Wyroki KIO połączone z przetargami
Szukaj po sygnaturze, zamawiającym, przepisie PZP albo problemie z oferty. Atlas łączy orzeczenia KIO z konkretnymi ogłoszeniami BZP, więc analizujesz spór razem z przetargiem, którego dotyczył.
Nie wiesz czym jest KIO? Przeczytaj poradnik: jak działa Krajowa Izba Odwoławcza.
Kanoniczne wejścia tematyczne
Indeksowalne strony tematów i przepisów, zamiast starych wariantów z filtrami noindex.
Monitoruj przetargi zanim problem trafi do KIO
Orzeczenia pokazują ryzyka, ale pieniądz jest w nowych postępowaniach. Ustaw alert na przetargi z podobnym zakresem i sprawdzaj sporne warunki wcześniej.
- Zamawiający: Miasto Stołeczne Warszawa…Sygn. akt: KIO 188/22 KIO 191/22 KIO 194/22 KIO 195/22 KIO 198/22 KIO 199/22 KIO 202/22 KIO 205/22 POSTANOWIENIE z 8 lutego 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Ernest Klauziński Robert Skrzeszewski Maksym Smorczewski Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na posiedzeniu 8 lutego 2022 r. w Warszawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 24 stycznia 2022 r. przez: 1. Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami z siedzibą w Warszawie (KIO 188/22), 2. MS-EKO Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KIO 191/22), 3. Remondis Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KIO 194/22), 4. PreZero Warszawa sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KIO 195/22), 5. J. Z. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. Lekaro J. Z. z siedzibą w Woli Duckiej (KIO 198/22), 6. Partner Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie (KIO 199/22), 7. M. M. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Usługi Komunalne BŁYSK M. M. z siedzibą w Łomży (KIO 202/22), 8. Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych FART-BIS Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach (KIO 205/22) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Miasto Stołeczne Warszawa z siedzibą w Warszawie, przy udziale wykonawców: 1. AG-COMPLEX Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 2. ALBA POLSKA Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 188/22 po stronie odwołującego, 3. Błysk-BIS Sp. z o.o. z siedzibą w Makowie Mazowieckim zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 199/22 po stronie odwołującego, 4. Eko-Hetman Sp. z.o.o. z siedzibą w Nadarzynie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 5. EKO-KONSULT Biuro Doradczo-prawne sp. z o.o. z siedzibą w Białymstoku zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 188/22 po stronie odwołującego, 6. J. W. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Ekolider J. W. z siedzibą w Lucinie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 7. FCC Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Zabrzu zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 194/22 po stronie odwołującego, 8. M. W. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Firma Handlowo-Usługowa "CLEAN WORLD" M. W. z siedzibą w Leśniakowiźnie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 188/22 po stronie odwołującego, 9. Firma Usługowa EKO-KAR Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Raszkowie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 195/22, KIO 199/22 i KIO 202/22 po stronie odwołujących, 10. Firma Usługowa KOSZ Sp. z o.o. z siedzibą w Ostrowie Wielkopolskim zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 188/22 po stronie odwołującego, 11. Jurant Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w Zielonce zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 199/22 po stronie odwołującego, 12. MIKI Recykling Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 13. MR ROAD SERVICE Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 14. MS-EKO Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 15. NOVAGO Sp. z o.o. z siedzibą w Mławie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22 i KIO 194/22 po stronie odwołujących, 16. J. Z. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. Lekaro J. Z. z siedzibą w Woli Duckiej zgłaszającej przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 17. D. A. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PARTNER D. A. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 18. Partner Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 19. PGO Mazowsze Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 199/22 po stronie odwołującego, 20. Polska Izba Gospodarki Odpadami z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 21. Polsuper Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22 i KIO 202/22 po stronie odwołujących, 22. PreZero Warszawa Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 23. Przedsiębiorstwo Oczyszczania Miasta EKO Sp. z o.o. z siedzibą w Kaliszu zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 24. Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych "Fart-Bis" Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22 i KIO 202/22 po stronie odwołujących, 25. Przedsiębiorstwo Usług Miejskich PUM Sp. z o.o. z siedzibą w Grudziądzu zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 198/22 po stronie odwołującego, 26. M. J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe MIKI M. J. z siedzibą w Krakowie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 27. Remondis Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 28. Transprzęt Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Sanoku zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 29. M. M. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Usługi Komunalne "BŁYSK" M. M. z siedzibą w Łomży zgłaszającej przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 30. Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie odwołujących, 31. Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowań odwoławczych o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22 i KIO 205/22 po stronie zamawiającego orzeka: 1. Umarza postępowanie odwoławcze o sygn. akt KIO 188/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22, KIO 205/22. 2. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego: Związku Pracodawców Gospodarki Odpadami z siedzibą w Warszawie kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania o sygn. akt KIO 188/22. 3. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego: MS-EKO Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania o sygn. akt KIO 191/22. 4. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego: Remondis Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania o sygn. akt KIO 194/22. 5. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego: PreZero Warszawa sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania o sygn. akt KIO 195/22. 6. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego: J. Z. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. Lekaro J. Z. z siedzibą w Woli Duckiej kwoty 13 500 zł 00 gr (słownie: trzynaście tysięcy pięćset złotych zero groszy) stanowiącej 90% kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania o sygn. akt KIO 198/22. 7. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego: Partner Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania o sygn. akt KIO 199/22. 8. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego: M. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Usługi Komunalne BŁYSK M. M. z siedzibą w Łomży kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania o sygn. akt KIO 202/22. 9. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego: Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych FART-BIS Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania o sygn. akt KIO 205/22. Stosownie do art. 579 i 580 ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2019 ze zm.) na niniejsze postanowienie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:........................................................... Sygn. akt: KIO 188/22 KIO 191/22 KIO 194/22 KIO 195/22 KIO 198/22 KIO 199/22 KIO 202/22 KIO 205/22 Miasto Stołeczne Warszawa (dalej: Zamawiający) prowadzi na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2019, dalej: Pzp) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki pn.: „Odbiór odpadów komunalnych z dzielnic m.st. Warszawy Białołęka, Targówek, Ochota, Ursus, Włochy, Śródmieście, Bemowo, Wola i Mokotów”, numer: 2021/WNP-0168-DU-OP-AB, (dalej: postępowanie). Ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia publicznego zostało opublikowane 14 stycznia 2022 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2022/BZP 00020418. KIO 188/22 24 stycznia 2022 r. Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami z siedzibą w Warszawie (dalej: ZPGO lub Odwołujący ZPGO), wniósł odwołanie o sygn. akt KIO 188/22 w którym zaskarżył niezgodne z przepisami czynności i zaniechania Zamawiającego, zarzucając mu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 Pzp przez brak zamieszczenia pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w ogłoszeniu, mimo, że informacje te były wymagane i konieczne, co wynikało wprost z przywołanych przepisów, a co z kolei prowadziło do wniosku, że Zamawiający naruszył również: 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp przez przyjęcie, że Zamawiający wykazał spełnienie warunków do udzielenia tzw. zamówienia in-house, określonych wskazanymi przepisami, w sytuacji, gdy Ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia było bardzo ogólne i nie zawierało uzasadnienia faktycznego i prawnego spełniającego wymagania obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności wymagań wynikających z zasady przejrzystości określonej art. 16 pkt 2 Pzp; 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp w zw. z art. 12 ust. 1 lit. b dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 65, z późn. zm., dalej: Dyrektywa 2014/24) przez błędne przyjęcie, że spełnione zostały warunki udzielenia tzw. zamówienia in-house wykonawcy Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: MPO), w szczególności warunek by ponad 90% działalności podmiotu, któremu udzielane jest zamówienie dotyczyło wykonywania zadań powierzonych mu przez zamawiającego sprawującego nad nim kontrolę, w sytuacji gdy istotna część przychodów MPO pochodziła z działalności komercyjnej Spółki, tj. z umów, które zostały zawarte na zasadach rynkowych, w wyniku postępowań o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonych w trybie przetargu nieograniczonego; 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 12 ust. 1 lit. b dyrektywy 2014/24 oraz w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp i przepisami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: TFUE), wprowadzającymi zasadę swobodnego przepływu towarów, swobodę przedsiębiorczości oraz swobodę świadczenia usług, a także z zasadami, które się z nich wywodzą (zasada równego traktowania, zasada niedyskryminacji, zasada proporcjonalności oraz zasada przejrzystości) przez ich niewłaściwą wykładnię, której skutkiem było przyjęcie, że za zadania powierzone można uznać również zadania, które dany podmiot realizuje na rzecz podmiotu sprawującego nad nim kontrolę, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit a) Pzp, na podstawie umowy zawartej w sprawie zamówienia publicznego w wyniku postępowania o udzielenie takiego zamówienia prowadzonego w trybie konkurencyjnym (w trybie przetargu nieograniczonego); 5. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 12 ust. 1 lit. b dyrektywy 2014/24 oraz w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp i przepisami TFUE, wprowadzającymi zasadę swobodnego przepływu towarów, swobodę przedsiębiorczości oraz swobodę świadczenia usług, a także z zasadami, które się z nich wywodzą (w szczególności art. 102 i art. 106) oraz w zw. art. 58 Kc przez ich niewłaściwą wykładnię, której skutkiem było przyjęcie, że MPO realizuje jako zadania powierzone usługi zagospodarowania odpadów komunalnych odbieranych z terenu m. st. Warszawy, w sytuacji gdy usługi te w przeważającej mierze świadczone są przez podmioty trzecie, a główne zadanie MPO sprowadza się do administrowania zawartymi umowami na zagospodarowanie odpadów, co prowadzi do wniosku, że powierzenie MPO realizacji usług polegających na zagospodarowaniu odpadów było czynnością pozorną; 6. art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp przez wszczęcie postępowania o udzielenie zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki i zamiar udzielenia zamówienia MPO w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał, że udzielenie zamówienia w tym trybie i zawarcie umowy z MPO doprowadziłoby do realizacji zasad określonych w przywołanych przepisach, a nadto w sytuacji, gdy obiektywnie nie było możliwe zapewnienie, w przypadku tego zamówienia, najlepszej jakości usług, uzasadnionych charakterem zamówienia, w ramach środków, które Zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, oraz uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, w stosunku do poniesionych nakładów, bez umożliwienia konkurencyjnej walki wykonawców o to zamówienie; 7. art. 102 i 106 TFUE oraz art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp oraz w zw. z art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r., poz. 275 j.t. ze zm., dalej: Uokk) w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 6 Uokk, przez wszczęcie postępowania o udzielenie zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki i zamiar udzielenia zamówienia MPO w sytuacji, gdy nie istniały ku temu podstawy, a sam wybór trybu zamówienia był sprzeczny z zasadą uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, co prowadziło do wniosku, że Zamawiający wszczynając postępowanie, nadużył swojej pozycji dominującej; 8. art. 16 pkt 3 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp przez wszczęcie postępowania o udzielenie zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki i zamiar udzielenia zamówienia MPO w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał, że wyłączenie konkurencyjnej walki wykonawców o zamówienie np. w trybie przetargu nieograniczonego było działaniem proporcjonalnym do celów, jakie Zamawiający zamierzał zrealizować; 9. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. art. 214 ust. 9 Pzp przez przyjęcie, że możliwym było udzielenie zamówienia MPO, podczas gdy wykonawca ten nie posiada możliwości samodzielnego świadczenia usługi transportu odebranych z terenu m. st. Warszawy odpadów do instalacji lub stacji przeładunkowych wskazanych przez Zamawiającego, zwłaszcza z uwagi na brak potencjału technicznego (pojazdów) i kadrowego, a tym samym nie będzie możliwe, aby MPO osobiście wykonało wszystkie części zamówienia. Odwołujący ZPGO wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia Postępowania w przedmiocie udzielenia Zamówienia prowadzonego na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp. Odwołujący ZPGO wniósł ponadto o: 1. zobowiązanie Zamawiającego, na podstawie art. 536 Pzp, do przedstawienia następujących dokumentów: a) analizy spełnienia przez MPO warunku z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp, o której mowa w końcowej części ogłoszenia oraz wszystkich dokumentów źródłowych, które zostały wykorzystane do sporządzenia tej analizy, w tym w szczególności dokumentów odnoszących się do wysokości, rodzaju i źródeł przychodu osiągniętego przez MPO w roku 2021 r., b) kopii wszystkich faktur, jakie MPO wystawiła Zamawiającemu w związku z realizacją umów na: Odbiór odpadów komunalnych z terenu nieruchomości położonych w m.st. Warszawie, Zadanie 4 Ochota, Ursus, Włochy (umowa z 27 marca 2019 r., GO/B/III/1/8/U-7/19 - 22), Odbiór odpadów komunalnych z terenu nieruchomości położonych w m.st. Warszawie, Zadanie 7, Śródmieście (umowa z 27 marca 2019 r., GO/B/III/1/8/U-10/19 - 22) oraz Odbiór odpadów komunalnych z terenu nieruchomości położonych w m.st. Warszawie, Zadanie 9 Bemowo i Wola (umowa z 27 marca 2019 r., GO/B/III/1/8/U-12/19 - 22) (łącznie z ich ewentualnymi korektami), względnie zestawienia rozliczeń pomiędzy MPO w m. st. Warszawie sp. z o.o. z tytułu realizacji wskazanych umów, 2. dopuszczenie na podstawie art. 534 Pzp w zw. z art. 538 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 539 ust. 1 Pzp i przeprowadzenie przez Izbę dowodu z opinii biegłego z zakresu finansów, ekonomii lub rachunkowości w zakresie oceny, jaki procent działalności MPO dotyczy zadań powierzonych (w rozumieniu art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp) Spółce przez Zamawiającego, w szczególności, czy przychód z tych zadań wynosi ponad 90% średnich przychodów MPO za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia. KIO 191/22 24 stycznia 2022 r. wykonawca MS-EKO Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: MS-EKO lub Odwołujący MS-EKO), wniósł odwołanie o sygn. akt KIO 191/22 w którym zaskarżył niezgodne z przepisami czynności i zaniechania Zamawiającego, zarzucając mu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a Pzp przez bezpodstawne uznanie, że zachodzą przesłanki do udzielenia MPO zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał zaistnienia przesłanki określonej w lit. a), tj. nie wykazał, że sprawuje nad MPO kontrolę, odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej, gdyż w uzasadnieniu ograniczył się wyłącznie do przedstawienia kompetencji Prezydenta m.st. Warszawy przyznanych na mocy przepisów Ksh oraz dodatkowych uprawnień Prezydenta m.st. Warszawy określonych w akcie założycielskim, nie wykazał przy tym jednak, że nie występują okoliczności, które mogą świadczyć o osłabieniu kontroli Zamawiającego nad podległą osobą prawną (MPO); 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. art. 214 ust. 5 Pzp przez bezpodstawne uznanie, że zachodzą przesłanki do udzielenia MPO zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał zaistnienia przesłanki określonej w lit. b), tj. nie wykazał, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (MPO) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego, gdyż w uzasadnieniu nie przedstawił założeń przyjętych do sporządzenia analizy źródeł przychodów za lata 2019 2021, w tym czy do przychodów zostały zaliczone przychody osiągną przez MPO w związku z zawartą przez Zamawiającego, a MPO umową wykonawczą w sprawie świadczenia usług publicznych w zakresie zagospodarowania odpadów; 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 Pzp w zw. z art. 272 Pzp w zw. z pkt 4 ppkt 2) załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w biuletynie zamówień publicznych z 23 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2439), dalej: „Rozporządzenie” przez brak zamieszczenia w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki, mimo że jest to jedna z podstawowych informacji, które Zamawiający zobowiązany jest zamieścić w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy; 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 Pzp w zw. z art. 272 Pzp w zw. z pkt 3 ppkt 8) załącznika nr 2 do Rozporządzenia przez brak zamieszczenia w krótkim opisie przedmiotu zamówienia zawartym w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy informacji o wielkości i ilości usług lub określenia zapotrzebowania i wymagań, mimo że jest to jedna z podstawowych informacji, które Zamawiający zobowiązany jest zamieścić w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy; 5. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 Pzp w zw. z art. 272 Pzp w zw. z pkt 5 ppkt 2) załącznika nr 2 do Rozporządzenia przez brak podania w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy krajowego numeru identyfikacyjnego wykonawcy, z którym Zamawiający zamierza zawrzeć umowę, mimo że jest to jedna z podstawowych informacji, które Zamawiający zobowiązany jest zamieścić w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy; 6. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 9 Pzp przez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie zamówienia MPO, którego przedmiotem jest odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, podczas gdy MPO nie posiada możliwości świadczenia usług odbioru odpadów w zakresie transportu, a tym samym nie jest możliwe, żeby MPO osobiście wykonała kluczowe części zamówienia, które ma zostać udzielone temu wykonawcy; 7. art. 214 ust. 1 pkt 11 PZP w zw. z art. 68 ust. 3 ustawy z 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (tj. z 2 grudnia 2020 r., Dz.U. z 2021 r. poz. 110, dalej: „ustawa o elektromobilności”) przez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie zamówienia MPO, którego przedmiotem jest odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, podczas gdy MPO nie spełnia warunku posiadania udziału pojazdów elektrycznych lub pojazdów napędzanych gazem ziemnym we flocie użytkowanych pojazdów na poziomie co najmniej 10%, a tym samym nie jest możliwe, żeby MPO osobiście wykonała kluczowe części zamówienia, które ma zostać udzielone temu wykonawcy; 8. art. 74 ust. 2 Pzp w zw. z art. 18 Pzp w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 18 grudnia 2020 r. w sprawie protokołów postępowania oraz dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 2434) przez zaniechanie udostępnienia Odwołującemu protokołu postępowania wraz z załącznikami, a w szczególności wszelkich dokumentów potwierdzających spełnianie przesłanek z art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Prawo zamówień publicznych, w tym dokumentów finansowych stanowiących podstawę do ustalenia Spełniania przesłanki określonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych oraz dokumentów dotyczących lub związanych z negocjacjami prowadzonymi pomiędzy Zamawiającym, a Miejskim Przedsiębiorstwem Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie; 9. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 16 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Dyrektywy 2024/14 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 Uokk przez wszczęcie postępowania w trybie niekonkurencyjnym w celu wyłączenia zamówienia z zakresu stosowania Dyrektywy oraz w celu sztucznego zawężenia konkurencji z zamiarem działania na korzyść wykonawcy MPO, co stanowiło nadużycie pozycji dominującej na rynku właściwym polegające na przeciwdziałaniu ukształtowania się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji; z ostrożności, w przypadku uznania, że zachodziły przesłanki do udzielenia zamówienia na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, 10. art. 16 Pzp w zw. z art. 49, art. 56, art. 102 TFUE w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 Uokk przez wszczęcie postepowania w trybie zamówienia z wolnej ręki z naruszeniem podstawowych zasad TFUE, w szczególności zasady swobodnego przepływu towarów, swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług, a także zasad które się z nich wywodzą, takich jak zasady równego traktowania, niedyskryminacji, wzajemnego uznawania i przejrzystości. Odwołujący MS-EKO wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia prowadzonego Postępowania na podstawie art. 255 pkt 6 Pzp, jako obarczonego niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, polegającą na wszczęciu postępowania w trybie niekonkurencyjnym, mimo niewykazania przesłanek ustawowych uprawniających do zastosowania trybu z wolnej ręki, a wada ta nie może zostać usunięta w inny sposób, ewentualnie, w przypadku uznania, że brak jest podstaw do unieważnienia prowadzonego postępowania udostępnienie protokołu postępowania wraz z załącznikami zgodnie z wnioskiem Odwołującego skierowanym na podstawie art. 74 Pzp. KIO 194/22 24 stycznia 2022 r. Remondis Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: Remondis lub Odwołujący Remondis), wniósł odwołanie o sygn. akt KIO 194/22 w którym zaskarżył niezgodne z przepisami czynności i zaniechania Zamawiającego, zarzucając mu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1. art. 216 ust. 1 w zw. z art. 267 ust. 2 pkt 2) w zw. z art. 16 Pzp w zw. z §3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2439) przez brak zamieszczenia przez zamawiającego w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy przed udzieleniem zamówienia podczas, gdy przepisy nakładają na zamawiającego niniejszy obowiązek publikacji, 2. art. 213 ust. 2 w zw. z art. 16 Pzp przez zaniechanie przez zamawiającego przekazania do publikacji Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, podczas gdy zamawiający zobowiązany był do tego rodzaju działania, 3. art. 216 ust. 1 w zw. z art. 267 ust. 2 pkt 2) w zw. z art. 16 i 18 Pzp w zw. z 52 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2439) przez niewyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki, podczas gdy wybór trybu niekonkurencyjnego możliwy jest wyłącznie na zasadzie wyjątku (odstępstwa od zasady) i w związku z tym wymaga szerokiego uzasadnienia oraz powołania wszelkich danych źródłowych umożliwiających weryfikację jego prawdziwości, 4. art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. a) Pzp przez nieprawidłowe uznanie, że zamawiający sprawuje nad osobą prawną (MPO) kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej, podczas gdy sam fakt ogólnych powiązań nie jest wystarczającą przesłanką do uznania spełnienia rzeczonego warunku kontroli, 5. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp przez nieprawidłowe uznanie, że ponad 90% działalności MPO dotyczyło wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy niniejsza przesłanka nie została spełniona, 6. 6.art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. c Pzp przez nieprawidłowe uznanie, że w MPO nie ma bezpośredniej partycypacji kapitału prywatnego, 7. art. 214 ust. 9 Pzp lub 29 ust. 2 Pzp przez wprowadzenie podwykonawstwa lub podział zamówienia na części w celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy, 8. art. 213 ust. 1 Pzp w zw. z art. 217 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez zamiar udzielenia przez zamawiającego zamówienia publicznego na rzecz wykonawcy podczas, gdy zamawiający nie spełnił obowiązku przekazania wykonawcy zaproszenia do negocjacji i projektowanych postanowień zawieranej umowy oraz nie przeprowadził z wykonawcą negocjacji, 9. art. 8 Pzp w zw. z art. 58 Kc w związku z art. 4 ustawy o gospodarce komunalnej przez powzięcie zamiaru zawarcia umowy bez wymaganej przepisami szczególnymi uchwały Rady Miasta, w przedmiocie wyboru formy prowadzenia gospodarki komunalnej, która to uchwała podlega kontroli sądowo-administracyjnej, 10. art. 8 Pzp w zw. z art. 58 Kc zw. z art. 107, 108 ust. 3 TFUE z uwagi na niezgodną z prawem czynność Zamawiającego która prowadzi do udzielenia na rzecz wykonawcy MPO niezgodnej z przepisami Traktatu pomocy publicznej oraz przez zaniechanie przez Zamawiającego skierowania do Komisji Europejskiej notyfikacji o zamiarze udzielenia pomocy publicznej na rzecz MPO w wysokości (blisko) 1 mld złotych, 11. art. 8 Pzp w zw. z art. 58 Kc w zw. z art. 166 Konstytucji i motywu (6) i (7) Dyrektywy 2014/24/UE i 107 TFUE przez uznanie, że udzielenie zamówienia bezpośredniego in-house dotyczy usług zdefiniowanych jako „usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym” (dalej: UOIG), a w związku z tym nie podlega zakazowi udzielenia pomocy publicznej, podczas gdy jeżeli na rynku istnieją podmioty podejmujące się i mogące podjąć się wykonania zamówienia na warunkach jak planowane przez Zamawiającego w zamówieniu, usługa taka nie spełnia kryteriów UOIG, w związku z tym zamówienie in-house nie służy celom wskazanym w Dyrektywie, a także jest niezgodne z przepisami dot. pomocy publicznej, 12. art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 58 Kc w związku z art. 216 ust. 3 Konstytucji RP, art. 106 TFUE przez zamiar zawarcia umowy, która jako czynność prawna narusza bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące możliwości ustanawiania nowych monopoli publicznych w zakresie usług, które dostarcza rynek na warunkach wymaganych przez Zamawiającego, 13. art. 17 Pzp oraz art. 44 ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przez wykluczenie możliwości: 1) udzielenia zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość usług, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, 2) uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów, 14. art. 83 Pzp w zakresie obowiązku Zamawiającego do sporządzenia rzetelnej analizy potrzeb Zamawiającego, obejmującego porównanie możliwych efektów udzielenia zamówienia w wariantach wykonania zamówienia „własnymi siłami” lub zlecenia na rzecz osób trzecich. 15. art. 91 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 16 Pzp oraz art. 72 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez zaniechanie przez Zamawiającego dokonania podziału zamówienia na części i zaniechanie udzielenia części zamówienia publicznego w trybie konkurencyjnym oraz zaniechanie wskazania w protokole postępowania szerokiego uzasadnienia powodów niedokonania podziału zamówienia na części, podczas gdy zamawiający zobowiązany byt do dokonania podziału zamówienia na części, 16. art. 99 i art. 112 Pzp w zw. z art. 6d ust. 4 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 888 ze zm., dalej: UCPG) przez zaniechanie określenia w dokumentach zamówienia szczegółowych wymagań stawianych przedsiębiorcom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości oraz wymaganych UCPG elementów opisu zamówienia, 17. art. 8 Pzp w zw. z art. 58 Kc w zw. z art. 25 ust. 3 ustawy o odpadach, z uwagi na okoliczność, że MPO nie posiada, na okres obowiązywania umowy, wymaganych zezwoleń pozwalających na magazynowanie (zbieranie odpadów), 18. art. 108 i art. 112 i art. 217 Pzp przez zaniechanie weryfikacji wykonawcy i zamiar udzielenia zamówienia podmiotowi nie posiadającemu zdolności do jego wykonania i nie dającemu gwarancji należytego wykonania zamówienia, a także naruszenie art. 108, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 58 Kc w zw. z art. 68 ust. 2 ustawy z 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 110 ze zm.) między innymi ze względu na niespełnianie przez MPO warunku posiadania udziału pojazdów spełniających wymogi w/w ustawy we flocie użytkowanych pojazdów samochodowych co najmniej w wysokości 10%. 19. art. 16 Pzp w zw. z art. 6d ust. 1a UCPG przez zastosowanie procedury ws. udzielenia zamówienia publicznego w trybie zamówienia z wolnej ręki podczas, gdy zamawiający zobowiązany jest do prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu, 20. art. 35 i 99 Pzp i 106 TFUE przez niewłaściwe ustalenie wartości przedmiotu zamówienia, niepoparte żadnymi wyliczeniami, co prowadzić musiało do uznania, że „rekompensata” za świadczenie usług publicznych przyznana MPO na podstawie planowanej umowy nie nawiązuje do żadnych uwarunkowań gospodarczych a w zw. z tym jest zakazana przez przepisy prawa. Odwołujący Remondis wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności zamawiającego polegającej na wyborze procedury z wolnej ręki dla przedmiotowego Zamówienia 2. unieważnienia czynności zamawiającego zmierzającej do zawarcia z MPO umowy z wolnej ręki na odbiór odpadów komunalnych z dzielnic m.st. Warszawy Białołęka, Targówek, Ochota, Ursus, Włochy, Śródmieście, Bemowo, Wola i Mokotów. Dodatkowe wnioski Odwołania 1. Powołanie biegłego z dziedziny ekonomiki przedsiębiorstw w celu dokonania analizy podziału czynności na rzecz Miasta w poszczególnych branżach w sposób umożliwiający dokonanie weryfikacji spełnienia przesłanki o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt. b) Pzp, 2. Zadanie pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie: 1) czy wedle art. 106 ust. 1 TFUE dopuszczalne jest udzielenie w trybie bezprzetargowym zamówienia in-house o którym mowa w art. 12 w sytuacji, gdy podmiot (beneficjent zamówienia in-house) konkuruje na rynku z innymi podmiotami na rynku; 2) czy w takiej sytuacji udzielenie zamówienia na rzecz podmiotu (beneficjenta zamówienia in-house) może być traktowane jako pomoc publiczna w rozumieniu art. 107 TFUE; 3) czy w takiej sytuacji wynagrodzenie przyznawane podmiotowi (beneficjentowi zamówienia in-house) może być rozumiane w świetle art. 107 TFUE jako pomoc publiczna, 4) czy nawiązywanie na rynku relacji finansowych w ramach konsorcjów, kredytów, umów o finansowanie, oznacza bezpośrednią partycypację kapitału prywatnego w kontrolowanym podmiocie, o którym mowa w art. 12 Dyrektywy 2014/12/UE. 195/22 24 stycznia 2022 r. wykonawca PreZero Warszawa sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: PreZero lub Odwołujący PreZero), wniósł odwołanie o sygn. akt KIO 195/22 w którym zaskarżył niezgodne z przepisami czynności i zaniechania Zamawiającego, zarzucając mu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 Pzp w zw. z art. 272 ust. 2 Pzp w zw. z § 2 pkt 2 oraz ust. 4 Załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 83 ust. 1, 2 i 3 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp przez zamiar udzielenia zamówienia publicznego MPO w sytuacji niewykazania przez Zamawiającego (w sposób faktyczny, rzetelny i niebudzący wątpliwości) zaistnienia przesłanki udzielenia zamówienia w trybie z wolnej ręki, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp, a tym samym niewykazania, że możliwe jest udzielenie MPO przedmiotowego zamówienia w tym trybie, co dodatkowo naruszało prawo Odwołującego i innych zainteresowanych podmiotów do zweryfikowania prawidłowości zamiaru zastosowania przez Zamawiającego w zaistniałym stanie faktycznym trybu „z wolnej ręki”; 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 83 ust. 1, 2 i 3 Pzp oraz art. 16 pkt 1, 2 i 3 w zw. z art. 272 ust. 2 Pzp w zw. z §2 pkt 2 oraz ust. 4 Załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych przez zamiar udzielenia zamówienia publicznego MPO w sytuacji, gdy udzielenie przedmiotowego zamówienia temu podmiotowi w niekonkurencyjnym trybie „z wolnej ręki” nie zapewniałoby (i nie zostało to wykazane przez Zamawiającego) najlepszej jakości usługi uzasadnionej charakterem zamówienia w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, i nie zapewniałoby uzyskania najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych i gospodarczych (w szczególności nie powoduje obniżenia kosztów systemu odbioru odpadów komunalnych), w porównaniu z jakością i efektami, które można byłoby osiągnąć, gdyby postępowanie o udzielenie przedmiotowego zamówienia toczyło się w jednym z konkurencyjnych trybów udzielenia publicznego; 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp zw. z art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 Uokk w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 6 Uokk w zw. z art. 272 ust. 2 Pzp w zw. z § 2 pkt 2 oraz ust. 4 Załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych w zw. z art. 83 ust. 1, 2 i 3 Pzp przez zamiar udzielenia zamówienia publicznego spółce MPO w sposób nieuzasadniony i który stanowił naruszenie przez Zamawiającego pozycji dominującej, prowadząc do nieuczciwej konkurencji i nierównego traktowania wykonawców. Odwołujący PreZero wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienie Postępowania prowadzonego na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp. KIO 198/22 24 stycznia 2022 r. J. Z. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. Lekaro J. Z. z siedzibą w Woli Duckiej (dalej: Lekaro lub Odwołujący Lekaro), wniosła odwołanie o sygn. akt KIO 198/22 w którym zaskarżyła niezgodne z przepisami czynności i zaniechania Zamawiającego, zarzucając mu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1. art. 216 ust. 1 Pzp przez brak zamieszczenia w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy uzasadnienia faktycznego zastosowania trybu z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp; 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 w zw. z art. 16 pkt 3 Pzp przez bezpodstawne zastosowanie trybu zamówienia z wolnej ręki, w sytuacji w której przedmiotem udzielanego zamówienia były usługi, które zapewniane są na rynku przez wielu konkurencyjnych wykonawców, na odpowiednim poziomie cenowym, jakościowym, bezpieczeństwa, powszechnej dostępności oraz równego traktowania ich odbiorców, nie gorszym od poziomu deklarowanego przez MPO; 3. art. 16 pkt 3 w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp przez naruszenie zasady proporcjonalności wskutek wyboru trybu (wolna ręka na podstawie przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp), który był nieadekwatny do zrealizowania obiektywnie określonych celów zamówienia publicznego, a także, który nie zapewnia najlepszej jakości usług oraz najlepszych efektów zamówienia; 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp przez bezpodstawne zastosowanie trybu zamówienia z wolnej ręki, w sytuacji w której nie została spełniona przesłanka, zgodnie z którą ponad 90% średniego przychodu wykonawcy za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia ma dotyczyć wykonywania zadań powierzonych przez zamawiającego. Odwołujący Lekaro wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania. Odwołujący Lekaro w oparciu o art. 267 TFUE wniósł o skierowanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej następującego pytania prejudycjalnego: „Czy art. 12 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on wyłączenie stosowania przepisów o zamówieniach publicznych, jak również dopuszcza udzielenie zamówienia w trybie procedury negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji ogłoszenia w stosunku do zamówienia publicznego o dowolnym przedmiocie, niezależnie od tego, czy usługi, dostawy, roboty budowlane będące jego przedmiotem są zapewniane na rynku właściwym przez wielu wykonawców, nie tylko przez wybranego, po cenach i na poziomie spełniającym wymagania instytucji zamawiającej?”. KIO 199/22 24 stycznia 2022 r. wykonawca Partner Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie (dalej: Partner lub Odwołujący Partner), wniósł odwołanie o sygn. akt KIO 19/22 w którym zaskarżył niezgodne z przepisami czynności i zaniechania Zamawiającego, zarzucając mu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 w zw. z art. 272 Pzp w zw. z pkt 4 ppkt 2) oraz pkt. 5 ppkt 2) Załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych z 23 grudnia 2020 r. oraz w zw. z art. 16 pkt 2 Pzp - przez brak zamieszczenia pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w Ogłoszeniu, podczas gdy informacje te były wymagane i konieczne, co wynika wprost z przywołanych przepisów; 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 w zw. z art. 272 Pzp w zw. z pkt 3 ppkt 8) Załącznika nr 2 do Rozporządzenia w zw. z art. 16 pkt 2 Pzp - przez brak zamieszczenia w Ogłoszeniu w ramach informacji dotyczących krótkiego opisu przedmiotu zamówienia informacji o zakresie, rodzaju i ilości odpadów, które miałyby stanowić przedmiot zamówienia oraz okresu, na jaki miałaby zostać zawarta przedmiotowa umowa, podczas gdy informacje te są wymagane i konieczne, co wynika wprost z przywołanych przepisów; 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) Pzp w związku z art. 12 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2014/24 - przez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie zamówienia przez Zamawiającego wykonawcy MPO, podczas gdy Zamawiający nie sprawuje nad MPO kontroli, która odpowiadałaby kontroli sprawowanej nad jej własnymi jednostkami; 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w związku z art. 214 ust. 5 Pzp oraz art. 12 ust. 1 lit. b) w zw. z art. 12 ust. 5 Dyrektywy 2014/24 - przez brak wykazania spełnienia przesłanki dotyczącej średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie planowanego zamówienia dotyczące MPO, w tym brak dowodów, w związku z czym nie można było ustalić procentu działalności wykonywanej przez MPO na potrzeby zastosowania trybu z wolnej ręki, 5. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w związku z art. 214 ust. 9 Pzp w zw. z art. 58 Kc - przez przyjęcie, że możliwym było udzielenie zamówienia przez Zamawiającego wykonawcy MPO, którego przedmiotem miała być usługa odbioru i transportu odpadów komunalnych z terenu nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz na których w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, podczas gdy MPO nie posiada niezbędnych zasobów technicznych i możliwości świadczenia usług odbioru i transportu tych odpadów, a tym samym nie jest możliwe, aby MPO osobiście wykonało główne części zamówienia, które ma zostać udzielone tej spółce; 6. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp i innych wskazanych w treści uzasadnienia niniejszego odwołania, w tym w szczególności art. 83 Pzp oraz art. 16 pkt. 1 i art. 17 ust. 1 Pzp - przez przyjęcie, że w zaistniałym w sprawie stanie faktycznym zachodziły przesłanki do udzielenia zamówienia w trybie z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, a udzielenie zamówienia nie naruszało zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji oraz zapewniłoby najlepszą jakość usług w ramach dostępnych środków oraz pozwoliłoby na uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych w stosunku do poniesionych nakładów, podczas gdy Zamawiający nie wykazał, że zasady te zostaną zachowane, co powinno wynikać z przeprowadzenia przez Zamawiającego analizy potrzeb i wymagań, do której był zobowiązany na podstawie art. 83 Pzp; 7. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w związku z art. 16 pkt 1 Pzp oraz art. 17 ust. 1 Pzp w związku z art. 129 ust. 2 Pzp oraz art. 18 Dyrektywy 2014/24 w związku z art. 4 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 i art. 9 ust. 3 Uokk, a także art. 49, art. 56, art. 102 i art. 106 TFUE przez przyjęcie, że spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24 było wystarczające do udzielenia zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki, podczas gdy spełnienie tych przesłanek nie jest samo w sobie zgodne z ww. bezpośrednio skutecznymi przepisami prawa UE, co wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprawie Irgita C-285/18), a także z przepisami prawa polskiego, w szczególności, gdy działanie Zamawiającego było sprzeczne z zasadami konkurencji i stanowi nadużycie pozycji dominującej na rynku właściwym przez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji, a czynności prawne będące przejawem nadużywania pozycji dominującej są nieważne. Odwołujący Partner wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1. unieważnienia postępowania na podstawie art. 255 pkt 6 Pzp, ponieważ było ono obarczone niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, 2. ujawnienia i udostępnienia Odwołującemu dokumentów potwierdzających stan prawny i faktyczny przedstawiony w ogłoszeniu. Odwołujący Partner wniósł ponadto o: 1. dopuszczenie na podstawie art. 534 Pzp w zw. z art. 538 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 539 ust. 1 Pzp i przeprowadzenie przez Izbę dowodu z opinii biegłego z zakresu finansów, ekonomii lub rachunkowości w zakresie oceny, jaki procent przychodów MPO był wynikiem realizacji zadań powierzonych (w rozumieniu art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp tej spółce przez Zamawiającego, w szczególności, czy przychód z tych zadań wynosi ponad 90% średnich przychodów MPO za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia. 2. skierowanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Skład Orzekający Krajowej Izby Odwoławczej następujących pytań prejudycjalnych: A. Czy art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24 w świetle wyroku Trybunału w sprawie Irgita C285/18 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku wyłączenia wskazanych w treści tego artykułu zamówień spod zakresu zastosowania dyrektywy, instytucje zamawiające organizując rynek usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym nie są związane innymi postanowieniami TFUE, w tym w szczególności art. 49, art. 56, art. 102 i art. 106 TFUE? B. Czy użyte w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2014/24 sformułowanie „...w ramach wykonywania zadań powierzonych” należy interpretować jako obejmujące wyłącznie zadania, które zostały zlecone danemu podmiotowi z wyłączeniem stosowania przepisów Dyrektywy 2014/24 w sposób bezpośredni (bez przeprowadzenia konkurencyjnego postępowania), czy też obejmuje ono również sytuacje, w których określone zadanie zostało zlecone danemu podmiotowi po uprzednim przeprowadzeniu postępowania konkurencyjnego na podstawie przepisów Dyrektywy 2014/24? C. Czy warunki wskazane w art. 12 Dyrektywy 2014/24 powinny być spełnione zawsze w sytuacji, w której podmiot mający status „zamawiającego” zamierza zlecić wykonanie usług, dostaw lub robót budowlanych podmiotowi, który ma odrębną od niego osobowość prawną, czy też warunki te powinny być spełnione jedynie, gdy zlecenie takie następuje w formie umowy prawa cywilnego? Jeśli warunki wskazane w art. 12 Dyrektywy 2014/24 powinny być spełnione zawsze w sytuacji, w której podmiot mający status zamawiającego zamierza zlecić wykonanie usług, dostaw lub robót budowlanych podmiotowi, który ma odrębną od niego osobowość prawną, to czy do takiego zlecenia znajdą zastosowanie te same zasady dotyczące np. możliwości (lub braku możliwości) korzystania przez „wykonawcę” z podwykonawstwa dotyczącego tak zleconych mu usług, dostaw lub robót budowlanych? D. Czy art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24 należy interpretować w ten sposób, że pozwala on na sytuację, w której całość lub istotna część zamówienia, które zostaje udzielone wykonawcy na jego podstawie, została przez tego wykonawcę następnie podzlecona innemu wykonawcy, którego nie wiążą z zamawiającym (zamawiającymi) jakiekolwiek relacje, czy też, że mechanizm tzw. zamówień in-house wymaga, aby całość lub istotna część zamówienia udzielanego na jego podstawie była wykonywana osobiście przez wykonawcę, któremu zostaje ono udzielone? E. Czy art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2014/24 należy interpretować w ten sposób, że dla obliczania minimum 90% przychodów uzyskiwanych przez kontrolowaną osobę prawnej w ramach wykonywania zadań powierzonych przez zamawiającego, który udziela jej danego zamówienia, wlicza się przychody z zadań powierzonych, które to zadania dana osoba prawna zleca swoim podwykonawcom, czy też wlicza się jedynie przychody, z zadań powierzonych, które dana osoba prawna wykonuje osobiście? KIO 202/22 24 stycznia 2022 r. M. M. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Usługi Komunalne BŁYSK M. M. z siedzibą w Łomży (dalej: Błysk lub Odwołujący Błysk), wniosła odwołanie o sygn. akt KIO 202/22 w którym zaskarżyła niezgodne z przepisami czynności i zaniechania Zamawiającego, zarzucając mu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 Pzp oraz art. 272 Pzp a także § 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych przez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu udzielenia zamówienia z wolnej ręki w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy, w którym Zamawiający ograniczył się do przywołania przepisów Pzp i ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: „UCPG”) oraz opisania struktury właścicielskiej MPO: 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp przez bezpodstawne uznanie, że zachodzą przesłanki do udzielenia zamówienia z wolnej ręki, podczas gdy Zamawiający nie wykazał zaistnienia przesłanek uprawniających do zastosowania trybu z wolnej ręki, w szczególności wykonywania 90% działalności przez MPO na rzecz Zamawiającego sprawującego nad nim kontrolę; 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 49, art. 56, art. 102 oraz art. 106 TFUE, a także art. 18 Dyrektywy 2014/24 przez niezastosowanie do postępowania o udzielenie zamówienia prowadzonego w trybie z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp naczelnych zasad dotyczących zamówień publicznych, w tym zasady zapewnienia zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców; 4. art. 9 Uokk w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp oraz art. 16 Pzp przez nadużycie pozycji dominującej na rynku właściwym w postaci wszczęcia przez Zamawiającego postępowania bez poszanowania zasady uczciwej konkurencji i w oderwaniu od sytuacji panującej na rynku odbioru odpadów co stanowi przejaw przeciwdziałania ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji, a wręcz przeciwnie prowadzi do eliminacji konkurencji na rynku właściwym; 5. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 9 Pzp oraz art. 17 ust. 1 Pzp przez wszczęcie Postepowania w trybie z wolnej ręki z zamiarem udzielenia zamówienia podmiotowi, który nie posiada potencjału do wykonania przedmiotu zamówienia w sposób należyty, samodzielny i bez powierzenia wykonania części zamówienia dot. głównego jego przedmiotu podwykonawcom. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania. Odwołujący ponadto wniósł o: 1. dopuszczenie i przeprowadzenie na podstawie art. 534 Pzp w zw. z art. 538 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 539 ust. 1 Pzp dowodu z opinii biegłego z zakresu finansów, rachunkowości lub ekonomii w zakresie oceny spełnienia przez MPO przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp dot. wykonywania 90% działalności jako powierzonej przez Zamawiającego; 2. zobowiązanie Zamawiającego, na podstawie art. 536 Pzp, do przedstawienia dokumentów służących mu do analizy spełnienia przez MPO warunku z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp, w tym w szczególności do dokumentów odnoszących się do wysokości, rodzaju i źródeł przychodu osiągniętego przez MPO w roku 2019, 2020 i 2021 r. KIO 205/22 24 stycznia 2022 r. wykonawca Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych FART-BIS Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach (dalej: Fart-Bis lub Odwołujący Fart-Bis), wniósł odwołanie o sygn. akt KIO 205/22 w którym zaskarżył niezgodne z przepisami czynności i zaniechania Zamawiającego, zarzucając mu naruszenie następujących przepisów Pzp: 1. art. 216 ust. 1 Pzp, art. 267 ust. 1 i art. 267 ust. 2 pkt 9 Pzp w zw. z pkt. 4 ppkt 2) oraz pkt. 5 ppkt 2 załącznika nr 2 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych oraz art. 16 pkt 2 Pzp, przez brak zamieszczenia pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu udzielenia zamówienia z wolnej ręki w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy, podczas gdy informacje te były wymagane i konieczne na podstawie przepisów objętych tym zarzutem, 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp, przez przyjęcie, że Zamawiający wykazał spełnienie przesłanki udzielenia zamówienia z wolnej ręki i uznanie, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (MPO) dotyczyło wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy z ogłoszenia o zamiarze udzielenia zamówienia spełnienie tej przesłanki nie wynikało, 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2014/24, przez błędne uznanie, że ponad 90% działalności kontrolowanej MPO dotyczyło wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy przychody MPO z tzw. działalności komercyjnej nie pozwalały na osiągnięcie tego wskaźnika, 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) Pzp, przez błędne uznanie, że Zamawiający sprawuje nad MPO kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej; 5. art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, przez wszczęcie postępowania o udzielenie Zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki i zamiar udzielenia zamówienia MPO w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał, że udzielenie zamówienia w tym trybie i zawarcie umowy z MPO doprowadzi do realizacji zasad określonych w przywołanych przepisach, a nadto w sytuacji, gdy obiektywnie nie jest możliwe zapewnienie, w przypadku niniejszego zamówienia, najlepszej jakości usług, uzasadnionych charakterem zamówienia, w ramach środków, które Zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, oraz uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, w stosunku do poniesionych nakładów, bez umożliwienia konkurencyjnej walki wykonawców o to zamówienie; 6. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp i art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 129 ust. 2 Pzp oraz art. 18 Dyrektywy 2014/24 w związku z art. 4 pkt 1 lit. a w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 i art. 9 ust. 3 Uokk, przez przyjęcie, że spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24, przez niezapewnienie w postępowaniu zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców przez udzielenie zamówienia w trybie z wolnej ręki, mimo braku przesłanek dla udzielenia zamówienia w tym trybie, co skutkowało nadużyciem przez Zamawiającego pozycji dominującej na rynku właściwym i stanowi przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji. Odwołujący Fart-Bis wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności polegającej na wyborze trybu udzielenia zamówienia z wolnej ręki dla tego zamówienia; 2. unieważnienia czynności zmierzającej do zawarcia z MPO umowy z wolnej ręki na odbiór odpadów komunalnych z dzielnic m.st. Warszawy Białołęka, Targówek, Ochota, Ursus, Włochy, Śródmieście, Bemowo, Wola i Mokotów. Odwołujący Fart-Bis dodatkowo wniósł o zobowiązanie Zamawiającego, na podstawie art. 536 Pzp, do przedstawienia informacji i dokumentów: 3. na podstawie których Zamawiający uznał, że sprawuje nad MPO kontrolę, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit a) Pzp, w tym w szczególności raportów, analiz i dokumentów źródłowych, które legły u podstaw tego uznania, o na podstawie których Zamawiający uznał, że ponad 90% przychodów MPO pochodziło z wykonywania zadań powierzonych spółce przez Zamawiającego, tj. potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp, w tym w szczególności raportów, analiz i dokumentów źródłowych, które legły u podstaw tego uznania; 4. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny ekonomii i analiz ekonomicznych, na podstawie art. 531 Pzp w zw. z art. 538 ust. 1 Pzp i art. 539 ust. 1 Pzp i art. 534 ust. 1 Pzp, w przedmiocie dokonania oceny, jaki procent przychodów MPO stanowi realizacja zadań powierzonych jej przez Zamawiającego w rozumieniu art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp, w szczególności, czy przychód z tych zadań wynosi ponad 90% średnich przychodów MPO za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia. Zamawiający wniósł odpowiedź na wszystkie odwołania pismem z 7 lutego 2022 r., które wpłynęło do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej przed otwarciem posiedzenia Izby i wniósł o ich oddalenie w całości. Następnie, w tym samym dniu Zamawiający przesłał do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej informację o unieważnieniu postępowania. Jako przyczynę unieważnienia postępowania Zamawiający wskazał w punkcie 5.2.1. Ogłoszenia o wyniku postępowania (2022/BZP 00049292/01) co następuje: „Zamawiający unieważnił przedmiotowe postępowanie na podstawie art. 255 pkt 6 w zw. z art. 216 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. 2020 poz. 2439), ponieważ postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego oraz na podstawie art. 255 pkt 8 ustawy Pzp w prowadzonym w trybie wolnej ręki postępowaniu negocjacje nie doprowadziły do zawarcia umowy w sprawie zamówienia. Po analizie treści uzasadnienia faktycznego i prawnego dla zastosowania trybu zamówienia z wolnej ręki zawartego w zamieszczonym w dniu 14 stycznia 2022 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2022/BZP 00020418/01 ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy, w związku z koniecznością zapewnienia maksymalnej transparentności postępowania oraz udostępnienia zainteresowanym stronom, w tym stronom zainteresowanym zakwestionowaniem wyboru trybu udzielania zamówienia w drodze środków ochrony prawnej, wszystkich niezbędnych danych wymaganych przepisami ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r., w tym danych o przychodach wskazanego wykonawcy za rok 2021, a tym samym koniecznością doszczegółowienia ogłoszenia i uzasadnienia w wymaganym zakresie, Zamawiający postanowił unieważnić postępowanie. Wobec faktu, iż wniesione w dniu 24 stycznia br. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołania zawierają szereg różnie formułowanych zarzutów dotyczących zarówno braku wystarczającego uzasadnienia faktycznego i informacji wymaganych w przepisach powołanego powyżej rozporządzenia, jak też materialnego braku spełniania przesłanek zastosowania zamówienia z wolnej ręki określonych w art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp, niemożliwe jest proste naprawienie postępowania przez uwzględnienie odwołań i zmianę treści ogłoszenia. Rodziłoby to niepewność prawną co do charakteru i zakresu powinnych czynności Zamawiającego, terminów na korzystanie ze środków ochrony prawnej oraz oceny skutków powyższego dla bezpieczeństwa prawnego umowy. Ponadto postępowanie podlega unieważnieniu w oparciu o przesłankę z art. 255 pkt 8 ustawy Pzp - w obecnym stanie niepewności prawnej i kształcie ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy negocjacje nie doprowadziły i nie mogą doprowadzić do zawarcia umowy w sprawie zamówienia. Jak podkreśla się w piśmiennictwie (np. w Komentarzu pod red. H. Nowaka, UZP), strony nie są zobowiązane do zawarcia umowy w prowadzonym w trybie z wolnej ręki postępowaniu o udzielenie zamówienia”. 8 lutego 2022 r. Odwołujący Lekaro przesłał do Krajowej Izby Odwoławczej oświadczenie o wycofaniu odwołania o sygn. akt KIO 198/22. W toku posiedzenia z udziałem stron 8 lutego 2022 r. Zamawiający oświadczył, że dokonana przez niego czynność unieważnienia postępowania może został uznana za uwzględnienie odwołań w zakresie konieczności uzupełnienia uzasadnienia wyboru trybu z wolnej ręki. Przystępujący MPO oświadczył, że nie wnosi sprzeciwu wobec częściowego uwzględnienia odwołań przez Zamawiającego. Wobec oświadczenia Zamawiającego o częściowym uwzględnieniu odwołań wszyscy odwołujący (poza Lekaro) złożyli oświadczenia o wycofaniu pozostałych zarzutów swoich odwołań. Biorąc pod uwagę powyższe, Izba uznała, że zachodzą podstawy do umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 522 ust. 3 Pzp. Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu i wycofania pozostałych zarzutów przez odwołującego, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron oraz uczestników postępowania odwoławczego, którzy przystąpili do postępowania po stronie wykonawcy, pod warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia części zarzutów. W takim przypadku zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym na etapie posiedzenia niejawnego z udziałem stron. Zamawiający uwzględnił w całości zarzuty odwołania, natomiast wykonawca, który przystąpił do postępowania odwoławczego po jego stronie nie wniósł sprzeciwu wobec częściowego uwzględnienia odwołań, co wyczerpuje dyspozycję ww. przepisu i obliguje Izbę do umorzenia postępowania odwoławczego. Powyższe powoduje zakończenie postępowania odwoławczego bez merytorycznego rozpoznania zarzutów odwołania. Izba orzekła też o zwrocie Odwołującym (za wyjątkiem Odwołującego Lekaro) pełnych kwot wpisu, gdyż zgodnie z przepisem § 9 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania, koszty określone w § 5 pkt 2 znosi się wzajemnie, jeżeli przed otwarciem rozprawy zamawiający uwzględnił w części zarzuty przedstawione w odwołaniu i pozostałe zarzuty zostały przez odwołującego wycofane, a w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił żaden wykonawca albo uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia przez zamawiającego w części zarzutów przedstawionych w odwołaniu. W zakresie odwołania KIO 198/22 o kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 i 575 Pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z 30 grudnia 2020 r., nakazując dokonanie na rzecz Odwołującego Lekaro zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych 90% kwoty uiszczonej tytułem wpisu. W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 522 ust. 3 Pzp umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie postanowienia zgodnie z art. 568 pkt 3 Pzp. Przewodniczący: ........................................................ 29 …
- Zamawiający: Miasto Stołeczne Warszawa…Sygn. akt: KIO 561/22, KIO 563/22, KIO 573/22, KIO 574/22, KIO 575/22, KIO 577/22, KIO 579/22, KIO 581/22, KIO 587/22, KIO 589/22 WYROK z dnia 16 maja 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Izabela Niedziałek-Bujak Członkowie: Aneta Mlącka Anna Osiecka Protokolanci: Piotr Cegłowski Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 8, 11, 12, 13, 14 kwietnia 2022 r. oraz 9 i 11 maja 2022 r. w Warszawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 28 lutego 2022 r. przez Odwołujących: A. MS-EKO Sp. z o.o., ul. Modlińska 129/U7, 03-186 Warszawa (sygn. akt KIO 561/22), B. Remondis Sp. z o.o., ul. Zawodzie 18, 02-981 Warszawa (sygn. akt KIO 563/22), C. Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami, Al. Jerozolimskie 53/lok. 508, 00697 Warszawa, (sygn. akt KIO 573/22), D. EKO-KONSULT Biuro Doradczo-Prawne sp. z o.o., ul. Elewatorska 11/1, 15-620 Białystok (sygn. akt KIO 574/22), E. M. M. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Komunalne "BŁYSK" M. M., ul. Przykoszarowa 22A, 18-400 Łomża, (sygn. akt KIO 575/22), F. J. Z. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. Lekaro J. Z., Wola Ducka 70A, 05-408 Glinianki (sygn. akt KIO 577/22), G. PreZero Warszawa Sp. z o.o., ul. Zawodzie 5, 02-981 Warszawa (sygn. akt KIO 579/22), H. Partner Sp. z o.o. sp. k., ul. Płytowa 1, 03-046 Warszawa (sygn. akt KIO 581/22), I. Jarper Sp. z o.o., Al. Krakowska 108A, 05-552 Kolonia Warszawska (sygn. akt KIO 587/22), J. Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych „FART BIS” Sp. z o.o., ul. Ks. Piotra Ściegiennego 268 a, 25-116 Kielce (sygn. akt KIO 589/22), w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego - Miasto Stołeczne Warszawa, Pl. Bankowy 3/5, 00-950 Warszawa przy udziale Wykonawcy - Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie Sp. z o.o., ul. Obozowa 43, 01-161 Warszawa zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 561/22, KIO 563/22, KIO 573/22, KIO 574/22, KIO 575/22, KIO 577/22, KIO 579/22, KIO 581/22, KIO 587/22 i KIO 589/22 po stronie Zamawiającego orzeka: 1 A. Odwołujący MS-EKO Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 561/22) l. 1 Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutów: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. art. 214 ust. 5 PZP poprzez bezpodstawne uznanie, że zachodzą przesłanki do udzielenia MPO zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał zaistnienia przesłanki określonej w lit. b), - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 1 1 PZP w zw. z art. 214 ust. 9 Pzp poprzez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie zamówienia MPO, którego przedmiotem jest odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, podczas gdy MPO nie posiada możliwości świadczenia usług odbioru odpadów w zakresie transportu, a tym samym nie jest możliwe, żeby MPO osobiście wykonała kluczowe części zamówienia, które ma zostać udzielone temu wykonawcy, i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m. st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. B. Odwołujący Remondis Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 563/22) 1.1. Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutów: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) w zw. z art. 214 ust. 5 PZP poprzez nieprawidłowe uznanie, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (MPO) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy niniejsza przesłanka nie została spełniona, - naruszenia art. 214 ust. 9 PZP poprzez wprowadzenie podwykonawstwa i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. C. Odwołujący Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami (sygn. akt KIO 573/22) 1.1. Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutów: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp poprzez przyjęcie, że zachodzą przesłanki do udzielenia tzw. zamówienia in-house, w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał spełnienia warunków określonych przepisem art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, a w szczególności nie wykazał, że ponad 90% działalności MPO dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego, - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. art. 214 ust. 9 Pzp poprzez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie Zamówienia MPO, podczas gdy MPO nie posiada możliwości samodzielnego świadczenia usługi transportu odebranych z terenu m. st. Warszawy odpadów do instalacji lub stacji przeładunkowych wskazanych przez Zamawiającego, zwłaszcza z uwagi na brak potencjału technicznego (pojazdów) i kadrowego, a tym samym nie jest możliwe, aby MPO osobiście wykonało wszystkie części Zamówienia, które dotyczą głównego przedmiotu zamówienia, i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. D. Odwołujący EKO-KONSULT Biuro Doradczo-Prawne sp. z o.o. (sygn. akt KIO 574/22) 1.1 Oddala odwołanie w całości. E. Odwołujący M. M. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Komunalne "BŁYSK" M. M. (sygn. akt KIO 575/22) 1.1. Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutów: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne uznanie, że zachodzą przesłanki do udzielenia zamówienia z wolnej ręki, podczas gdy Zamawiający nie wykazał zaistnienia przesłanek uprawniających do zastosowania trybu z wolnej ręki, w szczególności wykonywania 90% działalności przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. (dalej: „MPO”) na rzecz Zamawiającego sprawującego nad nim kontrolę, - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp w zw. z art. 214 ust. 9 ustawy Pzp poprzez wszczęcie Postepowania w trybie z wolnej ręki z zamiarem udzielenia zamówienia podmiotowi, który nie posiada potencjału do wykonania przedmiotu zamówienia w sposób należyty, samodzielny i bez powierzenia wykonania części zamówienia dot. głównego jego przedmiotu podwykonawcom, i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. F. Odwołujący J. Z. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. Lekaro J. Z. (sygn. akt KIO 577/22) 1.1. Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutu: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11) w zw. z art. 214 ust. 5 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne zastosowanie trybu zamówienia z wolnej ręki, w sytuacji w której nie została spełniona przesłanka zgodnie z którą ponad 90% średniego przychodu wykonawcy za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia ma dotyczyć wykonywania zadań powierzonych przez zamawiającego i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. G. Odwołujący PreZero Warszawa Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 579/22) 1.1. Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutów: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp poprzez zamiar udzielenia zamówienia publicznego MPO w sposób niezgodny z przewidzianymi w Pzp warunkami udzielenia takiego zamówienia, tj. w sytuacji niespełnienia przez ten podmiot wymogu ponad 90% działalności wykonywanej na rzecz Zamawiającego jako zadań powierzonych, a co najmniej w sytuacji niewykazania przez Zamawiającego (w sposób faktyczny, rzetelny i niebudzący wątpliwości) zaistnienia przesłanki udzielenia zamówienia w trybie z wolnej ręki, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b Pzp i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. H. Odwołujący Partner Sp. z o.o. sp. k. (sygn. akt KIO 581/22) 1.1. Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutów: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) PZP w związku z art. 214 ust. 5 PZP oraz art. 12 ust. 1 lit. b) w zw. z art. 12 ust. 5 Dyrektywy 2014/24/UE w zw. z art. 272 PZP w zw. z pkt. 4 ppkt 2) Załącznika nr 2 do Rozporządzenia - poprzez zamieszczenie w ramach uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w Ogłoszeniu informacji, z których nie wynika, że jest spełniona przesłanka dotycząca średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie planowanego zamówienia dotyczące MPO Warszawa, - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 PZP w związku z art. 214 ust. 9 PZP w zw. z art. 58 kodeksu cywilnego - poprzez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie zamówienia przez Zamawiającego wykonawcy MPO Warszawa, którego przedmiotem ma być usługa odbioru i transportu odpadów komunalnych z terenu nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz na których w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, podczas gdy MPO Warszawa nie posiada niezbędnych zasobów technicznych i możliwości świadczenia usług odbioru i transportu tych odpadów, a tym samym nie jest możliwe, aby MPO Warszawa osobiście wykonało główne części zamówienia, które ma zostać udzielone tej spółce i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. I. Odwołujący Jarper Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 587/22) 1.1. Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutów: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) PZP w zw. z art. 214 ust. 5 PZP poprzez zamiar udzielenia zamówienia in - house osobie prawnej w stosunku, do której nie zachodzi przesłanka, iż ponad 90% jej działalności kontrolowanej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego sprawującego kontrolę, - naruszenia art. 214 ust. 9 PZP poprzez zamiar udzielenia zamówienia in - house osobie prawnej, która świadczenia wchodzące w skład przedmiotu zamówienia wykonuje przy pomocy podwykonawców, i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. J. Odwołujący Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych „FART BIS” Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 589/22) 1.1. Uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutu: - naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp, poprzez przyjęcie, że Zamawiający wykazał spełnienie przesłanki udzielenia zamówienia z wolnej ręki i uznanie, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (MPO) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy z przekazanych przez Zamawiającego dokumentów spełnienie tej przesłanki nie wynika i nakazuje Zamawiającemu unieważnić czynność wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki i dalsze czynności podjęte dotychczas w celu udzielenia zamówienia in-house na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22) dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. 1.2 Oddala odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. 