ — załącznik nr 1 Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt. 2 Serwer Model 2 - 20 sztuk Zamawiający określił szczegółowe wymagania sprzętowe w sposób jednoznacznie ograniczający konkurencyjność do zaoferowania urządzeń jednego producenta jakim jest HPE tzn. wszystkie wymagania łącznie jest w stanie spełnić tylko jeden producent nie dając możliwości zastosowania urządzeń o przybliżonych parametrach. I tak kolejno wskazując na opis zamawiającego poniżej wskazujemy i wnosi o wprowadzenie odpowiednich zmian do opisu. II. Opis Zamawiającego Słoty rozszerzeń Serwer musi posiadać min. 2 aktywne gniazda PCIe Gen3 dla urządzeń 1/0, w tym min. 1 slot x16. Po obsadzeniu wymaganymi kartami drugie aktywne gniazdo PCIe pozostaje wolne pod dalszą rozbudowę. Odwołujący wnosi o zmianę na poniższy Słoty rozszerzeń Serwer musi posiadać min. 1 aktywne gniazdo PCIe Gen3 dla urządzeń 1/0, w tym min. 1 slot x16. Po obsadzeniu wymaganymi kartami drugie aktywne gniazdo PCIe pozostaje wolne pod dalszą rozbudowę Wymagane przez Zamawiającego min 2 wolne gniazda PCIe przy jednoczesnym wymaganiu serwera jednoprocesorowego są parametrem stosowanym wyłącznie w serwerach HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania 2. Opis Zamawiającego Pamięć RAM a) Zainstalowane min. 16 GB pamięci RAM typu DDR4 Registered o prędkości 2933 MT/s w kościach o pojemności co najmniej 16GB. Serwer musi obsługiwać technologię zabezpieczania pamięci: zaawansowane ECC oraz rank sparing (online spare). b) Dostarczona płyta główna serwera musi posiadać minimum 16 gniazd pamięci RAM i musi umożliwiać rozbudowę pamięci RAM do 1 TB. Odwołujący wnosi o zmianę jak poniżej: Pamięć RAM a) Zainstalowane min. 16 GB pamięci RAM typu DDR4 Registered o prędkości 2933 MT/s w kościach o pojemności co najmniej 16GB. Serwer musi obsługiwać technologię zabezpieczania pamięci: zaawansowane ECC.-ocaz b) Dostarczona płyta główna serwera musi posiadać minimum 16 gniazd pamięci RAM i musi umożliwiać rozbudowę pamięci RAM do 1 TB. Technologia online spare jest stosowana wyłącznie w serwerach producenta HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 3. Opis Zamawiającego Porty a) Zintegrowana karta graficzna z wyprowadzonym złączem graficznym na tylnym panelu. b) Złącza USB: min. 4 porty USB 3.0 w tym min 1 szt. na froncie obudowy oraz min. 1 szt. wewnątrz obudowy. c) Ilość dostępnych złączy graficznych i USB nie może być osiągnięta poprzez stosowanie zewnętrznych przejściówek, rozgałęziaczy, kart PCIe, itp. Odwołujący wnosi o zmianę jak poniżej: porty a) Zintegrowana karta graficzna z wyprowadzonym złączem graficznym na tylnym panelu. b) Złącza USB: min. 4 porty USB 2.0 w tym min 1 szt. na froncie obudowy oraz min. 1 szt. wewnątrz obudowy. c) Ilość dostępnych złączy graficznych i USB nie może być osiągnięta poprzez stosowanie zewnętrznych przejściówek, rozgałęziaczy, kart PCIe, itp. Określona konfiguracja złączy USB jest charakterystyczna dla serwerów producenta HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 4. Opis Zamawiającego Zasilanie, chłodzenie a) Redundantne zasilacze typu hotplug o sprawności min. 94% (tzw. klasa Platinum) i mocy max. 500W każdy, umożliwiającej pracę całego serwera na jednym zasilaczu w przypadku awarii drugiego zasilacza, przy uwzględnieniu obsadzenia wszystkich zatok dyskowych. b) Nie dopuszcza się zasilacza o większej mocy niż 500W z ograniczaniem programowym jego mocy. Odwołujący wnosi o dokonanie zmian jak poniżej: Zasilanie, chłodzenie a) Redundantne zasilacze typu hotplug o sprawności min. 94% (tzw. klasa Platinum) i mocy max. 600W każdy, umożliwiającej pracę całego serwera na jednym zasilaczu w przypadku awarii drugiego zasilacza, przy uwzględnieniu obsadzenia wszystkich zatok dyskowych. b) Nie dopuszcza się zasilacza o większej mocy niż 600W z ograniczaniem programowym jego mocy. Wymaganie zasilacza 500W jest charakterystyczne dla serwerów HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 5. Opis Zamawiającego Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów a) Windows Server 2016, 2019, 2022 b) VMware vSphere min. 6.5, 6.7, 7.0 c) Red Hat Enterprise Linux (RHEL) min. 7.6, 8 d) SUSE Linux Enterprise Server (SLES) min. 12 Oferowany serwer musi znajdować się na liście Windows Server Catalog i posiadać status „Certified for Windows” Odwołujący wnosi o zmianę na poniższy Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów a) Windows Server 2016, 2019, 2022 b) VMware vSphere min. 6.5, 6.7, 7.0 c) Red Hat Enterprise Linux (RHEL) min. 7.9, d) SUSE Linux Enterprise Server (SLES) min. 15 Oferowany serwer musi znajdować się na liście Windows Server Catalog i posiadać status „Certified for Windows” Red Hat Enterprise Linux (RHEL) 7.6, oraz SUSE Linux Enterprise Server (SLES) 12 są archaicznymi systemami, Odwołujący nie widzi uzasadnienia dla certyfikacji oprogramowania które nie jest już dostępne w sprzedaży przy jednoczesnym założeniu że Zamawiający oczekuje nowych urządzeń. Dotyczy: Wymagania do serwerów — załącznik nr 5B do SWZ — załącznik nr 1 Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt. 3 Serwer Model 3 — 8 sztuk. Zamawiający określił szczegółowe wymagania sprzętowe w sposób jednoznacznie ograniczający konkurencyjność do zaoferowania urządzeń jednego producenta jakim jest HPE tzn. wszystkie wymagania łącznie jest w stanie spełnić tylko jeden producent nie dając możliwości zastosowania urządzeń o przybliżonych parametrach. I tak kolejno wskazując na opis zamawiającego poniżej wskazujemy i prosimy o wprowadzenie odpowiednich zmian do opisu. 1. Opis Zamawiającego Sloty rozszerzeń Serwer musi posiadać min. 2 aktywne gniazda PCIe Gen3 dla urządzeń 1/0, w tym min. 1 slot x16. Po obsadzeniu wymaganymi kartami drugie aktywne gniazdo PCIe pozostaje wolne pod dalszą rozbudowę. Odwołujący wnosi o dokonanie następujących zmian: Słoty rozszerzeń Serwer musi posiadać min. 1 aktywne gniazdo PCIe Gen3 dla urządzeń 1/0, w tym min. 1 slot x16. Po obsadzeniu wymaganymi kartami drugie aktywne gniazdo PCIe pozostaje wolne pod dalszą rozbudowę Wymagane przez Zamawiającego min 2 wolne gniazda PCIe przy jednoczesnym wymaganiu serwera jednoprocesorowego są parametrem stosowanym wyłącznie w serwerach HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania 2. Opis Zamawiającego Pamięć RAM a) Zainstalowane min. 16 GB pamięci RAM typu DDR4 Registered o prędkości 2933 MT/s w kościach o pojemności co najmniej 16GB. Serwer musi obsługiwać technologię zabezpieczania pamięci: zaawansowane ECC oraz rank sparing (online spare). b) Dostarczona płyta główna serwera musi posiadać minimum 16 gniazd pamięci RAM i musi umożliwiać rozbudowę pamięci RAM do 1 TB. Odwołujący wnosi o dokonanie następujących zmian: Pamięć RAM a) Zainstalowane min. 16 GB pamięci RAM typu DDR4 Registered o prędkości 2933 MT/s w kościach o pojemności co najmniej 16GB. Serwer musi obsługiwać technologię zabezpieczania pamięci: Zaawansowane ECC. b) Dostarczona płyta główna serwera musi posiadać minimum 16 gniazd pamięci RAM i musi umożliwiać rozbudowę pamięci RAM do 1 TB. Technologia online spare jest stosowana wyłącznie w serwerach producenta HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 3. Opis Zamawiającego Porty a) Zintegrowana karta graficzna z wyprowadzonym złączem graficznym na tylnym panelu. b) Złącza USB: min. 4 porty USB 3.0 w tym min 1 szt. na froncie obudowy oraz min. 1 szt. wewnątrz obudowy. c) Ilość dostępnych złączy graficznych i USB nie może być osiągnięta poprzez stosowanie zewnętrznych przejściówek, rozgałęziaczy, kart PCIe, itp. Odwołujący proponuje dokonanie następujących zmian: Porty a) Zintegrowana karta graficzna z wyprowadzonym złączem graficznym na tylnym panelu. b) Złącza USB: min. 4 porty USB 2.0 w tym min 1 szt. na froncie obudowy oraz min. 1 szt. wewnątrz obudowy. c) Ilość dostępnych złączy graficznych i USB nie może być osiągnięta poprzez stosowanie zewnętrznych przejściówek, rozgałęziaczy, kart PCIe, itp. Określona konfiguracja złączy USB jest charakterystyczna dla serwerów producenta HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 4. Opis Zamawiającego Zasilanie, chłodzenie a) Redundantne zasilacze typu hotplug o sprawności min. 94% (tzw. klasa Platinum) i mocy max. 500W każdy, umożliwiającej pracę całego serwera na jednym zasilaczu w przypadku awarii drugiego zasilacza, przy uwzględnieniu obsadzenia wszystkich zatok dyskowych. b) Nie dopuszcza się zasilacza o większej mocy niż 500W z ograniczaniem programowym jego mocy. Odwołujący wnosi o dokonanie zmian jak poniżej: Zasilanie, chłodzenie a) Redundantne zasilacze typu hotplug o sprawności min. 94% (tzw. klasa Platinum) i mocy max. 600W każdy, umożliwiającej pracę całego serwera na jednym zasilaczu w przypadku awarii drugiego zasilacza, przy uwzględnieniu obsadzenia wszystkich zatok dyskowych. b) Nie dopuszcza się zasilacza o większej mocy niż 600W z ograniczaniem programowym jego mocy. Wymaganie zasilacza 500W jest charakterystyczne dla serwerów HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 5. Opis Zamawiającego Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów a) Windows Server 2016, 2019, 2022 b) VMware vSphere min. 6.5, 6.7, 7.0 c) Red Hat Enterprise Linux (RHEL) min. 7.6, 8 d) SUSE Linux Enterprise Server (SLES) min. 12 Oferowany serwer musi znajdować się na liście Windows Server Catalog i posiadać status „Certified for Windows” Odwołujący wnosi o dokonanie zmian następujących: Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów a) Windows Server 2016, 2019, 2022 b) VMware vSphere min. 6.5, 6.7, 7.0 c) Red Hat Enterprise Linux (RHEL) min. 7.9, d) SUSE Linux Enterprise Server (SLES) min. 15 Oferowany serwer musi znajdować się na liście Windows Server Catalog i posiadać status „Certified for Windows” Red Hat Enterprise Linux (RHEL) 7.6, oraz SUSE Linux Enterprise Server (SLES) 12 są archaicznymi systemami, Odwołujący nie widzi uzasadnienia dla certyfikacji oprogramowania które nie jest już dostępne w sprzedaży przy jednoczesnym założeniu że Zamawiający oczekuje nowych urządzeń. IV. Dotyczy: Wymagania do serwerów — załącznik nr 5B do SWZ załącznik nr 1 Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt.4 Serwer Model 3a — 24 sztuki. Zamawiający określił szczegółowe wymagania sprzętowe w sposób jednoznacznie ograniczający konkurencyjność do zaoferowania urządzeń jednego producenta jakim jest HPE tzn. wszystkie wymagania łącznie jest w stanie spełnić tylko jeden producent nie dając możliwości zastosowania urządzeń o przybliżonych parametrach. I tak kolejno wskazując na opis zamawiającego poniżej wskazujemy i prosimy o wprowadzenie odpowiednich zmian do opisu. 1. Opis Zamawiającego Sloty rozszerzeń Serwer musi posiadać min. 2 aktywne gniazda PCIe Gen3 dla urządzeń 1/0, w tym min. 1 slot x16. Po obsadzeniu wymaganymi kartami drugie aktywne gniazdo PCIe pozostaje wolne pod dalszą rozbudowę. Odwołujący wnosi o dokonanie następujących zmian: Słoty rozszerzeń Serwer musi posiadać min. 1 aktywne gniazdo PCIe Gen3 dla urządzeń 1/0, w tym min. 1 slot x16. Po obsadzeniu wymaganymi kartami drugie aktywne gniazdo PCIe pozostaje wolne pod dalszą rozbudowę Wymagane przez Zamawiającego min 2 wolne gniazda PCIe przy jednoczesnym wymaganiu serwera jednoprocesorowego są parametrem stosowanym wyłącznie w serwerach HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania 2. Opis Zamawiającego Pamięć RAM a) Zainstalowane min. 16 GB pamięci RAM typu DDR4 Registered o prędkości 2933 MT/s w kościach o pojemności co najmniej 16GB. Serwer musi obsługiwać technologię zabezpieczania pamięci: zaawansowane ECC oraz rank sparing (online spare). b) Dostarczona płyta główna serwera musi posiadać minimum 16 gniazd pamięci RAM i musi umożliwiać rozbudowę pamięci RAM do 1 TB. Odwołujący wnosi zmianę zgodnie z poniższym zapisem: Pamięć RAM a) Zainstalowane min. 16 GB pamięci RAM typu DDR4 Registered o prędkości 2933 MT/s w kościach o pojemności co najmniej 16GB. Serwer musi obsługiwać technologię zabezpieczania pamięci: zaawansowane ECC. b) Dostarczona płyta główna serwera musi posiadać minimum 16 gniazd pamięci RAM i musi umożliwiać rozbudowę pamięci RAM do 1 TB. Technologia online spare jest stosowana wyłącznie w serwerach producenta HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 3. Opis Zamawiającego Porty a) Zintegrowana karta graficzna z wyprowadzonym złączem graficznym na tylnym panelu. b) Złącza USB: min. 5 portów USB 3.0 w tym min 1 szt. na froncie obudowy oraz min. 1 szt. wewnątrz obudowy. c) Ilość dostępnych złączy graficznych i USB nie może być osiągnięta poprzez stosowanie zewnętrznych przejściówek, rozgałęziaczy, kart PCIe, itp. Odwołujący wnosi o dokonanie następujących zmian: Porty a) Zintegrowana karta graficzna z wyprowadzonym złączem graficznym na tylnym panelu. b) Złącza USB: min. 4 porty USB 2.0 w tym min 1 szt. na froncie obudowy oraz min. 1 szt. wewnątrz obudowy. c) Ilość dostępnych złączy graficznych i USB nie może być osiągnięta poprzez stosowanie zewnętrznych przejściówek, rozgałęziaczy, kart PCIe, itp. Określona konfiguracja złączy USB jest charakterystyczna dla serwerów producenta HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 4. Opis Zamawiającego Zasilanie, chłodzenie a) Redundantne zasilacze typu hotplug o sprawności min. 94% (tzw. klasa Platinum) i mocy max. 500W każdy, umożliwiającej pracę całego serwera na jednym zasilaczu w przypadku awarii drugiego zasilacza, przy uwzględnieniu obsadzenia wszystkich zatok dyskowych. b) Nie dopuszcza się zasilacza o większej mocy niż 500W z ograniczaniem programowym jego mocy. Odwołujący wnosi o zmianę zgodnie ze wskazaniami poniżej: Zasilanie, chłodzenie a) Redundantne zasilacze typu hotplug o sprawności min. 94% (tzw. klasa Platinum) i mocy max. 600W każdy, umożliwiającej pracę całego serwera na jednym zasilaczu w przypadku awarii drugiego zasilacza, przy uwzględnieniu obsadzenia wszystkich zatok dyskowych. b) Nie dopuszcza się zasilacza o większej mocy niż 600W z ograniczaniem programowym jego mocy. Wymaganie zasilacza 500W jest charakterystyczne dla serwerów HPE co jednoznacznie ogranicza możliwość zaoferowana konkurencyjnego rozwiązania. 5. Opis Zamawiającego Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów a) Windows Server 2016, 2019, 2022 b) VMware vSphere min. 6.5, 6.7, 7.0 c) Red Hat Enterprise Linux (RHEL) min. 7.6, 8 d) SUSE Linux Enterprise Server (SLES) min. 12 Oferowany serwer musi znajdować się na liście Windows Server Catalog i posiadać status „Certified for Windows” Odwołujący wnosi o dokonanie następujących zmian: Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów a) Windows Server 2016, 2019, 2022 b) VMware vSphere min. 6.5, 6.7, 7.0 c) Red Hat Enterprise Linux (RHEL) min. 7.9, d) SUSE Linux Enterprise Server (SLES) min. 15 Oferowany serwer musi znajdować się na liście Windows Server Catalog i posiadać status „Certified for Windows” Red Hat Enterprise Linux (RHEL) 7.6, oraz SUSE Linux Enterprise Server (SLES) 12 są archaicznymi systemami, Odwołujący nie widzi uzasadnienia dla certyfikacji oprogramowania które nie jest już dostępne w sprzedaży przy jednoczesnym założeniu że Zamawiający oczekuje nowych urządzeń. Dotyczy: Wymagania do serwerów — załącznik nr 5B do SWZ — załącznik nr 1 Szczegółowa specyfikacja urządzeń pkt.5 Macierz FC — 18 sztuk Zamawiający określił szczegółowe wymagania sprzętowe w sposób jednoznacznie ograniczający konkurencyjność do zaoferowania urządzeń jednego producenta jakim jest HPE tzn. wszystkie wymagania łącznie jest w stanie spełnić tylko jeden producent nie dając możliwości zastosowania urządzeń o przybliżonych parametrach. I tak kolejno wskazując na opis zamawiającego poniżej wskazujemy i prosimy o wprowadzenie odpowiednich zmian do opisu. 1. Opis Zamawiającego Rozbudowa Możliwa rozbudowa urządzenia do 612 dysków (poprzez opcjonalne dołożenie jednostek rozszerzających) Odwołujący wnosi o dokonanie zmian jak poniżej: Możliwa rozbudowa urządzenia do 264 dysków (poprzez opcjonalne dołożenie jednostek rozszerzających) 2. Opis Zamawiającego Kontrolery Jeden kontroler sprzętowy. Możliwość dołożenia drugiego kontrolera (tryb pracy activeactive). Odwołujący wnosi o dokonanie zmian jak poniżej: Kontrolery Jeden kontroler sprzętowy. Możliwość dołożenia drugiego kontrolera (tryb pracy activepassive). Biorąc pod uwagę że Zamawiający wymaga tylko jeden kontroler sprzętowy, możliwość dołożenia drugiego kontrolera w trybie Active-active jest nie uzasadniona i znacząco ogranicza możliwość zaoferowania konkurencyjnego rozwiązania. 3. Opis Zamawiającego Obsługa RAD Obsługa trybów RAID 0, 1, 0+1, 3, 5, 6, 10, 30, 50, 60. Globalny dysk zapasowy, dedykowany dysk zapasowy, możliwość utworzenia do 2048 LUN, szybka odbudowa RAID, Thin Provisioning (w standardzie), możliwość obsługi SSD Cache & Auto Tiering, do 256 połączeń iSCSl, do 512 hostów na kontroler, do 1 024 sesji na kontroler. Odwołujący wnosi o dokonanie zmian zgodnie z zapisami poniżej: Obsługa RAID Obsługa trybów RAID 1, 5, 6, 10. Globalny dysk zapasowy, dedykowany dysk zapasowy, możliwość utworzenia do 1024 LUN, szybka odbudowa RAID, Thin Provisioning (w standardzie), możliwość obsługi SSD Cache & Auto Tiering, do 256 połączeń iSCSl, do 512 stów na kontroler, do 1 024 sesji na kontroler. Zamawiający w punkcie Dyski wymaga dostarczenia 10 szt. dysków twardych, przy takiej ilości dysków twardych wymaganie trybów RAID na poziomie 0, 0+1, 3, 30, 50, 60 jest technicznie nie uzasadnione i znacząco ogranicza możliwość zaoferowania konkurencyjnego rozwiązania. 4. Opis Zamawiającego Obsługa dysków 3.5 ” SAS HDD 3.5” SAS SED HDD 3.5” NL-SAS HDD 2.5” SAS SSD 2.5” SAS SED SSD 2.5” SAS HDD 2.5” SAS SED HDD 2.5” NL-SAS HDD Odwołujący wnosi o dokonanie zmian zapisów zgodnie ze wskazaniami poniżej: Obsługa dysków 3.5" NL-SAS HDD 2.5” SAS SSD 2.5” SAS SED SSD 2.5”SAS HDD 2.5” SAS SED HDD Wymagane przez Zamawiającego dyski 3.5” SAS HDD, 3.5” SAS SED HDD, 2.5” NLSAS HDD nie są produkowane oraz stosowane w macierzach dyskowych od kilku lat wiec wymaganie obsługi powyższych dysków jest nie zasadne i znacząco ogranicza możliwość zaoferowania konkurencyjnego rozwiązania. 5. Opis Zamawiającego Interfejsy 10 GbE iSCSl RJ-45 16Gb SFP+ Fibre Channel Urządzenie musi zapewniać możliwość dołożenia kart z portami 10GbE iSCSl SFP+, IGbE iSCSl RJ45 Odwołujący wnosi o zmianę zgodnie ze wskazaniami poniżej: Interfejsy 10 GbE iSCSl RJ-45 lub 16Gb SFP+ Fibre Channel Urządzenie musi zapewniać możliwość dołożenia kart z portami 10GbE iSCSl SFP+, 4-GbE-iSCS1-RJ45 Odwołujący wniósł o określenie jakiego rodzaju porty Zamawiający zamierza przeznaczyć na połączenie z serwerem gdyż macierz dyskowa o wymaganych parametrach nie jest urządzeniem pracującym samodzielnie i wymaga co najmniej jednego serwera do prawidłowej pracy. Wymaganie 2 rodzajów interfejsów tj. 10 GbE iSCSl RJ-45 oraz 16Gb SFP+ Fibre Channel służących do połączenia z serwerem za pomocą obu interfejsów jednocześnie jest technicznie niemożliwe do wykonania. Zatem według Odwołującego wymaganie dwóch rodzajów interfejsów jest bezpodstawne. Wykorzystywanie interfejsów IGbE iSCSl RJ45 w macierzy dyskowej jest rozwiązaniem bardzo archaicznym i mało wydajnym w stosunku do wymaganych powyżej interfejsów np. 10GbE ISCSI w związku z tym Odwołujący nie widzi zastosowania dla takiego wymagania. Powyższe wymagania znacząco ograniczają możliwość zaoferowania konkurencyjnego rozwiązania. 6. Opis Zamawiającego Funkcje a) Migawki, b) kolonowanie wolumenów, c) thin provisioning, d) zdalna replikacja, e) Windows VSS, f) Lista atrybutów dla dysków SCSI odpowiednik S.M.A.R.T. dla dysków SAS, g) LACP, h) Multi-pathing, i) trunking, j) obsługa Jumbo frame, k) narzędzie do sprawdzenia stanu nowo podłączonego dysku przed dodaniem go do wolumenu, l) przechowywanie wszystkich starych konfiguracji z możliwością przywrócenia ich na macierz. Odwołujący wnosi o dokonanie zmian zapisów zgodnie ze wskazaniami poniżej: Funkcje a) Migawki, b) kolonowanie wolumenów, c) thin provisioning, d) zdalna replikacja, e) Windows VSS, h) Multi-pathing, i) trunking, j) obsługa Jumbo frame, k) narzędzie do sprawdzenia stanu nowo podłączonego dysku przed dodaniem go do wolumenu, l) przechowywanie wszystkich starych konfiguracji z możliwością przywrócenia ich na macierz. Wykreślone powyżej funkcjonalności nie są funkcjami typowymi dla macierzy dyskowych Odwołujący nie widzi uzasadnienia wymagania takich funkcji. Powyższe wymagania znacząco ograniczają możliwość zaoferowania konkurencyjnego rozwiązania. 7. Opis Zamawiającego Wsparcie dla systemów a) Windows Server 2008, 2008 R2, 2012, 2012 R2, 2016 b) RHEL5, 6, 7 c) CentOS 6,7 d) Mac OS X 10.11 i nowsze Odwołujący wnosi o dokonanie zmian zapisów zgodnie ze wskazaniami poniżej: Wsparcie dla systemów a) Windows Server 2019, 2022 b) RHEL 7,8 , 8,2 Windows Server 2008, 2008 R2, 2012, 2012 R2 oraz RHEL 5, 6, 7 są archaicznymi systemami, które częściowo nie są już wspierane przez producenta oprogramowania lub w niedługim czasie przestana być wspierane przez producenta. Odwołujący nie widzi uzasadnienia dla certyfikacji oprogramowania które nie jest już dostępne w sprzedaży przy jednoczesnym założeniu że Zamawiający oczekuje nowych urządzeń. Dotyczy: Wymagań Ośrodka przetwarzania Danych oraz Backup Cloud (BC) do Serwerów model 1, 2, 3, 3a — załącznik nr 5B do SWZ pkt 5.1 — Wymogi dla Ośrodka Przetwarzania Danych oraz załącznik nr 1 Szczegółowa specyfikacja urządzeń, Odwołujący ponownie wskazuje, iż przedstawione przez Zamawiającego wymagania dają możliwość złożenia oferty i spełnienia wymagań SWZ wyłącznie przez jednego wykonawcę. Zamawiający określił bardzo szczegółowo wymagania w zakresie lokalizacji Ośrodka Przetwarzania Danych oraz o obiektach niebezpiecznych w rozumieniu stwarzania potencjalnego zagrożenia dla funkcjonowania Ośrodka Przetwarzania Danych. Biorąc pod uwagę wszystkie kryteria odległościowe określone przez Zamawiającego wynika że jedynym miejscem na Ośrodek Przetwarzania Danych jest Exea Data Center w Toruniu. To pozwala na domniemanie, iż kryteria wskazane przez Zamawiającego spełnia tylko jeden podmiot zlokalizowany w Toruniu. Co więcej, wskazać należy, iż określone przez Zamawiającego termin realizacji 30 dni jest nie realny przy aktualnej sytuacji na świecie oraz utrudnieniach z dostępnością do poszczególnych podzespołów urządzeń serwerowych oraz macierzy dyskowych. Realny termin realizacji wskazanych wynosi 180 dni. Odwołujący powołał się na wyrok KIO z dnia 14 czerwca 2021, w sprawie KIO 1125/21. Tym samym, zdaniem Odwołującego się, Zamawiający poprzez opis wymagań jakie stawia wykonawcom, naruszył przepisu PZP tj. przepis art. 16 pkt. 1 i 2) PZP oraz przepis art. 99 ust. 4 Pzp. Izba ustaliła co następuje: Izba ustaliła, że Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn.: Zakup i dostarczenie infrastruktury IT na potrzeby realizacji projektów, zgodnie z zapisami szczegółowego opisu przedmiotu zamówienia, stanowiącym załącznik nr 5A i 5B do SWZ oraz z projektem umowy stanowiącym załącznik nr 6, 6A, 6B, 6C do SWZ. Zamawiający dokonał podziału zamówienia na 2 części: Pakiet A - Zakup, dostarczenie i przekazanie do użytkowania licencji, zapór sieciowych typu UTM. Pakiet B - Zakup i dostarczenie serwerów, urządzeń do przechowywania i odczytu danych, urządzeń do skanowania kodów kreskowych, skanerów komputerowych, aparatów fotograficznych, usług przechowywania danych dla Partnerów Projektu „Infostrada Kujaw i Pomorza 2.0. Izba ustaliła, że w zakresie zakwestionowanym przez Odwołującego, w treści odwołania w sposób prawidłowy zostały przytoczone poszczególne wymagania Zamawiającego co do serwerów i macierzy. Izba w tym zakresie przyjmuje te opisy jako niesporny element stanu faktycznego, bez konieczności ich ponownego powtarzania w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Izbę. Izba zważyła co następuje: W pierwszej kolejności, Izba wskazuje, że z uwagi na uwzględnianie części zarzutów podniesionych przez Odwołującego, postępowanie odwoławcze podlegało częściowemu umorzeniu w zakresie wskazanym w sentencji wyroku. W zakresie w jakim Odwołujący podtrzymał swoje zarzuty, odwołanie podlegało oddaleniu. Należy wskazać na wstępie, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy Pzp przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Ust. 4 ustawodawca wskazał, że przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów. Izba podkreśla, że istotą zamówień publicznych jest stworzenia transparentnego, jasnego i przejrzystego modelu gospodarowania środkami publicznymi. Zamawiający w ramach zamówień publicznych nie rozporządzają własnym mieniem, wedle własnych osobistych preferencji czy powiazań, ale mieniem publicznym. Ustawodawca wyraźnie wskazuje, iż takie dysponowanie mieniem publicznymi, środkami publicznymi powinno mieć na celu dążenie do uzyskania zamówienia reprezentującego najlepszy możliwy stosunek jakości do ceny z perspektywy zaspokojenia potrzeb leżących w interesie publicznym (lokalnym). Konieczne jest przy tym zapewnienie, aby przy zaspokajaniu owych potrzeb publicznych zachowana była zasada wolności gospodarczej i możliwości dostępu do wykonywania zadań publicznych na niedyskryminacyjnych warunkach przez przedsiębiorców działających na rynku. Nie ulega również wątpliwości, że zamawiający może dopasować zamówienie do swoich obiektywnych potrzeb, ale te obiektywne potrzeby czy wymagania nie mogą sprowadzać się do określenia parametrów, które wskazują na jeden konkretny produkt. Należy jednak zaznaczyć, że takie potrzeby mogą powodować, że liczba wykonawców zdolnych do wykonania zamówienia będzie ograniczona. Fakt, że na rynku występują wykonawcy nieprodukujący danego przedmiotu zamówienia lub dla których jego realizacja jest utrudniona czy nieopłacalna, nie przesądza wcale o możliwości powstania naruszenia zasady uczciwej konkurencji. Dla stwierdzenia takiego naruszenia niezbędne jest zbadanie i ocena co najmniej kilku okoliczności związanych z danym zamówieniem, w szczególności takich jak kształt rynku, którego zamówienie dotyczy oraz skutków ograniczenia konkurencji dla ilości potencjalnych wykonawców mogących ubiegać się o uzyskanie zamówienia, i z drugiej strony waga potrzeb zamawiającego, których realizacji takie ograniczenie służy. Uwzględniając powyższe postulaty, Izba stwierdza, że Odwołujący nie wykazał zasadności zarzutów wskazanych w odwołaniu. Na wstępie Izba wskazuje, że to treść odwołania oraz wskazane przez wykonawcę okoliczności faktyczne potwierdzające zasadność naruszenia określonych przepisów ustawy Pzp i stanowią podstawę do wydania rozstrzygnięcia przez Izbę. To Odwołujący dobiera spektrum okoliczności faktycznych, z których wywodzi zasadności naruszenia przepisów ustawy. Nie może być tak, że zasadność zarzutów Odwołujący upatruje wyłącznie w oparciu o jednozadaniowe stwierdzenia, że postanowienia SWZ ograniczają konkurencje. Jest oczywistym dla Izby, że możliwość wykazania szeregu okoliczności faktycznym wymaga dużego zaangażowania wykonawcy w procesie badania i analizy wymagań Zamawiającego w świetle uwarunkowaniach rynkowych. Jednakże wykonawca jako profesjonalista działający w obszarze w którym ubiega się o zamówienie, w oparciu o swoją profesjonalną wiedze i doświadczenie zobowiązany jest podjąć inicjatywę dowodową w celu wykazania zasadności swoich twierdzeń. Takie działanie wykonawcy odwołującego jest skorelowane z art. 534 ust. 1 ustawy - Strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody do stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Dowody na poparcie swych twierdzeń lub odparcie twierdzeń strony przeciwnej strony i uczestnicy postępowania odwoławczego mogą przedstawiać aż do zamknięcia rozprawy. Przepis ten nakłada na Strony postępowania obowiązek, który zarazem jest uprawnieniem Stron, wykazywania dowodów na stwierdzenie faktów, z których wywodzą skutki prawne. Postępowanie przed Izbą stanowi postępowanie kontradyktoryjne, czyli sporne a z istoty tego postępowania wynika, że spór toczą Strony postępowania i to one mają obowiązek wykazywania dowodów, z których wywodzą określone skutki prawne. Powołując w tym miejscu regulację art. 8 ustawy do czynności podejmowanych przez zamawiającego i wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej przechodząc do art. 6 Kodeksu cywilnego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne należy wskazać, iż właśnie z tej zasady wynika reguła art. 534 ust 1 ustawy. Przepis art. 6 Kodeksu cywilnego wyraża dwie ogólne reguły, a mianowicie wymaganie udowodnienia powoływanego przez stronę faktu, powodującego powstanie określonych skutków prawnych oraz usytuowanie ciężaru dowodu danego faktu po stronie osoby, która z faktu tego wywodzi skutki prawne; ei incubit probatio qui dicit non qui negat (na tym ciąży dowód kto twierdzi a nie na tym kto zaprzecza). W analizowanym stanie faktyczny, Odwołujący zarzucił Zmawiający dokonanie nieprawidłowego opisu przedmiotu zamówienia, wskazując, że zestawienie poszczególnych parametrów wymaganych przez Zamawiającego umożliwia zaoferowanie wyłącznie produktów jednego producenta. W treści odwołania wykonawca nie zawarł jednak żadnej argumentacji, żadnych analiz ani nie powołał się na żadne dowody potwierdzające zasadność swoich twierdzeń. Treść poszczególnych zarzutów Odwołującego sprowadzała się do opisania poszczególnych parametrów kwestionowanych w SWZ oraz wskazania żądanej zmiany. Odwołujący w żaden sposób nawet nie uprawdopodobnił twierdzenie, że zestawienie wymagań Zmawiającego powoduje, iż możliwe jest zaoferowanie urządzeń tylko jednego producenta. Takie okoliczności, zdaniem Izby, Odwołujący mógł wykazać, chociażby poprzez przedłożenie na rozprawie lub wraz z odwołaniem zestawienia parametrów technicznych urządzeń dostępnych na rynku. Wykonawcy wielokrotnie właśnie poprzez zestawienie cech technicznych produktów dostępnych na rynku uprawdopodabniają zarzut dotyczący możliwości zaoferowania urządzeń jednego producenta. Odwołujący złożył na rozprawie jako dowód oświadczenie Dell Technologies z dnia 6 czerwca 2022 r. Izba wskazuje po pierwsze, że kopia dokumentu nie została potwierdza za zgodność z oryginałem. Po drugie, Izbie nie zostało w żaden sposób wykazane, kim są osoby, które podpisały elektronicznie dokument. W treści dokumentu brak jest identyfikacji stanowiska jakie osoby te zajmują w spółce Dell Technologies. Po trzecie, w treści oświadczenia nie ma żadnego uzasadnienia przedstawionych wniosków. Nawet gdyby hipotetycznie uznać, że osoby które podpisały się pod oświadczeniem posiadały wiedzę dotycząca parametrów technicznych innych urządzeń niż DELL, to takie oświadczenie winno zawierać jakiekolwiek uzasadnienie przyjętych wniosków. Ponadto, Izba podkreśla, że wnioskowany przez Odwołującego dowód z opinii biegłego nie może zastępować inicjatywy dowodowej samego wykonawcy. Wykonawca jako profesjonalista formułując zarzuty w odwołaniu winien w pierwszej kolejności uprawdopodobnić iż zasadność, czego zdaniem Izby, Odwołujący nie uczynił. Izba podkreśla również, że nawet gdyby na podstawie złożonego oświadczenia przyjąć, że nie ma możliwości zaoferowania urządzeń firmy DELL, to taka okoliczność sama w sobie nie stanowi naruszenia art. 99 ust. 4 ustawy Pzp. Odwołujący wyjaśnił podczas rozprawy, że oferuje sprzęt nowszej generacji i nie jest zrozumiałym dla niego dlaczego Zamawiający wymaga sprzętu o gorszych parametrach niż dostępne na rynku i oferowane chociażby przez spółkę Dell. Izba zaznacza, że to Zamawiający określa swoje potrzeby jakie mają zostać zrealizowane w ramach danego postępowania przetargowego, mając na uwadze istniejące uwarunkowania. Jak wyjaśnił Zamawiający przedmiot zamówienia zostanie przekazany do 76 partnerów, którzy posiadają już określone zaplecze techniczne. Określając wymagania Zamawiający musiał wziąć pod uwagę zatem istniejące uwarunkowania u Partnerów. Nie oczkuje więc sprzętu najnowszego, ale takiego który będzie kompatybilny ze sprzętem funkcjonującym u Partnerów. Zamawiający również wskazał, że według jego wiedzy co najmniej 3 innych producentów może zaoferować urządzenia w przedmiotowym postępowaniu. Zamawiający wyjaśnił również znaczeni parametrów, które zostały zakwestionowane przez Odwołującego. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów, Izba wskazuje co następuje: 1) Sloty, rozszerzenia - brak uzasadnienia merytorycznego zarzutu. Zarzut został oparty na jednozdaniowym stwierdzeniu, iż możliwe jest zaoferowanie jednego urządzenia, bez jakikolwiek analizy i argumentacji. 2) Porty - brak uzasadnienia merytorycznego zarzutu. Zarzut został oparty na jednozdaniowym stwierdzeniu, iż możliwe jest zaoferowanie jednego urządzenia, bez jakikolwiek analizy i argumentacji. 3) Wspierane systemy operacyjne i certyfikacja systemów - Zamawiający wyjaśnił konieczność wymagania również możliwości obsługi starszych systemów. Odwołujący nie wykazał, że możliwe jest zaoferowania tylko jednego urządzenia. 4) Pamięć RAM - brak uzasadnienia merytorycznego zarzutu. Zarzut został oparty na jednozdaniowym stwierdzeniu, iż możliwe jest zaoferowanie jednego urządzenia, bez jakikolwiek analizy i argumentacji. 5) Kontrolery - brak uzasadnienia merytorycznego zarzutu. Zarzut został oparty na jednozdaniowym stwierdzeniu, że żądanie jest nieuzasadnione i ogranicza konkurencję. Zmawiający wyjaśnił zasadność wymaganych funkcjonalności. 6) Obsługa RAID - brak uzasadnienia merytorycznego zarzutu. Zarzut został oparty na jednozdaniowym stwierdzeniu, że żądanie jest nieuzasadnione i ogranicza konkurencję. Zamawiający wyjaśnił zasadność wymaganej funkcjonalności. 7) Interfejsy - stanowisko Odwołującego sprawdzało się do twierdzenia, że żądanie Zamawiającego jest archaiczne i mało wydajne. Zdaniem Izby takie stanowisko nie może być uznane za wystraczające uzasadnienie zarzutu. 8) Funkcje - brak uzasadnienia merytorycznego zarzutu. Zarzut został oparty na jednozdaniowym stwierdzeniu, iż możliwe jest zaoferowanie jednego urządzenia, bez jakikolwiek analizy i argumentacji. Tym samym, wobec lakonicznego stanowiska Odwołującego wyrażanego w odwołaniu, braku złożenia dowodów, które uprawdopodabniających naruszenie konkurencji, Izba oddalała odwołanie w/w zakresie. Izba uznała również, że brak jest podstawy do zamiany terminu złożenia ofert w postępowaniu. Żądanie Odwołującego zostało oparte na ogólnym twierdzeniu, że w związku z sytuacją na świecie i ograniczoną dostępnością do poszczególnych podzespołów urządzeń nie będzie możliwe zrealizowanie zamówienia w terminie określonym przez Zamawiającego. Izba wskazuje, że oczywiście ogólna sytuacja na świecie związana z pandemią czy konfliktami zbrojnymi może wywierać negatywny wpływ na możliwość terminowego zrealizowania zamówienia. Tym niemniej jednak nie można uznać żądania Odwołującego za zasadne wyłącznie na podstawie jednozdaniowego stwierdzenia, że takie okoliczności mają wpływ na termin realizacji zamówienia. Jeśli rzeczywiście Odwołujący ma wiedzę, iż producenci nie są w stanie dostarczyć wymaganego sprzętu w terminie określonym przez Zmawiającego, to taką okoliczność winien wykazać odpowiednimi dowodami, chociażby oświadczaniem producenta czy dostawcy. Wobec braku przedłożenia jakichkolwiek dowodów w tym zakresie, Izba uznała żądanie za niezasadne. Mając na uwadze powyższe, Izba orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 557 oraz art. 574 ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 oraz § 8 ust. 2 pkt 1 . Przewodniczący:............................ 22 …Pełnienie funkcji Inżyniera Projektu dla robót budowlanych obejmujących wybudowanie budynków mieszkalnych wraz z infrastrukturą i małą architekturą przy: ul. Cienistej - Część 1, ul. Malczewskiego - Część 2
Zamawiający: Gdańską Infrastrukturę Społeczną Sp. z o.o.…Sygn. akt: KIO 1405/19 POSTANOWIENIE z dnia 26 lipca 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Katarzyna Odrzywolska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron oraz uczestników postępowania odwoławczego w dniu 26 lipca 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu w dniu 22 lipca 2019 r. przez wykonawcę: Multiconsult Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Gdańską Infrastrukturę Społeczną Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku postanawia: 1. umorzyć postępowanie odwoławcze; 2. nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy: Multiconsult Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kwoty 7 500 zł. 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy), stanowiącej kwotę uiszczonego wpisu. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) na niniejsze postanowienie - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Gdańsku. Przewodniczący: Sygn. akt: KIO 1405/19 Postępowanie o udzielnie zamówienia publicznego prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Pełnienie funkcji Inżyniera Projektu dla robót budowlanych obejmujących wybudowanie budynków mieszkalnych wraz z infrastrukturą i małą architekturą przy: ul. Cienistej - Część 1, ul. Malczewskiego - Część 2", nr sprawy nadany przez zamawiającego 5/A/2019 (dalej „postępowanie” lub „zamówienie”), o wartości poniżej kwot wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) - dalej „ustawa Pzp” zostało wszczęte ogłoszeniem w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 4 lipca 2019 r. pod numerem 568958-N-2019 przez Gdańską Infrastrukturę Społeczną Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku (dalej „zamawiający”). W dniu 16 lipca 2019 r. zamawiający, za pośrednictwem poczty elektronicznej, poinformował odwołującego o wyborze oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: J. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą JTG CONSULTING J. G. z siedzibą w Gdańsku oraz P. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą NOVACON P. N. z siedzibą w Kartuzach (dalej zwanych: „Konsorcjum"). W tym samym dniu informacja o wyborze oferty Konsorcjum została opublikowana na stronie internetowej zamawiającego. W dniu 22 lipca 2019 r. wykonawca: Multiconsult Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (zwany dalej „odwołującym”), na podstawie art. 179 ust. 1 w zw. z art. 180 ust. 2 pkt 6 ustawy Pzp wniósł odwołanie od niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności podjętych przez zamawiającego w postępowaniu polegających na: 1. wyborze oferty złożonej przez Konsorcjum pomimo, że Konsorcjum: (i) podlegało wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp, ewentualnie na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp; (ii) nie wykazało spełnienia warunków udziału w postępowaniu; 2. zaniechań zamawiającego w toku postępowania, polegających na: zaniechaniu wykluczenia Konsorcjum z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp, ewentualnie na zaniechaniu wykluczenia Konsorcjum z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp; 3. zaniechaniu odrzucenia oferty Konsorcjum, które podlegało wykluczeniu z postępowania; 4. zaniechaniu wezwania Konsorcjum do uzupełnienia informacji o podstawie dysponowania przez Konsorcjum osobami wskazanymi w Załączniku nr 5a i 5b do oferty tj. informacji o podstawie do dysponowania przez Konsorcjum osobami kierowanymi, zgodnie z oświadczeniem Konsorcjum wyrażonym w ww. dokumentach, do realizacji zamówienia stanowiącego przedmiot postępowania (wymóg przedstawienia ww. informacji wynika wprost z zapisu zamieszczonego w punkcie 4.2 pkt 2 Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia - dalej „SIWZ”); 5. zaniechaniu wezwania Konsorcjum do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie warunku udziału w postępowaniu, w zakresie wymaganego przez zamawiającego doświadczenia tj. warunku opisanego w punkcie 1.2.1 lit. (b) SIWZ. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy Pzp: a) art. 91 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp (ewentualnie w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp) oraz art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp, poprzez wybór oferty Konsorcjum jako oferty najkorzystniejszej w sytuacji, w której Konsorcjum podlegało wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp (ewentualnie na postawie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp) i nie wykazało spełnienia warunków udziału w postępowaniu; b) art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp, poprzez jego niezastosowanie pomimo, iż Konsorcjum przedstawiło informacje wprowadzające zamawiającego w błąd, mające istotny wpływ na decyzje podjęte przez zamawiającego w toku postępowania, tj. na wybór oferty Konsorcjum; ewentualnie na wypadek nieustalenia/ nieuznania przez Izbę ziszczenia się przesłanek z art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp zarzucił jak w punkcie c) poniżej: c) art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp, poprzez jego niezastosowanie pomimo, iż Konsorcjum przedstawiło informacje wprowadzające zamawiającego w błąd, mające istotny wpływ na decyzje podjęte przez zamawiającego w toku postępowania, tj. na wybór oferty Konsorcjum; ewentualnie, na wypadek nieuwzględnienia zarzutu wskazanego w punkcie b) i/lub c) powyżej, zgłosił zarzuty jak niżej: d) art. 26 ust. 3 ustawy Pzp oraz art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie ich zastosowania tj. zaniechanie wezwania wykonawcy do złożenia informacji o podstawie do dysponowania osobami wskazanymi w Załączniku nr 5a i 5b do złożonej oferty, zgodnie z wymaganiem zawartym w punkcie 4.2 ppkt 2 SIWZ w toku oceny i badania ofert, przed wyborem oferty Konsorcjum jako oferty najkorzystniejszej; e) art. 26 ust. 3 ustawy Pzp oraz art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie ich zastosowania tj. zaniechanie wezwania wykonawcy do złożenia dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu w zakresie wymaganej zdolności zawodowej, w sposób opisany w punkcie 1.2.1 lit. (b) SIWZ. Wskazując powyższe odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności wyboru oferty Konsorcjum; 2. wykluczenia Konsorcjum z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp i odrzucenia oferty Konsorcjum na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, ewentualnie wykluczenia Konsorcjum z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp i odrzucenia oferty Konsorcjum na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp; ewentualnie, na wypadek nieuwzględnienia wniosku wskazanego w punkcie powyżej, wniósł o: 3. unieważnienie czynności badania i oceny ofert oraz dokonanie ponownego badania i oceny ofert; 4. wezwanie Konsorcjum do uzupełnienia dokumentów na potwierdzenie spełnienia warunków udziału w postępowaniu w zakresie wymaganej zdolności zawodowej i technicznej tj. wezwanie do przedłożenia informacji o podstawie dysponowania przez Konsorcjum osobami wskazanymi w Załączniku nr 5a i 5b do złożonej oferty oraz o wezwanie Konsorcjum do przedstawienia dokumentów potwierdzających, iż zgodnie z wymaganiem punktu 1.2.1 lit. (b) jeden z wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie spełnia postawiony w postępowaniu warunek w zakresie wymaganej zdolności zawodowej. Zamawiający w dniu 22 lipca 2019 r., zgodnie z dyspozycją art. 185 ust. 1 ustawy Pzp, poinformował o wniesieniu odwołania, przekazując kopię odwołania wykonawcom uczestniczącym w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego za pośrednictwem poczty elektronicznej, wzywając uczestników postępowania do wzięcia udziału w postępowaniu odwoławczym. Termin na zgłoszenie przystąpienia, zgodnie z art. 185 ust. 2 ustawy Pzp, upłynął w dniu 25 lipca 2019 r. Do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca. Zamawiający, wobec wniesienia odwołania do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w dniu 26 lipca 2019 r. poinformował o uwzględnieniu w całości zarzutów podniesionych w odwołaniu oraz o tym, że unieważni czynność wyboru oferty najkorzystniejszej i dokona powtórnej oceny ofert. Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że odpowiedź na odwołanie, zawierająca oświadczenie zamawiającego o uwzględnieniu złożonego odwołania w całości, została podpisana przez osobę umocowaną, w konsekwencji czego uznała, że zachodzą przesłanki określone w art. 186 ust. 2 ustawy Pzp i umorzyła postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt: KIO 1405/ 19. Postanowienie zostało ogłoszone poprzez jego wywieszenie na tablicy ogłoszeń w trybie § 32 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1092 ze zm.). Na podstawie art. 186 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp oraz § 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 972), Izba orzekła o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych całej kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. Przewodniczący: ................................. 5 …lub "Pzp" – postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na
Zamawiający: Komendę Główną Policji z siedzibą w Warszawie przy ul. Puławskiej 148/150…Sygn. akt:KIO 2672/20 KIO 2673/20 KIO 2675/20 WYROK z dnia 20 listopada 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Ewa Kisiel Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie, w Warszawie w dniach: 4 i 16 listopada 2020 r. odwołań, wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 października 2020 r. przez: A.wykonawcę Grupa E Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Piwnej 32 (sygn. akt KIO 2672/20); B.wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. SUNTAR Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie przy ul. Boya Żeleńskiego 5B, 2. Egida IT Solutions Sp. z. o.o. z siedzibą w Warszawie przy ul. Władysława Niegolewskiego 17 (sygn. akt KIO 2673/20); C.wykonawcę IT Punkt Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej przy ul. Szyb Walenty 26A (sygn. akt KIO 2675/20); w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Komendę Główną Policji z siedzibą w Warszawie przy ul. Puławskiej 148/150; przy udziale: -wykonawcy Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 2672/20, KIO 2673/20 i KIO 2675/20 po stronie zamawiającego; -wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7, zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 2672/20 i KIO 2675/20 po stronie zamawiającego; -wykonawcy NTT Technology Sp. z o.o. z siedzibą w Zakręcie przy ul. Trakt Brzeski 89, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 2672/20, KIO 2673/20 i KIO 2675/20 po stronie zamawiającego; -wykonawcy GRUPA E Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Piwnej 32, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 2673/20 i KIO 2675/20 po stronie odwołującego; -wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. SUNTAR Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie przy ul. Boya Żeleńskiego 5B, 2. Egida IT Solutions Sp. z. o.o. z siedzibą w Warszawie przy ul. Władysława Niegolewskiego 17, zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 2672/20 i KIO 2675/20 po stronie odwołującego orzeka: 1. I. Umarza postępowanie odwoławcze: A) w sprawie o sygn. akt KIO 2672/20 w zakresie zarzutów zawartych w odwołaniu: -w pkt V lit. a) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp dotyczącym oferty wykonawcy Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83 oraz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7 w zakresie portów USB, -w pkt V lit. c) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 91 ust. 1 Pzp dotyczącym oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7, -w pkt V lit. e) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 26 ust. 3 Pzp dotyczącym wykonawcy Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83, -w pkt V lit. f) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 3 Pzp dotyczącym wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7; B) w sprawie o sygn. akt KIO 2673/20 w zakresie zarzutów zawartych w odwołaniu: -w pkt 1) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp dotyczącym oferty wykonawcy Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83oraz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7 w zakresie portów USB, -w pkt 2) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 91 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp dotyczącym oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7; C) w sprawie o sygn. akt KIO 2675/20 w zakresie zarzutów zawartych w odwołaniu: -w pkt 2) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 8 ust. 1 i 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji dotyczącym wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7, -w pkt 3) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 91 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp dotyczącym oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7, -w pkt 4) odnoszącym się do naruszenia przez Zamawiającego art. 26 ust. 3 Pzp dotyczącym wykonawcy Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83. II. Uwzględnia odwołania w sprawach o sygn. akt KIO 2672/20, KIO 2673/20, KIO 2675/20 w zakresie zarzutów naruszenia przez Zamawiającego przepisu art. 91 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp i nakazuje zamawiającemu Komendzie Głównej Policji z siedzibą w Warszawie przy ul. Puławskiej 148/150: a)unieważnienie wyboru oferty najkorzystniejszej, b)dokonanie ponownej oceny ofert połączone z: -przyznaniem wykonawcy Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83 w kryterium - Certyfikat TCO lub równoważny dla komputera typ 3 - typu AIO 0 punktów, -przyznaniem wykonawcy NTT Technology Sp. z o.o. z siedzibą w Zakręcie przy ul. Trakt Brzeski 89 w kryterium - Certyfikat TCO lub równoważny dla komputera typ 1 - biurowe oraz typ 2 - wydajne - 0 punktów. III. W pozostałym zakresie oddala odwołania o sygn. akt KIO 2672/20, KIO 2673/20 i KIO 2675/20. 2. Kosztami postępowania obciąża wykonawców: Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83 oraz NTT Technology Sp. z o.o. z siedzibą w Zakręcie przy ul. Trakt Brzeski 89 i: 2.1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 45 000 zł 00 gr (słownie: czterdzieści pięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną odpowiednio przez wykonawców: 1. Grupa E Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Piwnej 32 (sygn. akt KIO 2672/20) w kwocie 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), 2. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. SUNTAR Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie przy ul. Boya Żeleńskiego 5B, 2. Egida IT Solutions Sp. z. o.o. z siedzibą w Warszawie przy ul. Władysława Niegolewskiego 17 (sygn. akt KIO 2673/20)w kwocie 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), 3) IT Punkt Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej przy ul. Szyb Walenty 26A (sygn. akt KIO 2675/20) w kwocie 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), tytułem wpisów od odwołań; 2.2zasądza od wykonawców: Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83 oraz NTT Technology Sp. z o.o. z siedzibą w Zakręcie przy ul. Trakt Brzeski 89 na rzecz odwołującego Grupa E Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Piwnej 32 (sygn. akt KIO 2672/20) kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy), w tym w częściach równych każdy z wykonawców po 9 300 zł 00 gr 00 (słownie: dziewięć tysięcy trzysta złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu uiszczenia wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika; 2.3zasądza od wykonawców: Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83 oraz NTT Technology Sp. z o.o. z siedzibą w Zakręcie przy ul. Trakt Brzeski 89 na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. SUNTAR Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie przy ul. Boya Żeleńskiego 5B, 2. Egida IT Solutions Sp. z. o.o. z siedzibą w Warszawie przy ul. Władysława Niegolewskiego 17 (sygn. akt KIO 2673/20) kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy), w tym w częściach równych każdy z wykonawców po 9 300 zł 00 gr 00 (słownie: dziewięć tysięcy trzysta złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu uiszczenia wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika; 2.4zasądza od wykonawców: Immitis Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83 oraz NTT Technology Sp. z o.o. z siedzibą w Zakręcie przy ul. Trakt Brzeski 89 na rzecz odwołującego IT Punkt Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej przy ul. Szyb Walenty 26A (sygn. akt KIO 2675/20) kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy), w tym w częściach równych każdy z wykonawców po 9 300 zł 00 gr 00 (słownie: dziewięć tysięcy trzysta złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu uiszczenia wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:………………..……….……. Sygn. akt: KIO 2672/20 KIO 2673/20 KIO 2675/20 UZASADNIENIE Komenda Główna Policji z siedzibą w Warszawie przy ul. Puławskiej 148/150 (dalej: „Zamawiający” lub „KGP”), prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 j.t.) – zwanej dalej "ustawą" lub "Pzp" – postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na „Zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem na potrzeby funkcjonariuszy i pracowników Policji w ramach umowy ramowej". Szacunkowa wartość przedmiotowego zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 4 marca 2020 r. pod numerem 2020/S 045-106139. W dniu 6 października 2020 r. Zamawiający przesłał wykonawcom ubiegającym się o udzielenie zamówienia informacje o wyborze ofert najkorzystniejszych, za które zostały uznane oferty następujących wykonawców: 1.IMMTTIS Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy przy ul. Dworcowej 83 (dalej: „IMMITTS”, „Immitis” lub „Przystępujący 1”) – 94,85 pkt, 2.wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. MBA System Sp. z o.o., 2. MBA System Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie przy ul. Odlewniczej 7 (dalej: „MBA System” lub „Konsorcjum MBA” lub „Przystępujący 2”) – 94,63 pkt, 3.NTT Technology Sp. z o.o. z siedzibą w Zakręcie, ul. Trakt Brzeski 89 (dalej: „NTT Technology” lub „Przystępujący 3”) – 94,16 pkt. KIO 2672/20 W dniu 16 października 2020 r. wykonawca Grupa E Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach przy ul. Piwnej 32 (dalej: „Odwołujący” lub „Grupa E”) wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wobec: 1.wyboru jako najkorzystniejszej ofert wykonawców: IMMITIS, MBA Systems i NTT Technology, 2. zaniechania odrzucenia ofert wykonawców: IMMITIS oraz MBA System; 3.zaniechania wykluczenia wykonawców: IMMITIS oraz MBA System z udziału w postępowaniu; 4.bezpodstawnego przyznania wykonawcom: IMMITIS oraz MBA System punktów w kryterium: Certyfikat TCO lub równoważny dla komputera typ 3 AIO; 5.bezpodstawnego przyznania wykonawcy NTT Technology punktów w kryteriach: certyfikat TCO lub równoważny dla komputera typ 1 biurowe oraz typ 2 wydajne; 6.zaniechania wezwania wykonawcy IMMITIS do uzupełnienia wykazu dostaw; 7.zaniechanie ujawnienia oraz udostępnienia wyjaśnień MBA System z dnia 3 września 2020 r. Czynnościom i zaniechaniom Zamawiającego Odwołujący stawiał następujące zarzuty naruszenia: 1.art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty IMMITIS oraz MBA System z uwagi na ich sprzeczność z treścią SIW Z w zakresie typu zaoferowanego komputera w zakresie, w jakim Zamawiający wymagał zaoferowania komputera AIO oraz niezgodności w zakresie portów USB; 2.art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp przez zaniechanie wykluczenia wykonawców IMMITIS oraz MBA System z udziału w postępowaniu, mimo że wykonawcy Ci w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawili informacje wprowadzające w błąd Zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia; 3.art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 91 ust. 1 Pzp przez bezpodstawne przyznanie wykonawcom IMMITIS oraz MBA System punktów w kryterium certyfikat TCO lub równoważny dla komputera typ 3 AIO, mimo że wykonawcy winni otrzymać w tym kryterium 0 pkt; 4.art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 91 ust. 1 Pzp przez bezpodstawne przyznanie wykonawcy NTT Technology punktów w kryteriach certyfikat TCO lub równoważny dla komputera typ 1 biurowe oraz typ 2 wydajne, mimo że wykonawca ten winien otrzymać w tych kryteriach po 0 pkt; 5.art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 26 ust. 3 Pzp przez zaniechanie wezwanie wykonawcy IMMITIS do uzupełnienia wykazu wykonanych dostaw, bowiem przedłożone przez niego wyjaśnienia w zakresie dostawy wykonanej w ramach konsorcjum nie potwierdzają spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznych i zawodowych; 6.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 i 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez zaniechanie ujawnienia i udostępnienia Odwołującemu wyjaśnień wykonawcy MBA System z dnia 3 września 2020 r., mimo że wykonawca ten nie wykazał zaistnienia przesłanek do objęcia wskazanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa. Wskazując na powyższe, Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu, aby: 1.dokonał unieważnienia wyboru ofert wykonawców: IMMITIS, MBA System oraz NTT Technology, jako najkorzystniejszych w postępowaniu; 2.dokonał ponownego badania i oceny ofert, w tym: a)odrzucił ofertę IMMITIS z uwagi na jej sprzeczność z treścią SIWZ; b)odrzucił ofertę MBA System z uwagi na jej sprzeczność z treścią SIWZ; c)wykluczył z postępowania wykonawcę IMMITIS z uwagi na przedstawienie w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa informacji wprowadzających w błąd Zamawiającego, mogących mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia; d)wykluczył z postępowania wykonawcę MBA System z uwagi na przedstawienie w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa informacji wprowadzających w błąd Zamawiającego, mogących mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia; e)przyznał wykonawcom: IMMITIS, MBA System 0 punktów w kryterium certyfikat TCO lub równoważny dla komputera typ 3 AIO; f)przyznał wykonawcy: NTT Technology po 0 punktów w kryteriach certyfikat TCO lub równoważny dla komputera typ 1 biurowe oraz typ 2 wydajne; g)wezwał wykonawcę IMMITIS do wykazania spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej i zawodowej, h)udostępnił i przekazał Odwołującemu wyjaśnienia wykonawcy MBA System z dnia 3 września 2020 r., bowiem wykonawca ten nie wykazał przesłanej do objęcia wyjaśnień tajemnicą przedsiębiorstwa. W treści uzasadnienia Odwołujący podnosił: 1.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Odwołujący stwierdził, że niezgodność oferty z treść SIWZ ma miejsce w odniesieniu do dwóch kwestii: a)Wymagane porty USB W ocenie Odwołującego mając na uwadze wszystkie wymagania postawione przez Zamawiającego w odniesieniu do komputerów typ 1 biurowe oraz typ 2 wydajne wykonawcy zobowiązani byli do zaoferowania komputerów posiadających m.in. 4 x USB 3.0 lub 6 x USB 3.0 na tylnym panelu. Lenovo ThinkCentre M720t posiada na panelu tylnym jedynie 4 x USB 2.0, brak jest wyprowadzonych z płyty portów typu 3.0 na tylnym panelu. Z treści wyjaśnień wykonawców złożonych w toku postępowania wynika, że nie kwestionują oni faktu niespełnienia tego wymagania rozumianego literalnie, jako konieczność posiadania, co najmniej 4 portów USB 3.0 z tyłu obudowy, kwestionując jedynie wykładnię tego postanowienia, która w przypadku sposobu rozumienia zaprezentowanego w wyjaśnieniach nie ma jakiegokolwiek sensu i stoi w sprzeczność z wykładnią, w ramach, której należałoby uwzględnić również zmiany tego zapisu dokonane przed upływem terminu składania ofert. Mając na uwadze powyższe Odwołujący stwierdził, że oferta IMMITIS oraz MBA System we wskazanym zakresie jest niezgodna z treścią SIWZ. b)Typ zaoferowanego komputera Odwołujący podniósł, że nie ulegało wątpliwości, że Zamawiający wymagał zaoferowania w ramach oferty w odniesieniu do komputerów typ 3 - komputerów typu AIO, czyli All-In-One. Wykonawcy IMMITIS oraz MBA System zaoferowali zamiast komputera AIO, dwa urządzenia Lenovo (minikomputer) + Lenovo Lenovo 27" Tiny-In-One (monitor), które będą mógłby być połączone dopiero po przekazaniu ich własności Zamawiającemu - rozwiązanie to sam producent opisuje, jako TIO, a nie AIO (jednocześnie oferując w ramach swojej oferty komputery AIO). Zdaniem Odwołującego w przypadku pojęć tak oczywistych dla profesjonalnych uczestników rynku Zamawiający nie musiał precyzować pojęcia AIO. Pojęcie to winno być oczywiste dla wykonawców biorących udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Jeśli wykonawcy chcieli zaoferować inne rozwiązanie (podobne do rozwiązania AIO) to winni byli w tym zakresie skierować do Zamawiającego stosowne pytanie o wyjaśnieni treści SIW Z. Wykonawcy zaniechali jednak skorzystania z przysługujących im uprawnień, aby obecnie nadużywając przysługujących wykonawcy praw (powołując się na wątpliwości interpretacyjne) zawrzeć umowę z Zamawiającym. Odwołujący wyjaśniał, że wskazani wykonawcy w toku wyjaśnień powołują się na definicję komputera AIO pochodzącą z Wikipedii. Jeśli zatem w ocenie wykonawców definicja przez nich przytoczona jest wiążąca to celowo zaoferowali oni dwa urządzenia, (których połączenie będzie miało miejsce dopiero po przekazaniu własności urządzeń na rzecz Zamawiającego - w treści oferty zaoferowano dwa urządzenia), które nie zostały umieszczone w jednej obudowie komputera. W konsekwencji Odwołujący stwierdził, że oferta IMMITIS oraz MBA System we wskazanym zakresie jest niezgodna z treścią SIW Z, bowiem zaoferowano zamiast komputera typu AIO, dwa urządzenia, których połączenie może nastąpić dopiero po przekazaniu ich własności Zamawiającemu. 2.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp. W ocenie Odwołującego wykonawcy IMMITIS oraz MBA System celowo wprowadzili Zamawiającego w błąd oświadczając w formularzu oferty oraz złożonych wyjaśnieniach, że zaoferowane przez nich dwa urządzenia stanowią komputer typu AIO. Już tylko z tej przyczyny ww. wykonawcy wprowadzili Zamawiającego w błąd. Ponadto w treści formularza oferty wykonawcy IMMITIS oraz MBA System celowo oświadczyli, że zaoferowane przez nich dwa urządzenia posiadają, jako komputer certyfikat TCO. Odwołujący stał na stanowisku, że Zamawiający jednoznacznie określił, że to oferowany komputer ma posiadać certyfikat TCO. Wskazani wykonawcy nie zaoferowali komputera typu AIO a dwa odrębne urządzenia, (które miałyby zostać połączone dopiero po przekazaniu ich własności Zamawiającemu). Tym samym nawet gdyby przyjąć, tak jak wskazują to wykonawcy IMMITIS oraz MBA System, że zaoferowane przez nich urządzenia łącznie stanowią komputer typu AIO, (z czym Odwołujący się nie zgadzał) to winni oni wykazać posiadanie certyfikatu TCO dla tak klasyfikowanego przez siebie komputera. Połączenie zaoferowanych zaś urządzeń, które będą mogły być połączone dopiero po przekazaniu ich własności Zamawiającemu, nie posiada certyfikatu TCO łącznie, jako dla komputera, o czym wykonawcy Ci winni mieć pełnię wiedzy, a więc w ocenie Odwołującego w wyniku, co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa wprowadzili Zamawiającego w błąd. Jednocześnie Odwołujący wskazywał, że wykonawcy IMMITIS oraz MBA System nie mogą powoływać się na rozwiązanie równoważne w postaci posiadania certyfikaty TCO nie przez komputer typu AIO a osobno przez stację roboczą oraz monitor, bowiem nie wykazali w treści złożonej oferty, że odrębne posiadanie certyfikatów TCO może być uznane za równoważne certyfikatowi TCO posiadanemu przez komputer. W zakresie certyfikacji sam producent zaoferowanych urządzeń nie uznaje, że połączenie takie stanowi komputer typu AIO, bowiem nie dokonał w tym zakresie stosownej certyfikacji, zaś samo połączenie będzie mogło mieć miejsce dopiero po przeniesieniu własności urządzeń na rzecz Zamawiającego. 3.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 91 ust. 1 Pzp dotyczący wykonawców IMMITIS oraz MBA System. W ocenie Odwołującego Zamawiający jednoznacznie określił, że to oferowany komputer (komputer, jako całość, a nie jego elementy składowe) ma posiadać certyfikat TCO. Wskazani wykonawcy nie zaoferowali komputera typu AIO a dwa odrębne urządzenia, (które miałyby zostać połączone dopiero po przekazaniu ich własności Zamawiającemu). Tym samym nawet gdyby przyjąć, tak jak wskazują to wykonawcy IMMITIS oraz MBA System, że zaoferowane przez nich urządzenia łącznie stanowią komputer typu AIO, (z czym Odwołujący się nie zgadzał) to winni oni wykazać posiadanie certyfikatu TCO dla tak klasyfikowanego przez siebie komputera. Połączenie zaoferowanych zaś urządzeń nie posiada certyfikatu TCO łącznie, jako dla komputera, o czym wykonawcy Ci winni mieć pełnię wiedzy. Jednocześnie Odwołujący stwierdził, że wykonawcy IMMITIS oraz MBA System nie mogą powoływać się na rozwiązanie równoważne w postaci posiadania certyfikaty TCO nie przez komputer typu AIO a osobno przez stację roboczą oraz monitor, bowiem nie wykazali w treści złożonej oferty, że odrębne posiadanie certyfikatów TCO może być uznane za równoważne certyfikatowi TCO posiadanemu przez komputer. W zakresie certyfikacji sam producent zaoferowanych urządzeń nie uznaje, że połączenie taki stanowi komputer typu AIO, bowiem nie dokonał w tym zakresie stosownej certyfikacji. 4.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 91 ust. 1 Pzp dotyczący wykonawcy NTT Technology. Odwołujący stwierdził, że wykonawca NTT Technology w treści formularza oferty wskazał, że oferowany przez niego komputery typ 1 biurowe oraz typ 2 wydajne nie posiadają certyfikatu TCO, oświadczając jednocześnie, iż spełniają one wymagania równoważności opisane przez Zamawiającego. Tego typu oświadczenie w ocenie Odwołującego nie może zostać uznane, za wymagane przez Zamawiającego wykazanie spełnienia kryteriów równoważności. W ocenie Odwołującego wykonawcy, który chciałby uzyskać punktu w oparciu o rozwiązania równoważne zobowiązany byłby do odniesienia się do każdego z warunków równoważności opisanego przez Zamawiającego. W ocenie Odwołującego wykonawca NTT Technology nie wykazał spełnienia warunków równoważności (wraz z ofertą) a co za tym idzie Zamawiający w bezpodstawny sposób przyznał temu wykonawcy po 4 pkt w ramach kryteriów oceny oferty K4 oraz K5. 5.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 26 ust. 3 Pzp. W ocenie Odwołującego Zamawiający w sposób bezpodstawny zaniechał wezwania wykonawcy IMMITIS do uzupełnienia wykazu dostaw. Jego zdaniem nie można zgodzić się z twierdzeniami tego wykonawcy wskazanymi w wyjaśnieniach z dnia 3.09.2020 r., iż na potrzeby spełniania warunku udziału w postępowaniu każdy z wykonawców, który wcześniej wykonywał dostawy sprzętu komputerowego może powoływać się doświadczenia wynikające z całości wspólnie zrealizowanej umowy. W ocenie Odwołującego zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości UE ws. ESAPROJEKT (sygn. akt C-387/14), Zasada równego traktowania wykonawców nie dopuszcza, by wykonawca biorący indywidualnie udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego polegał na doświadczeniu grupy wykonawców, której był członkiem przy innym zamówieniu publicznym, jeżeli faktycznie i konkretnie nie uczestniczył w jego realizacji. W przypadku dostawy sprzętu komputerowego nie powinno stanowić trudności wydzielenie zakresu zadań wykonanych przez poszczególnych członków konsorcjum (odpowiedniego zakresu czy też części przedmiotu zawartej umowy do odpowiedniej lokalizacji czy odpowiednim terminie). W ocenie Odwołującego w przypadku tak prostych dostaw nie może być mowy o wspólnym zarządzaniu realizacji umowy, które uprawniałoby do powołania się na całą wartość przedmiotu zamówienia. Tym samym, biorąc pod uwagę wyjaśnienia, w których wykonawca odmówił wskazania wykonanego przez siebie zakresu umowy w ramach konsorcjum Zamawiający winien był wezwać tego wykonawcę do uzupełnienia wykazu dostaw w zakresie zdolności technicznej i zawodowej. 6.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 i 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W ocenie Odwołującego Zamawiający winien udostępnić Odwołującemu wyjaśnienia z dnia 3.09.2020 r., bowiem w toku prowadzonego postępowania wykonawca MBA System nie wykazał spełnienia przesłanek wynikających z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co skutkować winno odtajnieniem i udostępnieniem Odwołującemu informacji w zakresie oferowanych urządzeń i oprogramowania. W ocenie Odwołującego w treści wyjaśnień w żaden sposób nie wykazano wartości zastrzeganych informacji oraz nie wykazano, że wykonawca ten podejmuje odpowiednie działania (mimo powoływania się na takie działania, nie zostały one w żaden sposób wykazane). Konsorcjum MBAw dniu 3 listopada 2020 r. przesłało do Izby pismo procesowe, w którym wnosił o oddalenie odwołania w całości. W uzasadnieniu pisma wskazało m. in., że: I.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Wykonawca podnosił, że wymagania Zamawiającego dotyczące wyprowadzonych z płyty głównej portów USB na dzień składania ofert brzmiały, zatem: „4 x USB 3.0 lub 6 x USB 3.0 na tylnym panelu” i wbrew twierdzeniom Odwołującego są spełnione przez Lenovo ThinkCentre M720t. Z brzmienia powyższych wymagań w żaden sposób nie wynika, że sformułowanie „na tylnym panelu” dotyczy zarówno 6 x USB 3.0 jak i 4 x USB 3.0. Sformułowania tego Zamawiający użył, bowiem wyłącznie w części wymagania dotyczącej 6 x USB 3.0. Jego zdaniem literalne brzmienie SIW Z było zrozumiałe, oczywiste i nie budziło żadnych wątpliwości. Dodatkowe wymaganie „na tylnym panelu” zostało umieszczone przy części wymagania „6x USB 3.0” („6x USB 3.0 na tylnym panelu”), zatem tej i tylko tej części wymagania dotyczy. Dodatkowe wymaganie „na tylnym panelu” nie zostało natomiast użyte przy części wymagania „4 x USB 3.0”, zatem tej części wymagania nie dotyczy, tak samo jak nie dotyczy wymagania „4 gniazda pamięci RAM, (…) 1x Gigabit Ethernet, 1 x gniazdo mikrofonu lub line-in, 1 x gniazdo słuchawek lub line out”. Ponadto odnoszenie sformułowania „na tylnym panelu” zarówno do 6 x USB 3.0 jak i do 4 x USB 3.0 nie tylko, że nie ma oparcia w literalnym brzmieniu wymagań, to dodatkowo prowadzi do absurdalnych i niemożliwych do zaakceptowania rezultatów. Nie sposób, bowiem zrozumieć, dlaczego Zamawiający miałby żądać 4 x USB 3.0 na tylnym panelu lub 6 x USB 3.0 na tylnym panelu, zatem raz mniej a raz więcej tych samych portów USB w tym samym miejscu. Wymóg „4 x USB 3.0 na tylnym panelu” nie jest żadną alternatywą dla „wymogu 6 x USB 3.0 na tylnym panelu”, gdyż pierwszy z ww. wymogów zawiera się w drugim z ww. wymogów. Jest oczywiste, że gdyby Zamawiający faktycznie oczekiwał, aby wszystkie wyprowadzone z płyty głównej porty USB znajdowały się na tylnym panelu, to inaczej sformułowałby swoje wymaganie, tj.: „minimum 4 x USB 3.0 na tylnym panelu”. W ocenie Konsorcjum MBA nie było żadnych wątpliwości, że z literalnego brzmienia wymogu dotyczącego wyprowadzonych z płyty głównej portów USB wynika, iż Zamawiający oczekuje komputera wyposażonego w płytę główną posiadającą 4 x USB 3.0 (bez znaczenia czy na przednim czy na tylnym panelu) lub w płytę główną posiadającą 6 x USB 3.0 na tylnym panelu. Wymóg „4 x USB 3.0” (bez znaczenia czy na przednim czy na tylnym panelu) stanowi, bowiem alternatywę dla wymogu „6 x USB 3.0 na tylnym panelu” i nie sposób w takim wypadku mówić, że pierwszy z ww. wymogów zawiera się w drugim z ww. wymogów. Wykonawca za wadliwe uznawał stanowisko Odwołującego jakoby wymaganie „4 x USB 3.0 lub 6 x USB 3.0 na tylnym panelu” rozumiane literalnie oznaczało konieczność posiadania, co najmniej 4 portów USB 3.0 z tyłu obudowy. W rzeczywistości z literalnego brzmienia ww. wymagania taki wniosek w żaden sposób nie wynika, wynika natomiast zupełnie przeciwny, tj. taki, jak to przedstawiło powyżej Konsorcjum MBA. Kompletnie niezrozumiałe jest natomiast stwierdzenie Odwołującego jakoby sposób rozumienia wymagania „4 x USB 3.0 lub 6 x USB 3.0 na tylnym panelu”, zaprezentowany w wyjaśnieniach Konsorcjum MBA, „(…) nie ma jakiegokolwiek sensu i stoi w sprzeczność z wykładnią, w ramach, której należałoby uwzględnić również zmiany tego zapisu dokonane przed upływem terminu składania ofert” (cytat za str. 9 odwołania). Dlaczego sposób rozumienia ww. wymagania przyjęty przez Konsorcjum MBA rzekomo nie ma jakiegokolwiek sensu Odwołujący nawet skrótowo nie wyjaśnił. Konsorcjum MBA może, zatem jedynie stwierdzić, że to sposób rozumienia ww. wymagania przyjęty przez Odwołującego nie ma jakiegokolwiek sensu a to z przyczyn wskazanych szczegółowo powyżej, przede wszystkim ze względu na sprzeczność z literalnym brzmieniem ww. wymagania. Odwołujący nie wyjaśnił też, jakie to zmiany tego wymagania dokonane przed upływem terminu składania ofert należałoby uwzględnić przy jego wykładni i dlaczego zmiany te miałby skutkować taką właśnie wykładnią jak forsowana przez Odwołującego. Podsumowując stwierdził, że komputer Lenovo ThinkCentre M720t spełnia wymagania dotyczące wyprowadzonych z płyty głównej portów USB, gdyż posiada na płycie głównej 4 x USB 3.0 na przednim panelu, czyli spełnia pierwszy wariant postawionych przez Zamawiającego wymagań. To, że komputer Lenovo ThinkCentre M720t posiada na panelu tylnym jedynie 4 x USB 2.0, nie ma natomiast żadnego znaczenia i w żaden sposób nie powoduje niespełnienia wymagań Zamawiającego przytoczonych powyżej. Konsorcjum MBA wskazywało, że jeżeli intencją Zamawiającego było, aby sformułowanie „na tylnym panelu” dotyczyło zarówno 6 x USB 3.0 jak i 4 x USB 3.0, to Zamawiający nie dał tej intencji wystarczającego wyrazu w treści SIW Z. Z treści SIW Z wynika, bowiem zupełnie inny wniosek. Jak to już wskazano powyżej jest oczywiste, że gdyby Zamawiający faktycznie oczekiwał, aby wszystkie wyprowadzone z płyty głównej porty USB znajdowały się na tylnym panelu, to inaczej sformułowałby swoje wymaganie, tj.: „minimum 4 x USB 3.0 na tylnym panelu”. Kolejno wykonawca odniósł się do zarzutu zaniechania odrzucenia oferty Konsorcjum MBA z uwagi na jej sprzeczność z treścią SIW Z. Konsorcjum MBA podało, że Zamawiający nigdzie nie wskazał ani nie wyjaśnił, co konkretnie oznacza komputer typu AIO. W szczególności Zamawiający w żadnym punkcie SIW Z nie wyjaśnił jak konkretnie skonstruowany musi być komputer, względnie, jakie konkretnie musi spełniać wymagania, aby Zamawiający uznał go za komputer typu AIO. Konsorcjum MBA zwracało uwagę na powyższe, gdyż w toku postępowania Zamawiającemu zostało zadane pytanie dotyczące tej właśnie kwestii. Wykonawca stwierdził, że Zamawiający, mimo że zapytany, wprost co należy rozumieć przez komputer typu AIO, ograniczył się do wskazania, że chodzi o komputer typu All in ONE, co nie jest żadnym wyjaśnieniem czy doprecyzowaniem wymagania, a jedynie rozwinięciem skrótu, którym Zamawiający posłużył się w SIW Z. Użyty przez Zamawiającego skrót „AIO” oznacza, bowiem właśnie „All in ONE” („wszystko w jednym”). Wykonawca podkreślał, że pytanie nr 24 nie dotyczyło komputera typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez producenta, a ponadto z udzielonej przez Zamawiającego odpowiedzi w żaden sposób nie wynika zakaz oferowania komputera typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez producenta. Konsorcjum MBA wyjaśniało, że zaoferowane przez nie rozwiązanie jest komputerem typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez jego producenta. Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w informacjach dostępnych na stronie internetowej producenta Lenovo, gdzie podano: „Kiedy podłączysz ThinkCentre Tiny lub Nano albo ThinkStation Tiny, monitor ThinkCentre Tiny-in-One (TIO) 27 błyskawicznie zmieni się w zajmujący niewiele miejsca komputer All-inOne (AIO). W przeciwieństwie do zwykłych komputerów AIO możesz w razie potrzeby wymienić osobno sam monitor lub komputer zamiast całego zestawu.” Co więcej, powyższy opis dotyczący monitora ThinkCentre Tiny-in-One (TIO) 27 został umieszczony na stronie internetowej producenta Lenovo w sekcji: „Komputery stacjonarne i typu All-in-One”, co dodatkowo potwierdza, że zaoferowane przez Konsorcjum MBA rozwiązanie, składające się właśnie z monitora ThinkCentre Tiny-in-One (TIO) 27 oraz podłączonego do niego Lenovo ThinkCentre M920x Tiny, należy zakwalifikować, jako komputer typu All in One (AIO). W ocenie wykonawcy już tylko z powyższego wynikało, że Konsorcjum MBA zaoferowało komputer typu AIO. Ponadto stwierdził, że zaoferowane rozwiązanie posiada wszystkie cechy komputera typu AIO, ponieważ ma „wszystko w jednym”, co potwierdza oświadczenia Lenovo Technology B.V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce, (czyli przedstawiciela producenta zaoferowanych komputerów) z 16 lipca 2020 r. W ww. oświadczeniu wskazano jasno i wyraźnie, że rozwiązanie zaoferowane przez Konsorcjum MBA to komputer typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez producenta. W świetle powyższego pozbawione jakichkolwiek podstaw i niezgodne z rzeczywistością jest parokrotnie powtórzone przez Odwołującego twierdzenie jakoby zaoferowane przez Konsorcjum MBA dwa urządzenia Lenovo (minikomputer) + Lenovo Lenovo 27” Tiny-In-One (monitor) będą mogły być połączone dopiero po przekazaniu ich własności Zamawiającemu. Nie sposób zrozumieć, na jakiej podstawie Odwołujący doszedł do takich wniosków, gdyż nie wynikają one ani z treści oferty Konsorcjum MBA, ani z treści złożonych przez Konsorcjum MBA wyjaśnień oferty, ani wreszcie z załączonego do wyjaśnień treści oferty oświadczenia Lenovo Technology B.V. S p. z o.o. Oddział w Polsce z 16 lipca 2020 r. Konsorcjum MBA twierdziło, że zaoferowane rozwiązanie to komputer typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez producenta. Na powyższe wskazano także jasno i wyraźnie w ww. oświadczeniu Lenovo Technology B.V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z 16 lipca 2020 r. Nie ma, zatem żadnych wątpliwości, że moduły użyte do wyprodukowania zaoferowanego Zamawiającemu rozwiązania zostaną zintegrowane (połączone) przez producenta na etapie produkcji komputera AIO, a zatem oczywiście jeszcze przed przekazaniem ich własności Zamawiającemu. Nie sposób w ogóle zrozumieć, na jakiej podstawie Odwołujący doszedł do innego wniosku, Odwołujący nie wyjaśnił tego w odwołaniu, ograniczając się wyłącznie do powtarzania kategorycznych stwierdzeń. Następnie wykonawca podnosił, że zamawiający, udzielający zamówień publicznych na komputery typu AIO, zdają sobie sprawę z istnienia komputerów typu AIO w tzw. wersji modułowej i jeżeli chcą wyeliminować możliwości ich zaoferowania całkowicie albo w określonych wariantach, to wskazują na to jasno i wyraźnie w treści SIW Z. Przykładem może być postępowanie prowadzone aktualnie przez Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocławiu na dostawę komputerów, znak postępowania: Szp/FZ–32B/2020. Przedmiotem zamówienia jest dostawa do siedziby zamawiającego komputerów stacjonarnych typu all-in-one. W załączniku nr 1.1 do SIW Z, opisując swoje wymagania wobec zamawianych komputerów stacjonarnych typu All-in-One, zamawiających wskazał, że: „Przedmiotem zamówienia jest komputer zintegrowany z monitorem i niewystający poza jego obrys. Zamawiający nie dopuszcza rozwiązań polegających na podczepieniu komputera w malej obudowie z pomocą uniwersalnych uchwytów np. typu vesa do monitora lub jego podstawy. (…) W ofercie należy podać nazwę producenta, typ, model, oraz numer katalogowy oferowanego sprzętu umożliwiający jednoznaczną identyfikację oferowanej konfiguracji. W przypadku rozwiązania składającego się z kilku komponentów należy podać nazwę producenta, typ, model, oraz numer katalogowy wszystkich elementów składowych rozwiązania.” Wykonawca podnosił, że z przytoczonego powyżej fragmentu ww. załącznika wynika, że zamawiający, przewidując, że wykonawcy mogą mu zaoferować komputer typu AIO w tzw. wersji modułowej, nakazał, aby w takim wypadku podać w ofercie nazwę producenta, typ, model, oraz numer katalogowy wszystkich elementów składowych rozwiązania. Powyższe potwierdza, że takie rozwiązania są oferowane na rynku i są uznawane za komputery typu AIO. Ponadto zamawiający wprost wykluczył możliwość zaoferowania mu komputera typu AIO w tzw. wersji modułowej w określonym wariancie, tj. takim, w którym komputer w małej obudowie został podczepiony z pomocą uniwersalnych uchwytów np. typu vesa do monitora lub jego podstawy. W postępowaniu, którego dotyczy odwołanie, takiego wyłączenia brak, zatem nawet zaoferowanie komputera typu AIO w tzw. wersji modułowej w ww. wariancie byłoby dopuszczalne i zgodne z SIW Z. Brak jakiegokolwiek wyłączenia czy ograniczenia w SIW Z, co do komputerów typu AIO w tzw. wersji modułowej jednoznacznie dowodzi, że ich oferowanie Zamawiającemu było możliwe i tym samym brak jest podstaw do odrzucenia oferty Konsorcjum MBA. W ocenie wykonawcy niezgodne z prawdą jest twierdzenie Odwołującego, jakoby „rozwiązanie to (tj. rozwiązanie zaoferowane przez Konsorcjum MBA – przyp. Konsorcjum MBA ) sam producent opisuje, jako TIO, a nie AIO” (cytat za str. 9 odwołania). Konsorcjum MBA wskazywało, że producent rozwiązania zaoferowanego przez Konsorcjum MBA, tj. firma Lenovo, produkuje komputery typu AIO w 2 wersjach: „standardowe” AIO oraz AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez producenta, czyli właśnie takie, jak zaoferowane przez Konsorcjum MBA. Obie wersje są kwalifikowane przez Lenovo, jako komputery AIO i tak też zostały opisane na stronie internetowej Lenovo. Na potwierdzenie powyższego Konsorcjum MBA powoływało się załączony do pisma dowód w postaci oświadczenia Lenovo Technology B.V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce, (czyli przedstawiciela producenta zaoferowanych komputerów) z 30 października 2020 r. W ww. oświadczeniu wskazano ponadto, że rozwiązanie takie jak zaoferowane przez Konsorcjum MBA, czyli składające się z dwóch urządzeń, to komputer typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez producenta. Gdzie Odwołujący doszukał się opisania rozwiązania zaoferowanego przez Konsorcjum MBA, jako TIO, a nie AIO, nie wiadomo, w odwołaniu kwestia ta nie została w żaden sposób wyjaśniona, nie mówiąc już o przedstawieniu jakichkolwiek dowodów w tym zakresie. Konsorcjum MBA wyjaśniało, że TIO (Tiny-inOne) to po prostu element nazwy monitora. Przykładami innych AIO w tzw. wersji modułowej, produkowanych przez Lenovo, są m.in.: rozwiązanie wykorzystujące monitor ThinkCentre Tiny-in-One 3 (24) i rozwiązanie wykorzystujące monitor ThinkCentre Tiny-in-One 3 (22). W obu ww. rozwiązaniach modułowy All-in-One składa się z monitora Tiny-in-One 3 i zainstalowanego w monitorze kompatybilnego komputera. Tiny-in-One 3 jest kompatybilny z komputerami Tiny PC ThinkCentre serii M 2–4 generacji oraz komputerami Chromebox i Thin Client. Na potwierdzenie powyższego Konsorcjum MBA odwoływało się do dowodów w postaci wydruków dwóch stron internetowych producenta Lenovo. Ponadto Konsorcjum MBA wskazywało, że oprócz Lenovo również inni światowi producenci komputerów posiadają w swojej ofercie tego typu rozwiązania i klasyfikują je, jako rozwiązania/komputery typu AIO. Przykładem może być tutaj producent Dell, który rozwiązanie składające się z komputera OptiPlex w obudowie MFF i monitora firmy Dell oraz stojaka Dell MFS18 kwalifikuje, jako komputer All-in-One w obudowie typu Micro (dowód z załączonego wydruku strony internetowej producenta Dell. Konsorcjum MBA nie zgadzało się również ze stwierdzenie Odwołującego jakoby w treści oferty zaoferowano dwa urządzenia. W rzeczywistości z oferty Konsorcjum MBA wynika jasno i wyraźnie, że zaoferowano rozwiązanie składające się z dwóch urządzeń (modułów), czyli komputer typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez jego producenta. Określenie zaoferowanego rozwiązania, jako Lenovo ThinkCentre M920x Tiny + ThinkCentre Tiny-In-One 27 jest oczywistą konsekwencją tego, że zaoferowany został komputer typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez jego producenta. Konsorcjum MBA nie miało innej możliwości niż opisać zaoferowane rozwiązanie w taki właśnie sposób. Na marginesie wskazać można, że również przedstawione powyżej rozwiązanie oferowane przez producenta Dell, składające się z komputera OptiPlex w obudowie MFF i monitora firmy Dell oraz stojaka Dell MFS18, kwalifikowane przez Dell, jako komputer All-in-One w obudowie typu Micro, nie jest oferowane pod jakąś inną nazwą, lecz właśnie, jako zestaw składający się z ww. elementów. II.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp. Konsorcjum MBA podkreślało, że nie wprowadziło Zamawiającego w błąd oświadczając w formularzu oferty oraz w złożonych wyjaśnieniach, że zaoferowane rozwiązanie stanowi komputer typu AIO, gdyż tak właśnie jest. Potwierdzają to wszystkie dowody powołane powyżej. Co więcej, Konsorcjum MBA nigdy nie ukrywało, iż oferuje Zamawiającemu komputer typu AIO w tzw. wersji modułowej. Konsorcjum MBA wskazało wprost na powyższe w swojej ofercie, opisując zaoferowane rozwiązanie, jako: „Lenovo ThinkCentre M920x Tiny + ThinkCentre Tiny-In-One 27”. Jednak wbrew wywodom odwołania powyższe oświadczenie nie zawiera jakichkolwiek informacji wprowadzających w błąd Zamawiającego, brak jest, zatem podstaw do wykluczenia Konsorcjum MBA z postępowania. Konsekwentnie uznać należy, że Zamawiający prawidłowo i zasadnie przyznał ofercie Konsorcjum MBA dodatkową punktację w ramach kryterium „Certyfikat TCO”. Zdaniem Konsorcjum MBA zarzuty odwołania dotyczące kryterium „Certyfikat TCO" opierają się na całkowicie błędnym założeniu, iż przez wymagany w ww. kryterium certyfikat TCO rozumieć należy certyfikat TCO Certified All-in-One PCs. Po pierwsze przedmiotem oceny w ramach kryterium K6 było posiadanie certyfikatu TCO, a nie certyfikatu TCO Certified All-in-One PCs, po drugie Zamawiający doprecyzował, że za komputer z certyfikatem TCO zostanie uznany taki komputer, który posiada wpis na stronie https://tcocertified.com/product-finder/. Jest poza sporem, że zaoferowane przez Konsorcjum MBA rozwiązanie, składające się z Lenovo ThinkCentre M920x Tiny i ThinkCentre Tiny-ln-One 27, spełnia tak określone wymagania. Zarówno Lenovo ThinkCentre M920x Tiny jak i ThinkCentre Tinyln-One 27 posiada certyfikat TCO i jest wpisane na stronie https://tcocertified.com/product-finder/. Innymi słowy rozwiązanie zaproponowane przez Konsorcjum MBA posiada certyfikat TCO zarówno dla komputera jak i dla monitora. Powyższe oznacza, iż całe zaoferowane rozwiązanie uznać należy za posiadające wymagany certyfikat TCO. Tym samym nie jest potrzebna osobna certyfikacja zaoferowanego rozwiązania, jako całości. Wykonawca ponownie podkreślał, że nigdzie w SIW Z Zamawiający nie wskazał, iż przez wymagany w kryterium K6 certyfikat TCO rozumieć należy certyfikat TCO Certified All-in-One PCs. Powyższą nazwą Zamawiający w ogóle nie posłużył się w SIW Z, konsekwentnie używał natomiast ogólnego określenia „certyfikat TCO”, pod którym rozumiał wpis na stronie . Konsorcjum MBA wskazywało, że jeżeli intencją Zamawiającego było, aby przez wymagany w kryterium K6 certyfikat TCO rozumieć certyfikat TCO Certified All-in-One PCs, to Zamawiający nie dał tej intencji wystarczającego wyrazu w treści SIWZ. Z treści SIWZ zawężenie wymaganego certyfikatu TCO wyłącznie do certyfikatu TCO Certified Allin-One PCs w żaden sposób nie wynika. Co więcej, w przypadku zawężenia wymaganego certyfikatu TCO wyłącznie do certyfikatu TCO Certified All-in-One PCs, Zamawiający, jako stronę, na której musi mieć wpis oferowany komputer, winien wskazać stronę https://tcocertified.com/product-finder/index?category=All-inOnePCs. Zamawiający tak jednak nie uczynił, co potwierdza, że to nie certyfikat TCO Certified All-inOne PCs był wymagany w ramach kryterium K6. Zdaniem wykonawcy Konsorcjum MBA skoro Zamawiający dopuścił zaoferowanie komputerów typu AIO w tzw. wersji modułowej, zintegrowanej przez producenta, to tym samym godził się na to, iż w takim przypadku wymagania kryterium K6 spełni wykonawca, który zaoferuje wersję modułową komputera typu AIO, dla której certyfikat TCO posiada każdy z modułów. Inne rozumienie powyższych postanowień SIW Z nie miałoby żadnego sensu i co więcej prowadziłoby do niczym nieuzasadnionej dyskryminacji tych wykonawców, którzy zaoferowali komputery typu AIO w tzw. wersji modułowej. Rozwiązanie zaoferowane przez Konsorcjum MBA posiada certyfikat TCO dla każdego z modułów tworzących komputer typu AiO, dlatego brak jest podstaw do uznania, iż Zamawiający błędnie ocenił ofertę Konsorcjum MBA. Oba moduły posiadają wpis na stronie https://tcocertified.com/product-finder/, czyli wskazanej przez Zamawiającego w kryterium K6, zatem jest oczywiste, że złożone z nich rozwiązanie (komputer typu AIO w tzw. wersji modułowej) uznać należy za posiadające wymagany certyfikat TCO. Następnie Konsorcjum MBA wyjaśniło, że nigdy nie powołało się na spełnienie przez oferowane rozwiązanie wymagań równoważności opisanych przez Zamawiającego. Żadnych wątpliwości w tym zakresie nie pozostawia oświadczenie Konsorcjum MBA zawarte w złożonej ofercie. Konsorcjum MBA od samego początku stoi na stanowisku, że zaoferowane rozwiązanie uznać należy za posiadające certyfikat TCO, a nie za „rozwiązanie równoważne”. Tym samym wynikający z SIWZ obowiązek wykazania równoważności do certyfikatu TCO nie dotyczył Konsorcjum MBA. III.Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 91 ust. 1 Pzp . Konsorcjum MBA wskazało, że uzasadnienie powyższego zarzutu stanowi powielenie uzasadnienia zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp przez zaniechanie wykluczenia Konsorcjum MBA z udziału w postępowaniu. Do tego uzasadnienia i użytych w jego treści argumentów Konsorcjum MBA odniosło się już szeroko powyżej. Wbrew wywodom odwołania Zamawiający prawidłowo i zasadnie przyznał ofercie Konsorcjum MBA dodatkową punktację w ramach kryterium „Certyfikat TCO”, o czym przesądzają względy wskazane szczegółowo powyżej. c)Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 i 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Konsorcjum MBA wyjaśniało, że Zamawiający zwrócił się do Konsorcjum o wyjaśnienie w zakresie treści dokumentu JEDZ, konkretnie tabeli dotyczącej zrealizowanych dostaw dla KGP, bowiem Konsorcjum MBA, opisując swoje doświadczenie, powołało się na realizację umowy nr 70/12/BLiI/19/EZ/PMP Zadanie nr 2, a przedmiotowa umowa została zrealizowana przez 4 konsorcjantów. Ze względu na powyższe Zamawiający zwrócił się o określenie udziału (roli) MBA System sp. z o.o. w konsorcjum oraz wartości zrealizowanych dostaw. Zatem zarówno wezwanie Zamawiającego jak i udzielone przez Konsorcjum MBA wyjaśnienia w ogóle nie tyczyły oferowanych urządzeń i oprogramowania. Już tylko powyższe przesądza o całkowitej bezzasadności zarzutu, gdyż Odwołujący kwestionuje zastrzeżenie, którego Konsorcjum MBA w rzeczywistości nie dokonało. Wszystkie informacje w zakresie oferowanych urządzeń i oprogramowania, podane przez Konsorcjum MBA, są jawne.Niezależnie od powyższego wskazywał, że dokonane przez Konsorcjum MBA zastrzeżenie wyjaśnień z 3 września 2020 r. było dopuszczalne i prawidłowe a Zamawiający w pełni zasadnie je respektuje. W ocenie Konsorcjum MBA informacje zawarte w zastrzeżonych wyjaśnieniach spełniają wszystkie wymagane warunki. Konsorcjum MBA, składając żądane wyjaśnienia, stosownie do art. 8 ust. 3 Pzp, nie tylko zastrzegło, że nie mogą być one udostępniane, ale również wykazało, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Zaś odnośnie charakteru zastrzeganych informacji Konsorcjum MBA wskazało, że: „Informację zawarte w załącznikach do wyjaśnień Wykonawcy wypełniający ustawowe przesłanki do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa, gdyż odnoszą się bezpośrednio do stosunków biznesowych Wykonawcy z jego partnerami, w szczególności zawierają informacje o cenach, modelach biznesowych itd.” Powyższe wynikało z tego, że udział MBA System sp. z o.o. w realizacji umowy nr 70/12/BLiI/19/EZ/PMP Zadanie nr 2 polegał na dostawie sprzętu objętego przedmiotową umową do innego uczestnika konsorcjum. Ponadto, na wypadek uznania, że złożone wyjaśnienia nie udowadniają spełnienia warunku udziału w postępowaniu, Konsorcjum MBA przekazało Zamawiającemu potwierdzenie dodatkowej realizacji zamówienia odpowiadające warunkowi udziału w postępowaniu – zamówienie to również zostało zrealizowane na rzecz podmiotu prywatnego. Co więcej, zastrzeżone informacje dotyczą wielkość obrotu MBA System sp. z o.o. z niektórymi klientami. Uzyskanie zastrzeżonych informacji przez konkurencję może ponadto spowodować, że firmy konkurencyjne postarają się pozyskać wskazanych w wyjaśnieniach partnerów biznesowych MBA System sp. z o.o. jako swoich klientów i w ten sposób uniemożliwić MBA System sp. z o.o. dalszą z nimi współpracę. W tym znaczeniu w opinii Konsorcjum MBA niewątpliwie są to informacje mające znaczenie – wartość gospodarczą, gdyż ich utrata może oznaczać konieczność poszukiwania innych partnerów biznesowych (klientów), jak również konieczność oferowania im bardziej korzystnych warunków współpracy niż w przypadku dotychczasowych partnerów biznesowych (klientów), a zarówno czas jak i pieniądz to wartości gospodarcze. Wreszcie wskazać trzeba, że wiedza, którą uzyskaliby konkurencyjni wykonawcy po zapoznaniu się z zastrzeżonymi informacjami, pozwoliłby im na zapoznanie się z aspektami działalności MBA System sp. z o.o., prześledzenie aktywności gospodarczej spółki, jakie zamówienia zrealizowała, kto był odbiorcą danych zamówień, oraz uzyskanie informacji na temat przychodów spółki. Zastrzeżone informacje nie dotyczą zamówień publicznych, lecz kontraktów zawieranych z podmiotami niepublicznymi/prywatnymi, a tym samym wiedza o nich nie jest powszechnie dostępna, zwłaszcza w kontekście ich przedmiotu, wartości czy terminu realizacji. Informacje te nie są również jawne na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kolejno wykonawca podnosił, że informacją gospodarczą są oczywiście także informacje dotyczące cen zaproponowanych przez MBA System sp. z o.o. partnerom biznesowym (klientom) spółki za poszczególne elementy przedmiotu zamówienia. Dane na temat cen zbycia, stanowiące podstawę obliczenia cen ofertowanych przez MBA System sp. z o.o. różnym Zamawiającym, są jednymi z bardziej wrażliwych informacji handlowych, dotyczących przedsiębiorstwa MBA System sp. z o.o. Ich ujawnienie (nawet bez ujawniania ofert partnerów biznesowych MBA System sp. z o.o.) umożliwia konkurencji pełną weryfikację zarówno polityki cenowej MBA System sp. z o.o., jak również pozycji negocjacyjnej względem kontrahentów. Ponadto z zastrzeżonych informacji wynika sposób kalkulacji cen zapewniający MBA System sp. z o.o. optymalizację zysków, czyli zbiór wypracowanych w praktyce metod prowadzenia własnej działalności gospodarczej, wpływający na sposób budowania oferowanych cen. Ten wypracowany sposób wyceny stanowi dla MBA System sp. z o.o. istotną wartość gospodarczą, albowiem pozwala spółce na utrzymywanie jej przewagi konkurencyjnej nad innymi podmiotami, działającymi w tej samej branży. Sposób kalkulacji cen, wypracowywany przez kilka lat w oparciu o doświadczenie zatrudnianych pracowników i współpracę ze sprawdzonym kontrahentami, posiada dla MBA System sp. z o.o. wartość gospodarczą oraz ma wpływ na utrzymanie konkurencyjności spółki na rynku. Ceny, jakie są oferowane przez MBA System sp. z o.o., wynikające przede wszystkim z wysokości rabatów otrzymywanych przez MBA System sp. z o.o. od producentów oferowanych produktów, są również elementem organizacji przedsiębiorstwa, elementem prowadzonej działalności, wypracowanych kontaktów i posiadają, jako informacje handlowe, szczególną wartość gospodarczą. Odnośnie tego, że zastrzegane informacje nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, oraz odnośnie działań podjętych w celu utrzymania w poufności zastrzeżonych informacji Konsorcjum MBA wskazało, że: „Informację zawarte w załącznikach do wyjaśnień Wykonawcy wypełniający ustawowe przesłanki do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa, gdyż odnoszą się bezpośrednio do stosunków biznesowych Wykonawcy z jego partnerami, w szczególności zawierają informacje o cenach, modelach biznesowych itd. Nadto przedmiotowe informację nie zostały w żaden sposób podane do publicznej wiadomości a Wykonawca podjął wszelkie niezbędne środki faktyczne i techniczne celem zachowania poufności tych informacji. Dodatkowo, ujawnianie i udostępnianie przedmiotowych informacji zostały uregulowane wiążącymi ustaleniami pomiędzy Stronami, których dane te bezpośrednio dotyczą.” Konsorcjum MBA podkreślało, że wszystkie zastrzeżone informacje mają istotną wartość gospodarczą, gdyż stanowią źródło wiedzy o stosowanych upustach, rabatach, promocjach, czy po prostu o cenach oferowanych przez MBA Sp. z o.o. podmiotom, z którymi współpracuje. Tym samym w oparciu o powyższe informacje konkurencja byłaby w stanie oszacować, jaki może być poziom oferowanych przez MBA Sp. z o.o. cen za podobne zamówienia udzielane przez innych Zamawiających w innych postępowaniach. Ponownie wskazać trzeba, że informacje takie mają wartość gospodarczą, bowiem w oparciu o nie konkurencja MBA Sp. z o.o. będzie mogła łatwiej, a jednocześnie precyzyjniej szacować na ile spółka wycenia analogiczne dostawy w innych postępowaniach dotyczących zamówień o zbliżonym charakterze. Co więcej, udostępnienie zastrzeżonych informacji konkurencji może spowodować, że firmy konkurencyjne pozyskają do współpracy podmioty dotychczas kontraktujące z MBA Sp. z o.o., w rezultacie, czego MBA Sp. z o.o. utraci ww. podmioty, jako swoich klientów. Także sam fakt kooperowania (i wiedza na temat cen oferowanych partnerom biznesowym MBA Sp. z o.o.) ma istotne znaczenie gospodarcze. Ujawnienie tych informacji naraża MBA Sp. z o.o. na ryzyko przechwycenia lub utrudnienia realizacji kontraktów zawartych z kontrahentami spółki. Nie powinno budzić wątpliwości, że fakt zawarcia umowy pomiędzy dwoma kontrahentami (podmiotami niepublicznymi) może stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, a takich właśnie umów dotyczą informacje zastrzeżone przez Konsorcjum MBA. Zatem skoro ze złożonych wyjaśnień wynika, dla kogo zostały zrealizowane zamówienia wskazane w wyjaśnieniach, to informacje te należało zastrzec. W celu uniemożliwienia powzięcia informacji o zawarciu umów pomiędzy MBA Sp. z o.o. a klientami komercyjnymi (podjęcie odpowiednich działań stanowi przesłankę do uznania danej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa) Konsorcjum MBA musiało zastrzec złożone wyjaśnienia. Konsorcjum MBA wskazuje ponadto, że zgodnie ze swoją polityką bezpieczeństwa MBA Sp. z o.o. nie ujawnia informacji dotyczących umów zawartych z klientami komercyjnymi i ich realizacji. Wyjątki od tej zasady wynikają z jednostkowych decyzji kierownictwa MBA Sp. z o.o. albo z działań osób trzecich (np. kontrahentów MBA Sp. z o.o.). Okoliczność ta nie jest jednak przesłanką do zniesienia klauzuli poufności, gdyż jak wskazuje prof. S. Sołtysiński: „Nadal aktualny jest pogląd SN, że tajemnica nie traci swego charakteru poprzez to, że wie o niej pewien ograniczony krąg osób, w tym także niezależnych konkurentów. Stosunkowo szeroki krąg osób wiedzących o źródłach zaopatrzenia i zbytu przedsiębiorstwa nie pozbawia takich informacji poufnego charakteru. Mogą one nadal stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa Niezależnie od powyższego Konsorcjum MBA wskazywało, że Odwołujący nie wyjaśnił, nie mówiąc już o wykazaniu w jakikolwiek sposób, jak zaniechanie odtajnienia wyjaśnień Konsorcjum MBA wpłynęło lub może mieć choćby potencjalny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Zdaniem Konsorcjum MBA w rozpoznawanej sprawie zaniechanie odtajnienia wyjaśnień Konsorcjum MBA nie miało i nie ma żadnego wpływu na wynik postępowania i zapewne, dlatego w odwołaniu brak jest jakiegokolwiek odniesienia się do tej kwestii. Wraz z pismem w postaci załączników Konsorcjum MBA złożyło następujące dowody: 1.wydruk strony internetowej producenta Lenovo https://www.lenovo.com/pl. 2.oświadczenie Lenovo Technology B.V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z 16 lipca 2020 r. , 3.załącznik nr 1.1 do SIW Z („Zestawienie wymaganych minimalnych parametrów techniczno – użytkowych”), sporządzony na potrzeby postępowania Szp/FZ–32B/2020, 4.oświadczenie Lenovo Technology B.V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z 30 października 2020 r., 5.wydruk strony internetowej producenta Lenovo dla rozwiązania wykorzystującego monitor ThinkCentre Tiny-in-One 3 (22), 6.wydruk strony internetowej producenta Lenovo dla rozwiązania wykorzystującego monitor ThinkCentre Tiny-in-One 3 (24), 7.wydruk strony internetowej producenta Dell: https://www.dell.com/pl, 8.pełnomocnictwo upoważniające pana M. P. do reprezentowania Lenovo Technology B.V. , 9.wydruk z KRS dla Lenovo Technology B.V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce. Również wykonawca IMMITISw toku posiedzenia niejawnego z udziałem stron złożył jedno pismo procesowe dotyczące wszystkich trzech odwołań, w którym wnosił o ich oddalenie, jako bezzasadnych oraz dopuszczenie i przeprowadzenie przez Izbę dowodów załączonych do ww. pisma. W uzasadnieniu wykonawca wyjaśniał m. in., że: I.Niespełnianie przez urządzenia zaoferowane przez wykonawcę IMMITIS w odniesieniu do urządzeń Komputery PC typ biurowe oraz Komputery PC 2- wydajne - wymogów SIWZ dot. płyty głównej w zakresie posiadanych portów USB 3.0 Zdaniem ww. wykonawcy Odwołujący odmiennie niż on (a jednocześnie w sposób wadliwy) interpretują postanowienia SIW Z dotyczące płyty głównej komputerów PC typu 1 - biurowy i typu 2- wydajny. Wywodzą oni, jakoby sporny wymóg w części „4x USB 3.0 lub 6x USB 3.0. na tylnym panelu” obligował wykonawców do zaoferowania urządzeń, które posiadać będą USB 3.0 na panelu tylnym (4 lub 6), podnosząc, że zaoferowane przez Przystępującego urządzenie Lenovo ThinkCentre M720t tak rozumianego wymogu nie spełnia. Podkreślał, iż argumentacja Odwołujących zasadza się w tej mierze na kwestionowaniu spełniania przez oferowane urządzenia Lenovo ThinkCentre M720t wymogu, który w SIW Z się nie znalazł. W żadnym miejscu SIW Z nie znalazł się, bowiem obowiązek dostarczenia urządzeń, które wyposażone byłyby w porty USB na tylnym panelu. Jedyny wymóg, jaki SIW Z w tym zakresie ustanawiał, dotyczył ilości wymaganych portów USB 3.0 w przypadku, w którym producent zdecydowałby się je tam umiejscowić (wówczas winno być ich 6), a więc sytuacji zgoła odmiennej, niż podnoszona w odwołaniach. Inaczej rzecz ujmując wymóg w tej części dotyczył liczby portów, których minimalna ilość została zróżnicowana w zależności od ich położenia (6 - jeżeli na tylnym panel, 4- jeżeli na pozostałych). Zdaniem wykonawcy IMMITIS twierdzenia Odwołujących, jakoby wymóg w spornej części odczytywać należało, jako determinujący położenie USB 3.0 na tylnym panelu jest nie do pogodzenia z regułami logiki formalnej. Zastosowanie spójnika logicznego alternatywy łącznej („lub”), dla spełnienia wymagań SIW Z w zakresie portów USB 3.0 powodowało, iż w odniesieniu do płyty głównej oferowanych urządzeń typu 1- biurowe i typu 2- wydajny wystarczające było wypełnienie jednego z dwóch alternatywnie postawionych wymagań, tj. wyposażenia urządzenia: -w co najmniej 4 porty USB 3.0 (niezależnie od ich umiejscowienia na panelach obudowy) lub -w co najmniej 6 portów USB 3.0 - umiejscowionych na tylnym panelu Niezależnie, zatem od intencji Zamawiającego, (choć wybór oferty Przystępującego 1 po udzieleniu przez niego wyjaśnień w tym przedmiocie na tle wątpliwości analogicznych, co prezentowane obecnie potwierdza, iż intencje Zamawiającego były tożsame z rozumieniem SIW Z przez Przystępującego 1), treść warunku opisanego w SIW Z potwierdza, iż umiejscowienie USB 3.0 na tylnym panelu nie było objęte wymogami Zamawiającego, (choć było dopuszczalne, pod warunkiem zwiększenia ich liczby). Sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami wykładni, w tym zakazami wykładni per non est oraz wykładni ad absurdum byłoby z kolei wywodzenie, jak chcą tego Odwołujący, że sporne postanowienie SIW Z tworzy alternatywę wyłącznie w zakresie ilości wymaganych USB 3,0, jako element stały pozostawiając ich umiejscowienie. W sensie logiki formalnej Odwołujący chcą, zatem odczytywać sporny warunek wbrew jego treści, jako iloczyn logiczny alternatywy dotyczącej ilości portów USB i odrębnego, niezmiennego argumentu dotyczącego ich położenia na tylnym panelu. Trzeba tymczasem pamiętać, że sporny zapis odnosi się nie do sztywno określonej dopuszczalnej liczby portów a (zgodnie z nagłówkiem tabeli) do parametrów minimalnych. Trywializując, nie chodzi w nim o to, że niezgodne z SIW Z byłoby urządzenie wyposażone w 7 x USB 3,0), a jedynie o zagwarantowanie minimalnej wymaganej liczby USB 3.0. W konsekwencji wykładnia forsowana przez Odwołujących powodowałaby, że drugi z argumentów tak rozumianej alternatywy („6x USB 3.0”) zawierałby się w pierwszym, (co najmniej 4x USB 3.0), a tym samym alternatywa miałaby charakter wyłącznie- pozorny. Każde urządzenie, spełniające drugi z rzekomo alternatywnych warunków, spełniałoby jednocześnie pierwszy z nich, albowiem niewątpliwie urządzenie posiadające 6x USB 3.0 jednocześnie posiada minimum 4 x USB 3.0. Można zauważyć, że gdyby celem wymogu było określenie umiejscowienia USB 3.0, a nie wskazanie ich liczby różnej w zależności od umiejscowienia), Zamawiający poprzestałby na określeniu minimalnego wymaganego parametru płyty głównej, jako „4x USB 3.0 na tylnym panelu”, albowiem dalsza treść (lub 6x USB 3.0) byłaby już zbędna. Uwzględniając powyższe, interpretacja SIW Z prezentowana przez Odwołujących, stanowi wypaczenie jej jasnej i oczywistej treści, zmierzając do wytworzenia wrażenia, iż skonkretyzowany został w nim warunek, którego nie sposób z tego dokumentu wywodzić. Wykonawcy (w tym Przystępujący 1) pozostaje natomiast związany wyłącznie tym, co w specyfikacji faktycznie zapisano, nie zaś tym, co Zamawiający chciał w niej zapisać ani tym bardziej tym, co konkurenci Przystępującego próbują z niej przy pomocy pokrętnych zabiegów wyinterpretować. Pobocznie (wobec nierozwinięcia tego wątku przez odwołującego Konsorcjum Suntar) Przystępujący wskazuje, że nie da się odmiennej interpretacji wymogu postawionego w SIW Z wywodzić z wymogów dotyczących innych elementów wyposażenia oferowanych urządzeń (czy to obudowy komputera, czy to zakazu stosowania kart rozszerzeń oraz adapterów/przejściówek), które to elementy zdaniem Odwołującego miałby pomijać Przystępujący 1 w swoich wyjaśnieniach. Powyższe wymogi nie wpływają, bowiem na interpretację parametrów minimalnych, określonych w SIW Z względem płyty głównej. Wobec niepostawienia zarzutu w tym zakresie, Przystępujący 1 jedynie z ostrożności zaprzecza, aby parametry oferowanego przez niego urządzenia pozostawały w jakiejkolwiek kolizji z wymogami SIW Z dotyczącymi płyty głównej, obudowy czy zakazu stosowania kart rozszerzeń funkcjonalność komputera w zakresie: portów USB, SATA, PS/2 oraz adapterów/przejściówek w zakresie i oświadcza, że zaoferowane przez niego urządzenie spełnia w/w wymogi. Na marginesie można zwrócić uwagę na diametralnie inną konstrukcję logiczną wymogu SIW Z w zakresie obudowy (koniunkcja), co potwierdza, iż zamysł Zamawiającego w odniesieniu do parametrów płyty głównej był odmienny. Podsumowując, Przystępujący 1 ponownie podkreślał, iż zaoferowane przez niego urządzenie spełnia warunki SIW Z dotyczące płyty głównej, posiadając wymaganą minimalną, (co najmniej 4) liczbę USB 3.0, które umiejscowione są w sposób zgodny z SIW Z (konkretnie na panelu przednim urządzenia). Wobec faktu, iż producent Lenovo nie zdecydował o umiejscowieniu ich na panelu tylnym, faktyczna liczba USB 3.0 w spornym urządzeniu jest wystarczająca dla spełnienia wymogów SIWZ. II.Zaoferowanie przez Przystępującego 1 w zakresie urządzeń komputery typ 3 komputer typu AIO urządzenia, które nie ma charakteru komputera typu AIO. Wykonawca IMMITIS podniósł, że Zamawiający nie sprecyzował w żadnym z postanowień SIW Z, jak definiuje komputer typu AIO. W szczególności zwracał uwagę, iż doprecyzowania takiego nie można doszukać się w odpowiedzi na pytanie 24 z dnia 30.04.2020 r., a jeżeli już to doprecyzowanie to ma zgoła odwrotne znaczenie, niż przypisują mu je Odwołujący. Zamawiający, zapytany wprost o zawężenie przyjmowanej przez siebie definicji AIO do jednostki komputerowej, w której wszystkie podzespoły wymienione przez wykonawcę zadającego pytanie stanowią jedno urządzenie nie potwierdził tak skonstruowanej definicji i odpowiedział jedynie, iż ma na myśli komputer typu All-in-One. W ocenie Przystępującego 1 zagadnienie to nie jest tymczasem tak jednoznaczne, jak chcieliby tego Odwołujący w tym znaczeniu, że pod pojęciem „komputer typu AIO” mieści się dość szeroka gama urządzeń, różniących się od siebie konstrukcją i zastosowanymi rozwiązaniami technicznymi. Brak jest, bowiem sztywnej definicji komputera AIO a tym bardziej - typu AIO. W praktyce przypisanie urządzenia do tej kategorii następuje decyzją producenta, który oferowane przez siebie rozwiązanie techniczne klasyfikuje, jako All-ln-One. Wyróżnić można, co najwyżej - pewien zestaw wspólnych cech, które są charakterystyczne dla urządzeń tego typu. Posiłkując się (przywoływaną w wyjaśnieniach Przystępującego 1 z dnia 22.07.2020r.) definicją z Wikipedii l można dostrzec, że w istocie rzeczy katalog cech wyróżniających tego typu urządzenia techniczne jest dosyć otwarty i obejmuje -umieszczenie podzespołów komputerowych w jednej obudowie z ekranem -redukcję ilości połączeń -standardowo- wielkość ekranu nieprzekraczającą 27” -połączenie zalet komputera stacjonarnego oraz przenośnego. AIO stanowi przy tym kategorię urządzeń stacjonarnych i nie należą do niej laptopy. Wszystkie w/w cechy spełnia rozwiązanie zaoferowane przez Przystępującego. Dla zrozumienia problemu warto dostrzec, że to, jak wyglądają urządzenia typu All-in-One wraz z rozwojem technicznym ulegało ewolucji na przestrzeni lat. Przykładowo pierwsze rozwiązania techniczne określane mianem AIO obejmowały zintegrowaną we wspólnej obudowie z układani komputera również- klawiaturę, jak np. komputery HP serii 9800. Z czasem odchodzono od tego typu rozwiązań na rzecz rozwiązań łączących przede wszystkim podzespoły jednostki centralnej i monitora. Początkowo rozwiązania te miały konstrukcje sześcienne (np. Macintosh), następnie przechodzono do zastosowania płaskich monitorów ekranowych ze zintegrowanymi elementami jednostki centralnej (dowód: wydruk ze strony https://en.wikipedia.org/wiki/Desktop/computer). Po wtóre, różni producenci nieco inaczej konstruują swoje produkty, określane mianem AIO. Nazwa ta ma, bowiem w znacznie większym stopniu aspekt handlowy, aniżeli ścisłej definicji konkretnego, niezmiennego rozwiązania technicznego. Spotyka się w praktyce różne definicje urządzeń typu All-in-One u różnych producentów i różne rozwiązania techniczne. Brak jest w szczególności jednolitego, ściśle zdefiniowanego sposobu integracji podzespołów jednostki centralnej i monitora we wspólnej obudowie. Stosowana jest szeroka gama rozwiązań technicznych. Przykładowe rozwiązania obejmują przypadki, w których 1.1. panel monitora dołączony jest do płyty głównej i podzespołów jednostki centralnej (rozwiązanie najbliższe pierwotnemu kształtowi komputerów typu AiO), 1.2. rozwiązania integrujące jednostkę centralną w stopie monitora, 1.3. rozwiązania modułowe (takie, jak zaoferowane przez Przystępującego), w których podzespoły jednostki centralnej umieszczane są w dedykowanej przestrzeni — wnęce obudowy monitora, przy czym możliwe jest dokonanie płynnej wymiany podzespołów jednostki centralnej na inne, 1.4.rozwiązanie obejmuje połączenie podzespołów spełniających funkcję urządzeń przenośnych typu tablet z podzespołami jednostki centralnej w ramach dedykowanego powiązania technicznego (rozwiązanie analogiczne do laptopów z odłączanym ekranem pełniącym funkcję tabletu), z możliwością odrębnego ich wykorzystania (odłączenie ekranu od stacji PC), 1.5. Niektórzy producenci mianem AiO określają również urządzenia, w których monitor i jednostka centralna połączone są wspólnym dedykowanym standem. Na dowód ww. twierdzeń wykonawca IMMITIS przedłożył, jako dowody: dokumentację techniczna urządzeń oraz wydruki ze stron internetowych firm: HP, DELL, ASUS. Zdaniem Przystępującego 1 w świetle powyższego nie jest, wbrew próbom odmiennego wywodzenia przez Odwołujących, wykluczone, że komputer typu AIO składać się będzie z kilku komponentów. Co istotne, także zamawiający publiczni uświadamiają sobie, że gama rozwiązań typu AIO jest szeroka i mieszczą się wśród nich różne rozwiązania techniczne stąd, jeżeli chcą wykluczyć niektóre z nich czynią to w sposób wyraźny. Przykładowo w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocławiu, znak Szp/FZ-32B/2020. Zamawiający w treści Opisu Przedmiotu Zamówienia wskazał, iż przedmiotem zamówienia jest 200 szt. komputerów stacjonarnych typu All-in-One, dokonując następującego opisu zamawianego rozwiązania technicznego: „Przedmiotem zamówienia jest komputer zintegrowany z monitorem i niewystający poza jego obrys. Zamawiający nie dopuszcza rozwiązań polegających na podczepieniu komputera w małej obudowie z pomocą uniwersalnych uchwytów np. typu vesa do monitora lub jego podstawy. Możliwość podłączenia do monitora dodatkowego komputera. Zestaw powinien umożliwiać elastyczną rekonfiguracje w zakresie: RAM, Dysk Twardy (talerzowy /SSD), CPU. W ofercie należy podać nazwę producenta, typ, model oraz numer katalogowy oferowanego sprzętu umożliwiający. Jednoznaczną identyfikację konfiguracji. W przypadku rozwiązania składającego się z kilku komponentów należy podać nazwę producenta, typ, model, oraz numer katalogowy wszystkich elementów składowych rozwiązania” (dowód: wyciąg z SIWZ w w/w postępowaniu Szp/FZ-32B/2020 wraz z OPZ. W opinii wykonawcy IMMITIS wyraźnie widać, zatem, że w/w. Zamawiający publiczny miał świadomość po pierwsze, że do rozwiązań typu All-in-One można zaliczyć rozwiązania, w których połączenie podzespołów jednostki centralnej i monitora może nastąpić poprzez podstawę monitora lub uchwyty uniwersalne (i taki rodzaj komputerów All-inOne wykluczył), po wtóre, że komputer typu All-in-One może składać się z kilku komponentów (np. modułów, jak u producenta, którego rozwiązanie zaoferował Przystępujący 1) i zaoferowanie takiego rozwiązania nie zostało przez niego ograniczone, a jedynie doprecyzował sposób jego opisu w treści oferty. Inaczej rzecz ujmując w definicji komputera typy All-in-One nie mieści się ograniczenie sposobu połączenia podzespołów monitora i jednostki centralnej w jedną całość i o ile Zamawiający nie określi tego inaczej, pozostaje to w gestii producenta. W niniejszej sprawie Zamawiający nie wprowadził żadnych ograniczeń w rozumieniu komputera typu AIO ani w dopuszczonych przez siebie rozwiązaniach technicznych spośród mieszczących się w tej kategorii. Wobec braku dodatkowych wymagań, co do np. konstrukcji obudowy należy, zatem uznać, iż w ramach SIW Z mieszczą się wszystkie urządzenia, odpowiadające temu typowi komputera, niezależnie od sposobu zintegrowania podzespołów monitora i jednostki centralnej, co uprawniało Przystępującego do zaoferowania urządzenie takiego, jak wskazane w jego ofercie. W konsekwencji zdaniem Przystępującego 1 nietrafne są zarzuty kierowane w odwołaniach pod adresem zaoferowanego rozwiązania technicznego komputera AIO typu modułowego. Wbrew imputowanym przez Odwołujących okolicznościom: nie jest to rozwiązanie równoważne, wariantowe czy alternatywne do AIO, jak sugeruje Konsorcjum Suntar a po prostu komputer typu AIO, w jednym z występujących na rynku rozwiązań. Nie wymaga także samodzielnego połączenia przez użytkownika, (co w sposób pozbawiony jakichkolwiek podstaw faktycznych zarzuca Grupa E) i jest dostarczany przez producenta w postaci zintegrowanej. Przystępujący twierdził, że jest to jedno urządzenie, zintegrowane przez jego producenta w dedykowany sposób, w jednej obudowie. Bez znaczenia pozostaje fakt, iż sporne urządzenie składa się z wymienialnych modułów, skoro Zamawiający nie wykluczył w treści SIW Z takiego rozwiązania. Co więcej również w AIO „klasycznym” możliwa jest wszak wymiana podzespołów, przy czym w rozwiązaniu zaoferowanym przez Przystępującego może nastąpić to pojedynczo lub w ramach całego modułu. Chybione jest także wywodzenie, że zaoferowane rozwiązanie oznacza zaoferowanie dwóch urządzeń zamiast jednego z uwagi na sposób certyfikacji TCO. Kwestia ta stanowić będzie również przedmiot rozważań w części III niniejszego pisma, w tym miejscu zaznaczyć należy, że certyfikowanie poszczególnych modułów nie powoduje, że po ich zintegrowaniu w sposób określony przez producenta nie będą one stanowiły komputera typu AiO. Z kolei ponowna certyfikacja całego rozwiązania w świetle polityki jednostki certyfikującej nie jest wymagana. Podobnie nietrafne są zarzuty oparte o nazewnictwo oferowanego rozwiązania. Sposób określania swoich produktów i to, czy rozwiązanie modułowe otrzyma odrębną nazwę handlową, czy też składającą się z nazw modułów stanowi, bowiem wyłączną decyzje producenta (dowód: oświadczenie przedstawiciela producenta zaoferowanego urządzenia — Lenovo Technology B. V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z dnia 30.10.2020 r. wraz z pełnomocnictwem dla osoby podpisującej oświadczenie i wydrukiem z KRS w/w podmiotu). W opinii Przystępującego 1 nie polegają na prawdzie wywody, jakoby producent zaoferowanego sam nie zaliczał urządzenia zaoferowanego przez Przystępującego do kategorii AIO lub też, aby określał je, jako odrębną kategorię (TIO) a wręcz przeciwnie, znajduje się ono na stronie internetowej producenta właśnie w kategorii „komputery stacjonarne i AIO". Podobne rozwiązanie oparte o moduł monitora typu TIO to np. ThinkCentre Tiny-in-One 3 (22) i ThinkCentre Tiny-in-One 3 (24), kompatybilne z komputerami Tiny PC ThinkCentre serii M 24. Mając na uwadze powyższe Przystępujący 1 stwierdził, że nie wprowadził Zamawiającego w błąd, co do typu zaoferowanego urządzenia. Zaoferowane rozwiązanie techniczne Lenovo ThinkCentre M920x Tiny oraz ThinkCentre Tiny-ln-One 27, określane przez producenta mianem Modułowego AIO, odpowiada definicji urządzenia typu All in One. Świadczą o tym: 1.zintegrowanie podzespołów jednostki centralnej i monitora przez producenta 2.połączenie podzespołów komputera z monitorem w jednej obudowie za pomocą dedykowanej wnęki 3.zredukowana ilość połączeń wymaganych do swobodnego użycia komputera (podzespoły komputera łączą się z monitorem poprzez dokowanie stosownego modułu w dedykowanej wnęce) 4.wielkość ekranu mieszcząca się w przedziale 19-27 cali 5.oba moduły po połączeniu stanowią jedną całość pod względem logicznym i funkcjonalnym, w szczególności mają wspólne zasilanie oraz uruchamiają się, pracują i wyłączają, jako jedna całość (jeden przycisk uruchomienia) 6.stanowią urządzenie stacjonarne (nie stanowią rozwiązania typu laptop) o pewnych cechach urządzenia przenośnego. III.Nieposiadanie przez urządzenie zaoferowane przez wykonawcę IMMITIS w zakresie komputerów typ 3 typu AIO, które nie posiada certyfikatu TCO. Zdaniem Przystępującego 1 Zamawiający nie określił w SIW Z, jaki konkretnie certyfikat TCO, (jakiego typu) ma posiadać oferowane urządzenie, w szczególności nie wskazał, że ma być to certyfikat TCO Certified All-in-One PCs. Przystępujący wskazywał, że zaoferowane przez niego urządzenie zostało certyfikowane w sposób zgodny z polityką jednostki certyfikującej i adekwatny dla charakteru zaoferowanego rozwiązania technicznego (AIO modułowej), posiadają też w tym zakresie stosowne wpisy na stronie jednostki certyfikującej. Polityka jednostki certyfikującej nie wymaga ponownej certyfikacji całego urządzenia, składającego się z dwóch certyfikowanych modułów. Nie polegają na prawdzie gołosłowne twierdzenia odwołującego Konsorcjum Suntar, jakoby z faktu, iż wystawca certyfikatu wystawia certyfikaty kilku typów, wywieść można było, iż urządzenie modułowe traci swój certyfikowany charakter na skutek połączenia dwóch certyfikowanych komponentów (dowód: oświadczenie przedstawiciela producenta zaoferowanego urządzenia Lenovo Technology B.V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z dnia 3.11.2020 r. wraz z pełnomocnictwem dla osoby podpisującej oświadczenie i wydrukiem z KRS w/w podmiotu). Jeżeli intencje Zamawiającego byłyby inne, (choć wybór oferty Przystępującego 1 po udzieleniu przez niego wyjaśnień w tym zakresie przeczy takiej tezie), a więc jeżeli Zamawiający chciałby wykluczyć urządzenia modułowe lub oczekiwałby ich recertyfikacji (uzyskania dla całego rozwiązania certyfikatu typu TCO Certified All-in-One PCs) wówczas zobowiązany był tą okoliczność wyraźnie zaznaczyć w treści SIW Z, a ewentualne nieścisłości w tym zakresie nie mogą obciążać wykonawców. Wbrew stanowisku Odwołujących nie było to bynajmniej oczywiste, skoro jednostka certyfikująca dopuszcza certyfikację w sposób taki, jak uzyskany przez producenta urządzenia zaoferowanego przez Przystępującego. IV.Naruszenia natury formalnej Powyższe dotyczy zarzutu naruszenia przepisu art. 26 ust. 3 Pzp (w tym w zw. z art. 7 Pzp), podniesionego w odwołaniach IT Punkt oraz Grupa E. Wykonawca IMMITIS wskazywał, że SIW Z nie przewidywał w ogóle przedkładania dokumentu podmiotowego (art. 25 ust. 1 pkt 1 Pzp) w postaci wykazu wykonanych dostaw na potwierdzenie spełniania warunku zdolności technicznej i zawodowej. W konsekwencji brak było podstaw do wzywania o jego uzupełnienie lub wyjaśnienie w trybie art. 26 ust. 3 Pzp. Zamawiający wymagał jedynie przedstawienia dokumentu JEDZ, wypełnionego w odpowiedniej części. Dokument ten Przystępujący przedstawił. Wbrew stanowisku Odwołujących z jego treści nie wynikało, aby którekolwiek z wymienionych w wykazie zamówień realizowane było w ramach konsorcjum, co wymagałoby dalszych wyjaśnień. Co jednak istotne Zamawiający pismem z dnia 1.09.2020 r. wystosował do Przystępującego wezwanie do wyjaśnień w tym zakresie. W wyznaczonym terminie Przystępujący, pismem z dnia 3.09.2020 r. wyjaśnił, iż żadne z zadań ujętych w wykazie nie było realizowane w ramach konsorcjum. Wskazał także, jakich konkretnie realizacji (umów) to dotyczyło. Podsumowując Przystępujący 1 stwierdził, że zarzut dotyczy nie wezwania Przystępującego do okoliczności, która nie tylko nie wynika z treści jego oferty, załączników do niej i przedkładanych w toku postępowania dokumentów, ale wręcz wynika z nich okoliczności odwrotna. Wraz z ww. pismem wykonawca IMMITIS złożył w postaci załączników następujące dowody: wydruk ze strony, dokumentację techniczną urządzeń (HP EliteOne 800 G5 23.8-inch Ali-in-One, DELL OptiPlex 7460 Ali-ln-One, Fujitsu Desktop ESPRIMO/X956/T), wydruki ze stron internetowych DELL, ASUS), wyciąg z SIW Z w w/w postępowaniu Szp/FZ32B/2020 wraz z OPZ, oświadczenie przedstawiciela producenta zaoferowanego urządzenia Lenovo Technology B.V. Sp. z o.o. Oddział w Polsce: z dnia 30.10.2020 r. i z dnia 3.11.2020 r. wraz z pełnomocnictwem dla osoby podpisującej oświadczenie i wydrukiem z KRS w/w podmiotu, wydruk ze strony internetowej Lenovo. W toku posiedzenia z udziałem stron Zamawiający złożył oświadczenie, że uwzględnia następujące zarzuty odwołania: -zarzut z pkt V lit. a) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w odniesieniu do oferty IMMITIS oraz Konsorcjum MBA w zakresie portów USB; -zarzut z pkt V lit. c) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w związku z art. 91 ust. 1 Pzp w odniesieniu do wykonawców IMMITIS oraz Konsorcjum MBA; -zarzut z pkt V lit. d) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w związku z art. 91 ust. 1 Pzp w odniesieniu do wykonawcy NTT Technology; -zarzut z pkt V lit. f) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w związku z art. 8 ust. 1 i 3 Pzp w związku z art. 11 ust 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji; Zamawiający oświadczył kolejno, że nie uwzględnił pozostałych zarzutów odwołania, tj.: -zarzutu z pkt V lit. a) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w odniesieniu do oferty Immitis oraz konsorcjum MBA w zakresie typu komputera; -zarzutu z pkt V lit. b) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w związku z art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp w odniesieniu do wykonawców Immitis oraz konsorcjum MBA; -zarzutu z pkt V lit. e) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w związku z art. 26 ust. 3 Pzp; W toku posiedzenia z udziałem stron i rozprawy Odwołujący wycofał zarzuty odwołania, tj.: -zarzut z pkt V lit. a) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w odniesieniu do oferty IMMITIS oraz Konsorcjum MBA w zakresie portów USB; -zarzutu z pkt V lit. e) w zakresie naruszenia art. 7 ust. 1 w związku z art. 26 ust. 3 Pzp. W toku posiedzenia z udziałem stron Przystępujący 1 i 3 wnieśli sprzeciwy wobec uwzględnienia przez Zamawiającego zarzutów odwołania w części dotyczącej ich ofert. Przystępujący nr 2 złożył oświadczenie, że nie wnosi sprzeciwu wobec uwzględnienia przez Zamawiającego w części zarzutów odwołania. KIO 2673/20 W dniu 16 października 2020 r. wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia jako Konsorcjum firm: 1. SUNTAR Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie przy ul. Boya Żeleńskiego 5B, 2. Egida IT Solutions Sp. z. o.o. z siedzibą w Warszawie przy ul. Władysława Niegolewskiego 17 (dalej: „Odwołujący” lub „Konsorcjum Suntar”)wnieśli do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wobec czynności i zaniechań Zamawiającego, polegających na: 1.wyborze jako oferty najkorzystniejszych ofert następujących wykonawców: IMMITIS, Konsorcjum MBA, NTT Technology Sp. z o.o., 2.zaniechaniu odrzucenia ofert powyższych wykonawców, pomimo zaistnienia nieusuwalnych podstaw odrzucenia ich z postępowania z powodu niezgodności treści ofert z treścią SIWZ, 3.nieprawidłowej punktacji powyższych ofert w zakresie mających zastosowanie w postępowaniu pozacenowych kryteriów oceny ofert, ewentualnie, 4.zaniechaniu wykluczenia z postępowania pomimo przedstawienia przez wykonawców informacji wprowadzających w błąd Zamawiającego, mogących mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu, Zaskarżonym czynności Zamawiającego Odwołujący zarzucał naruszenie: 1.art. 89 ust 1 pkt 2 przez zaniechanie odrzucenia ofert wykonawców IMMITIS oraz Konsorcjum MBA z powodu niezgodności treści ofert z treścią SIWZ, 2.art. 91 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp przez niewłaściwą ocenę ofert IMMITIS, Konsorcjum MBA oraz NTT Technology, w świetle obowiązujących w postępowaniu kryteriów oceny ofert, w szczególności na skutek przyznania punktów w kryterium certyfikat TCO, co miało wpływ na wynik postępowania, 3.art. 24 ust 1 pkt 17 Pzp przez zaniechanie zaniechaniu wykluczenia z postępowania wykonawców IMMITIS, Konsorcjum MBA pomimo przedstawienia przez nich informacji wprowadzających w błąd Zamawiającego, mogących mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w Postępowaniu, 4.art. 91 ust. 1 Pzp w zakresie wyboru, jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy podlegającego odrzuceniu. W oparciu o przedstawione wyżej zarzuty Odwołujący wnosił o nakazanie Zamawiającemu: -unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, jako obarczonej wadą mającą wpływ na wynik postępowania, -odrzucenia ofert wykonawców IMMITIS oraz Konsorcjum MBA z postępowania z powodu niezgodności treści ofert z treścią SIWZ, ewentualnie -wykluczenia z postępowania wykonawców IMMITIS oraz Konsorcjum MBA a w przypadku nienakazania och odrzucenia/wykluczenia: -dokonania powtórzenia czynności badania i oceny ofert i obniżenia oceny punktowej przyznanej ofertom wykonawców IMMITIS oraz Konsorcjum MBA i NTT Technology w kryterium Certyfikat TCO lub równoważny dla komputera, co spowoduje wybór oferty Odwołującego, jako najkorzystniejszej. W uzasadnieniu Odwołujący podniósł m. in., że: 1.Komputery zaoferowane przez wykonawców IMMITIS oraz Konsorcjum MBA. Odwołujący wskazywał, że wykonawcy IMMITIS oraz Konsorcjum MBA zaoferowali w kategorii Komputery typ 3 typu AIO następujący zestaw urządzeń: Komputer Lenovo ThinkCentre M920x Tiny + ThinkCentre Tiny-In-One 27. Zaoferowany zestaw dwóch samodzielnych urządzeń w postaci monitora oraz komputera nie jest wymaganym jednym komputerem. W konsekwencji treść oferty wykonawców, którzy zaoferowali zestaw dwóch urządzeń zamiast jednego jest wprost niezgodna z treścią SIWZ i winna na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp podlegać odrzuceniu. Odwołujący zwracał uwagę, że Zamawiający nie dopuszczał w SIW Z w zakresie typu komputera typ 3 AIO żadnych rozwiązań wariantowych, alternatywnych czy też równoważnych twierdząc, że przedmiotem zamówienia nie jest AIO modułowe, ale AIO. Sam fakt połączenia tych dwóch urządzeń przez producenta nie zmienia faktu, że zaoferowano dwa urządzenia - komputer i monitor. Wbrew twierdzeniom Immitis nie ma rozróżnienia na „nowsze” i „starsze" AIO, bowiem istotą tego urządzenia jest właśnie to, że jest to jedno a nie dwa urządzenia. W tej sytuacji całkowicie bez znaczenia jest wykazywanie przez Immitis funkcjonalności takiego rozwiązania czy też rzekomych przewag dwóch połączonych urządzeń nad jednym (przykład awarii monitora), bowiem Zamawiający zamawia w tym postępowaniu jedno urządzenie a nie dwa. Dodatkowym potwierdzeniem powyższego jest także odrębna certyfikacja TCO każdego z urządzeń - odrębna dla samego monitora i odrębna dla minikomputera. Nie istnieje certyfikacja TCO dla „komputera AIO" a wyłącznie dla dwóch samodzielnych urządzeń. W ocenie Odwołującego kluczowym argumentem na rzecz oczywistej niezgodności takiego „modułowego” rozwiązania z SIW Z jest to, że zaoferowano faktycznie 2 urządzenia, podczas gdy przedmiotem zamówienia jest 1. Odwołujący podkreślał również, że także sam producent oferowanych zestawów Lenovo odróżnia i różnicuje w swoim portfolio produktów kategorię komputerów AIO od zestawu urządzeń - monitor+komputer. Także sposób identyfikacji oferowanego zestawu w treści obydwu ofert potwierdza, że mamy do czynienia z zestawem dwóch urządzeń - Lenovo ThinkCentre M920x Tiny ThinkCentre Tiny- In-One 27. Odwołujący stanął na stanowisku, że treść ofert potwierdza jednoznacznie, że zaoferowano nie 1 komputer AIO, ale dwa urządzenia. W jego ocenie wobec niezgodności treści oferty wykonawców IMMITIS i Konsorcjum MBA z treścią SIW Z podlegają one obligatoryjnemu odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, bowiem zaoferowany przedmiot świadczenia pozostaje niezgodny z wymaganiami Zamawiającego. 2.Porty USB - niespełnienie wymagań SIWZ przez wykonawców IMMITIS i Konsorcjum MBA. Kolejno Odwołujący stwierdził, że w zakresie dotyczącym komputerów PC Typ 1 - biurowe oraz Typ 2 - wydajne, wykonawcy IMMITIS i Konsorcjum MBA dla obu wymienionych pozycji zaoferowali komputery Lenovo ThinkCentre M720t. Urządzenia te nie spełniają minimalnych wymogów Zamawiającego w zakresie wyprowadzonych z płyty głównej portów USB na tylnym panelu. Zamawiający w klarowny i niewymagający dodatkowej interpretacji sposób, określił wymaganie graniczne wobec ilości, rodzaju i rozmieszczenia portów USB. Zamawiający oczekuje „4 x USB 3.0 lub 6x USB 3.0 na tylnym panelu" oraz „2 x USB 2.0 oraz 1x USB 3.0 oraz 1 x USB 3.0 Typu C na przednim, bocznym lub górnym panelu". Zdaniem Odwołującego w tej sytuacji nieuprawnionym i niezgodnym z jednoznacznym brzmieniem wymagań SIW Z jest próba rozłącznego traktowanie wymogów dotyczących: płyty głównej, obudowy komputera i zakazu stosowania kart rozszerzeń oraz adapterów/przejściówek. Nieuprawnione jest także twierdzenie, że łącznik „lub" w wymogu „4 x USB 3.0 lub 6x USB 3.0 na tylnym panelu" pozwala na następującą interpretację: -4 porty USB 3.0 (niezależnie od ich umiejscowienia na panelach obudowy) lub -6 portów USB 3.0 - umiejscowionych na tylnym panelu Taka nadinterpretacja wymagań SIW Z prowadzi do paradoksalnego wręcz wniosku, że skoro płyta główna posiada 4 porty USB 3.0 „gdziekolwiek" to na tylnym panelu nie musi już być wyprowadzony żaden port USB 3.0. Odnośnie portów USB umieszczonych „gdziekolwiek" tzn. „na przednim, bocznym lub górnym panelu" Zamawiający zawarł wymóg w innym miejscu specyfikacji. W świetle opisu przedmiotu zamówienia zdaniem Odwołującego nie ulega wątpliwości, że wymaganie „4 x USB 3.0 lub 6x USB 3.0 na tylnym panelu" odnosi się do obowiązku umiejscowienia tych portów właśnie na tylnym panelu komputera. Płyta główna komputera zaoferowanego przez IMMITIS i Konsorcjum MBA Lenovo ThinkCentre M720t nie posiada wyprowadzonych na tylnym panelu żadnych portów USB 3.0 (posiadają na panelu tylnym jedynie 4 x USB 2.0) w związku z tym oferty tych wykonawców nie spełniają wymagań Zamawiającego a w konsekwencji podlegają odrzuceniu. W ocenie Odwołującego w odniesieniu do powyższych wymagań specyfikacji, są one na tyle zrozumiałe w swoim literalnym brzmieniu, że próby ich interpretacji, tym bardziej rozszerzającej są zbędne a wręcz niedozwolone, bowiem w skutku prowadzą do zmiany wymagań SIW Z po terminie składania ofert, co jest niedozwolone w świetle art. 38 Pzp. Co więcej interpretacja, na jaką wskazują wykonawcy prowadzi wprost do akceptacji zaoferowania komputerów wyposażonych łącznie jedynie w 4 porty USB 3.0. podczas, gdy wymaganie SIW Z w zakresie samego panelu tylnego komputera to 4 lub 6 takich portów. Jak wskazuje IMMITIS w piśmie z 22.07.br: Zaoferowane przez Wykonawcę urządzenie Lenovo ThinkCentre M720t spełnia, zatem powyższy warunek, albowiem wyposażone jest w wymagane (min. 4) liczbę portów USB 3.0. Podsumowując, w ocenie Odwołującego obydwie oferty zawierają komputery, które są niezgodne z wymaganiami SIWZ a w konsekwencji podlegają obligatoryjnemu odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. 3.Certyfikaty TCO dla zestawów urządzeń zaoferowanych przez IMMITIS i Konsorcjum MBA. Odwołujący stwierdził, że obydwaj wykonawcy w złożonych ofertach zadeklarowali, że oferowany Typ 3 komputera posiada dodatkowo punktowany certyfikat TCO. Obydwaj wykonawcy potwierdzają, wprost, że oferowany zestaw posiada Certyfikat TCO (wymaganie wskazuje na 1 certyfikat - użyta jest liczba pojedyncza). Tymczasem jak wynika to z danych dotyczących zaoferowanych urządzeń, oferowany zestaw przez wykonawcę składa się z dwóch urządzeń: -Lenovo ThinkCentre M920x - posiada odrębny certyfikat TCO dla komputerów desktop mini -Lenovo T10 27 - posiada odrębny certyfikat TCO dla monitorów. Odwołujący stwierdził, że nie istnieje jednak certyfikat TCO dla Komputera „Lenovo ThinkCentre M920x Tiny + ThinkCentre Tiny-In-One 27. Powyższe jest konsekwencją tego, że nie istnieje taki komputer. W tej sytuacji oświadczenie Wykonawcy MBA wprost wprowadza Zamawiającego w błąd odnośnie certyfikacji, która faktycznie nie istnieje a która stanowi podstawę punktacji w ramach kryterium oceny ofert w dodatku ta właśnie punktacja ma bezpośredni wpływ na wynik postępowania i strony umowy ramowej. W ocenie Odwołującego w przypadku Konsorcjum MBA mamy do czynienia z takimi informacjami, wprowadzającymi w błąd. Skoro nie istnieje certyfikat TCO dla zaoferowanego komputera to oświadczenie zawarte w formularzu ofertowym nie jest prawdziwe a w konsekwencji wykonawca ten podlega obligatoryjnemu wykluczeniu na podstawie art. 24 ust 1 pkt 17 Pzp. Kolejno Odwołujący stwierdził, że niezależnie od powyższego brak było podstaw do dodatkowej punktacji dla oferty Konsorcjum MBA skoro zaoferowany zestaw nie posiada Certyfikatu TCO. Zatem nawet w przypadku gdyby uznać, że nie zaistniała w sprawie podstawa wykluczenia, punktacja dodatkowa jest nieuprawniona i konieczne jest jej pominięcie w trakcie ponowionej czynności oceny tej oferty. Odwołujący podnosił również, że po pierwsze należy wyraźnie wskazać, że przedmiotem dodatkowej punktacji był wyłącznie certyfikat TCO dla komputera AIO i bezspornie taki certyfikat dla „Lenovo ThinkCentre M920x Tiny + ThinkCentre Tiny-In-One 27" nie istnieje. Zamawiający nie punktował odrębnych certyfikatów dla komponentów rozwiązania, ale dla komputera, jako całości. Wykonawca stara się przekonać, że fakt posiadania odrębnego certyfikatu TCO przez komputer i odrębnego przez monitor oznacza, że „zestaw" taki certyfikat posiada. Tymczasem jak potwierdzają to dane dostępne u wystawcy certyfikatu całkowicie odrębna jest certyfikacja monitorów i komputerów i zupełnie samodzielna certyfikacja komputerów AIO. Konsorcjum MBA podnosiło, że nigdzie w SIW Z Zamawiający nie wskazał, iż przez wymagany w kryterium K6 certyfikat TCO rozumieć należy certyfikat TCO Certified All-in-One PCs. Odwołujący wskazywał, że nie było takiej konieczności skoro przedmiotem zamówienia jest Komputer AIO i oczywistym jest, że skoro certyfikacja organizacji TCO jest prowadzona dla komputerów AIO to wymagany certyfikat TCO ma być certyfikatem dla Zamawianego urządzenia a nie dla monitorów czy minikomputerów. Dodatkowo sam fakt, że odrębne urządzenia jak monitor i komputer takie własne certyfikaty posiadają nie oznacza, że komputer AIO taki certyfikat posiada, ponieważ taki „zestaw" nie był poddawany procedurom certyfikacji. Także oświadczenie Lenovo złożone przez MBA w trakcie wyjaśnień potwierdza, że mamy do czynienia z odrębnymi dwoma certyfikatami TCO (liczba mnoga): Ponadto, Lenovo Technology B.V Sp z o.o. Oddział w Polsce potwierdza, że Lenovo ThinkCentre M920x Tiny + ThinkCentre Tiny-ln-One 27 posiadają certyfikaty TCO wymagane przez Zamawiającego w niniejszym postępowaniu. Odwołujący stwierdził, że także w całości wobec IMMITS znajduje zastosowanie argumentacja prezentowana powyżej w odniesieniu do Konsorcjum MBA - jeden będący podstawą punktacji Certyfikat TCO dla zaoferowanego „komputera AIO” nie istnieje a zatem mamy dodatkowo do czynienia z podaniem informacji wprowadzających w błąd i podstawą wykluczenia z art. 24 ust 1 pkt 17 Pzp oraz brakiem podstawy do uzyskania dodatkowej punktacji. Mając powyższe na względzie, nie powielając argumentacji Odwołujący podtrzymał w całości jej zastosowanie w stosunku do IMMITIS. 4.Oferta NTT - kryterium oceny Certyfikat TCO. Zdaniem Odwołującego wykonawca NTT Technology nie wykazał w złożonej ofercie, że oferowane przez niego produkty spełniają wszystkie warunki równoważności wskazane przez Zamawiającego. W związku z powyższym Zamawiający nie może przyznać temu wykonawcy punktów w kryterium pozacenowym - certyfikat TCO lub równoważny - dla Komputery PC typ 1 - biurowy i Komputery typ 2 - wydajny oferowanego przez NTT Technology. Kolejno Odwołujący odnosił się szczegółowo do dokumentów złożonych przez wykonawcę NTT Technology mający potwierdzać wymagania dotyczące równoważności. I tak. Ad. 1 Oświadczenie NTT System SA dotyczące komputerów NTT Business Przedstawione oświadczenie NTT dotyczy rodziny komputerów NTT Business a nieoferowanego modelu NTT Business W503M a ponadto nie potwierdza wszystkich punktów równoważności. Ad. 2 Wydruk Energy Star dla komputera NTT Business W503M Wydruk z Energy Star dla komputera NTT Business W503M pochodzi z roku 2016. Wymóg równoważności zawarty w SIW Z dotyczy parametru „pobór mocy produktu musi być zgodny z normą EnrgyStar lub równoważna". Sama identyfikacja wymagania równoważności „produktu” dotyczy nazwy komputera NTT Business W503M oferowanego w aktualnym przetargu i w tym roku a nie produktu z 2016. Samo oznaczenie produktu nie oznacza, że jest to ten sam produkt a parametry takie jak pobór mocy są tymi samymi parametrami dla urządzenia sprzed 4 lat w odmiennej konfiguracji i wyposażeniu (dowodzi powyższego chociażby podstawowy podzespół komputera poddanego certyfikacji Energy Star procesora Athlon II - procesor od dawna niedostępny rynkowo, podczas gdy oferowany w postępowaniu to AMD Ryzen 5 3400G). Całkowicie odmienny procesor, płyta główna, zasilacz generują zupełnie inny pobór energii, zatem nie można skutecznie dowodzić w powyższy sposób spełnienia wymagania SIWZ. Ad. 3 Wydruk ze strony internetowej EPEAT z archiwum z roku 2016 dla komputera NTT Business W503M Analogicznie jak w przypadku EnergyStar, wydruk dotyczy komputerów zarejestrowanych w 2016 w programie EPEAT. Obecnie NTT, jako producenta nie ma na ww. stronie i tym samym jego komputery z roku 2020 nie spełniają wymagań EPEAT. Potwierdza powyższe data rejestracji produktu, którego dotyczy wpis - 2016-04-21. Dodatkowo należy ustalić, jakiemu z kryteriów równoważności miałby służyć wydruk z EPEAT i co miał faktycznie wykazać. To obowiązkiem wykonawcy powołującego się na równoważność było wykazanie równoważności - co wymagało konkretnego i jednoznacznego wskazania, którego kryterium równoważności dokument dotyczy. Nie jest przy tym rolą i obowiązkiem Zamawiającego zastępować wykonawcę w dowodzeniu równoważności. Brak dowodów na pełną równoważność oznacza brak podstaw do dodatkowej punktacji. Ad. 4 Deklaracja CE dla komputera NTT Business z roku 2017 Odwołujący stwierdził, że złożona wraz z ofertą deklaracja CE odnosi się do bliżej nieokreślonego komputera NTT Business - rodziny komputerów nie zaś dla konkretnego oferowanego w postępowaniu modelu. Ponadto potwierdza tylko spełnienie norm LVD i EMC a dodatkowo została wystawiona w roku 2017 (2017-04-26] i dotyczy nieoferowanego w przetargu komputera w jego konfiguracji. Ad. 5 Certyfikaty ISO 9001, ISO 14001, ISO 27001. Zdaniem Odwołującego nie zostały złożone wraz z ofertą warunkujące uzyskanie punktacji certyfikaty/informacje/oświadczenia producenta w zakresie następujących kryteriów równoważności: -oferowany produkt musi być bezpieczny energetycznie zgodnie z normą ISO 50001, a także zgodnie z SIW Z producent musi ograniczyć szkodliwość produkcji na środowisko poprzez wydłużenie życia produktu, aby zapobiec produkcji e-śmieci (tzw. e-waste) oraz poboru przez produkt energii oraz zużycia energii podczas jego produkcji zgodnie ze normami ISO 50001, -linie montażowe producenta muszą posiadać strukturalny system zarządzania odnośnie zdrowia i bezpieczeństwa zgodny z normami i zasadami SA8000, -potwierdzenia ze oferowany model spełnia ISO 14024 Ecolabel i został zweryfikowany przez niezależne podmiotu certyfikowane normą ISO 17025, -potwierdzenia OHSAS18001, IS045001, nRBA VAP, BSCI czy normy ISO 2380, ISO 10664, typu Philips i Pozidriv ISO 8764 i innych. Kolejno Odwołujący wyjaśniał, że dostarczone wraz z ofertą przez wykonawcę środki dowodowe w zakresie równoważności względem wyspecyfikowanych precyzyjnie w SIW Z kryteriów równoważności warunkowały punktację. Zamawiający w sposób precyzyjny i jednoznaczny określił swoje wymagania odnoszące się do równoważności. Kryteria oceny równoważności zostały przez Zamawiającego określone w SIW Z w sposób konkretny, jednoznaczny a ich katalog miał postać zamkniętą. Ostateczna i obowiązująca treść SIW Z, w szczególności odnosząca się do opisu sposobu dowodzenia równoważności nie była przedmiotem środków ochrony prawnej ani też dodatkowej procedury wyjaśniającej SIWZ na etapi…Zaplanowanie i przeprowadzenie kampanii o charakterze informacyjno-edukacyjno-promocyjnym na rzecz profilaktyki przeciwnowotworowej i kształtowania postaw prozdrowotnych dla kampanii społecznej Planuję Długie Życie wybranych mediach ogólnopolskich - w Internecie, w kinach i na nośnikach promocji OOH. Części: 1-2
Odwołujący: Euvic Media s p. z o.o.Zamawiający: Zakład Zamówień Publicznych przy Ministrze Zdrowia…Sygn. akt: KIO 1800/23 WYROK z 14 lipca 2023 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Ernest Klauziński Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie 10 lipca 2023 roku w Warszawie odwołania wniesionego d o Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 26 czerwca 2023 r. przez wykonawcę Euvic Media s p. z o.o. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Zakład Zamówień Publicznych przy Ministrze Zdrowia z siedzibą w Warszawie, przy udziale wykonawców zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego: 1.Media Group sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, 2.One House sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie orzeka: 1.Oddala odwołanie. 2.Kosztami postępowania obciąża odwołującego: Euvic Media sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie i: 3.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, 4.zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego: Zakładu Zamówień Publicznych przy Ministrze Zdrowia z siedzibą w Warszawie kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) jako zwrot kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika na rozprawę. Stosownie do art. 579 i 580 ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych ( t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1710) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ……………………………..…………………………… Sygn. akt: KIO 1800/23 Uzasadnie nie Zakład Zamówień Publicznych przy Ministrze Zdrowia z siedzibą w Warszawie (dalej: Zamawiający) prowadzi na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. — Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1710, dalej: Pzp) postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Zaplanowanie i przeprowadzenie kampanii o charakterze informacyjno-edukacyjno-promocyjnym na rzecz profilaktyki przeciwnowotworowej i kształtowania postaw prozdrowotnych dla kampanii społecznej Planuję Długie Życie wybranych mediach ogólnopolskich - w Internecie, w kinach i na nośnikach promocji OOH. Części: 1-2”, numer: w ZZP.ZP.411.47.20, zwane dalej postępowaniem. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 3 marca 2023 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 2023/S 045-129915. 26 czerwca 2023 r. wykonawca Euvic Media sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: Odwołujący), wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1.art. 239 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 - 3 Pzp przez nieprawidłową ocenę oferty Odwołującego w ramach kryterium Media plan nr 1, Media plan nr 2 i Media plan nr 3 i przyznanie jej po 3 pkt za każdy z Media planów, mimo że była to punktacja zaniżona, a oferta Odwołującego powinna otrzymać punktację w ramach podkryterium Harmonogram emisji, a w konsekwencji otrzymać również punktację za podkryteria liczba wyświetleń reklamy, zasięg kampanii, liczba obejrzeń spotów video kampanii, liczba kliknięć w link w ramach każdego z Media planów; 2.art. 223 ust. 2 pkt 2 Pzp przez zaniechanie poprawienia w ofercie Odwołującego oczywistej omyłki rachunkowej polegającej na nieprawidłowym zsumowaniu dla kampanii Zagrożenia - palenie papierosów kobiety poz. 1.3 i 3.3 (zasięg) Szczegółowego kosztorysu wykonania przedmiotu umowy i wpisaniu w poz. 4.1.3 ww. dokumentu wartości 37 166 675, mimo że suma wartości podanych w poz. 1.3 i 3.3 powinna wynieść 36 900 000; 3.art. 223 ust. 1 Pzp przez zaniechanie wezwania Odwołującego do udzielenia wyjaśnień w zakresie spójności Media planu nr 1-3 z kosztorysem realizacji przedmiotu umowy; 4.art. 239 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp przez nieprawidłową ocenę oferty One House sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, dalej „One House”, w ramach kryteriów Media plan nr 1, Media plan nr 2 i Media plan nr 3, co doprowadziło do zawyżenia punktacji przyznanej ofercie ww. wykonawcy; 5.art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty Media Group sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, dalej „Media Group”, mimo że jej treść była niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie nieprawidłowego podziału budżetu kampanii; 6.ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia zarzutu dotyczącego zaniechania odrzucenia oferty Media Group: art. 239 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp przez nieprawidłową ocenę oferty wykonawcy w ramach kryteriów Media plan nr 1, Media plan nr 2 i Media plan nr 3, co doprowadziło do zawyżenia punktacji przyznanej ofercie Media Group. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1.unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; 2.powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem zarzutów postawionych w odwołaniu; 3.poprawienia w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy złożonym wraz z ofertą Odwołującego oczywistej omyłki rachunkowej w ten sposób, że w poz. 4.1.3 dotyczącej zasięgu dla kampanii Zagrożenia palenie papierosów kobiety wpisana zostanie wartość 36 900 000; 4.przyznania ofercie Odwołującego dodatkowej punktacji: a)w ramach podkryterium Harmonogram emisji dla każdego z Media planów 1-3 po 1 pkt, w rezultacie łącznej punktacji 4 pkt za kryterium jakość w każdym Media planie nr 1, 2 i 3, b)a w konsekwencji oceny oferty i przyznania odpowiedniej liczby punktów również w podkryteriach liczby wyświetleń reklamy, zasięg kampanii, liczba obejrzeń spotów video kampanii, liczba kliknięć w link; 5.obniżenia punktacji oferty One House w ramach podkryterium Harmonogram emisji dla każdego z Media planów 1-3 w ten sposób, że przyznane zostanie tej ofercie po 0 pkt za każdy z Media planów, a w konsekwencji brak oceny oferty w ramach podkryteriów liczby wyświetleń reklamy, zasięg kampanii, liczba obejrzeń spotów video kampanii, liczba kliknięć w link; 6.odrzucenia oferty Media Group; 7.ewentualnie: obniżenia punktacji oferty Media Group w ramach podkryterium Harmonogram emisji dla każdego z Media planów 1-3 w ten sposób, że przyznane zostanie tej ofercie po O pkt za każdy z Media planów, a w konsekwencji brak oceny oferty w ramach podkryteriów liczby wyświetleń reklamy, zasięg kampanii, liczba obejrzeń spotów video kampanii, liczba kliknięć w link; Ponadto Odwołujący wniósł o zasądzenie na jego rzecz od Zamawiającego kosztów postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu swojego stanowiska Odwołujący wskazał m. in.: Zamówienie obejmuje przeprowadzenie 13 kampanii szczegółowych. W celu oceny ofert postępowaniu Zamawiający wymagał złożenia przedmiotowych środków dowodowych zgodnie z Załącznikiem nr 4a w do SWZ. Stosownie do pkt 1.2 i 1.3 ww. Załącznika nr 4a d o SWZ wykonawca powinien wraz z ofertą przedstawić: „1.2. Prawidłowo wypełniony i podpisany Szczegółowy kosztorys realizacji przedmiotu Umowy, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do OPZ. 1.3. Media plan* dla każdej z 3 kampanii szczegółowych, przy uwzględnieniu założeń wskazanych w OPZ, szczególnie w pkt. 7: 1.3.1.Media plan nr 1 - rak płuca, w którym czynnikiem sprawczym jest palenie papierosów; kampania skierowana do kobiet w wieku 25-50 lat; termin realizacji - sierpień 2023, 1.3.2.Media plan nr 2 - badania profilaktyczne; kampania skierowana do mężczyzn w wieku 25-50 lat; termin realizacji listopad 2023, 1.3.3.Media plan nr 3 - rak jelita grubego; kampania skierowana do kobiet i mężczyzn w wieku 25-50 lat; termin realizacji - wrzesień 2024. *Przygotowane i przedstawione w procesie przetargowym media plany jako przedmiotowe środki dowodowe są pracami przykładowymi, które mają pomóc Zamawiającemu w procesie oceny ofert. Zamawiający nie ma obowiązku ich realizacji po podpisaniu umowy. Oferentowi nie należy się wynagrodzenie za ich przygotowanie”. Wskaźniki wynikające ze Szczegółowego kosztorysu realizacji przedmiotu umowy oraz informacje zawarte w Media planach nr 1-3 wskazanych w załączniku nr 4a do SW Z podlegały ocenie w ramach kryteriów oceny ofert. Stosownie do Rozdziału VIII ust. 2 pkt 2.1 SWZ „(...) Wykonawca zobowiązany jest złożyć przedmiotowe środki dowodowe, o których mowa ww. załącznikach wraz z ofertą i powinien on dochować wszelkiej staranności, aby te dokumenty byty kompletne i w zawierały wszelkie niezbędne informacje umożliwiające Zamawiającemu ich zweryfikowanie po kątem prawidłowości”. Zamawiający w Rozdziale VIII ust. 2 pkt 2.3 SW Z wskazał, że nie przewiduje możliwości uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych. Zgodnie z Rozdziałem IX ust. 1 SWZ Zamawiający ustalił następujące kryteria oceny ofert: „(…) 1.4.Media plan nr 1 (Np 1) - waga - 12 pkt (maksymalna wartość do uzyskania); 1.5.Media plan nr 2 (Mp2) - waga - 12 pkt (maksymalna wartość do uzyskania); 1.6.Media plan nr 3 (hdp3) - waga - 12 pkt (maksymalna wartość do uzyskania)(…)”. Szczegółowy sposób liczenia punktacji dla części 1 zamówienia został opisany w Załączniku nr 5a do SWZ. W odniesieniu do Media planów Zamawiający zastrzegł przy tym, że ocena punktowa według podkryteriów oceny określonych w punktach b-e zostanie przeprowadzona pod warunkiem, ż e w ramach podkryterium punkt a media plan uzyska co najmniej 2,5 punktu z trzech możliwych do zdobycia. Oferta Odwołującego otrzymała w każdym z Media planów po 3 pkt. Oferta wykonawcy otrzymała 0 pkt w ramach podkryterium Harmonogram emisji (wchodzące w zakresie podkryterium punkt a), przez co następnie, zgodnie z pouczeniem zawartym pod tabelą, nie była oceniana w podkryteriach b-e odnoszących się do wskaźników liczby wyświetleń reklamy, zasięg kampanii, liczba obejrzeń spotów video kampanii, liczba kliknięć w link. Karta oceny oferty Odwołującego zawierała następującą adnotację: „Ze względu na brak zgodności wartości wskaźników i zgodnie z zasadami wskazanymi przez Zamawiającego kryteriach ocen, media plan 1, 2, 3 nie zostały ocenione przez komisję przetargową pod kątem wysokości wskaźników w wskazanych przez Wykonawców w tych media planach”. Załącznika nr 1 do oceny oferty wynikało, że: Z 1.Zamawiający uznał, że wskaźniki z Media planów nie były spójne ze wskaźnikami podanymi przez Odwołującego w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy. W uzasadnieniu Zamawiający wskazał, w których miejscach upatrywał „niespójności” w odniesieniu do Media planu 1, 2 i 3 stwierdzając, że liczby wyświetleń, zasięgu i kliknięć nie były zgodne z wartościami tych wskaźników podawanymi w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy dla poszczególnych kampanii. 2.W zaproponowanych Media planach wykonawca nie wskazał również wysokości prowizji „która co prawda nie była oceniana w kryteriach, ale jest jednym z konstrukcji Media planu, wskazanych przez Zamawiającego w OPZ, załączniku nr 1 do SWZ i standardowo określana jest przez Wykonawców w proponowanych Media planach”. Zamawiający stwierdził, że Media plany dołączane do oferty stanowiły jedynie prace przykładowe, a szczegółowe dokumenty będą przygotowywane na etapie realizacji umowy. Zamawiający wskazał, że „wykonawca był zobowiązany jedynie do uwzględnienia w Media planach liczby tych samych wskaźników, które podał dla kampanii, których dotyczyły Media plany, w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy”. Dodatkowo, Zamawiający uznał, że Media plany powinny być przygotowane w taki sposób, aby Zamawiający bez trudu był w stanie odnaleźć odpowiednie wskaźniki bez konieczności ich obliczeń w celu potwierdzenia korelacji pomiędzy Media planem, a Szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy. Wskazane powyżej uzasadnienie i brak przyznania punktacji ofercie Odwołującego w ramach podkryterium Harmonogram emisji dla każdego z Media planów potwierdzały, że Zamawiający dokonał bardzo pobieżnej i nieprawidłowej analizy złożonych przez Odwołującego dokumentów. Zamawiający błędnie zinterpretował złożone przez Odwołującego dokumenty nieprawidłowo porównując zawarte w nich wartości. Każdy z Media planów dołączonych do oferty Odwołującego był zgodny ze Szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy, zawierał dodatkowe wskaźniki do pomiaru efektywności, jak również był czytelny i miał przejrzysty układ danych. Zamawiający wskazał, że wskaźniki z Media planu nr 1 nie pokrywały się ze wskaźnikami z Kosztorysu dotyczącego omawianej kampanii, ale w sposób bezzasadny porównał wskaźniki zawarte w Media planie w pozycji „Total” dla odsłon, obejrzeń, zasięgu oraz kliknięć z pozycjami 4.1.1, 4.1.3, 4.1.4 i 4.2.1 Szczegółowego kosztorysu. Wskaźniki zawarte w Media planie w pozycjach „Total” stanowią podsumowanie dla całej kampanii. Każda z kampanii zawiera działania obejmujące „Świadomość” oraz „Ruch” - tzw. kampania świadomościowa oraz ruch. Na takie rozdzielenie wskazał sam Zamawiający, który w pkt 7 ust. 10 OPZ narzucił sztywny podział budżetu kampanii: 70% kampania świadomościowa (70% wyświetlenia reklam + 30% obejrzenia spotu wideo) oraz 30% kampania generująca ruch na stronie www. Taki podział kampanii został również wskazany we wzorze Szczegółowego kosztorysu realizacji przedmiotu umowy. Zamawiający udostępnił wzór kosztorysu, natomiast Media plany były konstruowane przez wykonawców. Media plany powinny być zgodne z kosztorysem nie co do układu, formy tylko w zakresie merytorycznym, tj. wskaźników. Zamawiający porównał podsumowanie zawarte w Media planie nr 1 obejmujące wskaźniki z całej kampanii świadomościowej oraz generującej ruch na stronie z danymi podanymi Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy, które były pokazane odrębnie. w Zamawiający wskazał, że wartość 110 700 000 stanowiąca estymowaną liczbę wyświetleń reklamy w Szczegółowym kosztorysie nie pokrywała się z wartością 193 191 200 liczby odsłon, które są wskazane w podsumowaniu w Media planie. Wartość 193 191 200 liczby odsłon (wyświetleń) stanowi jednak całą sumę kolumny „Odsłony” Media planu, tj. obejmuje nie tylko wyświetlenia liczby reklam, ale również video, jak również kampanię generującą ruch. Wartość 110 700 000 Szczegółowego kosztorysu dotyczy wyłącznie „estymowanej liczby wyświetleń reklam” (był to wzór Zamawiającego, który zawężał odsłony do wyświetleń reklamy z kampanii świadomościowej), a zatem nieuprawnione i zupełnie bezzasadne było porównywanie przez Zamawiającego ww. liczby do 193 191 200 stanowiącej podsumowanie odsłon dla całej kampanii. Wskaźnik 110 700 000 wyświetleń (odsłon) reklamy wynikał z Media planu jako suma odsłon dla całej kampanii „Świadomość - reklamy” - jest to pierwsze 5 pozycji wartości odsłon wskazanych w Media planie: 22 000 000 + 22 000 000 + 12 000 000 + 5 000 000 + 49 700 000 (cała kampania Świadomość reklamy z działaniami dodatkowymi) = 110 700 000. Wskaźniki podane w Media planie dla estymowanej liczby wyświetleń reklamy były więc spójne ze wskaźnikami zawartymi w Szczegółowym kosztorysie - pozycja 4.1.1 dotyczyła całej kampanii świadomościowej w zakresie wyświetleń reklamy wraz z działaniami dodatkowymi. Skoro w Szczegółowym kosztorysie jest wskazanie konkretnie na „estymowaną liczbę wyświetleń reklamy”, to niezrozumiałe jest wskazywanie przez Zamawiającego podsumowania dla całej kampanii w tym np. kampanii obejmującej ruch. Analogiczne błędy Zamawiający popełnił porównując dalsze wskaźniki w ujęciu „Total” z wartościami Szczegółowego kosztorysu. W przypadku „Obejrzeń” nie jest jasne, dlaczego Zamawiający w uzasadnieniu odmowy przyznania punktów wskazał, że wartość ma być niespójna, gdyż wartość 2 484 000 pokrywa się wprost z pozycją 4.1.4 Szczegółowego kosztorysu. Analogiczne błędy w analizie złożonych przez Odwołującego dokumentów Zamawiający popełnił w zakresie pozostałych Media planów. Zamawiający nie narzucił ani formy, ani układu Media planów - każdy z wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia przygotowywał własny dokument i układ oraz zakres danych pokazany przez poszczególnych wykonawców różnił się. Wysokość wskaźników wynika z Media planów dołączonych do oferty Odwołującego, natomiast żadnym miejscu dokumentów zamówienia nie zostało wskazane, że w ramach Media planów, których formy w Zamawiający nie narzucił, Zamawiający będzie oceniać wyłącznie podsumowanie dokumentu a nie jego całą treść. Zamawiający powinien porównywać właściwe wartości, w szczególności, jeżeli wynikają one ze złożonego dokumentu. Nie można dokonywać takiego „uproszczenia” jakie przeprowadził Zamawiający polegającego na porównaniu wartości „Total” w Media planach z poszczególnymi pozycjami podsumowania Szczegółowego kosztorysu, mimo że z Media planów jasno wynika, że w pozycji „Total” zawarte są wskaźniki z całej kampanii, a poszczególne pozycje Szczegółowego kosztorysu, które wskazał Zamawiający w uzasadnieniu przyznania punktacji obejmują jedynie jej część. Nie sposób uznać, że nieprawidłowe i nielogiczne porównanie wartości przez Zamawiającego mogło prowadzić do odjęcia punktacji ofercie Odwołującego. Przyjmując nawet, że Zamawiający miał wątpliwości w zakresie oceny dokumentów, to na podstawie art. 223 ust. 1 Pzp mógł zwrócić się do Odwołującego o wyjaśnienia. Wyjaśnienia nie prowadzą w tym wypadku do negocjacji czy zmiany oferty tylko do wyjaśnienia treści w niej zawartej, istniejącej. żadne z powyższych działań nie prowadzi do uzupełnienia oferty o informacje z niej nie wynikające. W zakresie zarzutu niezgodności oferty Media Group z dokumentami zamówienia. Odwołujący podniósł: Zgodnie z pkt 2 ust. 10 Opisu Przedmiotu Zamówienia ustalony został następujący podział budżetu kampanii: Budżet jednej kampanii szczegółowej w każdym roku kampanii: od 150 000 złotych brutto d o 170 000 złotych brutto, w podziale na: - 70% kampania świadomościowa (70% wyświetlenia reklam + 30% obejrzenia spotu wideo), - 30% kampania generująca ruch na stronie www. W przypadku Media Planu nr 1 kampania palenie papierosów kobiety w wieku 25-50 lat, Media plan nr 2 badania profilaktyczne mężczyźni oraz Media Plan nr 3 Nowotwory - rak jelita grubego, Media Group zaoferował niezgodny z ww. wymaganiem podział budżetu: 1.Media Plan nr 1: wykonawca zaproponował podział budżetu w proporcjach: -69% na kampanię generującą wyświetlenia reklam - kwota 83 180,41 zł brutto. Na tę kwotę składają się: Pozycja 1 z MP - GDN za kwotę 75 874,21 zł Pozycja 6 z MP - Statyczne za kwotę 7 306,20 zł -31% na kampanię generującą obejrzenia spotu video - kwota 37 446,30 zł brutto. Na tę kwotę składają się: Pozycja 3 z MP - Youtube za kwotę 33 996,15 zł Pozycja 4 z MP - Meta za kwotę 3 450,15 zł -Dodatkowo Media Group nie zachował proporcji dla kampanii generującej ruch na stronie. Udział procentowy kampanii 29% z wymaganych 30% - kwota 48 565,94 zł brutto. Na tę kwotę składają się: Pozycja 2 z MP - GDN za kwotę 46 739,39 zł Pozycja 5 z MP - Meta za kwotę 1 826,55 zł Wartość 48 565, 94 zł brutto została również wskazana w Szczegółowym kosztorysie. -Łączna kwota media planu nr 1, wraz prowizją to 169 192,65 zł brutto (analogiczna kwota została również wskazana w kosztorysie) 2.Media Plan nr 2: Media Group zaproponował podział budżetu w proporcjach: -67% na kampanię generującą wyświetlenia reklam - kwota 78 360,35 zł brutto. Na tę kwotę składają się: Pozycja 1 z MP - GDN za kwotę 78 360,35 zł -33% na kampanię generującą obejrzenia spotu video - kwota 38 511,79 zł brutto. Na tę kwotę składają się: Pozycja 3 z MP - Youtube za kwotę 35 061,64 zł Pozycja 4 z MP - Meta za kwotę 3 450,15 zł -Dodatkowo Media Group nie zachował proporcji dla kampanii generującej ruch na stronie. Udział procentowy kampanii 31% z wymaganych 30% - kwota 52 523,46 zł brutto. Na tę kwotę składają się: Pozycja 2 z MP - GDN za kwotę 48 261,51 zł Pozycja 5 z MP - Meta za kwotę 1 826,55 zł Pozycja 6 z MP - E-mail za kwotę 2 435,40 zł -Łączna kwota Media planu nr 2, wraz prowizją to 169 395,60 zł brutto. Co więcej, uwzględniając kwotę za kampanię generującą ruch na stronie wskazaną Szczegółowym kosztorysie - 50 088, 06 zł brutto wartość budżetu wynosi również 29% z wymaganych 30%. w 3.Media Plan nr 3: Media Group zaproponował podział budżetu w proporcjach: -67% na kampanię generującą wyświetlenia reklam - kwota 77 697,38 zł brutto -33% na kampanię generującą obejrzenia spotu video - kwota 38 227,66 zł brutto -Dodatkowo Oferent Media Group nie zachował proporcji dla kampanii generującej ruch na stronie. Udział procentowy kampanii 32% z wymaganych 30% - kwota 53 402,91 zł brutto. Na tę kwotę składają się: Pozycja 2 z MP - GDN za kwotę 47 855,61 zł Pozycja 5 z MP - Meta za kwotę 1 826,55 zł Pozycja 6 z MP - Push za kwotę 3 720,75 zł -Łączna kwota media planu nr 3, wraz prowizją to 169 327,95 zł brutto. Co więcej, uwzględniając kwotę za kampanię generującą ruch na stronie wskazaną Szczegółowym kosztorysie - 49 682,16 zł brutto wartość budżetu wynosi również 29% z wymaganych 30%. w Powyższe świadczy o niezgodności oferty z wymaganiami, która nie podlega korekcie na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp. Tym samym oferta Media Group powinna zostać odrzucona jako niezgodna z wymaganiami. W zakresie nieprawidłowej oceny ofert One House oraz Media Group (w stosunku do Media Group - zarzut ewentualny). One House. W Szczegółowym kosztorysie realizacji umowy dla kampanii Zagrożenia palenie papierosów kobiety wykonawca One House wskazał, w ppkt 1.1 że kampania wygeneruje estymowaną liczbę wyświetleń reklamy, wpisując wartość 32 644 972 - jest to wartość wskazana d la kampanii świadomościowej. Wartość 32 644 972 została również wskazana w Media planie nr 1 jako łączna wartość wyświetleń dla całej kampanii tzn. świadomościowej oraz generującej ruch. Podobny zabieg przeprowadzono w kampanii generującej ruch, gdzie w ppkt 2.1 podano sumę kliknięć 109 856 zarówno z działań świadomościowych, podczas gdy w Media planie nr 1 wartość ta jest sumą kliknięć dla kampanii świadomościowej, jak i generującej ruch. Wartości 32 644 972 oraz 109 856 zostały podane w wierszu „ŚWIADOMOŚĆ I RUCH - PODSUMOWANIE”. W Media planie nr 1 wpisana jest zatem wartość dla sumy kampanii świadomościowej oraz generującej ruch. One House w Media Planach zsumował wartości z kolumn 17-21 oraz wierszy Ruch - Podsumowanie oraz Świadomość i ruch - Podsumowanie. Złożone media plany nie są jasne i czytelne. Brak jest możliwości rozbicia wskaźników dla kampanii świadomościowej i dla generującej ruch na stronie w odniesieniu do estymowanej liczby wyświetleń, zasięgu, liczby obejrzeń. Nie jest wiadome, w jaki sposób podzielić te zakresy, aby uzyskać faktyczne wyniki dla kampanii świadomościowej oraz dla kampanii ruch. Jest to niespójne merytorycznie z wymaganiami Zamawiającego, a miało na celu zawyżenie wskaźników, bowiem, aby uzyskać ppkt 2.1 - kliknięcia, należy zrealizować ppkt. 1.1 - wyświetlenia oraz 1.3 - zasięg. Zamawiający wymagał, by każdy z parametrów wpisać odrębnie w kosztorysie, oddzielnie dla każdego typu kampanii. Zatem wykonawca zsumował wszystkie ilości, czym zawyżył wyniki, popełniając tym samym błąd merytoryczny, które powinien prowadzić co najmniej do odjęcia punktów w ramach podkryterium. Wskazanie bowiem łącznej wartości np. 109 856 ilości kliknięć w Media planie nr 1 dla kampanii świadomość oraz ruch oraz tej samej wartości w Szczegółowym kosztorysie jako właściwej dla liczby kliknięć w kampanii generującej ruch jest niespójne i nieprzejrzyste. Analogiczne zabiegi zostały przez One House przeprowadzone w Media Planach 2 i 3 - wykonawca wskazał łączną wartość wskaźników w wierszu „ŚW IADOMOŚĆ I RUCH - PODSUMOWANIE”, natomiast w Szczegółowym kosztorysie podawał te same wartości np. dla kampanii generującej ruch albo dla kampanii świadomościowej. Tym samym, oferta One House powinna otrzymać 0 pkt w podkryterium Harmonogram emisji (układ nie jest jasny, czytelny, niespójność z kosztorysem) oraz nie uzyskać punktów podkryteriach ilościowych b-e, tj. za liczbę wyświetleń reklamy, zasięg kampanii, liczbę obejrzeń spotów video w kampanii, liczbę kliknięć w link. Media Group. W przypadku Media planu nr 1 Media Group w kolumnie cel kampanii wyraźnie wskazał czego dotyczy dane działanie, tj.: Kampania świadomościowa została ujęta jako świadomość i zasięg marki oraz rozpoznawalność, natomiast kampania generująca ruch na stronie ujęta jako: ruch w witrynie. Jednocześnie, wykonawca pokazał wszystkie wskaźniki, jakie zostaną osiągnięte w ramach kampanii, ale w przypadku kampanii świadomościowej dodał informacje z kampanii generującej ruch na stronie, celowo zawyżając estymowane wyniki kampanii. Wg powyższego Media Group w kampanii generującej ruch, typ kampanii ruch w witrynie, format reklamy - wideo zaproponował 60 000 wyświetleń, które mają przełożyć się na 1 800 obejrzeń i 1 500 kliknięć. Następnie wykonawca zsumował wszystkie obejrzenia wraz z tymi generującymi świadomość i rozpoznawalność do liczby 1 305 625 obejrzeń (1 300 000 3 825 + 1 800), po czym w Szczegółowym kosztorysie, wskazał ww. wartość 1 305 625 jako właściwą wyłącznie dla + kampanii świadomościowej (poz. 1.4 Szczegółowego kosztorysu). Podobnie zaburzone informacje w kampanii świadomościowej wpisano w estymowanych wyświetleniach i kliknięciach. W przypadku Media Planu nr 2 i Media Planu nr 3 wystąpiła analogiczna sytuacja. Skoro wskaźniki powinny być spójne to nieuzasadnione było przyznanie ofercie Media Group punktacji w ramach podkryterium Harmonogram emisji. Skoro wykonawca konsekwentnie ramach każdego z Media planów oraz Szczegółowego kosztorysu dążył do sumowania wskaźników za kampanię ruch w oraz za kampanię świadomość, mimo że w kosztorysie s ą to odrębne kampanie, to nie sposób uznać, że mamy do czynienia z omyłką tylko z celowym działaniem wykonawcy. Oferta Media Group powinna więc otrzymać w ramach podkryterium Harmonogram emisji 0 pkt ze względu na brak spójności danych Media planów nr 1-3 ze szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy oraz brak czytelności danych. W odpowiedzi na odwołanie z 7 lipca 2023 r. Zamawiający wniósł o jego oddalenie. uzasadnieniu swojego stanowiska Zamawiający wskazał m. in.: W Odwołanie zmierza do zakwestionowania podstawowych zasad oceny ofert w ramach kryteriów dotyczących Media planów szczegółowo opisanych w dokumentach zamówienia. Czynności, których przeprowadzenia żądał Odwołujący w uzasadnieniu zarzutów oraz formułując wnioski odwołania — byłyby nielogiczne oraz niezgodne z przyjętymi w przetargu kryteriami oceny ofert i nie mogłyby zostać przeprowadzone w oparciu o zawartość oferty (Media planów) Odwołującego. 1. Brak spójności wskaźników w dokumentach — media planach nr 1, 2, 3 ze szczegółowym kosztorysem w ofercie Odwołującego uniemożliwiająca uzyskanie przez Odwołującego punktów: Niespójność ta — związana jest ze wskazaniem zupełnie innych wartości wskaźników przez Odwołującego w dokumentach, które zgodnie z wymaganiami specyfikacji SWZ miały być ze sobą spójne co do wartości: w szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy i media planach 1, 2 i 3. Odwołujący w dwóch miejscach swojej oferty: w podsumowaniach Media Planu 1, 2 i 3 (w wierszu Total) jak również w pliku Opisowym — Prezentacje Media Planów (strony 20, 55, 63) wskazał te same wartości wymaganych przez Zamawiającego wskaźników, które są inne niż wskazane przez niego w szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy dla wybranych kampanii szczegółowych. Zamawiający wskazał, że w szczegółowy sposób uzasadnił powody, dla których postanowił nie przyznać oczekiwanej przez Odwołującego liczby punktów jego ofercie. Zamawiający w opisie kryteriów oceny ofert wskazał jednoznacznie, że dla media planów pierwszym i kluczowym kryterium oceny jest spójność danych ze szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy. Wymaganie to zostało przez Zamawiającego wskazane 3-krotnle w kryteriach oceny ofert przy każdym z Media planów: przy opisie założeń do Media planów, w tabeli ocen i pod tabelą ocen. Niespójność media planu z kosztorysem oznaczała, że wykonawca nie otrzyma 2,5 pkt wymaganych do dalszej oceny w ramach podkryteriów związanych z wartościami wskaźników. W sytuacji, gdy wartości wskaźników jakie należało zawrzeć w Media planach i w szczegółowym kosztorysie — wartościowo różniły się od siebie (odsłony, obejrzenia, zasięg, kliknięcia) — nie mogło być mowy o spójności tych dokumentów. Zamawiający zwrócił uwagę na stałą wartość kwotową określonej części kampanii, mimo, ż e te same części różniły się istotnie pod względem zakładanych wskaźników realizacji określonych w kosztorysach i media planach. Odwołujący zawarł inne wartości wskaźników w media planach, a inne w szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy — były one źródłem stwierdzenia niespójności pomiędzy tymi dwoma dokumentami. Treść media planów miała kluczowe znaczenie dla oceny ofert. Wskaźniki zawarte w media planach dotyczące: liczby wyświetleń reklamy, liczby obejrzeń spotu video, zasięgu oraz liczby kliknięć w link podlegają ocenie w ramach oceny ofert. Żeby nie dopuścić do sytuacji wytworzenia przez wykonawców hipotetycznych media planów z niemożliwymi do zrealizowania wysokościami wskaźników wyłącznie dla celów uzyskania wyższej punktacji — Zamawiający ustanowił warunek sine qua non dokonania oceny złożonych media planów w ramach kryteriów oceny oferty, którym była spójność między media planem a kosztorysem szczegółowym. Kosztorys szpargałowy stanowił bowiem będzie załącznik do umowy i na jego podstawie nastąpi rozliczenie wykonania zamówienia i nie będzie podlegał zmianom. Jednocześnie kosztorys zawiera informacje dotyczące wartości wskaźników jakie zaoferował wykonawca. Biorąc pod uwagę powyższe - w ocenie Zamawiającego — Odwołujący sporządził Media Plany 1, 2 i 3 w taki sposób, aby uzyskać najwyższe wskaźniki, ale w konsekwencji — uczynił to kosztem spójności. Odwołujący usiłuje wytworzyć wrażenie, że jego Media Plany były spójne, ponieważ sumowanie niektórych wskaźników z media planów — mogło dawać wartości z kosztorysów. Jego obecne wyjaśnienia nie mają sensu w kontekście pojęć używanych przez niego w Media Planach — n p. Odwołujący dodał w media planach m.in. „wyświetlenia video” które zawyżyły wskaźnik podsumowaniu — a które co do zasady powinien wziąć pod uwagę również w kosztorysie — czego nie uczynił (obecnie w Odwołujący twierdzi, że wziął pod uwagę tylko 5 pierwszych wartości danej kolumnie, nie informując o tym Zamawiającego). w Odwołujący — nawet przy stosowaniu sobie tylko znanego systemu wpisywania wartości w media planie - popełniał błędy, w tym w szczególności np. zawyżał ilości w zakresie populacji. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu, że nie „policzył” wskaźników w Media planach g wskazanego przez Odwołującego w odwołaniu klucza, tylko przyjął jego wskaźniki wskazane dwukrotnie w każdym z planów w (przy tabeli, jako Total i w prezentacji jako Podsumowanie). Zasad obliczania podanych wskaźników Odwołujący nie określił jednak w ofercie ani dokumentach do niej załączonych. Gdyby Zamawiający chciał sumować wskazane przez Odwołującego wskaźniki to w w przypadku kampanii „Zagrożenie - palenie papierosów kobiety” i tak wskaźniki nie byłyby spójne ze Szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy. Odwołujący wskazał, że „źródłem danych pozycji 4.1.3 z kosztorysu Odwołującego jest suma pozycji kolumny Zasięg UU dla całej kampanii Świadomość - reklamy. Wartość jest identyczna i wynosi 37 166 675”. Zsumowanie wskazanych przez Odwołującego pozycji daje wynik 36 900 000. Tym samym nadal brak jest korelacji danych Media planu i kosztorysu. Zarzut dotyczący zaniechania odrzucenia oferty Media Group jako niezgodnej z warunkami zamówienia. Zamawiający przewidując podział wartości kampanii świadomościowej w proporcjach 70% wyświetlenia reklam do 30% obejrzenia spotu video — wskazał jedynie na pewne założenie co do wydatkowania środków na poszczególne elementy kampanii. Mając świadomość, że doprowadzenie do wartości równych 70% i 30% w przypadku złożoności tego zamówienia, jego wielu elementów — może utrudniać opracowanie Media planów i racjonalnego rozłożenia wskaźników — Zamawiający nie zdecydował się na obarczenie tego wymogu sankcją odrzucenia ofert w przypadku jego niespełnienia. Zamawiający uznał, że niewielkie odstępstwa nie mogą przesądzać o niezgodności oferty z warunkami zamówienia, gdyż nie wpływają one w istotny sposób na założenia Zamawiającego i sposób realizacji kampanii. Zatem odstępstwa w proporcjach kosztów wynoszące kilka procent — nie wpływają na założenia i cele kampanii oraz sposób realizacji kampanii. Wymóg podziału wartości kampanii w proporcjach 70% na kampanię generująca wyświetlenia reklam do 30% na kampanię generującą obejrzenia spotu video — nie został zastrzeżony przez Zamawiającego pod rygorem odrzucenia oferty. Z dokumentów zamówienia nie wynika, że każde, nawet najmniejsze odstępstwo od wymogu zostanie uznane za niezgodność oferty z warunkami zamówienia. Zamawiający ma świadomość, że ostateczne proporcje wartości przy realizacji umowy będą się różnić od założenia „30% do 70%” Przedmiotowy wymóg nie został zatem przeniesiony na grunt umowy w sprawie zamówienia. Mając na względzie powyższe okoliczności należało uznać, ż e podnoszona w odwołaniu okoliczność miała wtórne znaczenie dla oceny zgodności oferty z warunkami zamówienia. Zarzut dotyczący nieprawidłowej oceny oferty wykonawcy One House oraz nieprawidłowej oceny oferty wykonawcy Media Group Odwołujący upatrywał niespójności między Media planem a kosztorysem złożonym przez wykonawcę One House w zakresie sposobu sumowania poszczególnych wskaźników, który ocenie Zamawiającego był oczywisty i nie świadczył o niespójności. w Najlepszym dowodem na brak niespójności między obydwoma dokumentami złożonymi przez One House było to, że Odwołujący bez trudu potrafił samodzielnie przeliczyć wartości dla wszystkich wskaźników, co też uczynił w treści odwołania. Media plany złożone przez One House i Media Group były czytelne i przejrzyste, a spójność z treścią kosztorysu nie budzi w przypadku tych ofert żadnych wątpliwości. W szczególności media plany w pełni umożliwiają prawidłową weryfikację danych w nim zawartych. Należy zaznaczyć, że dane w kosztorysie to dane liczbowe — spójność pomiędzy kosztorysem i media planem — to spójność pomiędzy poszczególnym wartościami wskaźników. Wszystkie wskaźniki zawarte w media planach obydwu wykonawców znajdują swoje odzwierciedlenie kosztorysach szczegółowych. w Zamawiający porównał dane z media planu i kosztorysu szczegółowego dotyczące kampanii „Badania profilaktyczne — mężczyźni” wykonawcy One House (Zamawiający porównał treść dokumentów w taki sam sposób, jak w przypadku dokumentów Odwołującego): 1.Estymowana liczba wyświetleń reklamy (estymowana liczba wyświetleń): 38 862 300 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), 2.Zasięg (estymowany zasięg w grupie docelowej): 12 884 579 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), 3.Estymowana liczba obejrzeń spotu video (estymowana liczba obejrzeń): 1 441 827 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), 4.Estymowana liczba kliknięć w link (estymowana liczba kliknięć): 122 754 (ta sama wartość w obydwu dokumentach). Również w ofercie Media Group brak niespójności Media planu i szczegółowego kosztorysu. Wszystkie wskaźniki zawarte w media planach znajdują swoje odzwierciedlenie w kosztorysie. Zamawiający porównał dane z media planu i kosztorysu szczegółowego dotyczące kampanii „Badania profilaktyczne — mężczyźni”: 1.Estymowana liczba wyświetleń reklamy (wyświetlenia): 41 311 111 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), 2.Zasięg (zasięg): 7 666 349 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), 3.Estymowana liczba obejrzeń spotu video (liczba obejrzeń): 1 305 625 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), 4.Estymowana liczba kliknięć w link (liczba kliknięć): 106 690 (ta sama wartość w obydwu dokumentach). Po przeprowadzeniu rozprawy Izba, uwzględniając dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym w szczególności treść SWZ, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska Stron i Przystępujących zawarte w odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie i piśmie procesowym oraz wyrażone ustnie na rozprawie i odnotowane w protokole, ustaliła i zważyła, co następuje. Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 Pzp. Przystępując do rozpoznania odwołania, Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwości poniesienia przez niego szkody w wyniku kwestionowanych czynności zamawiającego. Mając na uwadze powyższe Izba merytorycznie rozpoznała złożone odwołanie uznając, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Rozpoznając odwołanie Izba przeprowadziła dowody z: 1.dokumentacji postępowania, ze szczególnym uwzględnieniem SWZ wraz z załącznikami, 2.ofert Odwołującego oraz obu Przystępujących; 3.uzasadnień ocen punktowych ofert Odwołującego oraz obu Przystępujących. Izba ustaliła, co następuje: Zgodnie z Rozdziałem VIII SWZ (pkt 1.1) przedmiotem zamówienia jest: „(…) zaplanowanie i przeprowadzenie kampanii o charakterze informacyjno-edukacyjno-promocyjnym w wybranych mediach na rzecz profilaktyki przeciwnowotworowej i kształtowania postaw prozdrowotnych, zgodnie z wytycznymi Zamawiającego. Dla większej efektywności działań realizacja przedmiotu zamówienia podzielona została na 2 części - 2 grupy medialnych środków przekazu: Część 1: dotyczy działań promocyjnych w Internecie (YouTube, TikTok, Digital Marketing, Viral), zwana dalej kampanią internetową (grupa I), Część 2: dotyczy emisji spotów w kinach i publikacji materiałów promocyjnych na środkach reklamy zewnętrznej w formie klasycznej i digital (małego i dużego formatu), zwana dalej kampanią pozainternetową (grupa II). Cel główny kampanii: przełożenie świadomości ryzyka chorób nowotworowych u Polaków n a konkretne działania z ich strony: udział w badaniach profilaktycznych, zmiana stylu życia i odżywiania na zdrowy”. W zakresie istotnym dla oceny zarzutów odwołania SWZ zawiera następujące postanowienia: „4. Cena oferty (…) 4.3.Wykonawca zobowiązany jest do podania w generowanym na platformie formularzu ofertowym: Część 1: łącznej ceny całkowitej brutto obejmującej koszty kampanii szczegółowych w roku 2023 i 2024 oraz złożenia wraz z ofertą „Szczegółowego kosztorysu realizacji przedmiotu umowy” stanowiącego załącznik nr 1a do OPZ. 4.4.Kosztorysy, o których mowa w pkt 4.3 stanowią integralną częścią formularza ofertowego w pełnym zakresie określonym przez Zamawiającego”. „IX. Zasady oceny ofert 1. Określenie kryteriów oceny ofert i ich rangi w ocenie dla Części 1: 1.1. Średnie wskaźniki kampanii szczegółowych w roku 2023 (W23)– waga – 24 pkt (maksymalna wartość do uzyskania); 1.2.Średnie wskaźniki kampanii szczegółowych w roku 2024 (W24)– waga – 24 pkt (maksymalna wartość do uzyskania); 1.3.Cena kampanii szczegółowych w roku 2023 i 2024 (C) – waga – 6 pkt (maksymalna wartość do uzyskania); 1.4.Media plan nr 1 (Mp1) - waga – 12 pkt (maksymalna wartość do uzyskania); 1.5.Media plan nr 2 (Mp2) - waga – 12 pkt (maksymalna wartość do uzyskania); 1.6.Media plan nr 3 (Mp3) - waga – 12 pkt (maksymalna wartość do uzyskania); 1.7.Doświadczenie osób zaangażowanych do realizacji przedmiotu zamówienia (Dr) – waga – 10 pkt (maksymalna wartość do uzyskania)”. „2. Sposób obliczania wartości punktowej poszczególnych kryteriów Opisy kryteriów oceny ofert wraz z podaniem znaczenia tych kryteriów oraz sposobu obliczania wartości punktowej poszczególnych kryteriów zostały określone w załącznikach 5a (Część 1) oraz 5b (Część 2) do SW Z „ Kryteria oceny ofert”. „3. Sposób oceny końcowej oferty Jest to suma punktów uzyskanych za kryteria wymienione w pkt 1 – zgodnie z wyliczeniem określonym w załącznikach 5a (Część 1) oraz 5b (Część 2) do SWZ „ Kryteria oceny ofert”. W załączniku nr 5a do SW Z określone zostały następujące zasady oceny ofert w ramach kryteriów dotyczących media planów: „3.4. Media plan nr 1 (Mp1) W ramach kryterium Media plan nr 1 (Mp1) Zamawiający będzie przyznawał punkty za przygotowany i przedstawiony przez Wykonawcę media plan dla kampanii szczegółowej rak płuca, w którym czynnikiem sprawczym jest palenie papierosów. Założenia do media planu: -kampania skierowana do kobiet w wieku 25-50 lat, -termin realizacji – sierpień 2023, -uwzględnienie założeń wskazanych w OPZ, szczególnie w pkt. 7. -spójność z danymi wskazanymi przez Wykonawcę w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu zamówienia (załącznik nr 1 do OPZ). W kryterium tym Wykonawca może otrzymać maksymalnie 12 punktów. Zamawiający będzie oceniał planowane przez Wykonawcę wskaźniki medialne kampanii oraz jakość przygotowania i zawartość merytoryczną media planu. Ocena szczegółowa kryterium: a)podkryterium M1j: jakość media planu kampanii M1 Ocena podkryterium zostanie dokonana w oparciu o poniższe zasady: Lp. 1. 2. 3. 4. Opis kryterium Liczba punktów Opis propozycji kampanii internetowej: pisemne uzasadnienie przyjętej 0 strategii emisji (długość kampanii, terminy, wybrane serwisy i portale, 0,5 wybrane formy promocji, planowana efektywność): 1 - brak opisu, - opis nie zawiera wszystkich elementów, - opis zawiera wszystkie elementy, Targetowanie odbiorców kampanii internetowej: sposób targetowania, źródła 0 danych do targetowania, trafność przyjętych kategorii targetowania w stosunku 0,5 do potrzeb kampanii szczegółowej: 1 - brak targetowania lub brak opisu targetowania lub targetowanie niezgodne z założeniami kampanii, - targetowanie zgodne z założeniami kampanii, bez podania sposobu i źródła danych do targetowania, - targetowanie zgodne z założeniami kampanii, z podaniem sposobu i źródła danych do targetowania, Harmonogram emisji: czytelność i przejrzysty układ, zastosowanie liczby i 0 rodzaju wskaźników gwarantujących pomiar efektywności kampanii, spójność 0,5 danych ze Szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy: 1 - brak spójności danych ze Szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy, - spójność danych ze Szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy, brak dodatkowych wskaźników do pomiaru efektywności kampanii, - spójność danych ze Szczegółowym kosztorysem realizacji przedmiotu umowy, dodatkowe wskaźniki do pomiaru efektywności kampanii, wysoka czytelność i przejrzysty układ danych Dodatkowe propozycje działań w kampanii internetowej: zgłoszenie 0 dodatkowych działań w ramach dostępnego budżetu i wskazanych form 0,5 promocji, bardziej dopasowanych do potrzeb grupy docelowej i aktualnych 1 trendów komunikacji, pozwalających jednocześnie na zwiększenie efektywności kampanii: - brak propozycji, - zgłoszone propozycje spełniają założenia kampanii internetowej, zwiększają jej efektywność, są możliwe do realizacji w ramach wskazanych form promocji, - zgłoszone propozycje spełniają założenia kampanii internetowej, zwiększają jej efektywność, są możliwe do realizacji w ramach wskazanych form promocji. Zaproponowane rozwiązania wyróżniają się na tle typowych rozwiązań stosowanych w innych kampaniach. W tym podkryterium Wykonawca może otrzymać maksymalnie 4 punkty. Aby Media plan M1 był oceniany w kolejnych podkryteriach (b – e) musi uzyskać podkryterium a) w ppkt. 1, 2, 3 minimum 2,5 pkt. z maksymalnej liczby 3 pkt”. w Analogiczne zasady dotyczyły oceny ofert w zakresie dotyczącym Media planu nr 2 i 3. 16 czerwca 2023 r. Zamawiający opublikował informację o wyborze najkorzystniejszej oferty oraz o punktacji ofert w postępowaniu. Pierwsze trzy miejsca (z sześciu) zajęły oferty: 1.ONE HOUSE - łączna ilość punktów - 78,70, w tym: Media plan 1: 11,71, Media plan 2: 11,84, Media plan 3: 11,80, 2.Media Group - łączna ilość punktów - 74,10, w tym: Media plan 1: 11,01, Media plan 2: 10,74, Media plan 3: 10,91, 3.Odwołujący - łączna ilość punktów - 71,44, w tym: Media plan 1: 3,00, Media plan 2: 3,00, Media plan 3: 3,00. W uzasadnieniu oceny punktowej oferty Odwołującego, w części dotyczącej kryteriów związanych z oceną Media planów Zamawiający wskazał: „(…) W opisie Media planu dla kampanii badań profilaktycznych, skierowanej wyłącznie do mężczyzn, przy opisie działań Wykonawca powołuje się na „użytkowniczki” internetu (str. 17). Zamawiający nie jest w stanie określić na podstawie opisu czy jest to pomyłka ze strony Wykonawcy czy też propozycja rozszerzenia grupy docelowej. Propozycje działań dodatkowych opisane przez Wykonawcę w Media planach zostały dopasowane do charakteru grup docelowych poszczególnych kampanii szczegółowych i zaplanowanych dla nich działań podstawowych ze wskazaniem ich rodzaju i formy, jako działań przyczyniających się do zwiększenia efektywności całej kampanii. W podkryterium Jakości Media planów w pkt. 3.4.a)1,2,4; 3.5.a)1,2,4 i 3.6.a)1,2,4 Wykonawca otrzymał maksymalną liczbę punktów. Harmonogramy emisji Media planów zostały przygotowane przez Wykonawcę w sposób czytelny i przejrzysty ze wskazaniem wszystkich wymaganych wskaźników. Wskaźniki z Media planów Wykonawcy nie są jednak spójne ze wskaźnikami podanymi przez Wykonawcę w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy. Zamawiający w Kryteriach oceny ofert - Załączniku nr 5a do SW Z w punktach dotyczących każdego z Media planów, odpowiednio 3.4., 3.5 i 3.6 zaznaczył w założeniach do każdego z Media planów oraz w samych kryteriach konieczność spójności wskaźników Media planów ze wskaźnikami podanymi przez Wykonawcę w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu zamówienia (załącznik nr 1 do OPZ). Wartości wskaźników podane przez Wykonawcę w Media planach dla poszczególnych kampanii szczegółowych i w Szczegółowym kosztorysie przedmiotu zamówienia przedstawiają się następująco: 1)Media plan 1 – palenie papierosów, kampania skierowana do kobiet (sierpień 2023) Wskaźniki i budżet Wykonawcy według Media planu Dodatkowo w prezentacji Media planu dla kampanii szczegółowej raka płuca skierowanej do kobiet, Wykonawca na stronie 55 potwierdza powyższe dane pisząc: Agencja w działaniach dla kampanii dotyczącej przeciwdziałaniu rakowi płuc wśród kobiet estymuje wydatek 169 944,18 zł brutto. Kampania zrealizuje w sumie ok. 193 191 200 odsłon reklam, 2 484 000 obejrzenia spotów video, pozyska zasięg ok. 64 482 900 unikalnych użytkowniczek (bez deduplikacji) oraz ok. 610 560 kliknięć w ciągu 30 dni sierpnia 2023. Wskaźniki Wykonawcy w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy mają inne wartości i przedstawiają się następująco: 4. 4.1.1. 4.1.3. 4.1.4. 4.2.1. RAZEM DLA KAMPANII SZCZEGÓŁOWEJ (przy założeniu dodatkowych propozycji estymowana liczba wyświetleń reklamy zasięg estymowana liczba obejrzeń spotu video estymowana liczba kliknięć w link Razem koszty kampanii w PLN brutto w roku 2023 Zagrożenia - palenie papierosów kobiety 110 700 000 37 166 675 2 484 000 166 000 169 944,18 2)Media plan 2 – badania profilaktyczne, kampania skierowana do mężczyzn (listopad 2023) Wskaźniki i budżet Wykonawcy według Media planu Dodatkowo w prezentacji Media planu dla kampanii szczegółowej badań profilaktycznych skierowanej do mężczyzn, Wykonawca na stronie 20 potwierdza powyższe dane pisząc: Agencja w działaniach dla kampanii promującej badania profilaktyczne wśród mężczyzn w wieku 25-50 lat estymuje wydatek 169 992,40 zł brutto. Kampania zrealizuje w sumie ok. 206 827 900 odsłon reklam, 1 873 500 obejrzenia spotów video, pozyska zasięg ok. 69 017 558 unikalnych użytkowników (bez deduplikacji) oraz ok. 641 329 kliknięć w ciągu 30 dni listopada 2023. Wskaźniki Wykonawcy w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy mają inne wartości i przedstawiają się następująco: 4. 4.1.1. 4.1.3. 4.1.4. 4.2.1. RAZEM DLA KAMPANII SZCZEGÓŁOWEJ (przy założeniu dodatkowych propozycji estymowana liczba wyświetleń reklamy zasięg estymowana liczba obejrzeń spotu video estymowana liczba kliknięć w link Razem koszty kampanii w PLN brutto w roku 2023 Badania profilaktyczne - mężczyźni 111 500 000 37 166 667 1 873 500 192 560 169 992,40 3) Media plan 3 – rak jelita grubego, kampania skierowana do kobiet i mężczyzn (wrzesień 2024) Wskaźniki i budżet Wykonawcy według Media planu Dodatkowo w prezentacji Media planu dla kampanii szczegółowej raka jelita grubego w kampanii skierowanej do kobiet i mężczyzn, Wykonawca na stronie 63 potwierdza powyższe dane pisząc: Agencja w działaniach dla kampanii promującej badania profilaktyczne wśród wszystkich użytkowników w wieku 25-50 lat estymuje wydatek 169 829,79 zł brutto. Kampania zrealizuje w sumie ok. 228 938 750 odsłon reklam, 1 407 500 obejrzenia spotów video, pozyska zasięg ok. 76 390 583 unikalnych użytkowników (bez deduplikacji) oraz ok. 728 959 kliknięć w ciągu 30 dni września 2024. Wskaźniki Wykonawcy w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy mają inne wartości i przedstawiają się następująco: 4. 4.1.1. 4.1.3. 4.1.4. 4.2.1. RAZEM DLA KAMPANII SZCZEGÓŁOWEJ (przy założeniu dodatkowych propozycji estymowana liczba wyświetleń reklamy zasięg estymowana liczba obejrzeń spotu video estymowana liczba kliknięć w link Razem koszty kampanii w PLN brutto w roku 2024 Nowotwory - rak jelita grubego 131 500 000 43 833 333 1 407 500 200 000 169 829,79 We wszystkich 3 Media planach liczby wyświetleń, zasięgu i liczby kliknięć w link nie są zgodne z wartościami tych wskaźników podanymi przez Wykonawcę w Szczegółowym kosztorysie realizacji przedmiotu umowy dla tych kampanii. Ze względu na brak zgodności wartości wskaźników i zgodnie z zasadami wskazanymi przez Zamawiającego w kryteriach ocen pkt. 3.4.a)3; pkt. 3.5a)3 i pkt. 3.6a)3 Wykonawca otrzymał 0 punktów. Wykonawca otrzymał dla każdego z Media planów w pkt. a) ppkt. 1,2,3 po 2 pkt. z możliwych 3 pkt. Zgodnie z założeniem Zamawiającego, podanym pod tabelą oceny tego punktu Media planów: Aby Media plan był oceniany w kolejnych podkryteriach (b – e) musi uzyskać w podkryterium a) w ppkt. 1, 2, 3 minimum 2,5 pkt. z maksymalnej liczby 3 pkt. Media plany Wykonawcy nie mogły zostać ocenione przez komisję przetargową w kolejnych podkryteriach Media planów dotyczących wskaźników kampanii. W zaproponowanych Media planach Wykonawca nie wskazał również wysokości prowizji, która co prawda nie była oceniana w kryteriach, ale jest jednym z elementów konstrukcji Media planu, wskazanych przez Zamawiającego w OPZ, załączniku nr 1 do SWZ i standardowo określana jest przez Wykonawców w proponowanych Media planach”. Tym samym podstawą twierdzenia Zamawiającego o niespójności kosztorysów i media planów dla poszczególnych kampanii Odwołującego były następujące dane: 1.Palenie papierosów, kampania skierowana do kobiet (sierpień 2023): Media plan 1 Liczba odsłon - 193 191 200 Liczba obejrzeń - 2 484 000 Wydatek: 169 944,18 zł Kosztorys 1 Estymowana liczba wyświetleń reklamy - 110 700 000 Liczba obejrzeń - 2 484 000 Wydatek - 169 944,18 2.Badania profilaktyczne, kampania skierowana do mężczyzn (listopad 2023): Media plan 2 Liczba odsłon - 206 827 900 Liczba obejrzeń - 1 873 500 Wydatek: 169 992,40 zł Kosztorys 2 Estymowana liczba wyświetleń reklamy - 111 500 000 Liczba obejrzeń - 1 873 500 Wydatek - 169 992,40 zł 3.Rak jelita grubego, kampania skierowana do kobiet i mężczyzn (wrzesień 2024): Media plan 3 Liczba odsłon - 228 938 750 Liczba obejrzeń - 1 407 500 Wydatek: 169 829,79 zł Kosztorys 3 Estymowana liczba wyświetleń reklamy - 131 500 000 Liczba obejrzeń - 1 407 500 Wydatek - 169 829,79 zł Zamawiający dla każdej z kampanii porównał liczby odsłon oraz estymowane liczby wyświetleń reklamy z uwzględnieniem faktu, że pozostałe dane, w tym finansowe, nie ulegały zmianie. Biorąc pod uwagę opisany wyżej stan faktyczny Izba uznała, że Zamawiający w zakresie oceny punktowej oferty Odwołującego nie dopuścił się zarzucanych mu w odwołaniu naruszeń. Dla wykonawców było jasne, że informacje zawarte w media planach będą podlegać ocenie punktowej. Zamawiający podkreślił również, że spójność danych pomiędzy media planami, a odpowiednimi kosztorysami będzie miała istotne znaczenie dla możliwości uzyskania przez oferty pełnej punktacji w ramach kryteriów dotyczących media planów. W interesie wykonawców było zatem zaprezentowanie danych tak, by nie budziły one żadnych wątpliwości oraz by były spójne. Zamawiający porównując liczby odsłon z Media planów oraz estymowane liczby wyświetleń reklamy z kosztorysów w ocenie Izby działał w sposób racjonalny – dane te wydają s ię dotyczyć tego samego aspektu kampanii, a przynajmniej można było je w ten sposób potraktować. W konsekwencji Zamawiający wywiódł, że w Media planach Odwołujący zawyżył zakładaną liczbę odsłon. O taki wniosek było o tyle łatwo, że pozostałe dane się pokrywały, tym zakładane liczby obejrzeń reklam oraz ich wartość. Nie ma w tej sytuacji podstaw uznać, że Zamawiający dokonał w oceny w sposób nieprawidłowy, ponieważ jeśli porównywanie liczby odsłon oraz estymowanych liczby wyświetleń reklamy było błędne, to wyłącznie jako skutek sposobu przygotowania dokumentacji przez Odwołującego. Podkreślenia wymaga również, że Odwołujący mimo twierdzeń o oczywistych błędach Zamawiającego nie przedstawił jasnej argumentacji dotyczącej tego jakie dane pomiędzy Media planami i kosztorysami należało porównywać, by ocena oferty (w ocenie Odwołującego) była prawidłowa. Odwołujący miał ten komfort, że sprawa dotyczy porównywania wartości liczbowych – oczywistym wydawałoby się w tej sytuacji złożenie dowodu matematycznego, pokazującego prawidłowy sposób kalkulacji i porównania danych. Odwołujący nie złożył jednak takiego dowodu. Z tego powodu Izba oddaliła zarzuty dotyczące błędów w ocenie o ferty Odwołującego uznając, że Zamawiający kierując się zasadami logiki ocenił ofertę sposób prawidłowy, a Odwołujący nie udowodnił, że jego oferta była spójna wewnętrzne w c o do porównywanych danych pomiędzy Media planami i kosztorysami. W konsekwencji Izba oddaliła zarzuty nr: 1.art. 239 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 - 3 Pzp przez nieprawidłową ocenę oferty Odwołującego w ramach kryterium Media plan nr 1, Media plan nr 2 i Media plan nr 3 i przyznanie jej po 3 pkt za każdy z Media planów – jako zarzut niezasadny, 2.art. 223 ust. 2 pkt 2 Pzp przez zaniechanie poprawienia w ofercie Odwołującego oczywistej omyłki rachunkowej – jako zarzut nie mający wpływu na wynik postępowania. Oddaleniu podlegał też zarzut nr 3 – zarzut naruszenia art. 223 ust. 1 Pzp przez zaniechanie wezwania Odwołującego do udzielenia wyjaśnień w zakresie spójności Media planu nr 1-3 z kosztorysem realizacji przedmiotu umowy. Zgodnie z art. 223 ust. 1 zd. 1 Pzp w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Tym samym, co do zasady to zamawiający uprawniony jest d o oceny zasadności skierowania do wykonawcy wezwania do wyjaśnień. Jeśli Zamawiający oceniając dokumenty złożone przez Odwołującego nie miał żadnych wątpliwości, które należałoby wyjaśnić, to nie miał obowiązku wezwania, chyba, że podstawy do podjęcia wątpliwości miałyby oczywisty charakter. W ocenie Izby taka sytuacja nie zaistniała postępowaniu – Zamawiający miał podstawy do uznania, że w dokumentach załączonych do oferty Odwołującego są w niespójności, a co za tym idzie nie musiał dążyć do wyjaśnienia czegoś, co było dla Zamawiającego jasne. Oddaleniu podlegały zarzuty skierowane przeciwko ocenie punktowej ofert wykonawców One House oraz Media Group. Oceniając sposób w jaki Zamawiający przeprowadził ocenę ofert w postępowanie, w tym oferty Odwołującego, Izba uznała, że Zamawiający stosował taki sam sposób interpretacji i oceny danych zawartych w media planach i kosztorysach wykonawców. W konsekwencji Izba uznała za wiarygodne i znajdujące oparcie w dokumentach stanowisko Zamawiającego wyrażone w odpowiedzi na odwołanie: W zakresie oferty wykonawcy One House: „Porównanie danych z media planu i kosztorysu szczegółowego: -estymowana liczba wyświetleń reklamy (estymowana liczba wyświetleń): 38 862 300 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), -zasięg (estymowany zasięg w grupie docelowej): 12 884 579 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), -estymowana liczba obejrzeń spotu video (estymowana liczba obejrzeń): 1 441 827 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), -estymowana liczba kliknięć w link (estymowana liczba kliknięć): 122 754 (ta sama wartość w obydwu dokumentach)”. W zakresie oferty wykonawcy Media Group: „Porównanie danych z media planu i kosztorysu szczegółowego: -estymowana liczba wyświetleń reklamy (wyświetlenia): 41 311 111 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), -zasięg (zasięg): 7 666 349 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), -estymowana liczba obejrzeń spotu video (liczba obejrzeń): 1 305 625 (ta sama wartość w obydwu dokumentach), -estymowana liczba kliknięć w link (liczba kliknięć): 106 690 (ta sama wartość w obydwu dokumentach)”. Twierdzenia Odwołującego o błędach w media planach i kosztorysach obu ww. wykonawców były gołosłowne i opierały się głównie na tezach nie znajdujących potwierdzenia w treści SWZ. Zarzut nr 5 – zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty Media Group, mimo że jej treść była niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie nieprawidłowego podziału budżetu kampanii potwierdził się w zakresie podstaw faktycznych wskazanych przez Odwołującego, ale podlegał oddaleniu jako nie mający wpływu na wynik postępowania. Między Odwołującym i Zamawiającym nie było sporu, co do niezachowania przez wykonawcę Media Group właściwego podziału finansowego oferty, przy czym Zamawiający twierdził, ż e mimo odstępstw sięgających 3% od zakładanego w SWZ podziału kosztów w proporcji 7 0 do 30, oferta nie była nieprawidłowa. Zgodnie z Opisem przedmiotu zamówienia dla grupy I – kampania internetowa – Część I, pkt 2: „10.Budżet jednej kampanii szczegółowej w każdym roku kampanii: od 150 000 złotych brutto do 170 000 złotych brutto, w podziale na: -70% kampania świadomościowa (70% wyświetlenia reklam + 30% obejrzenia spotu wideo), -30% kampania generująca ruch na stronie www. Częstotliwość wyświetleń: min. 3 wyświetlenia w kampanii szczegółowej/ UU”. Zamawiający nie określił w dokumentacji postępowania dopuszczalnych granic odstępstw o d ww. podziału. Brak też jednoznacznego wskazania, że ww. podział nie ma charakteru bezwzględnie wiążącego. Dlatego też Odwołujący miał słuszność twierdząc, że oferta Media Group w zakresie podziału finansowego nie odpowiadała wymogom OPZ. Omawiany zarzut podlegał jednak oddaleniu na podstawie art. 541 ust. 1 pkt 1 Pzp, zgodnie z którym Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. Tym samym Izba nie oceniła czy wskazana wyżej niezgodność oferty wykonawcy Media Group z OPZ winna była ewentualnie skutkować odrzuceniem tej oferty z postępowania. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. Przewodniczący: ………............…………………..…………… …- Odwołujący: STRABAGspółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Zarząd Dróg, Zieleni i Transportu w Olsztynie przy ul. Ryszarda Knosały 3/5B(10015 Olsztyn)…Sygn. akt KIO 3138/25 POSTANOWIENIE Warszawa, dnia 02 wrzesień 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Joanna Stankiewicz-Baraniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron w dniu 02 września 2025 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu28 lipca 2025 r. przez wykonawcę STRABAGspółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie przy ul. Parzniewskiej 10 (05-800 Pruszków) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Zarząd Dróg, Zieleni i Transportu w Olsztynie przy ul. Ryszarda Knosały 3/5B(10015 Olsztyn) postanawia: 1.umorzyć postępowanie odwoławcze; 2.nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy STR ABAGspółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie kwoty 10 000 zł 00 gr (dziesięć tysięcy złotych zero groszy) stanowiącej uiszczony wpis od odwołania. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: …………………… Sygn. akt KIO 3138/25 UZASADNIENIE Zarząd Dróg, Zieleni i Transportu w Olsztynie (zwany dalej: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym pn. „Remont drogi krajowej nr 51 w Olsztynie – ul. Sybiraków na odcinku od ul. Rataja do ul. Jagiellońskiej (ETAP A)”– numer referencyjny: NZ.2510.36.2025 (zwane dalej: „postępowaniem”). Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 26 czerwca 2025 r pod numerem: 2025/BZP 00295005. Szacunkowa wartość zamówienia jest niższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych, wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 z późn. zm.) (zwanej dalej: „pzp” lub „ustawą Pzp”). W postępowaniu tym wykonawca STRABAGspółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie (zwany dalej: „Odwołującym”) w dniu 28 lipca 2025 r. wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej od niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności Zamawiającego podjętych w postępowaniu o udzielenie zamówienia polegających na: Ø wadliwej czynności badania i oceny ofert, Ø wadliwej czynności poprawienia omyłki rachunkowej w ofercie wykonawcy Usługi Drogowo-Budowlane As-Drog Sp. z o.o. Gałczyńskiego 37/6 10-089 Olsztyn (dalej jako: „AS-DROG”). We wniesionym środku zaskarżenia Odwołujący postawił Zamawiającemu zarzut naruszenia art. 223 ust. 2 pkt 2 pzp w zw. z art. 16 pzp poprzez poprawienie omyłki rachunkowej w ofercie AS-DROG w sytuacji, gdy brak było podstaw do jej poprawienia. W związku z powyższymi zarzutami, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania czynności unieważnienia czynności poprawienia omyłki rachunkowej w ofercie AS-DROG. Odwołujący wniósł również o: 1.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów załączonych do odwołania oraz przedstawionych na rozprawie; 2.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów zgromadzonych w aktach Postępowania, na które powołano się w uzasadnieniu odwołania; 3.zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego zwrotu kosztów postępowania obejmujących wpis od odwołania, koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych, które zostaną udokumentowane fakturą VAT złożoną na rozprawie. Izba ustaliła, że w terminie określonym w art. 525 ust. 1 ustawy Pzp do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca. W dniu 07 sierpnia 2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęła od Zamawiającego odpowiedź na odwołanie, w której to odpowiedzi Zamawiający oświadczył, że: „ zgodnie z art. 522 ust. 1 p.z.p., uwzględnia w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu, które zostało wniesione do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dnia 28.07.2025 r. przez odwołującego wykonawcę - STRABAG sp. z o.o.” Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Zgodnie z art. 522 ust. 1 ustawy Pzp w przypadku uwzględnienia przez Zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron oraz uczestników postępowania odwoławczego, którzy przystąpili do postępowania po stronie wykonawcy, pod warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie Zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca. W takim przypadku Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu. W tym stanie rzeczy, Izba na podstawie art. 522 ust. 1 ustawy Pzp umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie postanowienia zgodnie z art. 568 pkt 3 tejże ustawy. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 i 575 ustawy Pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), nakazując dokonanie na rzecz Odwołującego zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty uiszczonej tytułem wpisu. Przewodnicząca: …………………………... …
- Odwołujący: T-Mobile Polska S.A.Zamawiający: Miasto Stołeczne Warszawa w imieniu którego postępowanie prowadzi: Miejskie Centrum Sieci i Danych Urzędu m.st. Warszawy we współpracy z Biurem Zamówień Publicznych m.st. Warszawy, adres do korespondencji: ul. Niecała 2, 00-098 Warszawa…Sygn. akt KIO 628/22 POSTANOWIENIE z dnia 18 marca 2022 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Małgorzata Rakowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2022 r. w Warszawie, na posiedzeniu niejawnym bez udziału Stron, odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 7 marca 2022 r. przez wykonawcę T-Mobile Polska S.A., ul. Marynarska 12, 02-674 Warszawa w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Miasto Stołeczne Warszawa w imieniu którego postępowanie prowadzi: Miejskie Centrum Sieci i Danych Urzędu m.st. Warszawy we współpracy z Biurem Zamówień Publicznych m.st. Warszawy, adres do korespondencji: ul. Niecała 2, 00-098 Warszawa przy udziale wykonawcy Orange Polska S.A., Al. Jerozolimskie 160, 02-326 Warszawa zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego, postanawia: 1. Umarza postępowanie odwoławcze. 2. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy T-Mobile Polska S.A., ul. Marynarska 12, 02-674 Warszawa kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), stanowiącej wniesiony wpis. Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2019 z późn. zm.) na niniejsze postanowienie w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ........................ Sygn. akt KIO 628/22 Miasto Stołeczne Warszawa, zwane dalej „Zamawiającym”, prowadzi postępowanie w celu zawarcia umowy ramowej, którego przedmiotem jest „Umowę ramowa na świadczenie usług telefonii komórkowej dla Urzędu m.st. Warszawy”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 25 lutego 2022 r. pod numerem 2022/S 040-102689. W dniu 7 marca 2022 r. (pismem z tej samej daty) wykonawca T-Mobile Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, zwany dalej „Odwołującym”, wniósł odwołanie wobec ogłoszenia o zamówieniu i warunków zamówienia ustalonych przez Zamawiającego, zarzucając Zamawiającemu, że w toku postępowania naruszono następujące przepisy ustawy Pzp: 1. art. 99 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, niejednoznaczny, nieuwzględniający wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz uniemożliwiający przygotowanie i wycenę oferty w zakresie, w jakim: w Załączniku nr 1 do umowy ramowej - Opis przedmiotu zamówienia w pkt 3.2 w poz. 17 tabeli oraz w pkt 3.4 poz. 8 (9) tabeli, Zamawiający wpisał zastrzeżenie: „cena urządzenia nie wliczona w cenę abonamentu”, przy jednoczesnym określeniu sztywnej ceny, jaką zapłaci Zamawiający za aparaty telefoniczne oraz modemy, co uniemożliwia Wykonawcy sporządzenie prawidłowej oferty; 2. art. 99 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 oraz art. 436 pkt 1 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieadekwatny i nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, nieuwzględniający wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz uniemożliwiający przygotowanie i wycenę oferty w zakresie oraz naruszający obligatoryjne wymagania ustawy Pzp w zakresie określenia terminów realizacji umowy, w zakresie, w jakim: Zamawiający w § 2 ust. 1 i 2 Załączników nr 5a i 5b do umowy ramowej nie określił, w jakim terminie na nastąpić odpowiednio: rozpoczęcie świadczenia usług, dostawa kart SIM oraz dostawa Urządzeń, a tym samym, nie gwarantuje Wykonawcom odpowiedniego minimalnego okresu na realizację powyższych świadczeń, co prowadzi do naruszenia zasad uczciwej konkurencji poprzez preferowanie dotychczasowego operatora, uniemożliwia Wykonawcy nie tylko przygotowanie oferty, ale także ustalenie możliwości jej złożenia, a także prowadzi do sytuacji, w której czas przeznaczony na przygotowanie do uruchomienia usługi oraz dostawę Urządzeń lub kart SIM, będzie obiektywnie zbyt krótki i niemożliwy do dotrzymania dla wykonawcy innego niż dotychczas świadczący usługi objęte przedmiotem zamówienia; 3. art. 3531 w. zw. z art. 5 oraz art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp poprzez sporządzenie wzoru umowy w sposób naruszający zasady współżycia społecznego i równowagę stron umowy oraz nadmiernie uciążliwy dla wykonawcy, w zakresie, w jakim w §1 ust. 4 Załączników nr 5a i 5b do umowy ramowej, Zamawiający przewidział, że w przypadku rozbieżności pomiędzy postanowieniami którejś z umów wykonawczych a postanowieniami Załączników do niej bądź postanowieniami Umowy Ramowej, rozstrzygające będą postanowienia, które są korzystniejsze dla Zamawiającego, co stoi ponadto w sprzecznościami z zasadami interpretacji umów obowiązującymi w prawie cywilnym. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany warunków zamówienia, w sposób uwzględniający argumentację odwołania zawartą w uzasadnieniu, tj.: 1) w OPZ w pkt 3.2 w poz. 17 tabeli oraz w pkt 3.4 poz. 8 (9) tabeli - usunięcie zastrzeżenia: „cena urządzenia nie wliczona w cenę abonamentu”; 2) w § 2 ust. 1 i 2 Załączników nr 5a i 5b do umowy ramowej, określenie dnia, od którego ma rozpocząć się świadczenie usług i terminu, w którym ma zostać wykonana dostawa Urządzeń i kart SIM poprzez wskazanie terminu określonego w dniach liczonych od dnia zawarcia umowy wykonawczej, nie krótszego niż: dla rozpoczęcia świadczenia usług (§ 2 ust. 1 Załącznika 5a i 5b) - 60 dni od dnia zawarcia umowy, dla dostawy Urządzeń (§ 2 ust. 2 Załącznika 5a) - 60 dni od dnia zawarcia umowy, dla dostawy kart SIM w ilości pozwalającej na Świadczenie Usług (52 ust. 2 Załącznika 5b) - 60 dni od dnia zawarcia umowy, w każdym przypadku, pod warunkiem, iż nie później niż w dniu zawarcia umowy, Zamawiający przekaże Wykonawcy komplet dokumentów, w tym niezbędnych upoważnień, wymaganych dla przeniesienia numerów Zamawiającego (zgodnie z pkt 8 OPZ). 3) w § 1 ust. 4 Załączników nr 5a i 5b do umowy ramowej - zmianę określonego sposoby rozstrzygania rozbieżności i wskazanie właściwej, obiektywnej i stosowanej w odniesieniu do obu stron hierarchii dokumentów o znaczeniu rozstrzygającym (np. postanowienia Umowy ramowej przeważać będą nad postanowieniami umów wykonawczych, a treść postanowień umów wykonawczych nad treścią załączników do nich). Zamawiający w piśmie z dnia 9 marca 2022 r. (wpływ pisma do Krajowej Izby Odwoławczej w tej samej dacie) wskazał, że informacja o wniesieniu odwołania została przekazana wykonawcom w dniu 8 marca 2022 r. poprzez publikację na stronie prowadzonego postępowania. W dniu 10 marca 2022 r. (pismem z tej samej daty) do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego wniesione przez wykonawcę Orange Polska S.A. z siedzibą w Warszawie. W dniu 16 marca 2022 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło pismo Zamawiającego, w którym oświadczył, iż uwzględnia w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego nas posiedzeniu niejawnym bez obecności stron. Wobec ustalenia, że Zamawiający uwzględnił w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu a do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca, gdyż tylko wykonawca zgłaszający przystąpienie do postępowania odwoławczego - zgodnie z art. 522 ust. 2 ustawy Pzp - może wnieść sprzeciw co do uwzględnienia w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu przez zamawiającego, Izba stwierdziła, że zaszły przesłanki do umorzenia postępowania odwoławczego zgodnie z art. 522 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2019 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku postępowania na podstawie art. 574 i art. 576 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2019 ze zm.) oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 2 i § 9 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437) Przewodniczący: ........................ 4 …