2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża odpowiednio Zamawiającego i Odwołujących w sprawach połączonych stosunkowo do ilości zarzutów uwzględnionych i oddalonych: 2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego łączną kwotę 150.000 zł 00 gr. (słownie: sto pięćdziesiąt tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołujących w sprawach połączonych o sygn. akt KIO 561/22, sygn. akt KIO 563/22, sygn. akt KIO 573/22, sygn. akt KIO 574/22, sygn. akt KIO 575/22, sygn. akt KIO 577/22, sygn. akt KIO 579/22, sygn. akt KIO 581/22, sygn. akt KIO 587/22, sygn. akt KIO 589/22 tytułem wpisów od odwołań, a także kwotę 66.021 zł 96 gr (słownie: sześćdziesiąt sześć tysięcy dwadzieścia jeden złotych dziewięćdziesiąt sześć groszy) tytułem łącznej kwoty kosztów stron poniesionych w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania w związku z dopuszczalnymi kosztami pełnomocników Odwołujących (sprawy o sygn. akt KIO 563/22, sygn. akt KIO 573/22, sygn. akt KIO 575/22, sygn. akt KIO 579/22, sygn. akt KIO 581/22, sygn. akt KIO 587/22, sygn. akt KIO 589/22) oraz kosztami pełnomocnika Zamawiającego we wszystkich sprawach odwoławczych. 2.2 Zasądza od Zamawiającego na rzecz: 2.2.1 Odwołującego MS-EKO Sp. z o.o. kwotę 5.700 zł 00 gr (słownie: pięć tysięcy siedemset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie odwołania o sygn. akt KIO 561/22; 2.2.2 Odwołującego Związku Pracodawców Gospodarki Odpadami kwotę 5.280 zł 00 gr (słownie: pięć tysięcy dwieście osiemdziesiąt złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie sygn. akt KIO 573/22. 2.2.3 Odwołującego M. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Komunalne "BŁYSK" M. M. kwotę 5.280 zł 00 gr (słownie: pięć tysięcy dwieście osiemdziesiąt złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie sygn. akt KIO 575/22. 2.2.4 Odwołującego J. Z. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. Lekaro J. Z. kwotę 3.800 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące osiemset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie sygn. akt KIO 577/22. 2.2.5 Odwołującego PreZero Warszawa Sp. z o.o. kwotę 3.800 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące osiemset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie sygn. akt KIO 579/22. 2.2.6 Odwołującego Partner Sp. z o.o. sp. k. kwotę 5.280 zł 00 gr (słownie: pięć tysięcy dwieście osiemdziesiąt złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie sygn. akt KIO 581/22. 2.2.7 Odwołującego Jarper Sp. z o.o. kwotę 7.208 zł 78 gr (słownie: siedem tysięcy dwieście osiem złotych siedemdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie sygn. akt KIO 587/22. 2.2.8 Odwołującego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych „FART BIS” Sp. z o.o. kwotę 1.950 zł 00 gr (słownie: jeden tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie sygn. akt akt KIO 589/22. 2.3 Zasądza od Odwołującego EKO-Konsult Biuro Doradczo-Prawne Sp. z o.o. na rzecz Zamawiającego - Miasta Stołecznego Warszawa kwotę 3.600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego w sprawie o sygn. akt KIO 574/22. 2.4 Zasądza od Odwołującego Remondis Sp. z o.o. na rzecz Zamawiającego - Miasta Stołecznego Warszawa kwotę 1.380 zł 00 gr (słownie: jeden tysiąc trzysta osiemdziesiąt złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego w sprawie o sygn. akt KIO 563/22. Stosownie do 580 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo Zamówień Publicznych (Dz. U. 2021 r. poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: .................................... Członkowie: Sygn. akt: KIO 561/22, KIO 563/22, KIO 573/22, KIO 574/22, KIO 575/22, KIO 577/22, KIO 579/22, KIO 581/22, KIO 587/22, KIO 589/22 Uz as adnienie Odwołania zostały wniesione w dniu 28 lutego 2022 r. w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Miasto Stołeczne Warszawa, Pl. Bankowy 3/5, 00-950 Warszawa w trybie zamówienia z wolnej ręki na: „Odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkanych i mieszanych w Warszawie od 1.07.2022r. (dzielnice: Białołęka, Targówek; Ochota, Ursus, Włochy; Śródmieście; Bemowo i Wola) i od 1.10.2022r.(Mokotów)” (numer referencyjny: ZP/JK/271/IV22/22). Zamawiający zamieścił w dniu 18.02.2022 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2022/BZP 00062472 ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy w trybie zamówienia z wolnej ręki. Wykonawcą, z którym Zamawiający zamierza zawrzeć umowę jest Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej jako MPO). Jak wynika z treści Ogłoszenia wartość zamówienia została oszacowana na kwotę 973 781 801 zł, a zatem wartość zamówienia przekracza progi unijne. Tym samym termin na wniesienie odwołania zgodnie z art. 515 ust. 3 pkt 1 Pzp upływał w dniu 28 lutego 2022 r. Na czynność wyboru trybu i wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie zamówienia z wolnej ręki, w celu udzielenia zamówienia MPO odwołania wnieśli: MS-EKO Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (sygn. akt KIO 561/22), Remondis Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 563/22), Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami (sygn. akt KIO 573/22), EKO-KONSULT Biuro Doradczo-prawne sp. z o.o.(sygn. akt KIO 574/22), Usługi Komunalne „BŁYSK” M. M. (sygn. akt KIO 575/22), Przedsiębiorstwo ProdukcyjnoHandlowo-Usługowe LEKARO J. Z. (sygn. akt KIO 577/22), PreZero Warszawa Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 579/22), Partner Sp. z o.o. sp.k. (sygn. akt KIO 581/22), Jarper Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 587/22), Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych „Fart-Bis” Sp. z o.o. (sygn. akt KIO 589/22). Prezes Krajowej Izby Odwoławczej zarządzeniami z dnia 3 marca 2022 r. na podstawie na podstawie art. 544 ust. 2 ustawy Pzp skierował odwołania do łącznego rozpoznania przez trzyosobowy skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej. W odwołaniach podniesiono zarzuty i żądania związane z wyborem trybu zamówienia z wolnej ręki, jako czynności mającej prowadzić do naruszenia przepisów Ustawy Prawo zamówień publicznych i innych ustawy szczególnych wskazanych w poszczególnych odwołaniach. I (sygn. akt KIO 561/22) Odwołujący MS-EKO Sp. z o.o. zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 214 ust. 1 pkt 1 1 lit. b) Pzp w zw. z art. Art. 214 ust. 5 PZP poprzez bezpodstawne uznanie, że zachodzą przesłanki do udzielenia MPO zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał zaistnienia przesłanki określonej w lit. b), tj. nie wykazał, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (MPO) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego, gdyż z uzasadnienia faktycznego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki wynika, że do obliczenia wspomnianych 90% zostały uwzględnione przychody osiągnę przez MPO w związku z zawartą pomiędzy Zamawiającego, a MPO umową wykonawczą w sprawie świadczenia usług publicznych w zakresie zagospodarowania odpadów oraz przychody ze sprzedaży energii elektrycznej; 2. art. 214 ust. 1 pkt 1 1 PZP w zw. z art. 214 ust. 9 Pzp poprzez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie zamówienia MPO, którego przedmiotem jest odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, podczas gdy MPO nie posiada możliwości świadczenia usług odbioru odpadów w zakresie transportu, a tym samym nie jest możliwe, żeby MPO osobiście wykonała kluczowe części zamówienia, które ma zostać udzielone temu wykonawcy; 3. art. 74 ust. 2 Pzp w zw. z art. 18 Pzp w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 18 grudnia 2020 r. w sprawie protokołów postępowania oraz dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 2434) poprzez zaniechanie udostępnienia Odwołującemu załączników do protokołu postępowania zgodnie z wnioskiem Odwołującego skierowanym na podstawie art. 74 Pzp, w szczególności dokumentów finansowych stanowiących podstawę do ustalenia spełniania przesłanki określonej w art. 214 ust. 1 pkt 1 1 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych i sporządzenia Raportu niezależnego biegłego rewidenta dla Prezydenta m.st. Warszawy z audytu spełniania przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. warunku, o którym mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych, w szczególności dokumentów wymienionych w załączniku nr 1 do wspomnianego raportu; 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 PZP w zw. z art. 16 PZP w zw. z art. 18 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/181WE (Tekst mający znaczenie dla EOG, Dz.U. L94 z 28.3.2014, s. 65, dalej: „Dyrektywa”) w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z dnia 16 lutego 2007 r. (tj. z dnia 22 stycznia 2021 r., Dz.U. z 2021 r. poz. 275 z późn. Zm., dalej: „uokik”) poprzez wszczęcie postępowania w trybie niekonkurencyjnym w celu wyłączenia zamówienia z zakresu stosowania Dyrektywy oraz w celu sztucznego zawężenia konkurencji z zamiarem działania na korzyść wykonawcy MPO, co stanowi nadużycie pozycji dominującej na rynku właściwym polegające na przeciwdziałaniu ukształtowania się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji; z ostrożności, w przypadku uznania, że zachodziły przesłanki do udzielenia zamówienia na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 1 1 Pzp 5. art. 16 PZP w zw. z art. 49, art. 56, art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana, dalej: „ TFUE”) w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 uokik poprzez wszczęcie postepowania w trybie zamówienia z wolnej ręki z naruszeniem podstawowych zasad TFUE, w szczególności zasady swobodnego przepływu towarów, swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług, a także zasad które się z nich wywodzą, takich jak zasady równego traktowania, niedyskryminacji, wzajemnego uznawania i przejrzystości. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu unieważnienie prowadzonego Postępowania na podstawie art. 255 pkt 6 Pzp, jako obarczonego niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, polegającą na wszczęciu postępowania w trybie niekonkurencyjnym, pomimo niewykazania przestanek ustawowych uprawniających do zastosowania trybu z wolnej ręki, a wada ta nie może zostać usunięta w inny sposób. Ewentualnie, w przypadku uznania, że brak jest podstaw do unieważnienia prowadzonego Postępowania - udostępnienie załączników do protokołu postępowania zgodnie z wnioskiem Odwołującego skierowanym na podstawie art. 74 Pzp, w szczególności dokumentów finansowych stanowiących podstawę do ustalenia spełniania przesłanki określonej w art. 214 ust. 1 pkt 1 1 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych i sporządzenia Raportu niezależnego biegłego rewidenta dla Prezydenta m.st. Warszawy z audytu spełniania przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. warunku, o którym mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp, w szczególności dokumentów wymienionych w załączniku nr 1 do wspomnianego raportu. II (sygn. akt KIO 563/22) Odwołujący Remondis Sp. z o.o. zarzucił Zamawiającemu: Zarzuty dot. publikacji i uzasadnienia decyzji Zamawiającego w zakresie wyboru trybu naruszenie: 1. art. 216 ust. 1 w zw. z art. 267 ust. 2 pkt 2) w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) PZP w zw. z 53 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2439) poprzez brak zamieszczenia przez Zamawiającego w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy przed udzieleniem zamówienia podczas, gdy przepisy nakładają na Zamawiającego niniejszy obowiązek publikacji, 2. art. 213 ust. 2 w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) PZP poprzez zaniechanie przez przekazania do publikacji Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, podczas gdy Zamawiający zobowiązany był do tego rodzaju działania, 3. art. 23 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) PZP oraz art. 8 ust. 1 PZP w zw. z art. 58 SI i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm., dalej „Kodeks cywilny”) oraz art. 18 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE poprzez nieprawidłową publikację oraz nieprawidłowe sporządzenie planu postępowań o udzielenie zamówień (obejmującego niniejsze zamówienie), w sposób mający na celu obejście ustawy i niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości i proporcjonalności, podczas gdy Zamawiający zobowiązany jest opublikować plan z odpowiednim wyprzedzeniem umożliwiającym identyfikację przez potencjalnych wykonawców zamierzeń Zamawiającego co do zasad udzielania zamówień, 4. art. 216 ust. 1 w zw. z art. 267 ust. 2 pkt 2) w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) i 18 ust. 1 PZP w zw. z 52 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2439) poprzez niewyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki, podczas gdy wybór trybu niekonkurencyjnego możliwy jest wyłącznie na zasadzie wyjątku (odstępstwa od zasady) i w związku z tym wymaga szerokiego uzasadnienia oraz powołania wszelkich danych źródłowych umożliwiających weryfikację jego prawdziwości, Zarzuty dot. braku wystąpienia przesłanek o których mowa w art. 214 PZP (naruszenia): 5. art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. a) PZP poprzez nieprawidłowe uznanie, że Zamawiający sprawuje nad osobą prawną (MPO) kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej, podczas gdy sam fakt ogólnych powiązań nie jest wystarczającą przesłanką do uznania spełnienia rzeczonego warunku kontroli, 6. art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) w zw. z art. 214 ust. 5 PZP poprzez nieprawidłowe uznanie, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (MPO) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy niniejsza przesłanka nie została spełniona, 7. art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. c) PZP poprzez nieprawidłowe uznanie, że w przedsiębiorstwie MPO nie ma bezpośredniej partycypacji kapitału prywatnego; 8. art. 214 ust. 9 PZP lub 29 ust. 2 PZP poprzez wprowadzenie podwykonawstwa lub podział zamówienia na części w celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy, 9. art. 213 ust. 1 PZP w zw. z art. 217 ust. 1 PZP w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) PZP oraz art. 8 ust. 1 PZP w zw. z art. 58 § 1 i 2 w zw. z art. 83 § 1 ustawy Kodeks cywilny poprzez zamiar udzielenia przez Zamawiającego zamówienia publicznego na rzecz wykonawcy podczas, gdy Zamawiający nie przeprowadził z MPO negocjacji w sposób wymagany przepisami, a podjęte w tym przedmiocie przez Zamawiającego działania zostały przeprowadzone dla pozoru, Zarzuty odnoszące się do nieważności czynności prawnej na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa: 10. art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 58 § 1 ustawy Kodeks cywilny w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1) ustawy o gospodarce komunalnej poprzez powzięcie zamiaru zawarcia umowy bez wymaganej przepisami szczególnymi uchwały Rady Miasta w przedmiocie wyboru formy prowadzenia gospodarki komunalnej, która to uchwała podlega kontroli sądowoadministracyjnej, 11. art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 58 SI. i 2 ustawy Kodeks cywilny zw. z art. 107 ust. 1, art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej „TFUE”) z uwagi na niezgodną z prawem czynność Zamawiającego, która prowadzi do udzielenia na rzecz wykonawcy MPO niezgodnej z przepisami Traktatu pomocy publicznej oraz przez zaniechanie przez Zamawiającego skierowania do Komisji Europejskiej notyfikacji o zamiarze udzielenia pomocy publicznej na rzecz MPO w wysokości (blisko) 1 mld złotych, 12. art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 58 SI i 2 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 166 Konstytucji i motywu (6) i (7) Dyrektywy 2014/24/UE i art. 107 ust. 1, art. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie udzielenie zamówienia bezpośredniego „in-house'* dotyczy usług zdefiniowanych jako „usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym” (dalej UOIG), a w związku z tym nie podlega zakazowi udzielenia pomocy publicznej, podczas gdy jeżeli na rynku istnieją podmioty podejmujące się i mogące podjąć się wykonania zamówienia na warunkach jak planowane przez Zamawiającego w zamówieniu, usługa taka nie spełnia kryteriów UOIG, w związku z tym zamówienie in-house nie służy celom wskazanym w Dyrektywie, a także jest niezgodna z przepisami dot. pomocy publicznej, 13. art. 8 ust. 1 ust. PZP w zw. z art. 58 SI ustawy Kodeks cywilny w związku z art. 216 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 106 ust. 1 TFUE poprzez zamiar zawarcia umowy, która jako czynność prawna narusza bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące możliwości ustanawiania nowych monopoli publicznych w zakresie usług, które dostarcza rynek na warunkach wymaganych przez Zamawiającego, 14. art. 8 ust. 1 PZP w zw. z art. 58 SI i 2 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 6d ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 888 ze zm., dalej „UCPG") oraz art. 91 ust. 1 PZP poprzez zamiar udzielenia dwóch zamówień publicznych oraz zawarcia dwóch umów na ten sam przedmiot usług podczas, gdy określony przedmiot usług może być objęty wyłącznie jednym zamówieniem publicznym oraz jedną umową. Zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów ustawy PZP mających zastosowanie do trybu z wolnej ręki: 15. art. 17 ust. 1 pkt 1) i 2) ustawy PZP oraz art. 44 ust. 3 pkt 1) lit. a) i b) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, poprzez wykluczenie możliwości: 1) udzielenia zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość usług, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, 2) uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów, 16. art. 83 ust. 1 ustawy PZP w zakresie obowiązku Zamawiającego do sporządzenia rzetelnej analizy potrzeb Zamawiającego, obejmującej porównanie możliwych efektów udzielenia zamówienia w wariantach wykonania zamówienia „własnymi siłami” lub zlecenia na rzecz osób trzecich. 17. art. 91 ust. 1 i 2 PZP w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) PZP oraz art. 72 ust. 1 PZP w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) PZP oraz art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 58 SI i 2 ustawy Kodeks cywilny poprzez faktyczne niedokonanie przez Zamawiającego podziału zamówienia na części i zaniechanie udzielenia części zamówienia publicznego w trybie konkurencyjnym oraz zaniechanie wskazania w protokole postępowania szerokiego uzasadnienia kwestii podziału zamówienia na części, podczas gdy Zamawiający zobowiązany był do dokonania podziału zamówienia na części w sposób prowadzący do rozwoju konkurencyjności, 18. art. 99 ust. 1 i 2 i art. 112 ust. 1 PZP w zw. z art. 6d ust. 4 UCPG poprzez zaniechanie określenia w dokumentach zamówienia szczegółowych wymagań stawianych przedsiębiorcom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości oraz wymaganych UCPG elementów opisu zamówienia, 19. art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 58 § 1 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 25 ust. 3 ustawy o odpadach, z uwagi na okoliczność, że MPO nie posiada, na okres obowiązywania umowy, wymaganych zezwoleń pozwalających na magazynowanie (zbieranie odpadów), 20. art. 108 i art. 112 ust. 1 i art. 217 ust. 1 i 2 ustawy PZP poprzez zaniechanie weryfikacji wykonawcy i zamiar udzielenia zamówienia podmiotowi nie posiadającemu zdolności do jego wykonania i nie dającemu gwarancji należytego wykonania zamówienia, 21. art. 16 pkt 1), 2) i 3) PZP w zw. z art. 6d ust. la ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2021 poz. 888 ze zm., dalej: „UCPG”) poprzez zastosowanie procedury udzielenia zamówienia publicznego w trybie zamówienia z wolnej ręki podczas, gdy zamawiający zobowiązany jest do prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu, 22. art. 35 ust. 1 pkt 2) i 99 ust. 1 PZP i 106 ust. 1 TFUE poprzez niewłaściwe ustalenie wartości przedmiotu zamówienia, niepoparte żadnymi wyliczeniami, co prowadzić musi do uznania, że „rekompensata” za świadczenie usług publicznych przyznana MPO na podstawie planowanej umowy nie nawiązuje do żadnych uwarunkowań gospodarczych, a w zw. z tym jest zakazana przez przepisy prawa. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności polegającej na wyborze procedury z wolnej ręki i zmierzającej do zawarcia z MPO umowy z wolnej ręki na odbiór odpadów komunalnych z dzielnic m. st. Warszawy Białołęka, Targówek, Ochota, Ursus, Włochy, Śródmieście, Bemowo, Wola i Mokotów. III (sygn. akt KIO 573/22) Odwołujący Związek Pracodawców Gospodarki Odpadami zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 Pzp poprzez brak zamieszczenia pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w Ogłoszeniu, podczas gdy informacje te są wymagane i konieczne, co wynika wprost z przywołanych przepisów, a nadto z zasady przejrzystości określonej art. 16 pkt 2 Pzp; 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp poprzez przyjęcie, że zachodzą przesłanki do udzielenia tzw. zamówienia in house, w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał spełnienia warunków określonych przepisem art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, a w szczególności nie wykazał, że ponad 90% działalności MPO dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego; 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp w zw. z art. 12 ust. 1 lit. b dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 65, z późn. zm., dalej: "Dyrektywa 2014/24") poprzez błędne przyjęcie, że spełnione zostały względem MPO warunki udzielenia tzw. zamówienia in house określone wskazanymi przepisami, a w szczególności warunek polegający na tym by ponad 90% działalności podmiotu, któremu udzielane jest to zamówienie dotyczyło wykonywania zadań powierzonych mu przez zamawiającego sprawującego nad nim kontrolę, w sytuacji gdy istotna część przychodów MPO pochodzi z działalności komercyjnej Spółki, tj. z umów, które zostały zawarte na zasadach rynkowych, w wyniku postępowań o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonych w trybie przetargu nieograniczonego; 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 12 ust. 1 lit. b dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 65, z późn. zm., dalej: "Dyrektywa 2014/24") oraz w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp i przepisami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), wprowadzającymi zasadę swobodnego przepływu towarów, swobodę przedsiębiorczości oraz swobodę świadczenia usług, a także z zasadami, które się z nich wywodzą, takimi jak: zasada równego traktowania, zasada niedyskryminacji, zasada proporcjonalności oraz zasada przejrzystości poprzez ich niewłaściwą wykładnię, której skutkiem było przyjęcie, że za zadania powierzone można uznać również zadania, które dany podmiot realizuje na rzecz podmiotu sprawującego nad nim kontrolę, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp, na podstawie umowy zawartej w sprawie zamówienia publicznego w wyniku postępowania o udzielenie takiego zamówienia prowadzonego w trybie konkurencyjnym (w trybie przetargu nieograniczonego); 5. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 12 ust. 1 lit. b dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 65, z późn. zm., dalej: "Dyrektywa 2014/24") oraz w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp i przepisami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), wprowadzającymi zasadę swobodnego przepływu towarów, swobodę przedsiębiorczości oraz swobodę świadczenia usług, a także z zasadami, które się z nich wywodzą, takimi jak: zasada równego traktowania, zasada niedyskryminacji, zasada proporcjonalności oraz zasada przejrzystości oraz w zw. art. 58 kc poprzez ich niewłaściwą wykładnię, której skutkiem było przyjęcie, że MPO realizuje jako zadania powierzone usługi zagospodarowania odpadów komunalnych odbieranych z terenu m. st. Warszawy, w sytuacji gdy usługi te w przeważającej mierze świadczone są przez podmioty trzecie, a główne zadanie MPO sprowadza się do pośredniczenia w zawieraniu umów na zagospodarowanie odpadów i administrowania nimi, co prowadzi do wniosku, że powierzenie MPO realizacji usług polegających na zagospodarowaniu odpadów było czynnością pozorną; 6. art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp poprzez wszczęcie postępowania o udzielenie Zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki i zamiar udzielenia Zamówienia MPO w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał, że udzielenie Zamówienia w tym trybie i zawarcie umowy z MPO doprowadzi do realizacji zasad określonych w przywołanych przepisach, a nadto w sytuacji, gdy obiektywnie nie jest możliwe zapewnienie, w przypadku niniejszego Zamówienia, najlepszej jakości usług, uzasadnionych charakterem zamówienia, w ramach środków, które Zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, oraz uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, w stosunku do poniesionych nakładów, bez umożliwienia konkurencyjnej walki wykonawców o to Zamówienie; 7. art. 102 i 106 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp oraz w zw. z art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie 18 października 2021 konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r., poz. 275 j.t. ze zm., dalej: „Uokik”) w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 6 Uokik, poprzez wszczęcie postępowania o udzielenie Zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki i zamiar udzielenia Zamówienia MPO w sytuacji, gdy nie istniały ku temu podstawy, a sam wybór trybu udzielenia Zamówienia w warunkach niniejszej sprawy jest sprzeczny z zasadą zapewnienia uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, co prowadzi do wniosku, że Zamawiający wszczynając niniejsze Postępowanie, nadużył swojej pozycji dominującej; 8. art. 16 pkt 3 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp poprzez wszczęcie postępowania o udzielenie Zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki i zamiar udzielenia Zamówienia MPO w sytuacji, gdy Zamawiający nie wykazał, że działanie polegające na wyłączeniu konkurencyjnej walki wykonawców o Zamówienie i nie zastosowaniu do udzielenia Zamówienia np. trybu przetargu nieograniczonego jest działaniem proporcjonalnym do celów, jakie Zamawiający zamierza zrealizować i skutków, jakie taki sposób udzielenia zamówienia publicznego niesie ze sobą; 9. art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. art. 214 ust. 9 Pzp poprzez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie Zamówienia MPO, podczas gdy MPO nie posiada możliwości samodzielnego świadczenia usługi transportu odebranych z terenu m. st. Warszawy odpadów do instalacji lub stacji przeładunkowych wskazanych przez Zamawiającego, zwłaszcza z uwagi na brak potencjału technicznego (pojazdów) i kadrowego, a tym samym nie jest możliwe, aby MPO osobiście wykonało wszystkie części Zamówienia, które dotyczą głównego przedmiotu zamówienia. Mając na uwadze powyższe wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania. IV (sygn. akt KIO 574/22) Odwołujący EKO-KONSULT Biuro Doradczo-Prawne Sp. z o.o. Odwołujący zażądał unieważnienia postępowania prowadzonego w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 255 pkt 6 Ustawy Pzp, jako obarczonego niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy. V (sygn. akt KIO 575/22) Odwołujący Usługi Komunalne „BŁYSK” M. M. zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp w zw. z art. 216 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 272 ustawy Pzp a także §2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (dalej: „Rozporządzenie w sprawie ogłoszeń”) poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu udzielenia zamówienia z wolnej ręki w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy; 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne uznanie, że zachodzą przesłanki do udzielenia zamówienia z wolnej ręki, podczas gdy Zamawiający nie wykazał zaistnienia przesłanek uprawniających do zastosowania trybu z wolnej ręki, w szczególności wykonywania 90% działalności przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. (dalej: „MPO”) na rzecz Zamawiającego sprawującego nad nim kontrolę; 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp w zw. z art. 49, art. 56, art. 102 oraz art. 106 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii (dalej: „TFUE”), a także art. 18 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (dalej: „Dyrektywa w sprawie zamówień publicznych”) poprzez niezastosowanie do postępowania o udzielenie zamówienia prowadzonego w trybie z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp naczelnych zasad dotyczących zamówień publicznych, w tym zasady zapewnienia zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców; 4. art. 9 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (dalej: „Uokik”) w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp oraz art. 16 ustawy Pzp poprzez nadużycie pozycji dominującej na rynku właściwym w postaci wszczęcia przez Zamawiającego postępowania bez poszanowania zasady uczciwej konkurencji i w oderwaniu od sytuacji panującej na rynku odbioru odpadów co stanowi przejaw przeciwdziałania ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji, a wręcz przeciwnie prowadzi do eliminacji konkurencji na rynku właściwym; 5. art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp w zw. z art. 214 ust. 9 ustawy Pzp oraz art. 17 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wszczęcie Postepowania w trybie z wolnej ręki z zamiarem udzielenia zamówienia podmiotowi, który nie posiada potencjału do wykonania przedmiotu zamówienia w sposób należyty, samodzielny i bez powierzenia wykonania części zamówienia dot. głównego jego przedmiotu podwykonawcom. W związku z powyższym wniósł o uwzględnienie niniejszego odwołania w całości i w konsekwencji nakazanie Zamawiającemu unieważnienia przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. VI (sygn. akt KIO 577/22) Odwołujący Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe LEKARO J. Z. zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1) art 214 ust. 1 pkt 11) w zw. z art. 16 pkt 3) ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 poz. 2019 z późn. Zm.) - dalej: „ustawa Pzp” poprzez bezpodstawne zastosowanie trybu zamówienia z wolnej ręki, w sytuacji w której przedmiotem udzielanego zamówienia są usługi, które zapewniane są na rynku przez wielu konkurencyjnych wykonawców, na odpowiednim poziomie cenowym, jakościowym, bezpieczeństwa, powszechnej dostępności oraz równego traktowania ich odbiorców, nie gorszym od poziomu deklarowanego przez MPO sp. z o.o., a w konsekwencji nie mogą być przedmiotem udzielanego zamówienia; 2) art. 16 pkt 3) w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy Pzp poprzez naruszenie zasady proporcjonalności wskutek wyboru trybu (wolna ręka na podstawie przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11), który jest nieadekwatny do zrealizowania obiektywnie określonych celów zamówienia publicznego, a także, który nie zapewnia najlepszej jakości usług oraz najlepszych efektów zamówienia; 3) art. 214 ust. 1 pkt 11) w zw. z art. 214 ust. 5 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne zastosowanie trybu zamówienia z wolnej ręki, w sytuacji w której nie została spełniona przesłanka zgodnie z którą ponad 90% średniego przychodu wykonawcy za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia ma dotyczyć wykonywania zadań powierzonych przez zamawiającego; 4) art. 214 ust. 1 pkt 11) ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1) i 3) ustawy Pzp w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5) ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z dnia 16 lutego 2007 r. (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 275 z późn. Zm.) - dalej: „ustawa uokik” - poprzez nadużycie pozycji dominującej w wyniku wszczęcia postępowania w trybie z wolnej ręki, co prowadzi do sztucznego zawężenia konkurencji i uprzywilejowania jednego z wykonawców działających na rynku tj. MPO sp. z o.o. Odwołujący wnosi o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania. VII (sygn. akt KIO 579/22) Odwołujący PreZero Warszawa Sp. z o.o. zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1) art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp poprzez zamiar udzielenia zamówienia publicznego MPO w sposób niezgodny z przewidzianymi w Pzp warunkami udzielenia takiego zamówienia, tj. w sytuacji niespełnienia przez ten podmiot wymogu ponad 90% działalności wykonywanej na rzecz Zamawiającego jako zadań powierzonych, a co najmniej w sytuacji niewykazania przez Zamawiającego (w sposób faktyczny, rzetelny i niebudzący wątpliwości) zaistnienia przesłanki udzielenia zamówienia w trybie z wolnej ręki, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b Pzp; 2) art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 83 ust. 1, 2 i 3 Pzp oraz art. 16 pkt 1, 2 i 3 Pzp poprzez zamiar udzielenia zamówienia publicznego spółce MPO w sytuacji, gdy udzielenie przedmiotowego zamówienia temu podmiotowi w niekonkurencyjnym trybie „z wolnej ręki” nie zapewnia (i nie zostało to wykazane przez Zamawiającego) najlepszej jakości usługi uzasadnionej charakterem zamówienia w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, i nie zapewnia uzyskania najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych i gospodarczych w porównaniu z jakością i efektami, które można byłoby osiągnąć, gdyby postępowanie o udzielenie przedmiotowego zamówienia toczyło się w jednym z konkurencyjnych trybów udzielenia publicznego; 3) art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp zw. z art. 18 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz. U. UE. L. z 2014 r. Nr 94, str. 65 z późn. zm., dalej jako „Dyrektywa 2014/24/WE”) w zw. z art. 9 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r., poz. 275 j.t. ze zm.), dalej jako „uokik”, w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 6 uokik poprzez zamiar udzielenia zamówienia publicznego spółce MPO w sposób nieuzasadniony i który stanowi naruszenie przez Zamawiającego pozycji dominującej, prowadząc do nieuczciwej konkurencji i nierównego traktowania wykonawców. Mając powyższe na uwadze, wnoszę o uwzględnienie niniejszego odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienie Postępowania prowadzonego na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp. VIII (sygn. akt 581/22) Odwołujący Partner Sp. z o.o. sp. k. zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 2) PPZ w zw. z art. 83 PZP i art. 214 ust. 1 pkt 11 PZP w zw. z art. 216 ust. 1 w zw. z art. 272 PZP w zw. z pkt. 4 ppkt 2) Załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 23 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2439) („Rozporządzenie”) - poprzez zamieszczenie w ramach uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w Ogłoszeniu informacji, z których nie wynika, aby Zamawiający udzielał zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość usług uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które Zamawiający może przeznaczyć na jego realizację oraz uzyskania najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, w stosunku do poniesionych nakładów, podczas gdy z przytoczonych regulacji wynika, że Zamawiający ma obowiązek udzielenia zamówienia w sposób zapewniający realizację zasady efektywności; 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) PZP w związku z art. 12 ust. 1 lit. a) Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE2 („Dyrektywa 2014/24/UE”) w zw. z art. 272 PZP w zw. z pkt. 4 ppkt 2) Załącznika nr 2 do Rozporządzenia - poprzez zamieszczenie w ramach uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w Ogłoszeniu informacji, z których nie wynika, że możliwym jest udzielenie zamówienia przez Zamawiającego wykonawcy MPO Warszawa, podczas gdy Zamawiający nie sprawuje nad MPO Warszawa kontroli, która odpowiada kontroli sprawowanej nad jej własnymi jednostkami; 3. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) PZP w związku z art. 214 ust. 5 PZP oraz art. 12 ust. 1 lit. b) w zw. z art. 12 ust. 5 Dyrektywy 2014/24/UE w zw. z art. 272 PZP w zw. z pkt. 4 ppkt 2) Załącznika nr 2 do Rozporządzenia - poprzez zamieszczenie w ramach uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w Ogłoszeniu informacji, z których nie wynika, że jest spełniona przesłanka dotycząca średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie planowanego zamówienia dotyczące MPO Warszawa, w tym: - błędną kwalifikację przychodów uzyskiwanych przez MPO Warszawa z tytułu zamówień realizowanych przez tę spółkę, które zostały przez nią uzyskane w wyniku konkurencyjnych procedur przetargowych; - błędną kwalifikację przychodów uzyskiwanych przez MPO Warszawa z tytułu usługi zagospodarowania odpadów w pełnej wysokości, podczas gdy przychody te powinny się ograniczać wyłącznie do kwot uzyskiwanych przez MPO w związku z usługą, którą MPO realizuje samodzielnie, a nie poprzez podwykonawców, - błędną kwalifikację przychodów uzyskiwanych przez MPO z tytułu usług odbioru odpadów z Zadań 1, 2 i 3; podczas gdy usługi te są świadczone przez inne podmioty, - rozbieżne dane, które pojawiają się w dokumentach finansowych Spółki i Raporcie biegłego rewidenta, co sprawia, że wyliczenia poziomu przychodów MPO z zadań powierzonych przez Miasto są nierzetelne i niewiarygodne, a także w związku z brakiem dowodów potwierdzających wyliczenia Zamawiającego, w związku z czym nie można ustalić procentu działalności wykonywanej przez MPO Warszawa na potrzeby zastosowania trybu z wolnej ręki, podczas gdy wykazanie spełnienia tej przesłanki jest obowiązkiem Zamawiającego; 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 PZP w związku z art. 214 ust. 9 PZP w zw. z art. 58 kodeksu cywilnego - poprzez przyjęcie, że możliwym jest udzielenie zamówienia przez Zamawiającego wykonawcy MPO Warszawa, którego przedmiotem ma być usługa odbioru i transportu odpadów komunalnych z terenu nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz na których w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, podczas gdy MPO Warszawa nie posiada niezbędnych zasobów technicznych i możliwości świadczenia usług odbioru i transportu tych odpadów, a tym samym nie jest możliwe, aby MPO Warszawa osobiście wykonało główne części zamówienia, które ma zostać udzielone tej spółce; 5. art. 214 ust. 1 pkt 11 PZP w związku z art. 16 pkt 1 PZP oraz art. 17 ust. 1 PZP w związku z art. 129 ust. 2 PZP oraz art. 18 Dyrektywy 2014/24/UE w związku z art. 4 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 i art. 9 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów („UOKiK") a także art. 49, art. 56, art. 102 i art. 106 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej5 (TFUE) poprzez przyjęcie, że spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 PZP i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE jest wystarczające do udzielenia zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki, podczas gdy spełnienie tych przesłanek nie jest samo w sobie zgodne z ww. bezpośrednio skutecznymi przepisami prawa UE, co wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („Trybunał”) sprawie Irgita C-285/18), a także z przepisami prawa polskiego, w szczególności, gdy działanie Zamawiającego jest sprzeczne z zasadami konkurencji i stanowi nadużycie pozycji dominującej na rynku właściwym poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji, a czynności prawne będące przejawem nadużywania pozycji dominującej są nieważne. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości, nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania na podstawie art. 255 pkt. 6) PZP. IX (sygn. akt KIO 587/22) Odwołujący Jarper Sp. z o.o. zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) PZP poprzez zamiar udzielenia zamówienia in - house osobie prawnej w stosunku, do której nie zachodzi przesłanka sprawowania kontroli odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającej na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej; 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) PZP w zw. z art. 214 ust. 5 PZP poprzez zamiar udzielenia zamówienia in - house osobie prawnej w stosunku, do której nie zachodzi przesłanka, iż ponad 90% jej działalności kontrolowanej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego sprawującego kontrolę; 3. art. 214 ust. 9 PZP poprzez zamiar udzielenia zamówienia in - house osobie prawnej, która świadczenia wchodzące w skład przedmiotu zamówienia wykonuje przy pomocy podwykonawców; 4. art. 214 ust. 1 pkt 11 PZP w zw. z art. 58 § 1 KC w zw. z art. 8 ust. 1 PZP poprzez zamiar zawarcia umowy w stawie zamówienia publicznego, która będzie nieważna z mocy prawa w następstwie sprzeczności z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, tj. ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 275 - „UoKiK”); 5. art. 216 ust. 1 PZP w zw. z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. poz. 2439 - „Rozp. z spr. ogłoszeń”) poprzez opublikowanie ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy niezawierzające treści wymaganej przepisami prawa; Mając na uwadze powyższe wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia Postępowania. X (sygn. akt KIO 589/22) Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych "Fart-Bis" Sp. z o.o. ul. Księdza Piotra Ściegiennego 268A, 25-116 Kielce Czynnościom i zaniechaniom Zamawiającego zarzucam naruszenie: 1) art. 16 pkt 2, art. 17 ust. 1 w zw. z art. 83 Pzp i 214 ust. 1 pkt 11, art. 216 ust. 1 Pzp w zw. z art. 267 ust. 1 i art. 267 ust. 2 pkt 9 Pzp w zw. z pkt. 4 ppkt 2) załącznika nr 2 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. poz. 2439), poprzez wybór trybu udzielenia zamówienia z wolnej ręki, mimo że z uzasadnienia faktycznego i prawnego ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy oraz analizy potrzeb i wymagań nie wynika spełnienie przez Zamawiającego zasady efektywności w ramach tego trybu udzielenia zamówienia; 2) art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp, poprzez przyjęcie, że Zamawiający wykazał spełnienie przesłanki udzielenia zamówienia z wolnej ręki i uznanie, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (MPO) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy z przekazanych przez Zamawiającego dokumentów spełnienie tej przesłanki nie wynika, 3) art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp. w zw. z art. 12 ust. 1 lit. b dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 65, z późn. zm., dalej: "Dyrektywa 2014/24"), poprzez błędne uznanie, że ponad 90% działalności kontrolowanej MPO dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy przychody MPO z tzw. działalności komercyjnej nie pozwalają na osiągnięcie tego wskaźnika, 4) art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) Pzp, poprzez błędne uznanie, że Zamawiający sprawuje nad MPO kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej; 5) art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i art. 17 ust. 1 Pzp. w zw. z art. 129 ust. 2 Pzp. oraz art. 18 Dyrektywy 2014/24/UE w związku z art. 4 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 i art. 9 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (dalej jako: UOKiK), poprzez przyjęcie, że spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE, poprzez niezapewnienie w postępowaniu zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców poprzez udzielenie zamówienia w trybie z wolnej ręki, mimo braku przesłanek dla udzielenia zamówienia w tym trybie, co skutkuje nadużyciem przez Zamawiającego pozycji dominującej na rynku właściwym i stanowi przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji; Mając na względzie powyższe zarzuty, wniósł o uwzględnienie odwołania w całości, nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności polegającej na wyborze trybu udzielenia zamówienia z wolnej ręki dla tego zamówienia, nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności zmierzającej do zawarcia z MPO umowy z wolnej ręki na odbiór odpadów komunalnych z dzielnic m.st. Warszawy Białołęka, Targówek, Ochota, Ursus, Włochy, Śródmieście, Bemowo, Wola i Mokotów. Zamawiający w pismach z 14.03.2022 r. oraz z 7.04.2022 r. odniósł się do zarzutów i wniosków dowodowych, w tym wniosków o powołanie biegłego oraz o skierowanie pytań prejudycjalnych przez Krajową Izbę Odwoławczą, wskazując na ich bezzasadność. Izba zaliczyła w poczet materiału dowodowego treść ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy zamieszczonego w Biuletynie Zamówień Publicznych 18.02.2022 r. (nr 2022/BZP 00062472/01) wraz z załącznikami, tj. Analiza potrzeb i wymagań zamawiającego z 17.02.2022 r., Raport niezależnego biegłego rewidenta dla Prezydenta M.st. Warszawy z audytu spełnienia przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w M.st. Warszawie Sp. z o.o. warunku, o którym mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b Ustawy prawo zamówień publicznych z 17.02.2022 r., Zestawienie - strumień odpadów dla zadań 2,3,4,7 i 9, jako dokumenty wskazane przez Zamawiającego w celu wykazania spełnienia przesłanek z art. 214 ust 1 pkt 11 Ustawy dla zastosowania trybu zamówienia z wolnej ręki. Iza uwzględniła również treść Umowy Wykonawczej w sprawie świadczenia usług publicznych w zakresie zagospodarowania odpadów z 12.12.2017 r. na podstawie, której MPO powierzono realizację zadania własnego gminy z zakresu utrzymania czystości i porządku. Ponadto, Izba uwzględniła dowody zgłoszone przez strony w zakresie w jakim miały one znaczenie dla rozpoznania podstawy poszczególnych zarzutów - wskazane w dalszej części uzasadnienia. Wnioski Odwołujących o zobowiązanie Zamawiającego do przedstawienia dodatkowych dokumentów mających uzupełniać informacje niezbędne do oceny spełnienia przesłanek Izba oddaliła uznając, iż istotnymi dla oceny decyzji o wyborze trybu zamówienia z wolnej ręki są informacje ujawnione przez Zamawiającego w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy w trybie zamówienia z wolnej ręki, jako wyznaczające podstawę faktyczną i prawną wyboru trybu postępowania o udzielenia zamówienia publicznego. Ewentualne braki w dokumentacji mogły w tej sytuacji prowadzić do uznania, iż przesłanki ustawowe nie zostały wykazane, co prowadziłoby do stwierdzenia naruszenia przepisów w zakresie wyznaczającym podstawy prawne dla zastosowania trybu niekonkurencyjnego. Jednocześnie należy zauważyć, iż dokumenty powołane przez Zamawiającego w Ogłoszeniu miały wiodące znaczenie, również w kontekście oceny argumentacji prezentowanej na rozprawie przez Zamawiającego i Przystępującego, jako wyznaczające faktyczną podstawę decyzji o wyborze trybu zamówienia z wolnej ręki, w szczególności w odniesieniu do ustalenia, czy Zamawiający przystępując do negocjacji z MPO zakładał, iż Spółka będzie korzystała z podwykonawców do wykonania usługi transportowej odpadów odbieranych z nieruchomości. Izba oddaliła wnioski Odwołujących o powołanie biegłego z zakresu rachunkowości uznając, iż w sprawie spór nie odnosił się do podanych wyliczeń i analiz biegłego rewidenta wskazanych w Raporcie danych księgowych, ale miał on wymiar zgoła odmienny, gdyż dotyczył wykładni i stosowania przepisu Ustawy Pzp określającego jedną z przesłanek trybu zamówienia z wolnej ręki w formule in-house, tj. możliwości zaliczenia do wskaźnika 90% przychodu z działalności MPO, która faktycznie nie była przez Spółkę realizowana, ale zlecana na zewnątrz podmiotom prywatnym do wykonania - w zakresie zagospodarowania odpadów. To nie kwestia rachunkowa - wyliczenia matematycznego procentu działalności spółki wymagała zajęcia stanowiska w sprawie, ale ocena prawna okoliczności faktycznej związanej ze sposobem organizacji procesu zagospodarowania odpadów wyznaczała oś sporu, do czego Izba jako organ uprawniony mogła odnieść się bez znajomości wiedzy specjalnej z zakresu rachunkowości, prowadzenia ksiąg, czy też sporządzania sprawozdań finansowych i ich analizy finansowej. Wniosek o biegłego uzasadniany potrzebą kontroli danych prezentowanych w Raporcie również nie został niczym umotywowany, poza wskazaniem na brak dostępu do danych źródłowych, na podstawie których został opracowany ten dokument. Należy zauważyć, iż rolą biegłego nie jest poszukiwanie ewentualnych podstaw do sformułowania nowych zarzutów. Skoro w odwołaniach nie była w żaden sposób podważana wiarygodność oficjalnych danych rachunkowych, nie było podstaw do przeprowadzenia dowodu, który miałby potwierdzić błędy, które nie zostały zidentyfikowane w oparciu o dostępne dane Spółki. Izba oddaliła wniosek Remondis (sygn. akt KIO 563/22) o powołanie biegłego, który miałby wydać opinię co do prawa na okoliczności, jakie towarzyszyły wydawaniu orzeczeń w sprawach in-house na przestrzeni ostatnich lat. Zgłoszony środek dowodowy w ocenie składu orzekającego nie ma żadnej podstawy i nie zawiera żadnej tezy dowodowej. Izba oddaliła wnioski o skierowanie pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Izba uznała, iż dla rozstrzygnięcia w przedmiocie stosowania przesłanek in-house w kontekście okoliczności wskazanych w podstawie zarzutów nie jest konieczne wystąpienie do Trybunału z pytaniami, które zostały sformułowane w wielu wariantach i w odniesieniu do różnych aspektów prawnych związanych z rozumieniem instytucji in-house. Zakres pytań ujętych w odwołaniu Partner został sformułowany w taki sposób, aby odpowiedzi wprost odnosiły się do sytuacji faktycznej MPO i Zamawiającego, a nie wymagających wyjaśnienia zagadnień prawnych powstałych na tle niejasnej kwestii stosowania prawa wspólnotowego. Przepis krajowy wdrażający rozwiązania przyjęte na szczeblu unijnym nie wykracza w spornym zakresie poza brzmienie przepisów wspólnotowych, a w ocenie składu również nie prowadzi do ryzyka sprzeczności z rozwiązaniem wspólnotowym. Wprawdzie odpowiedź Trybunału (gdyby Ten zajął się pytaniami) mogłaby wyjaśniać kwestie dotyczące przepisów dyrektywy wprowadzającej wyjątek, to z racji istnienia już obszernego orzecznictwa dotyczącego in-house skład orzekający uznał, iż pozwala ono zająć stanowisko w sprawie poruszonych kwestii prawnych stosowania przepisu krajowego. Izba, jako sąd od którego orzeczenia przysługuje środek zaskarżenia nie była zobowiązana do uwzględnienia wniosków Odwołujących o skierowanie pytań do Trybunału. Ponadto, w ocenie składu orzekającego zagadnienia prawne, jakie powstały na tle wniesionych odwołań i dotyczące stosowania instytucji in-house przez Zamawiającego - Miasto stołeczne Warszawa, mogły być rozstrzygnięte w oparciu o dotychczas wydane orzeczenia Trybunału, szeroko komentowane w pismach procesowych stron sporu. Stanowisko Izby. Do rozpoznania zarzutów w odwołaniach zastosowanie znajdowały przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.), obowiązującej w dacie wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, zwana dalej Ustawą. Żadne z odwołań nie podlegało odrzuceniu i takich wniosków również nie sformułowano w pismach procesowych, jak i w toku posiedzenia niejawnego przed otwarciem rozprawy. Wszystkie odwołania skierowane zostały do rozpoznania na rozprawie. Zamawiający dopiero przed zamknięciem rozprawy wskazał na brak legitymacji Odwołującego - Związku Pracodawców Gospodarki Odpadami (sygn. akt KIO 573/22) w rozumieniu art. 505 ust. 2 Ustawy. Z uwagi na ograniczenia prawne wynikające z regulacji krajowej dotyczące wnoszenia odwołań przez organizacje wpisane na listę, w której mowa w art. 469 pkt 15 Ustawy, jak również zakres działalności statutowej Odwołujący nie może, w ocenie Zamawiającego, korzystać z środków ochrony prawnej wobec decyzji o wszczęciu postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki. Zamawiający powołał się na stanowisko jakie w tej materii miała zająć Izba w sprawach o sygn. akt KIO 654/16 wyrok z 10 maja 2016 r., w którym Izba nie dopuściła w charakterze uczestnika Związku Pracodawców Budownictwa. Podobnie w sprawie o sygn. akt KIO 625/17, w której Przystępującym miała być Polska Izba Gospodarki Odpadami, Izba miała wskazać na wspólny argument jakim jest ograniczenie korzystania ze środków ochrony prawnej wyłącznie w zakresie dotyczącym kwestionowania dokumentacji postępowania, które zostały zdefiniowane w Ustawie w art. 7 ust. 1 pkt 3 i nie obejmują ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy. Na tej podstawie odmówiono statusu wykonawcy zgłaszającego przystąpienie w postępowaniu odwoławczym. Skład orzekający nie stwierdził podstawy dla odmowy Odwołującemu legitymacji materialnej do wniesienia odwołania wobec czynności wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki. Zgodnie z art. 505 ust. 2 Ustawy Środki ochrony prawnej wobec ogłoszenia wszczynającego postępowanie o udzielenie zamówienia lub ogłoszenia o konkursie oraz dokumentów zamówienia przysługują również organizacjom wpisanym na listę, o której mowa w art. 469 pkt 15, oraz Rzecznikowi Małych i Średnich Przedsiębiorców. Zamawiający swój wniosek o braku legitymacji materialnej Odwołującego opierał na stwierdzeniu, iż w procedurze zamówienia z wolnej ręki nie ma dokumentów zamówienia, które zdefiniowane zostały w art. 7 pkt 3 Ustawy, jako dokumenty sporządzone przez zamawiającego lub dokumenty, do których zamawiający odwołuje się, inne niż ogłoszenie, służące do określenia lub opisania warunków zamówienia, w tym specyfikacji warunków zamówienia oraz opis potrzeb i wymagań. Ponadto, Zamawiający wskazał na zakres działalności wynikającej ze statutu Związku, która nie jest związana z realizacją przedmiotu zamówienia. Odnosząc się do kwestii formalnej wynikającej z faktu posiadania statusu podmiotu wpisanego na listę prowadzoną przez Prezesa UZP, skład orzekający uznał, iż dla istnienia prawa do wniesienia odwołania, po stronie podmiotu wpisanego na listę nie zachodzi konieczność wykazania interesu w uzyskaniu zamówienia, jak ma to miejsce w odniesieniu do wykonawcy chcącego ubiegać się o zamówienia publiczne, a zatem nie ma znaczenia również rodzaj i zakres działalności prowadzonej przez Związek. W odniesieniu natomiast, do zakresu czynności postępowania wobec, których podmiotom wpisanym na listę przysługuje prawo do wniesienia odwołania, Zamawiający wybiórczo traktuje przepis, w którym nie tylko wobec dokumentów zamówienia, ale również wobec ogłoszenia wszczynającego postępowanie o udzielenie zamówienia podmioty te mogą wnosić odwołania. Ogłoszenia ujęte zostały w tym przepisie w sposób szeroki, bez ograniczania do konkretnego rodzaju ogłoszenia, jakie przewidziane zostało w przepisach Ustawy dla poszczególnych trybów postępowania o udzielenie zamówienia, którym w rozumieniu art. 129 ust. 1 jest również tryb zamówienia z wolnej ręki. W ocenie składu orzekającego Ustawa nie wprowadza ograniczenia dla korzystania z środków ochrony prawnej wobec czynności wszczęcia postępowania w trybie zamówienia z wolnej ręki. Użyte określenie „ogłoszenie wszczynające postępowanie o udzielenie zamówienia” należy rozumieć jako przekazanie do publikacji informacji o prowadzeniu postępowania zmierzającego do udzielenia zamówienia publicznego. Wprawdzie ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy w sprawie zamówienia z wolnej ręki jest zamieszczane po wszczęciu postępowania, to faktycznie pierwszą czynnością ujawniającą ten fakt jest publikacja ogłoszenia. Ograniczenie prawa do wniesienia odwołania powinno być wyraźnie wskazane w Ustawie wraz z opisem skutku, jaki miałby się wiązać z jego wprowadzeniem, np. odrzucenia odwołania. Takiej regulacji nie zawiera wskazany przepis art. 505 ust. 2 Ustawy, jak również art. 528 Ustawy. W świetle powyższego odwołanie podlegało rozpoznaniu w całości. Izba ustaliła i zważyła. I. STAN FAKTYCZNY 14.01.2022 r. Zamawiający opublikował w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy na „Odbiór odpadów komunalnych z dzielnic m.st. Warszawy Białołęka, Targówek, Ochota, Ursus, Włochy, Śródmieście, Bemowo, Wola i Mokotów”, na które wniesione zostały 24.01.2022 r. odwołania, w których kwestionowano zasadność wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki. Zamawiający unieważnił to postępowanie 7.02.2022 r., tj. na dzień przed wyznaczonym przez Krajową Izbę Odwoławczą terminem posiedzenia w sprawach połączonych o sygn. KIO 181/22, KIO 191/22, KIO 194/22, KIO 195/22, KIO 198/22, KIO 199/22, KIO 202/22, KIO 205/22. Postępowanie zostało unieważnione jako obarczone niemożliwą do usunięcia wadą, uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego oraz ze względu na fakt, że w prowadzonym w trybie z wolnej ręki postępowaniu negocjacje nie doprowadziły do zawarcia umowy w sprawie zamówienia. Negocjacje Zamawiający prowadził ze spółką, nad którą ma sprawować kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami. Następnie, 18.02.2022 r. Zamawiający zamieścił ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy w trybie zamówienia z wolnej ręki (nr ref. ZP/JK/271/IV-22/22), którego przedmiot stanowi odbiór odpadów komunalnych z terenu nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz częściowo zamieszkują mieszkańcy, położonych w Warszawie, od 1.07.2022 (zadania/dzielnice i szacowany strumień w Mg: 2. Białołęka, Targówek [380.105,262]; Ochota, Ursus, Włochy [269.676,834]; Śródmieście [163.628,642]; Bemowo i Wola [372.205,952]) i od 1.10.2022 3. Mokotów [309.943,917 Mg] przez 48 m-cy. Główny kod CPV zamówienia to 90513100-7 - Usługi wywozu odpadów pochodzących z gospodarstw domowych, dodatkowe kody CPV: 90512000-9 - Usługi transportu odpadów, 90533000-2 - Usługi gospodarki odpadami. Poza ogłoszeniem o zamiarze zawarcia umowy, Zamawiający na swoich stronach opublikował również Analizę potrzeb i wymagań, sporządzoną na podstawie art. 83 Pzp, do której załączył Raport niezależnego biegłego rewidenta dla Prezydenta m. st. Warszawy z audytu spełniania przez MPO warunku o którym mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp. oraz zestawienie strumienia odpadów dla zadań 2, 3, 4, 7 i 9. Zamawiający zamierza powierzyć realizację zamówienia spółce Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania m. st. Warszawy Sp. z o.o. (dalej jako MPO). Po analizie Zamawiający uznał za optymalny dla zaspokojenia jego potrzeb i dopuszczalny tryb z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 (lit.a-c) Ustawy, w zw. z art. 6d ust. 1 ustawy z 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zamawiający w Analizie, jako zadanie własne, mające stanowić przedmiot zamówienia udzielonego na rzecz MPO wskazał odbiór odpadów komunalnych, z wyłączeniem zagospodarowania odpadów komunalnych, gdyż zadanie to realizuje w imieniu m.st. Warszawy Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie Sp. z o.o. (dalej jako MPO) - jednoosobowa spółka, której wyłącznym właścicielem jest m.st. Warszawa, w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce komunalnej. Dotychczas, w celu organizacji odbierania odpadów komunalnych postępowanie na odbiór podzielone było na 9 zadań, obejmujących jedną lub więcej dzielnic, a obowiązujące nadal umowy zawarte zostały na okres do: 30 czerwca 2022 r. (zadania 1, 4, 7 i 9), 30 września 2022 r. (zadanie nr 3) i 31 grudnia 2022 r. (zadania nr 2, 5, 6 i 8). W związku z powyższym zachodzi konieczność zapewnienia dalszej realizacji usługi odbierania odpadów komunalnych w terminach od 1 lipca 2022 r. i 1 października oraz w okresie od 1 listopada 2022 r. do 1 stycznia 2023 r. Zamawiający zaplanował w pierwszej kolejności udzielenie zamówienia obejmującego zadania nr 2, 3, 4, 7 i 9, natomiast pozostałe zadania (1, 5, 6 i 8) zostaną zakontraktowane w ramach innego postępowania, którego sposób przeprowadzenia zostanie przeanalizowany i ustalony w przyszłości. Stanowisko w zakresie zasadności zarzutów Izba prezentuje zbiorczo, tj. w odniesieniu do poszczególnych przesłanek trybu zamówienia z wolnej ręki oraz pozostałych kwestii poruszanych w poszczególnych odwołaniach, z wyłączeniem odwołania o sygn. akt KIO 574/22 - wykonawcy EKO-Konsult Biuro Doradczo-prawne sp. z o.o., do którego Izba odniesie się oddzielnie. W pierwszej kolejności Izba odniesienie się do przesłanek opisanych w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit a-c Ustawy, których spełnienie było kwestionowane we wszystkich odwołaniach - w odniesieniu do przesłanki z lit b, a co do dwóch pozostałych przesłanek trybu w niektórych odwołaniach. Art. 214 ust. 1 pkt 11 lit a Ustawy - przesłanka sprawowania przez zamawiającego nad osobą prawną kontroli odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającej na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej - zarzut wspólny dla odwołujących w sprawach: sygn. akt KIO 563/22, sygn. akt KIO 581/22, sygn. akt KIO 587/22, sygn. akt KIO 589/22. Izba oddaliła zarzut braku wykazania spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit a Ustawy, poprzez nieprawidłowe uznanie, że Zamawiający sprawuje nad osobą prawną (MPO) kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej, podczas gdy sam fakt ogólnych powiązań nie jest wystarczającą przesłanką do uznania spełnienia rzeczonego warunku kontroli. Zamawiający w ogłoszeniu wskazał na zasady dotyczące funkcjonowania spółki MPO, będącej jednoosobową spółką komunalną, w której 100% udziału posiada miasto (księga udziałów). Opisane przez Zamawiającego kompetencje Prezydenta Miasta pełniącego funkcję Zgromadzenia Wspólników, którego zadania opisane zostały szczegółowo w Akcie Założycielskim Spółki (tekst jednolity Akt notarialny Repetytorium A Nr 2257/2017), w ocenie Izby wskazują na szerszą, niż wynikająca jedynie z zasad kodeksowych relację właścicielską, pozwalającą uznać, iż kontrola miasta nad spółką może mieć wymiar faktycznie oddziałowujący na sposób prowadzenia spraw spółki. W odwołaniach podkreślano znaczenia, jakie dla oceny elementu kontroli ma nie tylko aspekt prawny, ale również aspekt faktyczny, tj. realny wpływ jednostki samorządu terytorialnego na dany podmiot i decyzje przez niego podejmowane. W szczególności, jako istotną podkreślano potrzebę wykazania, czy zamawiający wywiera decydujący wpływ zarówno na cele strategiczne, skład personalny, jak i inne kwestie wynikające ze sprawowania zarządu w danym podmiocie. Ocena statusu tego podmiotu powinna brać pod uwagę całokształt uregulowań prawnych (tak wewnętrznych, jak i ogólnie obowiązujących przepisów) oraz okoliczności faktycznych, dotyczących ewentualnej autonomii i jej zakresu danego podmiotu. Kluczową kwestią dla elementu kontroli ma być to, czy powiązania pomiędzy zamawiającym - a podmiotem prawnie od niego odrębnym pozwalają temu drugiemu na zachowanie autonomii w stosunkach łączących go z zamawiającym. Inaczej mówiąc, czy podmiot taki ma swobodę kontraktowania z zamawiającym, czy też tej swobody jest pozbawiony na rzecz podporządkowania mającego charakter administracyjny. Wskazuje na to jednoznacznie zarówno art. 12 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2014/24/UE, jak i art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) PZP. W obu tych przepisach jest mowa o kontroli odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, przy czym za te własne jednostki należy uznawać jednostki funkcjonujące w ramach osobowości prawnej zamawiającego. W odowłaniach szeroko przywołane zostało orzecznictwo TSUE, jakie na przestrzeni ostatnich lat stanowiło wytyczną dla stosowania wyjątku wyłączającego spod reżimu dyrektywy zamówieniowej zamówienia in-house. Kluczowe znaczenie dla określenia treści omawianej instytucji miał wyrok TSUE z dnia 18 listopada 1999 r. w sprawie C-107/98 (Teckal Srl v. Comune di Viano and Azienda GasAcqua Consorziale (AGAC) di Reggio Emilia), w którym Trybunał orzekł, iż obowiązek stosowania przepisów o zamówieniach publicznych nie powstaje, gdy organ lokalny ma w stosunku do danej osoby uprawnienia podobne do uprawnień przysługujących mu wobec jego własnych wydziałów oraz jednocześnie osoba ta wykonuje istotną część działalności organu wraz ze sprawującymi nad nią taką kontrolę organem lub organami. W kolejnych wyrokach doprecyzowano - w wyroku z dnia 11 stycznia 2005 r. w sprawie C26/03 (Stadt Halle and RPL Recyclingpark Lochau GmbH v. Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall- und Energieverwertungsanlage TREA Leuna), że: „Zgodnie z orzecznictwem Trybunału nie jest wykluczone wystąpienie innych okoliczności, w których zaproszenie do składania ofert nie jest obowiązkowe, mimo że kontrahent jest jednostką odrębną od instytucji zamawiającej pod względem prawnym. Może tak być w przypadku, gdy władza publiczna, jaką jest instytucja zamawiająca, sprawuje nad daną jednostką odrębną kontrolę analogiczną do tej, jaką sprawuje nad własnymi służbami i gdy ta prowadzi swoją podstawową działalność na rzecz sprawującego nad nią kontrolę organu lub organów władzy (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Teckal, pkt 50). W orzeczeniu tym Trybunał podjął próbę doprecyzowania zakresu kontroli sprawowanej przez instytucję zamawiającą nad osobą prawną, której ma zostać udzielone zamówienie. W wyroku tym Trybunał orzekł bowiem: „W odniesieniu do przedmiotu kontroli Trybunał w wyroku Teckal, ustanawiającym omawiany wyjątek, nie ograniczył jej do określonych decyzji kontrolowanej jednostki. Sama kontrola decyzji o udzielaniu zamówień ogólnie lub nawet konkretnej decyzji o udzieleniu zamówienia nie jest zatem wystarczająca. Mając na uwadze brzmienie i cel kryterium kontroli analogicznej do sprawowanej nad własnymi służbami, należy raczej wymagać możliwości całkowitej kontroli. Nie powinna się ona jednak ograniczać do strategicznych decyzji rynkowych, ale obejmować również poszczególne decyzje z zakresu zarządzania”. W swoim orzecznictwie TSUE akcentował też, że kontrola sprawowana przez zamawiającego nad podmiotem, któremu ma być udzielone zamówienie, nie może być sprowadzona jedynie do wykonywania uprawnień wynikających z posiadania akcji lub udziałów. W wyroku z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie C-340/04 (Carbotermo SpA i Consorzio Alisei v. Comune di Busto Arsizio i AGESP SpA) Trybunał zwrócił uwagę, że: „Dyrektywa 93/36 koordynująca procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy stoi na przeszkodzie udzieleniu zamówienia w sposób bezpośredni na dostawy i usługi, którego przeważającą wartość stanowią dostawy, spółce akcyjnej, której zarząd posiada szerokie kompetencje do prowadzenia spraw spółki i może wykonywać je w sposób samodzielny, i której kapitał zakładowy jest aktualnie objęty w całości przez inną spółkę akcyjną, której większościowym akcjonariuszem jest z kolei instytucja zamawiająca. W takich okolicznościach nie jest bowiem spełniona przesłanka niestosowania dyrektywy 93/36, zgodnie z którą instytucja zamawiająca sprawuje nad spółką, której udzieliła danego zamówienia publicznego, kontrolę analogiczną do sprawowanej nad własnymi służbami”. W wyroku z dnia 13 października 2005 r. w sprawie C458/03 (Parking Brixen GmbH v. Gemeinde Brixen and Stadtwerke Brixen AG) TSUE zwracał uwagę na aspekty, które należy badać, ustalając stopień kontroli i zależności pomiędzy jednostką zamawiającą, a podległą jej osobą prawną. Trybunał wyraźnie akcentował nie tylko aspekt właścicielski wynikający z posiadania udziałów albo akcji w kapitale zakładowym, lecz także stopień autonomii organu zarządzającego (choćby był on całkowicie wyłaniany przez organy władzy samorządowej). Uzasadnienie tego wyroku wyraźnie akcentuje, że dla ustalenia odpowiedniego stopnia zależności pomiędzy instytucją zamawiającą, a jej osobą prawną niezbędne jest istnienie podległości o intensywniejszym charakterze, niż wynikająca z wykonywania uprawnień wspólnika czy akcjonariusza. Powinien być to wpływ zarówno na cele strategiczne funkcjonowania danej osoby prawnej, jak i na inne ważne decyzje podmiotu podległego. Niemożność utożsamienia posiadania całości kapitału zakładowego ze sprawowaniem nad osobą prawną kontroli analogicznej do kontroli sprawowanej nad własnymi służbami wynika z faktu, iż TSUE konsekwentnie wyraża pogląd, że „analogiczna kontrola” istnieje dopiero wówczas, gdy dana jednostka podlega kontroli pozwalającej instytucji zamawiającej na wywieranie wpływu na jej decyzje (wyrok TSUE z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie C182/11 i C-183/11 (Econord SpA v. Comune di Cagno i inni). Instytucja zamawiająca musi być w stanie sprawować strukturalną i funkcjonalną kontrolę nad tą jednostką (wyrok TSUE z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie C-371/05 (Komisja v. Włochy,). Oddalając w tym zakresie zarzuty swoje stanowisko Izba oparła na podstawie okoliczności omówionych na rozprawie, wynikających z dokumentów publicznie dostępnych, dotyczących spółki MPO, w tym Aktu Założycielskiego (umowy spółki), „Zasad sprawowania nadzoru nad spółkami prawa handlowego, w których m.st. Warszawa posiada udziały lub akcje” (załącznik do zarządzenia nr 6548/2014 Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 września 2014 r z późn. zm.), przepisów prawa powszechnie obowiązującego oraz wykładni dominującego wpływu na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej. Izba oddaliła wnioski Odwołującego Jarper (sygn. akt KIO 587/22) o zobowiązanie Zamawiającego do uzupełnienia dokumentów mających potwierdzać opisany w sposób ekstraordynaryjny, wobec przepisów powszechnie obowiązujących, ład korporacyjny MPO, co miało na celu wykazanie, czy pomiędzy podmiotami istnieje zależność tego rodzaju, że Zamawiający może wydawać wiążące polecenia. W ocenie składu orzekającego dowód ten nie byłby przydatny, gdyż decyzja Zamawiającego o udzieleniu zamówienia w trybie z wolnej ręki została podjęta w oparciu o dokumenty wskazane w uzasadnieniu ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy w trybie zamówienia z wolnej ręki i do tego odnosi się Izba w swoim stanowisku. W pierwszej kolejności Izba uznała, iż relacje właścicielskie Zamawiającego i MPO wskazują na możliwość kierowania sprawami spółki, co wynika zarówno z umowy spółki, jak i przepisów regulujących funkcjonowanie spółki z o.o. w obrocie prawnym. W sprawie nie było sporu co do ustalenia, iż organy nadzoru w ramach swoich obowiązków mogą wywoływać wpływ na funkcjonowanie spółki i jej działalność, istotnym pozostawało natomiast ustalenie, czy z racji uprawnień właścicielskich Miasta wystarczające dla stwierdzenia kontroli odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, jest stwierdzenie, iż Miasto posiada 100 % kapitału zakładowego, jak również, czy dla tej kontroli konieczne jest wydawanie poleceń w codziennej działalności, co pozwoliłoby na uznanie, iż Miasto posiada dominujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami osoby prawnej. W ocenie składu orzekającego należy odróżnić prowadzenie spraw, czy też podejmowanie decyzji w bieżących sprawach spółki od kontroli nad tym sprawami, która pozwala uznać, iż pomimo formalnej odrębności od podmiotowości prawnej jednostki samorządu terytorialnego, Spółka pozostaje elementem samorządowego aparatu organizacyjnego Miasta, wykonującego ustawowo powierzone zadania we własnym zakresie. Odwołujący kładli akcent na wykazanie, iż dla spełnienia przesłanki ustawowej konieczne jest wykazanie takiego zaangażowania Zamawiającego w bieżących sprawach Spółki, które można utożsamić z faktycznym uczestniczeniem w podejmowaniu decyzji, co prowadziłoby faktycznie do zrównania zadań, jakie realizuje Zarząd Spółki w oparciu o regulację prawa handlowego w ramach prowadzenia spraw spółki z funkcją kontrolną organów nadzoru. W ocenie Izby do takich wniosków nie uprawnia wykładnia przepisów Ustawy. Przepis wyraźnie wymaga wykazania sprawowania kontroli, odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającej na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej. W ocenie składu orzekającego, w przypadku MPO będącej spółką w pełni zależną od decyzji właściciela (Miasta), który powołał i może zlikwidować spółkę, określa w statucie jej obowiązki i powierza zadania, taka kontrola zachodzi. Jak wskazał w wyroku z 11.06.2021 r. Sąd Okręgowy w Warszawie (sygn. akt XXIII Zs 27/21) zamówienia in-house udzielane są podmiotom zależnym, które w ujęciu funkcjonalnym stanowią element struktury władzy lokalnej. Taki charakter posiadają spółki samorządowe, powoływane w celu realizacji zadań gmin. Sama zatem forma organizacyjnoprawna jaką jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, dopuszczona wprost w przepisach ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (dalej jako UGK), podlegająca regulacjom kodeksu spółek handlowych, nie może stanowić wystarczającej podstawy do kwestionowania istnienia relacji właścicielskiej pozwalającej na efektywne prowadzenie gospodarki komunalnej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Mając na uwadze przepisy UGK spółka komunalna stanowi narzędzie (instrument) w rękach gminy. Fakt, iż spółka powołana zostaje w celu wykonywania zadań własnych gminy oznacza, iż już w Akcie Założycielskim wyznaczone zostały przez Miasto zasadnicze cele działalności Spółki i jej obowiązki. Złożone dowody - w szczególności „Zasady sprawowania nadzoru nad spółkami prawa handlowego, w których m.st. Warszawa posiada udziały lub akcje” (załącznik do zarządzenia nr 1712/2018 oraz nr 6548/2014 Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z 31.10.2018 r. i 9.09.2014 r.), wskazują na istnienie powiązań pomiędzy Zamawiającym, a MPO wykraczających poza standardowe relacje właścicielskie, jakie są przypisane jedynemu właścicielowi spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Łączenie funkcji Przewodniczącego Rady Nadzorczej spółki MPO oraz Dyrektora Biura Ładu Korporacyjnego Miasta (dawne Biuro Nadzoru Właścicielskiego) ma faktyczne i rzeczywiste przełożenie na prowadzenie spraw Spółki, wykraczające poza zwyczajowe relacje właścicielskie. Zgodnie z pkt 2.1 do obowiązków Biura należy w szczególności prowadzenia spraw dotyczących spółek, w których m.st. Warszawa jest wspólnikiem. Biuro monitoruje istotne ryzyka związane z funkcjonowaniem jednoosobowych spółek i informuje o nich Prezydenta. W dokumencie tym opisane zostały obowiązki Rady Nadzorczej, która m.in. stosuje się do wytycznych i wzorcowych dokumentów opracowanych przez Biuro, odnoszących się do działalności rady nadzorczej. Ponadto, przywoływane postanowienia Aktu Założycielskiego, jak i dowody złożone przez Odwołujących, wskazują na bliską relację organów Spółki, która chociaż stanowi odrębny od Zamawiającego podmiot prawa, to w ramach powierzonych jej zadań własnych gminy, pozostaje pod ścisłym wpływem Miasta. Wskazanym w Akcie Założycielskim celem Spółki jest wykonywanie zadania własnego m.st. Warszawy w zakresie utrzymania czystości i porządku, w tym odbiór oraz zagospodarowanie odpadów komunalnych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w szczególności poprzez ich odzysk i unieszkodliwianie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Okolicznością faktyczną, która potwierdziła możliwość wydawania poleceń Spółce w trybie odbiegającym od schematu działania niezależnych podmiotów prawa, było udzielenie zamówienia z wolnej ręki w 2018 r. w trybie „pilnym” w celu zabezpieczenia świadczenia usługi odbioru odpadów, po tym jak wybrany w przetargu wykonawca porzucił kontrakt. W ocenie Izby, kwestią wtórną wobec ustalenia istnienia powiązań prawnych i faktycznych pozwalających stwierdzić sprawowanie kontroli przez Miasto, jest określenie formuły w jakiej zadania zostają przekazane do realizacji. Szerzej na ten temat Izba wypowie się przy ocenie kolejnej przesłanki związanej z wyliczeniem wskaźnika przychodu, jakie MPO miałoby uzyskać w związku z wykonaniem zadań zleconych jej przez Miasto. W tym miejscu należy jednak podkreślić, iż to decyzja Zamawiającego o tym jaki model udzielenia zamówienia przyjmie, wyznacza Spółce sposób działania. Konieczność udziału w przetargu jest również podyktowana decyzją Zamawiającego, co potwierdza m.in. uchwała Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z 25.06.2018 r. w sprawie wyrażenia zgody na zaciągnięcie zobowiązania o wartości przekraczającej 10.000.000,00 zł brutto. Jak wynika z treści tego dokumentu, Zarząd Spółki w dniu 21 czerwca 2018 r. złożył oświadczenie o gotowości Spółki do udziału w ogłaszanych przez m.st. Warszawa postępowaniach przetargowych na odbiór odpadów komunalnych z terenu Miasta st. Warszawy od 1 stycznia 2019 r. W ocenie składu orzekającego dla oceny spełnienia tej przesłanki nie ma znaczenia, czy usługi świadczone na rzecz Zamawiającego były realizowane w trybie umowy zawartej z MPO, jako wykonawcy wyłonionemu w trybie konkurencyjnym. Powyższe stanowi jedynie wyraz pewnego modelu wykorzystania zasobów własnej spółki, który nie ma znaczenia dla oceny, czy faktycznie Zamawiający sprawuje kontrolę, o jakiej mowa w przepisie art. 214 ust. 1 pkt 11 lit a) Ustawy. To wskazywane powyżej zapisy aktów tworzących ład korporacyjny Spółki pozwalają na stwierdzenie, czy kontrola Miasta sprowadza się jedynie do wykonywania uprawnień wynikających z posiadania udziałów. W ocenie Izby tak nie jest, a Odwołujący nie przedstawili w tej materii przekonujących dowodów, które mogłyby świadczyć o ograniczonej kontroli Zamawiającego nad MPO. Zasadniczo argumentacja prawna sprowadzona była do wykazania ogólnych zasad, jakie wynikają z przepisów kodeksu spółek handlowych, co jak wskazano powyżej nie wyczerpuje oceny ładu korporacyjnego MPO. Ponadto, sprawozdania z działalności MPO nie są wystarczające do podważenia sposobu sprawowania kontroli. Ich charakter sprawozdawczy ma na celu wyłącznie przedstawienie danych obrazujących stan finansów Spółki i nie jest to dokument opisujący mechanizmy kontroli jaką sprawować ma Miasto. Wreszcie, odwoływanie się do wykładni przesłanki kontroli w rozumieniu, jakie przyjmują na poziomie krajowym inne państwa członkowskie nie mogło mieć znaczenia prawnego. Ocena spełnienia przesłanki kontroli wymaga indywidulanego rozstrzygnięcia. Oceniając sytuację faktyczną dotyczącą sprawowania kontroli Izba uwzględniła nie tylko fakt, iż Miasto posiada 100 kapitału zakładowego, ale również uwzględniła wprowadzone mechanizmy nadzoru i kontroli organu nadzoru nad Zarządem (chociażby zasady dotyczące przeważającego znaczenia głosu przewodniczącego Rady Nadzorczej obsadzonego pracownikiem Zamawiającego odpowiedzialnym za nadzór nad spółkami), co rzeczywiście gwarantuje sprawowanie kontroli przez instytucję zamawiającą. Wprawdzie to Zarząd realizuje cele Spółki, to jednak strategiczne decyzje wyznaczające kierunki działalności Spółki pochodzą od jedynego właściciela - Miasta, który rozlicza Zarząd z zadań powierzonych do wykonania Spółce. Należy również podkreślić, iż podejście kapitałowe z punktu widzenia przesłanki dotyczącej sprawowania kontroli wpisuje się w utrwaloną wykładnię, jaką przyjmuje Trybunał, co potwierdzone zostało m.in. w orzeczeniu w sprawie C-328/19 Porin Kaupunki. W pkt 67 motywów wprost znajduje to potwierdzenie w stwierdzeniu, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału przesłankę dotyczącą kontroli organu władzy publicznej uznaje się za spełnioną, jeżeli instytucja zamawiająca posiada, samodzielnie lub wraz z innymi instytucjami publicznymi, całość kapitału zakładowego spółki, której udzielono zamówienia. Dalej, w pkt 68 Trybunał wskazał, iż kontrola analogiczna do tej, jaką sprawuje instytucja zamawiająca nad własnymi służbami, może przejawiać się w inny sposób, niż za pomocą podejścia kapitałowego. Następnie Trybunał stwierdził, iż w tzw. modelu „gminy odpowiedzialnej”, gminy będące stronami porozumienia opartego na tym modelu, pomimo faktu, że nie mają one udziałów w kapitale podmiotu in house mogą wywierać, podobnie jak gmina odpowiedzialna, decydujący wpływ zarówno na cele strategiczne, jak i ważne decyzje podmiotu będącego wykonawcą zamówienia, a tym samym sprawować nad nim skuteczną, strukturalną i funkcjonalną kontrolę. W świetle powyższego Izba uznała, iż spełniona została przesłanka z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a Ustawy. Art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b Ustawy - przesłanka ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę, o której mowa w lit. a - zarzut wspólny dla odwołujących w sprawach: : KIO 561/22, KIO 563/22, KIO 573/22, KIO 575/22, KIO 577/22, KIO 579/22, KIO 581/22, KIO 587/22, KIO 589/22. Izba uwzględniła odwołania w zakresie wspólnie podnoszonego w odwołaniach zarzutu braku wykazania, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (MPO) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego, gdyż z uzasadnienia faktycznego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki wynika, że do obliczenia wspomnianych 90% zostały uwzględnione przychody osiągnięte przez MPO w związku z zawartą pomiędzy Zamawiającego, a MPO umową wykonawczą w sprawie świadczenia usług publicznych w zakresie zagospodarowania odpadów, a także przychody ze sprzedaży energii elektrycznej oraz odbioru odpadów po-Covidowych. Zgodnie z art. 214 ust. 5 Pzp, do obliczenia procentu działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 11 lit. b, pkt 12 lit. b, pkt 13 lit. b i pkt 14 lit. c, uwzględnia się średni przychód osiągany przez osobę prawną lub Zamawiającego w odniesieniu do usług, dostaw lub robót budowlanych za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia. Na str. 9. Analizy wskazuje się, że jako zadania powierzone traktowane są 4 rodzaje działań: zagospodarowanie odpadów / odbiór odpadów z poszczególnych dzielnic m. st. Warszawy / doraźny odbiór odpadów „poCovidowych" / wpływy z tytułu sprzedaży energii. Wskazane przez Zamawiającego średnie przychody MPO z tytułu wykonywanych dostaw, usług i robót za lata 2019-2021 wyniosły 736.475.438,00 zł/rok. Natomiast średnie przychody powstałe w związku z realizacją zadań powierzonych przez Miasto wynosiły w tym okresie 701.443.359 zł/rok. Oznacza to, że 95,20% działalności MPO wykonywanej w tych latach miałoby dotyczyć zadań powierzonych przez Miasto. Do obliczenia % działalności związanego z realizacją zadań zleconych przez Miasto przyjęto dane księgowe i sprawozdania finansowe za lata 2019 i 2020 oraz dostępne dane księgowe i sprawozdanie F-01 z 2021 r. Dokładna analiza struktury i porównanie przychodów została przedstawiona w Raporcie biegłego stanowiącym załącznik do Analizy. Udział poszczególnych przychodów z zadań powierzonych przez Miasto we wskazanej średniej wynosi dla zagospodarowania odpadów komunalnych 1.682.556.206,00 zł, odbioru odpadów 401.101.738,00 zł, odbioru odpadów poCovidowych 368.428,00 zł, i sprzedaż energii 20.303.706,00 zł. Z Analizy wynika, iż większość przychodów uzyskiwanych przez MPO pochodzi z następujących źródeł: - z działalności polegającej na odbieraniu, transporcie i unieszkodliwianiu odpadów komunalnych; są to usługi świadczone na podstawie trzech umów na odbiór odpadów komunalnych z terenu nieruchomości położonych w m.st. Warszawie, zawartych z Zamawiającym w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Odbiór odpadów komunalnych z terenu nieruchomości położonych w m.st. Warszawie, od 1 stycznia 2019 r.”, nr ref.: ZP/GP/271/IV172/18 (zadanie 3, 4, 7 i 9) - z dopłat, o których mowa w § 6 ust. 1 Umowy wykonawczej z tytułu świadczenia Usług Publicznych na podstawie umowy wykonawczej z 12.12.2017 r., odbiór odpadów z poszczególnych dzielnic (odpowiednio Zadania 1, 2, 3, 4, 7, 9); - inne przychody (które stanowią znikomy % całości przychodów), tj. przychody z czyszczenia ulic i placów, wywozu i unieszkodliwienia odpadów (umowy inne niż z Zamawiającym), sprzedaży energii, wynajem lokali, diagnostyki oraz przychody operacyjne . Przychody z zagospodarowania odpadów, podane w Ogłoszeniu wynoszą odpowiednio: 412 729 719,00 zł (2019); 790 429 310,00 zł (2020) oraz 479 397 177,00zł (2021). W odwołaniach w ten sam sposób uznano, iż tylko niewielka część odpadów objętych tym zadaniem jest zagospodarowywana przez MPO (ok. 20%). W przeważającej mierze zagospodarowanie realizowane jest przez podmioty trzecie wyłonione przez MPO w konkurencyjnych postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego na zagospodarowanie odpadów. Rola MPO ogranicza się w tym przypadku de facto do przeprowadzenia postępowania, zawarcia umowy z wybranym wykonawcą oraz kontroli realizacji umowy i jej rozliczenia. Działania podejmowane przez MPO dotyczą zatem co prawda sfery objętej zadaniami powierzonymi, ale pozostają neutralne dla tego zadania, a co za tym idzie stanowią działalność dodatkową, która nie w…
w trybie z wolnej ręki pn.: Odbiór i transport odpadów komunalnych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz z nieruchomości, które w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy położonych na terenie Gminy Bytów w okresie od 01.01.2022r. do 31.12.2022r. (nr referencyjny: BRZ.271.42.20021.AZ), zwane dalej
Odwołujący: Elwoz Eco Sp. z o.o.Zamawiający: Gminę Bytów…Sygn. akt: KIO 3621/21 WYROK z dnia 17 stycznia 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Bartosz Stankiewicz Aleksandra Kot Robert Skrzeszewski Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2022 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 13 grudnia 2021 r. przez wykonawcę Elwoz Eco Sp. z o.o. z siedzibą w Sierakowicach przy ul. Słupskiej 2 (83-340 Sierakowice) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gminę Bytów z siedzibą w Bytowie przy ul. 1 Maja 15 (77-100 Bytów) przy udziale: A) wykonawcy ATF Sp. z o.o. Sp. k. siedzibą w Chojnicy pod numerem 2 (78-650 Mirosławiec), zgłaszającego przystąpienie do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie odwołującego; B) wykonawcy A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU SANIKO A. K. siedzibą w Kartuzach przy ul. Floriana Ceynowy 8/1 (83-300 Kartuzy), zgłaszającego przystąpienie do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie odwołującego; C) wykonawcy Remondis Sp. z o.o. siedzibą w Warszawie przy ul. Zawodzie 16 (02-981 Warszawa), zgłaszającego przystąpienie do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie odwołującego; D) wykonawcy Wodociągi Miejskie Bytów Sp. z o.o. siedzibą w Bytowie przy ul. Adama Mickiewicza 1 (77-100 Bytów), zgłaszającego przystąpienie do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Elwoz Eco Sp. z o.o. z siedzibą w Sierakowicach i: 2.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania; 2.2. zasądza od ww. wykonawcy na rzecz zamawiającego Gminy Bytów z siedzibą w Bytowie, kwotę w wysokości 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy), stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: .................................. Sygn. akt: KIO 3621/21 Gmina Bytów, zwana dalej: „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) zwanej dalej: „Pzp” w trybie z wolnej ręki pn.: Odbiór i transport odpadów komunalnych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz z nieruchomości, które w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy położonych na terenie Gminy Bytów w okresie od 01.01.2022r. do 31.12.2022r. (nr referencyjny: BRZ.271.42.20021.AZ), zwane dalej „postępowaniem”. Ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy (zwane dalej: „ogłoszeniem”) zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 2 grudnia 2021 r., pod numerem 2021/BZP00297364/01. Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są usługi, jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp. W dniu 13 grudnia 2021 r. wykonawca Elwoz Eco Sp. z o.o. z siedzibą w Sierakowicach (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie w ramach, którego zaskarżył czynność zamawiającego polegającą na wyborze trybu i wszczęciu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki i zamiarze jego udzielenia Wodociągom Miejskim Bytów Sp. z o.o. z siedzibą w Bytowie (zwanej dalej: „Wodociągami”). Opisanej powyżej czynności zamawiającego odwołujący zarzucił naruszenie: 1) art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 214 ust. 6 Pzp, przez niewykazanie w ogłoszeniu reorganizacji osoby prawnej, przez co zamawiający nie miał podstaw do skorzystania z przesłanki udzielenia zamówienia w trybie „z wolnej ręki”, określonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp i wykazania procentu działalności kontrolowanej osoby prawnej jako działalności powierzonej za pomocą wiarygodnej prognozy handlowej, o której mowa w art. 214 ust. 6 Pzp; 2) art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 214 ust. 6 i 7 Pzp, przez niewykazanie przez zamawiającego braku adekwatności danych historycznych, dotyczących przychodów osoby prawnej za ostatnie 3 lata; 3) art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp w zw. z art. 214 ust. 6 Pzp, przez nieprzedstawienie przez zamawiającego wiarygodnej prognozy handlowej. W związku z powyżej wskazanymi zarzutami odwołujący wniósł o: - merytoryczne rozpatrzenie przez Izbę odwołania i jego uwzględnienie w całości; - nakazanie zamawiającemu unieważnienia postępowania ponieważ jest ono obarczone niemożliwą do usunięcia wadą, uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, polegającą na wszczęciu postępowania w trybie niekonkurencyjnym, pomimo niespełnienia przesłanek ustawowych zezwalających na zastosowanie takiego trybu, a wada ta nie może zostać usunięta w inny sposób; - zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego. Odwołujący wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych, jest także wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości prowadzonego przez Burmistrza Bytowa. Odwołujący wskazał, że jest bezpośrednio zainteresowany świadczeniem usług objętych przedmiotem zamówienia zwłaszcza, że obecnie świadczy na rzecz zamawiającego usługę obejmującą odbiór i transport odpadów komunalnych z nieruchomości położonych na terenie Gminy Bytów, którą chciałby kontynuować również w przyszłości. Odwołujący wskazał, iż zaskarżone czynności zamawiającego naruszają jego interes w uzyskaniu zamówienia, poprzez niezasadne zastosowanie przez zamawiającego trybu zamówienia z wolnej ręki z pominięciem innych zainteresowanych wykonawców, w tym jego. Zdaniem odwołującego bezpośrednim następstwem dokonanych naruszeń przepisów Pzp jest szkoda w jego majątku w postaci braku możliwości uzyskania przedmiotowego zamówienia, do którego wykonywania odwołujący jest w pełni zdolny i deklaruje taką gotowość. Odwołujący wyjaśnił, że w przypadku uznania przez Izbę zasadności odwołania, a następnie po dokonaniu przez zamawiającego żądanych czynności, będzie mógł uzyskać przedmiotowe zamówienie, co niewątpliwie jest zgodne z jego interesem. Tym samym odwołujący stwierdził, że materialnoprawna przesłanka wniesienia odwołania została spełniona. W uzasadnieniu zarzutu dotyczącego braku reorganizacji działalności odwołujący wskazał, że z art. 214 ust. 6 Pzp w związku z art. 12 ust. 5 Dyrektywy 2014/24/UE wynika, że w przypadku, gdy ze względu na reorganizację działalności wykonawcy, dane dotyczące średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia są nieadekwatne, procent działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 11 lit. b Pzp, ustala się za pomocą wiarygodnych prognoz handlowych. W ocenie odwołującego z powołanego przepisu wynika, że dla możliwości powoływania się na wiarygodne prognozy handlowe konieczne jest wykazanie, że dany podmiot (tu: Wodociągi) przeszedł reorganizację działalności. Zdaniem odwołującego, w tym kontekście wskazane jest odwołanie się do Słownika Języka Polskiego, zgodnie z którym „reorganizacja” jest to „zmiana organizacji czegoś, urządzenie czegoś w inny sposób”. Natomiast z ogłoszenia wynika, że co do zasady w sferze organizacyjnej Wodociągi będą działały w dotychczasowy sposób (lub zmiany w tym zakresie nie będą miały zasadniczego charakteru). Zdaniem odwołującego na uwagę zasługuje nie tylko wykładnia językowa omawianego przepisu, ale również wykładnia funkcjonalna. Brzmienie art. 214 ust. 6 pozwala na stwierdzenie, iż w myśl intencji ustawodawcy reorganizacja, o której jest mowa w tym przepisie, w swoich skutkach powinna być porównywalna do sytuacji spółki na dzień utworzenia lub rozpoczęcia działalności, a zatem chodzi wyłącznie o kluczowe zmiany organizacyjne. Taką interpretację wzmacnia wprowadzony do przepisów Pzp art. 214 ust. 7, wedle którego wymaganie procentu działalności nie jest spełnione, jeżeli reorganizacja działalności została przeprowadzona dla pozoru. W tym zakresie przepisy Pzp zbliżają się do art. 83 KC, odnoszącego się do pozorności oświadczenia woli. Mimo że pozorna reorganizacja nie niesie ze sobą skutku w postaci nieważności w rozumieniu cywilnoprawnym, to pozorność w tym kontekście należy rozumieć jako pewne działanie symulowane, nakierowane na wykazanie spełnienia przesłanek udzielenia zamówienia z wolnej ręki. Przesłanki te mogą w ogóle nie wystąpić lub mogą nie być na tyle doniosłe by uzasadnić skorzystanie z wyjątkowego trybu udzielenia zamówienia, jakim jest wolna ręka. Tak rozumiana reorganizacja musi być więc doniosłą okolicznością organizacyjną w ramach funkcjonowania spółki. W ocenie odwołującego, sięgnięcie przez zamawiającego po argument w postaci reorganizacji służy jedynie temu, aby udzielić zamówienia in-house w sytuacji, w której Wodociągi nie są w stanie wykazać, że w ostatnich 3 latach 90% działalności Wodociągów dotyczyło wykonywania zadań powierzonych przez zamawiającego. Oczywiście nie jest to działanie zabronione, ale musi mieć ono charakter rzeczywisty, a nie pozorny. Jednocześnie wykazanie przeprowadzenia reorganizacji Wodociągów nie zostało przez zamawiającego poparte jakimikolwiek dowodami. Przeprowadzenie reorganizacji jest oparte wyłącznie na gołosłownych zapewnieniach zamawiającego. Nie jest to oczywiście wystarczające, biorąc pod uwagę ciężar dowodu, który spoczywa na zamawiającym, korzystającym również w tym zakresie z odstępstwa od zasady ogólnej opierania się na danych historycznych. Zamawiający musi wykazać spełnienie przesłanek udzielenia zamówienia z wolnej ręki i - czytając uzasadnienie wyboru trybu - trudno uznać aby ten obowiązek udźwignął. Ma to daleko idące skutki: brak wykazania spełnienia przesłanek warunkujących użycie zamówienia z wolnej ręki prowadzi do nieuprawnionego odstępstwa od zastosowania podstawowych trybów udzielania zamówienia. Odwołujący podkreślił, że w ogłoszeniu zamawiający ograniczył się do stwierdzeń, że: - zaktualizowała się przesłanka wynikającą z art. 214 ust. 6 PZP albowiem mocą decyzji władczo - właścicielskiej Gminy wyrażonej uchwałą Rady Miejskiej w Bytowie nr XXXII/315/2021 z dnia 16 czerwca 2021r. w sprawie powierzenia Wodociągom Miejskim Bytów sp. z o.o. wykonywania zadania własnego gminy Bytów, spółka została zreorganizowana, w sposób skutkujący dezaktualizacją (nieadekwatnością) danych historycznych za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia - tym samym zamawiający nie wskazał ani w jaki konkretny sposób spółka została zreorganizowana ani też nie wskazał, na czym polega sposób reorganizacji, który skutkował dezaktualizacją danych historycznych; uchwała Rady Miejskiej jest w rozumieniu zamawiającego jednoznaczna z reorganizacją; - reorganizacja Spółki polega na rozszerzeniu zakresu usług użyteczności publicznej, które mocą decyzji władczo właścicielskiej Gminy, Spółka będzie realizować na rzecz Gminy i jej mieszkańców. Spectrum usług realizowanych przez Spółkę ulega zmianie i Spółka została przetransformowana w spółkę komunalną o charakterze wielobranżowym - Wodociągi od lat są spółką o charakterze wielobranżowym, bowiem świadczą usługi z zakresu budownictwa oraz badań laboratoryjnych; rozszerzenie zakresu usług nie jest tożsame z reorganizacja w rozumieniu art. 214 ust. 6 Pzp. - o zasadności kwalifikacji powyższego jako reorganizacji świadczy co najmniej to, że Spółka rozpocznie działalność w całkowicie nowej dla siebie branży, która stanowi wyodrębniony sektor działalności gospodarczej - samo poszerzenie działalności o nową branżę, nie jest jednoznaczne z reorganizacją w znaczeniu, którym posługuje się ustawodawca w przepisie art. 214 ust. 6 Pzp; - powyższe nie tylko transformuje profil działalności Spółki, ale również skutkuje zmianami organizacyjnymi, osobowo - kadrowymi, techniczno - infrastrukturalnymi oraz ekonomicznymi. Wydzielenie nowego obszaru działalności Spółki, różniącego się od dotychczasowego profilu działalności Spółki, powiązane z szeregiem zmian, które stanowią konsekwencję ww. zmian strategicznych wprowadzonych przez właściciela, wypełnia znamiona reorganizacji - zamawiający z „szeregu zmian” nie wskazał ani jednej konkretnej zmiany, dotyczącej reorganizacji Wodociągów. Zmiany w znaczeniu reorganizacji muszą dotyczyć podmiotu, któremu powierza się zamówienie. Natomiast zamawiający zmiany utożsamia i wykazuje wyłącznie zewnętrznymi zdarzeniami tj. decyzjami udziałowca spółki tj. Gminy Bytów. Zamawiający mówi o reorganizacji i zmianach, ale nie wskazuje na czym one polegały w tej konkretnej spółce. W dalszej kolejności odwołujący wyjaśnił, że zamawiający uzasadnienie ogłoszenia w zakresie reorganizacji Wodociągów oparł na dwóch wątkach: uchwale Rady Gminy Bytów z dnia 16 czerwca 2021 r. oraz jej hipotetycznych konsekwencjach w przyszłości, ujętych w formie haseł, wyrażających ogólnikowe biznesowe cele dla Wodociągów na przyszłość. Zamawiający nie przedstawił żadnego wywodu merytorycznego, uzasadniającego omawianą przesłankę, podając jedynie cele, do osiągnięcia w perspektywie długookresowej. Zamawiający nie wskazał w treści ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy i nie wyjaśnił w czym praktycznie upatrywał reorganizacji działalności Wodociągów, w szczególności jakie konkretnie czynności podjęto, a które przesądzałyby o dokonanej reorganizacji. Samo podjęcie przez Radę Miasta uchwały z dnia 16 czerwca 2021 r. XXXII/315/2021 nie oznacza, że w Wodociągach doszło do jakiejkolwiek reorganizacji. Zresztą treść uchwały jest bardzo lakoniczna, bowiem w § 1 powierza się Wodociągom wykonywanie zadania własnego Gminy w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, zaś w § 2 rozszerza się PKD o pozycję 38. Nie jest to wystarczające dla uznania, że reorganizacja ma charakter rzeczywisty oraz na tyle znaczący, aby uznać ją za „reorganizację” w rozumieniu art. 214 ust. 6 Pzp. Tego rodzaju akt władczy może stanowić co najwyżej punkt wyjścia i podstawę prawną do rozpoczęcia procesu reorganizacji spółki gminnej, nie dowodzi zaś faktu jej przeprowadzenia. Zgodnie z etymologią słowo reorganizacja oznacza ponowne organizowanie czegoś. Samo powierzenie przez zamawiającego w uchwale wykonywania zadań własnych w zakresie gospodarki odpadami, nie jest równoznaczne z reorganizacją, która w praktyce w każdym przedsiębiorstwie sprowadza się do podjęcia konkretnych decyzji i działań, odnoszących skutek w postaci zmian w sferze osobowej, strukturalnej, zarządczej itp. W odniesieniu natomiast do zwiększania zakresu już świadczonych usług należy podkreślić, iż w przypadku Wodociągów ewentualne udzielenie przedmiotowego zamówienia spowodowało by wyłącznie to, że zakres usług odbierania odpadów będzie prawdopodobnie wymagał zwiększenia zatrudnienia, zakupu nowego sprzętu i tym podobnych działań. Jednak są to zwykłe i naturalne konsekwencje rozszerzenia dotychczasowej działalności. Tym samym, odwołujący stwierdził, że działania, o których mowa w ogłoszeniu, nie stanowią reorganizacji w rozumieniu art. 214 ust. 6 Pzp. Tego typu kroki (uchwała Rady Miasta Bytowa) nie są sprzeczne z prawem, jednakże podawane przez zamawiającego jako uzasadnienie rzekomo przeprowadzonej reorganizacji w Wodociągach, noszą znamiona czynności pozornych, w rozumieniu art. 214 ust. 7 Pzp podejmowanych w celu obejścia przepisów Pzp. W ocenie odwołującego nie sposób odmiennie potraktować treści ogłoszenia i wywodów zamawiającego, które sprowadzają się do stanowiska, że w sprawie niniejszej reorganizacja Wodociągów to de facto : uchwała Rady Miasta Bytowa z dnia 16 czerwca 2021r, XXXII/315/2021r. oraz kilka publicystycznych w treści zdań w uzasadnieniu ogłoszenia: mocą decyzji władczo właścicielskiej i uchwałą Rady Miasta Spółka została zreorganizowana; spectrum usług realizowanych przez Spółkę ulega zmianie i Spółka została przetransformowana w spółkę komunalną o charakterze wielobranżowym; o zasadności kwalifikacji powyższego jako reorganizacji świadczy co najmniej to, że Spółka rozpocznie działalność w całkowicie nowej branży; wydzielenie nowego obszaru działalności Spółki, różniącego się od dotychczasowego profilu działalności Spółki, powiązane z szeregiem zmian, które stanowią konsekwencję ww. zmian strategicznych, wprowadzonych przez właściciela, wypełnia znamiona reorganizacji. Godzi się podkreślić, że żadne z powyższych twierdzeń zamawiającego nie dowodzi w jakikolwiek sposób reorganizacji Wodociągów. Znamienne jest to, że w zgłoszeniu zamawiający mówi o reorganizacji, ale w oderwaniu od konkretnych aspektów i działań, które miałyby dotyczyć zmian w Wodociągach. Istotne jest to, że twierdzeń zamawiającego na takim poziomie ogólności, wyrażającym intencje i życzenia na przyszłość, wykonawcy nie mają możliwości zweryfikować. Reasumując odwołujący stwierdził, że zamawiający nie wykazał zaistnienia przesłanki uprawniającej do zastosowania trybu z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 6 Pzp, dotyczącej procentu działalności wykonywanej przez podmiot, któremu udziela się zamówienia, na rzecz zamawiającego sprawującego nad nim kontrolę i bezzasadnie przyjął, że opisane w ogłoszeniu okoliczności mogą być uznane za „reorganizację”, o której mowa w art. 214 ust. 6. Nie sposób przyjąć, aby racjonalny ustawodawca założył możliwość wykazania spełnienia przesłanki przepisu, stanowiącego wyjątek, ogólnikowymi twierdzeniami zamawiającego, nie popartymi żadnymi dowodami. Pomysł zamawiającego aby reorganizację wykazać wyłącznie uchwałą Rady Miasta, powierzającą spółce nowe zadanie, stanowi nieudolną próbę upozorowania reorganizacji zaś twierdzenia, przytoczone na jego uzasadnienie, zmierzają w kierunku tezy, że ustawowy wyjątek w postaci reorganizacji, która umożliwia niewykazywanie procentowych proporcji działalności w oparciu o dane historyczne, można wykazywać pustym pseudo ekonomicznym wywodem, bez konkretnych powiązań z rzeczywistymi działaniami, o których mówi ustawa. Ubranie całego procesu w szaty „reorganizacji”, o ile ona faktycznie występuje, stanowi więc sztuczne wytworzenie okoliczności, które mają złagodzić warunki proceduralne udzielenia zamówienia i skorzystanie z trybu z wolnej ręki w sposób formalnie uprawniony. W zakresie zarzutu odnoszącego się do braku możliwości powoływania się na wiarygodne prognozy handlowe w sytuacji adekwatności danych historycznych, odwołujący wyjaśnił, że z art. 214 ust. 6 Pzp oraz art. 12 ust. 5 Dyrektywy 2014/25/UE wynika, że do obliczania procentu działalności, o którym mowa w art. 214 ust. 1 pkt. 11 i art. 12 ust. 3 lit. b) Dyrektywy 2014/24/UE, uwzględnia się średni przychód osiągnięty przez osobę prawną w odniesieniu do usług, dostaw lub robót budowlanych za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia. Jedynie wyjątkowo możliwe jest odstąpienie od tej zasady na rzecz wiarygodnych prognoz handlowych. Prognozy te uwzględnia się w sytuacji, gdy dane historyczne nie są adekwatne. Nie chodzi zatem o to, że u wykonawcy dochodzi do jakiś zmian (reorganizacji), ale o to, że w wyniku tych zmian nie można uznać, że dotychczasowe dane przestają być wiarygodne. Samo rozszerzenie działalności gospodarczej spółki o nowe obszary nie może automatycznie skutkować uznaniem danych historycznych za nieadekwatne, a jeżeli tak, to obowiązkiem zamawiającego jest wykazać, że dane te nie są już adekwatne. Zdaniem odwołującego, żadne zmiany, które być może zostaną dokonane w Wodociągach, nie dają podstaw do uznania, że z tego powodu dane z ostatnich 3 lat pozostają nieadekwatne. Wodociągi nie miały do czynienia z żadnymi istotnymi przekształceniami, jak również nie miały miejsca inne istotne zmiany organizacyjne, które by mogły spowodować, iż dane dotyczące średniego przychodu za lata poprzednie należy uznać za niezgodne lub nieodpowiednie. Odwołujący podkreślił, że podobnie jak w przypadku samego udzielania zamówienia „z wolnej ręki”, wykazanie przesłanek uprawniających do tego należy do zamawiającego, tak odstąpienie od ogólnej zasady powoływania danych historycznych na rzecz wiarygodnych prognoz handlowych, również wymaga udowodnienia braku adekwatności danych historycznych. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na zamawiającym. Odwołujący podkreślił z całą mocą, że nieadekwatności danych historycznych, zamawiający upatruje wyłącznie w woli powierzenia Wodociągom nowych zadań. Jednakże takie twierdzenie w żaden sposób nie może być uznane za dowód ani wykazanie braku adekwatności danych historycznych. Podobnie jak w przypadku przesłanki w postaci reorganizacji, zamawiający nieadekwatność danych historycznych uzasadnia w ogłoszeniu abstrakcyjnymi ogólnikami w powiązaniu z uchwałą Rady Miejskiej Bytowa z dnia 16 czerwca 2021r., cytowaną wcześniej. Zamawiający stwierdza wprost, że : mocą decyzji władczo - właścicielskiej Gminy wyrażonej przez Radę Gminy w Bytowie uchwałą nr XXXII/315.2021 z dnia 16 czerwca 2021r. w sprawie powierzenia Wodociągom Miejskim w Bytowie sp. z o.o. wykonywania zadania własnego gminy Bytów, spółka została zreorganizowana w sposób skutkujący dezaktualizacją (nieadekwatnością) danych historycznych za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia” . Podkreślenia wymaga to, że w żaden sposób zamawiający nie wskazuje ani nie wyjaśnia: - w jaki to sposób spółka została zreorganizowana, - jaki ta reorganizacja miała dla niej skutek, - jaki w końcu tenże sposób i związany z nim skutek miał wpływ na dane historyczne i ich nieadekwatność. Zdaniem odwołującego, zamawiający w okolicznościach przedmiotowego postępowania nie może wywodzić spełnienia wszystkich przesłanek zamówienia z wolnej ręki z art. 214 ust. 11 w zw. z art. 214 ust. 6 Pzp zawierającą całe trzy lakoniczne zdania uchwałą Rady Miejskiej w Bytowie, powołanej poprzednio. W ten sposób zamawiający sprowadza znaczenie i sens przesłanek ustawowych do absurdu, którego wyrazem w szczególności są pozbawione praktycznego znaczenia twierdzenia zamawiającego, cytowane powyżej. Także twierdzenie, że dotychczasowe przychodowe dane historyczne, nie obejmują działalności w sferze gospodarki komunalnej odpadami komunalnymi, a co za tym idzie są nieadekwatne, jest twierdzeniem chybionym. Zamawiający nie wykazał w żaden sposób dlaczego są nieadekwatne. Jest to tym bardziej konieczne, że Wodociągi prowadzą od wielu lat zarówno działalność powierzoną, jak i działalność komercyjną w zakresie budownictwa i usług. Wbrew twierdzeniom zamawiającego usługi zaopatrzenia w wodę i odbioru ścieków nie są jedynym przedmiotem działalności Wodociągów. Zatem nie polegają na prawdzie twierdzenia, że działalność wodno-kanalizacyjna była jedynym źródłem przychodów a „rozszerzenie spectrum” działalności skutkować będzie wyłącznie dodatkową aktywnością w zakresie wykonywania zadań własnych Gminy. Odwołujący podkreślił, że zamawiający nie wytłumaczył dlaczego uznał, iż dane dotyczące średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia Wodociągom są nieadekwatne, przez co procent działalności wykonywanej przez Wodociągi na potrzeby zastosowania trybu udzielenia zamówienia z wolnej ręki w świetle art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp można ustalić za pomocą wiarygodnych prognoz handlowych. Z treści uzasadnienia ogłoszenia co do wybranego trybu to nie wynika. Co więcej, analizując treść uzasadnienia wyboru trybu, w zakresie mającym stanowić prognozę handlową, czytamy, że: „(...) prognozę handlową sporządzono z uwzględnieniem dotychczasowych historycznych danych, dotyczących przychodów spółki (w zakresie działalności w sferze wodno kanalizacyjnej) przy jednoczesnej projekcji przyszłościowej w zakresie przychodów z tej działalności (zakotwiczonej w danych historycznych) jak i działalności w zakresie branży gospodarki odpadami komunalnymi”. Rodzi się więc pytanie: skoro zamawiający bierze pod uwagę dotychczasowe dane historyczne i na ich podstawie dokonuje „projekcji przyszłościowej”, to czy dane te są adekwatne do wyliczenia procentu działalności Wodociągów czy nie? Pytanie jest tym bardziej zasadne, że nawet opierając się na (wątpliwych) danych zawartych w Tabelach 1 i 2, zawartych w „Strukturze przychodów”, to różnice między „wskaźnikiem do zamówienia z wolnej ręki” w roku 2021 (bez przychodów z odbioru odpadów) i w roku 2022 r. (z uwzględnieniem przychodów z odbioru odpadów), wynoszą ok. 6 p.p. (a więc mniej niż obecny wskaźnik inflacji), co wskazuje raczej na niewielkie zmiany w strukturze przychodowej Wodociągów w wyniku reorganizacji. Problemem dla zamawiającego jest natomiast to, że obliczenie procentu działalności nie pozwala mu na udzielenie zamówienia w formule in-house, stąd konieczność powoływania się na reorganizację spółki. Należy wyciągnąć stąd logiczny wniosek, że skoro sama reorganizacja nie oznacza „z automatu” nieadekwatności danych historycznych, to tym bardziej danych tych nie dezaktualizuje „reorganizacja” w rozumieniu, w jakim przedstawił ją zamawiający, tj. oparta, wykazana i uzasadniona wyłącznie faktem podjęcia uchwały przez Radę Miasta. Reasumując, odwołujący po raz kolejny podkreślił, iż przepis art. 214 ust. 6 Pzp stanowi wyjątek od zasady, że do obliczania procentu działalności uwzględnia się średni przychód osiągnięty przez osobę prawną w odniesieniu do usług, za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia, a w myśl powszechnej zasady interpretacji przepisów prawa exceptiones non sunt extendendae - wyjątków nie należy interpretować rozszerzająco, wyjątek (jako odstępstwo od reguły) ma moc obowiązującą tylko w takim zakresie, jak to wynika z jego treści i nie może być w drodze zabiegów interpretacyjnych przenoszony na sytuacje podobne lub zbliżone. Również podkreślenia wymaga, iż krajowy ustawodawca zaostrzył na gruncie art. 214 ust. 6 Pzp wymagania w stosunku do przepisów Dyrektywy 2014/24/UE. Udział działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczący wykonywania zadań powierzonych musi bowiem pozostawać na poziomie 90%, a nie, jak wynika to z dyrektywy, 80%. Rozwiązanie takie miało u swoich źródeł intencję zapewnienia większej kontroli nad decyzjami zamawiających w stosunku do ich podmiotów zewnętrznych . Wobec powyższego interpretując przepis art. 214 ust. 6 Pzp należy traktować, zgodnie z intencją ustawodawcy, jako sytuację wyjątkową, a nie jako „furtkę” do nadużywania prawa przez zamawiających oraz podmiotów przez nich kontrolowanych. Jeśli chodzi o zarzut braku wykazania, że prognoza handlowa jest wiarygodna odwołujący stwierdził, że podobnie jak w przypadku pozostałych przesłanek udzielenia zamówienia na podstawie art. 214 ust. 6 i art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2014/24/UE, zamawiający nie przedstawił jakichkolwiek dowodów, dotyczących tego, że ponad 90% działalności Wodociągów dotyczy wykonywania zadań powierzonych przez zamawiającego (w zasadzie dokumenty finansowe Wodociągów potwierdzają, że nie osiągnęły one tego wskaźnika). Obowiązkiem zamawiającego, mającego zamiar udzielenia zamówienia w trybie niekonkurencyjnym, jest ustalenie, że w danym przypadku istnieją przesłanki umożliwiające odstąpienie od trybów konkurencyjnych. Ustalenie to winno opierać się na wiarygodnych i zbadanych danych, nie zaś na niesprawdzonych lub wątpliwych informacjach. Tymczasem jedyne, co zostało na ten temat przedstawione przez zamawiającego, to informacja zawarta w ogłoszeniu w postaci dwóch enigmatycznych tabel, określających wariantowe wyliczenia wskaźnika do zamówienia z wolnej ręki, lecz nie zawierających żadnych odniesień do źródeł, jak również żadnych wyjaśnień, komentarzy lub analiz, wskazujących na jakiej podstawie i w oparciu o jakie dane zamawiający dokonał tychże wyliczeń. O wiarygodności prognozy handlowej, która jest kluczowym dokumentem w przypadku, gdy zamawiający zamierza udzielić zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, powołując się przy tym na wyjątek z art. 214 ust. 6 Pzp, nie może przesądzić jedynie pewien wybrany przez zamawiającego minimalny wycinek danych w niej zawartych. W ocenie odwołującego zamawiający nie tylko nie załączył do ogłoszenia żadnych materiałów, które można by potraktować jako prognozy handlowe i poddać weryfikacji, ale nawet na tego rodzaju materiały lub analizy w sposób konkretny się nie powołał, czyniąc uzasadnienie prognozę handlową gołosłowną. Zamawiający nie sprostał więc spoczywającemu na nim podstawowemu obowiązkowi, ponieważ prezentowane wyliczenia mają charakter abstrakcyjny i zostały przygotowane pod z góry założoną tezę, związaną ze spełnianiem przesłanek do udzielenia zamówienia in-house. Zamawiający w sposób zupełnie dowolny przyjął do przedstawionych tabel określone wartości bez wskazania, na jakiej podstawie to uczynił i skąd te wartości się wzięły. Co więcej, nawet sięgając do poszczególnych pozycji tabel 1 i 2, zawartych w „Strukturze przychodów” trudno oprzeć się wrażeniu, że są one zaprzeczeniem wiarygodności. Zamawiający sumuje jako działalność powierzoną przychody wyszczególnione pod poz. 1-3 w Tabeli 1 i poz. 1-4 w Tabeli 2. Następnie, w pozycji 4. w Tabeli 1 i w pozycji 5. w Tabeli 2, zamawiający wskazuje pozycję pt. „Maksymalna wartość (poziom bezpieczny) - Usługi pozostałe”. Wreszcie, sumując pozycje 4 i 5 w Tabeli 1 i pozycje 5 i 6 w Tabeli 2 otrzymuje „Wskaźnik do zamówienia z wolnej ręki”. Skoro, zgodnie z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp, zamówienia z wolnej ręki udziela się, jeżeli jest spełniona przesłanka, w której ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę, to zamawiający wprost pokazuje, że jego wyliczenia są błędne i nie pozwalają na spełnienie tej przesłanki. Zamawiający do działalności powierzonej dodaje bowiem jakieś „usługi pozostałe”, które - skoro są wyłączone z tej kategorii - nie mogą wchodzić w zakres działalności powierzonej. Z daleko posuniętej ostrożności, na wypadek gdyby zamawiający twierdził, że wchodzą one jednak w zakres działalności powierzonej, odwołujący wskazał, że nie wiadomo czym są te „usługi pozostałe”, co już świadczy o niewiarygodności prezentowanej prognozy. Jest to bowiem tak pojemna kategoria, że Wodociągi mogą w niej mieścić również działalność komercyjną. Do tego, co było już podnoszone w tym odwołaniu, każda z pozycji Tabel 1 i 2 zawiera wyliczenia nie znajdujące oparcia w dokumentach finansowych Wodociągów oraz innych dokumentach pochodzących od zamawiającego. Z uwagi na powyższe, tego rodzaju wyliczeń - zdaniem odwołującego - nie sposób było uznać za wiarygodne prognozy handlowe. Poza tym jedyne odniesienie zamawiającego do treści tabel zostało zawarte w poprzedzających je akapitach. Zamawiający podaje, że : - „...prognozę handlową sporządzono z uwzględnieniem dotychczasowych historycznych danych, dotyczących przychodów spółki (w zakresie działalności w sferze wodno kanalizacyjnej) przy jednoczesnej projekcji przyszłościowej w zakresie przychodów z tej działalności (zakotwiczonej w danych historycznych) jak i działalności w zakresie branży gospodarki odpadami komunalnymi”; - „pełne dane historyczne, dotyczące przychodów Spółki, które uwzględniono przy sporządzeniu prognozy handlowej, obrazują dokumenty finansowe Spółki przekazane do KRS i opublikowane w KRS, do których Zamawiający odsyła w ramach niniejszego dokumentu, nie powielając ich treści”; - „Przy sporządzeniu prognozy handlowej uwzględniono również wyciąg z analizy uwarunkowań organizacyjno prawnych rozpoczęcia przez Spółkę Wodociągi Miejskie Bytów sp. z o.o. działalności w zakresie odbioru i transportu odpadów komunalnych z terenu Gminy Bytów”. W ocenie odwołującego trudno było uznać, że powyższe sformułowania potwierdzają, że prognozy handlowe są wiarygodne i zostały przygotowane z wykorzystaniem metod umożliwiających ich weryfikację. Odwołujący przy tym podkreślił, że obie tabele, prezentowane w uzasadnieniu ogłoszenia, w zakresie, w którym odnoszą się do sprzedaży wody i odbioru ścieków wbrew twierdzeniom zamawiającego nie mogły zostać oparte na znajdujących się w aktach spółki w KRS danych historycznych i nie są w nich zakotwiczone. Tabele zawierają w jednej kolumnie dane z 2021 r. i w kolejnej przewidywania na 2022 r. Nie ma możliwości weryfikacji danych za 2021 r. bowiem sprawozdania finansowe Wodociągów nie są do Krajowego Rejestru Sądowego składane przed końcem roku obrachunkowego. Dane te są więc wciąż niepełne, a zamawiający nie dysponuje pełnym opracowaniem danych za 2021 r., na których chce się opierać. Tego rodzaju informacje w żaden sposób nie mogą być potraktowane jako wiarygodna prognoza handlowa. Słownik Języka Polskiego określa pojęcie „prognoza” jako „przewidywanie czegoś oparte na określonych danych, obliczeniach”. Prognozowanie powinno więc stanowić racjonalne, naukowe, przewidywanie przyszłych zdarzeń, czyli wnioskowanie o zdarzeniach nieznanych na podstawie zdarzeń znanych. Wnioskowanie to powinno stanowić logiczny proces przebiegający od uporządkowanego zbioru faktów. Zgodnie bowiem z odpowiedzią Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Przedsiębiorczości z dnia 21 stycznia 2019 r. na interpelację 28308 w przedmiocie definicji wiarygodnych prognoz handlowych w Prawie zamówień publicznych, „Art. 67 ust. 9 nakazuje poczynienie ustaleń co do istnienia przesłanki zależności ekonomicznej, w procesie prognozowania (przewidywania na przyszłość) danych dotyczących działalności podmiotu. Innymi słowy, nakazuje on przeprowadzić wnioskowanie o przebiegu i stanie możliwych przyszłych zdarzeń w zakresie działalności osoby prawnej lub zamawiającego na podstawie określonych faktów z przeszłości. Prognozy handlowe mają być wiarygodne, zatem prognozowanie powinno opierać się na podstawach racjonalnych i odnosić się do wyraźnie określonego przedziału czasu, a także należy je przeprowadzać z wykorzystaniem metod umożliwiających ich późniejszą weryfikację. (...) Ponadto do prognozy handlowej powinny być dołączane dokumenty potwierdzające wiarygodność przewidywanych, przyszłych źródeł przychodu, zwłaszcza jeżeli okolicznością uzasadniającą jej sporządzenie był dzień utworzenia lub rozpoczęcia działalności przez osobę prawną lub zamawiającego". Powyższy pogląd zachowuje aktualność również pod rządami obecnie obowiązującej Pzp. Ustawodawca w art. 214 ust. 6 nakazuje zamawiającemu przedstawienie „wiarygodnej prognozy handlowej”. Wiarygodność prognozy musi więc wynikać z jej uzasadnienia i racjonalnego przedstawienia i pozwalać na udowodnienie, że doszło do spełnienia przesłanek zastosowania niekonkurencyjnego trybu z wolnej ręki, który jest trybem absolutnie wyjątkowym, stanowiącym zaprzeczenie zasady konkurencyjności i równego traktowania wykonawców. Nie sposób uznać za wiarygodną prognozę handlową opartą na ogólnikowych twierdzeniach zamawiającego: „.prognozę handlową sporządzono z uwzględnieniem dotychczasowych historycznych danych, ..... przy jednoczesnej projekcji przyszłościowej w zakresie w zakresie przychodów z tej działalności (zakotwiczonej w danych historycznych) jak i działalności w zakresie branży gospodarki odpadami komunalnymi”. Odwołujący zwrócił uwagę, że z treści ogłoszenia w żaden sposób nie wynika w jaki sposób i w jakim zakresie uwzględniono dane historyczne, w jaki sposób dokonano na ich podstawie obliczeń, jak je zinterpretowano, na jakiej podstawie i w oparciu o jakie dane historyczne dokonano „projekcji przyszłościowej” np. w zakresie branży odpadami, w której nigdy nie działały Wodociągi. Są to więc jedynie gołosłowne zapewnienia zamawiającego, które mają uzasadniać z góry założoną tezę i sprawiać wrażenie, że przesłanka z art. 214 ust. 6 Pzp została spełniona. - „pełne dane historyczne, dotyczące przychodów Spółki, które uwzględniono przy sporządzeniu prognozy handlowej, obrazują dokumenty finansowe Spółki przekazane do KRS i opublikowane w KRS, do których Zamawiający odsyła w ramach niniejszego dokumentu, nie powielając ich treści”; Tego rodzaju informacje winny być m.in. omówione i opracowane we wiarygodnej prognozie handlowej, zawartej w ogłoszeniu a nie przywołane poprzez odesłanie do KRS, który ich nie publikuje. Nie jest powinnością wykonawcy/odwołującego analizowanie pełnych danych historycznych z Krajowego Rejestru Sądowego. W ogłoszeniu zamawiający nie może odsyłać wykonawców do KRS w zakresie danych, które sam przywołuje i uznaje za część uzasadnienia swojej prognozy. Oznacza to, że wykonawcy sami musieliby sporządzać prognozy wobec bierności zamawiającego. - „Przy sporządzeniu prognozy handlowej uwzględniono również wyciąg z analizy uwarunkowań organizacyjno prawnych rozpoczęcia przez Spółkę Wodociągi Miejskie Bytów sp. z o.o. działalności w zakresie odbioru i transportu odpadów komunalnych z terenu Gminy Bytów” Jeżeli analiza uwarunkowań organizacyjno-prawnych miała wpływ na prognozę - a zamawiający tak twierdzi, skoro ją uwzględnił - to prognoza winna tą analizę zawierać i wskazywać w jaki sposób ten uwzględniony wpływ się konkretnie przedstawia. W niniejszym postępowaniu odwołujący w przypadku każdej z przesłanek, z którą mierzy się zamawiający, jest skazany na jego ogólnikowe zapewnienia w rodzaju : „uwzględniono”, „zakotwiczono w danych historycznych”, „sporządzono”. Podobnie jak w przypadku przesłanki w postaci „reorganizacji”, w której zamawiający nie wykazał tejże reorganizacji, tylko twierdzi, że ona nastąpiła, tak w przypadku przesłanki w postaci wiarygodnej prognozy handlowej, zamawiający nie przedstawia samej prognozy w znaczeniu, wskazanym w ustawie, tylko mówi o prognozie, uzasadniając ją ogólnikami i oderwanymi wartościami z tabel. W ocenie odwołującego okoliczność ta uniemożliwia weryfikację prawidłowości zastosowania trybu zamówienia z wolnej ręki i stanowi naruszenie przepisów Pzp, które może mieć istotny wpływ na wynik postępowania, co powoduje konieczność uwzględnienia odwołania przez Izbę i nakazania unieważnienia postępowania wszczętego w trybie zamówienia z wolnej ręki. Odwołujący wskazał i podkreślił, że oceny treści tego, co zamawiający przedstawił jako „wiarygodna prognozę handlową” należy dokonać w kontekście regulacji z art. 216 Pzp. Obowiązek publikacji informacji o zamiarze zawarcia umowy w trybie „z wolnej ręki” ma na celu wyłącznie umożliwienia innym podmiotom dokonania oceny, czy zamawiający ma podstawy do udzielenia zamówienia in-house, w świetle przesłanek przewidzianych w Pzp. Celem ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy jest umożliwienie wykonawcom kontroli, poprzez zakwestionowanie zastosowania trybu udzielenia zamówienia. Kontrola ta ma charakter formalny. Nie ma bowiem możliwości badania spełnienia warunków z art. 214 ust. 1 pkt 11-14 Pzp w inny sposób niż przez pryzmat tych przesłanek, tj. badania, czy udzielenie zamówienia in-house nie stanowi nieuzasadnionego wyłączenia danego zamówienia lub przejawu sztucznego zawężania konkurencji. Reasumując odwołujący skonstatował, że w przypadku informacji zawartych w ogłoszeniu, trudno mówić o jakichkolwiek prognozach handlowych Wodociągów, a co dopiero o ich wiarygodności. Odwołujący wskazał, iż podobnie jak w przypadku innych informacji i dokumentów, potwierdzających spełnienie przesłanek udzielenia zamówienia z wolnej ręki, tak również w przypadku prognoz handlowych, jeśli zostały one sporządzone, powinny zostać załączone (wraz z dokumentami źródłowymi) do ogłoszenia. Tylko w taki sposób ustawodawca w art. 214 ust. 6 Pzp wprost wskazał, iż procent działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 11 lit. b, ustala się za pomocą wiarygodnych prognoz handlowych. Tym samym obowiązkiem zamawiającego, który zamierza udzielić zamówienia na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp jest wykazanie, iż prognozy handlowe zostały oparte na wiarygodnych i rzetelnych danych umożliwiających ich późniejszą weryfikację. W podsumowaniu uzasadnienia dla powyżej zaprezentowanych zarzutów odwołujący stwierdził, że zamawiający w sposób celowy pozbawia wykonawców możliwości kontroli, przedstawiając enigmatyczne twierdzenia i wywody na poparcie faktu dokonania reorganizacji oraz abstrakcyjne wartości i ogólnikowe uzasadnienie uwiarygodnienie swojej prognozy handlowej. Zdaniem odwołującego uzasadnienie wyboru trybu w dużej mierze składa się z obszernych cytatów z orzecznictwa Izby, poglądów doktryny czy przepisów prawa. Kluczowe elementy tego dokumentu są właśnie lakoniczne i hasłowe, zawierające się w kilku akapitach, z których nie można wydobyć żadnych wiążących, pewnych informacji oraz dowodów uzasadniających twierdzenia zamawiającego. Odwołujący wskazał na sprawozdania Zarządu Wodociągów, załączone do sprawozdań finansowych za lata 2018, 2019 i 2020 r., znajdujące się w aktach Wodociągów w Krajowym Rejestrze Sądowym, w których przedstawiono strukturę przychodów tej spółki w poszczególnych latach. Wyjaśnił, że w każdym z przedstawionych lat przychody z działalności odpłatnej, nie obejmującej zadań powierzonych sprzedaży wody i odbioru ścieków, przekraczały 10% ogółu przychodów, co do których zamawiający twierdzi w ogłoszeniu, że pochodzą one wyłącznie ze sprzedaży wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków. Oznacza to, że zgodnie z art. 214 ust. 1 pkt. 11 b w zw. z ust. 5, że nie mogła mieć miejsca sytuacja, w której ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę. Przedstawione w sprawozdaniach Zarządu Wodociągów struktury przychodów potwierdzają także to, że w ogłoszeniu zamawiający podaje nieprawdę, że Wodociągi do momentu ogłoszenia uzyskiwały przychody tylko z działalności sprzedaży wody, odbioru i oczyszczania ścieków. Spółka ta prowadzi działalność komercyjną budowlaną i usługową, na co wprost wskazuje treść sprawozdań. Odwołujący wyjaśnił, że dane ze sprawozdań Zarządu Wodociągów przedstawiają się następująco : - 2018 r. na stronie 11 Sprawozdania Zarządu Wodociągów struktura rodzajowa przychodów za 2018 r.: przychody razem za 2018 r. - 9.010.000; zadania powierzone tj. sprzedaż wody oraz odbiór i oczyszczanie ścieków - 7.311.000 zł, sprzedaż robót odpłatnych - 1.230.000 z., co stanowi ok. 13,7% wszystkich przychodów w tym roku; - rok 2019 r. na stronie 11 Sprawozdania Zarządu Wodociągów struktura rodzajowa przychodów za 2019 r.: razem przychody za 2019 r. - 10.875.000; zadania powierzone tj. sprzedaż wody oraz odbiór i oczyszczanie ścieków - 7.530.000 zł, sprzedaż robót odpłatnych - 2.840.000 zł, co stanowi ok. 26,1% wszystkich przychodów w tym roku; - rok 2020 r. na stronie 11 Sprawozdania Zarządu Wodociągów struktura rodzajowa przychodów za 2020 r.: przychody razem za 2020 r. - 9.949.000; zadania powierzone tj. sprzedaż wody oraz odbiór i oczyszczanie ścieków - 7.463.000 zł, sprzedaż robót odpłatnych - 1.286.000 zł, co stanowi ok. 12% wszystkich przychodów w tym roku. Średnio wszystkie przychody za 3 lata - 9.944.666 zł. Średnio przychody za sprzedaż wody i oczyszczanie ścieków za 3 lata - 7.434.666 zł. Średnio przychody z robót odpłatnych (zadania nie powierzone) - 1.785.333 zł. Odwołujący stwierdził, że z przedstawionych wartości wynika, że nie ma żadnej możliwości aby ponad 90% działalności kontrolowanej Wodociągów dotyczyła wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę. Za wskazane 3 lata było to ok. 74%. Odwołujący wyjaśnił, że przedstawione w poprzednich akapitach dane i dowody podważają prawdziwość oraz sens i tak enigmatycznych tez zamawiającego o tym, że „.prognozę handlową sporządzono z uwzględnieniem dotychczasowych historycznych danych, dotyczących przychodów Spółki (w zakresie działalności w sferze wodno kanalizacyjnej) przy jednoczesnej projekcji przyszłościowej w zakresie przychodów z tej działalności (zakotwiczonej w danych historycznych) jak i działalności w zakresie branży gospodarki odpadami komunalnymi”. Dla oceny zasadności zarzutów niniejszego odwołania kluczowa jest kwestia następująca. Mianowicie nie sposób dociec, w jaki sposób zamawiający, którego Spółka nie działała dotąd w branży gospodarki odpadami komunalnymi określił w tym, co podaje za „prognozę”, wartość usług w zakresie odbioru i transportu odpadów z terenów zamieszkałych i mieszanych tj. wartości wskazane w tabeli 1 pod poz. Nr 3. na kwotę 3.567.000 zł, a w tabeli nr 2 w poz. 3 i 4 na kwoty odpowiednio 3.300.000 zł i 287.000 zł. Jeżeli ogłoszenie w zakresie wiarygodnej prognozy handlowej ma z punktu widzenia wykonawców, do których przecież jest skierowane, jakiś punkt kluczowy w kontekście funkcji kontrolnej czy spełnione są przesłanki zamówienia „z wolnej ręki”, to są nim właśnie ww. pozycje dotyczące odbioru i transportu odpadów z terenów zamieszkałych i mieszanych z obu tabel, zamieszczonych przez zamawiającego. To ich wielkości przesądzają lub nie o spełnieniu wymogu pond 90% działalności kontrolowanej w zakresie zadań powierzonych. Dane z tabel, związane z dotychczasową działalnością Wodociągów, dotyczące usług w zakresie wody i ścieków oraz pozostałych, wykonawcy mogą skonfrontować w oparciu o dane historyczne z KRS. Jednakże jest oczywiste, że podstawowym przedmiotem prognozy powinny być wartości, odnoszące się do działalności, którą dopiero Wodociągi mają wykonywać tj. do odbioru i transportu odpadów z terenów zamieszkałych i mieszanych. W tego rodzaju sytuacji zamawiający podaje wartości usług odbioru i transportu odpadów z terenów zamieszkałych i mieszanych bez żadnego wyjaśnienia, uzasadnienia, bez kalkulacji - bez czegokolwiek. Jedyne twierdzenie zamawiającego w całym ogłoszeniu, które tych kluczowych danych dotyczy, brzmi :”.. jak i działalności w zakresie branży gospodarki odpadami komunalnymi”. Z tych względów w ocenie odwołującego „prognoza” przedstawiona przez zamawiającego nie ma żadnych znamion wiarygodności. Na marginesie odwołujący wskazał, że tabela 2, zamieszczona w ogłoszeniu w ogóle nie ma związku z przedmiotem zamówienia, a co za tym idzie z przedmiotem niniejszego postępowania. Przedmiotem zamówienia jest odbiór i transport odpadów komunalnych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz z nieruchomości, które w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy. Tabela 2 dotyczy zaś nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz nieruchomości na których mieszkańcy nie zamieszkują. Dodatkowo odwołujący zwrócił uwagę, że umieszczenie w prognozie handlowej tabeli 2 potwierdza brak wiarygodności prognozy handlowej również z punktu widzenia działalności na rynku odbioru odpadów. Zamawiający kwalifikuje w niej (wariant II) jako działalność powierzoną, odbiór i transport odpadów z „terenów” niezamieszkałych. Tymczasem zgodnie z art. 6c ust. 2a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w przypadku gdy rada gminy w drodze uchwały postanowi o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany udzielić zamówienia publicznego w trybie przetargu zorganizowanego na podstawie przepisów Pzp na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli tych nieruchomości. Objęcie tzw. nieruchomości niezamieszkanych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych wyłącza więc możliwość udzielenia zamówienia z wolnej ręki i zaliczenia przychodów z tego tytułu do przychodów z działalności powierzonej. Wykonawca (tu: Wodociągi) musiałby najpierw wygrać prowadzony w formule konkurencyjnej przetarg, aby w sposób wiarygodny uwzględniać przychody z nieruchomości niezamieszkałych w prognozach handlowych. Nie może uchodzić za wiarygodną prognoza handlowa oparta o niezgodne z prawem i dalece niepewne założenia. W związku z powyższym odwołujący stwierdził, ze uzasadnienie zarzutów odwołania i podniesione w nim fakty, świadczą o zlekceważeniu przez zamawiającego przesłanek ustawowych oraz wykonawców. Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego zgłosili wykonawcy: ATF Sp. z o.o. Sp. k. siedzibą w Chojnicy, A. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą PHU SANIKO A. K. siedzibą w Kartuzach oraz Remondis Sp. z o.o. siedzibą w Warszawie, natomiast po stronie zamawiającego przystąpienie zgłosił wykonawca Wodociągi Miejskie Bytów Sp. z o.o. siedzibą w Bytowie. Zamawiający w dniu 27 grudnia 2021 r. złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania. W dniu 5 stycznia 2022 r. do akt sprawy zostały złożone pisma procesowe przez odwołującego, wykonawcę ATF, zamawiającego oraz Wodociągi, wynikające z zobowiązania nałożonego przez skład orzekający na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2021 r. W pismach tych ww. podmioty przedstawili swoje stanowisko procesowe oraz przedstawili wnioski dowodowe. W dniu 13 stycznia 2022 r. zamawiający złożył kolejne pismo procesowe, które odnosiło się do stanowisk odwołującego oraz wykonawcy ATF zawartych w pismach procesowych przedstawionych w dniu 5 stycznia 2022 r. Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Izba uznała, że odwołujący wykazał posiadanie interesu w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp. Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 528 Pzp i skierowała odwołanie na rozprawę. Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 ust. 1-3 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność zgłoszonych przystąpień przez: - wykonawcę ATF Sp. z o.o. Sp. k. siedzibą w Chojnicy (zwanego dalej jako: „ATF”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie odwołującego; - wykonawcę A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PHU SANIKO A. K. siedzibą w Kartuzach, do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie odwołującego; - wykonawcę Remondis Sp. z o.o. siedzibą w Warszawie, do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie odwołującego; - wykonawcę Wodociągi Miejskie Bytów Sp. z o.o. siedzibą w Bytowie (zwanego dalej nadal jako: „Wodociągi”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego. W związku z tym ww. wykonawcy stali się uczestnikami postępowania odwoławczego. Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego: 1) dokumentację przekazaną w postaci elektronicznej, zapisaną na płycie DVD, złożoną do akt sprawy przez zamawiającego w dniu 20 grudnia 2021 r., w tym w szczególności: - ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 2 grudnia 2021 r.; - uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu udzielenia zamówienia z dnia 17 listopada 2021 r; 2) załączone do odwołania: - uchwałę Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 16 czerwca 2021r XXXII/315/2021; - sprawozdanie Zarządu Wodociągów Miejskich Bytów Sp. z o.o. za 2018 r.; - sprawozdanie Zarządu Wodociągów Miejskich Bytów Sp. z o.o. za 2019 r.; - sprawozdanie Zarządu Wodociągów Miejskich Bytów Sp. z o.o. za 2020 r.; - informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącą Wodociągów Miejskich Bytów Sp. z o.o.; 3) dokumenty złożone przez zamawiającego na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2021 r.: - Analizę uwarunkowań organizacyjno-prawnych rozpoczęcia przez spółkę Wodociągi Miejskie Bytów sp. z o.o. działalności w zakresie odbioru i transportu odpadów komunalnych z terenu gminy Bytów (zwaną dalej jako: „Analiza”) - dokument z 30 kwietnia 2021 r.; - suplement do ww. Analizy z dnia 14 maja 2021 r.; - załącznik nr 1 do regulaminu organizacyjnego z 15 listopada 2021 r.; 4) złożony na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2021 r. przez wykonawcę ATF Wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych na lata 2021-2024 Wodociągów Miejskich Bytów sp. z o.o. stanowiący załącznik do uchwały nr XXVI/243/2020 Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 21 grudnia 2020 r.; 5) dokumenty złożone na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2021 r. przez Wodociągi: - teczkę zatytułowaną Dokumenty na potrzeby wykonania analizy uwarunkowań organizacyjno-prawnych rozpoczęcia przez spółkę Wodociągi Miejskie Bytów sp. z o.o. działalności w zakresie odbioru i transportu odpadów komunalnych z terenu gminy Bytów, dokument z marca 2021 r.; - pakiet dokumentów dotyczących reorganizacji spółki Wodociągi Miejskie Bytów sp. z o.o. obejmujących: Uchwałę nr XXXII/315/2021 Rady Miejskiej w Bytowie z dnia 16 czerwca 2021 r. w sprawie powierzenia Wodociągom Miejskim Bytów Sp. z o.o. wykonywania zadania własnego gminy Bytów, protokoły zdawczo-odbiorcze z dn. 10 listopada 2021 r., 18 listopada 2021 r., 23 listopada 2021 r., 25 listopada 2021 r., 3 grudnia 2021 r., wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców z dnia 5 października 2021 r. wraz z wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 13 grudni 2021 r., wniosek o wpis do rejestru działalności regulowanej z dn. 15 października 2021 r. wraz z potwierdzeniem wpisu do rejestru działalności regulowanej z dn. 18 października 2021 r., wniosek aktualizacyjny z dnia 15 października 2021 r. w systemie BDO wraz z potwierdzeniem z dnia 18 października 2021 r., umowę nr 20/2021 z dn. 21 grudnia 2021 r. na sukcesywną dostawę paliw płynnych dla Wodociągów, Uchwałę nr 3/2021 Zarządu Wodociągów z dnia 15 listopada 2021 r. w sprawie wprowadzenia w życie Regulaminu Organizacyjnego „Wodociągów Miejskich Bytów” Sp. z o.o. w Bytowie oraz Regulamin organizacyjny z grudnia 2009 r. , informację z dn. 22 listopada 2021 r. o wyborze najkorzystniejszej oferty w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym bez negocjacji pn. Odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (bez nieruchomości, które w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy), położonych na terenie gminy Bytów oraz ich transport do Zakładu Zagospodarowania Odpadów Sierzno Sp. z o. o., e-mail z dn. 25 listopada 2021 r. ws. Uaktualnienia Regulaminu wynagradzania i pracy wraz z wstępną propozycją regulaminu z dn. 17 grudnia 2021 r., uchwałę nr 4/2021 Zarządu Wodociągów w sprawie zatwierdzenia Regulaminu wynagradzania pracowników oraz regulaminu pracy, wydatki na BHP z dn. 17 grudnia 2021 r., umowy o pracę (łącznie 19 szt.); - umowę o dzieło z dnia 14 czerwca 2021 r.; 6) załączone do pisma procesowego odwołującego z dnia 5 stycznia 2022 r.: - protokół Rady Nadzorczej Wodociągów z dnia 24 czerwca 2021 r.; - protokół z posiedzenia Rady Nadzorczej Wodociągów z dnia 26 listopada 2021 r.; 7) załączoną do pisma procesowego Wodociągów z dnia 5 stycznia 2022 r. kopię umowy na paliwo i koncesję na obrót paliwami płynnymi; 8) załączone do pisma procesowego zamawiającego z dnia 5 stycznia 2022 r.: - dokument „Zapisy na kontach analitycznych”; - notatkę służbową ze spotkania z dnia 16 listopada 2021 r. wraz z załącznikami; - kopię Analizy (w wersji ostatecznej); - kopie artykułów prasowych dotyczących zamierzeń Gminy Bytów w obszarze sposobu realizacji zadań z zakresu odbioru odpadów komunalnych; - wyciągi z Protokołów sesji Rady Miasta Bytów; - zmienioną umowę spółki Wodociągi; - potwierdzenie dokonania zmian PKD spółki Wodociągi; 9) załączoną do pisma procesowego zamawiającego z dnia 13 stycznia 2022 r. Informację o zamiarze zawarcia umowy (opublikowaną na stronie: ). Izba oddaliła wnioski dowodowe złożone przez odwołującego, wykonawcę ATF oraz Wodociągi dotyczące: - powołania biegłego rzeczoznawcy z zakresu ekonomii i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność : czy przedłożone przez Zamawiającego dokumenty (Ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy z dnia 2 grudnia 2021r., Analizy uwarunkowań organizacyjno prawnych rozpoczęcia przez Spółkę Wodociągi Miejskie Bytów sp. z o.o. działalności w zakresie odbioru i transportu odpadów komunalnych z terenu Gminy Bytów, Suplement do niej z dnia 14 maja 2021r.), zawierają niezbędne elementy do oszacowania wielkości przychodów Wodociągów na 2022r. w poszczególnych rodzajach działalności, wskazanych w strukturach przychodów zawartych w tych dokumentach - wniosek odwołującego; - dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny ekonomii i analiz ekonomicznych, w przedmiocie oszacowania prognozowanych przychodów Wodociągów w wariantach I i II (tj. wariantach określonych w uzasadnieniu faktycznym i prawnym wyboru trybu udzielenia zamówienia) - w zakresie następujących rodzajów działalności: a) zaopatrzenia w wodę; b) odprowadzenia ścieków; c) odbioru i transportu odpadów z terenów zamieszkałych i mieszanych; d) odbioru i transportu odpadów z terenów niezamieszkałych; e) usług pozostałych, i w oparciu o ww. szacunkowe wartości przyszłych przychodów, oszacowanie wskaźnika inhouse, o którym mowa w art. 214 ust. 7 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) Pzp wniosek ATF; - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka pana Jarosława Wisza - na okoliczność przyjętej metodologii i sposobu przeprowadzenia analiz finansowoekonomicznych na potrzeby wykonania Analizy oraz w suplemencie do tego opracowania z dnia 14 maja 2021 r., które to opracowania posłużyły zamawiającemu jako materiał wyjściowy do ustalenia występowania w stosunku do Wodociągów przesłanek, o których mowa w art. 214 ust. 1 pkt. 11 oraz ust. 6 Pzp, uprawniających do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania pn. Usługa odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz z nieruchomości, które w części zamieszkują mieszkańcy a w części nie zamieszkują mieszkańcy położonych na terenie g. Bytów oraz ich transport do ZZO Sierzno - wniosek Wodociągów. Odwołujący odnośnie swojego wniosku wskazał, że analiza przedstawionych przez zamawiającego danych w złożonych dokumentach wymaga specjalistycznej wiedzy z zakresu ekonomii. Odwołujący wyjaśnił, że w odwołaniu oraz piśmie z dnia 5 stycznia 2022 r., wskazał na uchybienia zamawiającego, które w jego ocenie dyskwalifikują je jako dokumenty, służące wykazaniu przesłanek zastosowania trybu z wolnej ręki z art. 214 ust. 1 pkt. 11 w zw. z art. 214 ust. 6 Pzp. Jednakże kompleksowa analiza budzących wątpliwości materiałów, przedłożonych przez zamawiającego, wymaga wiadomości specjalistycznych z zakresu ekonomii, w związku z czym wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego jest w pełni uzasadniony. Wykonawca ATF w ramach swojego wyjaśnił, że ustalenie wiarygodności prognoz handlowych - niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy - wymaga wiadomości specjalnych. Wiadomości te posiada biegły z zakresu ekonomii i analiz ekonomicznych, który na podstawie przekazanych mu dokumentów będzie w stanie oszacować prognozowane przychody Wodociągów na rok 2022, a tym samym pozwoli składowi orzekającemu ocenić wiarygodność prognoz handlowych (poprzez oszacowanie wskaźnika in-house, który w jego ocenie nie zostanie osiągnięty i nie wynika z przedłożonych prognoz handlowych). Wodociągi odnosząc się swojego wniosku stwierdziły, że zawnioskowany świadek był autorem części ekonomicznej opracowań, które zostały złożone jako materiał dowodowy przez zamawiającego na posiedzeniu w dniu 27 grudnia 2021 r. - co potwierdza złożona uprzednio przez niego na posiedzeniu kopia umowy o dzieło z dnia 14 czerwca 2021 r. Zawnioskowany świadek, będący współautorem ww. opracowań, jest osobą o wieloletnim doświadczeniu księgowo-ekonomicznym posiadającym praktyczną wiedzę w obszarach związanych z uwarunkowaniami ekonomiczno-finansowym związanymi z procesem wykonywania zamówień in-house w obszarze gospodarki odpadowej. Świadek jest Głównym Księgowym i Prokurentem w Krośnieńskim Przedsiębiorstwie Wodociągowo - Komunalnym Sp. z o.o. w Krośnie Odrzańskim, której to spółce cztery lata temu Gmina Krosno Odrzańskie powierzyła w trybie zamówienia in - house odbiór i transport odpadów. Powierzenie zadania odbyło się w warunkach analogicznych do sytuacji Wodociągów, tzn. spółka przed powierzeniem zadania przez gminę była spółką o profilu wodociągowo - kanalizacyjnym w gminie podobnej wielkości do Gminy Bytów (miasto powiatowe). Powierzenie odbyło się z sukcesem, a założenia i prognozy przyjęte w związku z rozpoczęciem nowej działalności okazały się trafne. Świadek od początku procedury odpowiada za stronę ekonomicznofinansową przedsięwzięcia. Informacje i wyjaśnienia, które mógłby przekazać zawnioskowany przez świadek Izbie z całą pewnością mogą mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia odwołania, albowiem skład orzekający mógłby uzyskać bezpośrednie informacje m.in. w przedmiocie katalogu przyjętych danych finansowo-ekonomicznych, które posłuży do opracowania wiarygodnych prognoz handlowych, o których mowa w art. 214 ust. 6 Pzp jak również w kwestii zastosowanych metod dla ich wyliczenia. Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań zawnioskowanego świadka umożliwi Izbie uzyskanie informacji i wiedzy niezbędnej dla rozpoznania odwołania - bez potrzeby przeprowadzania dowodu z opinii biegłego, o której mowa w art. 539 ust. 1 Pzp. Rozstrzygając o powyżej wskazanych wnioskach dowodowych Izba doszła do przekonania, że zebrany w sprawie materiał dowodowy dotyczący zarzutu odnoszącego się do wiarygodności prognoz handlowych był w wystarczający, co umożliwiło jego merytoryczne rozpoznanie. W związku z tym Izba kierując się dyspozycją zawartą w art. 541 Pzp odmówiła przeprowadzenia ww. wniosków dowodowych uznając, że fakty będące ich przedmiotem zostały stwierdzone innymi dowodami, a ponadto ich przeprowadzenie doprowadziłoby jedynie do nieuzasadnionego wydłużenia postępowania przetargowego Treść przepisów dotyczących zarzutów: - art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b Pzp - Zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności: (...) 11) zamówienie udzielane jest przez zamawiającego, o którym mowa w art. 4 i art. 5 ust. 1 pkt 1, osobie prawnej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: (...) b) ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę, o której mowa w lit. a; - art. 214 ust. 6 Pzp - W przypadku gdy ze względu na dzień utworzenia lub rozpoczęcia działalności przez osobę prawną lub zamawiającego lub reorganizację ich działalności dane dotyczące średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia są niedostępne lub nieadekwatne, procent działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 11 lit. b, pkt 12 lit. b, pkt 13 lit. b i pkt 14 lit. c, ustala się za pomocą wiarygodnych prognoz handlowych; - art. 214 ust. 7 Pzp - Wymaganie procentu działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 11 lit. b, pkt 12 lit. b, pkt 13 lit. b i pkt 14 lit. c, nie jest spełnione, jeżeli reorganizacja działalności, o której mowa w ust. 6, została przeprowadzona dla pozoru. Izba ustaliła i zważyła co następuje Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przechodząc do merytorycznego odniesienia do podniesionych w odwołaniu okoliczności Izba w pierwszej kolejności zwróciła uwagę na pewne kwestie o charakterze ogólnym słusznie podkreślone przez zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie, które z pewnością pozwolą przyporządkować ustalony stan faktyczny przedmiotowej sprawy do właściwych przepisów prawa. Jak ustalono powyżej zamawiający wszczął postępowanie w celu udzielenia zamówienia in-house, podmiotowi zależnemu tj. Wodociągom. W związku z powyższym, względem zamawiającego zaktualizował się obowiązek informacyjny wynikający z art. 216 ust. 1 Pzp, polegający na zamieszczeniu w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, przed udzieleniem zamówienia na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 - 14 Pzp, na zasadach określonych w dziale III rozdziale 2 Pzp. Publikacja wskazanego ogłoszenia, stanowi jedyny znany przepisom Pzp obowiązek informacyjny, warunkujący możliwość zawarcia umowy na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp. Obowiązek, ten na gruncie przepisów Pzp zastąpił znany z poprzednio obowiązującej ustawy obowiązek zamieszczenia na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej informacji o zamiarze zawarcia umowy (art. 67 ust. 11 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.). Przepis art. 267 ust. 2 pkt 2 Pzp (ulokowany w ramach Działu III rozdziału 2 Pzp) stanowi, że w Biuletynie Zamówień Publicznych zamawiający zamieszcza ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy. Przepisy Pzp nie precyzują zakresu informacji jakie mają zostać zawarte w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy. Zakodowana w art. 272 ust. 2 Pzp delegacja do wydania rozporządzenia, stanowi, że zakres informacji zawartych w ogłoszeniach zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych określany jest przez Ministra właściwego do spraw gospodarki. Akt ten wydany został z uwzględnieniem rodzaju ogłoszeń, trybu postępowania o udzielenie zamówienia oraz szczególnych instrumentów i procedur. Należy zatem uznać, że akt ten w pełni ukazuje intencje prawodawcy co do zakresu i szczegółowości informacji, których zamieszczenie w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy ma charakter obowiązkowy. Zakres informacji zawartych w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy określa załącznik nr 2 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2439). Zgodnie natomiast z art. 269 ust. 1 Pzp Zamawiający zamieszcza ogłoszenie w Biuletynie Zamówień Publicznych, przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, za pomocą formularzy umieszczonych na stronach portalu internetowego Urzędu. Mając na względzie zakres informacji formułowanych w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy, jak również treść zarzutów, należało wskazać, że zamawiający elementy składowe uzasadnienia udzielania zamówienia in-house, zasadniczo winien zawrzeć w ramach „uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki”. Zamawiający mógł również skorzystać z pola „informacje dodatkowe” - uzupełniając uzasadnienie. Jak wyjaśnił zamawiający formularz pozwalał mu na sformułowanie uzasadnienia (w ramach obu ww. sekcji) liczącego ok. 3 000 znaków. Zamawiający publikując na stronie postępowania „Uzasadnienie faktyczne i prawne” sporządził je na 10 stronach - ok. 27 000 znaków (było ono ok. dziewięciokrotnie dłuższe niż pozwala na to formularz ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy). Powyższe ukazuje, że stanowisko odwołującego co do poziomu szczegółowości wykazania przez zamawiającego zaktualizowania się przesłanek warunkujących udzielenie zamówienia in-house, stanowiło de facto oczekiwanie samego odwołującego, niekorelujące z wymogami prawodawcy. Nie sposób przyjąć, że prawodawca ustanowił względem zamawiających obowiązek tak szczegółowego uzasadnienia faktycznego i prawnego, jak oczekiwał tego odwołujący, oddając jednocześnie zamawiającym narzędzie - ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy - sporządzane na formularzu, które uniemożliwia jego spełnienie. Stanowisko odwołującego w ww. zakresie nie korespondowało nie tylko z założeniem o racjonalności ustawodawcy, ale abstrahowało od narzędzi, które zostały oddane zamawiającym w celu spełnienia obowiązku ustawowego. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca z zamysłem zmienił sposób w jaki informacje o zamówieniach in-house są rozpowszechniane. W sytuacji w której informacje zamieszczane były na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, zamawiający nie byli w żaden sposób skrępowani limitem znaków w formularzu ogłoszenia. Mając na względzie powyższe, limitację znaków w formularzu, należy uznać za zabieg zamierzony. Dodatkowo zamawiający w postępowaniu rozszerzył uzasadnienie, czyniąc je bardziej szczegółowym, niż oczekiwał tego prawodawca. Jednocześnie szczegółowość sporządzonego przez zamawiającego ogłoszenia nie pozwalała na uznanie go za lapidarne, hasłowe i niewykazujące zaktualizowania się przesłanek warunkujących udzielenie zamówienia in-house. Zamawiający odniósł się do wszystkich przesłanek udzielenia zamówienia in-house na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, w tym do wynikającej z lit b) wskazanego przepisu, w sposób umożliwiający weryfikację okoliczności, które uwzględnił zamawiający podejmując decyzję o wszczęciu postępowania w celu udzielenia zamówienia in-house. Powyższe potwierdza już samo odniesienie się przez odwołującego do okoliczności wskazanych w ogłoszeniu i kwestionowanie ich przydatności dla wykazania przesłanek udzielania zamówienia in-house. Względem zarzutów odwołującego opierających się na niedołączeniu do ogłoszenia „wiarygodnej prognozy handlowej”, czy też innych dokumentów - „dokumentów źródłowych” na podstawie, których ustalono zaktualizowanie się wyrażonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp przesłanki zależności ekonomicznej, zamawiający słusznie wskazał, że wbrew stanowisku odwołującego, ww. kategorie dokumentów nie stanowią ani części ogłoszenia (na co wprost wskazuje katalog obowiązkowych elementów ogłoszenia), ani obligatoryjnie rozpowszechnianego załącznika do ogłoszenia. Takiego obowiązku nie kreuje żaden przepis Pzp. Odwołujący opierał swoje stanowisko na tym, że ustawodawca w art. 214 ust. 6 Pzp nakazuje zamawiającemu przedstawienie wiarygodnej prognozy handlowej. Wbrew jednak tej tezie art. 214 ust. 6 Pzp nie nakazuje przedstawienia wiarygodnej prognozy handlowej, lecz jej sporządzenie i wykorzystanie na potrzeby weryfikacji okoliczności o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp (przepis posługuje się zwrotem procent działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 11 lit. b, pkt 12 lit. b, pkt 13 lit. b i pkt 14 lit. c, ustala się za pomocą wiarygodnych prognoz handlowych). Nie sposób takiego obowiązku wywodzić również z treści art. 216 Pzp, skoro ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia nie przewiduje możliwości dołączenia do niego załączników, ani nie przewiduje obowiązku (a wręcz możliwości) zamieszczenia w nim pełnej treści wiarygodnej prognozy handlowej, czy też dokumentów źródłowych. Mając na względzie, iż obowiązek uprzedniego opublikowania ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy in-house, stanowi wyjątek od fakultatywnego rozpowszechniania informacji o zamiarze udzielenia zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki, kierując się zasadą exceptiones non sunt extendendae, nie było podstaw do stwierdzenia, że zamawiający rozpowszechnił inne informacje, niż te do rozpowszechnienia, których zgodnie z przepisami Pzp był obowiązany. Gdyby zamiarem ustawodawcy - który stanowiąc przepis art. 216 ust. 1 Pzp wiedział o funkcjonowaniu w obrocie zamówień publicznych dokumentu rodzajowo określonego jako „wiarygodna prognoza handlowa” jak również dokumentów źródłowych na podstawie, których się je sporządza - było nałożenie na zamawiających obowiązku ich rozpowszechniania, wynikałoby to wprost z przepisów Pzp. Ich udostępnienie, podobnie jak udostepnienie analizy potrzeb i wymagań, następuje w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176). Jak podniósł zamawiający, odwołujący na dzień wniesienia odwołania, nie skierował do zamawiającego wniosku o udostępnienie wiarygodnej prognozy handlowej, ani innych dokumentów. W dalszej kolejności Izba ustaliła, że zamawiający w uzasadnieniu faktycznym i prawnym wyboru trybu udzielenia zamówienia wskazał, iż Reorganizacja Spółki polega na rozszerzeniu zakresu usług użyteczności publicznej, które mocą decyzji władczowłaścicielskiej Gminy, Spółka będzie realizować na rzecz Gminy i jej mieszkańców. Dotychczas Spółka mocą aktu przekształcenia Przedsiębiorstwa Komunalnego w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością realizowała zadania z zakresu zadań wodnokanalizacyjnych Gminy (zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków). Spektrum usług realizowanych przez Spółkę ulega zmianie i Spółka została przetransformowana w spółkę komunalną o charakterze wielobranżowym, która oprócz dotychczasowej działalności realizować będzie również usługi z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi. O zasadności kwalifikacji powyższego jako reorganizacji świadczy co najmniej to, że Spółka rozpocznie działalność w całkowicie nowej dla siebie branży, która stanowi wyodrębniony sektor działalności gospodarczej. Na rynku krajowym, funkcjonuje szereg podmiotów, dla których realizacja usług odpadowych, w tym wyłącznie odbiorowych, stanowi jedyną i wyłączną przestrzeń działalności gospodarczej. Powyższe ukazuje, że jest to przestrzeń na tyle istotna, że może mieć charakter samoistny i samodzielny. Tym samym rozszerzenie spektrum działalności Spółki o prowadzenie działalności w sferze odpadów komunalnych, można uznać za reorganizację przedmiotową, modyfikującą profil działalności Spółki. Powyższe nie tylko transformuje profil działalności Spółki, ale również skutkuje zmianami organizacyjnymi, osobowo-kadrowymi, techniczno-infrastrukturalnymi oraz ekonomicznymi. Wydzielenie nowego obszaru działalności Spółki różniącego się od dotychczasowego profilu działalności Spółki, powiązane z szeregiem zmian, które stanowią konsekwencję ww. zmian strategicznych wprowadzonych przez właściciela, wypełnia znamiona reorganizacji. Mając na względzie powyższe oraz stanowisko odwołującego skład orzekający uznał, że odwołujący w istocie nie kwestionował sposobu uzasadnienia zaistnienia reorganizacji, lecz kwestionował możliwość uznania ww. okoliczności za wchodzące w zakres pojęcia „reorganizacja” w rozumieniu art. 214 ust. 6 Pzp. Kwestionowanie tej okoliczności odwołujący oparł w szczególności na tym, że zmiany nie były na tyle znaczne, aby uznać je za „reorganizację” w rozumieniu art. 214 ust. 6 Pzp. Powyżej zacytowany fragment uzasadnienia pozwolił również odwołującemu na zidentyfikowanie dalszych zmian, które nastąpiły na skutek decyzji władczo - właścicielskiej. Jak wskazał odwołujący W odniesieniu natomiast do zwiększania zakresu już świadczonych usług należy podkreślić, iż w przypadku Wodociągów ewentualne udzielenie przedmiotowego zamówienia spowodowało by wyłącznie to, że zakres usług odbierania odpadów będzie prawdopodobnie wymagał zwiększenia zatrudnienia, zakupu nowego sprzętu i tym podobnych działań. Jednak są to zwykłe i naturalne konsekwencje rozszerzenia dotychczasowej działalności. Jak wynikało z powyższego odwołujący nie kwestionował szczegółowości uzasadnienia, lecz możliwość uznania tzw. reorganizacji przedmiotowej Wodociągów, za reorganizację w rozumieniu art. 214 ust. 6 Pzp. W dalszej kolejności Izba ustaliła, że zamawiający w uzasadnieniu wskazał, iż Dotychczasowe, historyczne dane przychodowe, w ogóle nie obejmują przychodów z działalności nieistniejącej tj. działalności w sferze gospodarki odpadami komunalnymi. W konsekwencji dane te są nieadekwatne dla oceny stopnia zależności ekonomicznej Spółki od Gminy, w tym również dlatego, że rozszerzenie spektrum działalności Spółki jest wynikiem decyzji władczo-właścicielskiej Gminy. Nie stanowi ono przejawu decyzji własnej Spółki. Rozszerzenie przedmiotowe profilu działalności Spółki dezaktualizująco wpłynęło na historyczne dane dotyczące przychodów Spółki, albowiem w ogóle nie obejmowały one przychodów z działalności, którą Spółka będzie realizować na skutek reorganizacji - tj. przychodów osiąganych tytułem realizacji usług z zakresu odbioru odpadów komunalnych. Wyłącznie holistyczne uwzględnienie całości przychodów Spółki, w tym wynikających z całego spektrum działalności, którą będzie realizować w okresie wykonywania zamówienia in-house, na potrzeby udzielenia, którego sporządzono niniejsze ogłoszenie, prawidłowo obrazuje stopień zależności Spółki od Gminy. W świetle stanowiska odwołującego, Izba stwierdziła, że odwołujący wskazując, że Samo rozszerzenie działalności gospodarczej spółki o nowe obszary nie może automatycznie skutkować uznaniem danych historycznych za nieadekwatne, a jeżeli tak, to obowiązkiem Zamawiającego jest wykazać, że dane te nie są już adekwatne, zidentyfikował okoliczności, które stanowiły o nieadekwatności danych historycznych dla ustalenia czy pomiędzy Wodociągami a zamawiającym zachodziła zależność ekonomiczna. W istocie zatem odwołanie nie kwestionowało szczegółowości uzasadnienia, lecz możliwość oparcia weryfikacji przesłanki wyrażonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp na instrumencie wiarygodnej prognozy handlowej. Odnosząc się szczegółowo do zarzutów podniesionych w odwołaniu Izba ustaliła, że pierwsza grupa zarzutów odnosiła się do kwestii reorganizacji wykonawcy Wodociągi, a konkretnie do braku reorganizacji działalności, szczególnie przez podkreślenie, że reorganizacja działalności została przeprowadzona dla pozoru. W związku z powyższym skład orzekający stwierdził, że zamawiający zasadnie wskazał, że ustawodawca wprost przewidział sytuację w której reorganizacja uzasadnia odstąpienie od weryfikacji istnienia zależności ekonomicznej osoby prawnej, której udzielane jest zamówienie in-house, od zamawiającego udzielającego takiego zamówienia, wyłącznie w oparciu o dane historyczne i ustalenie spełnienia wynikającego z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp wymogu w oparciu o wiarygodną prognozę handlową. Izba stwierdziła, że odwołujący bagatelizując rolę decyzji władczo-właścicielskiej dla procesu reorganizacji abstrahował od genezy wyrażonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp przesłanki zależności ekonomicznej, która została wypracowana jako pochodna przesłanki „sprawowania kontroli analogicznej” (wyrażonej już w orzeczeniu TSUE z dnia 18 listopada 1999 r. w sprawie C-107/98 Teckal). Odwołujący zmarginalizował znaczenie decyzji władczo-właścicielskiej dla kwalifikacji danych zjawisk jako reorganizacji. Uchwała Rady Miejskiej w Bytowie nr XXXII/315/2021 z dnia 16 czerwca 2021 r. w sprawie powierzenia Wodociągom Miejskim Bytów sp. z o.o. wykonywania zadania własnego gminy Bytów (zwana dalej jako: „Uchwała”) stanowiła istotne znaczenie dla reorganizacji. Stanowisko odwołującego wskazujące, że samo poszerzenie działalności o nową branżę, nie jest jednoznaczne z reorganizacją w znaczeniu, którym posługuje się ustawodawca w przepisie art. 214 ust. 6, czyli w istocie zawężające przejawy zmian organizacyjnych, które można uznać za reorganizację, Izba uznała za nieznajdujące oparcia w obowiązujących przepisach Pzp. Zmiany dotyczące profilu działalności gospodarczej, w szczególności przejawiające się w jego rozszerzeniu na branżę: - odrębną względem branży w której dotychczas działały Wodociągi; - o samodzielnym charakterze, tj. wyodrębnioną przedmiotowo; skutkujące powstaniem podmiotu wielobranżowego, należało uznać za zmiany reorganizujące profil działalności Wodociągów w rozumieniu art. 214 ust. 6 Pzp. Ponadto Izba przyjęła stanowisko zamawiającego, który wyjaśnił, że wbrew stanowisku odwołującego Wodociągi dotychczas nie były podmiotem wielobranżowym, gdyż „usługi z zakresu budownictwa oraz badań laboratoryjnych” były wprost powiązane z działalnością w branży wodociągowo-kanalizacyjnej. W tym zakresie mieściły się również działania z zakresu inwestycyjnego, w sferze infrastruktury wod-kan (np. w zakresie przyłączy). Nie można było zatem z powyższego wywodzić, wbrew stanowisku odwołującego, że Wodociągi nie zmieniły w sposób istotny swojego profilu działalności. Izba doszła do przekonania, że decyzja władczo-właścicielska wymusiła na Wodociągach zmiany wewnętrzne, kadrowe, księgowe oraz podjęcie działań inwestycyjnych, których podjęcie nie byłoby konieczne gdyby taka decyzja nie została podjęta. Skutki decyzji władczo-właścicielskiej podjętej przez zamawiającego względem Wodociągów, należało uznać za analogiczne do tych, które wystąpiłyby, gdyby zamawiający, podjął alternatywną decyzję o powołaniu nowej spółki komunalnej. Wodociągi musiały bowiem: - dostosować strukturę wewnętrzną do działalności wielobranżowej, obejmującej również działalność w sferze gospodarki odpadami komunalnymi; - podjąć działania zmierzające do uzyskania uprawnień warunkujących działalność w branży gospodarki odpadami komunalnymi; - podjąć działania inwestycyjne zmierzające do zapewnienia odpowiedniego zasobu sprzętowego; - podjąć działania zapewniające dysponowaniem odpowiednim zasobem kadrowym. Powyższe okoliczności wynikały z dowodów złożonych przez Wodociągi na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2021 r. W dalszej kolejności Izba ustaliła, że odwołujący z jednej strony uznał, iż w zaistniałym stanie faktycznym reorganizacja w ogóle nie wystąpiła, a z drugiej podniósł, iż ma ona charakter pozorny. Odwołujący wskazał, że w jego ocenie pozorną jest reorganizacja, która w ogóle nie wystąpiła lub która ma niewystarczająco doniosłe znaczenie aby uzasadniać skorzystanie z wyjątkowego trybu udzielenia zamówienia, jakim jest wolna ręka. Odwołujący podniósł również, że sięgnięcie przez Zamawiającego po argument w postaci reorganizacji służy jedynie temu, aby udzielić zamówienia in-house w sytuacji, w której Wodociągi nie są w stanie wykazać, że w ostatnich 3 latach 90% działalności Wodociągów dotyczyło wykonywania zadań powierzonych przez Zamawiającego. Oczywiście nie jest to działanie zabronione, ale musi mieć ono charakter rzeczywisty, a nie pozorny. W ocenie składu orzekającego za reorganizację pozorną, należy uznać taką reorganizację, która stwarza pozory wprowadzenia zmian, w celu wywołania u podmiotów zewnętrznych (odbiorcy zewnętrznego) przeświadczenia, że została ona przeprowadzona, ale w istocie nie modyfikuje sposobu zorganizowania osoby prawnej. Mając na uwadze stan sprawy Izba doszła do przekonania, że wbrew stanowisku odwołującego, reorganizację przeprowadzoną w przedmiotowej sprawie należało ocenić jako realną, tj. skutkującą określonymi zmianami, które w sposób rzeczywisty wpływały zarówno na sposób zapewnienia usług użyteczności publicznej przez zamawiającego jak i na Wodociągi. Wodociągi ze spółki działającej w branży wodociągowo - kanalizacyjnej, stały się spółką dedykowaną również działalności w sferze gospodarki odpadami komunalnymi. Rozszerzenie spektrum działalności gospodarczej Wodociągów miało swój rzeczywisty wymiar - zarówno wewnętrzny jak i zewnętrzny. Spółka dostosowała swoją strukturę organizacyjną, sprzętową, kadrową jak również uzyskała niezbędne uprawnienia do działalności w sektorze gospodarki odpadami komunalnymi. Ponadto jak wyjaśnił zamawiający, Wodociągi uzyskały zamówienie publiczne udzielane w ramach przeprowadzonego przez Gminę Bytów zamówienia pn. Odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (bez nieruchomości, które w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy), położonych na terenie gminy Bytów oraz ich transport do Zakładu Zagospodarowania Odpadów Sierzno Sp. z o. o.”. Powyższe stwierdzenie nie zostało zakwestionowane przez odwołującego, zatem Izba nie znalazła powodów do jego pominięcia w związku z rozstrzygnięciem. Nie sposób zatem uznać reorganizacji za pozorną - albowiem, niezależnie od udzielenia bądź nieudzielenia Wodociągom zamówienia w ramach przedmiotowego postępowania, profil jej działalności gospodarczej został zmodyfikowany, na skutek czego Wodociągi będą realizować usługi z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi, których dotychczas w ogóle nie realizowały. Mając powyższe na uwadze Izba uznała, że zarzut odnoszący się do braku reorganizacji działalności Wodociągów należało oddalić. W zakresie zarzutu odnoszącego się do braku możliwości powoływania się na wiarygodne prognozy handlowe w sytuacji adekwatności danych historycznych, Izba ustaliła że celem przesłanki wyrażonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp jest weryfikacja, istnienia pomiędzy osobą prawną a zamawiającym stosunku zależności ekonomicznej, stanowiącego emanację kontroli analogicznej. Stopień zależności determinowany jest decyzjami strategicznymi zamawiającego. Jak ustalono powyżej na skutek działań reorganizacyjnych, spektrum działalności gospodarczej Wodociągów uległo zmianie. Historyczne dane finansowe nie uwzględniały przychodów pochodzących z działalności w sferze gospodarki odpadami komunalnymi - albowiem takich dotychczas Wodociągi nie osiągały. Na skutek reorganizacji, po stronie Wodociągów pojawiła się całkowicie nowa kategoria przychodowa. W konsekwencji dane dotyczące średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia stały się nieadekwatne, względem celu jakiemu miało służyć ich uwzględnienie - wykazaniu zależności ekonomicznej. Rozszerzenie zakresu działalności Wodociągów na branżę gospodarki odpadami komunalnymi oraz powstanie w związku z powyższym przychodów, należy uznać za czyniące dane historyczne nieadekwatnymi dla weryfikacji okoliczności o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp. Ukazuje to już samo zestawienie tabelaryczne zamieszczone w uzasadnieniu. Powstanie po stronie Wodociągów nowej kategorii przychodowej modyfikuje stopień zależności ekonomicznej (generuje nowe kategorie przychodowe, które należy uwzględnić oceniając stopień zależności). We wskazanym zakresie odwołujący niezasadnie przyjął, że oparcie weryfikacji przesłanki wyrażonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp następuje na podstawie prognozy handlowej, jeżeli „dotychczasowe dane przestają być wiarygodne”. Reorganizacja nie powinna czynić dotychczasowych danych niewiarygodnymi, lecz uczynić dokumenty ukazujące dotychczasowy stopień przychodów, niewystarczającymi dla celu w jakim poprzestaje się na ich analizie - weryfikacji istnienia pomiędzy Wodociągami a zamawiającym, zależności ekonomicznej. Jak słusznie wskazał zamawiający reorganizacja uczyniła dane dotyczące średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia nieadekwatnymi względem celu jakiemu służy weryfikacja przesłanki wynikającej z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp, tj. ustaleniu czy w konkretnym stanie faktycznym, istnieje zależność ekonomiczna Wodociągów od zamawiającego. Izba nie dopatrzyła się nieprawidłowości w postępowaniu zamawiającego, który uwzględnił dane historyczne, aby prognozie handlowej nadać atrybut „wiarygodności” - pomimo ich zdezaktualizowania się na potrzeby weryfikacji zaktualizowania się przesłanki wyrażonej w art. 214 ust. 1 lit b) Pzp (niezdatności powołania się wyłącznie na dane historyczne przy analizie tej przesłanki). Całkowite pominięcie danych historycznych i uznanie ich za nieistniejące stanowiłoby okoliczność utrudniającą lub wręcz udaremniającą uznanie, że prognoza handlowa jest wiarygodna. Jak wskazano w odpowiedzi na interpelacje „zgodnie z językowym znaczeniem słowa prognoza, jest to przewidywanie przyszłości na podstawie zdarzeń już znanych.”(Odpowiedź na interpelację nr 6264 z dnia 17 października 2016 r.). Zdarzeniami znanymi są m.in. dotychczasowe przychody Wodociągów, które pozwalały na prognozowanie przychodów jakie zostaną osiągnięte w przyszłości. Dane historyczne w zakresie w jakim były przydatne dla projekcji przyszłych przychodów Wodociągów, zostały uwzględnione w sporządzanej Analizie (przychody te na skutek reorganizacji nie przestaną powstawać). Przy sporządzeniu wiarygodnej prognozy handlowej uwzględniono dotychczasowe źródła przychodowe Wodociągów oraz ich wielkość, jak również uwzględniono przychody, które w przyszłości będą osiągały Wodociągi, w tym w związku z dalszym prowadzeniem działalności w sferze wodociągowo-kanalizacyjnej. Wbrew zatem sugestii odwołującego, uwzględnienie danych historycznych nie stanowiło o konieczności weryfikacji istnienia zależności ekonomicznej Wodociągów od zamawiającego, wyłącznie w oparciu o dane historyczne (z zastosowaniem reguły wynikającej z art. 214 ust. 5 Pzp). Tym samym Izba oddaliła powyższy zarzut. Ostatni zarzut dotyczył kwestii braku wykazania, że prognoza handlowa była wiarygodna. W odniesieniu do tego zarzutu Izba ustaliła, że odwołujący w sposób szeroki odniósł się do prognozy handlowej, jednocześnie utożsamiając ją w odwołaniu z uzasadnieniem faktycznym i prawnym wyboru trybu. W trakcie trwania postępowania odwoławczego Izbie udało się ustalić jakie informacje wchodziły w skład prognozy handlowej. W celu uczynienia przedmiotowego wywodu bardziej przejrzystym, skład orzekający w pierwszej kolejności zwrócił uwagę na założenia natury ogólnej i stwierdził, że na potrzeby przedmiotowego postępowania odwoławczego pojęcie prognozy handlowej, wobec niezdefiniowania go ani na poziomie dyrektywy zamówieniowej, ani na poziomie ustawodawstwa krajowego, należało definiować w sposób szeroki i za ten dokument w rozumieniu materialnym rozumieć wszelkie dokumenty, wyceny, sprawozdania, bilanse, analizy finansowe, zawarte porozumienia etc. Nie było przy tym konieczne aby dokument ten nosił nazwę „prognozy handlowej” czy też był wyłącznie jednym dokumentem w rozumieniu formalnym. W związku z powyższym w okolicznościach przedmiotowej sprawy za prognozę handlową należało uznać: Analizę, suplement do niej, notatkę służbową ze spotkania z dnia 16 listopada 2021 r. wraz z załącznikami oraz dokumenty źródłowe na podstawie których opracowano te informacje i dokumenty. Jednocześnie wynik przeprowadzonej prognozy uwidoczniony został w uzasadnieniu wyboru trybu. W ocenie składu orzekającego ustawodawca nie ustanowił ani obowiązku zastosowania określonej metodologii według której należy sporządzić prognozę handlową, ani nie nakazał jej całościowego wskazania w uzasadnieniu. Jednocześnie zamawiający w uzasadnieniu scharakteryzował metodologię, którą przyjął na potrzeby sporządzenia prognozy handlowej. Zamawiający wskazał: Mając na względzie wielobranżowość Spółki, wynikającą z rozszerzenia zakresu przedmiotowego działalności Spółki, prognozę handlową sporządzono z uwzględnieniem dotychczasowych, historycznych danych dotyczących przychodów Spółki (w zakresie działalności w sferze wodno-kanalizacyjnej) przy jednoczesnej projekcji przyszłościowej w zakresie przychodów z tej działalności (zakotwiczonej w danych historycznych) jak i działalności w zakresie branży gospodarki odpadami komunalnymi. Izba przyjmując stanowisko zamawiającego uznała, że w zakresie nowej działalności Wodociągów - działalności w sferze gospodarki odpadami komunalnymi, ze względu na nieprowadzenie dotychczas przez Wodociągi działalności w tym zakresie - prognoza handlowa, opierała się na metodzie kosztowej z uwzględnieniem kosztów przyjętych i zaprezentowanych przez Wodociągi i weryfikowanych przez zamawiającego, z wykorzystaniem w szczególności założeń co do kategorii kosztowych ukazanych w Analizie i Suplemencie, cen ofertowych składanych w dotychczas przeprowadzanych postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych przez zamawiającego jak również innych zamawiających. W tym kontekście Izba oparła się na dowodzie powołanym w piśmie zamawiającego z dnia 5 stycznia 2022 r. tj. notatce służbowej ze spotkania z dnia 16 listopada 2021 r. wraz z załącznikami. W dalszej kolejności skład orzekający uznał za zasadne stanowisko zamawiającego wskazujące, że powiększone o marżę koszty świadczenia usług przez Wodociągi, które ponosić będzie zamawiający na rzecz, którego usługi odbioru odpadów komunalnych będą realizowane są oczywistym korelatem przychodów Wodociągów. Odwołujący postawił tezę, iż „przychody” nie stanowią „kosztów” (nie są kategorią jednoznaczną). Przyjęte przez odwołującego założenie Izba uznała za nieuzasadnione w kontekście specyfiki zamówienia in-house, w którym koszty realizacji usług przez Wodociągi, pokrywa zamawiający generując w ten sposób przychody po stronie podmiotu wewnętrznego, w rozumieniu art. 214 ust. 1 pkt 11 lit b) Pzp. Izba zwróciła uwagę, że przychody z Analizy i suplementu zostały zaktualizowane w listopadzie 2021 r. (co potwierdzała wspomniana powyżej notatka z dnia 16 listopada 2021 r.). Zgodnie z zaprezentowanymi w listopadzie 2021 r. wyliczeniami: a) koszt świadczenia usług odbioru i transportu odpadów wynosił odpowiednio: 3 521 358,53 złotych netto / 273 626,85 złotych netto / 3 266 989,45 złotych netto / 3 350 616,30 złotych netto; b) marża zysku wynosiła odpowiednio: 45 406,16 złotych / 13 681,34 złotych / 32 669,89 złotych / 46 351,24 złotych, c) cena + marża (przychód) wynosiła odpowiednio: 3 566 764,69 zł / 287 308,19 zł / 3 299 659,34 zł / 3 586 697,54 złotych. Uwzględniając ww. zaktualizowane, względem Analizy i suplementu dane liczbowe, które należało uznać za element prognozy handlowej w rozumieniu art. 214 ust. 6 Pzp, jako dane najnowsze, w uzasadnieniu wskazano następujące wielkości przychodowe w zakresie usług odpadowych: a) zestawienie tabelaryczne nr 1 (odbiór i transport odpadów z terenów zamieszkałych i mieszanych) - 3 567 000,00 zł (2022 r.), co odpowiada kwocie wskazanej w notatce (cena + marża) - 3 566 764,69 zł (w zaokrągleniu kwoty prognozowanej); b) zestawienie tabelaryczne nr 2: odbiór i transport odpadów z terenów zamieszkałych i mieszanych - 3 300 000,00 zł (2022 r.), co odpowiada kwocie wskazanej w notatce (cena + marża) - 3 299 659,34 zł (w zaokrągleniu kwoty prognozowanej); • odbiór i transport odpadów z terenów niezamieszkałych - 287 000,00 zł (2022 r.) co odpowiada kwocie wskazanej w notatce (cena + marża) - 287 308,19 zł (w zaokrągleniu kwoty prognozowanej); • - po zsumowaniu pozycji z lit a) i b) - 3 587 000,00 zł (2022 r.), co odpowiada kwocie wskazanej w notatce (cena + marża) - 3 586 967,54 zł (w zaokrągleniu kwoty prognozowanej). Powyższe ukazywało, że przychody przyjęte przez zamawiającego zostały ustalone w oparciu o koszty realizacji usług ustalone przez Wodociągi powiększone o ustaloną marżę. W dalszej kolejności Izba stwierdziła, że wbrew sugestiom odwołującego, przyjęty w prognozie handlowej wskaźnik zależności ekonomicznej był oczywisty i wynosił 92%, co wynikało wprost z uzasadnienia wyboru trybu udzielenia zamówienia. Wykazywanie wątpliwości w tym zakresie należało uznać za przejaw strategii procesowej i budowania narracji co do niewiarygodności prognozy handlowej. Jak wyjaśnił zamawiający, wzrost poziomu wskaźnika zależności ekonomicznej, wynikał z zwiększenia wartości przychodów jakie w 2022 r. prognozowane były do osiągnięcia przez Wodociągi, w zakresie realizacji usług dotyczących zadań powierzonych przez zamawiającego. Wahania na które wskazywali odwołujący jak i wykonawca ATF, a które nastąpiły w przeciągu półrocznego okresu nie dyskredytowały wiarygodności prognozy, gdyż są zjawiskami, które mogą wystąpić, ale wbrew stanowisku strony odwołującej, nie muszą wcale skutkować obniżeniem stopnia przychodów uzyskanych od zamawiającego. Wektor ten może być przeciwny i skutkować zwiększeniem stopnia zależności Wodociągów od zamawiającego. Wobec wskazanej przez odwołującego i ATF okoliczności spadu wskaźnika poniżej 90%, znaczące było również to, że zamawiający zabezpieczył kontrakt na wypadek jej zaistnienia, tak aby nie doprowadzić to takiego stanu (mając świadomość możliwości bieżącego kontrolowania przychodów Wodociągów i redukowania przychodów zewnętrznych), jak również aby zaistnienie stanu następczej niezgodności z wymogami art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp skutkowało przedterminowym zwieńczeniem stosunku obligacyjnego. Odwołujący kontestował wiarygodność prognozy również na tej podstawie, że tabela 2, zamieszczona w Ogłoszeniu w ogóle nie ma związku z przedmiotem zamówienia, a co za tym idzie z przedmiotem niniejszego postępowania. Przedmiotem zamówienia jest odbiór i transport odpadów komunalnych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz z Strona22 nieruchomości, które w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy. Tabela 2 dotyczy zaś nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz nieruchomości na których mieszkańcy nie zamieszkują. Dodatkowo warto zwrócić uwagę, że umieszczenie w prognozie handlowej tabeli 2 potwierdza brak wiarygodności prognozy handlowej również z punktu widzenia działalności na rynku odbioru odpadów. Zamawiający kwalifikuje w niej (wariant II) jako działalność powierzoną, odbiór i transport odpadów z „terenów” niezamieszkałych. Tymczasem zgodnie z art. 6c ust. 2a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w przypadku gdy rada gminy w drodze uchwały postanowi o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany udzielić zamówienia publicznego w trybie przetargu zorganizowanego na podstawie przepisów PZP na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli tych nieruchomości. Objęcie tzw. nieruchomości niezamieszkanych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych wyłącza więc możliwość udzielenia zamówienia z wolnej ręki i zaliczenia przychodów z tego tytułu do przychodów z działalności powierzonej. Wykonawca (tu: Wodociągi) musiałby najpierw wygrać prowadzony w formule konkurencyjnej przetarg, aby w sposób wiarygodny uwzględniać przychody z nieruchomości niezamieszkałych w prognozach handlowych. Nie może uchodzić za wiarygodną prognoza handlowa oparta o niezgodne z prawem i dalece niepewne założenia. W związku z powyższym Izba przyjęła stanowisko zamawiającego i uznała, że ze względu na treść art. 6c ust. 2a u.c.p.g. prognoza przychodów Wodociągów została sporządzona w wariancie alternatywnym - uzyskania bądź nieuzyskania przez Wodociągi zamówienia na odbiór odpadów z nieruchomości niezamieszkałych. Powstanie po stronie Wodociągów wskazanej kategorii przychodów uzależnione było od uzyskania zamówienia od zamawiającego - tj. uznania oferty Wodociągów za najkorzystniejszą w postępowaniu prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego. Jak ustalono powyżej Wodociągi uzyskały wskazane powyżej zamówienie a przychody z jego realizacji można było zakwalifikować jako pochodzące z realizacji usług powierzonych przez zamawiającego. Ponadto odwołujący na rozprawie wskazał, że z protokołu z posiedzenia rady nadzorczej Wodociągów z dnia 26 listopada 2021 r. wynikało stwierdzenie Dyrektora spółki, że planowany przychód z tytułu działalności wynosi 3 275 549,26 zł, co jest mniejsze od kwoty przychodu określonej w notatce z dnia 16 listopada 2021 r., która wynosiła 3 567 000 zł i która została podana w tabelce zawartej w uzasadnieniu wyboru trybu jako koszt odbioru i transportu odpadów z terenów zamieszkanych i mieszanych na rok 2022. W odpowiedzi na powyższe stanowisko zamawiający wyjaśnił, że protokół z posiedzenia rady nadzorczej spółki Wodociągi z dnia 26 listopada 2021 r. zawierał informacje o kwocie, na którą powołał się odwołujący, która dotyczyła przychodu za odbiór odpadów z nieruchomości zamieszkanych i mieszanych. W dalszej kolejności zwrócił uwagę na str. 2 tego protokołu, w której Dyrektor wyjaśnił, że spółka wygrała przetarg na odbiór odpadów komunalnych z nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a położonych na terenie gminy Bytów oraz ich transport do ZZO Sierzno. Zamawiający wskazał, że cena ofertowa Wodociągów wynosiła 314 zł za tonę netto, co po przemnożeniu przez ilość 915 ton wynikającą z SWZ na tamto postępowanie pozwoliło otrzymać kwotę 287 310 zł, która korespondowała z kwotą z tabeli 2 wiersz 4 dla wariantu II, który obejmował nieruchomości zamieszkałe + niezamieszkałe. Dalej zamawiający zwrócił uwagę, aby spojrzeć na ten wydatek z uwzględnieniem rozbicia podanego w dalszej części protokołu. W tej części zostały podane koszty wraz z procentowym udziałem tych kosztów w ramach kwoty globalnej, które łącznie dały 100% i jako te 100% należało przyjąć kwotę około 3 275 000 zł. W dalszej kolejności należało zwrócić uwagę na marżę zysku na poziomie 1% i wyliczenie zysku od ww. kwoty spowodowało łączny wydatek na poziomie około 3 300 000 zł (kwota ta odpowiadała wartości zawartej w tabeli 2 wiersz 3 dla wariantu II zamieszczonej w uzasadnieniu wyboru trybu udzielenia zamówienia). Wobec spójności i wynikowości zaprezentowanego powyżej wyjaśnienia zamawiającego, Izba uznała je słuszne i…Budowa żłobka na terenie Gminy Lasowice Wielkie
Odwołujący: PB Baumar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytowąZamawiający: Gminę Lasowice Wielkie, uczestnik po stronie zamawiającego – Modern – Bud Strugała spółka z ograniczoną odpowiedzialnością…Sygn. akt: KIO 1935/25 WYROK Warszawa, dnia 13 czerwca 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Beata Konik Protokolantka: Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 17 maja 2025 r. przez wykonawcę PB Baumar spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Polskiej Nowej Wsi, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego – Gminę Lasowice Wielkie, uczestnik po stronie zamawiającego – Modern – Bud Strugała spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Starokrzepicach, orzeka: 1.Oddala odwołanie. 2.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i: 2.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero gorszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę po 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Odwołującego i Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 737 zł 40 gr (słownie: siedemset trzydzieści siedem złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów dojazdu na rozprawę, poniesioną przez Zamawiającego. 2.2.Zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 4 337 zł 40 gr (słownie: cztery tysiące trzysta trzydzieści siedem złotych czterdzieści groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez: Zamawiającego. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca:……………………. Sygn. akt: KIO 1935/25 Uzasadnienie Gmina Lasowice Wielkie, (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie podstawowym bez negocjacji postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane pn.: „Budowa żłobka na terenie Gminy Lasowice Wielkie”, nr postępowania ZP.271.3.2025. Przedmiotowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.). Szacunkowa wartość zamówienia jest niższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych z 25 lutego 2025 r., nr 2025/BZP 00118759/01. W postępowaniu tym PB Baumar spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa z siedzibą w Polskiej Nowej Wsi (dalej: „Odwołujący”) 17 maja 2025 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec czynności wyboru oferty najkorzystniejszej i odrzucenia oferty Odwołującego. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 223 ust. 1 ustawy Pzp i 128 ustawy Pzp przez zaniechanie Zmawiającego po uchyleniu informacji o wyborze oferty PB Baumar sp z o.o. sp. k. do wezwania PB Baumar do przedłożenia poprawionego kosztorysu ofertowego, szczegółowego wskazania wykonawcy oczekiwań Zamawiającego w tym w szczególności sprecyzowania oczekiwań w zakresie wyjaśnienia technologii przyjętej w poz. d.10.63 oraz wyjaśnienia pkt d. 13.99, 2)art. 223 ust, 2 pkt 3 ustwy Pzp w zw. z art. 223 ust. 3 ustawy Pzp przez niepoprawienie w ofercie Wykonawcy PB Baumar innej omyłki, polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia tj w pkt d. 13. 99 v poprzez skreślenie słów „bez kratki” i wyznaczenie PB Baumar terminu na wyrażenie zgody na poprawione omyłki, 3)art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp przez odrzucenie oferty Odwołującego jako niezgodnej z warunkami zamówienia, w sytuacji, gdy oferta Wykonawcy jest zgodna z treścią SW Z, wyjaśnieniami Zamawiającego na pytania oferentów, jest zgodna z zamierzeniem Zamawiającego, a ewentualne błędy w kosztorysie ofertowym w pkt d13 „99 mogły być poprawione w trybie art. 128 pzp, a ich poprawienie nie powoduje istotnych zmian w treści oferty, a łączna Wcena pkt d. 1069 w pkt. d. 10.63, nie była zakazana przez SW Z iwynikała wyłącznie z przyjęcia równorzędnego rozwiązania sposobu wykonania dachu w sposób dopuszczony przez Zamawiającego, co skutkowało, że poz. d, 10,69 konsumowana była przez kompletne wykonanie poz. d. 10,63, 4)art. 128 ustawy Pzp przez jego niezastosowanie i art, 223 ust. 1 ustawy Pzp przez jego niewłaściwe zastosowanie polegającego na nie wyjaśnienia rozbieżności i umożliwieniu poprawienia innego dokumentu niż oferta lub ewentualnie na poprawienia innej omyłki w ofercie polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty w trybie art. 223 ust. 3 a jedynie mając na celu odrzucenie oferty nr 7, co znalazło odzwierciedlenie w skrajnie niekorzystnej ocenie wyjaśnień zamawiającego przez: -rozróżnienie pojęcia płyta PIR i Klin PIRS które to pojęcia stosowane są zamienni, wzakresie d. 13. 99 poprzez skreślenie wyrażenia, -przyjęcie niezgodnie z pkt d10.63 Kosztorysu ofertowego, że Wykonawca pozostał przy rozwiązaniu z piano — betony, podczas gdy zawarł dopisek „zamiana na kliny PIR", -przyjęcie, że pomimo zamiany na kliny PIR w pozycji 63, Wykonawca nie mógł w tej pozycji zawrzeć poz. 69 w zakresie „kliny spadkowe przy attykach i kozubki przy świetlikach”, podczas gdy z procesu budowlanego Wykonawca usunął wykonanie na stropie żelbetowym (płaskim) warstwy spadkowej z betonu lekkiego (pianobetonu) (poz. 63) albowiem zamierza wykonać spadki za pomocą klinów PIR - płyt PIR, -uznanie, że pozycja d13,99 Kosztorysu ofertowego opisana przez Wykonawcę „Montaż drzwi aluminiowych z ościeżnicą - DI 5 (zgodnie z zestawieniem) - bez kratki!” nie może ulec sprostowaniu jako inna oczywista omyłka, nie mająca wpływu na treść oferty, podczas gdy w pozycji d13.99, zgodnie z dokumentacją techniczną mają być zamontowane drzwi aluminiowych z ościeżnicą - DI 5 (zgodnie z zestawieniem) - bez kratki! , zatem takie jak zaoferowano Zamawiającemu, 5)art. 239 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp przez wybór oferty która nie jest najkorzystniejszą dla Zamawiającego przy zastosowaniu wobec Odwołującego się skrajnie niekorzystnej wykładni art. 223 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy Pzp, z naruszeniem obowiązku utrzymania przez Zamawiającego oferty dla niego najkorzystniejszej zgodnie z treścią art, 239 ust. 2 ustawy Pzp. W związku z powyższym, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: unieważnienie czynności Zamawiającego polegającej na wyborze oferty najkorzystniejszej, unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego, nakazanie wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej. W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, co następuje. W pierwszej kolejności Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania i może ponieść szkodę. Następnie Odwołujący podał uzasadnienie zarzutów. Odwołujący wskazał, że po pierwsze: Zgodnie z pkt XV SW Z Zamawiający zobowiązał Wykonawców do wypełnienia formularza ofertowego (ppkt. 1) wraz z harmonogramem rzeczowo finansowy (pkt. 2), w którym należało podać cenę za realizację przedmiotu zamówienia (ppkt. 5). Wzór Formularza ofertowego wraz z harmonogramem stanowiły załącznik nr 1 do SWZ (ppkt. 5). Odwołujący wskazał, że Zamawiający wymagał by, cena ofertowa brutto uwzględniała wszystkie koszty związane z realizacją przedmiotu zamówienia zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia oraz istotnymi postanowieniami umowy określonymi w niniejszej SW Z. Stawka podatku VAT w przedmiotowym postępowaniu wynosi 23%. (ppkt. 6), a następnie zastrzegł, że cena podana na Formularzu Ofertowym jest ceną ostateczną, niepodlegającą negocjacji i wyczerpującą wszelkie należności Wykonawcy wobec Zamawiającego związane z realizacją przedmiotu zamówienia (ppkt. 7). Odwołujący podniósł, że to wyliczona cena oferty brutto miała służyć Zamawiającemu do porównania złożonych ofert i do rozliczenia w trakcie realizacji zamówienia (ppkt. 10). Odwołujący podał, że Zamawiający wskazał sposób wyliczenia ceny podając, że do wyliczenia ceny oferty służą dokumentacja projektowa, specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót, przedmiary robót jako elementy pomocniczy (ppkt. 13). Zamawiający nie wymagał jako obligatoryjnego elementu oferty złożenia kosztorysu szczegółowego. Zdaniem Odwołującego, Zamawiający nie sformułował wyraźnie w żadnym miejscu w SW Z by na Wykonawcy ciążył obowiązek, polegający na tym, że np. „Wykonawca składa razem z ofertą wypełniony formularz kosztorysu ofertowego”, Zamawiający nie przygotował również załącznika w postaci kosztorysu ofertowego jako obligatoryjnej części SWZ Odwołujący wskazał, że jedynie w ppkt 14 i następne Zamawiający wskazał, że Wykonawca: -opracuje kosztorys ofertowy na podstawie załączonego przedmiaru, -Cena jednostkowa zaproponowana przez Wykonawcę w wycenianym kosztorysie, jest ostateczna i wyklucza możliwość żądania dodatkowej zapłaty za wykonanie robót objętych tą pozycj ą kosztorysową, -Cena jednostkowa pozycji kosztorysowej będzie uwzględniać wszystkie koszty niezbędne do wykonania robót wymaganej jakości, w wymaganym terminie. Cena jednostkowa powinna być wyrażona w złotych polskich (PLN) z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, - Przed wstawieniem cen jednostkowych do każdej pozycji kosztołysu, wykonawca powinien zapoznać się z dokumentacją projektową, specyfikacją techniczną wykonania i odbioru robót oraz obowiązującymi przepisami, dokonuje obliczenia każdej wartości pozycji kosztorysowej poprzez przemnożenie wskazanej w przedmiarze ilości oraz zaoferowanej ceny jednostkowej w danej pozycji, W ocenie Odwołującego, Zamawiający w żadnym z postanowień SW Z nie wskazał, kiedy ma być złożony kosztorys ofertowy. Odwołujący argumentował, że Zamawiający w pkt XIII ppkt 29 podał, że ofertę, a także oświadczenie o jakim mowa w Rozdziale X ust. 1 SW Z oraz kosztorys ofertowy, składa się pod rygorem nieważności, w formie elektronicznej lub w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, uznając tym samym, że kosztorys ofertowy stanowi odrębny dokument od samej oferty. Zdaniem Odwołującego tę okoliczność Zamawiający potwierdził w pkt XIV ppkt I i 2 wskazując, że treść oferty musi odpowiadać treści SW Z, a wykonawca przygotowuje ofertę przy pomocy Formularza Ofertowego, zgodnie z Załącznikiem nr 1 do SW Z udostępnionego przez Zamawiającego na Platformie e-Zamówienia i zamieszczonego w podglądzie postępowania w zakładce „Informacje podstawowe”. Odwołujący wskazał, że Zgodnie z art. 281 ust. 1 pkt 12 i 13 S W Z powinien zawierać opis sposobu przygotowywania oferty i sposób oraz termin składania ofert. Zgodnie z rozdziałem XV SW Z Wykonawca miał obowiązek wypełnić formularzofertowy wraz z harmonogramem rzeczowo finansowy, w którym należało podać cenę za realizację przedmiotu zamówienia, co Wykonawca uczynił składając formularz ofertowy w terminie i sposób przewidziany w SWZ. Wobec czego, w ocenie Odwołującego, oferta Odwołującego się spełniała warunki oferty wskazane w SW Z i nie zasadnie została odrzucona jako niespełniająca warunków zamówienia (SWZ) w oparciu o art. 226 ust. I pkt 5 pzp. Odwołujący wskazał, że po drugie: W pkt. XV ppkt 4 SW Z zamawiający podał, że formą wynagrodzenia za wykonanie przez Wykonawcę przedmiotu zamówienia będzie wynagrodzenie kosztorysowe. Odwołujący podał, że jednak już w ppkt 6 i 7 Zamawiający wskazał, że: Cena ofertowa brutto musi uwzględniać wszystkie koszty związane z realizacją przedmiotu zamówienia zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia oraz istotnymi postanowieniami umowy określonymi w niniejszej SW Z. Stawka podatku VAT w przedmiotowym postępowaniu wynosi 23%. Odwołujący podniósł, że cena podana na Formularzu Ofertowym jest ceną ostateczną, niepodlegającą negocjacji i wyczerpującą wszelkie należności Wykonawcy wobec Zamawiającego związane z realizacją przedmiotu zamówienia. Zdaniem Odwołującego, Zamawiający pomimo, że posłużył się w SW Z pojęciem wynagrodzenia kosztorysowego to przewidział za przedmiot Zamówienia wynagrodzenie w formie ryczałtowej. Zdaniem Odwołującego gdyby jednak założyć, że Zamawiający świadomie jako warunek SW Z dotyczący wynagrodzenia, przyjął wynagrodzenie kosztorysowe to jedynie można by to uzasadnić faktem, że oprócz oferty, Zamawiający chciał by Wykonawca sporządził dokument w kosztorysu ofertowego, który by w przyszłości stanowił podstawę do ustalenia wynagrodzenia ostatecznego. Zdaniem Odwołującego fakt ten znalazł odzwierciedlenie w pkt XIII ppkt 29 SW Z, gdzie Zamawiający wprost rozróżnił pojęcia oferty oraz kosztorysu ofertowego, które to dokumenty stanowią odrębne oświadczenia Wykonawcy i dla swej ważności vwmagają podpisu w odpowiedniej formie. Zatem, w ocenie Odwołującego, z treści SW Z wynika, że kosztorys ofertowy nie był częścią oferty na którą składał się formularz ofertowy wraz z harmonogramem, a innym dokumentem w rozumieniu art. 128 ustawy Pzp. Jednak Zamawiający uznał, że kosztorys ofertowy stanowi cześć oferty w pismem z dnia 11.04.2025 r, w oparciu o art, 223 ust. 1 ustawy Pzp wezwał Odwołującego do wyjaśnienia treści oferty zamiast innego dokumentu, a następnie pismem z dnia 14.05.2025 r. odrzucił ofertę odwołującego się w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 5. Zatem, w ocenie Odwołującego, w takim przypadku Zamawiający winien wezwać Wykonawcę do poprawienia lub uzupełnienia dokumentów w trybie art. 128 pzp czego nie uczynił, a w żadnej mierze nie mógł odrzucić oferty na podstawie aft. 226 ust. 1 pkt 5 pzp, czym dopuścił się rażącego naruszenia przepisów ustawy. Odwołujący wskazał, że po trzecie: W toku postepowania pismem z dnia 4.03.2025 r. Zamawiający udzielił w trybie art. 284 ust. 2 i 3 wyjaśnień treści SWZ: „Pytanie nr 7 W przedmiarze jest wylewka z piano-betonu a w przekroju płyty spadkowe PIR 3-15cm — czy możemy zastąpić je spadkami styropianowymi? Można ułożyć warstwę PIR 15cm,ułożyć spadki styropianowe i na górę warstwa PIR 10 cm? Odpowiedź dot. pytania nr 7 Dopuszcza się wykonanie spadków dachu z piano betonu jak i również z płyty spadkowych typu PIR. Zamawiający uznał, że powyższa odpowiedź nie prowadzi do zmiany zapisów SW Z wzwiązku z powyższym Zamawiający nie zamieszcza w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie, o którym mowa w art. 267 ust. 2 pkt 6. Zatem, w ocenie Odwołującego, Zamawiający dopuścił przy wykonaniu przedmiotu Zamówienia rozwiązanie zamienne tj. wykonanie zamiast spadków dachu z piano betonu także spadków dachu za pomocą płyt spadkowych typu PIR. W piśmie z dnia 14.05.20245 r. informacji o wyborze i odrzuceniu ofert Zamawiający odrzucając ofertę Odwołującego się w uzasadnieniu zarzuca, że Odwołujący się zamiennie posługuje się pojęciami „płyty PIR" i „kliny PIR” jednak Odwołujący podniósł, że są to pojęcia tożsame. Odwołujący wskazał, że np. firma BOKKA sp. z o.o., pl. Wolnica 13/10, 31-060 Kraków NIP: 676-254-54-74, KRS: 0000718870 REGON: 369497701 dostawca łeciniologii dachowej z płyt (klinów) PIR w swojej ofercie wyjaśnia: „PŁYTY PIR SPADKOWE Kliny spadkowe PIR izoGRASS nowoczesna izolacja i odprowadzanie wody z dachów płaskich, W efektywnej konstrukcji dachów płaskich istotne jest nie tylko doskonałe ocieplenie, ale również skuteczne odprowadzanie wody, zapobiegające jej gromadzeniu się na powierzchni. Tu z pomocą przychodzą kliny spadkowe PIR izoGRASS nowoczesne i wydajne rozwiązanie, które zaspokaja obie te potrzeby Kliny spadkowe PIR izoGRASS, zwane również płytami PIR spadkowymi, są specjalnie zaprojektowane do profilowania powierzchni dachów płaskich, tarasów, czy balkonow. Ich głównym zadaniem jest umożliwienie gromadzącej się wodzie opadowej efektywnego odprowadzania do wpustów i rynien. Dzięki klinów PIR izoGRASS można unikać niepotrzebnych opóźnień w procesie budowy związanych z uwzględnianiem spadków w konstrukcji budynku czy wylewaniem spadków betonowych. Co więcej, ten system niweluje ryzyko związane z działaniem niekorzystnych warunków atmosferycznych, takich jak deszcz czy grad,” Źródło : https://bokka.pl/produkty/plyty-spadkowe-pir/ Odwołujący wskazał, że używane przez Wykonawcę pojęcia techniczne płyta PIR i Kliny PlR są pojęciami tożsamymi czego nie dostrzega zamawiający. Odwołujący podniósł, że zarówno w obowiązujących przepisach prawa budowlanego ani w normach z zakresu zamówień publicznych nie istnieje legalna definicja „klinów PIR”. Mimo to, termin ten funkcjonuje w praktyce budowlanej i handlowej, szczególnie w kontekście materiałów termoizolacyjnych. Odwołujący wskazał, że Kliny PIR to prefabrykowane elementy termoizolacyjne wykonane z poliizocyjanuratu (PIR), czyli materiału izolacyjnego należącego do grupy sztywnych pianek poliuretanowych. Mają kształt klina (pochylenia) i są stosowane najczęściej: •na dachach płaskich (do tworzenia spadków odprowadzających wodę), •na attykach, wokół wpustów dachowych i dylatacji, do niwelacji różnicy poziomów bez konieczności stosowania wylewek betonowych Odwołujący wskazał, że nie istnieje odrębna norma ISO ani PN odnosząca się wyłącznie do klinów PIR, ale stosuje się do nich ogólne normy dotyczące wyrobów izolacyjnych z PIR. Główne normy odnoszącą się do wyrobów PIR : l. PN-EN 13165: Wyroby do izolacji cieplnej budynkówWyroby z pianki poliizocyjanurowej (PIR) Specyfikacja produktowa dotyczy ogólnych parametrów PIR: przewodność cieplna, wytrzymałość na ściskanie, reakcja na ogień itd. 2 PN-EN 14308 (dla instalacji przemysłowych nie zawsze ma zastosowanie w budownictwie ogólnym). 3. PN-EN 13501-1: Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych normy odporności ogniowej, które mogą dotyczyć klinów PIR jako produktów z grupy wyrobów izolacyjnych. Odwołujący wskazał, że Kliny PIR to elementy kształtowe wykonane z płyt PIR, stosowane do tworzenia spadków i izolacji. Zastosowanie mają ogólne normy dla materiałów PIR, zwłaszcza PNEN 13165. Zatem właśnie niezrozumienie przez Zamawiającego, że pojęci e płyta PIR i Kiny PIR to pojęcia tożsama Zamawiający dokonał błędnej oceny badania kosztorysów ofertowych uznając, że kosztorys Odwołującego w pozycjach d. 10.63 i d. 10.69 nie mogą zostać ujęte łącznie. Odwołujący wskazał, że co więcej w kosztorysie ofertowym w pozycji d, 10.63 Odwołujący się wskazał, że przyjmuje rozwiązanie zamienne tj. zamiast wykonania wylewki z piano — betonu — warstwa grubości 3-13 — dokonuje zamiany na kliny PIR. Umocowanie w zamianie znalazł w odpowiedzi na pytanie nr 7 do SWZ. Odwołujący wyjaśnił, że fakt zamiany spowodował zmianę technologiczną w wykonaniu d. 10 tj. Budynek Pokrycie Dachu. Odwołujący podał, że według dokumentacji technicznej Zamawiającego proces technologiczny wykonania wyglądał następująco : 1. Na stropie żelbetowym należało wykonać warstwę spadkową z betonu lekkiego (pianobetonu) — warstwa ta kształtuje spadki główne na dachu odprowadzając wodę do przewidzianej lokalizacji wpustów dachowych odprowadzających wodę, poz. 63, 2. Następnie rozprowadzić roztwór gruntujący na powierzchni wylewki z pianobetonu,poz. 64 3. Ułożyć paroizolację na rozprowadzonym roztworze gruntującym z wywinięciem paroizolację na attyki, poz. 65, 4. Na powierzchni paroizolacji rozłożyć i zamocować mechanicznie łącznikami płyty PIR w płytach 15+10cm (ze spadkiem ponieważ spadek ukształtował piano-beton), na pionach attyk od wewnątrz dachu ułożyć piankę PIR gr. 12cm do mocowaną mechanicznie przez łączniki, poz. 66 i 67 5. Ułożyć dodatkowe kliny spadkowe PIR przy ścianach attyki oraz świetlikach odsuwające wodę od attyk i świetlików (w technologii ksztaltowania spadku głównego z piano-betonu kliny dodatkowe są jedynymi klinami z pianki PIR), poz. 68 i 69, 6. Na powierzchni płyt PIR oraz w strefach attyk / świetlików na klinach spadkowych z PIR ułożyć papę podkładową, a następnie ułożyć papę wierzchniego krycia, 7. Na dwie warstwy papy układamy matę drenażową HDPE z geowłókniną, 8. Na wierzch maty drenażowej z włókniną ułożyć otoczaki frakcji 16-32 mm o gr. około 7-15 cm. W dokumentacji technicznej zatem proces technologiczny opisany w poz. 1 oraz 5 są to dwoma niezależnymi czynnościami, których nie można połączyć w jedno zadanie i jedną wycenę. 1.Na stropie żelbetowym należy rozprowadzić roztwór gruntujący na powierzchni, poz.64 2. Następnie ułożyć paroizolację na rozprowadzonym roztworze gruntującym z wywinięciem paroizolację na attyki, poz. 65 3. Następnie na powierzchni paroizolacji należy rozłożyć i zamocować mechamczme łącznikami płyty PIR w płytach 10+15cm (powstaje powierzchnia płaska), na pionach attyk od wewnątrz dachu układamy piankę PIR gr. 12cm zamocowaną mechanicznie przez łączniki, poz. 66 i 67 4. Na powierzchni płaskiej termoizolacji wykonać warstwę spadkową z pianki PIR (płyty spadkowe PIR — klinów spadkowych PIR) warstwa ta kształtuje spadki główne na dachu odprowadzając wodę do przewidzianej lokalizacji wpustów dachowych odprowadzających wodę, poz. 63 i ułożyć kliny spadkowe PIR — płyty spadkowe PIR przy ścianach attyki oraz świetlikach odsuwające wodę od attyk i świetlików, poz. 69, 5. Na powierzchni płyt PIR ze spadkiem oraz w strefach attyk / świetlików na klinachspadkowych z PIR ułożyć papę podkładową , a następnie ułożyć papę wierzchniego krycia , 6. Na warstwy dwie papy ułożyć matę drenażową HDPE z geowłókniną, 7. Na wierzch maty drenażowej z włókniną układamy otoczaki frakcji 16-32 mm o gr. około 7-15 cm. W ocenie Odwołującego, w warunkach zastosowania rozwiązania równorzędnego dopuszczonego przez Zamawiającego w poz. 4 są dwie łączące się ze sobą czynności kształtujące wymagane spadki dachowe tym samym wykonywane w ramach jednej dostawy materiałowej z tych samych materiałów i dlatego pozycje te zostały połączone w jednej pozycji kosztorysowej d. 10.63 0 czym świadczy fakt, że pozycji d.10.69 Odwołujący się zawarł adnotacje, że została ona ujęta w pozycji 63 jako jedno zadanie. Zatem już kosztorysie przedłożonym przez Odwołującego się zawarł On w pozycji d. 10.63 adnotację, że wykona zamiast warstwy piano — betony, warstwę z klinów spadkowych PIR, a następnie w pozycji dș10.69 podał, że wobec faktu zmiany wycena pozycji d. 10.69 w postaci wykonania klinów spadkowych przy attykach i kozłubki przy świetlikach (produkty z materiałów PIR) zostały wycenione w poz. 63. Odwołujący podkreślił, że w przypadku rozwiązania równorzędnego pozycja d, 10,69 jest zbędna, gdyż już w warstwie spadkowej całego dachu należy wykształtować spadki z PIR z jednolitego materiału, tj. wycenionego wyłącznie w pozycji d. 10.63. Dopuszczony przez Zamawiającego system na etapie ofertowania oraz realizacji projektuje się i zamawia u dostawcy jako jeden kompletny system. Przedmiot Zamówienia wymaga wykonania takiego systemu dachowego w całości przez co pozycja d. 10.69 przy rozwiązaniu równorzędnym jest zbędna. Natomiast przy technice z położeniem piano betony, Odwołujący wskazał, że spadki uzyskuje się za pomocą piano betonu, a następnie wykończenia przy attykach i kozubki przy świetlikach ponownie okłada się płytami PIR klinami PIR. Odwołujący w tym miejscu podniósł, że oferenci tj. wybrany Wykonawca i odwołujący złożyli w zakresie pkt. d, 10.63 i. d. 10.69 podobne wyceny tj. oferent wybrany na łączną kwotę 40.924,98 zł gdzie kliny spadkowe PIR (poz. d10.69) to kwota 1.8846,42 zł, a Odwołujący na kwotę 45.714,00 zł, gdzie kliny spadkowe PIR z pozycji d. 10.69 zostały włączone do klinów spadkowych w poz d.10.63. Jednak oferta odwołującego nie wymagała dodatkowej wyceny powierzchni elementu w poz. 69, gdyż wyczerpała ją powierzchnia elementu 63. Dowód: kosztorys ofertowy MODERN-BUD STRUGAŁA sp. J., kosztorys ofertowy Odwołującego się, Zatem zarówno sposób wykonania kosztorysu ofertowego Odwołującego się w pkt d. 10.63 i d. 10.69 jak i jego wyjaśnienia z dnia 16.042025 r. były spójne, wyczerpujące; a kosztorys nie stanowił podstawy do odrzucenia oferty jako niezgodnej z zamówieniem na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 pzp. Następnie Zamawiający uznał, że Odwołujący się chciał dokonać zmiany zapisu oferty poprzez zamieszczenie w kosztorysie w poz. d, 13.99 dopisku „bez kratki”. Należy podnieść, że Zamawiający w informacji o wyborze i odrzuceniu oferty z dnia 14.05.2025 r. nie zakwestionował, że drzwi aluminiowe z ościeżnicą D. 15 nie powinny zawierać kratki, zatem opis w pozycji kosztorysowej jest zgodny z wymaganiami technicznymi Zamawiającego. Dowód: opis elementów drzwi zamieszczony przez Zamawiaj ącego. Nie mniej jednak odpowiadając na wezwanie Zamawiającego z dnia 11.04.2025 r, , Odwołujący wskazał, że wyjaśnił, że zapis w kosztorysie w poz. d. 13.99 został błędnie przekopiowany z pozycji 94,95, 96, i 98, gdzie Zamawiający jako rozwiązania że drzwi mają zwierać bądź tuleje nawiewu, bądź podcięcia dolne, jednak w pozycji 99 Wykonawca wycenił drzwi bez tego rozwiązania. Potwierdzenie wyjaśnień Zamawiającego znajduje słę w ofercie wybranego oferenta, który w pozycjach d.94,95,96,97, 98, 99 i 100 przedstawił ofertę o wartości tożsamej z ofełtą Odwołującego się. Dowód: kosztorys ofeflowy MODERN-BUD STRUGAŁA Sp. J., kosztorys ofertowy Odwołującego się, Odwołujący podniósł, że Zamawiający ani co do pozycji d. 10.69, ani co do pozycji d. 13.99 nie podniósł argumentu niskiego kosztu o jakim mowa w alt. 224 ust. I pzp. Pismem z dnia 11.04.2025 r, Zamawiający wezwał Odwołującego do wyjaśnien w trybie art. 223 ust. I pzp domagając się wyjaśnienia w jaki sposób ujęto w pozycji w poz. 63 poz. 69. Odwołujący się w piśmie z dnia 16.04.2025 r. wyjaśnił, że ujął pozycję 69 w poz. 63 jako pełny koszt obu pozycji. Skorzystanie z instytucji wezwania do wyjaśnień dotyczących złożonej oferty stanowi jedynie uprawnienie, a nie obowiązek zamawiającego, - o wskazanie zamiaru zapisu „bez kratki" w poz. 94,95,96398,99 Odwołujący wyjaśnił , że zapis „bez kratki” w poz. 94,95,96,98 oznacza, że drzwi D. 10, DI l, DI 2, D. 14 zostały wycenione jako zaopatrzone w tuleje nawiewne lub podcięcia a drzwi d15 z poz. 99 został przekopiowany z 94, 95, 96 i 98 i należy go traktować jako oczywista omyłkę pisarską a sama wycena jest zgodna z dokumentacją projektową. Zamawiający uznał wyjaśnienia Odwołującego za wystarczające i wybrał jego ofeflę jako najkorzystniejszą. Następnie Zamawiający unieważnił "bór oferty, udzielając jedynie ogólnikowej informacji, że Zamawiający powziął informację, że oferta jest niezgodna z treścią zamówienia. Pomimo, tego, że wezwanie z art. 223 pzp jest nieograniczone co do ilości wezwań, a Zamawiający nie korzystał z art. 128 pzp, brak wezwania do wyjaśnienia treści oferty lub innych dokumentów jak kosztorys stanowiło naruszenie tych przepisów. Skoro Zamawiający powziął informację o niezgodności oferty z warunkami zamówienia już po wyborze oferenta to był zobowiązany do uzyskania dalszych wyjaśnień. Zdaniem Odwołującego brak wezwania po unieważnieniu wyboru oferty i odrzucenie oferty z uwagi na niedokładności w kosztorysie stanowiło naruszenie art. 223 pzp i 128 pzp w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 5 pzp. Odwołujący wskazał że po czwarte: Argumentacja zamawiającego zawarta w piśmie z dnia 14.05.2025 r. informacja o wyborze oferty i odrzuceniu oferty nr 7 w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 5 pzp nie znajduje podstawy ani faktycznej ani prawnej. Zgodnie z art. 239 ust. 1 i 2 ustawy Pzp zamawiający wybiera ofertę najkorzystniejszą na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia. Określenie kryteriów oceny ofert, w rozumieniu wskazanego przepisu, to nie tylko opis kryteriów, ale również ich znaczeme i sposób oceny ofert. Odmienna wykładnia prowadziłaby do absurdu, ponieważ pozwalałaby zamawiającemu na dowolne odstępstwa od zasad oceny ofert, które sam ustanowił w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Nie do przyjęcia jest argumentacja, iż zamawiający przy wyborze najkorzystniejszej oferty miałby zastosować jedynie kryterium określone rodzajowo w SW Z, przy zastosowaniu innych zasad oceny ofert w zakresie przyjętych kryteriów niż te, które zostały wskazane w specyfikacji. W piśmie z dnia 14.05.2025 r. na poparcie swoich twierdzeń Zamawiający powołuje wyrok KIO z dnia 5 lutego 2024 r., sygn., akt: KIO 11/24, jednak nie zważa, że organ odwoławczy w tym orzeczeniu jasno wskazał, że „poprzez warunki zamówienia, zgodnie z art. 7 pkt 29 ustawy Pzp należy rozumieć warunki, które dotyczą zamówienia lub postępowania o udzielenie zamówienia, wynikające w szczególności z opisu przedmiotu zamówienia, wymagań związanych z realizacją zamówienia, kryteriów oceny ofert, wmagań proceduralnych lub projektowanych postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego. Izba wskazuje, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem niezgodność treści ofełty z warunkami zamówienia, stanowiąca przesłankę odrzucenia oferty wykonawcy, o której mowa w art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, ma miejsce w sytuacji, gdy zawartość merytoryczna oferty nie odpowiada ukształtowanym przez zamawiającego i zawartym w dokumentach zamówienia wymaganiom bądź też polega na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami zamawiającego.” Zdaniem Odwołującego, Zamawiający nie wymienił w SW Z oferty kosztorysu ofertowego, co więcej traktował kosztorys jako dokument odrębny od oferty. Zatem kosztorys nie stanowił części oferty a inny dokument, który podlegał prostowaniu, wyjaśnianiu czy też ponownemu przedstawieniu w trybie art, 223 ust. 1 pzp jak w trybie art, 128 pzp, a Zamawiający niesłusznie traktował go jak część oferty, a nie podstawę do dalszych wyjaśnień czy to w przedmiocie niewspółmierności ceny (art. 224) czy też w przedmiocie rozliczenia wynagrodzenia. Odwołujący wskazał, że następnie Zamawiający jako uzasadnienie swojego stanowiska powołuje fragment wyroku KIO z dnia 26.01.2024 r., sygn. akt: KIO 36/24. Jednak powołane orzeczenie opróczprzywołanego fragmentu zawiera dalszą treść, która brzmi „Rzeczona niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia musi mieć charakter zasadniczy i nieusuwalny, dotyczyć powinna sfery niezgodności zobowiązania zamawianego w warunkach zamówienia oraz zobowiązania oferowanego w ofercie, tudzież polegać może na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami warunków zamówienia. Możliwe być winno także wskazanie i "kazanie na czym konkretnie niezgodność ta polega, co i w jaki sposób w ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi i ustalonymi fragmentami czy normami warunków zamówienia.” Orzeczenie zapadło na tle stanu faktycznego w którym zamawiający stosownie do Rozdziału XVI pkt S W Z zobowiązał Wykonawcę by załączył do oferty formularz ofertowy (według załączonego wzoru — Załącznik Nr 1 do SW Z). Jak stanowiZałącznik Nr I do SW Z w Tabeli 5 i 6 należało podać Oferowany model telefonu komórkowego, w Tabeli 7 należało podać Oferowany model Dedykowanego etui do oferowanego telefonu komórkowego, w Tabeli 8 należało podać Oferowany model, a ponadto zgodnie z postanowieniami Specyfikacji warunków zamówienia (pkt 2 Załącznika nr 5 do SW Z Opis przedmiotu zamówienia), Zamawiający wymagał załączenia do oferty zestawienia następującej ilości modeli telefonów komórkowych dla każdej z grup SP l, SP2, SP3, SP4 zgodnie z minimalnymi parametrami technicznymi — standardami określonymi przez RON: 2) SP2 — 5 (pięciu) modeli telefonów komórkowych (od co najmniej 3 (trzech) różnych producentów); 3) SP3 — 4 (czterech) modeli telefonów komórkowych (od co najmniej 2 (dwóch) różnych producentów) ; 4) SP4 — 3 (trzech) modeli telefonów komórkowych. Odwołujący podkreślił, że w niniejszym postępowaniu ani w SW Z ani w dokumentacji technicznej, nie znajduje się zapis o zobowiązaniu Wykonawcy do złożenia wraz z ofertą kosztorysu ofertowego ani tym bardziej opis co kosztorys ofertowy ma zawierać. Co więcej zamawiający po udzieleniu odpowiedzi na pytanie 99 w piśmie z dnia 18.03.2025 r. podał: „W celu ujednolicenia dokumentów Zamawiający udostępnia w jednym folderze wszystkie przedmiary (budowlany, sanitarny, elektryczny) po dokonanych poprawach. Folder o nazwie: Przedmiary aktualne (18.03.2025). Na podstawie tych kosztorysów należy przygotować ofertę.” Zdaniem Odwołującego, Zamawiający nigdy nie utożsamiał kosztorysu ofertowego z ofertą. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej analizując co stanowitreść ofert w pierwszej kolejności należy odnieść się do postanowień specyfikacji warunków zamówienia, w której zamawiający określił stawiane wykonawcom wymagania. Pamiętać bowłem należy, że wykonawca składając ofertę nie może domyślać się co Zamawiający miał na myśli opisując przedmiot zamówienia, lecz przygotować ofertę w sposób spełniający wszystkie warunki zamówienia. Za niedopuszczalne należy uznać twierdzenie o niezgodności oferty wykonawcy na podstawie niezawartych w treści specyfikacji wymagań lub subiektywnej, rozszerzającej interpretacji jej zapisów jak również dokonanie oceny oferty przez pryzmat oczekiwań nieznajdujących odzwierciedlenia w S W Z Wykonawca bowiem przygotowując swoją ofertę, opiera się na dosłownym brzmieniu postanowień SW Z. (wyrok KIO z dnia 5.09.2024 r. sygn. akt: KIO 2818/24. Przenosząc powyższe rozważania KIO na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że treść postanowień SW Z, nie zawiera wyraźnego formułowania przez Zamawiającego obowiązek dla Wykonawcy, polegający na tym, że Wykonawca składa razem z ofertą wypełniony formularz kosztorysu ofertowego. Co więcej Zamawiający nie przygotował załącznika do SW Z w postaci formularza ofertowego, przygotował natomiast harmonogram rzeczowo finansowy w załączniku nr 1, który Odwołujący się złożył i do którego Zamawiający nie wnosił zastrzeżeń, Zamawiający nie zastrzegł również, że brak załączenia do ofełty wypełnionego kosztorysu ofertowego spowoduje odrzucenie oferty jako niezgodnej z treścią SWZ, co przesądza o tym że kosztorys nie był częścią oferty. Zdaniem Odwołującego, wobec treści SW Z zasadnym jest twierdzenie, że kosztorys ofertowy miał jedynie charakter pomocniczy dla ustalenia czy to kryterium zaniżonej ceny lub kosztu czy też dla rozliczenia umownego, nie miał jednak znaczenia dla wybory najkorzystniejszej oferty ponieważ dla tego wybory znaczenie miał formularz ofertowy wraz z harmonogramem rzeczowo finansowym. Następnie, Zaprezentowany przez Zamawiającego sposób wykładni art. 223 ust. 2 pzp jest zdaniem Odwołującego, sprzeczny główną zasadą ustawy prawo zamówień publicznych, który nakazuje utrzymywać jako ważną ofertę najkorzystniej szą dla Zamawiającego. Przede wszystkim art, 223 ust, 2 pkt 3 pzp obliguje Zamawiającego do poprawienia w ofercie innych (niż oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe) omyłek polegających na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona. Przepis ma charakter obligatoryjny, co oznacza, że Zamawiający nie może uchylić od jej wykonania. Zatem ewentualna czynność polegająca na odrzuceniu oferty jako niezgodnej z warunkami zamówienia czy zawierającej błędy w obliczeniu ceny winna być poprzedzona analizą przesłanek z art, 223 ust. 2 pkt 3 pzp. Odrzuceniu podlega wyłącznie oferta, której niezgodność z dokumentami zamówienia ma charakter zasadniczy i nieusuwalny, gdyż obowiązkiem Zamawiającego jest poprawienie rozbieżności, jeżeli nie mają one istotnego charakteru. Intencją ustawodawcy towarzyszącą wprowadzeniu wcześniej art. 87 ust. 2 pzp (odpowiednika aktualnie obowiązującego art. 223 ust. 2 pzp) było zniwelowanie formalizmu występującego na gruncie ustawy prawo zamówień publicznych, aby umożliwić branie pod uwagę w postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych ofełt obarczonych nieistotnymi wadami, będącymi wynikiem różnego rodzaju błędów i omyłek, których skorygowanie nie prowadzi do istotnych zmian w treści oferty. Wynika to wprost z uzasadnienia do ustawy z dnia 4 września 2008 r. o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw: „W projekcie wprowadza się istotne zmiany dotyczące sposobu poprawiania oczywistych omyłek pisarskich rachunkowych (art, 87 ust. 2). Rezygnuje się z zamkniętego katalogu sposobu poprawiania omyłek rachunkowych, pozostawiając jednocześnie zamawiającemu uprawnienie do poprawiania oczywistych omyłek pisarskich, rachunkowych oraz innych omyłek polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia. Proponowane rozwiązanie przyczyni się do usprawnienia procedury udzielania zamówienia publicznego oraz do zmniejszenia liczby odrzucanych ofert i unieważnianych postępowań. Ogranicza się sytuacje, w których oferty uznane za najkorzystniejsze podlegają odrzuceniu ze względu na błędy rachunkowe w obliczeniu ceny, które nie są możliwe do poprawienia w myśl ustawowo określonych reguł. Jest to szczególnie istotne w kontekście zamówień na roboty budowlane, w których oferty wykonawców, niezwykle obszerne i szczegółowe, liczące nieraz po kilkadziesiąt tomów, często podlegają odrzuceniu ze względu na drobne błędy w ich treści. Proponowany przepis w szczególności ma na celu umożliwienie poprawiania tego rodzaju błędów, które mogą pojawić się w trakcie sporządzania kosztorysu ofertowego. Należy również podkreślić, że proponowane rozwiązanie nie stoi na przeszkodzie temu, aby zamawiający samodzielnie precyzował w specyfikacji istotnych warunków zamówienia przykładowe okoliczności, w których będzie dokonywał poprawy omyłek. Powyższe prowadzi do przejrzystości postępowania, ogranicza kazuistykę ustawy i może ograniczyć ewentualne spory z wykonawcami. Odwołujący wskazał, że Krajowa Izba Odwoławcza wielokrotnie zajmowała stanowisko, że rozumienie pojęcia "innej omyłki", o której mowa w art. 223 ust. 2 pkt 3 pzp nie powinno być interpretowane zawężająco, tj. jedynie jako techniczny błąd w sposobie sporządzenia oferty, pominięcie lub pomylenie określonych wyrażeń lub wartości czy wszelkich innych przeoczeń i braków, które powstały bez świadomości ich wystąpienia po stronie wykonawcy. (np. wyrok z dnia 25 kwietnia 2022 r, sygn. akt KIO 987/22, wyrok z 5 sierpnia 2009 r., sygn. akt KIO/UZP 959/09) W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że „omyłka wykonawcy w przygotowaniu oferty może również wynikać z jego błędnego przekonania co do wymaganego sposobu wykonania zamówienia i wyrażenia powyższego w ofercie. Wykonawca może więc sporządzić ofertę z pełną świadomością co do celowości i kształtu jej poszczególnych zapisów, jednakże mylnie nie zdaje sobie sprawy ze stanu jej niezgodności z treścią specyfikacji. Tego typu błędy wykonawcy, pod warunkiem ich nieistotności winny podlegać poprawie. Ostatecznym momentem weryfikacji omyłki jest wywołujące określone skutki prawne zawiadomienie o dokonanym poprawieniu omyłki i ewentualne jego zakwestionowanie przez wykonawcę (art. 226 ust. 1 pkt 11 pzp) niezależnie od wcześniej składanych deklaracji w tym przedmiocie” (wyrok z dnia 25 kwietnia 2022 r. sygn. akt KIO 987/22). W złożonej pismem z 4 czerwca 2025 r. odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania i przedstawił argumentację na poparcie swojego stanowiska. W piśmie procesowym z 5 czerwca 2025 r. wykonawca, który zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego w charakterze uczestnika postępowania, po stronie Zmawiającego, tj. Modern – Bud Strugała spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Starokrzepicach, wniósł o oddalenie odwołania i przedstawił swoje stanowisko procesowe. Krajowa Izba Odwoławcza (dalej:„Izba” lub „KIO”), rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy ustaliła, co następuje. Odwołującemu zgodnie z treścią w art. 505 ustawy Pzp przysługują środki ochrony prawnej, ponieważ jest wykonawcą biorącym udział w postępowaniu o to zamówienie publiczne. Do przedmiotowego postępowania odwoławczego przystąpienie w charakterze uczestnika postępowania, po stronie Zamawiającego, w ustawowym terminie, skutecznie zgłosił Modern – Bud Strugała spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Starokrzepicach, (dalej: „Przystępujący”). Odwołanie zostało rozpoznane w granicach zawartych w nim zarzutów (art. 555 ustawy Pzp), podtrzymanych na rozprawie z uwzględnieniem zasady kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Izba miała na uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2453). Izba przy rozpoznaniu sprawy miała na uwadze ponadto stanowiska Stron i Przystępującego zaprezentowane zarówno w pismach procesowych, w tym w odpowiedzi na odwołania jak i podczas rozprawy oraz złożone dowody. Izba ustaliła następujące okoliczności faktyczne jako istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie ze specyfikacją warunków zamówienia (dalej: „SWZ”) Izba ustaliła, że szczegółowe warunki i zasady realizacji zamówienia oraz zakres przedmiotu zamówienia określają dokumentacja projektowa (załącznik nr 8 do SW Z) oraz projektowane postanowienia umowy (załącznik nr 7 do SWZ). W zakresie kosztorysu ofertowego i sposobu obliczenia ceny, Zamawiający wskazał następujące postanowienia: ·R oz dz iał XIV SW Z„OPIS SPOSOBU PRZYGOTOWANIA OFERT ORAZ W YMAGANIA FORMALNE DOTYCZĄCE SKŁADANYCH OŚWIADCZEŃ I DOKUMENTÓW”: „3.Wykonawca przygotowuje ofertę przy pomocy Formularza Ofertowego, zgodnie z Załącznikiem nr 1 do SW Z udostępnionego przez Zamawiającego na Platformie e-Zamówienia i zamieszczonego w podglądzie postępowania w zakładce „Informacje podstawowe”. (…) 8.Pozostałe dokumenty wchodzące w skład oferty lub składane wraz z ofertą, które są zgodne z ustawą Pzp lub rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów w sprawie wymagań dla dokumentów elektronicznych opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, mogą być zgodnie z wyborem wykonawcy/wykonawcy wspólnie ubiegającego się o udzielenie zamówienia/podmiotu udostępniającego zasoby opatrzone podpisem typu zewnętrznego lub wewnętrznego. W zależności od rodzaju podpisu i jego typu (zewnętrzny, wewnętrzny) w polu „Załączniki i inne dokumenty przedstawione w ofercie przez Wykonawcę” dodaje się uprzednio podpisane dokumenty wraz z wygenerowanym plikiem podpisu (typ zewnętrzny) lub dokument z wszytym podpisem (typ wewnętrzny). W przypadku przekazywania dokumentu elektronicznego w formacie poddającym dane kompresji, opatrzenie pliku zawierającego skompresowane dokumenty kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, jest równoznaczne z opatrzeniem wszystkich dokumentów zawartych w tym pliku odpowiednio kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym.” ·Rozdział XV SWZ „SPOSÓB OBLICZENIA CENY OFERTY”: „1. Wykonawca jest zobowiązany do wypełnienia Formularza ofertowego. 2.Do formularza dołączono harmonogram rzeczowo – finansowy, który należy złożyć wraz z ofertą. 3.W harmonogramie rzeczowo – finansowym w poszczególnych pozycjach należy wpisać termin wykonania robót (miesiąc i rok) oraz łączną wartość robót z danej pozycji. Ujęte pozycje w harmonogramie są tożsame z działami przedmiarów. 4.Obowiązującą formą wynagrodzenia za wykonanie przez Wykonawcę przedmiotu zamówienia będzie wynagrodzenie kosztorysowe. 5.Wykonawca podaje cenę za realizację przedmiotu zamówienia zgodnie ze wzorem Formularza Ofertowego, stanowiącego Załącznik nr 1 do SWZ. 6. Cena ofertowa brutto musi uwzględniać wszystkie koszty związane z realizacją przedmiotu zamówienia zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia oraz istotnymi postanowieniami umowy określonymi w niniejszej SW Z. Stawka podatku VAT w przedmiotowym postępowaniu wynosi 23%. 7. Cena podana na Formularzu Ofertowym jest ceną ostateczną, niepodlegającą negocjacji i wyczerpującą wszelkie należności Wykonawcy wobec Zamawiającego związane z realizacją przedmiotu zamówienia. (…) 13.Do wyliczenia ceny oferty służą dokumentacja projektowa, specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót, przedmiary robót – jako elementy pomocniczy. 14.Wykonawca opracuje kosztorys ofertowy na podstawie załączonego przedmiaru. 15.Cena jednostkowa zaproponowana przez Wykonawcę w wycenianym kosztorysie, jest ostateczna i wyklucza możliwość żądania dodatkowej zapłaty za wykonanie robót objętych tą pozycją kosztorysową. 16.Cena jednostkowa pozycji kosztorysowej będzie uwzględniać wszystkie koszty niezbędne do wykonania robót wymaganej jakości, w wymaganym terminie. Cena jednostkowa powinna być wyrażona w złotych polskich (PLN) z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. 17.Cena jednostkowa pozycji obejmować będzie w szczególności: ·koszty bezpośrednie w tym: robociznę bezpośrednią, wartość zużytych materiałów wraz z kosztami ich zakupu, wartość pracy sprzętu wraz z kosztami jednorazowymi, ·koszty pośrednie (tj. koszty ogólne budowy oraz koszty zarządu) - w skład których wchodzą: płace personelu i kierownictwa budowy, pracowników nadzoru i laboratorium, wydatki dotyczące bhp, usługi obce na rzecz budowy w tym - prace geodezyjne związane z wyznaczeniem, realizacją i inwentaryzacją powykonawczą robót i obiektu wraz ze sporządzeniem wymaganej dokumentacji (mapy powykonawczej), ekspertyzy dotyczące wykonywanych robót, koszty zarządu przedsiębiorstwa Wykonawcy, zysk kalkulacyjny zawierający ewentualne ryzyko Wykonawcy z tytułu innych wydatków mogących wystąpić w czasie realizacji robót w okresie pogwarancyjnym, podatki zgodnie z obowiązującymi przepisami itp. 18.Do cen jednostkowych nie należy wliczać podatku VAT. 19.Przed wstawieniem cen jednostkowych do każdej pozycji kosztorysu, wykonawca powinien zapoznać się z dokumentacją projektową, specyfikacją techniczną wykonania i odbioru robót oraz obowiązującymi przepisami. 20.Wykonawca dokonuje obliczenia każdej wartości pozycji kosztorysowej poprzez przemnożenie wskazanej w przedmiarze ilości oraz zaoferowanej ceny jednostkowej w danej pozycji.” Na podstawie treści wzoru formularza ofertowego, Izba ustaliła, że w jego treści dwukrotnie wskazano „Do oferty należy dołączyć kosztorys ofertowy.”. Zgodnie z §1 ust. 2 wzoru umowy: „2.Szczegółowy zakres przedmiotu Umowy określają: 1)Harmonogram rzeczowo – finansowy (załącznik nr 1); 2)Oferta Wykonawcy (stanowiąca załącznik nr 2); 3)Dokumentacja projektowa (stanowiąca załącznik nr 3); 4)Specyfikacje Techniczne Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych (stanowiące załącznik nr 4); 5)udzielone w trakcie postępowania o udzielenie zamówienia odpowiedzi Zamawiającego na pytania zadane przez Wykonawców oraz dokonane przez Zamawiającego modyfikacje treści Specyfikacji Warunków Zamówienia.” Zgodnie z §8 ust. 1 i 2 wzoru umowy: „1.Wstępne wynagrodzenie za wykonanie przedmiotu umowy Strony ustalają zgodnie z ofertą Wykonawcy na kwotę netto _____________ PLN plus ___% podatek VAT w kwocie ________ PLN, co łącznie stanowi kwotę brutto __________ PLN. 2.Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 zostało wyliczone w oparciu o kosztorys ofertowy Wykonawcy sporządzony na podstawie przedmiaru Zamawiającego. Faktyczne wynagrodzenie Wykonawcy, stanowić będzie wynik iloczynu ilości wykonanych robót na podstawie obmiaru powykonawczego i cen jednostkowych podanych w kosztorysie ofertowym stanowiącym załącznik do oferty Wykonawcy.” Izba ustaliła, że Zamawiający na pytanie nr 55 o treści: „W związku zapisami w SW Z punkt XV ppkt 4 oraz 7 prosimy o jednoznaczne wskazanie sposobu rozliczenia – wynagrodzenie kosztorysowe (opisane w ppkt 4) przewiduje możliwość obniżenia lub podniesienia ceny ostatecznej poprzez nie wykonanie części robót lub wykonaniu robót ponad zakres obliczony; wynagrodzenie ryczałtowe (opisane w ppkt 7) jest ostateczne i niezależnie od ilości wykonanych robót przedstawionych w kosztorysie.” Udzielił 11 marca 2025 r. odpowiedzi o treści: „Zamawiający informuje, że w niniejszym postępowaniu przyjęto wynagrodzenie kosztorysowe. Punkt 7 w dziale XV SWZ zostanie usunięty.”. Na podstawie dokumentacji projektowej (vide folder nr 4, znajdujący się tam folder nr 8, znajdujący się tam folder „części architektoniczno – budowlana” , znajdujący się tam plik „3_projekt techniczny”, folder „techniczny - architektura”, plik „opis techniczny”, Izba ustaliła, że w zakresie konstrukcji dachowej i pokrycia dachy, wskazano następujący opis: „4.9. Konstrukcja dachowa i pokrycie dachu. Konstrukcję stropodachu stanowić będzie strop nad parterem. Na stropie zgodnie z częścią rysunkowa należy wykonać kolejne warstwy opisane dla stropodachu. Wszystkie warstwy wykonać według jednego, spójnego systemu. Najpierw wykonać warstwę spadkową z betonu lekkiego (pianobetonu). Kolejno rozprowadzić roztwór gruntujący i wykonać paroizolację na której należy rozłożyć płyty PIR ze spadkiem, stosując kliny także kliny przy ścianach attyki., Na płytach PIR wykonać papę podkładową a następnie papę wierzchniego krycia w klasie ppoż. NRO. Kolano ułożyć matę drenażową HDPE z geowłókniną. Jako ostatnia warstwę przewidziano otoczaki białe lub jasno-szare frakcji 16-32 mm, w warstwie około 7-15 cm.”. Ponadto ustalono, że w dokumentacji projektowej zostało zawarte wymaganie o treści: „Wszystkie elementy składowe, tj. opis techniczny, część rysunkowa, specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych oraz przedmiar robót stanowią komplet dokumentacji technicznej. Wykonawca przed złożeniem oferty winien dokonać wizji lokalnej i dokładnie zapoznać się z dokumentacją projektową. Podstawę do wykonania robót budowlanych jest dokumentacja techniczna wszystkich branż, które należy rozpatrywać łącznie.” (vide folder nr 4, znajdujący się tam folder nr 8, znajdujący się tam folder „architektoniczno – budowlany”, plik „opis architektoniczono – budowlany”. Wraz z ofertą Odwołujący złożył kosztorys ofertowy, w treści którego w poz. 63.d.10 wskazał „Lekka wylewka z piano- beton – warstwa grubości 3.13 cm – zamiana na kliny PIR”, a w poz. 69 d. 10 wskazał „wykonanie termoizolacji z płyt PIR na stopodachu – kliny spadkowe przy attykach i kozubki przy świetlikach – ujęto w poz. 63” i nie wycenił tej pozycji. W poz. 99 d. 13 podał „Montaż drzwi aluminiowych a ościeżnicą – D 15 (zgodnie z zestawieniem) – bez kratki!”. Pismem z 11 kwietnia 2025 r. Zamawiający wezwał Odwołującego w trybie art. 223 ust. 1 do wyjaśnienia treści oferty w następującym zakresie: „1. Proszę o informację dokonania zmian w kosztorysie ofertowym branży budowlanej dot. zapisu pozycji nr 63 tj. „zmiana na kliny PIR” w związku z zapisem w pozycji 69 tj. „ujęto w poz. 63”. Proszę o wskazanie w jaki sposób zostało to ujęte. 2.W poz. 94, 95, 96, 98, 99 kosztorysu ofertowego branży budowlanej Wykonawca wpisał „bez kratki”. Proszę o wskazanie zamiaru takiego zapisu. Uzasadnienie wątpliwości zamawiającego: Wykonawca w kosztorysie wpisał dodatkowe zapisy do poszczególnych pozycji kosztorysowych. W związku z powyższym Zamawiający prosi o uszczegółowienie wprowadzonych zapisów.”. Odwołujący udzielił wyjaśnień pismem z 16 kwietnia 2025 r. wskazując: „1. Dotyczy pozycji kosztorysowych nr : 63, 69 branży budowlanej Wykonawca wyjaśnia, że zakres prac oraz wartość robót dotyczący pozycji kosztorysowej nr 69 został ujęty w pozycji kosztorysowej nr 63 zgodnie z zapisem w poz.nr 69 „ ujęto w poz.63” W związku z powyższym w pozycji kosztorysowej nr 63 sam zapis „zamiana na kliny PIR” dotyczy tylko i wyłącznie wyceny zakresu robót zawartych w poz. nr 69, które zgodnie z wymaganiami Inwestora mają być wykonane z płyt PIR . Zatem prace wycenione w poz. nr 63 są zgodne z dokumentacją projektową w tym również przedmiarem inwestorskim tj. „Lekka wylewka z piano-beton-warstwa grubości 3-13cm” za wyjątkiem robót dotyczących pozycji nr 69 , które mają być wykonane z płyt PIR. 2. Dotyczy pozycji kosztorysowych nr : 94,95,96,98,99 branży budowlanej Zgodnie z dokumentacją projektową rysunek projekt techniczny nr PT.11 o nazwie stolarka drzwiowa dla drzwi: D10,D11,D12,D14, zaprojektowano , żeby drzwi wyposażyć między innymi w tuleje nawiewu lub podcięcie wentylacyjne. Stolarka drzwiowa o oznaczeniach : D10,D11,D12,D14 została wyceniona w pozycjach kosztorysowych nr 94,95,96,98. Natomiast zapis „ bez kratki” oznacza , że nie została wyceniona kratka lecz zgodnie z wymaganiami projektowymi tuleje nawiewne lub podcięcie wentylacyjne. W poz.99, która dotyczy drzwi D15 w zestawieniu stolarki projekt techniczny PT.11 nie ma zapisu odnośnie tulei nawiewnych lub podcięcia wentylacyjnego. Zapis „bez kratki” został przekopiowany z pozycji kosztorysowych nr :94,95,96,98 i należy traktować jako oczywistą omyłkę pisarską, a sama wycena zatem jest zgodna z dokumentacją projektową i przedmiarem inwestorskim.”. Pismem z 14 maja 2025 r. Zamawiający poinformował o wyborze oferty najkorzystniejszej i o odrzuceniu oferty Odwołującego podając następujące uzasadnienie: „Zamawiający w dniu 11.04.2025 r. wezwał Wykonawcę do wyjaśnienia treści oferty w zakresie dokonanych zapisów w kosztorysie ofertowym branży budowlanej stanowiącym treść oferty. Wykonawca w dniu 16.04.2025 r. przekazał Zamawiającemu swoje wyjaśnienia. Dotyczy pozycji kosztorysowych nr: 63, 69 branży budowlanej Wykonawca w swoich wyjaśnieniach wskazał, że zakres prac oraz wartość robót dotyczący pozycji kosztorysowej nr 69 został ujęty w pozycji kosztorysowej nr 63 – zgodnie z zapisem w poz. nr 69 „ujęto w poz.63”. Wykonawca w złożonych wyjaśnieniach oświadczył: „W związku z powyższym w pozycji kosztorysowej nr 63 sam zapis „zamiana na kliny PIR” dotyczy tylko i wyłącznie wyceny zakresu robót zawartych w poz. nr 69, które zgodnie z wymaganiami Inwestora mają być wykonane z płyt PIR. Zatem prace wycenione w poz. nr 63 są zgodne z dokumentacją projektową w tym również przedmiarem inwestorskim tj. „Lekka wylewka z piano-beton-warstwa grubości 3-13cm” za wyjątkiem robót dotyczących pozycji nr 69, które mają być wykonane z płyt PIR”. Zgodnie z załączonymi przedmiarami wskazane pozycje kosztorysowe dotyczyły: 1)poz. 63 – wykonania lekkiej wylewka z piano-beton – warstwa grubości 3-13 cm 2)poz. 66 –wykonania termoizolacji z płyt PIR gr.15cm – pierwsza warstwa 3)poz. 67 – wykonania termoizolacji z płyt PIR gr.10cm – druga warstwa. Na tej warstwie powinny być wykonane kliny spadkowe przy attykach i kozubki przy świetlikach opisane w poz. 69 kosztorysu branży budowlanej. W związku z czym robót opisanych w poz. 69 nie można ująć w poz. 63, ponieważ obie te pozycje dotyczą zupełnie innego zakresu prac. Prace te nie są ze sobą bezpośrednio powiązane. Wykonywane są chronologicznie w innym czasie i z innego materiału. Wylewka z piano-betonu stanowi najniższą warstwę pokrycia dachu. Kliny spadkowe przy attykach (ale dotyczy to również wykonania kozubków przy świetlikach) wykonywane są na ostatniej warstwie pokrycia dachowego, a mianowicie wykonania termoizolacji z płyt PIR. Wykonawca nie mógł więc ująć zakresu prac z poz. 69 – termoizolacji z płyt PIR na stropodachu – kliny spadkowe przy attykach i kozubki przy świetlikach w poz. 63 – wykonania lekkiej wylewka z piano-beton o czym mogą świadczyć wyjaśnienia udzielone przez Wykonawcę: Zatem prace wycenione w poz. nr 63 są zgodne z dokumentacją projektową w tym również przedmiarem inwestorskim tj. „Lekka wylewka z piano-beton-warstwa grubości 3-13cm” za wyjątkiem robót dotyczących pozycji nr 69 , które mają być wykonane z płyt PIR. Z przytoczonej odpowiedzi wynika, że Wykonawca ma pełną świadomość, że poz. 63 dotyczy: „Lekka wylewka z pianobeton-warstwa grubości 3-13cm”. Tyle że w poz. 63 nie ma prac wykonywanych z płyt, czy też klinów PIR. Wykonawca nie mógł więc zamienić jakiegokolwiek elementu tej pozycji kosztorysowej „zamiana na kliny PIR” – jak sugeruje w kosztorysie ofertowym, ani też ująć tych prac w poz. 63. Należy też zwrócić uwagę na niespójność wyjaśnień: W związku z powyższym w pozycji kosztorysowej nr 63 sam zapis „zamiana na kliny PIR” dotyczy tylko i wyłącznie wyceny zakresu robót zawartych w poz. nr 69, które zgodnie z wymaganiami Inwestora mają być wykonane z płyt PIR. Wykonawca myli pojęcia „płyty PIR” i pojęcie „klin z PIR”. Zamawiający w żadnym z wyjaśnień SW Z nie dopuścił zmiany klinów PIR na płyty PIR. Dopuścił możliwość wykonania „spadków dachu z piano betonu jak i również z płyty spadkowych typu PIR”. Z wyjaśnień Wykonawcy wynika jednak, że pozostał on przy rozwiązaniu z piano-betonu. Zgodnie z przedmiarem robót budowlanych w poz. 63 należało wykonać lekką wylewkę z piano – betonu o grubości 3-13 cm, zaś w poz. 69 termoizolację z płyt PIR na stropodachu – kliny spadkowe przy attykach i kozubki przy świetlikach. Wykonawca zaś wprowadził w poz. 63 zamianę na kliny PIR, zaś w poz. 69 nie podał cen jednostkowych oraz wartości netto jako ujętych w poz. 63. Roboty opisane w poz. 63 i 69 powinny zostać wycenione osobno, gdyż dotyczą one innego zakresu prac, zaś płyty PIR nie są tożsame z klinami PIR. W związku z powyższym należy stwierdzić, że Wykonawca nie ujął w wycenie całości przedmiotu zamówienia. Zgodnie z wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z 15 października 2019 r. (sygn. akt KIO 1950/19) zamawiający prawidłowo odrzucił ofertę odwołującego. Była ona niezgodna z treścią SW Z, gdyż wykonawca wypełnił kosztorys w ofercie niezgodnie z przedmiarem robót. Zgodnie z wyrokiem KIO z dnia 5 lutego 2024 r., sygn. KIO 11/24 Niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia, stanowiąca przesłankę odrzucenia oferty wykonawcy, o której mowa w art. 226 ust. 1 pkt 5 p.z.p., ma miejsce w sytuacji, gdy zawartość merytoryczna oferty nie odpowiada ukształtowanym przez zamawiającego i zawartym w dokumentach zamówienia wymaganiom bądź też polega na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami zamawiającego. Krajowa Izba odwoławcza w swoim wyroku wskazuje: Treść warunków zamówienia, to przede wszystkim zawarty w opisie przedmiotu zamówienia katalog potrzeb i wymagań zamawiającego, które mają być zaspokojone w wyniku postępowania przez zawarcie i zrealizowanie z należytą starannością umowy. Treść oferty to jednostronne zobowiązanie wykonawcy do wykonania oznaczonego świadczenia, które zostanie zrealizowane na rzecz zamawiającego, jeśli oferta złożona przez wykonawcę zostanie uznana za najkorzystniejszą i zostanie z nim zawarta umowa. (Wyrok KIO z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. KIO 36/24). Złożone kosztorysy stanowią integralny i niezbędny elementem oferty w przypadku, gdy rozliczenie robót budowlanych ma być kosztorysowe. Ich treść stanowi treść oferty, a jednostkowe ceny kosztorysowe w nim podane będą podstawą rozliczeń na etapie realizacji umowy. W związku z czym zakres i ilości robót wskazanych w przedmiarze robót branży budowlanej, nie odpowiada zakresowi i ilości robót wskazanych w kosztorysie branży budowlanej przedłożonym przez Wykonawcę. Brak wyceny przez Wykonawcę poz. nr 69 powoduje, że oferty nie są porównywalne (został wyceniony różny zakres prac). Jednocześnie w związku z faktem, iż wynagrodzenie Wykonawcy ma charakter kosztorysowy, wskazanych prac w poz. nr 69 nie będzie można wycenić w trakcie realizacji umowy. Dotyczy pozycji kosztorysowych nr: 94, 95, 96, 98, 99 branży budowlanej Wykonawca w przesłanych wyjaśnieniach wskazał: Zgodnie z dokumentacją projektową rysunek projekt techniczny nr PT.11 o nazwie stolarka drzwiowa dla drzwi: D10, D11, D12, D14 zaprojektowano, żeby drzwi wyposażyć między innymi w tuleje nawiewu lub podcięcie wentylacyjne. Stolarka drzwiowa o oznaczeniach: D10, D11, D12, D14 została wyceniona w pozycjach kosztorysowych nr 94, 95, 96, 98. Natomiast zapis „bez kratki” oznacza, że nie została wyceniona kratka lecz zgodnie z wymaganiami projektowymi tuleje nawiewne lub podcięcie wentylacyjne. W poz. 99, która dotyczy drzwi D15 w zestawieniu stolarki projekt techniczny PT.11 nie ma zapisu odnośnie tulei nawiewnych lub podcięcia wentylacyjnego. Zapis „bez kratki” został przekopiowany z pozycji kosztorysowych nr: 94, 95, 96, 98 i należy traktować jako oczywistą omyłkę pisarską, a sama wycena zatem jest zgodna z dokumentacją projektową i przedmiarem inwestorskim. Po dokonaniu analizy wyjaśnień złożonych przez Wykonawcę, Zamawiający stwierdza, że Wykonawca w ramach udzielonych wyjaśnień chciał dokonać zmiany zapisów w poz. 99 kosztorysu ofertowego branży budowlanej. Wykonawca w ramach wyjaśnień może uzupełnić dokumenty i wyjaśnić treść oferty jedynie w granicach mieszczących się w złożonej ofercie. Nie dozwolone jest, aby za pomocą uzupełnienia zmienić jej treść. Wyjaśnianie treści oferty nie może być wykorzystywane do uzupełniania braków w ofercie lub zmiany jej treści. Wyjaśnianie jest jedną z odmian rozumowania. Wyjaśnienie treści oferty polega zatem na udzieleniu odpowiedzi na pytanie „dlaczego tak jest jak wykonawca postanowił w treści oferty?”. Nie można zatem uznać za wyjaśnienie treści oferty takiego wyjaśnienia, w którym Wykonawca dokonuje zmiany treści oferty. Złożone przez Wykonawcę wyjaśnienia muszą bowiem wskazywać sposób rozumienia treści złożonej oferty, nie mogą natomiast zmieniać treści oferty. Zgodnie z wyrokiem KIO z dnia 15.02.2024 r. sygn. KIO 277/24: Wyjaśnienie (tłumaczenie) jest jedną z odmian rozumowania, jest zadaniem myślowym, które polega na wskazaniu uzasadnienia dla danej treści, czyni coś zrozumiałym. Wyjaśnienia, w przeciwieństwie do uzupełnienia czy też poprawienia, mają na celu ustalenie rzeczywistej treści dokumentu czy też oświadczenia. Wyjaśnianie treści oferty polega na udzieleniu odpowiedzi na pytanie «dlaczego tak jest jak wykonawca postanowił w treści», a nie na przedłożeniu nowych dokumentów o nowej treści. Wyjaśnienia nie mogą prowadzić do uzupełnienia treści oświadczenia lub dokumentu. Zgodnie z orzecznictwem sądowym omyłki pisarskie to takie omyłki, co do których nie zachodzą żadne wątpliwości, że błędny zapis jest wynikiem przeoczenia lub niewłaściwego doboru słów. Za błąd pisarski można niewłaściwe użycie wyrazu – wbrew zamierzeniu, jest to widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast za poprawienie omyłki pisarskiej nie można uznać wprowadzenia jakiejkolwiek zmiany, która wpłynie na zmianę treści oświadczenia woli. W wyroku KIO z dnia 21.11.2022 r., sygn. KIO 2875/22, KIO 2891/22 wskazano jak należy rozumieć omyłkę pisarską: Przez „oczywistą omyłkę pisarską” rozumie się taką niedokładność, która nasuwa się każdemu bez potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań, ustaleń lub obliczeń. Przyjmuje się więc, że chodzi o łatwo zauważalne błędy, tj. takie, do których stwierdzenia nie są konieczne jakieś szczególne badania czy też czynienie dodatkowych ustaleń. Zwykle przez oczywistą omyłkę rozumie się zwykły błąd wynikający z przeoczenia lub innej wady procesu myślowo-redakcyjnego, nie zaś spowodowany uchybieniem o charakterze merytorycznym. Zamawiający nie może uznać zapisu „bez kratki!” poz. 99 kosztorysu branży budowlanej jako omyłki pisarskiej, ponieważ Wykonawca w wyjaśnieniach stwierdził, że wpisał ten zwrot celowo w poz. Nr 94, 95, 96 i 98. Jeżeliby uznać za „omyłkę pisarską” jedynie wpisanie zwrotu tylko w poz. 99 – to, jak z powyższych wyjaśnień wynika, nie byłaby to omyłka pisarska. Tak wynika z treści wyjaśnień złożonych przez Wykonawcę, w związku z czym nie stanowi to omyłki pisarskiej, gdyż Wykonawca w wyjaśnieniach przedstawia konkretne rozwiązania ponosząc odpowiedzialność za ich treść. Celem wyjaśnień nie jest doprowadzenie do zgodności założeń przyjętych przez Wykonawcę z wymaganiami dokumentacji, a ich weryfikacja w pierwszej kolejności, co do zgodności z dokumentacją. Zasada niezmienności oferty stanowi gwarancję podstawowych zasad udzielania zamówień publicznych, przede wszystkim zasady równego traktowania Wykonawców. Wykonawca, jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego winien sporządzić ofertę w sposób precyzyjny, kompletny, zrozumiały i pozbawiony sprzeczności. W związku z powyższym oferta złożona przez Wykonawcę: PB BAUMAR Sp. z o.o. Sp. k., 46-070 Polska Nowa Wieś ul. Lipowa 132 podlega odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp w związku z tym, iż jest niezgodna z warunkami zamówienia.”. Izba zważyła co następuje. Izba stwierdziła, iż odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. W ocenie Izby odwołanie podlega oddaleniu jako niezasadne. Odwołujący nie wykazał aby w świetle dokumentów zamówienia mógł zaniechać wyceny pozycji 69 kosztorysu odnoszącej się do wykonania „termoizolacji z płyt PIR na stopodachu – kliny spadkowe przy attykach i kozubki przy świetlikach”. Nawet jeśli uznać (co Przystępujący przyznał podczas rozprawy), że terminu płyta PIR oraz klin PIR można używać zmiennie, to w ocenie Izby Odwołujący nie wykazał że w obu spornych pozycjach kosztorysu jest mowa dokładnie o tym samym, tj. o tym samym produkcie, o takiej samej funkcji i pozwalającym uzyskać pożądaną przez Zamawiającego funkcjonalność. Nie wynika to w ocenie Izby z załączonego do odwołania dowodu, ani z fragmentów opisów wskazanych w odwołaniu. Natomiast Przystępujący w swoim piśmie procesowym wykazał (str. 7), że elementy te mają inne kształty i spełniają inne funkcje. Oznacza to, że nawet jeśli płyta i klin są wykonane z tego samego materiału, to jednak jest wprowadzane pewne rozróżnienie, mają one różne kształty i tym samym można za ich pomocą osiągnąć różne funkcje. Zdaniem Izby nie bez powodu, takie rozróżnienie wprowadził również Zamawiający w dokumentach zamówienia. Jeśli Odwołujący uważał, że odpowiedź na pytanie nr 7 powinna za sobą pociągać możliwość zaniechania wyceny poz. 69, czy też poz. 69 mogła zostać „skonsumowana” przez poz. 63, to powinien zadać Zamawiającemu pytanie w tym zakresie. Ponadto nie sposób czynić zarzut Zamawiającemu, który ocenił, że poz. 63 Odwołujący zamierza wykonać z pianobetonu, ponieważ Odwołujący w taki właśnie sposób udzielił odpowiedzi na zadane przez Zamawiającego pytanie. Zamawiający wprost zwrócił się o wyjaśnienie poz. 63 i 69. Uwzględniając sposób udzielenia odpowiedzi przez Odwołującego na to wezwanie, Izba nie dopatrzyła się naruszenia rzez Zamawiającego ustawy Pzp. W ocenie Izby udzielona odpowiedź sugeruje, że w poz. 63 kosztorysu Odwołujący zaoferował realizację z pianobetonu, ponieważ wskazał, że „w poz. 63 sam zapis „zamiana na kliny PIR” dotyczy tylko i wyłącznie wyceny zakresu robót zawartych w poz. 69, które zgodnie z wymaganiami inwestora mają być wykonane z płyt PIR.” Następnie Odwołujący wskazał „Zatem prace wycenione w poz. 63 są zgodne z dokumentacją projektową w tym również przedmiarem inwestorskim tj. Lekka wylewka piano – beton – warstwa grubości 3-13 cm” za wyjątkiem robót dotyczących poz. 69, które mają być wykonane w płyt PIR”. Zatem zdaniem Izby z tych wyjaśnień nie wynika, aby dopisek w poz. 63 należało rozumieć w ten sposób, że ta pozycja będzie wykonana z materiału wskazanego w dopisku. Odwołujący przedstawiając wyjaśnienia zrobił to w sposób dość kazuistyczny, zaniechał jednocześnie przedstawienia Zamawiającemu stanowiska zaprezentowanego w odwołaniu co do możliwości połączenia do wykonania w jednym etapie i również łącznego wycenienia poz. 63 i 69. Z tego względu Izba nie dopatrzyła się błędu w czynności zamawiającego nawet jeśli zaprezentowana przez niego argumentacja uzasadniająca czynność nie jest pozbawiona wad. Odnosząc się do postawy faktycznej odrzucenia oferty z powodu zaoferowania w poz. 99 rodzaju drzwi niezgodnego z warunkami zamówienia stwierdzić należy że w wyjaśnieniach z 11 kwietnia 2025 r. Odwołujący potwierdził ten błąd. Nie jest dla Izby jasne jak błąd miał powstać przy kopiowaniu, skoro wyjaśniane przez zamawiającego pozycje dotyczą innego rodzaju drzwi, które mają inne ceny. Ponadto, gdyby przyjąć argumentację Odwołującego, to by oznaczało, że to samo pojęcie, w tym przypadku „bez kratki” ma odmienne znaczenie w zależności od tego, których pozycji dotyczy, co jest niewiarygodne. W zakresie argumentacji o zastosowaniu art. 223 ust. 2 ustawy Pzp Izba wskazuje że jest ona wewnętrznie sprzeczna. Z jedne strony Odwołujący twierdzi, że kosztorys nie jest jego zdaniem treścią oferty, z drugiej formułuje stanowisko że ww. błędy można w nim poprawić. Izba ustaliła na podstawie treści dokumentów zamówienia, że kosztorys jest treścią oferty natomiast w świetle okoliczności tej sprawy nie ma podstaw do zastosowania art. 223 ust. 2 ustawy Pzp w celu poprawienia ujawnionych w nim błędów. Stanowisko Odwołującego, jakie zaprezentował Zamawiającemu w troku wyjaśnień nie jest tożsame z tym zaprezentowanym podczas postępowania Odwoławczego. Stąd też Izba nie dopatrzyła się naruszenia ze strony Zamawiającego, który dokonując oceny oferty Odwołującego bazował na informacjach przez niego podanych w odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnienia treści oferty. Ponadto, wskazać również należy, że na etapie odwołania, Odwołujący nie opisał precyzyjnie stanu faktycznego sprawy, tj. pominął kwestię udzielonych przez siebie wyjaśnień treści oferty w zakresie poz. 63 i 69 a w pozostałym zakresie przywołał je wybiórczo, dopasowując do prezentowanej przez siebie na potrzeby odwołania argumentacji. Taka konstrukcja zarzutu odwołania nie może być uznana za prawidłową i ta okoliczność też miała znaczenie dla rozpoznania tej sprawy. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) oraz § 8 ust. 2 pkt 1 związku z § 2 ust. 2 pkt 1 w zw. z §5 pkt 1 i 2 lit. a) i b) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji. Przewodnicząca:……………………. …Odbiór odpadów komunalnych
Odwołujący: Elwoz Eco sp. z o.o.Zamawiający: Gminę Stężyca…Sygn. akt: KIO 4503/24 WYROK Warszawa, dnia 23 grudnia 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodnicząca:Beata Pakulska-Banach Protokolantka:Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 2 grudnia 2024 r. przez wykonawcę Elwoz Eco sp. z o.o. z siedzibą w Sierakowicach w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Stężyca orzeka: 1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: Gminie Stężyca unieważnienie prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie art. 255 pkt 6 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych. 2. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego: Gminę Stężyca i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (piętnaście tysięcy złotych), uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania; 2.2. zasądza od zamawiającego: Gminy Stężyca na rzecz odwołującego: wykonawcy Elwoz Eco sp. z o.o. z siedzibą w Sierakowicach kwotę 18 600 zł (osiemnaście tysięcy sześćset złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez odwołującego w związku z uiszczonym wpisem od odwołania oraz wynagrodzeniem pełnomocnika. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca:……………………………… Sygn. akt: KIO 4503/24 UZASADNIENIE Zamawiający - Gmina Stężyca prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11) ustawy z dnia 11 września 2019 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1320, ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, na realizację zadania pn.: „Odbiór odpadów komunalnych”, numer referencyjny: WG.271.25.2024.WC. Ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy zamawiający opublikował w Biuletynie Zamówień Publicznychw dniu 21.11.2024 r., numer ogłoszenia: 2024/BZP 00607986/01. Wartość zamówienia przekracza kwoty progów unijnych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ustawy Pzp. W dniu 2 grudnia 2024 roku wykonawca Elwoz Eco sp. z o.o. z siedzibą w Sierakowicach (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie od czynności zamawiającego, polegającej na wyborze trybu i wszczęciu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki pn.: „Odbiór odpadów komunalnych” i zamiarze jego udzielenia Gminnemu Przedsiębiorstwu Komunalnemu sp. z o.o. z siedzibą w Stężycy. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1. art. 214 ust. 1 pkt 11 a) ustawy Pzp w związku z art. 216 ust. 1 ustawy Pzp oraz ust. 4 pkt 2 Załącznika nr 2 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz.U. poz. 2439) przez niewyczerpujące uzasadnienie prawne i faktyczne wyboru trybu udzielenia zamówienia publicznego w Ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy, polegające na nie podaniu i nie wyjaśnieniu jednego z wymaganych łącznie na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp warunków udzielenia zamówienia z wolnej ręki (w tzw. trybie „in house”) z art. 214 ust. 1 pkt 11 a): „zamawiający sprawuje nad tą osobą prawną kontrolę, odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej; warunek ten jest również spełniony, gdy kontrolę taką sprawuje inna osoba prawna kontrolowana przez zamawiającego w taki sam sposób". 2. art. 214 ust. 1 pkt 11 b) ustawy Pzp w związku z art. 214 ust. 5 i art. 216 ust. 1 ustawy Pzp oraz ust. 4 pkt 2 Załącznika nr 2 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz.U. poz. 2439) przez niewyczerpujące uzasadnienie prawne i faktyczne wyboru trybu udzielenia zamówienia publicznego w Ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy, polegające na nie podaniu i nie wyjaśnieniu jednego z wymaganych łącznie na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp warunków udzielenia zamówienia z wolnej ręki (w tzw. trybie „in house”) z art. 214 ust. 1 pkt 11 b): „ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę, o której mowa w lit. a”. W oparciu o powyższe odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania w całości oraz o nakazanie zamawiającemu unieważnienia Postępowania, ponieważ jest ono obarczone niemożliwą do usunięcia wadą, uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, polegającą na wszczęciu Postępowania w trybie niekonkurencyjnym, pomimo niespełnienia przesłanek ustawowych zezwalających na zastosowanie takiego trybu, a wada ta nie może zostać usunięta w inny sposób. Ponadto, odwołujący wnosił o zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu odwołania odwołujący podnosił, że stosownie do treści art. 216 ust. 1 ustawy Pzp, zamawiający zamieszcza w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy, przed udzieleniem zamówienia na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11-14, na zasadach określonych w dziale III rozdziale 2. W § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 2439) określono zakres informacji zawartych w ogłoszeniach zamieszczanych w BZP dla ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy (załącznik nr 2), tj. m.in. dotyczących trybu udzielenia zamówienia (pkt 4), obejmujących uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki (ppkt 2) oraz zawarcia umowy (pkt 5). Odwołujący podkreślił, że na zamawiającym spoczywają określone w przepisach obowiązki informacyjne, w szczególności związane z przedstawieniem uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki. Dalej odwołujący wskazał, że tryb zamówienia z wolnej ręki jest trybem niekonkurencyjnym, wyjątkiem od zasady udzielania zamówień publicznych w trybach zapewniających konkurencję. Uzasadnienie powinno w sposób konkretny przedstawiać i wykazywać podstawy do udzielenia zamówienia z wolnej ręki. Przedstawienie uzasadnienia ma kluczowe znacznie dla wykonawców potencjalnie zainteresowanych danym zamówieniem, którzy na podstawie zamieszczonego w Biuletynie Zamówień Publicznych uzasadnienia wybranego trybu dokonują oceny prawidłowości czynności zamawiającego, przede wszystkim z uwagi na ewentualność skorzystania ze środków ochrony prawnej. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) ustawy Pzp: Odwołujący wskazał, że lakoniczne uzasadnienie faktyczne i prawne zamawiającego odnośnie przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) zawiera 4 zdania o treści: - W Spółce 100% udziałów posiada Gmina Stężyca. - Przejawem zależności oraz sprawowanie kontroli nad Wykonawcą odbywa się poprzez powoływanie przez Gminę Stężyca członków Rady Nadzorczej Spółki. - Z aktu powołującego wynika, że Zamawiającemu przysługuje pełne prawo głosu jako walne zgromadzenie i ma dominujący wpływ na cele strategiczne spółki i zakres jej działania. - Funkcję zgromadzenia wspólników pełni Wójt. W ocenie odwołującego zamawiający nie wykazał dominującego wpływu na cele strategiczne. Natomiast do wpływu na istotne decyzje, dotyczące zarządzania sprawami GPK sp. z o.o., zamawiający nie doniósł się w ogóle. Zdaniem odwołującego, posiadanie 100 % udziałów przez zamawiającego w Spółce, powoływanie Rady Nadzorczej oraz przysługujące mu pełne prawo głosu na Zgromadzeniu, nie oznaczają dominującego wpływu na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami Spółki i nie oznaczają same przez się sprawowania kontroli, odpowiadającej kontroli nad własnymi jednostkami. Odwołujący zwrócił uwagę na przepis art. 10a ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej, zgodnie z którym powołanie Rady Nadzorczej w spółce gminnej jest obligatoryjne. Tym samym – według odwołującego - nie sposób uznać aby racjonalny ustawodawca uznawał posiadanie 100% udziałów w spółce przez zamawiającego oraz powołanie Rady Nadzorczej za jednoznaczne ze spełnieniem przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) ustawy Pzp, bowiem możliwość powierzenia zamówienia z wolnej ręki w formule in-house dotyczy tylko spółek gminnych bez udziału kapitału prywatnego. Ustawodawca, określając w powołanym przepisie warunek do spełnienia przez zamawiającego, nakłada na zamawiającego obowiązek dalej idący. Odwołujący stwierdził, że spółka jest odrębnym podmiotem prawa prywatnego, której bieżącą działalnością kieruje Zarząd. Zarząd odpowiada też za rezultaty działań przed Spółką oraz wobec podmiotów trzecich. Spółka posiada co do zasady autonomię, zwłaszcza w sytuacji, w której oprócz zadań powierzonych prowadzi działalność komercyjną. Zdaniem odwołującego, powołany przepis wymaga wykazania mechanizmów kontrolujących autonomię Spółki i wpływu na istotne decyzje, dotyczące zarządzania sprawami osoby prawnej, ograniczających tę autonomię. Oznacza znacznie większą i ściślejszą kontrolę w relacji zamawiający — Spółka (verba legis: odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami) Zarządzanie sprawami osoby prawnej to jej bieżącą codzienna działalność. Wpływ na istotne decyzje, które tego dotyczą, oznacza zatem bezpośredni, stały i efektywny wpływ na bieżące funkcjonowanie Spółki, odpowiadające kontroli nad własnymi jednostkami zamawiającego. Odwołujący podniósł, że zamawiający nie przywołał żadnych regulacji korporacyjnych, wskazujących na tego rodzaju kontrolę, w szczególności nie powołał wskazujących na to postanowień umowy Spółki, regulaminów Zarządu, Rady Nadzorczej, żadnych mechanizmów bieżącego raportowania zamawiającemu działalności, żadnych mechanizmów kontroli prawidłowości jej wykonywania, co jest istotne także w kontekście wymogu spełniania przesłanek in-house przez cały okres trwania umowy i publikowania potwierdzeń na to w Biuletynie Zamówień Publicznych. Odnosząc się do sformułowania: „Przejawem zależności oraz sprawowanie kontroli nad Wykonawcą odbywa się poprzez powoływanie przez Gminę Stężyca członków Rady Nadzorczej Spółki” – odwołujący stwierdził, że samo powołanie Rady Nadzorczej potwierdza powołanie organu kontroli korporacyjnej w Spółce, jednak w żaden sposób nie wykazuje możliwości kontroli, odpowiadającej kontroli nad własnymi jednostkami i dominującego wpływu na cele strategiczne oraz istotne decyzje zarządcze. Pozostałe trzy zdania z uzasadnienia zamawiającego – zdaniem odwołującego - dotyczą w istocie jednej kwestii, tj. uprawnień właścicielskich zamawiającego, wykonywanych przez Wójta. W opinii odwołującego - bez wątpienia 100 % udziałowiec ma wpływ na cele strategiczne Spółki. Jednakże z samego faktu posiadania 100 % udziałów nie wynika istnienie w konkretnej Spółce mechanizmu kontroli, odpowiadającej kontroli jak nad własnymi jednostkami organizacyjnymi Gminy ani tym bardziej wpływ na istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej. Odwołujący podkreślił, że spełnienie powyższych warunków winien był wykazać zamawiający w uzasadnieniu faktycznym i prawnym. Reasumując, odwołujący stwierdził, że ogólnikowe i nie korespondujące z określonymi w ustawie wymogami twierdzenia zamawiającego potwierdzają, że nie wykazał on w uzasadnieniu spełnienia przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) ustawy Pzp. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) ustawy Pzp: Odwołujący podniósł, że szczególnej uwagi wymaga uzasadnienie faktyczne i prawne zamawiającego, odnoszące się do przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b): ustawy Pzp: „ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę, o której mowa w lit. a”. Odwołujący wskazał przy tym, że ustawa w art. 214 ust. 5 wskazuje, w jaki sposób zamawiający może wyliczyć wymaganą minimalną proporcję działalności kontrolowanej, dotyczącej zadań powierzonych. Zdaniem odwołującego, analiza czy przesłanka 90/10 została spełniona, jest szczególnie istota w przypadku Spółki, bowiem prowadzi ona - jako spółka gminna - działalność komercyjną w usługach nie powierzonych przez zamawiającego na dużą skalę. Mianowicie prowadzi ona działalność komercyjną w zakresie: przebudowy i rozbudowy infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, budowy, remontów oraz naprawy przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych, udrażniania sieci i przyłączy kanalizacyjnych, niwelacji terenu pod budowę Ładowarką Ł-34, wykonywania wykopów i innych robót ziemnych Ładowarką Ł-34, koparką JCB i KOMATSU, wymiany i zagęszczenia gruntu, naprawy, remontów i utrzymania dróg, równania dróg gruntowych równiarką drogową, wałowania dróg gruntowych walcem stalowym W-170, sprzątania pasów drogowych, placów i parkingów mechanicznego oraz ręcznego, wykaszania poboczy dróg kosiarkami, montażu urządzeń bezpieczeństwa drogowego, budowy przepustów drogowych, zimowego utrzymania dróg, placów, chodników i parkingów (odśnieżanie), wywozu nieczystości płynnych ze zbiorników bezodpływowych, transportu pasażerskiego autobusem. Odwołujący wyjaśnił, że usługi te Spółka wykonuje w oparciu o ceny ustalane indywidualnie na poszczególne roboty i usługi na podstawie: projektu, przedmiaru robót i jednostkowej kalkulacji. Według odwołującego zamawiający przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) ustawy Pzp nie wykazał w ogóle. Odwołujący nie był w stanie zweryfikować na jakiej podstawie zamawiający podaje, że 90 % działalności kontrolowanej dotyczy wykonywania zadań powierzonych. Odwołujący zauważył przy tym, że zamawiający nie odwołuje się do średniego przychodu osiągniętego, przez osobę prawną w odniesieniu do usług, dostaw lub robót budowlanych za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia. Zamawiający nie przedstawił też żadnych danych uzasadniających stwierdzenie, że przesłanka ta została spełniona, nie powołał się również na żadne analizy, wyliczenia czy inne dokumenty, które mogłyby potwierdzać jej spełnienie. Ponadto, odwołujący stwierdził, że przyjęcie za wystarczające dla wykazania ustawowego wymogu z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) ustawy Pzp twierdzenia zamawiającego oznaczało by, że: - wymóg ustawowy jest fikcją, którego spełnienie można skwitować ogólnikowym zapewnieniem zamawiającego, - zainteresowani zamówieniem, nie mają żadnej możliwości weryfikacji prawdziwości twierdzeń lub zapewnień zamawiającego, - zastosowanie wyjątkowego - niekonkurencyjnego - trybu zamówienia, co do którego przepisy wymagają jak w przypadku każdego wyjątku ścisłej wykładni, nie wymaga spełnienia ustawowych przesłanek, tylko zapewnienia zamawiającego, że przesłanki te są spełnione. W ocenie odwołującego akceptowanie tego rodzaju praktyk, podważałoby sens przepisów Pzp, w szczególności regulujących wymogi procedury zamówienia w trybie niekonkurencyjnym, jak również zasadę przejrzystości postępowania, wskazaną w art. 16 ustawy Pzp. W oparciu o powyższe odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania. W dniu 17 grudnia 2024 roku zamawiający przekazał do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odpowiedź na odwołanie, w której wnosił o oddalenie odwołania w całości. W dniu 19 grudnia 2024 roku odwołujący złożył pismo procesowe, zawierające dodatkową argumentację w sprawie. W dniu 20 grudnia 2024 roku – w toku posiedzenia niejawnego z udziałem stron – zamawiający złożył pisemną replikę na pismo procesowe odwołującego z dnia 19.12.2024r. Żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła co następuje. Przedmiotem zamówienia jest świadczenie usług na odbiór odpadów komunalnych powstałych i zebranych w granicach administracyjnych Gminy Stężyca. W dniu 21 listopada 2024 roku zamawiający opublikował w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy (numer ogłoszenia: 2024/BZP 00607986/01), dalej jako: „ogłoszenie”. Zamawiający wskazał w ogłoszeniu, że zamierza zawrzeć umowę z wykonawcą – Gminne Przedsiębiorstwo Komunalne Spółka z o.o. W sekcji IV ogłoszenia Tryb udzielenia zamówienia zamawiający podał: 4.1.) Tryb udzielenia zamówienia/ wraz z podstawą prawną: Zamówienie udzielane jest w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie: art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy 4.2.) Uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu negocjacji bez ogłoszenia albo zamówienia z wolnej ręki: Zamówienie udzielane jest przez zamawiającego, o którym mowa w art. 4 i art. 5 ust. 1 pkt 1 Pzp, osobie prawnej oraz spełnione są łącznie warunki wskazane w art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp. Gminne Przedsiębiorstwo Komunalne spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstało poprzez przekształcenie samorządowego zakładu budżetowego w spółkę prawa handlowego na podstawie art.18 ust.2 pkt 9 lit.h ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, art.6 ust.1, art.9 ust.1, art.22 ust.1 i art.23 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 roku o gospodarce komunalnej oraz art.16 ust.1,3,5,7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych, mocą uchwały Rady Gminy Stężyca nr XV/182/2012 z dnia 11 września 2012 r. w sprawie likwidacji samorządowego zakładu budżetowego o nazwie Zakład Komunalny w Stężycy w celu jego przekształcenia w spółkę prawa handlowego W Spółce 100% udziałów posiada Gmina Stężyca. Natomiast w sekcji VI ogłoszenia Informacje dodatkowe zamawiający podał: „ciąg dalszy uzasadnienia Celem działalności Spółki jest wykonywanie zadań własnych gminy i charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej oraz w miarę możliwości i potrzeb innych zadań (Akt założycielski spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 12.12.2012 r. Rep. A nr 15756/2012r. § 7 pkt. 1.). Przejawem zależności oraz sprawowanie kontroli nad Wykonawcą odbywa się poprzez powoływanie przez Gminę Stężyca członków Rady Nadzorczej Spółki. Z aktu powołującego wynika, że Zamawiającemu przysługuje pełne prawo głosu jako walne zgromadzenie i ma dominujący wpływ na cele strategiczne spółki i zakres jej działania. Funkcję zgromadzenia wspólników pełni Wójt. Ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę. W kontrolowanej osobie prawnej nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego.”. Ponadto, w dniu 21 listopada 2024 roku zamawiający opublikował w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenie o dobrowolnej przejrzystości ex ante (numer wydania Dz.U. S: 227/2024, numer ogłoszenia: 712275-2024), wskazując jako podstawę wszczęcia procedury negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji zaproszenia do ubiegania się o zamówienie Dyrektywę 2014/24/UE oraz art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz dowody i stanowiska Stron złożone na pismach i podane do protokołu rozprawy zważyła, co następuje. Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane czynności zamawiającego. Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp. W ocenie Izby odwołanie należało uwzględnić. Zgodnie z art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności: 11) zamówienie udzielane jest przez zamawiającego, o którym mowa w art. 4 i art. 5 ust. 1 pkt 1, osobie prawnej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: a) zamawiający sprawuje nad tą osobą prawną kontrolę, odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej; warunek ten jest również spełniony, gdy kontrolę taką sprawuje inna osoba prawna kontrolowana przez zamawiającego w taki sam sposób, b) ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę, o której mowa w lit. a, c) w kontrolowanej osobie prawnej nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego. Zgodnie z art. 216 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający zamieszcza w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy, przed udzieleniem zamówienia na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11-14, na zasadach określonych w dziale III rozdziale 2. Z kolei w dziale III rozdziale 2 ustawy Pzp w art.267 ust. 1 pkt 2) ustawy Pzp ustawodawca wskazał, że w Biuletynie Zamówień Publicznych zamawiający zamieszcza następujące rodzaje ogłoszeń: (…) 2) ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy. Ponadto, w dziale III rozdziale 2 ustawy Pzp w art. 272 ust. 2 ustawy Pzp wskazano, że: Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji zawartych w ogłoszeniach zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych, w tym w ogłoszeniach, o których mowa w art. 216 ust. 1 i 3 oraz w art. 448, a także tryb przekazywania ogłoszeń, mając na względzie rodzaje ogłoszeń, tryby postępowania o udzielenie zamówienia oraz szczególne instrumenty i procedury. § 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 23 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020r. poz. 2439) stanowi, że: określa się zakres informacji zawartych w ogłoszeniach zamieszczanych w BZP dla następujących ogłoszeń: (…) 2) ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia. Wspomniany powyżej załącznik nr 2 do ww. rozporządzenia określa zakres informacji zawartych w ogłoszeniu i zamiarze zawarcia umowy, w tym m.in.: 1. Podstawowe informacje: 1) rodzaj ogłoszenia; 2) nazwa zamówienia publicznego nadana przez zamawiającego; 3) identyfikator postępowania (nadawany automatycznie przez system); 4) numer ogłoszenia w BZP (nadawany automatycznie przez system); 5) wersja ogłoszenia (nadawana automatycznie przez system w przypadku zmiany ogłoszenia); 6) data zamieszczenia ogłoszenia (nadawana automatycznie przez system); 7) informacja, czy zamówienie publiczne było ujęte w planie postępowań o udzielenie zamówień; 8) jeżeli zamówienie publiczne było ujęte w planie postępowań, numer w BZP, pod którym został zamieszczony plan postępowań o udzielenie zamówień oraz identyfikator pozycji planu postępowań; 9) informacja, czy ogłoszenie dotyczy zamówienia na usługi społeczne i inne szczególne usługi; 10) informacja, czy zamówienie publiczne dotyczy projektu lub programu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej; 11) nazwa projektu lub programu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej - jeżeli zamówienie dotyczy projektu lub programu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej. 2. Zamawiający: (…) 3. Przedmiot zamówienia: (…) 4. Tryb udzielenia zamówienia: 1) informacja o trybie udzielenia zamówienia oraz o podstawie prawnej zgodnie z ustawą; 2) uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu negocjacji bez ogłoszenia albo zamówienia z wolnej ręki; 3) identyfikator wcześniejszego postępowania lub konkursu (jeżeli dotyczy). 5. Zawarcie umowy: 1) nazwa i adres wykonawcy, a w przypadku negocjacji bez ogłoszenia - wykonawców, z którym/którymi zamawiający zamierza zawrzeć umowę; 2) jeżeli wykonawca prowadzi działalność gospodarczą - krajowy numer identyfikacyjny (w przypadku polskich wykonawców - numer REGON lub NIP (jeżeli dotyczy)); 3) w przypadku negocjacji bez ogłoszenia, gdy zamawiający dopuścił składanie ofert częściowych, informacje, o których mowa w pkt 1 i 2, podaje się dla każdej części. 6. Informacje dodatkowe (jeżeli zamawiający podaje informacje dodatkowe). W odniesieniu do zarzutów podnoszonych w odwołaniu w szczególności istotny jest wymóg przedstawienia uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu negocjacji bez ogłoszenia albo zamówienia z wolnej ręki, co wynika z pkt 4 ppkt 2) załącznika nr 2 do ww. rozporządzenia. Niewątpliwie, zamawiający zamieszczając ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy winien zawrzeć uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia istota sporu sprowadzała się do oceny czy zamawiający w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki w sposób odpowiadający wymogom, wynikającym z powołanych powyżej przepisów prawa, a w szczególności, czy przedstawiony w ogłoszeniu zakres informacji jest wystarczający do dokonania oceny spełnienia przesłanek zastosowania tego trybu na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp. Przede wszystkim podkreślić należy, że w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy zamawiający był zobowiązany wykazać ziszczenie się wszystkich przesłanek, o których mowa w przepisie art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp (zamówienie in-house). Jest to o tyle ważny obowiązek informacyjny ciążący na zamawiającym, że w ten sposób inni uczestnicy rynku zamówień publicznych, mają możliwość kontroli działań zamawiającego i weryfikacji tego, czy faktycznie w danym przypadku istnieją podstawy do udzielenia zamówienia w trybie in-house. Izba w składzie orzekającym w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14 stycznia 2022 r., sygn. akt: KIO 3666/21, iż: „na zamawiającym spoczywają określone obowiązki informacyjne, w szczególności związane z przedstawieniem uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki. Przedmiotowe uzasadnienie jest o tyle istotne, że tryb zamówienia z wolnej ręki jest trybem niekonkurencyjnym, wyjątkiem od zasady udzielania zamówień publicznych w trybach zapewniających konkurencję. Dlatego też powyższe uzasadnienie powinno w sposób pełny przedstawiać i wykazywać podstawy do udzielenia zamówienia z wolnej ręki. (…) Tym samym, to po stronie zamawiającego leży zawsze wyczerpujące i wszechstronne przedstawienie okoliczności faktycznych i prawnych celem wykazania wszystkich przesłanek warunkujących udzielenie zamówienia in - house na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 PrZamPubl, poddawanych ewentualnej kontroli wykonawców oraz Izby.”. Odwołujący we wniesionym odwołaniu podnosił, że zamawiający w uzasadnieniu prawnym i faktycznym podanym w treści ogłoszenia nie wykazał okoliczności wskazanych w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) i b) ustawy Pzp. Natomiast nie kwestionował wykazania przez zamawiającego okoliczności o których mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. c) ustawy Pzp. Izba podziela stanowisko odwołującego, że przedstawione przez zamawiającego w treści ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy uzasadnienie faktyczne jest niewystarczające i zbyt lakoniczne. Odnosząc się do zarzutu 1 dotyczącego braku wykazania przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) ustawy Pzp, to wskazać należy, że w treści ogłoszenia zamawiający powołał się na sprawowanie kontroli nad wykonawcą przez powoływanie przez zamawiającego członków Rady Nadzorczej Spółki oraz na to, że przysługuje mu pełne prawo głosu jako walne zgromadzenie i, że posiada dominujący wpływ na cele strategiczne spółki i zakres jej działania, przy czym funkcję zgromadzenia wspólników pełni Wójt. W istocie jednak zamawiający nie odwołał się do żadnych mechanizmów kontrolnych, czy kompetencji, które wskazywałyby na faktyczny wpływ zamawiającego na istotne decyzje zarządcze Gminnego Przedsiębiorstwa Komunalnego, choćby – przez hasłowe odwołanie się do stosownych regulacji umownych, wskazywanych przez samego zamawiającego, choćby na etapie postępowania odwoławczego. Słusznie przy tym odwołujący wskazywał, że powołany przepis wymaga wykazania mechanizmów, kontrolujących autonomię Spółki i wpływu na istotne decyzje, dotyczące zarządzania sprawami osoby prawnej, ograniczającego tę autonomię. Takiego wykazania tutaj zabrakło. Zasadnie też odwołujący wskazywał, że 100 % udziałowiec ma wpływ na cele strategiczne Spółki, ale już z samego faktu posiadania 100 % udziałów nie wynika istnienie mechanizmu kontroli, odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami organizacyjnymi Gminy ani tym bardziej istnienie dominującego wpływu na istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej. Ponadto, w ocenie Izby, potwierdził się także zarzut drugi odwołania, odnoszący się do braku przedstawienia wystarczającego uzasadnienia dla wykazania ziszczenia się przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b) ustawy Pzp. Zamawiający w treści ogłoszenia o zamówieniu stwierdził jedynie ogólnikowo, iż: „Ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę”, Co w zasadzie sprowadza się do zacytowania przepisu. Zamawiający nie podał z czego powyższe wywodzi, a przede wszystkim, dopiero na etapie postępowania odwoławczego okazało się, że zamawiający opiera spełnienie tej przesłanki na okolicznościach opisanych w art. 214 ust. 6 ustawy Pzp, tj. poprzez odniesienie się do wiarygodnych prognoz handlowych. Tymczasem podstawą ustalenia procentu działalności kontrolowanej osoby prawnej, która dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę, jest średni przychód osiągnięty przez osobę prawną lub zamawiającego w odniesieniu do usług, dostaw lub robót budowlanych za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia, co wynika bezpośrednio z treści art. 214 ust. 5 ustawy Pzp. Dopiero, gdy ze względu na dzień utworzenia lub rozpoczęcia działalności przez osobę prawną lub zamawiającego lub reorganizację ich działalności dane dotyczące średniego przychodu za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia są niedostępne lub nieadekwatne, ten procent działalności, ustala się za pomocą wiarygodnych prognoz handlowych, zgodnie z art. 214 ust. 6 ustawy Pzp. Tymczasem w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy zamawiający nawet nie wskazał w oparciu o jakie dane ustalił, że ponad 90% działalności Gminnego Przedsiębiorstwa Komunalnego dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Gminę Stężyca. Zabrakło nawet hasłowego odwołania się do przepisu art. 214 ust. 6 ustawy Pzp, nie mówiąc już o odwołaniu się do konkretnych analiz czy dokumentów, stanowiących podstawę tych obliczeń. Odnośnie kwestii maksymalnego limitu znaków w treści ogłoszenia, która to kwestia była szczególnie akcentowana przez zamawiającego, to słusznie odwołujący podnosił, że uzasadnienie może być hasłowe i przykładowo może zawierać odniesienia jedynie do jednostek redakcyjnych przepisów czy właściwych regulacji umownych, regulaminów lub innych aktów bez konieczności przytaczania ich treści. Istotnym jest natomiast, aby treść ogłoszenia o zamiarze zawarcia mowy wskazywała na wszystkie okoliczności, stanowiące o zaistnieniu podstaw do udzielenia zamówienia in-house, a którymi kierował się zamawiający, decydując się na udzielenie zamówienia w tym trybie. Jest to obowiązek zamawiającego z którym z kolei skorelowane jest uprawnienie innych wykonawców do kontroli legalności zastosowanego trybu udzielenia zamówienia publicznego. Dodać też należy, że zamawiający nie widział przeszkód, aby w sekcji IV ogłoszenia Tryb udzielenia zamówienia – szczegółowo przytaczać podstawy prawne na mocy których Zakład Komunalny w Stężycy został przekształcony w spółkę prawa handlowego – Gminne Przedsiębiorstwo Komunalne sp. z o.o., a nie znalazł miejsca na właściwe uzasadnienie wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki. Dodać też należy, że pełnomocnik zamawiającego – zapytany w toku rozprawy – o to czy wyczerpał limit znaków, nie umiał odpowiedzieć na to, czy w sekcji VI ogłoszenia Informacje dodatkowe – byłby w stanie umieścić jeszcze dodatkowe uzasadnienie, oprócz tam przytoczonego. Wobec powyższego Izba uznała, że zamawiający nie wykazał w sposób wystarczający w treści ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy podstaw zastosowania trybu udzielenia zamówienia z wolnej ręki w oparciu o przepis art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp. W konsekwencji powyższego Izba nakazała zamawiającemu unieważnienie prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie art. 255 pkt 6 ustawy Pzp, ponieważ jest ono obarczone niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia, polegającą na wszczęciu postępowania w trybie niekonkurencyjnym, pomimo niewykazania spełnienia przesłanek ustawowych uprawniających do zastosowania trybu z wolnej ręki, a wada ta nie może zostać usunięta w inny sposób. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 557 i art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437). W oparciu o powyższe Izba zaliczyła w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz zasądziła od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 18 600 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez odwołującego w związku z uiszczonym wpisem od odwołania i wynagrodzeniem pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. Przewodnicząca: ………………………………… …- Odwołujący: Remondis Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Gminę Miasta Puck…Sygn. akt: KIO 3133/23 WYROK z dnia 9 listopada 2023 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Irmina Pawlik Aleksandra Patyk Maksym Smorczewski Protokolant: Aldona Karpińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2023 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 23 października 2023 r. przez wykonawcę Remondis Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gminę Miasta Puck orzeka: 1.oddala odwołanie; 2.kosztami postępowania obciąża odwołującego Remondis Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie i: 2.1.zalicza do kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania; 2.2.zasądza od odwołującego Remondis Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie na rzecz zamawiającego Gminy Miasta Puck kwotę 3 604 zł 80 gr (słownie: trzy tysiące sześćset cztery złote osiemdziesiąt groszy) stanowiącą uzasadnione koszty postępowania poniesione przez zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz kosztów dojazdu na rozprawę. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ……………………………….……… ……………………………….……… ……………………………….……… Sygn. akt: KIO 3133/23 Uzasadnie nie Zamawiający Gmina Miasta Puck (dalej jako „Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie zamówienia z wolnej ręki pn. „Odbiór odpadów komunalnych zmieszanych i segregowanych z nieruchomości położonych na terenie Gminy Miasta Puck wraz z ich transportem”, nr. ref: RGKiM.271.13.2023.ACH. Ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych z 13 października 2023 r. pod numerem 2023/BZP 00443985. Do ww. postępowania o udzielenie zamówienia zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm., dalej „ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa zamówienia przekracza progi unijne, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp. W dniu 23 października 2023 r. wykonawca Remondis Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie wobec czynności polegających na wyborze trybu postępowania, wszczęciu postępowania oraz zamieszczeniu informacji o zamiarze zawarcia umowy w trybie „z wolnej ręki” prowadzących do udzielenia ww. zamówienia publicznego na rzecz Pucka Gospodarka Komunalna Zakład Oczyszczania Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pucku (dalej jako „PGK ZO”). Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: Zarzuty dot. publikacji i uzasadnienia decyzji zamawiającego w zakresie wyboru trybu: 1.art. 216 ust. 1 w zw. z art. 267 ust. 2 pkt 2) w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) i 18 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z §2 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2439) poprzez niewyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki, podczas gdy wybór trybu niekonkurencyjnego możliwy jest wyłącznie na zasadzie wyjątku (odstępstwa od zasady) i w związku z tym wymaga szerokiego uzasadnienia oraz powołania wszelkich danych źródłowych umożliwiających weryfikację jego prawdziwości, 2.art. 99 ust. 1 i 2 i art. 112 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 6d ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1469 ze zm., dalej: „u.c.p.g.”) poprzez zaniechanie określenia w dokumentach zamówienia szczegółowych wymagań stawianych przedsiębiorcom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości oraz wymaganych u.c.p.g. elementów opisu zamówienia, Zarzuty dot. braku wystąpienia przesłanek o których mowa w art. 214 ustawy Pzp: 3.art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. a) ustawy Pzp poprzez nieprawidłowe uznanie, że: 1)zamawiający sprawuje nad (PGK ZO) kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej, 2)zamawiający sprawuje nad wspólnikami PGK ZO (Invest Puck sp. z o.o. oraz Pucka Gospodarka Komunalna sp. z o.o.) kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tych osób prawnych, 3)wspólnicy PGK ZO (Invest Puck sp. z o.o. oraz Pucka Gospodarka Komunalna sp. z o.o.) sprawują nad PGK ZO kontrolę, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. a) ustawy Pzp, - podczas gdy sam fakt ogólnych lub teoretycznych powiązań nie jest wystarczającą przesłanką do uznania spełnienia rzeczonego warunku kontroli, 4.art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) w zw. z art. 214 ust. 6 w zw. z art. art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 58 § 1 i 2 w zw. z art. 83 § 1 ustawy Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm., dalej: „k.c.”) poprzez nieprawidłowe uznanie, że ze sporządzonych „opinii specjalistów” wynika, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (PGK ZO) dotyczy wykonywania zadań: 1)powierzonych PGK ZO przez zamawiającego sprawującego kontrolę, 2)powierzonych PGK ZO przez wspólników PGK ZO (Invest Puck sp. z o.o. oraz Pucka Gospodarka Komunalna sp. z o.o.) - podczas gdy niniejsza przesłanka nie została spełniona, a „opinie specjalistów” zostały sporządzone dla pozoru oraz nie mogą być kwalifikowane w szczególności jako „wiarygodne” prognozy handlowe, 5.art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. c) ustawy Pzp poprzez nieprawidłowe uznanie, że: 1)w PGK ZO nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego, 2)w Invest Puck sp. z o.o. oraz Pucka Gospodarka Komunalna sp. z o.o. (wspólnicy PGK ZO) nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego, 6.art. 213 ust. 1 w zw. z art. 217 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) oraz art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 58 § 1 i 2 w zw. z art. 83 § 1 ustawy Kodeks cywilny poprzez zamiar udzielenia przez zamawiającego zamówienia publicznego na rzecz PGK ZO podczas, gdy zamawiający nie przeprowadził z PGK ZO negocjacji w sposób wymagany przepisami, Zarzuty odnoszące się do nieważności czynności prawnej na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa: 7.art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 58 § 1 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 2 oraz art. 4 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 679 ze zm., dalej: „u.g.k.”) w zw. z art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm., dalej: „u.s.g.”) w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) ustawy Pzp poprzez powzięcie zamiaru zawarcia umowy bez wymaganych przepisami szczególnymi uchwał Rady Miasta w przedmiocie wyboru formy prowadzenia gospodarki komunalnej, która to uchwały podlegają kontroli sądowo-administracyjnej, 8.art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 58 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny zw. z art, 107 ust. 1, art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej „TFUE”) z uwagi na niezgodną z prawem czynność zamawiającego, która prowadzi do udzielenia na rzecz wykonawcy PGK ZO niezgodnej z przepisami Traktatu pomocy publicznej oraz przez zaniechanie przez zamawiającego skierowania do Komisji Europejskiej notyfikacji o zamiarze udzielenia pomocy publicznej na rzecz PGK ZO, 9.art. 226 ust. 1 pkt 3, 4, 5 i 7 w zw. z art. 16 pkt 1 w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 18 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E (Dz.U.UE.L.2014.94.65 ze zm.) w zw. z art. 4 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 i art. 9 ust. 3 oraz art. 6 ust. 1 pkt 6 i art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz. U. z 2023, poz. 1689 ze zm., dalej: „u.o.k.k.”) w zw. z art. 3 w zw. z art. 15 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1233 ze zm., dalej: „u.z.n.k.”) w zw. z art. 58 § 1 i 2 w zw. z art. 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (oraz art. 49, art. 56, art. 101 ust. 1, art. 102 i art. 106 oraz art. 107 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U.2004.90.864/2 ze zm.) poprzez: 1)zamiar udzielenia zamówienia in-house na rzecz PGK ZO podczas, gdy PGK ZO znajduje się w uprzywilejowanej pozycji wobec pozostałych wykonawców (w szczególności ze względu na faktyczne wykorzystywanie przez PGK środków publicznych otrzymywanych pośrednio od innych spółek, w których 100% udziałów posiada zamawiający oraz możliwość uzyskiwania tzw. „subsydiowania krzyżowego”), 2)utworzenie PGK ZO w celu udzielenia tej spółce zamówienia z wolnej ręki „in-house” (w sytuacji braku spełniania przesłanek z art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp) przez wspólników PGK ZO do tej pory działających na rynku) oraz wykluczenia pozostałych przedsiębiorców działających na ryku przez co naruszone zostają zasady uczciwej konkurencji, ma miejsce nadużycie pozycji dominującej na rynku właściwym poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji oraz ma miejsce rażące nadużycie prawa, 10.art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 58 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 166 Konstytucji i motywu (6) i (7) Dyrektywy 2014/24/UE i art. 107 ust. 1, art. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie udzielenie zamówienia bezpośredniego „in-house” dotyczy usług zdefiniowanych jako „usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym” (dalej „UOIG”), a w związku z tym nie podlega zakazowi udzielenia pomocy publicznej, podczas gdy jeżeli na rynku istnieją podmioty podejmujące się i mogące podjąć się wykonania zamówienia na warunkach jak planowane przez zamawiającego w zamówieniu, usługa taka nie spełnia kryteriów UOIG, w związku z tym zamówienie in-house nie służy celom wskazanym w Dyrektywie, a także jest niezgodna z przepisami dot. pomocy publicznej, Zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów ustawy Pzp mających zastosowanie do trybu z wolnej ręki: 11.art. 17 ust. 1 pkt 1) i 2) ustawy Pzp oraz art. 44 ust. 3 pkt 1) lit. a) i b) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, poprzez wykluczenie możliwości: 1)udzielenia zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość usług, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, 2)uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów, 12.art. 83 ust. 1 ustawy Pzp w zakresie obowiązku zamawiającego do sporządzenia rzetelnej analizy potrzeb zamawiającego, obejmującej porównanie możliwych efektów udzielenia zamówienia w wariantach wykonania zamówienia „własnymi siłami” lub zlecenia na rzecz osób trzecich, 13.art. 35 ust. 1 pkt 2) i 99 ust. 1 ustawy Pzp i 106 ust. 1 TFUE poprzez niewłaściwe ustalenie wartości przedmiotu zamówienia, niepoparte żadnymi wyliczeniami, co prowadzić musi do uznania, że „rekompensata” za świadczenie usług publicznych przyznana PGK ZO na podstawie planowanej umowy nie nawiązuje do żadnych uwarunkowań gospodarczych, a zw. z tym jest zakazana przez przepisy prawa, 14.art. 214 ust. 9 w zw. z art. 57 w zw. z art. 112 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zamiar udzielenia zamówienia na rzecz podmiotu, który nie posiada zasobów niezbędnych do wykonania jego przedmiotu, a tym samym poprzez wprowadzenie podwykonawstwa w celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości, nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności polegającej na wyborze procedury z wolnej ręki dla przedmiotowego zamówienia, unieważnienie czynności zamawiającego zmierzającej do zawarcia z PGK umowy z wolnej ręki. Odwołujący ponadto, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wniósł o skierowanie przez Sąd do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych o następującej treści: 1.czy art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE w związku z art. 106 ust. 1 i art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w oparciu o wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3.10.2019 r. ws. „Irgita” C-285/18 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się wyłączeniu przez instytucję zamawiającą zamówienia spod zastosowania Dyrektywy 2014/24/UE, jeżeli inne podmioty gospodarcze na rynku są gotowe realizować jego przedmiot na warunkach konkurencyjnych (w tym cenowych lub jakościowych)? 2.czy art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE w związku z art. 106 ust. 1 i art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się wyłączeniu przez instytucję zamawiającą zamówienia na świadczenie usług spod zastosowania Dyrektywy 2014/24/UE oraz jego udzieleniu osobie prawa prywatnego lub publicznego, jeżeli potrzeby odbiorców tych usług są już zaspokojone? Odnosząc się do zarzutu nr 1 Odwołujący wskazał w szczególności, iż uzasadnienie zadysponowania środkami publicznymi zostało zawarte na kilkunastu linijkach tekstu o dużym stopniu ogólności, a działania zmawiającego podejmowane były w zasadzie bez jakichkolwiek konsultacji, z bardzo utrudnionym dostępem do informacji. Odwołujący podniósł, iż Zamawiający zobowiązany jest do szerokiego uzasadnienia decyzji o zamiarze udzielenia zamówienia z wolnej ręki, co wynika z faktu, że omawiany tryb jest wyjątkiem od zasady konkurencyjności zamówień publicznych. Powołał się na orzecznictwo wskazujące, że to na Zamawiającym spoczywa obowiązek wykazania istnienia przesłanek do zastosowania trybu zamówienia z wolnej ręki, a wykazanie to i zastosowanie trybu niekonkurencyjnego, jako odstępstwo od zasady udzielania zamówień w trybach konkurencyjnych, nie może budzić żadnych wątpliwości. Odwołujący podkreślił, że potencjalni inny wykonawcy w dniu publikacji ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy nie posiadają dokumentacji umożliwiającej weryfikację prawidłowości zastosowania omawianego trybu. Zasadniczo konieczne jest bowiem złożenie wniosku o udostępnienie dokumentacji/informacji (w tym publicznej) do zamawiającego, względnie innych organów (podmiotów) będących w jej posiadaniu. Tego rodzaju proces może być czasochłonny oraz całkowicie niespójny z przepisami regulującymi termin na skorzystanie przez potencjalnych wykonawców ze środków ochrony prawnej. Odwołujący zwrócił uwagę na uregulowanie terminów na wniesienie odwołania (art. 515 ustawy Pzp - w niniejszej sprawie 5 dni). Tymczasem po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ (właściwy podmiot) uprawniony jest do jej udostępnienia w terminie 14 dni od złożenia wniosku — chyba że zachodzą okoliczności wyjątkowe, które dają podstawę do udostepnienia dopiero po 2 miesiącach. Oznacza to, że w praktyce potencjalni wykonawcy doznają rażących ograniczeń (w tym są pozbawiani) w możliwości kwestionowania zastosowania przez zamawiającego zamówienia z wolnej ręki in-house. Tym samym racjonalność ustawodawcy odzwierciedlana jest w konieczności interpretacji zarzucanych przepisów w taki sposób, iż nakładają one na zamawiającego obowiązek przytoczenia wszelkich argumentów uzasadniających zastosowanie zamówienia in-house. W ocenie Odwołującego wola racjonalnego ustawodawcy znajduje więc pełne odzwierciedlenie w stwierdzeniu, że zamawiający powinien w ramach uzasadnienia powołać nie tylko szczegółowe informacje potwierdzające spełnianie przesłanek w szczególności z art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp, lecz również odnieść się do wszelkich dokumentów źródłowych odnoszących się do rzeczonych przesłanek - udostępniając materiały w sposób umożliwiający niezwłoczną (natychmiastową) weryfikację przez zainteresowane podmioty. Tego rodzaju działanie mogłoby polegać w szczególności na udostępnieniu łącza internetowego (linku) do elektronicznej bazy danych, względnie poinformowania o możliwości zapoznania się z materiałami w siedzibie zamawiającego. Odwołujący wskazał, iż Zamawiający w treści ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy w sposób niezwykle lakoniczny uzasadnia zastosowanie trybu in-house - w zasadzie przytaczając jedynie przepisy oraz kształtując uzasadnienie faktyczne wyłącznie na 12 linijkach tekstu. Zamawiający w ogóle nie odniósł się w szczególności do takich zagadnień, jak: czy/w jaki sposób wspólnicy PGK ZO kontrolują PGK ZO(zamawiający wskazuje w uzasadnieniu jedynie to, w jaki sposób zamawiający rzekomo kontroluje wspólników PGK ZO),czy/w jaki sposób zamawiający kontroluje PGK ZO (zamawiający wskazuje w uzasadnieniu jedynie to, w jaki sposób zamawiający rzekomo kontroluje wspólników PGK ZO), jaka konkretnie wartość (% działalności) wynika z rzekomych prognoz handlowych (zamawiający enigmatycznie wskazuje jedynie, że „Procent działalności przekracza ustawowe minimum 90%”). Brak wartości merytorycznej uzasadnienia zawartego w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy z 13.10.2023 r. jest analogiczny do braku wartości merytorycznej analogicznego uzasadnienia ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy z 15.09.2023 r. Zdaniem Odwołującego informacje/dokumenty udostępnione przez zamawiającego na etapie ogłoszenia powinny być ujawnione w tak szerokim zakresie, aby podmiot zainteresowany nie był zobowiązany do podejmowania dalszych działań celem uzyskania do nich wglądu (w szczególności poprzez składanie wniosków o udostepnienie informacji publicznej/przetargowej). Przeciwne działanie jest wprost sprzeczne z zasadą jawności zamówień oraz wprost ogranicza możliwość korzystania ze środków ochrony prawnej - co ma miejsce w niniejszej sprawie. Uzasadniając zarzut nr 2 Odwołujący wskazał, iż zgodnie z art. 112 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający zobowiązany jest do określenia warunków udziału w postępowaniu w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania umowy. Z niniejszym przepisem w zamówieniach publicznych w przedmiocie odbioru odpadów komunalnych koresponduje art. 6d ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 888 ze zm.). Wskazany przepis stanowi, że w tego rodzaju sytuacjach (zamówienie na odbiór odpadów) konieczne jest określenie przez zamawiającego w dokumentach zamówienia określonych informacji. Tymczasem Zamawiający w niniejszej sprawie nie wskazał w dokumentacji: jakie są wymogi przekazywania odebranych zmieszanych odpadów komunalnych do instalacji komunalnych, jakie są rodzaje odpadów komunalnych odbieranych selektywnie od właścicieli nieruchomości, jaki jest standard sanitarny wykonywania usług oraz ochrony środowiska, obowiązku prowadzenia dokumentacji związanej z działalnością objętą zamówieniem, szczegółowego sposoby postępowania w przypadku stwierdzenia nieselektywnego zbierania odpadów, instalacji (w szczególności instalacji komunalnych), do których PGK ZO zobowiązana byłaby przekazywać odebrane odpady, jakie są szczegółowe wymagania stawiane w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, obowiązku zagospodarowania odpadów komunalnych zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami. Powyższy przepis w sposób imperatywny stanowi, że zamawiający zobowiązany jest do określenia w dokumentacji zamówienia ww. informacji/wymogów. Odwołujący powołał się w tym zakresie na wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 19.02.2015 r. (III Ca 709/14). Omawiany obowiązek wynika także ze szczególnego charakteru usług odbioru odpadów komunalnych, który jest związany z zapewnieniem bezpieczeństwa sanitarnego mieszkańców a także z posiadaniem przez wykonawcę wymaganych uprawnień. Uzasadniając zarzut 3 Odwołujący wskazał, iż Zamawiający w uzasadnieniu powołuje jedynie (bardzo ogólnie, lakonicznie), w jaki sposób Zamawiający rzekomo kontroluje wspólników wykonawcy. Tymczasem przepis wymaga nie tylko istnienia kontroli pomiędzy zamawiającym a wspólnikami wykonawcy - lecz wedle art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. a) ustawy Pzp kontrola ma występować w szczególności w relacji: 1. zamawiający - wykonawca zamówienia in-house, 2. wspólnik wykonawcy (kontrolowany przez zamawiającego) - wykonawca zamówienia in-house. Zamawiający w ogóle nie wyjaśnia, czy tego rodzaju kontrola (z pkt. 1. 2. powyżej) istnieje lub na czym miałaby polegać. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, kontrola sprawowana przez instytucję zamawiającą powinna być skuteczna, strukturalna oraz funkcjonalna (zob. wyr. TSUE z 29.11.2012 r. ws. C-182/11 i C-183/11 oraz wskazane tam orzecznictwo). Oznacza to, że sama „teoretyczna” możliwość wpływu na spółkę nie jest wystarczająca. Konieczne jest bowiem faktyczne, rzeczywiste realizowanie określonych uprawnień kontrolnych. Wskazuje na to użycie przez ustawodawcę w art. 214 ust. 11 lit. a) ustawy Pzp sformułowań „sprawuje”, „wpływa”, „zarządzanie”. Przepis jednoznacznie uszczegóławia, na czym kontrola musi polegać - tj. na realnych działaniach i dominującym wpływie na: cele strategiczne oraz decyzje związane z zarządzeniem sprawami osoby prawnej. Przepis obliguje do spełniania obu przesłanek jednocześnie (tj. zarówno w zakresie kontroli nad decyzjami strategicznymi, jak i decyzjami w zakresie bieżącego zarządzania). Brak jest możliwości posiadania jakiegokolwiek wpływu na decyzje odnośnie zarządzania spółką, jeżeli nie jest się bezpośrednio zaangażowanym w jej codzienną działalność. Prowadzenie przez spółkę działalności gospodarczej i zarządzanie jej sprawami wymaga istotnej aktywności, w tym bieżącego reagowania na wszelkie czynniki/okoliczności zarówno rynkowe, jak i wynikające z relacji z kontrahentami. Co istotne zdaniem Odwołującego z systemowego punktu widzenia: 1) zgromadzenie wspólników w sp. z o.o. nie jest organem zarządczym. Jest nim włącznie zarząd. Podejmowanie decyzji przez zgromadzenie wspólników odbywa się na podstawie sformalizowanej procedury - tj. uchwał określonych w sporządzonym protokole posiedzenia zgromadzenia wspólników. Zarząd natomiast uprawniony jest do działania w imieniu i na rzecz spółki bez tego rodzaju „formalnych” procedur - np. dla zawarcia umowy może być wystarczające złożenie podpisów przez członka zarządu. Przepisy wskazują na dwa „rodzaje” zgromadzeń wspólników - tj. zwyczajne (w trakcie, którego rozpatrywane są kwestie dot. rocznej działalności spółki, w tym finansowe) oraz nadzwyczajne. Słowo „nadzwyczajne” oznacza, że tego rodzaju zgromadzenie wspólników powinno być zwoływane w sytuacjach wyjątkowych, pilnych, awaryjnych - a nie na potrzeby podejmowania codziennych decyzji (albowiem takowe nie cechują się „nadzwyczajnością” - lecz wręcz przeciwnie, powszedniością); 2. rada nadzorcza także nie jest organem zarządczym (lecz jedynie kontrolnym - zupełnie inna funkcja w strukturze wewnętrznej spółek z o.o.). Rada nadzorcza nie ma wpływu na sposób funkcjonowania spółki, nie może wydawać zarządowi wiążących poleceń. Zamawiający twierdzi, że rada nadzorcza może decydować o wyborze i odwołania członków zarządu - tymczasem jest to zagadnienie wtórne, pozostające całkowicie bez znaczenia wobec tego, że decyzje podjęte przez zarząd (który jest następnie odwoływany przez radę nadzorczą) i tak pozostają w mocy prawnej (wywołują skutki wobec osób trzecich). Innymi słowy - jeżeli zarząd zawrze kontrakt, to późniejsze odwołanie członków zarządu (np. ze względu na to, że rada nadzorcza stwierdzi, że zarząd zadziałał wbrew polityce przyjmowanej przez radę nadzorczą) nie ma wpływu na to, że ten kontrakt dalej obowiązuje. W ogłoszeniu z 15.09.2023 r. zamawiający twierdził, że samodzielnie kontroluje PGK ZO (w tym, że posiada 100% udziałów w PGK ZO). Tymczasem w niniejszej sprawie (ogłoszenie z 13.10.2023 r.) zdaje się twierdzić (niniejsze nie jest jasne ze względu na lakoniczność uzasadnienia), że jednak PGK ZO jest kontrolowana przez wspólników PGK ZO. Argumentacja Zamawiającego jest wewnętrznie sprzeczna - co podważa twierdzenia o występowaniu jakiejkolwiek kontroli. Odwołujący wskazał ponadto, iż przesłanka „kontroli” nie jest spełniona również m. in. ze względu na fakt, że: 1. wspólnicy PGK ZO aktywnie działają na rynku komercyjnym (w tym konkurując z innymi, prywatnymi przedsiębiorcami), 2. po opublikowaniu ogłoszenia z 15.09.2023 r. rzekome negocjacje pomiędzy zamawiającym a PGK ZO nie doszły do skutku (skoro zamawiający nie może „wywrzeć” na PGK ZO wpływu takiego, aby zakończyć negocjacje zawarciem umowy, to tym bardziej nie jest spełniona wobec PGK ZO przesłanka kontroli, o której mowa w przepisie). Zamawiający nie sprawuje więc kontroli (o której mowa w przepisie) zarówno nad PGK ZO, jak i jej wspólnikami. Analogicznie wspólnicy PGK ZO nie sprawują kontroli nad PGK ZO. W zakresie zarzutu 4 Odwołujący podniósł, iż w ogłoszeniu z 15.09.2023 r. Zamawiający twierdził, że „Ponad 90% działalności kontrolowanej Spółki dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego.” Jest to wprost nawiązanie do przesłanki, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) w zw. z art. 214 ust. 5 ustawy Pzp. Tymczasem w ogłoszeniu z 13.10.2023 r. zamawiający twierdzi enigmatycznie, że „Procent działalności przekracza ustawowe minimum 90%” - nawiązując do rzekomych wiarygodnych prognoz handlowych. Jest to wprost nawiązanie do przesłanki, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) w zw. z art. 214 ust. 6 ustawy Pzp. Argumentacja zamawiającego również w zakresie niniejszej przesłanki jest wewnętrznie sprzeczna. Z jednej strony zamawiający twierdzi bowiem, że PGK wykonywała na rzecz zamawiającego określone działania tytułem powierzenia (mimo, że nie została jeszcze ówcześnie wpisana do KRS), natomiast na potrzeby kolejnego zamówienia (ogłoszenie opublikowane po ok. 3 tygodniach) retoryka zamawiającego ulega zmianie i jest uzasadniana rzekomymi „prognozami handlowymi”. Świadczy to o całkowitej pozorności podejmowanych działań, a tym samym podważa spełnienie przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) Pzp. Prognozy handlowe, na które powołuje się zamawiający, zostały sporządzone w sposób nieprawidłowy - w szczególności ze względu na to, że zostały sporządzone wyłącznie dla pozoru. Ze względu na lakoniczność uzasadnienia (w tym brak udostępnienia przez zamawiającego jakichkolwiek dokumentów związanych z zamówieniem), Odwołujący odniesie się do poszczególnych treści rzekomych prognoz po ich udostępnieniu przez Zamawiającego (przy czym Odwołujący podkreślił, że już na tym etapie całkowicie podważa ich treść oraz rzetelność - szczególnie ze względu na ww. pozorność i brak wiarygodności). Uzasadniając zarzut 5 Odwołujący wskazał, iż nieprawdą jest to, że w PGK ZO (oraz w spółkach wspólników PGK) brak jest bezpośredniego udziału kapitału prywatnego. Przepisy nie utożsamiają udziału, o którym mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. c) ustawy Pzp z udziałami wspólników w kapitale zakładowym spółki. Wręcz przeciwnie - art. 12 ust. 1 lit. c) Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E (Dz.U.UE.L.2014.94.65 ze zm.) w wersji anglojęzycznej posługuje się sformułowaniem „participation” (co oznacza szeroko rozumianą „partycypację” „zaangażowanie”): „there is no direct private capital participation in the controlled legal person with the exception of non-controlling and non-blocking forms of private capital participation required by national legislative provisions, in conformity with the Treaties, which do not exert a decisive influence on the controlled legal person.” W zakresie zarzutu 6 Odwołujący podniósł, iż wedle wskazanych w zarzucie (petitum) przepisów zamawiający zobowiązany jest do przekazania wykonawcy zaproszenia do negocjacji oraz ich przeprowadzenia z wykonawcą. W ramach poprzedniego zamówienia (określonego ogłoszeniem o zamiarze zawarcia umowy z 15.09.2023 r.) zamawiający poinformował odwołującego, że negocjacje nie doszły do skutku. Skoro zamawiający nie przeprowadził negocjacji z PGK ZO w ramach zamówienia określonego ww. ogłoszeniem z 15.09.2023 r. to tego rodzaju sytuacja również podważa fakt przeprowadzenia negocjacji w ramach niniejszego zamówienia. Tymczasem celem negocjacji jest w szczególności: dokonanie oceny tego, czy wykonawca posiada zasoby umożliwiające prawidłową realizację przedmiotu zamówienia, czy wykonawca nie podlega pod którąkolwiek przesłankę wykluczenia (art. 108 ustawy Pzp), ustalenie zasad współpracy przede wszystkim poprzez wynegocjowanie treści przyszłej umowy. Powyższa analiza sytuacji wykonawcy wynika m. in. z art. 217 ust. 2 ustawy Pzp, wedle którego zamawiający może zobowiązać wykonawcę do przedłożenia oświadczenia o niepodleganiu wykluczeniu, spełnianiu warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów selekcji oraz podmiotowych środków dowodowych. Odwołujący wskazał ponadto, iż przedmiotowy zarzut pozostaje w związku z innymi zarzutami określonymi w odwołaniu, odnoszącymi się do całkowitej dowolności wyboru przez zamawiającego trybu zamówienia z wolnej ręki in-house, bez przeprowadzenia jakichkolwiek analiz odnośnie tego, czy PGK posiada potencjał/zasoby do realizacji jego przedmiotu. W zakresie zarzutu 7 Odwołujący podniósł, iż Zamawiający dokonał zaskarżonej czynności - ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, bez podstawy prawnej, którą co do zasady może kształtować uchwała Rady Miasta Puck, o której mowa w art. 4 u.g.k.. Odwołujący przytoczył ww. przepis wskazując, iż uchwały podejmowane na podstawie art. 4 ust. 1 pkt. 1) u.g.k. są kluczowymi, jeżeli chodzi o realizację zadań własnych przez gminę oraz wpływają w istotnej mierze na atrakcyjność i kierunki rozwoju gminy. Uchwały wydawane na podstawie art. 4 u.g.k. podlegają kontroli sądowoadministracyjnej oraz w trybie administracyjnym pod względem formalnym (np. spełnienia warunków podjęcia uchwałyzachowania kworum, wymaganego trybu zwołania, dyskusji, gdyż różni radni mogą mieć różne opinie na dany temat), jak i pod względem zgodności z prawem i celowości. Brak takiej uchwały stanowi o podjęciu przez zamawiającego - gminę czynności bez upoważnienia wymaganego ustawą, to jest z przekroczeniem kompetencji. Odwołujący powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z dnia 8 września 2011 r. sygn. akt I SA/OI 458/11. Wskazał, że powierzenie spółce komunalnej wykonywania zadania na podstawie przepisów ustawy Pzp z zastosowaniem trybu z wolnej ręki, w rozumieniu art. 4 u.g.k. jest zmianą formy prowadzenia gospodarki komunalnej w porównaniu z udzieleniem zamówienia podmiotowi trzeciemu na podstawie tej samej ustawy w trybie procedury konkurencyjnej. Potwierdza to teza zawarta w wyroku W SA we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2005 r. (II SA/Wr 169/05). Reasumując, czynność prawna Zamawiającego - publikacja ogłoszenia z dnia 13.10.2023 r., jako podjęta z przekroczeniem umocowania, zdaniem Odwołującego narusza bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa i jest nieważna z mocy prawa. Uzasadniając zarzut 8 i 10 odwołania podkreślono, iż planowane udzielenie zlecenia bezpośredniego na rzecz PGK ZO jest uprzywilejowaniem tego przedsiębiorcy na rynku a tym samym stanowi pomoc publiczną. Odwołujący wskazał na art. 107 TFUE oraz art. 14 TFUE, podniósł, iż stosownie do przepisów Dyrektywy 2014/24/UE możliwość wyłączenia spod reguł konkurencyjnych danego zamówienia poprzez zlecenie bezpośrednie - „in-house”- dotyczy m.in. usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (UOIG). Natomiast zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej nie można mówić o usługach świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jeżeli są one zapewniane przez rynek na odpowiednim poziomie, w szczególności jeżeli pewne jest, że dana usługa jest powszechnie dostępna w sensie geograficznym a cena za nabycie danej usługi nie blokuje możliwości jej nabycia. Odwołujący zauważył, iż Komisja, w wydawanych dokumentach wiele razy zwracała uwagę na powiązanie UOIG z następującymi okolicznościami: 1) na rynku nie istnieje wystarczająca podaż usług, lub usługi świadczone są na poziomie niższym niż wymagany przez organy administracyjne (państwo członkowskie), 2) usługa nie jest „samofinansująca się”- koszty świadczenia usługi na wymaganym poziomie przewyższają możliwości nabywców usług (np. służba zdrowia, uruchomienie linii transportowej mimo jej nierentowności, itp.). - jednocześnie wskazując, że nie jest prawidłowe obejmowanie UOIG tych usług, co do których istnieje podaż na rynku na wymaganym poziomie i przy odpowiedniej infrastrukturze. Budowanie infrastruktury równoległej i organizowanie świadczenia (również odpłatnego) „obok” funkcjonującego na rynku nie może korzystać z przywilejów SGEI, a przede wszystkim z możliwości uznania, że takie działanie nie stanowi naruszenia konkurencji przez niedopuszczalną pomoc publiczną na rzecz publicznych przedsiębiorstw (art. 107 TFUE). Zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej, o UOIG można mówić jedynie wówczas, gdy są to usługi, których żadne przedsiębiorstwo, ze względu na swój interes gospodarczy, w ogóle nie zdecydowałoby się świadczyć lub nie zdecydowałoby się świadczyć na tych samych warunkach lub w tym samym zakresie bez interwencji publicznej, w jakim usługa ta jest świadczona przez podmiot, któremu została zlecona przy zachowaniu interwencji publicznej. Odwołujący podkreślił, że rozważałby świadczenie usługi objętej niniejszym postępowaniem. Ponadto wskazał, iż Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu: „Postępowanie: ZP.271.22.2023.AR Odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkałych położonych na terenie Gminy Puck w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. w podziale na 2 części.” (https://platformazakupowa.pl/transakcia/811126). Zdaniem Odwołującego świadczy to o tym, że rynek objęty omawianym zamówieniem in-house jest wedle zamawiającego kwalifikowany jako będący przedmiotem zainteresowania również innych przedsiębiorców (a nie tylko PGK). Powyższe oznacza, że zastosowanie trybu z wolnej ręki rażąco narusza zasady rynku wspólnego i jest niedopuszczalne w świetle prawa. Podjęcie takiej czynności wymagałoby uprzedniego zgłoszenia Komisji Europejskiej. Wg wiedzy odwołującego taka notyfikacja nie została złożona przez zamawiającego. Stosownie do wyroku C-284/12 sądy państw członkowskich (w tym Krajowa Izba Odwoławcza- orzeczenie C- 465/11) są zobowiązane do uwzględniania w orzecznictwie okoliczności związanych możliwością wystąpienia nieuprawnionej pomocy publicznej - nawet jeżeli sprawa nie była przedmiotem rozstrzygania Komisji Europejskiej „W sytuacji gdy sąd krajowy ma wątpliwości, czy rozpatrywany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, lub wątpliwości co do ważności lub wykładni decyzji o wszczęciu formalnego postepowania wyjaśniającego, z jednej strony może on zwrócić się do Komisji o wyjaśnienia, a z drugiej strony może on lub powinien zgodnie z art. 267 akapity drugi i trzeci TFUE zwrócić się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału.” Uzasadniając zarzut 9 Odwołujący wskazał, iż jednostronny wybór przez Zamawiającego wyłącznie jednego podmiotu (spośród wielu działających na lokalnym rynku) do realizacji zadania (przedmiotu in-house) powoduje rażące uprzywilejowanie PGK ZO wobec pozostałych przedsiębiorców działających na rynku. Problematyka komercyjnej działalności tego rodzaju podmiotów (konkurujących z prywatnymi przedsiębiorcami, którzy nie „obracają” środkami publicznymi) była przedmiotem analiz m. in. NIK - która dopatrzyła się licznych naruszeń prawa dokonywanych przez spółki komunalne lub macierzyste gminy. Odwołujący wskazał na nierynkowe dokapitalizowania PGK ZO: Skoro PGK ZO uzyska wsparcie ze środków publicznych (realizacja in-house) - to korzyści z tym związane są w szczególności następujące: uzyskiwanie (stałych, pewnych, przewidywalnych) przychodów („stałe źródło finansowe”), możliwość podejmowania większego ryzyka gospodarczego w ramach innych działalności (w szczególności składając oferty w innych zamówieniach publicznych), zwiększenie zdolności finansowych (w tym na potrzeby uzyskiwania kredytów i pożyczek), możliwość rozwoju działalności gospodarczej z punktu widzenia posiadanych zasobów (zakup sprzętu, maszyn, specjalistycznych urządzeń, możliwość zatrudnienia dodatkowego, wyspecjalizowanego personelu), pozyskanie referencji (niezbędnych np. do uczestnictwa w zamówieniach publicznych w trybach konkurencyjnych), pozyskanie biznesowej i faktycznej pozycji na rynku. Powyższe korzyści mogą zostać wykorzystane przez PGK ZO do konkurowania z innymi przedsiębiorcami w ramach innych zamówień publicznych (przetargach). Co do zasady spółka komunalna posiadająca „podmiot publiczny” jako wspólnika może podejmować dalej idące ryzyka biznesowo-gospodarcze, niż prywatni przedsiębiorcy. Spółka komunalna posiada bowiem „zabezpieczenie” w postaci pewności co do tego, że w razie braku rentowności podejmowanych działań, ewentualne straty będą kompensowane ze środków publicznych. Przykładowo, składając ofertę w przetargu, spółka komunalna zasadniczo może zaoferować cenę w niższej wysokości, niż pozostali prywatni przedsiębiorcy. Tego rodzaju sytuacje wykluczają prywatnych przedsiębiorców z rynku oraz zakłócają mechanizmy konkurencji. Odwołujący wskazał, iż ta problematyka podnoszona jest przez NIK i powołał się na fragmenty z publikacji NIK. Dalej Odwołujący wskazał na subsydiowanie skrośne: Mechanizm subsydiowania skrośnego polega na pokrywaniu kosztów usług i dostaw dla jednej z grup odbiorców, wpływami z umów od innych grup odbiorców. Subsydiowanie skrośne oceniane jest jako czyn nieuczciwej konkurencji, Odwołujący powołał się na orzecznictwo KIO wskazujące, iż takie zachowanie jest nie tylko naganne z punktu widzenia dobrych obyczajów, ale też stanowi przejaw manipulacji cenami oferowanymi. Odwołujący wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie subsydiowanie skrośne może przybrać postać wykorzystania uzyskanych z realizacji zadania własnego (in-house) środków finansowych (w ramach wynagrodzenia) do konkurowania z prywatnymi przedsiębiorcami na rynku. Spółka np. realizując inne zamówienia „na granicy opłacalności” ma możliwość finansowania tak powstałych kosztów (względnie strat) wynagrodzeniem wynikającym z realizacji zadania z niniejszego in-house. Pozostali przedsiębiorcy nie są uprawnieni do wykorzystywania środków publicznych do konkurowania na rynku zamówień publicznych (nierównowaga rynkowa) - korzystają wyłącznie z funduszy pozyskiwanych z działalności konkurencyjnej. Odwołujący wskazał też na stosowanie preferencyjnych warunków kontraktowych: Skoro PGK ZO jest rzekomo „podmiotem wewnętrznym zamawiającego”, to również na etapie realizacji przedmiotu zamówienia publicznego spółka będzie działać w warunkach preferencyjnych. Dotyczy to w szczególności płatności kar umownych za ewentualne niewykonanie albo nienależyte wykonanie zamówienia publicznego. Zamawiający co do zasady ma prawną możliwość dokapitalizowywania spółki komunalnej - w tym kompensaty ewentualnych strat wynikających z płatności kar umownych. Oznacza to, że ewentualnie uiszczane kary umowne nie będą faktycznie negatywnie wpływać na działalność PGK, ponieważ będą mogły być następnie kompensowane przez podmiot, na rzecz którego były płacone (pośrednio/bezpośrednio). Powyższe również wpływa bezpośrednio na kalkulację ryzyk związanych z ofertowaniem w innych zamówieniach - oraz na wycenę (atrakcyjność ofert). Następnie Odwołujący przedstawił wywody dotyczące porozumienia antykonkurencyjnego, powołując się na art. 6 ust. 1 pkt 6) u.o.k.k. i wskakując, że istotną praktyki opisanej w tym przepisie jest dążenie do zachowania status quo w obrębie podmiotów działających na danym rynku bądź też do zredukowania liczby przedsiębiorców prowadzących działalność na tym rynku. W tym pierwszym przypadku dana praktyka prowadzi do powstania barier wejścia na rynek, skutkując utrudnieniem bądź wyłączeniem możliwości rozwoju konkurencji na tym rynku, w drugim - zmierza do ograniczenia panującej na danym rynku konkurencji przez usunięcie z niego innych przedsiębiorców. Praktyka ta może obejmować zarówno porozumienia poziome (między konkurentami), jak i pionowe (między uczestnikami różnych szczebli obrotu). Przekładając powyższe na okoliczności faktyczne niniejszej sprawy, Odwołujący wskazał, iż: rynek odbioru odpadów komunalnych na terenie Gminy Miasta Puck jest złożony oraz wysoce rozwinięty, istnieje duża liczba prywatnych przedsiębiorców, posiadających potencjał do realizacji tego typu zamówień, na rynku funkcjonują od wielu lat już wykonawcy (firmy prywatne o różnej strukturze właścicielskiej), które dotychczas z powodzeniem realizowały odbiór odpadów komunalnych na lokalnym rynku. Oznacza to, że uzgodnienie (porozumienie), którego treścią byłoby ustalenie zakresu współpracy pomiędzy zamawiającym a spółką PGK ZO (działającą w ww., preferencyjnych warunkach gospodarczoprawnych), prowadzi do wyeliminowania z rynku pozostałych przedsiębiorców, prowadzących działalność w branży odpadowej. Bowiem sposób ukształtowania procedury (udział w niej spółki PGK ZO) spowodował, że prywatni przedsiębiorcy zostali per se wykluczeni w zakresie dot. odbioru odpadów komunalnych na terenie Gminy Miejskiej Puck. Odwołujący zaznaczył, iż ustawodawca jasno sprecyzował, że do stwierdzenia bytu omawianej praktyki konieczne jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek. Pierwsza z nich dotyczy uzgodnienia przedsiębiorców co do rynku właściwego, druga określa cel porozumienia rozumiany jako ograniczenie, wyeliminowanie lub też zakłócanie w sposób istotny istniejącej konkurencji. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z porozumieniem antykonkurencyjnym zawieranym pomiędzy zamawiającym oraz PGK ZO. Odwołujący podkreślił, że: 1) w zakresie objętym in-house i umową, zarówno PGK ZO, jak i Gmina Miejska Puck, funkcjonują jako przedsiębiorca (co jest okolicznością równoległą do funkcji administracyjnej związanej z realizacją odbioru odpadów). Zawarcie takiego porozumienia wyklucza inne podmiotu z rynku - prowadząc do zasadniczych szkód gospodarczych, jak m. in. utrata miejsc pracy, ograniczenie lub zamknięcie działalności dotychczas funkcjonujących na rynku, 2) zarówno zamawiający, jak i PGK ZO, mają pełną świadomość, że zawarcie takiego porozumienia oznaczać będzie zamknięcie rynku o istotnej wartości wskazanej w dokumentacji zamówienia. Wedle orzecznictwa, aby zachowanie przedsiębiorstw było objęte zakazem ustanowionym w art. 101 ust. 1 TFUE, konieczne jest nie tylko, aby świadczyło ono o istnieniu zmowy między nimi, czyli porozumienia między przedsiębiorstwami, decyzji związku przedsiębiorstw lub uzgodnionej praktyki, ale zmowa ta musi również wpływać w sposób niekorzystny i odczuwalny na konkurencję wewnątrz rynku wewnętrznego (C-591/16 P - wyrok TS z dnia 25.03.2021 r.). Odwołujący wskazał ponadto na art. 6 ust. 1 pkt 7 u.o.k.k. wskazując, że praktyka opisana w tym przepisie jest traktowana przez ustawodawcę jako szczególnie szkodliwa dla konkurencji. Nie znajduje do niej również zastosowane wyłączenie, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy (tj. tzw. wyłączenie de minimis, związane z niskimi udziałami w rynku stron porozumienia). Działanie zamawiającego, polegające na zamiarze zawarcia umowy na odbiór odpadów z PGK ZO, powinno podlegać ocenie z punktu widzenia ogólnych przepisów dot. zmów przetargowych. Otóż podstawy faktyczne tego typu „wewnętrznego” działania naruszają zakaz wyrażony w art. 6 u.o.k.k., a dodatkowo stoją w sprzeczności z przesłankami wskazanymi w art. 16 ustawy Pzp. Takie działanie zamawiającego, które ogranicza konkurencję oraz eliminuje możliwość realizacji zamówienia przez podmiot wybrany w warunkach konkurencyjnych, budzi poważne wątpliwości. PGK ZO została jednostronnie wybrana przez zamawiającego jako wykonawca in-house. Powoduje to, że całkowicie pominięte zostaną inne „potencjalne” oferty, które w praktyce mogłyby okazać się zdecydowanie korzystniejsze, niż warunki, jakie może zaproponować PGK ZO (w razie zorganizowania zamówienia w trybie konkurencyjnym). Mowa tu zarówno o posiadaniu odpowiedniej kadry, warunków, pojazdów, znajomości technik, know-how, ale i aspekcie finansowym. Faktyczna rezygnacja z możliwości porównania ofert szeregu innych wykonawców działających w branży odpadowej, tym bardziej na terenie Gmina Miasta Puck, gdzie wspomnianą działalność (na lokalnym rynku) prowadzi stosunkowo dużo podmiotów w pełnym wymiarze, wskazuje na możliwość zawarcia tzw. zmowy przetargowej, której skutkiem miało być wyeliminowanie z rynku wszystkich przedsiębiorców oraz zawarcie umowy z PGK ZO. Jak wskazuje Raport UOKIK, zmowy pionowe, czyli zawierane między zamawiającym a wykonawcą zaliczono do grupy najbardziej szkodliwych dla konkurencji naruszeń, które nie korzystają z wyłączenia spod zakazu na podstawie kryterium bagatelności porozumienia. Skutkiem takiego porozumienia jest przyznanie szczególnie korzystnych warunków jednemu lub grupie uczestników przetargu (Raport Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta - System zamówień publicznych, a rozwój konkurencji w gospodarce, Warszawa, wrzesień 2013 r.). Odwołujący stwierdził, iż w wyniku zawartego porozumienia PGK ZO znalazła się w bardzo korzystnym położeniu, gwarantującym stały, bardzo wysoki zysk przez okres realizacji przedmiotu zamówienia. Jednocześnie doprowadziło to do rażącego naruszenia zasad wynikających z u.o.k.k. i zamknięcie rynku na inne podmioty. Instytucja zmowy przetargowej ma swoje źródło w systemie prawa Unii Europejskiej. W motywie 59 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z 26.02.2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E, zawarto postanowienia dot. zagrożeń tego rodzaju. Ustawodawca unijny wskazał, że agregacja i centralizacja zakupów powinny jednak być uważnie monitorowane w celu uniknięcia nadmiernej koncentracji siły nabywczej i zmowy oraz w celu zachowania przejrzystości i konkurencji, jak również możliwości dostępu do rynku dla MŚP. Dalej Odwołujący wskazał na nadużycie pozycji dominującej: Zamawiający organizuje rynek usług użyteczności publicznej (przedmiot niniejszego zamówienia). Wedle wyroku Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2017 r. (l CSK 252/15) podział rynku usług użyteczności publicznej również może być badany z punktu widzenia zakazu nadużywania pozycji dominującej: „Pozwane miasto organizujące usługi na rynku usług transportu autobusowego, jest przedsiębiorca do którego stosuje się przepisy u.o.k.k. W związku z tym podział rynku tych usług podlega ocenie między innymi z punktu widzenia regulacji zawartej w art. 9 u.o.k.k. Przepis ten zakazuje nadużywania pozycji dominującej na rynku właściwym każdemu przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom działającym na rynku właściwym. Jednostronnie, autonomicznie wybierając jednego wykonawcę do realizacji zadania własnego, zamawiający wpływa na kształt rynku nadużywa pozycji dominującej. Posiadając pozycję dominującą, ponosi odpowiedzialność za organizację usług w ramach gospodarowania odpadami. Zamawiający zobowiązany jest podejmować działania w taki sposób (jako gospodarz postępowania), aby nie naruszać uczciwej konkurencji. Co więcej, zamawiający powinien powstrzymywać się od takich działań, które co najmniej potencjalnie mogłyby stanowić naruszenie uczciwej konkurencji. Ponadto wskazał na naruszenie przepisów u.z.n.k. Odwołujący podniósł, iż Zamawiający nie może wybrać do realizacji przedmiotu zamówienia wykonawcy w warunkach naruszenia uczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Niniejsze pozostaje w korelacji do zasady uczciwej konkurencji wyrażonej w art. 16 pkt 1 ustawy Pzp, obligującej zamawiającego do stworzenia warunków do uczciwego konkurowania wykonawców. Odwołujący wskazał na art. 3 u.z.n.k., podnosząc, że Zamawiający oraz PGK ZO podejmują działania zmierzające do utrudnienia innym wykonawcom swobodną, konkurencyjną konfrontację w ramach postępowania. Kolejnym aspektem związanym z omawianym zarzutem jest fakt, że zamawiający wykorzystuje niniejsze zamówienie in-house w celu wykluczenia prywatnych przedsiębiorców z rynku. Jak już zostało wskazane, zamawiający podał w ogłoszeniu z 15.09.2023 r. nieprawdziwe informacje, że: posiada 100% udziałów w PGK ZO, samodzielnie sprawuje „kontrolę" nad PGK ZO, że ponad 90% działalności PGK ZO dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego (podczas, gdy ówcześnie PGK ZO nie została nawet wpisana do KRS). Oznacza to, że Zamawiający podejmuje kolejną próbę udzielenia zamówienia in-house (tryb niekonkurencyjny) podczas, gdy brak jest ku temu zarówno przesłanek prawnych, jak i faktycznych. Uzasadniając zarzuty 11 i 12 Odwołujący wskazał, iż zgodnie z art. 83 ustawy Pzp Zamawiający zobligowany jest do przeprowadzenia analizy potrzeb i wymagań. Obowiązek ten nie został wyłączony dla trybu udzielenia zamówienia „z wolnej ręki” opartego na przesłance wskazanej w art.214 ust. 1 pkt. 11) ustawy Pzp. Odwołujący wskazał na art. 83 ust. 2 ustawy Pzp, podnosząc, że Zamawiający nie dokonał jakichkolwiek analiz - w szczególności nie są one powoływane w treści ogłoszenia. Następnie Odwołujący przywołał stanowisko doktryny: „Pamiętając o zasadzie efektywności udzielania zamówień wyrażonej w art. 17 ustawy Pzp Zamawiający w ramach rozeznania rynku ustala, czy istnieją alternatywne do przewidzianych przez niego pierwotnie środki zaspokojenia potrzeb oraz czy istnieją warianty realizacji zamówienia prowadzące do osiągnięcia zakładanego celu. Rozeznanie rynku może prowadzić zarówno do ustalenia, że istnieje jedna możliwość zaspokojenia potrzeb, jak i ustalenia, że istnieje więcej niż jeden sposób osiągnięcia zakładanego celu. W tej sytuacji rozeznanie rynku może prowadzić do zidentyfikowania najlepszego wariantu realizacji zamówienia według kryterium efektywności.” Zdaniem Odwołującego w przedmiotowej sprawie nie doszło do zidentyfikowania najlepszego wariantu wykonania zamówienia wg jakichkolwiek kryteriów, oprócz kryterium popierania interesu spółki PGK ZO (w oderwaniu od kryterium interesu publicznego). Odwołujący wskazał, iż brak sporządzenia rzetelnych, wyczerpujących oraz dokładnych analiz może prowadzić do skutków takich, jak w Mieście Zduńska- Wola, o której to sprawie było głośno w środowisku samorządowym i wykonawców. Zduńska Wola utworzyła w 2021 roku własną spółkę komunalną i powierzyła in-house tej spółce. Tym samym z rynku został wyeliminowany dotychczasowy wieloletni wykonawca. Prezydent Miasta Zduńska Wola oczywiście obiecywał, że będzie taniej i lepiej dla mieszkańców. Okazało się, że w ciągu roku kwota za odbiór i zagospodarowanie odpadów wzrosła z 28 do 35 złotych (0 30%), ponieważ kontrakt na obiecywanym poziomie oczywiście nie zapewnia możliwości właściwego gospodarowania odpadami. Na rok 2022 Prezydent powiadomił Radę Miasta, że konieczne będzie zwiększenie budżetu Miasta dedykowanego na cele gospodarki odpadami o co najmniej 2 miliony złotych (nadwyżki ponad kwoty uzyskiwane z opłaty za zagospodarowanie odpadów uiszczanej przez mieszkańców). To powoduje, że de facto koszt utrzymania gminnego systemu odbioru odpadów wynosił co najmniej 40 złotych/osoba (w miejsce 28 zł w latach poprzednich). W koszcie tym nie ma uwzględnionych kar za brak osiągnięcia poziomów odzysku i recyklingu w gminie, które orientacyjnie będą wynosić około pół miliona złotych. Uzasadniając zarzut 13 w odwołaniu wskazano na art. 35 ustawy Pzp podnosząc, iż z ogłoszenia nie wynika, jaka jest wartość zamówienia. Tym samym wynagrodzenie płatne (z tytułu realizacji in-house) nie nawiązuje do jakichkolwiek realiów gospodarczych, a tym samym jest zakazane z mocy prawa. Uzasadniając zarzut 14 Odwołujący podniósł, iż PGK ZO nie posiada zasobów niezbędnych do realizacji przedmiotu zamówienia in-house. Brak posiadania wystarczających zasobów powoduje, że PGK ZO musiałaby faktycznie powierzyć realizację przedmiotu in-house na rzecz podmiotów trzecich (co byłoby niedozwolonym podwykonawstwem). Co więcej, stanowiłoby obejście przepisów Pzp. Uzasadniając pytanie prejudycjalne nr 1 Odwołujący wskazał, iż zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE zamówienie publiczne udzielone przez instytucję zamawiającą osobie prawa prywatnego lub publicznego nie jest objęte zakresem stosowania omawianej dyrektywy, jeżeli spełnione są wszystkie określone w przepisie warunki. TSUE w wyroku z 10.04.2003 r. (C-20/01 i C-28/01) i wyroku z 11.01.2005 r. (C-26/03) uznał, że możliwość wyłączenia zastosowania przepisów o zamówieniach publicznych jest sytuacją wyjątkową. TSUE w wyroku z 3.10.2019 r. (C-285/18) stwierdził, że państwo członkowskie może nałożyć dodatkowe warunki, od których może być uzależnione udzielenie zamówienia inhouse. TSUE w wyroku z 3.10.2019 r. (C-285/18) stwierdził, że państwa członkowskie muszą dokonywać wyboru sposobu świadczenia usług z poszanowaniem podstawowych zasad TFUE. Analogicznie stwierdza Rzecznik Generalny Christine Stix-Hackl w opinii z 12.04.2005 r. (C-231/03): „Jak już wyżej przedstawiono,ani wyroki w sprawach Teckal i Stadt Halle ustanawiające wyjątki w dziedzinie prawa wtórnego, ani wyjątek przewidziany przez art. 13 dyrektywy sektorowej nie mogą prowadzić do niestosowania prawa pierwotnego, tzn. również tych podstawowych swobód, które mają zastosowanie w niniejszej sprawie.” (podkreślenie autor). Wedle art. 18 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE instytucje zamawiające nie są uprawnione do organizowania zamówień w sposób, który miałby na celu wyłączenie zamówienia z zakresu zastosowania Dyrektywy 2014/24/UE lub sztuczne zawężanie konkurencji. Uznaje się, że konkurencja została sztucznie zawężona, gdy zamówienie zostaje zorganizowane z zamiarem nieuzasadnionego działania na korzyść lub niekorzyść niektórych wykonawców. W uzasadnieniu projektu Dyrektywy 2014/24/UE Komisja Europejska wskazała, że nowe przepisy mają na celu zagwarantowanie, że jakakolwiek współpraca publiczno-publiczna podlegająca wyłączeniu nie powoduje zakłócenia konkurencji w odniesieniu do prywatnych wykonawców (projekt Dyrektywy 2014/24/UE, wniosek Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, KOM/2011/0896, wersja ostateczna - 2011/0438 (COD), Nr 52011PC0896, s. 18-19). Z powyższego wynika zasada udzielania zamówień w trybie konkurencyjnym. Instytucje zamawiające nie są uprawnione do organizowania zamówienia w sposób, który sztucznie ograniczałby zastosowanie Dyrektywy 2014/24/UE. Celem jest zachowanie gwarancji wynikających z Dyrektywy 2014/24/UE. Działanie instytucji zamawiającej musi w każdym przypadku być zgodne z normami traktatowymi, dotyczącymi w szczególności równego traktowania wykonawców oraz przejrzystości. TSUE wprost stanowi, że przesłanki wyłączenia zastosowania przepisów ws. zamówień publicznych określone w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE nie są katalogiem zamkniętym. Brak jest jednak orzeczenia TSUE wyjaśniającego, jaki wpływ na możliwość zastosowania art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE ma fakt występowania na rynku innych podmiotów gospodarczych gotowych realizować przedmiot zamówienia na warunkach konkurencyjnych (w tym cenowych lub jakościowych). Odpowiedź na powyższe pytanie jest konieczna dla ustalenia, czy z art. 106 ust. 1 T FUE wynika zakaz stosowania wyłączenia z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE w sytuacji występowania konkurencji na rynku i czy naruszenie tego zakazu może prowadzić do zaistnienia niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Niniejsze ma znaczenie dla stwierdzenia nieprawidłowego nieuwzględnienia przez KIO zarzutów numer 11 i 12 odwołania. Uzasadniając pytanie prejudycjalne nr 2 Odwołujący wskazał, iż art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE stanowi, że zamówienie publiczne udzielone przez instytucję zamawiającą osobie prawa prywatnego lub publicznego nie jest objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są określone przesłanki. Wedle art. 1 ust. 4 Dyrektywy 2014/24/UE dyrektywa nie ogranicza swobody państw członkowskich w zakresie definiowania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, sposobu ich organizacji i finansowania - zgodnie z przepisami dotyczącymi pomocy publicznej - a także określania tego, jakim szczegółowym obowiązkom usługi te powinny podlegać. Niniejsza dyrektywa nie wpływa również na decyzje organów publicznych dotyczące tego, czy chcą one - oraz w jaki sposób i w jakim stopniu samodzielnie realizować funkcje publiczne zgodnie z art. 14 TFUE oraz Protokołem nr 26. Zgodnie z art. 1 Protokołu (Nr 26) do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym, wspólne wartości Unii w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu artykułu 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej obejmują w szczególności zasadniczą rolę i szeroki zakres uprawnień dyskrecjonalnych organów krajowych, regionalnych i lokalnych w zakresie świadczenia, zlecania i organizowania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym sposób możliwie najbardziej odpowiadający potrzebom odbiorców. Zgodnie dokumentem roboczym Służb Komisji „Przewodnik dotyczący stosowania przepisów prawa Unii Europejskiej z zakresu pomocy państwa, zamówień publicznych i rynku wewnętrznego do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, w szczególności do usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym”, SW D(2013) 53 finał/2 (Bruksela, dnia 29.4.2013 r.): „Komisja wyjaśniła w swoich ramach jakości, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym to sektor działalności gospodarczej, który oferuje usługi w ogólnym interesie publicznym, które nie byłyby świadczone na rynku (lub byłyby świadczone na innych warunkach, jeżeli chodzi o jakość, bezpieczeństwo, przystępność cenową, równe traktowanie czy powszechny dostęp) bez interwencji publicznej.” .W sprawie C-285/18 TSUE weryfikował dopuszczalność zastosowania przez instytucję zamawiającą wyłączenia wynikającego z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE. Ramy prawne postępowania przed TSUE obejmowały m. in. art. 1 ust. 4 Dyrektywy 2014/24/UE. Zgodnie z wyrokiem TSUE z 3.10.2019 r. w tej sprawie: „Jako żepostanowienie odsyłające nie zawiera żadnego elementu mogącego uzasadniać znaczenie wykładni pojęcia „usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym” dla rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym, w zakresie, w jakim pytanie to dotyczy art. 1 ust. 4 dyrektywy 2014/24 i art. 36 karty wykładnia taka nie może umożliwić Trybunatowi udzielenia użytecznej odpowiedzi na pytanie trzecie lit. a).” (podkreślenie autor). Z powyższego wynika, że wyłączeniu na podstawie art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE może podlegać zamówienie publiczne w przedmiocie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Mogą one być świadczone wyłącznie, gdy istnieją niezaspokojone potrzeby odbiorców. Co prawda przed TSUE (C-285/18) powołane zostało zagadnienie usług świadczonych w Ogólnym interesie gospodarczym, jednakże nie było podstawą kierunku wyrokowania ze względu na brak wyjaśnienia znaczenia tego zagadnienia dla rozstrzygnięcia. Udzielenie przez TSUE odpowiedzi w powyższym zakresie spowoduje możliwość kwalifikacji tego, czy przedmiot niniejszego zamówienia obejmuje SGEI - a tym samym czy niniejsze zamówienie prowadzi do udzielenia niedozwolonej pomocy publicznej wymagającej notyfikacji (możliwość oceny nieprawidłowego nieuwzględnienia przez KIO zarzutów numer 12 i 11 odwołania). Zamawiający w dniu 3 listopada 2023 r. złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, wnosząc o oddalenie odwołania w całości. Odnosząc się do zarzutu nr 1 Zamawiający wskazał, iż zarzut ten jest bezpodstawny. Zamawiający wskazał, że w sposób wystarczający uzasadnił decyzję o zamiarze udzielenia zamówienia z wolnej ręki, a tym samym niezasadny jest pierwszy z zarzutów odwołującego. Przede wszystkim powołano się na właściwy przepis ustawy, który stanowił podstawę wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Spełnienie każdej z przesłanek zostało zarazem wyjaśnione już̇ w samym ogłoszeniu. Zamawiający zauważył, że przesłanki będące podstawą udzielenia zamówienia, określone w art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp są przesłankami, których kompletne i całościowe wyjaśnienie wymagałoby przepisywania dokumentów stworzonych na potrzeby postępowania, jak analiza potrzeb i wymagań́ czy analiza spełnienia przesłanek określonych w art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp. Przy tym spełnienie przesłanki określonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a ustawy Pzp wymagałaby co najmniej przepisania części postanowień́ umowy spółki, w tym postanowień́ regulujących kompetencje poszczególnych organów spółki. W zakresie spełnienia przesłanki określonej pod lit. b, zgodnie z ust. 6 art. 214 konieczne jest posiadanie wiarygodnych prognoz handlowych. Trudno, zdaniem Zamawiającego, w sposób racjonalny oczekiwać́ od Zamawiającego, że przepisze również̇ takie prognozy handlowe do uzasadnienia po to, żeby uwiarygodnić́ spełnienie przesłanek ustawowych. Jak wyżej wskazano, ustawa wymaga posiadania przez Zamawiającego szczegółowej dokumentacji, która potwierdzi spełnienie warunków udzielenia zamówienia in-house, a uzasadnienie, które zamieszczane jest w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy nie służy do powtarzania treści całości zgromadzonych materiałów. Niewątpliwie należy w sposób racjonalny podchodzić́ do uzasadnienia wybranego trybu udzielenia zamówienia publicznego. Zamawiający przekonany jest, że uzasadnienie stworzone przez niego spełnia przesłanki ustawy, która skądinąd nie precyzuje jakie elementy składają się na uzasadnienia faktyczne i prawne, pozostawiając pewien zakres swobody Zamawiającemu. Zamawiający sporządził i dysponuje odpowiednimi analizami, które potwierdzają możliwość́ powierzenia zadania w trybie art. 214. Odnosząc się do drugiego zarzutu Zamawiający wskazał, iż postępowanie w trybie art. 214 jest postępowaniem zamkniętym, a wszelkie wymogi zostały ustalone w projekcie umowy, która przesłana została do spółki PGK ZO. Tym samym brak jest uzasadnienia do określenia w dokumentach zamówienia szczegółowych wymagań́ stawianych przedsiębiorcom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości oraz wymaganych u.c.p.g. elementów opisu zamówienia. Odnośnie wymogów przekazywania odebranych zmieszanych odpadów komunalnych do instalacji komunalnych Zamawiający wskazał m.in., że Zamawiający zleca a Wykonawca przyjmuje do realizacji świadczenie usług w ramach zamówienia, przedmiotem którego jest odbiór odpadów komunalnych (…) wraz z ich transportem do instalacji, której Zamawiający powierzył zadanie publiczne w zakresie odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w sposób zapewniający osiągnięcie odpowiednich poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenie odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania oraz w sposób zgodny z przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1467), ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r., poz. 1507 ze zm.), Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczególnych wymagań́ w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz. U. z 2013 r. poz. 122), zapisami Planu gospodarki odpadami dla województwa pomorskiego, przyjętego uchwalą Sejmiku Województwa Pomorskiego nr 322/XXX/16 z dnia 29 grudnia 2016 r. oraz jego aktualizacjami, Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Miasta Puck, oraz innymi przepisami prawa ustawowego i prawa miejscowego. Zamawiający poza tym postanowił m.in., że odpady komunalne zebrane od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Wykonawca zobowiązany jest przekazać́ do zagospodarowania (poddać́ odzyskowi lub unieszkodliwieniu) zgodnie z obowiązującym prawem i zasadą bliskości (art. 20 ustawy o odpadach). Zamawiający przewidział rodzaje odpadów zbieranych selektywnie od właścicieli nieruchomości w § 3 umowy. O obowiązku prowadzenia dokumentacji Zamawiający wspomniał m.in. w § 4 ust. 1 pkt 5, 6, 9 . W zakresie szczegółowego sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia nieselektywnego zbierania odpadów Zamawiający zawarł w umowie przede wszystkim § 4 ust. 1 pkt 8. Wykonawca PGK ZO sp. z o.o. złożyła Wniosek o wpis do rejestru danych w rejestrze działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, położonych na terenie i uzyskała wpis rejestrowy nr RDR-1/2023. Do Wniosku załączyła oświadczenie w którym potwierdzone zostało że: dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości są kompletne i zgodne z prawdą; znane i spełnione zostały warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, określone w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2018 r. poz. 1454, z późn. zm.) oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 9d ust. 2 tej ustawy. W odpowiedzi na zarzut 3 Zamawiający powołał się na orzeczenie Izby wskazujące, iż udzielenie zamówienia inhouse może dotyczyć́ nowo utworzonej osoby prawnej. Oznacza to, że tworzenie przez zamawiających bezpośrednio lub za pośrednictwem kontrolowanych przez nich osób prawnych nowych spółek w celu udzielenia im zamówienia in-house jest dopuszczalne zarówno w świetle dyrektywy zamówieniowej, jak i ustawy Pzp. Poprzez analogię do tez przedstawionych w w/w postanowieniu KIO, w analizowanym przypadku Zamawiający, sprawuje kontrolę polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne i istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami spółki PGK ZO sp. z o.o. Brak mechanizmów bezpośredniego wpływu na cele strategiczne PGK ZO nie stanowią przeszkody do faktycznego podejmowania decyzji przez Zamawiającego. Kontrola sprawowana nad PGK ZO na skutek nadzoru właścicielskiego i prawo do powoływania organów w spółkach dominujących jest kontrolą realną, o ścisłym charakterze oraz określonych procedurach, a także jest sprawowana na płaszczyźnie strukturalnej jak i funkcjonalnej spółki. Gmina posiada sformułowane zasady nadzoru właścicielskiego nad spółkami z udziałem gminy. Z zasad tych wynika, że Gmina sprawuje realną kontrolę na podległymi spółkami, w których Gmina Miasto Puck jest jedynym udziałowcem lub dysponuje większością głosów na zgromadzeniu wspólników. Skoro zatem Zamawiający pełni bezpośrednią kontrolę nad PGK sp. z o.o. oraz INVEST Puck sp. z o.o., nie ulega wątpliwości, że również̇ pełni kontrolę nad spółką córką PGK ZO, choć́ nie jest jej bezpośrednim udziałowcem. Zdaniem Zamawiającego nie można tracić́ z pola widzenia faktu, że oprócz władztwa formalnego wynikającego z umowy spółki, podmioty z udziałem jednostek samorządu terytorialnego nie są z istoty samodzielnymi bytami prawnymi w zakresie podejmowanych decyzji. Nieformalizowane władztwo faktyczne jest zawsze atrybutem jednostek samorządu terytorialnego. Ostatecznie decyzje zarządów spółek są bowiem uzależnione od woli ich założycieli, nawet jeśli w łańcuchu powiązań́ występuje kilka podmiotów. W szczególności istotne jest, że rady nadzorcze trzech rozważanych spółek maja uprawnienia do powoływania i odwoływania (w każdym czasie) członków zarządu. Zatem de facto gmina ma możliwość́ zablokowania działań́ zarządu niezgodnych z założonymi celami strategicznymi i wyegzekwowania podjęcia istotnych decyzji dotyczących zarządzania tym spółkami, zgodnie ze swoją wolą. Ponadto zauważyć́ należy, że choć́ zgodnie z art. 219 Kodeksu spółek handlowych rada nadzorcza sprawuje nadzór nad działalnością spółki i nie ma prawa wydawania zarządowi wiążących poleceń́ dotyczących prowadzenia spraw spółki, przepis ten nie dotyczy zgromadzenia wspólników, zatem można uznać́ , ze zgromadzenie wspólników ma możliwość́ wydawania zarządowi wiążących poleceń́ . Odmiennie niż̇ w przypadku spółki akcyjnej k.s.h. nie zawiera zakazu wydawania wiążących poleceń́ zarządowi przez wspólnika (przepis art. 3751 k.s.h. nie ma swojego odpowiednika w przepisach dotyczących spółki z ograniczoną odpowiedzialnością). W tym kontekście Zamawiający wskazał także na wyrok Izby dnia 4 października 2019 r. KIO 1842/19. Zamawiający ponadto zwrócił uwagę na to, że doktryna i orzecznictwo jednoznacznie przekonują, że kontrola, wg art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a ma polegać́ na dominującym wpływie na cele strategiczne i istotne decyzje. Nie można tego łączyć́ z czynnościami polegającymi na bieżącym zarządzaniu spółką i prowadzeniem spraw spółki. Te czynności są zastrzeżone dla zarządu. To na kluczowe decyzje spółki Gmina powinna mieć́ decydujący wpływ, który w istocie ma miejsce. Zamawiający zresztą nie ukrywa, że miał on decydujący wpływ na ukształtowanie postanowień́ umowy spółki. Zamawiający zauważył, że już̇ z § 5 umowy spółki wynika, że przedmiotem działalności spółki jest wykonywanie zadań własnych miasta o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, w szczególności zadań związanych z odbiorem, transportem i gospodarowaniem odpadami, oraz w miarę możliwości i potrzeb zadań nienaruszających statusu osoby prawa publicznego zgodnie z wymogami art. 12 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 24 lutego 2014 r. Zamawiający wskazał również̇, że w skład pierwszej rady nadzorczej spółki powołane zostały dwie z trzech osób, które zasiadają również̇ w radzie nadzorczej spółki Invest Puck, która jest spółką ze 100% udziałem Gminy Miasta Puck. Podkreślił, że w spółce Invest Puck sp. z o. o. członków rady nadzorczej powołuje Zgromadzenie Wspólników, którego rolę pełni Gmina. To rada nadzorcza sprawuje nadzór nad działalnością spółki, a zgodnie z § 18 ust. 3 do jej kompetencji należy m.in. powoływanie członków zarządu, zawieszanie w czynnościach członków zarządu czy delegowanie członka rady nadzorczej do czasowego wykonywania czynności w ramach zarządu spółki. Rada Nadzorcza podejmuje również̇ kluczową decyzję dotyczącą wyrażenia zgody na rozporządzenie prawem lub zaciągnięcia przez spółkę zobowiązania przekraczającego określoną wartość́ . Rada nadzorcza opiniuje także strategiczne plany spółki, co wynika z § 18 ust. 3 lit. k. umowy spółki. Zamawiający zwraca uwagę, że funkcje Zgromadzenia Wspólników w spółce PGK ZO pełni prezes zarządu spółek komunalnych będących wspólnikami spółki. Tym samym funkcje Zgromadzenia Wspólników pełni osoba wybierana przez rady nadzorcze spółek komunalnych, a jak już̇ była o tym mowa, członków rady nadzorczej wybiera bezpośrednio Gmina. To Zgromadzenie Wspólników w spółce m.in. uchwala regulaminy działania Zarządu i Rady Nadzorczej, wyraża zgodę na zaciągnięcie pożyczki, emisję obligacji, zatwierdza plany strategiczne Spółki oraz wykonuje inne czynności przewidziane w § 20 umowy. Dodatkowo szczególne uprawnienia Zgromadzenia Wspólników przewiduje również̇ § 21 umowy spółki. Trudno na podstawie powyższego obronić́ pogląd o braku kontroli wymaganej przez ustawę Pzp w stopniu niezbędnym dla powierzenia wykonania zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki. Zdaniem Zamawiającego nie ma wątpliwości, że kontrola odpowiada kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej. Zamawiający, zgodnie z § 16 aktu założycielskiego spółki Invest Puck sp. z o. o., pełni bezpośrednio rolę Zgromadzenia Wspólników. Posiada prawo do zwoływania zarządu oraz powołuje i odwołuje członków Rady Nadzorczej. Uchwala regulaminy prac pozostałych organów, wyraża zgodę na zaciągnięcie zobowiązania i rozporządzenie prawem, gdy ich wartość́ przekroczy wymagany próg. Konkretne inne uprawnienia wymienione zostały w § 17 umowy spółki. Gmina Miasta Puck wybiera członków Rady Nadzorczej, którzy mają decydujący wpływ na zachowanie zarządu – powołują, odwołują, zawieszają i delegują czasowo swoich członków do pełnienia funkcji zarządu. Szczegółowe kompetencje wynikają z § 19 aktu założycielskiego. Szczegółowe uprawnienia Gminy Miasta Puck wynikają również̇ z § 25 aktu założycielskiego. Zamawiający wyjaśnił, że tożsame uregulowania zawarto w akcie założycielskim Puckiej Gospodarki Komunalnej sp. z o. o., która jest drugim ze wspólników w spółce Pucka Gospodarka Komunalna Zakład Oczyszczania sp. z o. o. Zamawiający podkreśla, że uprawnienia poszczególnych organów jednoznacznie przekonują o powiązaniach i relacjach oraz wymaganym poziomie kontroli sprawowanej przez Gminę Miasta Puck. Nie są to zarazem ogólne lub teoretyczne powiązania, jak próbuje przekonać́ Odwołujący (jako dowody Zamawiający załączył tekst jednolity umowy spółki PGKZO sp. z o. o., tekst jednolity aktu założycielskiego PGK sp. z o. o., tekst jednolity aktu założycielskiego Invest Puck sp. z o. o., Zarządzenie Burmistrza w sprawie zasad nadzoru właścicielskiego). Odnosząc się do zarzutu 4 Zamawiający zauważył, że Odwołujący uzasadniając zarzut, wskazuje przede wszystkim na fakt wzajemnej sprzeczności ogłoszeń́ , z dnia 15 września 2023r. oraz z dnia 13 października 2023 r. Tym samym Zamawiającego kolejny raz zmusza się do tłumaczenia, że wszelkie czynności dokonane w poprzednim postępowaniu zostały unieważnione jako wykonane przedwcześnie i w sposób nieprzygotowany. Oczywistym jest, że prognozy handlowe zostały przygotowane na potrzeby niniejszego postępowania. Wymaga tego ustawa Pzp. Gdyby Zamawiający nie chciał powierzyć́ wykonywania zadania spółce komunalnej, wówczas nie tworzyłby dokumentu, którego wyniki mają wyłącznie na celu ustalenie czy tryb zamówienia z wolnej ręki dla powierzenia zadania jest trybem właściwym. Nie można tym samym zasadnie twierdzić́ , że prognozy stworzone zostały dla pozoru. Czynność́ pozorna, zgodnie z kodeksem cywilnym, składa się przede wszystkim z oświadczenia woli, a więc jest to czynność́ prawna jednostronna. Przy pozorności mamy do czynienia z dokonaniem czynności prawnej określonej treści, ale bez zamiaru wywoływania jakichkolwiek skutków prawnych lub z zamiarem wywołania innych skutków prawnych niż̇ przewiduje to treść́ widoczna na zewnątrz. Sporządzenie prognozy to przede wszystkim czynność́ faktyczna. Sporządzenie takiego dokumentu nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a tym samym nie można mówić́ o jej pozorności. Odwołujący nawet nie stara się tłumaczyć na czym miałaby polegać́ pozorność́ sporządzenia prognozy handlowej. Nie podaje również̇ żadnych argumentów, dlaczego miałyby być́ one niewiarygodne czy nierzetelne. Tym samym sam zarzut uznać́ należy za gołosłowny i pozbawiony jakichkolwiek merytorycznych podstaw. W tym miejscu Zamawiający podnosi, że wykonując zobowiązanie KIO przesłał dokumentację zamówienia zawierającą analizę handlową, a tym samym za niepotrzebne uznaje przesyłanie jej ponownie wraz z przedmiotowym dokumentem. Z uwagi, że działalność́ Spółki ma charakter celowy i dedykowany jedynie świadczeniom usług odbioru i transportu odpadów komunalnych od mieszkańców Gminy Miasto Puck, nie przewiduje się aby Spółka ta świadczyła usługi na rzecz innych podmiotów zamawiających. Tym samym należy przyjąć́ prognostycznie, że Spółka będzie wykonywać 100% zadań́ na rzecz Gminy Miasto Puck i tym samym realizować́ 100% przychodów od Gminy Miasto Puck w okresie realizacji udzielonego zamówienia. Odnosząc się do zarzutu 5 Zamawiający zauważył, że w uzasadnieniu Odwołujący w zasadzie powtarza tezę wyrażoną w petitum odwołania, przekonując w istocie wyłącznie, że za udziałem kapitału prywatnego w spółce przemawia sformułowanie participation z dyrektywy zamówieniowej, tłumaczone jako zaangażowanie czy partycypację. Odwołujący nie powołuje zarazem żadnych merytorycznych argumentów, które przekonywałyby na czym ten udział kapitału prywatnego miałby polegać́ . Zamawiający w tym miejscu jeszcze raz podkreśla, że cały kapitał, którym dysponuje spółka, jest kapitałem pochodzącym od spółek ze 100% udziałem Gminy co wprost wynika z dokumentacji zamówienia, z dołączonych umów spółek i zostało uwidocznione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zamawiający wskazał, iż zgodnie z wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 16 maja 2022r., sygn. akt: KIO 561/22, KIO 563/22, KIO 573/22, KIO 574/22, KIO 575/22, KIO 577/22, KIO 579/22, KIO 581/22, KIO 587/22, KIO 589/22 dla oceny spełnienia przesłanki ustawowej dla „in-house” znaczenie ma okoliczność́ niesporna, iż̇ 100% kapitału zakładowego spółki należy do Miasta jednostki kontrolującej. W zasadzie okoliczność́ ta wyczerpuje ocenę sytuacji prawnej Spółki. Skoro więc brak jest kapitału prywatnego w spółkach będących wspólnikami PGK ZO, to nie można zasadnie twierdzić́ , że w kontrolowanej osobie prawnej jest bezpośredni udziału kapitału prywatnego. Nie ma wątpliwości, że cały kapitał PGK ZO pochodzi wyłącznie od spółek komunalnych ze 100% udziałem Gminy, a tym samym przesłanka ustawowa jest spełniona (Zamawiający powołał się na załączone do odpowiedzi n odwołanie odpisy KRS ww. podmiotów oraz teksty jednolite umów spółek). Odnosząc się do zarzutu 6 Zamawiający wskazał, iż przeprowadził negocjacje z Wykonawcą czego dowodem jest protokół z negocjacji. Postępowanie zostało wszczęcie poprzez przekazanie zaproszenia do negocjacji wykonawcy. Przedmiotem negocjacji były aspekty, które zamawiający wskazał w zaproszeniu do negocjacji, które zawierało kluczowe elementy przyszłej umowy o zamówienie publiczne. Elementami negocjacyjnymi zamówienia były cena, termin realizacji, sposób wykonania świadczenia, warunki płatności. Zamawiający oszacował wartość́ zamówienia, które miało być́ udzielone w trybie z wolnej ręki. Zamawiający nie żądał JEDZ na co wskazuje art 217 ust. 3 ustawy Pzp. Zamawiający zażądał natomiast zgodnie z art 217 ust. 2 ustawy Pzp złożenia przez wykonawcę, nie później niż̇ wraz z zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego, podmiotowych środków dowodowych potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu oraz niepodleganie wykluczeniu z postępowania. Brak jest również̇ obowiązku ze strony zamawiającego, zawiadamiania Prezesa Urzędu Zamówień́ Publicznych o wszczęciu postępowania. Zamawiający nie ma również̇ obowiązku zgodnie z art 213 ust. 2 ustawy Pzp przekazania do publikacji Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy. W zakresie zarzutu 7 Zamawiający podniósł, iż podstawą powierzenia zadania spółce PGK ZO nie jest art. 4 ustawy o gospodarce komunalnej, ale art. 3 tej ustawy. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu jednostki samorządu terytorialnego w drodze umowy mogą powierzać́ wykonywanie zadań́ z zakresu gospodarki komunalnej osobom fizycznym, osobom prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398, z późn. zm.) oraz przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305) na zasadach ogólnych albo w trybie przepisów: 1) ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 711 i 2275); 2) ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień́ publicznych (Dz. U. poz. 2019, z późn. zm.); 3) ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2020 r. poz. 1057); 4) ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1944 i 2400); 5) ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1528, 1655 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 2275). Artykuł 3 stanowi przy tym samodzielną podstawę powierzenia wykonania zadania i nie wymaga on jakiejkolwiek uchwały Rady Gminy. Jednocześnie Zamawiający wskazał na treść́ art. 6d ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zgodnie z którym to do wyłącznej kompetencji wójta, burmistrza lub prezydenta miasta należy obowiązek udzielenia zamówienia publicznego na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, o których mowa w art. 6c. Wobec tego, że przepis wyznacza samodzielną kompetencję wójta w zakresie organizacji obligatoryjnego postępowania o udzielenie zamówienia, trudno mówić́ tutaj o kompetencji rady miasta w zakresie wyboru sposobu lub formy prowadzenia gospodarki komunalnej. Uznać́ należy tym samym, że przepis art. 6d ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach jest przepisem szczególnym wobec art. 4 ustawy o gospodarce komunalnej, który jednoznacznie w treści wskazuje, że organy stanowiące postanawiają o wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Rada gminy nie ma prawa podjąć́ uchwały w przedmiocie powierzenia wykonania zadania odbioru odpadów spółce komunalnej, skoro obowiązują przepisy powszechnie obowiązujące, które przewidują konkretny sposób postępowania przy powierzaniu zadania odbioru odpadów. Odnosząc się do zarzutu 8 Zamawiający podniósł, iż udzielenie zamówienia spółce jest zgodne z TFUE. Potwierdza to przede wszystkim orzecznictwo KIO. Jak wskazano w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 21 kwietnia 2017r., sygn., akt: KIO 625/17, Izba doszła do wniosku, że przepisy dotyczące instytucji in-house wprowadzone do ustawy Pzp (w tym art. 67 ust. 1 pkt 12 oraz ust. 8 i 9 oraz ust. 11) zostały dostosowane do dyrektywy i TFUE, a jednocześnie ustawodawca krajowy określił dodatkowe wymagania i tryb, w którym takie zamówienia mogą być udzielane. Ponadto Izba podzieliła w tamtej sprawie pogląd, że wskazywane w odwołaniu przepisy TFUE (podobnie jak przepisy ustawy Pzp) nie nakładają na zamawiającego planującego udzielenie zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki obowiązku wykazania, że nie narusza zasad konkurencji w inny sposób, aniżeli dzięki wykazaniu przesłanek wymaganych na mocy art. 67 ust. 1 pkt 12 Pzp. Odnośnie podnoszonego również̇ w tamtej sprawie twierdzenia, że decyzja o udzieleniu zamówienia in-house powinna zostać poprzedzona analizą w przedmiocie konkurencji na rynku właściwym dla udzielanego zamówienia, podkreśliła, że ustawa Pzp, w tym art. 67 ust. 1 i nast. (podobnie jak art. 12 dyrektywy) takiego obowiązku nie przewiduje. Nie można zatem domagać się od zamawiającego przedłożenia takiej analizy w jakiejś szczególnej formie. Izba jednocześnie zauważyła, że podane w informacji (o zamiarze udzielenia zamówienia) dane odnoszą się do ustaleń zamawiającego w zakresie przesłanek z art. 67 ust. 1 pkt 12 Pzp i jest to nic innego jak analiza dokonaną w celu podjęcia decyzji, czy dopuszczalne jest skorzystanie z instytucji in-house. Z powyższego jednoznacznie wynika, że przepisy ustawy Pzp dotyczące udzielania zamówień́ publicznych, zgodne są z TFUE, a tym samym wystarczające jest spełnienie warunków wymienionych w art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, by możliwe było udzielenie zamówienia w trybie z wolnej ręki. Gdyby prawodawca chciał ustanowić́ warunki inne, niewątpliwie dokonałby tego w odpowiednich aktach prawnych. Zamawiający podkreślił, że żadnej notyfikacji być́ nie musi i nie musiało. Na marginesie Zamawiający wskazał również̇ na wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2021r., sygn. akt: XXIII Zs 27/21 oraz poglądy doktryny. Dodał że kompetencje Izby odnoszą się wyłącznie do badania zgodności podjęcia decyzji w zakresie udzielenia zamówienia publicznego z ustawą Pzp. Ocena zgodności określonych środków pomocowych ze wspólnym rynkiem należy do wyłącznych kompetencji Komisji Europejskiej, podlegającej kontroli sądu wspólnotowego, co zostało przyznane wprost w wyroku Sądu Najwyższego z 20.11.2008 r., sygn. akt III SK 12/08. Potwierdziła to Izba w wyroku powyżej cytowanym. Odnosząc się do zarzutu 9 Zamawiający wskazał na wyrok Izby z dnia 21 kwietnia 2017 r. KIO 625/17, przytaczając fragmenty uzasadnienia. Dodał, że stanowisko Izby zajęte w tej sprawie nie jest odosobnione, gdyż̇ podobne wyraziła Izba już w wyroku z 7 lutego 2017 r. (sygn. akt KIO 96/17), którego fragmenty uzasadnienia również przytoczono w odpowiedzi na odwołanie. W kontekście zarzutu 10 Zamawiający podniósł, iż nigdzie nie wskazywał, że zamówienie realizowane będzie z uwzględnieniem zasad ujętych w Decyzji UE 21/2012 Decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 TFUE do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 9380. Prawdopodobnie jest to fragment skopiowany z innego odwołania dotyczącego tzw. zamówień́ hybrydowych, w ocenie Zamawiającego niedopuszczalnych na krajowym rynku odbioru odpadów komunalnych. Zamawiający wskazał ponownie na wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2021r., sygn. akt: XXIII Zs 27/21, w którym wskazano m.in., że brak jest podstaw do nakładania na zamawiającego obowiązku przeprowadzenia analizy w zakresie nienaruszenia zasad konkurencji na rynku właściwym dla udzielanego zamówienia, gdyż wykraczałoby to poza wymogi wynikające na gruncie art. 67 ust. 1 pkt 12 dPzp, a najczęściej uniemożliwiałoby zastosowanie tego trybu. Pogląd ten przyjęty jest również w doktrynie, które podnosi że decyzja o udzieleniu zamówienia in-house nie musi zostać poprzedzona analizą w przedmiocie konkurencji na rynku właściwym dla przedmiotowego zamówienia, ponieważ dPzp, w tym art. 67 ust. 1 i in. takiego obowiązku nie przewiduje. Zamawiający podnosi również̇, że kompetencje Izby odnoszą się wyłącznie do badania zgodności podjęcia decyzji w zakresie udzielenia zamówienia publicznego z ustawą Pzp. Ocena zgodności określonych środków pomocowych ze wspólnym rynkiem należy do wyłącznych kompetencji Komisji Europejskiej, podlegającej kontroli sądu wspólnotowego, co zostało przyznane wprost w wyroku Sądu Najwyższego z 20.11.2008 r., sygn. akt III SK 12/08. Potwierdziła to Izba w wyroku powyżej cytowanym. W zakresie zarzutu 11 Zamawiający podniósł, iż Gmina Miasto Puck, jako podmiot publiczny, dokonała przed wszczęciem, analizy potrzeb i wymagań́ dla zadania pn. „Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Gminy Puck", o której mowa w art. 83 ustawy Pzp. Analiza obejmuje w szczególności: 1) badania możliwości zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb z wykorzystaniem zasobów własnych; 2) rozeznanie rynku: a) w aspekcie alternatywnych środków zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb, b) w aspekcie możliwości wariantów realizacji zamówienia, Dodatkowo analiza obejmuje ustalenia w zakresie niezbędnym do wskazania: 1) orientacyjnej wartości zamówienia dla każdego ze wskazanych wariantów, 2) możliwości podziału zamówienia na części, 3) przewidywanego trybu udzielenia zamówienia, 4) możliwości uwzględnienia aspektów społecznych, środowiskowych lub innowacyjnych zamówienia, 5) ryzyka związanych z postępowaniem o udzielenie i realizację zamówienia. Wybranym w wyniku dokonania analizy środkiem zaspokojenia zidentyfikowanej potrzeby w zakresie odbioru odpadów, jest udzielenie zamówienia w trybie art. 214 na odbiór odpadów komunalnych od mieszkańców. W dalszej kolejności dokonano wyboru wariantu realizacji zamówienia. Tym samym przygotowanie postępowania o udzielenie zamówienia w oparciu o wyniki analizy potrzeb i wymagań́ skutkuje zachowaniem spójności podejmowanych przez Zamawiającego działań́ , a także wpływa na zwiększenie transparentności i przejrzystości postępowań́ o udzielenie zamówień́ . Dalej Zamawiający wskazał, iż kwestionuje zarzut 12, wskazując, że analiza potrzeb i wymagań́ została przeprowadzona. Zamawiający przedłożył ją w korespondencji kierowanej do Izby. Analiza została sporządzona odpowiednio do wymogów art. 83 ustawy Pzp i obejmuje w szczególności: badania możliwości zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb z wykorzystaniem zasobów własnych; rozeznanie rynku: w aspekcie alternatywnych środków zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb oraz w aspekcie możliwości wariantów realizacji zamówienia. Dodatkowo analiza obejmuje ustalenia w zakresie niezbędnym do wskazania: orientacyjnej wartości zamówienia dla każdego ze wskazanych wariantów, możliwości podziału zamówienia na części, przewidywanego trybu udzielenia zamówienia, możliwości uwzględnienia aspektów społecznych, środowiskowych lub innowacyjnych zamówienia, ryzyk związanych z postępowaniem o udzielenie i realizację zamówienia. Tym samym zdaniem Gminy zarzut niniejszy formułowany jest „na siłę” mając nadzieje na pozytywny odzew Izby. W ustawie Pzp funkcjonują szczegółowe przepisy, które wskazują sposoby wykonania poszczególnych czynności. Wykonawca nie jest uprawniony, zdaniem Zamawiającego, do wymieniania bez końca tego, co jego zdaniem powinno znajdować́ się w treści uzasadnienia wyboru trybu postępowania. Gdyby tak było, w istocie powodowałoby to stałe ryzyko zakwestionowania uzasadnienia i brak pewności co do prawidłowości udzielenia zamówienia. Zamawiający wskazuje, że wbrew twierdzeniom odwołującego, doszło tym samym do zidentyfikowania najlepszego wariantu wykonania zamówienia. Odnosząc się do zarzutu 13 Zamawiający wskazał, iż zamówienie zostało oszacowane zgodnie z cenami rynkowymi oraz kosztami świadczenia usług przez Spółkę kapitałowo i organizacyjnie powiązaną PGK sp. z o.o., a protokół z szacowania został przedłożony Krajowej Izbie Odwoławczej. Z ogłoszenia wynika natomiast jednoznacznie, że wartość́ zamówienia przekracza progi unijne. Gdyby nie dokonano szacowania, trudno byłoby wskazywać́ w uzasadnieniu fakt, że wartość́ zamówienia przekracza określoną kwotę. Wybór trybu postępowania jednoznacznie potwierdza dokonane szacowanie. Ponadto Zamawiający nigdzie nie wskazywał, że zamówienie realizowane będzie z uwzględnieniem zasad ujętych w Decyzji UE 21/2012, tym samym użycie określenia „Rekompensata” jest prawdopodobnie przeniesieniem niezamierzonym z innego szablonowego odwołania. Odnosząc się do zarzutu 14 Zamawiający wyjaśnił, iż jak wskazano w dokumencie Analiza Potrzeb gdzie zamieszczono szacowanie ceny oraz analizie dotyczącej dopuszczalności powierzenia zadania w zakresie odbioru i transportu odpadów komunalnych od mieszkańców gdzie opracowano prognozy finansowe na okres 3 lat przyszłej działalności, Spółka PGK ZO sp. z o.o. posiada wymagane przepisami zasoby techniczne i organizacyjne do realizacji udzielonego w trybie art. 214 zamówienia odbioru i transportu odpadów. Spółka dysponuje 3 pojazdami technicznymi z czego to 2 śmieciarki Volvo FE, Data pierwszej rejestracji 26.07.2023, 1 śmieciarka Scania zoeller data pierwszej rejestracji 21.12.2021. Pojazdy te posiadają 6 osobową obsadę techniczną. Spółka posiada również̇ wyodrębnioną bazę, która spełnia wymogi Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczególnych wymagań́ w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz. U. z 2013 r. poz. 122). Tym samym zostały spełnione warunki potencjału technicznego i organizacyjnego do samodzielnego wykonania udzielonego zamówienia odbioru i transportu odpadów komunalnych. W realizacji zadania nie będą brali udziału podwykonawcy. Spółka posiada potencjał finansowy wynikający z wniesienia środków finansowych na kapitał zakładowy. Czynności administracyjne wykonywane będą w ramach outsourcingu (rachunkowość́ , BHP, BDO , obsługa prawna) co znacznie ograniczy ponoszone koszty realizacji zamówienia. Mając na uwadze powyższe Zamawiający wskazał, że niezasadnym jego zdaniem jest kierowanie pytań́ prejudycjalnych do TSUE. Problemy, o których pisze odwołujący w piśmie były już̇ należycie rozstrzygane przez organy krajowe. Odnoszono się w tym do zgodności przepisów o zamówieniach publicznych z TFUE uznając brak sprzeczności między nimi. W istocie pytania wyłącznie przedłużą przedmiotowe postępowanie uniemożliwiając udzielenie zamówienia w istotnej dla społeczności lokalnej kwestii. Zamawiający podnosi również̇, że także i odwołujący występował przed KIO prezentując często tożsame zarzuty i argumenty jak w innych sprawach. Gmina wskazuje, że jej zdaniem były one należycie rozstrzygane, dlatego zwracanie się z pytaniami do TSUE spowoduje wyłącznie przedłużenie toczącego się postępowania, czemu organy powinny przeciwdziałać. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron postępowania odwoławczego, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uwzględniając akta sprawy odwoławczej, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje. Izba stwierdziła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania w całości na podstawie art. 528 ustawy Pzp. Izba uznała, iż Odwołujący wykazał, iż posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Należy zauważyć, iż w przypadku odwołania wnoszonego na czynność zamiaru zawarcia umowy w trybie zamówienia z wolnej ręki interes w uzyskaniu danego zamówienia wyraża się w tym, że gdyby zamawiający nie zdecydował się na ten tryb i wszczął postępowanie w trybie konkurencyjnym, to wykonawca mógłby wziąć udział w tym postępowaniu. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Odwołujący jako jeden z wykonawców świadczących usługi z zakresu odbioru i transportu odpadów, w przypadku zastosowania konkurencyjnego trybu miałby szansę na uzyskanie zamówienia. Naruszenie przez Zamawiającego przepisów wskazanych w odwołaniu mogłoby prowadzić zatem do utraty przez Odwołującego szansy na uzyskanie zamówienia i osiągnięcie zysku, jakie przyniosłoby mu wynagrodzenie z jego realizacji. Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez Zamawiającego, w szczególności ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy, protokół postępowania, protokół z ustalenia wartości szacunkowej zamówienia, dokument „Analiza potrzeb i wymagań dla zadania pn. Odbiór i transport odpadów komunalnych z terenu Gminy Miasto Puck”, dokument „Analiza dopuszczalności powierzenia zadania Odbiór i transport odpadów komunalnych z terenu Gminy Miasto Puck w trybie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp,” protokół z negocjacji wraz z załącznikiem nr 1 (wzorem umowy). Izba dopuściła i przeprowadziła ponadto dowody z dokumentów złożonych przez Odwołującego wraz z odwołaniem (ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy z 15.09.2023 r., ogłoszenie o wyniku postępowania z 22.09.2023 r.) oraz podczas posiedzenia i rozprawy (wnioski o udostępnienie informacji publicznej skierowane do Zamawiającego i spółek PGK ZO, PGK oraz Puck Invest w dniu 31 października 2023 r., odpowiedź Gminy Miasta Puck z dnia 5 października 2023 r. na wniosek o udzielenie informacji publicznej z 21 września 2023 r., odpowiedź nieustalonego podmiotu z dnia 5 października 2023 r. na wniosek o udzielenie informacji publicznej (dokument podpisany przez F. Jetke), ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy opublikowane przez Miasto Stołeczne Warszawa w dniu 18 lutego 2022 r. pod numerem 2022/BZP 00062472 (nr ref. ZP/JK/271/IV-22/22), opinia prawna prof. A. Kidyby z 1 grudnia 2008 r.w sprawie zgodności art. 4 ust. 1 pkt 7 projektu ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi z przepisami kodeksu spółek handlowych, ustawy o gospodarce komunalnej oraz ustaw chroniących w Polsce i UE wolną konkurencję, przygotowana na zlecenie Polskiej Izby Gospodarki Odpadami, informacja z dnia 7 marca 2023 r. o wyborze oferty konsorcjum z udziałem firmy PGK Sp. z o.o. jako najkorzystniejszej w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Miasta Lębork, nr ref. OŚG.271.Z.35.2022), na okoliczności wynikające z treści tych dokumentów, wskazane przez Odwołującego. Izba dopuściła i przeprowadziła także dowody z dokumentów załączonych do odpowiedzi na odwołanie – informacji z rejestru przedsiębiorców KRS oraz tekstów jednolitych umów spółek PGK Sp. z o.o., Invest Puck sp. z o.o., PGK ZO Sp. z o.o., Zarządzenie nr 9/2023 Burmistrza Miasta Puck z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie zasad nadzoru właścicielskiego nad spółkami prawa handlowego z udziałem Gminy Miasta Puck, na okoliczności wynikające z treści tych dokumentów, wskazane przez Zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie. Izba ustaliła, co następuje: Zamawiający w dniu 13 października 2023 r. opublikował w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy, której przedmiotem są usługi odbioru odpadów komunalnych zmieszanych i segregowanych z nieruchomości położonych na terenie Gminy Miasta Puck wraz z ich transportem. W Sekcji III punkt 3.8. Krótki opis przedmiotu zamówienia wskazano:„Przedmiotem zamówienia jest odbiór i transport odpadów komunalnych zmieszanych i segregowanych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz znajdują się domki letniskowe, a także z nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjno- wypoczynkowe położone na terenie Gminy Miasta Puck wraz z ich transportem do instalacji, której Zamawiający powierzył zadanie publiczne w zakresie odzysku i unieszkodliwiania odpadów.” W Sekcji IV Tryb udzielenia zamówienia wskazano, iż zamówienie udzielane jest w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie: art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy. W punkcie 4.2 Uzasadnieni faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki wskazano: „Na podst. art. 6c i 6d ust. 1 oraz 6f ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. - Dz.U. z 2020 r. poz. 1439 ze zm.) oraz art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 11.09.2019 r. PZP (Dz. U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.). uprawnione jest udzielanie przez gminy zamówień publicznych określonym podmiotom prawa w trybie zamówienia z wolnej ręki. Zamawiający zamierza skorzystać z tego uprawnienia i udzielić zamówienia spółce Pucka Gospodarka Komunalna Zakład Oczyszczania Sp. z o. o. z s. w Pucku, 84-100 Puck, ul. Zamkowa 6, wpisana w KRS pod nr 0001058644, posiadająca nr NIP: 5871742411 oraz REGON 526432318. Spółka spełnia poszczególne wymagania określone w art. 214 ust. 1 pkt 11. Uwaga: dalszy ciąg uzasadnienia w sekcji VI Informacje dodatkowe. W Sekcji VI Informacje dodatkowe wskazano: „Przede wszystkim przepis wymaga sprawowania przez zamawiającego nad spółką kontroli, odpowiadającej kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, która polega na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej. Nie wyłącza się przypadku kontroli innej osoby prawnej kontrolowanej przez zamawiającego. Wymaganie powyższe zostało zachowane. Wspólnikami spółki są spółki ze 100% udziałem Gminy, w których zgromadzenie wspólników decyduje m.in. o wyborze członków Rad Nadzorczych i ci z kolei o wyborze i odwołaniu członków zarządu, którzy podejmują decyzje w zakresie prowadzenia spraw spółki. Mając wpływ na obsadę personalną możliwy jest wpływ na wymienione dziedziny działalności spółek, a tym samym i spółki powstałej z inicjatywy spółek komunalnych. To Zamawiający w istocie decyduje o wyznaczeniu celów zarządczych dla zarządów wymienionych spółek jak i kontroluje spółki za pośrednictwem wybranych przedstawicieli organu Rady Nadzorczej. Część decyzji w spółce nie może być również podjęta bez bezpośredniej zgody Zgromadzenia Wspólników. Wspólnikowi w aktach założycielskich przyznano także szczególne uprawnienia informacyjne, które pomagają w podejmowaniu ważnych decyzji kontrolnych. Zarazem w żadnej z umów spółek nie przewiduje się ograniczeń dla Zamawiającego w możliwości wywierania wpływu na cele strategiczne czy is…
- Odwołujący: Transprzęt spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowaZamawiający: Celowy Związek Gmin Eko-Logiczni…Sygn. akt: KIO 5150/25 WYROK Warszawa, 13 lutego 2026 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Ernest Klauziński Monika Kawa-Ogorzałek Beata Konik Protokolant: Tomasz Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 1 7 listopada 2025 r. przez odwołującego Transprzęt spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Zabłotcach w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Celowy Związek Gmin Eko-Logiczni z siedzibą w Błażowej przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego: Jesteśmy EKO spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Błażowej, przy udziale uczestników po stronie odwołującego: 1.MPO spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Białymstoku, 2.Eko-Byś spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, 3.Ekomax Kotulak spółka komandytowa z siedzibą w Wolicy, 4.Błysk-Bis spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Makowie Mazowieckim, 5.Elwoz Eco spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Sierakowicach, 6.Przedsiębiorstwo Oczyszczania Miasta EKO spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Niedźwiadach, 7.M.J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą M.J. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Miki ul. Nad Drwiną 33, 30-741 Kraków, 8.Miki Recykling Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie, 9.K.J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą M.K., ul. Nad Drwiną 33, 30-741 Kraków, 10.Green Class spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, 11.Izba Branży Komunalnej z siedzibą w Warszawie, 12.M.M. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Usługi Komunalne „BŁYSK” M.M. ul. Przykoszarowa 22a 18400 Łomża, 13.EkoPartner Recykling spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Lubinie, 14.Econ Trader spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wojkowice, 15.Econ On spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kędzierzynie-Koźlu, 16.Econ Rem spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kędzierzynie-Koźlu orzeka: 1.Odrzuca odwołanie w zakresie zarzutów oznaczonych numerami 4.1.2, 4.3.9, 4.3.10, 4.3.11, 4.3.12, 4.3.13, 4.4.14, 4.4.15, 4.4.16, 4.4.21 oraz 4.4.22. 2.W pozostałym zakresie oddala odwołanie. 3.Kosztami postępowania obciąża odwołującego i: 3.1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszt wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego i 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszt wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego; 3.2Zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga z a pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodniczący …………………………………………….............. …………………………………………….............. …………………………………………….............. Sygn. akt: KIO 5150/25 Uzasadnie nie Celowy Związek Gmin Eko-Logiczni z siedzibą w Błażowej (dalej: Zamawiający) prowadzi n a podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (dalej: Pzp) postępowanie o zawarcie umowy ramowej prowadzone jest w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp pn. Odbiór odpadów komunalnych pochodzących od właścicieli nieruchomości zamieszkałych na terenie Celowego Związku Gmin „Eko-Logiczni” w 2026 roku, znak sprawy: CZG.271.14.2025.BZ), zwane dalej postępowaniem. Ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy zostało opublikowane 7 listopada 2025 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2025/BZP 00524245. 17 listopada 2025 r. wykonawca Transprzęt spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Zabłotcach (dalej: Odwołujący), wniósł odwołanie i w którym podniósł następujące zarzuty (numeracja zachowana z odwołania): 4.1. Zarzuty dot. publikacji i uzasadnienia decyzji Zamawiającego w zakresie wyboru trybu: 1.naruszenie art. 213 ust. 2 w zw. z art. 16 Pzp przez zaniechanie przez Zamawiającego przekazania do publikacji Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, podczas gdy Zamawiający zobowiązany był do tego rodzaju działania, 2.naruszenie art. 23 ust. 1 w zw. z art. 16 Pzp oraz art. 8 Pzp w zw. z art. 58 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm., dalej „Kodeks cywilny”) przez nieprawidłową publikację oraz nieprawidłowe sporządzenie planu postępowań o udzielenie zamówień (obejmującego niniejsze zamówienie), w sposób mający na celu obejście ustawy i niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości i proporcjonalności, podczas gdy Zamawiający zobowiązany jest opublikować plan z odpowiednim wyprzedzeniem umożliwiającym identyfikację przez potencjalnych wykonawców zamierzeń Zamawiającego co do zasad udzielania zamówień, 3.naruszenie art. 216 ust. 1 w zw. z art. 267 ust. 2 pkt 2) w zw. z art. 16 i 18 Pzp w zw. z §2 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2439) przez niewyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki, podczas gdy wybór trybu niekonkurencyjnego możliwy jest wyłącznie na zasadzie wyjątku (odstępstwa od zasady) i w związku z tym wymaga szerokiego uzasadnienia oraz powołania wszelkich danych źródłowych umożliwiających weryfikację jego prawdziwości, 4.2. Zarzuty dot. braku wystąpienia przesłanek o których mowa w art. 214 Pzp: 4.naruszenie art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. a) Pzp przez nieprawidłowe uznanie, że Zamawiający sprawuje nad osobą prawną (dalej: Przystępujący lub Jesteśmy EKO) kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej, podczas gdy sam fakt ogólnych powiązań nie jest wystarczającą przesłanką do uznania spełnienia rzeczonego warunku kontroli; 5.naruszenie art. 214 ust. 1 pkt 14 Pzp w zw. z art. 214 ust. 5 i ust. 6 Pzp oraz art. 12 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 5 Dyrektywy 2014/24/UE przez bezpodstawne przyjęcie przez Związek Celowy Eko-Logiczni, że prognoza działalności handlowej spółki „Jesteśmy EKO” sp. z o.o. jest wiarygodna i spełnia wymogi wynikające z przepisów dotyczących zamówień in-house; 6.naruszenie art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) w zw. z art. 214 ust. 5 Pzp przez nieprawidłowe uznanie, że ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (Jesteśmy EKO) dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy niniejsza przesłanka nie została spełniona; 7.naruszenie art. 214 ust. 1 pkt 11) Pzp, art. 213 ust. 1 Pzp w zw. z art. 217 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp oraz art. 8 Pzp w zw. z art. 58 w zw. z art. 83 ustawy Kodeks cywilny przez zamiar udzielenia przez Zamawiającego zamówienia publicznego na rzecz wykonawcy podczas, gdy Zamawiający nie przeprowadził z Jesteśmy EKO negocjacji w sposób wymagany przepisami, a podjęte w tym przedmiocie przez Zamawiającego działania zostały przeprowadzone dla pozoru oraz przez bezpodstawne przyjęcie, że w ustalonym stanie faktycznym spełnione są przesłanki do udzielenia zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, oraz że tryb ten nie naruszy zasad równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji, a także zapewni najlepszą jakość i efekty (społeczne, środowiskowe i gospodarcze). Tymczasem Zamawiający nie wykazał spełnienia tych warunków ani nie przeprowadził analizy potrzeb i wymagań wymaganej art. 83 Pzp, z czego jednoznacznie wynika, że wskazane zasady w sprawie nie są zachowane, 8.naruszenie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp oraz art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE, w związku z art. 214 ust. 1 pkt 14 Pzp oraz art. 12 ust. 4 Dyrektywy 2014/24/UE, a także art. 1 ust. 6 Dyrektywy 2014/24/UE, art. 6d ust. 1 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: Ucpg) oraz art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego przez przyjęcie przez Związek Celowy Ekologiczni, że zawarcie wewnętrznego porozumienia pomiędzy gminami członkowskimi oraz utworzenie spółki „Jesteśmy EKO” sp. z o.o. (powstałej w wyniku wydzielenia z GK Błażowa), uprawnia Związek do wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia z wolnej ręki (art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp) na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych na obszarze gmin członkowskich 4.3. Zarzuty odnoszące się do nieważności czynności prawnej na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa: 9.naruszenie art. 8 Pzp w zw. z art. 58 ustawy Kodeks cywilny w związku z art. 4 ustawy o gospodarce komunalnej przez powzięcie zamiaru zawarcia umowy bez wymaganej przepisami szczególnymi uchwały organów gmin oraz związku w przedmiocie wyboru formy prowadzenia gospodarki komunalnej, która to uchwała podlega kontroli sądowo-administracyjnej, 10.naruszenie art. 8 Pzp w zw. z art. 58 ustawy Kodeks cywilny zw. z art. 107, 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: TFUE) z uwagi na niezgodną z prawem czynność Zamawiającego, która prowadzi do udzielenia na rzecz wykonawcy Jesteśmy EKO niezgodnej z przepisami Traktatu pomocy publicznej oraz przez zaniechanie przez Zamawiającego skierowania do Komisji Europejskiej notyfikacji o zamiarze udzielenia pomocy publicznej na rzecz Jesteśmy EKO w wysokości (blisko) 6,5 mln złotych, 11.naruszenie art. 8 Pzp w zw. z art. 58 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 166 Konstytucji i motywu (6) i (7) Dyrektywy 2014/24/UE i art. 107, art. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przez uznanie, że w niniejszej sprawie udzielenie zamówienia bezpośredniego „in-house” dotyczy usług zdefiniowanych jako „usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym” (dalej UOIG), a w związku z tym nie podlega zakazowi udzielenia pomocy publicznej, podczas gdy jeżeli na rynku istnieją podmioty podejmujące się i mogące podjąć się wykonania zamówienia na warunkach jak planowane przez Zamawiającego w zamówieniu, usługa taka nie spełnia kryteriów UOIG, w związku z tym zamówienie in-house nie służy celom wskazanym w Dyrektywie, a także jest niezgodna z przepisami dot. pomocy publicznej, 12.naruszenie art. 8 ust. PZP w zw. z art. 58 ustawy Kodeks cywilny w związku z art. 216 ust. 3 Konstytucji RP, art. 106 TFUE przez zamiar zawarcia umowy, która jako czynność prawna narusza bezwzględnie obowiązujące przepisy dotyczące możliwości ustanawiania nowych monopoli publicznych w zakresie usług, które dostarcza rynek na warunkach wymaganych przez Zamawiającego, 13.Naruszenie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z zasadami uczciwej konkurencji i równego traktowania (art. 16, 17, 129 ust. 2 Pzp; art. 18 Dyrektywy 2014/24/UE), przepisami ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz normami TFUE (art. 49, 56, 102, 106) przez błędne przyjęcie, że samo spełnienie przesłanek in-house wystarcza do udzielenia zamówienia z wolnej ręki. 4.4. Zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów Pzp mających zastosowanie do trybu z wolnej ręki: 14.naruszenie art. 17 Pzp oraz art. 44 ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przez wykluczenie możliwości: 1)udzielenia zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość usług, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, 2)uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów, 15.naruszenie art. 83 Pzp w zakresie obowiązku Zamawiającego do sporządzenia rzetelnej analizy potrzeb Zamawiającego, obejmującej porównanie możliwych efektów udzielenia zamówienia w wariantach wykonania zamówienia „własnymi siłami” lub zlecenia na rzecz osób trzecich. 16.naruszenie art. 91 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 16 Pzp oraz art. 72 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp oraz art. 8 Pzp w zw. z art. 58 ustawy Kodeks cywilny przez faktyczne niedokonanie przez Zamawiającego podziału zamówienia na części i zaniechanie udzielenia części zamówienia publicznego w trybie konkurencyjnym oraz zaniechanie wskazania w protokole postępowania szerokiego uzasadnienia kwestii podziału zamówienia na części, podczas gdy Zamawiający zobowiązany był do dokonania podziału zamówienia na części w sposób prowadzący do rozwoju konkurencyjności, 17.naruszenie art. 99 i art. 112 Pzp w zw. z art. 6d ust. 4 Ucpg przez zaniechanie określenia w dokumentach zamówienia szczegółowych wymagań stawianych przedsiębiorcom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości oraz wymaganych Ucpg elementów opisu zamówienia, 18.naruszenie art. 8 Pzp w zw. z art. 58 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 25 ust. 3 ustawy o odpadach, z uwagi na okoliczność, że Jesteśmy EKO nie posiada, na okres obowiązywania umowy, wymaganych zezwoleń/uprawnień niezbędnych do prowadzenia działalności objętej Zamówieniem, 19.naruszenie art. 108 i art. 112 i art. 217 Pzp przez zaniechanie weryfikacji wykonawcy i zamiar udzielenia zamówienia podmiotowi nie posiadającemu zdolności do jego wykonania i nie dającemu gwarancji należytego wykonania zamówienia, a także naruszenie art. 108, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 58 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 68 ust. 2 ustawy z 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych między innymi ze względu na niespełnianie przez Jesteśmy EKO warunku posiadania udziału pojazdów spełniających wymogi w/w ustawy we flocie użytkowanych pojazdów samochodowych co najmniej w wysokości 10%, 20.naruszenie art. 16 Pzp w zw. z art. 6d ust. 1a Ucpg przez zastosowanie procedury udzielenia zamówienia publicznego w trybie zamówienia z wolnej ręki podczas, gdy zamawiający zobowiązany jest do prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu, 21.naruszenie art. 35 i 99 Pzp i 106 TFUE przez niewłaściwe ustalenie wartości przedmiotu zamówienia, niepoparte żadnymi wyliczeniami, co prowadzić musi do uznania, że „rekompensata” za świadczenie usług publicznych przyznana Jesteśmy EKO na podstawie planowanej umowy nie nawiązuje do żadnych uwarunkowań gospodarczych, a zw. z tym jest zakazana przez przepisy prawa, 22.naruszenie art. 35 i 102 Pzp oraz art. 8 Pzp w zw. z art. 58 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 6d ust. 1 Ucpg przez nieprawidłowy opis zamówienia, który uniemożliwia ocenę potencjalnych wykonawców zainteresowania wzięcia udziałem w postępowaniu. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i: 1.unieważnienie czynności Zamawiającego polegającej na wyborze procedury z wolnej ręki dla przedmiotowego zamówienia, 2.unieważnienie czynności Zamawiającego zmierzającej do zawarcia z Jesteśmy EKO sp. z o.o. umowy na odbiór odpadów komunalnych pochodzących od właścicieli nieruchomości zamieszkałych na terenie Celowego Związku Gmin „Eko-Logiczni” w 2026 roku. W uzasadnieniu swojego stanowisko Odwołujący wskazał: Brak publikacji europejskiej Zamawiający miał obowiązek przekazać do publikacji w Urzędzie Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy. Obowiązek ten wynika z istotnej wartości i zakresu zamówienia, którego skutkiem jest faktyczne wyłączenie z rynku pozostałych przedsiębiorców dotychczas działających w warunkach uczciwej konkurencji. Brak takiej publikacji uniemożliwia również innym wykonawcom — w tym z innych państw członkowskich UE — realne zainteresowanie rynkiem odbioru odpadów i ewentualne ubieganie się o zamówienie. Problem ten jest szeroko podkreślany w doktrynie, która akcentuje, że brak publikacji w skali unijnej sposób nieuzasadniony ogranicza konkurencję i narusza zasady równego dostępu do rynku. w Braki w zakresie planu postępowań o udzielenie zamówień. Zgodnie z art. 23 ust. 1 Pzp Zamawiający miał obowiązek sporządzić i opublikować plan postępowań w terminie 30 dni od przyjęcia budżetu. Plan został wprawdzie zamieszczony Biuletynie Zamówień Publicznych, jednak Zamawiający przewidział w nim przetarg nieograniczony dla usług odbioru i w zagospodarowania odpadów. Takie działanie w oczywisty sposób wprowadziło wykonawców w błąd co do rzeczywistego trybu udzielenia zamówienia. Zamiast poinformować rynek o zamiarze zastosowania zamówienia z wolnej ręki „inhouse”, Zamawiający zapowiedział przeprowadzenie przetargu nieograniczonego. W konsekwencji wykonawcy działający na rynku odpadów — zarówno krajowi, jak i z innych państw członkowskich UE — mieli pełne prawo oczekiwać postępowania konkurencyjnego i przygotowywać się do niego, zamiast do zamówienia bezpośredniego. Działanie to narusza zasady jawności, przewidywalności i uczciwej konkurencji, które art. 23 Pzp ma realizować. Plan postępowań ma charakter informacyjny, ale jego treść musi być rzetelna i odpowiadać rzeczywistej intencji Zamawiającego. W tak istotnym zamówieniu, o wartości 6,5 mln zł i kluczowym znaczeniu dla lokalnego rynku usług komunalnych, obowiązek ten ma charakter szczególnie doniosły. W konsekwencji opublikowany przez Zamawiającego plan postępowań nie spełnił swojej ustawowej funkcji i należy uznać go za czynność wprowadzającą wykonawców w błąd, c o stanowi obejście art. 23 Pzp oraz podstawowych zasad zamówień publicznych. Brak właściwego uzasadnienia czynności Zamawiającego. Uzasadnienie wydatkowania środków publicznych o tak znacznej wartości zostało przedstawione przez Zamawiającego w sposób skrajnie lakoniczny. Działania Zamawiającego były prowadzone bez konsultacji rynkowych, z utrudnionym dostępem do informacji, c o pozostaje sprzeczne z zasadą przejrzystości i wyjątkowym charakterem zamówienia z wolnej ręki in-house. Zamawiający ma obowiązek szczegółowego uzasadnienia takiego trybu właśnie dlatego, że stanowi on odstępstwo od zasady konkurencyjności. Zamawiający ograniczył się do wyjątkowo ogólnego i niepełnego uzasadnienia zastosowania trybu in-house. Co więcej, na ostatniej stronie ogłoszenia wskazał odnośnik do dokumentów, które miały stanowić podstawę przygotowania postępowania, lecz – jak wynika z dalszej analizy – materiały te nie zawierają niezbędnych dowodów potwierdzających spełnienie przesłanek ustawowych. Takie działanie narusza zasady przejrzystości, prawidłowej gospodarności i obowiązek wykazania przesłanek zastosowania trybu niekonkurencyjnego. Zamawiający był zobowiązany do przedstawienia w treści ogłoszenia pełnego, konkretnego uzasadnienia przesłanek zastosowania trybu in-house, tak aby wykonawcy mogli zweryfikować jego legalność bez konieczności inicjowania dodatkowych wniosków o udostępnienie informacji. Wynika to zarówno z art. 18 PZP (zasada jawności i przejrzystości), jak i z wyjątkowego charakteru zamówienia z wolnej ręki. W szczególności Zamawiający powinien był wykazać w ogłoszeniu: 1.na jakiej podstawie uznał, że Jesteśmy EKO będzie spełniać przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp przez cały okres obowiązywania umowy (art. 214 ust. 4 Pzp), 2.czy zaproszono Jesteśmy EKO do negocjacji i czy faktycznie zostały one przeprowadzone (art. 213 ust. 1 i art. 217 ust. 1 Pzp), 3.jakie informacje i projekty postanowień umowy przekazano spółce in-house (art. 217 ust. 1 Pzp), 4.czy Zamawiający zweryfikował przesłanki wykluczenia spółki in-house (art. 217 ust. 2 Pzp), 5.jak oceniono zdolność techniczną, organizacyjną i finansową Przystępującego do wykonania zamówienia, 6.czy dokonano analizy wpływu zamówienia na rynek, w tym na pozostałych przedsiębiorców, 7.czy dokonano notyfikacji Komisji Europejskiej, jeśli udzielenie zamówienia mogło stanowić pomoc publiczną, 8.jakie decyzje, zezwolenia lub inne akty mają potwierdzać uprawnienia Jesteśmy EKO do wykonania przedmiotu zamówienia. Brak odpowiedzi na powyższe elementy prowadzi do wniosku, że uzasadnienie Zamawiającego nie spełnia ustawowych standardów. Racjonalny ustawodawca zakłada bowiem, że ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy musi zawierać komplet informacji pozwalających na natychmiastową, realną kontrolę zamiaru udzielenia zamówienia. Dlatego też dokumenty i dane niezbędne do oceny legalności trybu in-house powinny być przedstawione w ogłoszeniu – tak, aby wykonawca nie musiał występować z dodatkowymi wnioskami o dostęp do informacji publicznej lub przetargowej. Działanie przeciwne narusza podstawową zasadę jawności i uniemożliwia skorzystanie ze środków ochrony prawnej ustawowych, bardzo krótkich terminach. w Tak właśnie stało się w tej sprawie – Zamawiający nie przedstawił w ogłoszeniu kluczowych informacji, ograniczając możliwość efektywnej kontroli i tym samym naruszając fundamentalne zasady postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Zarzuty dotyczące braku wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 214 Pzp: Utworzenie Spółki Komunalnej w Celu Obejścia Przepisów o Zamówieniach Publicznych ( art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp w zw. z art. 12 Dyrektywy 2014/24/UE i art. 58 § 1 Kc) Stan faktyczny wskazuje na realizację precyzyjnie zaplanowanego, dwuetapowego procesu, którego celem było formalne osiągnięcie kwalifikacji do udzielenia zamówienia in-house. Spółka „Jesteśmy EKO” powstała 31 października 2025 r. w wyniku podziału spółki Gospodarka Komunalna w Błażowej sp. z o.o. przez rzekome wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP ZZOIT). Kluczowym elementem było pośpieszne przeniesienie 100% udziałów z Gminy Błażowa na Celowy Związek Gmin „Eko-Logiczni” w drodze darowizny, co wprost określono jako czynność niezbędną do spełnienia przesłanki kontroli analogicznej. Zaledwie siedem dni później (7 listopada 2025 r.) Zamawiający ogłosił zamiar udzielenia tej nowo utworzonej spółce zamówienia o wartości 6 500 000,00 PLN w trybie z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp. Tak krótki horyzont czasowy pomiędzy restrukturyzacją kapitałową a ogłoszeniem zamiaru udzielenia zamówienia wysokiej wartości dowodzi, że działania te miały charakter instrumentalny i zostały podjęte w celu wyeliminowania konkurencyjnego rynku, a nie w wyniku naturalnego procesu sprawowania faktycznej kontroli korporacyjnej. Zastosowany model działania narusza szereg bezwzględnie obowiązujących norm prawnych: 1.Naruszenie Pzp (art. 16 i art. 214 ust. 1 pkt 11): Naruszenie materialnej przesłanki faktycznej kontroli analogicznej, a także fundamentalnych zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, przez sztuczne i celowe wytworzenie warunków do zastosowania trybu in-house. 2.Naruszenie Kodeksu Cywilnego (art. 58 § 1): Czynności prawne (zwłaszcza darowizna udziałów, stanowiąca podstawę do objęcia kontroli) są nieważne z mocy prawa, ponieważ zostały dokonane w celu obejścia przepisów Pzp nakazujących konkurencyjność (fraus legis). Istota i cel instytucji in-house oraz konieczność restrykcyjnej interpretacji. Instytucja zamówień in-house została ukształtowana pierwotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), zwłaszcza w przełomowym wyroku w sprawie Teckal. Zgodnie z tym orzecznictwem, możliwość wyłączenia stosowania przepisów o zamówieniach publicznych do podmiotu formalnie odrębnego, ale kontrolowanego przez jednostkę samorządu terytorialnego, opiera się na założeniu, że podmiot ten jest tożsamy z jednostką kontrolującą. W związku z tym, że jest to mechanizm derogujący podstawowe zasady rynkowe, warunki jego zastosowania muszą być interpretowane restrykcyjnie. Każde rozszerzenie tej derogacji, zwłaszcza w obszarze usług komunalnych (jak np. gospodarka odpadami, gdzie istnieje aktywny rynek konkurencyjny), osłabia mechanizmy rynkowe. Z tego względu, zamawiający podejmujący decyzję o udzieleniu zamówienia in-house ma obowiązek oceny wpływu tego zamówienia na innych uczestników rynku, upewniając się, że nie zakłóca ono konkurencji i nie skutkuje nadużyciem pozycji dominującej. Przesłanki formalne zastosowania trybu art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp Tryb in-house z wolnej ręki ma zastosowanie do zamówień klasycznych, których wartość, jak w niniejszym przypadku (6 500 000,00 PLN), przekracza progi unijne określone w art. 3 ust. 1 pkt 1 Pzp. Aby zastosować ten tryb legalnie, muszą być spełnione łącznie trzy kluczowe przesłanki w momencie udzielenia zamówienia: 1.Kontrola analogiczna: Zamawiający musi sprawować nad osobą prawną kontrolę analogiczną do tej, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami organizacyjnymi (Art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a). 2.Procent działalności: Ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej musi dotyczyć realizacji zadań powierzonych przez Zamawiającego. 3.Brak udziału kapitału prywatnego: W kontrolowanej osobie prawnej nie może być bezpośredniego udziału kapitału prywatnego. W analizowanym przypadku, działania podjęte przez Zamawiającego (Celowy Związek Gmin EkoLogiczni) i Gminę Błażowa koncentrują się na błyskawicznym, formalnym spełnieniu przesłanki kontroli analogicznej przez darowiznę udziałów. Ta sekwencja zdarzeń, gdzie restrukturyzacja korporacyjna (podział i darowizna udziałów) jest natychmiastowo wykorzystana do zawarcia intratnej umowy publicznej, generuje silne podejrzenie, że mamy do czynienia z działaniem ukierunkowanym na obejście prawa, co negatywnie wpływa n a wymóg przejrzystości (Art. 7 Pzp). W sporach prawnych dotyczących tak instrumentalnych działań, ciężar dowodu legalności zastosowania trybu in-house spoczywa w praktyce na Zamawiającym. To Zamawiający musi wykazać, że mimo krótkiego okresu pomiędzy zmianą struktury a udzieleniem zamówienia, kontrola analogiczna jest faktyczna, a nie wyłącznie formalna, i że nie naruszono zasad uczciwej konkurencji. Ustalenie, że czynności miały charakter formalny, bezpośrednio podważa zdolność Zamawiającego do spełnienia tego ciężaru dowodowego. Naruszenie materialnej przesłanki kontroli analogicznej (Art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a Pzp) Kluczowym wymogiem dla zastosowania trybu in-house jest rzeczywiste, a nie tylko pozorne, sprawowanie kontroli analogicznej. Kontrola ta, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, nie może ograniczać się do faktu posiadania 100% udziałów. Musi ona polegać na zapewnieniu Zamawiającemu dominującego wpływu na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania podmiotem podległym. Dominujący wpływ to możliwość określania celów Spółki, a także prawo zatwierdzania lub uchylania planów przedstawianych przez samą Spółkę. Przeniesienie 100% udziałów na Zamawiającego w drodze darowizny stanowiło „element niezbędny do wykazania spełnienia przesłanki kontroli analogicznej, co wskazuje na formalny, a nie faktyczny charakter tych czynności”. Jest to stwierdzenie krytyczne w perspektywie prawnej. Prawo zamówień publicznych wymaga, aby kontrola była rzeczywista i efektywna, podobna do kontroli sprawowanej nad wewnętrznymi departamentami JST. Udzielenie zamówienia o wartości 6,5 mln PLN zaledwie siedem dni po wpisie Spółki do KRS rodzi uzasadnione wątpliwości co do możliwości faktycznego i efektywnego przejęcia dominującego wpływu na cele strategiczne i bieżące zarządzanie Spółką w tak ekstremalnie krótkim okresie. Cele strategiczne osoby z są co do zasady określane przy jej powołaniu i nie powinny być często zmieniane. Ustalenie faktycznej kontroli zarządczej wymaga czasu n a wdrożenie mechanizmów nadzorczych (np. powołanie i przeszkolenie organów nadzorczych, ustanowienie procedur weta finansowego i strategicznego). Tak krótki horyzont czasowy wskazuje, że Zamawiający nie mógł w pełni i w sposób faktyczny sprawować kontroli w momencie ogłoszenia zamiaru udzielenia zamówienia. Należy zauważyć, że Spółka „Jesteśmy EKO” powstała w wyniku skomplikowanej operacji z zakresu prawa handlowego – podziału przez (jedynie formalne – bez efektu materialnego) wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze spółki GK Błażowa. Operacje restrukturyzacyjne w oparciu o KSH mają określone cele organizacyjne i biznesowe. Jeżeli jednak ten proces korporacyjny (podział) oraz następująca po nim czynność cywilnoprawna (darowizna udziałów) były podyktowane niemalże wyłącznie celem uzyskania formalnej kwalifikacji inhouse dla konkretnego, wysokowartościowego zamówienia publicznego, narusza to cel regulacji i stanowi obejście prawa. Całość działań – od podziału spółki komunalnej, przez błyskawiczną zmianę właścicielską, a ż po natychmiastowe udzielenie zamówienia – wskazuje, że Zamawiający zastosował kombinację przepisów prawa handlowego i cywilnego w celu stworzenia sztucznej sytuacji kwalifikującej do odstępstwa od reguł Pzp. Naruszenie ogólnych zasad Pzp (Art. 7 i art. 16 Pzp) Zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców (art. 16 Pzp) stanowią fundament polskiego systemu zamówień publicznych. Choć tryb in-house z definicji wyklucza konkurencję rynkową, jego zastosowanie musi być bezwzględnie uzasadnione i nie może prowadzić do nadużyć. W przedstawionym przypadku, działania zmierzające do formalnego spełnienia przesłanki kontroli w tak krótkim czasie wpisują się w definicję sztucznego wytworzenia warunków d o udzielenia zamówienia. Taka sztuczne działanie proceduralne prowadzi do faworyzowania jednego wykonawcy (spółki komunalnej) kosztem defaworyzowania innych podmiotów rynkowych, zwłaszcza w branży gospodarki odpadami, która z reguły charakteryzuje s ię aktywnym rynkiem konkurencji. Orzecznictwo KIO konsekwentnie kwestionuje takie postępowania, które są ewidentnie ukierunkowane na eliminację konkurentów. Brak poszanowania dla faktycznego i materialnego wymogu kontroli analogicznej, w połączeniu z instrumentalnym wykorzystaniem prawa spółek, jest dowodem na naruszenie ogólnych zasad Pzp. Zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu Cywilnego, czynność prawna, która jest sprzeczna z ustawą albo ma na celu obejście ustawy, jest nieważna. Przepisy Kodeksu Cywilnego mają zastosowanie do umów zawieranych w trybie zamówień publicznych jako prawo subsydiarne, szczególnie w zakresie wad oświadczeń woli i wad czynności prawnych. Koncepcja obejścia prawa (fraus legis) zakłada, że czynność prawna (w tym przypadku darowizna 100% udziałów) jest formalnie dopuszczalna przez przepisy (np. Kc lub Ksh), l ecz została dokonana w celu osiągnięcia skutku, który jest zabroniony przez inną, bezwzględnie obowiązującą normę prawną. •norma obchodzona: Bezwzględnie obowiązujące przepisy Pzp, w szczególności art. 16 i art. 214, nakazujące konkurencyjny tryb udzielania zamówień publicznych. •czynność instrumentalna: Darowizna udziałów Związkowi Celowemu Gmin. Ustalenie, że jej celem było wyłącznie formalne wykazanie spełnienia przesłanki kontroli analogicznej, jest wystarczającą podstawą do uznania, że ta czynność została dokonana w celu obejścia wymogu konkurencji w postępowaniu publicznym. W konsekwencji, czynność prawna przeniesienia udziałów (darowizna) jest obarczona bezwzględną nieważnością na podstawie art. 58 § 1 Kc. Nieważność ta działa ex tunc, t j. od początku. Konsekwencje nieważności czynności prawnych Jeżeli czynność prawna przeniesienia udziałów jest nieważna na podstawie art. 58 § 1 Kc, t o Celowy Związek Gmin „Eko-Logiczni” nigdy skutecznie nie nabył statusu jedynego wspólnika Spółki „Jesteśmy EKO”. Oznacza to, że 7 listopada 2025 r., tj. ogłoszenia zamiaru udzielenia zamówienia, Zamawiający nie spełniał legalnie kluczowej przesłanki in-house – nie sprawował kontroli analogicznej nad podmiotem. Nieważność cywilnoprawna czynności stanowiącej fundament dla udzielenia zamówienia inhouse prowadzi do bezwzględnej nieważności samej umowy o zamówienie publiczne. W tym kontekście, wada prawna ma charakter pierwotny i substancjalny, a nie jedynie proceduralny. Nieważność ta stanowi silniejszą podstawę dla sądu powszechnego niż standardowe przesłanki nieważności uregulowane w art. 457 Pzp. W przypadku stwierdzenia naruszenia materialnych przesłanek in-house zastosowanie znajdują sankcje przewidziane w Pzp, z możliwością interwencji organów nadzoru oraz rynku konkurencyjnego. Krajowa Izba Odwoławcza, badając sprawę, może nakazać unieważnienie postępowania na podstawie art. 255 Pzp, jeżeli stwierdzi, że postępowanie jest obarczone wadą uniemożliwiającą zawarcie ważnej umowy (np. w wyniku naruszenia art. 16 Pzp i braku faktycznej kontroli). Dodatkowo, jeżeli przesłanki kontroli analogicznej, nawet po formalnym spełnieniu, miałyby ustać po zawarciu umowy, art. 461 Pzp przewiduje wygaśnięcie takiej umowy z upływem 3 miesięcy. W sytuacji, gdy przesłanki faktyczne kontroli nigdy nie zaistniały legalnie (z powodu nieważności czynności przenoszącej udziały), umowa byłaby jest dotknięta wadą już od samego początku. Sankcja nieważności cywilnoprawnej (Kc, art. 58) Nieważność, którą stwierdza się w oparciu o art. 58 § 1 Kc (obejście prawa), jest bezwzględna i nie wymaga uprzedniego stwierdzenia przez organy nadzoru Pzp. Ma ona charakter ex tunc, co oznacza, że umowa jest traktowana, jakby nigdy nie została zawarta. Użycie prawa cywilnego/handlowego (darowizna udziałów) w celu obejścia prawa publicznego (Pzp) wprowadza fundamentalną wadę prawną całej konstrukcji podmiotowej. Wszelkie dalsze czynności, w tym zawarcie umowy na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp, są obarczone t ą wadą pierwotną. Model działania przyjęty przez Zamawiającego i Gminę Błażowa, charakteryzujący się podziałem spółki, celowym przeniesieniem udziałów w drodze darowizny (określanym jako formalne), a następnie natychmiastowym udzieleniem wysokowartościowego zamówienia (7 dni po wpisie do KRS), jest obarczony nieusuwalną wadą prawną. Działania te nie tylko naruszają materialną przesłankę faktycznej kontroli analogicznej (Art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a Pzp), ale również stanowią klasyczny przypadek obejścia bezwzględnie obowiązujących norm prawnych (Art. 58 § 1 Kc). Z perspektywy prawnej, Zamawiający w sposób sztuczny stworzył warunki do zastosowania odstępstwa od zasady konkurencyjności (Art. 16 Pzp). Taka instrumentalizacja prawa handlowego/cywilnego rodzi bezwzględną nieważność czynności prawnych, co przenosi s ię na nieważność umowy o zamówienie publiczne. Kontrola analogiczna Fakt, że beneficjantem zamówienia in-house miałaby być spółka „Jesteśmy Eko”, jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wyklucza spełnienie warunku kontroli analogicznej. Spółki komunalne, choć utworzone w celu realizacji zadań własnych JST zgodnie z Ustawą o Gospodarce Komunalnej (UGK), formalnie podlegają rygorom Kodeksu Spółek Handlowych (Ksh). Konstrukcja sp. z o.o. zakłada formalną odrębność podmiotu. Zarząd takiej spółki, zgodnie z Ksh, jest zobowiązany do działania przede wszystkim w interesie samej spółki, a nie bezpośrednio w interesie jej właściciela (tu: Związku Gmin „Eko-Logiczni”). Ta autonomia decyzyjna Zarządu i jego odpowiedzialność za wyniki ekonomiczne spółki stoją sprzeczności z unijnym pojęciem „podmiotu wewnętrznego”, który powinien działać w j ak prosty „wydział gminy” – bez autonomii i możliwości odmowy wykonania wiążącego polecenia wydanego przez organ kontrolujący. Występuje tu istotna rozbieżność między reżimem Ksh, a surowymi wymogami prawa zamówień publicznych. Kontrola analogicznej w orzecznictwie UE i KIO Test kontroli analogicznej jest najbardziej rygorystycznym elementem wyłączenia in-house. Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), począwszy od wyroku sprawie Teckal, wymaga, aby kontrola sprawowana przez Zamawiającego pozwalała w n a skuteczne wywieranie wpływu na decyzje spółki. Kierunek ten jest ściśle egzekwowany przez Krajową Izbę Odwoławczą oraz sądy polskie. Kontrola nie może ograniczać s ię do posiadania 100% udziałów, lecz musi zapewniać możliwość przesądzającego wpływu Zamawiającego (Związku Gmin) zarówno na strategiczne cele, jak i na istotne decyzje zarządcze spółki „Jesteśmy Eko”. Jest to wpływ dalece wykraczający poza standardowy nadzór właścicielski przewidziany w Ksh. Analiza wykazuje, że naruszenie następuje zawsze wtedy, gdy Zamawiający nie jest w stanie dowieść, że spółka nie ma faktycznej swobody działaniu, a jej strategiczny kierunek jest w pełni determinowany przez podmiot kontrolujący. w Aby spółka komunalna mogła być uznana za podmiot podlegający kontroli analogicznej, jej umowa spółki musi w maksymalnym stopniu ograniczać autonomię Zarządu na rzecz organów właścicielskich (Związku Gmin). Prawo zamówień publicznych, wdrażające dyrektywy UE, wymaga interpretacji norm w zgodzie ze ścisłymi standardami unijnymi. W kontekście spółki z o.o. kluczowe jest to, że jej zarząd ma ustawowe obowiązki działania interesie spółki. Próba zniwelowania tego konfliktu wymaga, aby postanowienia umowne faktycznie przekształcały w Radę Nadzorczą i Zgromadzenie Wspólników (Związek Gmin) organ zarządzający strategicznie. Ograniczenie autonomii musi być w praktyce całkowite, co często bywa w kwestionowane jako sprzeczne z istotą i ustawowymi kompetencjami Zarządu sp. z o.o. Zastosowanie instytucji „Wiążącego Polecenia" (Grupa Spółek) Nowelizacja KSH z 2022 roku wprowadziła formalne narzędzie do zarządzania grupą spółek – wiążące polecenie (Art. 21 i nast. KSH). Chociaż mechanizm ten pozwala spółce dominującej (potencjalnie Związkowi Gmin, jeśli formalnie występuje jako grupa) na kierowanie spółką zależną („Jesteśmy Eko”), poleganie na nim jako dowodzie kontroli analogicznej nie jest uzasadnione. Po pierwsze, wiążące polecenie jest prawnie skuteczne tylko wtedy, gdy spełnia ścisłe wymogi formalne, w tym uzasadnienie polecenia interesem grupy, przewidywane korzyści lub szkody, oraz sposób rekompensaty za ewentualne szkody. Naruszenie tych wymogów powoduje, ż e polecenie nie jest prawnie wiążące, co natychmiast narusza test kontroli analogicznej. Po drugie, co jest kluczowe dla zaprzeczenia statusu in-house, zarząd spółki zależnej (Jesteśmy Eko) ma prawo do odmowy wykonania wiążącego polecenia w ściśle określonych przypadkach, w szczególności, gdy jego wykonanie mogłoby narazić spółkę n a niewypłacalność lub grozi jej szkodą rażąco sprzeczną z interesem spółki. Ta możliwość odmowy wykonania legalnego polecenia jest dowodem na to, że kontrola Związku Gmin nad spółką komunalną nie jest analogiczna do kontroli sprawowanej nad wydziałem gminy. Wydział gminy nie ma prawa odmówić wykonania legalnego polecenia organu gminy. W konsekwencji, struktura KSH stawia prawną przeszkodę w spełnieniu wymogu kontroli analogicznej, chyba że postanowienia umowne całkowicie wyłączą tę możliwość odmowy (co samo w sobie może być kwestionowane na gruncie prawa handlowego). Kontrola analogiczna, stanowiąca fundament instytucji in-house, musi być realna, efektywna i odpowiadać kontroli nad własnymi jednostkami organizacyjnymi. Nie może ograniczać s ię do formalnych uprawnień korporacyjnych wynikających z Kodeksu spółek handlowych. 1)Kontrola wyłącznie formalna, a nie operacyjna: Argumentacja Zamawiającego sprowadza się do recytacji standardowych uprawnień korporacyjnych (powoływanie organów, zatwierdzanie planów), całkowicie pomijając wymóg realnego, operacyjnego wpływu, który stanowi istotę kontroli analogicznej. Brakuje dowodów na istnienie mechanizmów pozwalających Zamawiającemu na wywieranie dominującego wpływu na bieżące, istotne decyzje operacyjne Spółki. 2)Brak kontroli na etapie tworzenia podmiotu: TSUE jednoznacznie wymaga, aby kontrola zamawiającego była elementem konstytutywnym od momentu powstania podmiotu. Kontrola nie może być nabyta retroaktywnie. Zamawiający nie utworzył tej Spółki; był pasywnym odbiorcą w pełni ukształtowanego podmiotu w drodze darowizny od podmiotu trzeciego (Gminy Błażowa). Fakt, że Zamawiający otrzymał „gotowy produkt”, jest najbardziej jawnym dowodem pozornego charakteru całej aranżacji, dowodząc, że kontrola była kwestią wtórną, a nie fundamentalnym elementem relacji. W konsekwencji, warunek kontroli analogicznej nie został spełniony w decydującym momencie – w chwili tworzenia podmiotu. 3)Rozmycie kontroli w strukturze wielopodmiotowej: Struktura, w której poszczególne gminy-członkowie sprawują kontrolę za pośrednictwem Związku, z natury prowadzi do jej rozmycia. Nie spełnia to rygorystycznych wymogów orzecznictwa wypracowanych na gruncie zasady Teckal, które wymagają kontroli efektywnej i bezpośredniej. Zamawiający nie udowodnił, a w świetle stanu faktycznego nie był w stanie udowodnić, sprawowania realnej i skutecznej kontroli nad Spółką. W konsekwencji nie została spełniona pierwsza i fundamentalna przesłanka dopuszczalności udzielenia zamówienia in-house. Kontrola wspólna Związku Gmin W przedmiotowym przypadku Zamawiającym jest Związek Gmin „Eko-Logiczni”, który j est zrzeszeniem kilku jednostek samorządu terytorialnego. Z uwagi na okoliczność, ż e zamówienie jest udzielane przez podmiot kontrolowany wspólnie przez wiele JST, zastosowanie ma dodatkowy, bardziej rygorystyczny reżim kontroli wspólnej. PZP precyzuje kumulatywne warunki, które muszą być spełnione, aby uznać spółkę „Jesteśmy Eko” za podmiot wewnętrzny wobec wszystkich członków Związku Gmin. Kluczowe jest, ż e warunki te muszą być spełnione łącznie: 1.Organy decyzyjne wykonawcy (Zarząd/Rada Nadzorcza „Jesteśmy Eko”) muszą składać się z przedstawicieli wszystkich uczestniczących JST (lub JST-członków Związku). 2.Przedstawiciele tych JST muszą mieć możliwość wywierania decydującego wpływu na cele strategiczne i istotne decyzje zarządcze spółki. 3.Wykonawca nie kieruje się interesem sprzecznym z interesem JST, które sprawują kontrolę. 