- Zamawiający: Ministerstwo Finansów…Sygn. akt: KIO 1593/20 Sygn. akt: KIO 1625/20 WYROK z dnia 21 sierpnia 2020 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Irmina Pawlik Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2020 r. oraz w dniu 17 sierpnia 2020 r. w Warszawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 13 lipca 2020 r. przez: A. wykonawcę Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie - sygn. akt KIO 1593/20; B. wykonawcę PolCam Systems Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie - sygn. akt KIO 1625/20; w postępowaniu prowadzonym przez Ministerstwo Finansów z siedzibą w Warszawie przy udziale: A. wykonawcy Siemens Mobility Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20; B. wykonawcy Sprint Spółka Akcyjna z siedzibą w Olsztynie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20 oraz w sprawie o sygn. akt KIO 1625/20; C. wykonawcy Strabag Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20 oraz w sprawie o sygn. akt KIO 1625/20; D. wykonawcy Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego w sprawie o sygn. akt KIO 1625/20; orzeka: I. w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20: 1. umarza postepowanie odwoławcze w zakresie zarzutów oznaczonych numerami 1a, 1c, 1e, 1f, 1g, 2c, 2d, 2f i 2g w odwołaniu; 2. uwzględnia odwołanie w zakresie: 2.1. zarzutu oznaczonego numerem 1b w odwołaniu i nakazuje zamawiającemu dokonanie zmiany treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia poprzez określenie w opisie przedmiotu zamówienia maksymalnej ilości Modyfikacji Punktów Kontrolnych, jakie wykonawca zobowiązany będzie zrealizować w ramach wynagrodzenia umownego za Usługę Utrzymania Punktów Kontrolnych, ze szczególnym uwzględnieniem Modyfikacji Punktów Kontrolnych obejmujących wprowadzenie tymczasowych lub trwałych zmian w konstrukcji nośnej Punktów Kontrolnych oraz obejmujących prace niezbędne do wykonania dla umożliwienia przejazdu pojazdów nienormatywnych; 2.2. zarzutu oznaczonego numerem 2a w odwołaniu w zakresie dotyczącym możliwości wielokrotnego nakładania kary umownej za to samo zdarzenie na podstawie § 24 ust. 14 pkt 1 Istotnych Postanowień Umowy i nakazuje zamawiającemu dokonanie zmiany treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia poprzez doprecyzowanie w treści § 24 ust. 14 pkt 1 lit. c IPU, że kara, o której mowa w tym postanowieniu, nie obejmuje przypadków wymienionych w § 24 ust. 14 pkt 1 lit a i b IPU; 3. oddala odwołanie w pozostałym zakresie; 4. kosztami postępowania obciąża zamawiającego Ministerstwo Finansów w części 2/5 oraz odwołującego Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie w części 3/5 i: 4.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania; 4.2. zasądza od zamawiającego Ministerstwa Finansów na rzecz odwołującego Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie kwotę 7 440 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy czterysta czterdzieści złotych zero groszy) stanowiącą część kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez odwołującego z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika; II. w sprawie o sygn. akt KIO 1625/20: 1. umarza postepowanie odwoławcze w zakresie zarzutu oznaczonego nr 7 w odwołaniu oraz w zakresie zarzutu oznaczonego nr 2 w odwołaniu w części odnoszącej się do wskazanych w załączonej do odwołania Tabeli żądań modyfikacji dotyczących następujących postanowień SIWZ: - w odniesieniu do postanowień OPZ: pkt. 5.5, pkt 5.14. d), k), l) oraz m), pkt 8.2, pkt 8.3 a), pkt 9.7 k), pkt 9.8.a), pkt 10, pkt 15.1; - w odniesieniu do postanowień załącznika nr 2 do OPZ - Sprzęt: pkt 2, pkt 2.7, pkt 2.9, pkt. 2.12, pkt 2.17, pkt 2.20, pkt 2.25, pkt 3.10, pkt 3.20, pkt 6.1, pkt 6.2, pkt 6.4; - w odniesieniu do postanowień IPU: § 5 ust. 3, § 24 ust 2, § 24 ust. 9, § 27 ust. 5 pkt 7, § 24 ust. 14 pkt 5; 2. oddala odwołanie w pozostałym zakresie; 3. kosztami postępowania obciąża odwołującego PolCam Systems Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: .............................................. Sygn. akt: KIO 1593/20 Sygn. akt: KIO 1625/20 Uz as adnienie Zamawiający - Ministerstwo Finansów (Minister właściwy do spraw finansów publicznych wstąpił z mocy prawa w stosunki prawne Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z siedzibą w Warszawie na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z 6 maja 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2020 r. poz. 1087) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia pn. „Zaprojektowanie, budowa i utrzymanie Punktów Kontroli dla Systemu Kontroli w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej Krajowej Administracji Skarbowej” (numer ref. BDG.ZPB.230.35.2020). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 2 lipca 2020 r. pod numerem 2020/S 126-308547. Postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu niegraniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm., dalej „ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Sygn akt KIO 1593/20 W dniu 13 lipca 2020 r. wykonawca Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Odwołujący 1” lub „Kapsch”) wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wobec treści ogłoszenia o zamówieniu oraz treści postanowień Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia („SIWZ”), w tym Opisu Przedmiotu Zamówienia („OPZ”) oraz Istotnych Postanowień Umowy („IPU”). Odwołujący 1 zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, za pomocą niejasnych i niewyczerpujących określeń oraz niejasne sformułowanie obowiązków wykonawcy, jakie zobligowany będzie on wykonać w ramach przedmiotowego zamówienia, co znacząco utrudnia lub wręcz uniemożliwia Odwołującemu dokonanie prawidłowej kalkulacji i złożenie oferty w postępowaniu i może mieć wpływ na sporządzenie w postępowaniu nieporównywalnych ofert, w szczególności poprzez: a) zdefiniowanie w pkt. 4 Załącznika Nr 5 do OPZ (Harmonogram dla nowych Punktów Kontrolnych oraz dostosowania MKO) terminu wykonania prac „Dostosowanie Miejsca Poboru Opłat w ramach MSPO A2 i MSPO A4 do pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS” w sposób powodujący niepewność co do rzeczywistej długości tego terminu i sprzeczny z pozostałymi postanowieniami SIWZ i treścią oferty składanej przez wykonawców, b) brak precyzyjnego zdefiniowania w pkt. 10, 15 i 16 OPZ usług Modyfikacji, Rozbudowy i Przebudowy Punktów Kontrolnych oraz różnic pomiędzy zakresami tych usług, co powoduje brak pewności co do tego, jakie usługi (w jakiej ilości i jakim zakresie) wchodzą rzeczywiście w skład Przedmiotu Zamówienia, a w szczególności jakie czynności i w jakiej ilości objęte są ryczałtowym wynagrodzeniem, c) brak precyzyjnego wskazania w SIWZ (w szczególności w pkt. 4.2 OPZ), jaka liczba Pasów Poboru Opłat w poszczególnych Miejscach Poboru Opłat będzie przedmiotem usługi dostosowania istniejących MPO w ramach MSPO A2 i MSPO A4 do możliwości pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS (pkt 8 OPZ), co sprawia, że Przedmiot Zamówienia pozostaje niedoprecyzowany, a to uniemożliwia kalkulację oferty przez wykonawców i czyni składane oferty nieporównywalnymi, d) brak udostępnienia szczegółowych informacji dotyczących systemu ANPRS PL, co uniemożliwia kalkulację oferty i nakłada na wykonawców ryzyka niemożliwe do skwantyfikowania na etapie ofertowania, e) nieprecyzyjne wskazanie zakresu możliwych do zlecenia prac w zakresie oznakowania Sieci Dróg Płatnych (pkt. 21 OPZ), co uniemożliwia skalkulowanie oferty, f) wskazanie w § 4 ust. 3 pkt. 11 IPU na ogólny obowiązek wykonawcy opracowywania analiz, opracowań, zestawień i porównań według nieznanych na obecnym etapie wytycznych i wymagań Zamawiającego i bez doprecyzowania zakresu tego obowiązku, jak również bez wskazania zasad ustalania wytycznych i wymagań przez Zamawiającego w trakcie realizacji umowy, co uniemożliwia identyfikację zakresu niezbędnych prac i kalkulację oferty oraz nakłada na wykonawców ryzyka niemożliwe do skwantyfikowania na etapie ofertowania g) sprzeczne wskazanie w § 11 ust. 4 IPU oraz pkt. 9.18 OPZ terminu, w jakim wykonawca powinien przedłożyć Zamawiającemu do zatwierdzenia Plan Czynności Utrzymania; 2. naruszenie art 5 i art. 353(1) k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 i art. 139 oraz art. 29 ustawy Pzp poprzez ukształtowanie IPU w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i naturą stosunku umownego, który w wyniku udzielenia zamówienia miałby zostać nawiązany, w związku z obarczaniem wykonawcy ryzykami, których nie można przewidzieć oraz skalkulować na etapie składania oferty, w szczególności wobec nieprecyzyjnego i niejednoznacznego opisania Przedmiotu Zamówienia przez Zamawiającego oraz ukształtowanie IPU w sposób, który przewiduje rażąco niewspółmierną wysokość kar umownych do wartości Przedmiotu Zamówienia, w szczególności poprzez: a) ukształtowanie w § 24 ust. 14 pkt. 1 lit. a IPU niewspółmiernej do wysokości wynagrodzenia kary umownej w wysokości 200.000 PLN za jeden dzień opóźnienia dla jednej lokalizacji oraz jednego dostosowania w zw. z § 27 ust. 5 pkt. 7 IPU, który pozwala na odstąpienie od umowy, kiedy kary umowne przekroczą 200.000 PLN oraz § 27 ust. 15 i § 27 ust. 16, które pozwalają na wypowiedzenie umowy w takim przypadku, a także § 24 ust. 14 lit. a, b oraz c IPU poprzez ukształtowanie umowy w sposób pozwalający na wielokrotne nakładanie kary umownej za to samo zdarzenie, a także ukształtowanie w § 24 ust. 2 IPU odpowiedzialności wykonawców z tytułu kar umownych na zasadzie ryzyka, b) nałożenie na wykonawców w § 12 ust. 3 IPU nieproporcjonalnie długiego (6 lat) okresu gwarancji oraz nakazanie stosowania tego terminu w § 12 ust. 9 IPU również w przypadku, gdy elementy pozyskiwane od innych producentów są objęte krótszym okresem gwarancji, a także wskazanie w § 12 ust. 5 IPU krótkiego (5 dni) termin na wykonanie napraw gwarancyjnych (dodatkowo ograniczonego w pkt. 4.2.16 Załącznika Nr 2 do OPZ), a także objęcia gwarancją udzielaną przez wykonawcę również elementów przedmiotu umowy wykonywanych przez Zamawiającego (Dokumentacja Umowna), c) przyznanie w pkt. 22.4 OPZ Zamawiającemu nieograniczonego czasu na akceptację Dokumentacji, co naraża wykonawcę na niedotrzymanie terminów umownych i związaną z tym odpowiedzialność kontraktową oraz prowadzi do sprzecznej z prawem nierówności stron umowy, d) wskazanie w § 27 ust. 5 pkt. 6 IPU, jako przestanki odstąpienia od umowy, wydania wyroku lub postanowienia zakazującego, choćby tymczasowo, korzystanie z SPOE KAS bez uregulowania w sposób proporcjonalny konsekwencji związanych takim odstąpieniem, tj. obowiązku zapłaty należnego wynagrodzenia dla wykonawcy w takim przypadku, e) wskazanie w § 8 ust. 15 IPU, że dla osiągnięcia Kamienia Milowego „Budowa i uruchomienie nowych punktów” niezbędne jest podpisanie protokołów odbioru bez wad i usterek, pomimo wprowadzenia w IPU kategorii Wad Nieistotnych, f) nałożenie na wykonawcę w § 16 ust. 19 IPU obowiązku zapewnienia w umowie zawieranej z Podwykonawcą możliwości dokonania cesji praw i obowiązków z tejże umowy na Zamawiającego (z jednoczesnym umożliwieniem dokonania przez Zamawiającego dalszej cesji praw i obowiązków na Następczego Wykonawcę) oraz przyznanie Zamawiającemu nieproporcjonalnie długiego (mając na uwadze terminy realizacji Przedmiotu Zamówienia) czasu na zgłoszenie zastrzeżeń do projektu umowy o podwykonawstwo (30 dni), g) nieprecyzyjne wskazanie w § 25 oraz w § 10 ust. 9 IPU uprawnienia Zamawiającego do wykonania prac w ramach wykonania zastępczego, bez jednoznacznego wskazania, czy skorzystanie przez Zamawiającego z tej instytucji może mieć miejsce jedynie w przypadku zwłoki wykonawcy czy też w przypadku opóźnienia wykonawcy, co stwarza ryzyko, że wykonawca obciążony zostanie ryzykami (i skutkami ryzyk) pozostających poza jego kontrolą. Odwołujący 1 wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonanie następujących czynności: 1. zdefiniowanie w pkt. 4 Załącznika Nr 5 do OPZ (Harmonogram dla nowych Punktów Kontrolnych oraz dostosowania MKO) terminu wykonania prac „Dostosowanie Miejsca Poboru Opłat w ramach MSPO A2 i MSPO A4 do pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS" jako „20 tygodni od wydania Instrukcji”, 2. precyzyjne rozróżnienie w OPZ usług Modyfikacji i Przebudowy Punktów Kontrolnych ze wskazaniem, że Modyfikacje oznaczają jedynie drobne zmiany w zakresie konfiguracji Punktów Kontrolnych (bez ingerencji w ich konstrukcje nośne) oraz wskazanie limitu tak zdefiniowanych Modyfikacji Punktów Kontrolnych objętych ujętym w ofercie ryczałtowym wynagrodzeniem oraz precyzyjne wskazanie, że za dodatkowe (ponad wskazane limity) usługi Modyfikacji i Przebudowy Punktów Kontrolnych wykonawca otrzyma dodatkowe wynagrodzenie, 3. precyzyjne wskazanie w SIWZ (w szczególności w pkt. 4.2 OPZ), jaka liczba Pasów Poboru Opłat w poszczególnych Miejscach Poboru Opłat będzie przedmiotem usługi dostosowania istniejących MPO w ramach MSPO A2 i MSPO A4 do możliwości pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS (pkt 8 OP2) (ze wskazaniem konkretnych lokalizacji i ilości Pasów w danej lokalizacji), 4. udostępnienie wykonawcom szczegółowych informacji dotyczących systemu ANPRS PL, w szczególności protokołu komunikacji wraz z wymogami, w tym zakresu danych jakie ANPRS ma pozyskiwać z Punktów Kontrolnych oraz częstotliwości ich pozyskiwania , 5. wskazanie, że zakres możliwych do zlecenia prac w zakresie oznakowania Sieci Dróg Płatnych (pkt. 21 OPZ), dotyczy jedynie Punktów Kontrolnych objętych Przedmiotem Zamówienia, 6. wykreślenie § 4 ust. 3 pkt. 11 IPU lub jego jednoznaczne doprecyzowanie, 7. zmniejszenie kary umownej przewidzianej w § 24 ust. 14 pkt. 1 lit. a IPU do kwoty 50.000 PLN za opóźnienie w realizacji wszystkich zadań objętych wydaną przez Zamawiającego Instrukcją, 8. zmodyfikowanie § 27 ust. 5 pkt. 7 IPU, § 27 ust. 15 IPU oraz § 27 ust. 16 IPU, tak, aby odstąpienie od umowy lub jej rozwiązanie mogło nastąpić w przypadku, w którym opóźnienia, za które nałożono kary umowne sięgają co najmniej 10 dni, doprecyzowanie § 24 ust. 14 lit. a, b oraz c w sposób uniemożlwiający kilkukrotne karanie wykonawcy za to samo zdarzenie, 9. zmianę § 24 ust. 2 poprzez określenie odpowiedzialności Wykonawcy na zasadzie winy, a nie na zasadzie ryzyka, 10. 11. skrócenie okresu udzielanej gwarancji do maksymalnego okresu świadczenia Usługi Utrzymania (36 miesięcy), a w przypadku gwarancji udzielanych przez producentów poszczególnych elementów - do okresu, na jaki producent danego elementu udziela gwarancji oraz wydłużenie terminu realizacji poszczególnych napraw gwarancyjnych do 16 tygodni (lub wprowadzenie katalogu rodzajów zdarzeń objętych gwarancją i ich znaczenia dla możliwości funkcjonowania systemu oraz przyporządkowanie do nich realnych, uwzględniających realia rynkowe i operacyjne, terminów reakcji), a także usunięcie z zakresu gwarancji udzielanej przez wykonawcę elementów przedmiotu umowy tworzonych przez Zamawiającego (Dokumentacja Umowna w zakresie, w jakim dostarczana lub opracowywana jest przez Zamawiającego), wskazanie w pkt. 22.4 OPZ, że Zamawiający zobowiązany jest do akceptacji lub zgłoszenia uwag do przedstawionej Dokumentacji w terminie nie dłuższym niż 10 Dni Roboczych, 12. wskazanie, iż w przypadku odstąpienia od umowy w sytuacji uregulowanej w § 27 ust. 5 pkt. 6 IPU zastosowanie mają zasady określone w art. 644 Kodeksu cywilnego, 13. wskazanie w § 8 ust. 15 IPU, że dla osiągnięcia Kamienia Milowego „Budowa i uruchomienie nowych punktów” wystarczającym jest zgłoszenie gotowości do dokonania odbioru, a nie podpisanie protokołów odbioru, lub, alternatywnie, podpisanie protokołów odbioru bez Wad Istotnych, 14. wykreślenie w § 16 ust. 19 IPU słów „z jednoczesnym umożliwieniem dokonania przez Zamawiającego dalszej cesji praw i obowiązków na Następczego Wykonawcę” oraz skrócenie terminu, w jakim Zamawiający powinien zgłosić zastrzeżenia do umowy o podwykonawstwo do 14 dni, 15. wskazanie w § 25 oraz w § 10 ust. 9 IPU uprawnienia Zamawiającego do skorzystania z instytucji wykonania zastępczego w przypadku zwłoki wykonawcy, 16. ujednolicenie terminu, w jakim wykonawca powinien przedłożyć Zamawiającemu do zatwierdzenia Planu Czynności Utrzymania w § 11 ust. 4 IPU oraz pkt. 9.18 OPZ (jako 60 dni od dnia podpisania umowy). 17. Uzasadniając zarzut nr 1 Odwołujący Kapsch w pierwszej kolejności przedstawił uwagi natury ogólnej odnoszące się do sposobu opisywania przedmiotu zamówienia, powołując się na stanowisko doktryny oraz orzecznictwo (m.in. wyroki KIO z dnia 27 grudnia 2011 t., sygn. akt KIO 2649/11, z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt KIO 479/19, z dnia 27 maja 2019 r., sygn. akt KIO 856/19, z dna 30 lipca 2018 r., sygn. akt KIO 1380/18 i KIO 1384/18, z dnia 19 sierpnia 2008 r., sygn. akt KIO/UZP 798/08, z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt KIO 1985/18, z dnia 22 października 2018 r., sygn. akt KIO 2030/18, z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt KIO 173/18. W odniesieniu do zarzutu nr 1a Odwołujący wskazał, iż termin wykonania prac pn. „Dostosowanie Miejsca Poboru Opłat w ramach MS PO A2 i MS PO A4 do pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS” określony jako „Start Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS” jest zdarzeniem przyszłym i niezdefiniowanym. Zdaniem Odwołującego takie ukształtowanie pkt. 4 Załącznika Nr 5 do OPZ jest wobec tego sprzeczne z założeniami SIWZ i powoduje niepewność po stronie wykonawców co do tego, w jakim terminie prace objęte tym punktem harmonogramu powinny być rzeczywiście wykonane. Odwołujący Kapsch zauważył, że zgodnie z definicją wskazaną w § 1 ust. 2 pkt. 22 IPU, warunki i termin dostosowania MPO w ramach MSPO A2 i MSPO A4 do pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS Zamawiający wskaże w Instrukcji (zgodnie z definicją Instrukcji przewidzianą w IPU). Z kolei w formularzu oferty wykonawcy mają zadeklarować czas realizacji wydanej Instrukcji dla danego Punktu Kontrolnego, a wskazany przez wykonawców termin stanowi jedno z kryteriów oceny ofert. Jednocześnie pkt. 8.1 OPZ wskazuje, że wykonawca zobowiązany jest do dostosowania MPO zgodnie z harmonogramem określonym w Załączniku nr 5 do OPZ. Jeśli więc przewidziany w Załączniku nr 5 do OPZ harmonogram w pkt. 4 referuje do innego sposobu obliczania terminu realizacji prac, niż poprzez odesłanie do terminu wskazanego w wydawanej przez Zamawiającego Instrukcji (poprzez wskazanie nieznanej dziś daty zdarzenia przyszłego), to zdaniem Odwołującego w praktyce może okazać się, że termin na dokonanie dostosowania MPO jest dużo krótszy (np. w skrajnym przypadku Instrukcja zostanie wydana przez Zamawiającego na dzień przed startem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS). Takie ukształtowanie SIWZ powoduje niepewność co do rzeczywistej długości tego terminu i sprzeczne z postanowieniami SIWZ i oferty składanej przez wykonawców. W ocenie Odwołującego Kapsch termin na dostosowanie MPO powinien być określony zgodnie z SIWZ i ofertą, tak jak w innych punktach harmonogramu stanowiącego Załącznik nr 5 do OPZ (jako 20 tygodni od wydania przez Zamawiającego Instrukcji). W przeciwnym wypadku, mając na uwadze wysokość kar umownych i nakładanie ich na zasadzie ryzyka, nie jest możliwe skalkulowanie przez wykonawców oferty i skwantyfikowanie ryzyk związanych z realizacją przedmiotowego zamówienia. W zakresie zarzutu nr 1b Odwołujący 1 wskazał, iż pkt. 10 OPZ definiuje Modyfikacje Punktów Kontrolnych w sposób bardzo szeroki. Zgodnie z nim Modyfikacja Punktów Kontrolnych oznacza zarówno dokonanie zmiany usytuowania poszczególnych Elementów 9 istniejącego Punktu Kontrolnego, jak i złożone i kosztowne wprowadzanie tymczasowych lub trwałych zmian w konstrukcji nośnej Punktów Kontrolnych, czy też prace niezbędnych do wykonania dla umożliwienia przejazdu pojazdów nienormatywnych. Wszystkie te prace, których ilości i zakresu nie można obecnie przewidzieć (brak jest w OPZ i IPU limitu takich Modyfikacji, jakie Zamawiający może zlecić) mają być objęte wynagrodzeniem ryczałtowym. Odwołujący zauważył, że IPU wprawdzie w pkt. 15.8 wprowadza limit trzech usług Rozbudowy i Przebudowy Punktów Kontrolnych, jednak wobec braku czytelnego rozróżnienia pomiędzy definicją Modyfikacji Punktu Kontrolnego i Rozbudowy i Przebudowy Punktu Kontrolnego (również w kontekście pkt. 16 OPZ, który dotyczy Przebudowy Punktu Kontrolnego, a w pkt. 16.1 odwołuje się do Modyfikacji Punktu Kontrolnego) istnieje ryzyko, że zlecane przez Zamawiającego zmiany (w tym również dotyczące konstrukcji nośnej, a zatem zasadnicze zmiany konstrukcyjne) traktowane będą przez Zamawiającego jako usługa Modyfikacji, za które wykonawcy nie należy się dodatkowe wynagrodzenie. Odwołujący wskazał, iż w obecnym brzmieniu OPZ Modyfikacje nie ograniczają się jedynie do drobnych zmian skoro obejmują również elementy konstrukcyjne. Nie sposób też przewidzieć ile ich będzie, a do tego pozostają one poza kontrolą wykonawcy (np. nie da się ustalić ilości przejazdów ponadnormatywnych, które mogą wymagać znacznych zmian). W skrajnym przypadku Zamawiający może zlecić dowolną ilość trwałych lub tymczasowych zmian w konstrukcji nośnej, a Wykonawca nie otrzyma za nie wynagrodzenia, co może doprowadzić nawet do utraty płynności finansowej przez wykonawcę i tym samym ogłoszenie upadłości. Zwrócić w tym kontekście należy bowiem uwagę również na § 15 ust. 3 IPU, zgodnie z którym wynagrodzenie stanowi całość kosztów wykonawcy. W ocenie Odwołującego tak ukształtowany OPZ uniemożliwia więc skalkulowanie oferty, a także nakłada na wykonawców (nieproporcjonalne) ryzyka, których zakres jest obecnie niemożliwy do przewidzenia, a przez to narusza przepisy ustawy Pzp. W ocenie Odwołującego 1, aby oferta mogła być skalkulowana (a złożone oferty porównywalne, w przeciwnym bowiem wypadku każdy z wykonawców przyjmie inne założenia dla kalkulowania ceny) Modyfikacja Punktu Kontrolnego powinna obejmować jedynie zmiany usytuowania poszczególnych Elementów (nie będących elementami nośnymi lub konstrukcyjnymi) istniejącego Punktu Kontrolnego, a maksymalna ilość takich Modyfikacji, jakie Zamawiający może zlecić w ramach oferowanego wynagrodzenia powinna być zdefiniowana. Wszelkie inne prace powinny być traktowane jako Przebudowa lub Rozbudowa Punktu Kontrolnego i - poza trzema przypadkami objętymi wynagrodzeniem zgodnie z pkt. 15.8 OPZ, w przypadku zlecenia dodatkowych Modyfikacji, Przebudowy czy Rozbudowy Punktów Kontrolnych wykonawca powinien za takie prace otrzymać wynagrodzenie. W ocenie Odwołującego takie prace mogłyby być też traktowane jako opcja. Odwołujący 1 podkreślił, że takie precyzyjne zdefiniowane zakresu usług objętych Przedmiotem Zamówienia w praktyce (skoro oferenci nie będą musieli brać pod uwagę nieznanych i nieograniczonych ryzyk kalkulując ofertę) może przyczynić się do tego, że oferowane ceny będą niższe, a zatem będzie to korzystniejsze z perspektywy dyscypliny finansów publicznych. Odnosząc się do zarzutu nr 1c Odwołujący Kapsch podniósł, iż częścią Przedmiotu Umowy jest dostosowanie istniejących MPO w ramach MSPO A2 i MSPO A4 do możliwości pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS (pkt 8 OPZ). Jak wskazano w pkt. 4.2 OPZ, dostosowaniu będą podlegały wszystkie MPO wyszególnione w Załączniku nr 4. Jednakże Zamawiający dopiero na etapie realizacji Zamówienia określi liczbę Pasów Poboru Opłat, które będą podlegały dostosowaniu. Takie ukształtowanie SIWZ powoduje, że wykonawcy powinni w kalkulacji oferty uwzględnić dostosowanie wszystkich 123 Pasów Poboru Opłaty, jednak w praktyce Zamawiający może zlecić dostosowanie (teoretycznie) tylko 1 lub 2 Pasów. Uniemożliwia to kalkulację oferty, w szczególności przypisanie kosztów stałych i zmiennych dla tej części Przedmiotu Zamówienia, skoro nie jest znany przynajmniej minimalny zakres zamówienia, który ponad wszelką wątpliwość będzie zrealizowany. W istocie bowiem, Zamawiający każe sobie wycenić całość przedmiotu zamówienia jako zamówienie podstawowe, a w praktyce okazuje się, że to zamówienie jest swego rodzaju „opcją”, gdyż Zamawiający dopiero w trakcie realizacji zamówienia (po zawarciu umowy) wskaże rzeczywisty i ostateczny przedmiot przewidziany do realizacji, za który wykonawcy zapłaci stosowne wynagrodzenie. Wykonawca nie ma w momencie kalkulacji oferty żadnych wskazówek jaki „minimalny” zakres będzie podlegał realizacji, gdyż decyzja w tym względzie jest pozostawiona w całości uznaniu Zamawiającego. W ocenie Odwołującego 1 takie ukształtowanie SIWZ jest sprzeczne z przepisami ustawy Pzp. Sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia zgodnie z art. 29 ust. 1 Pzp powinno uwzględniać wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. W konsekwencji za uzasadnione należy uznać oczekiwanie wykonawcy, że opis przedmiotu zamówienia będzie zawierał przejrzyste postanowienia dotyczące zakresu ilościowego planowanego zamówienia. Nie można przyjąć, że wykonawca dokonana wyceny oferty w sytuacji, w której nie jest znany jej zakres. Odwołujący wskazał, iż zamawiający określając w opisie przedmiotu zamówienia wyłącznie maksymalną ilość dostaw w ramach zamówienia publicznego działa w sposób sprzeczny z wyrażoną wyżej zasadą (przywołał wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 stycznia 2017 roku, sygn. akt KIO 2346/16 oraz z dnia 11 stycznia 2008 roku, sygn. akt KIO/UZP 33/07. Odwołujący zauważył także, że ustawa Pzp przewiduje instytucje pozwalające Zamawiającemu osiągnąć uzasadniony cel, jakim jest zorganizowanie zamówienia najpierw w mniejszym zakresie, przewidując jednak możliwość jego późniejszego rozszerzenia - tj. uregulowane w art. 34 ust. 5 ustawy Pzp prawo opcji oraz zawarte w art. 67 11 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy Pzp uprawnienia do udzielenia zamówienia z wolnej ręki w ramach zamówień uzupełniających i dodatkowych. Powołał się m.in. na wyrok KIO z dnia 26 listopada 2014 roku, sygn. KIO 2394/14. W ocenie Odwołującego ustawa Pzp zawsze wymaga oznaczenia minimalnego poziomu zamówienia. Również wspomniane wyżej instrumenty prawne pozwalające na kształtowanie zamówień w sposób elastyczny nie przewidują w tym względzie dowolności po stronie Zamawiającego. Minimalne określenie rozmiaru zamówienia stanowi element niezbędny dla zachowania stanu równowagi kontraktowej pomiędzy stronami, a także dla dokonania przez wykonawcę wyceny oferty. Tym samym, Zamawiający powinien co najmniej wskazać, w jakich lokalizacjach na jakiej ilości pasów modyfikacje będą przeprowadzone i są częścią zamówienia, zaś pozostałe, co do których nie ma takiej pewności objąć prawem opcji. Tylko tak sformułowany zakres zamówienia pozwoli wykonawcom na złożenie rzetelne wycenionych i porównywalnych ofert. Uzasadniając zarzut nr 1d Odwołujący Kapsch wskazał, że SIWZ w wielu miejscach odnosi się do integracji z systemem ANPRS PL. Zgodnie z pkt. 6.4 OPZ, proces i szczegółowy zakres integracji Punktów Kontrolnych z Systemem ANPRS PL zostanie uzgodniony bezpośrednio z Zamawiający lub podmiotem trzecim wyznaczonym przez Zamawiającego na etapie realizacji Zamówienia. Z kolei pkt. 7.2 OPZ wskazuje, że Wykonawca jest odpowiedzialny za dostarczenie i instalację oprogramowania niezbędnego do prawidłowego działania sprzętu i urządzeń w ramach Systemu ANPRS PL na zasadach określonych w pkt. 6 OPZ. Do systemu ANPRS PL odwołuje się także pkt. 15.2 OPZ, wskazując, że w ramach świadczenia URIP obowiązkiem Wykonawcy jest montaż skonfigurowanego sprzętu elektronicznego i elektroenergetycznego zakupionego przez Wykonawcę w ramach Umowy lub, jeśli będzie to miało miejsce, otrzymanego od Zamawiającego lub innych podmiotów trzecich wskazanych przez Zamawiającego, odpowiedzialnych za działanie pozostałych komponentów SPOE KAS. Wykonawca jest zobowiązany do wsparcia Zamawiającego lub podmiotów obsługujących SPOE KAS przy konfiguracji sprzętu, bezpośrednio w Punkcie Kontrolnym. Zdaniem Odwołującego Kapsch, takie ukształtowanie SIWZ nie pozawala na identyfikację wszystkich zadań i ryzyk związanych z Przedmiotem Zamówienia oraz skalkulowanie oferty. Brak jest dokumentacji źródłowej systemu ANPRS PL (w szczególności protokołu komunikacji wraz z wymogami), a zatem nie jest możliwe ustalenie zakresu niezbędnych do wykonania prac i czasu potrzebnego na ich realizację. Ze względu na udział podmiotów trzecich, proces ten pozostaje w dużej mierze poza kontrolą wykonawcy, (udział podmiotów trzecich ma miejsce również w procesie zdalnego testowania w czasie rzeczywistym w celu potwierdzenia prawidłowości montażu Elementów IP oraz poprawności funkcjonowania interfejsów Systemu, gdzie zgodnie z § 11 ust. 3 IPU termin testów wyznaczany będzie wykonawcy przez Zamawiającego lub wskazany przez Zamawiającego 12 nieznany obecnie podmiot trzeci). Jednocześnie wykonanie opisanych powyżej czynności jest konieczne do osiągnięcia Kamienia Milowego i uzyskania wynagrodzenia, a wszelkie opóźnienia w tym zakresie obciążają wykonawcę (w postaci obowiązku zapłaty kar umownych na zasadzie ryzyka, a także możliwości odstąpienia od umowy lub rozwiązania umowy przez Zamawiającego). Brak informacji szczegółowych nie pozwala na właściwe oszacowanie oferty (zasoby osobowe, koszty, czas etc.). Jednocześnie Odwołujący 1 zwrócił uwagę na § 7 ust. 5 IPU, zgodnie z którym wszelka odpowiedzialność za przekroczenie terminu realizacji Kamienia Milowego spoczywa na wykonawcy. Bez udostępnienia szczegółowych informacji dotyczących systemu ANPRS PL kalkulacja oferty nie jest zatem możliwa. W zakresie zarzutu nr 1e w odwołaniu wskazano, iż zgodnie z pkt. 21.1 OPZ wykonawca zobowiązany jest na zlecenie Zamawiającego wykonać oznakowanie Sieci Dróg Płatnych w przypadku takiej konieczności. Za takie prace zgodnie z pkt. 21.7 OPZ nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Zdaniem Odwołującego 1 obecnie brzmienie OPZ nie precyzuje, że chodzi jedynie o oznakowanie w odniesieniu do Punktów Kontroli stanowiących Przedmiot Zamówienia. Może one dotyczyć więc całej istniejącej w Polsce kilkuset kilometrowej sieci dróg płatnych. Brak określenia precyzyjnie przedmiotu zamówienia nie pozwala na właściwe przygotowanie i złożenie oferty. W przedmiocie zarzutu nr 1f Odwołujący 1 wskazał, iż w § 4 ust. 3 pkt. 11 IPU sformułowano ogólny obowiązek opracowywania przez wykonawcę analiz, opracowań, zestawień i porównań według wytycznych i wymagań Zamawiającego (które jak należy rozumieć są czymś innym, niż Dokumentacja Umowna, o której mowa w § 4 ust. 3 pkt. 10). Nie jest możliwe w oparciu o SIWZ ustalenie zakresu takiego obowiązku, potrzebnego czasu na jego realizację i niezbędnych nakładów prac. Uniemożliwia to rzetelne skalkulowanie tego obowiązku w ramach składanej oferty, a tym samym takie ukształtowanie IPU narusza ustawę Pzp. W odniesieniu do zarzutu nr 1g Odwołujący Kapsch podniósł, iż przygotowany przez Zamawiającego SIWZ zawiera sprzeczne postanowienia odnośnie terminu, w jakim wykonawca powinien przedłożyć Zamawiającemu do zatwierdzenia Plan Czynności Utrzymania. W § 11 ust. 4 IPU wskazano, że wykonawca zobowiązany jest przedłożyć Zamawiającemu, w terminie 14 dni od dnia zawarcia Umowy plan wszystkich przeglądów w postaci Planu Czynności Utrzymania. Natomiast w pkt. 9.18. OPZ wskazano, że wykonawca przedłoży Plan Czynności Utrzymania Zamawiającemu nie później jak 60 dni od dnia podpisania Umowy. Zdaniem Odwołującego konieczne jest wyeliminowanie tej sprzeczności przez Zamawiającego i ujednolicenie przywołanych powyżej postanowień SIWZ poprzez wskazanie, jako terminu na przedłożenie Planu Czynności Utrzymania, 60 dni od daty podpisania umowy. Uzasadniając zarzuty oznaczone nr 2 odwołania, Odwołujący Kapsch przedstawił wywody natury ogólnej w zakresie kształtowania warunków umowy przez Zamawiającego, powołując się na wyroki KIO z dnia 8 listopada 2018 sygn. KIO 2196/18, 2197/18, z dnia 27 marca 2014 roku, sygn. KIO 487/14, z dnia 19 grudnia 2016 roku, sygn. KIO 2280/16, z dnia 10 maja 2019 roku, sygn. KIO 693/19, KIO 694/19 oraz wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 1 października 2019 roku, sygn. XXIII Ga 1023/19. W zakresie zarzutu nr 2a powołano się także na Raport UZP, dotyczący stosowania kar umownych w zamówieniach publicznych, wyroki Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 6 czerwca 2018 roku, sygn. KIO 980/18, KIO 983/18, z dnia 18 maja 2015 roku, sygn. KIO 897/15, z dnia 27 marca 2014 roku, sygn. KIO 487/14 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2016 roku, sygn. IV CSK 674/15. Odwołujący podniósł, iż wskazana w § 24 ust. 14 pkt. 1 lit. a IPU kara jest niewspółmierna do wysokości wynagrodzenia (200.000 PLN za jeden dzień opóźnienia dla jednej lokalizacji oraz jednego dostosowania), w szczególności w zw. z § 27 ust. 5 pkt. 7 IPU, który pozwala na odstąpienie od umowy, kiedy kary umowne przekroczą 200.000 PLN oraz § 27 ust. 15 i § 27 ust. 16, które pozwalają na wypowiedzenie umowy w takim przypadku. Jednocześnie § 24 ust. 14 lit. a, b oraz c pozwala na wielokrotne nakładanie kary za to samo zdarzenie (niedochowanie terminu, opóźnienie w usunięciu usterek i nieterminowe wykonanie zobowiązania niepieniężnego, którym powyższe zdarzenia również są). Jednocześnie IPU przewiduje w § 24 ust. 2, że kary umowne mogą być nakładane na wykonawcę na zasadzie ryzyka i niezależnie od jego winy. Takie ukształtowanie kar umownych, zdaniem Odwołującego, powoduje, że na wykonawcę przerzucone zostaje ryzyko związane z sytuacjami, które pozostają poza jego racjonalnymi możliwościami kontroli. W szczególności, wykonawca może być karany za trudności związane z realizacją Przedmiotu Zamówienia, które są spowodowane działaniami lub zaniechaniami Zamawiającego lub podmiotów, z którymi to wyłącznie Zamawiający pozostaje w relacjach kontraktowych. Odwołujący wskazał, iż możliwość nałożenia na wykonawcę kar umownych na zasadzie ryzyka, tj. niezależnie od stopnia jego winy stanowi istotne naruszenie zasady swobody umów. Powołał się w tym zakresie na ww. Raport UZP oraz wyrok SN z dnia 17 czerwca 2016 roku, sygn. IV CSK 674/15. W ocenie Odwołującego, takie ukształtowanie i PU rodzi po stronie wykonawcy wysokie ryzyko poniesienia szkody (kary umownej i utraty Zamówienia), nawet bez jego winy. W związku z powyższym, karanie wykonawcy, nawet za zdarzenia, za które nie ponosi on odpowiedzialności, stanowi naruszenie przepisów dotyczących zasady swobody umów oraz zasad współżycia społecznego, dlatego Odwołujący wniósł o zmianę tego postanowienia i wprowadzenie odpowiedzialności Wykonawcy na zasadzie winy, a nie na zasadzie ryzyka. Nadto, zdaniem Kapsch przewidziana w IPU kara umowna jest znacząco 14 wygórowana i stanowi nieproporcjonalne obciążenie wykonawcy w stosunku do wysokości jego wynagrodzenia oraz jest nieadekwatna do wagi naruszeń, mając w szczególności na uwadze dodatkowo postanowienia IPU, który umożliwiają Zamawiającemu dochodzenie odszkodowania za poniesioną szkodę w kwocie przekraczającej wysokość kar umownych. Sprzeczne z naturą stosunku prawnego jest także zdaniem Odwołującego takie ukształtowanie kar umownych, które pozwalana Zamawiającemu na odstąpienie od umowy lub jej rozwiązanie w przypadku opóźnienia w wymiarze jednego dnia. W jego ocenie konieczne jest zmodyfikowanie § 27 ust 5 pkt. 7 IPU, § 27 ust. 15 IPU oraz § 27 ust 16 IPU, tak, aby odstąpienie od umowy lub jej rozwiązanie mogło nastąpić w przypadku, w którym opóźnienia, za które nałożono kary umowne, sięgają co najmniej 10 dni. W przeciwnym wypadku i przy tak jak w IPU ukształtowanym reżimie odpowiedzialności, instytucje odstąpienia i rozwiązania umowy należy uznać za ukształtowane nieproporcjonalnie do potrzeb Zamawiającego. W zakresie zarzutu nr 2b Odwołujący Kapsch wskazał, iż ukształtowany w IPU i SIWZ zakres obowiązków gwarancyjnych również narusza zasadę swobody umów, a przez to również przepisy ustawy Pzp. Przede wszystkim w § 12 ust. 3 IPU przewidziano zbyt długi (6 lat) okres gwarancji. Taki termin jest sprzeczny z warunkami rynkowymi. Ponadto w § 12 ust. 9 IPU Zamawiający przewiduje, że 6 letnia gwarancja ma obejmować również elementy Przedmiotu Zamówienia pozyskiwane od innych producentów, nawet w przypadku, gdy sam producent udziela krótszej gwarancji. Oznacza to również, że tak szeroki zakres gwarancji (zgodnie z § 12 ust. 8 IPU zakres gwarancji obejmuje nie tylko wady przedmiotu umowy ale także czynniki zewnętrzne, w tym zniszczenie, przypadkowe uszkodzenie czy akty wandalizmu) obowiązywałby również po okresie świadczenia przez wykonawcę usługi Utrzymania, gdy nie ma on już żadnego wpływu na sposób użytkowania dostarczonych elementów. Tak długi okres gwarancji ma też wpływ na płatność wynagrodzenia; § 21 ust. 11 IPU wskazuje, że 30% wartości należytego zabezpieczenia wykonania umowy zostanie zwrócone dopiero po upływie okresu gwarancji, a zatem po sześciu latach od odbioru Przedmiotu Zamówienia. Jednocześnie Odwołujący 1 zauważył, że § 12 ust. 5 IPU przewiduje krótki (5 dni) termin na wykonanie napraw gwarancyjnych. Dodatkowo Załącznik Nr 2 do OPZ w pkt. 4.2.16 stanowi, że w przypadku, gdy Wykonawca w okresie gwarancyjnym nie usunie zgłoszonej wady, usterki lub awarii w czasie 24 godzin od zgłoszenia (lub nie zastosuje urządzenia zastępczego), Zamawiający zastrzega sobie prawo do zlecenia usunięcia wady, usterki lub awarii innemu podmiotowi, a kosztami obciąży Wykonawcę. Tymczasem w wielu przypadkach dokonanie naprawy w tak krótkim czasie może nie być możliwe (zwłaszcza przy tak szeroko ukształtowanym zakresie odpowiedzialności gwarancyjnej). Jeśli więc Zamawiający oczekuje tak szerokiego zakresu gwarancji, terminy na dokonanie napraw 15 gwarancyjnych wymagają urealnienia. Rozwiązaniem alternatywnym do zaproponowanego w odwołaniu terminu 16 tygodni na realizację napraw gwarancyjnych mogłoby być w ocenie Odwołującego wprowadzenie katalogu rodzajów zdarzeń objętych gwarancją i ich znaczenia dla możliwości funkcjonowania systemu (ze względu na ich krytyczność) oraz przyporządkowanie do nich realnych, uwzględniających realia rynkowe i operacyjne, terminów reakcji. Przykładowo wskazał, że w przypadku napraw dotyczących elementów konstrukcyjnych i nośnych praktyka pokazuje, iż terminy ustalane z oddziałami Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w celu zajęcia pasa i wykonana naprawy to około 7 dni, przy czym zgodnie z obowiązującymi normami prawnymi, tj. Kodeksem postępowania administracyjnego organy te mają na wydanie decyzji 1 miesiąc a w skomplikowanych sprawach nawet 2 miesiące. Nie licząc czasu potrzebnego na samą naprawę już z tej tylko przyczyny wymaganie wykonania prac w ciągu 5 dni jest nierealne i niemożliwe do spełnienia. Co do zasady dla elementów konstrukcyjnych termin realizacji prac powinien być analogiczny jak na przebudowę Punktu Kontrolnego, czyli co najmniej 16 tygodni. Nie ma bowiem możliwości wykonania napraw konstrukcji czy fundamentów szybciej. Potwierdzeniem tego jest, iż Zamawiający w ramach już obowiązującej umowy dotyczącej infrastruktury SPOE KAS, w tym Punktów Kontroli, w rozumieniu KAS, akceptuje termin 16 tygodni na wykonanie prac o podobnym zakresie, obejmujących m.in.: a) budowę nowej lokalizacji infrastruktury przydrożnej, uwzględniając w tym także konstrukcję nośną, b) udział w testach i uruchomieniu nowej infrastruktury przydrożnej, c) usunięcie istniejącej, dotychczasowej infrastruktury przydrożnej, d) Utylizację Elementów usuniętej infrastruktury przydrożnej. Odwołujący wskazał, iż powyższa umowa została zawarta w wyniku ogłoszenia o zamówieniu opublikowanym w Dz. U. UE 2018/S 161-368544 z dnia 23.08.2018 r., zaś opisane powyżej warunki zostały przewidziane w punkcie 14 stosownego Opis przedmiotu zamówienia. Dodatkowo Odwołujący 1 wskazał, że na przedmiot umowy składają się również elementy dostarczane przez Zamawiającego. Takim elementem, zgodnie z definicją zawartą w § 1 ust. 2 pkt. 7 IPU jest Dokumentacja Umowna, która może być opracowywana lub dostarczana przez strony IPU, a zatem także przez Zamawiającego. Oczekiwanie świadczenia gwarancyjnego w zakresie elementów umowy dostarczonych przez samego Zamawiającego zdaje się być sprzeczne naturą relacji powstałej na gruncie udzielonej gwarancji. Stąd z zakresu gwarancji udzielanej przez wykonawcę należy usunąć elementy przedmiotu umowy tworzone lub dostarczane przez Zamawiającego (Dokumentacja Umowna w zakresie, w jakim dostarczana lub opracowywana jest przez Zamawiającego). W zakresie zarzutu nr 2c Odwołujący 1 podniósł, iż zgodnie z pkt. 22.4 OPZ Zamawiający ma „co najmniej 10 Dni Roboczych” na weryfikację Dokumentacji przekazanej przez Wykonawcę i ma prawo do kilkukrotnego wnoszenia uwag do złożonej przez 16 Wykonawcę Dokumentacji. Brak jest jednak wskazania granicy czasowej, do jakiej Zamawiający powinien swoje uwagi zgłosić. Jednocześnie takie limity czasowe nałożono na wykonawcę, który zgodnie z pkt. 22.3 OPZ powinien uwzględnić uwagi Zamawiającego i przekazać poprawiony Dokument w terminie maksymalnym „do 10 Dni Roboczych”. Takie ukształtowanie SIWZ stanowi w ocenie Odwołującego 1 nieuzasadnioną i niezgodną z prawem nierówność stron. Ponadto, brak wskazania limitów czasowych, w jakich Zamawiający powinien dokonać oceny przedstawianej przez wykonawcę dokumentacji uniemożliwia planowanie harmonogramu prac i stanowi potencjalnie źródło kar umownych za opóźnienia, skoro - jak wykazano powyżej - nakładane są na wykonawcę na zasadzie ryzyka. Odwołujący 1 zwrócił także uwagę na § 7 ust. 5 IPU, zgodnie z którym wszelka odpowiedzialność za przekroczenie terminu realizacji Kamienia Milowego spoczywa na wykonawcy. Tymczasem oczekiwanie na reakcję Zamawiającego skraca wynikający z pkt. 16.2 OPZ czas przewidziany w Instrukcji na realizację danej usługi. W związku z powyższym, zdaniem Odwołującego, Zamawiający również powinien mieć maksymalnie 10 Dni Roboczych na weryfikację Dokumentacji. W zakresie zarzutu nr 2d Odwołujący Kapsch zauważył, że w § 27 ust. 5 pkt. 6 IPU przewidziano możliwość odstąpienia przez Zamawiającego od umowy w przypadku, gdy zostanie wydany wyrok lub postanowienie zakazujące, choćby tymczasowo, korzystanie z SPOE KAS. Przedmiotowa przesłanka odstąpienia dotyczy przyczyn, które nie leżą po stronie wykonawcy. Jest ona związana ze sposobem ukształtowania systemu przez Zamawiającego - Skarb Państwa. W konsekwencji wykonawca nie powinien ponosić finansowych konsekwencji takiego zdarzenia. Stąd w takim przypadku zastosowanie powinny znaleźć co najmniej zasady określone w art. 644 kodeksu cywilnego (uzyskanie pełnego wynagrodzenia pomniejszonego jedynie o to co wykonawca zaoszczędził nie realizując całości zamówienia). Takie zasady określać powinny IPU. Odmienne rozwiązania oznaczają przerzucenie na wykonawcę ryzyka, które nie powinno go obciążać, w szczególności uniemożliwiając mu uzyskanie wynagrodzenia i pokrycie kosztów realizacji usługi (dzieła). Odwołujący 1 wskazał na wyrok SN z dnia 26 stycznia 2001 r., sygn. II CKN 365/00, z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. IV CK 294/02 oraz stanowisko doktryny odnoszące się do art. 644 k.c. Uzasadniając zarzut nr 2e Odwołujący Kapsch podniósł, iż w § 8 ust. 15 IPU wskazano, że dla osiągnięcia Kamienia Milowego „Budowa i uruchomienie nowych punktów konieczne jest podpisanie protokołu odbioru bez jakichkolwiek wad i usterek. Powiązana z tym jest również zapłata wynagrodzenia. W szczególności z § 15 ust. 13 pkt. 1 IPU wynika, że również w przypadku Wad Nieistotnych wynagrodzenie nie zostanie wypłacone. Jednocześnie IPU zasadnie z perspektywy praktyki kontraktowej wprowadza kategorię Wad Nieistotnych, a zatem takich, które nie uniemożliwiają użytkowania Punktu Kontrolnego (i które wykonawca 17 powinien w stosownym terminie usunąć). Oznacza to, że Punkt Kontrolny może być użytkowany, a jednocześnie wykonawca nie jest uprawniony do uzyskania wynagrodzenia. Takie ukształtowanie warunków IPU jest niezasadne i narusza zasady współżycia społecznego. Prawidłowym i słusznym z punktu widzenia praktyki kontraktowej zdaniem Odwołującego 1 powinno być przyjęcie zasady, że aby Kamień Milowy został osiągnięty wystarczającym jest zgłoszenie gotowości do odbioru przez wykonawcę (mając na uwadze ilość elementów związanych z Przedmiotem Umowy, których kontrola pozostaje całkowicie poza wykonawcą). Alternatywnie, wystarczającym dla osiągnięcia Kamienia Milowego powinno być podpisanie protokołów odbioru bez Wad Istotnych (a nie bez jakichkolwiek wad). W odniesieniu do zarzutu nr 2f, Odwołujący Kapsch podniósł, iż w § 16 ust. 19 IPU na wykonawcę nałożono obowiązek zapewnienia w umowie zawieranej z Podwykonawcą możliwości dokonania cesji praw i obowiązków z tejże umowy na Zamawiającego (z jednoczesnym umożliwieniem dokonania przez Zamawiającego dalszej cesji praw i obowiązków na Następczego Wykonawcę). Taki zapis w praktyce może okazać się niemożliwy do zrealizowania. Trudno bowiem oczekiwać, że podwykonawca chętnie zawrze umowę z prawem cesji na np. konkurenta lub inny podmiot, który obecnie nie jest mu znany. Takie ukształtowanie warunków IPU jest niezasadne i narusza zasady współżycia społecznego. Odwołujący 1 dodał, że IPU przyznaje również Zamawiającemu nieproporcjonalnie długi (mając na uwadze terminy realizacji Przedmiotu Zamówienia) czas na zgłoszenie zastrzeżeń do projektu umowy o podwykonawstwo (30 dni). Oznacza to w praktyce cztery tygodnie oczekiwania na decyzję Zamawiającego, co mając na uwadze terminy realizacji Instrukcji wynikające z SIWZ i oferty konsumuje znaczną część czasu na prowadzenie prac objętych Zamówieniem. W ocenie Odwołującego, o ile Zamawiający chce mieć wpływ na treść umów o podwykonawstwo i nie zamierza zrezygnować z tego uprawnienia, termin ten powinien zostać skrócony do 14 dni. Taki czas wydaje się wystarczający do zajęcia stanowiska przez Zamawiającego odnośnie treści projektu umowy o podwykonawstwo. W zakresie zarzutu nr 2g Odwołujący 1 wskazał, iż w § 25 oraz w § 10 ust. 9 IPU zawarto uprawnienia Zamawiającego do wykonania prac w ramach wykonania zastępczego. Postanowienia te nie wskazują jednak jednoznacznie czy skorzystanie przez Zamawiającego z tej instytucji może mieć miejsce jedynie w przypadku zwłoki wykonawcy czy też w przypadku opóźnienia. Dodatkowo, w § 25 IPU znajdują się błędne odesłania do § 13 (zamiast 10) IPU. Odwołujący 1 podniósł, iż prawo cywilne rozróżnia wyraźnie instytucje zwłoki i opóźnienia w spełnieniu świadczenia. Aktualne, nieprecyzyjne brzmienie IPU stwarza ryzyko, że wykonawca obciążony zostanie ryzykami (i skutkami ryzyk) pozostających poza jego kontrolą. W ocenie Odwołującego, nomenklatura używana przez Zamawiającego w IPU wymaga wobec 18 tego odpowiedniego ujednolicenia, a sięgnięcie przez Zamawiającego po instytucję wykonania zastępczego powinno mieć miejsce jedynie w przypadku pozostawania przez wykonawcę w określonej zwłoce ze spełnieniem świadczenia. Sygn akt KIO 1625/20 W dniu 13 lipca 2020 r. wykonawca PolCam Systems Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Odwołujący 2” lub „PolCam”) wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wobec treści postanowień Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia. Odwołujący 2 zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 5b w zw. z art. 7 ust 1 ustawy Pzp, 2. art 29 ust 1 i 2 w zw. z art 7 ust 1 ustawy Pzp, 3. art. 31 ust. 2 ustawy Pzp, 4. art 31d. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, 5. art 36 ust. 1 pkt 13) w zw. z art 29 ust 2 oraz art 7 ust 1 ustawy Pzp 6. art 37 ust. 6 w zw. z art.7 ust. 1 ustawy Pzp, 7. art 41 pkt 1), 3), 4) oraz 10) ustawy Pzp, 8. art 43 ust 2a ustawy Pzp, wskazując, iż powyższe zarzuty obejmują: połączenie zamówienia polegającego na robotach budowlanych z dostawami i usługami w sposób utrudniający konkurencję poprzez ustalenie warunków udziału w postępowaniu oraz zakresu prac uniemożliwiający realizację przedmiotu zamówienia w zakresie celu ustalonego przez Zamawiającego przez podmioty będące małymi lub średnimi przedsiębiorcami; 1. sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający oszacowanie zakresu prac oraz kosztów poprzez zastrzeżenie określenia liczby realizacji nowych punktów kontrolnych oraz liczby pasów ruchu do modernizacji w istniejących punktach poboru opłat, a tym samym, przy założeniu istnienia kosztów ogólnych bez względu na ilość budowanych nowych punktów kontrolnych oraz pasów ruchu do modernizacji, uniemożliwienie precyzyjnego oszacowania ceny oferty. Zamawiający nie udostępnił wraz z SIWZ wyników analizy, która została przeprowadzona w celu ustalenia nowych punktów kontrolnych. Zamawiający nie udostępnił specyfikacji interfejsu wymiany danych z systemem ANPRS PL oraz systemem SPOE KAS, co uniemożliwia oszacowanie kosztów implementacji tych interfejsów, a tym samym złożenie konkurencyjnej oferty. Zamawiający określił istotne postanowienia umowy w sposób rażąco naruszający proporcjonalność, formułując odpowiedzialność za ryzyka, na które wykonawca nie ma wpływu w sposób dalece 2. wykraczający poza zasadę równego traktowania stron umów oraz sprawiedliwości społecznej, brak przekazania wykonawcom programu funkcjonalno-użytkowego jasno i precyzyjnie opisującego specyfikę oraz wymagania dotyczące konstrukcji i prac budowlanych będących przedmiotem zamówienia wraz z odpowiednią dokumentacją projektową, co uniemożliwia precyzyjne, jednakowe dla każdego z wykonawców podejście do szacowania ceny oferty, 3. brak zapewnienia jednakowego dostępu do informacji posiadanych przez podmioty, które dotychczas były lub są operatorami punktów poboru opłat, które mają być zmodernizowane i doposażone w sprzęt zapewniający realizację kontroli poboru opłat. Zamawiający ograniczył dostęp do dokumentacji technicznej punktów poboru opłat niezbędnej do oszacowania kosztów i sporządzenia konkurencyjnej oferty. Zamawiający oprócz ograniczenia zastosował ograniczenie czasowe, w praktyce prowadząc do sytuacji, w której dostęp do dokumentacji technicznej punktów poboru opłat będzie wynosił jedynie kilkanaście dni, co ze względu na ogromny zakres i objętość w praktyce uniemożliwi 4. precyzyjne oszacowanie ceny oferty, opis kryteriów oceny ofert uniemożliwiający określenie liczby punktów dla niektórych wykonawców posiadających specyficzne rozwiązania, które w kryterium „Skuteczność określenia kategorii pojazdu" nie klasyfikują się w zakresie ilości kategorii pojazdu przedstawionego przez Zamawiającego, 5. określenie sposobu uzyskania informacji o charakterze poufnym w sposób utrudniający dostęp do tej informacji oraz w sposób nieuprawniony opóźniając jego udostępnienie, 6. 7. niepoprawne określenie w ogłoszeniu o zamówieniu: a) nazwy Zamawiającego, b) adresu strony internetowej, na której zamieszczona będzie specyfikacja istotnych warunków zamówienia, c) określenie przedmiotu zamówienia poprzez wskazanie kodu głównego CPV (79941000 Usługi pobierania opłat), który nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu i nie jest tożsamy z zakresem niniejszego postępowania, d) terminu składania ofert oraz adresu, na który oferty muszą zostać wysłane, nieuprawnione skrócenie terminu składania ofert w sytuacji wskazanej w art. 41 ust. 2a ustawy Pzp prowadzące do braku możliwości złożenia konkurencyjnej oferty. W związku z powyższymi zarzutami Odwołujący 2 wniósł o: 1. nakazanie Zamawiającemu wyodrębnienia zakresu zamówienia polegającego na robotach budowlanych do osobnego postępowania i pozostawienie w niniejszym postępowaniu jedynie dostawy i usługi niezbędne do realizacji celu, który Zamawiający opisał w ogłoszeniu o zamówieniu; 2. nakazanie Zamawiającemu: a) wprowadzenia modyfikacji do SIWZ w zakresie opisanym w Załączniku nr 1 do 20 niniejszego odwołania; b) przekazania wykonawcom specyfikacji integracji w zakresie wymiany danych z systemem ANPRS PL; c) przekazania wykonawcom specyfikacji integracji w zakresie wymiany danych z systemem SPOE KAS; d) przekazania wykonawcom raportu z analizy, na podstawie którego określono lokalizacje nowych punktów kontrolnych. e) wskazania jednoznacznie ilości nowych punktów kontrolnych, które mają zostać zrealizowane oraz modernizacji pasów ruchu w punktach poboru opłat 3. w przypadku nieuwzględnienia żądania opisanego w pkt 1, nakazanie Zamawiającemu przekazanie programu funkcjonalno-użytkowego zawierającego precyzyjne wymagania i oczekiwania dot. obiektów oraz robót budowlanych; 4. nakazanie Zamawiającemu ustalenie dostępu do informacji mających charakter poufny, do których Zamawiający ograniczył dostęp w III SIWZ, pkt 4.2 w sposób zapewniający dostęp do ich treści przez min. 60 dni przed terminem składania ofert; 5. nakazanie Zamawiającemu określenie opisu kryteriów oceny ofert w zakresie kryterium „Skuteczność określenia kategorii pojazdu" w sposób zapewniający możliwość przyznania punktów ofercie wykonawcy, którego system umożliwia określenie liczby możliwych do zidentyfikowania kategorii pojazdu mieszczącej się poza wskazanym w SIWZ zakresem; 6. nakazanie Zamawiającemu ustalenie sposobu dostępu do informacji mających charakter poufny w sposób zapewniający równe traktowanie w zakresie terminu oraz metod udostępniania tych informacji, a także możliwości sprawnej i efektywnej analizy i przeszukiwania; 7. nakazanie Zamawiającemu dokonanie odpowiednich do stanu faktycznego modyfikacji zapewniających równy dostęp do aktualnych i precyzyjnych, niebudzących wątpliwości informacji o Zamawiającym, przedmiocie zamówienia, miejscu otwarcia ofert, adresu strony internetowej, na której dostępna jest SIWZ; 8. nakazanie Zamawiającemu ustalenia terminu składania ofert w dacie nie krótszej niż 60 dni od daty, w której możliwe było zapoznanie się z pełną treścią SIWZ wraz z jej wszystkimi załącznikami; 9. w przypadku, gdyby zdaniem Izby spełnienie żądań odwołującego powodowało brak faktycznej możliwości prowadzenia postępowania w obecnej postaci - nakazanie Zamawiającemu unieważnienie postępowania oraz jego powtórzenie z uwzględnieniem żądań Odwołującego. Uzasadniając zarzut nr 1 Odwołujący PolCam wskazał, iż Zamawiający w ogłoszeniu o zamówienie wskazał cel jego realizacji jako „zapewnienie możliwości realizacji stacjonarnej 21 kontroli prawidłowości uiszczenia Opłaty Elektronicznej w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.". Jednocześnie Zamawiający w OPZ str. 12, pkt 9.7 c) określił wymogi dotyczące usług utrzymania: „umożliwienie Zamawiającemu wykorzystania konstrukcji nośnych lub źródeł zasilania Punktów Kontrolnych do innych celów i zapewnianie właściwej obsługi i asysty przy prowadzeniu robót na konstrukcjach nośnych lub związanych z przebudową przyłączy energetycznych, w celu zapewnienia nieprzerwanego działania Punktów Kontrolnych i uniknięcia powstania uszkodzeń; w tym celu Zamawiający każdorazowo zgłosi Wykonawcy potrzebę wykorzystania konstrukcji nośnych lub źródeł zasilania wykonania prac, a Wykonawca w ciągu 7 dni przedłoży Zamawiającemu do zatwierdzenia wymagania techniczne oraz plan robót, w celu zapewnienia nieprzerwanego działania i uniknięcia powstania uszkodzeń Punktów Kontrolnych". Odwołujący 2 wskazał, iż Zamawiający określił ramy organizacyjne oraz formalne (odniesione w IPU) umożliwiające realizację różnych instalacji na konstrukcji nośnych Punktów Kontrolnych. Ergo oznacza to, że takie same ramy formalno-organizacyjne mogłyby być elementem osobnego zamówienia na konstrukcje nośne, które mogłyby być wykorzystane dla zamówienia. Obszar kompetencji niezbędny do realizacji celu zamówienia ogranicza się do dedykowanych systemów analizy oraz rozpoznawania pojazdów, tablic rejestracyjnych, systemów klasyfikujących. Rynek tego typu rozwiązań, zwłaszcza w obszarze MŚP nie obejmuje zbyt wielu podmiotów, które jednocześnie łączą rozwój i wdrażanie tego typu rozwiązań z dziedziny inteligentnych systemów transportowych oraz usługi budowlane. Odwołujący 2 wskazał na opracowanie dostępne na stronie UZP, gdzie wskazano, iż „W preambułach do dyrektyw UE dotyczących udzielania zamówień publicznych (2014/24UE oraz 2014/25UE) wskazano, że ich celem jest ułatwienie udziału małych i średnich przedsiębiorstw w zamówieniach publicznych i że wynika to z polityki UE wobec MSP w tym strategii „Europa 2020" zawartej w komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Europa 2020 Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu". Stosowanie prawa krajowego w zgodności z takim celem dyrektyw jest obowiązkiem każdego zamawiającego.” Zdaniem Odwołującego 2 nie sposób odnaleźć ducha tej preambuły w sytuacji, gdy Zamawiający łączy dwa przedmioty zamówienia, które mogą być udzielone w osobnych postępowaniach w jeden, jednocześnie powodując, że dostęp do takiego połączonego zakresami postępowania jest dużo bardziej ograniczony, niż gdyby były prowadzone osobno. W zakresie zarzutu nr 2 Odwołujący PolCam podniósł, iż w przypadku niniejszego postępowania nie można twierdzić, że przedmiot zamówienia został opisany w sposób umożliwiający wszystkim wykonawcom złożenie ofert opierających się na tych samych informacjach - bowiem wykonawcy obecnie utrzymujący punkty poboru opłat posiadają informacje daleko bardziej precyzyjne niż zawarte w OPZ. Mają do nich dostęp przez dłuższy 22 okres, co pozwala na bardziej precyzyjną analizę, mając na uwadze ewentualną objętość dokumentacji technicznej MSPO A2 i A4 do której dostęp został ograniczony pozostałym wykonawcom. Odwołujący 2 podniósł także, iż Zamawiający wymaga od wykonawcy określenia ceny jednostkowej we wszystkich przypadkach dostaw i usług, nie określając jednoznacznie jakie ilości zamówi po podpisaniu umowy. Biorąc pod uwagę, iż w każdym z przypadków ceny jednostkowej należy ująć koszty ogólne, które występują bez względu na ilości może dojść do sytuacji niedoszacowania jak i przeszacowania ceny oferty. Jednocześnie sytuacja ta prowadzi do niezgodności z regulacjami ustawy Pzp dotyczącymi ustalania warunków udziału w postępowaniu. Zamawiający bowiem ustalił warunki udziału tak, aby wykonawcy legitymowali się zdolnością finansową na poziomie 12 min zł. W przypadku, gdyby Zamawiający zdecydował się na zlecenie realizacji jednego punktu kontrolnego oraz modernizacji zerowej ilości pasów ruchu (do czego jest uprawniony obecnymi postanowieniami SIWZ), warunek ten byłby zbyt wygórowany. Zamawiający nie przekazując specyfikacji integracji z systemami ARPNS PL oraz SPOE KAS z jednej strony działa wbrew równemu traktowaniu wykonawców - bowiem podmiot posiadający relacje z wykonawcą tych systemów jest w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do pozostałych wykonawców. Z drugiej strony Zamawiający nie zapewnia wykonawcom odpowiednio precyzyjnych informacji, w których posiadaniu jest, a które są niezbędne do oszacowania kosztów i ryzyka związanych z realizacją tych integracji. Zamawiający określając lokalizacje nowych punktów kontrolnych dokonał analizy, która musiała obejmować obecny stan możliwości kontroli na sieci dróg płatnych oraz docelowy model realizacji poboru opłat wraz z szacowaniem efektywności i szczelności systemu, która jest funkcją m.in. kontroli. Zamawiający nie podzielił się tą analizą co stanowi kolejny przypadek ograniczenia dostępu do informacji mających wpływ na przygotowanie oferty, zwłaszcza w zakresie szacunku kosztów i ryzyka. W odniesieniu do trzeciego zarzutu Odwołujący PolCam podniósł, iż zgodnie z dyspozycją art. 31 ust. 2 ustawy Pzp zamówienia na roboty budowlane, których wynikiem ma być wybudowanie obiektu budowlanego podlegającego regulacjom ustawy Prawo budowlane powinny zostać przeprowadzone przy wykorzystaniu programu funkcjonalnego, którego Zamawiający nie udostępnił wykonawcom. Niemożliwe lub dalece utrudnione jest zatem prawidłowe, porównywalne, zapewniające konkurencję złożenie oferty w przedmiotowym postępowaniu bowiem różni wykonawcy mogą mieć różne wizje dotyczące konstrukcji wsporczych, przy czym może się okazać, że nie do końca odpowiadają one oczekiwaniom Zamawiającego - co będzie możliwe do stwierdzenia dopiero po udzieleniu zamówienia na etapie jego realizacji. Uzasadniając zarzut nr 4 Odwołujący 2 wskazał, iż Zamawiający postanowieniami SIWZ, str 52 pkt 4.2 ograniczył dostęp do dokumentacji technicznej MSPO A2 i MSPO A4, która jest 23 niezbędna do oszacowania kosztów realizacji modernizacji pasów ruchu na punktach manualnego poboru opłat na płatnych odcinkach autostrad A2 i A4. Poza ograniczeniem związanym z koniecznością podpisania zobowiązania do poufności Zamawiający wskazał, iż dokumenty te zostaną udostępnione wykonawcom nie wcześniej niż jedenastego dnia od opublikowania SIWZ. Działanie Zamawiającego w tym zakresie jest w ocenie Odwołującego niezrozumiałe w kontekście celu takiego działania, jak i niezgodne z postanowieniami art. 7 ust 1 ustawy Pzp, bowiem stawia wykonawców obecnie operujących na MSPO lub podmioty wykonujące MSPO w przeszłości, w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do pozostałych wykonawców. Jednocześnie Odwołujący 2 zauważył, że ewentualna objętość dokumentacji MSPO A2 i A4 jest zbyt duża, aby możliwe było jej przeanalizowanie w minimalnym terminie dopuszczonym ustawą. Powyższe okoliczności Odwołujący wskazał również jako uzasadniające żądanie wskazane w pkt 6. W zakresie zarzutu nr 5 odwołania wskazano, iż Zamawiający ustalając kryterium „Skuteczność określenia kategorii pojazdu" pominął możliwość przyznania jakiejkolwiek ilości punktów dla systemów umożliwiających określenie liczby możliwych do zidentyfikowania kategorii pojazdu mieszczącej się poza wskazanym w SIWZ zakresem. Tym samym wykonawca, którego system zapewnia identyfikację 1,2,3,4 lub 15 kategorii pojazdów nie otrzyma żadnych punktów. W odniesieniu do zarzutu nr 7 Odwołujący PolCam zwrócił uwagę, iż doszło do zmiany Zamawiającego w trakcie postępowania, co powoduje zamieszanie z terminami oraz brakiem jednoznaczności co do informacji objętych ogłoszeniem. Rozbieżność ze stanem faktycznym uniemożliwia prawidłowe liczenie terminów przewidzianych na wniesienie odwołania oraz wyjaśnień dotyczących SIWZ. Uzasadniając zarzut nr 8 Odwołujący 2 wskazał, iż Zamawiający w sposób nieuprawniony skrócił termin składania ofert wyznaczając go poniżej minimalnego dopuszczalnego art. 43 ust 2a terminu 40 dni od daty opublikowania SIWZ. Korzystając z art. 37 ust. 6 Zamawiający pozbawił się możliwości skracania terminu składania ofert. Jednocześnie Odwołujący wskazał iż, mając na uwadze ewentualną objętość i zawartość dokumentacji technicznej MSPO A2 i MSPO A4, uwzględniając czas na analizę tej dokumentacji, termin na składanie ofert powinien zostać wyznaczony na 60 dni od daty możliwego uzyskania dokumentacji technicznej MSPO A2 i A4. Do odwołania załączono tabelę zawierającą żądania co do zmian SIWZ, w której Odwołujący przedstawił treść kwestionowanych postanowień IPU i OPZ oraz propozycje w zakresie ich zmiany. Tabela odnosiła się do postanowień OPZ: pkt 4.1 a), pkt 4.2, pkt 5.5, pkt 5.10 tiret 4, pkt 5.13, pkt 5.14. d), f), k), l), m), o), p), pkt 6.1, pkt 6.4, pkt 7.5, pkt 8.2, pkt 8.3 a), pkt 9.1, pkt 9.7 k), pkt 9.8.a), pkt 10, pkt 11.6, pkt 15.1; do postanowień załącznika nr 2 do OPZ - Sprzęt: pkt 2, pkt 2.7, pkt 2.9, pkt. 2.12, pkt 2.13, pkt 2.17, pkt 2.20, pkt 2.25, pkt 2.31, pkt 3.9 tiret 4, pkt 3.10, pkt 3.11, pkt 3.14, pkt 3.20, pkt 6.1, pkt 6.2, pkt 6.4 oraz do postanowień IPU: § 5 ust. 3, § 5 ust. 6, § 8 ust. 10, § 8 ust. 19, § 10 ust. 3, § 10 ust. 9 pkt 1, § 24 ust 2, § 24 ust. 8, § 24 ust. 9, § 24 ust. 14 pkt 5, § 27 ust. 5 pkt 1 i § 27 ust. 5 pkt 7. Zamawiający na posiedzeniu w dniu 6 sierpnia 2020 r. złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie obu odwołań w całości. W zakresie odwołania Kapsch, odnosząc się do żądania Odwołującego dotyczącego zdefiniowania w pkt 4 Załącznika nr 5 do OPZ terminu wykonania prac „Dostosowanie Miejsca Poboru Opłat w ramach MSPO A2 i MSPO A4 do pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS" jako „20 tygodni od wydania Instrukcji”, Zamawiający wskazał, iż w dniu 5 sierpnia 2020 r. dokonał stosownej modyfikacji, w której sporny zapis otrzymał brzmienie: „12 tygodni od dnia podpisania umowy.” W zakresie żądania dotyczącego precyzyjnego rozróżnienie w OPZ usług Modyfikacji i Przebudowy Punktów Kontrolnych, Zamawiający zauważył, iż w ramach Modyfikacji (pkt 10 OPZ) Zamawiający wskazał, że zakres prac obejmuje czynności związane z tymczasową konfiguracją Punktu Kontrolnego związaną z TOR, jak również przejazdem nienormatywnym etc. Tym samym charakter Modyfikacji jest incydentalny (na okres trwania ww. czynności). Zamawiający nie jest w stanie oszacować dokładnej ilości takich Modyfikacji z uwagi na czynniki losowe, takie jak, np.: zmiana dat przebudów dróg krajowych nieprzewidziane TOR w ramach już istniejących, ilości przejazdów nienormatywnych. W zakresie Przebudowy, Odbudowy, Utylizacji i Usuwania Punktów Kontrolnych, Zamawiający każdorazowo będzie wydawał Instrukcję Modyfikacji Punktów Kontrolnych ( „IMPK”). Zamawiający podkreślił, iż nie będzie to pismo analogiczne jak w zakresie Modyfikacji. Ponadto, charakter IMPK dotyczy trwałych zmian konstrukcji, lokalizacji Punktu Kontrolnego czy też jego dalszego funkcjonowania. Zamawiający w pkt 15.8 OPZ wskazał, iż w trakcie trwania umowy przewiduje nie więcej niż 3 ww. Instrukcje. Odnosząc się do żądania w zakresie wskazania liczby Pasów Poboru Opłat, Zamawiający wskazał, iż w dniu 5 sierpnia 2020 r. dokonał modyfikacji treści pkt 4.2 OPZ poprzez usunięcie zapisu „Zamawiający na etapie realizacji Zamówienia określi liczbę Pasów Poboru Opłat, które będą polegały dostosowaniu” oraz modyfikację pkt 8.2 OPZ który otrzymał niniejsze brzmienie: „Pasy Poboru Opłat objęte dostosowaniem zostały wskazane w Załączniku nr 4 do OPZ". W zakresie żądania udostępnienia wykonawcom szczegółowych informacji dotyczących systemu ANPRS PL, w szczególności protokołu komunikacji wraz z wymogami, w tym zakresu 25 danych jakie ANPRS ma pozyskiwać z Punktów Kontrolnych oraz częstotliwości ich pozyskiwania, Zamawiający wskazał, iż wszystkie informacje dotyczące rodzaju danych przekazywanych do Systemu ANPRS PL zostały wskazane w Załączniku nr 2 do OPZ, zatem żądanie jest bezprzedmiotowe. W zakresie żądania dotyczącego wskazania, że zakres możliwych do zlecenia prac w zakresie oznakowania Sieci Dróg Płatnych (pkt 21 OPZ), dotyczy jedynie Punktów Kontrolnych objętych Przedmiotem Zamówienia, Zamawiający podniósł, iż w dniu 05 sierpnia 2020 r. dokonał modyfikacji zapisów SIWZ poprzez usunięcie zapisów dotyczących oznakowania Sieci Dróg Płatnych, tj. pkt 21 OPZ oraz ust. 26.3 pkt 5 lit. c IPU - przez co przedmiotowe żądanie nie stanowi sporu pomiędzy stronami. Odnosząc się do żądania wykreślenia § 4 ust. 3 pkt. 11 IPU lub jego jednoznaczne doprecyzowanie, Zamawiający podniósł, iż kwestionowane opracowania mają dotyczyć Przedmiotu Umowy. Zamawiający wskazał, iż jest to obowiązek informacyjny. Zamawiający wskazał również, iż modyfikacją z dnia 5 sierpnia 2020 r. usunął rozbieżności w zakresie terminu, w jakim wykonawca powinien przedłożyć Zamawiającemu do zatwierdzenia Plan Czynności Utrzymania poprzez zmianę w § 11 ust. 4 IPU, zgodnie z którą zapis otrzymał brzmienie: „Wykonawca zobowiązany jest przedłożyć Zamawiającemu, w terminie 60 dni od dnia zawarcia Umowy plan wszystkich przeglądów w postaci Planu Czynności Utrzymania. Zatwierdzenie Planu Czynności Utrzymania przez Zamawiającego nastąpi zgodnie z pkt 22 OPZ”. Niniejsze czyni zadość żądaniu Odwołującego. Odnosząc się do zarzutu nr 2a odwołania Kapsch, Zamawiający podniósł, iż w dniu 5 sierpnia 2020 r. dokonał stosownej modyfikacji czyniącej zadość ww. żądaniu, tj. zmniejszył sporną karę umowną z 200.000 PLN do kwoty 50.000 PLN. Ponadto, Zamawiający w ww. modyfikacji dokonał usunięcia pkt 24 ust. 2 IPU odnoszącego się do możliwości nakładania kar umownych na wykonawcę na zasadzie ryzyka i niezależnie od jego winy. Odnosząc się do pozostałych żądań, w ocenie Zamawiającego Odwołujący w sposób nieprawidłowy dokonuje interpretacji postanowień umowy dotyczących kar umownych oraz uprawnienia Zamawiającego do odstąpienia od Umowy czy tez uprawnienia do wypowiedzenia umowy. Okoliczności, o których mowa w § 27 ust. 5 pkt 7 IPU, § 27 ust. 15 i 16 IPU dotyczą uprawnienia Zamawiającego do odstąpienia od umowy oraz uprawnienia do wypowiedzenia umowy. Oznacza to tyle, iż w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w przywołanych postanowieniach umowy, Zamawiający rozważy możliwość odstąpienia od umowy czy też jej wypowiedzenia. Czynności nie następują automatycznie, lecz każdorazowo wymagają analizy czy skorzystanie przez Zamawiającego z powyższych uprawnień leży w jego interesie. Zamawiający wskazał, iż będzie uprawniony do odstąpienia od umowy, na podstawie § 27 ust. 5 pkt 7 IPU w sytuacji, gdy łączna wartość kar umownych naliczonych lub możliwych do naliczenia Wykonawcy na podstawie § 24.14. pkt 1) przekroczy kwotę 200 000,00 złotych (słownie złotych: dwieście tysięcy). Zamawiający zmodyfikował postanowienia IPU, w ten sposób, iż kara umowna, o której mowa w § 24.14. pkt 1) została obniżona do wysokości 50.000, 00 zł. Z tego względu argumentacja Odwołującego w obecnym stanie faktycznym nie może zasługiwać na aprobatę. Odnosząc się do zarzutu oraz żądań Odwołującego w zakresie ukształtowania w IPU oraz SIWZ zakresu obowiązków gwarancyjnych w sposób naruszający zasadę swobody umów oraz przepisy ustawy Pzp, Zamawiający podkreślił, iż jest on w pełni uprawniony do określenia zakresu w jakim gwarancja jest mu niezbędna. Ustawa Pzp nie określa zasad szczególnych dotyczących gwarancji lub rękojmi i nie precyzuje okresu na jaki można ich żądać. Okres gwarancji wynika z praktyk rynkowych. To Zamawiający jako gospodarz postępowania jest najlepiej zorientowanym podmiotem jaki okres oraz zakres gwarancji jest realny i adekwatny do Przedmiotu Zamówienia. Zamawiający zauważył, iż umowa gwarancji jest niejako pochodną umowy w sprawie zamówienia publicznego, a długość okresu gwarancji uzasadniona jest specyfiką Przedmiotu Zamówienia niniejszego postępowania. Co więcej zgodnie z art. 3531 KC strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się naturze stosunku, przepisom prawa bądź zasadom współżycia społecznego. Podkreślenia wymaga, że stosunek gwarancji ma charakter umowny i podlega zasadzie swobody umów, co oznacza, że treść zobowiązania gwaranta może być co do zasady określona swobodnie. Powyższe oznacza, że warunki gwarancji jakości mogą odbiegać od regulacji kodeksowej, bowiem art. 577 k.c. ma charakter dyspozytywny. O zakresie gwarancji i świadczeń z niej wynikających decyduje treść umowy gwarancyjnej. Zamawiający przywołał stanowisko Sądu Okręgowego w Gdańsku zaprezentowane w wyroku z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt XII Ga 314/11. W zakresie żądania dotyczącego wskazania w pkt. 22.4 OPZ, że Zamawiający zobowiązany jest do akceptacji lub zgłoszenia uwag do przedstawionej Dokumentacji w terminie nie dłuższym niż 10 Dni Roboczych, Zamawiający wskazał, iż w dniu 5 sierpnia 2020 r. dokonał modyfikacji ww. zapisu OPZ, który otrzymał brzmienie: „Zamawiający ma 10 Dni Roboczych na weryfikację Dokumentacji przekazanej przez Wykonawcę, chyba, że termin dla danego Dokumentu jest inaczej wskazany w niniejszym OPZ.” - co czyni zadość żądaniu Odwołującego. Następnie Zamawiający wskazał, iż Odwołujący 1 zażądał również wskazania, iż w przypadku odstąpienia od umowy w sytuacji uregulowanej w § 27 ust. 5 pkt. 6 IPU zastosowanie mają zasady określone w art. 644 Kodeksu cywilnego. Zamawiający podkreślił, iż wszystkie okoliczności pozwalające na odstąpienie od Umowy przez Zamawiającego zostały szczegółowo określone w § 27 ust. 5 IPU. Niemniej jednak, zgodnie z § 31 ust. 3 IPU w zakresie nieuregulowanym Umową, zastosowanie mają przepisy prawa polskiego, w tym ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145, 1495, z 2020 r. poz. 875). Odnośnie żądania wskazania w § 8 ust. 15 IPU, że dla osiągnięcia Kamienia Milowego „Budowa i uruchomienie nowych punktów” wystarczającym jest zgłoszenie gotowości do dokonania odbioru, a nie podpisanie protokołów odbioru, lub, alternatywnie, podpisanie protokołów odbioru bez Wad Istotnych - Zamawiający nie zgodził się z argumentacją Odwołującego 1. Kamień Milowy jest bezpośrednio powiązany z osiągnięciem pewnego rezultatu. Wady nieistotne mogą jednak wpływać na sposób spełnienia świadczenia. Zamawiający wymaga zapewnienia ciągłości usługi a tylko odbiór bez jakichkolwiek wad i usterek gwarantuje należyte wykonanie zamówienia, w tym przypadku Punktu Kontrolnego. Odnosząc się do zarzutu oraz żądań w zakresie § 16 ust. 19 IPU, w którym na wykonawcę nałożono obowiązek zapewnienia w umowie zawieranej z Podwykonawcą możliwości dokonania cesji praw i obowiązków z tejże umowy na Zamawiającego (z jednoczesnym umożliwieniem dokonania przez Zamawiającego dalszej cesji praw i obowiązków na Następczego Wykonawcę) Zamawiający wskazał, iż podtrzymuje zapisy w obecnym brzmieniu. Wyjaśnił, iż celem takiego zapisu jest konieczność zachowania ciągłości wykonywanych prac przez Podwykonawcę, w przypadku gdy Wykonawca przestałby je wykonywać - co naraziło by Zamawiającego na niepowetowaną szkodę. Odnosząc się natomiast do kwestii zgłoszenia zastrzeżeń do projektu umowy podwykonawczej, Zamawiający wskazuje, że nie jest to termin nieproporcjonalny, a jest on konieczny dla Zamawiającego do zweryfikowania postanowień umów podwykonawczych. Tym samym wniósł o oddalenie zarzutu. W kontekście żądania przez Odwołującego wskazania w § 25 oraz w § 10 ust. 9 IPU uprawnienia Zamawiającego do skorzystania z instytucji wykonania zastępczego w przypadku zwłoki wykonawcy, Zamawiający podniósł, iż w dniu 5 sierpnia 2020 r. dokonał stosownej modyfikacji § 25 ust. 1 IPU, który otrzymał brzmienie: „W razie opóźnienia Wykonawcy trwającego dłużej niż 7 dni Zamawiający jest uprawniony do wykonania tych prac, z którymi Wykonawca opóźnił się, na koszt i ryzyko Wykonawcy bez konieczności uzyskania zgody Sądu” oraz § 25 ust. 2 IP U poprzez dodanie zdania: „Zamawiający przed samodzielnym wykonaniem prac lub zleceniem ich wykonania przez podmiot trzeci, wezwie Wykonawcę do poprawy w terminie 3 dni od wezwania.” Zamawiający wyjaśnił, iż dokonał modyfikacji postanowień umownych w ten sposób, iż postanowienia umowne tj. § 25 oraz w § 10 ust. 9 IPU stanowią wzajemne uzupełnienie oraz są ze sobą spójne. Zamawiający dookreślił termin opóźnienia Wykonawcy w realizacji prac, po upływie którego Zamawiający uprawniony będzie do realizacji prac w ramach instytucji wykonania zastępczego. Ponadto wprowadzono zmianę polegającą na tym, iż przed potwierdzeniem do realizacji na rzecz podmiotu trzeciego określonych prac, Wykonawca zostanie wezwany do ich poprawienia w terminie 3 dni od dnia wezwania. Oznacza to tyle, iż umowa gwarantuje Wykonawcy ciągłość prac, o ile Wykonawca skorzysta z uprawnienia co do możliwości poprawienia ewentualnych nieprawidłowości stwierdzonych przez Zamawiającego. W ocenie Zamawiającego wprowadzona przez niego modyfikacja ww. postanowień umowy czyni bezprzedmiotowym ww. zarzut. W zakresie ujednolicenia terminu, w jakim wykonawca powinien przedłożyć Zamawiającemu do zatwierdzenia Planu Czynności Utrzymania w § 11 ust. 4 IPU oraz pkt 9.18 OPZ (jako 60 dni od dnia podpisania umowy), Zamawiający wskazał, iż w świetle zmiany z dnia 5 sierpnia 2020 r. przychylił się do żądania, a sporny zapis otrzymał brzmienie: „Wykonawca zobowiązany jest przedłożyć Zamawiającemu, w terminie 60 dni od dnia zawarcia Umowy plan wszystkich przeglądów w postaci Planu Czynności Utrzymania. Zatwierdzenie Planu Czynności Utrzymania przez Zamawiającego nastąpi zgodnie z pkt 22 OPZ”. Powyższe czyni zadość żądaniu Odwołującego. W odniesieniu do odwołania PolCam Zamawiający wskazał, co następuje. Odnosząc się do zarzutu nr 2.1, w którym Odwołujący zażądał nakazania Zamawiającemu wyodrębnienia zakresu zamówienia polegającego na robotach budowlanych do osobnego postępowania i pozostawienie w niniejszym postępowaniu jedynie dostaw i usług niezbędnych do realizacji celu, który Zamawiający opisał w ogłoszeniu o zamówieniu, Zamawiający wskazał, iż przedmiotem zamówienia jest zaprojektowanie, budowa oraz utrzymanie Punktów Kontroli dla Systemu Kontroli w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej Krajowej Administracji Skarbowej (dalej jako: „SPOE KAS”). Poprzez Punkt Kontroli należy rozumieć kompleksowy zespół elementów infrastruktury drogowej funkcjonującej na odcinkach dróg płatnych objętych obowiązkiem uiszczenia opłaty elektronicznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, umożliwiający zainicjowanie rejestrowania danych pojazdu w celu kontroli poboru opłaty elektronicznej. Wykonawca zobowiązany jest do realizacji poniżej wskazanych zadań składających się na przedmiot niniejszego zamówienia: Projekt, budowa i uruchomienie nowych Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS na Sieci Dróg Podstawowych; Dostosowanie istniejących miejsc poboru opłat (dalej jako: „MPO”) funkcjonujących na płatnych odcinkach autostrad państwowych A2 (dalej jako: „MSPO A2") i A4 (dalej jako: „MSPO A4") do możliwości pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS; Świadczenie w imieniu i na rzecz Zamawiającego, bez jakichkolwiek opóźnień lub przerw, usługi utrzymania punktów kontrolnych dla wszystkich nowych Punktów Kontrolnych oraz dostosowanych Punktów Kontrolnych na MPO w ramach MSPO A2 i MSPO A4. Realizacja ww. zadań przez wykonawcę umożliwi realizację stacjonarnej kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej w SPOE KAS w formie bazowej, tj. z możliwie najmniejszą ingerencją w obecnie obowiązujące umowy na utrzymanie infrastruktury Elektronicznego Systemu Poboru Opłat oraz umowy na utrzymanie MSPO A2 i MSPO A4. Zamawiający podkreślił, iż powyższe czynności stanowią jednolitą całość, a w konsekwencji nie było możliwe dokonanie podziału zamówienia na części. Wskazania wymaga, iż niezrealizowanie jednego z ww. zadań w skutek np. braku wyboru wykonawcy uniemożliwiałby realizację całości zamówienia lub poniesienia przez Zamawiającego niewspółmiernych kosztów związanych z integracją rozwiązań dostarczonych przez różnych wykonawców. Ponadto, przedmiot zamówienia został opisany w sposób zapewniający możliwie najszerszy dostęp dla wszystkich zainteresowanych wykonawców. Zamawiający jednocześnie wskazał, iż zgodnie z literalnym brzmieniem art. 36aa ustawy Pzp ustawa nie nakłada obowiązku podziału zamówienia na części, pozostawiając decyzji zamawiającego o tym, czy zamówienie podzielić na części oraz co do sposobu tego podziału, zatem kwestia podziału zamówienia jest uprawnieniem zamawiającego, a nie jego obowiązkiem. W świetle powyższej konstatacji, Zamawiający wskazał, iż nie zgadza się z argumentacją przedstawioną przez Odwołującego. Zamawiający dokonał kompleksowej analizy w ocenie uzasadnionych potrzeb oraz korzyści, jakie przyniesie brak podziału zamówienia. Zatem niniejszy zarzut winien podlegać oddaleniu. Odnosząc się do zarzutu nr 2, Zamawiający wskazał, iż wszelkie informacje dotyczące rodzaju danych przekazywanych do Systemu ANPRS PL zostały wskazane w Załączniku nr 2 do Opisu Przedmiotu Zamówienia, zatem podnoszone kwestie przestały być sporne między stronami. W odniesieniu do zarzutu nr 3 Zamawiający wskazał, iż zgodnie z odpowiedzią podsekretarza stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju na interpelację nr 22526 w sprawie zasadności instalowania bramownic systemu ViaToll z pominięciem przepisów Prawa budowlanego Punkt Kontrolny nie jest obiektem budowlanym, a urządzeniem bezpieczeństwa ruchu drogowego: „Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad pismem z dnia 18 marca 2011 r. (znak: GDDKiA-DPP-PPP3-JKi-647/2011) zwróciła się do Departamentu Rynku Budowlanego i Techniki Ministerstwa Infrastruktury o ujednolicającą interpretację przepisów w związku z instalacją bramownic i urządzeń systemu KSPO (krajowy system poboru opłat). W korespondencji tej GDDKiA przedstawiła stanowisko, że instalowane elementy systemu KSPO są "urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu (...). Do urządzeń organizacji ruchu należą znaki i tablice tekstowe zmiennej treści montowane na 30 bramownicach. Na tego samego typu bramownicach montowane są urządzenia do poboru opłat, które GDDKiA klasyfikuje jako podsystem zarządzania ruchem" Powyższe pismo zostało przekazane w dniu 21 marca 2011 r. do GUNB, który w odpowiedzi z dnia 22 marca 2011 r. stwierdził, że zdaniem GUNB bramownice oraz urządzenia wchodzące w skład systemu są urządzeniami bezpieczeństwa ruchu drogowego, o których mowa w 1 pkt 4 rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. Nr 220, poz. 2181, z późn. zm.). W związku z tym urządzenia te nie są obiektami budowlanymi ani urządzeniami budowlanymi, a wykonanie ich nie stanowi robót budowlanych i nie podlegają one regulacjom ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Mając na uwadze powyższe stanowisko GUNB, dyrektor Departamentu Rynku Budowlanego i Techniki Ministerstwa Infrastruktury pismem z dnia 22 marca 2011 r. poinformował GDDKiA, że w ocenie departamentu - w stanie faktycznym zaprezentowanym przez generalną dyrekcję - bramownice oraz urządzenia wchodzące w skład systemu KSPO są urządzeniami bezpieczeństwa ruchu drogowego, o których mowa w § 1 pkt 4 rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach, w związku z tym nie maja charakteru obiektów ani urządzeń budowlanych i nie podlegają regulacjom ustawy Prawo budowlane.” W świetle powyższego, w ocenie Zamawiającego przepisy ustawy Pzp ani ustawy Prawo budowlane nie mają w danej materii zastosowania, zatem Zamawiający nie jest zobowiązany do przedłożenia Programu FunkcjonalnoUżytkowego. Ponadto Zamawiający podkreślił, iż Punkt Kontrolny jest wyłączony z reżimu uzyskania pozwolenia na budowę oraz konieczności zgłoszenia. Dalej Zamawiający, odnosząc się do zarzutu nr 4 i 6 odwołania PolCam, wskazał, iż w pkt 4.2 SIWZ (s. 52) szczegółowo opisał sposób pozyskania informacji w zakresie dokumentacji technicznej MSPO A2 i MSPO A4, który jest jednakowy dla wszystkich zainteresowanych przedmiotowym postępowaniem podmiotów. Zamawiający, w dniu 27 lipca 2020 r. udostępnił niniejszą dokumentację wszystkim podmiotom, które zgodnie z dyspozycją pkt 4.2.2. SIWZ (s. 52) złożyły wymagane oświadczenia w przedmiocie zobowiązania do zachowania poufności zgodnie z wzorem przygotowanym przez Zamawiającego, tj. Formularz DP.9). W świetle powyższego, nie sposób jest uznać, iż Zamawiający w jakikolwiek sposób stawia w pozycji uprzywilejowanej, w stosunku do pozostałych wykonawców, podmioty obecnie operujące na MSPO lub wykonujące MSPO w przeszłości. Ponadto, odnosząc się do żądania ustalenia dostępu do informacji mających charakter poufny, do których Zamawiający ograniczył dostęp w III SIWZ, pkt 4.2 w sposób zapewniający dostęp do ich treści przez min. 60 dni przed terminem składania ofert, Zamawiający wskazał, iż w dniu 23 lipca 2020 r., wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wykonawców, dokonał modyfikacji terminu składania ofert z dnia 5 sierpnia 2020 r. na dzień 24 sierpnia 2020 r. Zdaniem Zamawiającego ww. zarzut winien podlegać oddaleniu. Odnosząc się do zarzut nr 5 Zamawiający podkreślił, iż w pkt 5.3 SIWZ (s. 19), zostało wprost wskazane, iż w zakresie kryterium pn. „Skuteczność określenia kategorii pojazdu”, w przypadku wskazania w formularzu oferty wartości procentowej mniejszej niż 90% i liczbowej mniejszej niż 5, Zamawiający uzna, że oferta jest niezgodna z treścią Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia i zostanie odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Powyższy zapis czyni zadość żądaniom Odwołującego, a zatem przedmiotowy zarzut utracił charakter sporny. W zakresie zarzutu nr 7 Zamawiający wskazał, iż w dniu 23 lipca 2020 r. dokonał modyfikacji SIWZ, która czyni zadość żądaniom Odwołującego w zakresie ww. zarzutu, tj. określił: nazwę Zamawiającego, adres strony internetowej, na której zamieszczona będzie specyfikacja istotnych warunków zamówienia, termin składania ofert oraz adresu, na który oferty muszą zostać wysłane. Ponadto, w dniu 5 sierpnia 2020 r. dokonał zmiany SIWZ w zakresie określenia przedmiotu zamówienia poprzez wskazanie kodu głównego CPV, tj. 48313100-6 System odczytu optycznego. Powyższe zmiany dokonane przez Zamawiającego w pełni korelują z żądaniami Odwołującego, zatem zarzut jest bezprzedmiotowy. W odniesieniu do zarzutu nr 9 Zamawiający wskazał, iż zgodnie ze zmianą z dnia 23 lipca 2020 r., w której Zamawiający dokonał przedłużenia terminu składania ofert z dnia 5 sierpnia na dzień 24 sierpnia 2020 r. minimalny ustawowy 40-dniowy termin liczony od daty opublikowania SIWZ został zachowany. Niemniej jednak, odnosząc się do żądania Odwołującego w zakresie przedłużenia ww. terminu do 60 dni od daty możliwego uzyskania dokumentacji technicznej MSPO A2 i A4 Zamawiający wskazał, iż nie przychyla się do tego żądania. Jednakże wychodząc naprzeciw wykonawcom dokonał przedłużenia terminu składania ofert 0 16 dni względem pierwotnego terminu. Niniejszym jest on w pełni adekwatny do potrzeb wykonawców oraz w zupełności wystarczający do rzetelnego przygotowania oferty w niniejszym postępowaniu. Dodatkowo Zamawiający w załączeniu przedstawił tabelę obrazującą, jakich zmian dokonał Zamawiający w treści SIWZ w dniu 5 sierpnia 2020r. w związku z zarzutami podniesionymi przez Odwołującego PolCam. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestników postępowania, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń i stanowisk Stron i Uczestników postępowania, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Wobec spełnienia przesłanek art. 185 ust. 2 i 3 ustawy Pzp Izba dopuściła do udziału w postępowaniu odwoławczym w charakterze uczestników postępowania, zgłaszających przystąpienie po stronie Odwołującego: a) wykonawcę Siemens Mobility Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie - w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20; b) wykonawcę Sprint Spółka Akcyjna z siedzibą w Olsztynie - w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20 oraz KIO 1625/20; c) wykonawcę Strabag Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie - w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20 oraz KIO 1625/20; oraz po stronie Zamawiającego: d) wykonawcę Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie - w sprawie o sygn. akt KIO 1625/20. Izba nie dopuściła do udziału w postępowaniu odwoławczym wykonawcy VITRONIC Machine Vision Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kędzierzynie Koźlu zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego w sprawie o sygn. akt KIO 1625/20. Zgodnie z art. 185 ust. 2 zdanie drugie ustawy Pzp zgłoszenie przystąpienia doręcza się Prezesowi Izby w postaci papierowej albo elektronicznej opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, a jego kopię przesyła się zamawiającemu oraz wykonawcy wnoszącemu odwołanie. Z kolei zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań z dnia 22 marca 2010 r. (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1092 ze zm.) odwołanie wraz z załącznikami oraz zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego przez wykonawcę, wnoszone w postaci elektronicznej i opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, oraz dalsze pisma w sprawie wnoszone w tej postaci przekazuje się na elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu, przy użyciu której obsługiwana jest korespondencja Izby. Jak wynika z powyższych przepisów zasadą jest, że zgłoszenie przystąpienia wnoszone w postaci elektronicznej powinno zostać wniesione w sposób wynikający z § 5 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. W ocenie składu orzekającego odstąpienie od tego wymogu możliwe jest wyłącznie w drodze wyjątku, w przypadku wystąpienia uzasadnionych przyczyn o charakterze obiektywnym, które uniemożliwiają doręczenie dokumentu w określony w rozporządzeniu sposób. Przyczyny takie mogą wynikać przede wszystkim z problemów technicznych jak nagła awarii systemu informatycznego czy platformy wykorzystywanej do doręczeń, w tym przypadku platformy e-PUAP (por m.in. wyrok NSA z dnia 22 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 937/17). Wykonawca VITRONIC przesłał zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego za pośrednictwem poczty e-mail, zamiast za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Urzędu Zamówień Publicznych, jednocześnie w żaden sposób nie wyjaśniając dlaczego skorzystał z innego kanału komunikacji, niż dedykowany dla tej czynności w przepisach rozporządzenia wykonawczego. W konsekwencji wniesione w ten sposób przystąpienie Izba uznała za nieskuteczne. Izba stwierdziła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołań na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy Pzp. Izba uznała, iż zarówno Odwołujący Kapsch w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20, jak i Odwołujący PolCam w sprawie o sygn. akt KIO 1625/20, jako wykonawcy zainteresowani ubieganiem się o przedmiotowe zamówienie oraz deklarujący potencjał do jego realizacji, wykazali interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnili materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. W związku z dokonaną na posiedzeniu w dniu 17 sierpnia 2020 r. modyfikacją stanowisk procesowych i wycofaniu części zarzutów przez Odwołujących, Izba umorzyła postępowanie w sprawie o sygn. akt KIO 1593/20 w zakresie zarzutów oznaczonych numerami 1a, 1c, 1e, 1f, 1g, 2c, 2d, 2f i 2g w odwołaniu, zaś postępowanie w sprawie o sygn. akt KIO 1625/20 w zakresie zarzutu oznaczonego nr 7 w odwołaniu oraz w zakresie zarzutu oznaczonego nr 2 w odwołaniu w części odnoszącej się do wskazanych w załączonej do odwołania Tabeli żądań modyfikacji dotyczących następujących postanowień SIWZ: w odniesieniu do postanowień OPZ: pkt. 5.5, pkt 5.14. d), k), l) oraz m), pkt 8.2, pkt 8.3 a), pkt 9.7 k), pkt 9.8.a), pkt 10, pkt 15.1; w odniesieniu do postanowień załącznika nr 2 do OPZ - Sprzęt: pkt 2, pkt 2.7, pkt 2.9, pkt. 2.12, pkt 2.17, pkt 2.20, pkt 2.25, pkt 3.10, pkt 3.20, pkt 6.1, pkt 6.2, pkt 6.4; w odniesieniu do postanowień IPU: § 5 ust. 3, § 24 ust 2, § 24 ust. 9, § 27 ust. 5 pkt 7, § 24 ust. 14 pkt 5. Powyższe znalazło odzwierciedlenie w treści sentencji wyroku (pkt I.1 oraz II.1). Izba w sprawach o sygn. akt KIO 1593/20 i KIO 1625//20 dopuściła i przeprowadziła dowody z dokumentacji postępowania przekazanej przez Zamawiającego, w szczególności ogłoszenia o zamówieniu, specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz jej modyfikacji. Skład orzekający Izby wziął pod uwagę również stanowiska i oświadczenia Stron i Uczestników postępowania odwoławczego złożone w pismach procesowych (tj. w odwołaniach, odpowiedzi Zamawiającego na odwołanie, piśmie Przystępującego Sprint Spółka Akcyjna z siedzibą w Olsztynie, pismach procesowych obu Odwołujących, oraz złożonych w obu sprawach pisemnych replikach Zamawiającego na ww. pisma procesowe), a także ustnie do protokołu posiedzenia i rozprawy w dniu 6 i 17 sierpnia 2020 roku. Izba ustaliła, co następuje: W oparciu o dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez Zamawiającego, w zakresie zarzutów i żądań, które nie zostały przez Odwołujących wycofane, Izba ustaliła, co następuje. Przedmiotowe postępowanie obejmuje zaprojektowanie, budowa i utrzymanie Punktów Kontroli dla Systemu Kontroli w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej Krajowej Administracji Skarbowej. Ogłoszenie o zamówieniu oraz treść SIWZ zostały opublikowane w dniu 2 lipca 2020 r. Pierwotny termin składania ofert ustalony został na dzień 5 sierpnia 2020 r. SIWZ zawierała cztery części: I - warunki ogólne oraz formularze pomocnicze, II - warunki szczególne (WSZ), III - opis przedmiotu zamówienia (OPZ), IV - istotne postanowienia umowy w sprawie zamówienia publicznego (IPU). Zamawiający wskazał, iż wszystkie części należy czytać łącznie i traktować jako wzajemnie uzupełniającą się całość. W części II SIWZ - Warunki szczególne („WSZ”) Zamawiający określił m.in. kryteria oceny ofert. Zgodnie z pkt B.1 WSZ ustalono cztery kryteria oceny ofert, w tym kryterium „Skuteczność określenia kategorii pojazdu” o wadze 20%. Zgodnie z pkt B.8.3 WSZ ocena w zakresie ww. kryterium zostanie dokonana na podstawie wypełnionego formularza ofertowego i złożonej w nim deklaracji Wykonawcy dotyczącej skuteczności określenia kategorii pojazdu oraz liczby możliwych do zidentyfikowania kategorii pojazdów. Zaproponowana w ofercie wartość procentowa skuteczności określenia kategorii pojazdu oraz liczby możliwych do zidentyfikowania kategorii pojazdów będzie obowiązywała w ramach realizacji przedmiotu Umowy w zakresie spełnienia wymaganego poziomu skuteczności określenia kategorii pojazdu oraz liczby możliwych do zidentyfikowania kategorii pojazdów. Każda z ofert może otrzymać maksymalnie 20 punktów. Punkty w ramach kryterium „Skuteczność określenia kategorii pojazdu” zostaną przyznane w następujący sposób: - dla skuteczności od 90 do 91%: przy ilości kategorii pojazdów od 5 do 9 - 0 punktów; przy ilości kategorii pojazdów od 10 do 14 - 1 punkt; przy ilości kategorii pojazdów > 15 - 2 punkty; - dla skuteczności od 92 do 93%: przy ilości kategorii pojazdów od 5 do 9 - 4 punkty; przy ilości kategorii pojazdów od 10 do 14 - 5 punktów; przy ilości kategorii pojazdów > 15 - 6 punktów; - dla skuteczności od 94 do 96%: przy ilości kategorii pojazdów od 5 do 9 - 8 punktów; przy ilości kategorii pojazdów od 10 do 14 - 8 punktów; przy ilości kategorii pojazdów > 15 - 10 punktów; - dla skuteczności od 97 do 98%: przy ilości kategorii pojazdów od 5 do 9 - 12 punktów; przy ilości kategorii pojazdów od 10 do 14 - 13 punktów; przy ilości kategorii pojazdów > 15 14 punktów; - dla skuteczności >98%: przy ilości kategorii pojazdów od 5 do 9 - 16 punktów; przy ilości kategorii pojazdów od 10 do 14 - 18 punktów; przy ilości kategorii pojazdów > 15 - 20 punktów. W pkt 5.3 Formularza ofertowego zawarto wymagającą uzupełnienia deklarację o treści: „w zakresie kryterium „Skuteczność określenia kategorii pojazdu” oświadczam, że Wykonawca, którego reprezentuje deklaruje wartość procentową skuteczności prawidłowości określenia kategorii pojazdu równą........% (należy wpisać deklarowaną wartość procentową) oraz liczbę możliwych do zidentyfikowania kategorii pojazdów równą........ (należy wpisać wartość liczbową) od daty podpisania Umowy.” Zamawiający zawarł także następującą adnotację: „Uwaga! Kryterium oceny ofert - w przypadku braku podania powyższych informacji, oferta Wykonawcy otrzyma zero (0) punktów w ramach kryterium , a Wykonawca będzie związanym minimalną wartością procentową wynoszącą 90% dla skuteczności określenia kategorii pojazdu i wartością liczbową wynoszącą 5 dla liczby możliwych do zidentyfikowania kategorii pojazdów. W przypadku wskazania w formularzu oferty wartości procentowej mniejszej niż 90% i liczbowej mniejszej niż 5, Zamawiający uzna, że oferta jest niezgodna z treścią Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia i zostanie odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp.” Zgodnie z Częścią III SIWZ - Opis przedmiotu zamówienia zamówienie obejmuje: projekt, budowę i utrzymanie 19 nowych lokalizacji kontrolnych infrastruktury przydrożnej (Punktów Kontroli) na drogach publicznych objętych obowiązkiem uiszczenia Opłaty Elektronicznej; dostawę urządzeń kontrolnych na potrzeby instalacji w obrębie infrastruktury Manualnego Systemu Poboru Opłat funkcjonującego na państwowych odcinkach autostrad płatnych A4 Wrocław - Sośnica i A2 Konin - Stryków. Zgodnie z pkt 3.4 OPZ Usługa Utrzymania Punktów Kontrolnych dla wszystkich nowych Punktów Kontrolnych oraz dostosowanych Punktów Kontrolnych na MPO w ramach MSPOA2 i MSPOA4 świadczona będzie przez Wykonawcę od dnia ich odbioru przez Zamawiającego przez okres 36 miesięcy. W Części III SIWZ Zamawiający określił m.in. sposób udostępnienia załączników do opisu przedmiotu zamówienia (pkt. 4.2). Zamawiający wskazał, iż na podstawie art. 37 ust. 6 ustawy Pzp Zamawiający nakłada na Wykonawców wymogi mające na celu ochronę poufnego charakteru niektórych informacji udostępnianych w toku postępowania o udzielenie zamówienia, zastrzegając jako poufne, i nie udostępniając na stronie internetowej Zamawiającego załączników: Dokumentacja techniczna MSPO A2; Dokumentacja techniczna MSPO A4. Środkiem mającym na celu ochronę poufnego charakteru informacji jest złożenie przez Wykonawcę oświadczenia w przedmiocie zobowiązania do zachowania poufności zgodnie z wzorem przygotowanym przez Zamawiającego (Formularz DP.9.). Dokumenty objęte poufnością zostaną udostępnione, po złożeniu przez Wykonawcę zobowiązania do zachowania poufności podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez osoby umocowane do reprezentowania Wykonawcy. Wykonawcy, który złoży ww. zobowiązanie o zachowaniu poufności w ciągu 10 dni od opublikowania SIWZ, dokumenty objęte poufnością zostaną udostępnione 11-go dnia od opublikowania SIWZ. Wykonawcom, którzy zgłoszą się w terminie późniejszym, ww. dokumenty będą udostępniane na bieżąco, aż do dnia poprzedzającego dzień otwarcia ofert. Ww. Oświadczenie należy złożyć za pośrednictwem Platformy zakupowej, o której mowa w części I SIWZ podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Zgodnie z pkt 5.1 Części III SIWZ Wykonawca uwzględniając wszystkie wymogi, o których mowa w niniejszej SIWZ, powinien w cenie brutto ująć wszelkie koszty niezbędne dla prawidłowego i pełnego wykonania przedmiotu zamówienia, w tym: a) wszystkie koszty, opłaty, wydatki Wykonawcy, b) wszelkie opłaty i podatki wynikające z obowiązujących przepisów, w tym podatek od towarów i usług. W załączniku nr 1 do SIWZ - Szczegółowy Opis Przedmiotu Zamówienia (dalej jako „OPZ”) wskazano, iż przedmiotem zamówienia jest zaprojektowanie, budowa i utrzymanie Punktów Kontroli dla Systemu Kontroli w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej Krajowej Administracji Skarbowej (SPOE KAS). Zamówienie obejmuje: Projekt, budowę i utrzymanie nowych Punktów Kontrolnych na Sieci Podstawowej SPOE KAS, Projekt, dostosowanie i utrzymanie istniejących MPO w ramach MSPO A2 i MSPO A4 do pełnienia funkcji Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS. Zgodnie z pkt 4 OPZ przedmiot zamówienia obejmuje: 1. Projekt, budowa i uruchomienie nowych Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS na Sieci Dróg Podstawowych, w tym: a) Liczbę oraz lokalizację nowych Punktów Kontrolnych Zamawiający określi na etapie realizacji Zamówien…
- Odwołujący: Zakład Instalacji Sanitarnych i Robót Inżynieryjnych SANEL Sp. z o.o.Zamawiający: Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach…Sygn. akt: KIO 2597/18 WYROK z dnia 8 stycznia 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Aleksandra Patyk Protokolant:Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 17 grudnia 2018 r. przez wykonawcę Zakład Instalacji Sanitarnych i Robót Inżynieryjnych SANEL Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiejw postępowaniu prowadzonym przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach, przy udziale wykonawcy Mostmarpal Sp. z o.o. z siedzibą w Zarzeczuzgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 2597/18 po stronie Zamawiającego, orzeka: 1.Oddala odwołanie. 2.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego – Zakład Instalacji Sanitarnych i Robót Inżynieryjnych SANEL Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego – wykonawcę Zakład Instalacji Sanitarnych i Robót Inżynieryjnych SANEL Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od Odwołującego – wykonawcy Zakład Instalacji Sanitarnych i Robót Inżynieryjnych SANEL Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej na rzecz Zamawiającego – Zarządu Dróg Wojewódzkich w Katowicach kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Katowicach. Przewodniczący:…………………………….. Sygn. akt: KIO 2597/18 Uzasadnie nie Zamawiający – Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach [dalej „Zamawiający”] prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na zabezpieczenie korpustu drogowego i przebudowę odcinka drogi wojewódzkiej nr 781 od km 52+600 do km 52+850 wzdłuż rzeki Kocierzanka w miejscowości Kocierz Moszczanicki (znak postępowania: WM/P/181018/1). Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznychw dniu 8 listopada 2018 r. pod numerem 646038-N-2018. W dniu 17 grudnia 2018 r. wykonawca Zakład Instalacji Sanitarnych i Robót Inżynieryjnych SANEL Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej [dalej „Odwołujący” lub „SANEL”] wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 22 ust. 1 ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru oferty złożonej przez wykonawcę, który nie spełnia postawionych w SIWZ warunków udziału w postępowaniu, 2. art. 22a ust. 2 ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru wykonawcy, który nie udowodnił, że w trakcie realizacji zamówienia będzie dysponował zasobami podmiotów, na które się powołuje, a przeciwnie - z oferty Mostmarpal Sp. z o.o. z siedzibą w Zarzeczu [dalej „Mostmarpal”] wynika, iż nie dysponuje tymi zasobami, 3. art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wykluczenia Mostmarpal z postępowania pomimo niewykazania spełnienia warunków udziału postępowaniu w zakresie, w 4. art. 24 ust. 1 pkt 17 alternatywnie pkt 16 ustawy Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wykluczenia Mostmarpal z postępowania pomimo, iż wykonawca ten wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane w przez Zamawiającego w postępowaniu i wprowadzające Zamawiającego w błąd co do potencjału kadrowego i posiadanych zasobów umożliwiających wykonanie zamówienia, 5. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie odrzucenia oferty Mostmarpal pomimo, iż oferta tego wykonawcy nie jest zgodna z treścią SIWZ, 6. art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie odrzucenia oferty Mostmarpal pomimo, iż wykonawca ten winien być wykluczony z postępowania, 7. art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie odrzucenia oferty Mostmarpal pomimo, iż oferta tego wykonawcy jest sprzeczna z ustawą gdyż nie określa istotnych postanowień przyszłej umowy, 8. art. 91 ust. 1 ustawy Pzp poprzez jego wadliwe zastosowanie i dokonanie wyboru oferty Mostmarpal niezgodnie z treścią SIW Z poprzez zawyżenie punktacji i pomimo istnienia podstaw skutkujących odrzuceniem Mostmarpal z postępowania, 9. art. 7 ustawy Pzp w związku z naruszeniem ww. przepisów poprzez preferowanie oferty Mostmarpal i brak egzekwowania wymagań ustawy i SIW Z w odniesieniu do tego wykonawcy - w zakresie opisanym w uzasadnieniu odwołania - co stanowi naruszenie zasady równości wykonawców i zasady uczciwej konkurencji. Odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów, tj.: 1. z protokołu postępowania wraz z załącznikami – w szczególności: a)specyfikacji istotnych warunków zamówienia obowiązującej w postępowaniu, na okoliczność warunków postawionych przez Zamawiającego, b)oferty złożonej przez Mostmarpal, na okoliczność braku spełnienia warunków, c)dokumentów zawierających żądania Zamawiającego skierowane do Mostmarpal i udzielone odpowiedzi oraz przedstawione dokumenty, 2. dokumentów przedstawionych na rozprawie. Ponadto Odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ekonomii w celu potwierdzenia, iż Mostmarpal nie posiada zdolności finansowej umożliwiającej wykonanie zamówienia objętego postępowaniem oraz tego, że dokumenty złożone przez Mostmarpal w toku postępowania nie potwierdzają spełnienia warunku udziału w postępowaniu określonego w SIWZ. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, 2. powtórzenia czynności badania i oceny ofert, 3. wykluczenia z postępowania Mostmarpal i odrzucenia oferty Mostmarpal, 4. dokonania wyboru oferty Odwołującego. Odwołujący przedstawił stan faktyczny przedmiotowej sprawy. Wskazał, iż dokonany wybór oferty najkorzystniejszej jest sprzeczny z ustawą i SIW Z, co czyni odwołanie zasadnym i koniecznym: a) zdaniem Odwołującego Mostmarpal przedstawiło w toku postępowania nierzetelne informacje wprowadzające Zamawiającego w błąd, b) Mostmarpal nie wykazało spełnienia warunków udziału w postępowaniu, a zatem Zamawiający winien wykluczyć Mostmarpal z postępowania i w konsekwencji winien odrzucić ofertę Mostmarpal oraz c) niezależnie od wcześniejszych zarzutów, Zamawiający popełnił błąd przy ocenie punktowej ofert - oferta Mostmarpal została wadliwie oceniona, gdyż przyznano jej zbyt dużą liczbę punktów. Ponadto Odwołujący wskazał, iż niezależnie od innych zarzutów oferta Mostmarpal jest wewnętrznie sprzeczna a zatem powinna być odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 p kt 1 ustawy Pzp - bowiem jest sprzeczna z ustawą i - w ujęciu materialnym - nie można jej przypisać waloru oferty w rozumieniu art. 66 ust. 1 kodeksu cywilnego - bowiem nie określa istotnych postanowień umowy a za takie należy uznać postanowienia dotyczące podwykonawców i udostępnienia zasobów. Zdaniem Odwołującego sanowanie popełnionych błędów skutkować będzie uznaniem oferty Odwołującego za najkorzystniejszą, gdyż uzyska największą liczbę punktów. Dalej Odwołujący przedstawił wady oferty wykonawcy Mostmarpal wskazując, iż ww. wykonawca w formularzu oferty w pkt 5. a) nie wskazał podwykonawcy, z kolei w pkt 5. b) wskazał, iż: a) zamierza powierzyć realizację części zamówienia: firmie W. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą W GB Firma Usługowo - Handlowa W. G. w Węgierskiej Górce [dalej „W GB”] oraz firmie SBL Żelbet Sp. z o.o. z siedzibą w Lędzinach [dalej „SBL”], b) i jednocześnie na potencjał tych dwóch przedsiębiorców powołuje się w celu wykazania spełnienia warunku. Następnie Odwołujący wskazał, iż zgodnie z treścią załącznika nr 3 do oferty Mostmarpal oświadczył, iż: a) powołuje się na zasoby W GB i SBL - bez wskazania, że będą to podwykonawcy, b) podwykonawcą będzie STRABAG Infrastruktura Południe sp. z o.o. z siedzibą w Wysokiej [dalej „Strabag”] - podano także właściwy dla tej spółki numer KRS i NIP a zatem nie jest to pomyłka, c) przyjmując, iż zasoby udostępniły firmy W GB i SBL to jednak Mostmarpal nie będzie realnie korzystał z ich zasobów w toku realizacji zamówienia a to dlatego, iż jedynym podwykonawcą jest Strabag, d) Mostmarpal nie udowodnił, że realizując zamówienia będzie faktycznie dysponował zasobami firm W GB i SBL - nie są one przewidziane do realizacji jakiejkolwiek części robót budowlanych a zatem wykorzystanie zasobów tych firm jest nierealne i niemożliwe. Odwołujący podniósł, że analogiczny jak wyżej wniosek należy wyprowadzić z treści załącznika nr 4 do oferty. W załączniku tym Mostmarpal oświadczył, że spełnia warunki udziału w postępowaniu wskazane w pkt 5 (w odwołaniu użyto określenia Rozdział 5 ) - co nie jest prawdą a zatem wykonawca winien być wykluczony na podstawie art. 24 ust. 1 p kt 16 alternatywnie pkt 17 ustawy Pzp. Ponadto Zamawiający wymagał, abywskazać podmiot i określić odpowiedni zakres dla wskazanego podmiotu - Mostmarpal wskazał, iż firmy W GB i SBL będą wykonywały mur oporowy- oferta nie wskazuje odpowiedniego zakresu robót dla tych firm. Nawet jeśli uznać za dopuszczalne powierzenie wykonania tej samej roboty dwóm firmom to dla każdej z nich należało podać właściwy zakres robót - oferta nie zawiera takiej informacja a zatem powinna być odrzucona. Następnie Odwołujący wskazał, iż w ofercie znajduje się dokument „Zobowiązanie innego podmiotu” - chodzi o deklaracje SBL i W GB o poleganiu na ich zdolnościach technicznych. Wskazał, że SBL w pkt 4. i 5. deklaracji oświadczyło, iż będzie podwykonawcą i „weźmie udział w robotach żelbetowych” - roboty żelbetowe nie są tożsame z wykonywaniem muru oporowego a jedynie o murze oporowym mówił Mostmarpal załączniku nr 5. W GB w pkt 4. i 5. deklaracji potwierdziło, iż jako podwykonawca weźmie udział w wykonywaniu robót w budowlanych w zakresie wykonania muru oporowego. Odwołujący wskazał, iż zgodnie z deklaracją zawartą w pkt 5 oferty jedynym podwykonawcą miał być Strabag, który jednak nie udostępnił Mostmarpal swoich zasobów. Powyższe zdaniem Odwołującego wskazywało na to, iż mamy do czynienia z sytuacją, gdzie: a) zasoby udostępniają SBL i W GB, b) zasoby nie są skutecznie udostępnione bo SBL i W GB nie sązgodnie z treścią oferty - podwykonawcami robót budowlanych, c) jedynym podwykonawcą ma być Strabag, ale Strabag nie udostępnia zasobów, d) W GB i SBL miały - zgodnie z oświadczeniem wykonawcy - wykonać mur oporowy, ale SBL deklaruje wykonanie robót żelbetowych a zakres robót przy murze oporowym nie został określony, e) usunięcie tych wszystkich błędów nie jest możliwe bez istotnej zmiany treści oferty. Zmiany takie można by wyprowadzić dopiero po przeprowadzeniu negocjacji co jest niedopuszczalne w świetle dyspozycji art. 87 ust. 1 ustawy Pzp. Ponadto Odwołujący podniósł, że Mostmarpal nie powinien uzyskać punktów ramach kryteriów oceny ofert za realizacje wykazane przez Pana inż. M. K. w pkt 2, 3, 4, 5, 6 oświadczenia z dnia 26 w listopada 2018 r. W zakresie realizacji z pkt 2: Zabezpieczenie przeciwpowodziowe miasta Lwówek Śląski - budowa nr 24 Odwołujący wskazał, iż: a) zabezpieczenie przeciwpowodziowe nie jest samo w sobie mostem i nie jest obiektem mostowym - jednocześnie nie można ustalić co kryje się pod określeniem „budowa nr 24” i nie wynika to też z treści oświadczenia załączonego do oferty, b) informacja ta została złożona w celu uzyskania większej ilości punktów a zatem dokument ten nie podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp - tryb ten jest zastrzeżony jedynie dla dokumentów potwierdzających spełnienie warunku oraz c) ustalenie czy „budowa 24” jest mostem lub obiektem mostowym wymaga niedopuszczalnego uzupełnienia oferty albo niedopuszczalnych negocjacji - tym samym punkty nie mogą być przyznane. Odnośnie realizacji wskazanej w pkt 3: Rozbiórka uszkodzonego mostu i budowa nowego (...) Odwołujący podał, iż: a) z informacji znajdujących się w ofercie Mostmarpal złożonej na realizację tego zadania wskazano, iż kierownikiem budowy będzie R. S. a zatem inna osoba - punkty nie powinny być przyznane a wykonawca winien być wykluczony z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 alternatywnie pkt 17 ustawy Pzp, b) jeżeli okazałoby się, że w rzeczywistości funkcję sprawował inż. M. K., to punkty nie powinny być przyznane, gdyż w oświadczeniu jednoznacznie wskazano, że mamy do czynienia z dwoma robotami (być może realizowanymi na podstawie jednej umowy), c) pierwsza robota to rozbiórka mostu, d) druga robota to budowa nowego mostu, e ) kryterium odnosi się do doświadczenia zdobytego na budowie lub przebudowie obiektu mostowego - skoro były dwa obiekty to oceniać je należy rozdzielnie, f) informacja ta została złożona w celu uzyskania większej ilości punktów a zatem dokument ten nie podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp - tryb ten jest zastrzeżony jedynie dla dokumentów potwierdzających spełnienie warunku. Ustalenie wartości robót rozbiórkowych dla mostu i ustalenie wartości robót dla nowobudowanego mostu wymaga niedopuszczalnego uzupełnienia oferty albo niedopuszczalnych negocjacji - tym samym punkty nie mogą być przyznane, gdyż Mostmarpal nie podał wartości obiektów. W przedmiocie realizacji wskazanej w pkt 4: Rozbudowa ul. Zapora i ul. Tartacznej wraz z budową mostu w Bielsku-Białej - Etap III A Odwołujący podał, iż: a) podobnie jak wcześniej, z informacji znajdujących się w ofercie Mostmarpal złożonej na realizację tego zadania wskazano, iż kierownikiem budowy będzie R. S. a zatem inna osoba punkty nie powinny być przyznane a Wykonawca winien być wykluczony z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 alternatywnie pkt 17 ustawy Pzp, b) jeżeli okazałoby się, że rzeczywistości funkcję sprawował inż. M. K., to punkty nie powinny być przyznane, gdyż w oświadczeniu w jednoznacznie wskazano, że mamy do czynienia z trzema robotami (być może realizowanymi na podstawie jednej umowy), czyli rozbudowa ul. Zapora, rozbudowa ul. Tartacznej i budowa mostu - punkty mogły być przyznane tylko za budowę mostu, c) informacja ta została złożona w celu uzyskania większej ilości punktów a zatem dokument ten nie podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp - tryb ten jest zastrzeżony jedynie dla dokumentów potwierdzających spełnienie warunku. Ustalenie wartości robót dla budowy mostu wymaga niedopuszczalnego uzupełnienia oferty albo niedopuszczalnych negocjacji - tym samym punkty nie mogą być przyznane, gdyż Mostmarpal nie podał wartości obiektu mostowego. W zakresie realizacji wskazanej w pkt 5: Rozbudowa ulicy Miłej (...) wraz z przebudową mostu Odwołujący argumentował, iż: a) podobnie jak we wcześniejszych przypadkach informacja ta została złożona w celu uzyskania większej ilości punktów a zatem dokument ten nie podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp - tryb ten jest zastrzeżony jedynie dla dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, b ) ustalenie wartości robót dla budowy mostu wymaga niedopuszczalnego uzupełnienia oferty albo niedopuszczalnych negocjacji - tym samym punkty nie mogą być przyznane, gdyż Mostmarpal nie podał wartości robót dla mostu. Odnosząc się do realizacji wskazanej w pkt 6: Rozbudowa skrzyżowania (...) wraz z rozbudową mostu (...) Odwołujący podniósł, że: a) analogicznie jak poprzednio informacja ta została złożona w celu uzyskania większej ilości punktów a zatem dokument ten nie podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp - tryb ten jest zastrzeżony jedynie dla dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, b) ustalenie wartości robót dla budowy mostu wymaga niedopuszczalnego uzupełnienia oferty albo niedopuszczalnych negocjacji tym samym punkty nie mogą być przyznane, gdyż Mostmarpal nie podał wartości robót dla mostu. Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie z dnia 3 stycznia 2019 r. wniósł o: 1. odrzucenie odwołania na zasadzie art. 189 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp, tj. ze względu na wniesienie odwołania przez podmiot, któremu nie przysługuje interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 179 ustawy Pzp, 2. odrzucenie odwołania na zasadzie art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, tj. ze względu na wniesienie odwołania z naruszeniem ustawowego terminu, 3. w przypadku braku odrzucenia odwołania - o skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie, 4. oddalenie odwołania, 5. dopuszczenie i przeprowadzenie wszystkich dowodów wskazanych przez Zamawiającego na podane okoliczności, 6. zasądzenie od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg faktury przedłożonej podczas rozprawy. Zamawiający podniósł, że zadaniem komisji przetargowej jest wskazanie najkorzystniejszej oferty, natomiast wybór oferty a w konsekwencji podpisanie umowy na roboty budowlane może nastąpić wyłącznie wówczas, kiedy Zamawiający dysponuje odpowiednimi środkami finansowymi. W konkretnym przypadku Zamawiający dysponował kwotą 5 399 991,88 zł natomiast Odwołujący zaoferował kwotę 5 851 383,60 zł, stąd ewentualny nakaz dokonania wyboru przez Zamawiającego oferty firmy SANEL Sp. z o.o. nie może być skuteczny, gdyż po stronie Zamawiającego brak jest środków pozwalających na dokonanie wyboru oferty Odwołującego. W konsekwencji stwierdzić należy, iż Odwołującemu nie przysługuje interes we wniesieniu odwołania, gdyż jego oferta i tak nie mogłaby zostać wybrana, a to ze względu na zbyt wysoką cenę. Zamawiający wskazał, iż z zarzutami odwołania nie sposób się zgodzić. Zamawiający podniósł, że rozstrzygnięcie przetargu polegające na stwierdzeniu, iż oferta Mostmarpal jest najkorzystniejsza było słuszne. W ocenie Zamawiającego spełnienie przez Mostmarpal wymagań opisanych w kryterium „zdolności techniczne i zawodowe” nie budziło jakichkolwiek wątpliwości, a ww. wykonawca w dostateczny sposób udowodnił spełnienie wymogów dotyczących tego kryterium. Zamawiający argumentował, iż wbrew zarzutom Odwołującego, Zamawiający nie doszukał się jakichkolwiek wewnętrznych sprzeczności w ofercie Mostmarpal, uznając ją za ofertę w rozumieniu art. 66 k.c. Wskazał również, iż to do Zamawiającego należy rozstrzygnięcie, czy przedłożone dokumenty budzą jakiekolwiek wątpliwości. W niniejszym przypadku takie wątpliwości się nie pojawiły, w konsekwencji czego Zamawiający uznał ofertę wykonawcy Mostmarpal za niewadliwą. Dalej Zamawiający wskazał, iż dokonując oceny oferty złożonej przez Mostmarpal Zamawiający nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień, które mogłyby skutkować odrzuceniem oferty. Tym bardziej za bezzasadne Zamawiający ocenia zarzuty rzekomego przedstawienia informacji nierzetelnych czy też wprowadzających w błąd. Zamawiający podniósł, że nie dopatrzył się takich wadliwości oferty Mostmarpal, które można by uznać za wewnętrzne sprzeczności, prowadzące w konsekwencji do odrzucenia oferty na zasadzie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. W ocenie Zamawiającego Mostmarpal dostateczny sposób opisała w ofercie postanowienia umowy dot. podwykonawców. W pkt. 5 lit. b oferty wskazano, iż w Mostmarpal będzie korzystała z zasobów W GB Firmy Usługowo - Handlowej W. G. oraz SBL Żelbud Sp. z o.o. Okoliczność ta została następnie potwierdzona oświadczeniami złożonymi przez osoby uprawnione do reprezentacji poszczególnych przedsiębiorstw. W ocenie Zamawiającego przedstawione w tym zakresie informacje były Iogiczne, spójne i przekonywujące. Podkreślić należy, iż Mostmarpal mogła powoływać się na zasoby zarówno W GB, jak i SBL, gdyż oba te podmioty wyraziły na to zgodę. Z perspektywy Zamawiającego istotne było to, czy podmioty te będą podwykonawcami w rozumieniu art. 6471 § 1 k.c. Takich właśnie podwykonawców należało zgłosić Zamawiającemu w pkt. 5 lit. a oferty. Zamawiający uzasadniał, że wskazanie zarówno W GB, jak i SBL jako podmiotów, na zasobach których Mostmarpal zamierzała bazować bynajmniej nie jest wykluczone. Podmioty te mogą bowiem realizować prace np. w zakresie robót żelbetowych czy też przy wykonywaniu muru oporowego będąc jedynie usługodawcami, wynajmującymi sprzęt itp. W takim przypadku podmioty te nie będą podwykonawcami w rozumieniu art. 6471 § 1 k.c., gdyż nie będą wykonywały robót budowlanych. Tym samym podmioty te mogą być jednocześnie podwykonawcami w rozumieniu art. 2 pkt 9b ustawy Pzp, jak i nie być podwykonawcami w rozumieniu art. 6471 § 1 k.c. Zamawiający zwrócił uwagę również na konstrukcję pkt. 5 formularza ofertowego. Zawierał on 2 jednostki redakcyjne (lit. a oraz lit. b), poświęcone dwóm różnym kategoriom przypadków: podwykonawcom (lit. a) oraz podmiotom, na których potencjale miał polegać wykonawca (lit. b). Zarówno do pierwszej, jak i do drugiej grupy podmiotów odnosiło się natomiast sformułowanie „część zamówienia zamierzamy powierzyć”. Skoro zatem wyodrębnione zostały 2 kategorie podmiotów, którym można powierzyć części zamówienia, to oczywiste jest, że rozróżnienie to miało swoje uzasadnienie. Takim uzasadnieniem była chęć wyróżnienia podwykonawców, wobec których Zamawiający zlecający wykonanie robót budowlanych mógłby ponosić subsydiarną odpowiedzialność, oraz innych podmiotów. Nie może przy tym ulegać wątpliwości, że także te podmioty, o których mowa w pkt. 5 lit. b formularza ofertowego mogą wykonywać część zadania, gdyż także do nich odnosiło się sformułowanie „cześć zamówienia zamierzamy powierzyć”. W konsekwencji uznać należy, iż zarówno SBL, jak i WGB skutecznie udostępniły zasoby. W odniesieniu do pkt. 5 cz. I formularza ofertowego Zamawiający zaznaczył, iż wskazane tam zostało wyraźnie „niepotrzebne skreślić”. W ocenie Zamawiającego brak skreślenia i pozostawienie pustej rubryki dotyczącej podwykonawców miało ten skutek, że zamierzeniu Mostmarpal miało odsyłać do treści innych dokumentów. Skoro zaś w innych dokumentach w pochodzących od wykonawcy oraz od podwykonawców w sposób wyraźny określono zarówno podmioty, które miały być podwykonawcami jak i zakres robót zlecanych podwykonawcom, to Zamawiający bez trudu mógł zdekodować treść oferty w zakresie odnoszącym się do powierzenia części robót podwykonawcom. W ocenie Zamawiającego kluczowe znaczenie ma zaś fakt, że dla Zamawiającego treść oferty w tym zakresie była oczywista i nie budziła wątpliwości, w tym w szczególności brak było wątpliwości interpretacyjnych. Zamawiający argumentował, iż należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że oferta wraz z wszystkimi załącznikami stanowi jedną spójną całość. Zgodnie z formularzem ofertowym punkt 5, w przypadku braku podwykonawców należało skreślić podpunkt a), czego prawidłowo w ofercie firmy Mostmarpal nie uczyniono, gdyż zapis odnośnie podwykonawstwa firm SBL Żelbet i W GB znajdował się w załącznikach do oferty tj. treści zobowiązania innego podmiotu. Podsumowując, Mostmarpal w formularzu ofertowym pozostawił podpunkt a) gdyż podwykonawstwo wykazano w załącznikach do Oferty postaci zobowiązań innych podmiotów. Również z treści zobowiązań innych podmiotów wynika zakres w podwykonawstwa, tj. roboty żelbetowe (które są tożsame z wykonaniem muru oporowego, gdyż mur oporowy jest jedyną konstrukcją żelbetową w przedmiotowym zadaniu) w przypadku firmy SBL oraz wykonanie muru oporowego przez WGB. Dodatkowo Zamawiający wyjaśnił, że zgodnie z art. 36a ust. 1 ustawy Pzp wykonawca może powierzyć wykonanie części zamówienia podwykonawcy a zgodnie z art. 36b ust. 1 ustawy Pzp może tego dokonać również w trakcie realizacji zamówienia. Powyższe wykazuje, że Mostmarpal na każdym etapie realizacji zamówienia może zgłaszać podwykonawców, stąd nie wyszczególnienie firm SBL Żelbet i W GB jw. na formularzu ofertowym jako podwykonawców nie oznacza braku takiej możliwości na etapie realizacji robót. Kolejno Zamawiający argumentował, iż wykazane przez Mostmarpal doświadczenie inż. M. K. nie wzbudziło zastrzeżeń. Zamawiający w konsekwencji przyznał ww. wykonawcy maksymalną liczbę punktów, tj. 10. W odniesieniu do realizacji podanej pod numerem 2 oświadczenia inż. M. K. Zamawiający podał, że nie wzbudziło ono zastrzeżeń Zamawiającego. Wskazał, iż cechą charakterystyczną robót w zakresie zabezpieczenia przeciwpowodziowego jest konieczność budowy również obiektów mostowych w rozumieniu przepisu § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30 maja 2000 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie (tj. w: Dz.U. 2015, poz. 331). Zgodnie z tą definicją pod pojęciem obiekt mostowy rozumie się „budowlę przeznaczoną do przeprowadzenia drogi, samodzielnego ciągu pieszego lub pieszo-rowerowego, szlaku wędrówek zwierząt dziko żyjących lub innego rodzaju komunikacji gospodarczej nad przeszkodą terenową, w szczególności: most, wiadukt, estakadę, kładkę”. W ocenie Zamawiającego możliwość wykonania obiektu mostowego w toku prac nad wykonaniem zabezpieczenia przeciwpowodziowego nie wzbudziła zastrzeżeń. W odniesieniu do pracy podanej przez inż. M. K. pod nr 3 Zamawiający podał, że Zamawiający również i w tym przypadku nie miał wątpliwości. W oświadczeniu wskazano bowiem, że inż. M. K. pełnił funkcję kierownika budowy/kierownika robót w okresie od września do grudnia 2014 toku, tj. przez 4 miesiące. Ustawa Prawo budowlane dopuszcza, a w niektórych przypadkach wręcz nakazuje aby poza kierownikiem budowy (równolegle z pełnieniem przez niego obowiązków) udział w postępowaniu brali również kierownicy robót poszczególnych branż. Zamawiający przyznawał dodatkowe punkty za doświadczenie na stanowisku kierownik budowy/kierownik robót. Nie jest zatem wykluczone, że poza kierownikiem budowy funkcja kierownika robót mostowych była sprawowana przez inną osobę (również w tym samym czasie). Nadmienić przy tym należy, iż ocenie podlegało pełnienie funkcji kierownika budowy/kierownika robót, bez wskazania okresu, w jakim dana osoba miałaby pełnić tę funkcję. Zamawiający nie postawił bowiem wymogu pełnienia funkcji kierownika budowy/kierownika robót przez cały okres trwania inwestycji. Nie ma racji Odwołujący także w zakresie, w jakim twierdzi, że prace wskazane pod nr. 3 to odrębne roboty. Wprost przeciwnie - w oświadczeniu inż. M. K. wskazano wyraźnie, że chodzi o „rozbiórkę uszkodzonego mostu i budowę nowego obiektu mostowego”. Dzięki zastosowaniu spójnika „i”, statuującego koniunkcję, oczywiste jest, że w tym przypadku chodziło o jedno zamówienie, rozpatrywane łącznie. Tym samym brak jest podstaw po temu, by dzielić wartość zamówienia na roboty w zakresie rozbiórki i budowy nowego obiektu. Podobne dzielenie zamówienia byłoby sprzeczne z normą przepisu art. 5b ustawy Pzp. Dalej Zamawiający wskazał, iż podobnie jak w przypadku realizacji opisanej pod nr. 3, także w przypadku inwestycji opisanej w oświadczeniu inż. M. K. pod nr. 4 Zamawiający nie powziął wątpliwości co do prawdziwości podanych informacji. W oświadczeniu wskazano bowiem, że inż. M. K. pełnił funkcję kierownika budowy/kierownika robót w okresie od maja do września 2015 roku, tj. przez 5 miesięcy. Także i w tym przypadku nie jest zatem wykluczone, że przez pozostały czas realizacji inwestycji funkcja kierownicza była sprawowana przez inną osobę. Wedle przekazanej informacji, inż. M. K. miał pełnić funkcję kierownika budowy/kierownika robót dla całego zadania inwestycyjnego, zatem niedopuszczalne byłoby jego podzielenie, stosownie do przepisu art. 5b ustawy Pzp. Ponadto wskazać należy, iż w treści rozdz. 24 ust. 5 formularza ofertowego nie wynika, by wartość 1.000.000,00 zł miała dotyczyć wyłącznie samego obiektu mostowego. Kwota ta dotyczyła bowiem niepodzielnie całego zadania inwestycyjnego, obejmującego budowę lub przebudowę obiektu mostowego. Następnie Zamawiający wskazał, iż zarzuty podniesione przez Odwołującego nie są zasadne także w przypadku inwestycji opisanych przez inż. M. K. pod nr. 5 i 6. W ocenie Zamawiającego brak jest jakichkolwiek przesłanek po temu, by dzielić zamówienie na część mostową oraz pozostałe roboty. Zamawiający w sposób wyraźny postawił w formularzu ofertowym wymóg by wartość całego zamówienia, a nie tylko jego części, wynosiła co najmniej 1.000.000,00 zł brutto. Tym samym w obu omawianych przypadkach Zamawiający nie miał wątpliwości co do tego, że Mostmarpal sprostała postawionym wymogom i powinna otrzymać po 2 punkty za każdą z realizacji. Nadto Zamawiający podniósł, iż stanowczo odrzuca podniesiony przez Odwołującego zarzut naruszenia art. 7 ustawy Pzp poprzez preferowanie oferty Mostmarpal. Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach dokłada najwyższych starań, by wszelkie zamówienia publiczne były udzielane w sposób transparentny, z dochowaniem wymogów stawianych przepisami prawa powszechnie obowiązującego - w tym art. 7 ustawy Pzp. W związku z tym Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach poczytuje zarzut preferencyjnego traktowania Mostmarpal jako naruszenie dóbr osobistych Województwa Śląskiego i rozważa podjęcie związku z dokonanym naruszeniem stosownych kroków prawnych. w Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego, na podstawie zebranego materiału w sprawie oraz oświadczeń i stanowisk Stron i Uczestnika, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Na wstępie Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania. Izba oddaliła wniosek Zamawiającego o odrzucenie odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp, tj. ze względu na wniesienie odwołania przez podmiot, któremu nie przysługuje interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 179 ustawy Pzp. W powyższym zakresie Izba wskazuje, iż przesłanka dotycząca interesu w uzyskaniu zamówienia ma charakter materialnoprawny i podlega badaniu na rozprawie. Jej spełnienie stanowi podstawę do dalszej, merytorycznej oceny zarzutów. Ewentualne zaprzeczenie naruszenia interesu wykonawcy w uzyskaniu danego zamówienia może prowadzić do oddalenia odwołania, a nie jego odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania zarzutów (tak KIO w wyroku z dnia 15 stycznia 2018 r. sygn. akt: KIO 21/18). Nadto Izba oddaliła Izba wniosek Zamawiającego o odrzucenie odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, tj. ze względu na wniesienie odwołania z naruszeniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy Pzp, do czynności podejmowanych przez zamawiającego i wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w świetle ust. 2 ww. przepisu, jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa dnia następnego po dniu lub dniach wolnych od pracy. Analogiczne uregulowanie znalazło się w art. 185 ust. 8 ustawy Pzp. Zgodnie natomiast z art. 182 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, odwołanie wnosi się w terminie 5 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia - jeżeli zostały przesłane w sposób określony w zdanie drugie albo w terminie 10 dni - jeżeli zostały przesłane w inny sposób - w przypadku gdy wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie . Z akt sprawy wynika, iż Zamawiający przekazał wykonawcom informację o wyniku postępowania w dniu 10 grudnia 2018 r. drogą elektroniczną, zatem termin na wniesienie odwołania upływał w dniu 17 grudnia 2018 r., bowiem 15 grudnia 2018 r. przypadał na sobotę. Tym samym Odwołujący wniósł odwołanie z zachowaniem ustawowego terminu. Izba oceniła, że Odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawną przesłankę dopuszczalności odwołania, o której mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Zamawiający w dniu 18 grudnia 2018 r. powiadomił wykonawców o wniesionym odwołaniu. Izba dopuściła do udziału w postępowaniu odwoławczym wykonawcę Mostmarpal S p. z o.o. z siedzibą w Zarzeczu zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego w dniu 21 grudnia 2018 r. po stronie Zamawiającego. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy Izba uwzględniła dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez Zamawiającego i potwierdzoną za zgodność z oryginałem, w szczególności ogłoszenie o zamówieniu, specyfikację istotnych warunków zamówienia, ofertę wykonawcy Mostmarpal wraz z pismem z dnia 6 grudnia 2018 r. Skład orzekający Izby wziął pod uwagę również stanowiska i oświadczenia Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego złożone w pismach procesowych oraz ustnie do protokołu posiedzenia i rozprawy w dniu 4 stycznia 2019 r. Nadto Izba dopuściła dowody z dokumentów złożonych przez Odwołującego i Uczestnika postępowania odwoławczego w toku rozprawy. Pismem z dnia 19 grudnia 2018 r. Odwołujący oświadczył, iż cofa zarzut wskazany punkcie VI odwołania oraz zawarte tam wnioski dowodowe, tj. wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z w zakresu ekonomii w celu potwierdzenia, iż Mostmarpal nie posiada zdolności finansowej umożliwiającej wykonanie zamówienia objętego postępowaniem oraz tego, że dokumenty złożone przez Mostmarpal w toku postępowania nie potwierdzają spełnienia warunku udziału w postępowaniu określonego w SIW Z. Z uwagi na powyższe ww. zarzut nie podlegał rozpoznaniu przez Izbę. Izba ustaliła, co następuje: Zgodnie z rozdziałem 5 pkt 5.2 ppkt 3a SIW Z, w celu oceny spełniania minimalnego warunku w zakresie zdolności technicznej wykonawcy Zamawiający uzna, iż wykonawca spełni wymagania, jeżeli wykaże, że wykonał 2 roboty budowlane polegające na budowie lub przebudowie konstrukcji oporowej lub obiektu mostowego o wartości minimum 2 500 000 zł brutto każda. Zgodnie z rozdziałem 24 SIWZ, kryteriami oceny ofert w postępowaniu były: cena o wadze 60%, okres gwarancji udzielonej przez wykonawcę powyżej 60 miesięcy o wadze 30% oraz doświadczenie jako kierownik budowy/robót o wadze 10%. W punkcie 5 rozdziału 24 SIW Z, Zamawiający określił zasady dotyczące oceny ofert w kryterium doświadczenie jako kierownik budowy/robót: 1) osoba zaproponowana do pełnienia funkcji kierownika budowy/kierownika robót, za każde pełnienie takiej funkcji na budowie lub przebudowie obiektu mostowego o wartości min. 1 000 000 zł brutto każda otrzyma 2 punkty, 2) do oceny będzie brane pod uwagę pełnienie funkcji kierownika budowy/robót maksymalnie na 5 budowach, 3) maksymalna ilość punktów, która może zostać przyznana wykonawcy w ww. kryterium to 10 punktów, 4) w przypadku wykazania większej ilości budów, gdzie pełniona była taka funkcja, Zamawiający do oceny przyjmie 5 budów i oferta otrzyma maksymalną liczbę punktów, tj. 10 pkt, 5) wykonawca w Formularza Ofertowym zadeklaruje ilość prowadzonych przez kierownika budowy/kierownika robót budów spełniających to kryterium. Należy przedstawić imienne oświadczenie spełnienia tego kryterium przez zadeklarowanego kierownika budowy/kierownika robót, 6) w przypadku nieprzedłożenia stosownego oświadczenia osoby potwierdzającego spełnienie niniejszego kryterium i/lub nie wskazania w Formularzu ofertowym, kryterium zostanie ocenione na 0 pkt. W ww. postępowaniu oferty złożyło czterech wykonawców, tj. Mostmarpal Sp. z o.o., Odwołujący, B. Bau Polska Sp. z o.o. oraz Przedsiębiorstwo Budowlano Melioracyjne Tolos P. W. i Wspólnicy Sp. k. Wykonawca Mostmarpal w punkcie I.3 formularza oferty odnoszącym się do doświadczenia kierownika budowy/robót wskazał Pana M. K. Nadto oświadczył, iż ww. osoba posiada doświadczenie zawodowe kierownika budowy/robót (ilość budów, pełnienie takiej funkcji na budowie lub przebudowie obiektu mostowego o wartości min. 1 000 000,00 zł brutto każda) na 6 budowach. Jednocześnie wykonawca Mostmarpal załączył oświadczenie kierownika budowy z dnia 26 listopada 2018 r. Pana M. K. o treści: „Na potrzeby postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn.: ZABEZPIECZENIE KORPUSTU DROGOW EGO I PRZEBUDOWA ODCINKA DROGI W OJEW ÓDZKIEJ NR 781 OD KM 52+600 DO KM 52+850 W ZDŁUŻ RZEKI KOCIERZANKA W MIEJSCOW OŚCI KOCIERZ MOSZCZANICKI, prowadzonego przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w Katowicach, ul. Lechicka 24, 40 – 609 Katowice, ja niżej podpisany – M. K., przewidziany do pełnienia funkcji Kierownika budowy na ww. zadaniu, oświadczam, iż pełniłem funkcję Kierownika Budowy/Robót na poniższych zadaniach: 1. Rozbiórka uszkodzonego mostu drogowego „U Drożdżów” wraz z budową kładki pieszo – jezdnej w m. Cisiec. Wartość robót brutto: 1.451.400,00 zł Okres realizacji: 09-11.2013 r. 2. Zabezpieczenie przeciwpowodziowe miasta Lwówek Śląski – budowla nr 24 Wartość robót brutto: 3.223.045,94 zł Okres realizacji: 09.2012 – 08.2013 3. Rozbiórka uszkodzonego mostu i budowa nowego obiektu mostowego na rzece Żylicy ciągu drogi powiatowej nr 1406 S Zarzecze – Tresna w km 0+131 w m. Zarzecze Gmina Łodygowice w Wartość robót brutto: 3.088.207,17 zł Okres realizacji: 09-12.2014 r. 4. Rozbudowa ul. Zapora i ul. Tartacznej wraz z budową mostu w Bielsku – Białej – etap IIIA Wartość robót brutto: 2.057.801,42 zł Okres realizacji: 05-09.2015 r. 5. Rozbudowa ulicy Miłej na odcinku od ul. Olszówki do ul. Jaworowej wraz z przebudową mostu na potoku Olszówka w Bielsku – Białej Wartość robót brutto: 1.032.793,41 zł Okres realizacji: 08.2015 r. – 04.2016 r. 6. Rozbudowa skrzyżowania ulic Lipnicka – Skowronków wraz z rozbudową mostu na Potoku Niwka w ciągu ulicy Lipnickiej w Bielsku – Białej Wartość robót brutto: 1.372.699,79 zł Okres realizacji: 06-10.2016 r.” Wykonawca Mostmarpal punkt I.5 formularza oferty wypełnił następująco: „5. Część zamówienia zamierzamy powierzyć: a) podwykonawcy w następującej części (wraz z podaniem nazwy firmy)*: ……………………. b) podmiotom, na których zdolności się powołujemy w zakresie potencjału (wraz z podaniem nazwy firmy): W GB Firma Usługowo – Handlowa W. G. SBL Żelbet Sp. z o.o. ul. Lędzińska 297, 43 – 140 Lędziny. *) niepotrzebne skreślić”. W załączniku nr 3 do oferty wykonawca Mostmarpal złożył oświadczenie o treści: „Oświadczam, że w stosunku do następującego/ych podmiotu/ów, na którego/ych zasoby powołuję się w niniejszym postępowaniu, tj.: W GB Firma Usługowo-Handlowa W. G. (…), SBL Żelbet Sp. z o.o. (…) nie zachodzą podstawy do wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia.” Nadto zostało złożone oświadczenie o treści: „Oświadczam, że w stosunku do następującego/ych podmiotu/tów, będącego/ych podwykonawcą/ami: STRABAG Infrastruktura Południe Sp. z o.o. (…), nie zachodzą podstawy do wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia.” Z kolei w załączniku nr 4 do oferty wykonawca Mostmarpal złożył oświadczenie o treści: „Oświadczam, że w celu wykazania spełniania warunków udziału w postępowaniu, określonych przez Zamawiającego w pkt. 5 Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia, polegam na zasobach następującego/ych podmiotu/ów: W GB Firma Usługowo – Handlowa W. G. (…), SBL Żelbet Sp. z o.o. (…) w następującym zakresie: wykonania muru oporowego”. Ponadto wykonawca Mostmarpal załączył do oferty zobowiązanie SBL Żelbet S p. z o.o. do udostępnienia ww. wykonawcy zasobów w zakresie zdolności technicznej. Jednocześnie z treści ww. zobowiązania wynikało, iż podmiot na zdolnościach, którego polega wykonawca Mostmarpal będzie brał udział w realizacji przedmiotowego zamówienia jako podwykonawca oraz wykona roboty żelbetowe w całym okresie trwania niniejszego zamówienia. Jednocześnie wykonawca Mostmarpal załączył do oferty zobowiązanie W GB Firma Usługowo – Handlowa W. G. do udostępnienia ww. wykonawcy zasobów zakresie zdolności technicznej. Z treści ww. zobowiązania wynikało, iż podmiot na zdolnościach, którego polega w wykonawca Mostmarpal będzie brał udział w realizacji przedmiotowego zamówienia jako podwykonawca oraz wykona roboty w zakresie wykonania muru oporowego. Nadto wykonawca Mostmarpal, w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego z dnia 3 0 listopada 2018 r. w trybie art. 26 ust. 2 ustawy Pzp, złożył żądane dokumenty wskazując jednocześnie, iż przekazuje odpis z KRS dla wykonawcy – Mostmarpal, dla podwykonawców: W GB Firma Handlowo – Usługowa, Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych SBL – Żelbet Sp. z o.o. Za najkorzystniejszą w ww. postępowaniu Zamawiający uznał ofertę wykonawcy Mostmarpal, która otrzymała 100 punktów w kryteriach oceny ofert. Na drugim miejscu rankingu ofert uplasowała się oferta Odwołującego z 96,05 pkt. w Izba zważyła, co następuje: Odwołanie podlegało oddaleniu. Zdaniem składu orzekającego Izby nie potwierdziły się zarzuty naruszenia art. 22 ust. 1, art. 22a ust. 2, art. 24 ust. 1 pkt 12, art. 24 ust. 1 pkt 17 lub alternatywnie 16 oraz art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Pzp odnoszące się do zaniechania wykluczenia wykonawcy Mostmarpal oraz zaniechania odrzucenia oferty ww. wykonawcy. Istota ww. zarzutów sprowadzała się do oceny, czy wykonawca Mostmarpal wykazał się spełnieniem warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w art. 22 ust. 1b lit. c ustawy Pzp w związku z poleganiem na potencjale podmiotów trzecich oraz czy oferta ww. wykonawcy podlegała odrzuceniu z uwagi na niezgodność z ustawą oraz sprzeczność z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia w zakresie oświadczenia wykonawcy dotyczącego podwykonawców i udostępnienia zasobów. Na wstępie Izba wskazuje, iż Odwołujący nie kwestionował informacji zawartych w wykazie robót budowlanych oraz referencjach, złożonych przez wykonawcę Mostmarpal w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego w trybie art. 26 ust. 2 ustawy Pzp. Przechodząc do oceny ww. zarzutów, w pierwszej kolejności zdaniem składu orzekającego Izby, ustalenia wymagało, czy w świetle postanowień specyfikacji istotnych warunków zamówienia na wykonawców nałożony został obowiązek wskazania w treści formularza ofertowego zakresu zamówienia, który będzie realizowany przez podmioty, na zasoby których powołuje się wykonawca w celu wykazania spełniania warunków udziału w postępowaniu. Zdaniem składu orzekającego Izby taki obowiązek, wbrew twierdzeniom Odwołującego nie wynikał z treści formularza ofertowego. W ocenie Izby analiza punktu I.5. formularza ofertowego prowadzi do wniosku, iż w lit. a) tego punktu wykonawca obowiązany był wskazać nazwy podwykonawców oraz części zamówienia, które będą realizowane przez te podmioty. Z kolei w punkcie I.5. lit. b) wykonawca obowiązany był podać nazwę podmiotu, na którego zdolności dany wykonawca się powołuje. Kwestia wskazania w lit. b punktu I.5 formularza ofertowego przez wykonawcę rodzaju udostępnianego potencjału nie była osią sporu między Stronami postępowania odwoławczego. Nie ulega również wątpliwości, iż do obu podpunktów (lit. a i b) punktu I.5 formularza ofertowego odnosił się zwrot „część zamówienia zamierzamy powierzyć”. Dalej wskazać należy, iż Zamawiający w rozdziale 9 SIW Z zawarł informacje dla wykonawców polegających na zdolnościach innych podmiotów na zasadach określonych w art. 22a ustawy Pzp. Z postanowień ww. rozdziału nie wynikał również obowiązek podania przez wykonawcę w treści formularza oferty zakresu zamówienia, który będzie realizowany przez podmioty, na zasoby których powołuje się wykonawca. Z kolei w rozdziale 10 SIW Z, Zamawiający określił wymagania w zakresie podwykonawstwa, wskazując w punkcie 10.2, iż żąda aby w treści formularza ofertowego stanowiącego załącznik do SIW Z, wykonawca wskazał części zamówienia, których wykonanie zamierza powierzyć podwykonawcom i podania przez wykonawcę nazw podwykonawców. Analiza powyższych postanowień SIW Z, w tym formularza ofertowego, zdaniem składu orzekającego Izby prowadzi do wniosku, że Zamawiający oczekiwał od wykonawców podania w formularzu oferty informacji dotyczących dwóch kategorii podmiotów, tj. po pierwsze podmiotów będących podwykonawcami lecz niebędących jednocześnie podmiotami z zasobów, których korzysta wykonawca wraz ze wskazaniem części zamówienia, która będzie realizowana przez podwykonawców oraz po drugie wskazania podmiotów, na których zdolności powoływał się wykonawca, a których udział w realizacji zamówienia w praktyce sprowadzał będzie się do podwykonawstwa. Stwierdzić należy, iż obowiązek wskazania przez wykonawcę zakresu zamówienia, który będzie realizowany przez podmiot udostępniający wykonawcy swoje zasoby wynikał z wzoru oświadczenia wykonawcy składanego na podstawie art. 25a ust. 1 ustawy Pzp o spełnieniu warunków udziału w postępowaniu, które to oświadczenie, w myśl postanowień rozdziału 16 w zw. z rozdziałem 7 specyfikacji istotnych warunków zamówienia, składało się na treść oferty sensu largo. To w treści załącznika nr 4 wykonawca Mostmarpal podał, że będzie polegał na zasobach podmiotów W GB oraz SBL w zakresie wykonania muru oporowego, podając tym samym zakres robót, który będzie realizowany przez ww. podmioty. Słusznie bowiem w ocenie Izby argumentował wykonawca Mostmarpal, iż gdyby przyjąć stanowisko Odwołującego za słuszne, obowiązkiem wykonawcy polegającego na zasobach podmiotu trzeciego byłoby wskazanie nazwy podmiotu trzeciego, będącego w praktyce podwykonawcą, dwukrotnie w punkcie I.5 lit. a i b formularza oferty. Powyższemu stanowisku Odwołującego przeczy jednak treść SIWZ, w tym jej załączników. W tym miejscu zauważyć należy, iż ustawodawca w art. 22a ustawy Pzp nie posłużył się pojęciem „podwykonawca”. Przepis art. 22a ust. 1 ustawy Pzp dotyczy sytuacji, w której wykonawca, w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu, w stosownych sytuacjach oraz w odniesieniu do konkretnego zamówienia, lub jego części, polega na zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji finansowej lub ekonomicznej innych podmiotów. Zgodzić należy się z Odwołującym, iż w kontekście art. 22a ust. 4 ustawy Pzp, zgodnie z którym w odniesieniu do warunków dotyczących wykształcenia, kwalifikacji zawodowych lub doświadczenia, wykonawcy mogą polegać na zdolnościach innych podmiotów, jeśli podmioty te zrealizują roboty budowlane lub usługi, do realizacji których te zdolności są wymagane, w praktyce udział podmiotu trzeciego udostępniającego wykonawcy określony wyżej potencjał najczęściej przybierze formę podwykonawstwa. Jednakże dostrzec trzeba, iż ocena przez zamawiającego realności udostępnienia wykonawcy niezbędnych zasobów następuje, w szczególności poprzez przedstawienie zobowiązania podmiotu trzeciego do oddania wykonawcy niezbędnych zasobów na potrzeby realizacji zamówienia. W ocenie Izby treść zobowiązań podmiotów W GB oraz SBL udostępniających wykonawcy Mostmarpal zasoby techniczne nie budziła wątpliwości co do sposobu wykorzystania zasobów podmiotu trzeciego. Jak wynika bowiem z treści zobowiązań obu ww. podmiotów, będą one brały udział w realizacji przedmiotowego zamówienia jako podwykonawcy, przez cały okres realizacji zamówienia. Ww. zobowiązania nie budziły również wątpliwości Izby w kontekście realności udostępnienia wykonawcy Mostmarpal zasobów dotyczących zdolności technicznych, o ile treść oferty ww. wykonawcy czytana jest kompleksowo. Jak już wskazano powyżej, w treści załącznika nr 4 wykonawca Mostmarpal podał, że będzie polegał na zasobach podmiotów W GB oraz SBL w zakresie wykonania muru oporowego. Z kolei z treści zobowiązania SBL wynika, iż podmiot ten będzie brał udział w robotach żelbetowych, a W GB wykona roboty w zakresie muru oporowego. W ocenie Izby o braku realności udostępnionych zasobów nie świadczy okoliczność, iż wykonawca SBL zobowiązał się do wykonania robót żelbetowych, skoro, jak wskazał Zamawiający, mur oporowy jest jedyną konstrukcją żelbetową objętą zakresem niniejszego zamówienia. Powyższa okoliczność nie została zakwestionowana przez Odwołującego w toku rozprawy. W kontekście postawionego przez Zamawiającego warunku udziału w postępowaniu dotyczącego doświadczenia wykonawcy w zakresie budowy lub przebudowy konstrukcji oporowej lub obiektu mostowego nie sposób również stwierdzić, że podmiot W GB winien bardziej uszczegółowić zakres prac w zakresie muru oporowego. W świetle powyższego Izba nie podzieliła stanowiska Odwołującego, jakoby treść oferty wykonawcy Mostmarpal była niezgodna z treścią SIW Z czy też sprzeczna z ustawą Pzp. W odniesieniu do powyższego Izba podkreśla, że Odwołujący w treści odwołania nie wskazał jednoznacznie postanowienia SIW Z, z którego wywodził niezgodność oferty Przystępującego z treścią specyfikacji. W ocenie Izby analiza treści oferty wykonawcy Mostmarpal prowadzi do odmiennych wniosków niż prezentowane przez Odwołującego. W szczególności zdaniem Izby brak jest sprzeczności w ofercie wykonawcy Mostmarpal, które skutkowałyby jej odrzuceniem na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy Pzp w zakresie dotyczącym podwykonawców i udostępnienia zasobów, skoro bowiem zarówno krąg podwykonawców, jak i zakres prac wykonywanych przez podwykonawców, jednoznacznie wynika z treści oferty ww. wykonawcy. W świetle powyższego należało uznać, iż wykonawca Mostmarpal wykazał się spełnieniem warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w rozdziale 5 pkt 5.2 ppkt 3a SIW Z, jak również brak było podstaw do odrzucenia oferty ww. wykonawcy. W konsekwencji za niezasadny należało również uznać zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 17 alternatywnie 16 ustawy Pzp w związku z oświadczeniem wykonawcy Mostmarpal, iż spełnia on warunki udziału w postępowaniu wskazane w rozdziale 5 pkt 5.2 ppkt 3a SIWZ. Z uwagi na powyższe, ww. zarzuty odwołania nie zasługiwały na uwzględnienie. Nie zasługiwał na uwzględnienie również zarzut naruszenia art. 91 ust. 1 ustawy Pzp poprzez jego wadliwe zastosowanie i dokonanie wyboru oferty wykonawcy Mostmarpal niezgodnie z treścią SIW Z poprzez zawyżenie punktacji i pomimo istnienia podstaw skutkujących odrzuceniem oferty Mostmarpal z postępowania. Istota sporu między Stronami w zakresie ww. zarzutu sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy Zamawiający w sposób prawidłowy przyznał ofercie wykonawcy Mostmarpal 10 punktów w kryterium pozacenowym odnoszącym się do doświadczenia kierownika budowy/kierownika robót. Odwołujący kwestionował doświadczenie osoby dedykowanej do pełnienia funkcji kierownika budowy za realizacje wskazane w pkt 2 – 6 oświadczenia z dnia 26 listopada 2018 r. pana M. K.. Odnosząc się do powyższego zarzutu Izba wskazuje, że podzieliła stanowisko Odwołującego w zakresie sposobu interpretacji opisu kryterium oceny ofert dotyczącego doświadczenia kierownika budowy/kierownika robót. Zgodzić należy się z Odwołującym, że w świetle postanowienia SIW Z o brzmieniu „osoba zaproponowana do pełnienia funkcji kierownika budowy/kierownika robót, za każde pełnienie takiej funkcji na budowie lub przebudowie obiektu mostowego o wartości min. 1 000 000 zł brutto każda otrzyma 2 punkty”, wartość minimum 1 000 000 zł brutto należało odnieść do budowy lub przebudowy obiektu mostowego, nie zaś jak argumentował Zamawiający do wartości całej inwestycji, skład której wchodziła budowa lub przebudowa obiektu mostowego. w Dalej w ocenie Izby zauważyć należy, iż wykonawca Mostmarpal oświadczył punkcie I.3 formularza oferty, iż pan M. K. posiada doświadczenie zawodowe kierownika budowy/kierownika robót przy w sześciu budowach lub przebudowach obiektu mostowego o wartości minimum 1 milion złotych brutto każda. Nadto ww. wykonawca, zgodnie z wymogami Zamawiającego, załączył do oferty oświadczenie ww. osoby w celu potwierdzenia spełniania omawianego kryterium oceny ofert. W tym miejscu podkreślić również należy, na co zresztą zwracał uwagę Zamawiający w toku rozprawy, iż Zamawiający nie sporządził i nie udostępnił wykonawcom wzoru oświadczenia, jakie winna złożyć osoba zaproponowana do pełnienia funkcji kierownika budowy lub kierownika robót, której doświadczenie oceniane było w ramach ww. kryterium. Przechodząc natomiast do analizy oświadczenia pana M. K. z dnia 26 listopada 2018 r. w kontekście podniesionych przez Odwołującego zarzutów w zakresie realizacji podanych w ww. oświadczeniu pod numerem 3 – 6 wskazać należy, iż w ocenie Izby z faktu, że wartość ww. robót odnosiła się do całego zadania inwestycyjnego nie wynika, iż wartość robót dotyczących obiektu mostowego nie wynosiła minimum 1 000 000 zł brutto każda. Podobnie rzecz ma się w odniesieniu do inwestycji wskazanej pod numerem 2 dotyczącej zabezpieczenia przeciwpowodziowego miasta Lwówek Śląski – budowla nr 24, zakresie której Odwołujący wywodził brak możliwości ustalenia co kryje się pod określeniem „budowla nr 24”. w W świetle powyższego wskazać należy, iż Odwołujący nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego, że „budowla nr 24” jest obiektem innym aniżeli wymagany przez Zamawiającego obiekt mostowy. Z kolei z referencji z dnia 10 lutego 2015 r. złożonych przez wykonawcę Mostmarpal w toku rozprawy wynika, iż ww. podmiot był wykonawcą mostu przez Kanał Ulgi w ciągu drogi wojewódzkiej nr 364 w Lwówku Śląskim – budowla nr 24 na zadaniu inwestycyjnym pn. zabezpieczenie przeciwpowodziowe miasta Lwówek Śląski. Powyższy dokument nie był kwestionowany przez Odwołującego w toku rozprawy. Odwołujący nie złożył również jakiegokolwiek dowodu, z którego wynikałoby, iż wartość robót dotyczących obiektu mostowego w ramach inwestycji z punktu 3 – 6 oświadczenia pana M. K. wynosiła mniej niż milion złotych brutto każda. W szczególności Izba wskazuje, iż Odwołujący nie podważał w toku rozprawy stanowiska Mostmarpal, jak i złożonych przez Mostmarpal dowodów potwierdzających, iż wartość robót dotyczących obiektów mostowych z pozycji 3, 4 oraz 6 oświadczenia pana M. K. przekraczała milion złotych brutto każda. Za wyrokiem Izby z dnia 31 sierpnia 2018 r. sygn. akt: KIO 1613/18 wskazać należy, że postępowanie przed Krajową Izbą Odwoławczą, jest postępowaniem kontradyktoryjnym, nie zaś reklamacyjny, ze wszystkimi tego konsekwencjami dla stron postępowania. Tym samym w ramach toczącego się przed Izbą procesu strony są zobligowane do popierania swoich twierdzeń stosownymi dowodami, jak również powinny reagować na oświadczenia oraz zarzuty formułowane przez przeciwników procesowych. W takim procesie rola organu orzekającego ogranicza się w zasadzie do stania na straży gwarancji procesowych stron, tj. udzielania głosu na równych zasadach, dopuszczaniu i przeprowadzaniu wnioskowanych przez uczestników postępowania dowodów i w zakresie merytorycznego rozpoznania ocena zgromadzonego materiału dowodowego oraz dokonanie subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod adekwatne normy prawne (wskazane w odwołaniu jako zarzuty) – tak w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2010 r. sygn. akt II UK 286/09. Charakter postępowania (kontradyktoryjność) powoduje, że strony i uczestnicy postępowania odwoławczego mają obowiązek wykazywania dowodów na potwierdzenie faktów, z których wywodzą określone skutki prawne. Powołując w tym miejscu regulację art. 14 ustawy Pzp i przechodząc do art. 6 ustawy Kodeks cywilny ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Należy zatem wskazać, iż właśnie z tej zasady wywodzi się reguła procesowa ujęta w art. 190 ust. 1 ustawy Pzp. Przepis art. 6 Kodeksu cywilnego wyraża dwie ogólne reguły, a mianowicie wymaganie udowodnienia powoływanego przez stronę faktu, powodującego powstanie określonych skutków prawnych oraz usytuowanie ciężaru dowodu danego faktu po stronie osoby, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W ocenie Izby w okolicznościach niniejszej sprawy Odwołujący nie udźwignął ciężaru dowodowego w zakresie ww. zarzutu. W istocie Odwołujący nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających twierdzenia Odwołującego, jakoby budowla nr 24, o której mowa w pozycji 2 oświadczenia z dnia 26 listopada 2018 r. nie była obiektem mostowym, jak również, że w ramach inwestycji podanych w pkt. 3 – 6 ww. oświadczenia roboty dotyczące obiektu mostowego wynosiły mniej aniżeli milion złotych brutto każda. Ponadto Izba zwraca uwagę na niekonsekwencję Odwołującego, który nie zakwestionował inwestycji wskazanej w pozycji 1. oświadczenia pana M. K. dotyczącej rozbiórki uszkodzonego mostu wraz z budową kładki pieszo – jezdnej, dla której nie podano wartości robót dotyczących budowy kładki pieszo – jezdnej, lecz analogicznie jak w przypadku zadań z punktu 2 – 6 rzeczonego oświadczenia wartość całej inwestycji. Z uwagi na powyższe Izba nie uwzględniła zarzutu naruszenia art. 91 ust. 1 ustawy Pzp. Nie zasługiwał na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 17 alternatywnie 16 ustawy Pzp polegający na zaniechaniu wykluczenia wykonawcy Mostmarpal z postępowania mimo, że wykonawca ten w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu i wprowadzające Zamawiającego w błąd referujące do doświadczenia pana M. K. w zakresie inwestycji wskazanych w poz. 3 i 4 oświadczenia z dnia 26 listopada 2018 r. W ww. zakresie Odwołujący podniósł, iż z informacji znajdujących się w ofercie Mostmarpal złożonej na realizację zadania z poz. 3 i 4 wynika, że kierownikiem budowy będzie pan R. S. a zatem inna osoba, przez co wykonawca winien być wykluczony z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 alternatywnie pkt 16 ustawy Pzp. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp, z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych dokumentów. Z kolei zgodnie z pkt 17 ust. 1 art. 24 ustawy Pzp, z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba wskazuje, iż ww. zarzut nie potwierdził się w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy. Jak wynika bowiem ze stanowiska wykonawcy Mostmarpal, popartego złożonymi w toku rozprawy dowodami (Dziennikami Budów), niekwestionowanymi przez Odwołującego, w zakresie zadania inwestycyjnego z pozycji 3 oświadczenia z dnia 2 6 listopada 2018 r. kierownikiem budowy był pan R. S., natomiast kierownikiem robót pan M. K. Z kolei w zakresie inwestycji zawartej w pozycji 4 ww. oświadczenia kierownikiem budowy był pan M. K., a pan R. S. kierownikiem robót. Z powyższego wynika zatem, iż pan M. K. pełnił funkcję kierownika robót lub kierownika budowy podczas realizacji ww. zadań inwestycyjnych, przy czym Zamawiający przyznawał punktację w ramach pozacenowego kryterium oceny ofert za doświadczenie na stanowisku kierownika budowy/kierownika robót. Argumentacja Odwołującego dotycząca konieczności sprawowania funkcji kierownika budowy/kierownika robót przez okres całego zadania nie została zawarta w treści odwołania i jako taka nie mogła zostać wzięta pod uwagę przez Izbę w świetle art. 192 ust. 7 ustawy Pzp. Wobec powyższego brak było podstaw do wykluczenia wykonawcy Mostmarpal na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 16 lub 17 ustawy Pzp. W konsekwencji powyższego nie potwierdził się także zarzut naruszenia art. 7 ustawy Pzp podniesiony przez Odwołującego w związku z ww. zarzutami, poprzez preferowanie oferty wykonawcy Mostmarpal i brak egzekwowania wymagań ustawy Pzp i SIWZ odniesieniu do tego wykonawcy, co zdaniem Odwołującego, stanowiło naruszenie zasady równości wykonawców i w zasady uczciwej konkurencji. W końcu Izba wskazuje, iż za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy Mostmarpal pomimo, że wykonawca winien być wykluczony z postępowania. Izba wskazuje, iż przepis art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, który stanowi, że zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez wykonawcę wykluczonego z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub niezaproszonego do składania ofert, nie znajduje zastosowania w jednoetapowych postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Ww. regulacja prawna określa bowiem skutki prawne złożenia oferty przez wykonawcę uprzednio wykluczonego z postępowania, co ma miejsce, przykładowo, w przetargu ograniczonym, którego pierwszym etapem jest wyłonienie wykonawców, którzy zostaną następnie zaproszeni do składania ofert (tak KIO w wyroku z dnia 4 maja 2017 r. sygn. akt: KIO 705/17). W trybie jednoetapowym, jakim jest przetarg nieograniczony, w przypadku wykluczenia wykonawcy z postępowania, właściwym jest przepis art. 24 ust. 4 ustawy Pzp, który stanowi, że ofertę wykonawcy wykluczonego uznaje się za odrzuconą. W świetle powyższego orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na p odstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz na podstawie § 3 pkt 1 i pkt 2) lit. b) oraz § 5 ust. 3 pkt 1) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie ysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu w o dwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238 ze zm.), zaliczając w poczet k osztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł uiszczoną przez Odwołującego t ytułem wpisu od odwołania oraz zasądzając od Odwołującego na rzecz Zamawiającego k oszty wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego w kwocie 3 600 zł. Przewodniczący:…………………………….. …
- Odwołujący: Suntar Sp. z o.o.Zamawiający: Województwo Mazowieckie (ul. Jagiellońska 26, 03-719 Warszawa)…Sygn. akt: KIO 1923/23 POSTANOWIENIE z dnia 13 lipca 2023 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Monika Banaszkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron w dniu 13 lipca 2023 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu3 lipca 2023 r. przez wykonawcę Suntar Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie (ul. Boya Żeleńskiego 5b, 33-100 Tarnów), w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Województwo Mazowieckie (ul. Jagiellońska 26, 03-719 Warszawa), przy udziale wykonawcy IMMITIS Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy (ul. Dworcowa 83, 85-009 Bydgoszcz) , zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego postanawia: 1.umarza postępowanie odwoławcze, 2.nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy Suntar Sp. z o.o.z siedzibą w Tarnowie, kwoty 15 000,00 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), tytułem uiszczonego wpisu. Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.) na niniejsze postanowienie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ……….……..…....… Uzasadnie nie Zamawiający – Województwo Mazowieckie (ul. Jagiellońska 26, 03-719 Warszawa), prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego zgodnie z ustawą z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1710 ze zm. dalej: „Pzp”) na Dostawę sprzętu komputerowego i oprogramowania w ramach projektu „Mazowiecki program przygotowania szkół, nauczycieli i uczniów do nauczania zdalnego", numer postępowania: OR-D-III.272.59.2023.LB. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 12 czerwca 2023 r., numer ogłoszenia 2023/S 111-346965. W dniu 3 lipca 2023 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcySuntar Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnowie (ul. Boya Żeleńskiego 5b, 33-100 Tarnów) (dalej: „odwołujący”), w którym odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: - art. 16 Pzp w zw. z art. 99 ust. 4 Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję w zakresie wskazanym w uzasadnieniu odwołania z uwagi na uprzywilejowanie konkretnych rodzajów urządzeń nieznajdujące podstawy w potrzebach Zamawiającego, w szczególności opisie potrzeb i wymagań. W związku z powyższym odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu, aby dokonał modyfikacji treści SW Z (opisu przedmiotu zamówienia) w sposób wskazany w treści uzasadnienia odwołania (nadanie opisywanemu wymaganiu w OPZ dla części 1, pozycja „Laptop”, komponent „Inne” następującej treści: „czytnik kart multimedialny wspierający karty SD 4.0 lub microSD 4.0 – Zamawiający dopuszcza zewnętrzny czytnik kart multimedialnych współpracujący z zaoferowanym laptopem”) oraz przesunięcie terminu składania ofert o okres co najmniej 7 dni. W dniu 7 lipca 2023 r. wykonawca IMMITIS Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy (ul. Dworcowa 83, 85-009 Bydgoszcz) zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego (dalej: „przystępujący”). Izba stwierdziła, że przystąpienie to zostało dokonane skutecznie i dopuściła IMMITIS Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy do postępowania odwoławczego w charakterze jego uczestnika. W dniu 11 lipca 2023 r. zamawiający przekazał do Izby odpowiedź na odwołanie, w której poinformował, że uwzględnia odwołanie w całości w zakresie i w sposób opisany w uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie. Zamawiający wskazał, że w wyjaśnieniach i zmianie treści SW Z z dnia 6 lipca 2023 r. dokonał sprostowania i zmienił treść OPZ w części I w specyfikacji Laptopa w komponencie Inne z treści „czytnik kart multimedialny wspierający karty SD 4.0 lub microSD 4.0” na „czytnik kart multimedialny wspierający karty SD 4.0 lub microSD 4.0 wbudowany w laptopa lub dołączony oddzielnie (czytnik zewnętrzny)”. Jednocześnie Zamawiający w dniu 5 lipca 2023 r. opublikował ogłoszenie o zmianie ogłoszenia o zamówieniu i zmianę treści SW Z, polegającą na zmianie terminu składania i otwarcia ofert z 11 lipca 2023 r. na 18 lipca 2023 r. oraz zmianie terminu związania ofertą z 8 października 2023 r. na 15 października 2023 r. Zgodnie z art. 568 pkt 2 Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Dokonanie przez zamawiającego w dniach 5 i 6 lipca 2023 r. zmian treści SW Z i OPZ tj. w zakresie odpowiadającym w całości wszystkim zarzutom i żądaniom odwołania wniesionego w niniejszej sprawie powoduje, że nie istnieje tzw. substrat zaskarżenia, niezbędny do tego, aby Izba mogła rozpoznać odwołanie merytorycznie i stwierdzić, czy zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów Pzp, czy nie. Powyższe powoduje, że postępowanie odwoławcze staje się zbędne, gdyż przedmiot zaskarżenia nie istnieje, co stanowi podstawę umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 Pzp. W tym stanie rzeczy Izba nie wezwała przystępującego do złożenia sprzeciwu, bowiem – jak już wskazano – postanowienie w brzmieniu wskazanym w odwołaniu przestało istnieć, gdyż zamawiający dokonał zmiany w SW Z i OPZ tj. w zakresie odpowiadającym w całości wszystkim zarzutom i żądaniom odwołania. Zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437), w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, zgodnie z art. 568 pkt 2 ustawy, koszty znosi się wzajemnie. Dlatego też Izba umorzyła postępowanie odwoławcze na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp i nakazała zwrócić odwołującemu kwotę uiszczonego wpisu od odwołania. Przewodniczący: ……..…....…………… …
Zakup i wdrożenie Systemu kopii zapasowych i archiwalnych oraz świadczenie Asysty technicznej
Odwołujący: Fujitsu Technology Solutions sp. z o.o.Zamawiający: Poczta Polska S.A.…sygn. akt KIO 2409/21 POSTANOWIENIE z dnia 10 września 2021 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Emil Kuriata Protokolant: Łukasz Listkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron w dniu 10 września 2021 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 12 sierpnia 2021 r. przez wykonawcę Fujitsu Technology Solutions sp. z o.o., ul. Krakowiaków 36; 02-255 Warszawa, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Poczta Polska S.A., ul. Rodziny Hiszpańskich 8; 00-940 Warszawa, przy udziale wykonawców: 1) Apex.IT sp. z o.o., ul. Janka Muzykanta 60; 02-188 Warszawa, 2) Comtegra S.A., ul. Puławska 474; 02-884 Warszawa, 3) wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: MAXTO ITS sp. z o.o. sp. k., ul. Willowa 87, 32-085 Modlniczka, SUNTAR sp. z o.o., ul. Boya-Żeleńskiego 5B, 33-100 Tarnów - zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego - po stronie zamawiającego, postanawia: 1. Umarza postępowanie odwoławcze. 2. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy Fujitsu Technology Solutions sp. z o.o., ul. Krakowiaków 36; 02-255 Warszawa, kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) stanowiącej 100% kwoty uiszczonego wpisu. Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129) na niniejsze postanowienie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ........................... sygn. akt KIO 2409/21 Zamawiający Poczta Polska S.A. prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest „Zakup i wdrożenie Systemu kopii zapasowych i archiwalnych oraz świadczenie Asysty technicznej”. Wykonawca Fujitsu Technology Solutions sp. z o.o. (dalej „odwołujący”), w dniu 12 sierpnia wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej. Zamawiający dnia 20 sierpnia 2021 roku, unieważnił czynność wyboru oferty najkorzystniejszej, a następnie w dniu 23 sierpnia 2021 roku, unieważnił inne czynności w postępowaniu, w tym unieważnił czynność odrzucenia oferty odwołującego. Pomimo dokonania przez zamawiającego ww. czynności, odwołujący na posiedzeniu oświadczył, iż podtrzymuje odwołanie. Krajowa Izba Odwoławcza na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129), (dalej „ustawa Pzp”), umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie postanowienia na podstawie art. 553 zd. 2 ustawy Pzp. Przepis art. 568 pkt 2 ustawy Pzp stanowi, iż Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie Izba stwierdziła, że zachodzi przesłanka do umorzenia postępowania na podstawie ww. przepisu ustawy Pzp, gdyż dalsze postępowanie odwoławcze stało się zbędne z innej przyczyny, tj. z przyczyny takiej, iż na chwilę posiedzenia przed Izbą upadł substrat zaskarżenia. Skarżone bowiem były m.in. czynności zamawiającego związane z wyborem oferty najkorzystniejszej, która to czynność została unieważniona oraz czynność odrzucenia oferty odwołującego, która to czynność również została unieważniona przez zamawiającego. Natomiast okoliczności, na które wskazywał odwołujący dotyczące możliwych do zastosowania przez zamawiającego czynności, stanowią wyłączne prawo dla zamawiającego, w jakim trybie i na podstawie jakich przepisów dokona on ponownego badania i oceny złożonych ofert. W wyniku przeprowadzenia nowych czynności zamawiającego, odwołującemu będzie zatem przysługiwało prawo do wniesienia odwołania od ewentualnie stwierdzonych przez wykonawcę wadliwych czynności lub zaniechań zamawiającego. Na chwilę wydania przedmiotowego postanowienia, w obecnym kształcie postępowanie odwoławcze utraciło sens wobec unieważnienia czynności zamawiającego, które były przedmiotem zaskarżenia. Dlatego też, uwzględniając powyższe, postanowiono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, zgodnie z art. 568 pkt 2 ustawy, koszty znosi się wzajemnie. Uznając zatem, że czynności zamawiającego wywołane zostały de facto wniesionym odwołaniem, Izba nakazała zwrot kwoty uiszczonego wpisu od odwołania w pełnej wysokości. Przewodniczący: .............................. 3 …Dostawa urządzeń i akcesoriów oraz świadczenie usług telefonii komórkowej i bezprzewodowej transmisji danych
Odwołujący: T-Mobile Polska S.A.Zamawiający: Pocztę Polską S.A.…Sygn. akt: KIO 2899/24 POSTANOWIENIE Warszawa, dnia 2 września 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Robert Skrzeszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron i uczestników w dniu 2 września 2024 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 12 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę T-Mobile Polska S.A. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez Pocztę Polską S.A. z siedzibą w Warszawie przy udziale uczestnika po stronie odwołującego w postępowaniu o sygn. akt 2899/24 wykonawcy Polkomtel sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie; postanawia: 1. umorzyć postępowanie odwoławcze, 2. znieść koszty postępowania odwoławczego wzajemnie i nakazać zwrot z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy T-Mobile Polska S.A. z siedzibą w Warszawie kwoty 15 000 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) stanowiącej uiszczony wpis od odwołania. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie -Sądu Zamówień Publicznych. Przewodniczący:……………………….. Sygn. akt: KIO 2899/24 Uz as adnienie Zamawiający: Miasto Poznań wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego pod nazwą: „Dostawa urządzeń i akcesoriów oraz świadczenie usług telefonii komórkowej i bezprzewodowej transmisji danych”, znak sprawy: CZ.26.443.2024.DC. Przedmiotowe zamówienie zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 1 sierpnia 2024 r. pod numerem: S: 149/2024 462521-2024, tego samego dnia dokumenty zamówienia zostały opublikowane na stronie Zamawiającego. Nie zgadzając się z niektórymi postanowieniami dokumentów zamówienia Odwołujący: T-Mobile Polska S.A. z siedzibą w Warszawie w dniu 12 sierpnia 2024 r. wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 1.art. 99 ust. 1, 2 i 4 w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 wraz ze zm.), zwanej dalej ustawą Pzp oraz art. 353¹ w zw. z art. 5 oraz art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp poprzez sformułowanie postanowień umowy oraz dokonanie opisu przedmiotu zamówienia (OPZ) w sposób nieuwzględniający wszystkich wymagań mających wpływ na przygotowanie oferty, uniemożliwiający przygotowanie i wycenę oferty, nieadekwatny, nadmierny, naruszający uczciwą konkurencję, naruszający zasady współżycia społecznego i równowagę stron umowy w zakresie w jakim: a. Zamawiający przewidział nierealny termin realizacji zamówienia: „Z zastrzeżeniem postanowień ust. Błąd! Nie można odnaleźć źródła odwołania. Wykonawca jest zobowiązany do rozpoczęcia świadczenia Usług dla Zamawiającego od Dnia Uruchomienia Usług, wskazanego dla niego w Harmonogramie, który jest częścią Projektu Technicznego, nie później niż w terminie do 35 Dni Roboczych od dnia zawarcia Umowy, jednak nie wcześniej niż w następnym dniu po dniu zakończenia świadczenia usług w ramach dotychczasowej umowy zawartej przez Zamawiającego z zachowaniem ciągłości Usług. W przypadku gdy Umowa zostanie zawarta z dotychczasowym Wykonawcą, powyższe postanowienie nie będzie miało zastosowania, a rozpoczęcie realizacji Usług przez Wykonawcę nastąpi w dniu zakończenia świadczenia usług w ramach dotychczasowej umowy zawartej z Zamawiającym z zachowaniem ciągłości Usług.” (§4 ust. 4 umowy); b. Zamawiający składa wykonawcy Zamówienia Cząstkowe a wykonawca zobowiązany jest do ich realizacji z uwzględnieniem, że „zapewnienie sygnału telefonii komórkowej z dedykowanej stacji bazowej BTS w Głównej Lokalizacji Zamawiającego - w 2 terminie nie później niż 35 Dni Roboczych od chwili złożenia Zamówienia Cząstkowego” (§4 ust. 8 pkt 9 umowy); c. Zamawiający wskazał, że na następującą nieistotną zmianę umowy: „konieczność dostarczenia innych Urządzeń lub Akcesoriów (bez zmiany ceny), niż dostępne w momencie składania przez Wykonawcę Oferty w postępowaniu o udzielenie Zamówienia, spowodowana zakończeniem produkcji lub wycofaniem Urządzenia lub Akcesorium z produkcji lub obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i brakiem jego następcy, posiadającego parametry nie gorsze od zaproponowanych przez Wykonawcę w Ofercie złożonej w postępowaniu o udzielenie Zamówienia oraz zgodnie z postanowieniami Załącznika nr 5 A do OPZ” (§12 ust. 3 pkt 4 umowy); d. Zamawiający określił następujący termin wypowiedzenia w przypadku „istotnej zmiany” Umowy: „zmian w organizacji Zamawiającego, co wiąże się z prawem do rezygnacji z uruchomionych Usług, co będzie równoznaczne z ich wypowiedzeniem, w tym z wyłączeniem Numerów MSISDN. Okres wypowiedzenia wynosi maksymalnie 30 dni, a wypowiedzenie jest skuteczne z dniem, na który przypada koniec najbliższego Okresu Rozliczeniowego. W takim przypadku Wykonawcy nie przysługuje Wynagrodzenie za wyłączone Usługi od początku następnego Okresu Rozliczeniowego. Zamawiający może zrezygnować z nie więcej niż łącznie 10 % wartości Usług uruchomionych w ramach Zamówienia. Podstawowego” (§12 ust. 2 pkt 10 umowy); 2. art. 99 ust. 1, 2 i 4 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) Pzp poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia (OPZ) w sposób nieuwzględniający wszystkich wymagań mających wpływ na przygotowanie oferty, uniemożliwiający przygotowanie i wycenę oferty, nieadekwatny, nadmierny, naruszający uczciwą konkurencję w zakresie w jakim: a. Zamawiający określił następujące wymagania w odniesieniu do pakietów Roamingowych: • „Wykonawca udostępni pakiety Roamingowe obejmujące obszar następujących krajów: a) Pakiet EU - kraje Unii Europejskiej oraz kraje Europejskiego Obszaru Gospodarczego i terytoria zależne, b) Pakiet Europa - Albania, Andora, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Islandia, Liechtenstein, Macedonia, Mołdawia, Monako, Norwegia, Rosja, San Marino, Serbia, Szwajcaria, Turcja, Ukraina, Watykan, Wielka Brytania, Kosowo, Naddniestrze, Gibraltar, Guernsey, Jan Mayen, Jersey, Svalbard, Wyspa Man, c) Pakiet Afryka - Algieria, Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Czad, Demokratyczna Republika Konga, Dżibuti, Egipt, Erytrea, Eswatini, Etiopia, Gabon, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea Bissau, Gwinea Równikowa, Kamerun, Kenia, Komory, Kongo, Lesotho, Liberia, Libia, Madagaskar, Malawi, Mali, Maroko, Mauretania, Mauritius, Mozambik, Namibia, Niger, Nigeria, Południowa Afryka, Republika Środkowoafrykańska, 3 Republika Zielonego Przylądka, Rwanda, Senegal, Seszele, Sierra Leone, Somalia, Sudan, Sudan Południowy, Tanzania, Togo, Tunezja, Uganda, Wybrzeże Kości Słoniowej, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Zambia, Zimbabwe d) Pakiet Ameryka Północna - Kanada, Stany Zjednoczone Ameryki, e) Pakiet Azja - Afganistan, Arabia Saudyjska, Armenia, Azerbejdżan, Bahrajn, Bangladesz, Bhutan, Brunei, Chiny, Cypr, Filipiny, Gruzja, Indie, Indonezja, Irak, Iran, Izrael, Japonia, Jemen, Jordania, Kambodża, Katar, Kazachstan, Kirgistan, Korea Południowa, Korea Północna, Kuwejt, Laos, Liban, Malediwy, Malezja, Mjanma, Mongolia, Nepal, Oman, Pakistan, Singapur, Sri Lanka, Syria, Tadżykistan, Tajlandia, Timor Wschodni, Turkmenistan, Uzbekistan, Wietnam, Zjednoczone Emiraty Arabskie, f) Pakiet Egzotyczny - pozostałe kraje świata nie wymienione powyżej.” (ust. 4 pkt 4 Załącznika nr 5b do OPZ); • „Koordynator Umowy w ciągu 10 Dni Roboczych może zrezygnować́ z zamówionego pakietu/pakietów, pod warunkiem, że użytkownik Numeru MSISDN, dla którego pakiet został zamówiony nie zdążył go aktywować́ . Po upływie tego terminu zostanie naliczona opłata zgodnie z Ofertą Wykonawcy” (ust. 4 pkt 7 Załącznika nr 5b do OPZ); b. „Wszelkie zmiany w konfiguracji i oprogramowaniu Obsługi Elektronicznej mające wpływ na obsługę procesów pomiędzy Zamawiającym a Wykonawcą muszą być́ uzgodnione z Zamawiającym, z wyprzedzeniem 7 Dni Roboczych. Zmiany będą wykonywane na koszt i ryzyko Wykonawcy” (ust. 3 ppkt 4 OPZ); c. „Dostarczane przez Wykonawcę Urządzenia i Akcesoria muszą być wyprodukowane nie wcześniej niż 12 miesięcy przed datą podpisania przez Zamawiającego Protokołu Odbioru jakościowego, obejmującego dane Urządzenie i Akcesorium. (...)” (ust. 4 pkt 11 OPZ); d. „Wykonawca wskaże linki do swoich stron internetowych zawierających cenniki dotyczące zakupu Urządzeń dla klienta biznesowego, bez usług i bez aktywacji Karty SIM. W cennikach tych muszą być wymienione zaoferowane przez Wykonawcę Urządzenia spełniające wymagania określone w ust. 1. W przypadku braku posiadania przez Wykonawcę cennika, o którym mowa powyżej, Zamawiający przyjmie ceny detaliczne Urządzeń sugerowane przez producenta danego Urządzenia dla rynku polskiego (jeśli taką podaje producent). W momencie, gdy wystąpią znaczne rozbieżności (powyżej 30%) między cenami zawartymi w cenniku Wykonawcy, a cenami sugerowanymi przez producenta sprzętu, Zamawiający przyjmie do porównania niższą z cen.” (ust. 11 Załącznika nr 5a do OPZ); e. „Zamawiający wymaga, aby co 6 miesięcy od zawarcia Umowy Wykonawca przedstawił uaktualniony wykaz modeli Urządzeń, spełniających wymagania określone w ust. 1-4 i zamieszczał go w Obsłudze Elektronicznej. Uaktualnienie oferowanych modeli nie może spowodować wzrostu ceny Urządzeń w złożonej Ofercie Wykonawcy. Uaktualniony wykaz 4 modeli musi uzyskać akceptację Zamawiającego, a w przypadku braku takiej akceptacji Wykonawca będzie zobowiązany do dostawy Urządzeń z wykazu wcześniej zaakceptowanego przez Zamawiającego. Zamawiający może zamówić dowolny model Urządzeń z wykazu o którym mowa powyżej. Ewentualne Zamówienia Cząstkowe dotyczące modeli Urządzeń z uaktualnionego wykazu będzie dotyczyło tylko pozostałych do zamówienia Urządzeń” (ust. 12 Załącznika nr 5a do OPZ). Jednocześnie Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany postanowień SWZ i Załączników, w sposób uwzględniający argumentację odwołania zawartą w Uzasadnieniu, tj.: 1. modyfikacji §4 ust. 4 umowy w ten sposób, że rozpoczęcie świadczenia Usług dla Zamawiającego od Dnia Uruchomienia Usług, wskazanego dla niego w Harmonogramie, który jest częścią Projektu Technicznego, nastąpi nie później niż w terminie do 45 Dni Roboczych od dnia zawarcia Umowy, jak również Zamawiający wskaże informację do kiedy obowiązuje umowa z obecnym operatorem i jaki jest jej okres wypowiedzenia; 2. doprecyzowania w §4 ust. 8 pkt 9 umowy, że w przypadku przeniesienia Lokalizacji Głównej Zamawiającego opłata abonamentowa za zapewnienie sygnału BTS dla ww. nowej Lokalizacji Głównej Zamawiającego będzie uzgodniona z wykonawcą, który potwierdzi techniczne możliwości świadczenia Usług oraz uzasadni wysokość opłaty w nowej siedzibie, jak również w takim przypadku strony uzgodnią termin realizacji zapewnienia sygnału BTS; 3. modyfikacji §12 umowy w ten sposób, że przypadku, gdy wykonawca będzie zobowiązany zastosować następcę technologicznego Urządzeń lub Akcesoriów może również dojść do zmiany wynagrodzenia wykonawcy; 4. Zmiany (§12 ust. 2 pkt 10 umowy w następujący sposób: „zmian w organizacji Zamawiającego, co wiąże się z prawem do rezygnacji z uruchomionych Usług, co będzie równoznaczne z ich wypowiedzeniem, w tym z wyłączeniem Numerów MSISDN. Okres wypowiedzenia wynosi 30 dni, a wypowiedzenie jest skuteczne z dniem, na który przypada koniec najbliższego Okresu Rozliczeniowego. W takim przypadku Wykonawcy nie przysługuje Wynagrodzenie za wyłączone Usługi od początku następnego Okresu Rozliczeniowego. Zamawiający może zrezygnować z nie więcej niż łącznie 10 % wartości Usług uruchomionych w ramach Zamówienia. Podstawowego”; 5. Modyfikacji ust. 4 pkt 4 Załącznika nr 5b do OPZ w ten sposób, że ograniczone zostaną ilości stref w ramach pakietów w ten sposób, że podział nastąpi na: 1. Unia Europejska, 2. Europa z wyłączeniem Unii Europejskiej, 3. Świat; 6. Wykreślenia ust. 4 pkt 7 Załącznika nr 5b do OPZ; 7. Wykreślenia ust. 3 ppkt 4 OPZ; 8. Modyfikacji ust. 4 pkt 11 zd. 1 OPZ w ten sposób, że „Dostarczane przez Wykonawcę Urządzenia i Akcesoria muszą być wyprodukowane nie wcześniej niż12 miesięcy przed datą podpisania Umowy. (...); 9. Wykreślenia ust. 11 Załącznika nr 5a do OPZ, ewentualnie: rozszerzenia możliwości wskazania urządzeń również z cennika urządzeń dla sprzedaży konsumenckiej, doprecyzowania co w sytuacji, gdy wykonawca nie posiada cennika opublikowanego na stronie, a producent danego Urządzenia nie podaje jego sugerowanej ceny detalicznej dla rynku polskiego; 10. Wykreślenia ust. 12 Załącznika nr 5a do OPZ, ewentualnie w przypadku, gdy jednak kwestionowane wymaganie byłoby uzasadnione (np. w odniesieniu do urządzeń z zamówienia opcjonalnego), należałoby wskazać, że uaktualnienie powinno mieć miejsce w przypadku wyczerpania urządzeń zaoferowanych w ramach niniejszego postępowania, jak również powinno zostać usunięte zdanie: "Uaktualniony wykaz modeli musi uzyskać akceptację Zamawiającego, a w przypadku braku takiej akceptacji Wykonawca będzie zobowiązany do dostawy Urządzeń z wykazu wcześniej zaakceptowanego przez Zamawiającego". Izba zważyła, co następuje. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając przedmiotowe odwołanie na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron stwierdziła, że postępowanie odwoławcze należało umorzyć na podstawie przepisu art. 568 pkt.2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 wraz ze zm.), zwanej dalej ustawą Pzp . W dniu 29 sierpnia 2024 r. przed wyznaczoną rozprawą do siedziby Krajowej Izby Odwoławczej wpłynął wniosek Odwołującego o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp. W uzasadnieniu do przedmiotowego wniosku Odwołujący motywował, co następuje: 1. Zgodnie z przywołanym przepisem, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. 2. Dokonanie przez Zamawiającego modyfikacji SWZ wraz z załącznikami w zakresie, który dotyczy zarzutów podniesionych w odwołaniu powoduje, że treść wymagań, wobec której wniesiono odwołanie, nie istnieje. W dokonanych modyfikacjach Zamawiający poczynił zmiany na korzyść wykonawców. Mimo, iż Zamawiający nie złożył oświadczenia o uwzględnieniu odwołania w całości ani w części, to w większości przypadków zmiany wprost czynią zadość żądaniom Odwołującego. Wobec tak istotnych zmian w treści dokumentacji nie istnieje tzw. Substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej oraz niezbędny do tego, aby Izba mogła merytorycznie rozpoznać odwołanie i stwierdzić czy Zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów Pzp. Podsumowując, postępowanie staje się - na tym etapie - zbędne, gdyż przedmiot zaskarżenia przestał istnieć, co stanowi podstawę umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 Pzp. Z powyższych względów Izba postanowiła rozpoznać przedmiotowe odwołanie, biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Odwołującego z wniosku i uznając, że tym samym niniejsze postępowanie odwoławcze stało się zbędne i bezprzedmiotowe. W związku z powyższym należy wskazać, że dyspozycja przepisu art.568 pkt 2 ustawy Pzp przewiduje, że Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Według zapatrywania Izby – dalsze prowadzenie tego postępowania odwoławczego jest zbędne z powodu dokonanej przez Zamawiającego zmiany dokumentów zamówienia w sposób odpowiadający żądaniu Odwołującego, co oznacza, że nie ma już sporu pomiędzy stronami. Orzekając o kosztach postępowania Izba wzięła pod uwagę treść przepisu art.574 i 576 ustawy Pzp oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania Ze wskazanych przepisów wynika, iż w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, zgodnie z art.568 pkt 2 ustawy, koszty znosi się wzajemnie. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art.568 pkt 2 w związku z art. 553 zd.2 ustawy Pzp orzeczono jak w sentencji. Przewodniczący:……………………….. 7 …- Odwołujący: Animalab Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie…Sygn. akt: KIO 1464/22 WYROK z dnia 25 lipca 2022 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Irmina Pawlik Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na posiedzeniu i rozprawie w dniu 22 czerwca 2022 r., 5 lipca 2022 r. oraz 19 lipca 2022 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 maja 2022 r. przez wykonawcę Animalab Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie przy udziale wykonawców: A. Sterimed Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Mińsku Mazowieckim zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego; B. Anima Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego; C. MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego; orzeka: 1. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów oznaczonych nr 7a), 8b), 16b), 18, 19, 20b), 20d), 20g), 20k), 20m), 20o) w części dotyczącej typu klatek, jakie pomieścić ma wózek transportowy oraz 21c); 2. oddala odwołanie w pozostałym zakresie; 3. kosztami postępowania obciąża odwołującego Animalab Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu i: 3.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania; 3.2. zasądza od odwołującego Animalab Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu na rzecz zamawiającego Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie kwotę 5 514 zł 30 gr (słownie: pięć tysięcy pięćset czternaście złotych trzydzieści groszy) stanowiącą koszty postępowania poniesione przez zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika, dojazdu na rozprawę i noclegu. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: .............................................. Sygn. akt: KIO 1464/22 Uz as adnienie Zamawiający Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie (dalej jako „Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Dostawa wyposażenia zwierzętarni na potrzeby Centrum Badań Środowiska i Innowacyjnych Technologii Żywności dla Jakości Życia w Olsztynie” (nr ref. ZP-PN/D/2022/05/15). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 18 maja 2022 r. pod numerem 2022/S 096-264728. Do ww. postępowania o udzielenie zamówienia zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm., dalej „ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa zamówienia przekracza progi unijne, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp. W dniu 30 maja 2022 r. wykonawca Animalab Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie wobec treści dokumentów zamówienia, tj. na opis przedmiotu zamówienia sporządzony sprzecznie z przepisami ustawy Pzp, a w szczególności z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, poprzez ustalenie parametrów wymaganych w sposób, który jest w stanie spełnić tylko jeden producent, ustalenie sposobu oceny ofert w zakresie kryterium jakościowego z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, poprzez pozorne ustalenie kryteriów jakościowych zmierzające do wyboru konkretnych, ustalonych z góry produktów oferowanych przez jednego producenta, a także prowadzenie postępowania z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Odwołujący zakresem zaskarżenia objął: 1. ustalone w części 1 poz. 1 parametry bezwzględnie obowiązujące: a) Poz. 12 - Filtr lub filtry mikrobiologiczne umieszczone w pokrywie klatki, autoklawowalne i spełniające następujące warunki: efektywność filtracji wirusów > 99.97% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.99%. Do oferty należy dołączyć dokument wystawiony przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów potwierdzający efektywność filtracji. 2. ustalone w części 1 poz. 1 parametry fakultatywne: a) Poz. 1 - Klatka indywidualnie wentylowana niewymagająca zastosowania zatrzasków do uzyskania szczelnego zamknięcia pomiędzy podstawą a pokrywą klatki, b) Poz. 4 - kapsel do butelki wykonany ze stali nierdzewnej wyższej klasy - minimum AISI316, c) Poz. 5 - Wokół noska kapsla do butelki (od zewnątrz) zlokalizowana uszczelka z tworzywa sztucznego, w celu podwyższenia poziomu szczelności klatki. Uszczelka umiejscowiona w wyżłobieniu noska, co zapobiega jej zsuwaniu się, d) Poz. 7 - Klatka indywidualnie wentylowana wyposażona w otwory wlotu i wylotu powietrza, zaopatrzone w samozamykające się zawory, umiejscowione powyżej poziomu bytowania zwierząt. 3. ustalone w części 1 poz. 2 parametry fakultatywne: a) Poz. 1 - Wszystkie rogi podstawy regału zaokrąglone, co zapobiega niszczeniu ścian pomieszczenia i kontuzjom użytkowników (regał bez zastosowania odbojników), b) Poz. 2 - Dysze nieingerujące do wnętrza klatek w celu uniknięcia zanieczyszczeń krzyżowych, c) Poz. 3 - Zastosowanie pionowych kolektorów wentylacyjnych w ramach przewodów wentylacyjnych (o których mowa w parametrach wymaganych w poz. nr 8), odbierających powietrze z klatek, co umożliwia grawitacyjne opadanie cząstek ściółki do głównego przewodu wentylacyjnego i zapobiega zatykaniu przewodów 4. ustalone w części 1 poz. 3 parametry bezwzględnie wymagane: a) Poz. 13 - Filtr lub filtry mikrobiologiczne umieszczone w pokrywie klatki autoklawowalne i spełniające następujące warunki: efektywność filtracji wirusów > 99.97% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.99%. Do oferty należy dołączyć dokument wystawiony przez zewnętrzną jednostkę lub producenta filtrów potwierdzający efektywność filtracji, b) Poz. 19 - Pionowy dzielnik klatki umożliwiający fizyczne oddzielenie grup zwierząt w jednej klatce. Dzielnik z perforacją gwarantującą wzajemne wyczuwanie się zwierząt znajdujących się po dwóch stronach dzielnika. Dzielnik o konstrukcji zapewniające stabilne jego zamocowanie w klatce, 5. ustalone w części 1 poz. 3 parametry fakultatywne: a) Poz. 1 - Klatka indywidualnie wentylowana nie wymagająca zastosowania zatrzasków do uzyskania szczelnego zamknięcia pomiędzy podstawą a pokrywą klatki, b) Poz. 5 - Kapsel do butelki wykonany ze stali nierdzewnej wyższej klasy - minimum AISI316, c) Poz. 6 - Wokół noska kapsla do butelki (od zewnątrz) zlokalizowana uszczelka z tworzywa sztucznego, w celu podwyższenia poziomu szczelności klatki. Uszczelka umiejscowiona w wyżłobieniu noska, co zapobiega jej zsuwaniu się, 6. ustalone w części 1 poz. 4 parametry fakultatywne: a) Poz. 1 - Wszystkie rogi podstawy regału zaokrąglone, co zapobiega niszczeniu ścian pomieszczenia i kontuzjom użytkowników (regał bez zastosowania odbojników), b) Poz. 2 - Dysze nieingerujące do wnętrza klatek w celu uniknięcia zanieczyszczeń krzyżowych, c) Poz. 3 - Zastosowanie pionowych kolektorów wentylacyjnych w ramach przewodów wentylacyjnych, d) Poz. 4 - Pojemność regału - 16 klatek, umieszczonych w nie więcej niż 5 rzędach. 7. ustalone w części 1 poz. 5 parametry bezwzględnie wymagane: a) Poz. 3 - Każda jednostka indywidualnie wentylowana musi mieć możliwość obsługi zamiennie: - minimum 4 regałów z klatkami indywidualnie wentylowanymi dla myszy zaoferowanymi w poz. nr 7; - minimum 4 regałów z klatkami indywidualnie wentylowanymi dla szczurów zaoferowanymi w poz. 1; - minimum 3 regałów z klatkami indywidualnie wentylowanymi dla szczurów zaoferowanymi w poz. 1. b) Poz. 8 - Jednostka umożliwia dostarczenie przefiltrowanego filtrami HEPA powietrza z minimalnie 70 wymianami powietrza w ciągu godziny w każdej indywidualnie wentylowanej klatce, 8. ustalone w części 1 poz. 5 parametry fakultatywne: a) Poz. 2 - Wszystkie rogi podstawy jednostki muszą być zaokrąglone lub posiadać odbojniki, co zapobiega niszczeniu ścian pomieszczenia i kontuzjom użytkowników, b) Poz. 3 - Akustyczny system alarmujący w sytuacji przekroczenia zadanych parametrów pracy z możliwością wyciszenia alarmu. 9. ustalone w części 1 poz. 7 parametry bezwzględnie obowiązujące: Poz. 12 - Filtr lub filtry mikrobiologiczne umieszczone w pokrywie klatki, autoklawowalne i spełniające następujące warunki: efektywność filtracji wirusów > 99.97% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.99%. Do oferty należy dołączyć dokument wystawiony przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów potwierdzający efektywność filtracji. 10. ustalone w części 1 poz. 7 parametry fakultatywne: a) Poz. 1 - Klatka indywidualnie wentylowana niewymagająca zastosowania zatrzasków do uzyskania szczelnego zamknięcia pomiędzy podstawą a pokrywą klatki, b) Poz. 5 - Kapsel do butelki wykonany ze stali nierdzewnej wyższej klasy - minimum AISI316, c) Poz. 6 - Wokół noska kapsla do butelki (od zewnątrz) zlokalizowana uszczelka z tworzywa sztucznego, w celu podwyższenia poziomu szczelności klatki. Uszczelka umiejscowiona w wyżłobieniu noska, co zapobiega jej zsuwaniu się, d) Poz. 9 - Klatka indywidualnie wentylowana wyposażona w otwory wlotu i wylotu powietrza, zaopatrzone w samozamykające się zawory, umiejscowione powyżej poziomu bytowania zwierząt. 11. ustalone w części 1 poz. 8 parametry fakultatywne: a) Poz. 1 - Wszystkie rogi podstawy regału zaokrąglone, co zapobiega niszczeniu ścian pomieszczenia i kontuzjom użytkowników (regał bez zastosowania odbojników), b) Poz. 2 - Dysze nieingerujące do wnętrza klatek w celu uniknięcia zanieczyszczeń krzyżowych, c) Poz. 3 - Zastosowanie pionowych kolektorów wentylacyjnych w ramach przewodów wentylacyjnych, 12. ustalone w części 1 poz. 9 parametry bezwzględnie wymagane: a) Poz. 5 - Jednostka pooperacyjna wyposażona w stojak na co najmniej 10 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 500 cm2 (zaoferowanych w poz. nr 7) i stojaka na co najmniej 6 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 900 cm2 (zaoferowanych w poz. nr 1), b) Poz. 9 - Jednostka pooperacyjna umożliwia dostarczenie przefiltrowanego filtrami HEPA powietrza z minimalnie 70 wymianami powietrza w ciągu godziny w każdej indywidualnie wentylowanej klatce, 13. ustalone w części 1 poz. 9 parametry fakultatywne: a) Poz. 1 - Większa komora wyciszająca wykonana z bezpiecznego szkła, o wielkości pozwalającej na umieszczenie w jej wnętrzu stojaka na co najmniej 15 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 500 cm2 (opisanych w pozycji 4), b) Poz. 2 - Jednostka pooperacyjna wyposażona w większe stojaki - na co najmniej 15 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 500 cm2 (opisanych w pozycji 4), c) Poz. 3 - Jednostka pooperacyjna umożliwiająca bezpośrednie ogrzewanie powietrza wprowadzanego do klatek w celu utrzymania stabilnego i równomiernego rozkładu temperatury wewnątrz klatek, również podczas otwarcia drzwiczek komory wygłuszającej. Do oferty należy załączyć wyciąg z instrukcji obsługi lub broszurę zawierającą opis/wizualizację punktowanego parametru. 14. ustalone w części 1 poz. 10 parametry bezwzględnie wymagane: Poz. 3 - Jednostka transportowa pozwalająca na zastosowanie stojaka na co najmniej 10 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 500 cm2 (opisanych w poz. nr 7) lub stojaka na co najmniej 6 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 900 cm2 (opisanych w poz. nr 1) używanych zamiennie. 15. ustalone w części 1 poz. 10 parametry fakultatywne: Poz. 1 - Jednostka transportowa wyposażona w większe stojaki - na co najmniej 15 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 500 cm2 (opisanych w pozycji 4). 16. ustalone w części 1 poz. 11 parametry bezwzględnie wymagane: a) Poz. 5 - Zmywarka przystosowana do ogrzewania parą wodną o wymienionych parametrach, b) Poz. 7 - Obie pary drzwi wykonane z przezroczystego, dwuwarstwowego szkła o grubości minimum 10 mm, c) Poz. 14 - Każdy ze zbiorników wody myjącej o pojemności rzeczywistej (do przelewu) nie mniejszej niż 200 l, d) Poz. 15 - Zmywarka wyposażona w zbiornik płuczący o pojemności rzeczywistej (do przelewu) nie mniejszej niż 200 l, e) Poz. 16 - Zbiorniki myjące i płuczące wykonane ze stali nierdzewnej klasy minimum AISI304 o grubości minimum 2 mm, f) Poz. 18 - Podłoga komory zbudowana z perforowanych paneli ze stali nierdzewnej klasy minimum AISI304 o grubości minimum 3 mm Możliwość demontażu paneli bez użycia narzędzi w celu łatwego utrzymania czystości, g) Poz. 33 - Wymiary użytecznej przestrzeni myjącej komory (wymiary największego elementu, który może być skutecznie umyty w komorze) nie mniejsze niż: - szerokość 920 mm, - głębokość 2250 mm, - wysokość 2100 mm. h) Poz. 46 - Zmywarka posiadająca odpowiednie wyposażenie (w tym złącze do podłączenia regału prezentacyjnego do mycia butelek) i oprogramowanie umożliwiające mycie butelek i kapsli. Wraz ze zmywarką należy dostarczyć minimum jeden dedykowany regał prezentacyjny do mycia butelek i kapsli o pojemności minimum 8 koszy do mycia butelek (każdy kosz na minimum 18 butelek); regał wyposażony w rotacyjne ramiona dla każdego z poziomów oraz odpowiedni port do podłączenia do zmywarki; podłączenie regału do zmywarki powinno się odbywać bez użycia narzędzi. 17. ustalone w części 1 poz. 11 parametry fakultatywne: a) Poz. 1 - Producent zmywarki regałowej dysponuje certyfikatem zrównoważonego rozwoju wydanym przez zewnętrzną jednostkę (np. EGNATON lub równoważną) dla oferowanego modelu urządzenia lub linii produktowej, b) Poz. 2 - Zaoferowana zmywarka regałowa posiadająca certyfikat wystawiony przez jednostkę zewnętrzną z testu przeprowadzonego zgodnie z protokołem AK-KAB, c) Poz. 3 - Ramiona myjące i płuczące w zmywarce regałowej zintegrowane w jeden korpus o budowie współśrodkowej (rura w rurze) z częścią płuczącą wewnątrz części myjącej (w celu zminimalizowania strat ciepła oraz ograniczenia elementów gromadzących zanieczyszczenia w komorze zmywarki). Do oferty należy załączyć poglądowy schemat lub rysunek techniczny oraz zdjęcie oferowanego rozwiązania, 18. ustalone w części 1 poz. 12, 13, 14 parametry fakultatywne: Poz. 2 - Kosze wykonane z tworzywa sztucznego, co zapewnia znacznie mniejszą masę w stosunku do koszy wykonanych ze stali nierdzewnej. 19. ustalone w części 1 poz. 24 parametry bezwzględnie wymagane: Poz. 1 - Prowadnice do przesuwania koszy z butelkami, kompatybilne z koszami zaoferowanymi w pozycjach od A do D, 20. ustalone w części 8 poz. 1 i 2 parametry bezwzględnie wymagane: a) Poz. 2 - Wymiary wewnętrzne komory sterylizacyjnej nie mniejsze niż: - Wysokość: 1000 mm, - Szerokość: 650 mm, - Głębokość: 1300 mm, b) Poz. 3 - Wymiary wewn. muszą zapewnić możliwość załadunku min. 45 kompletnych klatek mysich typu IVC o pow. podłogi min. 500 cm2, c) Poz. 4 - Wymiary zewnętrzne sterylizatora nie większe niż: - Wysokość: 2500 mm. Szerokość: 2000 mm (szerokość otworu montażowego 2000 mm), - Głębokość: 1700 mm, d) Poz. 6 - Wytwornica pary (przetwornica para-para) umieszczona nad sterylizatorem. Maksymalna wysokość sterylizatora wraz z wytwornicą pary 2600mm. Obudowa wytwornicy w postaci paneli ze stali nierdzewnej AISI304 zlicowana z panelami sterylizatora (czołowo i z boków), bez wystających elementów. Dostęp serwisowy wyłącznie od frontu, e) Poz. 8 - Komora wykonana ze stali AISI 316 (lub lepszej jakościowo). Wewnętrzna powierzchnia ściany komory sterylizacyjnej polerowana min. Ra <0,8 pm oraz podana procesowi pasywacji, f) Poz. 11 - Wydajna pompa próżniowa umożliwiająca przeprowadzanie frakcjonowanej próżni oraz suszenie próżniowe materiałów bardzo porowatych (np. trociny). Technologia budowy: pompa mechaniczna z wodnym płaszczem uszczelniającym uzyskiwany poziom próżni min. 4kPa. Wydajność pompy min. 90m3/godz, g) Poz. 25 - System wymuszonego chłodzenia komory i płaszcza dla programu płyny w szczelnych naczyniach, a) płaszcz grzewczy zraszany zimną zmiękczoną wodą (dysze spryskiwaczy zamontowane w płaszczu grzewczym), b) zabezpieczenie przed wrzeniem cieczy poprzez zwiększenie ciśnienia w komorze sterylizacyjnej za pomocą sprężonego powietrza. Powietrze musi być filtrowane poprzez filtr 0,2pm. Filtr musi być sterylizowany podczas każdego procesu sterylizacyjnego. Obudowa filtra ze stali nierdzewnej. h) Poz. 30 - Pomiar parametrów ciśnienia i temperatury w komorze z niezależnych czujników (2 czujniki ciśnienia i 2 czujniki temperatury). Dwutorowe przetwarzanie sygnałów zapeniające niezależność kontroli i prowadzenia procesu, i) Poz. 32 - Diagnostyka - tryb podglądu: wyświetlanie na ekranie sterownika sterylizatora wszystkich podzespołów (zawory; czujniki ciśn., temp., poziomu wody; silniki; pompy, wyłącznik krańcowe) którymi steruje układ sterowniczy w postaci schematu połączeń typu P&ID, j) Poz. 35 - Wyświetlane symbole podzespołów na schemacie P&ID (w trybie podglądu jak i serwisowym) zmieniają kolor w zależności od ich stanu (włączony/wyłączony; zamknięty/otwarty, itp.). Symbole czujników ciśnienia i temperatury wraz z wartościami w czasie rzeczywistym, k) Poz. 36 - Sterownik sterylizatora wyposażony w złącza minimum: RS232, RJ45, USB, umożliwiające podłączenie do zewnętrznego systemu komputerowego, l) Poz. 37 - Wbudowany cyfrowy system archiwizujący pracę sterylizatora. System archiwizuje: - raporty z pracy (z przeprowadzonych programów sterylizacyjnych min. 20 tysięcy cykli), m) Poz. 53 - Budowa komory ciśnieniowej i generatora pary zgodnie z dyrektywą europejską 97/23/EC -na potwierdzenie wymagana deklaracja CE potwierdzająca zgodność z wymienioną dyrektywą, n) Poz. 54 - Budowa i działanie sterylizatora zgodnie z normami PN-EN 285 oraz PNEN ISO 17655-1 - do oferty należy dołączyć certyfikat lub sprawozdanie wykonane przez uprawnioną zewnętrzną jednostkę potwierdzającą zgodność z wymienionymi normami, o) Poz. 55 - Wyposażenie sterylizatora: 1) 2 sztuki wózka transportowego dokowanego do sterylizatora (zabezpieczenie uniemożliwiające ruch wózka w czasie załadunku sterylizatora). Górna powierzchnia wózka płaska (typu blat). Wykonanie ze stali nierdzewnej AISI 304 (lub lepszej jakościowo), 2) 1 sztuka wózka wsadowego z 3 poziomami załadunku. Półki z regulacją wysokości. Wózek wykonany ze stali nierdzewnej AISI 304 (lub lepszej jakościowo). Wózek mieści min. 45 klatek typu GM500. 21. ustalone w części 8 poz. 1 i 2 parametry fakultatywne: a) Poz. 3 - Płaszcz grzewczy o budowie pierścieniowej zapewniający sztywność konstrukcji komory, dostęp do spawów np. podczas odbiorów przez UDT, b) Poz. 5 - Diagnostyka - tryb aktywny (serwisowy): Bezpośrednio z wyświetlanego schematu P&ID na ekranie sterylizatora możliwa kontrola działania (aktywacja i dezaktywacja) podzespołów: silników drzwi, pomp, zaworów, grzałek. Schemat P&ID musi zwierać wszystkie podzespoły sterowane przez kontroler PLC urządzenia, c) Poz. 8 - UPS napędu drzwi - możliwość automatycznego otwarcia drzwi w trakcie braku zasilania elektrycznego. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 99 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję i równe traktowanie wykonawców; 2. art. 99 ust. 1 w zw. z art. 105 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp poprzez wymaganie potwierdzenia zgodności oferowanej dostawy z kryterium oceny ofert certyfikatem niewydanym przez jednostkę certyfikowaną; 3. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. pkt 2 ustawy Pzp poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców co prowadzi do braku zapewnienia najlepszego efektu z poniesionych nakładów; 4. art. 106 ust. 3 w zw. z art. 99 ust. 6 ustawy Pzp poprzez żądanie przedmiotowych środków dowodowych w postaci certyfikatów bez określenia parametrów, które mają być potwierdzone i ustalenia równoważności innych przedmiotowych środków dowodowych, tj. w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1. wprowadzenie niżej wymienionych zmian w opisie przedmiotu zamówienia w zakresie parametrów bezwzględnie wymaganych: a) w części 1 poz. 1 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 12 „Filtr lub filtry mikrobiologiczne umieszczone w pokrywie klatki, autoklawowalne, o klasie HEPA H14 lub przy braku oznaczenia klasy spełniające co najmniej następujące warunki: efektywność filtracji wirusów > 99.97% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.99%. W przypadku filtrów bez oznaczenia klasy do oferty należy dołączyć dokument wystawiony przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów potwierdzający efektywność filtracji”, b) w części 1 poz. 3 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 13 „Filtr lub filtry mikrobiologiczne umieszczone w pokrywie klatki, autoklawowalne, o klasie HEPA H14 lub przy braku oznaczenia klasy spełniające co najmniej następujące warunki: efektywność filtracji wirusów > 99.97% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.99%. W przypadku filtrów bez oznaczenia klasy do oferty należy dołączyć dokument wystawiony przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów potwierdzający efektywność filtracji”, c) w części 1 poz. 3 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 19 „Pionowy dzielnik klatki umożliwiający fizyczne oddzielenie grup zwierząt w jednej klatce. Dzielnik o konstrukcji zapewniającej stabilne jego zamocowanie w klatce”, d) w części 1 poz. 5 - usunięcie w poz. 3 tiretu trzeciego, e) w części 1 poz. 5 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 8 „Jednostka umożliwia dostarczenie przefiltrowanego filtrami HEPA powietrza z minimalnie 50 wymianami powietrza w ciągu godziny w każdej indywidualnie wentylowanej klatce”, f) w części 1 poz. 7 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 12 „Filtr lub filtry mikrobiologiczne umieszczone w pokrywie klatki, autoklawowalne, o klasie HEPA H14 lub przy braku oznaczenia klasy spełniające co najmniej następujące warunki: efektywność filtracji wirusów > 99.97% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.99%. W przypadku filtrów bez oznaczenia klasy do oferty należy dołączyć dokument wystawiony przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów potwierdzający efektywność filtracji”, g) w części 1 poz. 9 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 5 „Jednostka pooperacyjna wyposażona w stojak na co najmniej 6 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 900 cm2(zaoferowanych w poz. nr 1)”, h) w części 1 poz. 9 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 9 „Jednostka pooperacyjna umożliwia dostarczenie przefiltrowanego filtrami HEPA powietrza z minimalnie 50 wymianami powietrza w ciągu godziny w każdej indywidualnie wentylowanej klatce”, i) w części 1 poz. 10 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 3 „Jednostka transportowa wyposażona w stojak na co najmniej 6 klatek indywidualnie wentylowanych o powierzchni minimum 900 cm2(zaoferowanych w poz. nr 1)”, j) w części 1 poz. 24 - sprecyzowanie lub usunięcie parametru w poz. 1, k) w części 8 poz. 1 i 2 - zmianę parametru granicznego w poz. 2 dotyczącego wysokości komory sterylizacyjnej i nadania mu wartości nie mniejsze niż 914 mm, l) w części 8 poz. 1 i 2 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 3: „Wymiary wewn. muszą zapewnić możliwość załadunku min. 45 kompletnych, złożonych klatek mysich typu IVC o pow. podłogi min. 500 cm2, umieszczonych w koszu do mycia”, m) w części 8 poz. 1 i 2 - zmianę parametru granicznego w poz. 4 dotyczącego głębokości zewnętrznej sterylizatora i nadania mu wartości nie więcej niż 1810 mm, n) w części 8 poz. 1 i 2 - ustalenie dla parametru w poz. 6 zasady równoważności o brzmieniu: „Zamawiający uzna za rozwiązanie równoważne wytwornicę pary umieszczoną wewnątrz obudowy sterylizatora”, o) w części 8 poz. 1 i 2 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 8: „Komora wykonana ze stali AISI 316 (lub lepszej jakościowo). Wewnętrzna powierzchnia ściany komory sterylizacyjnej polerowana min. Ra <2,0 pm oraz poddana procesowi pasywacji”, p) w części 8 poz. 1 i 2 - usunięcie parametru w poz. 11, q) w części 8 poz. 1 i 2 - ustalenie dla parametru w poz. 25 zasady równoważności o brzmieniu: „Zamawiający uzna za równoważne zaoferowanie urządzenia z płaszczem pełnym wypełnianym wodą chłodzącą całość komory”, r) w części 8 poz. 1 i 2 - ustalenie dla parametru w poz. 30 zasady równoważności o brzmieniu: „Zamawiający uzna za równoważne wyposażenie sterylizatora w 2 czujniki temperatury, 1 czujnik ciśnienia w komorze oraz dodatkowo 1 czujnik w płaszczu i 1 czujnik w generatorze pary”, s) części 8 poz. 1 i 2 - ustalenie łącznie dla parametrów w poz. 32 i 35, zasady równoważności o brzmieniu: „Zamawiający uzna za równoważne wyświetlanie informacji o błędach ze wskazaniem rodzaju i lokalizacji podzespołu, w formie tabelarycznej”, t) w części 8 poz. 1 i 2 - o usunięcie w poz. 36 wymagania portu RS232, u) w części 8 poz. 1 i 2 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 37: „Cyfrowy system archiwizujący pracę sterylizatora. System archiwizuje: - raport z pracy (z przeprowadzonych programów sterylizacyjnych - min. 20 tys. cykli) poprzez archiwizację w systemie wbudowanym lub na zewnętrznym komputerze”, v) w części 8 poz. 1 i 2 - usunięcie parametrów w poz. 53 i poz. 54, w) w części 8 poz. 1 i 2 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 55: „Wyposażenie sterylizatora: 1) 2 sztuki wózka transportowego dokowanego do sterylizatora (zabezpieczenie uniemożliwiające ruch wózka w czasie załadunku sterylizatora). Górna powierzchnia wózka płaska (typu blat). Wykonanie ze stali nierdzewnej AISI 304 (lub lepszej jakościowo), 2) 1 sztuka wózka wsadowego. Półki z regulacją wysokości. Wózek wykonany ze stali nierdzewnej AISI 304 (lub lepszej jakościowo). Wózek mieści min. 40 klatek dla myszy o powierzchni podłogi 500cm2”, 2. Wprowadzenie niżej wymienionych zmian w parametrach fakultatywnych: a) w części 1 poz. 1 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 1, b) w części 1 poz. 1 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 4 lub zastąpienie go parametrem „Ruszt na paszę (wskazany w poz. 9 parametrów bezwzględnie wymaganych) wykonany ze stali nierdzewnej wyższej klasy - minimum AISI316”, c) w części 1 poz. 1 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 5„kapsel płaski zapewniający szczelność bez konieczności stosowania dodatkowych uszczelek”, ewentualnie poprzez nadanie brzmienia: „Wokół noska kapsla do butelki (od zewnątrz) zlokalizowana uszczelka z tworzywa sztucznego, w celu podwyższenia poziomu szczelności klatki, z uszczelką umiejscowioną w wyżłobieniu noska, co zapobiega jej zsuwaniu się, lub kapsel płaski zapewniający szczelność bez zastosowania dodatkowej uszczelki”, d) w części 1 poz. 1 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 7, e) w części 1 poz. 2 - usunięcie parametru punktowanego z poz. 1 lub nadanie mu brzmienia: „Rogi podstawy nie wystające poza konstrukcję regału”, i) w części 1 poz. 3 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 5 lub zastąpienie go parametrem „Ruszt na paszę (wskazany w poz. 9 parametrów bezwzględnie wymaganych) wykonany ze stali nierdzewnej wyższej klasy - minimum AISI316”, j) w części 1 poz. 3 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 6„kapsel płaski zapewniający szczelność bez konieczności stosowania dodatkowych uszczelek”, ewentualnie poprzez nadanie brzmienia: „Wokół noska kapsla do butelki (od zewnątrz) zlokalizowana uszczelka z tworzywa sztucznego, w celu podwyższenia poziomu szczelności klatki, z uszczelką umiejscowioną w wyżłobieniu noska, co zapobiega jej zsuwaniu się, lub kapsel płaski zapewniający szczelność bez zastosowania dodatkowej uszczelki”, k) w części 1 poz. 4 - o usunięcie parametru punktowanego z poz. 1 lub nadanie mu brzmienia: „Rogi podstawy nie wystające poza konstrukcję regału”, o) w części 1 poz. 5 - o usunięcie parametru punktowanego z poz. 2 lub nadanie mu brzmienia: „Rogi podstawy nie wystające poza konstrukcję regału”, r) w części 1 poz. 7 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 5 lub zastąpienie go parametrem „Ruszt na paszę (wskazany w poz. 9 parametrów bezwzględnie wymaganych) wykonany ze stali nierdzewnej wyższej klasy - minimum AISI316”, s) w części 1 poz. 7 - nadanie brzmienia parametrowi w poz. 6„kapsel płaski zapewniający szczelność bez konieczności stosowania dodatkowych uszczelek”, ewentualnie poprzez nadanie brzmienia: „Wokół noska kapsla do butelki (od zewnątrz) zlokalizowana uszczelka z tworzywa sztucznego, w celu podwyższenia poziomu szczelności klatki, z uszczelką umiejscowioną w wyżłobieniu noska, co zapobiega jej zsuwaniu się, lub kapsel płaski zapewniający szczelność bez zastosowania dodatkowej uszczelki”, t) w części 1 poz. 7 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 9, u) w części 1 poz. 8 - o usunięcie parametru punktowanego z poz. 1 lub nadanie mu brzmienia: „Rogi podstawy nie wystające poza konstrukcję regału”, aa) w części 1 poz. 10 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 1, bb) w części 1 poz. 12, 13, 14 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 2, cc) w części 8 poz. 1 i 2 - ustalenie dla parametru punktowanego w poz. 3 zasady równoważności o brzmieniu: „Zamawiający uzna za równoważny płaszcz pełny”, dd) w części 8 poz. 1 i 2 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 5, ee) w części 8 poz. 1 i 2 - usunięcie parametru punktowanego w poz. 8. 3. Wyłączenia do odrębnej części lub postępowania poz. 11 z części 1. Zamawiający na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2022 r. złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, wnosząc o jego oddalenie. Zamawiający na posiedzeniu wycofał wniosek o odrzucenie odwołania zawarty w ww. piśmie. Na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2022 r. pisma procesowe złożyli także Przystępujący Anima oraz Przystępujący MMM. W dniu 27 czerwca 2022 r., wykonując zobowiązanie nałożone przez Izbę, Odwołujący złożył dalsze pismo procesowe. Pismo w sprawie złożył również Przystępujący Sterimed. W dniu 1 lipca 2022 r., wykonując zobowiązanie nałożone przez Izbę, repliki na ww. stanowiska procesowe złożyli Zamawiający i Przystępujący Anima. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestników postępowania, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego przez wykonawcę Sterimed Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Mińsku Mazowieckim. Izba stwierdziła skuteczność przystąpień zgłoszonych do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego przez wykonawcę Anima Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Warszawie oraz przez wykonawcę MMM Muenchener Medizin Mechanik Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie. Izba stwierdziła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania w całości na podstawie art. 528 ustawy Pzp. Izba uznała, iż Odwołujący, który jest zainteresowany złożeniem oferty w postępowaniu, posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez Zamawiającego, w szczególności SWZ wraz z załącznikami i dokonane przez Zamawiającego modyfikacje treści dokumentów zamówienia. Izba ponadto dopuściła i przeprowadziła dowody z dokumentów złożonych przez Strony i Uczestników, tj.: I. złożonych przez Odwołującego na posiedzeniu i załączonych do pisma z dnia 28 czerwca 2022 r.: 1. wyciąg z dokumentów postępowania prowadzonego przez Instytut Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego Polskiej Akademii Nauk, 2. wyciąg z dokumentów dot. zapytania ofertowego nr 07102020A opublikowanego w bazie konkurencyjności przez Ryvu Therapeutics SA, 3. wyciąg z dokumentów dot. zapytania ofertowego nr 07102020C opublikowanego w bazie konkurencyjności przez Zamawiającego Ryvu Therapeutics SA, 4. wyciąg z dokumentów postępowania prowadzonego przez Instytut Zoologii i Badań Biomedycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, 5. katalog firmy Lab Products wraz z tłumaczeniem fragmentów - wyłącznie w zakresie objętym tłumaczeniem, 6. katalog firmy Zoonlab wraz z tłumaczeniem, 7. karta produktu Mysz Innorack IVC 3.5 firmy Innovive wraz z tłumaczeniem, 8. wydruki z materiałów produktowych Tecniplast i Allentown obrazujące wygląd regałów, 9. wyciąg z katalogu firmy Tecniplast dot. parametrów klatek szczurzych o powierzchni podłogi minimum 1800 cm2 wraz z częściowym tłumaczeniem - wyłącznie w zakresie objętym tłumaczeniem, 10. wyciąg z katalogu firmy Tecniplast dot. parametrów mobilnej jednostki pooperacyjnej oraz jednostki transportowej wraz z częściowym tłumaczeniem - wyłącznie w zakresie objętym tłumaczeniem, 11. katalog produktów firmy Atlantis wraz z tłumaczeniem, 12. katalog produktów firmy CISA wraz z tłumaczeniem, 13. katalog produktów firmy Getinge. II. Złożonych przez Odwołującego na rozprawie: 1. Karta produktu - wózka FlexAir firmy Alternative Design wraz z tłumaczeniem, 2. Karta produktu - Gentle-Air Principal I.24 Mouse Cage wraz z częściowym tłumaczeniem - wyłącznie w zakresie objętym tłumaczeniem, 3. Wydruk informacji dotyczących rozwiązań firmy Juvo Solutions oraz jej dystrybutorów wraz z częściowym tłumaczeniem - wyłącznie w zakresie objętym tłumaczeniem, 4. katalog produktów firmy Animal Care wraz z tłumaczeniem, 5. oświadczenie firmy Uno z 27 czerwca 2022 r. wraz z tłumaczeniem, 6. artykuł „Powietrze na poziome klatki kontra powietrze przez pokrywę” P. Hardy, Allentown Inc. wraz z tłumaczeniem 7. artykuł „Uwagi laboratoryjnego weterynarza zwierząt nt. nowoczesnych klatek dla gryzoni” wraz z tłumaczeniem, 8. oświadczenie Uniwersytetu Genewskiego wraz z tłumaczeniem, 9. oświadczenie Uniwersytet uim. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 10. wydruk korespondencji mailowej z przedstawiciel Allentown Inc. 11. wyciąg z PFU dotyczącego budowy „Centrum Badań Środowiska i Innowacyjnych Technologii Żywności dla Jakości Życia” (zał. nr 1 do SIWZ w postępowaniu I/Centrum/2020/RB), 12. wyciąg z rekomendacji AK-KAB wraz z tłumaczeniem; III. złożonych przez Zamawiającego na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2022 r.: 1. katalog produktu NexGen Szczur 900 Allentown wraz z tłumaczeniem, 2. katalog produktu NexGen Mysz 500 Allentown wraz z tłumaczeniem, 3. katalog Anima Lab - wyposażenie do konwencjonalnej zwierzętarni: klatki, pokrywy, regały, butelki, kapsle, 4. katalog produktów Klatki dla myszy - dna klatki Alternative Design wraz z tłumaczeniem, 5. wydruk informacji ze strony NexGen IVC 500 dla myszy Anima Lab i artykuł dot. wpływu różnych systemów IVC na zachowania związane z lękiem i dobrostan u myszy wraz z tłumaczeniem, 6. broszura informacyjna dotycząca systemu IVC Orchid Scientific wraz z tłumaczeniem, 7. katalog produktów Maxiseal Arrowmight wraz z tłumaczeniem, 8. dowód pominięty - brak tłumaczenia, 9. karta produktu AKSANDCAmiS Zoonlab wraz z tłumaczeniem, 10. katalog produktów EcoFlo Allentown wraz z tłumaczeniem, 11. karta produktu Wentylowana jednostka do odzyskiwania zwierząt (ARU) Allentown wraz z tłumaczeniem, 12. karta produktu BCU-2 Mysz Allentown wraz z tłumaczeniem, 13. katalog produktów Altenrative Design - jednostki PI wraz z tłumaczeniem, 14. broszura informacyjna Altenrative Design dotycząca podgrzewanej strefy Solace IVC wraz z tłumaczeniem, 15. katalog produktów Anima Lab Sprzęt i rozwiązania do mycia i odkażania wraz z tłumaczeniem, 16. katalog produktów Anima Lab Seria Steelco VS L Masowe laboratoryjne sterylizatory parowe wraz z tłumaczeniem; IV. złożonych przez Przystępującego Anima wraz z pismem procesowym z dnia 22 czerwca 2022 r.: 1. wydruki dotyczące nieaktualności normy PN-EN 1822-1:2009, 2. raporty dotyczące skuteczności filtracji wirusów wraz z tłumaczeniem, 3. oferta Animalab - formularz asortymentowy wraz z informacją z otwarcia ofert w postępowaniu prowadzonym przez Sieć Badawczą Łukasiewicz - PORT (nr ref. PO.271.21.2020), 4. certyfikat filtra mikrobiologicznego Allentown wraz z tłumaczeniem (dot. pkt 1a, 4a, 9), 5. wydruk ze strony internetowej - pokrywy klatek IVC wraz z tłumaczeniem (dot. pkt 2a, 5a, 10a), 6. oferta Animalab złożona w postępowaniu prowadzonym przez Uniwersytet w Białymstoku (nr ref. Dzp-391/65/D/2018) wraz z załącznikami, 7. oferta Animalab złożona w postępowaniu prowadzonym przez Instytut Biologii Doświadczalnej PAN (nr ref. AZP-261-42/2021), 8. broszura Alternative Design dotycząca wlotów powietrza wraz z tłumaczeniem, 9. katalog produktów IVC ATNT wraz z tłumaczeniem, 10. karta produktu - klatka IVC 580 Arrowmight wraz z tłumaczeniem, 11. broszura Stelaże i klatki IVC Zoonlab, 12. oferta Animalab złożona w postępowaniu prowadzonym przez Państwowy Instytut Weterynaryjny (nr ref. DZ-23/19/22 wraz z informacją z otwarcia ofert, 13. oferta Animalab złożona w postępowaniu prowadzonym przez Warszawski Uniwersytet Medyczny wraz z informacją z otwarcia ofert (nr ref. AEZ/S-040/2022), 14. wyciąg z raportu z badań dla certyfikatu TUV Tecniplast wraz z tłumaczeniem, 15. artykuł naukowy dot. wpływu różnych systemów IVC na zachowania związane z lękiem i dobrostanem dwóch szczepów myszy laboratoryjnych wraz z tłumaczeniem, 16. lista publikacji naukowych dostępnych na stronie Odwołującego, 17. karta produktu - wózek opatrunkowy Juvo Care wraz z tłumaczeniem, 18. karta produktu - pionowa klatka na mysz MACS Ultra-Air Alternative Design wraz z tłumaczeniem, 19. karta produktu - Regały Maxiseal Arrowmight wraz z tłumaczeniem, 20. wydruki ze stron internetowych AnimalCare i Allentown dot. przegród perforowanych wraz z tłumaczeniem, 21. karta produktu - NexGen Mouse 500, 22. wyciąg z protokołu oceny wydajności systemów IVC Tecniplast wraz z tłumaczeniem, 23. karta produktu MACS Air Tower Alternative Design wraz z tłumaczeniem, 24. katalog produktów BioZoneGlobal z częściowym tłumaczeniem - - wyłącznie w zakresie objętym tłumaczeniem, 25. katalog produktów Citizen z częściowym tłumaczeniem - - wyłącznie w zakresie objętym tłumaczeniem, 26. wydruk ze strony klaromed.pl, 27. wydruk ze strony dot. wentylowanego systemu rekonwalescencyjnego dla zwierząt, 28. wydruk ze strony AlternativeDesign dot. jednostki pooperacyjnej wraz z tłumaczeniem, 29. wydruk ze strony dot. zmywarki do klatek i regałów AC7500, 30. certyfikat AK-KAB dla zmywarek Steelco wraz z tłumaczeniem, 31. wydruk ze strony dot. jednostki transportowej do klatek BSL3, 32. oświadczenie producenta zmywarki Atlantis wraz z tłumaczeniem, 33. broszura dot. zmywarek i autoklawów Steelco, 34. wyciąg z protokołu AK-KAB wraz z tłumaczeniem (dot. pkt 16 i 17), 35. zdjęcia poglądowe regałów prezentacyjnych dla zmywarek regałowych; V. złożonych przez Przystępującego Anima z pismem procesowym z dnia 1 lipca 2022 r.: 36. wydruk dotyczący szczegółów postępowania prowadzonego przez Instytut Biologii Doświadczalnej PAN, 37. wyciąg z SWZ postępowania prowadzonego przez Instytut Biologii Doświadczalnej PAN (nr ref. AZP-261-42/2021), 38. wydruk ze strony internetowej Odwołującego - Klatki IVC, Regały Indywidualnie Wentylowane, 39. wydruk ze strony - test skuteczności filtracji bakteryjno-wirusowej, 40. wizualizacje jednostek transportowych i pooperacyjnych Allentown, 41. wydruk ze strony wraz z tłumaczeniem, 42. wydruk ze strony wraz z tłumaczeniem (dotyczy dystrybucji innych producentów na terenie Europy), 43. wydruk ze strony producenta ATNT Laboratories wraz z tłumaczeniem (dotyczy dystrybucji innych producentów na terenie Europy), 44. formularz „Parametry” załączony do oferty Odwołującego w postępowaniu prowadzonym przez Instytut Biologii Doświadczalnej PAN (nr ref. AZP-261-42/2021), 45. formularz RFQ Tecniplast wraz z tłumaczeniem (dotyczy kastomizacji rozwiązań przez producentów); VI. złożonego przez Przystępującego MMM wyciągu ze spisu treści normy PN-EN 285 Izba nie dopuściła dowodu ze złożonych przez Odwołującego dokumentów w postaci: karty produktu - szafki IVC580 firmy Arrowmight, karty produktu - szafki Alternative Design MACS Ultra-Air, katalogu produktów firmy Orchid Scientific oraz katalogu produktów firmy Citizen Industries z uwagi na fakt, że dokumenty te zostały złożone w języku angielskim, bez tłumaczenia. Zgodnie z art. 506 ust. 1 ustawy Pzp postępowanie odwoławcze jest prowadzone w języku polskim. W myśl ust. 2 tego przepisu wszystkie dokumenty przedstawia się w języku polskim, a jeżeli zostały sporządzone w języku obcym, strona oraz uczestnik postępowania odwoławczego, który się na nie powołuje, przedstawia ich tłumaczenie na język polski. W uzasadnionych przypadkach Izba może żądać przedstawienia tłumaczenia dokumentu na język polski poświadczonego przez tłumacza przysięgłego. Odwołujący nie dopełnił powyższego obowiązku i składając w postępowaniu odwoławczym dokumenty sporządzone w języku obcym nie złożył ich tłumaczenia. Ponadto w odniesieniu do szeregu dokumentów Odwołujący załączył jedynie tłumaczenie fragmentaryczne, wobec czego treść zawarta w tych dokumentach mogła zostać wzięta pod uwagę przez Izbę wyłącznie w zakresie objętym tłumaczeniem, co zaznaczono powyżej w odniesieniu do każdego takiego dowodu. Z analogicznych względów Izba nie dopuściła dowodu ze złożonej przez Zamawiającego karty produktu firmy Bioevopeak oraz ze złożonej przez Przystępującego MMM karty katalogowej Steelco VS L range Bulk Laboratory Steam Sterilizers, które to dokumenty zostały złożona w języku obcym bez tłumaczenia. Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, iż odwołanie, w zakresie w jakim postępowanie odwoławcze nie podlegało umorzeniu, nie zasługuje na uwzględnienie. Odwołujący zarzucił naruszenie przez Zamawiającego następujących przepisów: - art. 99 ust. 1 ustawy Pzp - który stanowi, że przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty; - art. 16 pkt 1 ustawy Pzp - zgodnie z którym zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców; - art. 105 ust. 1 i 2 ustawy Pzp - zgodnie z którym w celu potwierdzenia zgodności oferowanych robót budowlanych, dostaw lub usług z wymaganiami, cechami lub kryteriami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia lub kryteriami oceny ofert, lub wymaganiami związanymi z realizacją zamówienia zamawiający może żądać od wykonawców złożenia certyfikatu wydanego przez jednostkę oceniającą zgodność lub sprawozdania z badań przeprowadzonych przez tę jednostkę. 2. Przez jednostkę oceniającą zgodność rozumie się jednostkę wykonującą działania z zakresu oceny zgodności, w tym kalibrację, testy, certyfikację i kontrolę, akredytowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającym wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającym rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30). - art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp - zgodnie z którym Zamawiający udziela zamówienia w sposób zapewniający uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów; - art. 106 ust. 3 - zgodnie z którym żądanie przedmiotowych środków dowodowych nie może ograniczać uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Zamawiający akceptuje równoważne przedmiotowe środki dowodowe, jeśli potwierdzają, że oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane spełniają określone przez zamawiającego wymagania, cechy lub kryteria. - art. 99 ust. 6 ustawy Pzp - zgodnie z którym jeżeli przedmiot zamówienia został opisany w sposób, o którym mowa w ust. 5, zamawiający wskazuje w opisie przedmiotu zamówienia kryteria stosowane w celu oceny równoważności. Rozpoznając przedmiotowe odwołanie należy dodatkowo wskazać na art. 99 ust. 4 ustawy Pzp, w myśl którego przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów. Ponadto zgodnie z art. 99 ust. 5 ustawy Pzp przedmiot zamówienia można opisać przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli zamawiający nie może opisać przedmiotu zamówienia w wystarczająco precyzyjny i zrozumiały sposób, a wskazaniu takiemu towarzyszą wyrazy „lub równoważny.” W ramach uwag natury ogólnej Izba wskazuje, iż sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia jest jedną z najważniejszych czynności związanych z przygotowaniem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Czynność ta stanowi obowiązek Zamawiającego, ale jednocześnie jego uprawnienie, bowiem odzwierciedla rzeczywiste potrzeby Zamawiającego w danym postępowaniu. To Zamawiający ma prawo, wyznaczając cel, jaki zamierza zrealizować, tak określić przedmiot zamówienia, aby opisać go adekwatnie do wyznaczonego celu, zachowując jednocześnie obiektywizm i precyzję w formułowaniu swoich potrzeb. Zamawiający zobowiązany jest ponadto respektować art. 99 ust. 4 ustawy Pzp, który zakazuje dokonywania opisu przedmiotu zamówienia w sposób który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, przy czym podkreślenia wymaga, że powyższa norma nie może być równoważona z obowiązkiem wyeliminowania z opisu przedmiotu zamówienia uzasadnionych wymagań, które dla wykonawcy mogą stanowić źródło ewentualnych niedogodności. Izba podziela pogląd wielokrotnie prezentowany w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej, iż nie narusza przepisów ustawy Pzp sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia, który uwzględnia potrzeby zamawiającego, nawet jeżeli utrudnia lub uniemożliwia niektórym podmiotom dostęp do zamówienia. Obowiązek zachowania zasady uczciwej konkurencji nie oznacza, iż zamawiający nie może opisać przedmiotu zamówienia w sposób odzwierciedlający jego potrzeby. Zamawiający nie ma także obowiązku zapewnienia możliwości realizacji przedmiotu zamówienia wszystkim podmiotom działającym na ryku w danej branży (por. m.in. wyrok z dnia 12 lipca 2021 r., sygn. akt KIO 1260/21). Jak wskazano w wyroku z dnia 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt KIO 1951/21, podstawowym celem zamówień publicznych jest zaspokajanie uzasadnionych potrzeb zamawiającego, a w znaczącej części postępowań również pośrednio zaspokajanie potrzeb szerszej zbiorowości. Wskazany cel zamówień publicznych nie jest więc spełniony wtedy, gdy zamawiający dopuszcza złożenie oferty z każdym produktem rodzajowo podobnym do opisanego przez siebie w SWZ, aby umożliwić udział w postępowaniu wszystkim wykonawcom działającym w danym obszarze rynku. Jeśli nieuchronne ograniczenie konkurencji wynikające z precyzyjnego opisu swoich wymagań przez zamawiającego będzie uzasadnione zasady udzielania zamówień publicznych nie doznają uszczerbku. Podobnie wskazano m.in. w wyroku z dnia 14 września 2021 r, sygn. akt KIO 2170/21, gdzie Izba stwierdziła, iż zamawiający, jako podmiot dokonujący zakupów, jest uprawniony do określenia swoich oczekiwań dotyczących przedmiotu zamówienia, jego cech i funkcjonalności. Określenie takich wymagań ze swej natury stanowi pewne ograniczenie kręgu wykonawców, którzy mogą złożyć ofertę, co samo w sobie nie może być utożsamiane z naruszeniem ustawy. Swoboda zamawiającego w określaniu cech produktów, które chce zakupić, jest ograniczona koniecznością zachowania w postępowaniu uczciwej konkurencji. Z jednej strony określenie wymagań dotyczących przedmiotu zamówienia należy do zamawiającego, który jest przyszłym nabywcą określonych towarów czy usług, a konieczności zachowania uczciwej konkurencji nie można utożsamiać z nakazem umożliwienia złożenia oferty przez jak najszerszy krąg wykonawców, w oderwaniu od potrzeb Zamawiającego. Oczywistym jest bowiem, że to Zamawiający wie, jakich produktów potrzebuje, jakie ich cechy są dla niego niezbędne, a jakie pożądane. Wykonawca nie ma zatem prawa domagać się od Zamawiającego dopuszczenia produktów, które sam może zaoferować, jeżeli produkty te - nawet jeśli są nowoczesne i wyposażone w innowacyjne rozwiązania - nie posiadają takich funkcjonalności, na których Zamawiającemu z usprawiedliwionych powodów zależy. Na potrzeby rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy wskazać także należy, że odwołania dotyczące postanowień SWZ, tak jak dotyczące każdej innej czynności lub zaniechania zamawiającego, służą ochronie wykonawców przed działaniami niezgodnymi z przepisami prawa, a Izba może uwzględnić odwołanie wyłącznie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie przez Zamawiającego przepisów ustawy mające wpływ lub mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania (art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp). Rolą środków ochrony prawnej nie jest ułatwianie wykonawcom procesu ofertowania i dostosowanie wymagań Zamawiającego bezpośrednio do produktów dystrybuowanych przez wykonawców. Odwołanie służy konwalidacji sprzecznych z prawem czynności zamawiającego, które stają na drodze wykonawcom podczas ubiegania się o zamówienie publiczne. Ponadto w przypadku odwołań na treść SWZ należy jeszcze zwrócić uwagę na dwie istotne kwestie. Po pierwsze na wagę, jaką dla wyniku postępowania ma sposób skonstruowania podstaw faktycznych stawianych zarzutów. Treść zarzutu to przede wszystkim okoliczności faktyczne zawarte w uzasadnieniu odwołania. Podstawa faktyczna zarzutu powinna odnosić się do wykazania konkretnych przyczyn, które zdaniem Odwołującego świadczyć mają o tym, że doszło do naruszenia przepisów ustawy Pzp Odwołujący powinien więc przestawić argumentację, dlaczego dane wymaganie narusza przywołane w odwołaniu przepisy ustawy Pzp. Nie jest zatem wystarczające zwrócenie uwagi na istnienie określonego problemu, lecz niezbędne jest przedstawienie argumentacji, dlaczego dane okoliczności świadczyć mają o naruszenia przepisów prawa. Granice rozpoznania sprawy przez Izbę są ściśle określone przez zarzuty odwołania, na co wskazuje art. 555 ustawy Pzp, zgodnie z którym Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Konsekwencją powyższego jest fakt, iż rozszerzanie podstaw faktycznych zarzutów po upływie terminu na wniesienie odwołania, na późniejszym etapie postępowania odwoławczego jest działaniem spóźnionym, a tak podniesiona argumentacja nie może stanowić dla Izby podstawy rozstrzygnięcia. Drugą kwestią jest odpowiednie sformułowanie i uzasadnienie żądań odwołania. Przede wszystkim postulowane do wprowadzenia zmiany powinny korelować z argumentacją wskazywaną na poparcie określonego zarzutu. Precyzyjnie postawione przez Odwołującego zarzuty odwołania oraz skorelowane z nim odpowiednio żądania wykonawcy wyznaczają bowiem granice postępowania odwoławczego prowadzonego przez Izbę. Wykonawca, który kwestionuje w ramach środków ochrony prawnej treść postanowień SWZ winien w sposób jednoznaczny i staranny określić żądania oraz wyjaśnić, dlaczego postulowana zmiana SWZ prowadzić będzie do konwalidacji czynności, której wadliwość została w odwołaniu zakwestionowana. W szczególności w sytuacji, gdy wykonawca domaga się dopuszczenia przez Zamawiającego zaoferowania określonych rozwiązań, które uważa za równoważne do wymaganych, to powinien być w stanie wykazać w postępowaniu odwoławczym tę równoważność. W przypadku zaś gdy wykonawca domaga się zastąpienia istniejącego rozwiązania innym rozwiązaniem, to powinien być w stanie wykazać, że jest to rozwiązanie lepsze czy bardziej uzasadnione z perspektywy obiektywnych potrzeb instytucji zamawiającej. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy Izba stwierdziła, że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Odwołujący stawiając zarzut naruszenia art. 99 ust. 1 ustawy Pzp odnoszący się do precyzyjności i kompleksowości opisu przedmiotu zamówienia, jednocześnie w tych zarzutach, co do których postępowanie odwoławcze nie podlegało umorzeniu, nie podnosił, aby kwestionowane wymagania były niejednoznaczne, niewyczerpujące, czy też, że nie zostały sformułowane za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń lub nie uwzględniały wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty. Wobec braku jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego w tym zakresie nie sposób stwierdzić, aby sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia naruszało art. 99 ust. 1 ustawy Pzp. Zaskarżone wymagania nie budziły po stronie Odwołującego wątpliwości interpretacyjnych, było przez niego zrozumiałe, Odwołujący nie wskazywał na odmienny stan rzeczy. W ocenie Izby Odwołujący nie wykazał także, aby sposób ukształtowania parametrów przez Zamawiającego mógł wpływać w sposób nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego na utrudnianie konkurencji, co przesądza o bezzasadności zarzutu naruszenia art. 99 ust. 4 ustawy Pzp (aczkolwiek Odwołujący nie wskazał wprost w petitum odwołania na naruszenie tego przepisu, jednakże można było to wyinterpretować z uzasadnienia odwołania). Sam fakt, że wprowadzenie postulowanych przez Odwołującego zmian w SWZ, umożliwiałoby czy też ułatwiało Odwołującemu złożenie oferty w przedmiotowym postępowaniu, nie jest wystarczający do stwierdzenia, że Zamawiający naruszył przepisy ustawy Pzp, a przedmiot zamówienia został opisany w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Niezależnie od tego, że art. 99 ust. 4 ustawy Pzp wskazuje na możliwość utrudniania konkurencji, a nie utrudnienie konkurencji (a zatem na prawdopodobieństwo wystąpienia naruszenia konkurencji, a nie konieczność wystąpienia tego naruszenia), to zgodnie z art. 534 ust. 1 ustawy Pzp obowiązkiem Odwołującego jest wykazanie okoliczności wskazanych w przepisie, którego naruszenie zarzucane jest Zamawiającemu. Jakkolwiek Zamawiający powinien być w stanie uzasadnić swoją decyzję o ustanowieniu określonych wymagań w stosunku do oferowanego rozwiązania, to jednak podkreślić trzeba, że to na wykonawcy wnoszącym odwołanie spoczywa ciężar wykazania tej potencjalnej możliwości wystąpienia utrudniania konkurencji, To Odwołujący podnoszone zarzuty oparł na twierdzeniu, że kwestionowane parametry preferują produkty konkretnego producenta lub w sposób nieuzasadniony potrzebami Zamawiającego ograniczają konkurencję, powinien być zatem w stanie wykazać, iż prawdopodobieństwo utrudnienia konkurencji jest realne. W tym miejscu wskazać należy, iż jakkolwiek dowodzenie faktów negatywnych (w tym wypadku okoliczności, że jedynymi rozwiązaniami dostępnymi na rynku spełniającymi wymagania Zamawiającego są produkty Tecniplast i Atlantis - części 1 oraz sterylizator BMT - część 8) może nieść za sobą pewne trudności, to jednak jest możliwe. W tym kontekście warto przytoczyć rozważania Sądu Apelacyjnego w Gdańsku przedstawione w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa 857/15, które choć dotyczyły instytucji funkcjonujących na gruncie postępowania cywilnego, to mogą znaleźć odpowiednie odniesienie do postępowania odwoławczego przed Izbą z uwagi na zbliżone uregulowanie kwestii rozkładu ciężaru dowodu. W uzasadnieniu tym Sąd wskazał, iż „z przepisu art. 6 k.c. wynika ogólna reguła, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W procesie cywilnym strony mają obowiązek twierdzenia i dowodzenia wszystkich okoliczności (faktów), które mogą być przedmiotem dowodu. Podkreślenia wymaga również, iż tak zwane fakty negatywne mogą być dowodzone za pomocą dowodów przeciwnych, których istnienie wyłącza twierdzoną okoliczność negatywną. W związku z tym w doktrynie przyjmuje się następujące reguły odnoszące się do rozkładu ciężaru dowodu: a) faktów, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie (tworzących prawo podmiotowe) powinien w zasadzie dowieść powód; dowodzi on również fakty uzasadniające jego odpowiedź na zarzuty pozwanego; pozwany dowodzi fakty uzasadniające jego zarzuty przeciwko roszczeniu powoda; b) faktów tamujących oraz niweczących powinien dowieść przeciwnik tej strony, która występuje z roszczeniem, czyli z zasady - pozwany. Treść artykułu 6 k.c. określa zatem reguły dowodzenia, tj. przedmiot dowodu oraz osobę, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, przy czym Sąd nie ma obowiązku dążenia do wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy oraz nie jest zobowiązany do zarządzania dochodzenia w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa zatem na stronach, a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne.” Ponadto słusznie zwrócił uwagę Przystępujący Anima, że Odwołujący kwestionując kryteria oceny ofert nie skonkretyzował żadnego przepisu ustawy, który mógłby zostać naruszony. Izba stwierdziła, że Odwołujący niejako „wrzucił do jednego worka” zarzuty dotyczące parametrów bezwzględnych i parametrów fakultatywnych, punktowanych w kryterium „Parametry fakultatywne sprzętu”, twierdząc, że sposób ich ukształtowania uniemożliwia mu złożenie oferty lub uzyskanie zamówienia. Izba zgodziła się z Przystępującym Anima, że Odwołujący wyrażał swoje oczekiwania co do tego jak Zamawiający powinien ukształtować kryteria oceny ofert tak, aby zoptymalizować sytuację Odwołującego, trudno jednak na gruncie odwołania wyartykułować konkretne naruszenia przepisów ustawy Pzp przez Zamawiającego. Odwołujący nie wskazywał, że Zamawiający premiuje rozwiązanie, które nie jest związane z przedmiotem zamówienia czy też nie odnosi się do jakości przedmiotu zamówienia. Tego rodzaju argumentacji w odwołaniu brak. Jednocześnie Izba stwierdziła, że Zamawiający przedstawił przekonujące uzasadnienie dla zastosowania parametrów fakultatywnych, a także wykazał, że nie preferuje rozwiązania jednego producenta. Zamawiający nie ograniczył się do lakonicznych twierdzeń, lecz szczegółowo wyjaśnił czym się kierował przy doborze określonych parametrów fakultatywnych. W ocenie Izby Zamawiający wykazał znaczenie przyjętych parametrów punktowanych dla jakości przedmiotu zamówienia i potrzeb Zamawiającego, jak i wykazał istniejące po jego stronie uzasadnione potrzeby w zakresie ustalonych parametrów bezwzględnych wyposażenia dostarczanego w ramach części 1 i 8 zamówienia. Odwołujący skupił zaś swoją argumentację na wykazaniu, że opisane parametry spełniają produkty jednego producenta, ale nie przedstawił argumentacji, która przeczyłaby potrzebom wskazanym przez Zamawiającego. W ocenie Izby Odwołujący zmarginalizował kwestię istnienia po stronie Zamawiającego potrzeb uzasadniających postawione wymagania wynikających z charakteru i specyfiki prowadzonej przez Zamawiającego działalności. Odwołujący zdawał się wręcz oczekiwać, że Zamawiający powinien zignorować własne potrzeby i dopuścić inne dostępne na rynku rozwiązania, a konkretnie rozwiązania, które oferuje Odwołujący. Zamawiający ma jednak prawo zamówić taki produkt, który najbardziej zaspokaja jego oczekiwania, o ile jest to uzasadnione. Sam fakt, iż Odwołujący nie ma w swojej ofercie produktów posiadających wymagane przez Zamawiającego cechy czy też, że być może dostosowanie produktów do wymagań Zamawiającego przez Odwołującego byłoby trudniejsze lub zwiększałoby bardziej koszty produktu niż w przypadku jego konkurenta, nie świadczy jeszcze o tym, że mamy do czynienia z naruszeniem przepisów ustawy Pzp przez Zamawiającego. Izba stwierdziła również, iż argumentacja wskazana w odwołaniu w dużej mierze była ogólna, miała charakter hasłowy i dopiero na etapie postępowania odwoławczego ulegała rozszerzeniu o okoliczności w odwołaniu nie wskazane (np. o okoliczność, że nie jest możliwe uzyskanie certyfikacji dla normy PN-EN 285 w określonym zakresie). Takie działanie nie jest uprawnione, Izba orzekając jest bowiem związana podstawami faktycznymi zarzutów odwołania. Ponadto zdaniem składu orzekającego argumentacja Odwołującego została skutecznie odparta przez Zamawiającego i Przystępujących po stronie Zamawiającego wykonawców Anima i MMM oraz poparta przez ww. podmioty dowodami. Na gruncie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie sposób uznać, że Odwołujący faktycznie nie jest w stanie złożyć w postępowaniu oferty, tym bardziej, że w przypadku części 1 większość zaskarżonych parametrów stanowiła parametry fakultatywne, punktowane dodatkowo. Twierdzenia Odwołującego w tym zakresie pozostały w dużej mierze gołosłowne, podczas gdy Zamawiający i Przystępujący poddali w wątpliwość stanowisko Odwołującego przedstawiając m.in. oferty Odwołującego z innych postępowań, składane przez niego dokumenty czy informacje na temat produktów, jakie wedle dostępnych informacji oferuje Odwołujący. Nawet jednak gdyby Odwołujący faktycznie nie był w stanie złożyć oferty w postępowaniu, to nie oznacza to automatycznie, że Zamawiający naruszył przepisy ustawy Pzp - jak już bowiem wskazano powyżej, Zamawiający nie ma obowiązku takiego ukształtowania wymagań, aby w postępowaniu mogły złożyć oferty wszystkie funkcjonujące na danym rynku podmioty. Podobnie na gruncie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie jest możliwe przesądzenie, że ofertę na każdą część zamówienia może złożyć tylko jeden podmiot i brak jest innych produktów spełniających wymagania Zamawiającego. Zamawiający i przystępujący po jego stronie wykonawcy złożyli szereg dowodów wskazujących na spełnianie określonych parametrów przez produkty innych producentów i na możliwość zakupu produktów europejskich producentów mających swoich przedstawicieli na terenie Polski. Argumentacja Odwołującego, że określony produkt nie spełnia niektórych parametrów stanowiła jedynie niewykazane hipotezy, przykładowo Odwołujący w odniesieniu do firmy Zoonlab wskazał na brak możliwości wykonania tabliczki na karty opisowe z tworzywa sztucznego, czemu przeczy dowód nr 11 złożony przez Przystępującego Anima. Ponadto część złożonych przez Odwołującego dowodów nie zawierała tłumaczenia na język polski. Nie można też wykluczyć możliwości kastomizacji produktu, który według danych katalogowych nie spełnia jakiegoś parametru. Jak wykazano w postępowaniu odwoławczym, kastomizacja oferowanych rozwiązań pod wymogi instytucji zamawiającej jest powszechnym zjawiskiem na przedmiotowym rynku. Tym bardziej możliwość wystąpienia do producenta o dostosowanie produktu do potrzeb instytucji zamawiającej, zdaje się być uzasadniona w przypadku tak dużego zamówienia, jak przedmiotowe. Izba zwróciła także uwagę na okoliczność, że Odwołujący domagając się wprowadzenia innych niż ustalone przez Zamawiającego parametrów lub dopuszczenia możliwości zaoferowania alternatywnie innych rozwiązań w ogóle nie wykazał, że proponowane przez niego rozwiązania są co najmniej równoważne tym, które zamówić chce Zamawiający. Izba uznała także, że część żądań odwołania zmierzała nie tyle do tego, żeby sanować naruszenia dokonane przez Zamawiającego, a do poprawienia sytuacji Odwołującego w postępowaniu. Dla przykładu należy wskazać, że takim żądaniem było żądanie zastąpienia w części 1 parametru dotyczącego stali, z której wykonano kapsel butelki, parametrem dotyczącym stali rusztu na paszę - czyli zmiana parametru, którego nie spełnia produkt Odwołującego na taki, który produkt ten spełnia. Podobnie rzecz się ma jeśli chodzi o żądanie zmiany parametru dotyczącego zaokrąglonych rogów podstawy regału na wymóg, by rogi nie wystawały poza konstrukcję regału. Potwierdzeniem, że Odwołujący stawia zarzuty bazując na swojej sytuacji, a nie przez pryzmat naruszenia przepisów ustawy Pzp, był także zarzut dotyczący efektywności filtracji. Odwołujący nie wyjaśnił dlaczego nie może przedstawić wymaganego przez Zamawiającego oświadczenia producenta, nie wskazał też aby żądanie złożenia takiego przedmiotowego środka dowodowego było niezgodny z ustawą Pzp czy powodowało dla wykonawcy nadmierne, nieuzasadnione trudności, natomiast w oparciu o złożoną przez niego pisemną replikę można wywieść wniosek, iż argumentacja Odwołującego była motywowana jedynie tym, że dokumenty które składał uprzednio w innych postępowaniach były kwestionowane przez jego przeciwników. Nie temu służą jednak środki ochrony prawnej, aby uczynić treść SWZ korzystniejszą dla wykonawcy i poprawić sytuację wykonawcy w postępowaniu, lecz aby eliminować stwierdzone naruszenia przepisów jeszcze przed otwarciem ofert. Przechodząc do omówienia poszczególnych zarzutów odwołania Izba wskazuje, co następuje: Część 1 zamówienia - Klatki indywidualnie wentylowane dla myszy i szczurów wraz z regałami, jednostka wentylującą do regałów wraz z systemem do kontroli i monitoringu, jednostka pooperacyjną do klatek, jednostka transportową do klatek, zmywarka do klatek i regałów, kosze do mycia, autoklawowania i transportu butelek, regały prezentacyjne do zmywarki, wózki transportowe do koszy z butelkami, regały transportowe do klatek, urządzenie do odkapslowywania butelek oraz prowadnice do basenu Zarzut 1a, 4a, 9 Izba ustaliła, iż Zamawiający w części 1 poz. 1 parametry bezwzględnie obowiązujące - poz. 12 (zarzut 1a), w części 1 poz. 3 parametry bezwzględnie obowiązujące - poz. 13 (zarzut 4a) oraz w części 1 poz. 7 parametry bezwzględnie obowiązujące - poz. 12 (zarzut 9) zawarł następujące wymaganie: „Filtr lub filtry mikrobiologiczne umieszczone w pokrywie klatki, autoklawowalne i spełniające następujące warunki: efektywność filtracji wirusów > 99.97% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.99%. Do oferty należy dołączyć dokument wystawiony przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów potwierdzający efektywność filtracji.” W odwołaniu w zakresie ww. zarzutów podniesiono, iż producenci klatek dla zwierząt wskazują w swojej dokumentacji rodzaj zastosowanych filtrów. Produkty te (klatki) objęte są odpowiednimi certyfikatami lub deklaracjami. Oznacza to, że wszystkie wskazane parametry są zgodne z przyjętymi w odpowiednich normach. W 2010 r. wprowadzono nową klasyfikację filtrów według europejskiej normy EN1822: 2009, zgodnie z którą stosuje się oznaczenie klasy filtra - HEPA H14. Z tego oznaczenia wynika już jakie minimalne parametry spełnia dany filtr. Wskazane w opisie przedmiotu zamówienia wymaganie jest zbliżona właśnie do filtrów HEPA H14. W tym przypadku efektywność wynosi odpowiednio: efektywność filtracji wirusów > 99.975% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.995%. Tym samym samo zastosowanie filtra HEPA H14 potwierdza spełnianie wymaganych parametrów. Zdaniem Odwołującego żądanie przedstawienia dokumentu wystawionego przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów potwierdzającego efektywność filtracji jest żądaniem formalnym jedynie utrudniającym postępowanie. Samo wskazanie w dokumentacji urządzenia, że posiada ono filtr HEPA H14 potwierdza spełnianie oczekiwanych parametrów. Tym samym sposób opisania postawionego wymagania winien być traktowany jedynie jako określenie równoważności w przypadku zastosowania filtra bez określonej klasy lub filtra o klasie niższej (HEPA H13), który posiadałby efektywność wyższą niż normowa. Odwołujący wniósł o zmianę ww. wymagania i nadanie mu treści: „Filtr lub filtry mikrobiologiczne umieszczone w pokrywie klatki, autoklawowalne, o klasie HEPA H14 lub przy braku oznaczenia klasy spełniające co najmniej następujące warunki: efektywność filtracji wirusów > 99.97% oraz efektywność filtracji bakterii > 99.99%. W przypadku filtrów bez oznaczenia klasy do oferty należy dołączyć dokument wystawiony przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów potwierdzający efektywność filtracji”. Izba stwierdziła, iż ww. zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Izba zważyła, że Odwołujący nie kwestionował zasadności ustalonego przez Zamawiającego wymagania w zakresie posiadania przez filtry umieszczone w pokrywie klatki określonego poziomu efektywności filtracji wirusów i bakterii. Odwołujący nie wskazywał również, aby tego rodzaju wymóg został opisany niejednoznacznie, niewyczerpująco czy też, że w jakikolwiek sposób mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Argumentacja Odwołującego sprowadzała się do wskazania jedynie na pewną niedogodność, jaka może wiązać się dla wykonawców z pozyskaniem dokumentu wystawionego przez jednostkę notyfikowaną/certyfikowaną lub producenta filtrów, potwierdzającego efektywność filtracji, co nie świadczy jednak o naruszeniu przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp. Jak słusznie wskazał Zamawiający i Przystępujący Anima, tego rodzaju żądanie Zamawiającego znajduje oparcie w przepisach ustawy Pzp. Zamawiający jest uprawniony do zweryfikowania za pomocą dokumentu pochodzącego od podmiotu trzeciego (jednostki notyfikowanej/certyfikowanej lub producenta filtrów) spełnienia przez oferowany przez wykonawcę produkt bezwzględnego parametru dotyczącego efektywności filtracji. Izba stwierdziła ponadto, iż Odwołujący wskazując, że wymaganie postawione przez Zamawiającego jest żądaniem formalnym jedynie utrudniającym postępowanie, w ogóle powyższego nie wykazał. W szczególności Odwołujący nie dowiódł, że uzyskanie wymaganego przedmiotowego środka dowodowego, np. oświadczenia producenta filtrów, mogłoby rzeczywiście być problematyczne i z jakich powodów. Przeczy temu stanowisko Zamawiającego i Przystępującego Anima, w szczególności fakt, że Odwołujący na potrzeby innych postępowań o udzielenie zamówienia tego rodzaju dokumenty składał. Zamawiający wskazał tu na uzasadnienie wyroku z dnia 4 listopada 2020 r., sygn. akt KIO 2575/20, w którym powołano się na fakt spełnienia parametru efektywności filtracji przez Odwołującego w innym postepowaniu. Zamawiający złożył także kartę danych dla systemu klatkowego Allentown (dowód oznaczony przez Zamawiającego nr 12), potwierdzającą możliwość zastosowania w tym produkcie filtrów HEPA H14. Z kolei Przystępujący Anima złożył dowód potwierdzający, że Odwołujący zaoferował w innym postępowaniu filtr spełniający wymagania w zakresie efektywności filtracji oraz potwierdzający że Odwołujący dołączył wówczas do oferty certyfikat pochodzący od producenta (dowody oznaczone przez Przystępującego Anima nr 3 i 4). Stanowisko Odwołującego nie znajduje zatem uzasadnienia. Co więcej, jak wywieść można z pisma procesowego Odwołującego (replika na odpowiedź na odwołanie) faktycznym powodem, dla którego Odwołujący domagał się zmiany zaskarżonego wymagania zdaje się być to, że dokumenty, jakimi w przeszłości posługiwał się Odwołujący celem wykazania poziomu filtracji, były kwestionowane przez firmy konkurencyjne. Z analogicznych powodów Odwołujący uznał, że nie zwróci się do Zamawiającego na obecnym etapie z zapytaniem, czy podczas oceny uzna za prawidłowe złożone przez Odwołującego przedmiotowe środki dowodowe. Tymczasem środki ochrony prawnej wobec treści dokumentów zamówienia nie służą do polepszenia sytuacji danego wykonawcy w postępowaniu, lecz do doprowadzenia treści tych dokumentów do stanu zgodności z ustawą Pzp. Omawiane zarzuty odwołania służyły wyłącznie temu, aby uprościć Odwołującemu proces składania ofert, a nie stanowiły o naruszeniu przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp. W ocenie Izby Zamawiający był uprawniony do żądania złożenia przedmiotowych środków dowodowych potwierdzających wymaganą efektywność filtracji, niezależnie od tego czy wykonawca zamierzał stosować filtry HEPA H14 czy inne. Zarzut 2a, 5a, 10a Izba ustaliła, iż Zamawiający w części 1 poz. 1 parametry fakultatywne - poz. 1 (zarzut 2a), w części 1 poz. 3 parametry fakultatywne - poz. 1 (zarzut 5a), w części 1 poz. 7 parametry fakultatywne - poz. 1 (zarzut 10a) zawarł następujące wymaganie: „Klatka indywidualnie wentylowana niewymagająca zastosowania zatrzasków do uzyskania szczelnego zamknięcia pomiędzy podstawą a pokrywą klatki.” Odwołujący podniósł, iż Zamawiający za ten parametr przyznaje 5 punktów i zwielokrotnia go przez zastosowanie w kilku pozycjach asortymentowych. Ten sposób wykonania klatek zdaniem Odwołującego charakterystyczny jest dla produktów z linii produktowej Tecniplast GreenLine. Odwołujący zauważył, że Zamawiający nie ocenia funkcjonalności zamawianych klatek, a jedynie jeden ze sposobów wykonania. Sposób ten nie jest w żaden sposób korzystny, a stanowi jedynie rozwiązanie techniczne. Ponadto można mieć wątpliwości, czy zapewnia pewne i stabilne połączenie podstawy z pokrywą klatki w przypadku uszkodzenia zaczepu. Wątpliwości Odwołującego budzi też sposób opisu oceny w tym kryterium. Zamawiający ocenia brak zatrzasków w kontekście uzyskania szczelnego zamknięcia pomiędzy podstawą a pokrywą klatki. Odwołujący wskazał, że zastosowanie rozwiązania z zatrzaskami nie oznacza zapewnienia lub niezapewnienia szczelności. Rozwiązanie z zatrzaskami jest elementem konstrukcyjnym klatki i stanowi jedynie dodatkowe zabezpieczenie w przypadku przenoszenia klatki. Przyznanie punktów w kryterium jakościowym oceny ofert w tym przypadku stanowi przyznanie punktów konkretnemu produktowi, a nie faktyczną ocenę lepszej jakości, czy korzyści Zamawiającego. Odwołujący wniósł o usunięcie tego parametru z oceny punktowej w kryterium parametry fakultatywne sprzętu. Izba stwierdziła, iż ww. zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Analiza postawionego wymagania wskazuje, że zamiarem Zamawiającego było, aby szczelne zamknięcie pomiędzy podstawą a pokrywą klatki nie wymagało zastosowania zatrzasków. Nie oznacza to, że oferowane klatki nie mogą w ogóle posiadać zatrzasków. A zatem nawet gdy klatka posiada zatrzaski, to Zamawiający wymaga, aby szczelne zamknięcie pomiędzy podstawą a pokrywą klatki było możliwe bez ich wykorzystania. W tym stanie rzeczy nie jest zasadny zarzut oparty na twierdzeniu, że zatrzaski są jedynie elementem konstrukcyjnym klatki i stanowią jedynie dodatkowe zabezpieczenie w przypadku przenoszenia klatki, skoro Zamawiający nie zabronił, aby klatki posiadały tego rodzaju dodatkowy element, jeśli szczelność jest uzyskiwana innymi środkami. Sam Odwołujący twierdził, że kwestia zastosowania rozwiązania z zatrzaskami nie ma wpływu na szczelność, z czego wywieść należy, że szczelność tę zapewnia w inny sposób. W ocenie Izby w świetle literalnego brzmienia skarżonych parametrów fakultatywnych kluczowe jest umożliwienie zapewnienia szczelności bez stosowania zatrzasków. Jeśli Odwołujący szczelność tę uzyskuje bez stosowania zatrzasków, a zatrzaski mają jedynie - jak twierdzi - pomocnicze znaczenie, to może uzyskać w tym kryterium punkty. Potwierdza to stanowisko Zamawiającego przedstawione w odpowiedzi na odwołanie, gdzie wskazano, iż „Zamawiający wymaga jedynie, aby szczelne zamknięcie było możliwe do uzyskania bez zatrzasków, a nie, aby klatka zatrzasków nie posiadała w ogóle. Odwołujący słusznie stwierdza, że w jego przypadku zatrzaski nie są potrzebne do uzyskania szczelności w klatce, a co za tym idzie uzyskałby przyznawane za to kryterium punkty.” Ponadto Izba stwierdziła, że Odwołujący nie wykazał, aby zaskarżony parametr fakultatywny ograniczał konkurencję ani że oferowane przez niego produkty przedmiotowego parametru nie spełniają. Z kolei Zamawiający i Przystępujący Anima złożyli dowody w postaci kart produktów (dowody nr 1 i 2 Zamawiającego, dowody nr 5 i 21 Przystępującego) potwierdzające, że Odwołujący oferuje klatki z pokrywami w wariantach z zatrzaskami i bez. Odwołujący poprzestał zaś na gołosłownym stwierdzeniu, że tego rodzaju klatek nie oferuje i nawet nie wyjaśnił, jak to się ma do okoliczności przeciwnych wynikających ze złożonych dowodów. Dodatkowo Odwołujący nie odparł twierdzeń Zamawiającego o istnieniu po jego stronie uzasadnionych potrzeb do ustanowienia takiego wymagania, z uwagi na fakt, że posiadanie pokrywy uzyskującej szczelność bez zatrzasków pozwala na operowanie jedną ręką, co ułatwia i przyspiesza pracę. Zarzut 2b, 5b, 10b Izba ustaliła, iż Zamawiający w części 1 poz. 1 parametry fakultatywne - poz. 4, w części 1 poz. 3 parametry fakultatywne - poz. 5 oraz w części 1 poz. 7 parametry fakultatywne - poz. 5 wskazał następujące wymaganie: „kapsel do butelki wykonany ze stali nierdzewnej wyższej klasy - minimum AISI316.” Odwołujący podniósł, iż Zamawiający dla wszystkich elementów zamówienia wykonanych ze stali nierdzewnej wymaga klasy co najmniej AISI304. Wskazał, że klasa AISI316 jest klasą lepszą i wydawałoby się, że faktycznie Zamawiający stosując dodatkową punktację promuje rozwiązanie lepsze. Ten wniosek jest jednak w ocenie Odwołującego pozorny. W zamówieniu występują o wiele bardziej istotne elementy ze stali dla których zastosowanie klasy AISI316 byłoby istotne. Jednakże elementy te w produktach Tecniplast 31 wykonane są ze stali AISI304. Drobny element, którego jakość w użytkowaniu nie jest już tak istotna, jest w przypadku Tecniplast wykonany ze stali o klasie wyższej. Zdaniem Odwołującego Zamawiający punktuje to rozwiązanie tylko po to, aby przyznać punkty konkretnemu rozwiązaniu wybranego producenta. Producent ten stosuje słabszą stal do konstrukcji urządzeń, rusztów czy nawet w elementach zmywarki, gdzie występowanie stali o lepszej klasie jest bardziej uzasadnione jej trwałością. Zadziwiające jest, że w przypadku właśnie zmywarki Zamawiający wymaga stali o klasie AISI304 i nie promuje w punktacji stali o wyższej klasie. Wyjaśnieniem tej sytuacji jest fakt, że firma Tecniplast w odróżnieniu od konkurencji oferuje zmywarkę wykonaną ze stali AISI304. Ponadto Odwołujący zauważył, że Zamawiający punktuje kapsel wielokrotnie, w różnych pozycjach asortymentowych, choć wiadomym jest, że każdy producent posiada w danej linii ustandaryzowane rozwiązania konstrukcyjne. Odwołujący wniósł o usunięcie tego parametru z kryterium oceny ofert lub zastąpienie go parametrem fakultatywnym o tym samym sposobie punktacji i brzmieniu: „Ruszt na paszę (wskazany w poz. 9 parametrów bezwzględnie wymaganych) wykonany ze stali nierdzewnej wyższej klasy - minimum AISI316”. Izba stwierdziła, że ww. zarzuty nie zasługują na uwzględnianie. W ocenie Izby sam fakt, iż Odwołujący nie ma w swojej ofercie produktów posiadających wymagane przez Zamawiającego cechy nie świadczy jeszcze o tym, że mamy do czynienia z naruszeniem przepisów ustawy Pzp przez Zamawiającego. Zamawiający przygotowując postępowanie i opisując przedmiot zamówienia ma prawo do ustalenia wymagań, które w najlepszym stopniu spełnią jego oczekiwania. Dokonywany opis przedmiotu zamówienia zawsze w jakimś zakresie ogranicza konkurencję. Ograniczenie to będzie akceptowalne jeśli będzie uzasadnione obiektywnymi potrzebami zamawiającego. Podkreślić tu należy, że w przypadku przedmiotowego parametru mamy do czynienia z parametrem fakultatywnym, punktowanym w kryterium, a nie z wymaganiem o charakterze bezwzględnym. Zamawiający tym bardziej zatem jako gospodarz postępowania ma prawo dodatkowo punktować te rozwiązania, które są lepsze jakościowo. Nie ulega żadnym wątpliwościom, że produkt wykonany ze stali o wyższej klasie - AISI316 jest produktem o lepszej jakości niż produkt wykonany ze stali AISI304. Odwołujący powyższego nie kwestionował. Jednocześnie Zamawiający wykazał, że podwyższona odporność na korozję kapsli od butelek w środowiskach agresywnych jest w realiach postępowania uzasadniona, z uwagi na przeprowadzanie w laboratorium doświadczeń z użyciem substancji agresywnych (kwasów, chloru) lub biologicznie czynnych. Wskazał także na wpływ korozji na wyniki tych doświadczeń, a Odwołujący, w ocenie Izby, twierdzeń tych nie odparł. Odwołujący na rozprawie sam wskazał, że tego rodzaju substancje mogą pojawić się w zmywarce. Skoro zatem butelki będą miały styczność z substancjami agresywnymi (czy to używanymi do doświadczeń, czy podczas czyszczenia), to wymaganie wykonania kapsli od butelek ze stali o wyższej odporności na korozję uznać należy za uzasadnione. Tym samym nie jest zasadne żądanie usunięcia zaskarżonego parametru fakultatywnego. Dodatkowo Izba wskazuje, iż Zamawiający i Przystępujący Anima zakwestionowali okoliczność, że Odwołujący nie posiada w swojej ofercie kapsli ze stali nierdzewnej AISI316, wskazując na produkty firmy UNO BV. Zamawiający załączył jako dowód katalog produktowy ww. producenta (dowód Zamawiającego nr 3), zaś Przystępujący Anima złożył ofertę Odwołującego z innego postępowania wraz z oświadczeniem producenta UNO BV potwierdzającym możliwość wykonania kapsli ze stali nierdzewnej AISI316 (dowód Anima nr 6). Oświadczenie firmy UNO BV złożone jako dowód przez Odwołującego na rozprawie w dniu 5 lipca 2022 r. w ocenie Izby nie przeczy okolicznościom wskazanym przez Zamawiającego i Przystępującego, jest ono bowiem bardzo ogólne, wskazuje lakonicznie na fakt, że UNO BV nie jest producentem systemów indywidualnie wentylowanych i nie odnosi się w ogóle do produkcji kapsli i butelek. Odwołujący nie wskazał też, że produkty, jakie ww. firma wykonuje do klatek konwencjonalnych (w tym wypadku butelki i kapsle) nie mogą zostać zastosowane do klatek indywidualnie wentylowanych. Jedynie na marginesie Izba zawraca także uwagę, iż Odwołujący stawiając żądanie alternatywne wobec usunięcia kwestionowanego parametru wskazał na zastąpienie go parametrem dotyczącym stali rusztu na paszę. Takie żądanie nie zostało w ogóle uzasadnione, a nadto w ocenie Izby zmierza ono nie tyle do konwalidacji ewentualnego naruszenia przepisów ustawy Pzp, lecz do poprawienia sytuacji Odwołującego w postępowaniu. Zarzut 2c, 5c, 10c Izba ustaliła, iż Zamawiający w części 1 poz. 1 parametry fakultatywne - poz. 5, w części 1 poz. 3 parametry fakultatywne - poz. 6 oraz w części 1 poz. 7 parametry fakultatywne - poz. 6 zawarł wymaganie: „Wokół noska kapsla do butelki (od zewnątrz) zlokalizowana uszczelka z tworzywa sztucznego, w celu podwyższenia poziomu szczelności klatki. Uszczelka umiejscowiona w wyżłobieniu noska, co zapobiega jej zsuwaniu się.” Odwołujący kwestionując powyższe wymaganie podniósł, iż Zamawiający punktuje rozwiązanie konkretnego producenta - Tecniplast. Odwołujący wskazał, że fakt zastosowania uszczelki to konieczność dla przyjętego przez niego rozwiązania - kapsla o kształcie stożka. Zatem Zamawiający ocenia element, który u innych producentów został rozwiązany w inny sposób. Konkurencyjne rozwiązanie obejmuje kapsel z płaską powierzchnią styku z gniazdem butelki, które nie wymaga stosowania uszczelki. Odwołujący zauważył, że uszczelka, bez względu na to z jakiego jest wykonana materiału, podlega zużyciu i konieczna jest jej wymiana. Generuje to dodatkowy koszt dla Zamawiającego. Jednak Zamawiający promuje to rozwiązanie, a nie rozwiązanie, w którym nie będzie musiał 33 ponosić dodatkowych kosztów eksploatacyjnych. W związku z powyższym Odwołujący wniósł o zmianę tego parametru na parametr o brzmieniu: „Poz. 5 - kapsel płaski zapewniający szczelność bez konieczności stosowania dodatkowych uszczelek”, ewentualnie poprzez ustalenie jako parametru równoważnego kapsla płaskiego, formułując opis parametru o brzmieniu: „Poz. 5 - Wokół noska kapsla do butelki (od zewnątrz) zlokalizowana uszczelka z tworzywa sztucznego, w celu podwyższenia poziomu szczelności klatki, z uszczelką umiejscowioną w wyżłobieniu noska, co zapobiega jej zsuwaniu się, lub kapsel płaski zapewniający szczelność bez zastosowania dodatkowej uszczelki”. Rozpoznając przedmiotowe zarzuty w pierwszej kolejności należy wskazać, że w przypadku odwołań na treść SWZ szczególnego znaczenia nabiera sposób formułowania żądań odwołania. Wykonawca, który kwestionuje w ramach środków ochrony prawnej treść postanowień SWZ winien w sposób precyzyjny i staranny określić nie tylko zarzuty i ich podstawy faktyczne, ale także swoje żądania, których uwzględnienie prowadzić będzie do eliminacji stwierdzonego naruszenia przepisów ustawy Pzp. Postępowanie odwoławcze - jak wskazano już wcześniej - służy konwalidacji wadliwych czynności Zamawiającego, a nie dostosowywaniu postanowień dokumentów zamówienia w sposób, który umożliwi wykonawcy złożenie oferty czy uzyskanie wyższej punktacji w kryteriach oceny ofert. Pożądanym jest zatem wyjaśnienie przez Odwołującego dlaczego postulowana zmiana postanowień SWZ w taki, a nie inny sposób, prowadzić będzie do wyeliminowania naruszenia przepisów. W przypadku zarzutów nr 2c, 5c, 10c żądanie Odwołującego sprowadzało się do zastąpienia wymagania Zamawiającego bezpośrednio wymaganiem charakterystycznym dla konkurencyjnego produktu (tj. produktu Odwołującego). Odwołujący twierdząc zatem, że zakwestionowany parametr fakultatywny wskazuje na produkt konkretnego producenta, chciał sam doprowadzić do jego zastąpienia produktem własnym. Takie działanie nie zasługuje na ochronę prawną. Z kolei drugie, alternatywne żądanie sprowadzało się do nakazania Zamawiającemu uwzględnienia jako równoważnego produktu oferowanego przez Odwołującego, w sytuacji gdy Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, że kapsel płaski bez uszczelki może być produktem równoważnie zapewniającym szczelność. Okoliczność przeciwna wynika z przeprowadzonej przez Przystępującego Anima na rozprawie symulacji polegającej na wlaniu wody do otworu, w którym umiejscowiono butelkę. Również Zamawiający wskazywał, że oba rozwiązania nie są tak samo szczelne, podnosząc, że bezpośredni styk metalu z metalem nie ma takiej samej szczelności jak w przypadku zastosowania uszczelki oraz że dopasowanie butelki bez uszczelki do klatki w celu osiągnięcia szczelności jest dużo trudniejsze niż butelki z uszczelką. Jednocześnie konieczność zadbania o pełną szczelność była uzasadniona potrzebami Zamawiającego, który do prowadzenia badań wymaga warunków sterylnych i dąży do zapobieżenia sytuacjom, w których podczas wkładania butelki czy przy przenoszeniu klatek dojdzie do przedostania się do wnętrza klatek nieczystości. Z uwagi też na fakt, że w zwierzętarni krzyżować się będzie droga brudna i czysta, Zamawiający punktuje wszystkie rozwiązania ograniczające ryzyko kontaminacji, co w ocenie Izby uznać należy za działanie racjonalne i zasadne. Zamawiający wskazał także, że rozwiązanie z uszczelką jest łatwiejsze w obsłudze i wpływa na komfort i efektywność pracy. Twierdzenia Odwołującego, że uszczelki podlegają zużyciu i konieczna jest ich wymiana nie świadczą o tym, że wymaganie Zamawiającego nie jest uzasadnione. Trudno przy tym też uznać by koszt wymiany takiej uszczelki był duży. Ponadto Izba wzięła pod uwagę fakt, iż Odwołujący w innym postępowaniu deklarował dostawę kapsla z uszczelką wokół nasady noska kapsla, co potwierdza dowód nr 7 złożony przez Przystępującego Anima. Izba nie uwzględniła stanowiska Odwołującego, iż dowód ten dotyczy butelek, które nie są butelkami do systemów IVC, a uszczelki zlokalizowane są wewnątrz noska kapsla, a nie na zewnątrz. Jak wynika z załączonego do pisma procesowego Anima dowodu nr 44 w opisie kapsli wskazano, że muszą one pasować do klatek IVC dla gryzoni laboratoryjnych, zaś z formularza ofertowego Odwołującego (ww. dowód nr 7) wynikało, że mowa jest w nim o uszczelce wokół nasady noska kapsla, a nie wewnątrz noska. Twierdzenia Odwołującego pozostały zatem gołosłowne i sprzeczne ze zgromadzonymi w sprawie dowodami. Mając na uwadze powyższe Izba uznała zarzuty nr 2c, 5c i 10c za nieuzasadnione. Zarzut 2d, 7b, 10d oraz 12b Izba ustaliła, iż Zamawiający w części 1 poz. 1 parametry fakultatywne - poz. 7 oraz w części 1 poz. 7 parametry fakultatywne - poz. 9 zawarł wymaganie: „Klatka indywidualnie wentylowana wyposażona w otwory wlotu i wylotu powietrza, zaopatrzone w samozamykające się zawory, umiejscowione powyżej poziomu bytowania zwierząt” (zarzut 2d i 10d). Izba ustaliła ponadto, iż Zamawiający w części 1 poz. 5 parametry bezwzględnie wymagane - poz. 8 oraz w części 1 poz. 9 parametry bezwzględnie wymagane - poz. 9 zawarł wymaganie „Jednostka umożliwia dostarczenie przefiltrowanego filtrami HEPA powietrza z minimalnie 70 wymianami powietrza w ciągu godziny w każdej indywidualnie wentylowanej klatce” (zarzut 7b i 12b). W zakresie zarzutów nr 2d i 10d Odwołujący wskazał, iż Zamawiający promuje rozwiązanie zastosowane przez firmę Tecniplast, przy czym jest to rozwiązanie mniej korzystne dla zwierząt przebywających w klatce. Promowane rozwiązanie, ze względu na to, że naturalny ruch powietrza (pomiędzy wlotem i wylotem) nie obejmuje całej objętości klatki oraz odbywa się poprzez karmnik z paszą (co stanowi barierę przepływu), wymaga zastosowania większego przepływu powietrza i większej ilości wymian. Większy przepływ powoduje, że zwierzęta odczuwają ten przepływ. Usuwanie amoniaku czy dwutlenku węgla odbywa się poprzez wymuszenie ruchu powietrza oraz wytworzenie podciśnienia, które niejako „ciągnie za sobą” gazy konieczne do usunięcia. Z tego powodu w produkcie Tecniplast stosowany jest system wymuszający 70 wymian powietrza na godzinę. Nawiew powietrza na poziomie zwierząt, który przez specjalny dyfuzor rozprasza strumień powietrza, wykorzystuje zjawisko konwekcji - przebywające w klatce zwierzęta wydzielają ciepło powodując naturalne unoszenie się ogrzanego powietrza do górnej części klatki. W klatce IVC gdzie przebywają żywe zwierzęta od 7 do 14 dni dochodzi do wzrostu stężenia amoniaku, dwutlenku węgla i wilgotności. Te 3 czynniki determinują warunki mikrośrodowiskowe. Dostarczane ciepłe, świeże, filtrowane powietrze musi je usunąć z całej przestrzeni klatki. Za osiągnięcie optymalnych warunków środowiskowych odpowiada m.in. ilość wymian powietrza w klatce na godzinę. Przy zastosowaniu wlotu powietrza na poziomie bytowania zwierząt zapewnia się bieżące usuwanie gazów niekorzystnych przy zastosowaniu mniejszej ilości wymian, a tym samym mniejszej prędkości przepływu powietrza. Jest to rozwiązanie w ocenie Odwołującego bardziej korzystne dla zwierząt, gdyż przepływ powietrza jest dla nich mniej odczuwalny oraz lepsze jest usuwanie amoniaku czy dwutlenku węgla. Odwołujący wniósł o usunięcie z kryterium oceny tego parametru. W zakresie zarzutów nr 7b i 12b Odwołujący powołał się na ww. uzasadnienie oraz podniósł, iż produkty konkurencyjne posiadają rozwiązanie zapewniające właściwe parametry bytowe dla zwierząt przy ilości 50 wymian na godzinę. Odwołujący wskazał, że w urządzeniach przeznaczonych do przetrzymywania zwierząt żywych stosuje się zasadę 3R. Oznaczenie zasady pochodzi od słów Replacement, Reduction, Refinement. Pierwsze dwa hasła dotyczą zastępowania i zmniejszania ilości zwierząt użytych do badań. W zakresie zaś samej hodowli zastosowanie ma hasło trzecie. Oznacza ono udoskonalanie, które odnosi się do wszystkich aspektów wykorzystywania zwierząt, począwszy od warunków ich utrzymania do warunków, w jakich prowadzony jest eksperyment. Postępowanie to obejmuje metody, które radykalnie minimalizują ból, cierpienie, dystres lub trwałe urazy, jakich mogą doświadczać zwierzęta, i równie znacząco poprawiają ich dobrostan. Stosowanie większej ilości wymian, a tym samym większej prędkości przepływu powietrza przez klatkę jest sprzeczne z tą zasadą. Nie zapewnia właściwego komfortu poprzez nieustanny i odczuwalny przepływ powietrza. Oczywiście eliminuje on niewłaściwe warunki związane z obecnością amoniaku, dwutlenku węgla i wilgoci wtórnej, pochodzącej z wydychanego przez zwierzęta powietrza oraz z ich potu. Jednakże Zamawiający promując rozwiązanie firmy Tecniplast eliminuje rozwiązania, które zapewniają właściwe warunki bytowe zwierząt przy mniejszej ilości wymian, a tym samym w większym stopniu zmniejszają dystres zwierząt hodowlanych. Odwołujący wniósł o zmianę parametru wymaganego na parametr o brzmieniu: „Jednostka umożliwia dostarczenie przefiltrowanego filtrami HEPA powietrza z minimalnie 50 wymianami powietrza w ciągu godziny w każdej indywidualnie wentylowanej klatce”. Odwołujący wskazał też co do zarzutu 12b, że brak jest określenia parametrów równoważności, w szczególności z punktu widzenia funkcjonalności jaką ten parametr ma zapewnić. Izba stwierdziła, że ww. zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Argumentacja Odwołującego sprowadza się de facto do wskazania, że wymagania przyjęte przez Zamawiającego wskazują na produkt Tecniplast, zaś rozwiązanie którym dysponuje Odwołujący (klatki Allentown - wlot powietrza na poziomie bytowania zwierząt i mniejsza liczba wymian powietrza na godzinę) jest korzystniejsze dla zwierząt. Okoliczności przeciwne wynikają jednak ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim z opracowania naukowego opublikowanego na stronie internetowej samego Odwołującego () pn. „Wpływ dwóch różnych systemów klatek indywidualnie wentylowanych na zachowanie związane z lędkiem i dobrostan u dwóch szczepów myszy laboratoryjnych” O. Burman, L. Buccarello, V. Redaelli, L. Cervod. (dowód Zamawiającego nr 5 - wydruk ze strony internetowej Odwołującego wraz z artykułem „The effect of two different IVC systems on anxiety-related behaviour and welfare in two strains of laboratory mouse” i jego tłumaczeniem na jęz. Polski, analogiczny dowód złożył też Przystępujący Anima). W ramach badania naukowcy porównali dwa systemy IVC, które różniły się systemami dostarczania powietrza - Tecniplast (dostarczanie powietrza na poziomie pokrycia klatki) i Allentown (dostarczanie powietrza na poziomie zwierzęcym) oraz szybkością wentylacji (75ACH dla Tecniplast i 50 ACH dla Allentown). W zaprezentowanych w publikacji wynikach badań wskazano, iż „pomieszczenie IVC Systemu 2 (z dostarczaniem powietrza na poziomie zwierzęcym przy 50 ACH) było bardziej wywołujące niepokój niż pomieszczenie IVC Systemu 1 (z dostarczaniem powietrza na poziomie przykrycia i przy 75 ACH), dla myszy obu szczepów. Było to oparte na zaobserwowanych różnicach w zachowaniu związanym z lękiem wykazywanym przez oba szczepy myszy trzymanych w Systemie 2 w porównaniu z tymi trzymanymi w Systemie 1. W szczególności wzrost defekacji w EPM, skrócony czas spędzany w otwartym ramieniu EPM oraz zwiększony czas w pozycji wyjściowej w EPM dla myszy trzymanych w Systemie 2. Podobne wyniki uzyskano w teście OF, w którym myszy trzymane w Systemie 2 spędzają mniej czasu w centralnej, wewnętrznej strefie areny, co sugeruje mniejsze zaufanie w porównaniu z myszami trzymanymi w Systemie 1. [...] Zatem nie tylko wydaje się, że niektóre systemy IVC mogą zwiększać lęk w porównaniu z systemami konwencjonalnymi, ale wydaje się, że istnieją również znaczące różnice między systemami IVC pod kątem ich wpływu na zachowanie myszy i lęk.” Ponadto w publikacji wskazano, że „jeśli myszy wolą wlot powietrza od poziomu przykrycia i niskie szybkości wentylacji, to dane [pozyskane w ramach badań] sugerują, że poziom wlotu powietrza może być istotną cechą w wyborze myszy, biorąc pod uwagę, że myszy wykazywały najmniej zachowań związanych z lękiem, gdy były trzymane w klatkach z wlotem powietrza na poziomie przykrycia (preferowane), mimo że mają wyższy wskaźnik wentylacji (unikane).” Wskazano też, że w innym badaniach odkryto, że to obecność przeciągów wpłynęła na wybór myszy, a nie sama liczba wymian powietrza. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Izba za wiarygodne uznała stanowisko Zamawiającego, że ustalając ww. wymagania, kierował się on wskazaną przez Odwołującego zasadą 3R i dbałością o jak najlepsze warunki bytowania zwierząt laboratoryjnych, dążąc do wyboru rozwiązań mniej stresogennych. Trudno odmówić Zamawiającemu racji w takim działaniu. W omawianej publikacji wskazano wprost, że trzymanie myszy w systemie z wlotem powietrza na poziomie zwierząt przy 50ACH skutkowało większa liczbą behawioralnych wskaźników lęku niż trzymanie w systemie z wlotem powietrza na poziomie przykrycia przy 75 ACH oraz, że okoliczność ta może wpływać na zachowania podobne do lęku u myszy, a w konsekwencji na solidność i porównywalność danych eksperymentalnych. Odwołujący okoliczności przeciwnej zaś nie wykazał - nie dowiódł, aby rozwiązanie zawierające wlot powietrza na poziomie bytowania zwierząt, nawet przy mniejszej ilości wymian powietrza, było rozwiązaniem korzystniejszym dla zwierząt, a przynajmniej równoważnym do wymaganego przez Zamawiającego. Próba podważenia wiarygodności ww. publikacji poprzez złożenie wydruku korespondencji mailowej z pracownikiem Allentown, który stwierdził, że ocena zaprezentowana przez naukowców była subiektywna, nie może zostać uznana za udaną. Wskazana publikacja, notabene udostępniona na stronie internetowej samego Odwołującego, opisuje w sposób szczegółowy przyjęte do badań założenia, ich przebieg oraz wyprowadzone wnioski, a proste zanegowanie walorów dowodowych tej opinii przez producenta klatek nie jest dostateczne do podważenia wiarygodności wyników badań i przydatności tej publikacji dla rozstrzygnięcia. Również pozostałe dowody, które złożył w tym zakresie Odwołujący na rozprawie w ocenie Izby nie wykazują zasadności stanowiska Odwołującego. Artykuł zatytułowany „Uwagi laboratoryjnego weterynarza (...)” odnosił się jedynie ogólnie do kwestii jakości wymian powietrza, nie do wpływu umiejscowienia wlotu powietrza i ilości wymian na dobrostan zwierząt i jakość badań laboratoryjnych. Nie sposób porównywać jego przydatności i wiarygodności z publikacją naukową omówioną powyżej, której wyniki zostały poprzedzone szczegółowo opisanymi w tej publikacji badaniami naukowymi. Artykuł „Powietrze na poziomie klatki kontra powietrze przez pokrywę” został opracowany przez Dyrektora Allentown Inc, czyli podmiot, którego produkty dostarcza Odwołujący. Ponadto ten tekst również odnosi się do kwestii jakości wentylacji powietrza, nie referuje do problematyki umieszczenia wlotu powietrza na poziomie bytowania zwierząt. Z kolei oświadczenia pochodzące od pracowników Uniwersytetu w Genewie i UAM w Poznaniu stanowią jedynie subiektywną ocenę użytkowników systemów, nie popartą analizą i badaniami. Dodatkowo Izba miała na względzie, że Zamawiający złożył katalog producenta Alternative Design, z którego wynika, że ma on w ofercie produkty z wlotem powietrza powyżej poziomu bytowania zwierząt (dowód nr 4). Przystępujący Anima dodatkowo złożył dowody wskazujące, że również inne firmy produkują klatki z wlotem powietrza na poziomie bytowania zwierząt oraz wyższą ilością wymian powietrza (dowody Anima nr 8-13, 23-25). Izba stwierdziła ponadto, iż Odwołujący nie wziął pod uwagę okoliczności, że Zamawiający ustalił maksymalną szybkość przepływu powietrza w klatkach na poziomie 0,2m/s, zgodnie z wytycznymi zasad 3R, zatem większa liczba wymian powietrza nie będzie wiązać się z nadmierną prędkością przepływu powietrza. Jeżeli zaś jest ona niezbędna do tego by móc dostarczyć produkt z wlotami powietrza powyżej poziomu bytowania zwierząt (na poziomie przykrycia), co zasadniczo wpływa na poziom stresu zwierząt, to taki wymóg uznać należy za uzasadniony. Zastosowanie mniejszej liczby wymian powietrza przy takim umiejscowieniu jego wlotu mogłoby prowadzić do nieprawidłowego odprowadzania dwutlenku węgla, wilgoci i amoniaku. Ponadto Zamawiający zwrócił uwagę, że Odwołujący oferując system IVC umożliwiający ustawienie od 50 do 90 wymian powietrza na godzinę de facto spełnia kwestionowane wymaganie bezwzględne, gdyż zapewnia możliwość minimalnej ilości wymian na poziomie 70 ACH. Tym samym ww. zarzuty nr 2d, 7b, 10d oraz 12b uznać należy za bezzasadne. Jedynie uzupełniająco Izba zwraca uwagę na n…
- Zamawiający: Sąd Apelacyjny w Krakowie…Sygn. akt: KIO 2558/21 WYROK z dnia 27 września 2021 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Katarzyna Odrzywolska Członkowie: Anna Osiecka Andrzej Niwicki Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2021 r. w Warszawie, odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 sierpnia 2021 r. przez wykonawcę: Poczta Polska S.A. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Sąd Apelacyjny w Krakowie orzeka: 1. umarza postępowanie w zakresie naruszenia art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w części dotyczącej: zapisów załącznika nr 5 do Specyfikacji Warunków Zamówienia (Opis Przedmiotu Zamówienia) pkt 17 (oznaczanie przesyłek indywidulanym kodem nadawczym), zapisów załącznika nr 5 do Specyfikacji Warunków Zamówienia (Opis Przedmiotu Zamówienia) pkt 5.3. i 5.4. (metoda obsługi korekty zmieniającej), zapisów załącznika 5B do Specyfikacji Warunków Zamówienia - pkt 3.2.6 i załącznika 5C do Specyfikacji Warunków Zamówienia - pkt 8 oraz zapisów §7.4 wzoru umowy (dotyczący Jednostek prowadzących Elektroniczne Postępowanie Upominawcze); naruszenia art. 95 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych (wymóg zatrudnienia na podstawie stosunku pracy osób wykonujących czynności w zakresie sortowania przesyłek pocztowych); art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 4 pkt 7 i 8 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 28 Rozporządzenia parlamentu europejskiego rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (zapisy załącznika nr 6 do Specyfikacji Warunków Zamówienia), w związku z wycofaniem zarzutów przez odwołującego; 2. oddala odwołanie; 3. kosztami postępowania odwoławczego obciąża odwołującego, i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego, tytułem wpisu od odwołania; 2.2. zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego kwotę 4 205 zł 12 gr (słownie: cztery tysiące dwieście pięć złotych dwanaście groszy), stanowiącą uzasadnione koszty strony, poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz dojazdu na rozprawę. Stosownie do art. 579 i 580 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: .............................................. Członkowie: .............................................. Sygn. akt: KIO 2558/21 UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Krakowie (dalej: „zamawiający”), prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na usługi społeczne o wartości zamówienia powyżej równowartości kwoty 750 000 euro, na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) - zwanej dalej "ustawa Pzp" pn.: „Świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym w zakresie przyjmowania, przemieszczania i doręczania przesyłek pocztowych oraz zwrotu przesyłek niedoręczonych”; znak sprawy WZP-421-1/2021 (dalej „postępowanie” lub „zamówienie”). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dniu 18 sierpnia 2021 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod pozycją 2021/S 159-420615. W dniu 30 sierpnia 2021 r. przez wykonawcę: Poczta Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zostało wniesione odwołanie wobec czynności dokonanej przez zamawiającego, a polegającej na sformułowaniu postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej „SWZ”) oraz ogłoszenia o zamówieniu (dalej: „Ogłoszenie”) w postępowaniu, w sposób sprzeczny z ustawą Pzp. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących przepisów: 1. art. 99 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych, spójnych i zrozumiałych określeń, uwzględniających wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na przygotowanie i złożenie kompletnych i porównywalnych ofert, spełniających w całości wymagania zamawiającego, przy jednoczesnym uniemożliwieniu wykonawcom ustalenia zakresu swojego zobowiązania przez cały okres realizacji, ryzyka biznesowego oraz przede wszystkich nakładów i kosztów, które będą musieli ponieść na jego realizację, a tym samym prawidłowo ustalić ceny jednostkowe poszczególnych zobowiązań; 2. art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję, nieproporcjonalny do założonych celów i chronionych dóbr oraz dyskryminujący wykonawców poprzez określenie wymagań, jak również niektórych terminów w sposób uniemożliwiający wykonawcom prawidłową realizację przedmiotu zamówienia; 3. art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp oraz art. 3531 oraz art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego oraz art. 87-89 Prawa pocztowego w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wprowadzenie nieprecyzyjnych i niejednoznacznych postanowień wzoru umowy w zakresie kar umownych, uniemożliwiające prawidłowe skalkulowanie w cenie ofertowej ryzyka z tym związanego, jak również wprowadzenie postanowień w zakresie kar umownych sprzecznych z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa pocztowego, co w konsekwencji prowadzi do naruszenia równowagi między stronami umowy i nadużycia przez zamawiającego prawa podmiotowego w tym zakresie; takie postanowienia SWZ utrudniają nadto konkurencję, tworząc po stronie wykonawców stan niepewności, który może skutkować złożeniem nieporównywalnych ofert; 4. art. 95 ust. 1 i 2 ustawy Pzp poprzez określenie w pkt II.2.4) ppkt 2. Ogłoszenia oraz § 5 ust 5.2 wzoru umowy stanowiącego załącznik nr 6 do SWZ, wymagań zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie stosunku pracy osób wykonujących czynności sortowania przesyłek będących przedmiotem zamówienia w sytuacji, gdy wykonanie tych czynności nie musi polegać na wykonywaniu pracy w sposób określony w art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy; 5. art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp w zw. z art. 4 pkt 7 i 8 oraz art. 28 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE - dalej „RODO” poprzez przyjęcie we wzorze umowy konstrukcji prawnej w myśl której, w zakresie przetwarzania danych osobowych zamawiający, jako administrator danych, powierza wykonawcy przetwarzanie danych osobowych pomimo, że w świetle przepisów ustawy Prawo pocztowe, administratorem danych klientów (nadawców i adresatów) jest operator pocztowy; w konsekwencji taka konstrukcja uniemożliwia realizację przedmiotu zamówienia każdemu wykonawcy zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego; 6. art. 439 ust. 2 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy Pzp poprzez brak określenia w SWZ w tym we wzorze umowy sposobu ustalania zmiany wynagrodzenia oraz nieokreślenie we wzorze umowy sposobu określenia wpływu zmiany ceny materiałów lub kosztów na koszt wykonania zamówienia. Zarzucając powyższe odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu dokonania zmiany treści SWZ i Ogłoszenia w sposób opisany w uzasadnieniu. Zamawiający, działając na podstawie art. 521 ust. 1 ustawy Pzp złożył odpowiedź na odwołanie, wnosząc o jego oddalenie w całości jako bezzasadnego. Odwołujący w dniu 17 września 2021 r. złożył do akt sprawy pismo procesowe, w którym poinformował, iż wprowadza zmiany do treści odwołania, celem sprostowania oczywistych omyłek w treści uzasadnienia, których dokonanie nie zmienia treści oraz zakresu postawionych w odwołaniu zarzutów. Odwołujący na rozprawie oświadczył, że cofa zarzuty w zakresie naruszenia art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp w części dotyczącej: zapisów załącznika nr 5 do SWZ (OPZ) pkt 17 (oznaczanie przesyłek indywidulanym kodem nadawczym), zapisów załącznika nr 5 do SWZ (OPZ) pkt 5.3. i 5.4. (metoda obsługi korekty zmieniającej), zapisów załącznika 5B do SWZ pkt 3.2.6 i załącznika 5C do SWZ - pkt 8 oraz zapisów §7.4 wzoru umowy; naruszenia art. 95 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp (wymóg zatrudnienia na podstawie stosunku pracy osób wykonujących czynności w zakresie sortowania przesyłek pocztowych); art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp w zw. z art. 4 pkt 7 i 8 ustawy Pzp oraz art. 28 Rozporządzenia parlamentu europejskiego rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (zapisy załącznika nr 6 do SWZ). Z uwagi na powyższe Izba umorzyła postępowanie w tym zakresie, orzekając w pkt 1 sentencji. Krajowa Izba Odwoławcza, po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego, po zapoznaniu się z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, złożoną przez zamawiającego do akt sprawy, po zapoznaniu się z odwołaniem, jak też odpowiedzią na nie, a także po wysłuchaniu oświadczeń, jak też stanowisk stron postępowania, złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy ustaliła i zważyła, co następuje Izba ustaliła, że nie zaszła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 528 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania. Ponadto Izba stwierdziła, że odwołującemu przysługiwało prawo do skorzystania ze środka ochrony prawnej, gdyż wypełniono materialnoprawną przesłankę interesu w uzyskaniu zamówienia, określoną w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, kwalifikowaną możliwością poniesienia szkody, będącej konsekwencją zaskarżonej w odwołaniu czynności. Odwołujący jest zainteresowany uzyskaniem przedmiotowego zamówienia i zamierza złożyć ofertę w postępowaniu. Zamawiający ustalił treść SWZ oraz Ogłoszenia w sposób naruszający przepisy ustawy Pzp, w szczególności poprzez niedokonanie kompleksowego, jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości oraz wewnętrznie spójnego opisu przedmiotu zamówienia, co umożliwia wykonawcom, w tym odwołującemu, przygotowanie i złożenie kompletnych i porównywalnych ofert. Izba dopuściła w niniejszej sprawie dowody z dokumentacji postępowania o zamówienie publiczne, nadesłanej przez zamawiającego do akt sprawy. Przy orzekaniu Izba pominęła treść pisma, które odwołujący złożył do akt sprawy w dniu 17 września 2021 r. Zmiany, które odwołujący zamierzał wprowadzić do treści złożonego odwołania nie miały na celu wyłącznie dokonanie sprostowania oczywistych omyłek w treści uzasadnienia, ale stanowiły uzupełnienie i zmianę treści podnoszonych zarzutów. Te z kolei winny został podniesione i opisane w terminie wynikającym z art. 515 ustawy Pzp. W konsekwencji, orzekając Izba wzięła pod uwagę wyłącznie treść zarzutów sformułowanych w treści złożonego odwołania, a także zapisy przez odwołującego cytowane jako fragmenty pochodzące z dokumentacji postępowania. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje W pierwszej kolejności Izba ustaliła, że przedmiotem zamówienia, zgodnie z opisem zawartym w pkt II specyfikacji warunków zamówienia (dalej „SWZ”) jest świadczenie usług pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym dla Jednostek wskazanych w Załączniku nr 10 do SWZ, w zakresie przyjmowania, przemieszczania i doręczania przesyłek pocztowych oraz zwrotu przesyłek niedoręczonych, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 1041 z późn. zm.), zwanej dalej „Prawo pocztowe”, również z wykorzystaniem narzędzi informatycznych. Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia zawarty został w Załączniku nr 5 do SWZ - Opis przedmiotu zamówienia oraz Załączniku nr 6 do SWZ - Wzór umowy. Szczegółowy wykaz przesyłek oraz ich szacowane ilości znajdują się w Formularzu cenowym - Załącznik nr 2 do SWZ. Zamawiający zastrzegł, że podane ilości poszczególnych rodzajów przesyłek mają charakter szacunkowy, w konsekwencji zamawiający zastrzegł sobie prawo do zmiany ilości wskazanych rodzajów przesyłek w zależności od potrzeb Jednostek. Odwołujący zarzucał, że zamawiający zaniechał sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, uniemożliwiając wykonawcom ustalenie zakresu swojego zobowiązania przez cały okres realizacji, skali ryzyka biznesowego oraz przede wszystkich nakładów i kosztów, które będą musieli ponieść na jego realizację, a tym samym prawidłowo ustalić ceny jednostkowe poszczególnych zobowiązań. W jego ocenie przedmiot zamówienia został opisany w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję, nieproporcjonalny do założonych celów i chronionych dóbr oraz dyskryminujący wykonawców poprzez określenie wymagań, jak również niektórych terminów w sposób uniemożliwiający wykonawcom prawidłową realizację przedmiotu zamówienia. Odwołujący podkreślał, że pomimo tego, że aktualnie świadczy tożsame usługi na rzecz zamawiającego (umowa nr WZP-43-46/2018 z 14 grudnia 2018 r., zawarta na okres 36 miesięcy - dowód złożony przez zamawiającego na rozprawie), nie będzie w stanie, mając na uwadze warunki opisane przez zamawiającego w SWZ świadczyć je w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami. Zamawiający zwracał z kolei uwagę na niezasadność podnoszonych zarzutów wobec faktu, że odwołujący jako obecny wykonawca umowy, świadczy usługi na zasadach tożsamych do tych, które zostały ustalone w obecnym projekcie umowy, a w niektórych przypadkach nawet dalej idących od tych, ustalonych w obecnym postępowaniu. Odwołujący argumentował z kolei na rozprawie, że szereg aktualnie obowiązujących zapisów umownych, które znalazły się w aktualnie obowiązującym kontrakcie budzą, z uwagi na swoją nieprecyzyjność, dowolność w zakresie ich interpretacji. Przypomniał, że usługi pocztowe świadczone są na rzecz sądów powszechnych i powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, które to jednostki w dowolny sposób interpretują poszczególne zapisy umowne. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że art. 99 ust. 1 ustawy Pzp ustanawia nakaz takiego opisania przedmiotu zamówienia, aby był on jednoznaczny i wyczerpujący, uwzględniający wszelkie wymagania i okoliczności, które mogą mieć wpływ na sporządzenie oferty. Nie ulega zatem wątpliwości, że zamawiający powinien opisać przedmiot zamówienia w sposób jasny, zrozumiały i kompletny, zachowując zasady uczciwej konkurencji. Ich poszanowanie nie oznacza jednak, że ma nabyć w ramach postępowania o udzielenie zamówienia przedmiot o niskiej jakości, niezaspokajający jego potrzeb. Ma zatem prawo wymagać nie tylko odpowiedniej jakości, ale również tak określić przedmiot zamówienia aby odpowiadał celom dla których ma służyć, wykazując się również szczególną dbałością o racjonalne wydatkowanie środków publicznych (por. m.in. wyrok KIO z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt KIO 729/17, wyrok KIO z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt KIO 969/16). Powyższe oznacza, że zamawiający ma prawo opisać przedmiot zamówienia w sposób uwzględniający jego osobiste potrzeby, biorąc pod uwagę specyficzne uwarunkowania świadczonych usług. W niniejszej sprawie oznacza to, że nie można odebrać zamawiającemu prawa, jako gospodarzowi postępowania do wskazania swoich szczególnych wymagań, które w tym przypadku związane są z faktem, że nie mamy do czynienia ze standardową usługą pocztową, ale z uwagi na to, że jednostkami, na rzecz których prowadzone jest postępowanie są sądy powszechne i jednostki organizacyjne prokuratury a przedmiotem przetargu przede wszystkim doręczanie przesyłek pocztowych w postępowaniu sądowym i prokuratorskim - szczególnie istotnego znaczenia nabiera kwestia standardów świadczenia tych usług, terminowość i sposób w jaki przedmiotowa korespondencja jest doręczana. Izba zgadza się z zamawiającym, że w tym przypadku skutki nienależytego wykonywania świadczonych usług są daleko idące i mogą mieć nieodwracalne skutki procesowe i społeczne. Na wagę, jaką ma przedmiotowe zamówienie, zamawiający zwrócił uwagę w preambule przewidzianej w ramach wzoru umowy, wskazując, że doręczanie korespondencji będącej przedmiotem projektowanej umowy stanowi istotny komponent funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości w Rzeczpospolitej Polskiej. Dlatego też projektowana umowa określa obowiązki wykonawcy znacznie powyżej standardów, przewidzianych dla zwykłej korespondencji pocztowej, w tym przesyłek rejestrowanych, również powyżej standardów przewidzianych ustawą z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2020 r., poz. 1041 ze zm.) - dalej „Prawo pocztowe” dla operatora wyznaczonego. W konsekwencji zadaniem Izby było ustalenie i ocena czy opis przedmiotu zamówienia został skorelowany z rzeczywistymi, faktycznymi potrzebami zamawiającego. Przepisy ustawy Pzp nie definiują pojęcia „uzasadnionych potrzeb zamawiającego”. Ukształtowane ono zostało jednak w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej, która jako zobiektywizowane potrzeby traktuje rzeczywiste, faktyczne potrzeby zamawiającego, zarówno co do oczekiwanych funkcjonalności, jak i wyspecyfikowanych parametrów oraz jakości. Określenie zatem wysokich, ale możliwych do spełnienia wymagań przedmiotu zamówienia, które pozostają w związku z samym zamówieniem i celem, jaki poprzez dane zamówienie zamierza osiągnąć zamawiający, nie niweczy realizacji zasady uczciwej konkurencji. Poniżej Izba odniesie się do poszczególnych, kwestionowanych przez odwołującego zapisów, w zakresie naruszenia art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp. Zarzut nieprecyzyjnego opisania wymagań w § 3 ust. 3.1, ust. 3.2 oraz § 9 ust. 3.1 wzoru umowy - zarzut podlegał oddaleniu Odwołujący zarzucał, że zamawiający zawarł postanowienia dotyczące uprawnienia jednostek do wskazania punktów odbioru przesyłek pocztowych (co najmniej 1), centralnego punktu wydruku (przy jednoczesnym niedookreśleniu w SWZ dokładnej liczby i miejsc punktów odbioru) oraz do wskazania innych zasad odbioru przesyłek obejmujących godzinę i liczbę odbiorów przesyłek w ciągu dnia z danych punktów, co w jego ocenie uniemożliwia precyzyjne określenie zakresu zobowiązania w zakresie odbiorów przesyłek, a w konsekwencji precyzyjne określenie kosztów takich odbiorów i doliczenia ich do ceny przesyłek. W ocenie odwołującego nieuwzględnienie tych pozycji w kosztorysie powoduje przerzucenie nadmiernego ryzyka na wykonawcę, który nie jest w stanie oszacować wielkości kosztów, które musi wkalkulować do oferty. Powyższe odwołujący odniósł do postanowień SWZ dotyczących zwrotu przesyłek pocztowych. Mając na uwadze powyższe odwołujący wniósł o modyfikację formularza cenowego poprzez dodanie pozycji rozliczeniowej z ceną jednostkową za usługę w zakresie odbioru przesyłek oraz zwrotu przesyłek listowych i zwrotu paczek. Izba uznała, że przedmiotowy zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie. Nie sposób zgodzić się z odwołującym, że brak wyodrębnienia w formularzu cenowym (załącznik nr 2 do SWZ) odrębnej pozycji dla odbioru przesyłek i zwrotów przesyłek listowych i paczek powoduje, że przedmiot zamówienia stał się niedookreślony czy też, że powoduje przerzucenie na wykonawcę nadmiernego ryzyka związanego z realizacją umowy. Okoliczność, iż zamawiający wskazał w § 9 ust 3 wzoru umowy, iż „Wykonawcy nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za odbiór przesyłek pocztowych krajowych i zagranicznych i zwrot przesyłek pocztowych krajowych” nie powoduje jednocześnie, że koszty z tym związane zostały przerzucone na wykonawcę. Jak wyjaśnił zamawiający, oczekuje jedynie, że wykonawca wliczy przedmiotowe w cenę pozostałych usług, wyszczególnionych w formularzu cenowym, świadczonych w ramach umowy. Zamawiający oczekuje bowiem kompleksowej usługi polegającej na odbiorze przesyłki od nadawcy (Jednostki), jej dostarczenia do odbiorcy, a następnie przekazania Jednostce potwierdzenia odbioru lub zwrotu niepodjętej przesyłki. Tym samym ani odbieranie przesyłek (masowej ich ilości) z Jednostek, ani dostarczanie im zwrotnych potwierdzeń odbioru/przesyłek niepodjętych, nie stanowi dla zamawiającego szczególnej, odrębnej usługi (z osobną stawką podatku VAT), lecz stanowi wyłącznie jeden z jej elementów składowych. Zamawiający wypełnił ciążący na nim obowiązek, wynikający z treści art. 99 ustawy Pzp tj. precyzyjnego opisania przedmiotu zamówienia, gdyż określił co należy uwzględnić w cenie świadczonych usług, nie przewidział jedynie odrębnej wyceny za element w postaci odbioru czy też zwrotu przesyłek. Co należy podkreślić, na co zwracał uwagę zamawiający, z żadnych przepisów ustawy Pzp nie wynika obowiązek żądania wyceny przez wykonawcę każdej usługi składowej, która jest jedynie jednym z elementów składających się na przedmiot zamówienia. Bez znaczenia przy tym jest również argumentacja, że w przypadku usługi odbioru, która jest usługą transportową, stosowana jest inna stawka podatku VAT. Okoliczność ta nie powoduje automatycznie, że ową składową należy wydzielić z całego zakresu zamówienia i odrębnie kalkulować. Zauważyć również należy, że odwołujący świadczy obecnie tożsamą usługę na mocy umowy zawartej w roku 2018 przy dokładnie takich samych założeniach tj. w sytuacji gdy cena odbioru korespondencji wkalkulowana została w cenę usług pocztowych. Z kolei odnosząc się do zarzutów odwołującego, że nie jest znany dokładny zakres tego rodzaju zleceń, Izba wzięła pod uwagę, że zamawiający w toku postępowania dokonał zmiany wzoru umowy w zakresie §3 ust. 1, w odpowiedzi na pytanie jednego z wykonawców. Obecna treść tego zapisu brzmi: „Wykonawca zobowiązuje się odbierać przesyłki pocztowe nadawane przez Jednostki w punktach wskazanych przez te Jednostki, przy czym każda Jednostka będzie uprawniona do wskazania więcej niż jednego punktu nadawania przesyłek pocztowych oraz wskazania Wykonawcy punktu centralnego wydruku, z którego Wykonawca będzie zobowiązany odbierać masowo korespondencję. Strony wyrażają zgodę na zwiększenie liczby punktów nadania przesyłek (w tym punktów centralnego wydruku) w czasie trwania Umowy, co nie wpływa na wynagrodzenie Wykonawcy, z tym zastrzeżeniem, że ilość punktów nadania nie wzrośnie o więcej niż 5% w stosunku do ich ilości na dzień wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wskazanej w Załączniku nr 11 do SWZ”. Tym samym wykonawca, który ma wiedzę jaka jest aktualna ilość punktów nadania (co wynika z załącznika nr 11), wiedząc również, że ich ilość w toku realizacji przedmiotowej umowy może wzrosnąć o maksymalnie 5% - jest w stanie z łatwością skalkulować cenę za realizację zamówienia, posiadając niezbędne w tym celu dane. Nie sposób stwierdzić zatem, że zamawiający opisał przedmiot zamówienia w sposób nieprecyzyjny, ogólny, czy też taki, który nie pozwala na precyzyjne skalkulowanie ceny ofertowej. Zgodzić się należy z odwołującym, że pewne ryzyka, wynikające z takiej konstrukcji zapisów musi on uwzględnić w cenie, jednakże nie jest to takie ryzyko, którego nie da się oszacować, przekraczające poziom wynikający z ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej. Co istotne zamawiający wyjaśnił i w sposób wyczerpujący uzasadnił z czego wynika taki właśnie sposób opisania przez niego przedmiotu zamówienia. Struktura organizacyjna sądów powszechnych i prokuratur obejmuje niemal stałą liczbę jednostek i lokalizacji, z których wykonawca będzie zobowiązany odbierać korespondencję nadawaną przez te jednostki. W strukturze sądów powszechnych i prokuratur znajdują się również jednostki zajmujące różne budynki, w obrębie tej samej gminy lub miasta, a także centra wydruku, będące fizycznym nadawcą korespondencji nadawanej przez większą liczbę sądów. Z przyczyn od zamawiającego niezależnych, struktura ta ulega nieznacznym zmianom w miarę przenoszenia lokalizacji sądów i prokuratur do nowych budynków lub podziału jednostek na więcej lokalizacji oraz w miarę powstawania centrów wydruku. Tym samym niemożliwe byłoby na dzień zawierania przedmiotowej umowy, a jednocześnie sprzeczne z celem jakiemu ma to zamówienie służyć, sztywne określenie struktury punktów nadawania korespondencji. Jednocześnie trudno jest przewidzieć jakie zmiany w tym zakresie mogą nastąpić w toku realizacji umowy, która obowiązywała będzie przez okres 36 miesięcy. Izba podziela tym samym pogląd, wyrażony przez zamawiającego, że z jednej strony opis zawarty w projekcie umowy jest podyktowany jego specyficznymi, uzasadnionymi potrzebami, z drugiej zaś stwierdzić należy, że w świetle aktualnych zapisów §3.1 wzoru umowy wskazane w ramach SWZ dane dotyczące ilości obecnie funkcjonujących punktów nadawczych będą podlegały jedynie ograniczonym zmianom, co umożliwia wykonawcy skalkulowanie ceny oferty. Izba podziela również pogląd zamawiającego w zakresie interpretacji zapisu § 3 ust. 3.2 projektu umowy w zakresie, w jakim ten traktuje o konieczności odbioru przesyłek „co najmniej dwukrotnie w każdym dniu roboczym, przy czym Jednostka może zdecydować, że przesyłki będą przekazywane do odbioru tylko raz dziennie”. Nie sposób jest tego zapisu odczytywać w sposób, w jaki rozumie to odwołujący, a zatem dający prawo Jednostce do żądania odbiorów w większej ilości niż dwa dziennie. Sformułowanie „co najmniej dwukrotnie”, z dodatkowym zastrzeżeniem, że Jednostka może oczekiwać, że odbiór będzie następował wyłącznie raz dziennie oznacza, że wykonawca będzie zobowiązany do dokonania maksymalnie dwóch odbiorów w ciągu dnia, a w wyjątkowych przypadkach, jeśli Jednostka uzna, że nie jest to konieczne - ograniczy zobowiązanie wykonawcy do jednego odbioru. Powyższa treść postanowienia umownego nie daje zatem Jednostce prawa do żądania większej ilości odbiorów niż dwa dziennie, czego wykonawca się obawia. Izba nie uznała zatem, że zapis ten należy uznać za nieprecyzyjny, dający pole do interpretacji i powodujący, że zakres zobowiązania wykonawcy jest niedookreślony. Nie sposób też uznać za zasadny zarzutu odwołującego, że zamawiający w § 9 ust. 3.1 wzoru umowy przewidział, że wykonawcy nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za zwrot przesyłek pocztowych krajowych. Postuluje, aby ten dokonał modyfikacji formularza cenowego w taki sposób, aby dodana została w nim odrębna pozycja rozliczeniowa w zakresie: zwrotów przesyłek listowych rejestrowanych krajowych - odpowiednio dla przesyłek niebędących przesyłkami najszybszej kategorii (zwykłe) oraz przesyłek najszybszej kategorii (priorytetowe), zwrotów paczek pocztowych krajowych - odpowiednio dla paczek niebędących paczkami najszybszej kategorii (zwykłe) oraz paczki najszybszej kategorii (priorytetowe) z uwzględnieniem odpowiedniej kategorii wagowej. Swoją argumentację jednak sprowadza wyłącznie do kwestii konieczności zachowania spójności w umowie (w zakresie zwrotu przesyłek zagranicznych, zarówno przesyłek listowych jak i paczek pocztowych zamawiający przewidział w formularzu cenowym pozycję rozliczeniową obejmującą opłaty w ww. zakresie), jak też niezgodnością zapisu z normą zawartą w art. 32 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe. Tym samym odwołujący nie wykazał sprzeczności przedmiotowych zapisów z żadnym z przepisów ustawy Pzp. Nie uzasadnił też w jaki sposób taka konstrukcja opisu przedmiotu zamówienia miałaby powodować, że niemożliwym stanie się dokonanie wyceny przedmiotu zamówienia. Z kolei w zakresie, w jakim odwołujący powołuje się na przysługujące mu prawo do wynagrodzenia za dokonanie zwrotu przesyłki pocztowej, wynikające z treści art. 32 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe, czyni to w sposób nieuzasadniony treścią wskazywanej normy. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem: Za czynności związane ze zwrotem przesyłki operator ten może żądać uiszczenia opłaty w wysokości określonej w cenniku usług pocztowych albo w cenniku usług powszechnych albo w umowie. Jeżeli zatem umowa nie przewiduje, jak w tym przypadku, wynagrodzenia odrębnego za czynności związane ze zwrotem przesyłki, nie oznacza to, że takiego wynagrodzenia nie otrzyma w ogóle. Brak wydzielenie odrębnej pozycji w formularzu cenowym nie zamyka możliwości do żądania wynagrodzenia, poprzez jego uwzględnienie w cenie pozostałych usług. W tym kontekście aktualne pozostają rozważania Izby odnoszące się do sposobu, w jaki zamawiający może skonstruować formularz cenowy, w którym nie ma konieczności specyfikowania wszystkich składowych związanych z przedmiotowym zamówieniem. Zarzut dotyczący zmian w systemach informatycznych - brak zakresu, zbyt krótkie terminy zmian (§ 6 ust. 6 wzoru umowy, pkt 11.1 Załącznika nr 5 do SWZ) - zarzut podlegał oddaleniu Zarzut podlegał oddaleniu na podstawie art. 513 pkt 1 ustawy Pzp, w zw. z art. 515 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp. Przedmiotem zarzutu może być bowiem wyłącznie czynność zamawiającego podjęta w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Odwołujący, uzasadniając przedmiotowy zarzut przytoczył zapis, który nie jest zgodny z aktualnym brzmieniem §6 ust. 6 oraz pkt 11. 2 Załącznika nr 5 do SWZ. Jak zauważył zamawiający, odwołujący formułuje w tym przypadku zarzuty, które podnoszone były wobec postanowień nawet nie tyle umowy łączącej obecnie zamawiającego z Pocztą Polską S.A., co jej pierwotnego projektu, zmienionego w trakcie poprzedniego postępowania. Zapisy te stały są nieaktualne, nie są zatem zarzutami dotyczącymi treści OPZ i wzoru umowy w ramach przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Tym samym przedmiotowy zarzut, jak też cała argumentacja w tym zakresie, odnosząca się do zapisów, które w dokumentacji postępowania nie znajdują potwierdzenia - nie może zostać przez Izbę wzięta pod uwagę i poddana ocenie w świetle cytowanych wcześniej przepisów. Zarzut dotyczący wymagań w zakresie odbioru przesyłek (§ 5 ust. 4 pkt 6 wzoru umowy,_pkt 10.6 Załącznika nr 5 do SWZ) - zarzut podlegał oddaleniu Odwołujący kwestionował wyżej cytowane zapisy wzoru umowy oraz OPZ, zgodnie z którym „we wszystkich placówkach pocztowych, w których wykonawca zapewnia odbiór przesyłek pocztowych będących przedmiotem zamówienia, wydawanie przesyłek pocztowych będących przedmiotem zamówienia musi być przeprowadzone przy specjalnie wyznaczonym do tego stanowisku, oddzielonym od wszelkich innych niż świadczenie usług pocztowych czynności wykonywanych w takiej placówce odbiorczej, w sposób wyraźny i jednoznaczny, zapewniający bezpieczeństwo tajemnicy korespondencji oraz powagę odbioru korespondencji”. Odwołujący wniósł o modyfikację ww. postanowień, twierdząc, iż jest to wymóg zbyt daleko idący, nieproporcjonalny i brak jest podstaw do przyjęcia, że sprzedaż opakowań przesyłek (koperty, kartony) czy materiałów piśmienniczych ma negatywny wpływ na zapewnienie bezpieczeństwa tajemnicy korespondencji oraz powagi odbioru korespondencji. W ocenie Izby zarzut ten podlegał oddaleniu z uwagi na to, że odwołujący nie uzasadnił w jaki sposób i naruszenia którego przepisu ustawy Pzp zamawiający się dopuścił. Opisywał wprawdzie na jakich zasadach i w jaki sposób funkcjonują poszczególni operatorzy pocztowi, opisując zasady wydawania korespondencji wykazując, że możliwe jest zapewnienie warunków do zachowania tajemnicy korespondencji, obok świadczenia innych usług pocztowych, jednak nie wskazał w jaki sposób określone przez zamawiającego i precyzyjnie opisane wymaganie, miałoby naruszać cytowane przez odwołującego przepisy ustawy Pzp. Z kolei zamawiający w sposób dostateczny wykazał z jakich powodów oczekiwanie takie sformułował w treści SWZ. Izba podziela argumentację przez niego prezentowaną, że mamy do czynienia ze specyficznym zamówieniem, jakim jest świadczenie usług dostarczania (w tym wydawania) przesyłek korespondencji sądowej i prokuratorskiej, a więc mających szczególne znaczenie dla jej adresatów. Stąd nie sposób uznać, że nie jest uzasadnione a wręcz nadmierne wymaganie, aby wydawanie takich przesyłek, odbywało się w miejscach przeznaczonych do świadczenia usług pocztowych tj. takich w których nie odbywa się jednocześnie sprzedaż innych artykułów: spożywczych czy przemysłowych. Taki wymóg należy zatem uznać za społecznie uzasadniony, gdyż obywatel odbierający tego rodzaju korespondencję ma prawo oczekiwać, aby odbywało się to w warunkach gwarantujących zachowanie właściwej powagi i odpowiednich standardów, związanej z wydawaniem tego rodzaju korespondencji. Izba w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 15 czerwca 2015 r., która rozpoznając odwołanie w sprawach o sygn. akt KIO 1040/15 i KIO 1043/15, w zakresie tożsamego zarzutu uznała, że wymaganie takie znajduje uzasadnienie w potrzebach zamawiającego, w tym potrzebie zapewnienia bezpieczeństwa korespondencji sądowej, sprawnego przebiegu procesu ich doręczania i zachowania wymogów dotyczących tajemnicy tej korespondencji. Izba te wartości uznała za fundamentalne dla zamawiającego i nie stwierdziła, że zamawiający winien od tak sformułowanych wymagań odstąpić tylko po to, by wykonawca mógł w sposób bardziej elastyczny prowadzić swoją działalność, przykładowo, by dla własnych korzyści biznesowych mógł prowadzić na tym samym stanowisku czy to działalność bankową, ubezpieczeniową czy handlową. Jak słusznie zauważono w cytowanym wyroku KIO zamawiający nie sformułował wymagań w taki sposób, który zakazywałby w ogóle wykonawcy prowadzenia tego rodzaju działalności w danej placówce, a wymaga jedynie by nie łączyć jej ze stanowiskiem do wydawania korespondencji. Stąd należy stwierdzić, że jest to wymaganie możliwe do spełnienia, a jednocześnie wynikające z charakteru i specyfiki przedmiotu zamówienia. Co równie istotne, przedmiotowy wymóg finalnie znalazł się w § 5 pkt 5.4.6 umowy zawartej z odwołującym 14 grudnia 2018 r. i, co stwierdził zamawiający, jest realizowany przez niego należycie. Z uwagi na powyższe zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zamawiający w sposób świadomy oczekuje od przyszłych wykonawców świadczenia usług w sposób opisany w SWZ, tożsamy w tym zakresie z obecnym standardem ich realizacji, swoje wymagania opisał precyzyjnie i jednoznacznie, w sposób umożliwiający odwołującemu skalkulowanie oferty. Nie sposób też uznać, że opis ten jest nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i oderwany od celu, któremu ma służyć, a którym niewątpliwie jest świadczenie usług pocztowych i doręczanie specyficznego rodzaju korespondencji. Zarzut dotyczący opóźnień w przesyłaniu Elektronicznej Książki Nadawczej (§ 7 ust. 7.5. wzoru umowy, sprzeczność z §5.2 i 5.3 OPZ) - zarzut podlegał oddaleniu Zarzut odwołującego odnosił się do zapisów § 7 ust. 7.5 wzoru umowy, w którym zamawiający zastrzegł, że w przypadku opóźnienia w przesłaniu Elektronicznej Książki Nadawczej (dalej „EKN”), wykonawca za datę nadania przyjmuje datę faktycznego przekazania przesyłki pocztowej wykonawcy. Podnosił, że taki wymóg powoduje, że istnieje duże ryzyko obarczenia go karami umownymi, zwłaszcza z tytułu przyjęcia do dalszego procedowania przesyłek bez EKN. Dodatkowo w ocenie odwołującego zachodzi sprzeczność tego uregulowania z §5.2 i 5.3 OPZ. Odwołujący w konsekwencji wniósł o zmianę zapisów, gdyż w jego ocenie postanowienie to narusza zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, w konsekwencji żaden wykonawca nie będzie w stanie złożyć oferty i prawidłowo realizować przedmiotu umowy. Izba oddalając przedmiotowy zarzut wzięła pod uwagę, że kwestionowane postanowienie jest niezbędne dla prawidłowej realizacji umowy. Jako przykład zamawiający wskazywał przesyłki prokuratorskie, których nadanie w postępowaniu sądowym w określonym dniu przesądza o dochowaniu terminu zawitego. W takim przypadku decydującym o nadaniu przesyłki w terminie nie może być dzień w którym przekazany został plik EKN, ale fizyczne przekazanie wykonawcy danej przesyłki. Zgodzić się należy z zamawiającym, że mamy do czynienia ze specyficznym rodzajem korespondencji, gdzie kluczowym niejednokrotnie jest termin przekazania przesyłek. Dodatkowo, dostrzec należało, że odwołujący nie tyle podnosił brak zgodności tego zapisu z określonymi przepisami ustawy Pzp, co wskazywał na ryzyka obarczenia go karami umownymi w przypadku procedowania przesyłek bez EKN. W tym zakresie Izba podzieliła stanowisko zamawiającego, że w tym przypadku zastosowanie znajdą zapisy § 7 ust. 7.6 i ust. 7.7 wzoru umowy, z których wynika, że w braku EKN w systemach wykonawcy znajdzie zastosowanie procedura awaryjna, a ta z kolei wyłącza obowiązki wykonawcy w zakresie wymiany informacji systemowych, a tym samym również wszelkie kary z tego tytułu. Również z przywołanego przez zamawiającego § 10.37 wzoru umowy wynika, że bezpodstawne są obawy odwołującego co do możliwości naliczenia kar umownych we wskazanych przypadkach. Precyzuje on, że kary umowne określone w ustępach 10.2., 10.3., 10.4., 10.5., 10.6., 10.7., 10.8. oraz 10.10. przewidują odpowiedzialność niezależną od winy wykonawcy, który w odniesieniu do wskazanych tam zobowiązań przyjmuje na siebie odpowiedzialność na zasadzie ryzyka. Powyższe nie dotyczy jednak tych przypadków, w których do naruszenia dochodzi z przyczyn, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający lub Jednostka/Jednostki. Jeżeli zatem zamawiający przekaże nieterminowo EKN - wyłączona jest w tym przypadku wina wykonawcy, a zatem ryzyko naliczenia kar nie ma miejsca. Z powyższych powodów zarzuty odwołującego w tym zakresie należało uznać za niezasadne. Zarzut odnoszący się do zapisów w zakresie zastępczej procedury awaryjnej w przypadku braku EKN (§ 7 ust. 7.6. wzoru umowy) - nie zasługiwał na uwzględnienie Przedmiotowy zarzut nie został uwzględniony z uwagi na treść art. 513 pkt 1 ustawy Pzp, w zw. z art. 515 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp. Przedmiotem zarzutu może być bowiem wyłącznie czynność zamawiającego podjęta w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Odwołujący, uzasadniając przedmiotowy zarzut przytoczył zapis, który nie jest zgodny z aktualnym brzmieniem §7 ust. 7.6 wzoru umowy. Przywołana argumentacja nie uwzględniała również dalszych zapisów projektu umowy tj. §7 ust. 7.7. Mając na uwadze powyższe przedmiotowy zarzut, jak też cała argumentacja w tym zakresie, odnosząca się do zapisów, które w dokumentacji postępowania nie znajdują odzwierciedlenia - nie może zostać przez Izbę wzięta pod uwagę i poddana ocenie w świetle cytowanych wcześniej przepisów. Zarzuty dotyczące konieczności przekazywania zestawienia ilustrującego wolumen i wartość przesyłek (§ 8 ust. 8.3. wzoru umowy, § 9.2.6 wzoru umowy) - zarzut podlegał oddaleniu Odwołujący wskazał, że zgodnie z § 9.2.6 wzoru umowy zamawiający wymaga dla każdej z Jednostek przygotowania i przekazywania zestawienia wszystkich wykonanych usług na podstawie Umowy na uzgodniony z daną Jednostką adres e-mail, w terminie do 3 dnia roboczego kolejnego miesiąca po miesiącu rozliczanym. Przedmiotowe zestawienie ma zawierać podobny zakres danych co zestawienie, o którym mowa w par. 8.2. i 8.3. wzoru umowy. Ponadto zgodnie z § 8.2 wzoru umowy zestawienie wykonanych usług w danym miesiącu kalendarzowym, w ogólnodostępnej edytowalnej formie, ma być przekazywane do 20 dnia następnego miesiąca kalendarzowego. Niniejsze umożliwia zebranie wymaganych danych po wystawieniu faktury VAT. Natomiast zgodnie z par. 9.2.5 i 9.2.6. umowy zamawiający wskazuje zdecydowanie krótszy termin tj. 3 dni robocze od dnia wystawienia faktury, co powoduje zdaniem odwołującego, że wymagane jest przekazanie tego samego zakresu danych w dwóch różnych terminach. Zgodnie z § 9.2.5 umowy zamawiający wymaga kolejnego zestawienia z tożsamym zakresem danych. W ocenie odwołującego powielanie konieczności wytwarzania tych samych danych, dostępnych w udostępnianym zamawiającemu narzędziu informatycznym, prowadzi do powstania niewspółmiernie wysokich kosztów realizacji zamówienia z uwagi na pracochłonność procesów. Wymagania stawiane przez zamawiającego są w ocenie odwołującego bezzasadne, a jako wygórowane i nadmierne stanowią o naruszeniu art. 99 ust 1 i ust 4 ustawy Pzp. Biorąc powyższe pod uwagę, odwołujący wnosił o usunięcie postanowień § 8.3. oraz § 9.2.6 wzoru umowy. Zarzut sformułowany przez odwołującego nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie składu orzekającego odwołujący nie wykazał w sposób dostateczny w jaki sposób przedmiotowe zapisy naruszając cytowane przepisy ustawy Pzp. Argumentacja odwołującego sprowadza się do kwestii konieczności uwzględnienia w cenie oferty wymagań zamawiającego odnoszących się do sposobu i zakresu prezentowanych danych. Nie ulega wątpliwości, że każde wymaganie opisane w SWZ będzie wiązało się z określonymi obowiązkami, a w konsekwencji kosztami po stronie wykonawcy. Kluczowe jest wyłącznie to, aby były one możliwe do przewidzenia na etapie składania ofert, a wymogi zamawiającego opisane w sposób na tyle precyzyjny i jednoznaczny, aby możliwe było skalkulowanie ceny oferty. Odwołujący nie wskazywał, że wymóg określony przez zamawiającego jest niemożliwy do zrealizowania ale, że będzie to generowało dodatkowe koszty. Jeśli tak, to powinien koszty te przewidzieć w kalkulacji ceny ofertowej, a skoro, jak twierdzi, zakres wymaganych danych jest w obydwu przypadkach tożsamy - to konieczność przekazania po raz kolejny, tych samych już raz przygotowanych informacji, nie spowoduje powstania po stronie odwołującego dodatkowych, istotnych kosztów. Odwołujący nie uzasadnił też jakie koszty i z jakiego tytułu miałyby powstać w związku z koniecznością przekazywania ich zamawiającemu. Ponadto, Izba wzięła pod uwagę wyjaśnienia zamawiającego, że w istocie zakres żądanych danych i zestawień wynika z dokładnej analizy potrzeb zamawiającego i służyć ma między innymi precyzyjnemu kontrolowaniu wydatkowania środków publicznych w ramach zamówienia. Ponadto, co wynika z cytowanych zapisów, inny jest zakres i cel żądania danych wynikających z § 8 ust. 8.3 wzoru umowy, inny w związku z wymaganiami określonymi w §9.2.5 oraz 9.2.6 wzoru umowy. Na podstawie pierwszego z zapisów zamawiający wymaga, aby wykonawca przekazywał zestawienie ilustrujące wolumen i wartość w zł. brutto przesyłek doręczonych lub awizowanych w terminach, o których mowa w § 4 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 2 wzoru umowy, za każdy miesiąc kalendarzowy jej wykonywania Umowy, w rozbiciu na poszczególne Jednostki i ich unikalne identyfikatory, które zostaną przedstawione przez Wykonawcę na etapie wdrożenia Umowy oraz terminy doręczenia lub awizowania, o których mowa w § 4 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 2 Umowy, w ogólnodostępnej edytowanej formie (np. xml, xls), w terminie do końca następnego miesiąca kalendarzowego, zgodnie ze wzorem stanowiącym Załącznik nr 11 do Umowy. Dane te mają na celu określenie wskaźników terminowości doręczenia według poszczególnych przedziałów terminowości doręczeń i pozwalają weryfikować dane z informacjami dostępnymi w systemach informatycznych zamawiającego. Ma to być narzędzie do wyciągnięcia należytych konsekwencji w odniesieniu do naruszeń w przedmiotowym zakresie, a jednocześnie zabezpieczyć wykonawcę na wypadek dochodzenia niezasadnych roszczeń przez Jednostki. Z kolei wymagania, o których mowa w § 9 wzoru umowy, mają na celu wymianę informacji o ilościach i wartościach zrealizowanych usług na rzecz poszczególnych Jednostek a celem ich sporządzania jest pomoc w wyjaśnianiu ewentualnych rozbieżności w zakresie wystawianych przez wykonawcę faktur za zrealizowane usługi i to, aby dane na wystawionych przez wykonawcę fakturach były bezsporne. Ma to pozwolić na zminimalizowanie ryzyk w postaci wystawiania korekt. Zestawienia te nie obejmują danych o terminach doręczenia przesyłek nadanych w danym miesiącu, ponieważ ich istotna część nadal jest jeszcze w trakcie doręczenia. Zamawiający, w ocenie Izby, w sposób dostateczny wyjaśnił i uzasadnił z jakich powodów i w jakim celu przedstawione wyżej wymagania zostały przez niego wprowadzone do dokumentacji postępowania. Odwołujący z kolei nie wykazał w jaki sposób oczekiwania te miałyby naruszać przepisy ustawy Pzp. Z uwagi na powyższe zarzut ten należało oddalić. Odwołujący podnosił ponadto zarzuty naruszenie art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp oraz art. 3531 oraz art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego oraz art. 87-89 Prawa pocztowego w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, ponownie argumentując, że szereg zapisów SWZ zostało przez zamawiającego sformułowanych w sposób niejednoznaczny, nieprecyzyjny, który jednocześnie uniemożliwia odwołującemu złożenie oferty. Poniżej Izba odniesie się do poszczególnych, kwestionowanych przez odwołującego zapisów w zakresie wskazanych wyżej naruszeń. Zarzuty dotyczące liczby punktów nadawania przesyłek i częstotliwość oraz godziny odbioru przesyłek (§ 3 ust. 3.1, 3.2 i 3.3 wzoru umowy), punktów zwrotu ZPO i przesyłek niedoręczonych (§ 3 ust. 3.4 wzoru umowy) - zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie Odwołujący, do katalogu takich postanowień które naruszają przepisy ustawy Pzp zaliczał § 3 ust. 3.1 i 3.3, z których w jego ocenie wynika, iż zamawiający ma prawo jednostronnie kreować stosunek zobowiązaniowy poprzez zwiększenie liczby punktów nadania przesyłek, w tym punktów centralnego wydruku, bez konsultacji z wykonawcą. Przy tym co kluczowe zakres zwiększenia tej liczby przez zamawiającego nie został określony. Zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie w związku z cytowanymi wcześniej zmianami, które zamawiający wprowadził do treści SWZ, polegającymi na uzupełnieniu załącznika nr 11 o dane w zakresie liczby punktów odbioru (951), aktualne na dzień wszczęcia postępowania. Ustalono ponadto nowe brzmienie §3 ust. 3 wzoru umowy przewidując, że ilość punktów nadania nie wzrośnie o więcej niż 5% w stosunku do przewidywanej w dokumentacji ilości. Zarzut jest zatem bezprzedmiotowy już tylko z tego powodu, że podniesiony został w stosunku do postanowień innych niż treść SWZ i załączników w ramach przedmiotowego zamówienia. Wobec treści załącznika nr 11 niezgodne z prawdą jest twierdzenie, że nie jest wiadomym, jak realnie kształtował się będzie zakres zobowiązań wykonawcy. Analogicznie, w przypadku § 3 ust. 3.2, odwołujący przytaczał nieaktualną treść SWZ, co powoduje, że zarzut nie podlega rozpoznaniu z uwagi na przepis art. 513 pkt 1 ustawy Pzp, w zw. z art. 515 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp. Jak już wcześniej wskazano ocenie Izby podlega czynność zamawiającego podjęta w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, w tym przypadku zgodność określonych w SWZ zapisów z przepisami ustawy Pzp. Należy zauważyć, że cała argumentacja odwołującego co do braku możliwości wyliczenia kosztów realizacji zamówienia, oraz braku precyzji w opisaniu przedmiotu zamówienia, opierała się na zapisach mniej szczegółowych, nie będąc adekwatną do brzmienia aktualnie obowiązujących zapisów SWZ. Podobnie, w przypadku zapisów, które odwołujący przytaczał odnośnie uregulowań dotyczących punktów zwrotu ZPO oraz przesyłek niedoręczonych, objęto po raz kolejny zarzutami treści z obecnie obowiązującej umowy, zawartej przez zamawiającego z odwołującym, a nie treści dokumentów zamówienia. Już tylko z tego powodu zarzuty nie podlegały uwzględnieniu. Odwołujący podnosił także, że postanowienie §3 ust. 3.4 jest częściowym powtórzeniem § 3 ust. 3.2 w zakresie obowiązku wykonawcy obejmującego doręczanie formularzy. Z kolei za naruszenie tych postanowień przewidziane są kary umowne (opisane w § 10 ust. 1 wzoru umowy). W takim przypadku nie jest jasne, jak naliczać karę umowną za naruszenie § 3 ust. 3.4 w sytuacji, gdy za to samo naruszenie zostałaby już naliczona kara z tytułu naruszenia § 3 ust. 3.2. Konsekwencją nieprecyzyjności §3 ust. 3.4 jest zatem brak możliwości oszacowania ryzyka związanego z naliczaniem kar umownych i jego odpowiedniego wkalkulowania w cenę ofertową. W związku z powyższym odwołujący wniósł o wykreślenie § 3 ust. 3.4 wzoru umowy. W związku z błędnym przytoczeniem treści tego zapisu, odwołujący błędnie wskazał, że postanowienie §3 ust. 3.4 jest częściowym powtórzeniem § 3 ust. 3.2 w zakresie obowiązku wykonawcy obejmującego doręczanie formularzy, za których naruszenie przewidziane są kary umowne. Postanowienie zawarte w § 3 ust. 2 wzoru umowy dotyczy częstotliwości i godzin odbioru przesyłek pocztowych od jednostek oraz dokonywania doręczeń zwrotów formularzy potwierdzenia/pokwitowania odbioru i przesyłek zwróconych do nadawcy. Powołany w treści zarzutu § 3 ust. 4 wzoru umowy dotyczy z kolei adresu pod jaki wykonawca ma dokonać zwrotu ZPO i przesyłek niedoręczonych. Zobowiązanie to zamawiający uznał za istotne z tego powodu, że jak pokazało doświadczenie na tle realizacji umowy z odwołującym, miały miejsce sytuacje, w których przesyłki niedoręczone lub ZPO były masowo zwracane przez operatora pocztowego do innych punktów nadania, innych Jednostek. Aby uniknąć na przyszłość przedmiotowych uchybień - wprowadzono do umowy stosowne zapisy, co należy uznać za zasadne. Zarzuty dotyczące nadawania przesyłek w danym dniu po określonej godzinie (§ 4 ust. 4.1, 4.2 i 4.3 wzoru umowy) - zarzuty podlegały oddaleniu Ponownie dostrzec należy, że odwołujący w treści odwołania przytoczył zapis § 4.1 w brzmieniu, które nie jest zgodne z treścią zapisu znajdującego się w SWZ. Odwołujący cytuje zapis: „Wykonawca zobowiązuje się do doręczenia lub awizowania co najmniej 85% wolumenu przesyłek pocztowych rejestrowanych krajowych nadanych przez każdą z Jednostek w każdym miesiącu kalendarzowym wykonywania Umowy w terminie 3 dni roboczych od dnia nadania, przy czym korespondencję nadaną po godzinie 16:00 Strony uznają za nadaną w następnym dniu roboczym.”, podczas gdy aktualna jego treść to: „4.1. Wykonawca zobowiązuje się do doręczenia lub awizowania co najmniej 85% wolumenu przesyłek pocztowych rejestrowanych krajowych nadanych przez każdą z Jednostek w każdym miesiącu kalendarzowym wykonywania Umowy w terminie 3 dni roboczych od dnia nadania. Dla korespondencji nadanej po godzinie 16:00 terminy określone niniejszym § liczone będą od następnego dnia roboczego.” W treści odwołania podnoszone są okoliczności, że postanowienie niniejsze może prowadzić do tego, że do wolumenu wliczane będą takie przesyłki pocztowe, które zostały na przykład: błędnie zaadresowane lub odmówiono ich odbioru (zatem fizycznie ich nie doręczono), a z tego powodu wykonawca nie mógł ich ani doręczyć ani awizować. Taka interpretacja byłaby błędna, ponieważ przerzucałaby na wykonawcę odpowiedzialność również za takie okoliczności, które nie leżą po jego stronie, a wręcz wprost wynikają z błędów nadawcy (poszczególnych Jednostek) co stanowiłoby ewidentne naruszenie art. 433 pkt 3 ustawy Pzp. Stąd odwołujący wnosi o dokonanie takiej modyfikacji zapisu, aby do wolumenu zaliczyć również te przesyłki, w stosunku do których została podjęta próba doręczenia, a które to nie zostały dostarczone z przyczyn nie leżących po stronie wykonawcy, z kolei przesyłki błędnie zaadresowane lub których odbioru odmówiono - nie powinny zostać wzięte pod uwagę. Jednocześnie odwołujący wniósł o taką modyfikację postanowień wzoru umowy, aby korespondencja nadana po godzinie 15:00 (a nie po godzinie 16:00 jak określił to zamawiający) była uważana za nadaną w kolejnym dniu. Izba uznała przedmiotowy zarzut za niezasadny. Odwołujący podnosząc przedmiotowe zastrzeżenia odnosi się do kwestii ryzyk związanych z brakiem możliwości ustalenia wolumenu na poziomie 85% w sytuacji, gdy istnieje szereg przyczyn, od wykonawcy niezależnych, dla których jego osiągnięcie będzie niemożliwe do przewidzenia. Jednocześnie wskazując na naruszenie przepisu art. 433 pkt 3 ustawy Pzp wskazuje na regulację, która zabrania obarczanie wykonawcy odpowiedzialnością za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający. W tym przypadku nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Co wynika bowiem z § 10.37 wzoru umowy, kary nie będą naliczane za naruszenie zobowiązań określonych w §4.1-4.3 w przypadkach, w których do naruszenia dochodzi z przyczyn, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający lub Jednostka/Jednostki. Postanowienia umowne są zatem precyzyjne, określają dla wykonawcy termin, w którym ma dojść do doręczenia lub awizowania przesyłki, zaś okoliczności związane np. z błędnym zaadresowaniem przesyłki, brakiem doręczenia w przypadku zaistnienia podstaw do zwrotu przesyłki, nie stanowi ryzyka dla wykonawcy, ponieważ spełnieniem jego zobowiązań będzie w tym przypadku próba doręczenia przesyłki w terminie. Z kolei żądania w zakresie określenia godziny, którą należałoby przyjąć jako odpowiednią, aby uznać, że przesyłka nadana po tej godzinie winna zostać uznana za nadaną w następnym dniu roboczym - nie zostały przez odwołującego w sposób dostateczny wykazane. Wydaje się, że jedyną przytaczaną w tym zakresie argumentacją była kwestia zorganizowania pracy poszczególnych punktów. Ta okoliczność jest w pełni zależna od wykonawcy, a ewentualne koszty z tym związane mogą zostać wliczone w cenę oferty, gdyż wymagania w tym przedmiocie zostały przez zamawiającego precyzyjnie wyartykułowane. Z kolei zamawiający wyjaśnił na rozprawie z jakich powodów wskazał godzinę 16 jako najdogodniejszą dla siebie uzasadniając, że często korespondencja przygotowywana przez Jednostki w danym dniu - jest przekazywana do wysłania w późnych godzinach popołudniowych. Uregulowanie powyższe jest zatem uzasadnione potrzebami i trybem pracy poszczególnych Jednostek, co zostało przez zamawiającego uzewnętrznione w dokumentach postępowania. Zarzuty dotyczące zapisów w zakresie zmian w systemach informatycznych (§ 6.3 i 6.6 wzoru umowy) - zarzuty podlegały oddaleniu Uzasadnienie w tym zakresie znajduje się powyżej, omówione na potrzeby zarzutów naruszenia art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Pzp i pozostają aktualne. Odwołujący sformułował ponadto szereg zastrzeżeń dotyczących wysokości i sposobu naliczania kar umownych. Wskazywał, że ich wysokość, ustalona w tym kontrakcie cechuje się rażącym wygórowaniem, stanowiąc o nieuzasadnionym zaburzeniu równowagi stron przyszłego stosunku zobowiązaniowego. Odwołujący powoływał się w tym zakresie na przepis art. 5 kodeksu cywilnego, prezentując poglądy o konieczności równomiernego rozkładu uprawnień i obowiązków w stosunku prawnym, korzyści i ciężarów oraz szans i ryzyk. W tym miejscu Izba pragnie podkreślić, że niezasadnym jest przywoływanie w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego jako podstawy prawnej art. 5 kodeksu cywilnego. Niesporym zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie w zakresie prawa cywilnego jest fakt, że przepis ten w gałęzi prawa cywilnego jest przepisem wyjątkowym i szczególnym, a tym samym winien być przywoływany przez strony tylko w wyjątkowych okolicznościach. Przedmiotowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego nie jawi się jako okoliczność szczególna, gdzie przepis art. 5 kodeksu cywilnego powinien znaleźć zastosowanie. Na poparcie tego stanowiska przywołać można orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II CSK 236/16 w którym Sąd wskazał, że norma zawarta w przepisie art. 5 k.c. ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko po wykazaniu wyjątkowych okoliczności, w sytuacji, gdy w inny sposób nie można zabezpieczyć interesu osoby zagrożonej wykonaniem prawa podmiotowego przez inną osobę (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 1969 r., III CRN 310/69, OSNCP 1970, Nr 6, poz. 115) oraz w tych szczególnych przypadkach, w których wykorzystywanie uprawnień wynikających z przepisów prawa prowadziłoby do skutku nie aprobowanego w społeczeństwie ze względu na przyjętą w społeczeństwie zasadę współżycia społecznego. Zasady współżycia społecznego to pojęcie niedookreślone, nieostre, a powoływanie się na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego powinno wiązać się z konkretnym wykazaniem o jakie zasady współżycia społecznego w konkretnym wypadku chodzi oraz na czym polega sprzeczność danego działania z tymi zasadami. Zdaniem Izby taki charakter klauzul generalnych zawartych w rozważanym przepisie nakazuje ostrożne korzystanie z instytucji nadużycia prawa podmiotowego, a w szczególności jako podstawy prawnej dla uwzględnienia odwołania. Kolejną kwestią, przywoływaną w kontekście przedmiotowych zarzutów, wymagającą omówienia, jest argumentacja odwołującego o niedopuszczalności stosowania kar umownych w ramach umowy na usługi pocztowe, wobec brzmienia art. 87 ustawy Prawo pocztowe. Odwołujący przywołując przepis art. 87 ust. 5 Prawa pocztowego wskazywał, że odejście od zasad odpowiedzialności określonych w Prawie pocztowym, jest dopuszczalne wyłącznie w przypadkach kwalifikowanych, związanych ze znacznie wyższym stopniem nieprawidłowości po stronie operatora pocztowego. Jego zdaniem tylko wówczas dopuszczalne jest przejście na ogólne zasady odpowiedzialności i - przykładowo - określenie odrębnych kar umownych w umowie o świadczenie usług pocztowych. Innymi słowy z literalnego brzmienia przepisów wynika, że odpowiedzialność operatora pocztowego co do zasady ograniczona jest do okoliczności i wysokości określonej w dalszych przepisach tej ustawy (tj. w art 88 i 89 Prawa Pocztowego). Jedyny wyjątek, determinujący konieczność ponoszenia odpowiedzialności w wysokości przewyższającej limity określone w art. 88 i 89 Prawa Pocztowego, związany jest ze ziszczeniem się jednej z okoliczności wymienionych w art. 87 ust. 5 Prawa pocztowego. Tylko wtedy odpowiedzialność operatora pocztowego może przewyższać zakres i wysokość odpowiedzialności wynikającej z samej tej ustawy. Zakres odpowiedzialności operatora pocztowego wyznaczony jest w art. 88 i 89 Prawa pocztowego, które w sposób precyzyjny określają maksymalną wysokość odszkodowań za poszczególne przypadki niewykonania lub nienależytego wykonania usług pocztowych. Są to przepisy bezwzględnie obowiązujące, a zatem postanowienia umów o świadczenie usług pocztowych nie mogą modyfikować zasad odpowiedzialności - w tym zwłaszcza zastrzegać kar umownych w wysokości przekraczającej maksymalne stawki odszkodowań, wynikające z art. 88 i 89 Prawa pocztowego. Jakkolwiek umowa o świadczenie usług może zastrzegać odrębne zasady odpowiedzialności, to jednak - w świetle art. 87 ust. 5 Prawa pocztowego - zasady te mogą znaleźć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej jest następstwem czynu niedozwolonego, nastąpiło z winy umyślnej operatora albo też jest wynikiem rażącego niedbalstwa operatora. Odwołujący, wskazując na powyższe, wniósł o nakazanie zamawiającemu modyfikacji SWZ, poprzez wykreślenie zapisów dotyczących kar umownych w tych przypadkach, w których odpowiedzialność operatora pocztowego została określona w ustawie Prawo pocztowe w sposób zryczałtowany tj. wypłacany niezależnie od poniesionej szkody. W tym miejscu Izba zauważa, że należy podzielić ocenę odwołującego, w zakresie w jakim ten odnosił zasady odpowiedzialności operatora pocztowego do sytuacjach opisanych w ustawie Prawo pocztowe. Zgodnie bowiem z brzmieniem cytowanej ustawy do odpowiedzialności operatorów pocztowych za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej stosuje się jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zasady odpowiedzialności - oparte na zasadzie ryzyka - unormowano w ust. 3, zgodnie z którym operator pocztowy, który zawarł umowę o świadczenie usługi pocztowej z nadawcą, odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie nastąpiło wskutek siły wyższej, z przyczyn występujących po stronie nadawcy lub adresata, niewywołanych winą operatora pocztowego, z powodu naruszenia przez nadawcę lub adresata przepisów ustawy albo regulaminu świadczenia usług pocztowych lub powszechnych oraz z powodu właściwości przesyłanej rzeczy. O ile nie zajdą więc te trzy przypadki, zakres odpowiedzialności cywilnoprawnej operatora pocztowego jest limitowany ustawą pocztową. W efekcie - to ustawa pocztowa zasadniczo wyznacza zakres odpowiedzialności operatorów pocztowych. Powyższe nie oznacza jednak, że w sytuacjach nie uregulowanych w ustawie Prawo pocztowe, nie stosuje się zasad odpowiedzialności określonej w ustawie kodeks cywilny. Tu Izba podziela pogląd, że odpowiedzialność operatora pocztowego wobec nadawcy za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi pocztowej jest odpowiedzialnością kontraktową, do której zastosowanie znajdują przepisy art. 471 i następnych kodeksu cywilnego. Innymi słowy, w zakresie nie uregulowanym ustawą Prawo pocztowe - znajdą zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego. Zauważyć należy ponadto, że odwołujący, formułując zarzuty naruszenia Prawa pocztowego, nie wskazał w jakim zakresie i z jakimi zapisami projektu umowy, nie zgadza się i które to wymagania są z cytowanymi przepisami niezgodne. Sformułował jedynie ogólne żądanie, aby Izba nakazała zamawiającemu dokonanie modyfikacji treści SWZ w taki sposób, aby wykreślił on zapisy dotyczące kar umownych w tych przypadkach, w których odpowiedzialność operatora pocztowego została określona w ustawie Prawo pocztowe w sposób zryczałtowany tj. wypłacany niezależnie od poniesionej szkody. Przy czym nie sprecyzował o które zapisy projektowanej umowy chodzi i jaki zakres zmian postuluje. W tym miejscu przypomnieć należy, że wobec treści przepisu art. 555 ustawy Pzp Izba może orzekać wyłącznie co do zarzutów zawartych w odwołaniu. Oznacza to, że Izba nie może samodzielnie podejmować decyzji w kierunku naprawienia działań zamawiającego, które nie były przedmiotem odwołania, nawet jeśli dostrzeże ich nieprawidłowość. Przedmiotowy zakaz jest bezwzględnie związany z koniecznością skonkretyzowania przez odwołującego zarzutów w odwołaniu. Zarzut jest rozumiany jednak nie tylko jako określenie czynności i zaniechania zamawiającego ze wskazaniem kwalifikacji prawnej naruszenia (wskazania naruszanego przepisu ustawy). Przepis ten stanowi powtórzenie art. 192 ust. 7 ustawy Pzp z 2004 r., wobec czego orzecznictwo zapadłe na tle dawnego przepisu zachowuje aktualność również w nowym stanie prawnym. Jak stwierdziła między innymi KIO w wyrokach: z 4 czerwca 2020 r., sygn. akt KIO 500/20, czy też w wyrokach o sygn. akt KIO 2036/18, KIO 162/17, KIO 179/17, KIO 35/17 - treść i zakres zarzutu wyznaczają okoliczności faktyczne, w których odwołujący upatruje niezgodność działania zamawiającego z ustawą. W kontekście zarzutów formułowanych wobec postanowień umownych oznacza to, że odwołujący ma obowiązek wskazać określone zapisy projektowanej umowy, precyzując jednocześnie w i z jakimi przepisami ustawy są one sprzeczne. częścijakiej Dalej odwołujący, formułując szereg zastrzeżeń co do poszczególnych kar umownych, podkreśla wielokrotnie, że wiele postanowień wzoru umowy w zakresie dotyczącym kar jest pozbawionych jednoznaczności oraz precyzji, co nie pozwala mu w dostatecznym stopniu oszacować ryzyk i skalkulować ceny oferty. Twierdzi przy tym, że częstokroć zamawiający podejmuje próbę dwukrotnego obciążania odwołującego karami za tożsame lub podobne naruszenia, przy czym nie wskazuje przypadków, kiedy do takich sytuacji może dojść, co ponownie czyni zarzuty gołosłownymi. Odwołujący zaniechał zatem podstawowego obowiązku, który leży po jego stronie tj. wykazania w jaki sposób projektowane przez zamawiającego zapisy projektu umowy, naruszają przepisy ustawy Pzp czy też wspomniane przepisy Prawa pocztowego. Izba dostrzegła, że katalog kar ustalony przez zamawiającego we wzorze umowy jest bardzo rozbudowany, przewidziano szereg sankcji dla wykonawcy, który będzie realizował umowę w sposób, który nie jest zgodny z wymaganiami. Należy przypomnieć, że wprawdzie zamawiający jest gospodarzem postępowania, to jednak ustawodawca nie przyznał mu niczym nieskrępowanego prawa do ustalania warunków, jakie winien spełnić wykonawca, aby mógł wziąć udział w postepowaniu, a także sposobu jego wykonywania i rozliczania. Podkreślić należy, że postępowanie jest prowadzone według przepisów ustawy prawo zamówień publicznych, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2021 roku. W zmienionych przepisach wprowadzono szereg rozwiązań służących zrównoważeniu pozycji stron umowy w sprawie zamówienia publicznego. Zmiany te mają na celu nie tylko ograniczenie jednostronnego kształtowania umów przez zamawiających oraz przerzucania nieproporcjonalnych ryzyk kontraktowych na wykonawców, ale także wzmocnienie regulacji dotyczących fazy wykonania i sposobów rozliczania umowy w sprawie zamówienia publicznego. Nowa Pzp statuuje w art. 431 obowiązek realizacji zamówienia publicznego z poszanowaniem interesów obu stron umowy, wyrażające się w podniesionej do rangi zasady, obowiązku współdziałania zamawiającego i wykonawcy przy wykonaniu umowy. Nie precyzuje jednocześnie na czym to współdziałanie miałoby konkretnie polegać. W takiej sytuacji należy odnieść się wprost do uregulowań art. 354 § 1 i 2 k.c., który określa zasady współpracy stron i dążenie do ich równowagi w danym stosunku zobowiązaniowym. W tym zakresie przywołać należy stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt IV CSK 297/14, gdzie SN uznał, że „Według art. 354 § 2 k.c. przy wykonywaniu zobowiązania powinien z dłużnikiem współdziałać wierzyciel. Każdy z nich obowiązany jest baczyć na uzasadniony interes kontrahenta i nie czynić nic takiego, co by wykonywanie zobowiązania komplikowało, hamowało lub utrudniało. Ten negatywny obowiązek spoczywa na wierzycielu zawsze. Pozytywnego natomiast działania wymagać należy od wierzyciela jedynie w sytuacji, gdy wynika to z właściwości świadczenia lub umowy”. Tym samym zamawiający, przygotowując dokumentację postępowania winien ustanowić takie warunki udziału w nim i zasady wykonywania zamówienia, aby z jednej strony nie naruszając praw wykonawców do możliwości brania udziału w postepowaniu, z drugiej strony spowodował takie warunki wykonywania zamówienia, aby było możliwe pełne współdziałanie stron podczas jego realizacji. Niezależnie jednak od powyższej, ogólnej konstatacji, nie zwalnia to odwołującego każdorazowo z obowiązku wykazania okoliczności, w jaki sposób projektowane postanowienia umowy naruszają przywołane przepisy ustawy Pzp. Odwołujący z kolei, konstruując zarzuty odwołania odnośnie poszczególnych postanowień umowy, ograniczył się do stwierdzenia, że nie jest w stanie oszacować kar umownych czy też, że kary są rażąco wygórowane i nieadekwatne do ciężaru ewentualnego przewinienia, jak też w odniesieniu do potrzeb i interesu zamawiającego. Nie podał przy tym żadnej szczegółowej argumentacji lub wyliczeń, które mogłyby świadczyć o tym, że charakter kar, które zamawiający wprowadził do treści SWZ (projektu umowy) nie ma na celu dyscyplinowanie wykonawców do należytej, zgodnej z kontraktem, realizacji zamówienia lecz, że jak stwierdził odwołujący prowadzić mają do „wzbogacenia zamawiającego”. Rację ma zamawiający, który w odpowiedzi na odwołanie stwierdza, że odwołujący w zakresie tego zarzutu, nie dość że nie wykazuje jego zasadności, to niejednokrotnie przeczy sam sobie, z jednej strony zarzucając zamawiającemu nieprecyzyjność/niejednoznaczność zapisów o karach umownych, z drugiej kwestionując w ogóle ich dopuszczalność, przy czym we wcześniejszej części odwołania zauważa, że „Zamawiający przewidział szczegółowe wytyczne co do zakresu i wysokości naliczanych na wykonawcę kar umownych”. Izba stwierdziła, że tak jest w istocie tj. zamawiający bardzo szczegółowo i jednoznacznie opisał za jakie przewinienia i w jakiej wysokości kary będą wykonawcy naliczane. Z kolei w odniesieniu do ich wysokości stwierdzić należy, że odwołujący nie podjął nawet próby dowodzenia, że kara za dane przewinienie, ustalona na danym poziomie, jest niewspółmierna do wagi przewinienia. W tym miejscu ponownie należy przypomnieć, że przedmiotowe zamówienie nie jest standardową usługą pocztową, ale świadczona jest na rzecz jednostek sądownictwa i powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Jak wyjaśnił zamawiający w odpowiedzi na odwołanie to właśnie determinuje konieczność ustalenia takiego katalogu kar, których konstrukcja oparta została o wieloletnie doświadczenia zamawiającego przy nadzorze nad realizacją tożsamych usług, jak również z uwzględnieniem oczekiwań formułowanych w tym zakresie przez same Jednostki, w imieniu których umowa jest zawierana, a zgłoszonych przez nie przed wszczęciem postępowania, aby możliwe było skuteczne wyegzekwowanie od wykonawcy realizacji obowiązków, które przy dostarczaniu tego rodzaju korespondencji są często kluczowe. Zamawiający przewiduje zatem kary w przypadku tych czynności, które są kluczowe dla uznania pewnych czynności procesowych za skuteczne, dla zapewnienia terminowości realizacji usług objętych zamówieniem. W ocenie Izby wszystkie zaproponowane przez zamawiającego kary umowne, które były kwestionowane przez odwołującego służą wyłącznie wyegzekwowaniu obowiązków wykonawcy w toku realizacji umowy, obejmują więc wszelkie czynności dotyczące odbioru, przemieszczenia się przesyłki, jak też dotyczą właściwego, zgodnego z umową przekazania informacji o zdarzeniach występujących na poszczególnych etapach doręczenia za pośrednictwem przeznaczonych do tego systemów informatycznych, które muszą w tym wypadku działać w sposób niezawodny i bezawaryjny. Trudno odmówić zamawiającemu prawa do takiej konstrukcji postanowień umowy, w tym w zakresie kar umownych, aby zabezpieczyć się w najwyższym stopniu, oczekując najwyższej staranności w realizacji umowy. Jak stwierdził zamawiający, tak skonstruowany system kar umownych, oprócz zapewnienia sprawności działania wymiaru sprawiedliwości, co leży w interesie publicznym, ma chronić zamawiającego (jednostki na rzecz których działa) przed uszczerbkiem związanym z koniecznością wielokrotnego nadawania tej samej korespondencji, stratami związanymi z przesuwaniem terminów rozpraw oraz innych czynności procesowych, których dotyczy korespondencja, a także przed innymi, trudnymi do dokładnego policzenia szkodami, związanymi z nieterminową realizacją funkcji, jakie spełniają nadawcy przesyłek objętych zamówieniem, a których realizacja jest najczęściej powiązana z koniecznością doręczenia przesyłek takich jak m.in. orzeczenia sądowe. Zamawiający zatem w sposób wyczerpujący opisał i wyjaśnił z jakich powodów skonstruował poszczególne zapisy dotyczące kar umownych w sposób określony w projekcie umowy, natomiast odwołujący nie sprostał obowiązkowi wykazania, że wskazywane przez niego przepisy zostały naruszone. Zaniechanie powyższe spowodować musiało konsekwencję w postaci oddalenia odwołania w tym zakresie. Nie zasługiwał także, w ocenie Izby, na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 439 ust. 2 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy Pzp poprzez brak określenia w SWZ, w tym we wzorze umowy sposobu ustalania zmiany wynagrodzenia oraz nieokreślenie we wzorze umowy sposobu określenia wpływu zmiany ceny materiałów lub kosztów na koszt wykonania zamówienia. Odwołujący kwestionował zapis §14 ust. 2 wzoru umowy w zakresie waloryzacyjnych, opisanych w pkt 14.2.6 do 14.2.10. Izba ustaliła, że zamawiający przewidział we wzorze umowy następujące zmiany w stosunku do treści oferty, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy: 14.2.10. zmiana jednostkowej ceny brutto poszczególnych rodzajów usług oraz zmiana całkowitego maksymalnego wynagrodzenia brutto Wykonawcy, o którym mowa w § 9 ust. 1 Umowy, w przypadku zmiany cen materiałów lub kosztów związanych bezpośrednio z realizacją zamówienia, z zastrzeżeniem iż: 14.2.10.1. zmiana dotyczy zmiany cen materiałów lub kosztów innych niż wskazane w § 14 ust. 2 pkt. 6-9 Umowy; 14.2.10.2. łączny poziom zmiany cen materiałów lub kosztów niezbędnych do realizacji niniejszej Umowy wyniesie min. 10 % (wartość bezwzględna) w stosunku do wartości początkowych ustalonych na dzień składania ofert lub ustalonych we wcześniejszej waloryzacji; 14.2.10.3. Wykonawca w terminie 30 dni od dnia podpisania Umowy przedłoży Zamawiającemu kalkulacje głównych kosztów oraz prognozowanego zużycia materiałów związanych bezpośrednio z realizacją Umowy wraz z cenami jednostkowymi, która będzie stanowiła podstawę zmiany wynagrodzenia, o której mowa w niniejszym ustępie; 14.2.10.4. wysokość zmiany jednostkowej ceny brutto poszczególnych rodzajów usług oraz zmiany całkowitego maksymalnego wynagrodzenia brutto Wykonawcy, o którym mowa w § 9 ust. 1 Umowy, należy obliczyć przy użyciu wskaźnika zmiany cen materiałów lub kosztów wskazanego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok ubiegły, 14.2.10.5. zmiana ta nie powoduje zmiany w sposobie realizacji Umowy, a Wykonawca przedstawi odpowiednie oświadczenia i dokumenty uprawdopodobniające wpływ zmiany cen materiałów lub kosztów związanych bezpośrednio z realizacją zamówienia objętego niniejszą Umową na wysokość jednostkowych cen brutto poszczególnych rodzajów usług oraz całkowitego maksymalnego wynagrodzenia brutto Wykonawcy, o którym mowa w § 9 ust. 1 Umowy, wraz ze szczegółową kalkulacją zmiany kosztów w tym zakresie; 14.2.10.6. zmiana jest dopuszczalna nie częściej niż raz na 12 miesięcy, z zastrzeżeniem, iż pierwsza zmiana może być wprowadzona nie wcześniej niż po 12 miesiącach świadczenia usług; 14.2.10.7. maksymalna łączna wartość zmiany wynagrodzenia, jaką dopuszcza Zamawiający w efekcie zastosowania postanowień waloryzacyjnych określonych w § 14 ust. 2 pkt. 10 Umowy wynosi 2 % całkowitego maksymalnego wynagrodzenia brutto Wykonawcy, o którym mowa w § 9 ust. 1 Umowy, z zastrzeżeniem, iż jednorazowa zmiana nie może przekroczyć 1 % całkowitego maksymalnego wynagrodzenia brutto Wykonawcy, o którym mowa w § 9 ust. 1 Umowy; 14.2.10.8. przed podjęciem decyzji o zwiększeniu wynagrodzenia Zamawiający dokona weryfikacji zasadności oraz poprawności obliczeń dokonanych przez Wykonawcę w zakresie żądanej zmiany wynagrodzenia, a także oceny możliwości sfinansowania wyższego wynagrodzenia w ramach posiadanych środków w planie finansowym Jednostek, zatwierdzonym na dany rok; 14.2.10.9. w przypadku wątpliwości co do wysokości zmiany ceny lub kosztu, Strony mogą żądać dodatkowych informacji oraz dowodów, 14.2.10.10. przez zmianę ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w § 14 ust. 2 pkt. 10 Umowy rozumie się zarówno ich wzrost jak i ich obniżenie, względem ceny lub kosztu przyjętych w celu ustalenia wynagrodzenia Wykonawcy zawartego w ofercie; 14.2.10.11. Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione zgodnie z § 14 ust. 2 pkt. 10 Umowy, zobowiązany jest do zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę o podwykonawstwo na okres przekraczający 12 miesięcy, w zakresie odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów dotyczących zobowiązania podwykonawcy. Odwołujący podnosił, że zapisy te nie uwzględniają zmian, wprowadzonych do ustawy Pzp, w treści art. 439 tj. wymagania, że w przypadku umowy zawieranej na okres dłuższy niż 12 miesięcy, której przedmiotem są roboty budowlane lub usługi, zamawiający ma obowiązek wprowadzenia do treści umowy zawieranej postanowień o zasadach wprowadzenia zmian wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy w przypadku zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia (tzw. nowa klauzula waloryzacyjna). Tym samym w takiej umowie określa się m.in. : sposób ustalenia zmiany wynagrodzenia z użyciem odesłania do wskaźnika zmiany cen materiałów lub kosztów, w szczególności wskaźnika ogłaszanego w komunikacie prezesa Głównego Urzędu Statystycznego; sposób określenia wpływu zmiany ceny materiałów lub kosztów na koszt wykonania zamówienia tj. wskazanie sposobu obliczenia nowego wynagrodzenia wykonawcy. Zamawiający, zdaniem odwołującego takich regulacji w treści umowy nie przewidział, a ponadto z jej treści nie wynika, czy ustalenie zmiany wynagrodzenia ma następować z użyciem odesłania do wskaźnika zmiany ceny materiałów lub kosztów (jeżeli tak, to nie wiadomo, jaka wartość wskaźnika uprawnia do żądania zmiany wynagrodzenia) czy przez inną podstawę (jeżeli tak, nie wiadomo, ceny jakich materiałów lub jakie koszty mają być brane pod uwagę przy ustalaniu, czy nastąpiła zmiana ceny ani jaka zmiana tych cen bądź kosztów uprawnia do żądania zmiany wynagrodzenia). W konsekwencji odwołujący wnosił o nakazanie zamawiającemu zawarcia we wzorze umowy postanowień o zasadach wprowadzania odpowiednich zmian w zakresie zmiany wynagrodzenia określających dokładny sposób ustalania zmiany wynagrodzenia oraz sposób określenia wpływu zmiany ceny materiałów lub kosztów na koszt wykonania zamówienia. Izba nie podzieliła powyższego zarzutu uznając, że przedmiotowe, cytowane powyżej zapisy czynią zadość obowiązkowi, który wprowadził ustawodawca do treści art. 439 ustawy Pzp. Zgodnie z tą regulacją, w przypadku umów zawartych na okres dłuższy niż 12 miesięcy, obowiązkiem zamawiających jest określenie zasad, przy których będzie możliwa zmiana wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy w sytuacji zmian cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia. Zamawiający musi zatem określić w umowie następujące elementy: w jakich okolicznościach może dojść do waloryzacji wynagrodzenia, od którego terminu będzie ona możliwa, sposób zmiany wynagrodzenia i metodę przeliczenia, liczbę okresów waloryzacyjnych, maksymalną granicę wartości zmiany wynagrodzenia. Wszystkie one zostały przez zamawiającego przewidziane w projekcie umowy. Zgodnie z pkt 14.2.10 zmiany cen jednostkowych, a w konsekwencji zmiana całkowitego wynagrodzenia brutto będzie możliwa w przypadku zmian cen materiałów lub kosztów związanych bezpośrednio z realizacją zamówienia (okoliczności, w jakich zmiany nastąpią). Z kolei termin, w jakim będzie możliwa zamawiający ustalił w pkt 14.2.10.6 przewidując, że jest dopuszczalna nie częściej niż raz na 12 miesięcy z zastrzeżeniem, że pierwsza zmiana będzie mogła zostać wprowadzona nie wcześniej niż po 12 miesiącach świadczenia usług. Dalej nie sposób zgodzić się również z odwołującym, że brak jest w zapisach projektu umowy sposobu w jaki zmiana wynagrodzenia będzie dokonywana i metoda przeliczenia. Jak wyjaśnił zamawiający na rozprawie, co wynika jednocześnie z pkt 14.2.10.3 oraz pkt 14.2.10.4 projektu umowy to wykonawca, w terminie 30 dni od dnia podpisania Umowy przedłoży zamawiającemu kalkulacje głównych kosztów oraz prognozowanego zużycia materiałów związanych bezpośrednio z realizacją Umowy wraz z cenami jednostkowymi, która będzie stanowiła podstawę zmiany wynagrodzenia, decydując w efekcie koszty których usług są dla niego kluczowe i wpływają w znacznym stopniu na wysokość ceny oferty. Zamawiający pozostawił tym samym pewną swobodę przyszłemu kontrahentowi do określenia podstawy do zmiany przysługującego mu wynagrodzenia. Jednocześnie ustalił podstawę dla ustalenia nowej wysokości cen jednostkowych brutto poszczególnych rodzajów usług tj. wskaźnik zmiany cen materiałów lub kosztów wskazany w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za rok ubiegły. Zamawiający wypełnił również tą dyspozycję przepisu art. 439 ustawy Pzp, która wskazuje na konieczność określenia w przyszłej umowie maksymalnej granicy wartości zmiany wynagrodzenia. To z kolei reguluje pkt 14.2.10.7 przewidujący, że maksymalna łączna wartość zmiany wynagrodzenia, jaką dopuszcza zamawiający w efekcie zastosowania postanowień waloryzacyjnych nie będzie wyższa niż 2 % całkowitego maksymalnego wynagrodzenia brutto wykonawcy z zastrzeżeniem, iż jednorazowa zmiana nie może przekroczyć 1 % tego wynagrodzenia. Mając na uwadze powyższe, Izba uznała, że również ten zarzut nie znajduje uzasadnienia. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) oraz zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437). Izba, mając na uwadze treść §5 pkt 2 cytowanego Rozporządzenia, zgodnie z którym do kosztów postępowania odwoławczego zalicza się uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu: kosztów związanych z dojazdem na wyznaczone posiedzenie lub rozprawę, wynagrodzenia i wydatków jednego pełnomocnika, w kwocie nieprzekraczającej łącznie kwoty 3600 zł., zasądziła od odwołującego na rzecz zamawiającego koszty wynagrodzenia jednego pełnomocnika 3600 zł. oraz poniesione przez niego koszty związane z dojazdem na rozprawę w wysokości 605,12 zł. Przewodniczący: .............................................. Członkowie: .............................................. 34 …
- Odwołujący: Orange Polska Spółka AkcyjnaZamawiający: Komenda Główna Policji…Sygn. akt: KIO 1285/24, KIO 1288/24, KIO 1292/24 POSTANOWIENIE Warszawa, dnia 30 kwietnia 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Izabela Niedziałek-Bujak Andrzej Niwicki Katarzyna Odrzywolska po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 kwietnia 2024 r. w Warszawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej A)w dniu 15 kwietnia 2024 r. przez Odwołującego – Wykonawcę Orange Polska Spółka Akcyjna, Al. Jerozolimskie 160, 02-326 Warszawa (sygn. akt KIO 1285/24); B)w dniu 15 kwietnia 2024 r. przez Odwołującego - Wykonawcę Axians IT Services Poland Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Postępu 21D, 02-676 Warszawa (sygn. akt KIO 1288/24); C)w dniu 15 kwietnia 2024 r. przez Odwołującego – Wykonawcę SUNTAR Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Boya-Żeleńskiego 5B, 33-100 Tarnów (sygn. akt KIO 1292/24), w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Komenda Główna Policji, ul. Puławska 148/150, 02-642 Warszawa przy udziale uczestnika Axians IT Services Poland Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Postępu 21D, 02-676 Warszawa po stronnie Zamawiającego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1285/24 przy udziale uczestników po stronie Odwołującego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1285/24: A.Wykonawcy Enigma Systemy Ochrony Informacji Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Jutrzenki 116, 02230 Warszawa, B.Wykonawcy SUNTAR Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Boya-Żeleńskiego 5B, 33-100 Tarnów przy udziale uczestnika SUNTAR Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Boya-Żeleńskiego 5B, 33-100 Tarnów po stronnie Odwołującego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1288/24 przy udziale uczestnika Enigma Systemy Ochrony Informacji Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Jutrzenki 116, 02-230 Warszawa po stronie Zamawiającego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1288/24 i KIO 1292/24 przy udziale uczestnika Axians IT Services Poland Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Postępu 21D, 02-676 Warszawa po stronnie Odwołującego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1292/24 orzeka: sygn. akt KIO 1285/24 1Umarza postępowanie odwoławcze. 2Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego – Orange Polska S.A. kwoty 15.000 zł 00 gr. (słownie: piętnaście tysięcy złotych, zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. sygn. akt KIO 1288/24 1Umarza postępowanie odwoławcze. 2Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego – Axians IT Services Poland Sp. z o.o. kwoty 15.000 zł 00 gr. (słownie: piętnaście tysięcy złotych, zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. sygn. akt KIO 1292/24 1Umarza postępowanie odwoławcze. 2Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego – SUNTAR Sp. z o.o. kwoty 15.000 zł 00 gr. (słownie: piętnaście tysięcy złotych, zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: ........................................ ........................................... ........................................... Sygn. akt: KIO 1285/24, KIO 1288/24, KIO 1292/24 Uzasadnie nie W postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Komendę Główną Policji w Warszawie, w trybie podstawowym na zawarcie umowy ramowej na dostawę urządzeń pełniących rolę Mobilnych Terminali Noszonych oraz licencji MDM (nr postępowania 148/BŁil/23/AL./DG), ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 03.04.2024 r., S 66/2024 195178-2024, wobec czynności polegającej na opisie przedmiotu zamówienia oraz załącznika nr 3 do umowy ramowej, wniesione zostały w dniu 15.04.2024 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołania wykonawców: Orange Polska S.A. z/s w Warszawie (sygn. akt KIO 1285/24), Axians IT Services Poland Sp. z o.o. z/s w Warszawie (sygn. akt KIO 1288/24) oraz SUNTAR Sp. z o.o. z/s w Tarnowie (sygn. akt KIO 1292/24). Zamawiający opublikował treść specyfikacji warunków zamówienia w dniu 03.04.2024 r. I.Sygn. akt KIO 1285/24 – Odwołujący ORNAGE Polska S.A. (Odwołujący 1) Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 99 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Ustawy poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieprzejrzysty, niejednoznaczny i niewyczerpujący, bez uwzględnienia wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty; 2)art. 99 ust. 2, ust. 4, ust. 5 i ust. 6 w zw. z art. 16 pkt. 1, 2 i 3 Ustawy poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieproporcjonalny, nadmiarowy, nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego oraz w sposób , który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, a także w sposób uniemożliwiający uczciwą konkurencję i naruszający zasadę równego traktowania wykonawców; 3)art. 99 ust. 2 w zw. 16 pkt. 3 Ustawy poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieproporcjonalny oraz nadmiarowy, nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego; 4)art. 99 ust. 2, art. 431 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Ustawy w zw. z art. 3531 kodeksu cywilnego (dalej „kc”) oraz art. 5 kc w zw. z 8 ust. 1 Ustawy poprzez wprowadzenie do SW Z postanowień w sposób rażąco naruszający równowagę kontraktową stron, przerzucający na wykonawców niemożliwe do oszacowania ryzyka kontraktowe, w tym wynikające z okoliczności niezależnych od wykonawcy lub zależnych od Zamawiającego, poprzez nieprecyzyjne lub rażąco niekorzystne dla wykonawców postanowienia SW Z, sprzeciwiając się tym samym naturze stosunku zobowiązaniowego oraz zniechęcając wykonawców do składania ofert w Postępowaniu i ograniczając konkurencję; 5)art. 131 ust. 1 i 2 Ustawy w zw. z art. 16 pkt. 1 Ustawy poprzez wyznaczenie terminu składania ofert bez uwzględnienia czasu niezbędnego do zapoznania się przez wykonawców z informacjami koniecznymi do przygotowania ofert oraz nie uwzględnienia złożoności i specyfiki przedmiotu zamówienia oraz czasu niezbędnego do ich przygotowania i złożenia; 6)art. 134 ust. 1 pkt 5 Ustawy, art. 107 ust. 1 Ustawy w zw. z art. 16 pkt. 1 i 2 Ustawy poprzez nieprawidłowe opisanie zasad przeprowadzenia i wymagań Zamawiającego co do procedury testów urządzenia; 7)art. 240 ust. 1 i 2 Ustawy w zw. z 16 pkt. 1,2 i 3 Ustawy poprzez opisanie kryteriów oceny ofert w sposób niejednoznaczny i niezrozumiały, co uniemożliwia dokonania weryfikacji i porównania poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia na podstawie informacji przedstawianych w złożonych ofertach. Mając powyższe na względzie Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany swz w sposób opisany w treści odwołania. II.Sygn. akt KIO 1288/24 – Odwołujący Axians IT Services Poland Sp. z o.o. (Odwołujący nr 2). Odwołujący zarzuca Zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 1, 4, 5 i 6 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, nieproporcjonalny, naruszający zasadę zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, niezapewniający możliwości zaoferowania równoważnego rozwiązania. W związku z powyższym Odwołujący wniósł o uwzględnienie niniejszego odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany treści SW Z, OPZ i projekcie umowy ramowej i wykonawczej zgodnie ze wskazanym w treści odwołania żądaniem zmiany. III.Sygn. akt KIO 1292/24 – Odwołujący SUNTAR Sp. z o.o. (Odwołujący nr 3). Odwołujący zarzuca Zamawiającemu naruszenie: a)art. 17 pkt 1 ustawy Pzp w zw. z art. 241 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w zw. z art. 239 ust. 2 ustawy Pzp poprzez opisanie kryteriów w sposób niezwiązany z przedmiotem zamówienia zmierzający do ograniczenia konkurencji, nieprzedstawiający najkorzystniejszego stosunku jakości do ceny i niezapewniający najlepszej jakości dostaw w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na realizację zamówienia; b)art. 16 pkt 1 ustawy Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 99 ust. 2 zw. z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp poprzez sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia w sposób ograniczający uczciwą konkurencję, niewynikający z uzasadnionych potrzeb Zamawiającego oraz nie proporcjonalny do wartości i celów jakie chciałby osiągnąć Zamawiający. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany treści swz w sposób wskazany w odwołaniu wraz z przedłużeniem terminu na składanie ofert o dodatkowe 7 dni od dnia dokonania zmiany treści swz. Zamawiający w dniu 26.04.2024 r. unieważnił postępowanie na podstawie art. 256 pkt 6 oraz w zw. z art. 137 ust. 7 Ustawy z uwagi na konieczność wprowadzenia licznych zmian w treści dokumentacji postępowania. Izba na posiedzeniu niejawnym stwierdziła, iż przekazana w dniu 29.04.2024 r. do akt spraw decyzja Zamawiającego podjęta w postępowaniu przetargowym prowadzi do uchylenia czynności wobec, której wniesione zostały odwołania, czyniąc postępowanie odwoławcze zbędnym. Zamawiający zapowiedział konieczność wprowadzenia zmian w dokumentacji postępowania przetargowego, co z uwagi na ich zakres uzasadniało unieważnienie postepowania w celu ponownego jego przygotowania. W tej sytuacji skład orzekający uznał, iż zachodzi podstawa do umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 Ustawy – Izba stwierdza, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. W związku z powyższym Izba na podstawie § 9 ust. 2 poz. 2437), nakazała dokonanie zwrotu Odwołującym uiszczonych tytułem wpisu kwot, tj. po 15.000 zł. w każdej ze spraw odwoławczych. Przewodnicząca:.……………………..…. ..................................... ...................................... …
Dostawa komputerów
Odwołujący: Suntar Sp. z o.o. w TarnowieZamawiający: Komendę Stołeczną Policji…Sygn. akt: KIO 734/24 POSTANOWIENIE Warszawa, dnia 22 marca 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący:Monika Szymanowska Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na posiedzeniu z udziałem stron i uczestników postępowania odwoławczego w dniu 22 marca 2024 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczejw dniu 4 marca 2024 r. przez odwołującego Suntar Sp. z o.o. w Tarnowie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Komendę Stołeczną Policji przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego Allclouds.pl Sp. z o.o. w Warszawie postanawia: 1.umorzyć postępowanie odwoławcze, 2.znieść wzajemnie między stronami koszty postępowania odwoławczego i nakazać Urzędowi Zamówień Publicznych zwrot na rzecz odwołującego Suntar Sp. z o.o. w Tarnowie kwoty 15 000,00 zł (piętnaście tysięcy złotych) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych. Przewodniczący: ………………………… Sygn. akt: KIO 734/24 Uzasadnienie Zamawiający – Komenda Stołeczna Policji ul. Nowolipie 2, 00-150 Warszawa, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn.: „Dostawa komputerów”, o ogłoszeniu o zamówieniu publicznym opublikowanym w dniu 21 lutego 2024 r. pod numerem OJ S 37/2024 107641-2024, dalej zwane „postępowaniem”. Postępowanie na dostawę, o wartości powyżej kwoty określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2023 r. poz. 1605 ze zm.), dalej zwanej „p.z.p.”, jest prowadzone przez zamawiającego w trybie przetargu nieograniczonego. W dniu 4 marca 2024 r. odwołanie wobec treści dokumentacji postępowania wniósł wykonawca Suntar Sp. z o.o. ul. Boya-Żeleńskiego 5b, 33-100 Tarnów (dalej zwany „odwołującym”). We wniesionym środku zaskarżenia odwołujący postawił zamawiającemu następujące zarzuty naruszenia (pisownia oryginalna): 1.art. 16 pkt 1 ustawy Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 99 ust. 2 zw. z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp poprzez sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia w sposób ograniczający uczciwą konkurencję, niewynikający z uzasadnionych potrzeb Zamawiającego oraz nie proporcjonalny do wartości i celów jakie chciałby osiągnąć Zamawiający; 2.art. 17 pkt 1 ustawy Pzp w zw. z art. 241 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w zw. z art. 239 ust. 2 ustawy Pzp poprzez opisanie kryteriów w sposób niezwiązany z przedmiotem zamówienia zmierzający do ograniczenia konkurencji, nieprzedstawiający najkorzystniejszego stosunku jakości do ceny i niezapewniający najlepszej jakości dostaw w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na realizację zamówienia, i żądał nakazania zamawiającemu modyfikacji dokumentacji postępowania w sposób wskazany w uzasadnieniu środka zaskarżenia. W dniu 19 marca 2024 r. przekazano Izbie odpowiedź na odwołanie, w której zamawiający wskazał, że częściowo uwzględnia odwołanie i wprowadził zmiany w SW Z w przedmiocie: zarzutu nr 1 - częściowo z lit. d, w całości z lit. e i f, zarzutu nr 5 dot. zadania nr 1 i zarzutu nr 3 dot. zadania nr 2 w zakresie wskazanym w odpowiedzi na odwołanie -w całości, oraz wniósł o oddalenie odwołania w pozostałym zakresie. Pismem z dnia 21 marca 2024 r. odwołujący oświadczył, że cofa odwołanie w części nieuwzględnionej (co do której zamawiający nie dokonał zmiany SW Z) i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego. Odwołujący dodał, że w zakresie niecofniętym zamawiający dokonał już zmiany SWZ, więc prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe. Wobec spełnienia przesłanek art. 525 ust. 1 - 3 p.z.p. skład orzekający postanowił dopuścić do udziału w postępowaniu odwoławczym wykonawcę Allclouds.pl Sp. z o.o. ul. Jutrzenki 139, 02-231 Warszawa (dalej zwanego „przystępującym”), który zgłosił przystąpienie po stronie zamawiającego. Przystępujący oświadczył, że nie wnosi sprzeciwu wobec częściowego uwzględnienia odwołania przez zamawiającego. W ustalonym stanie faktycznym i prawnym doszło do wypełnienia hipotezy art. 522 ust. 3 p.z.p., zatem Izba zobligowana była umorzyć postępowanie odwoławcze w związku z czym orzeczono jak w sentencji. Ponadto należy zgodzić się z odwołującym, że w tym wypadku zastosowanie znalazłby również art. 568 pkt 2 p.z.p. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego wydano na podstawie § 9 ust. 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Przewodniczący: ………………………… …- Odwołujący: Galena Sp. z o.o.Zamawiający: Polską Grupę SW Przedsiębiorstwo Państwowe…Sygn. akt: KIO 1602/23 WYROK z dnia 26 czerwca 2023 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Adriana Urbanik Renata Tubisz Anna Wojciechowska Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2023 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 5 czerwca 2023 r. przez wykonawcę Galena Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez Polską Grupę SW Przedsiębiorstwo Państwowe z siedzibą w Warszawie orzeka: 1. uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie wszystkich czynności zamawiającego w postępowaniu prowadzonym z wyłączeniem ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2023 r. poz. 140) i ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, z późn. zm.); 2. kosztami postępowania obciąża zamawiającego Polską Grupę SW Przedsiębiorstwo Państwowe z siedzibą w Warszawie i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Galena Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie tytułem wpisu od odwołania; 2.2. zasądza od zamawiającego Polskiej Grupy SW Przedsiębiorstwo Państwowe z siedzibą w Warszawie (ul. Kocjana 3, 01-473 Warszawa) na rzecz odwołującego Galena Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (ul. Skierniewicka 34A/U01, 01-230 Warszawa) kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) obejmującą kwotę uiszczonego przez odwołującego wpisu od odwołania. Stosownie do art. 579 i 580 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ………………………….… Członkowie: ………………………….… Sygn. akt: KIO 1602/23 Uz as adnienie W dniu 26.05.2023 r. za pośrednictwem strony opublikowany został przez Polską Grupę SW Przedsiębiorstwo Państwowe (dalej: „Zamawiający” lub „PGSW”) konkurs dotyczący utworzenia w JOWS infrastruktury telekomunikacyjnej operatora i zainstalowanie w ramach tej infrastruktury samoinkasujących aparatów telefonicznych oraz świadczenie przez operatora usług telefonicznych dla osadzonych (). Konkurs został opracowany w oparciu o porozumienie nr 22/2023 zawarte pomiędzy Dyrektorem Generalnym Służby Więziennej a Polską Grupą SW Przedsiębiorstwo Państwowe z siedzibą w Warszawie. Postępowanie nie zostało wszczęte ogłoszeniem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Do wyżej wymienionego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, z późn. zm.), zwanej dalej także „ustawą Pzp” lub „ustawą pzp”, i ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2023 r. poz. 140), zwanej dalej także „ustawą o koncesji”. Dnia 05.06.2023 r. (wpływ do Prezesa KIO w wersji elektronicznej podpisane podpisem cyfrowym za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej - ePUAP) odwołanie złożyła Galena Sp. z o.o., ul. Skierniewicka 34A/U01, 01-230 Warszawa, zwana dalej także „Odwołującym” lub „Wykonawcą”, od niezgodnych z przepisami czynności oraz zaniechań w postępowaniu prowadzonym przez POLSKĄ GRUPĘ SW PRZEDSIĘBIORSTWO PAŃSTWOWE z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Zamawiający” lub „PGSW”) na utworzenie w JOWS infrastruktury telekomunikacyjnej operatora i zainstalowanie w ramach tej infrastruktury samoinkasujących aparatów telefonicznych oraz świadczenie przez operatora usług telefonicznych dla osadzonych. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie koncesji na usługi zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2023 r. poz. 140, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o koncesji”, i tym samym naruszenie następujących przepisów: 1) art. 2 pkt 11 lit. a ustawy o koncesji w zw. z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, w zw. z art. 4 ustawy o koncesji poprzez zaniechanie przygotowania i przeprowadzenia postępowania o zawarcie umowy koncesji przez Zamawiającego będącego osobą prawną, utworzoną w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego nad którą bezpośredni nadzór sprawuje Minister Sprawiedliwości w sytuacji, gdy żadne z wyłączeń podmiotowych lub przedmiotowych stosowania ustawy o koncesji nie znajdzie zastosowania a wartość umowy koncesji przekracza kwotę 130 000 zł; 2) art. 12 ust. 2 ustawy o koncesji poprzez przygotowanie i prowadzenie postępowania o zawarcie umowy koncesji w sposób mający na celu uniknięcie stosowania przepisów ustawy a w konsekwencji oraz art. 4 ustawy o koncesji w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy o koncesji w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o koncesji przez zaniechanie przekazania ogłoszenia o koncesji do publikacji Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej, ewentualnie, gdyby Izba uznała, że w niniejszej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o koncesji, zarzucił Zamawiającemu zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego zgodnie z przepisami ustawy Pzp i naruszenie tym samym następujących przepisów: 3) art. 4 pkt 3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie przygotowania i przeprowadzenia postępowania o zawarcie umowy o wykonanie zamówienia publicznego przez Zamawiającego będącego osobą prawną, utworzoną w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego nad którą bezpośredni nadzór sprawuje Minister Sprawiedliwości w sytuacji, gdy żadne z wyłączeń podmiotowych lub przedmiotowych stosowania ustawy Pzp nie znajdzie zastosowania; 4) art. 86 ustawy Pzp przez zaniechanie przekazania ogłoszenia do publikacji Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej a w konsekwencji naruszenie art. 129 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy Pzp w zw. z art. 130 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w trybie przetargu nieograniczonego lub przetargu ograniczonego oraz art. 17 ust. 2 ustawy Pzp poprzez przygotowanie i prowadzenie postępowania o zawarcie umowy o wykonanie zamówienia publicznego zmierza do udzielenia zamówienia wykonawcy nie wyłonionego zgodnie z przepisami ustawy Pzp; Wskazując na powyższe zarzuty Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i: 1) nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania; 2) ewentualnie unieważnienie umowy, gdyby została ona zawarta w następstwie prowadzonego postępowania; 3) zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, że Zamawiający pismem z dnia 26.05.2023 r. opublikował na swojej stronie internetowej Regulamin. Wybrany operator zobowiązany będzie m.in. do wdrożenia i utrzymania w sprawności eksploatacyjnej infrastruktury telekomunikacyjnej; świadczenia usług telefonicznych dla osadzonych, opracowania i wdrożenia systemu do zarządzania i monitorowania połączeń telefonicznych wykonywanych przez osadzonych, opracowania i wdrożenia systemu billingowego do rozliczania z osadzonymi kosztów prowadzonych przez nich rozmów telefonicznych, dostarczania do Punktów Obsługi PGSW kart telefonicznych w ilości zamówionej przez Punkt Obsługi PGSW, zapewniającej ciągłość procesu wydawania osadzonym kart telefonicznych, zapewnienia Zamawiającemu wyłączności na sprzedaż doładowań do kart telefonicznych. Usługi telefoniczne dla osadzonych świadczone będą przez okres 8 lat od dnia podpisania protokołu odbioru. Wartość udzielanego zamówienia jest szacowana na kwotę około 100 mln złotych. W postępowaniu ustanowiono między innymi warunek udziału dysponowania przez wykonawcę doświadczeniem w wykonywaniu usług dla co najmniej 50.000 użytkowników końcowych o wartości 20 mln złotych. Uczestnik ma także posiadać środki finansowe lub zdolność kredytową w wysokości minimum 20 mln złotych. Operator będzie pobierał od osadzonych opłaty za wykonane połączenia telefoniczne. Z tytułu realizacji usług przysługuje prawo do wynagrodzenia w formie prowizji z określoną wartością procentową netto doładowań kart telefonicznych sprzedanych osadzonym. Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, iż mamy do czynienia z domniemaniem udzielania koncesji na usługi w rozumieniu ustawy o umowie koncesji. Wskutek zawarcia umowy nastąpi powierzenie koncesjonariuszowi świadczenia usług i zarządzania tymi usługami (usługi telekomunikacyjne), a wynagrodzenie stanowi prawo do wykonywania usług będących przedmiotem umowy. Jest to rozwiązanie zgodne z rozumieniem koncesji opisanym w treści art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o umowie koncesji. Niemniej nie można zarazem wykluczyć, iż zawierana umowa będzie zamówieniem publicznym w rozumieniu przepisów ustawy Pzp. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 3 ustawy o umowie koncesji, koncesjonariusz powinien ponosić ryzyko ekonomiczne związane z wykonywaniem usług i obejmujące ryzyko związane z popytem lub podażą (koncesjonariusz nie ma gwarancji odzyskania poniesionych nakładów inwestycyjnych lub kosztów związanych świadczeniem usług będących przedmiotem umowy koncesji oraz jest narażony na wahania rynku, a w szczególności jego szacowane potencjalne straty związane z wykonywaniem umowy koncesji nie mogą być jedynie nominalne lub nieistotne - art. 3 ust. 4). Określając przesłanki wyboru modelu koncesyjnego lub zamówieniowego można odwołać się do treści motywu (18) Dyrektywy koncesyjnej w którym zauważono: Trudności związane z interpretacją pojęć "koncesja" i "zamówienie publiczne" spowodowały utrzymującą się niepewność prawną wśród zainteresowanych stron i były podłożem wielu wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. (…) Główna cecha koncesji, czyli prawo do eksploatacji obiektów budowlanych lub wykonywania usług, zawsze pociąga za sobą przeniesienie na koncesjonariusza ryzyka operacyjnego o charakterze ekonomicznym wiążącego się z możliwością, że nie odzyska on nakładów inwestycyjnych ani kosztów poniesionych w związku z eksploatacją obiektów budowlanych lub wykonywaniem usług będących przedmiotem koncesji w normalnych warunkach działalności, nawet jeżeli części ryzyka pozostaje poddana instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający. W literaturze jako przykład wadliwego zastosowania modelu koncesyjnego podaje się przypadek współfinansowania budowy parkingu w połączeniu z gwarancją daną koncesjonariuszowi ponoszenia stałej opłaty (abonamentowej) za zajęcie 85% udostępnionych miejsc parkingowych (Ustawa o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi. Komentarz, Redakcja: dr r.pr. Rafał Cieślak, C.H.Beck, Warszawa 2018 rok). W ocenie Odwołującego ryzyka związane z wykonywaniem umowy zawieranej z Zamawiającym mogą nie wystarczyć do uznania zasadności zastosowania przepisów dotyczących koncesji. Mamy bowiem do czynienia – ze względu na specyfikę usługi – z zagwarantowaniem przychodów od osadzonych, dla których wykonawca będzie swoistym monopolistą w dostępnie do usług telekomunikacyjnych. Zatem nie można wykluczyć, iż poprawnie przeprowadzona analiza wskazywałaby na konieczność zastosowania przepisów ustawy Pzp. Reasumując, w ocenie Odwołującego Zamawiający prowadząc przedmiotowe postępowanie winien zastosować alternatywnie przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych albo ustawy o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi. Tymczasem, z treści Regulaminu wynika, że nie znajdują do niego zastosowania ani przepisy ustawy o koncesji ani przepisy ustawy Pzp. Mimo, że wartość zamówienia/koncesji przekracza progi unijne, Zamawiający nie opublikował w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia o koncesji/ogłoszenia o zamówieniu. Opisane wyżej działania doprowadziły do postawienia niżej opisanych zarzutów. PGSW jako podmiot prawa publicznego: W pierwszej kolejności Odwołujący wskazuje, że Zamawiającego należy uznać za podmiot prawa publicznego a zatem niezastosowanie przez niego przepisów ustawy o koncesji (ewentualnie ustawy Pzp) stanowi naruszenie w odniesieniu do postępowania koncesyjnego – art. 2 pkt 11 lit a ustawy o koncesji w zw. z art. 4 pkt 3 ustawy Pzp, postępowania zamówieniowego (zarzut ewentualny) - art. 4 pkt 3 ustawy Pzp. Zgodnie z treścią art. 4 pkt 3 ustawy Pzp zobowiązanym do stosowania ustawy jest tzw. podmiot prawa publicznego, którym jest: a) osoba prawna, b) utworzona w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, c) jeżeli podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w art. 4 pkt 1 i 2, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot (warunek kontroli): finansują je w ponad 50% lub posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego. Niewątpliwie Zamawiający jest osobą prawną (przedsiębiorstwo państwowe). Spełniony jest także warunek dotyczący sprawowania nadzoru nad organem zarządzającym oraz prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego oraz zarządzającego przez podmiot, o którym mowa w treści art. 4 pkt 1 ustawy Pzp. Organem założycielskim przedsiębiorstwa jest Minister Sprawiedliwości, a czynności organu założycielskiego w imieniu Ministra wykonuje Dyrektor Generalny Służby Więziennej. Przedsiębiorstwo jest przedsiębiorstwem jednozakładowym. Dla ustalenia statusu Zamawiającego na gruncie ustawy Pzp jest zatem koniecznym określenie, czy przedsiębiorstwo zostało utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego. Odnosząc się do charakteru powszechnego potrzeb Odwołujący podnosi, że w orzecznictwie oraz w piśmiennictwie wspólnotowego prawa zamówień publicznych wskazuje się na potrzebę „funkcjonalnej” wykładni pojęcia potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego. TSUE wskazuje, iż: potrzebami tego rodzaju są te, w wypadku których - z przyczyn związanych z interesem ogólnym - samo państwo decyduje się je zaspokajać, albo na których zaspokajanie chce wywierać decydujący wpływ. Przez pojęcie zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym należy rozumieć zasadniczo każdą aktywność, która nie jest wykonywana wyłącznie dla zaspokojenia pojedynczego, prywatnego celu (Prawo Zamówień Publicznych, Komentarz pod redakcją Huberta Nowaka oraz Mateusza Winiarza, UZP, Warszawa 2021 rok, s.47). Analizując warunek „powszechności” warto odwołać się do treści art. 2 ust. 1 pkt 4 Dyrektywy 2014/24/UE, zgodnie z którą "podmiot prawa publicznego" oznacza podmiot, który został utworzony w konkretnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego. W wersji angielskiej: are established for the specific purpose of meeting needs in the general interest, zaś w wersji niemieckiej: wurden zu dem besonderen Zweck gegründet, im Allgemeininteresse liegende Aufgaben nicht gewerblicher Art zu erfüllen. Zarówno zwrot general interest, jak i Allgemeininteresse winny być tłumaczone jako w interesie ogólnym. W ocenie Odwołującego istnienie przyjętego przez państwo zadania (obowiązku wykonywania określonych świadczenia) realizowanego poprzez publiczne przedsiębiorstwo, przesądza o zaspokajaniu w tym zakresie potrzeb o charakterze ogólnym. Tak też przykładowo TSUE w wyroku w sprawie zakładów pogrzebowych: Działalność zakładów pogrzebowych może zaspokajać potrzeby w interesie ogólnym. Okoliczność, że jednostka samorządu terytorialnego jest prawnie zobowiązana do zorganizowania pogrzebów, a w razie potrzeby do poniesienia kosztów tych pogrzebów, jeżeli nie zostały one zorganizowane w określonym terminie po wydaniu aktu zgonu, stanowi dowód, że istnieje taka potrzeba w interesie ogólnym (Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 listopada 1998 roku, sygn. C-380/96 full.seam?documentId=mrswglrzguytonjqgqyq&refSource=guide). W. Dzierżanowski (Włodzimierz Dzierżanowski, Ochrona konkurencji w prawie zamówień publicznych, Wolters Kluwer Polska SA , 2012 rok) słusznie wskazuje: Uprawnione będzie więc twierdzenie, że potrzeba o charakterze powszechnym niemająca charakteru przemysłowego ani handlowego jest potrzebą dotyczącą indywidualnego odbiorcy (konsumenta) jako członka większej zbiorowości, której zapewnienie stanowi obowiązkowe, w świetle przepisów prawa, zadanie organów władzy publicznej, stanowiąc tym samym działanie dla dobra ogólnego. Niezależnie od formy organizacyjno-prawnej, za pomocą której zaspokajana jest taka potrzeba, objęte tym pojęciem będą - w ocenie W.Hartunga - wszystkie zadania z istoty swojej uważane za mające charakter publiczny (Artykuł 2 Dyrektywa 2014/24/UE Hartung 2015, wyd. 1, Legalis ). Zdaniem M. Bala warunkiem koniecznym dla uznania powszechności określonych działań nie musi być okoliczność, że są one skierowane do całego społeczeństwa. Wystarczające jest, aby określone świadczenia skierowane były do osób spełniających określone generalne warunki. Słowa „powszechny” użytego w art. 3 ust. 1 pkt 3 [starego –przyp. wnioskodawcy] pzp nie należy intepretować jako „dostępny dla wszystkich”, lecz w znaczeniu „dotyczący wielu”, „dostępny dla wielu” lub dla tych, którzy spełniają warunki określone w odpowiedniej rangi przepisach (M. Bala, Potrzeby o charakterze powszechnym. [w:] Przetargi Publiczne, Czerwiec 2017 r.). W przypadku PGSW mamy właśnie do czynienia ze spełnianiem dostępności dla osób określonych w przepisach kodeksu karnego wykonawczego. Uprzedzając dalszą argumentację, w naszej ocenie takim zadaniem niewątpliwie jest zarówno zadanie polegające na organizacji pracy osób osadzonych (art. 1 ustawy o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności), jak i zapewnienie skazanym prawa do korzystania z samoinkasującego aparatu telefonicznego (art. 105b § 1 ustawy Kodeks karny wykonawczy). W obu przypadkach państwo zdecydowało się na podjęcie interwencji, niejako obok rynkowych możliwości wykonywania takich świadczeń. Zadanie nie jest podejmowane w celach komercyjnych (w ustawie o zatrudnianiu wprost stwierdzono, iż osiąganie zysku powinno być podporządkowane resocjalizacji). Mamy nawet do czynienia ze swoistym monopolem państwa w tym zakresie. W dalszej kolejności odnieść należy się do kwestii zakresu prowadzonej przez Zamawiającego działalności. W każdym bowiem przypadku w ramach badania zasadności zastosowania przepisu bada się faktyczny obszar aktywności podmiotu w dacie badania, niezależnie od celów działania określonych w dacie powstania podmiotu. Według W. Hartunga (Dyrektywa 2014/24/UE w sprawie zamówień publicznych. Komentarz, Wojciech Hartung, Michał Bagłaj, Tomasz Michalczyk, Michał Wojciechowski, Jakub Krysa, Katarzyna Kuźma, C.H. Beck, Warszawa 2015): istotna dla oceny danego podmiotu jest działalność faktycznie wykonywana i nie ma znaczenia np. to, czy w statucie danego podmiotu wyraźnie zapisano, że prowadzi on działalność wyłącznie handlową lub przemysłową. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż podmiot prowadzi także działalność komercyjną w innych obszarach (Europejskie Prawo Zamówień Publicznych Komentarz, A. Sołtysińska, Zakamycze, Kraków 2006, komentarz do art. 1 dyrektywy): Utworzenie przedsiębiorstwa w celu zaspokajania takich potrzeb nie oznacza, że jedynym i wyłącznym przedmiotem jego działalności musi być wykonywanie takiej funkcji. Obok realizacji zadań o charakterze publicznym może ono prowadzić działalność gospodarczą na ogólnych warunkach, przy czym nie jest istotne, w jakim rozmiarze działalność ta jest prowadzona. Przepisy dyrektywy nie wymagają, by zaspokajanie potrzeb leżących w interesie ogólnym stanowiło główny przedmiot działalności takiego przedsiębiorstwa. Zakres takiej działalności może być nieproporcjonalnie wąski w stosunku do zakresu prowadzonej działalności o innym charakterze. Zdaniem TSUE – wyrażonym w orzeczeniu Mannesmann -uzależnienie uznania danej jednostki za podmiot prawa publicznego od stosunku pomiędzy zakresem prowadzonej działalności komercyjnej a zakresem zaspokajania potrzeb o charakterze ogólnym stanowiłoby interpretację niezgodną z zasadą prawnej pewności, która wymaga, by reguły prawa unijnego były jasne i przejrzyste, a ich zastosowanie przewidywalne przez wszystkie podmioty, których dotyczą. W sprawie Mannesmann -Państwowa Drukarnia została utworzona w celu wytwarzania oficjalnych dokumentów: blankietów paszportów, praw jazdy, dokumentów tożsamości. Jednak obok tej działalności, mającej na celu zaspokojenie pewnych potrzeb o charakterze niekomercyjnym, przedsiębiorstwo to mogło prowadzić normalną działalność wydawniczą obejmującą druk książek i innych materiałów. W związku z tym, że w ramach jednego przedsiębiorstwa nie ma znaczenia, w jak szerokim zakresie spełnia ono zadania o charakterze ogólnym w relacji do normalnej działalności komercyjnej (…). W ocenie UZP zatem nieistotne jest to, iż poza zadaniami w interesie ogólnym omawiany podmiot wykonuje również inną działalność w celach zarobkowych, jeżeli nadal zajmuje się zaspokajaniem potrzeb w interesie ogólnym, które ma on szczególny obowiązek zaspokajać (Prawo Zamówień Publicznych, Komentarz pod redakcją Huberta Nowaka oraz Mateusza Winiarza, UZP, Warszawa 2021 rok, s.47). Jak zauważono w trakcie jednego z postępowań prowadzonych przed TSUE, celem dyrektyw jest nałożenie określonych obowiązków (związanych z udzielaniem zamówień) na podmioty, których działalność, polegająca na spełnianiu pewnych zadań, których realizacja leży w interesie publicznym, wymyka się w całości lub w części logice gier rynkowych (Europejskie Prawo Zamówień Publicznych Komentarz, A. Sołtysińska, Zakamycze, Kraków 2006, komentarz do art. 1 dyrektywy). Mając na względzie powyższe rozważania wskazać należy, że zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 grudnia 2022 r. (Dz. Urz. MS z 2022 r. poz. 212) wydanym na podstawie art. 5b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 200) z dniem 04.02.2023 r. doszło do połączenia przywięziennych zakładów pracy: PEPEBE WŁOCŁAWEK Przedsiębiorstwo Państwowe z siedzibą we Włocławku, Mazowiecka Instytucja Gospodarki Budżetowej MAZOVIA z siedzibą w Warszawie. Nowopowstały podmiot funkcjonuje w formie przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Polska Grupa SW Przedsiębiorstwo Państwowe. Tytułem wstępu do dalszej argumentacji należy podkreślić, iż sam fakt prowadzenia działalności w formie przedsiębiorstwa państwowego nie przesądza o braku możliwości posiadania statusu podmiotu prawa publicznego. Można w tym zakresie przytoczyć stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 496/07) dotyczące Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze”. W ocenie sądu, przedsiębiorstwo „było utworzone w celu wykonywania zadań ściśle powiązanych z instytucjonalną działalnością państwa, mającą na celu zapewnienie wszystkim jego obywatelom zarówno bezpieczeństwa w zakresie korzystania z lotniczych środków transportu, jak i bezpieczeństwa związanego z ochroną przestrzeni powietrznej nad terytorium Polski”. Pogląd dotyczący możliwości posiadania przez przedsiębiorstwa państwowe statusu podmiotu prawa publicznego pozostaje aktualny także na gruncie obecnej ustawy Pzp (tak przykładowo A. Kowalczyk także w odniesieniu do PP Porty Lotnicze) (Kowalczyk Aldona, Szymańska Anna, Zamówienia sektorowe. Komentarz, Warszawa 2022 r.). Jak zaś podkreśla UZP: „Podsumowując, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nadrzędnym celem unijnych przepisów w dziedzinie zamówień publicznych jest uniknięcie ryzyka uprzywilejowanego traktowania krajowych wykonawców przy udzielaniu zamówień przez instytucje i podmioty zamawiające oraz zapobieganie sytuacjom, w których podmioty finansowane lub kontrolowane przez państwo, władze regionalne lub lokalne, lub inne podmioty prawa publicznego mogłyby kierować się względami innymi niż ekonomiczne. W świetle tego celu należy dokonywać wykładni pojęć, jakimi posługują się dyrektywy unijne, w tym definicji podmiotu prawa publicznego. W konsekwencji zakresem pojęcia „podmiot prawa publicznego” nie są objęte podmioty, które działają w zwykłych warunkach rynkowych, mają na celu wypracowanie zysku i ponoszą straty wynikające z prowadzenia działalności” ( przepisow/opinie-archiwalne/pytania-iodpowiedzi-dotyczace-nowelizacji-ustawy-prawo-zamowien-publicznych2/podmiot-prawapublicznego-w-swietle-nowelizacji-przepisow-ustawy-prawo-zamowien-publicznych). Za taki podmiot nie można zaś uznać PGSW bowiem nie zostało ono utworzone w celu działania w normalnych warunkach rynkowych i nie jest ono nastawione na osiąganie zysku. Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać na szczególny charakter przywięziennych zakładów pracy. Jak wskazują przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości: „to bardzo specyficzne podmioty gospodarcze. Ich statutowym zadaniem jest bowiem nie tylko realizacja celów ekonomicznych, lecz również wypełnianie nałożonej przez ustawodawcę funkcji publicznej, tj. zapewnienie pracy osobom pozbawionym wolności” (). Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 2 ustawy o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności, zatrudnianie takich osób powinno mieć na celu przede wszystkim pozytywne oddziaływanie na ich postawy. Osiąganie zysku powinno być podporządkowane resocjalizacji. Podkreślenia wymaga, że przywięzienne zakłady pracy są zwolnione m.in. z podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o tym podatku, czy opłat z tytułu użytkowania lub użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa (po spełnieniu warunku wymaganego poziomu zatrudnienia pozbawionych wolności). Państwo poprzez przywięzienne zakłady pracy realizuje swoją politykę w zakresie oddziaływania na osoby pozbawione wolności. Odnosząc się do Zamawiającego wskazać należy, że zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 stycznia 2023 r. (Dz. Urz. MS. poz.1) nadano jego statut. Zgodnie z § 4 Statutu: Przedsiębiorstwo realizuje w szczególności zadania publiczne, polegające na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy sprzyjającej zdobywaniu kwalifikacji zawodowych oraz kształtowanie pozytywnych postaw społecznych. W celu realizacji zadań, o których mowa powyżej, przedsiębiorstwo prowadzi działalność produkcyjną, handlowo-usługową oraz wykonuje roboty remontowo-budowlane na rzecz organu założycielskiego, jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości, pozostałych jednostek organizacyjnych sektora finansów publicznych i innych podmiotów niebędących jednostkami sektora finansów publicznych oraz uczestniczy w przedsięwzięciach o charakterze historycznym i patriotycznym w celu upamiętnienia osób, miejsc oraz wydarzeń związanych z historią Polski. Mamy zatem do czynienia z powołaniem podmiotu, którego głównym celem jest realizacja zadań publicznych, polegających na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych. Ze Statutu PGSW wynika ponadto jednoznacznie, że przedsiębiorstwo to nie zostało powołane w celu osiągniecia zysku lecz w celu realizacji ustawowych obowiązków organów władzy publicznej jakimi jest zapewnianie osobom pozbawionym wolności zdobywania kwalifikacji zawodowych oraz kształtowania pozytywnych postaw społecznych. Realizacja powyższych celów leży w interesie publicznym oraz wymyka się – wskazywanej w piśmiennictwie - logice gier rynkowych (Europejskie Prawo Zamówień Publicznych Komentarz, A. Sołtysińska, Zakamycze, Kraków 2006, komentarz do art. 1 dyrektywy). Niemniej w przypadku Zamawiającego mamy do czynienia z dodatkowo wyrażonym obowiązkiem wykonywania potrzeb, które państwo decyduje się zaspokajać oraz na których zaspokajanie chce wywierać decydujący wpływ. Zgodnie z art. 105b § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. -Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 127 z późn. zm) skazany co najmniej raz w tygodniu ma prawo korzystać z samoinkasującego aparatu telefonicznego na własny koszt lub na koszt rozmówcy w sposób i w terminach ustalonych w porządku wewnętrznym obowiązującym w zakładzie karnym. W § 4 art. 105b dodano, iż zapewnienie systemu służącego realizacji powyższego uprawnienia można powierzyć przywięziennemu zakładowi pracy wskazanemu przez Ministra Sprawiedliwości, w drodze decyzji. W takim wypadku dla każdego zakładu karnego jest zawierana odrębna umowa podpisana przez dyrektora zakładu karnego z przywięziennym zakładem pracy. Analogiczną regulację zawarto w odniesieniu do tymczasowo aresztowanych (art. 217c). Zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 lutego 2023 r. (Dz. Urz. MS. poz. 17) powierzono Polskiej Grupie SW Przedsiębiorstwo Państwowe zapewnienie w zakładach karnych i aresztach śledczych systemu służącego realizacji uprawnienia skazanych i tymczasowo aresztowanych do korzystania z samoinkasującego aparatu telefonicznego. Mamy w tym zakresie do czynienia z powierzeniem wykonywania obowiązków państwa wynikających z treści art. 105b § 1 Kodeksu karnego wykonawczego. W tym zakresie nie mamy do czynienia z prowadzeniem działalności o charakterze komercyjnym, w oderwaniu od celów państwa. Innymi słowy działania są podejmowane nie w celach komercyjnych, a w celu realizacji zapisanego w ustawie obowiązku zapewniania przez państwo kontaktu osadzonych z osobami trzecimi. W tym miejscu wskazać należy na następujący pogląd unijnego piśmiennictwa: „Fakt, że nie wszyscy są zainteresowani lub mają bezpłatny dostęp do usług świadczonych przez przedsiębiorcę nie oznacza, że przedsiębiorcę działania nie są oparte na interesie ogólnym. (…) Nawet jeśli działanie przynosi korzyści tylko jednej osobie lub przedsiębiorstwu, czynność tę można ogólnie zaklasyfikować jako zaspokajanie potrzeb w interesie ogólnym, jeżeli istnieje cel społeczny, z którego wynika korzyść dla osoby fizycznej lub przedsiębiorstwa” (M. Steinicke, P. Vesterdorf, EU Public Procurement Law, C.H.Beck, 2018 rok, s 143, tłumaczenie własne). Niewątpliwie zarówno resocjalizacja osadzonych, jak i zapewnienie osadzonym dostępu do komunikacji to cele społecznie użyteczne. Mamy zatem do czynienia z zaspokajaniem wskazanych w Dyrektywie potrzeb w interesie ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego. Odwołując się do poglądów przytaczanych powyżej, przepisy dyrektywy nie wymagają, by zaspokajanie potrzeb leżących w interesie ogólnym stanowiło główny przedmiot działalności takiego przedsiębiorstwa - zakres takiej działalności może być nieproporcjonalnie wąski w stosunku do zakresu prowadzonej działalności o innym charakterze. Nie ma zatem znaczenia, iż Zamawiający prowadzi także innego rodzaju (nakierowaną na zysk) działalność. Można nawet uznać, że taka działalność (komercyjna) jest nie tyle celem działania Zamawiającego, a środkiem służącym do osiągnięcia celu (resocjalizacja). Zatem w naszej ocenie status Zamawiającego jako podmiotu prawa publicznego nie powinien budzić wątpliwości. Jak zaś wskazała Izba w wyroku z 25.10.2017 r.: „Izba w tym kontekście podnosi za samym Zamawiającym, że stosownie do § 4 ust. 1 Umowy Spółki podstawowym celem jego działalności jest prowadzenie podmiotu leczniczego świadczącego usługi w zakresie opieki stacjonarnej i specjalistycznej ambulatoryjnej, pomocy doraźnej i transportu sanitarnego oraz podstawowej opieki zdrowotnej i opieki paliatywnej. (…) Kwestia, tego, że teoretycznie może się zdarzyć, iż Zamawiający będzie wykonywał świadczenia medyczne tylko odpłatnie, komercyjnie - nie zmienia tego pierwotnego celu utworzenia. W tym kontekście, Zamawiający wyartykułował także nową przesłankę - "o ile osoba prawna nie działa w zwykłych warunkach rynkowych, jej celem nie jest wypracowanie zysku nie ponosi strat wynikających z prowadzenia działalności". Stwierdził, że dodany na podstawie jednej z ostatnich nowelizacji (ustawa z 22 czerwca 2016 r. - Dz. U. z 2016 r. poz. 1020) w art. 3 ust. 1 pkt 3 in fine zapis "o ile osoba prawna nie działa w zwykłych warunkach rynkowych, jej celem nie jest wypracowanie zysku i nie ponosi strat wynikających z prowadzenia działalności" stanowi odzwierciedlenie w szczególności wyjaśnienia zawartego w motywie 10 preambuły do dyrektywy 2014/24/UE (Dz. U. UE L z dnia 28 marca 2014 t. 94, s. 65). Przepis motywu 10 preambuły stanowi, że podmiot działający w zwykłych warunkach rynkowych, ma na celu wypracowanie zysku i ponosi straty wynikające z prowadzenia działalności, nie powinien być uważany za podmiot prawa "publicznego, - ponieważ potrzeby interesu ogólnego, do zaspokajania których ten podmiot został założony lub zaspokajanie których powierzono mu jako zadanie, można uważać za posiadające charakter przemysłowy lub handlowy. (…) W tym celu należy odwołać się do brzmienia motywu 10 do dyrektywy 2014/24/UE, a także motywu 21 i 12 odpowiednio do dyrektyw 2014/23/UE oraz 2014/25/UE, gdzie unijny prawodawca wskazał, że podmiot, który działa w zwykłych warunkach rynkowych, ma na celu wypracowanie zysku i ponosi straty wynikające z prowadzenia działalności, nie powinien być uważany za "podmiot prawa publicznego", ponieważ potrzeby interesu ogólnego, do zaspokajania, których ten podmiot został założony lub zaspokajanie, których powierzono mu jako zadanie, można uważać za posiadające charakter przemysłowy lub handlowy. W tych samych motywach preambuł cytowanych dyrektyw unijny prawodawca przypomniał, że termin "instytucje zamawiające", a zwłaszcza termin "podmioty prawa publicznego" były wielokrotnie analizowane przez Trybunał Sprawiedliwości UE. Zaznaczył zarazem, że zakres podmiotowy dyrektyw powinien pozostać niezmieniony. W tym celu w dyrektywach 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE zachowane zostały definicje, na których oparł się Trybunał, oraz wprowadzono pewną liczbę objaśnień przedstawionych w ramach tego orzecznictwa jako kluczowych dla zrozumienia samych definicji, przy czym zamiarem unijnego prawodawcy nie była zmiana rozumienia pojęć wypracowanych w orzecznictwie.". (…) Trybunał stwierdził także, że istnienie znaczącej konkurencji samo w sobie nie pozwala wysnuć wniosku, że nie mamy do czynienia z potrzebami w interesie ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego. Podobnie rzecz się ma z tym, że dany podmiot ma na celu zaspokajanie w szczególności potrzeb przedsiębiorstw handlowych. Aby dokonać rzetelnej oceny, czy potrzeby w interesie ogólnym, do których zaspokajania dany podmiot został powołany lub których zaspokajanie zostało mu powierzone, mają nieprzemysłowy i niehandlowy charakteru, należy wziąć pod uwagę szereg różnych czynników, w tym warunki, w jakich ten podmiot prowadzi swoją działalność. (za orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia w sprawie C-18/01 Arkkitehtuuritoimisto Riitta Korhonen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy i Rakennuttajatoimisto Vilho Tervomaa przeciwko Varkauden Taitotalo Oy, ECLI:EU:C:2003:300 oraz orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie Korhonen pkt 50; por. także wyrok z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie C-373/00 A. T. GmbH przeciwko Bestattung Wien GmbH, ECLI:EU:C:2003:110, pkt 61)” (Wyrok KIO z 25.10.2017 r., KIO 2159/17, LEX nr 2408985). W ocenie Odwołującego cytowany wyżej fragment wyroku Izby wpisuje się w stan faktyczny niniejszego postępowania. Ze statutu Zamawiającego wynika bowiem jednoznacznie, że przedmiotem jego działalności jest realizacja w szczególności zadań publicznych, polegających na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy sprzyjającej zdobywaniu kwalifikacji zawodowych oraz kształtowanie pozytywnych postaw społecznych. Co prawda Zamawiający działa w warunkach rynkowych i może osiągać zysk, jednak nie jest to główny, nadrzędny cel jego działalności. Można także uznać, że działanie Zamawiającego związane jest z interesem ogólnym, bowiem resocjalizacja osób skazanych wpływa pozytywnie na całe społeczeństwo. Niemniej, nawet gdyby odrzucić taką argumentację nie można pomijać faktu, że zarówno poglądy doktryny, jak i orzecznictwo TSUE wskazują, że interes ogólny nie musi dotyczyć całego społeczeństwa a wyłącznie określonej grupy osób. W tym przypadku taką grupą są osadzeni w zakładach penitencjarnych. Dodać jednak w tym miejscu należy, że działania Zamawiającego nie można także oceniać przez pryzmat wyłączeń stosowania ustawy o koncesji lub ewentualnie ustawy Pzp. Żadne wyłączenie podmiotowe ani przedmiotowe przewidziane w przepisach tych ustaw nie znajdzie zastosowania w analizowanym przypadku. Mając powyższe na względzie, w ocenie Odwołującego Zamawiający stanowi podmiot, o którym mowa w art. 4 pkt 3 ustawy Pzp a zatem przez niezastosowanie przepisów ustawy o koncesji lub ewentualnie ustawy Pzp naruszył odpowiednio przepisy jednej z tych ustaw. Odnośnie naruszenia przepisów ustawy o koncesji oraz ustawy Pzp: Prowadząc postępowanie z pominięciem przepisów ustawy o koncesji oraz ustawy Pzp Zamawiający naruszył następujące przepisy: art. 12 ust. 2 ustawy o koncesji poprzez przygotowanie i prowadzenie postępowania o zawarcie umowy koncesji w sposób mający na celu uniknięcie stosowania przepisów ustawy a w konsekwencji art. 4 ustawy o koncesji w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy o koncesji w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o koncesji przez zaniechanie przekazania ogłoszenia o koncesji do publikacji Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej, (ewentualnie) art. 86 ustawy Pzp przez zaniechanie przekazania ogłoszenia do publikacji Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej a w konsekwencji naruszenie art. 129 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy Pzp w zw. z art. 130 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w trybie przetargu nieograniczonego lub przetargu ograniczonego oraz art. 17 ust. 2 ustawy Pzp poprzez przygotowanie i prowadzenie postępowania o zawarcie umowy o wykonanie zamówienia publicznego zmierza do udzielenia zamówienia wykonawcy nie wyłonionemu zgodnie z przepisami ustawy Pzp. Wcześniejsza treść odwołania wykazała, że Zamawiający jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 4 pkt 4 ustawy Pzp a zatem jest zobowiązany do stosowania ustawy Pzp lub ustawy o koncesji. Przedmiotem zamówienia są objęte w głównej mierze usługi telekomunikacyjne których ostatecznym odbiorcą są osadzeni. Należy podkreślić, iż jednostki podległe Ministerstwu Sprawiedliwości dokonywały zakupu takich świadczeń w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy Pzp. Przykładowo postępowanie na usługę Warstwy Centralnej na potrzeby cyfrowej sieci telefonicznej dla osadzonych w jednostkach penitencjarnych Służby Więziennej na terenie całej Polski . W niniejszym stanie faktycznym Zamawiający pominął jednak przepisy wyżej wymienionych ustaw i prowadzi postępowanie na podstawie Regulaminu. Zamawiający nie przygotował i nie wysłał do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia o koncesji lub odpowiednio o zamówieniu. Jak wskazał ETS w wyroku z 13.10.2005 r. (Wyrok z dnia 13.10.2005 r., C-458/03, Parking Brixen GmbH przeciwko Gemeinde Brixen i in., Zb.Orz. 2005, s. I–08585) „niezgodne z art. 43 i 49 TWE, jak również z zasadami równości traktowania, niedyskryminacji i przejrzystości, jest udzielenie przez organ publiczny, bez publikacji ogłoszenia, koncesji na świadczenie usług publicznych na rzecz powstałej w wyniku przekształcenia specjalnego przedsiębiorstwa tego organu spółki akcyjnej, której przedmiot działalności został rozszerzony na nowe ważne sektory (...)” (M. Lemke, D. Piasta, Analiza orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dotyczącego zamówień publicznych w okresie od 1999 do 2005 r., 2006, s. 231). Tym samym, już poprzednia dyrektywa wyłączała możliwość udzielania koncesji na świadczenie usług publicznych z pominięciem publikacji ogłoszenia o koncesji. Jak wskazano we wcześniejszej części odwołania, zgodnie z treścią art. 105b § 4 ustawy Kodeks karny wykonawczy zapewnienie systemu służącego realizacji uprawnienia, o którym mowa w § 1, można powierzyć przywięziennemu zakładowi pracy wskazanemu przez Ministra Sprawiedliwości, w drodze decyzji. W takim wypadku dla każdego zakładu karnego jest zawierana odrębna umowa podpisana przez dyrektora zakładu karnego z przywięziennym zakładem pracy. Niemniej takie powierzenie nie może prowadzić do obejścia przepisów unijnego oraz krajowego prawa zamówień publicznych. Mamy bowiem do czynienia z alternatywą polegającą na: zamówieniu usług telekomunikacyjnych w zakresie aparatów samoinkasujących zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych w trybach konkurencyjnych przez zakłady karne albo zamówienie takich usług w przywięziennym zakładzie (PGSW), który następnie z pominięciem szerokorozumianego prawa zamówień publicznych w całości przekazuje takie zamówienia na rynek. Przy czym powierzenie wykonania zadania przywięziennemu zakładowi kontrolowanemu przez Ministerstwo winno uwzględniać cele unijnego oraz krajowego prawa zamówień publicznych. Komisja Europejska wskazuje: „o ile stosunek między sprawującą kontrolę instytucją zamawiającą a podmiotem kontrolowanym może być wyłączony spod zakresu stosowania unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych ze względu na jego wewnętrzny charakter, to podmiot uznany za podmiot wewnętrzny standardowo kwalifikowałby się również jako „podmiot prawa publicznego” podlegający obowiązkowi przestrzegania unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych w odniesieniu do swoich własnych zamówień” (Komisja Europejska, Dokument Roboczy Służb Komisji w sprawie stosowania unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych do stosunków między instytucjami zamawiającymi, współpraca publiczno-publiczna, SEC (2011) 1169 fi nal z 4.10.2011 r.). Jak słusznie dodaje Prezes UZP (Dopuszczalność zakupu (usług, dostaw lub robót budowlanych) przez spółki zależne od zamawiających sektorowych u podmiotów trzecich w celu realizacji zadań zleconych przez zamawiających sektorowych na podstawie art. 136 ust. 1 ustawy Pzp. Portal ): „przepisy dyrektyw koordynujących procedury udzielania zamówień publicznych (…) a co za tym idzie transponujące je przepisy ustawy Pzp, powinny być interpretowane zgodnie z ich pro wspólnotową wykładnią (…). udzielenie zamówienia (…) przedsiębiorstwu powiązanemu, które samo nie jest w stanie zrealizować powierzonego zadania i musi je zlecać podmiotom trzecim, nie będąc przy tym zobowiązane do stosowania przepisów regulujących udzielanie zamówień (…), zagrażałoby skuteczności dyrektywy (…)”. Innymi słowy nie można uznać, iż ma miejsce współpraca między zamawiającymi, w sytuacji gdy zamawiający wyłącznie odpowiedzialny na podstawie prawa krajowego za wykonanie zadania realizowanego w interesie publicznym nie wykonuje sam w całości tego zadania, do którego wykonania niezbędny jest szereg działań, ale zleca za wynagrodzeniem wykonanie jednego z niezbędnych działań innemu, niezależnemu od siebie podmiotowi (Wyrok TSUE z dnia 4 czerwca 2020 r. w sprawie C-429/19). Analiza dokumentacji Konkursu musi prowadzić do konkluzji, iż w praktyce zapewnienie systemu służącego realizacji prawa do korzystania z samoinkasującego aparatu telefonicznego w całości zostanie przeniesione na przedsiębiorcę prywatnego wyłonionego w drodze konkursu. Odnosząc się do samego powierzenia PGSW zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 lutego 2023 r. zapewnienia w zakładach karnych i aresztach śledczych systemu teleinformatycznego: Zgodnie z treścią § 7 Statutu PGSW przedsiębiorstwo gospodaruje wydzielonym mu i nabytym mieniem, zapewnia jego ochronę i prowadzi samodzielną działalność gospodarczą na zasadach racjonalnej gospodarki i rachunku ekonomicznego. Powyższe może być (przy pominięciu innych aspektów) argumentem na brak istnienia przesłanek do uznania PGSW za podmiot prawa publicznego (komercyjny charakter przedsiębiorstwa). Niemniej warto w tym zakresie przytoczyć następujący pogląd Komisji Europejskiej: W sprawach Coditel i Sea Trybunał stwierdził, że gdyby podmiot kontrolowany stał się podmiotem zorientowanym rynkowo i zyskał pewien margines autonomii, co powodowałoby osłabienie kontroli sprawowanej przez instytucje zamawiające, to pierwsze kryterium określone w sprawie Teckal nie byłoby już spełnione. (…) Kontrolowany podmiot może nawiązywać stosunki z przedsiębiorstwami z sektora prywatnego, pod warunkiem że pozostają one uboczne wobec podstawowej działalności tego podmiotu, tj. zarządzania usługami publicznymi (Komisja Europejska, Dokument Roboczy Służb Komisji w sprawie stosowania unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych do stosunków między instytucjami zamawiającymi (współpraca publiczno-publiczna), SEC (2011) 1169 fi nal z 4.10.2011 r.). Należy też pamiętać, iż zgodnie z wytycznymi określonymi w wyroku Teckal przeważająca część działalności podmiotu wewnętrznego musi ograniczać się do wykonywania zadań powierzonych przez podmiot kontrolujący/podmioty kontrolujące. Zatem czysto komercyjny charakter działalności PGSW stałby na przeszkodzie do uznania dopuszczalności powierzenia temu podmiotowi przez Ministerstwo wykonywania koncesji na zapewnienie w zakładach karnych i aresztach śledczych systemu teleinformatycznego. Biorąc pod uwagę całość powyższej argumentacji, w ocenie Odwołującego nie do zaakceptowania jest sytuacja, gdy na potrzeby powierzenia wykonywania zadań PGSW miałoby być traktowane jak podmiot wewnętrzny (in-house), zaś na potrzeby badania statusu PGSW w kontekście instytucji podmiotu prawa publicznego, jak przedsiębiorstwo o charakterze czystko komercyjnym. Mielibyśmy w tym zakresie do czynienia z niespójnością skutkującą faktycznym wyprowadzeniem poza system zamówień publiczny zamówień i koncesji realizowanych w obszarze działania Ministerstwa Sprawiedliwości. Najwyższa Izba Kontroli w 2021 roku negatywnie ocenia działania Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego w zakresie nadzoru nad przywięziennymi zakładami pracy w odniesieniu do wykorzystywania wyłączenia stosowania ustawy – Prawo zamówień publicznych, określonego w art. 4d ust. 1 pkt 8 tej ustawy Pzp z 2004 roku (obecnie art. 11 ust. 5 pkt 8 Pzp). Zgodnie z tym przepisem ustawy nie stosuje się do zamówień udzielanych przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego albo jednostki organizacyjne mu podległe przywięziennym zakładom pracy. W ocenie NIK: „Sposób wyboru podwykonawców przez zakłady posiadające status przedsiębiorstwa państwowego był w dużej mierze uznaniowy. Opisana praktyka, przy braku procedur wewnętrznych normujących udzielanie zamówień przez przywięzienne zakłady pracy, stwarzała warunki nabywania towarów i usług w niekonkurencyjnych cenach oraz uznaniowego faworyzowania wybranych podwykonawców, co mogło skutkować powstaniem ryzyka wystąpienia mechanizmu korupcyjnego. (…) Spośród pięciu objętych kontrolą NIK przywięziennych zakładów pracy, jeden z nich – MAZOVIA posiadała status instytucji gospodarki budżetowej, o której mowa w art. 9 pkt 6 ustawy o fp. Jest to obecnie jedyny zakład prowadzony w takiej formie. W związku z powyższym była ona zobowiązana do stosowania ustawy Pzp przy udzielaniu zamówień publicznych. Ustalono, że MAZOVIA udzielała zamówień publicznych (w tym na podwykonawstwo) zgodnie z ustawą Pzp i wewnętrznymi procedurami.”. Jak wskazano powyżej, obecnie MAZOVIA wskutek przyłączenia do PEPEBE WŁOCŁAWEK utraciła status instytucji gospodarki budżetowej. Mamy zatem do czynienia z regresem w porównaniu ze stanem badanym przez Najwyższą Izbę Kontroli. Biorąc pod uwagę powyżej przedstawioną argumentację, w ocenie Odwołującego odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Do odwołania Odwołujący załączył w szczególności Statut Zamawiającego i Regulamin wraz z załącznikami. W dniu 09.06.2023 r. (wpływ na adres skrzynki poczty elektronicznej UZP) Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, wnosząc o odrzucenie odwołania. Wskazał na błędne przyjęcie w odwołaniu, iż Polska Grupa SW Przedsiębiorstwo Państwowe, dalej również jako „PGSW”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego. Przeprowadzenie wskazanego konkursu nie podlega bowiem pod regulacje ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (tj.: Dz. U. z 2023 r. poz. 140), jak również regulacjom ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (tj.: Dz.U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.) - dalej zwanej: „UPZP”. Wynika to z faktu, że w art. 2 pkt 11 ustawy o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi „zamawiający” zdefiniowany został poprzez odesłanie do art. 4 UPZP. Zgodnie natomiast z art. 4 pkt 3) UPZP przepisy UPZP stosuje się do zamawiających publicznych, którymi są inne, niż określone w pkt 1 (nie będące jednostkami sektora finansów publicznych) osoby prawne, utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego. Oznacza to, że przepisy ustawy stosuje się do podmiotów, którymi są nie będące jednostkami sektora finansów publicznych osoby prawne utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego. Takim podmiotem Polska Grupa SW przedsiębiorstwo państwowe nie jest. Przede wszystkim wskazał, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (tj.: Dz.U. z 2023 r. poz. 437 ze zm.) przedsiębiorstwo państwowe jest samodzielnym, samorządnym i samofinansującym się przedsiębiorcą posiadającym osobowość prawną. Już zatem z tego tylko powodu PGSW nie spełnia wymogów UPZP dla uznania jej za zamawiającego publicznego. Zgodnie natomiast z art. 9 pkt 14) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tj.: Dz.U. z 2022 r. poz. 1634 ze zm.) PGSW nie jest jednostką sektora finansów publicznych. Stosownie natomiast do dyrektyw wypływających z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (tj.: Dz.U. z 2023 r. poz. 221 ze zm.) przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą. Z kolei działalnością gospodarczą (art. 3 tej ustawy) jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Zatem ustawa przesądza, że działalność przedsiębiorstwa państwowego jest ukierunkowana na zorganizowaną działalność zarobkową, wykonywaną we własnym imieniu i w sposób ciągły, nie ograniczony do określonej liczby odbiorców. Nie ma też żądnych przesłanek dla uznania, że PGSW zostało utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego. Jak bowiem wynika z § 4 ust. 2 statutu Polskiej Grupy SW Przedsiębiorstwa Państwowego stanowiącego załącznik do zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie nadania statutu Polskiej Grupie SW Przedsiębiorstwu Państwowemu (Dz.Urz. MS. Poz. 1) w celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1. przedsiębiorstwo prowadzi działalność produkcyjną, handlowo-usługową oraz wykonuje roboty remontowo-budowlane na rzecz organu założycielskiego, jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości, pozostałych jednostek organizacyjnych sektora finansów publicznych i innych podmiotów niebędących jednostkami sektora finansów publicznych oraz uczestniczy w przedsięwzięciach o charakterze historycznym i patriotycznym w celu upamiętnienia osób, miejsc oraz wydarzeń związanych z historią Polski. Już tylko z powyższego przepisu wynika, że PGSW nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 pkt 3) UPZP. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia uprzejmie informuję, że PGSW nie jest w stanie udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w piśmie KIO, gdyż czynności o których w nich mowa związane są ściśle z postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów UPZP. Na podstawie wskazanych wyżej regulacji PGSW nie prowadzi takiego postępowania, w związku czym odwołanie na podstawie art. 528 pkt 1 UPZP powinno zostać odrzucone. W dniu 16.06.2023 r. (wpływ na adres skrzynki poczty elektronicznej UZP) Odwołujący złożył pismo procesowe, w którym podniósł: Zamawiający nie zastosował się do dyspozycji art. 524 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 z późn. zm.) („ustawy Pzp”) i nie zamieścił na stronie, na której prowadzi postępowanie () informacji o wniesieniu odwołania przez Odwołującego oraz nie wezwał innych uczestników rynku do przystąpienia do postępowania odwoławczego. Odwołujący wskazał przy tym, że zdaje sobie sprawę z tego, że Zamawiający konsekwentnie kwestionuje obowiązek stosowania ustawy Pzp przy udzielaniu przedmiotowego zamówienia, jednakże art. 524 ustawy Pzp ma zastosowanie do wszystkich odwołań wniesionych na jej podstawie. Przepis ten ma także zastosowanie do odwołań wnoszonych na podstawie art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2023 roku poz. 140 ze zm.) (zwana dalej: „ustawą o koncesji”). Ustawa Pzp nie przewiduje wyjątków od obowiązku zastosowania jej art. 524, który stanowi, że Zamawiający przesyła niezwłocznie, nie później niż w terminie 2 dni od dnia otrzymania, kopię odwołania innym wykonawcom uczestniczącym w postępowaniu o udzielenie zamówienia, a jeżeli odwołanie dotyczy treści ogłoszenia o zamówieniu lub dokumentów zamówienia, zamieszcza ją również na stronie internetowej, na której jest zamieszczone ogłoszenie o zamówieniu lub są udostępniane dokumenty zamówienia, wzywając wykonawców do przystąpienia do postępowania odwoławczego. W odniesieniu do przedmiotowego postępowania istotny jest fragment analizowanego przepisu, który wskazuje, że jeśli odwołanie dotyczy dokumentów zamówienia to zamawiający ma obowiązek publikacji tego odwołania na stronie internetowej, na której zamieszczono tę dokumentację. Przy czym podkreślić należy, ze przepis nie precyzuje o jakie dokumenty zamówienia chodzi. Uznać zatem należy, że jeśli odwołanie dotyczy jakiegokolwiek dokumentu zamówienia to powinno być zamieszczone na stronie internetowej na której są dokumenty zamówienia. Podkreślił, że to nie rolą Zamawiającego a Izby jest weryfikacja możliwości i zasadności wniesienia odwołania. Działanie Zamawiającego pozbawia zatem innych potencjalnych wykonawców zainteresowanych postępowaniem możliwości przystąpienia do postępowania odwoławczego. W tym kontekście istotny jest zaś fakt, że postępowanie wzbudziło duże zainteresowanie uczestników rynku usług telekomunikacyjnych. Przypuszczać można, że do Zamawiającego wpłynęło kilkaset pytań o wyjaśnienie treści Regulaminu, bowiem do dnia 15 czerwca 2023 r. Zamawiający opublikował na stronie internetowej prowadzonego postępowania 70 pytań i odpowiedzi, jednakże ich numeracja wskazuje, że nie wszystkie zostały opublikowane – do pisma Odwołujący załączył opublikowane pytania i odpowiedzi. Nie została opublikowana znaczna część pytań Odwołującego. Odwołujący ponadto poruszył ponownie kwestię Zamawiającego jako podmiotu prawa publicznego. W tym aspekcie nie mógł pomijać faktu, że Zamawiający jest podmiotem, który powstał z przekształcenia Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej MAZOVIA (dalej „IGB MAZOVIA”). IGM MAZOVIA stosowała zaś, w swojej bieżącej działalności, przepisy ustawy Pzp. Nie tylko prowadziła znaczną liczbę postępowań o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie ustawy Pzp, ale i postępowania tożsamego co do celu z obecnie prowadzonym przez PGSW postępowaniem (na zapewnienie osadzonym dostępu do usług telekomunikacyjnych). Przykładowo (): Mazowiecka Instytucja Gospodarki Budżetowej Mazovia, Sukcesywne dostawy kart telefonicznych dla Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej Mazovia w podziale na cztery części. IGB MAZOVIA została utworzona przez Ministra Sprawiedliwości na podstawie zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej MAZOVIA (Dz. Urz. MS z 2010 r. Nr 13, poz. 159 z późn. zm.). IGB MAZOVIA realizowała zadania publiczne co wprost wynikało z jej statutu. W jego ostatniej wersji wskazano, że (zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 stycznia 2022 r. zmieniające zarządzenie w sprawie utworzenia Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej MAZOVIA (Dz. Urz. MS z 2022 r. poz. 5) (§ 4): 1. Instytucja realizuje zadania publiczne, polegające na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy sprzyjającej zdobywaniu kwalifikacji zawodowych oraz kształtowanie pozytywnych postaw społecznych. 2. W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, Instytucja prowadzi działalność produkcyjną, handlowo-usługową oraz wykonuje roboty remontowo-budowlane na rzecz organu założycielskiego, jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości, pozostałych jednostek organizacyjnych sektora finansów publicznych i innych podmiotów niebędących jednostkami sektora finansów publicznych oraz uczestniczy w przedsięwzięciach o charakterze historycznym i patriotycznym w celu upamiętnienia osób, miejsc i wydarzeń związanych z historią Polski.". Tym samym, celem działania IGB MAZOWIA była realizacja zadań publicznych związanych z oddziaływaniem na osadzonych. IGB MAZOVIA prowadziła działalność produkcyjną, handlowo-usługową oraz wykonuje roboty remontowo-budowlane. Zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie połączenia Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej MAZOVIA, Bałtyckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej BALTICA, Pomorskiej Instytucji Gospodarki Budżetowej POMERANIA, Podkarpackiej Instytucji Gospodarki Budżetowej CARPATIA i Zachodniej Instytucji Gospodarki Budżetowej PIAST (Dz. Urz. MS z 2018 r. poz. 143 z późn. zm.) połączono następujące instytucje: 1) Mazowiecką Instytucję Gospodarki Budżetowej MAZOVIA z siedzibą w Warszawie, utworzoną zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej MAZOVIA (Dz. Urz. Min. Sprawiedl. poz. 159, z późn. zm. 1; 2) Bałtycką Instytucję Gospodarki Budżetowej BALTICA z siedzibą w Gdańsku, utworzoną zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia Bałtyckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej BALTICA (Dz. Urz. Min. Sprawiedl. poz. 156, z późn. zm. 2); 3) Pomorską Instytucję Gospodarki Budżetowej POMERANIA z siedzibą w Koszalinie, utworzoną zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia Pomorskiej Instytucji Gospodarki Budżetowej POMERANIA (Dz. Urz. Min. Sprawiedl. poz. 157, z późn. zm.); 4) Podkarpacką Instytucję Gospodarki Budżetowej CARPATIA z siedzibą w Rzeszowie, utworzoną zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia Podkarpackiej Instytucji Gospodarki Budżetowej CARPATIA (Dz. Urz. Min. Sprawiedl. poz. 161, z 2012 r. poz. 124, z 2016 r. poz. 131 oraz z 2017 r. poz. 192); 5) Zachodnią Instytucję Gospodarki Budżetowej PIAST z siedzibą w Wołowie, utworzoną zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia Zachodniej Instytucji Gospodarki Budżetowej PIAST (Dz. Urz. Min. Sprawiedl. poz. 160, z późn. zm.). Połączenie to nastąpiło przez włączenie instytucji, o których mowa w pkt 2-5 powyżej, do IGB MAZOVIA. Celem wszystkich połączonych instytucji, o których mowa w pkt 2-5 powyżej, przed ich włączeniem do IGB MAZOVIA, była realizacja zadań publicznych polegających na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy sprzyjającej zdobywaniu kwalifikacji zawodowych. W tym aspekcie należy wskazać na powołany w odwołaniu art. 4 pkt 3 ustawy Pzp, zgodnie z którym zobowiązanym do stosowania ustawy jest tzw. podmiot prawa publicznego, którym jest: a) osoba prawna, b) utworzona w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, c) jeżeli podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w art. 4 pkt 1 i 2, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot (warunek kontroli): finansują je w ponad 50% lub posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego. Dalej wskazał, że działalność polegająca na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy sprzyjającej zdobywaniu kwalifikacji zawodowych oraz kształtowanie pozytywnych postaw społecznych spełnia definicję działań o charakterze powszechnym. Istotne jest bowiem, że już samo odbywanie kary, zgodnie z art. 67 Kodeksu karnego wykonawczego ma na celu: § 1. Wykonywanie kary pozbawienia wolności ma na celu wzbudzanie w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymania się od powrotu do przestępstwa. § 2. Dla osiągnięcia celu określonego w § 1 prowadzi się zindywidualizowane oddziaływanie na skazanych w ramach określonych w ustawie systemów wykonywania kary, w różnych rodzajach i typach zakładów karnych. § 3. W oddziaływaniu na skazanych, przy poszanowaniu ich praw i wymaganiu wypełniania przez nich obowiązków, uwzględnia się przede wszystkim pracę, zwłaszcza sprzyjającą zdobywaniu odpowiednich kwalifikacji zawodowych, nauczanie, zajęcia kulturalno-oświatowe i sportowe, podtrzymywanie kontaktów z rodziną i światem zewnętrznym oraz środki terapeutyczne. Wykonywanie kary ma zatem cel powszechny, bowiem zapobieganie powrotu do przestępstwa, kształtowanie społecznie użytecznych postaw i przestrzeganie porządku publicznego służy ogółowi społeczeństwa a nie tylko osobie skazanej. Nie ulega zatem wątpliwości, że IGB MAZOVIA jak i podmioty do niej włączone w 2018 r. choć były jednostkami sektora finansów publicznych to faktycznie spełniały także dyspozycję podmiotu prawa publicznego. Każda z tych instytucji bowiem: 1. była osobą prawną; 2. była powołana w celu realizacji zadań publicznych, potrzeb o charakterze powszechnych nie mających charakteru handlowego a nie przemysłowego (działalność handlowo-przemysłowa prowadzona była w celu realizacji zadań publicznych); 3. kontrolę nad nimi sprawował Minister Sprawiedliwości. Tym samym, zarówno IGB MAZOVIA jak i Zamawiający spełniają wymagania definicji podmiotu prawa publicznego (kontynuują bowiem w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa państwowego działalność prowadzoną w celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niekomercyjnym). Warto w tym miejscu dodać ponadto, że z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że w celu zdefiniowania pojęcia „potrzeby o charakterze powszechnym, niemające charakteru handlowego lub przemysłowego” ETS wyodrębnił w kolejnych orzeczeniach następujące cechy charakterystyczne: konieczne jest wyważenie istniejącego na rynku poziomu konkurencji w zakresie zaspokajanych potrzeb o charakterze powszechnym – czy poziom ten nie jest zbyt wysoki wśród podmiotów prywatnych co może wskazywać na handlowy lub przemysłowy charakter tych potrzeb (Orzeczenie ETS z 10 listopada 1998 r. w sprawie C-360/96, Arnhem) - na rynku nie ma konkurencji gdyż zadania penitencjarne realizowane są wyłącznie przez organy władzy publicznej; realizowanie potrzeb, które tradycyjnie były objęte zakresem działania władzy publicznej, np. publikacja druków urzędowych (Orzeczenie ETS z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-44/96, Mannesmann) - realizacja zadań penitencjarnych jest zadaniem organów władzy publicznej; osiąganie zysków nie jest podstawowym celem działania podmiotu prawa publicznego (Orzeczenie ETS z 16 października 2003 r. w sprawie C-283/00, Komisja przeciwko Hiszpanii) - zarówno w przypadku IGB MAZOWIA jak i Zamawiającego głównym celem działania nie jest osiąganie zysku. Podmioty te mogły/ą osiągać zysk ale celem ich działalności jest realizacja działań penitencjarnych. W tym miejscu zasadne jest ponadto porównanie zapisów celów statutowych IGB MAZOVIA oraz Zamawiającego (podkreślono różnice): IGB MAZOVIA 1. Instytucja realizuje zadania publiczne, polegające na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy sprzyjającej zdobywaniu kwalifikacji zawodowych oraz kształtowanie pozytywnych postaw społecznych. 2. W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, Instytucja prowadzi działalność produkcyjną, handlowousługową oraz wykonuje roboty remontowo-budowlane na rzecz organu założycielskiego, jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości, pozostałych jednostek organizacyjnych sektora finansów publicznych i innych podmiotów niebędących jednostkami sektora finansów publicznych oraz uczestniczy w przedsięwzięciach o charakterze historycznym i patriotycznym w celu upamiętnienia osób, miejsc i wydarzeń związanych z historią Polski. ZAMAWIAJĄCY 1. Przedsiębiorstwo realizuje w szczególności zadania publiczne, polegające na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy sprzyjającej zdobywaniu kwalifikacji zawodowych oraz kształtowanie pozytywnych postaw społecznych. 2. W celu realizacji zadań, o których mowa powyżej, przedsiębiorstwo prowadzi działalność produkcyjną, handlowo-usługową oraz wykonuje roboty remontowo-budowlane na rzecz organu założycielskiego, jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości, pozostałych jednostek organizacyjnych sektora finansów publicznych i innych podmiotów niebędących jednostkami sektora finansów publicznych oraz uczestniczy w przedsięwzięciach o charakterze historycznym i patriotycznym w celu upamiętnienia osób, miejsc oraz wydarzeń związanych z historią Polski. Z zestawienia tego wynika zatem jednoznacznie, że cel utworzenia IGB MAZOVIA jak i Zamawiającego jest taki sam i taki sam jest sposób ich realizacji. Oznacza to zatem, że zmieniła się jedynie forma organizacyjno–prawna podmiotu a nie cel jego utworzenia. O niekomercyjnym charakterze PGSW świadczy szereg okoliczności. Przykładowo w dniu 23 maja 2023 r. zostało zawarte porozumienie o współpracy pomiędzy Szkołą Wyższą Wymiaru Sprawiedliwości a Polską Grupą SW Przedsiębiorstwo Państwowe. Jak informuje sygnatariusz porozumienia, dotoczy ono: „współpracy w zakresie prowadzenia wspólnych działań badawczo-rozwojowych, popularyzujących wiedzę i dydaktycznych poprzez m.in.: prowadzenia wspólnych działań w zakresie resocjalizacji i wspierania osób osadzonych oraz opuszczających Zakłady Karne i Areszty Śledcze w ramach programu „Praca dla Więźniów”, zainicjowanego przez Ministra Sprawiedliwości w 2016 r. oraz realizowanego przez Służbę Więzienną, kooperacja w zakresie popularyzacji zdrowego trybu życia i sportu, zwłaszcza w zakresie działań Służby Więziennej, promowanie przedsięwzięć mających na celu promowanie postaw patriotycznych i kształtowanie świadomości obywatelskiej i narodowej oraz udział we wspólnych projektach naukowych, naukowo-badawczych, popularyzatorskich, społecznych i kulturalnych, a także umożliwienie staży zawodowych oraz praktyk absolwenckich w ramach działalności PGSW. (…) Zatrudnienie w warunkach izolacji więziennej jest jednym z podstawowych narzędzi oddziaływania penitencjarnego. Dzięki wsparciu naukowemu będziemy mogli stale monitorować zachodzące zmiany społeczne, w tym zachowania osób poddawanych różnego rodzaju oddziaływaniom. Reprezentujący Polską Grupę SW Bartosz Błażek wyraził nadzieję, że obopólna współpraca przyczyni się do rozwoju promocji zatrudniania osób pozbawionych wolności” ( [dostęp w dniu 16 czerwca 2023 roku]). W przypadku PGSW mamy do czynienie nie z utworzeniem podmiotu o charakterze czystko komercyjnym, nakierowanym na zysk, a z realizowaniem w takiej (zmienionej) formule prawnej zadań o charakterze publicznym. W ocenie Odwołującego zmiana formy ogranizacyjno-prawnej podmiotu przy zachowaniu dotychczasowych celów jego działalności oraz podmiotu kontrolującego nie powinna, a wręcz nie może, oznaczać, że działalność tego podmiotu może być realizowana z pominięciem przepisów ustawy Pzp. Podmiot będący osobą prawną, realizującą potrzeby o charakterze powszechnych nie mających charakteru handlowego a nie przemysłowego nad którym kontrolę sprawuje Minister Sprawiedliwości powinien zatem stosować przepisy ustawy Pzp bez względu na to czy jest instytucją gospodarki budżetowej czy też przedsiębiorstwem państwowym. Warto zwrócić uwagę na to co jest celem, a co środkiem do osiągnięcia celu w działalności PGSW. Celem powstania PGSW jest prowadzenie oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy. Zatem sam ewentualnie osiągany zysk z pracy przez skazanych jest jedynie skutkiem realizowania zadania o charakterze publicznym. Tym samym prowadzenie działalności komercyjnej (w rozumieniu sprzedaży usług i dostaw) nie może być argumentem uchylaniem się przez PGSW od stosowania przepisów ustawy Pzp. Jak słusznie podkreśla Krajowa Izba Odwoławcza: „Okoliczność, że zamawiający może prowadzić działalność gospodarczą nie oznacza jeszcze, że w ten sposób traci przymiot podmiotu prawa publicznego. Jak wskazuje się w piśmiennictwie i orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, fakt prowadzenia działalności gospodarczej nie wyklucza kwalifikacji podmiotu utworzonego w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze ogólnym za podmiot prawa publicznego. Utworzenie przedsiębiorstwa w celu zaspokajania takich potrzeb nie oznacza, że jedynym i wyłącznym przedmiotem jego działalności musi być pełnienie takiej funkcji. Obok realizacji zadań o charakterze publicznym może ono prowadzić działalność gospodarczą na ogólnych zasadach, przy czym nie jest istotne, w jakim rozmiarze działalność ta jest prowadzona w stosunku do działalności polegającej na zaspokajaniu potrzeb w interesie ogólnym. (…) Zdaniem Trybunału - wyrażonym w wyroku Mannesmann - uzależnienie uznania danej jednostki za podmiot prawa publicznego od stosunku pomiędzy zakresem prowadzonej działalności komercyjnej a zakresem zaspokajania potrzeb o charakterze ogólnym stanowiłoby interpretację niezgodną z zasadą prawnej pewności, która wymaga, by reguły prawa unijnego były jasne i przejrzyste, a ich zastosowanie było przewidywalne przez wszystkie podmioty, których dotyczą.” (zob. Aleksandra Sołtysińska, Hanna Talago-Sławoj Europejskie Prawo zamówień publicznych. Wolters Kluwer Warszawa 2016, 3. wydanie, s. 115-116) (Uchwała Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14 czerwca 2021 roku sygn. alt KIO/KD 8/21. ).W orzecznictwie tym podnosi się także, że „w świetle celów dyrektyw w sprawie udzielania zamówień publicznych (polegających na wykluczeniu równocześnie ryzyka preferencyjnego traktowania krajowych oferentów lub kandydatów przy udzielaniu zamówień publicznych przez instytucje zamawiające, jak też sytuacji, w których podmioty finansowane lub kontrolowane przez państwo, jednostki samorządu terytorialnego lub inne podmioty prawa publicznego mogłyby się kierować względami pozagospodarczymi) pojęcie instytucji zamawiającej, w tym pojęcie podmiotu prawa publicznego, powinno być interpretowane szeroko i w sposób funkcjonalny” (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2019 r. sygn. akt I GSK 1532/18) . W ocenie Odwołującego nie może zatem budzić wątpliwości, iż mamy do czynienia z podmiotem utworzonym w celach niekomercyjnych, operującym w obszarze swoistego monopolu (praca skazanych organizowana przez państwo), dla którego zysk nie jest podstawowym celem działania. Przez analogię można dodatkowo wskazać na spółki komunalne, które realizują zadania o charakterze powszechnym zlecone im przez jednostki samorządu terytorialnego. Nie ma zaś wątpliwości co do tego, że wspomniane spółki zobowiązane są do stosowania ustawy Pzp co potwierdza orzecznictwo (Wyrok ZAUZP z 2.02.2005 r., UZP/ZO/0-156/05, LEX nr 171837). Biorąc pod uwagę powyżej przedstawioną argumentację, odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Do pisma Odwołujący załączył: 9 pism wyjaśnienia do treści konkursu z dnia 13.06.2023 r., wyjaśnienia do treści regulaminu z dnia 07.06.2023 r., wyjaśnienia do treści konkursu z dnia 15.06.2023 r, wyjaśnienia do treści konkursu z dnia 14.06.2023 r, dwa dokumenty dotyczące zmiany terminów, statut Mazovii, zmianę zarządzenia w sprawie utworzenia Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej Mazovia, zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie połączenia Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej MAZOVIA, Bałtyckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej BALTICA, Pomorskiej Instytucji Gospodarki Budżetowej POMERANIA, Podkarpackiej Instytucji Gospodarki Budżetowej CARPATIA i Zachodniej Instytucji Gospodarki Budżetowej PIAST. W dniu 18.06.2023 r. (wpływ na adres skrzynki poczty elektronicznej UZP) Zamawiający złożył pismo procesowe z dnia 17.06.2023 r. w uzupełnieniu odpowiedzi z dnia 08.06.2023 r. oraz w odpowiedzi na pismo Odwołującego z dnia 16.06.2023 r. i podtrzymał argumenty i wnioski zaprezentowane dotychczas. Nadto podniósł, co następuje: W sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z zamówieniem nawet, jeśli by hipotetycznie przyjąć, że PGSW zobligowana jest do stosowania przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (tj.: Dz.U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.) – dalej zwanej: „pzp” - a to z następujących względów: zgodnie z art. 7 pkt 32 pzp zamówieniem jest umowa odpłatna zawierana między zamawiającym a wykonawcą, której przedmiotem jest nabycie przez zamawiającego od wybranego wykonawcy robót budowlanych, dostaw lub usług. Zatem, z zamówieniem mamy do czynienia wówczas, kiedy Zamawiający zamawia dostawę lub usługę i za nią płaci. W sprawie niniejszej PGSW jedynie organizuje warunki dla zawarcia przez operatora telekomunikacyjnego umów z zakładami karnymi, które także nie będą z tego tytułu zobowiązane do ponoszenia jakichkolwiek kosztów, czyli nie dojdzie do jakiegokolwiek wydatku ze środków publicznych. Zatem odwołanie podlega już tylko z tego powodu odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 1) pzp. Kolejno należy wskazać, iż stosownie do treści art. 505 ust. 1 pzp środki ochrony prawnej określone w pzp przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Odwołujący nie wskazał ani jednego sugerowanego naruszenia, w wyniku którego mógłby ponieść szkodę. Zgodnie z pkt. 1 rozdziału III regulaminu konkursu (str. 11) na utworzenie w JOSW infrastruktury telekomunikacyjnej operatora i zainstalowanie w ramach tej infrastruktury samoinkasujących aparatów telefonicznych oraz świadczenie przez operatora usług telefonicznych dla osadzonych, każdy podmiot (osoba fizyczna, prawna, jednostka nie posiadająca osobowości prawnej zarówno krajowa jak i zagraniczna) może być uczestnikiem konkursu. Zatem – może być nim także Odwołujący. Nie wynika też z treści odwołania, w jaki sposób z powodu ewentualnego naruszenia przepisów Odwołujący mógłby ponieść jakąkolwiek szkodę. Co prawda podnosi on (k. 3 odwołania), że „Wadliwie wykonane przez Zamawiającego czynności pozbawiają Odwołującego możliwości wykonania zamówienia”. Jednak nie wskazuje, jakiego rodzaju okoliczności wykonanie zamówienia uniemożliwiają. Jak wskazano powyżej, nie ma przeszkód natury faktycznej ani prawnej, by Odwołujący do konkursu przystąpił. W tej sytuacji odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 2) pzp. Jeżeli chodzi o status PGSW jako jednostki zobligowanej do stosowania przepisów pzp należy dodatkowo wskazać, że stosownie do treści art. 4 pkt 3) pzp przepisy ustawy stosuje się do zamawiających publicznych, którymi są: 1) jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305, z późn. zm.); 2) inne, niż określone w pkt 1, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej; 3) inne, niż określone w pkt 1, osoby prawne, utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w pkt 1 i 2, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot: a) finansują je w ponad 50% lub b) posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub c) sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub d) mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego. Zatem aby zastosowanie miał w/w przepis, podmioty o których mowa w pkt 1 lub 2 muszą finansować, posiadać ponad połowę udziałów, sprawować nadzór albo mieć prawo do powoływania organu przedsiębiorstwa. W sprawie niniejszej mamy do czynienia z sytuacją, w której to Minister Sprawiedliwości spełnia w/w kryteria. Jednak minister nie jest ani jednostką sektora finansów publicznych, ani też jednostką nie posiadającą osobowości prawnej. Jest on organem władzy publicznej, a w konsekwencji nie może być uznany za podmiot, o którym mowa w art. 4 pkt 3) pzp. Po myśli bowiem § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sprawiedliwości (Dz.U. poz. 2271) Minister kieruje działem administracji rządowej - sprawiedliwość. Ust 4. wskazanego przepisu stanowi, iż obsługę ministra zapewnia Ministerstwo Sprawiedliwości. Jednostką sektora finansów publicznych jest zaś ministerstwo (a nie minister) a ono nie ma żadnych uprawnień w stosunku do PGSW. Tym samym, już tylko z tego powodu art. 4 pkt 3) pzp zastosowania w sprawie niniejszej mieć nie może. Historycznie wypada wskazać, iż po myśli art. 3 pkt 1 dawnej pzp ustawę stosowało się do udzielania zamówień publicznych przez: 1) jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych; 2) inne, niż określone w pkt 1, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej; 3) inne, niż określone w pkt 1, osoby prawne, utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w pkt 1 i 2, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot: a) finansują je w ponad 50% lub b) posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub c) sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub d) mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego - o ile osoba prawna nie działa w zwykłych warunkach rynkowych, jej celem nie jest wypracowanie zysku i nie ponosi strat wynikających z prowadzenia działalności. W obecnie obowiązującej ustawie z dnia 11 września 2019 r. zakres podmiotowy uregulowany został praktycznie tak samo. Zgodnie z art. 4 przepisy ustawy stosuje się do zamawiających publicznych, którymi są: 1) jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305, z późn. zm.); 2) inne, niż określone w pkt 1, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej; 3) inne, niż określone w pkt 1, osoby prawne, utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w pkt 1 i 2, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot: a) finansują je w ponad 50% lub b) posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub c) sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub d) mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego; 4) związki podmiotów, o których mowa w pkt 1 lub 2, lub podmiotów, o których mowa w pkt 3. Na tożsamość obu regulacji zwrócił również uwagę ustawodawca w uzasadnieniu do obecnie obowiązującej ustawy, który w uzasadnieniu do niej wskazuje, że: Wprowadzono podział podmiotów obowiązanych do stosowania ustawy na zamawiających publicznych, zamawiających sektorowych oraz zamawiających subsydiowanych. Krąg zamawiających publicznych obejmuje podmioty mieszczące się w zakresie definicji „instytucji zamawiających” w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 dyrektywy klasycznej. Z kolei zamawiający sektorowi odpowiadają podmiotom zamawiającym w rozumieniu art. 4 dyrektywy sektorowej. Zamawiający subsydiowani to podmioty udzielające zamówień dofinansowanych w ponad 50% przez zamawiających publicznych i których szacunkowa wartość przekracza progi unijne, jeżeli przedmiotem tych zamówień są roboty budowlane z zakresu inżynierii lądowej lub wodnej oraz dotyczące niektórych rodzajów obiektów lub budynków użyteczności publicznej, a także związane z nimi usługi. Wspomniane zmiany mają wyłącznie charakter porządkujący. Nie prowadzą do modyfikacji podmiotowego zakresu reżimu zamówień publicznych. Skoro zatem zakres podmiotowy stosowania ustawy nie uległ zmianie w stosunku do poprzedniej regulacji, w której przedsiębiorstwa państwowe, nie będąc jednostkami finansów publicznych, nie były zobowiązane do jej stosowania, to również pod rządami nowej pzp przedsiębiorstwa państwowe nie są objęte jej regulacją. Biorąc pod uwagę odwołanie, wskazał, iż na podstawie art. 528 pkt 1 UPZP powinno zostać odrzucone. W dniu 19.06.2023 r. (wpływ na adres skrzynki poczty elektronicznej UZP) Zamawiający złożył pismo procesowe z dnia 19.06.2023 r. i wniósł o odrzucenie odwołania w całości na podstawie art. 553 zd. 2 w związku z art. 528 pkt 1) p.z.p.; ew. oddalenie odwołania w całości; przeprowadzenie dowodów z porozumienia nr 22/2023 z 11.05.2023 r. na fakty: przeprowadzenia Konkursu zgodnie z otrzymanymi wytycznymi oraz obowiązującymi regulacjami; prezentacji Polska Grupa SW na fakty: zakresu działalności PGSW7, działania w warunkach konkurencji oraz Zaspokajania potrzeb o charakterze przemysłowym i handlowym; cennika artykułów spożywczych i higienicznych ZK Barczewo na fakty: zakresu działalności PGSW, działania w warunkach konkurencji oraz zaspokajania potrzeb o charakterze przemysłowym i handlowym; zasądzenie na rzecz Zamawiającego kosztów postępowania, zgodnie z przedłożonymi dokumentami, potwierdzającymi powstanie kosztów po stronie Zamawiającego. W uzasadnieniu wskazał, że dla zachowania wymogów formalnych w petitum niniejszego pisma posłużył się pojęciami „Zamawiający” jak i „postępowanie”. Nie stanowi to jednak przyznania, iż PGSW ma status Zamawiającego w rozumieniu p.z.p., ani że prowadzony konkurs stanowił postępowanie, do którego zastosowanie mają regulacje p.z.p. Przedstawiając stan faktyczny wskazał: W dniu 26.05.2023 r. za pośrednictwem strony opublikowany został przez Polską Grupę SW Przedsiębiorstwo Państwowe (dalej: PGSW) konkurs dot. utworzenia w JOWS infrastruktury telekomunikacyjnej operatora i zainstalowanie w ramach tej infrastruktury samoinkasujących aparatów telefonicznych oraz świadczenie przez operatora usług telefonicznych dla osadzonych. Konkurs został opracowany w oparciu o porozumienie nr 22/2023 zawarte pomiędzy Dyrektorem Generalnym Służby Więziennej a Polską Grupą SW Przedsiębiorstwo Państwowe z siedzibą w Warszawie. Jako dowód wskazał porozumienie nr 22/2023 z 11.05.2023 r. na fakty: przeprowadzenia Konkursu zgodnie otrzymanymi wytycznymi oraz obowiązującymi regulacjami 05.06.2023 r. Spółka Galena sp. z o.o. złożyła odwołanie, w którym zarzuciła PGSW naruszenie licznych przepisów p.z.p. oraz ustawy o koncesji, sprowadzających się do uznania, że PGSW jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 pkt 3 p.z.p. i jako taki zobowiązany był do przygotowania i przeprowadzenia postępowania o zawarcie umowy koncesji lub o udzielenie zamówienia publicznego. Zgodnie z art. 528 pkt 1) Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy p.z.p. Zdaniem PGSW w niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do odrzucenia odwołania, jako że przedmiotowy konkurs nie podlegał regulacjom p.z.p. Odnosząc się do podmiotów zobowiązanych do stosowania p.z.p. wskazał: W pierwszej kolejności należy omówić regulacje wynikające z p.z.p., jako że od tego zależy stosowanie ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 140: dalej: ustawa o koncesji). Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 200; dalej u.z.o.p.w.) w celu tworzenia warunków do zatrudniania osób pozbawionych wolności oraz prowadzenia działalności gospodarczej mogą być tworzone przy zakładach karnych przywięzienne zakłady pracy. Przywięzienny zakład pracy może być utworzony i prowadzony jako przedsiębiorstwo państwowe, spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Skarb Państwa lub państwowa osoba prawna ma więcej niż 50% udziałów albo akcji lub instytucja gospodarki budżetowej. Organem założycielskim takiego przedsiębiorstwa państwowego jest Minister Sprawiedliwości, który nadaje mu statut oraz zarządza łączenie i podział przedsiębiorstwa. Organem takiego przedsiębiorstwa jest dyrektor przedsiębiorstwa, którego powołuje i odwołuje Dyrektor Generalny Służby Więziennej po zasięgnięciu opinii dyrektora zakładu karnego, przy którym działa przedsiębiorstwo (art. 4 u.z.o.p.w.). Podkreślił, że p.z.p. wspomina wprost o przedsiębiorstwach państwowych będących przywięziennymi zakładami pracy, jednak — wbrew twierdzeniom Odwołującego — w charakterze wykonawców, a nie zamawiających. W art. 11 ust. 5 pkt 8 p.z.p. wskazano, że przepisów ustawy nie stosuje się do zamówień o wartości mniejszej niż progi unijne udzielanych przez Ministra Sprawiedliwości — Prokuratora Generalnego albo jednostki organizacyjne mu podległe lub przez niego nadzorowane przywięziennym zakładom pracy, prowadzonym jako przedsiębiorstwa państwowe albo instytucje gospodarki budżetowej, związanych z zatrudnianiem osób pozbawionych wolności, jeżeli zasadnicza część działalności przywięziennego zakładu pracy dotyczy wykonywania zadań powierzonych mu przez Ministra Sprawiedliwości — Prokuratora Generalnego lub jednostki organizacyjne mu podległe lub przez niego nadzorowane, realizowanych samodzielnie lub przy udziale podwykonawców, pod warunkiem że co najmniej część zamówienia jest realizowana przez osoby pozbawione wolności. W ten sam sposób — jako wykonawców — doktryna określa przywięzienne zakłady pracy . W świetle ustawy p.z.p. Odwołujący mógłby co najwyżej pełnić funkcję podwykonawcy, gdyby ziściły się ku temu odpowiednie warunki. Przepis ten stanowi kontynuację wyłączenia przedsiębiorstw państwowych z zakresu ustawy zawartego uprzednio w art. 4d ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843). Jak wskazano w uzasadnieniu projektu ustawy z 12 października 2012 r. o zmianie ustawy — Prawo zamówień publicznych: „przywięzienne zakłady pracy prowadzą działalność w znacznie trudniejszych warunkach niż podmioty niezwiązane instytucjonalnie z więziennictwem. Z jednej strony muszą konkurować na rynku w walce o klienta, a tym samym muszą spełniać stawiane przez odbiorców wymagania jakościowe i cenowe, z drugiej zaś — ponoszą szereg dodatkowych kosztów działalności penitencjarnej, związanych m.in.: z niską wydajnością, brakiem kwalifikacji zawodowych oraz dużą rotacją zatrudnionych skazanych, zwiększonymi nakładami na szkolenia i przyuczanie tych osób do pracy, utrzymywaniem zabezpieczeń ochronnych miejsc zatrudnienia, a także dozorowaniem i konwojowaniem osadzonych (koszty te nie występują w przypadku innych przedsiębiorców). Ponadto lokalizacja przywięziennych zakładów pracy za murami więziennymi utrudnia kontakty oraz bieżącą współpracę z dostawcami, kooperantami i odbiorcami. Stanowi to istotny element osłabiający konkurencyjność takich zakładów pracy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że przywięzienne zakłady pracy łączą dwa bardzo różne cele: publiczny — resocjalizację (zatrudnianie osób pozbawionych wolności powinno mieć na celu przede wszystkim pozytywne oddziaływanie na ich postawy) oraz ekonomiczny (aby utrzymać się na rynku, zakłady te muszą osiągać zyski). (...) Uwzględniając powyższe w art. 1 projektu proponuje się wprowadzenie zmian, które umożliwią — podobnie jak to miało miejsce w przeszłości — szczególne traktowanie podmiotów zatrudniających osoby pozbawione wolności przy udzielaniu zamówień publicznych. Proponowana zmiana wprowadza do ustawy — Prawo zamówień publicznych nowe wyłączenie przedmiotowe z reżimu zamówień publicznych. Propozycja polega na dodaniu w art. 4 nowego pkt 14, w myśl którego przepisów ustawy nie będzie się stosowało do zamówień udzielanych przez Ministra Sprawiedliwości albo jednostki organizacyjne mu podległe lub przez niego nadzorowane, przywięziennym zakładom pracy, prowadzonym jako przedsiębiorstwa państwowe albo instytucje gospodarki budżetowej, jeśli zamówienia te udzielane są w celu zatrudnienia osób pozbawionych wolności i ich wartość jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8. Z propozycji tej wynika, że zaproponowana nowelizacja opiera się na przesłance zatrudnienia osób pozbawionych wolności oraz na konieczności przestrzegania określonych w ustawie limitów związanych z wysokością złożonego zamówienia”. Zamawiający podkreślił — na co zwrócił również uwagę Odwołujący, pomijając jednak sedno problematyki — iż w 2019 r. NIK przeprowadziła kontrole dotyczące niniejszego zagadnienia. W wystąpieniu pokontrolnym nr KPB.411.004.05.2019 NIK krytycznie odniosła się do kontroli Ministra Sprawiedliwości nad przywięziennymi zakładami pracy, jednak clue raportu pokontrolnego sprowadzało się do faktu, iż zakłady te wyjęte są spod reżimu p.z.p. artykułem 11 ust. 5 pkt 8 (a w poprzednim stanie prawnym — art. 4d ust. 1 pkt 8). NIK w publikacji omawiającej raport postulowała podjęcie inicjatywy ustawodawczej w sprawie zmiany p.z.p., której skutkiem byłoby wprowadzenie wymogu udzielenia zamówienia publicznego przywięziennym zakładom pracy, o ile te zakłady wykonają samodzielnie kluczowe zadania, przy stosownym udziale osadzonych oraz wykreślenie Prokuratora Generalnego oraz jednostek mu podległych z kręgu podmiotów mogących korzystać z tego zwolnienia, z uwagi na brak możliwości sprawowania przez ten organ nadzoru nad przywięziennymi zakładami pracy. Biorąc pod uwagę, iż od publikacji wystąpienia pokontrolnego nie doszło do istotnych zmian, to jednoznacznie podkreśla to, że przedsiębiorstwa państwowe takie jak Polska Grupa SW Przedsiębiorstwo Państwowe nie podlegają reżimowi ustawy p.z.p. jako Zamawiający, a co najwyżej jako wykonawca. Biorąc pod uwagę ogólny wydźwięk raportu należy przyjąć, iż gdyby istniała jakakolwiek możliwość zakwalifikowania ww. przedsiębiorstw państwowych jako podmiotów zobowiązanych do stosowania p.z.p., to zostałoby to uwzględnione w przedmiotowym dokumencie. Ponadto wielokrotnie w ww. wystąpieniu pokontrolnym fakt zlecania przez takie przedsiębiorstwa państwowe zadań innym podmiotom zostało określone mianem podwykonawstwa. Sam Odwołujący zwrócił uwagę, że na czas sporządzania raportu tylko jeden podmiot objęty kontrolą zobowiązany był do stosowania p.z.p. i to tylko ze względu na status instytucji gospodarki budżetowej, który to status zresztą utracił. Za niezgodne z zasadami logicznego rozumowania należy więc uznać, że raport NIK, który w swojej treści wprost wskazuje, że podmioty takie jak PGSW nie muszą stosować p.z.p., miałby dowodzić, że PGSW zobowiązana jest do stosowania p.z.p. Co więcej zgodnie z art. 94 p.z.p. zamawiający może zastrzec w ogłoszeniu o zamówieniu, że o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wyłącznie wykonawcy mający status zakładu pracy chronionej, spółdzielnie socjalne oraz inni wykonawcy, których głównym celem lub głównym celem działalności ich wyodrębnionych organizacyjnie jednostek, które będą realizowały zamówienie, jest społeczna i zawodowa integracja osób społecznie marginalizowanych, w szczególności osób pozbawionych wolności lub zwalnianych z zakładów karnych, o których mowa w ustawie kodeks karny wykonawczy, pod warunkiem, że procentowy wskaźnik zatrudnienia osób należących do jednej lub więcej kategorii jest nie mniejszy niż 30% osób zatrudnionych u wykonawcy albo w jego jednostce, która będzie realizowała zamówienie. W przypadku udzielenia zamówienia przywięziennemu zakładowi pracy wartość procentowego wskaźnika ustala się w odniesieniu do ogólnego zatrudnienia w tym podmiocie osób społecznie marginalizowanych. Podkreśla to, że konsekwentnie w świetle p.z.p. podmioty takie jak PGSW traktowane są jako ewentualni wykonawcy, a nie zamawiający. Zwrócił szczególną uwagę na fakt, iż przedmiotowy Konkurs został przeprowadzony w oparciu o porozumienie nr 22/2023 zawarte pomiędzy Dyrektorem Generalnym Służby Więziennej a Polską Grupą SW Przedsiębiorstwo Państwowe z siedzibą w Warszawie. Jako dowód wskazał porozumienie nr 22/2023 z 11.05.2023 r. na fakty: przeprowadzenia Konkursu zgodnie z otrzymanymi wytycznymi oraz obowiązującymi regulacjami samo w sobie w dostateczny sposób dowodzi, że Polska Grupa SW Przedsiębiorstwo Państwowe nie stanowi podmiotu zobowiązanego do stosowania p.z.p. Nie można zgodzić się więc z stanowiskiem Odwołującego, jakoby „żadne wyłączenie podmiotowe ani przedmiotowe przewidziane w przepisach tych ustaw nie znajduje zastosowania w analizowanym przypadku”. Uważna i kompleksowa analiza wyłączeń doprowadziłaby bowiem Odwołującego do dostrzeżenia, że na gruncie p.z.p. PGSW traktowana jest co najwyżej jako wykonawca, a podmioty, którym zleca zadania — jako jego podwykonawcy. Także argumenty Odwołującego dotyczące rzekomej „niespójności skutkującej faktycznym wyprowadzeniem poza system zamówień publiczny zamówień i koncesji realizowanych w obszarze działania Ministerstwa Sprawiedliwości” jest co najwyżej postulatem de lege ferenda, który nie może jednak stanowić podstawy odwoławczej. PGSW nie stanowi ciała ustawodawczego i może jedynie stosować się do istniejących przepisów, nawet jeżeli — zdaniem Odwołującego — są one w jakiś sposób „wadliwe” (czemu PGSW przeczy). Przepisy szczególne, zwłaszcza takie wprowadzające wyjątki, co do zasady mają pierwszeństwo przed ogólnymi. Powyższe rozważania w sposób wystarczający dowodzą więc, że PGSW nie było zobowiązane do stosowania przepisów p.z.p. Z daleko idącej ostrożności należy jednak odnieść się do argumentów Odwołującego dotyczących stosowania art. 4 pkt 3 p.z.p. Analiza statutu PGSW w świetle przepisu art. 4 pkt 3 p.z.p. prowadzi do wniosku, że PGSW nie jest zamawiającym również w rozumieniu tego przepisu, bowiem PGSW nie posiada statusu podmiotu prawa publicznego w kontekście zapisów Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE. W świetle ww. Dyrektywy — „podmiot prawa publicznego" oznacza podmiot, który posiada wszystkie poniższe cechy: został utworzony w konkretnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego; posiada osobowość prawną oraz jest finansowany w przeważającej części przez państwo, władze regionalne lub lokalne lub inne podmioty prawa publicznego; bądź jego zarząd podlega nadzorowi ze strony tych władz lub podmiotów; bądź ponad połowa członków jego organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego została wyznaczona przez państwo, władze regionalne lub lokalne, lub przez inne podmioty prawa publicznego. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż praktyczny wymiar działalności PGSW nie ma charakteru powszechnego i nie może być efektywnie skierowany do ogółu społeczeństwa. Nie został bowiem utworzony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb niemających charakteru przemysłowego ani handlowego. TSUE w swoim orzecznictwie wielokrotnie stał na stanowisku, że istnienie konkurencji może świadczyć przeciwko kwalifikowaniu do kategorii podmiotów prawa publicznego. TSUE szczególny nacisk kładł na fakt, iż co do zasady podstawowym kryterium uznania określonej potrzeby za handlową lub przemysłową jest działanie podmiotu ją zaspokajającego dla zysku w warunkach konkurencji przedsiębiorstw. Brak konkurencji na rynku określonych dóbr lub usług oraz występowanie jednego podmiotu zaspokajającego potrzeby społeczne w tym zakresie stanowi zatem modelowy wzór instytucji prawa publicznego. Istnienie znacznej konkurencji na tym samym rynku, wskazującej na wysoką opłacalność danej działalności, będzie stanowić negatywną przesłankę uznania jednostki za instytucję prawa publicznego . Nawet jeżeli osoba prawna nie została utworzona w celu zarobkowym, ale działa na rynku w warunkach konkurencji i rozlicza się z efektywności swoich działań, zaś straty z jej działalności nie są pokrywane ze środków publicznych, nie może ona być uznana za podmiot prawa publicznego. Podmiot prawa publicznego realizuje swoje zadania niezależnie od tego, czy jest w stanie pokryć ich koszt z własnych dochodów. PGSW działa w warunkach konkurencji, zaspokajając potrzeby, które można zakwalifikować jako mające charakter przemysłowy czy handlowy i które nie mają charakteru powszechnego. Fakt, iż PGSW prowadzi działalność o charakterze przemysłowym i handlowym w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy p.z.p. wynika m.in. z analizy dokumentów statutowych PGSW. W § 1 Statutu Polskiej Grupy SW Przedsiębiorstwa Państwowego stanowiącego Załącznik do zarządzenia Ministra z dnia 9 stycznia 2023 r. (Dz. Urz. MS z 2023 r. poz. 1: dalej Statut) wskazano jednoznacznie, iż PGSW jest samodzielnym oraz samofinansującym się przedsiębiorstwem państwowym, działającym na zasadach ogólnych. Przedsiębiorstwo gospodaruje wydzielonym mu i nabytym mieniem, zapewnia jego ochronę i prowadzi samodzielną działalność gospodarczą na zasadach racjonalnej gospodarki i rachunku ekonomicznego (§ 7 Statutu). W celu realizacji zadań polegających na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych oraz resocjalizacyjnych wobec osób skazanych na karę pozbawienia wolności przez organizowanie pracy sprzyjającej zdobywaniu kwalifikacji zawodowych oraz kształtowanie pozytywnych postaw społecznych przedsiębiorstwo prowadzi działalność produkcyjną, handlowo-usługową oraz wykonuje roboty remontowo-budowlane na rzecz organu założycielskiego, jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości, pozostałych jednostek organizacyjnych sektora finansów publicznych i innych podmiotów niebędących jednostkami sektora finansów publicznych oraz uczestniczy w przedsięwzięciach o charakterze historycznym i patriotycznym w celu upamiętnienia osób, miejsc oraz wydarzeń związanych z historią Polski (§ 4 Statutu). Działalność PGSW obejmuje w szczególności następujące obszary: usługi budowlane i remontowe; produkcja materiałów budowlanych; produkcja prefabrykatów w tym ogrodzenia więziennego typu POW-T; produkcja garaży betonowych; produkcja i montaż stolarki okiennej; wyposażenie cel więziennych; konstrukcje metalowe, drzwi, ogrodzenia, kraty, zamki; mała architektura: kosze metalowe, ławki, stojaki; produkcja i konfekcjonowanie art. chemicznych; produkcja tworzyw sztucznych; produkcja obuwia w tym obuwia bezpiecznego, roboczego; pro…
jest sformułowaniem nieostrym i tym samym wysoce ocennym. Nie ulega jednak wątpliwości, że
Odwołujący: Kelvin Sp. z o.o.Zamawiający: Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie…Sygn. akt:KIO 1068/23 KIO 1070/23 KIO 1074/23 KIO 1080/23 KIO 1085/23 WYROK z dnia 28 kwietnia 2023 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Magdalena Rams Członkowie: Maksym Smorczewski Krzysztof Sroczyński Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2023 roku w Warszawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 17 kwietnia 2023 r. A.przez wykonawcę Kelvin Sp. z o.o. , z siedzibą w Bielsku-Białej (sygn. akt: KIO 1068/23); B.przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Specjalistyczne ENERGOTERM Sp. z o.o., z siedzibą w Toruniu (sygn. akt: KIO 1070/23); C.przez wykonawcę J.Ż. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: K.J., Iwanowice Włościańskie(sygn. akt: KIO 1074/23); D.przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Usług Technicznych Sp. z o.o. , z siedzibą w Krakowie (sygn. akt: KIO 1080/23); E.przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia ERBUD INDUSTRY CENTRUM Sp. z o.o., z siedzibą w Łodzi oraz HEATCO Sp. z o.o., z siedzibą w Katowicach (sygn. akt: KIO 1085/23), w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego - Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie, przy udziale wykonawcy DOMTOM PLUS Sp. z o.o., z siedzibą w Łodzi , zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: 1080/23 po stronie odwołującego, orzeka: 1. uwzględnia odwołania i nakazuje zamawiającemu – Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie – dokonać unieważnienia czynności unieważnienia postępowania; 2. kosztami postępowania obciąża zamawiającego – Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie i: 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 100 000 zł 00 gr (słownie: sto tysięcy tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołujących tytułem wpisów od odwołań; 2.2w sprawie o sygn. akt: 1068/23 zasądza od zamawiającego – Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie – na rzecz wykonawcy Kelvin Sp. z o.o. , z siedzibą w Bielsku-Białej kwotę 23 600 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia trzy tysięcy sześćset złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika; 2.3.w sprawie o sygn. akt: 1070/23 zasądza od zamawiającego – Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie – na rzecz wykonawcy Przedsiębiorstwa Specjalistycznego ENERGOTERM Sp. z o.o., z siedzibą w Toruniu kwotę 23 600 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia trzy tysięcy sześćset złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika; 2.4.sprawie o sygn. akt: 1074/23 zasądza od zamawiającego – Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie – na rzecz wykonawcy J.Ż. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą: K.J., Iwanowice Włościańskie kwotę 23 600 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia trzy tysięcy sześćset złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika; 2.5.sprawie o sygn. akt: 1080/23 zasądza od zamawiającego – Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie – na rzecz wykonawcy Przedsiębiorstwa Usług Technicznych Sp. z o.o. , z siedzibą w Krakowie kwotę 23 600 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia trzy tysięcy sześćset złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika; 2.6.sprawie o sygn. akt: 1085/23 zasądza od zamawiającego – Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie – na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia ERBUD INDUSTRY CENTRUM Sp. z o.o., z siedzibą w Łodzi oraz HEATCO Sp. z o.o., z siedzibą w Katowicach kwotę 23 600 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia trzy tysięcy sześćset złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika; Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 roku – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1710 ze zm.), na niniejszy wyrok, w terminie 14 dnia od dnia jego doręczenia, przysługuje skarga, za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ………………………………. ……………………………… ……………………………… Sygn. akt:KIO 1068/23 KIO 1070/23 KIO 1074/23 KIO 1080/23 KIO 1085/23 UZASADNIENIE Sygn. akt: KIO 1068/23 W dniu 17 kwietnia 2023 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy KELVIN Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Bielsku Białej (dalej „Odwołujący 1”) zarzucając zamawiającemu Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej S.A. w Krakowie (dalej „Zamawiający”) naruszenie: (1) art. 255 pkt 5) ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez bezpodstawne unieważnienie postępowania na przebudowę systemu ciepłowniczego Krakowa i Skawiny – etap 5; (2) art. 260 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez zaniechanie pełnego uzasadnienia i udowodnienia decyzji o unieważnieniu postępowania, a dodatkowo: naruszenie zasad i celu postępowania jakim jest udzielenie zamówienia poprzez wybór najkorzystniejszej oferty wynikających w art. 17 ustawy Prawo zamówień publicznych. Odwołujący 1 wniósł o uwzględnienie odwołania oraz unieważnienie czynności unieważnienia postępowania w zakresie części I i II, nakazanie Zamawiającemu dokonania wyboru oferty Odwołującego w części I i II jako oferty najkorzystniejszej w tych częściach, zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów nin. postępowania, w tym opłaty od odwołania i kosztów zastępstwa wg. przedłożonego rachunku. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów, Odwołujący 1 wskazał, że Zamawiający prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na przebudowę systemu ciepłowniczego Krakowa i Skawiny – etap 5 (nr postępowania IZ/U/11/2022). Postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (dalej w skrócie ustawa Pzp), a wartość szacunkowa zamówienia przekracza progi unijne. Zamówienie podzielone zostało na 6 części. Przed otwarciem ofert w dniu 20 lutego 2023 r. Zamawiający poinformował wykonawców o kwocie jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, tj. w części I – 9 265 547,74 zł brutto w części II – 13 990 445,84 zł brutto w części III – 13 987 084,91 zł brutto w części IV– 35 025 125,86 zł brutto w części V – 41 959 530,36 zł brutto w części VI – 10 159 678,44 zł brutto Otwarcie ofert nastąpiło w dniu 21 lutego 2023 r. W postępowaniu złożono 16 ofert, w tym na część I i II oferty złożyło 3 wykonawców (informacja z otwarcia ofert z dnia 21 lutego 2023 r.) Odwołujący1 złożył ofertę z ceną: Część I – 6 145 294,02 zł brutto Część II – 9 684 897,00 zł brutto W dniu 10 marca 2023 r. Zamawiający wezwał Odwołującego 1 do złożenia podmiotowych środków dowodowych. Dokumenty te Odwołujący złożył w komplecie w dniu 17 marca 2023 r. W dniu 6 kwietnia 2013 r. Zamawiający poinformował uczestników postępowania o unieważnieniu postępowania, a jako podstawę prawną wskazał art. 255 pkt 5) ustawy Pzp. W uzasadnieniu swej decyzji Zamawiający podał, że na skutek zmiany przepisów prawa, której nie mógł przewidzieć, nie ma już środków finansowych na realizację zamówienia. Dowód - w aktach postępowania doręczonych do KIO przez Zamawiającego: ·SWZ dla przedmiotowego postępowania ·Informacja o kwocie przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia z dnia 20.02.2023 r. ·Informacja z otwarcia ofert z dnia 21.02.2023 r. ·Oferta Odwołującego 1 z dnia 20.02.2023r. ·Pismo Zamawiającego z dnia 6 kwietnia 2023 r. o unieważnieniu postępowania. Odwołujący 1 wskazał, że przesłanki unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego określa art. 255 i art. 256 ustawy Pzp. Wszystkie wymienione tam przypadki stanowią uprawnienie, a nie obowiązek Zamawiającego. Na podstawie art. 255 pkt 5 ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli wystąpiła istotna zmiana okoliczności, powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć. Przesłanka, o której mowa w art. 255 pkt 5 ustawy Pzp, zachodzi w sytuacji, gdy wystąpią łącznie następujące okoliczności: ·istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym; ·istotnej zmiany okoliczności nie można było wcześniej przewidzieć. Przesłanki te muszą mieć charakter trwały i nieprzewidywalny w chwili wszczęcia postępowania. W ocenie Odwołującego 1, w decyzji o unieważnieniu postępowania, Zamawiający musi wykazać, że przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wcześniej przewidzieć istotnej zmiany okoliczności, powodującej, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, przy czym interes publiczny nie może być utożsamiany z interesem Zamawiającego. Nie będzie uprawnionym twierdzenie, że „prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym”, jeżeli Zamawiający może lub nadal zamierza zrealizować zamówienie, być może w niepełnym zakresie. Aby mógł się powołać na przesłankę unieważnienia postępowania z art. 255 pkt 5 ustawy Pzp, Zamawiający musi udowodnić, że już w momencie wszczęcia postępowania nie można było przewidzieć danych okoliczności. Odwołujący 1 wskazał, że pojęcie „istotna zmiana” nie zostało zdefiniowane w ustawie Pzp i sprawia, że konieczne jest sięganie każdorazowo do wytycznych dyrektyw unijnych oraz do reguł wykładni wypracowanych w doktrynie prawnej i orzecznictwie. Termin ten można rozpatrywać w ujęciu wynikowym, tj. jako rezultat oceny istotności zmiany przeprowadzonej przez Zamawiającego czy też następstwo zdarzeń zewnętrznych niezależnych od Zamawiającego, a wpływających na przebieg postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Takim zdarzeniem może być istotna zmiana okoliczności jako przesłanka unieważnienia postępowania z art. 255 pkt 5) Pzp. Samo pojęcie „istotnej zmiany” jest sformułowaniem nieostrym i tym samym wysoce ocennym. Nie ulega jednak wątpliwości, że „istotna zmiana” to zmiana znacząca, kluczowa, doniosła, czyli zmiana stanu rzeczy. Zdaniem Odwołującego 1, w przedmiotowym postępowaniu nie wystąpiły na tyle znaczące i doniosłe zmiany okoliczności, które spowodowały, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży już w interesie publicznym. Taką okolicznością czy też istotną zmianą okoliczności nie może być uchwalenie ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz U z 2023 poz. 295), albowiem możliwość ograniczenia opłat za ciepło dla odbiorców indywidualnych była postulowana od wielu miesięcy. Nadto, instrumenty regulacji opłat za ciepło określała ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i 2687), która obowiązywała w dacie wszczęcia przedmiotowego postępowania. Zamawiający jako profesjonalista doskonale zna się na zasadach ustalania cen energii i obecna argumentacja, że nie mógł przewidzieć zmiany regulacji ustawowych jest niewiarygodna. Nadto nie ulega wątpliwości, że w wyniku uchwalenia zmiany ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła (…) nie odpadł, czy też został zniwelowany interes publiczny, któremu służy przebudowa systemu ciepłowniczego miasta Krakowa. Zresztą sam Zamawiający tego interesu nie kwestionuje. Pomija jednak wymóg, że unieważnienie postępowania na podstawie art. 255 pkt. 5) Pzp jest możliwe tylko wtedy, gdy zmiana okoliczności (otoczenia w którym realizowana jest inwestycja) musi istotna / kluczowa i że zmiany tej przy zachowaniu należytej staranności nie można było przewidzieć, Nadto ta kluczowa, doniosła zmiana powinna uniemożliwić prowadzenie postępowania oraz wykonanie zamówienia. Wymienione okoliczności / przesłanki muszą wystąpić łącznie, muszą mieć charakter trwały i być nieprzewidywalne w chwili wszczęcia postępowania. Tymczasem w przedmiotowym postępowaniu, zmiana przepisów była możliwa do przewidzenia, zmiana ta nie ma charakteru istotnego dla danego zamówienia, a realizacja zamówienia jak najbardziej służy interesowi społecznemu. Z powyższego, zdaniem Odwołującego 1, wynika, że unieważnienie postępowania na przebudowę systemu ciepłowniczego Krakowa i Skawiny – etap 5 było nieuzasadnione i zostało dokonane z naruszeniem wymogów art. 455 pkt. 5) Pzp. W ocenie Odwołującego 1, unieważniając postępowanie Zamawiający nie wyjaśnił (nie wykazał) czy i dlaczego (cyt. z decyzji Zamawiającego) „środki finansowe które planowało przeznaczyć na realizację zamówienia objętego przedmiotowym postępowaniem musiał przeznaczyć na realizację podstawowych obowiązków związanych z zaopatrywaniem dostawców w ciepło” (?) Takie uzasadnienie nie wynika z treści przepisów ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 poz. 295). Ustawa z dnia 8 lutego 2023 r. weszła w życie 15 lutego 2023 r. i zmieniła m.in. ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne oraz wyżej wymienioną ustawę z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i 2687), które obowiązują w działalności Zamawiającego. Jak wyjaśnia Minister Klimatu i Środowiska „Znowelizowane przepisy przedłużają mechanizm, który ma ograniczyć wzrost cen ciepła dla odbiorców do końca 2023 r. Zmiana przewiduje, że wzrost cen dostawy ciepła systemowego, obejmujący wszystkie opłaty i stawki nałożone na odbiorcę ulegnie ograniczeniu do ustalonego poziomu, który będzie zależny od historycznych cen dostawy ciepła. Maksymalne ceny dostawy ciepła przez przedsiębiorstwa energetyczne będą miały zastosowanie na cele mieszkaniowe i użyteczności publicznej. Zgodnie z ustawą z września 2022 r. na rekompensaty dla wytwórców ciepła, dodatki dla gospodarstw domowych i podmiotów wrażliwych przeznaczono 10 mld zł. Nowelizacja przepisów określa dodatkowe wydatki na 2023 rok w wysokości 4,5 mld zł – do łącznej kwoty 14,5 mld zł. Maksymalna cena dostawy ciepła ma obejmować wszystkie składniki kosztowe dostawy ciepła występujące w danym systemie ciepłowniczym: cenę za zamówioną moc cieplną, cenę ciepła, cenę nośnika ciepła, stawki opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe. Zgodnie z ustawą maksymalna cena dostawy ciepła nie może być wyższa niż 140 proc. ceny dostawy ciepła stosowanej w danym systemie ciepłowniczym 30 września 2022 r.” Odwołujący 1 wskazał, że ustawa została uchwalona w ramach Rządowej Tarczy Energetycznej, która obowiązywała już w 2022 r. Projekt ustawy wpłynął do Sejmu 20 stycznia 2023 r. po uprzednich konsultacjach m.in. z Konfederacją Lewiatan. W roku 2022, w prasie, TV i na stronach internetowych samorządów terytorialnych informowano o planowanych „mechanizmach ochronnych dla odbiorców ciepła przed skutkami kryzysu energetycznego wywołanego przez agresję Rosji w Ukrainie”. Np. 30 sierpnia 2022 r. (cyt) „Podwyżki cen ciepła systemowego, które dopisywane jest do czynszu, mogą wynieść nawet kilkaset procent. Ale rachunki za ogrzewanie i ciepłą wodę dla odbiorców ciepła systemowego wzrosną maksymalnie 42%. Do tego poziomu podwyżki taryfowych cen ciepła ma blokować Urząd Regulacji Energetyki. Jednocześnie państwo uruchamia system dopłat dla ciepłowni, które dostarczają ciepło systemowe”. Na podstawie znowelizowanej 8 lutego 2023 r. ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki opublikował 23 lutego 2023 r. maksymalne ceny dostaw ciepła poszczególnych dostawców, które będą obowiązywać od 1 marca do 31 grudnia 2023 r. Nowe, obowiązujące od 1 marca ceny są wyższe o 40% w porównaniu do cen obowiązujących dotychczas (od 30 września 2022 r.). W ocenie Odwołującego, nie jest możliwym, aby Zamawiający – jako przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność w zakresie sprzedaży ciepła - nie miał wiedzy o planowanym ograniczeniu wzrostu cen ciepła w 2023 r. i rekompensatach za sprzedaż ciepła po ograniczonej ustawowo cenie wypłacanej tym przedsiębiorstwom przez Zarządcę Rozliczeń. Ustawa z 8 lutego 2023 r. nie wprowadziła nowych obciążeń finansowych dla Zamawiającego jako przedsiębiorstwa energetycznego, tylko przedłużyła mechanizmy ograniczające wzrost cen ciepła dla odbiorców do końca 2023 r. z zapewnieniem rekompensaty. Tym samym argument, że Zamawiający „nie dysponuje środkami niezbędnymi na sfinansowanie zamówienia” jest nieprawdziwy. Być może uregulowania ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. zachwieją okresowo sytuację finansową Zamawiającego, ale z tytułu obniżenia cen ciepła otrzyma on przewidziane ustawą rekompensaty (wyrównanie). W ocenie Odwołującego 1, o niezasadności argumentu o braku środków na sfinansowanie zamówienia świadczy też to, że w dniu 20 lutego 2023 r. przed otwarciem ofert, Zamawiający poinformował wykonawców o wysokości kwoty jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (każdej części). W każdej części kwota ta była większa niż cena najkorzystniejszej oferty na daną część i to czasami o kilka milionów złotych (np. w części I o ponad 3,120 tys. zł, a w części II o ponad 4,314 tys. zł). Oznacza to, że w lutym 2023 r. Zamawiający dysponował odpowiednimi środkami (lub miał zabezpieczone przychody) na sfinansowanie inwestycji w kwocie dużo większej niż ceny otrzymanych ofert. Decyzja o unieważnieniu postępowania z „powodu braku środków na realizację zamówienia” nie została należycie uzasadniona a fakt ew. braku środków nie został wykazany (udowodniony). Nie ma informacji dlaczego środki przeznaczone na przedmiotowe zamówienie zostały „utracone” w ciągu 1 miesiąca. (?). W ocenie Odwołującego 1, odrzucając jego ofertę, która jest ofertą poprawną merytorycznie i najkorzystniejszą w części I i II , Zamawiający pominął podstawową zasadę Prawa zamówień publicznych wyrażoną w art. 17 ust. 1 Pzp. Zgodnie z nią, Zamawiający udziela zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość dostaw, usług, oraz robót budowlanych, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które Zamawiający może przeznaczyć na jego realizację oraz uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów. Celem postępowania jest wybór oferty najlepszej merytorycznie (wyrok KIO z dnia 22 lipca 2020 r. sygn. akt KIO 1472/20). W ocenie Odwołującego 1, wskazane w piśmie o unieważnieniu postępowania okoliczności nie stanowią podstawy do unieważnienia postępowania w całości, czy też poszczególnych części. Stanowisko Zamawiającego jest wyrazem niedopuszczalnej rozszerzającej interpretacji przepisów ustawy Pzp w zakresie przesłanek unieważnienia postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe Odwołujący wnosi o uwzględnienie odwołania. Sygn. akt: KIO 1070/23 oraz sygn. akt: KIO 1074/23 W dniu 17 kwietnia 2023 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy Przedsiębiorstwo Specjalistyczne „Energoterm” sp. z o.o. (dalej „Odwołujący 2”) w zakresie części 5 zamówienia oraz odwołanie wykonawcy J.Ż. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą: K.J., Iwanowice Włościańskie (dalej „Odwołujący 3”) w zakresie części 3 i 6 zamówienia. Odwołujący 2 oraz Odwołujący 3 zarzucili Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 255 pkt 5 ustawy Pzp poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na jego zastosowaniu i unieważnieniu Postępowania, również w zakresie Części 3, 5 i 6, mimo że w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające takie unieważnienie, tj. nie wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć, co w konsekwencji doprowadziło do pozbawienia odwołujących możliwości uzyskania zamówienia w zakresie Części 3, 5 i 6, mimo że złożona przez Odwołującego oferta nie podlegała odrzuceniu i była najkorzystniejsza, a sam odwołujących nie podlegał wykluczeniu z Postępowania; 2)art. 255 pkt 5 PZP w zw. z art. 6 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 PZP poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu i unieważnieniu Postępowania, również w zakresie Części 3, 5 i 6 mimo braku wykazania przez Zamawiającego faktów uzasadniających unieważnienie Postępowania, również w zakresie Części 3, 5 i 6 których ciężar dowodu spoczywał na Zamawiającym. Odwołujący wnieśli o uwzględnienie odwołań i nakazanie Zamawiającemu: unieważnienia czynności unieważnienia Postępowania, dokonania czynności wyboru oferty Odwołującego 2 jako najkorzystniejszej w zakresie Części 5, zaś oferty Odwołującego 3 w części 3 i 6, zasądzenie od Zamawiającego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa prawnego w wysokości 3.600,00 zł., dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów przetargowych znajdujących się w aktach Postępowania oraz dokumentów załączonych do niniejszego odwołania. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów obaj odwołujący przedstawili tożsamą argumentację, wskazując, że w dniu 28 grudnia 2022 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ukazało się ogłoszenie Zamawiającego o zamówieniu sektorowym pn. „Przebudowa systemu ciepłowniczego Krakowa i Skawiny – etap 5”. Zamówienie zostało podzielone na łącznie sześć części: a)część 1, która obejmowała wykonanie: ·odcinka 1 – przebudowa istniejącego systemu ciepłowniczego – sieć magistralna PP 2 x DN 700, od komory 1PK12 do komory 1PKXIII przy ul. Wielickiej w Krakowie – etap II od Z-2 do Z-4, ·odcinka 2 – przebudowa sieci ciepłowniczej 2 x DN 500 w rejonie ul. Macedońskiej i Ivo Andrica - etap I, ·odcinka 3 – przebudowa sieci ciepłowniczej 2 x DN 500 w rejonie ul. Macedońskiej i Ivo Andrica -etap II; b)część 2, która obejmowała wykonanie: ·odcinka 4 – przebudowa magistralnej sieci ciepłowniczej 2 x DN 400 na magistralę cieplną 2 x DN 500 w rejonie ul. Karola Łowińskiego w Krakowie – etap II, ·odcinka 5 – Przebudowa magistralnej sieci cieplnej od komory 2W KR2 do komory 2W KR3 w rejonie ul. Ujastek w Krakowie, ·odcinka 6 – Przebudowa magistralnej sieci cieplnej od komory 2W KR3 do komory 2W KR4 w rejonie ul. Ujastek w Krakowie, ·odcinka 7 – Przebudowa sieci magistralnej 2 x DN 600 na odcinku od komory ciepłowniczej 1W KVI3 do zespolenia z istniejącą siecią preizolowaną 2 x DN 600 w os. Dywizjonu 303 w Krakowie, ·odcinka 8 – Budowa i przebudowa osiedlowej sieci cieplnej 2 x DN 200 i 2 x DN 125 w rejonie ul. Centralnej – Al. Pokoju – ul. Śliwkowej w Krakowie – etap 3; c)część 3, która obejmowała wykonanie: ·odcinka 9 – Przebudowa istniejącej magistrali cieplnej 2 x DN 800 od pkt. B’ w rejonie komory 1NKXI do pkt. A przy ul. Opolskiej w Krakowie, ·odcinka 10 – Przebudowa oraz budowa osiedlowej sieci ciepłowniczej z przyłączami ciepłowniczymi – ul. Czepca, Bronowicka, Zapolskiej, Wesele w Krakowie; d)część 4, która obejmowała wykonanie odcinka 11 - Budowa oraz przebudowa odcinka magistrali ciepłowniczej od komory 3ZKXI (rej. ul. Lubostroń) do komory 3ZKXV (rej. ul. Torfowej) w Krakowie – sekcja nr 1; e)część 5, która obejmowała wykonanie: ·odcinka 12 – Budowa oraz przebudowa odcinka magistrali ciepłowniczej od komory 3ZKXV (rej. ul. Torfowej) do komory 3ZKXVIII (rej. ul. Pszczelnej) w Krakowie – sekcja nr 2; ·odcinka 13 – Budowa oraz przebudowa odcinka magistrali ciepłowniczej od komory 3ZKXXA (rej. ul. Rostworowskiego) do komory 3ZKXXIII (rej. Zakrzówka) w Krakowie – sekcja nr 4 odcinek od „A” do „B” i od „C” do „D”; f)część 6, która obejmowała wykonanie: ·odcinka 14 – Budowa i przebudowa sieci cieplnej od pkt. A1 przy ul. Starowiślnej do komory 3ZKPXXIII przy al. Daszyńskiego w Krakowie, ·odcinka 15 – Budowa i przebudowa sieci ciepłowniczej 2 x DN 700 w rejonie al. Kijowskiej i ul. Mazowieckiej w Krakowie. W związku z podziałem zamówienia na części, Zamawiający dopuścił składanie przez wykonawców ofert na poszczególne części, przy czym każdy wykonawca mógł złożyć ofertę na maksymalnie dwie części. W przypadku złożenia oferty na część 4 albo część 5, wykonawca nie mógł już złożyć oferty na żadną inną część. Innymi słowy, w przypadku tych dwóch części, wykonawcy mogli ubiegać się wyłącznie o udzielenie im zamówienia w odniesieniu do jednej części. W ogłoszeniu Zamawiający zastrzegł na podstawie art. 257 PZP, że „może unieważnić postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli środki pochodzące z Programu operacyjnego Infrastruktura i środowisko na lata 2014-2020, które zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, nie zostały mu przyznane”. Ogłoszenie zostało zmienione na mocy sprostowania opublikowanego 20 stycznia 2023 r. Zmianie uległy m.in. terminy składania i otwarcia ofert, które zostały przesunięte z 8 lutego 2023 r. na 21 lutego 2023 r. (godziny tych czynności nie zostały zmienione). Dowody: ogłoszenie o zamówieniu z 28 grudnia 2022 r. (załącznik nr 4 do niniejszego odwołania); sprostowanie ogłoszenia z 20 stycznia 2023 r. (załącznik nr 5 do niniejszego odwołania). W dniu 21 lutego 2023 r. Zamawiający dokonał otwarcia ofert. Dzień wcześniej jednak udostępnił w swoim Biuletynie Informacji Publicznej informację o kwotach, jakie zamierza przeznaczyć na sfinansowanie poszczególnych części zamówienia. W przypadku Części 5 kwota ta wynosiła 41.959.530,36 zł. Dwód: informacja o kwocie przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia (załącznik nr 6 do niniejszego odwołania). W Postępowaniu oferty złożyło łącznie 11 wykonawców. Jednak tylko dwóch z nich objęło swoją ofertą Część 5 zamówienia. Byli to Odwołujący 2 oraz konsorcjum firm Erbud Industry Centrum sp. z o.o. (lider) i Heatco sp. z o.o. (partner). Obie oferty mieściły się w kwocie przeznaczonej przez Zamawiającego na sfinansowanie tej części zamówienia, ale oferta Odwołującego (33.011.947,86 zł) była korzystniejsza finansowo niż oferta konsorcjum (38.400.600,00 zł). Dowód: informacja z otwarcia ofert (załącznik nr 7 do niniejszego odwołania). Ponieważ Postępowanie było prowadzone w formule tzw. procedury odwróconej, pismem z 10 marca 2023 r. Zamawiający wezwał Odwołującego do złożenia aktualnych na dzień złożenia podmiotowych środków dowodowych. Oznacza to, że Zamawiający dokonał badania i oceny ofert złożonych przez wykonawców i uznał, że złożona przez Odwołującego 2 została wyżej oceniona niż oferta złożona przez konsorcjum. Odwołujący przedłożył wszystkie podmiotowe środki dowodowe zgodnie z żądaniem Zamawiającego (zob. korespondencja znajdująca się w aktach Postępowania), przy czym ostatnie dokumenty były przesyłane pod koniec marca 2023 r. Mimo powyższego, Zamawiający nagle zmienił retorykę i zamiast dokonać czynności wyboru najkorzystniejszej oferty (w tym przypadku oferty Odwołującego 2), unieważnił całe Postępowanie. Uzasadniając ten krok, w piśmie z 6 kwietnia 2023 r. (opublikowanym w Biuletynie Informacji Publicznej dzień później, tj. 7 kwietnia 2023 r.) wskazał następujące powody: a)Podstawą prawną unieważnienia wskazaną przez Zamawiającego jest art. 255 pkt 5 PZP. Zdaniem Zamawiającego zaistniały obie przesłanki określone w tym przepisie, tj. istotna zmiana okoliczności, której nie można było wcześniej przewidzieć, oraz skutek tej zmiany w postaci tego, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia przestało leżeć w interesie publicznym. b)Odnośnie do pierwszej przesłanki Zamawiający wskazuje, że taką „istotną zmianą okoliczności”, której nie można było wcześniej przewidzieć, jest wejście w życie w dniu 15 lutego 2023 r. ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz niektórych innych ustaw („Ustawa Nowelizująca”). Na jej mocy został on obciążony „obowiązkiem stosowania jej regulacji, w tym mechanizmu maksymalnej ceny dostawy ciepła, którego stosowanie przedsiębiorstwu energetycznemu rekompensować ma mechanizm wyrównania różnicy pomiędzy ceną dostawy ciepła wynikającej z obowiązującej taryfy, a stosowanej maksymalnej ceny dostawy ciepła dla odbiorców”. Obowiązek stosowania ww. regulacji, a w szczególności maksymalnej ceny dostawy ciepła, obejmuje okres od 1 marca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. Zamawiający twierdzi, że wskutek wprowadzonych rozwiązań ustawowych został „zobowiązany do swoistego kredytowania niższej ceny ciepła finansowanej przez odbiorców z perspektywą ewentualnego uzyskania w przyszłości wyrównania za stosowanie maksymalnej ceny dostawy ciepła”. Przekładając to na sytuację z Postępowanie Zamawiający argumentuje, że „[w]prowadzony mechanizm powoduje, że MPEC S.A. środki finansowe, które planowało przeznaczyć na realizację zamówienia objętego przedmiotowym postępowaniem musiał przeznaczyć na realizację podstawowych obowiązków związanych z zaopatrywaniem dostawców w ciepło”. Jednocześnie podnosi, że „w krótkiej perspektywie MPEC S.A. pozbawione jest (…) środków finansowych oraz możliwości swobodnego korzystania z nich”, a „do chwili obecnej nie funkcjonuje system umożliwiający MPEC S.A. uzyskanie środków w ramach przewidzianych w ustawie wyrównań”. W dalszej części pisma Zamawiający dodaje, że owa istotna zmiana polega również na „sposobie stosowania tych przepisów [Ustawy Nowelizującej – przyp. wł.] i funkcjonowania tych rozwiązań w praktyce”. c)Odnośnie do drugiej przesłanki, czyli interesu publicznego w dalszym prowadzeniu postępowania, Zamawiający zauważa, że „sama realizacja zadań w ramach zamówienia pod nazwą »Przebudowa systemu ciepłowniczego Krakowa i Skawiny – etap 5« bez wątpienia leżałaby w interesie publicznym”. W jego ocenie jednak, „prowadzenie w tym zakresie w chwili obecnej postępowania, którego przedmiot jest niemożliwy do zrealizowania, nie leży w interesie publicznym”, albowiem „zaciąganie przez MPEC S.A. zobowiązań, z których mogłoby się nie wywiązać wprost przeczy” temu interesowi. Zamawiający wskazuje dalej, że oceniając kwestię interesu publicznego bierze pod uwagę również przepisy inne niż PZP, w tym przepisy ustawy o finansach publicznych i przepisy Kodeksu spółek handlowych. Podnosi też, że „w interesie publicznym leży racjonalne gospodarowanie środkami publicznymi pochodzącymi z budżetu UE w sposób, który nie będzie także stanowił zagrożenia dla możliwości sfinansowania realizacji zadań statutowych związanych z funkcjonowaniem MPEC S.A.”. d)W rezultacie Zamawiający stwierdził, że jego sytuacja na tyle się zmieniła, że „nie ma obecnie możliwości realizacji przedmiotowego zamówienia i postępowanie musi zostać unieważnione”. Dowód: pismo z 6 kwietnia 2023 r. o unieważnieniu Postępowania (załącznik nr 8 do niniejszego odwołania). Odwołujący wskazali, że w doktrynie prawa zamówień publicznych oraz orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej i sądów jednolicie przyjmuje się, że wszczęcie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego ma doniosły skutek. Porównywane jest do przyrzeczenia publicznego, albowiem celem postępowania jest zawarcie – w drodze ustawowo uregulowanej procedury – umowy w sprawie zamówienia publicznego . Z tej perspektywy, jako oczywisty jawi się wniosek, że przesłanki unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia, jako wyjątki o ww. zasady, nie mogą być wykładane rozszerzająco , a ich stosowanie nie może polegać na uznaniowości. Przeciwnie, powinny być one wykładane w sposób ścisły, przy zachowaniu prymatu wykładni gramatycznej i celowościowej . Jest to szczególnie istotne w przypadku, gdy do unieważnienia dochodzi już po otwarciu ofert, kiedy zamawiający wie jacy wykonawcy ubiegają się o udzielenie zamówienia i zna oferowane przez nich warunki. Odwołujący wskazali, że konieczność zachowania daleko posuniętej ostrożności i rozwagi przy stosowaniu art. 255 PZP podkreślają również regulacje dotyczące naruszenia dyscypliny finansów publicznych. W art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych ustawodawca przesądził bowiem, że unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego z naruszeniem przepisów o zamówieniach publicznych, określających przesłanki upoważniające do unieważnienia tego postępowania, stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Dalej odwołujący wskazali, że w specyficzny sposób postrzegane jest zagadnienie ciężaru dowodu w zakresie podstaw unieważnienia postępowania. Powszechnie akceptowany jest pogląd, że „ciężar dowodu pozwalający ocenić prawidłowości czynności podmiotu zamawiającego obejmującą unieważnienie wszczętego i prowadzonego postępowania spoczywa na tym ostatnim”. Innymi słowy, to „zamawiający ma obowiązek wykazać w sposób nie budzący wątpliwości, w szczególności w sytuacji, gdy opiera się na okolicznościach wiadomych tylko i wyłącznie jemu, iż okoliczności te zaistniały i wpisują się one w hipotezę normy prawnej uregulowanej w treści art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy PZP” . Przytoczony fragment odnosi się co prawda do konkretnego przypadku unieważnienia postępowania, ale może być z powodzeniem uogólniony i stosowany do każdego z ustawowych przypadków obligatoryjnego unieważnienia. Na marginesie wyjaśnienia wymaga, że wskazany w cytacie przepis art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych w pełni odpowiada treściowo obecnie obowiązującemu przepisowi art. 255 pkt 5 PZP, który ma kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy. W związku z tym całość orzecznictwa wydanego na gruncie pierwszego z ww. przepisów zachowuje aktualność również w obecnym stanie prawnym. W ocenie odwołujący się wykonawców zasadnicze znacznie dla niniejszej sprawy ma to, że: „Oceny legalności tej czynności [tj. unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia – przyp. wł.] dokonuje się w świetle uzasadnienia przedstawionego przez zamawiającego w zawiadomieniu o dokonaniu tej czynności. Okoliczności, które nie zostały wskazane w uzasadnieniu przedstawionym przez zamawiającego, nie podlegają ocenie Izby” . Oznacza to, że przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu mogą być wyłącznie te informacje, które zostały zawarte w piśmie Zamawiającego z 6 kwietnia 2023 r. Wszelkie dodatkowe wyjaśnienia czy informacje, nawet jeżeli zostaną złożone w trakcie postępowania, podlegają pominięciu przez Izbę. Odwołujący wskazali, że art. 255 pkt 5 PZP przewiduje jedną z obligatoryjnych podstaw unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia. Zgodnie z nim, zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć. Obowiązek unieważnienia postępowania aktualizuje się zatem wyłącznie w razie kumulatywnego spełnienia wszystkich trzech przesłanek ujętych w tym przepisie , tj.: (i) nastąpiła istotna zmiana okoliczności, (ii) istotna zmiana okoliczności spowodowała, że prowadzenie postępowania lub zawarcie umowy nie leży w interesie publicznym, (iii) istotnej zmiany okoliczności nie można było wcześniej przewidzieć. Odwołujący wskazali, że przez istotną zmianę okoliczności rozumie się zmianę okoliczności, która ma charakter trwały, nieodwracalny, a także zewnętrzny wobec stron postępowania odwoławczego. Brak jest podstaw, aby uznać, że zmiana sytuacji wywołana przez jedną ze stron stanowi „istotną zmianę okoliczności” w rozumieniu omawianego przepisu. Wskazuje się też, że zmiana musi mieć charakter obiektywny. Oznacza to, że nie przez „istotną zmianę okoliczności” nie można rozumieć sytuacji, w których zamawiający działał lekkomyślnie (tzn. zdawał sobie sprawę, że okoliczności te wystąpią, lecz bezpodstawnie myślał, że ich uniknie) lub niedbale (tzn. nie przewidywał zajścia nowych okoliczności, lecz mógł i powinien był je przewidzieć) . W końcu taka zmiana musi być istotna, a więc być znacząca, niebagatelna. Druga przesłanka dotyczy związku kauzalnego pomiędzy zaistnieniem „istotnej zmiany okoliczności” a tym, że prowadzenie postępowania lub zawarcie umowy przestały leżeć w interesie publicznym. Związek ten powinien mieć charakter warunku sine qua non, tzn. „zmiana okoliczności ma stanowić warunek niezbędny (…) zaprzestania kontynuacji postępowania lub wykonania zamówienia” z perspektywy interesu publicznego. Ponieważ pojęcie „interesu publicznego” nie zostało zdefiniowane w PZP, w literaturze i orzecznictwie dokonuje się jego interpretacji przez pryzmat m.in. orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Zwłaszcza chodzi tutaj o uchwałę z 12 marca 1997 r. , w której określono, że za interes publiczny należy bez wątpienia uznawać korzyści uzyskiwane w wyniku realizacji przedsięwzięć służących ogółowi w zakresie zadań ciążących na administracji rządowej oraz samorządowej, realizowanych w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych, związanych np. z ochroną zdrowia, oświaty, kultury czy porządku publicznego. Co istotne, interes publiczny nie musi być tożsamy z interesem zamawiającego. Dokonując czynności unieważnienia postępowania zamawiający „powinien zatem wskazać, jaki interes publiczny wymagał dokonania przez niego unieważnienia postępowania i wykazać, że jest on na tyle ważny i znaczący, iż bezwzględnie wymaga ograniczenia uprawnienia wykonawców”. Ostatnia przesłanka polega na ocenie, czy „istotna zmiana okoliczności” była do przewidzenia na wcześniejszym etapie. Chodzi w tym przypadku o dokonanie racjonalnej, starannej oceny, czy daną zmianę można było przewidzieć przed wszczęciem postępowania. W ocenie odwołujących, stan faktyczny sprawy jednoznacznie wskazuje, że nie zaistniały podstawy do zastosowania art. 255 pkt 5 PZP, albowiem nie zmaterializowała się żadna z określonych w tym przepisie przesłanek. W piśmie z 6 kwietnia 2023 r. Zamawiający argumentuje, że za istotną zmianę okoliczności, która powoduje, że dalsze prowadzenie Postępowania nie leży w interesie publicznym, należy uznać uchwalenie i wejście w życie Ustawy Nowelizującej oraz sposób stosowania jej przepisów w praktyce. Z twierdzeniem tym nie sposób się zgodzić. Po pierwsze, Ustawa Nowelizująca nie zmieniła sytuacji MPEC w tak dalece negatywny sposób, jak to zostało przedstawione w ww. piśmie, a w związku z tym nie stanowi „istotnej zmiany okoliczności” w rozumieniu art. 255 pkt 5 PZP. Poza sporem jest, że na mocy Ustawy Nowelizującej wprowadzono ograniczenie w zakresie cen dostawy ciepła dla odbiorców, które mogą być stosowane przez przedsiębiorstwa energetyczne, w tym MPEC, w okresie od 1 marca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. Pojęcie „ceny dostawy ciepła” jest pojęciem nowym, nieznanym wcześniej ustawie. Zostało ono zdefiniowane jako suma (i) ilorazu sumy planowanych przychodów sprzedawcy ciepła ze sprzedaży ciepła, mocy cieplnej i nośnika ciepła oraz planowanej ilości sprzedanego ciepła dla danego systemu ciepłowniczego w stosowanej taryfie dla ciepła, oraz (ii) średniej stawki opłat za usługi przesyłowe dla systemu ciepłowniczego, tj. ilorazu sumy planowanych przychodów sprzedawcy ciepła ze stałych i zmiennych opłat za usługi przesyłowe oraz planowanej dla danego systemu ciepłowniczego ilości ciepła dostarczanego z tego systemu do odbiorców usług przesyłowych obliczony zgodnie ze stosowaną taryfą dla ciepła (zob. art. 2 pkt 5a i 5b ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw – „Ustawa o Cieple”). Obok pojęcia „cena dostawy ciepła” Ustawa Nowelizująca wprowadziła jeszcze pojęcie „maksymalna cena dostawy ciepła”. Należy przez nie rozumieć cenę dostawy ciepła obliczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne dla danego systemu ciepłowniczego z uwzględnieniem cen i stawek opłat w każdej grupie taryfowej, powiększoną o 40% w stosunku do tych cen i stawek opłat stosowanych na dzień 30 września 2022 r. (zob. art. 2 pkt 5c Ustawy o Cieple). Tak ujmowana „maksymalna cena dostawy ciepła” stanowi punkt odniesienia, który wyznacza graniczną wartość obciążenia finansowego odbiorców ciepła określonych w art. 4 ust. 1 Ustawy o Cieple. Innymi słowy, jest to maksymalna cena, jaką Ci odbiorcy ciepła – a więc przede wszystkim gospodarstwa domowe, wspólnoty mieszkaniowe i spółdzielnie mieszkaniowe, ale również instytucje oświatowe, kulturalne, itp. – będą musieli płacić w okresie od 1 marca do 31 grudnia 2023 r. Podstawą wyliczenia maksymalnej ceny dostawy ciepła dla danego systemu ciepłowniczego są zasadniczo ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe, opublikowane przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki („Prezes URE”) (zob. art. 3a ust. 2 pkt 1 Ustawy o Cieple). Obowiązek takiej publikacji został nałożony na Prezesa URE w art. 3a ust. 1 Ustawy o Cieple. Zgodnie z tym przepisem, w terminie 10 dni od dnia wejścia w życie Ustawy Nowelizującej miał on opublikować w Biuletynie Informacji Publicznej – dla każdego przedsiębiorstwa energetycznego posiadającego koncesję i wykonującego działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom określonym w art. 4 ust. 1 Ustawy o Cieple i dla każdej grupy taryfowej w danym systemie ciepłowniczym – wartości ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłaty stałych za usługi przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe, stosowane w dniu 30 września 2022 r. w danym systemie, powiększone o 40% (bez VAT). Prezes URE wywiązał się z tego obowiązku publikując informację nr 9/2023 z 22 lutego 2023 r. Dowód: wyciąg z informacji Prezesa URE nr 9/2023 z 22 lutego 2023 r. (załącznik nr 9 do niniejszego odwołania). Jak wskazano powyżej, maksymalna cena dostawy ciepła jest wartością graniczną, która ma gwarantować, że odbiorcy ciepła nie zapłacą więcej niż ona wynosi. Może się jednak zdarzyć, że cena dostawy ciepła obliczona np. na podstawie stosowanej przez danego przedsiębiorcę energetycznego taryfy dla ciepła będzie niższa niż maksymalna cena dostawy ciepła. W takim przypadku brak byłoby podstaw, aby odbiorca miał ponosić koszty odbioru ciepła ustalane na podstawie maksymalnej ceny dostaw ciepła, skoro dotychczasowa taryfa jest dla niego korzystniejsza. W związku z tym, aby chronić odbiorców przed tego rodzaju sytuacjami, ustawodawca wprowadził zasadę stosowania ceny najniższej. Zasada ta została ujęta w art. 3 ust. 4 Ustawy o Cieple. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku gdy w okresie od 1 marca do 31 grudnia 2023 r. maksymalna cena dostawy ciepła jest w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym wyższa od: (i) średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w art. 3 ust. 3, obliczonej dla danego systemu ciepłowniczego, powiększonej o średnią stawkę opłat za usługi przesyłowe w tym systemie ciepłowniczym albo (ii) ceny dostawy ciepła obliczonej na podstawie stosowanej taryfy dla ciepła w danym systemie ciepłowniczym – przedsiębiorstwo energetyczne stosuje w rozliczeniach z odbiorcami, w tym okresie rozliczeniowym, cenę najniższą z określonych w pkt (i) i (ii). Oznacza to, że każdy przedsiębiorca energetyczny powinien obliczyć łącznie 3 ceny dostawy ciepła – maksymalną, wynikającą z taryfy i na podstawie średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą – a następnie porównać je i każdorazowo stosować cenę najniższą. Zdaniem odwołujących, w kontekście niniejszej sprawy istotne jest to, że jeżeli cena lub stawka określona w aktualnie obowiązującej taryfie (lub cenniku) jest niższa od ceny lub stawki przyjętej do wyliczenia maksymalnej ceny dostawy ciepła (a więc ceny lub stawki stosowanej w dniu 30 września 2022 r., powiększonej o 40%), to do rozliczeń z odbiorcami zastosowanie znajdzie cena lub stawka niższa, wynikająca z taryfy / cennika (zob. art. 3a ust. 2 pkt 2 Ustawy o Cieple). Dowód: prezentacja Ministerstwa Klimatu i Środowiska dot. Ustawy Nowelizującej (załącznik nr 10 do niniejszego odwołania). W przypadku MPEC zaistniała ostatnia z określonych powyżej sytuacji. Zgodnie z decyzją Prezesa URE z 15 grudnia 2022 r. (znak: OKR.4210.70.2022.RF) zatwierdzającą taryfę dla ciepła ustaloną przez MPEC („Taryfa”), która to taryfa weszła w życie z dniem 1 stycznia 2023 r., odbiorcy zostali podzieleni na łącznie 7 grup taryfowych oznaczonych jako: S1-W IP, S1-W IP-e, S1-W GP, S1-W GP-I, S1-W O, KG-w i EOpc. Przyjęte przez MPEC kryteria wyróżnienia poszczególnych grup nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W Taryfie określono stawki opłat stałych (w ujęciu rocznym i miesięcznym) i zmiennych za usługi przesyłowe obowiązujące w okresie do 30 kwietnia 2023 r. i od 1 maja 2023 r., przy czym określenie to dotyczy pierwszych pięciu grup taryfowych wymienionych powyżej. W Taryfie określono również stawki opłat miesięcznych za zamówioną moc cieplną i stawki opłat za ciepło, przy czym określenie to dotyczy jedynie dwóch ostatnich grup taryfowych (KG-w i EO-pc), tj. odbiorców, którzy są zaopatrywani w ciepło z kotłowni gazowych i z pomp ciepła będących własnością MPEC. Dowód: decyzja Prezesa URE z 15 grudnia 2022 r. (znak: OKR.4210.70.2022.RF) (załącznik nr 11 do niniejszego odwołania). Zdaniem odwołujących, już z samego ukształtowania Taryfy jest oczywistym, że zasadniczym przedmiotem działalności MPEC jest świadczenie usług przesyłowych, a nie wytwarzanie ciepła. W tym drugim zakresie bowiem MPEC ściśle współpracuje z trzema dostawcami ciepła, tj. PGE Energia Ciepła SA, CEZ Skawina SA oraz Krakowskim Holdingiem Komunalnym SA będącym właścicielem i operatorem Zakładu Termicznego Przekształcania Odpadków w Krakowie, którzy odpowiadają praktycznie za całość ciepła następnie sprzedawanego przez MPEC. Potwierdza to plan rozwoju MPEC na lata 2020-2025, z którego wynika, że ilość sprzedawanej energii cieplnej pochodzącej z własnej produkcji (czyli z kotłowni i pomp ciepła) w stosunku do ilości sprzedawanej energii cieplnej w ogóle jest całkowicie marginalna (planowo 57 TJ w stosunku do 9.906,3 TJ). Spostrzeżenie to powoduje, że za podstawowe źródło przychodu MPEC należy uznać stałe i zmienne opłaty za świadczone usługi przesyłowe. Dowody: raport roczny MPEC za rok 2021 (załącznik nr 12 do niniejszego odwołania); plan rozwoju MPEC na lata 2020-2025 (załącznik nr 13 do niniejszego odwołania). Porównanie stawek opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe określonych w Taryfie oraz stawek opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe określonych przez Prezesa URE na podstawie art. 3a ust. 1 Ustawy o Cieple prowadzi do wniosku, że w przypadku 3 grup taryfowych stawki te są niższe w Taryfie (zaznaczone na zielono), a w przypadku kolejnych 2 grup – niższe w publikacji Prezesa URE (zaznaczono na pomarańczowo). Obrazują to poniższe tabele, które uwzględniają dodatkowo zmianę stawek w Taryfie, która ma się dokonać na przełomie kwietnia i maja 2023 r. Tabela nr 1 – Stawki opłat w Taryfie obowiązujące do 30 kwietnia 2023 r. Przesyłanie i dystrybucja Miesi ęczna rata Stawka opłaty Stawka opłaty stałej za opłaty stałej za usługi zmiennej za usługi Grupa taryfowa usługi przesyłowe przesyłowe przesyłowe zł / MW / rok zł / MW / m-c zł / GJ S1-WIP 61.627,80 5.135,65 25,61 S1-WIP-e 50.340,00 4.195,00 23,05 S1-WGP 89.909,40 7.492,45 35,18 S1-WGP-I 84.132,84 7.011,07 30,31 S1-WO 37.950,00 3.162,50 17,31 Tabela nr 2 – Stawki opłat w Taryfie obowiązujące od 1 maja 2023 r. Przesyłanie i dystrybucja Miesi ęczna rata Stawka opłaty Stawka opłaty stałej za opłaty stałej za usługi zmiennej za usługi Grupa taryfowa usługi przesyłowe przesyłowe przesyłowe S1-WIP S1-WIP-e S1-WGP S1-WGP-I S1-WO zł / MW / rok 61.294,80 50.007,00 89.548,92 83.799,96 37.617,00 zł / MW / m-c 5.107,90 4.167,25 7.462,41 6.983,33 3.134,75 zł / GJ 25,47 22,90 35,04 30,19 17,16 Tabela nr 3 – Stawki opłat w publikacji Prezesa URE Grupa taryfowa S1-WIP S1-WIP-e S1-WGP S1-WGP-I S1-WO Przesyłanie i dystrybucja Miesi ęczna rata Stawka opłaty stałej za opłaty stałej za usługi usługi przesyłowe przesyłowe zł / MW / rok zł / MW / m-c 65.203,66 5.433,64 57.716,40 4.809,70 74.831,40 6.235,95 65.806,78 5.483,90 43.547,95 3.629,00 Stawka opłaty zmiennej za usługi przesyłowe zł / GJ 28,71 27,65 30,93 24,99 20,83 Zdaniem odwołujących, taki stan rzeczy oznacza, że zmiany wprowadzone Ustawą Nowelizującą wymusiły na MPEC obniżenie stawek opłat stałych za usługi przesyłowe i stawek opłat zmiennych za usługi przesyłowe wyłącznie w odniesieniu do dwóch grup taryfowych oznaczonych jako S1-W GP i S1-W GP-I. Natomiast w przypadku grup oznaczonych jako S1-W IP, S1-W IP-e oraz S1-W O Ustawa Nowelizująca w żaden sposób nie wpłynęła na stawki oferowane przez MPEC odbiorcom zaliczonym do tych grup. Stawki określone w Taryfie dla tych grup okazały się bowiem korzystniejsze (niższe) niż stawki określone na mocy Ustawy Nowelizującej (stosowane na dzień 30 września 2022 r., powiększone o 40%). Podkreślenia wymaga przy tym, że w przypadku grup taryfowych S1-W GP i S1-W GP-I różnica pomiędzy stawkami opublikowanymi przez Prezesa URE a stawkami z Taryfy ulegnie zmniejszeniu z dniem 1 maja 2023 r., kiedy to miały wejść w życie niższe stawki określone w Taryfie. Okoliczność ta dalej minimalizuje wpływ Ustawy Nowelizującej na przedsiębiorstwo Zamawiającego. Mając powyższe na względzie, w ocenie odwołujących, nie można przyjąć, że uchwalenie i wejście w życie Ustawy Nowelizującej stanowiło „istotną zmianę okoliczności” dla Zamawiającego. Zmiany wprowadzone na mocy tego aktu prawnego jedynie w niewielkim zakresie wpłynęły bowiem (o ile w ogóle) na podstawową działalność Zamawiającego, tj. świadczenie usług przesyłowych, oraz uzyskiwane z tego tytułu przychody. Po drugie, Zamawiający przedstawiając negatywny wpływ Ustawy Nowelizującej na jego sytuację finansową całkowicie pominął to, że Ustawa ta dotyczy jedynie części odbiorców dostarczanego przez niego ciepła. Kategorie odbiorców, w stosunku do których MPEC ma obowiązek stosować maksymalną cenę dostawy ciepła lub inną najniższą cenę dostawy ciepła, zostały określone w art. 4 ust. 1 Ustawy o Cieple. Katalog ten nie obejmuje w ogóle podmiotów gospodarczych (przedsiębiorców), którzy – zgodnie z raportem rocznym MPEC za 2021 rok (s. 13) – stanowią blisko 24% wszystkich odbiorców ciepła (według mocy sprzedanej). Oznacza to, że w stosunku do niemal jednej czwartej odbiorców MPEC dalej może stosować stawki opłat określone w Taryfie, nie ponosząc w tym zakresie żadnych „strat” w związku z wejściem w życie Ustawy Nowelizującej. Dowód: raport roczny MPEC za rok 2021 (załącznik nr 12 do niniejszego odwołania). Po trzecie, należy zwrócić uwagę na okres, w którym ma być stosowana maksymalna cena dostawy ciepła, oraz jego relację w stosunku do tzw. sezonu grzewczego. Okres ten, zgodnie z Ustawą Nowelizującą, rozciąga się od 1 marca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. Oznacza to, że nie obejmuje on stycznia i lutego, a więc dwóch miesięcy zimowych (łącznie 59 dni), które bezspornie można zaliczyć do sezonu grzewczego. Przyjmując, że sezon grzewczy obejmuje łącznie 228 dni w roku (taka wartość została przyjęta w planie rozwoju MPEC na lata 2020-2025, s. 18) oznacza to, że spośród 306 dni objętych okresem, gdy ma być stosowana maksymalna cena dostawy ciepła, jako sezon grzewczy można zakwalifikować jedynie 169 dni (ok. 55%). Dowód: plan rozwoju MPEC na lata 2020-2025 (załącznik nr 13 do odwołania). Jeżeli uwzględnić przy tym, że sprzedaż związana z ogrzewaniem (tzw. c.o.) stanowi ok. 75% działalności firmy (liczonej według mocy sprzedanej), to oznacza to, że obowiązek stosowania maksymalnej ceny dostawy ciepła będzie dotyczył jedynie 41,25% działalności MPEC (liczonej według mocy sprzedanej), przy czym liczba ta powinna dalej zostać pomniejszona o ciepło sprzedane podmiotom gospodarczym, w stosunku do których nie stosuje się przepisów Ustawy Nowelizującej. Pozostała część działalności MPEC nie zostanie natomiast w żaden sposób „dotknięta” skutkami wynikającymi z uchwalenia Ustawy Nowelizującej, i to w omówionym już, znacznie węższym zakresie niż przedstawia to Zamawiający. Po czwarte, ewentualny negatywny wpływ Ustawy Nowelizującej na działalność Zamawiającego (o ile w ogóle występuje) jest w całości neutralizowany rozwiązaniami przyjętymi przez ustawodawcę, na które zresztą wskazuje sam Zamawiający. W piśmie z 6 kwietnia 2023 r. MPEC przyznał bowiem, że Ustawa Nowelizująca zawiera „mechanizm wyrównywania różnicy pomiędzy ceną dostawy ciepła wynikającej z obowiązującej taryfy, a stosowanej maksymalnej ceny dostawy ciepła dla odbiorców”. Z niejasnych względów jednak Zamawiający wskazuje jednocześnie, że „do chwili obecnej nie funkcjonuje system umożliwiający MPEC S.A. uzyskanie środków w ramach przewidzianych w ustawie wyrównań”. Zamawiający nie wyjaśnił, co konkretnie w tym systemie nie funkcjonuje. Odwołujący wskazali, że mechanizm wyrównań został uregulowany w art. 12a Ustawy o Cieple. Jego istota sprowadza się do tego, że przedsiębiorstwu energetycznemu stosującemu maksymalną cenę dostawy ciepła lub inną najniższą cenę dostawy ciepła, która nie została ustalona na podstawie taryfy, przysługuje wyrównanie w wysokości iloczynu (i) różnicy pomiędzy ceną dostawy ciepła wyliczoną na podstawie taryfy tego przedsiębiorstwa a ceną, którą przedsiębiorstwo musi stosować w związku z wejściem w życie Ustawy Nowelizującej oraz (ii) ilością sprzedanego ciepła odbiorcom określonym w art. 4 ust. 1 w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym. Iloczyn ten podlega powiększeniu o podatek od towarów i usług. Tak ujęty mechanizm wyrównań pozwala na całkowite zniwelowanie wszelkich ewentualnych negatywnych skutków wejścia w życie Ustawy Nowelizującej i minimalizuje jej wpływ na sytuację finansową przedsiębiorstw energetycznych, w tym MPEC, gwarantując uzyskanie zwrotu całości „strat” poniesionych w związku z niestosowaniem taryfy. Być może opinia MPEC co do „niefunkcjonowania” mechanizmu wyrównań wynika z tego, że na dzień złożenia niniejszego odwołania nie upłynął jeszcze termin na złożenie wniosku o wypłatę wyrównania za pierwszy miesiąc funkcjonowania mechanizmu, tj. za marzec 2023 r. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 3 w zw. z art. 12a ust. 11 Ustawy o Cieple, wniosek o wypłatę wyrównania składa się do 25 dnia każdego miesiąca następującego po danym miesięcznym okresie rozliczeniowym. W przypadku okresu rozliczeniowego obejmującego marzec 2023 r., wniosek o wypłatę wyrównania powinien więc zostać złożony do 25 kwietnia 2023 r. Jeżeli wniosek o wypłatę wyrównania przejdzie weryfikację podmiotu wypłacającego (w tym przypadku chodzi o Zarządcę Rozliczeń S.A. – zob. art. 12a ust. 10 pkt 1 Ustawy o Cieple) z wynikiem pozytywnym, to wypłata wyrównania powinna nastąpić w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku (zob. art. 14 ust. 2 Ustawy o Cieple). Oznacza to, że – zakładając, że prawidłowo sporządzony wniosek zostanie złożony w ostatnim możliwym dniu – wypłata wyrównania za marzec 2023 r. nastąpi do 9 maja 2023 r. W ocenie odwołujących, mając na względzie powyższe nie sposób uznać za prawdziwe twierdzenie Zamawiającego, że „do chwili obecnej nie funkcjonuje system umożliwiający MPEC S.A. uzyskanie środków w ramach przewidzianych w ustawie wyrównań”. Mechanizm ten został wprowadzony bowiem na mocy przepisów Ustawy Nowelizującej i jako taki funkcjonuje już od 15 lutego 2023 r. Co więcej, został on wdrożony również przez podmiot odpowiedzialny za wypłaty wyrównań, tj. Zarządcę Rozliczeń S.A. Potwierdza to informacja ze strony internetowej tego podmiotu z 31 marca 2023 r. o udostępnieniu w portalu możliwości składania wniosków o wypłatę wyrównań m.in. na podstawie art. 12a Ustawy o Cieple. Całkowicie odrębną kwestią jest natomiast to, czy Zamawiający otrzyma wyrównania za poszczególne miesięczne okresy rozliczeniowe, co jest warunkowane m.in. prawidłowym i terminowym złożeniem przez niego wniosków. Zdarzenia te są jednak zdarzeniami zależnymi od działań Zamawiającego, przyszłymi i niepewnymi, więc jako takie nie mogą stanowić „istotnej zmiany okoliczności” w rozumieniu art. 255 pkt 5 PZP. W ocenie odwołujących, wszystkie przedstawione powyżej argumenty jednoznacznie przemawiają przeciwko możliwości uznania, że wejście w życie Ustawy Nowelizującej stanowiło „istotną zmianę okoliczności”. Argumenty te przemawiają za uznaniem, że w rzeczywistości wpływ nowego prawa na działalność MPEC (o ile w ogóle wystąpi) będzie niewielki, a to ze względu na to, że wiele obszarów działalności MPEC w ogóle nie zostało objęte działaniem tego prawa (podmioty gospodarcze, trzy z pięciu grup taryfowych, styczeń i luty 2023 r.). W przypadku tych obszarów działalności MPEC, które zostały objęte Ustawą Nowelizującą, jej wpływ został w całości zneutralizowany wprowadzeniem mechanizmu wyrównań, który – wbrew temu co sugeruje MPEC – funkcjonuje zarówno od strony prawnej, jak i faktycznej. Również, zdaniem odwołujących, błędne jest twierdzenie Zamawiającego, jakoby prowadzenie Postępowania w chwili obecnej nie leżało w interesie publicznym, albowiem jego „przedmiot jest niemożliwy do zrealizowania”, a „zaciąganie przez MPEC S.A. zobowiązań, z których mogłoby się nie wywiązać wprost przeczy interesowi publicznemu”. Uwzględniając wcześniejsze wyjaśnienia co do pojmowania interesu publicznego na gruncie art. 255 pkt 5 PZP, w przypadku niniejszej sprawy prowadzenie postępowania i wykonanie zamówienia ewidentnie leży w interesie publicznym. Przedmiotem zamówienia jest bowiem zarówno budowa nowych fragmentów, jak i przebudowa istniejących fragmentów systemu ciepłowniczego Krakowa i Skawiny, a więc systemu, który pozwala zaopatrywać w ciepło mieszkańców tych miast, działające w nich firmy i instytucje. Prace te są szczególnie istotne w przypadku takich miast jak Kraków i Skawina. Jednym z podstawowych problemów, z jakimi się mierzą – zwłaszcza w okresie zimowym, a więc grzewczym – jest olbrzymie zanieczyszczenie powietrza związane przede wszystkim z ogrzewaniem za pomocą starych pieców i kotłów opalanych węglem, drewnem, a nierzadko śmieciami. Problem ten był na tyle duży, że przez długi czas Kraków zajmował czołowe miejsca w rankingach najbardziej zanieczyszczonych miast świata. Sytuacja nieco poprawiła się począwszy od 2019 roku, kiedy miasto wprowadziło tzw. uchwałę antysmogową, zakazującą spalania w instalacjach grzewczych paliw stałych, a więc głównie węgla i drewna. Mimo podejmowanych środków, sytuacja dalej jest zła, albowiem i w 2021 roku i w 2022 roku Kraków ponownie znajdował się w czołówce najbardziej zanieczyszczonych miast świata. Mając na uwadze powyższe, nie powinno budzić wątpliwości, że rozbudowa i przebudowa sieci ciepłowniczej Krakowa i Skawiny leży w interesie publicznym, pojmowanym w szczególności jako interes lokalnej społeczności. Inwestycje realizowane przez MPEC wprost przekładają się na poziom życia mieszkańców, w tym na ich lepsze zdrowie. Jak bowiem wskazuje sam Zamawiający w swoim raporcie rocznym za rok 2021 (s. 9), „ciepło sieciowe jest ekologiczne”, a „jego produkcja i przesył, przy zastosowaniu nowoczesnych technologii, przyczyniają się do zmniejszenia emisji zanieczyszczeń i ograniczają straty energii”. Skalę korzyści wynikających z projektów realizowanych przez MPEC, w tym z realizacji zamówienia objętego Postępowaniem, najlepiej prezentuje sam Zamawiający. We wspominanym raporcie za rok 2021, omawiając cztery nowe projekty, które są lub będą realizowane, w tym projekt objęty Postępowaniem, Zamawiający wskazał (s. 18): „Łącznym efektem czterech Projektów będzie wybudowanie ponad 121 kilometrów nowej sieci cieplnej, zmniejszenie emisji pyłów PM10 i PM2.5 o ok. 60 ton rocznie oraz stworzenie możliwości korzystania z ekologicznego ciepła sieciowego dla ponad 35 tysięcy mieszkańców”. Korzyści te są nie do przecenienia, zwłaszcza w takich miastach jak Kraków czy podkrakowska Skawina. Dowód: raport roczny MPEC za rok 2021 (załącznik nr 12 do niniejszego odwołania). Działania MPEC związane z przebudową sieci ciepłowniczej Krakowa i Skawiny oraz związane z nimi korzyści są mocno eksponowane w materiałach przygotowanych przez samego Zamawiającego. Poza przytoczonym wcześniej fragmentem raportu rocznego za rok 2021, w tym samym dokumencie MPEC wskazał, że: „Latem 2020 r. MPEC S.A. pozyskało dofinansowanie na Projekt »Przebudowa Systemu Ciepłowniczego Krakowa i Skawiny«, o które to dofinansowanie Zarząd Spółki ubiegał się bez powodzenia w 2017 r. W wyniku podpisanej 5 sierpnia 2020 r. umowy na Projekt oznaczony nr 2 [tj. projekt, który jest przedmiotem Postępowania – przyp. wł.] otrzymamy dofinansowanie w wysokości 55 mln zł”. Biorąc pod uwagę, że szacunkowa całkowita wartość zamówienia (wszystkich sześciu części) podana w ogłoszeniu o zamówieniu wynosi 129.604.393,04 zł (bez VAT), unijne dofinansowanie ma wynieść ok. 42%. W tym kontekście, zdaniem odwołujących, sprzeczne z interesem publicznym byłoby niewykorzystanie tego dofinansowania, o które Zamawiający ubiegał się już 6 lat temu i którego wówczas nie otrzymał. Z tego powodu prowadzenie Postępowania i realizacja zamówienia tym bardziej leżą w interesie publicznym. Dowody: raport roczny MPEC za rok 2021 (załącznik nr 12 do niniejszego odwołania); ogłoszenie o zamówieniu z 28 grudnia 2022 r. (załącznik nr 4 do niniejszego odwołania). Z pisma MPEC z 6 kwietnia 2023 r. można wywieść, że Zamawiający bezpodstawnie utożsamia swój własny interes z interesem publicznym. Tymczasem interesy te nie zawsze muszą się pokrywać. Potwierdza to wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 10 lipca 2002 r. Wskazano w nim, że nie można postawić znaku równości pomiędzy interesem publicznym a brakiem środków na realizację przedsięwzięcia objętego postępowaniem o udzielenie zamówienia. Na tej podstawie przyjmuje się, że „inne niż wynikające z ogłoszonego postępowania potrzeby zamawiającego i zachodząca w związku z tym konieczność ograniczenia wydatków na nabycie przedmiotu zamówienia nie mogą być samoistną przyczyną unieważnienia postępowania”. W szczególności taką samoistną przyczyną nie może być brak środków na realizację zamówienia, nawet jeżeli wynika z okoliczności nieprzewidywalnych. Poza omówionymi dotychczas kwestiami, w niniejszej sprawie wątpliwe jest również istnienie związku kauzalnego pomiędzy wejściem w życie Ustawy Nowelizującej, a spowodowaniem, że prowadzenie Postępowania przestało leżeć w interesie publicznym. Zamawiający całkowicie pomija to, że prace Sejmu nad Ustawą Nowelizującą rozpoczęły się już 20 stycznia 2023 r. , a więc niespełna miesiąc po ukazaniu się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia o Postępowaniu i miesiąc przed upływem terminu składania ofert. Prace parlamentarne przebiegły szybko i już 8 lutego 2023 r. Ustawa Nowelizująca została uchwalona. Prezydent podpisał ją 13 lutego, w konsekwencji czego weszła ona w życie już 15 lutego 2023 r. Tym samym zmiany nią wprowadzone zaczęły obowiązywać jeszcze przed terminem otwarcia ofert, który został wyznaczony na dzień 21 lutego 2023 r. Mimo tego Zamawiający nie zdecydował się unieważnić Postępowania w tamtym czasie, cały czas procedując je w standardowym trybie. Co więcej, Zamawiający nie unieważnił Postępowania również po otwarciu ofert. Zamiast tego przystąpił do czynności badania i oceny ofert. Dopiero po podjęciu wszystkich opisanych dotychczas czynności, kiedy Zamawiający dysponował już kompletem dokumentów pozwalających na dokonanie kwalifikacji podmiotowej odwołujących i w rezultacie na wybór jego oferty jako najkorzystniejszej, Zamawiający 7 kwietnia 2023 r. nieoczekiwanie unieważnił Postępowanie, powołując się na art. 255 pkt 5 PZP. Unieważnienie nastąpiło ponad 1,5 miesiąca po dniu wejścia w życie Ustawy Nowelizującej. W ocenie odwołujących, w tych okolicznościach, nawet gdyby hipotetycznie uznać, że w niniejszej sprawie wystąpiła „istotna zmiana okoliczności” (mimo że tak nie jest), to pomiędzy tą zmianą, a spowodowaniem, że prowadzenie Postępowania przestało leżeć w interesie publicznym (z czym odwołujący się nie zgadzają), nie zachodzi związek kauzalny. Przemawia za tym jednoznacznie okres co najmniej 50 dni, jaki upłynął pomiędzy zaistnieniem owej rzekomej „istotnej zmiany okoliczności” a podjęciem decyzji o unieważnieniu Postępowania. W tym kontekście nie można wykluczyć, że rzeczywiste powody unieważnienia są odmienne od tych, które zostały przytoczone w piśmie z 6 kwietnia 2023 r. Gdyby wejście w życie Ustawy Nowelizującej rzeczywiście pozbawiło Zamawiającego środków finansowych i w konsekwencji uniemożliwiało mu zrealizowanie inwestycji objętych Postępowaniem, to decyzja o unieważnieniu Postępowania zostałaby podjęta znacznie wcześniej. Pozwoliłoby to wykonawcom na bardziej racjonalne gospodarowanie swoimi zasobami ludzkimi, materiałowymi i sprzętowymi. Na marginesie należy wskazać, że nieprawdziwy jest następujący opis przebiegu zdarzeń zawarty w piśmie MPEC z 6 kwietnia 2023 r.: „W przedmiotowym postepowaniu przed otwarciem ofert została podana kwota, którą MPEC S.A. zamierzało przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Po otwarciu ofert prowadzona była procedura ich badania oraz oceny, w trakcie której nastąpiła jednak niemożliwa wcześniej do przewidzenia i opisana wyżej istotna zmiana (…)”. Z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że istotna zmiana okoliczności, na którą powołuje się Zamawiający, nastąpiła 15 lutego 2023 r., kiedy to weszła w życie Ustawa Nowelizująca. Tym samym owa zmiana miała miejsce jeszcze przed terminem otwarcia ofert, a nie, jak twierdzi MPEC, w trakcie procedury badania i oceny ofert, co ma istotne znaczenie dla oceny działań Zamawiającego. Zamawiający nie wykazał faktów uzasadniających zastosowanie art. 255 pkt 5 PZP. Niezależne od powyższej argumentacji, zmierzającej do wykazania, że nie zaistniały przesłanki uzasadniające unieważnienie Postępowania na podstawie art. 255 pkt 5 PZP, odwołujący zarzucili również, że Zamawiający nie wykazał żadnych faktów, które uzasadniałaby zastosowanie tego przepisu. Zdaniem wykonawców, całe pismo Zamawiającego z 6 kwietnia 2023 r. składa się z ogólnych stwierdzeń, które pozbawione są jakichkolwiek szczegółów. Zamawiający nie zawarł w nim również jakichkolwiek wyliczeń czy symulacji finansowych, które obrazowałyby (rzekomy) negatywny wpływ Ustawy Nowelizującej na działalność MPEC. Jedynie tytułem przykładu można wskazać, że z ww. pisma nie wynika: ·jaki dokładnie będzie wpływ Ustawy Nowelizującej na finanse Zamawiającego, w tym: (i)o ile spadną jego przychody w poszczególnych miesiącach roku 2023 w związku z koniecznością stosowania maksymalnej ceny dostawy ciepła lub innej najniższej ceny dostawy ciepła (zarówno w ujęciu procentowym, jak i nominalnym); (ii)o ile spadną jego dochody w poszczególnych miesiącach roku 2023 w związku z koniecznością stosowania maksymalnej ceny dostawy ciepła lub innej najniższej ceny dostawy ciepła (zarówno w ujęciu procentowym, jak i nominalnym); (iii)ile wynoszą jego rezerwy finansowe, którymi może swobodnie dysponować; (iv)czy może przeznaczyć te rezerwy na sfinansowanie zamówienia, a jeśli nie, to dlaczego; (v)dlaczego, zdaniem MPEC, do chwili obecnej nie funkcjonuje system umożliwiający MPEC S.A. uzyskanie środków w ramach przewidzianych w ustawie wyrównań”; (vi)jakie jest „funkcjonowanie wprowadzonych rozwiązań przedmiotowej ustawy [chodzi o Ustawę Nowelizującą – przyp. wł.] w praktycznym stosowaniu” i jak to funkcjonowanie i praktycznego stosowania przepisów Ustawy Nowelizującej przekłada się na działalność Zamawiającego, a w szczególności na jego sytuację finansową; (vii)czy Zamawiający próbował już uzyskać wyrównanie za marzec 2023 r. wykorzystując mechanizm wyrównań przewidziany w Ustawie Nowelizującej, w szczególności czy i kiedy złożył wniosek o wypłatę wyrównania, czy wniosek został poprawnie sporządzony, czy przeszedł weryfikację ze strony Zarządcy Rozliczeń S.A. z wynikiem pozytywnym, kiedy nastąpi wypłata wyrównania, a jeśli nie nastąpi to z jakiego powodu; (viii)czy Zamawiający ma możliwość uzyskania finansowania od Miasta Gminy Kraków, tudzież od jakiegoś innego podmiotu, a jeśli nie to dlaczego; (ix)jakie konkretnie przepisy ustawy o finansach publicznych i Kodeksu spółek handlowych wziął pod uwagę Zamawiający stwierdzając, że w niniejszej sprawie dalszego prowadzenie Postępowania nie leży w interesie publicznym. Sygn. akt: KIO 1080/23 W dniu 17 kwietnia 2023 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy Przedsiębiorstwa Usług Technicznych sp. z o.o., z siedzibą w Krakowie (dalej „Odwołujący 4”) zarzucając Zamawiającemu naruszenie: (1) art. 255 pkt 5 ustawy Pzp poprzez jego błędne zastosowanie i bezpodstawne uznanie, iż w Postępowaniu zaszła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie Postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć, w postaci twierdzenia Zamawiającego, że po wszczęciu postępowania wystąpiły zmiany w prawie skutkujące zmniejszeniem środków finansowych u Zamawiającego w wysokości i w zakresie umożliwiającym mu sfinansowanie zamówienia i skutkujące niecelowością udzielenia tego zamówienia, podczas gdy okoliczności te nie stanowią przesłanki, o której mowa w art. 255 pkt. 5 ustawy Pzp. Powyższe okoliczności zostały opisane i wykreowane przez Zamawiającego do postaci „nieprzewidzianych” jedynie w celu dokonania czynności unieważnienia postępowania i zaniechania wyboru oferty najkorzystniejszej; (2) art. 17 ust. 2 ustawy Pzp – poprzez zaniechanie dokonania wyboru oferty Odwołującego 4 w części 4 zamówienia jako najkorzystniejszej, pomimo że oferta została złożona zgodnie z wymaganiami SW Z, nie ziściła się w stosunku do niej żadna z przesłanek odrzucenia oferty opisana w ustawie Pzp, a ponadto cena oferty Odwołującego 4 złożona w części 4 zamówienia nie przekracza kwoty, jaką Zamawiający przeznaczył na sfinansowanie zamówienia udzielanego w Postępowaniu w zakresie tej części zamówienia; (3) art. 260 w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp – poprzez wadliwe i abstrakcyjne sformułowanie uzasadnienia faktycznego i prawnego podjętej decyzji o unieważnieniu postępowania, wskutek czego Odwołujący 4, pomimo zapoznania się z jego treścią, nie wie na czym polega (w czym przejawia się) interes publiczny w unieważnieniu dla części 4 zamówienia, w jaki sposób na interes publiczny przedkłada się decyzja Zamawiającego, czy okolicznością unieważnienia postępowania jest brak zdolności finansowej Zamawiającego w stosunku do części 4 zamówienia, czy też jest to jeszcze inna okoliczność; (4) art. 259 ustawy Pzp – poprzez niezgodnie z ustawą Pzp łączne unieważnienie postępowania (w odniesieniu łącznie do wszystkich części zamówienia publicznego), podczas gdy Zamawiający dopuścił możliwości składania ofert częściowych, a tym samym winien rozpatrzeć przesłanki unieważnienia postępowania dla każdej z części zamówienia z osobna. Odwołujący 4 wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: unieważnienia czynności unieważnienia postępowania względnie unieważnienia czynności unieważnienia postępowania w zakresie części 4 zamówienia; dalsze prowadzenie postępowania, w tym badanie i ocenę ofert, z uwzględnieniem oferty Odwołującego 4, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów powołanych w treści niniejszego odwołania, w tym znajdujących się w aktach postępowania, jak i przedstawionych na rozprawie, na okoliczności wskazane w odwołaniu, zasądzenie na rzecz Odwołującego 4 kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa przez pełnomocnika – radcę prawnego, według spisu kosztów, który zostanie przedłożony na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów, Odwołujący 4 wskazał, że pismem z dnia 6 kwietnia 2023 r. Zamawiający poinformował wykonawców o unieważnieniu Postępowania na podstawie art. 255 pkt 5 ustawy Pzp, wskazując przy tym, że doszło do istotnej zmiany okoliczności powodującej, że prowadzenie Postępowania nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć wcześniej. Powyższe Zamawiający argumentował tym, że nastąpiła po wszczęciu Postępowania zmiana przepisów prawa, która spowodowała, że Zamawiający, w krótkiej perspektywie czasu pozbawiony został środków finansowych przeznaczonych na realizację przedmiotowego zamówienia, czego nie mógł przewidzieć wcześniej i co w ocenie Zamawiającego powoduje, że obecnie prowadzenie Postępowania i udzielenie zamówienia nie leży w interesie publicznym z uwagi na to, że Zamawiający nie dysponuje środkami finansowymi umożliwiającymi jego realizację. W tym stanie rzeczy Odwołujący 4 wskazał, że zgodnie z art. 255 pkt 5 ustawy Pzp unieważnienie postępowania na podstawie wskazanego przepisu jest możliwe w sytuacji kumulatywnego spełnienia wszystkich przesłanek z tego przepisu, tj. (1) wystąpienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, (2) czego nie można było wcześniej przewidzieć. Zmiana okoliczności stanowiąca podstawę unieważnienia postępowania musi być istotna, co oznacza, że powinna to być tylko zmiana usuwająca potrzebę wykonania zamówienia lub kontynuowania postępowania w świetle interesu publicznego. Chodzi tu o powiązanie kauzalne tego typu, że zmiana okoliczności ma stanowić warunek niezbędny (conditio sine qua non) zaprzestania kontynuacji postępowania lub wykonania zamówienia. Z istotnymi zmianami okoliczności nie można zatem łączyć sytuacji mających swoje źródło w błędnych decyzjach organizatora postępowania o udzielenie zamówienia, podjętych w toku postępowania, za które ponosi on odpowiedzialność. Przykładowo dotyczyć to może niedochowania przez Zamawiającego należytej staranności w prowadzeniu postępowania. W przepisach ustawy Pzp brak jest definicji pojęcia interesu publicznego. Wobec tego zasadne jest odwołanie się m.in. do uchwały Trybunału Konstytucyjnego z 12 kwietnia 1997 r. (sygn. akt W 8/96, OTK 1997/1, poz. 15), w której określono, że za interes publiczny należy bez wątpienia uznawać korzyści uzyskiwane w wyniku realizacji przedsięwzięć służących ogółowi w zakresie zadań ciążących na organizatorze przetargu. Poza tym termin „publiczny” wskazuje na konieczność kierowania się dobrem ogólnym, a nie indywidualnym. Odwołujący 4 wskazał, że powołanie się na przesłankę unieważnienia, o której mowa w art. 255 pkt 5 ustawy Pzp, wymaga więc od Zamawiającego prawidłowego posłużenia się pojęciem „interesu publicznego”, który nie musi być tożsamy z interesem Zamawiającego. Zamawiający powinien zatem wskazać, jaki interes publiczny wymagał dokonania przez niego unieważnienia postępowania, i wykazać, że jest on na tyle ważny i znaczący, iż bezwzględnie wymaga ograniczenia uprawnienia wykonawców, gdyż tylko w ten sposób będzie w stanie udowodnić, że przesłanka ta wystąpiła. W ocenie Odwołującego 4 wskazywane przez Zamawiającego w piśmie o unieważnieniu postępowania okoliczności, stanowią jedynie próbę nierozstrzygnięcia Postępowania i zostały po otwarciu ofert, które miało miejsce w dniu 21 lutego 2023 r., w sposób sztuczny, pozorny wytworzone przez Zamawiającego. Istota sprawy sprowadza się do faktu, że Zamawiający samodzielnie najpierw podjął decyzję o wszczęciu postępowania – deklarując przeznaczenie na ten cel określonych środków finansowych – zaś następnie dokonał jej zmiany ustalając, iż zmiany legislacyjne spowodowały niemożliwość realizacji wykonywanych przez niego zadań publicznych. W tym miejscu na uwagę zasługuje fakt, że przecież skoro zmiany legislacyjne weszły w życie przed terminem składania ofert, to dlaczego Zamawiający nie unieważnił postępowania przed tym dniem? Przecież mógł to bezsprzecznie uczynić, czy nie naraziłby potencjalnych wykonawców, mających szansę na uzyskanie zamówienia na koszty z tą sytuacją związane tj. koszty złożenia ważnych i zgodnych z prawem ofert, koszty dokonania zamówienia towarów niezbędnych do realizacji zamówienia itp. Odwołujący 4 w tym miejscu przywołał orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej zapadłe na gruncie podobnej w okolicznościach sprawy, w reżimie poprzednio obowiązującej ustawy Pzp, lecz zachowującym swoją aktualność. W orzeczeniu tym stwierdzono, że zmiana decyzji Zamawiającego co do sposobu realizacji określonych zadań publicznych nie stanowi sama w sobie ochrony interesu publicznego (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt KIO 2526/18). W ocenie Odwołującego 4 twierdzenia Zamawiającego, jakoby interes publiczny stanowił uzasadnienie dla podjętej czynności, są bezpodstawne. Kwestia braku środków nie może być wytłumaczeniem dla podjętych przez Zamawiającego decyzji w toku Postępowania. W tym miejscu Odwołujący 4 wskazał, że przesłanka dotycząca braku środków finansowych, przeznaczonych na realizację zamówienia, została wyrażona w art. 255 pkt 3 ustawy Pzp i dotyczy sytuacji, w której cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że Zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty. Jedynie w takich okolicznościach Zamawiający jest uprawniony do unieważnienia postępowania, tj. jeśli nie ma możliwości sfinansowania zamówienia do oferty najkorzystniejszej. Tymczasem w niniejszym Postępowaniu kwota, jaką Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia w części 4 wynosi 35 025 125,86 złotych brutto (kwota podana przez Zamawiającego dnia 20 lutego 2023 r.), a tym samym, nie przekracza ceny najkorzystniejszej (najtańszej) oferty (Odwołującego 4), która to kwota wynosi 23 349 003,90 złotych brutto, co stanowi różnicę w wysokości 11 676 121,90 złotych brutto. Taką to kwotę zaoszczędziłby zatem Zamawiający, udzielając zamówienia w zakresie tylko części 4 w myśl dotychczas prowadzonego przez siebie Postępowania. Dowód: informacja o kwocie jaką Zamawiający zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia – z podziałem na poszczególne jego części, opublikowana w dniu 20 lutego 2023 r. przez Zamawiającego (w aktach postępowania u Zamawiającego). Zdaniem Odwołującego 4, za niepolegające na prawdzie należy uznać zatem twierdzenia o braku środków finansowych na realizację zamówienia, skoro Zamawiający był je w stanie zabezpieczyć i podał tę wartość publicznie do wiadomości, pomimo tego, że mógł dokonać jej aktualizacji na dzień otwarcia ofert i wskazać wartość pomniejszoną o kwotę wynikającą z dokonanych przez ustawodawcę zmian legislacyjnych skutkujących zdaniem Zamawiającego dokonaniem zmian w zakresie finansowania tego zamówienia – czego nie uczynił. Zamawiający na dzień otwarcia ofert – 21 lutego 2023 r. – o zaistniałych zmianach w prawie wiedział, bowiem sam to przyznał wskazując, że ustawa, na którą się powołuje w treści informacji o unieważnieniu postępowania, obowiązywała od dnia 15 lutego 2023 r., co oznacza, że zmiany te winien był uwzględnić w toku prowadzonego Postępowania. Dowód: informacja o unieważnieniu postępowania opublikowana w dniu 7 kwietnia 2023 r. przez Zamawiającego (w aktach postępowania u Zamawiającego). Ponadto, w ocenie Odwołującego 4, nie ulega wątpliwości, że przepisy ustawy Pzp pod pojęciem „kwoty, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia” wskazują na kwotę podaną zgodnie z art. 222 ust. 4 ustawy Pzp. Oznacza to, że nałożenie na Zamawiającego ustawowego obowiązku podania bezpośrednio przed otwarciem ofert kwoty, jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia rodzi istotne skutki prawne. Rozwiązanie to zwiększa jawność postępowania o zamówienie publiczne oraz uniemożliwia Zamawiającym arbitralne unieważnienie postępowania, jeśli cena oferty mieści się w przewidzianej kwocie, podanej do wiadomości publicznej. Podanie kwoty, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, ma charakter gwarancyjny – w tym sensie, iż jest to kwota minimalna, gwarantująca przejrzystość postępowania i chroniąca interesy wykonawców. Zamawiający, składając oświadczenie co do kwoty, jaką zamierza przeznaczyć na finansowanie zamówienia, zobowiązuje się przyjąć ofertę najkorzystniejszą pod warunkiem, że zaoferowana cena nie przekroczy podanej przez niego wysokości środków. Skoro więc Zamawiający – jak twierdzi – nie posiadał środków na realizację zamówienia w poszczególnych jego częściach po dniu 15 lutego 2023 r., o czym wiedział, to dlaczego oświadczył, że je posiada? Poza tym z treści informacji o unieważnieniu postępowania przesłanej przez Zamawiającego bezsprzecznie wynika, że Zamawiający interes publiczny postrzega w tym, że środki przeznaczone na realizację zamówienia przeznaczy na realizację innych zadań statutowych Zamawiającego. Ponadto, Zamawiający powołując się na przesłanki zmniejszenia możliwości finansowych tego zamówienia po jego stronie i konieczności dokonania w ich wyniku przesunięć finansowych na realizację innych swoich zadań statutowych – w żaden sposób tego nie wykazał ani nie udowodnił. W ocenie Odwołującego 4 w zaistniałej sytuacji unieważnienie postępowania jest zmianą strategii biznesowej Zamawiającego, która to zmiana nie wpisuje się w przesłankę okoliczności niezależnej od Zamawiającego i uprawniającego go do dokonania ww. czynności unieważnienia postępowania. Zamawiający na dzień podania informacji o kwotach, jakie zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia (20 lutego 2023 r.) wiedział już o zaistniałych zmianach w prawie (15 lutego 2023 r.), co wskazuje, że sam wykreował przesłankę uprawniającą go w jego ocenie do podjęcia decyzji o unieważnieniu postępowania. W związku z powyższym interes publiczny nie może być utożsamiany z interesem ekonomicznym Zamawiającego. Podnoszona przez Zamawiającego argumentacja jest dopasowana do z góry przyjętej tezy o konieczności unieważnienia postępowania, pomimo braku ku temu podstaw faktycznych i prawnych, co powoduje również naruszenie zasady przejrzystości, o której mowa w art. 16 ustawy Pzp. Ponadto, Odwołujący 4 wskazał, że art. 260 ustawy Pzp obliguje Zamawiającego do zawiadomienia o decyzji o unieważnieniu postępowania o udzielenie zamówienia, w tym także o powodach podjęcia takiej decyzji wobec wykonawców biorących udział w danym postępowaniu. Zawiadomienie o unieważnieniu postępowania ma umożliwić wykonawcom skuteczną weryfikację podjętej przez Zamawiającego decyzji. Mając na uwadze powyższe, w niniejszej sytuacji, Odwołujący 4 wskazał jednoznacznie, że nie ma żadnej jasności w kwestii, jakie fakty i jakie przepisy stanowią podstawę podjęcia przez Zamawiającego decyzji o unieważnieniu postępowania wobec niego, z uwagi na to, że z treści uzasadnienia decyzji Zamawiającego nie można ustalić, w jaki sposób wskazana przez Zamawiającego zmiana okoliczności, skutkującą unieważnieniem postępowania, rzutowała na realizację zamówienia w części, w której uczestniczy Odwołujący 4. Uzasadnienie unieważnienia powinno mieć charakter zindywidualizowany, tak aby każdy podmiot biorący udział w postępowaniu mógł ocenić, czy przesłanki w nim wskazane zaistniały wobec złożonej przez niego oferty. W niniejszej sytuacji powyższe jest niemożliwe. Brak jest bowiem wyszczególnienia w unieważnieniu przesłanek właściwych dla każdej z części zamówienia, co uniemożliwia weryfikację stanowiska Zamawiającego. Niezależnie od ww. twierdzeń, w ocenie Odwołującego 4, Zamawiający niezgodnie z ustawą Pzp dokonał unieważnienia postępowania, podczas gdy w tym Postępowaniu dopuścił możliwość składania ofert częściowych, o czym jest mowa w pkt 5.2 SW Z, a tym samym winien rozpatrzeć przesłanki unieważnienia postępowania odrębnie dla każdej z części zamówienia z osobna. Powyższe naruszenie art. 259 ustawy Pzp w prowadzi do wniosku, że Zamawiający nie dokonał w ogóle badania przesłanek unieważnienia postępowania odrębnie dla każdej z jego części. Oznacza to, że nie nastąpiła w ogóle weryfikacja Postępowania w ich zakresie, pomimo tego, że możliwe jest przecież, że Zamawiający w przypadku różnych części może podjąć odmienne decyzje. Może przecież – gdy wystąpią identyczne okoliczności uprawniające do unieważnienia postępowania w kilku częściach – podjąć różne decyzje dla każdej z tych części, tj. w niektórych z nich skorzystać z prawa do unieważnienia postępowania (o ile ono w danym wypadku przysługuje), a w innych nie korzystać z tego uprawnienia. Sygn. akt: KIO 1085/23 W dniu 17 kwietnia 2023 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy ERBUD INDUSTRY CENTRUM Sp. z o.o.(dalej „Odwołujący 5”) zarzucając Zamawiającemu naruszenie art. 255 pkt 5) Pzp poprzez jego błędne zastosowanie oraz przyjęcie, że w zakresie przedmiotowego postępowania zaistniały kumulatywnie, wszystkie trzy przesłanki unieważnienia wskazane w przepisie tj. (1) wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że (2) prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, (3) czego nie można było wcześniej przewidzieć. Odwołujący 5 wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienie czynności z dnia 7 kwietnia 2023 r., tj. czynności unieważnienia postępowania w ramach części 4 przedmiotu zamówienia. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Odwołujący 5 wskazał, że Zamawiający prowadzi postępowanie, którego przedmiotem jest: „Przebudowa systemu ciepłowniczego Krakowa i Skawiny – etap 5”. Dnia 7 kwietnia 2023 r. Zamawiający przekazał Odwołującemu 5 oraz jednocześnie opublikował na stronie internetowej prowadzonego postępowania informację o unieważnieniu postępowania, wskazując jako uzasadnienie prawne tejże czynności art. 255 pkt 5 Pzp. Zgodnie z brzmieniem przywołanego przepisu, Zamawiający unieważnia postępowanie, jeżeli wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć. Aby zobrazować czynności w postępowaniu wykonane przez Zamawiającego Odwołujący 5 przedstawił następującą chronologię zdarzeń: 1.28 grudnia 2022 r. zostało opublikowane ogłoszenie o zamówieniu; 2.8 lutego 2023 r. zostaje uchwalona ustawa o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 295), zwana dalej „Ustawą o szczególnych rozwiązaniach”; 3.15 lutego 2023 r. wchodzi w życie Ustawa o szczególnych rozwiązaniach; 4.20 lutego 2023 r. zamieszczono na stronie internetowej prowadzonego postępowania kwotę przeznaczoną na sfinansowanie zamówienia; 5.21 lutego 2023 roku Zamawiający dokonał otwarcia ofert; 6.7 kwietnia 2023 roku Zamawiający unieważnił postępowanie informując o tym fakcie wykonawców. Odwołujący 5 wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej oraz stanowiskiem wyrażonym w komentarzu do ustawy Prawo zamówień Publicznych pod redakcją H.N. oraz M.W. [Prawo Zamówień Publicznych Komentarz Urząd Zamówień Publicznych Warszawa 2021 r. str. 766, 767] możliwość unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie art. 255 pkt 5 Pzp, uzależniona jest od kumulatywnego wystąpienia trzech przesłanek: wystąpiła istotna zmiana okoliczności, jej zaistnienie musi powodować, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, zmiany okoliczności nie można było wcześniej przewidzieć. Zdaniem Odwołującego 5 w treści uzasadnienia faktycznego unieważnienia postępowania Zamawiający nie wykazał, że wszystkie trzy wyżej wymienione przesłanki zastosowania art. 255 pkt 5 Pzp zaistniały kumulatywnie. Wymaga podkreślenia, że w przekazanym Odwołującemu 5 uzasadnieniu faktycznym unieważnienia postępowania, Zamawiający w żadnym razie nie wykazał, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym. Przeciwnie, Zamawiający wprost wskazał, że: (…) o ile sama realizacji zadań w ramach zamówienia pod nazwa „Przebudowa systemu ciepłowniczego Krakowa i Skawiny- etap 5”, bez wątpienia leżałaby w interesie publicznym, o tyle prowadzenie w tym zakresie w chwili obecnej postępowania, którego przedmiot jest niemożliwy do zrealizowania, nie leży w interesie publicznym. Mogłoby bowiem narazić MPEC S.A. na niepotrzebne roszczenia wykonawców uczestniczących w postępowaniu, związane z przedłużaniem procedury, mimo oczywistej konieczności jej zakończenia bez dokonania wyboru wykonawcy. Zdaniem Odwołującego 5, zgodnie z powyższym fragmentem uzasadnienia, Zamawiający nadal ma zamiar zrealizować przedmiot zamówienia, a więc nie zdezaktualizowała się potrzeba Zamawiającego udzielenia i realizacji przedmiotu umowy. Czytając treść uzasadnienia unieważnienia postępowania można odnieść wrażenie, że Zamawiający zapomina również o treści art. 252 Pzp, zgodnie z która, jeżeli termin związania ofertą upłynął przed wyborem najkorzystniejszej oferty, zamawiający wzywa wykonawcę, którego oferta otrzymała najwyższą ocenę, do wyrażenia, w wyznaczonym przez zamawiającego terminie, pisemnej zgody na wybór jego oferty. Z przywołanego przepisy jednoznacznie wynika, że to wykonawca decyduje, czy wyrazi zgodę na wybór oferty najkorzystniejszej po upływie terminu związania ofertą czy też takiej zgody zamawiający nie otrzyma. A więc sam upływ czasu w trakcie trwania postępowania nie stanowi podstawy do unieważnienia postępowania w obawie przed ewentualnymi roszczeniami wykonawców. W treści uzasadnienia faktycznego Zamawiający bezsprzecznie myli pojęcie interesu publicznego z interesem własnym: (…) Wobec braku środków na ten cel nie jest możliwa realizacja planowanego przedsięwzięcia, a zaciąganie przez MPEC S.A. zobowiązań, z których mogłoby się nie wywiązać wprost przeczy interesowi publicznemu. Interes publiczny w przedmiotowym postępowaniu winien być oceniany z uwzględnieniem sytuacji finansowej MPEC S.A. i uwarunkowanej nią możliwości realizacji planowanych przedsięwzięć. W ocenie Odwołującego 5, przy ocenie występowania interesu publicznego w dalszym prowadzeniu postępowania Zamawiający bazuje nie tylko na zasadach wyrażonych w przepisach ustawy Pzp, lecz uwzględnia także inne obowiązujące przepisy prawa, do których przestrzegania jest zobowiązany, w szczególności ustawy o finansach publicznych oraz ustawy Kodeks spółek handlowych. Nie ulega wątpliwości, że w interesie publicznym leży racjonalne gospodarowanie środkami publicznymi pochodzącymi z budżetu UE w sposób, który nie będzie także stanowił zagrożenia dla możliwości sfinansowania realizacji zadań statutowych związanych z funkcjonowaniem MPEC S.A. W ocenie Odwołującego 5, z powyższego wynika, że Zamawiający nie próbował nawet wykazać, że zakończenie postępowania zawarciem umowy godziło w jakikolwiek interes publiczny, poza jego własnym interesem ekonomicznym. Odwołujący 5 wskazał, że rozumie, że Zamawiający w związku z realizacją umowy objętej częścią IV przedmiotu zamówienia poniesie koszty, co z kolei może skutkować trudnościami operacyjnymi w wykonywaniu innych działań. Niemniej jednak, nie można zaakceptować argumentacji Zamawiającego, zgodnie z którą, Zamawiający może utożsamiać własny interes ekonomiczny z interesem publicznym. Wymaga podkreślenia, że samo wystąpienie interesu publicznego nie może z automatu prowadzić do unieważnienia postępowania, gdyż Zamawiający musi udowodnić, że interes publiczny wymaga ograniczenia praw wykonawców, przede wszystkim prawa do udziału w postępowaniu, zawarcia umowy, wykonania zamówienia i uzyskania z niego korzyści. W zaistniałym stanie faktycznym Zamawiający wcale nie odniósł się do interesów Odwołującego 5 czy innych wykonawców biorących udział w przedmiotowym postępowaniu. Tym samym, zgoda na takie działanie Zamawiającego byłaby dla interesu publicznego szkodliwa poprzez odebranie wykonawcom poczucia pewności prawa w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Zamawiający, poprzez kwestionowane przez Odwołującego 5 unieważnienie postępowania nie chroni zatem interesu publicznego, a jedynie własny interes ekonomiczny. Co więcej, własny interes ekonomiczny bezpodstawnie stawia ponad interesem wykonawców, ubiegających się o udzielenie zamówienia. Powyższe z kolei oznacza, że interes wykonawcy, wskutek czynności Zamawiającego zostaje naruszony w największym możliwym stopniu, tj. poprzez uniemożliwienie mu zawarcia umowy o wykonanie zamówienia publicznego i odniesienia jakiejkolwiek korzyści z jego wykonania. O konieczności wykazania przez Zamawiającego, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym wielokrotnie wypowiadała się Krajowa Izba Odwoławcza, wskazując m.in. na to, że wyłącznie na zamawiający ciąży ten obowiązek. Jak podkreślono w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 3 października 2022 r. (Sygn. akt KIO 2430/22):(…) w sytuacji, gdy Zamawiający unieważniając postępowanie powołuje się na przesłankę określoną w art. 255 pkt 5 Pzp, to na nim spoczywa ciężar dowodu, wykazania zaistnienia istotnej zmiany okoliczności, której wystąpienie powoduje, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, jak też musi wykazać, iż powyższe przyczyny unieważnienia postępowania były niemożliwie do przewidzenia w dacie wszczęcia postępowania przy zachowaniu odpowiedniej staranności. (…) Również Izba stwierdziła, że Zamawiający nie wykazał, że unieważnienie postępowania leży w interesie publicznym. Jak podkreśla się w orzecznictwie interes publiczny nie może być utożsamiany wyłącznie z interesem ekonomicznym Zamawiającego. W niniejszej sprawie Zamawiający nie wykazał, że wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym. Zgodzić się należało z Odwołującym, że Zamawiający w żaden sposób nie wykazał, że nie jest możliwe wykorzystanie nabytych w niniejszym postępowaniu łuków indukcyjnych w innych postępowaniach, czy też nie jest możliwe inne rozwiązanie umożliwiające Zamawiającemu zminimalizowanie ewentualnie powstałych strat. Nie może być natomiast tak, że interes Zamawiającego należy traktować jako większej wagi nad interesem wykonawców. Odwołujący 5 powołał się również na orzeczenie Izby z dnia 1 grudnia 2021 r. o sygn. akt: KIO 3386/21, wyrok z dnia 5 maja 2022 r. o sygn. akt KIO 1078/22, wyrok z dnia 16 sierpnia 2022 r. o sygn. akt KIO 2011/22. Odwołujący 5 wskazał, że w dalszej części uzasadnienia faktycznego unieważnienia postępowania, Zamawiający próbuje wykazać, że wejście w życie Ustawy o szczególnych rozwiązaniach, spowodowało, że został on, niejako odgórnie, pozbawiony środków przeznaczonych na sfinansowanie zamówienia: (…) W dniu 15 lutego 2023 r. weszła w życie uchwalona dnia 8 lutego 2023 r. ustawa o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 295), w myśl której MPEC S.A. jako dostawca ciepła zostało obciążone obowiązkiem stosowania jej regulacji w tym mechanizmu maksymalnej ceny dostawy ciepła, którego stosowanie przedsiębiorstwu energetycznemu rekompensować ma mechanizm wyrównania różnicy pomiędzy ceną dostawy ciepła wynikającej z obowiązującej taryfy, a stosowanej maksymalnej ceny dostawy ciepła dla odbiorców. Wprowadzony mechanizm powoduje, że MPEC S.A. środki finansowe, które planowało przeznaczyć na realizację zamówienia objętego przedmiotowym postępowaniem musiał przeznaczyć na realizację podstawowych obowiązków związanych z zaopatrywaniem dostawców w ciepło. (…) sytuacja MPEC S.A. na tyle się zmieniła, że nie ma obecnie możliwości realizacji przedmiotowego zamówienia i postępowanie musi zostać unieważnione. (…) Z całą pewnością za istotną zmianę okoliczności uznać należy uchwaloną 8 lutego 2023 r. ustawę o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 295), w myśl której MPEC S.A. jako dostawca ciepła zostało obciążone obowiązkiem stosowania wobec odbiorców mechanizmu maksymalnej ceny dostawy ciepła za okres od dnia I marca 2023 r. do dnia 3 1 grudnia 2023 r. W konsekwencji wprowadzonych rozwiązań ustawowych MPEC S.A. zostało zobowiązane do swoistego kredytowania niższej ceny ciepła finansowanej przez odbiorców z perspektywą ewentualnego uzyskania w przyszłości wyrównania za stosowanie maksymalnej ceny dostawy ciepła, w krótkiej perspektywie MPEC S.A. pozbawione jest jednak środków finansowych oraz możliwości swobodnego z nich korzystania. Stąd wybór najkorzystniejszej oferty stał się niemożliwy, ponieważ nie mógłby doprowadzić do zawarcia ważnej umowy z wybranym wykonawcą. Stanowiłoby to bowiem zaciągnięcie zobowiązania finansowego wobec wybranego wykonawcy, którego zaciągnięcie nie jest możliwe z uwagi na brak środków finansowych na jego realizację. Odwołujący 5 podkreślił, że wskazane w uzasadnieniu unieważnienia postępowania pozbawienie Zamawiającego środków na realizacje przedmiotu zamówienia jest wyłącznie stanem przejściowym i nie ma charakteru trwałego. Mechanizm wyrównań, na który wskazuje sam Zamawiający w treści uzasadniania został przewidziany w Ustawie o szczególnych rozwiązaniach. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem Zamawiającego, jakoby „do chwili obecnej nie funkcjonuje system umożliwiający MPEC S.A. uzyskanie środków w ramach przewidzianych w ustawie wyrównań.” I dalej jak wskazał Zamawiający – Przebieg dotychczasowych prac legislacyjnych i funkcjonowanie wprowadzonych rozwiązań przedmiotowej ustawy w praktycznym stosowaniu nie daje żadnych postaw do oczekiwania na zwiększenie środków finansowych MPEC S.A. w wysokości i zakresie umożliwiającym sfinansowanie zamówienia. Odwołujący 5 wskazał, że na stronie internetowej https://www.zrsa.pl/aktualnosci-cieplo/ zamieszczono Informację dotycząca składania wniosków na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm.) https://www.zrsa.pl/informacjadotyczaca-skladania-wnioskow-na-podstawie-przepisow-ustawy-z-dnia-15wrzesnia-2022-r-oszczegolnych-rozwiazaniach-w-zakresie-niektorych-zrodel-ciepla-w-zwiazku-z-sytuacja-narynkupaliw-d/ Z informacji tej jednoznacznie wynika, w jaki sposób należy składać wniosek przez wytwórcę ciepła o wypłatę wyrównania. Na stronie zaś https://cieplo.zrsa.pl/login, co przedstawiono poniżej, możliwe jest: 1.zarejestrowanie wytwórców ciepła (I etap złożenia wniosku o wypłatę rekompensaty), 2.złożenie wniosków o wypłatę rekompensaty 3.złożenie wniosku o rozliczenie rekompensaty (dostępne w późniejszym terminie). Wzór wniosku o wypłatę rekompensaty wynika z treści obowiązującego rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 10 marca 2023 r. w sprawie wzorów wniosków o wypłatę wyrównania i wzoru wniosku o rozliczenie wyrównań (Dz. U. 2023.523). Jednocześnie na wskazanej wyżej stronie internetowej https://cieplo.zrsa.pl/login zamieszczono odesłanie do Instrukcji rejestracji i składania wniosku o wypłatę rekompensaty zamieszczonej pod linkiem https://www.zrsa.pl/dokumenty-cieplo-do-pobrania/ W ocenie Odwołującego 5, Zamawiający mija się zatem z prawdą twierdząc, że przebieg dotychczasowych prac legislacyjnych i funkcjonowanie wprowadzonych rozwiązań przedmiotowej ustawy w praktycznym stosowaniu nie daje żadnych postaw do oczekiwania na zwiększenie środków finansowych MPEC S.A. w wysokości i zakresie umożliwiającym sfinansowanie zamówienia. Jak wykazał powyżej Odwołujący 5, cała procedura zgodna z do uzyskania wyrównania Ustawą o szczególnych rozwiązaniach jest zawarta na właściwej stronie internetowej Zarządcy Rozliczeń S.A. Oznacza to, że Zamawiający nie może wskazywać na utratę środków na realizację przedmiotu zamówienia w sposób trwały, uniemożliwiający mu zawarcie umowy i jej realizację, tym bardziej, że zgodnie z treścią SW Z odcinek 11 (objęty częścią IV przedmiotu zamówienia) ma być realizowany od dnia 01.0…- Odwołujący: Skanska S.A.Zamawiający: LimWot sp. z o.o.…Sygn. akt: KIO 196/23 WYROK z dnia 10 lutego 2023 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Aleksandra Kot Członkowie: Beata Konik Piotr Kozłowski Protokolant: Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2023 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 23 stycznia 2023 r. przez wykonawcę Skanska S.A. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego LimWot sp. z o.o. z siedzibą w Limanowej, przy udziale wykonawcy Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego, orzeka: 1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie: 1.1 wycofanych przez odwołującego zarzutów w odniesieniu do żądań: nr 2, nr 5, nr 8, nr 11, nr 13, nr 14, nr 16, nr 18, nr 19, nr 20, nr 23, nr 32, nr 33, nr 34, nr 36, nr 39 i nr 40; 1.2 zarzutów uwzględnionych przez zamawiającego w odniesieniu do żądań: w całości (nr 26) lub w części (nr 1, nr 15, nr 17, nr 21, nr 25, nr 27 i nr 38); 2. W pozostałym zakresie oddala odwołanie; 3. Kosztami postępowania obciąża odwołującego Skanska S.A. z siedzibą w Warszawie i: 3.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000,00 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych 00/100) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania; 3.2 zasądza od odwołującego Skanska S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz zamawiającego LimWot sp. z o.o. z siedzibą w Limanowej kwotę 3 938,30 zł (słownie: trzy tysiące dziewięćset trzydzieści osiem złotych 30/100) stanowiącą uzasadnione koszty postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego z tytułu: wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3 600,00 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych 00/100) oraz kosztów związanych z dojazdem na rozprawę w kwocie 338,30 zł (słownie: trzysta trzydzieści osiem złotych 30/100). Stosownie do art. 579 ust. 1 oraz art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ………………………………………. Członkowie: ………………………………………. Sygn. akt: KIO 196/23 Uzasadnienie LimWot sp. z o.o. z siedzibą w Limanowej (dalej: „Zamawiający” oraz „LimWot”) prowadzi na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm., dalej: „ustawa Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu ograniczonego w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa pn. „Budowa kompleksu wojskowego w mieście Limanowa dla potrzeb pododdziałów 11 Małopolskiej Brygady Obrony Terytorialnej” (Numer referencyjny: ZP.2.2022, dalej: „Postępowanie”). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 24 października 2022 r. pod numerem 2022/S 205-586238. Wartość wskazanego zamówienia przekracza progi unijne. 23 stycznia 2023 r. wykonawca Skanska S.A. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Odwołujący” oraz „Skanska”) wniósł odwołanie na czynności Zamawiającego podjęte w toku Postępowania polegające na ukształtowaniu postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej: „SWZ”), w tym umowy o udzielenie zamówienia publicznego, w sposób naruszający przepisy ustawy Pzp. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów: 1) art. 7 pkt 18, pkt 32 oraz pkt 36 lit. d) oraz art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm., dalej: „k.c.” oraz „Kodeks cywilny”) oraz art. 393 k.c. poprzez: - przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w taki sposób, że jego końcowym elementem nie będzie zawarcie umowy o udzielenie zamówienia publicznego, w razie nieziszczenia się warunku ustanowionego przez Zamawiającego w załączniku *** do Umowy z Generalnym Wykonawcą Zobowiązania Generalnego Wykonawcy i Spółki na rzecz Finansującego (tzw. „Porozumienie bezpośrednie”), w postaci złożenia przez Finansującego podpisu pod oświadczeniem znajdującym się na końcu tego załącznika, - ukształtowanie umowy o udzielenie zamówienia publicznego (zamówienia) z zastrzeżeniem warunku, z pominięciem Zamawiającego (umowa o świadczenie na rzecz osoby trzeciej), w sposób wykraczający poza ramy określone zasadą swobody umów; 2) art. 433 pkt 3 ustawy Pzp poprzez przerzucenie w umowie i załączniku *** do Umowy z Generalnym Wykonawcą Zobowiązania Generalnego Wykonawcy i Spółki na rzecz Finansującego (tzw. „Porozumienie bezpośrednie”) obowiązków, które są tylko i wyłącznie obowiązkami Zamawiającego wobec Finansującego i – co za tym idzie, poprzez ustanowienie odpowiedzialności wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi Zamawiający; 3) art. 99 ust. 1 ustawy Pzp poprzez nieprecyzyjny opis przedmiotu zamówienia bez uwzględnienia wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz przeniesienie odpowiedzialności na wykonawcę za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi Zamawiający; 4) art. 103 ust. 1 ustawy Pzp poprzez nieprawidłowy (niepełny) opis przedmiotu zamówienia i niezałączenie do dokumentacji projektowej projektów wykonawczych; 5) art. 16 i art. 17 ust. 2 ustawy Pzp poprzez ukształtowanie SWZ w sposób nieprzejrzysty (konstrukcja podmiotowa umowy) i nieproporcjonalny (nadmierne wymagania w tym zakresie), wreszcie poprzez doprowadzenie do udzielenia zamówienia wykonawcy w sposób niezgodny z ustawą Pzp; 6) art. 439 ustawy Pzp poprzez sformułowanie klauzuli waloryzacyjnej w sposób tylko pozornie zapewniający możliwość bieżącego i adekwatnego dostosowania stosunku zobowiązaniowego do zmiany okoliczności, a także poprzez zamieszczenie klauzuli waloryzacyjnej w § 21 umowy, który stanowi o możliwościach zmiany umowy, a nie o jej obligatoryjnej zmianie, jak w przypadku klauzuli waloryzacyjnej. W związku z powyższymi zarzutami Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości oraz nakazanie Zamawiającemu (pisownia oryginalna): 1) Sprecyzowania opisu przedmiotu zamówienia w części dotyczącej braku obowiązku konserwacji po stronie wykonawcy. Biorąc pod uwagę okres tego obowiązku i możliwe warianty, wykonawcy mogą ten zakres oszacować odmiennie, przez co oferty będą w tej części nieporównywalne. Zamawiający powinien konkretnie, w odniesieniu do poszczególnych elementów robót wskazać zakresy czynności do wykonania przez wykonawcę, ich standard i częstotliwość. Konieczność uregulowania tego zakresu potwierdza choćby § 10 ust. 1 pkt 47 umowy, zgodnie z którym wykonawca ma „zapewnić w okresie gwarancyjnym przeglądy i serwisowanie wyposażenia technicznego budynku, wbudowanych urządzeń i osprzętu technicznego, mebli wbudowanych i ruchomych, systemów (sanitarnych, elektrycznych, telekomunikacyjnych i elektrycznych nn.”. Paragraf 8 załącznika do umowy „Istotne postanowienia gwarancyjne” nie precyzuje obowiązków w tym zakresie. Odwołujący wnosi także o zawarcie w umowie zastrzeżenia, że wykonawca będzie realizował czynności konserwacyjne i serwisowe z użyciem niezbędnych do tego celu materiałów, bez eksploatacji i wymiany materiałów eksploatacyjnych, które nie były przedmiotem umowy. 2) Usunięcia z postanowienia: „Zamawiający powierza, a Wykonawca przyjmuje do realizacji wykonanie robót budowlanych w formule „pod klucz”, stosownie do postanowień niniejszej umowy” (§ 1 ust. 1 umowy), sformułowania „pod klucz”. Opisu przedmiotu zamówienia na roboty budowlane dokonuje się za pomocą dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych, a nie za pomocą pojęcia niezdefiniowanego ani w ustawie Pzp, ani w Kodeksie cywilnym, ani w Prawie budowlanym. 3) Sprecyzowania tego, o jakie konkretnie „inne regulacje wydane przez właściwe organy administracji lub inne podmioty, których przestrzeganie jest niezbędne w czasie realizacji robót budowlanych” chodzi Zamawiającemu w § 1 ust. 4 umowy, zgodnie z którym: „Wykonawca zobowiązuje się do wykonania Przedmiotu Umowy zgodnie z przepisami prawa, niniejszą umową, decyzją o pozwoleniu na budowę i/lub innymi regulacjami wydanymi przez właściwe organy administracji lub inne podmioty, których przestrzeganie jest niezbędne w czasie realizacji robót budowlanych, dokumentacją projektową, harmonogramem prac, w tym podziałem na fazy robót budowlanych sztuką budowlaną i zasadami wiedzy technicznej”. 4) Doprecyzowania pojęcia „awaria” zawartego w § 2 ust. 1 pkt 9 umowy, albowiem zdaniem Odwołującego definicja ta ma charakter zamknięty, zaś Zamawiający użył sformułowania „w szczególności”. Wykonawca powinien wiedzieć jakie konkretnie sytuacje Zamawiający będzie uważał za „awarię” zgodnie z przyjętą przez siebie definicją. 5) Zmiany postanowienia zawartego w § 3 ust. 6 umowy: „Najpóźniej na 40 dni przed upływem terminu wskazanego w ust. 5 Wykonawca skompletuje dokumenty niezbędne do złożenia wraz ze zgłoszeniem zakończenia budowy w PINB i przekaże je Inżynierowi Kontraktu celem weryfikacji. Wykonawca zobowiązany jest do uzupełniania niezbędnych dokumentów w razie zgłoszenia takiej konieczności przez Inżyniera Kontraktu lub Zamawiającego”. Odwołujący domaga się, aby dokumenty te miały być przekazane do Zamawiającego nie później niż w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o pozwolenia na użytkowanie. 6) Zamknięcia katalogu możliwości zgłaszania uwag do harmonogramu rzeczowo-finansowego (§ 5 ust. 8 w zw. z ust. 2, 3 i 7 umowy). 7) Zrezygnowania z procedury „zatwierdzania” kosztorysu szczegółowego. Kosztorys ten będzie podstawą sporządzenia przez wykonawcę oferty i zmiany w nim, zatwierdzanie, weryfikowanie będzie stanowiło zmiany w ofercie. Wykonawca jest świadomy tego, jaką rolę w trakcie realizacji inwestycji kosztorys ten będzie spełniał. Jednakże wynagrodzenie za realizację umowy ma charakter ryczałtowy. „Zatwierdzanie” takie, jakie założył Zamawiający, będzie mogło stanowić pole do nieuzasadnionych i nieuprawnionych dążeń do zmian w elementach cenotwórczych po stronie Zamawiającego, tym bardziej, że procedura „zatwierdzania” może się przeciągać, w zależności od arbitralnej decyzji Zamawiającego (§ 3 ust. 3 umowy). 8) Usunięcia postanowienia sugerującego, że decyzja o pozwoleniu na budowę, mająca kluczowe znaczenie dla realizacji inwestycji, nie ma charakteru ostatecznego, w związku ze sformułowaniem użytym w umowie: „Wykonawca zobowiązany jest rozpocząć roboty nie później niż w terminie do 14 dni od dnia przekazania terenu budowy, przy czym nie wcześniej niż przed datą, w której pozwolenie na budowę stanie się ostateczne” - § 3 ust. 2 umowy. 9) Zmiany i zamieszczenia postanowienia, zgodnie z którym o możliwości prowadzenia robót w okresie zimowym będą decydowały obiektywne czynniki pogodowe, a nie Inżynier Kontraktu - § 3 ust. 5 umowy. 10) Wykreślenia z § 4 ust. 5 umowy następującego postanowienia: „Wykonawca oświadcza, że gwarancja na wbudowane i zamontowane urządzenia nie będzie zawierać postanowień powodujących utratę lub ograniczenie udzielonej gwarancji w przypadku udzielenia przez Zamawiającego zamówienia na świadczenie usługi przeglądów technicznych i konserwacji urządzeń innemu Wykonawcy”. Wykonawca nie może zagwarantować Zamawiającemu tak daleko idącego zobowiązania, które stanowi wolę podmiotów trzecich. Celem Zamawiającego powinno być zapewnienie prawidłowego funkcjonowania wbudowanych i zamontowanych urządzeń, poprzez ich przeglądy techniczne i konserwację, a nie to, by móc powierzać te usługi dowolnie wybranemu podmiotowi. 11) Usunięcia następującego postanowienia z § 4 ust. 6 umowy i analogicznego postanowienia z punktu 11 karty gwarancyjnej: „Strony ustalają okres rękojmi za wady równy okresowi gwarancji jakości. Przez powyższe rozumie się, że w przypadku zawieszenia lub przerwania któregokolwiek z ww. okresów, analogicznemu wstrzymaniu lub przerwaniu ulega również drugi okres, a oba okresy kończą się w tym samym momencie – zgodnie z najdłuższym z nich”. Stosownie do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego, wykonanie uprawnień z gwarancji zawiesza bieg terminów do wykonania uprawnień z tytułu rękojmi (art. 568 § 2-3 k.c.). Zawieszenie nie działa w odwrotnym przypadku – wykonywania uprawnień z tytułu rękojmi. 12) Zawarcia postanowienia, że wykonawca ma obowiązek wykonać roboty zgodnie z polskimi normami, przy czym polską normą staje się również norma europejska pod warunkiem, że została zharmonizowana - § 6 ust. 17 umowy i inne miejsca, w których umowa odsyła do norm europejskich. 13) Usunięcia z § 7 ust. 3 umowy fragmentu zaznaczonego poniżej pogrubioną kursywą: „Kwota wynagrodzenia brutto, określonego w ust. 1 powyżej, obejmuje wszystkie koszty, narzuty i opusty związane z realizacją Przedmiotu Umowy, wynikające z niniejszej Umowy, dokumentów zamówienia (w tym SWZ), dokumentacji projektowej, opisu przedmiotu zamówienia, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót oraz inne nie ujęte w tej dokumentacji, a niezbędne do wykonania Przedmiotu Umowy, co do których Wykonawca będący podmiotem profesjonalnym, przy dołożeniu najwyższej staranności, powinien był przewidzieć konieczność ich wykonania”. Jak orzekł Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt I ACa 232/20: „Sąd Apelacyjny podziela pogląd wyrażony w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 9 maja 2012 r. (KIO 809/12), że obciążające wykonawcę ryzyko nieprzewidzenia rozmiaru lub kosztów prac będące w świetle art. 632 § 1 k.c. cechą wynagrodzenia ryczałtowego doznaje modyfikacji na gruncie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. -Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U.2013.907 ze zm.). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że wykonawcy nie może bowiem obciążać ryzyko nieprzewidzenia rozmiaru prac czy ich kosztów będące wynikiem opisu przedmiotu zamówienia naruszającego art. 29 i art. 31 ustawy. Należy również pamiętać, że w świetle art. 140 ust. 3 ustawy umowa o udzielenie zamówienia publicznego podlega unieważnieniu w części wykraczającej poza określenie przedmiotu zamówienia zawarte w specyfikacji istotnych warunków. Ryczałtowy system wynagrodzenia nie wyłącza obowiązku zamawiającego opisania przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, uwzględniający wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 29 ust. 1 cyt. ustawy - Prawo zamówień publicznych). Niedopuszczalne jest również przerzucenie na wykonawcę skutków finansowych nieprecyzyjnego opisania przedmiotu zamówienia (por. wyrok SA w Warszawie z dnia 16 października 2019 r., I ACa 520/18, Lex)”. 14) Ustalenia jednego poziomu ograniczenia przez Zamawiającego przedmiotu umowy (np. w § 7 ust. 6 oraz § 9 ust. 3 umowy) – jednostronne ograniczenie występuje w umowie na różnym poziomie, sugerowany przez Odwołującego poziom to 5%. 15) Wykreślenia z paragrafu zawierającego obowiązki wykonawcy tych obowiązków, które obciążają inwestora § 10 ust. 1 pkt 4-7 umowy. Zakresy te nie stanowią obowiązków nadzwyczajnych, niemożliwych do przewidzenia. Zamawiający powinien uzyskać wskazane w tych punktach pozwolenia, decyzje i informacje w ramach normalnego procesu przygotowania zamówienia publicznego. Przerzucenie odpowiedzialności za te zakresy stanowi klauzulę abuzywną przewidzianą w przepisie art. 433 pkt 3 ustawy Pzp. 16) Wykreślenia obowiązku ustanowionego dla wykonawcy, polegającego na „doprowadzeniu do zakończenia budowy zgodnie z wymogami Rozdziału 5b uPrBud” - §10 ust. 1 pkt 40 umowy, jako obowiązku, który dotyczy inwestora robót budowlanych. 17) Wykreślenia obowiązku wykonawcy polegającego na „przygotowaniu w oparciu o przekazane przez Zamawiającego wytyczne arkusz efektów gospodarczych stosownie do metodyki stosowanej przez Użytkownika” § 10 ust. 1 pkt 43 umowy. Jest to obowiązek niesprecyzowany, zależny od wymagań podmiotu trzeciego nie będącego stroną umowy (użytkownik), niemożliwy do oszacowania na etapie sporządzania oferty. 18) Wykreślenia postanowienia zawartego w § 10 ust. 10 umowy: „Wszelkie działania konieczne do należytego wykonania Przedmiotu Umowy, które nie zostały wyraźnie określone w niniejszej Umowie, są obowiązkami Wykonawcy i są uwzględnione w kwocie wynagrodzenia określonej w § 7 ust. 1 Umowy”. Jest to kolejne przekroczenie zasad dotyczących wynagrodzenia ryczałtowego, opisu przedmiotu zamówienia i zasad obowiązujących w reżimie zamówień publicznych. Tak otwarty przedmiot umowy na roboty budowlane nie spełnia warunków wskazanych w przepisie art. 99 ust. 1 ustawy Pzp. 19) Podkreślenia, iż „wszelkie uwagi odnośnie kompletności, spójności i sprzeczności zostały przez Wykonawcę wyjaśnione za pomocą pytań do SWZ, na które Wykonawca otrzymał satysfakcjonujące go odpowiedzi, co potwierdził składając ofertę w postępowaniu o udzielenie zamówienia”, przy czym dotyczy to takiego zakresu staranności, jakiego należy wymagać od wykonawcy robót budowlanych, a nie od projektanta, a także wiedzy, którą taki wykonawca jest w stanie posiadać na etapie przed podpisaniem umowy. 20) Wyjaśnienia, o jakie prawa autorskie, wobec jakiej dokumentacji chodzi Zmawiającemu w § 10 ust. 12 lit. c umowy: „pełną odpowiedzialność za wszelkie naruszenia praw ochronnych, a w szczególności praw z patentów i praw autorskich w związku z realizacją Przedmiotu Umowy oraz za szkody wynikłe w związku z tymi naruszeniami”. Ponadto Odwołujący wnosi o potwierdzenie, że Zamawiający dysponuje prawami ochronnymi, a w szczególności prawami z patentów i praw autorskich w takim stopniu, by zagwarantować wykonawcy realizację umowy. 21) Ograniczenia odpowiedzialności opisanej w § 10 ust. 12 lit. d umowy do sytuacji, które powstaną z winy wykonawcy. 22) Wykreślenia postanowienia zawartego w § 10 ust. 12 lit. e umowy, albowiem zawiera on odpowiedzialność na zasadzie ryzyka za zdarzenia na terenie budowy, za które wykonawca robót budowlanych odpowiada na zasadach ogólnych z k.c.: „ryzyko finansowe z tytułu uszkodzenia, zniszczenia obiektu budowlanego oraz uszkodzenia, zniszczenia lub utraty wszelkich materiałów, urządzeń i wyposażenia znajdujących się na terenie budowy, a także bezprawnego usunięcia drzew i krzewów oraz wszelkich innych szkód w mieniu znajdującym się na terenie budowy oraz bezpośredniego sąsiedztwa terenu budowy, wystąpienie takich szkód nie zwalnia Wykonawcy z obowiązku terminowego i należytego wykonania Przedmiotu Umowy”. 23) Wykreślenia § 12 ust. 6 lit. b umowy – „książek obmiarów”. Realizacja robót nastąpi na podstawie wynagrodzenia ryczałtowego. 24) Wykreślenia postanowienia z § 10 ust. 1 pkt 17 umowy, zgodnie z którym wykonawca ma „strzec mienia Zamawiającego znajdującego się na terenie budowy i chronić je przed zniszczeniem”. Takie zobowiązanie powinno być uzależnione od zweryfikowania przez wykonawcę możliwości zapewnienia bezpieczeństwa dla mienia Zamawiającego, z uwzględnieniem wartości mienia Zamawiającego. 25) Wykreślenia następującego postanowienia: „Wszystkie aspekty formalno- administracyjne, w tym uzyskanie wszelkich pozwoleń, decyzji i uzgodnień związanych z realizacją Przedmiotu Umowy leżą po stronie Wykonawcy, którego w okresie realizacji Przedmiotu Umowy obciążają również koszty z tym związane. Zamawiający udzieli Wykonawcy pełnomocnictw do pozyskiwania pozwoleń, decyzji i uzgodnień w jego imieniu (za wyjątkiem zaciągania zobowiązań finansowych, do których Wykonawca nie jest uprawniony - w takim przypadku, Wykonawca przygotuje niezbędne wnioski i dokumenty oraz przedstawi je Inżynierowi Kontraktu do akceptacji, a po jej uzyskaniu - Zamawiającemu do podpisu; Zamawiający uprawniony jest do odmowy podpisu podając uzasadnienie). Na każdym etapie pozyskiwania niezbędnych dokumentów Wykonawca powinien konsultować się z Inżynierem Kontraktu oraz sukcesywnie przedstawiać, a docelowo przekazać Zamawiającemu całą prowadzoną dokumentację formalno administracyjną” – § 12 ust. 7 umowy. Wykonawca ma wykonać roboty budowlane na podstawie decyzji i pozwoleń, które uzyskał Zamawiający. Decyzją, którą wykonawca ma uzyskać, jest pozwolenie na użytkowanie. Wykonawca wnosi o wyczerpujące wyliczenie i dostarczenie wykonawcy, w terminie umożliwiającym uwzględnienie tego przy sporządzaniu oferty, listy pozwoleń, uzgodnień, warunków wszelkich decyzji administracyjnych, w których posiadaniu jest Zamawiający oraz oświadczenia o dacie ich aktualności. 26) Potwierdzenia, że roboty dodatkowe lub zamienne będą obowiązujące dla wykonawcy tylko w razie zawarcia przez strony umowy stosownego aneksu. W związku z tym Odwołujący wnosi o wykreślenie następującego postanowienia z § 13 ust. 1 umowy: „Wykonawca zobowiązany jest wykonać roboty zamienne lub roboty dodatkowe na żądanie Zamawiającego zgłoszone w formie pisemnej pod rygorem nieważności”, także postanowienia z § 21 ust. 23 lit. d umowy: „Wykonawca nie może odmówić wykonania robót dodatkowych lub robót / prac wykraczających poza zakres Przedmiotu Umowy, w sytuacji, gdy Zamawiający zleci Wykonawcy ich wykonanie”. 27) Wykreślenia postanowień zawartych w § 14 ust. 8 i 9 umowy, jako stanowiących bezpodstawną i nieuzasadnioną próbę przerzucenia na wykonawcę obowiązków Zamawiającego i projektanta: „Wykonawca na własny koszt we współpracy z Projektantem w ramach nadzoru autorskiego zobowiązany jest do aktualizacji zezwoleń, uzgodnień, decyzji, warunków przyłączeniowych itp., których termin ważności upłynął, a są niezbędne do prawidłowej realizacji Przedmiotu Umowy. Wykonawca, w tych przypadkach będzie działał w ramach pełnomocnictwa wystawionego przez Zamawiającego (za wyjątkiem zaciągania zobowiązań finansowych, do których Wykonawca nie jest uprawniony - w takim przypadku Wykonawca przygotuje niezbędne wnioski i dokumenty oraz przedstawi je Zamawiającemu do podpisu. Zamawiający uprawniony jest do odmowy podpisu podając uzasadnienie). Wykonawca na własny koszt zobowiązany jest do zawarcia umów w przypadku konieczności usunięcia lub przebudowy „obiektów" (np. sieci, studzienki) kolidujących z realizowanym Przedmiotem Umowy, zgodnie z dokumentacją projektową”. 28) Usunięcia terminów „braki” i „usterki”, o których mowa w umowie, choćby przy okazji odbiorów (§ 17 ust. 5 umowy). Odwołujący jest zdania, że jedynie termin wada i wada istotna w rozumieniu Kodeksu cywilnego powinny wyznaczać uprawnienia Zamawiającego w tym zakresie. 29) Doprecyzowania terminów i warunków odbiorów częściowych. Zamawiający stwierdza, że będą one „przeprowadzane na bieżąco i w miarę potrzeb” (§ 17 ust. 1 lit. b umowy). Należy ustalić bardziej precyzyjne warunki dokonywania tych odbiorów. 30) W § 17 ust. 6 po lit. h umowy Zamawiający stwierdza, że „brak dołączenia ww. dokumentów może spowodować odmowę dokonania odbioru”. Wnosimy o zmianę postanowienia w tym zakresie, że odmowa dokonania odbioru będzie uzasadniona tylko i wyłącznie wystąpieniem w robotach wad istotnych w rozumieniu Kodeksu cywilnego. 31) Precyzyjnego opisania na czym polegać ma sprawdzenie „prawidłowości złożonych przez wykonawcę dokumentów do odbioru, zgodnie z § 17 ust. 14 umowy: „Zamawiający, po dokonaniu weryfikacji, tj. sprawdzenia kompletności i prawidłowości złożonych dokumentów oraz ich zatwierdzeniu”. Wnosimy też o zamieszczenie postanowienia, że wykonawca nie będzie ponosił odpowiedzialności za działanie czy też zaniechanie w tym zakresie Zamawiającego (zgodnie z przepisem art. 433 pkt 3 ustawy Pzp). 32) Podobnie jeśli chodzi o następujące zdanie z tej samej jednostki tekstu umowy: „pod warunkiem, iż dokumentacja powykonawcza jest kompletna i prawidłowa oraz Inżynier Kontraktu zaakceptuje gotowość do Odbioru końcowego”. Wykonawca nie może ponosić konsekwencji zachowania, które jest zachowaniem Zamawiającego (zgodnie z przepisem art. 433 pkt 3 ustawy Pzp). Wnosimy o zapisanie, iż wykonawca nie będzie ponosił konsekwencji działania lub zaniechania Inżyniera Kontraktu w tym przedmiocie. 33) Usunięcia postanowienia zawartego w § 2 ust. 7 załącznika „Istotne postanowienia gwarancyjne”, zgodnie z którym „Wykonawca oświadcza, że postanowienia gwarancyjne zostaną utrzymane i nie będą podlegały ograniczeniom w związku z koniecznością wdrożenia/zainstalowania/wykonania robót budowlanych/dostaw/ usług przez Użytkownika w budynku”. Wykonawca nie zna zakresu takiej przyszłej i ewentualnej ingerencji. Nie może zatem z góry uznać, że będzie gwarantem zmienionych bez swojego udziału zakresów robót. Ewentualnie Odwołujący wnosi, by przed takimi robotami, dostawami, usługami Użytkownik miał obowiązek poinformować wykonawcę o zakresie ingerencji w przedmiot umowy i uwzględnić zastrzeżenia wykonawcy do tych świadczeń, warunkujące możliwość utrzymania gwarancji. 34) Usunięcia następującego postanowienia z załącznika „Istotne postanowienia gwarancyjne”: „W razie wypowiedzenia, rozwiązania czy odstąpienia od Umowy na wykonanie robót, niniejsza Gwarancja obowiązuje w zakresie wykonanych robót, a Wykonawca nie może się uwolnić od odpowiedzialności gwarancyjnej powołując się na ingerencję podmiotów trzecich w wykonane przez niego roboty”. Wykonawca nie może gwarantować jakości robót, jeśli nastąpiła w tych robotach ingerencja podmiotów trzecich. 35) Usunięcia następujących rodzajów wad z załącznika „Istotne postanowienia gwarancyjne” (§ 4 ust. 1): „zmniejszenie wartości wyrobu lub robót budowlano-montażowych, obniżenie stopnia użyteczności wyrobu lub robót budowlano-montażowych, obniżenie walorów estetycznych wyrobu lub robót budowlano-montażowych, obniżenie jakości lub inną szkodę w Wyrobie lub robotach budowlanomontażowych”. Są to wady, których stwierdzenie jest wysoce utrudnione, o ile w ogóle obiektywnie możliwe, z uwagi na nieostrą, uznaniową definicję. 36) Usunięcia następującego fragmentu z załącznika „Istotne postanowienia gwarancyjne”: „W przypadku wystąpienia wad uniemożliwiających użytkowanie Przedmiotu Umowy zgodnie z jego przeznaczeniem Użytkownik może żądać wykonania tego przedmiotu po raz drugi wyznaczając Wykonawcy odpowiedni termin, zachowując jednocześnie prawo domagania się od Wykonawcy naprawienia szkody wynikłej z opóźnienia” – § 4 ust. 6. Żądanie wykonania umowy po raz drugi przez użytkownika, w sytuacji zobowiązania tak złożonego jak niniejsza robota budowlana, jest oczekiwaniem nieuzasadnionym, którego uwzględnienie w oszacowaniu oferty może zwielokrotnić jej wartość. 37) Usunięcia z § 6 ust. 3 załącznika „Istotne postanowienia gwarancyjne” fragmentu zaznaczonego poniżej pogrubioną kursywą: „W przypadku wystąpienia w okresie gwarancji trzykrotnie wady lub Awarii tego samego elementu danego urządzenia lub materiału lub części Przedmiotu Umowy, Wykonawca zobowiązuje się wymienić urządzenie lub materiał lub część Przedmiotu Umowy na nowe w terminie do 7 dni roboczych lub w innym terminie uzgodnionym z Użytkownikiem. Wymiana wskazana powyżej nie dotyczy dźwigów osobowych. Wykonawca nie jest zobowiązany do wymiany, jeśli Użytkownik zdecyduje, że wystarczająca będzie kolejna naprawa”. Pojęcie „część Przedmiotu Umowy” jest nieostre i pozostawia zbyt dużą dowolność interpretacyjną, przez co zobowiązanie wykonawcy nie jest opisane w taki sposób, jaki nakazują to przepisy ustawy Pzp. 38) Zastąpienia następującego punktu z karty gwarancyjnej (pkt 10.3): „Okres gwarancji biegnie od nowa w przypadku wymiany urządzenia lub materiału lub części Przedmiotu Umowy na nowy, wolny od wad a także w przypadku dokonania trzykrotnej naprawy elementu” uregulowaniem z Kodeksu cywilnego (art. 581). 39) Skrócenia terminu zawartego w postanowieniu „Zamawiający powinien zakończyć czynności odbioru najpóźniej w ciągu 60 dni od daty rozpoczęcia czynności odbioru, co zostanie potwierdzone protokołem Odbioru końcowego” (§ 17 ust. 17 umowy) do 14 dni, a także zamiany terminu „powinien” sformułowaniem bardziej kategorycznym, czyli „zakończy”. Tak długi termin na zakończenie czynności odbioru jest niczym nieuzasadniony tym bardziej w takim ujęciu, że nie jest to obowiązek dla Zamawiającego, a jedynie sugestia „powinności”. Obowiązek Zamawiającego musi być opisany jednoznacznie także z uwagi na kryterium oceny ofert polegającego na skróceniu terminu realizacji zamówienia. 40) Usunięcia następującego postanowienia z karty gwarancyjnej: „Czas trwania gwarancji za wady jakościowe, licząc od daty odbioru końcowego obiektu, wynika z okresu niezbędnego do ujawnienia się lub wykrycia wady, nie określa natomiast trwałości obiektu i jego elementów” – pkt 10.4 jako niezrozumiałego. 41) W branży instalacyjnej w dokumencie STWiOR jest zapis jak niżej. Wykonawca wnosi o jego wykreślenie, jako niezgodnego z przyjętą przez Zamawiającego formułą realizacji zamówienia („zbuduj”): „1.3.2. Dokumentacja Projektowa Jeżeli w trakcie wykonywania robót okaże się koniecznym uzupełnienie Dokumentacji Projektowej przekazanej przez Zamawiającego, Wykonawca sporządzi brakujące rysunki i STWiO na własny koszt w 4 egzemplarzach i przedłoży je Inspektorowi Nadzoru do zatwierdzenia”. W uzasadnieniu odwołania wykonawca Skanska następująco przedstawił okoliczności faktyczne i prawne jako dodatkowe sprecyzowanie tych spośród powyższych zarzutów, które do zamknięcia rozprawy ostały się do rozpatrzenia przez Izbę. {zarzut dotyczący nieprecyzyjnego opisania przedmiotu zamówienia} Odwołujący wskazał, że na podstawie zarzutu nieprecyzyjnego opisu przedmiotu zamówienia, a także na podstawie zarzutu polegającego na naruszeniu przez Zamawiającego zasad udzielania zamówień określonych w przepisie art. 16 i 17 ustawy Pzp, postanowił zakwestionować poszczególne postanowienia SWZ, w tym postanowienia projektu umowy, który stanowi część SWZ. {zarzut dotyczący zawarcia umowy o udzielenie zamówienia publicznego niezgodnie z przepisem art. 7 pkt 18, pkt 32 oraz pkt 36 lit. d) oraz ar. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z przepisem art. 3531 Kodeksu cywilnego oraz przepisem art. 393 Kodeksu cywilnego i przepisem art. 433 pkt 3 ustawy Pzp} Odwołujący podniósł, że umowa, którą do zaproszenia do składania ofert załączył Zamawiający jest umową o roboty budowlane zdefiniowaną w ustawie Pzp. Nie oznacza to, że LimWot, chcąc przeprowadzić proces inwestycyjny, będzie zwolniony z dokonania czynności z zakresu Prawa budowlanego, o ile przepisy tej ustawy wymagają od inwestora podjęcia określonych czynności. Skanska podkreślił, że umowa w niniejszym postępowaniu, to stosunek dwóch podmiotów, Zamawiającego i wykonawcy, którzy na jej podstawie są zobowiązani do wykonania konkretnych czynności, a czynnościom tym odpowiadają określone uprawnienia. Wykonawca ma obowiązek podstawowy – wykonać roboty budowlane. Zamawiający zaś, czyli – przechodząc na grunt Prawa budowlanego, Inwestor – ma obowiązek wykonane roboty odebrać i zapłacić umówione wynagrodzenie. Tym podstawowym, wzajemnym zobowiązaniom i uprawnieniom towarzyszą inne, przypisane do roli – odpowiednio – kierownika budowy (wykonawca) i inwestora (Zamawiający). Stroną umowy dla wykonawcy jest LimWot sp. z o.o. z siedzibą w Limanowej. W związku z tym Odwołujący podniósł, że jego zdumienie budzi takie ukształtowanie zobowiązania w umowie, które do umowy wprowadza dodatkową, trzecią stronę. Od działania i zaniechania tej trzeciej strony, Zamawiający i wykonawca będą całkowicie uzależnieni w wykonywaniu swych zobowiązań i uprawnień. Nie jest to przy tym, strona wymieniona w komparycji umowy, która ma umowę o udzielenie zamówienia publicznego zawrzeć przez podpisanie jej przez osobę uprawnioną do reprezentacji. Wykonawca Skanska wskazał, że takiej konstrukcji, jak przyjęta przez LimWot, nie przewiduje reżim ustawy Pzp. Tymczasem w § 23 umowy Zamawiający zobowiązał wykonawcę do podpisania umowy z Finansującym, o treści otwartej, bo jedynie „zasadniczo zgodnej z załącznikiem do niniejszej umowy”. W ocenie Odwołującego już choćby z powodu tego otwartego charakteru zacytowanego zobowiązania wykonawca nie może go przyjąć na siebie. Przedmiot zamówienia opisuje się bowiem w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Wykonawca nie może natomiast „blankietowo” wyrazić zgody na wszelkie zobowiązania, nieokreślone w trakcie postępowania o udzielenie zmówienia publicznego. Skanska podkreślił, że opis przedmiotu niniejszego zamówienia, za którego prawidłowość i rzetelność odpowiada LimWot jest niejednoznaczny, gdyż nie uwzględnia wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, co stanowi naruszenie przez Zamawiającego ww. przepisów ustawy Pzp. W niniejszym postępowaniu wykonawca pozostaje w niepewności co do tego, jakie prace, obowiązki i czynności trzeba będzie wycenić i wykonać. Skoro bowiem ma obowiązek zawrzeć z Finansującym umowę, której treść jest jedynie „zasadniczo zgodna” z załącznikiem ***, to katalog możliwych postanowień w tej przyszłej umowie jest zupełnie otwarty. Z uwagi na tą niepewność co do oferowanego zakresu świadczenia wykonawcy nie mogą poprawnie skalkulować swojej oferty. Zdaniem Odwołującego takie wskazanie powoduje, iż każdy z wykonawców może zupełnie inaczej rozumieć swoje obowiązki, co doprowadzi w istocie do nieporównywalności ofert. Nadto Skanska zaznaczył, że wynikający z treści SWZ zakres zobowiązania wykonawcy z tytułu realizacji zamówienia, za wykonanie którego przysługiwać mu będzie wynagrodzenie narusza także zasadę ekwiwalentności świadczeń stron wynikających z umowy wzajemnej. Trudno bowiem mówić o ekwiwalentności świadczeń w sytuacji, w której wykonawca kalkulując cenę swojej oferty, nie jest w stanie odnieść jej do dającego się przewidzieć zakresu usług. Innymi słowy wykonawcy nie mogą ponosić ryzyk, w tym kosztów i odpowiedzialności, związanych z brakiem jednoznacznego opisu przez Zamawiającego przedmiotu zamówienia. Ponadto Odwołujący wskazał, że co również istotne, zawarte w załączniku (bez numeru, oznaczonego ***) konkretne postanowienia, stanowią istotną modyfikację umowy pomiędzy wykonawcą a Zamawiającym. Tryb wprowadzania zmian do umowy został opisany w § 21, jednak żadne postanowienie tego paragrafu nie przewiduje uczestniczenia w tym procesie podmiotu trzeciego. Skanska podniósł, że trudno zatem stwierdzić, jaką rolę ma pełnić w procesie zmiany umowy Finansujący, skoro zgodnie z przywołanym załącznikiem: „Generalny Wykonawca i Spółka zobowiązują się do niedokonywania następujących czynności bez uprzedniej pisemnej zgody Finansującego: 6.1 zmiana Umowy z Generalnym Wykonawcą; 6.2 zrzeczenie się przez Spółkę roszczenia wobec Generalnego Wykonawcy wynikającego z Umowy z Generalnym Wykonawcą; 6.3 dokonania jakiegokolwiek Działania Rozwiązującego w odniesieniu do Umowy z Generalnym Wykonawcą, chyba że takie Działanie Rozwiązujące jest dokonywane przez Generalnego Wykonawcę i zostanie przeprowadzone zgodnie z procedurą wynikającą z Punktu 7 poniżej.” Odwołujący podkreślił, że rola Finansującego jest decydująca także w kontekście tak istotnych uprawnień stron umowy, jak odstąpienie od umowy, zawieszenie jej wykonywania itp., skoro zgodnie z wyżej wymienionym załącznikiem: „Generalny Wykonawca i Spółka zobowiązują się do informowania Finansującego (niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 5 (pięciu) Dni Roboczych od zaistnienia któregokolwiek z powyższych zdarzeń) o: zamiarze dokonania którejkolwiek z następujących czynności: wypowiedzenie, rozwiązanie, odstąpienie od Umowy z Generalnym Wykonawcą, zawieszenie wykonywania obowiązków z niej wynikających, stwierdzenie jej nieważności, wystąpienie o jej unieważnienie albo o stwierdzenie nieważności lub zakwestionowanie obowiązywania w dowolnej części lub spowodowanie jej wygaśnięcie w inny sposób (każda z tych czynności zwana jest dalej „Działaniem Rozwiązującym”) oraz „Na co najmniej [90 (dziewięćdziesiąt) dni] przed podjęciem przez Generalnego Wykonawcę Działania Rozwiązującego w odniesieniu do Umowy z Generalnym Wykonawcą („Okres Przejściowy”), Generalny Wykonawca zawiadomi Finansującego oraz Spółkę o tym zamiarze na piśmie („Zawiadomienie o Zamiarze Podjęcia Działania Rozwiązującego”), a ponadto „W Okresie Przejściowym: (a) Generalny Wykonawca nie może podejmować Działania Rozwiązującego ani czynności służącej dochodzeniu lub zabezpieczeniu jego wierzytelności wobec Spółki (…)”. Wykonawca Skanska podniósł również, że konstrukcja, jaką w niniejszym postępowaniu przyjął Zamawiający, czyni zawarcie umowy o realizację zamówienia publicznego umową obarczoną zastrzeżeniem warunku. Zgodnie bowiem z punktem 13 Załącznika ***, zwanego też „porozumieniem bezpośrednim”: „Umowa z Generalnym Wykonawcą wchodzi w życie, o ile Finansujący złoży podpis pod oświadczeniem znajdującym się na końcu niniejszego załącznika”. Przy czym, jak zaznaczył Zamawiający w przypisie do tego postanowienia: „Niniejszy punkt jest zbędny, jeżeli Umowa będzie zawierać w innym miejscu odpowiedni zapis potwierdzający, że wchodzi w życie po podpisaniu przez Strony oraz po złożeniu oświadczenia Finansującego dotyczącego niniejszego Załącznika (art. 393 § 2 k.c.)”. Odwołujący podkreślił, że przytoczone postanowienia modyfikują, w sposób nieznany ustawie Pzp, tryb przeprowadzania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. W niniejszym przypadku bowiem, faktycznie, postępowanie to nie kończy się ani unieważnieniem postępowania, ani zawarciem umowy o udzielenie zamówienia publicznego, skoro zawarcie takiej umowy (udzielenie zamówienia) jest uzależnione od decyzji podmiotu trzeciego. Nadto Skanska zwrócił uwagę na brzmienie pkt 11 i 12 Załącznika ***, zgodnie z którym: „Postanowienia niniejszego Załącznika stanowią umowę o świadczenie na rzecz osoby trzeciej w rozumieniu art. 393 Kodeksu cywilnego. Finansujący może żądać bezpośrednio od Generalnego Wykonawcy i od Spółki wykonania ich zobowiązań wymienionych w niniejszym Załączniku. Niniejszy Załącznik stanowi integralną część Umowy z Generalnym Wykonawcą”. Odwołujący zaznaczył, że jak stanowi doktryna i orzecznictwo, umowa o świadczenie na rzecz osoby trzeciej jest umową, której celem jest „skrócenie drogi świadczenia i przez to usprawnienie obrotu. Świadczenie przechodzi bezpośrednio od przyrzekającego do osoby trzeciej, z pominięciem zastrzegającego” (art. 393 KC red. Załucki 2023, wyd. 3/Salamonowicz). Odwołujący podniósł, że LimWot, formułując zobowiązanie umowne w ten, a nie inny sposób, de facto uzależnił możliwość dokonywania przez strony umowy (Zamawiającego i wykonawcę) zawartej w reżimie zamówień publicznych zmian w takiej umowie od decyzji podmiotu trzeciego. Nawet pomimo zaistnienia możliwości, które uprawniają Zamawiającego i wykonawcę do zmian umowy, przewidzianych w § 21, strony nie będą mogły zawrzeć stosownego aneksu zmieniającego umowę, bez uprzedniej, pisemnej zgody na tę zmianę wyrażonej przez Finansującego. Faktycznie bowiem każda zmiana umowy będzie wymagała zgody Finansującego. W ocenie wykonawcy Skanska takie ukształtowanie węzła obligacyjnego w umowie o realizację zamówienia publicznego stanowi klauzulę abuzywną przewidzianą w przepisie art. 433 ustawy Pzp, zgodnie z którym „projektowane postanowienia umowy nie mogą przewidywać odpowiedzialności wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający”. Odwołujący podkreślił, że zobowiązania wobec Finansującego są bowiem tylko i wyłącznie zobowiązaniami Zamawiającego i wykonawca nie może być zmuszony do po pierwsze zawarcia umowy z tym podmiotem, a po drugie do ponoszenia konsekwencji braku wypełniania przez Zamawiającego jego zobowiązań wobec Finansującego. Jeśli Zamawiający zamierza skutecznie zobowiązać do czegokolwiek wykonawcę, wierzycielem tych zobowiązań może być tylko i wyłącznie sam Zamawiający, który postanowienia umowy powinien sformułować tak, by móc skutecznie wypełniać swoje zobowiązania wobec Finansującego. Zdaniem Skanska takie uregulowanie umowy, jak obecnie, jest rozwiązaniem wykraczającym poza zasadę swobody umów, o której mowa w art. 3531 Kodeksu cywilnego. Jak podniósł Odwołujący, faktycznie bowiem wprowadza ono do umowy o realizację zamówienia publicznego, poprzez § 23 i aneks dołączony do umowy, którego konsekwencją ma być zawarcie przez wykonawcę umowy z Finansującym, dodatkowego „zamawiającego”. Dołączony do umowy aneks dotyczy zobowiązań i uprawnień stron umowy o udzielenie zamówienia publicznego. Sprowadza się to zatem do wprowadzenia nieznanego ustawie trybu zmiany umowy o realizację zamówienia publicznego. Zdaniem Odwołującego jeśli LimWot uznaje treść umowy z Finansującym z załącznika *** za obligatoryjną, rozwiązaniem może być tylko i wyłącznie przyznanie Finansującemu statusu „współzamawiającego” w niniejszym postępowaniu. Takiej konstrukcji jednak nie przewiduje ustawa Pzp. {zarzut nieprawidłowego ukształtowania klauzuli waloryzacyjnej} Odwołujący wskazał, że Zamawiający w § 21 ust. 25 umowy przewidział waloryzację po upływie 12 miesięcy realizacji umowy od jej zawarcia. W związku z powyższym wykonawca Skanska wniósł o modyfikację postanowień umowy w następujący sposób: wzrost wskaźnika cen produkcji budowlano-montażowej robót budowlanych specjalistycznych ogłaszanego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni miesiąc poprzedzający wniosek o waloryzację ma wynosić co najmniej 3 % w stosunku do wysokości tego wskaźnika w miesiącu zawarcia Umowy, a nie 8 %; • zmiana wynagrodzenia dokonana może zostać po upływie pierwszych 6 miesięcy realizacji Umowy, a nie 12 miesięcy; • łączna zmiana wysokości wynagrodzenia Wykonawcy z tytułu waloryzacji nie może przekroczyć 25% ceny podanej w ofercie Wykonawcy, a nie 5 %. • Odwołujący podniósł, że ratio legis wprowadzenia do ustawy Pzp obowiązku stosowania klauzul waloryzacyjnych w umowach w sprawie zamówienia publicznego wynika z konieczności zachowania równowagi ekonomicznej stron umowy w stosunku do stanu na dzień złożenia oferty przez wykonawcę. Skanska zaznaczyła, że w pełni podziela poglądy 15 doktryny, zgodnie z którymi: „Waloryzacja wynagrodzenia umożliwia niezbędną elastyczność kształtowania kosztów związanych z realizacją zamówienia w dłuższym okresie, zapewniającą możliwość bieżącego i adekwatnego dostosowania stosunku zobowiązaniowego do zmiany okoliczności. Zapobiega obciążaniu wykonawców obowiązkiem zadeklarowania w ofercie niezmiennej ceny i tym samym ponoszeniu jednostronnego ryzyka zmiany stosunków gospodarczych. Co może mniej oczywiste – stosowanie klauzul waloryzacyjnych jest również korzystne dla zamawiających, pozwala bowiem na ponoszenie rzeczywistych kosztów wykonania zamówienia, nieobarczonych narzutem związanym z koniecznością ujęcia w cenie ryzyka ich wzrostu. Stosowanie klauzul waloryzacyjnych zapobiega również powstawaniu sytuacji, kiedy wykonanie zamówienia przestaje być opłacalne, a tym samym sprzyja trwałości stosunku umownego, co niewątpliwie jest korzystne dla obu stron umowy” (Prawo zamówień publicznych. Komentarz, red. Marzena Jaworska, Dorota Grześkowiak-Stojek, Julia Jarnicka, Agnieszka Matusiak, wyd. 2021). W ocenie Odwołującego postanowienia klauzuli waloryzacyjnej nie mogą więc jedynie formalnie spełniać wymogi ustawy Pzp, lecz powinny zostać skonstruowane w sposób umożliwiający rzeczywiste zastosowanie waloryzacji wynagrodzenia podczas realizacji zamówienia. 2 lutego 2023 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęła odpowiedź na odwołanie, w której Zamawiający oświadczył, że: 1) uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu nr 4 w całości i wskazał, że przekazał wykonawcom biorącym udział w Postępowaniu projekty wykonawcze; 2) uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów 1 - 3 i 5 w części i wskazał, że dokonał modyfikacji zapisów projektu umowy stanowiącego załącznik do SWZ w następujący sposób: • z treści § 1 ust. 1 umowy usunięto określenie „pod klucz"; § 3 ust. 2 umowy nadano brzmienie: „Wykonawca zobowiązany jest rozpocząć roboty nie później niż w terminie do 14 dni od dnia przekazania terenu budowy”; • w § 4 ust. 6 zdaniu drugiemu umowy oraz zdaniu drugiemu w pkt 11 karty gwarancyjnej nadano brzmienie: „Wykonanie uprawnień z gwarancji zawiesza bieg terminów do wykonania uprawnień z tytułu rękojmi"; • • § 3 ust. 6 zdanie pierwsze umowy nadano brzmienie: „Najpóźniej na 15 dni przed upływem terminu wskazanego w ust. 5 Wykonawca skompletuje dokumenty niezbędne do złożenia wraz ze zgłoszeniem zakończenia budowy w PINB i przekaże je Inżynierowi Kontraktu celem weryfikacji"; • § 7 ust. 3 umowy otrzymuje brzmienie: „Kwota wynagrodzenia brutto, określonego w ust. 1 powyżej, obejmuje wszystkie koszty, narzuty i opusty związane z realizacją Przedmiotu Umowy, wynikające z niniejszej Umowy, dokumentów zamówienia (w tym SWZ), dokumentacji projektowej, opisu przedmiotu zamówienia, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót niezbędne do wykonania Przedmiotu Umowy"; • w § 7 ust. 6 „5%" zmieniono na „10%"; w § 8 ust. 7 „Istotnych postanowień gwarancyjnych” po dotychczasowej treści dodano zdanie drugie: „Wykonawca będzie realizował czynności konserwacyjne i serwisowe z użyciem niezbędnych do tego celu materiałów, bez eksploatacji i wymiany materiałów eksploatacyjnych, które nie były przedmiotem umowy"; • • § 10 ust. 1 pkt 4 umowy nadano brzmienie; „Uzyskać pozwolenia gestorów mediów na wszelkie roboty związane z tymi mediami, w tym na usuwanie kolizji itp. przed przystąpieniem do realizacji tych części robót, których to pozwolenie dotyczy, jeżeliby w toku realizacji robót wystąpiła sytuacja inna niż wskazana w pozwoleniach uzyskanych przez Zamawiającego i przekazanych Wykonawcy"; w § 10 ust. 1 pkt 40 umowy usunięto frazę „i doprowadzić do zakończenia budowy zgodnie z wymogami Rozdziału 5b uPrBud"; • • § 10 ust. 1 pkt 43 umowy nadano brzmienie: „Przygotować w oparciu o przekazane przez Zamawiającego wytyczne arkusz efektów gospodarczych"; • w § 10 umowy skreślono ust. 10; w § 10 ust. 11 lit. b umowy skreślono: „Wszelkie uwagi odnośnie kompletności, spójności i sprzeczności zostały przez Wykonawcę wyjaśnione za pomocą pytań do SWZ, na które Wykonawca otrzymał satysfakcjonujące go odpowiedzi, co potwierdził składając ofertę w postępowaniu o udzielenie zamówienia”; • w § 10 ust 12 lit. d umowy nadano brzmienie: „pełną odpowiedzialność, włącznie z pokryciem kar umownych, odszkodowań i bonifikat, które zobowiązany będzie pokryć Zamawiający, w tym wynikających z porozumień, warunków, umów, które zawarł Zamawiający w celu realizacji i wykonania Przedmiotu Umowy, w szczególności z • gestorami sieci, jeśli kary umowne, odszkodowania lub bonifikaty zostały naliczone w związku z działaniem lub zaniechaniem, za które odpowiedzialność ponosi Wykonawca"; • w § 12 ust. 6 umowy usunięto lit. b; • § 12 ust. 7 umowy nadano brzmienie: „Jeżeli w toku realizacji umowy zajdzie obowiązek uzyskania stanowiska, decyzji lub pozwolenia odpowiedniego organu p ublicznego Zamawiający udzieli Wykonawcy odpowiedniego pełnomocnictwa celem działania przez Wykonawcę w ramach przygotowanych przez niego wniosków”; w § 13 ust. 1 umowy skreślono zdanie „Wykonawca zobowiązany jest wykonać roboty zamienne lub roboty dodatkowe na żądanie Zamawiającego zgłoszone w formie pisemnej pod rygorem nieważności"; • w § 14 ust. 8 umowy po treści zdania pierwszego dodano frazę „o ile konieczność ich uzyskania będzie wynikała z działań lub zaniechań Wykonawcy"; • w § 14 ust. 9 umowy po jego dotychczasowej treści dodano frazę: „o ile konieczność ich uzyskania będzie wynikała z działań lub zaniechań Wykonawcy"; • • § 17 ust. 17 umowy nadano brzmienie: „Zamawiający przeprowadzi odbiór w ciągu 30 dni od daty rozpoczęcia czynności odbioru, co zostanie potwierdzone protokołem Odbioru końcowego”; • w § 17 ust. 14 umowy usunięto frazę: „oraz Inżynier Kontraktu zaakceptuje gotowość do Odbioru końcowego"; • w § 21 ust. 23 umowy skreślono lit. d; w § 2 ust. 7 „Istotnych postanowień gwarancyjnych” po jego dotychczasowej treści dodano zdanie: „przed takimi robotami, dostawami, usługami Użytkownik poinformuje Wykonawcę o zakresie ingerencji w przedmiot umowy i uwzględni zastrzeżenia wykonawcy do tych świadczeń, warunkujące możliwość utrzymania gwarancji"; • • § 2 ust. 8 „Istotnych postanowień gwarancyjnych” nadano brzmienie: „W razie wypowiedzenia, rozwiązania czy odstąpienia od Umowy na wykonanie robót, niniejsza Gwarancja obowiązuje w zakresie wykonanych robót"; • § 4 ust. 6 „Istotnych postanowień gwarancyjnych” nadano brzmienie: „W przypadku wystąpienia wad uniemożliwiających użytkowanie Przedmiotu Umowy zgodnie z jego przeznaczeniem Użytkownik może żądać naprawy odpowiedniej części lub jego wymiany wyznaczając Wykonawcy odpowiedni termin, zachowując jednocześnie prawo domagania się od Wykonawcy naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki"; pkt 10.3 zdanie pierwsze karty gwarancyjnej nadano brzmienie: „Okres gwarancji biegnie od nowa w przypadku dokonania trzykrotnej naprawy elementu"; • • w karcie gwarancyjnej w pkt 10 usunięto ppkt 4); • Załącznikowi „Porozumienie bezpośrednie" nadano nowe brzmienie. W pozostałym zakresie Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów postępowania, w tym związanych z udziałem fachowego pełnomocnika oraz kosztów dojazdu. Na posiedzeniu z udziałem stron oraz uczestnika postępowania odwoławczego 6 lutego 2023 r., w związku z treścią odpowiedzi na odwołanie, a przede wszystkim zmianami SWZ wprowadzonymi 1 lutego 2023 r., Odwołujący wycofał odwołanie w odniesieniu do żądań: nr 2, nr 5, nr 8, nr 11, nr 13, nr 14, nr 16, nr 18, nr 19, nr 20, nr 23, nr 32, nr 33, nr 34, nr 36, nr 39 i nr 40, natomiast podtrzymał odwołanie odnośnie pozostałych żądań w zakresie nieuwzględnionym przez Zamawiającego. Krajowa Izba Odwoławcza, rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przekazaną przez Zamawiającego, stanowiska stron oraz uczestnika postępowania odwoławczego złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, a także przedłożone dowody, ustaliła, co następuje. Izba stwierdziła, że nie zachodzą przesłanki do odrzucenia odwołania, o których stanowi przepis art. 528 ustawy Pzp. Izba stwierdziła, że Odwołujący posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia, kwalifikowanego możliwością poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, co uprawniało go do złożenia odwołania. Do niniejszego postępowania odwoławczego skuteczne przystąpienie po stronie Odwołującego zgłosił wykonawca Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Przystępujący”). Odwołanie zostało rozpoznane w granicach zawartych w nim zarzutów (art. 555 ustawy Pzp) z uwzględnieniem zasady kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Izba miała na uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą). Izba ustaliła następujące okoliczności jako istotne: Poniżej Izba zacytuje wybrane postawienia Załącznika nr 6 do SWZ „Projektowane postanowienia umowy” (dalej: „wzór umowy”), Załącznika do umowy „Istotne postanowienia gwarancyjne” (dalej: „IPG”), „Karty gwarancyjnej określającej uprawnienia Zamawiającego z tytułu Gwarancji jakości” (dalej: „Karta gwarancyjna”) oraz Specyfikacji Technicznej Wykonania i Odbioru Robót TOM I Z III (dalej: „STWiOR”), kwestionowane przez Odwołującego, a także postanowienia, na które skład orzekający powołuje się w dalszej części uzasadnienia niniejszego wyroku, w brzmieniu obowiązującym na dzień orzekania. Zgodnie z § 1 ust. 1, 2 i 4 wzoru umowy: „1. Na podstawie ogłoszonego wyniku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na zadanie pod nazwą: „Budowa kompleksu wojskowego w mieście Limanowa dla potrzeb pododdziałów 11 Małopolskiej Brygady Obrony Terytorialnej” przeprowadzonego w trybie przetargu ograniczonego, znak ZP.2.2022, Zamawiający powierza, a Wykonawca przyjmuje do realizacji wykonanie robót budowlanych w formule, stosownie do postanowień niniejszej umowy. 2. Szczegółowy zakres robót budowlanych objętych Umową określony jest: 1) dokumentacją projektową i specyfikacjami technicznymi wykonania i odbioru robót oraz dokumentami formalnoprawnymi przekazanymi przez Zamawiającego - Załącznik nr 1 do umowy, 2) specyfikacją warunków zamówienia - Załącznik nr 2 do umowy, 3) ofertą złożoną przez Wykonawcę - Załącznik nr 3 do umowy, 4) kosztorysem szczegółowym sporządzonym przez Wykonawcę - Załącznik nr 4 do Umowy, 5) Harmonogramem rzeczowo-finansowym sporządzonym przez Wykonawcę -Załącznik nr 5 do Umowy. (…) 4. Wykonawca zobowiązuje się do wykonania Przedmiotu Umowy zgodnie z przepisami prawa, niniejszą umową, decyzją o pozwoleniu na budowę i/lub innymi regulacjami wydanymi przez właściwe organy administracji lub inne podmioty, których przestrzeganie jest niezbędne w czasie realizacji robót budowlanych, dokumentacją projektową, harmonogramem prac, w tym podziałem na fazy robót budowlanych sztuką budowlaną i zasadami wiedzy technicznej”. W myśl § 2 ust. 1 pkt 9 wzoru umowy: „1. Przez pojęcia użyte w umowie należy rozumieć: (…) Awaria - rozumie się przez to w szczególności stan niesprawności obiektu, budynku, urządzeń lub ich elementów lub systemu urządzeń, powodujący przerwę w ich używaniu, uniemożliwiający ich funkcjonowanie, powodujący ich niewłaściwe działanie lub całkowite unieruchomienie, a także okoliczność, w której zagrożone jest życie lub zdrowie ludzi, następuje zakłócenie funkcjonowania Zamawiającego lub Użytkownika obiektu, występuje zagrożenie dla warunków bytowych ludności i gdzie konieczne jest podjęcie natychmiastowej akcji ratunkowej i wszelkich innych prac dla zminimalizowania strat materialnych”. Stosownie do brzmienia § 3 ust. 3 i 5 wzoru umowy: „3. W terminie do 7 dni od dnia podpisania Umowy Wykonawca przekaże Zamawiającemu do zatwierdzenia Kosztorys szczegółowy w formie pisemnej, w 3 egzemplarzach, oraz w wersji elektronicznej w formatach edytowalnych .ath, .xlsx oraz w formacie .pdf. Zamawiający zgłosi Wykonawcy uwagi do Kosztorysu szczegółowego na piśmie lub za pośrednictwem poczty elektronicznej w terminie do 14 dni od jego otrzymania lub dokona w tym terminie zatwierdzenia Kosztorysu. Zatwierdzeniu podlegać będą tylko kompletne Kosztorysy, z zastrzeżeniem iż nie mogą one prowadzić do zmiany charakteru wynagrodzenia ryczałtowego. Wykonawca uwzględni zgłoszone uwagi w terminie do 7 dni od dnia ich przekazania przez Zamawiającego i w tym terminie przekaże Zamawiającemu poprawioną wersję Kosztorysu szczegółowego w ilości i formie wskazanej w zdaniu pierwszym. W przypadku wystąpienia dalszych uwag ze strony Zamawiającego, procedura przekazania i sprawdzenia kosztorysu we wskazanych terminach rozpoczyna się od nowa. Wykonawca może powoływać się na Kosztorys szczegółowy zatwierdzony (na piśmie) przez Zamawiającego. (…) 5. Termin wykonania Przedmiotu Umowy ustala się do ……. miesięcy od daty zawarcia Umowy (przez termin zakończenia rozumie się termin Odbioru końcowego potwierdzony protokołem Odbioru końcowego po uzyskaniu przez Wykonawcę ostatecznego pozwolenia na użytkowanie). Do tego okresu nie wlicza się przerwy zimowej od dnia 16 grudnia do 15 marca, przy czym Inżynier Kontraktu może wyrazić w tym okresie zgodę na prowadzenie robót”. § 4 ust. 5 wzoru umowy stanowi: „W sytuacji, gdy gwarancja udzielana przez producenta lub dostawcę wystawiana jest na dłuższy okres niż wskazany w ust. 2 lub 4, wówczas Wykonawca udziela Zamawiającemu gwarancji jakości na okres gwarancji udzielanej przez producenta lub dostawcę. Wykonawca oświadcza, że gwarancja na wbudowane i zamontowane urządzenia nie będzie zawierać postanowień powodujących utratę lub ograniczenie udzielonej gwarancji w przypadku udzielenia przez Zamawiającego zamówienia na świadczenie usługi przeglądów technicznych i konserwacji urządzeń innemu Wykonawcy. Bieg terminu rękojmi za wady i gwarancji jakości rozpoczyna się od dnia dokonania Odbioru końcowego potwierdzonego podpisanym przez obie Strony Umowy, przy udziale Inżyniera Kontraktu i Inżyniera Konsultanta, protokołem Odbioru końcowego. Wraz z protokołem Odbioru końcowego Wykonawca podpisuje Kartę gwarancyjną”. Zgodnie z § 5 ust. 1, 2, 3, 7 i 8 wzoru umowy: „1 . Wykonawca zobowiązany jest w terminie do 7 dni od daty zatwierdzenia Kosztorysu szczegółowego przez Zamawiającego do przedstawienia Zamawiającemu do zatwierdzenia Harmonogramu rzeczowo-finansowego sporządzonego w oparciu o zatwierdzony Kosztorys szczegółowy stanowiący załącznik nr 4 do Umowy oraz wytyczne wskazane przez Zamawiającego. Harmonogram rzeczowo-finansowy Wykonawca zobowiązany jest przedłożyć Zamawiającemu w formie pisemnej w 3 egzemplarzach podpisanych przez Wykonawcę oraz w wersji elektronicznej przesłanej na adres wskazany przez Zamawiającego. 2. Harmonogram rzeczowo-finansowy należy sporządzić w sposób zapewniający zgodność elementów robót i ich wartości z zatwierdzonym przez Zamawiającego Kosztorysem szczegółowym, w okresach kwartalnych. 3. Harmonogram rzeczowo-finansowy winien uwzględniać w szczególności: a) ………-miesięczny okres realizacji Przedmiotu Umowy,. b) Podział realizacji przedmiotu umowy na 8 faz podlegającym odbiorom częściowym i rozliczeniu (fakturowaniu częściowemu), c) kolejność – w szczegółowości miesięcznej – realizowanych robót, realizacji dostaw i usług, technologie realizacji, czas realizacji i terminy wykonania zakresu wszystkich etapów robót objętych zobowiązaniem Wykonawcy, podlegających Odbiorom częściowym, Odbiorowi końcowemu, przygotowane w sposób zapewniający Wykonawcy terminową realizację Przedmiotu Umowy, a Zamawiającemu umożliwiające bieżącą weryfikację postępu realizacji Przedmiotu Umowy, procentowy układ wykonania robót poszczególnych etapów w realizacji całego Przedmiotu Umowy, d) przewidywany – w szczegółowości miesięcznej - czas rozpoczęcia, trwania i zakończenia poszczególnych etapów robót, dostaw i usług, e) koszty realizacji robót uwzględniające realizację poszczególnych etapów robót budowlanych, dostaw i usług, udział podwykonawców i dalszych podwykonawców w realizacji Przedmiotu Umowy (wskazanie zakresu oraz wartości robót wykonywanych przez podwykonawców oraz dalszych podwykonawców jak również ich nazw/firm jeśli są znane na tym etapie), f) płatności i ich wysokość – zgodna z podziałem wskazanym pod lit b), przy czym suma płatności częściowych nie może przekroczyć 90 % wartości wynagrodzenia określonego w § 7 ust. 1, (…) 7. Zgodnie z opracowanym przez Wykonawcę i zatwierdzonym przez Zamawiającego Harmonogramem rzeczowo-finansowym będą dokonywane płatności faktur wystawianych na podstawie wystawionych przez Zamawiającego świadectw płatności z zastrzeżeniem, że płatności będą regulowane w wysokościach wskazanych w Harmonogramie rzeczowofinansowym wyłącznie w przypadkach realizacji Przedmiotu Umowy w całości zgodnie z Harmonogramem rzeczowofinansowym. 8. Zamawiający zastrzega sobie możliwość wniesienia uwag do przedstawionego przez Wykonawcę Harmonogramu rzeczowo-finansowego, gdy: a) będzie zakładał niemożliwe z punktu widzenia technologii przewidzianej w dokumentacji projektowej, zasad sztuki budowlanej oraz zasad aktualnej wiedzy technicznej, terminy realizacji prac, b) nie będzie spełniał wymogów określonych w ust. 2 i ust. 3, ust. 7. c) nie będzie uwzględniał możliwości prowadzania prac wykończeniowych, co najmniej na 4 miesiące przed terminem wykonania Przedmiotu Umowy, o którym mowa w § 3 ust. 5. W myśl § 6 ust. 17 wzoru umowy: „W przypadku powierzenia wykonania części prac lub robót podwykonawcom, Wykonawca ponosi pełną odpowiedzialność za ich należyte wykonanie zgodnie z niniejszą Umową, dokumentacją projektową, polskimi i europejskimi normami i obowiązującymi przepisami, jak również zasadami wiedzy technicznej. Wykonawca nie może polecić podwykonawcy realizacji przedmiotu Umowy o podwykonawstwo w przypadku braku akceptacji umowy z podwykonawcą przez Zamawiającego, przez które rozumie się zarówno wyrażenie zastrzeżeń lub sprzeciwu, co do przedłożonej kopii Umowy o podwykonawstwo, jak również niewyrażenie sprzeciwu w sytuacji gdy okres na wyrażenie sprzeciwu jeszcze nie upłynął”. Stosownie do treści § 10 ust. 1 pkt 4-7, 17 i 43 oraz ust. 12 lit. d i e wzoru umowy: „1. Wykonawca zobowiązany jest: (…) 4) Uzyskać pozwolenia gestorów mediów na wszelkie roboty związane z tymi mediami, w tym na usuwanie kolizji itp. przed przystąpieniem do realizacji tych części robót, których to pozwolenie dotyczy, jeżeliby w toku realizacji robót wystąpiła sytuacja inna niż wskazana w pozwoleniach uzyskanych przez Zamawiającego i przekazanych Wykonawcy. 5) Uzyskać w razie konieczności decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi. 6) Sporządzić informację o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami i złożyć ją do właściwego organu ochrony środowiska wraz z ewentualnym uzyskaniem niezbędnej decyzji na 2 miesiące przed rozpoczęciem robót powodujących powstanie odpadów niebezpiecznych. 7) Uzyskać uzgodnienia od władz lokalnych i właścicieli innych urządzeń uzbrojenia terenu w szczególności odnośnie terminów włączenia i wyłączenia oraz wszelkich innych warunków dotyczących prowadzenia robót. (…) 17) Strzec mienia Zamawiającego znajdującego się na terenie budowy i chronić je przed zniszczeniem. (…) 43) Przygotować w oparciu o przekazane przez Zamawiającego wytyczne arkusz efektów gospodarczych. (…) 12. Wykonawca ponosi w szczególności: (…) d) pełną odpowiedzialność, włącznie z pokryciem kar umownych, odszkodowań i bonifikat, które zobowiązany będzie pokryć Zamawiający, w tym wynikających z porozumień, warunków, umów, które zawarł Zamawiający w celu realizacji i wykonania Przedmiotu Umowy, w szczególności z gestorami sieci, jeśli kary umowne, odszkodowania lub bonifikaty zostały naliczone w związku z działaniem lub zaniechaniem, za które odpowiedzialność ponosi Wykonawca, e) ryzyko finansowe z tytułu uszkodzenia, zniszczenia obiektu budowlanego oraz uszkodzenia, zniszczenia lub utraty wszelkich materiałów, urządzeń i wyposażenia znajdujących się na terenie budowy, a także bezprawnego usunięcia drzew i krzewów oraz wszelkich innych szkód w mieniu znajdującym się na terenie budowy oraz bezpośredniego sąsiedztwa terenu budowy, wystąpienie takich szkód nie zwalnia Wykonawcy z obowiązku terminowego i należytego wykonania Przedmiotu Umowy”. Zgodnie z § 12 ust. 7 wzoru umowy „Jeżeli w toku realizacji umowy zajdzie obowiązek uzyskania stanowiska, decyzji lub pozwolenia odpowiedniego organu publicznego Zamawiający udzieli Wykonawcy odpowiedniego pełnomocnictwa celem działania przez Wykonawcę w ramach przygotowanych przez niego wniosków”. § 13 ust. 1 wzoru umowy stanowi: „Wykonawca jest zobowiązany do niezwłocznego informowania w formie pisemnej lub drogą elektroniczną (e-mail) Zamawiającego o okolicznościach wskazujących na konieczność wykonania robót zamiennych lub dodatkowych przed podjęciem jakichkolwiek działań. Do informacji o konieczności wykonania robót zamiennych lub dodatkowych, Wykonawca złoży na wezwanie Zamawiającego kosztorys różnicowy lub kosztorys dodatkowy - zgodnie z żądaniem Zamawiającego, w terminie określonym Zamawiającego. Decyzję o konieczności wykonania tych robót podejmuje Zamawiający w formie pisemnej pod rygorem nieważności. W przypadku wykonania przez Wykonawcę robót zamiennych lub dodatkowych bez pisemnej decyzji Zamawiającego w sprawie konieczności ich wykonania, Wykonawca nie może domagać się zwiększenia wynagrodzenia lub wydłużenia terminu wykonania przedmiotu Umowy, o którym mowa w § 3 ust. 5, a Zamawiający może polecić usunięcie ww. robót lub ich pozostawienie na koszt i ryzyko Wykonawcy”. W myśl § 14 ust. 8 i 9 wzoru umowy: „8. Wykonawca na własny koszt we współpracy z Projektantem w ramach nadzoru autorskiego zobowiązany jest do aktualizacji zezwoleń, uzgodnień, decyzji, warunków przyłączeniowych itp., których termin ważności upłynął, a są niezbędne do prawidłowej realizacji Przedmiotu Umowy, o ile konieczność ich uzyskania będzie wynikała z działań lub zaniechań Wykonawcy. Wykonawca, w tych przypadkach będzie działał w ramach pełnomocnictwa wystawionego przez Zamawiającego (za wyjątkiem zaciągania zobowiązań finansowych, do których Wykonawca nie jest uprawniony - w takim przypadku Wykonawca przygotuje niezbędne wnioski i dokumenty oraz przedstawi je Zamawiającemu do podpisu. Zamawiający uprawniony jest do odmowy podpisu podając uzasadnienie). 9. W ykonawca na własny koszt zobowiązany jest do zawarcia umów w przypadku konieczności usunięcia lub przebudowy „obiektów" (np. sieci, studzienki) kolidujących z realizowanym Przedmiotem Umowy zgodnie z dokumentacją projektową, o ile konieczność ich uzyskania będzie wynikała z działań lub zaniechań Wykonawcy”. § 17 ust. 1 lit. b, ust. 5, ust. 6 lit. h i ust. 14 wzoru umowy stanowi: „1. Przewiduje się następujące rodzaje odbiorów: (…) b) odbiory częściowe – przeprowadzane po zakończeniu każdego z etapów robót określonych w harmonogramie rzeczowo – finansowym, w tym także ostatniego, w terminie do 14 dni od daty zgłoszenia gotowości do odbioru oraz przekazania dokumentów, o których mowa w ust. 6, przeprowadzane na bieżąco i w miarę potrzeb, przy czym na żądanie Zamawiającego data odbioru częściowego może być przesunięta o kolejne 7 dni, (…) 5. W czasie trwania Umowy po zakończeniu każdego etapu wskazanego przez Wykonawcę w Harmonogramie rzeczowo-finansowym, jak również w każdej sytuacji, gdy Inżynier Kontraktu lub Zamawiający uzna odbiór częściowy za konieczny lub zasadny, będą przeprowadzane Odbiory częściowe robót i prac. Odbiór częściowy nie oznacza przekazania Zamawiającemu prac objętych tym odbiorem, ani nie ogranicza prawa Zamawiającego i podmiotów działających na jego zlecenie do wniesienia uwag lub zgłoszenia braków, wad lub usterek do zakresów prac objętych jakimkolwiek wcześniejszym odbiorem częściowym. 6. Częściowych odbiorów będzie dokonywał Inżynier Kontraktu przy udziale Koordynatora Zamawiającego. Z czynności odbiorów częściowych będą sporządzane protokoły Odbioru częściowego. Wykonawca zgłosi gotowość do odbioru, dołączając do zgłoszenia dokumenty pozwalające na wykazanie wykonania części Przedmiotu Umowy podlegającego odbiorowi zgodnie z Umową, w szczególności: a) zbiór atestów, certyfikatów i deklaracji zgodności / właściwości użytkowych, dokumentacji technicznoruchowych dotyczących zabudowanych materiałów i urządzeń wchodzących w skład elementu będącego przedmiotem częściowego odbioru, b) zestawienie wszystkich podwykonawców i dalszych podwykonawców biorących udział w realizacji danego etapu robót ze wskazaniem robót przez nich wykonywanych i przysługujących im należności oraz oświadczeniem czy i w jakim zakresie są one kwestionowane i z jakiej przyczyny, c) odpowiednie protokoły z uprzednich odbiorów częściowych prac oraz robót, przeprowadzonych pomiędzy Wykonawcą i wszystkimi podwykonawcami, jak również pomiędzy podwykonawcami oraz dalszymi podwykonawcami, d) protokoły usunięcia wad i usterek zgłoszonych podczas poprzedniego odbioru częściowego, e) dowody wykonania prób, badań, pomiarów, przeglądów, sprawdzeń, rozruchów (jeśli odnoszą się do części Przedmiotu Umowy podlegającego odbiorowi częściowemu), f) decyzje i pozwolenia, uzgodnienia i zgody, jak również inne dokumenty wystawione przez podmioty trzecie (w tym organy administracyjne), jeśli odnoszą się do części Przedmiotu Umowy podlegającego odbiorowi częściowemu, g) dokumenty wykazujące właściwe zagospodarowanie odpadów, drewna, złomu, jeśli odnoszą się do części Przedmiotu Umowy podlegającego odbiorowi częściowemu, h) dokumentację fotograficzną, o której mowa w § 12 ust. 5. Brak dołączenia ww. dokumentów może spowodować odmowę dokonania odbioru. W przypadku prawidłowego zgłoszenia oraz potwierdzenia prawidłowości odbieranych prac i robót, przez które rozumie się nieistnienie w nich wad istotnych uniemożliwiających użytkowanie lub korzystanie z części Przedmiotu Umowy podlegającego odbiorowi, Odbiór częściowy zostanie dokonany w terminie do 14 dni od daty zgłoszenia gotowości do jego dokonania, przy czym na żądanie Zamawiającego termin ten może być przesunięty o kolejne 7 dni. W przypadku ujawnienia w trakcie Odbioru częściowego wad nieistotnych, w protokole wskazane zostaną te wady wraz z wyznaczonym terminem do ich usunięcia, postanowienia ust. 18 stosuje się odpowiednio. W przypadku dokonania odbioru częściowego bez zastrzeżeń (z możliwością wskazania drobnych usterek i wskazaniem terminu ich usunięcia) Zamawiający w ciągu 7 dni wystawi Wykonawcy Świadectwo Zakończenia Fazy Robót Budowlanych, które upoważnia Wykonawcę do wystawienia faktury częściowej. (…) 14. Zamawiający, po dokonaniu weryfikacji, tj. sprawdzenia kompletności i prawidłowości złożonych dokumentów oraz ich zatwierdzeniu, powoła komisję odbiorową i wyznaczy termin rozpoczęcia czynności Odbioru końcowego, jednak nie później niż na 14 dni od daty dokonania zgłoszenia (z możliwością jego wydłużenia o kolejne 7 dni), pod warunkiem, iż dokumentacja powykonawcza jest kompletna i prawidłowa. Zamawiający zastrzega sobie prawo do wnoszenia uwag do dokumentacji powykonawczej. W przypadku wniesienia uwag do dokumentacji powykonawczej przez Zamawiającego, Wykonawca ustosunkuje się do nich w terminie do 5 dni. W przypadku konieczności naniesienia zmian w dokumentacji powykonawczej zmiany te zostaną przez Wykonawcę naniesione w terminie do 5 dni roboczych. Dokumentacja powykonawcza z naniesionymi zmianami podlega ponownemu sprawdzeniu w zakresie kompletności i prawidłowości złożonych dokumentów. Wady nieistotne dokumentacji powykonawczej nie stanowią przeszkody w rozpoczęciu czynności Odbioru końcowego”. W § 21 ust. 25 wzoru umowy Zamawiający wprowadził zapisy odnoszące się do klauzuli waloryzacyjnej o następującej treści: „Każda ze Stron uprawniona jest do żądania zmiany wysokości wynagrodzenia Wykonawcy, gdy wskaźnik cen produkcji budowlano-montażowej robót budowlanych specjalistycznych ogłaszany w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni miesiąc poprzedzający wniosek o waloryzację wzrośnie lub spadnie o co najmniej 8 % w stosunku do wysokości tego wskaźnika w miesiącu zawarcia Umowy, a jeżeli zawarcie Umowy nastąpiło po 180 dniach od upływu terminu składania ofert, w stosunku do wysokości wskaźnika w miesiącu składania ofert. Zmiana może zostać dokonana z zastrzeżeniem poniższych warunków: a) zmiana wynagrodzenia dokonana może zostać po upływie pierwszych 12 miesięcy realizacji Umowy, b) waloryzacja nie dotyczy wynagrodzenia za roboty oraz usługi wykonane przed datą złożenia wniosku lub które zgodnie z Umową miały być wykonane przed datą złożenia wniosku, chyba że opóźnienie wynika z przyczyn zależnych wyłącznie od Zamawiającego, Strona zainteresowana waloryzacją składa drugiej Stronie wniosek o dokonanie waloryzacji wynagrodzenia wraz z uzasadnieniem wskazującym wysokość wskaźnika oraz przedmiot i wartość robót oraz usług podlegających waloryzacji (niewykonanych do dnia złożenia wniosku, które nie miały zostać wykonane do dnia złożenia wniosku), przy czym jeżeli z wnioskiem występuje Wykonawca, kopia tego wniosku złożona winna zostać Inżynierowi Kontraktu do akceptacji, c) w przypadku wzrostu lub spadku wskaźnika, o którym mowa w ust. 25, w wysokości tam wskazanej, waloryzacja będzie polegała na wzroście lub obniżeniu wynagrodzenia za prace wykonane po dniu złożenia wniosku o wartość zwiększenia lub zmniejszenia wskaźnika, przy czym łączna zmiana wysokości wynagrodzenia Wykonawcy z tytułu waloryzacji nie może przekroczyć 5% ceny podanej w ofercie Wykonawcy, d) Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione zgodnie z waloryzacją opisaną w niniejszym punkcie zobowiązany jest do zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie odpowiadającym zmianom cen i kosztów, dotyczących zobowiązań tego podwykonawcy, jeśli łącznie spełnione są następujące warunki: i. przedmiotem umowy są usługi lub roboty budowlane ii. okres obowiązywania umowy przekracza 6 miesięcy iii. zmiana dotyczyć będzie usług lub robót budowlanych realizowanych przez podwykonawcę w okresie, którego dotyczyć będzie waloryzacja dokonana w Umowie, e) w przypadku niedokonania zmiany, o której mowa w lit. d Wykonawca zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz Zamawiającego kary umownej w wysokości 5% wartości umowy z tym podwykonawcą za każdy przypadek niedokonania zmiany”. W myśl § 23 wzoru umowy „Strony umowy będą zobowiązane zawrzeć z Finansującym umowę regulującą uprawnienia Finansującego i obowiązki stron wobec Finansującego o treści zasadniczo zgodnej z załącznikiem do niniejszej umowy”. Ponadto Izba ustaliła, że Zamawiający w związku z modyfikacją treści SWZ z dnia 1 lutego 2023 r. usunął lit. d z § 21 ust. 23 wzoru umowy. Zgodnie z § 2 ust. 6 IPG „Nie podlegają uprawnieniom z tytułu gwarancji wady powstałe na skutek: a) siły wyższej, pod pojęciem, której rozumie się każdą okoliczność, która zachodzi po podpisaniu Umowy i jest niezależna od woli Stron, uniemożliwia wykonywanie zobowiązań umownych oraz skutków,której nie można uniknąć albo też, której działanie zapoczątkowane jest przez anormalne, nieodwracalne zdarzenia, które nie mogą być przewidziane, a jeśli mogą być przewidziane; to są nieuniknione. Za wypadki siły wyższej Strony uznają w szczególności: pożary, powodzie i inne klęski żywiołowe, strajki oraz wojny. Wystąpienie okoliczności siły wyższej należy stosownie udokumentować, b) normalnego zużycia Przedmiotu Umowy lub jego części zgodnie z Instrukcją użytkowania budynku, w terminach przewidzianych w tym dokumencie lub w dokumentach wystawionych przez producentów, c) szkód wynikłych z winy Użytkownika, a szczególnie konserwacji i użytkowania Przedmiotu Umowy w sposób niezgodny z Instrukcją użytkowania budynku lub zasadami eksploatacji i użytkowania wskazanymi w Instrukcji użytkowania budynku, d) uszkodzeń mechanicznych (chyba, że powstały w wyniku wady Przedmiotu Umowy, za którą odpowiada Wykonawca) lub aktów wandalizmu”. Stosownie do brzmienia § 4 ust. 1 lit. c-f IPG: „Za wadę uznaje się, w szczególności: (…) c) zmniejszenie wartości wyrobu lub robót budowlano-montażowych, d) obniżenie stopnia użyteczności wyrobu lub robót budowlanomontażowych, e) obniżenie walorów estetycznych wyrobu lub robót budowlano-montażowych, f) obniżenie jakości lub inną szkodę w Wyrobie lub robotach budowlano – montażowych (…)”. W myśl § 6 ust. 3 IPG: „W przypadku wystąpienia w okresie gwarancji trzykrotnie wady lub Awarii tego samego elementu danego urządzenia lub materiału lub części Przedmiotu Umowy, Wykonawca zobowiązuje się wymienić urządzenie lub materiał lub część Przedmiotu Umowy na nowe w terminie do 7 dni roboczych lub w innym terminie uzgodnionym z Użytkownikiem. Wymiana wskazana powyżej nie dotyczy dźwigów osobowych. Wykonawca nie jest zobowiązany do wymiany, jeśli Użytkownik zdecyduje, że wystarczająca będzie kolejna naprawa”. Pkt 10.1 Karty gwarancyjnej stanowi: „Nie podlegają gwarancji wady powstałe na skutek: a. siły wyższej, b. szkód wynikłych z winy Użytkownika, a szczególnie konserwacji i użytkowania Przedmiotu Umowy w sposób niezgodny z Instrukcją użytkowania budynku lub zasadami eksploatacji i użytkowania wskazanymi w Instrukcji użytkowania budynku, c. szkód wynikłych ze zwłoki w zgłoszeniu wady Wykonawcy, d. uszkodzeń mechanicznych (chyba, że powstały w wyniku wady Przedmiotu Umowy, za którą odpowiada Wykonawca) lub aktów wandalizmu”. Z kolei zgodnie z pkt 10.3 Karty gwarancyjnej „Okres gwarancji biegnie od nowa w przypadku dokonania trzykrotnej naprawy elementu. Wymiana wskazana powyżej nie dotyczy dźwigów osobowych”. W STWiOR znajduje się następujące postanowienie: „1.3.2. Dokumentacja Projektowa Jeżeli w trakcie wykonywania robót okaże się koniecznym uzupełnienie Dokumentacji Projektowej przekazanej przez Zamawiającego, Wykonawca sporządzi brakujące rysunki i STWiO na własny koszt w 4 egzemplarzach i przedłoży je Inspektorowi Nadzoru do zatwierdzenia”. Biorąc pod uwagę poczynione ustalenia Izba zważyła, co następuje: Zgodnie z art. 520 ustawy Pzp „1. Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. 2. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby”. Z kolei art. 522 ust. 4 ustawy Pzp stanowi, że „W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów”. Wreszcie stosownie do art. 568 ustawy Pzp „Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku: 1) cofnięcia odwołania; 2) stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne; 3) o którym mowa w art. 522”. Reasumując, z przywołanych przepisów wynika w szczególności, że w zakresie zarzutów wniesionego odwołania, które następnie zostały wycofane przez Odwołującego, bądź uwzględnione przez Zamawiającego, przy braku przystępujących po jego stronie lub co najmniej przy braku z ich strony sprzeciwu co do tej czynności, Izba zobowiązana jest do umorzenia w tym zakresie postępowania odwoławczego. Stąd Izba w ustalonych powyżej okolicznościach – działając na podstawie art. 568 pkt 1 i 3 ustawy Pzp – orzekła odpowiednio, jak w ppkt 1.1 i 1.2 sentencji orzeczenia kończącego postępowanie odwoławcze w rozpoznawanej sprawie. Skład orzekający uznał natomiast, że odwołanie w pozostałym zakresie podlegało oddaleniu. W ocenie Izby w okolicznościach przedmiotowej sprawy zasadnym jest przedstawienie uwag natury ogólnej, odnoszących się do wymogów formalnych odwołania określonych przepisami ustawy Pzp. Izba wskazuje, że stosownie do treści art. 516 ust. 1 pkt 7-10 ustawy Pzp „Odwołanie zawiera: (…) 7) wskazanie czynności lub zaniechania czynności zamawiającego, której zarzuca się niezgodność z przepisami ustawy, lub wskazanie zaniechania przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia lub zorganizowania konkursu na podstawie ustawy; 8) zwięzłe przedstawienie zarzutów; 9) żądanie co do sposobu rozstrzygnięcia odwołania; 10) wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych uzasadniających wniesienie odwołania oraz dowodów na poparcie przytoczonych okoliczności; (...)”. Tym samym należy podkreślić, że właśnie określone w wyżej wymienionym przepisie wymogi konstrukcyjne odwołania przesądzają, że treść zarzutu nie jest ograniczona wyłącznie do twierdzeń zawartych we wstępnej części odwołania (petitum), a dotyczy również okoliczności faktycznych i prawnych zawartych w sformułowanej przez odwołującego argumentacji. Odwołanie powinno wyrażać zastrzeżenia wobec dokonanych przez zamawiającego czynności lub zaniechań, co oznacza obowiązek zaprezentowania przez odwołującego nie tylko podstawy prawnej takich zastrzeżeń, ale przede wszystkim argumentacji odnoszącej się do postulowanej oceny. Oznacza to zatem konieczność odniesienia się do wszystkich elementów stanu faktycznego, jak również podjętych czynności lub zaniechań zamawiającego w taki sposób, który pozwoli na uznanie, że podniesione zostały konkretne zarzuty wobec tych czynności lub zaniechań przypisanych zamawiającemu (tak Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 3 czerwca 2020 r. o sygn. akt: KIO 401/20, KIO 403/20). Podsumowując powyższe Izba stwierdza, że to na wykonawcy, będącym profesjonalistą, spoczywa ciężar przedstawienia w treści odwołania jasnych i szczegółowych zarzutów zbudowanych z dwóch warstw, tj. prawnej i faktycznej, które wyznaczają granice rozstrzygnięcia Izby. Zgodnie bowiem z art. 555 ustawy Pzp „Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu”. Stąd niezależnie od wskazanego w odwołaniu przepisu, którego naruszenie jest zarzucane zamawiającemu, Izba jest uprawniona do oceny prawidłowości zachowania zamawiającego (podjętych lub zaniechanych czynności) jedynie przez pryzmat sprecyzowanych w odwołaniu dla uzasadnienia jego wniesienia okoliczności faktycznych i prawnych. Mają one decydujące znaczenie dla ustalenia granic kognicji Izby przy rozpoznaniu sprawy, gdyż konstytuują zarzut podlegający rozpoznaniu (zob.: wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 24 sierpnia 2022 r. o sygn. akt: KIO 1889/22, KIO 1891/22, KIO 1904/22). Przywołana regulacja ma o tyle znaczenie dla zarzutów odwołania, które ostały się do merytorycznego rozstrzygnięcia, o ile dynamika postępowania odwoławczego, w tym zmiany i wyjaśnienia treści SWZ wprowadzone przez Zamawiającego, dała Odwołującemu asumpt do podnoszenia ustnie do protokołu zupełnie nowych okoliczności, pod pretekstem konieczności odniesienia się do treści odpowiedzi na odwołanie i zmian treści skarżonych postanowień. Stąd przed przystąpieniem do omawiania poszczególnych zarzutów konieczne stało się zaznaczenie, że mogły one zostać rozpoznane w granicach przysługującej Izbie kognicji, gdyż rozszerzenie na etapie rozprawy przez Odwołującego zarzutów zawartych w odwołaniu o nowe podstawy faktyczne powoduje de facto podniesienie nowych zarzutów (por. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 29 kwietnia 2022 r. w sprawie o sygn. akt: KIO 1027/22). Konkretne przypadki wykroczenia przez Skanska poza te granice, wyznaczone przez okoliczności zawarte we wniesionym odwołaniu, zostały poniżej co najwyżej zasygnalizowane, bez merytorycznego odnoszenia się do tych nowych zarzutów. Nadto skład orzekający wskazuje, że wykonawca, który kwestionuje w ramach środków ochrony prawnej treść postanowień SWZ, w tym umowy o udzielenie zamówienia publicznego, powinien również w sposób precyzyjny i staranny określić swoje żądania, bowiem ocena zarzutów podniesionych w ramach odwołania dokonywana jest z uwzględnieniem żądań wykonawcy co do nowych postanowień SWZ. Izba podziela ugruntowane w doktrynie i orzecznictwie stanowisko, że odwołujący formułując swoje żądania, wskazuje, jakie rozstrzygnięcie czyni zadość jego interesom. Żądania odwołania są bowiem pewną reasumpcją podniesionych zarzutów, postulatami kierowanymi do podmiotu uprawnionego do rozstrzygnięcia w przedmiocie odwołania, ukształtowania kwestionowanych czynności lub zaniechań w sposób czyniący zadość interesowi odwołującego w kontekście postawionych zarzutów. Należy podkreślić, że Izba dokonuje kontroli czynności lub też zaniechań czynności zamawiającego, natomiast nie jest władna formułować konkretną treść zapisów w dokumentach zamówienia. W sprawie, której przedmiotem jest brzmienie SWZ oraz postanowień umownych nie bez znaczenia pozostaje treść żądań Oowołującego w zakresie zmiany tych dokumentów, gdyż wyznaczają one zakres dokonywanego rozstrzygnięcia. W przypadku odwołania dotyczącego postanowień SWZ oraz treści umowy, ocena zarzutu podniesionego w ramach środka ochrony prawnej dokonywana jest z uwzględnieniem formułowanych żądań co do jego nowej treści. Stąd tak istotne są żądania stawiane w konkretnym postępowaniu odwoławczym - ich czytelne przedstawienie oraz wskazanie związku ze stawianymi zarzutami. To żądania bowiem wyznaczają zakres dokonywanej ewentualnie modyfikacji postanowień SWZ lub postanowień umownych (por.: wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26 sierpnia 2021 r. o sygn. akt: KIO 1987/21 oraz wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 3 czerwca 2020 r. o sygn. akt: KIO 401/20, KIO 403/20). Przenosząc powyższe rozważania na kanwę niniejszej sprawy zasadnym jest podkreślenie, że wbrew twierdzeniom wykonawcy Skanska o kompletności wniesionego odwołania jako zawierającego wszystkie elementy wymagane ustawą Pzp, Izba dla większości stawianych żądań nie dopatrzyła się uzasadnienia w postaci zarzutów obejmujących wskazanie wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych, co było główną przyczyną ich oddalenia. Odwołanie de facto w przeważającej mierze wskazuje żądania (pkt II ppkt 1-41 petitum odwołania), które zresztą w wielu przypadkach nie zostały dostatecznie sprecyzowane tj. miały charakter ogólnych oczekiwań, niestanowiących propozycji konkretnych zapisów, co uniemożliwiało Izbie ich uwzględnienie, gdyż w ramach uzasadnienia odwołania odniesiono się jedynie do zarzutów dotyczących Załącznika *** do Umowy z Generalnym Wykonawcą Zobowiązania Generalnego Wykonawcy i Spółki na rzecz Finansującego (tzw. „Porozumienie bezpośrednie”) (dalej: „Porozumienie bezpośrednie”) oraz nieprawidłowego ukształtowania klauzuli waloryzacyjnej. W ocenie Izby w istocie uzasadnienie odwołania koncentruje się na zarzutach związanych z treścią Porozumienia bezpośredniego, co do których Izba wypowie się w dalszej części uzasadnienia niniejszego wyroku. Przechodząc jednak w pierwszej kolejności do rozpoznawanych zarzutów i powiązanych z nimi przez Odwołującego żądań z pkt II petitum odwołania, skład orzekający uzupełniająco wskazuje, co następuje: {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 1} Skanska domaga się sprecyzowania opisu przedmiotu zamówienia w zakresie przeglądów konserwacyjnych i serwisowych, podnosząc, że konieczność uregulowania tej kwestii wynika chociażby z § 10 ust. 1 pkt 47 wzoru umowy, a ponadto, iż § 8 IPG nie uszczegóławia obowiązków w tym zakresie. Odwołujący nie precyzuje jednak postawionego żądania tj. nie opisuje, jakie konkretnie, w jego ocenie, zakresy czynności w odniesieniu do poszczególnych elementów robót, miałyby być wykonywane przez wykonawcę, o jakim standardzie, a także nie określa częstotliwości dokonywania rzeczonych przeglądów konserwacyjnych i serwisowych. Odwołujący nie przedstawił w zakresie omawianego żądania sposobu wprowadzenia zmian do wzoru umowy, nie podał jakiejkolwiek propozycji zapisów, a zatem nie wskazał, jakie rozstrzygnięcie czyni zadość jego interesom. Niezależnie od powyższego skład orzekający zauważa, że LimWot zarówno w IPG (§ 2 ust. 6) jak i w Karcie gwarancyjnej (pkt 10.1) wskazał, jakie wady nie podlegają uprawnieniom z tytułu gwarancji, a Odwołujący nie wykazał, że mimo takiego sformułowania Karty gwarancyjnej nie jest możliwym określenie obowiązków wykonawcy wynikających z udzielonej gwarancji jakości. W świetle wyżej wymienionych okoliczności zdaniem Izby brak było podstaw do uwzględnienia omawianego zarzutu. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 3} Izba wskazuje, że zarzut ten podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony i niesprecyzowany. Należy podkreślić, że Odwołujący nie wykazał zasadności podnoszonego żądania, podczas gdy Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wyjaśnił, iż w trakcie robót szereg podmiotów uprawnionych na podstawie przepisów prawa, w tym organów publicznych ma prawo do wydawania wiążących strony procesu budowlanego poleceń. W konsekwencji – jak zaznaczył LimWot – tego rodzaju postanowienie umowne (§ 1 ust. 4) ma charakter uzasadniony i nie nakłada na wykonawcę żadnych dodatkowych obowiązków, innych niż te, które wynikają z charakteru świadczenia wykonawcy, jego odpowiedzialności jako podmiotu realizującego roboty i dysponującego terenem budowy. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 4} Odwołujący domaga się doprecyzowania pojęcia „awaria” zawartego w § 2 ust. 1 pkt 9 wzoru umowy, albowiem jego zdaniem definicja ta ma charakter zamknięty, natomiast Zamawiający użył sformułowania „w szczególności”. Mając na uwadze uzasadnienie omawianego zarzutu należy uznać, że Skanska skarży jedynie słowo „w szczególności”, nie kwestionując jednocześnie reszty definicji pojęcia „awaria”, która w ocenie Izby jest szeroka. Wobec ograniczenia uzasadnienia zarzutu wyłącznie do przytoczonej okoliczności faktycznej zarzut ten podlega oddaleniu jako bezzasadny. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 6} W zakresie omawianego zarzutu wykonawca Skanska sformułował de facto tylko żądanie dotyczące „Zamknięcia katalogu możliwości zgłaszania uwag do harmonogramu rzeczowo- finansowego (§ 5 ust. 8 w zw. z ust. 2, 3 i 7 umowy)”. Odwołując się do argumentacji przedstawionej we wstępnej części uzasadnienia niniejszego wyroku, zasadnym jest przypomnienie, że postawienie żądania w sposób ogólnych oczekiwań, uniemożliwia Izbie przychylenie się do podniesionego zarzutu. Wobec przedstawionych okoliczności zarzut podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony i niesprecyzowany. {zarzut nr 1 w zw. z żądaniem nr 7} Odwołujący domaga się zrezygnowania z procedury „zatwierdzania” kosztorysu szczegółowego argumentując, iż „zatwierdzanie”, jakie założył LimWot, będzie mogło stanowić pole do nieuzasadnionych i nieuprawnionych dążeń do zmian w elementach cenotwórczych po stronie Zamawiającego (§ 3 ust. 3 wzoru umowy). Należy zauważyć, że Skanska nie wytłumaczył, z których fragmentów skarżonego paragrafu wywodzi takie wnioski, które – w ocenie Izby – stanowią oczywistą nadinterpretację postanowień wzoru umowy. Zdaniem składu orzekającego mając na uwadze brzmienie § 3 ust. 3 wzoru umowy zasadnym jest przyjęcie, że rzeczone postanowienie odnosi się jedynie do zatwierdzania kosztorysu szczegółowego w zakresie jego kompletności. Zamawiający w treści komentowanego postanowienia wzoru umowy wskazał bowiem, że „(…) Zatwierdzeniu podlegać będą tylko kompletne Kosztorysy, z zastrzeżeniem iż nie mogą prowadzić do zmiany charakteru wynagrodzenia ryczałtowego (…)”. Nadto Izba wskazuje, że podczas rozprawy Odwołujący przywołał nowe okoliczności faktyczne tj. odwołał się do wyjaśnień treści SWZ z dnia 1 lutego 2023 r., które zostały opublikowane już po wniesieniu odwołania, co – jak to zostało omówione we wstępnej części uzasadnienia wyroku – stanowi podniesienie nowego zarzutu. {zarzut nr 1 w zw. z żądaniem nr 9} Wykonawca Skanska odwołując się do § 3 ust. 5 wzoru umowy, wniósł o dokonanie zmiany i zamieszczenie postanowienia, zgodnie z którym o możliwości prowadzenia robót w okresie zimowym będą decydowały obiektywne czynniki pogodowe, a nie Inżynier Kontraktu. Należy podkreślić, że przedmiotowy zarzut opiera się na błędnej interpretacji wyżej wymienionego postanowienia umowy, którą Odwołujący de facto przedstawił dopiero podczas rozprawy. Jak bowiem słusznie podniósł Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, postanowienia umowne w zakresie okresu zimowego jednoznacznie wskazują, iż inicjatywa w tym względzie należy do wykonawcy. W istocie zatem § 3 ust. 5 wzory umowy powinien być rozumiany w ten sposób, że to do wykonawcy należy decyzja odnośnie realizacji prac w okresie od dnia 16 grudnia do dnia 15 marca, jeśli w jego ocenie czynniki pogodowe będą na to pozwalały, natomiast rola Inżyniera Kontraktu sprowadza się wyłącznie do możliwości wyrażenia zgody na prowadzenie tych robót w wyżej wymienionym okresie. {zarzut nr 1 w zw. z żądaniem nr 10} Przedmiotowy zarzut podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony, niepoparty należycie okolicznościami faktycznymi i oceną prawną. Wobec powyższego koniecznym było przyjęcie, że Odwołujący nie wykazał zasadności żądania wykreślenia z § 4 ust. 5 wzoru umowy fragmentu wskazanego w odwołaniu. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 12} Izba wskazuje, że zarzut ten podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony i niesprecyzowany. Należy podkreślić, że Odwołujący formułując przedmiotowy zarzut, a właściwie wyłącznie żądanie, domaga się wprowadzenia postanowienia, w myśl którego wykonawca ma obowiązek wykonać roboty zgodnie z polskimi normami, przy czym polską normą staje się również norma europejska pod warunkiem, że została zharmonizowana. Skanska przywołał § 6 ust. 17 wzoru umowy „i inne miejsca, w których umowa odsyła do norm europejskich”. Izba zauważa, że Odwołujący wskazał żądanie w sposób enigmatyczny, wszczególności nie odwołał się do konkretnych norm zawartych w dokumentach zamówienia, jak również do treści przepisu art. 101 pkt 2 ustawy Pzp, który reguluje sposób dokonywania opisu przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami wynikającymi z norm i innych przedmiotowych dokumentów odniesienia, uszeregowanych tam według określonej hierarchii. {zarzut nr 3 i nr 4 w zw. z żądaniem nr 15} Główną przyczyną oddalenia przedmiotowego zarzutu był brak jego szczegółowego uzasadnienia. Dodatkowo skład orzekający, rozpoznając zarzut w zakresie podtrzymanym przez Odwołującego, podzielił stanowisko Zamawiającego wyrażone w odpowiedzi na odwołanie oraz skonkretyzowane podczas rozprawy, zgodnie z którym obowiązki określone w § 10 ust. 1 pkt 5-7 wzoru umowy w żaden sposób nie wykraczają ponad standardowy zakres obowiązków wykonawcy przy realizacji skomplikowanego zamierzenia budowlanego i wynikają z faktu, iż wykonawca jest gospodarzem terenu budowy. Słusznie bowiem podniósł LimWot, że kwestionowane obwiązki nie powinny być przerzucone na Zamawiającego m in. z tego powodu, iż to wykonawca jest posiadaczem odpadów wytworzonych na placu budowy, a zatem zasadnym jest uznanie, że w razie konieczności winien uzyskać decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi (pkt 5) bądź sporządzić informację o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania odpadami (pkt 6). Ponadto również czynności, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 7, stanowią zwykłe obowiązki o charakterze techniczno-organizacyjnym, które na każdej budowie obciążają wykonawcę robót budowlanych. Niezależnie od powyższego koniecznym jest wskazanie, że Skanska na etapie rozprawy rozszerzył podniesiony zarzut o nowe podstawy faktyczne poprzez odwoływanie się do wyjaśnień treści SWZ z dnia 1 lutego 2023 r. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 17} Przedmiotowy zarzut w zakresie podtrzymanym przez Odwołującego podlegał oddaleniu. Należy zauważyć, że Odwołujący domagał się wykreślenia obowiązku wykonawcy polegającego na przygotowaniu, w oparciu o przekazane Zamawiającego wytyczne, arkusza efektów gospodarczych, stosownie do metodyki stosowanej przez użytkownika. Uzasadniając wyżej wymieniony zarzut Skanska podniósł jedynie w sposób ogólnikowy, że jest to obowiązek niesprecyzowany, zależny od wymagań podmiotu trzeciego niebędącego stroną umowy (użytkownika), niemożliwy do oszacowania na etapie sporządzenia oferty. Zważywszy na powyższe, LimWot dokonał zmiany treści § 10 ust. 1 pkt 43 wzoru umowy, zgodnie z którą obowiązek wykonawcy sprowadza się do przygotowania arkusza efektów gospodarczych w oparciu o przekazane przez Zamawiającego wytyczne. LimWot wykreślił zatem fragment odnoszący się do przygotowania arkusza stosownie do metodyki stosowanej przez użytkownika, czyli według wymagań podmiotu trzeciego, co – jak wynika z treści uzasadnienia omawianego zarzutu – było właśnie kwestionowane przez wykonawcę Skanska. W świetle przedstawionych okoliczności zasadnym jest zatem uznanie, ze rozpoznawany zarzut jest bezzasadny i nieaktualny. {zarzut nr 1 w zw. z żądaniem nr 21} Izba uznała, że zarzut w zakresie podtrzymanym przez Odwołującego podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony i niesprecyzowany. W zakresie omawianego zarzutu wykonawca Skanska sformułował de facto wyłącznie nieskonkretyzowane żądanie dotyczące „Ograniczenia odpowiedzialności opisanej w § 10 ust. 12 pkt d umowy do sytuacji, które powstaną z winy wykonawcy”, co uniemożliwiło składowi orzekającemu uwzględnienie zarzutu. {zarzut nr 1 w zw. z żądaniem nr 22} Przedmiotowy zarzut podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony, niepoparty dostatecznie okolicznościami faktycznymi i oceną prawną. Odwołujący nie wykazał zasadności postawionego żądania tj.. iż kwestionowane postanowienie § 10 ust. 12 lit. e wzoru umowy narusza przepisy ustawy Pzp oraz Kodeksu cywilnego. {zarzut nr 3 i 4 w zw. z żądaniem nr 24} W ocenie składu orzekającego żądanie dotyczące wykreślenia zobowiązania wykonawcy do strzeżenia mienia Zamawiającego znajdującego się na terenie budowy jest bezzasadne. Należy podkreślić, że obowiązek, o którym mowa w § 10 ust. 1 pkt 17 wzoru umowy, stanowi zwykłe zadanie należące do wykonawcy zarządzającego terenem budowy podczas realizacji inwestycji. Izba podzieliła stanowisko wyrażone przez Zamawiającego w zakresie rozpoznawanego zarzutu, zgodnie z którym kwestionowanego postanowienia nie można uznać za normę obciążającą wykonawcę w sposób nieuprawniony. {zarzut nr 3 i 4 w zw. z żądaniem nr 25} Izba zauważa, że wobec modyfikacji treści § 12 ust. 7 wzoru umowy dokonanej przez LimWot, zgodnie z którą wykonawca zobowiązany będzie do uzyskania stanowiska, decyzji lub pozwolenia odpowiedniego organu na podstawie udzielonego mu przez Zamawiającego pełnomocnictwa wyłącznie wtedy, jeżeli w toku realizacji umowy zajdzie taka potrzeba, oraz uwzględniając fakt, że LimWot przekazał wykonawcom zaproszonym do złożenia oferty listę decyzji i pozwoleń, które uzyskał na dzień 1 lutego 2023 r., przedmiotowy zarzut jest bezzasadny i nieaktualny w świetle treści SWZ w brzmieniu obowiązującym na dzień orzekania. {zarzut nr 3 i 4 w zw. z żądaniem nr 27} Mając na uwadze zmianę treści SWZ z dnia 1 lutego 2023 r., zgodnie z którą LimWot w § 14 ust. 8 i 9 wzoru umowy dodał frazę „o ile konieczność ich uzyskania będzie wynikała z działań lub zaniechań Wykonawcy”, przedmiotowy zarzut jest niezasadny i nieaktualny. W świetle nowego brzmienia wyżej wymienionych postanowień nie można bowiem przyjąć, że naruszają one przepisy ustawy Pzp, w szczególności, iż stanowią – jak podniósł Odwołujący w odwołaniu – „bezpodstawną i nieuzasadnioną próbę przerzucenia na wykonawcę obowiązków Zamawiającego i projektanta”. Aktualnie bowiem obowiązki określone w przytoczonych paragrafach obciążają wykonawcę wyłącznie w sytuacji, gdy konieczność ich wykonania będzie wynikała z działań lub zaniechań wykonawcy. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 28} Izba wskazuje, że przedmiotowy zarzut podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony. Odwołujący nie wykazał zasadności postawionego żądania w zakresie usunięcia terminów „braki” i „usterki”. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 29} Należy wskazać, że Odwołujący nie sprecyzował ani zarzutu, ani postawionego żądania, które sprowadza się wyłącznie do wniosku o „doprecyzowanie terminów i warunków odbiorów częściowych”, co uniemożliwiło składowi orzekającemu merytoryczną ocenę rozpoznawanego zarzutu. Wymaga bowiem przypomnienia, że to żądania wyznaczają zakres ewentualnej modyfikacji postanowień umownych. Ponadto Izba podziela stanowisko Zamawiającego zawarte w odpowiedzi na odwołanie, zgodnie z którym odbiory częściowe będą dokonywane stosownie do harmonogramu rzeczowo-finansowego, natomiast umowa przewiduje, że podlegał on będzie uzgodnieniu między stronami na wstępnym etapie realizacji umowy. Zgodnie bowiem z § 17 ust. 1 lit. b wzoru umowy odbiory częściowe przeprowadzane będą po zakończeniu każdego z etapów robót określonych w harmonogramie rzeczowo-finansowym, w tym także ostatniego, w terminie do 14 dni od daty zgłoszenia gotowości do odbioru oraz przekazania dokumentów wymaganych przez Zamawiającego, z kolei regulacje dotyczące zatwierdzenia harmonogramu rzeczowo-finansowego zostały zawarte w § 5 wzoru umowy. Mając na uwadze powyższe okoliczności przedmiotowy zarzut również z tych powodów podlegał oddaleniu jako bezzasadny. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 30} Skład orzekający wskazuje, że zarzut ten podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony. Dodatkowo – jak słusznie podniósł Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie – w § 17 ust. 6 wzoru umowy przewidziano standardowy katalog dokumentów, które wykonawca zobowiązany jest przedstawić w ramach procedur odbiorowych tj. „dokumenty pozwalające na wykazanie wykonania części Przedmiotu Umowy podlegającego odbiorowi zgodnie z Umową”, co również czyni rozpoznawany zarzut niezasadnym. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 31} Przedmiotowy zarzut podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony. Ponadto postawione żądanie ma charakter ogólnych oczekiwań, nie odwołuje się do propozycji konkretnych zapisów, co uniemożliwiało Izbie uwzględnienie rozpoznawanego zarzutu. Dodatkowo należy zauważyć, że Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wyjaśnił, że potwierdzenie kompletności i prawidłowości dokumentów będzie miało charakter zatwierdzenia. {zarzut nr 3 w zw. z żądaniem nr 35} Mając na uwadze brak szczegółowego uzasadnienia zarzutu oraz związanego z nim żąd…
O bazie wyroków KIO
Krajowa Izba Odwoławcza (KIO) rozpatruje odwołania wykonawców od decyzji zamawiających w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Wyroki są dokumentami publicznymi, wydawanymi na podstawie przepisów Prawa zamówień publicznych. Zobacz też nasz poradnik: jak się odwołać do KIO.
Źródło danych: orzeczenia.uzp.gov.pl. Baza jest aktualizowana automatycznie — co dzień pojawiają się nowe wyroki. Każde orzeczenie łączymy z ogłoszeniem BZP, którego dotyczyło — to jedyna baza w Polsce która pokazuje spór razem z przetargiem, zamiast w oderwaniu.