4.Kryterium Równowagi: Żadna pojedyncza JST nie może sprawować dominującego wpływu na decyzje wykonawcy. W związkach gmin, zwłaszcza przy realizacji dużych inwestycji (np. gospodarka odpadami), często występuje asymetria finansowa i populacyjna między gminami członkowskimi. a asymetria zazwyczaj przekłada się na nierównomierny podział udziałów w spółce oraz T n a różną wagę głosów na Zgromadzeniu Wspólników. Jeżeli struktura kapitałowa lub statut spółki przyznaje jednej z gmin kwalifikowaną większość, prawo weta w kluczowych sprawach, lub po prostu dominującą liczbę przedstawicieli w Radzie Nadzorczej, dominujący wpływ n a działanie spółki ma nie związek, lecz jedna z gmin. Związek Gmin „Eko-Logiczni” musi zatem wykazać, że struktura zarządzania i udziałów zapewnia równowagę decyzyjną i chroni przed dominacją nawet największej JST w Związku. Konieczne jest udowodnienie, że Związek Gmin, działając wspólnie, jest w stanie skutecznie wpływać na budżet, cele strategiczne, zatrudnienie kadry kierowniczej oraz inne kluczowe decyzje spółki „Jesteśmy Eko”, w sposób zbliżony do zarządzania własnymi jednostkami. W przypadku kontroli sprawowanej przez wielu „rodziców” (wiele gmin), wykazanie spójnego, skutecznego, ale jednocześnie wspólnego i zrównoważonego wpływu jest jednym z istotnych wymogów formalnych. Nawet jeśli wszystkie formalne warunki in-house zostaną spełnione zawarcia umowy, legalność zamówienia może być podważona na etapie realizacji. Art. 214 ust. 9 Pzp wprowadza istotne ograniczenie: Wykonawca, któremu udzielono zamówienia in-house, nie może powierzyć wykonania części zamówienia podwykonawcy, która dotyczy głównego przedmiotu zamówienia. W przypadku nowo utworzonej spółki „Jesteśmy Eko”, która nie została odpowiednio wyposażona w sprzęt i kadrę, istnieje wysokie ryzyko, że kluczowe elementy usługi (np. odbiór i transport odpadów) będą musiały zostać zlecone podwykonawcom. Fakt, że Zamawiający (Związek Gmin) zamierza udzielić zamówienia, wiedząc, że nowa spółka nie ma zdolności do osobistego wykonania głównego przedmiotu zamówienia, a mimo to oczekiwał, że wymóg Art. 214 ust. 9 Pzp zostanie spełniony, świadczy o tym, że cała procedura in-house była od początku iluzoryczna lub miała na celu obejście zasad uczciwej konkurencji. Takie działanie wzmacnia argumentację o naruszeniu zasad przejrzystości, wynikających bezpośrednio z Traktatu UE. Konsekwencją udzielenia zamówienia in-house bez spełnienia ww. ustawowych przesłanek jest konieczność stwierdzenia nieważności umowy. Ponadto warto mieć na uwadze, że udzielenie zamówienia z rażącym naruszeniem Pzp stanowi podstawę do pociągnięcia do odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych członków organów Związku Gmin oraz członków Zarządu spółki „Jesteśmy Eko” (w zakresie ich obowiązków weryfikacyjnych i nadzorczych). Natomiast jeżeli Związek Gmin w celu egzekwowania kontroli wykorzystuje mechanizm wiążącego polecenia, Zarząd spółki „Jesteśmy Eko” narażony jest na ryzyko na gruncie prawa podatkowego, w szczególności przepisów o cenach transferowych. Przepisy te wymagają, a by warunki transakcji między podmiotami powiązanymi (spółka komunalna i jej właściciel) były ustalane na warunkach rynkowych (jak dla podmiotów niepowiązanych). Jeżeli wykonanie wiążącego polecenia prowadzi do ustalenia cen nierynkowych (np. cen zbyt niskich, a by pokryć koszty spółki), może to prowadzić do doszacowania dochodu podatkowego i odpowiedzialności karno-skarbowej Zarządu obu podmiotów. Naruszenie zasady gospodarności i celowości (art. 44 ust. 3 UFP) Brak rzetelnej analizy zasadności udzielenia zamówienia bez przetargu (w trybie in-house) narusza podstawowe filary prawa krajowego i unijnego. Zamawiający nie przeprowadził realnej analizy czy wybór trybu in-house jest w ogóle konieczny, możliwy i optymalny ekonomicznie, a wszelkie podjęte próby uzasadnienia są niewystarczające. Podstawową zasadą wydatkowania środków publicznych w Polsce jest zasada gospodarności, celowości i efektywności, wyrażona w Art. 44 ust. 3 Ustawy o Finansach Publicznych (UFP). Zgodnie z tą normą, wydatki publiczne muszą być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, umożliwiający uzyskanie najlepszych efektów z danych nakładów. Zamawiający potwierdził, że „nie zlecał żadnych analiz ani ekspertyz, [...] nie przeprowadzał żadnych konsultacji” rynkowych w celu uzasadnienia wyboru trybu in-house. W szczególności, nie sporządzono kalkulacji TCO (Total Cost of Ownership) dla wariantu in-house w porównaniu z alternatywami rynkowymi. Brak tego uzasadnienia uniemożliwia udowodnienie, ż e powierzenie zamówienia nowo utworzonej spółce „Jesteśmy Eko” jest rozwiązaniem najbardziej efektywnym kosztowo dla mieszkańców Związku. Jest to bezpośrednie i rażące naruszenie Art. 44 ust. 3 UFP. Zaniechanie analizy ekonomicznej i testu rynku stanowi również naruszenie Art. 7 Pzp, wyrażającego fundamentalną zasadę konkurencyjności i przejrzystości. Wybór trybu in-house jest wyjątkiem od tej zasady i musi być ściśle uzasadniony. Integralnym elementem oceny celowości wyboru trybu in-house powinno być przeprowadzenie tzw. testu rynku lub konsultacji rynkowych. Udzielenie zamówienia z wolnej ręki (na podstawie Art. 214 Pzp) bez spełnienia ustawowych przesłanek stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych, o którym mowa w Art. 17 u st. 1 ustawy z 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Przepis ten dotyczy naruszenia przepisów Pzp w zakresie przesłanek stosowania trybów udzielenia zamówienia. W świetle braku analiz i testu rynku, czyn ten może być kwalifikowany jako działanie niegospodarne i naruszające dyscyplinę. Niedozwolona Pomoc Publiczna (Art. 107 TFUE) Brak analizy kosztów jest kluczowy z perspektywy prawa Unii Europejskiej: 1)Niespełnienie Testu Altmark/MEOP: Aby rekompensata dla Spółki Jesteśmy Eko nie została uznana za niedozwoloną pomoc publiczną, musi być zgodna z kryteriami Testu Altmark. Całkowity brak analiz TCO uniemożliwia weryfikację czy warunki finansowe są rynkowe i czy rekompensata nie przekracza kosztów, jakie poniósłby efektywny, prawidłowo zarządzany operator rynkowy (test MEOP). 2)Ryzyko Krzyżowego Subsydiowania: Decyzja ta stwarza wysokie ryzyko krzyżowego subsydiowania (crosssubsidization) działalności komercyjnej ze środków publicznych pochodzących z gwarantowanej rekompensaty za usługi publiczne (Art. 107 TFUE). Jest to bezpośrednia konsekwencja braku przejrzystej alokacji kosztów, niemożliwej do przeprowadzenia bez rzetelnej analizy ekonomicznej. Zaniechanie testu rynku i konsekwencje dla prawa konkurencji Integralnym elementem oceny celowości wyboru trybu in-house powinno być przeprowadzenie tzw. testu rynku lub konsultacji rynkowych. Celem tej analizy jest wyważenie potrzeby publicznej (zapewnienia ciągłości usługi) wobec istnienia aktywnej konkurencji rynkowej zdolnej do wykonania zamówienia. W analizowanym przypadku, zaniechanie to jest szczególnie krytyczne, ponieważ na rynku lokalnym działa aktywny podmiot prywatny — Odwołujący — który został wprost określona przez GKB (spółkę matkę Jesteśmy EKO) jako „bezpośredni konkurent Spółki”. Istnienie realnej alternatywy rynkowej podważa zasadność prawną wyłączenia zamówienia spod procedur konkurencyjnych. Działanie ZCG stanowi nieuzasadnioną barierę wejścia i nadużycie pozycji, sprzeczne z fundamentalną zasadą konkurencyjności określoną w Art. 7 Pzp oraz duchem traktatów UE (Art. 49 i art. 56 TFUE), które regulują swobodę przedsiębiorczości i świadczenia usług. Kontrola W ogłoszeniu Zamawiający wskazał, że kontrola nad Jesteśmy EKO wynika z uprawnień korporacyjnych przewidzianych w Kodeksie spółek handlowych oraz akcie założycielskim spółki. Sama ta konstatacja jest jednak niewystarczająca do wykazania spełnienia przesłanki „kontroli analogicznej”, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a Pzp. Ogólne powiązania korporacyjne nie tworzą jeszcze realnego, dominującego wpływu Zamawiającego n a działalność spółki. Przede wszystkim Jesteśmy EKO działa jako spółka z o.o. – prywatnoprawna osoba prawna o pełnej autonomii gospodarczej. Konstrukcja spółki z o.o. nakłada istotne ograniczenia na możliwość ingerencji wspólników w bieżące jej funkcjonowanie: 1.rada nadzorcza nie może wydawać wiążących poleceń zarządowi (art. 219 § 2 Ksh), 2.zgromadzenie wspólników również nie może instruować zarządu w zakresie prowadzenia spraw spółki, ponieważ prowadziłoby to do przeniesienia odpowiedzialności z zarządu na wspólników (ryzyko z art. 299 Ksh). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE, kontrola in-house musi być rzeczywista, funkcjonalna i strukturalna, a nie jedynie potencjalna czy teoretyczna (wyrok z 29.11.2012 r., C182/11 i C-183/11). Instytucja zamawiająca musi wykazać, że: 1.ma decydujący wpływ na cele strategiczne spółki oraz 2.posiada realną kontrolę nad bieżącym zarządzaniem jej działalnością. Obie przesłanki muszą być spełnione jednocześnie. Tymczasem w spółce z o.o. bieżące zarządzanie należy wyłącznie do zarządu, który działa samodzielnie, bez konieczności podejmowania uchwał wspólników. Zgromadzenie wspólników zwołuje się rzadko – w trybie zwyczajnym lub nadzwyczajnym – a więc nie jest to organ zdolny do podejmowania codziennych decyzji operacyjnych. W konsekwencji teoretyczna możliwość wpływu wspólników na spółkę nie pozwala n a uznanie, że Zamawiający sprawuje nad nią kontrolę o charakterze dominującym i trwałym w rozumieniu art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a Pzp. Dla spełnienia przesłanki in-house konieczne jest bowiem faktyczne uczestnictwo Zamawiającego w bieżącym zarządzaniu, czego Jesteśmy EKO – jako samodzielnie funkcjonujący podmiot prawa prywatnego – nie zapewnia. 90% działalności na rzecz Zamawiającego. Brak jest w sprawie spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b Pzp. Nawet przy formalnym spełnieniu pozostałych przesłanek in-house, brak rzetelnej analizy działalności spółki Jesteśmy EKO wskazuje na niespełnienie kluczowego kryterium materialnego, określonego w Art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b Pzp. Zgodnie z polskimi i unijnymi przepisami, warunkiem legalnego zastosowania trybu in-house jest, aby ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (Jesteśmy EKO) dotyczyło wykonywania zadań powierzonych jej przez Zamawiającego sprawującego kontrolę (ZCG). Limit działalności na rzecz podmiotów trzecich nie może zatem przekroczyć 10% całkowitej działalności, mierzonej przychodami. Analiza dokumentów restrukturyzacyjnych GK Błażowa wskazuje na krytyczne ryzyko niespełnienia tego wymogu. Nowa spółka Jesteśmy EKO ma przejąć: 1.Ponad 400 aktywnych umów z podmiotami prywatnymi (np. ROSSMANN, JERONIMO MARTINS). 2.Umowy na odbiór odpadów z innymi jednostkami samorządu terytorialnego (JST), które nie są członkami ZCG. Kwestia czy przychody od JST spoza Związku Gmin wliczają się do progu 10% działalności zewnętrznej, jest rozstrzygnięta w orzecznictwie TSUE. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą (m.in. Wyrok TSUE z 19 czerwca 2019 r., C-285/18, Irgita), przychody uzyskiwane od JST, które nie sprawują kontroli nad spółką in-house (czyli nie są członkami ZCG), muszą być traktowane jako działalność prowadzona na otwartym rynku. Tak szeroka działalność n a rzecz JST spoza ZCG, w połączeniu z licznym portfelem umów komercyjnych, prowadzi d o niespełnienia kryterium 90%. Niespełnienie tego kryterium skutkuje brakiem podstaw prawnych do zastosowania trybu in-house. Spółka „Jesteśmy Eko” musi wykazać, że co najmniej 90% jej całkowitej działalności jest realizowane na rzecz kontrolującego ją Związku Gmin lub innych podmiotów przez niego kontrolowanych. „Jesteśmy Eko” jest spółką nowo utworzoną i nie dysponuje danymi historycznymi z trzech lat poprzedzających udzielenie zamówienia. Związek Gmin musi zatem polegać na prognozie handlowej dotyczącej działalności spółki. Skoro reorganizacja (powołanie spółki „Jesteśmy Eko”) została dokonana dla pozoru, jedynie w celu sztucznego spełnienia progu 90% działalności, a tym samym prognoza handlowa nie jest wystarczająco wiarygodna lub realistyczna, warunek działalności nie zostanie uznany za spełniony. Niespełnienie wymogu odsetka działalności ab initio ma daleko idące konsekwencje. Wykazanie, że reorganizacja została przeprowadzona dla pozoru, automatycznie prowadzi d o stwierdzenia niespełnienia wymogu procentu działalności, niezależnie od formalnej poprawności prognozy. Zatem, udzielenie zamówienia in-house na podstawie pośpiesznej i nierealistycznej prognozy finansowej, która następnie okaże się błędna, podważa legalność udzielenia zamówienia ex tunc, co może skutkować odpowiedzialnością za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Nieprawidłowości w zakresie obowiązku przeprowadzenia negocjacji Zgodnie z przepisami wskazanymi w petitum, Zamawiający był zobowiązany zaprosić wykonawcę do negocjacji oraz faktycznie je przeprowadzić. W sprawie takie działania wobec Jesteśmy EKO nie miały miejsca – a czynności, na które powołuje się Zamawiający, mają charakter wyłącznie pozorny i nie spełniają ustawowych standardów. Negocjacje w trybie in-house pełnią trzy zasadnicze funkcje: 1.pozwalają ocenić, czy wykonawca dysponuje zasobami niezbędnymi do prawidłowej realizacji zamówienia, 2.umożliwiają weryfikację, czy wykonawca nie podlega przesłankom wykluczenia (art. 108 Pzp), 3.służą ustaleniu warunków współpracy przez wynegocjowanie treści przyszłej umowy. Obowiązki Zamawiającego w tym zakresie wynikają m.in. z art. 217 ust. 2 Pzp, zgodnie z którym Zamawiający może, a w przypadku trybu in-house – powinien, żądać oświadczeń o braku podstaw wykluczenia oraz dokumentów potwierdzających zdolność wykonawcy d o realizacji zamówienia. Zaniechanie przeprowadzenia realnych negocjacji potwierdza ogólną wadliwość postępowania – Zamawiający zastosował tryb in-house w sposób całkowicie dowolny, bez przeprowadzenia jakichkolwiek analiz dotyczących zdolności Jesteśmy EKO d o wykonania zamówienia, co pozostaje w związku z innymi zarzutami wskazanymi odwołaniu. Brak negocjacji jest zatem nie tylko naruszeniem proceduralnym, lecz także dowodem na to, że w Zamawiający nie ustalił, czy spółka in-house posiada odpowiednie zasoby, doświadczenie i potencjał do realizacji zamówienia. Zarzuty nieważności czynności na podstawie przepisów szczególnych: Brak uchwały Zgromadzenia Związku podejmowanej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce komunalnej Zamawiający – Celowy Związek Gmin „Eko-Logiczni” – opublikował ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy in-house, nie posiadając ustawowego upoważnienia do wyboru formy wykonywania zadania własnego w zakresie odbioru odpadów komunalnych. Z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce komunalnej (UGK) wynika jednoznacznie, ż e wyłącznie organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego (rada gminy l ub zgromadzenie związku międzygminnego) jest właściwy do podjęcia uchwały dotyczącej: 1.wyboru sposobu prowadzenia gospodarki komunalnej, 2.wyboru form organizacyjno-prawnych wykonywania zadań własnych. Związek Ekologiczny nie podjął uchwały, która: -obejmowałaby wszystkie gminy członkowskie, -dotyczyłaby powierzenia odbioru odpadów spółce Jesteśmy EKO, -określałaby formę prowadzenia gospodarki komunalnej w zakresie objętym ogłoszeniem. Brak takiej uchwały stanowi działanie z przekroczeniem kompetencji i bez podstawy prawnej, co potwierdza utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych (m.in. W SA Olsztyn, I SA/Ol 458/11; W SA Wrocław, II SA/Wr 169/05). Powierzenie spółce komunalnej zadania odbioru odpadów stanowi zmianę sposobu prowadzenia gospodarki komunalnej – a więc wymaga podjęcia specjalnej uchwały organu stanowiącego. Zaniechanie jej podjęcia czyni czynność Zamawiającego z […] nieważną z mocy prawa jako dokonaną bez umocowania ustawowego oraz z naruszeniem zasady legalizmu (art. 7 Konstytucji RP). W konsekwencji ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy in-house powinno zostać unieważnione. Niedopuszczalna pomoc publiczna. Udzielenie zamówienia in-house wiąże się z przyznaniem podmiotowi publicznemu (Jesteśmy EKO) gwarantowanej rekompensaty finansowej za świadczenie usług w interesie publicznym. Aby ta rekompensata nie została uznana za niedozwoloną pomoc publiczną w rozumieniu a rt. 107 TFUE, musi być zgodna z kryteriami określonymi w tzw. Teście Altmark. Kluczowe ryzyko prawne wynika z niespełnienia czwartego kryterium Testu Altmark, które wymaga, a by rekompensata nie przekraczała kosztów, jakie poniósłby efektywny, prawidłowo zarządzany operator, wyłoniony w drodze konkurencyjnej procedury przetargowej. W przypadku braku przetargu (jak w trybie in-house), konieczne jest przeprowadzenie analizy kosztów zgodnej z zasadą MEOP (Market Economy Operator Principle). Całkowity brak jakichkolwiek analiz TCO, porównawczych czy konsultacji rynkowych uniemożliwia weryfikację, czy warunki finansowe oferowane Jesteśmy EKO są rynkowe. W konsekwencji, przyznana Jesteśmy EKO rekompensata za świadczenie usług publicznych, b ez udokumentowania jej zgodności z testem MEOP, może zostać uznana przez Komisję Europejską za niedozwoloną pomoc publiczną, niezgodną z rynkiem wewnętrznym. To rodzi ryzyko żądania zwrotu całości otrzymanego dofinansowania wraz z odsetkami. Subsydiowanie skrośne (Cross-Subsidization) Naruszenie art. 107 TFUE wiąże się z działalnością Jesteśmy EKO na otwartym rynku. Nowa spółka, Jesteśmy EKO, ma przejąć od GKB zorganizowaną część przedsiębiorstwa, tym majątek (pojazdy) oraz portfel ponad 400 umów z klientami komercyjnymi, takimi jak duże sieci handlowe, oraz w umowy z co najmniej 8 innymi jednostkami samorządu terytorialnego (JST) spoza ZCG. W świetle orzecznictwa TSUE (np. C-553/15 Irgita), jeżeli podmiot publiczny korzysta z gwarantowanej rekompensaty za usługi publiczne (pochodzącej z zamówienia in-house), a jednocześnie prowadzi działalność komercyjną na otwartym rynku, istnieje wysokie ryzyko subsydiowania skrośnego (cross-subsidization). Oznacza to, że środki publiczne przeznaczone na zadania publiczne mogłyby finansować aktywa wykorzystywane działalności rynkowej (np. zakup i eksploatację pojazdów z logo GKB 2 używanych w d o obsługi klientów komercyjnych). Bez rzetelnej, udokumentowanej metodologii alokacji kosztów (która jest niemożliwa d o przeprowadzenia bez analizy TCO), nie ma możliwości wykluczenia, że Jesteśmy EKO będzie subsydiować swoją działalność komercyjną ze środków publicznych, co stanowiłoby jaskrawe naruszenie reguł konkurencji i niedozwoloną pomoc publiczną. Brak analizy TCO wykracza poza zwykłe niedopatrzenie proceduralne. W kontekście istnienia aktywnego konkurenta (Odwołujący) i szerokiej działalności komercyjnej Jesteśmy EKO, zaniechanie t o sugeruje intencjonalne działanie ZCG mające na celu uniknięcie formalnego udokumentowania faktu, że tryb konkurencyjny mógłby być tańszy, lub że przyznana rekompensata jest zawyżona. Instrumentalizacja luki prawnej, jaką jest tryb in-house, do utrzymania nieuczciwej przewagi konkurencyjnej, świadomie ignorując obowiązki wynikające z prawa UE i Pzp, wskazuje na to, że decyzja jest ukierunkowana n a monopolizację rynku, a nie optymalizację publiczną. Analiza finansowa ujawnia, że koszty funkcjonowania systemu gospodarki odpadami w ZCG stale rosną (wzrost kosztów zagospodarowania z ok. 6,5 mln zł w 2022 r. do 6 mln zł w I półroczu 2025 r.), a system dalszym ciągu się nie bilansuje, generując miesięczny deficyt rzędu 100 tys. zł. w Ta sytuacja finansowa sugeruje, że Jesteśmy EKO jest ekonomicznie zmuszona d o prowadzenia szerokiej działalności komercyjnej (ponad 400 umów) i na rzecz innych JST, aby zbilansować swój system. Fakt, że bilansowanie systemu zależy od przychodów zewnętrznych, dowodzi, że ZCG od początku wiedział lub powinien był wiedzieć, że Jesteśmy EKO przekroczy limit 10% działalności zewnętrznej. W tym kontekście, zaniechanie analizy TCO oraz testu 90% jest celowym działaniem mającym na celu uniknięcie formalnego udokumentowania tej fundamentalnej niezgodności z Pzp, co potwierdza bezpośredni związek przyczynowy między naruszeniem Art. 44 UFP a materialnymi przesłankami Pzp. Nie budzi wątpliwości, że udzielenie zamówienia bezpośredniego na rzecz spółki Jesteśmy EKO stanowi formę uprzywilejowania jednego przedsiębiorcy kosztem pozostałych uczestników rynku. Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE, pomoc publiczna obejmuje każde wsparcie przyznawane przez państwo lub przy użyciu zasobów publicznych, które: 1.sprzyja określonemu przedsiębiorstwu lub produkcji określonych usług, 2.zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji, 3.wpływa na handel między państwami członkowskimi. Powierzenie zamówienia in-house spełnia każde z powyższych kryteriów: -następuje przy wykorzystaniu zasobów publicznych, -zapewnia Jesteśmy EKO uprzywilejowaną pozycję rynkową, -eliminuje konkurencję i zamyka rynek dla przedsiębiorców z innych państw UE, co oznacza, że czynność ta ma charakter pomocy publicznej w rozumieniu prawa UE. Art. 14 TFUE dodatkowo określa ramy, w jakich państwa członkowskie mogą świadczyć l ub finansować usługi w ogólnym interesie gospodarczym (UOIG). Chociaż Traktat potwierdza ich znaczenie dla spójności społecznej i terytorialnej, to jednocześnie: -podkreśla konieczność działania w granicach kompetencji, -wymaga, aby usługi były świadczone na podstawie jasnych zasad gospodarczych i finansowych, -zastrzega, że reguły te są określane w przepisach unijnych, a państwa członkowskie mogą organizować UOIG tylko z poszanowaniem Traktatów. Zamawiający nie wykazał, w jaki sposób powierzenie zadania Jesteśmy EKO spełnia warunki art. 14 TFUE ani nie przeprowadził analizy wpływu udzielenia zamówienia na konkurencję oraz na sektor prywatny. Brak tej analizy oraz brak notyfikacji potencjalnej pomocy publicznej do Komisji Europejskiej prowadzi do oczywistego naruszenia art. 107 i 14 TFUE oraz zasad funkcjonowania rynku wewnętrznego. Stosownie do przepisów Dyrektywy 2014/24/UE możliwość wyłączenia spod reguł konkurencyjnych danego zamówienia przez zlecenie bezpośrednie – „in-house”- dotyczy m.in. usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (UOIG). Natomiast zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej nie można mówić o usługach świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jeżeli są one zapewniane przez rynek na odpowiednim poziomie, w szczególności, jeżeli pewne jest, ż e dana usługa jest powszechnie dostępna w sensie geograficznym a cena za nabycie danej usługi nie blokuje możliwości jej nabycia. Komisja, w wydawanych dokumentach wiele razy zwracała uwagę na powiązanie UOIG z następującymi okolicznościami: 1)na rynku nie istnieje wystarczająca podaż usług lub usługi świadczone są na poziomie niższym niż wymagany przez organy administracyjne (państwo członkowskie), 2)usługa nie jest „samofinansująca się” - koszty świadczenia usługi na wymaganym poziomie przewyższają możliwości nabywców usług (np. służba zdrowia, uruchomienie linii transportowej mimo jej nierentowności, itp.). - jednocześnie wskazując, że nie jest prawidłowe obejmowanie UOIG tych usług, co do których istnieje podaż na rynku na wymaganym poziomie i przy odpowiedniej infrastrukturze. Budowanie infrastruktury równoległej i organizowanie świadczenia (również odpłatnego) „obok” funkcjonującego na rynku nie może korzystać z przywilejów SGEI, a przede wszystkim z możliwości uznania, że takie działanie nie stanowi naruszenia konkurencji przez niedopuszczalną pomoc publiczną na rzecz publicznych przedsiębiorstw (art. 107 TFUE) . Zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej, o UOIG można mówić jedynie wówczas, g dy są to usługi, których żadne przedsiębiorstwo, ze względu na swój interes gospodarczy, ogóle nie zdecydowałoby się świadczyć lub nie zdecydowałoby się świadczyć na tych samych warunkach lub w tym w samym zakresie bez interwencji publicznej, w jakim usługa t a jest świadczona przez podmiot, któremu została zlecona przy zachowaniu interwencji publicznej. Odwołujący zatem jednoznacznie stwierdza, że rozważałby świadczenie usługi objętej postępowaniem za cenę wskazaną jako wartość przedmiotowego zamówienia powiększoną o należny podatek VAT. Utworzenie monopolu. Udzielenie zamówienia publicznego z wolnej ręki na rzecz spółki Jesteśmy EKO prowadzi praktyce do utworzenia monopolu w zakresie odbioru odpadów od mieszkańców wszystkich gmin Związku. W w ekonomicznym znaczeniu monopol oznacza rynek, na którym działa wyłącznie jeden podmiot, a konkurenci są pozbawieni możliwości wejścia na rynek wskutek barier prawnych lub faktycznych. Dokładnie taki skutek wywołuje czynność Zamawiającego. Tymczasem zgodnie z art. 216 ust. 3 Konstytucji RP: „Ustanowienie monopolu następuje drodze ustawy”. Reguła ta – będąca gwarancją wolności gospodarczej i przejrzystości rynku – wyklucza możliwość w kreowania monopolu przez decyzje administracyjne, ogłoszenia c zy uznaniowe działania zamawiającego. Monopolizacja sektora usług komunalnych nie może odbywać się w oparciu o pojedyncze czynności proceduralne, zwłaszcza jeśli nie poprzedza ich uchwała organu stanowiącego i brak jest ustawowego upoważnienia do takiego działania. Gmina (a w tej sprawie – Związek) rzeczywiście posiada szeroką swobodę w wyborze sposobu realizacji zadań własnych. Jednak nawet ta swoboda nie obejmuje prawa do tworzenia monopolu w drodze decyzji quasiadministracyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych (m.in. W SA Olsztyn, I SA/Ol 458/11) jednoznacznie wskazuje, że wybór formy organizacyjnej gospodarki komunalnej wymaga szczególnej ostrożności i uwzględnienia uwarunkowań rynkowych. Wprowadzenie monopolu w oparciu o czynność zamówieniową, a nie w drodze ustawy, stanowi zatem naruszenie Konstytucji oraz zasad ustroju JST. Zamawiający przez przyznanie wyłączności Jesteśmy EKO – zamknął rynek i całkowicie wyeliminował konkurencję. Taki skutek nie tylko jest niedopuszczalny na gruncie Konstytucji, lecz również pozostaje w sprzeczności z prawem Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 106 ust. 2 TFUE, nawet przedsiębiorstwa wykonujące usługi w ogólnym interesie gospodarczym (UOIG/SGEI) lub mające charakter monopolu skarbowego podlegają regułom konkurencji Traktatów – w takim zakresie, w jakim nie uniemożliwia to wykonywania powierzonych zadań. Państwo członkowskie nie może zatem tworzyć monopolu a ni przyznawać wyłączności w sposób, który nie spełnia warunków prawa UE, zwłaszcza zakresie: w -braku analizy rynkowej, -braku proporcjonalności, -braku oceny wpływu na handel wewnętrzny, -braku notyfikacji pomocy publicznej (art. 107 TFUE), -braku transparentności i otwarcia rynku dla przedsiębiorców z innych państw UE. Zamawiający nie wykazał spełnienia żadnego z powyższych warunków. W konsekwencji czynność polegająca na przyznaniu Jesteśmy EKO wyłączności de facto kreuje monopol sposób sprzeczny: w 1.z art. 216 ust. 3 Konstytucji RP, 2.z art. 106 ust. 2 TFUE, 3.z zasadami uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Skoro ustanowienie monopolu może nastąpić wyłącznie w drodze ustawy, a nie w wyniku uznaniowej czynności zamawiającego, to ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy z Jesteśmy EKO – prowadzące do powstania monopolu – jest czynnością nieważną z mocy prawa. Pozostałe naruszenia Pzp: Jakość usług, efekty zamówienia, analiza potrzeb. Zgodnie z art. 83 Pzp Zamawiający ma obowiązek przeprowadzenia analizy potrzeb i wymagań przed wszczęciem każdego postępowania – również tego prowadzonego w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp. Przepisy nie przewidują d la tego trybu żadnego wyłączenia. Analiza obejmuje co najmniej: 1.zbadanie możliwości realizacji potrzeb przy użyciu zasobów własnych; 2.rozeznanie rynku obejmujące: a)alternatywne środki zaspokojenia potrzeb, b)możliwe warianty realizacji zamówienia lub stwierdzenie, że istnieje tylko jeden wariant; 3.określenie dla każdego wariantu: a)wartości szacunkowej, b)możliwości podziału zamówienia c)przewidywanego trybu, d)aspektów społecznych, środowiskowych lub innowacyjnych, e)ryzyk związanych z udzieleniem i realizacją zamówienia. Ponadto z art. 17 PZP wynika obowiązek działania zgodnie z zasadą efektywności, co wymaga porównania różnych sposobów osiągnięcia celu postępowania i wyboru rozwiązania najlepszego z punktu widzenia interesu publicznego, a nie interesu jednego wykonawcy. W tym postępowaniu: -nie przeprowadzono żadnego rozeznania rynku, -nie porównano alternatywnych sposobów wykonania zamówienia, -nie zbadano wariantów realizacji usługi, -nie oceniono możliwości zaspokojenia potrzeb przy użyciu zasobów własnych, -nie przeanalizowano ryzyk, kosztów ani wpływu na rynek, -nie określono „najlepszego wariantu” realizacji zamówienia, -nie sporządzono analizy w sposób wymagany ustawowo lub nie opublikowano jej w sposób umożliwiający weryfikację przez wykonawców. Zamiast tego Zamawiający faktycznie ograniczył analizę do jednego wariantu – powierzenia zamówienia spółce Jesteśmy EKO. Kryterium to nie ma charakteru obiektywnego a ni ustawowego i nie może zastąpić analizy interesu publicznego, wymaganego przez art. 17 i 83 Pzp. Wskazuje to na z góry przyjęty kierunek działania, sprzeczny z zasadą efektywności i konkurencyjności. Brak wykonania analizy potrzeb i wymagań stanowi naruszenie: -art. 83 ust. 1–3 Pzp, -art. 17 Pzp, -art. 44 ust. 3 Ufp (zasada gospodarności), -zasady konkurencyjności i równego traktowania wykonawców. Czynność wszczęcia postępowania i publikacji ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy została dokonana bez ustawowej podstawy faktycznej, co prowadzi do jej nieważności jako czynności sprzecznej z bezwzględnie obowiązującymi przepisami PZP. Faktyczne zaniechanie podziału zamówienia na części. Zgodnie z wyrokiem KIO z 1 października 2020 r. (KIO 2223/20), zamawiający posiada prawny obowiązek dokonania podziału zamówienia na części w szczególności w sytuacji, gdy tego rodzaju działanie będzie prowadzić do rozwoju uczciwej konkurencji na rynku. Rozwój konkurencyjności dotyczy przede wszystkim możliwości wzięcia udziału w postępowaniu MŚP. W tej sprawie tego rodzaju podział jest ponadto zarówno dopuszczalny z prawnego punktu widzenia, jak i faktycznego. Brak wyjaśnienia przez Zamawiającego powodów niedokonania podziału zamówienia na mniejsze części skutkuje brakiem możliwości weryfikacji tego, jakimi przesłankami kierował się Zamawiający w ustanowieniu tak szerokiego przedmiotu zamówienia. Naruszenie art. 6d ust. 4 Ucpg Zgodnie z art. 112 ust. 1 Pzp zamawiający zobowiązany jest do określenia warunków udziału w postępowaniu – w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania umowy. Z tym przepisem zamówieniach publicznych w przedmiocie odbioru odpadów komunalnych koresponduje w a rt. 6d ust. 4 Ucpg. Wskazany przepis stanowi, że w tego rodzaju sytuacjach (zamówienie n a odbiór odpadów) konieczne jest określenie przez zamawiającego w dokumentach zamówienia określonych informacji. Tymczasem Zamawiający w niniejszej sprawie nie wskazał w dokumentacji szeregu obligatoryjnych wymogów. Brak zezwoleń i zdolności (potencjału). Konsekwencją braku należytego określenia wymagań stawianych wykonawcy (Zarzut 18) jest wybór podmiotu nieposiadającego odpowiednich uprawnień do wykonywania działalności. Obowiązek przeprowadzenia przetargu. Art. 6c ust. 1–2 Ucpg wyróżnia trzy kategorie nieruchomości, z których odbierane są odpady komunalne: 1.nieruchomości zamieszkałe, 2.nieruchomości niezamieszkałe, 3.nieruchomości tzw. „mieszane” – częściowo zamieszkałe i częściowo niezamieszkałe (art. 6c ust. 2b Ucpg). System prawny przewiduje odmienne zasady udzielania zamówień publicznych w zależności od tego, które kategorie nieruchomości obejmuje zamówienie. Zgodnie z art. 6c ust. 2a Ucpg, jeżeli zamówienie dotyczy wyłącznie nieruchomości niezamieszkałych – zamawiający ma obowiązek przeprowadzenia przetargu. Jeszcze bardziej restrykcyjna jest jednak regulacja art. 6d ust. 1a Ucpg, który stanowi, że jeżeli zamówienie obejmuje łącznie odbiór odpadów z nieruchomości zamieszkałych oraz niezamieszkałych ( a także mieszanych), organizacja przetargu jest obowiązkowa. Przepisy te nie pozostawiają pola interpretacyjnego: -„nieruchomości mieszane” traktowane są jako obejmujące w części nieruchomości niezamieszkałe, -właściciele nieruchomości mieszanych ponoszą opłaty według zasad dotyczących nieruchomości niezamieszkałych (art. 6j ust. 4 Ucpg), co jednoznacznie potwierdza, że ich odbiór podlega tym samym regułom proceduralnym. Zatem w przypadku, gdy przedmiot zamówienia obejmuje łącznie nieruchomości zamieszkałe, niezamieszkałe oraz mieszane, Zamawiający – zgodnie z art. 6d ust. 1a Ucpg – ma obowiązek przeprowadzić postępowanie w trybie przetargowym. Zamawiający objął swoim zamiarem odbiór odpadów ze wszystkich trzech kategorii nieruchomości. Oznacza to, że wyłączenie trybu przetargowego przez zastosowanie art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp (in-house) jest prawnie niedopuszczalne, a podjęta czynność została dokonana z naruszeniem bezwzględnie obowiązującego przepisu art. 6d ust. 1a Ucpg. Konsekwencją jest obowiązek unieważnienia czynności wszczęcia postępowania in-house oraz nakaz przeprowadzenia konkurencyjnego przetargu. Konsekwencje wtórne: naruszenia prawa administracyjnego i funduszy UE Brak rzetelnej analizy trybu in-house i towarzyszące mu wadliwe działania restrukturyzacyjne ujawniają poważne naruszenia przepisów prawa administracyjnego, odpadowego oraz dotyczących wykorzystania funduszy unijnych. Nieważność Umowy In-house (Art. 457 Pzp) Bezpośrednią konsekwencją naruszenia materialnych przesłanek in-house (Art. 214 Pzp, szczególności kryterium 90%) jest ryzyko unieważnienia czynności prawnej zawarcia umowy o zamówienie. Zgodnie z w Art. 457 Pzp, jeżeli zamawiający udzielił zamówienia z wolnej ręki bez spełnienia ustawowych przesłanek, czynność zawarcia umowy jest zagrożona nieważnością/unieważnieniem. Zawarcie takiej umowy wbrew przepisom Pzp może także skutkować odpowiedzialnością za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Naruszenia w zakresie prawa odpadowego (ustawa o odpadach) Restrukturyzacja spółki GK Błażowa (GKB) i utworzenie Jesteśmy EKO (Jesteśmy EKO) doprowadziła do poważnych naruszeń w zakresie zezwoleń administracyjnych na prowadzenie działalności odpadowej. Spółka Jesteśmy EKO powołuje się na decyzję O S-III.7244.19.2024.SP, pierwotnie wydaną dla GKB. Podział przez wydzielenie (Art. 529 KSH) nie powoduje automatycznej sukcesji uniwersalnej w zakresie praw administracyjnych. Prawa wynikające z decyzji środowiskowej lub odpadowej mogą przejść na nowy podmiot jedynie po formalnym przeniesieniu przez organ (Art. 190 ustawy o odpadach) lub po wydaniu nowej decyzji. Wszystko to prowadzi do wniosku, że Jesteśmy EKO prowadzi działalność odpadową bez wymaganego zezwolenia. Stanowi to naruszenie art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach oraz podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie a rt. 194 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach. Za prowadzenie działalności bez wymaganego zezwolenia grozi kara administracyjna w wysokości od 10 000 do 1 000 000 zł. Udzielenie zamówienia in-house podmiotowi nieposiadającemu ważnej podstawy prawnej do jego realizacji byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami Pzp. Dodatkowo, posługiwanie s ię przez Jesteśmy EKO numerem decyzji wydanej dla innego podmiotu, w kontekście jednoczesnego używania pojazdów z logotypem GKB, może być kwalifikowane jako wprowadzenie w błąd kontrahentów i budzić zastrzeżenia w zakresie Art. 10 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dotyczącego oznaczenia przedsiębiorcy). Posługiwanie się cudzą decyzją administracyjną bez podstawy prawnej rodzi również potencjalne ryzyko odpowiedzialności karnej na podstawie Art. 183 §1 Kodeksu karnego (kara pozbawienia wolności do 2 lat). Naruszenie warunków trwałości projektu unijnego GKB była beneficjentem dotacji unijnej na rozbudowę PSZOK. Zgodnie z Art. 71 Rozporządzenia 1303/2013 (dot. Europejskich Funduszy Strukturalnych i Inwestycyjnych), beneficjent ma obowiązek utrzymania trwałości projektu przez okres 5 lat od jego zakończenia. Przeniesienie działalności objętej projektem (prowadzenie PSZOK) n a nową spółkę Jesteśmy EKO, bez formalnej zgody instytucji zarządzającej i w kontekście utraty lub nieformalnego przeniesienia decyzji odpadowej, oznacza naruszenie warunków trwałości projektu. Konsekwencją tego naruszenia jest obowiązek zwrotu całości lub części dofinansowania (566 355,03 zł w przypadku projektu nr 776654) oraz ryzyko wszczęcia postępowania o naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Art. 9 pkt 1 UONDFP). Zarzut dotyczący nieskutecznego nabycia udziałów w spółce Jesteśmy Eko sp. z o.o. przez Celowy związek gmin „EkoLogiczni” przed dniem ogłoszenia przetargu 7 listopada 2025 r. Naruszenia po stronie Zbywcy – Gminy Miejskiej Błażowa 1. Przekroczenie uprawnień przez Burmistrza Gminy Błażowa Należy podnieść, że odwołujący nie był w stanie odnaleźć uchwały organu stanowiącego Gminy Miejskiej w Błażowej wyrażającej zgodę na wystąpienie przez Gminę Błażowa z e spółki, co zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f ustawy o samorządzie gminnym należy d o wyłącznej właściwości rady gminy. 6 listopada 2025 r., na stronie internetowej blazowa.com.pl pojawiła się jedynie Informacja o zbyciu całości udziałów Gminy Błażowa Jesteśmy EKO sp. z o.o. na rzecz Celowego Związku Gmin „Eko-Logiczni”. Wedle tej informacji, Burmistrz Błażowej w miał dokonać darowizny 100% udziałów w spółce Jesteśmy Eko sp. z o.o., opierając się na Uchwale nr XIX/160/2025 Rady Miejskiej w Błażowej z 10 września 2025 r. w sprawie określenia zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji w spółkach handlowych. Uchwała ta wprowadziła ogólną „zasadę zbywania udziałów”, zwalniającą Burmistrza z obowiązku uzyskiwania zgody Rady Miejskiej w Błażowej na zbycie udziałów lub akcji, o ile wymóg taki nie wynika z przepisów odrębnych (por. par. 4.1. uchwały nr XIX/160/2025 Rady Miejskiej w Błażowej z 10 września 2025 r.). Uchwałę tę podjęto jeszcze przed zawiązaniem/powstaniem spółki Jesteśmy EKO. Jak bowiem wynika z odpisu pełnego z krajowego Rejestru Sądowego dla spółki Jesteśmy Eko, została ona zarejestrowana rejestrze przedsiębiorców KRS 31 października 2025 r., na podstawie aktu notarialnego w z 15 października 2025 r. Należy przy tym zaznaczyć, że 10 września 2025 r. Rada Miejska w Błażowej podjęła jeszcze kolejną uchwałę o numerze 161 (uchwała nr XIX/160/2025). To ta uchwała dotyczyła zgody n a dokonanie podziału spółki Gospodarka Komunalna w Błażowej spółka z o.o. przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na nową spółkę w zamian za udziały. Zestawienie ze sobą Uchwały nr XIX/160/2025 (ogólne zasady zbywania) oraz Uchwały n r XIX/161/2025 (zgoda na utworzenie nowej spółki), podjętych na tej samej sesji 10 września 2025 r., prowadzi do wniosku, że Rada Miejska w Błażowej nie wyraziła woli zbycia (a tym bardziej darowizny) udziałów w nowo tworzonej spółce Jesteśmy EKO. Gdyby intencją Rady było natychmiastowe przekazanie nowej spółki na rzecz Związku, zapis taki powinien znaleźć się wprost w Uchwale nr XIX/161/2025 (dotyczącej tej konkretnej spółki). Tymczasem uchwała ta ogranicza się wyłącznie do zgody na utworzenie podmiotu i objęcie udziałów przez Gminę. Milczenie Rady w przedmiocie dalszych losów udziałów oznacza, że decyzja ta została zarezerwowana do odrębnego rozstrzygnięcia. Wykorzystanie przez Burmistrza ogólnej Uchwały nr XIX/160/2025 (i to podjętej przed uchwałą nr 161) jako podstawy do zbycia 100% udziałów jest prawnie nieskuteczne z uwagi na zastrzeżenie zawarte w jej § 4 ust. 1. Przepis ten zwalnia z obowiązku uzyskania zgody Rady jedynie wtedy, „o ile wymóg taki nie wynika z przepisów odrębnych”. W niniejszej sprawie taki przepis odrębny bezwzględnie obowiązuje – jest to art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten stanowi lex specialis i zastrzega do wyłącznej właściwości rady gminy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych dotyczących „tworzenia i przystępowania do spółek i spółdzielni oraz rozwiązywania i występowania z nich”. Zbycie 100% udziałów w spółce jest tożsame z „wystąpieniem ze spółki” w rozumieniu ustawy ustrojowej. Kompetencja ta (wystąpienie) nie jest objęta zakresem „zasad zbywania udziałów” (uregulowanych w art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g ustawy), lecz stanowi odrębną, strategiczną decyzję ustrojową (lit. f ustawy), której Rada nie może skutecznie delegować na organ wykonawczy drodze uchwały o charakterze generalnym. Burmistrz, dokonując darowizny całości udziałów bez dedykowanej w uchwały o wystąpieniu ze spółki, naruszył wyłączną kompetencję Rady Gminy, co skutkuje nieważnością czynności prawnej zbycia udziałów. Odwołujący podnosi, że wymóg uzyskania zgody na zbycie udziałów wprowadza przywołany wyżej art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f ustawy o samorządzie gminnym. Zbycie 100% udziałów jest tożsame z wystąpieniem gminy ze spółki i wymaga odrębnej uchwały Rady Gminy. B rak wymogu zgody Rady Gminy można byłoby rozważać w sytuacji, gdyby Gmina zbywała część swoich udziałów w spółce, a nie całość. A zatem Burmistrz działał bez wymaganej prawem zgody organu stanowiącego, co czyni umowę darowizny nieważną. Niezależnie o d powyższego, przywołana wyżej uchwała XIX/160/2025 Rady Miejskiej w Błażowej z 10 września 2025 r. w par. 4.1. mówi o braku wymogu zgody „na zbycie udziałów”, c o przypuszczalnie oznacza czynność odpłatną (sprzedaż), zgodną z zasadami gospodarności. Przekazanie majątku o wartości ponad 10,6 mln zł w drodze darmowej darowizny jest czynnością nadzwyczajną, bez ekwiwalentu. Brak wyraźnej uchwały Rady Gminy wyrażającej zgodę na uszczuplenie majątku Gminy o tak znaczną kwotę narusza zasady dyscypliny finansów publicznych i wykracza poza granice zwykłego zarządu mieniem komunalnym. Trzeba uwzględnić, że na gruncie art. 18 ustawy o samorządzie gminnym intencja ustawodawcy była ochrona majątku gminy i zapobieżenie podejmowanie samodzielnych decyzji przez wójta (burmistrza), bez zgody Rady Gminy w zakresie pozbywania się, zwłaszcza istotnych składników majątku gminy. A zatem uchwała nr 160 nie mogła być podstawą do rozdysponowania (rozdania) majątku spółki, która we wrześniu 2025 roku jeszcze nie istniała. W konsekwencji, skoro nie doszło do skutecznego (ważnego) zbycia udziałów przez Gminę Błażowa (brak wymaganej ustawą uchwały o wystąpieniu ze spółki), t o Związek Gmin „Eko-Logiczni” nie nabył skutecznie statusu wspólnika (właściciela) spółki Jesteśmy EKO. Oznacza to, że publikacji ogłoszenia o zamówieniu (7 listopada 2025 r.) Zamawiający (Związek) nie sprawował nad wykonawcą (spółką) wymaganej prawem kontroli analogicznej, co czyni udzielenie zamówienia w trybie in-house niedopuszczalnym. Naruszenia po stronie Nabywcy – Celowy Związek Gmin "Eko-Logiczni" Wadliwość Uchwały nr XIII/54/2025 Zgromadzenia Celowego Związku Gmin "EkoLogiczni" z 4 listopada 2025 r.; Brak zgody Zgromadzenia związku gmin na nabycie udziałów w spółce przez zarząd Uchwała nr XIII/54/2025 Zgromadzenia Celowego Związku Gmin "Eko-Logiczni" z 4 listopada 2025 r. w par. 1 stanowi, że Zgromadzenie „wyraża wolę przystąpienia do spółki Jesteśmy Eko spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Błażowej”; przy tym należy podkreślić, że „wola przystąpienia” to jedynie deklaracja intencyjna, a nie prawnie skuteczna zgoda na dokonanie konkretnej czynności prawnej (zawarcia umowy darowizny). Podkreślenia wymaga również, że nie tylko w samej treści uchwały jest mowa o „woli przystąpienia”, ale również jej uzasadnienie wskazuje, że „Niezbędna jest jednak zgoda Zgromadzenia na przystąpienie przez Związek do spółki Jesteśmy Eko sp. z o.o.”. Nadto przystąpienie do spółki to inna sytuacja niż nabycie jej udziałów w drodze darowizny. Przystąpienie to dołączenie d o istniejącego kręgu wspólników spółki, a nie uzyskanie statusu wspólnika na skutek przejęcia całości udziałów od dotychczasowego wspólnika, czym jest nabycie udziałów. Tym samym powołana w uchwale podstawa prawna, tj. art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f Usg jest błędna, nabycie istniejących udziałów od Gminy Błażowa to nabycie pochodne, a nie przystąpienie. Jednocześnie przywołana w punkcie 2.1. uchwała nie określa warunków nabycia, essentialia negotii wartości majątku ani formy prawnej (darowizna). Nie wskazuje, że nabycie nastąpi drodze darowizny, nie określa wartości nabywanych udziałów (która wynosi ponad 10 mln zł wg informacji Burmistrza) w ani liczby udziałów. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że organ stanowiący nie może udzielić organowi wykonawczemu zgody „in blanco”. Zatem zarząd Celowego Związku Gmin „Eko-Logiczni” zawarł umowę darowizny b ez wymaganej prawem zgody organu stanowiącego związku, co skutkuje nieważnością t ej czynności. Zgromadzenie Celowego Związku Gmin "Eko-Logiczni" nie wyraziło zgody na konkretną umowę darowizny o wartości ponad 10 mln zł, lecz jedynie ogólną wolę przystąpienia do spółki. W świetle rygorów gospodarowania mieniem publicznym, jest to wada istotna. Działanie Zarządu Celowego Związku Gmin "Eko-Logiczni" bez tytułu prawnego 4 listopada 2025 r. Zarząd Celowego Związku podjął uchwały nr X/28/2025 w sprawie wskazania członków Rady Nadzorczej spółki Jesteśmy Eko sp. z o.o. i X/29/2025 w sprawie wskazania członka zarządu spółki Jesteśmy Eko sp. z o.o., działając już „jako jedyny wspólnik”. Podczas gdy dopiero tego samego dnia 4 listopada 2025 r. Zgromadzenie wyraziło jedynie wolę przystąpienia do spółki. Zarówno prawnie i fizycznie niezwykle trudnym, a wręcz niemożliwym jest, aby w tym samym dniu Zarząd zdążył uzyskać zgodę Zgromadzenia (której brak), zawrzeć umowę darowizny w przepisanej formie i skutecznie objąć udziały, by móc wykonywać prawa właścicielskie. Pozorność kontroli – fasadowość wyboru władz spółki Jesteśmy Eko sp. z o.o. Zarząd Związku uchwałami z 4 listopada 2025 r. rzekomo „wskazał kandydata” na Prezesa (P.M.) i członków Rady Nadzorczej. Jednak te same osoby zostały już powołane na te funkcje 16 października 2025 r. przez Gminę Błażowa, co odzwierciedla wpis do rejestru przedsiębiorców KRS spółki Jesteśmy Eko sp. z o.o. z 31 października 2025 r. Celowy Związek Gmin nie miał żadnego realnego wpływu na dobór kadr – jedynie „potwierdził” stan faktyczny ustalony przez Gminę Błażowa. Dowodzi to, że Związek nie kreuje strategii ani nie zarządza spółką, lecz pełni rolę figuranta, co wyklucza spełnienie warunku „decydującego wpływu” (wymóg in-house). Zamawiający zatem nie sprawował „decydującego wpływu” na spółkę, skoro kluczowe decyzje personalne zapadły bez jego udziału, zanim rzekomo stał się właścicielem. Podsumowując, czynność prawna przeniesienia własności udziałów (darowizna), z powodu naruszenia art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f ustawy o samorządzie gminnym (brak uchwały o wystąpieniu ze spółki przez Gminę Błażowa) oraz braku właściwej uchwały Zgromadzenia Celowego Związku Gmin „Eko-Logiczni” o zgodzie na nabycie udziałów spółki jest nieważna. konsekwencji Celowy Związek Gmin nie był właścicielem spółki Jesteśmy Eko sp. z o.o. W 7 listopada 2025 r., a zatem obiektywnie nie mógł spełniać warunku kontroli analogicznej z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a Pzp. Postępowanie in-house zostało wszczęte bezprawnie. Brak w RAR wniosku o wpis rejestracji zmian właścicielskich w spółce Jesteśmy Eko sp. z o.o. Jesteśmy Eko sp. z o.o. zakładana była przy pomocy profesjonalnej kancelarii prawnej, Celowy Związek Gmin musi zdawać sobie sprawę, że ujawnienie zmian w strukturze spółki musi odbyć się w ciągu 7 dni. Podstawą prawną, która nakłada obowiązek złożenia wniosku o wpis do Rejestru Przedsiębiorców KRS w terminie 7 dni, jest art. 22 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - Wniosek o wpis do Rejestru powinien być złożony nie później niż w terminie 7 dni od dnia zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zarząd spółki (Jesteśmy EKO sp. z o.o.) ma obowiązek zaktualizować listę wspólników w księdze udziałów i niezwłocznie zgłosić tę zmianę sądowi rejestrowemu (zgodnie z art. 188 § 3 Kodeksu spółek handlowych), przy czym termin n a złożenie wniosku do sądu wynosi właśnie 7 dni. Z dostępnych publicznie informacji wynika, że do zbycia udziałów w spółce Jesteśmy Eko dojść musiało jeszcze przed 7 listopada 2025 r., to jest przed dniem zamieszczenia ogłoszenia o postępowaniu. A zatem najpóźniej do 13 listopada 2025 roku powinien był zostać złożony wniosek o ujawnienie w rejestrze przedsiębiorców KRS zmian wspólnika. Tymczasem p o wejściu na rządową stronę repozytorium akt rejestrowych rar.ms.gov.pl pod numerem KRS dla spółki jesteśmy Eko nadal widnieje tylko jedno postępowanie, dotyczące zarejestrowania spółki. W ostatnim dniu na złożenie odwołania brak jest możliwości zbadania czy faktycznie doszło do skutecznego zbycia udziałów przed dniem ogłoszenia o przetargu z 7 listopada 2025 r. Bez wniosku o wpis w KRS i bez wpisu nie ma domniemania, że właścicielem Jesteśmy Eko sp. z o.o. jest Celowy Związek Gmin. Zgodnie bowiem z art. 17. Ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym: 1.Domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. 2.Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu. Ukrywanie kluczowego dokumentu (umowy darowizny udziałów) lub zaniechanie jego ujawnienia w Rejestrze Przedsiębiorców KRS uniemożliwia wykonawcom weryfikację, c zy Zamawiający (Związek Gmin) w ogóle posiada tytuł prawny do spółki. Godzi t o w fundamentalną zasadę przejrzystości postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (art. 18 ust. 1 Pzp). Wykonawcy zostali pozbawieni możliwości sprawdzenia, czy umowa darowizny jest ważna (np. czy została podpisana przez osoby umocowane, czy uzyskano wymagane zgody korporacyjne). Bez wglądu w tę umowę, zapewnienia Zamawiającego o sprawowaniu „kontroli” są gołosłowne i nieweryfikowalne. Zaniechanie złożenia wniosku do KRS w ustawowym terminie 7 dni nie może premiować Zamawiającego i spółki „Jesteśmy EKO”. Zamawiający nie może czerpać korzyści z własnego zaniedbania (lub celowego działania), polegającego na ukrywaniu struktury właścicielskiej przed rynkiem. W świetle braku wpisu w KRS, wykonawcy działający w dobrej wierze mają prawo polegać na domniemaniu wynikającym z art. 17 ust. 1 ustawy o KRS, że właścicielem jest nadal Gmina Błażowa, a nie Związek. To Zamawiający, chcąc skorzystać z wyjątkowego trybu in-house, ma obowiązek wykazać ponad wszelką wątpliwość, że stan prawny jest zgodny z jego twierdzeniami, a nie z treścią rejestru publicznego. Brak jawności transakcji zbycia udziałów sprawia, że kontrola spełnienia przesłanki z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a) Pzp staje się iluzoryczna. Skoro nie można zweryfikować momentu przejścia własności ani skuteczności tej czynności, nie można stwierdzić, czy wszczęcia postępowania Związek Gmin miał jakikolwiek wpływ na spółkę. Utrzymywanie tego stanu niepewności narusza uczciwą konkurencję, gdyż faworyzuje podmiot, którego status prawny jest niejasny i sprzeczny z zapisami w rejestrze sądowym. Zarzut rażącego naruszenia zasad gospodarności, celowości i rzetelności w świetle zasad gospodarowania mieniem publicznym 1. Naruszenie Zasady Gospodarności (Art. 44 ust. 3 Ufp) Działanie Gminy należy ocenić jako niegospodarność wielkich rozmiarów. Gmina Błażowa wyzbyła się majątku o wartości ponad 10 mln zł bez uzyskania jakiegokolwiek ekwiwalentu finansowego i bez ważnego interesu publicznego, którego nie dałoby się zrealizować inaczej (np. przez przetarg). Standardem w obrocie między podmiotami publicznymi jest wnoszenie aportu (w zamian za udziały/głosy) lub sprzedaż. Darowizna przedsiębiorstwa komunalnego na rzecz związku gmin jest ekonomicznie nieuzasadniona. Gmina Błażowa posiadała 100% udziałów w spółce matce (GKB) i w spółce wydzielonej (Jesteśmy EKO). Po darowiźnie na rzecz Związku (w którym jest jedną z 7 gmin), jej pośredni wpływ i udział w majątku drastycznie spadł (teoretycznie do 1/7, w zależności od statutu Związku), podczas gdy wkład finansowy (darowizna spółki) był w 100% po jej stronie. Gmina „zastawiła” swój majątek, by obsłużyć mieszkańców 6 innych gmin, nie otrzymując zwrotu wartości tego majątku. Działanie Gminy należy ocenić jako działanie na szkodę jej interesu majątkowego. Gmina pozbawiła się aktywa, które mogło generować dywidendę lub zostać sprzedane. 2. Naruszenie zasady celowości i efektywności Działanie organów musi zmierzać do osiągnięcia celu w sposób najbardziej efektywny (najlepszy efekt przy najniższych nakładach). W tej sprawie celem było udzielenie zamówienia w trybie in-house (bez przetargu), a kosztem było wyzbycie się kontroli i własności spółki o wartości 10 mln zł. Osiągnięcie celu (zlecenie wywozu śmieci) można było zrealizować trybie przetargowym (konkurencyjnym), nie tracąc własności spółki. Ewentualnie Związek mógł kupić udziały, co w zasiliłoby budżet Gminy. Podczas gdy wybrano ścieżkę najdroższą d la Gminy (utrata majątku) i najbardziej ryzykowną prawnie. 3. Naruszenie zasad rzetelności i legalności (obejście prawa) Spółka Jesteśmy Eko sp. z o.o. została wydzielona 31 października 2025 r., a już 4 listopada 2025 r. podejmowano decyzje o zmianie jej właściciela. Dowodzi to, że podział spółki GKB nie miał uzasadnienia biznesowego (gospodarczego), a jedynie inżynierię prawną pod in-house. Jak wskazano powyżej Burmistrz dokonał darowizny (skutkującej wystąpieniem ze spółki) oparciu o ogólną uchwałę o „zbywaniu”, omijając wymóg uzyskania celowej zgody Rady w n a „wystąpienie ze spółki”. Jest to naruszenie legalności działania organu wykonawczego. W zawartej na stronie Gminy informacji o zbyciu udziałów spółki powołano się na wycenę udziałów na dzień 31 października 2025 r. Biorąc pod uwagę tempo działania (decyzje 4 listopada), rzetelność analizy tej wyceny przez radnych i Zgromadzenie Związku jest wątpliwa. Czy radni mieli czas zapoznać się z operatem szacunkowym przed wyrażeniem „woli” lub zgody? W związku z powyższym Zamawiający opiera swoją legitymację do in-house na czynności prawnej (darowiźnie), która jest nieważna jako sprzeczna z ustawą (art. 58 Kc w zw. z ustawą o samorządzie gminnym i ustawą o finansach publicznych) oraz zasadami współżycia społecznego (rażąca niegospodarność). 30 grudnia 2025 r. Zamawiający złożył pisemną odpowiedź na odwołanie i wniósł o jego odrzucenie w zakresie zarzutów: 4.1.2, 4.3.9, 4.3.10, 4.3.11, 4.3.12, 4.3.13, 4.4.14, 4.4.15, 4.4.16, 4.4.21 oraz 4.4.22 na podstawie art. 528 pkt 1 Pzp. W pozostałym zakresie Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu wniosku o częściowe odrzucenie odwołania Zamawiający wskazał: Stosownie do art. 513 Pzp Odwołanie przysługuje na: 1)niezgodną z przepisami ustawy czynność zamawiającego, podjętą w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, w tym na projektowane postanowienie umowy, 2)zaniechanie czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy; 3)zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia lub zorganizowania konkursu na podstawie ustawy, mimo że zamawiający był do tego obowiązany. Z powyższym skorelowany jest zakres kompetencji jurydycznych Izby. Stosownie do art. 473 ust. 1 pkt 1 Pzp „Krajowa Izba Odwoławcza, zwana dalej "Izbą", jest organem właściwym d o rozpoznawania odwołań w przypadkach, o których mowa w art. 513 Pzp”. Odwołujący deklaruje, że wnosi odwołanie: „od czynności podjętych przez Celowy Związek Gmin "Eko-Logiczni" (dalej też ZCG) polegających na wyborze trybu postępowania, wszczęciu postępowania oraz zamieszczeniu informacji o zamiarze zawarcia umowy w trybie z wolnej ręki” w dalszej części pisma formułuje zarzuty oraz podejmuje się ich uzasadnienia (z różnym stopniem szczegółowości). Należy wobec powyższego wskazać również, że ustawowo określony – art. 1 Pzp – zakres normowania wskazanym aktem prawnym obejmuje i określa: 1)podmioty obowiązane do stosowania przepisów ustawy; 2)zakres wyłączeń stosowania przepisów ustawy; 3)zasady udzielania zamówień; 4)etapy przygotowania i prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia; 5)tryby udzielania zamówień oraz szczególne instrumenty i procedury w zakresie zamówień; 6)wymagania dotyczące umów w sprawie zamówienia publicznego oraz umów ramowych; 7)organy właściwe w sprawach zamówień; 8)środki ochrony prawnej; 9)pozasądowe rozwiązywanie sporów dotyczących realizacji umów w sprawie zamówienia publicznego; 10)kontrolę udzielania zamówień oraz kary pieniężne. Dodatkowo prawodawca zdefiniował – art. 7 pkt 18 Pzp – pojęcie „postępowania o udzielenie zamówienia”, którym pozostaje „postępowanie wszczynane przez przekazanie albo zamieszczenie ogłoszenia, przekazanie zaproszenia do negocjacji albo zaproszenia d o składania ofert, prowadzone jako uporządkowany ciąg czynności, których podstawą s ą warunki zamówienia ustalone przez zamawiającego, prowadzące do wyboru najkorzystniejszej oferty lub wynegocjowania postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego, kończące się zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego albo jego unieważnieniem, z tym że zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego nie stanowi czynności w tym postępowaniu”. W przypadku trybu z wolnej ręki - który został przez prawodawcę krajowego uznany z a właściwy do udzielania zamówień wewnętrznych, mimo, że stanowią one kategorialnie odmienny model realizacji zadań publicznych (zinternalizowany) względem zamówień publicznych (model zeksternalizowany) – postępowanie o udzielenie zamówienia inicjowane jest zaproszeniem do negocjacji i wieńczy się zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego (przy czym zawarcie umowy nie stanowi czynności w tym postępowaniu). W istocie zatem środki odwoławcze względem zamiaru udzielenia zamówienia wewnętrznego winny ogniskować się wokół przesłanki w oparciu, o którą Zamawiający zamierza udzielić zamówienia wewnętrznego i na którą powołuje się wskazując swój zamiar w ogłoszeniu ( art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp) oraz aspektów proceduralnych bezpośrednio i wprost związanych z Postępowaniem. Odwołujący szereg zarzutów formułuje…
Czysty Region'' w obrębie sektora nr 1 ~ Cisek - nieruchomości zamieszkałe
Odwołujący: Z.S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Oczyszczania Miasta Z.S.Zamawiający: Związek Międzygminny „Czysty Region”…Sygn. akt: KIO 1851/24 WYROK Warszawa, dnia 27 czerwca 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca: Protokolant: Agnieszka Trojanowska Renata Tubisz Adriana Urbanik Wiktoria Ceyrowska Po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 maja 2024 r przez wykonawcę Z.S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Oczyszczania Miasta Z.S. z siedzibą w Korzonku 98 (42-247 Konopiska) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Związek Międzygminny „Czysty Region” z siedzibą w Kędzierzynie – Koźlu, ul. Szkolna 15 Uczestnik po stronie zamawiającego: wykonawca Czysty Region spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kędzierzynie – Koźlu, ul. Naftowa 7 orzeka: 1. oddala odwołanie, 2. kosztami postępowania obciąża wykonawcę Z.S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Oczyszczania Miasta Z.S. z siedzibą w Korzonku 98 (42-247 Konopiska) i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Z.S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Oczyszczania Miasta Z.S. z siedzibą w Korzonku 98 (42-247 Konopiska) tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wydatków pełnomocnika odwołującego, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wydatków pełnomocnika zamawiającego, kwotę 1 175zł 00 gr (słownie: jeden tysiąc sto siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów związanych z dojazdem zamawiającego na wyznaczone posiedzenie i rozprawę 2.2. zasądza od wykonawcę Z.S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Oczyszczania Miasta Z.S. z siedzibą w Korzonku 98 (42-247 Konopiska) na rzecz zamawiającego Związek Międzygminny „Czysty Region” z siedzibą w Kędzierzynie – Koźlu, ul. Szkolna 15 kwotę 4 775 zł 00 gr (słownie: cztery tysiące siedemset siedemdziesiąt pięć złotych zero groszy) tytułem zwrotu wydatków pełnomocnika zamawiającego i zwrotu kosztów dojazdu. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: …………………… ……………………….. ……………………….. Sygn. akt KIO 1851/24 Uzasadnienie Ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy w trybie zamówienia z wolnej ręki na odbiór odpadów komunalnych pochodzących od właścicieli nieruchomości z terenu Związku Międzygminnego "Czysty Region" w obrębie sektora nr 1 - Cisek - nieruchomości zamieszkałe zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych nr 2024/BZP 00331257/01 z dnia 2024-05-20. Zamawiający opisał przedmiot zamówienia jako: 3.8.) Krótki opis przedmiotu zamówienia 1) Odbieranie odpadów komunalnych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy (nieruchomości zamieszkałe), 2) Wyposażenie nieruchomości, o których mowa w punkcie 1 w pojemniki i półroczny pakiet worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych w ilości i pojemności zgodnej z obowiązującym Regulaminem utrzymania czystości i porządku na terenie Związku Międzygminnego „Czysty Region” za wyjątkiem pojemników do selektywnej zbiórki popiołu, 3) Umieszczenie przekazanych przez zamawiającego urządzeń (tagów) na pojemnikach na odpady komunalne stanowiących wyposażenie nieruchomości w zabudowie wielorodzinnej i jednorodzinnej z wyłączeniem pojemników na popiół (Otagowanie) – co do 2762 sztuk pojemników, 4)Utrzymanie pojemników w odpowiednim stanie porządkowym i technicznym. 5)Zapewnienie mobilnego punktu zbiórki odpadów komunalnych dla mieszkańców sektora, zwanego dalej MPSZOK spełniającego warunki określone w rozdziale VI punkt 10 OPZ do czasu uruchomienia Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (PSZOK), a także do prowadzenia zbiórek akcyjnych wybranych frakcji odpadów określonych w OPZ, 6) Odbiór i zagospodarowanie odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne takich jak: przeterminowane leki z aptek, odpadów o charakterze medycznym, chemikaliów, oleje i tłuszcze, opakowania zawierające odpady niebezpieczne, baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, opon, 7)Odbiór i zagospodarowanie odpadów zebranych w Międzygminnym Punkcie Zbierania Elektroodpadów zlokalizowanym w miejscowości Cisek przy ul. Władysława Planetorza 52 (przy Urzędzie Gminy Cisek) lub elektro-punktów, które pojawią się w trakcie realizacji umowy, 8)Na wniosek zamawiającego, zapewnienie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych, które znajdują się poza gminnym systemem gospodarki odpadami a nie posiadają umowy na wywóz odpadów (wykonanie zastępcze). Szacowana ilość nieruchomości, których właściciele nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zawarcia odrębnej umowy na odbiór odpadów komunalnych wynosi 15 nieruchomości. Wykonawca zobowiązany będzie do podstawienia kompletu pojemników na odpady komunalne w ilości zgodnej z obowiązującym na terenie Związku Międzygminnego „Czysty Region” Regulaminem utrzymania czystości oraz regularnego odbioru odpadów – zgodnie z częstotliwością jak dla nieruchomości niezamieszkałych pozostających w systemie Związku 4.1.) Tryb udzielenia zamówienia/ wraz z podstawą prawną: Zamówienie udzielane jest w trybie zamówienia z wolnej ręki na podstawie: art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy 4.2.) Uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu negocjacji bez ogłoszenia albo zamówienia z wolnej ręki: Zgodnie z art. 214 ust. 1 pkt 11 Prawo zamówień publicznych, zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki osobie prawnej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: a)zamawiający sprawuje nad tą osobą prawną kontrolę, odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej; warunek ten jest również spełniony, gdy kontrolę taką sprawuje inna osoba prawna kontrolowana przez zamawiającego w taki sam sposób, b)ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę, o której mowa w lit. a, c)w kontrolowanej osobie prawnej nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego. W zakresie warunku lit. a. zgodnie z § 11 Aktu Założycielskiego Spółki Czysty Region Sp. z o. o., której Związek jest jedynym wspólnikiem, do kompetencji Zgromadzenia Wspólników należy m.in. uchwalanie wieloletnich planów ekonomiczno-finansowych, inwestycyjnych i remontowych spółki Czysty Region oraz tworzenie i przeznaczanie funduszy spółki czy wyrażanie zgody na rozporządzenie przez Spółkę prawem lub zaciągniecie zobowiązania o wartości jednostkowej przewyższającej 2.000.000 zł netto. Ponadto Zgromadzenie Wspólników udziela członkom organów Spółki absolutorium z wykonania przez nich obowiązków oraz powołuje i odwołuje członków Rady Nadzorczej. Można zatem mówić o dominującym wpływie zamawiającego na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania, wobec czego warunek z art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. a Pzp jest przez Związek spełniony. W zakresie warunku z lit. b. przepis wymaga, by ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczyło wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę. Do obliczania procentu działalności, o którym mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11 lit. b Pzp, uwzględnia się średni przychód osiągnięty przez osobę prawną lub zamawiającego w odniesieniu do usług, dostaw lub robót budowlanych za 3 lata poprzedzające udzielenie zamówienia. Z danych Spółki Czysty Region wynika, że wskaźnik powyższy wynosił: - w 2023 r. - 93,46%; - w 2022 r. – 95,08%; - w 2021 r. – 92,14%. W zakresie warunku z lit. c Związek jest jedynym udziałowcem Spółki, co wyklucza jakikolwiek udział kapitału prywatnego. Wobec powyższego, spółka, jakiej Związek chce udzielić zamówienia spełnia wszystkie warunki z art. 214 ust. 1 pkt 11 Pzp. Dodatkowo informujemy, że Wykonawcy przysługuje rekompensata na pokrycie strat poniesionych w związku ze świadczeniem usług objętych niniejszym zamówieniem – w wysokości nie większej, niż wynagrodzenie określone w umowie, przy czym wynagrodzenie podlega zarachowaniu na poczet tej rekompensaty. Obliczanie wysokości rekompensaty należnej Wykonawcy dokonywane jest po zakończeniu każdego roku obowiązywania umowy, zgodnie z zasadami opisanymi w PPU. W razie gdy z obliczeń wynika, że wynagrodzenie wypłacone Wykonawcy przenosi wartość rekompensaty, Wykonawca ma obowiązek zwrócenia zamawiającemu nadwyżki. Zamawiający ma zamiar udzielić zamówienia wykonawcy Czysty Region spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kędzierzynie - Koźlu, ul. Naftowa 7. W dniu 27 maja 2024r. odwołanie wniósł wykonawca Z.S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Oczyszczania Miasta Z.S. w Korzonku 98. Odwołanie zostało wniesione przez pełnomocnika działającego na podstawie pełnomocnictwa z dnia 24 maja 2024 r. udzielonego przez właściciela firmy. Do odwołania dołączono dowód jego przekazania zamawiającemu. Odwołujący wniósł odwołanie od niezgodnych z przepisami czynności i zaniechań czynności zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do których zamawiający byt obowiązany na podstawie przepisów, polegających na wyborze trybu postępowania, wszczęciu postępowania oraz zamieszczeniu informacji o zamiarze zawarcia umowy w trybie „z wolnej ręki" prowadzących do udzielenia zamówienia publicznego pn, „Odbiór odpadów komunalnych pochodzących od właścicieli nieruchomości z terenu Związku Międzygminnego „Czysty Region'' w obrębie sektora nr 1 ~ Cisek - nieruchomości zamieszkałe". Odwołujący powziął informację o czynności zamawiającego z informacji o zamiarze zawarcia umowy datowanej na dzień 20.05.2024 r. Zamawiający wskazał w ogłoszeniu, że do tego zamówienia ma zastosowanie procedura unijna (https://ezamowienia.gov.pl/mp-ciient/search/list/ocds-148610- f73dc389-168b-llef-a7f7-6221b72ad4fc). Oznacza to w ocenie odwołującego, że termin wniesienia odwołania upływa w dniu 31.05.2024 r,, a wpis od odwołania wynosi 15 000,00 zł (którego dowód uiszczenia jest załączony do tego odwołania) Odwołujący wskazał, że posiada interes w uzyskaniu zamówienia, gdyż prowadzi od wielu lat działalność gospodarczą w zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych, jest także wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości prowadzonego przez zamawiającego (pozycja numer 61), Odwołujący jest bezpośrednio zainteresowany świadczeniem usług objętych przedmiotem zamówienia. Zaskarżone czynności zamawiającego naruszają interes odwołującego w uzyskaniu zamówienia, na skutek bezpodstawnego i nieuzasadnionego zastosowania przez zamawiającego trybu z wolnej ręki na rzecz jednego z konkurentów odwołującego - przedsiębiorcy CRS (tzw. in-house), Decyzja zamawiającego oznacza automatyczne wykluczenie odwołującego z możliwości świadczenia usług, a tym samym wyłączenie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez odwołującego (m. in. przez zakaz podwykonawstwa związany z zamówieniami inhouse). Co więcej, działanie zamawiającego wyklucza również wszystkich innych wykonawców z rynku, W przypadku uznania przez krajową Izbę Odwoławczą zasadności odwołania, odwołujący będzie mógł ubiegać się o udzielenie zamówienia w procedurze konkurencyjnej. Interes do wniesienia odwołania w zakresie wyboru niekonkurencyjnego trybu udzielenia zamówienia potwierdza jednolite orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej i sądów okręgowych, vide np. wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 25 maja 2012 r,, sygn. akt XXI Ga 92/12. Czynnościom i zaniechaniom czynności zamawiającego odwołujący zarzucił naruszenie; Zarzuty dotyczącego publikacji i uzasadnienia decyzji zamawiającego w zakresie wyboru trybu: 1.art. 216 ust 1 w zw. z art. 267 ust. 2 pkt 2} w zw. z art, 16 pkt 1), 2) i 3) i 18 ust. 1 ustawy w zw. z §2 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2Ó20 r., poz. 2439) przez niewyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki, podczas gdy wybór trybu niekonkurencyjnego możliwy jest wyłącznie na zasadzie wyjątku (odstępstwa od zasady) i w związku z tym wymaga szerokiego uzasadnienia oraz powołania wszelkich danych źródłowych umożliwiających weryfikację jego prawdziwości, 2.art. 99 ust. 1 i 2 i art. 112 ust. 1 ustawy w związku z art. 6d ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1469 ze zm., dalej: ,,UCPG”) przez zaniechanie określenia w dokumentach zamówienia szczegółowych wymagań stawianych przedsiębiorcom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości oraz wymaganych UCPG elementów opisu zamówienia, Zarzuty dotyczący braku wystąpienia przesłanek o których mowa wart. 214 ustawy: 3.art. 214 ust. i pkt li) lit. a) ustawy przez nieprawidłowe uznanie, że zamawiający sprawuje (nad CRS) kontrolę odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej - podczas gdy sam fakt ogólnych lub teoretycznych powiązań nie jest wystarczającą przesłanką do uznania spełnienia rzeczonego warunku kontroli, wymaganego przepisami chroniącymi rynek konkurencyjny, 4.art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) w zw, z art. 214 ust. 4 ustawy przez nieprawidłowe uznanie, że ponad 90% działalności CRS dotyczy Wykonywania zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę, podczas gdy ta przesłanka nie została spełniona, 5.art; 214 ust. 1 pkt 11) lit. c) ustawy przez nieprawidłowe uznanie, że w CRS nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego, 6.art, 213 ust. 1 ustawy w zw, z art. 217 ust. 1 ustawy w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3} ustawy oraz art. 8 ust. 1 ustawy w zw. z art. 58 §1 i 2 w zw. z art. 83 §1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r- Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm., dalej: „KC") przez zamiar udzielenia przez zamawiającego zamówienia publicznego na rzecz CRS podczas, gdy zamawiający nie przeprowadził z CRS negocjacji w sposób wymagany przepisami, Zarzuty odnoszące się do nieważności czynności prawnej na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa: 7.art. 8 ust. 1 ustawy w zw. z art. 58 §1 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 2 oraz art. 4 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej {t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 679 ze zm., dalej: „UGK") w zw. z art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2023 r.( poz. 40 ze zm., dalej: „USG") w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) ustawy przez powzięcie zamiaru zawarcia umowy bez wymaganych przepisami szczególnymi uchwał w przedmiocie wyboru formy prowadzenia gospodarki komunalnej, 8.art. 8 ust. 1 ustawy w zw. z art. 58 §1 i 2 ustawy Kodeks cywilny zw. z art. 107 ust. 1, art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej „TFUE") z uwagi na niezgodną z prawem czynność zamawiającego, która prowadzi do udzielenia na rzecz wykonawcy CRS niezgodnej z przepisami Traktatu pomocy publicznej oraz przez zaniechanie przez zamawiającego skierowania do Komisji Europejskiej notyfikacji o zamiarze udzielenia pomocy publicznej na rzecz CRS, 9.art; 226 ust. 1 pkt 3, 4, 5 i 7 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy w zw. z art. 18 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E (Dz.U.UE.L.2014.94.65 ze zm.) w zw. z art. 4 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 5 i art. 9 ust. 3 oraz art. 6 ust. 1 pkt 6 i art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz. U- z 2023, poz. 1689 ze zm., dalej: „OKIK") w zw. z art- 3 w zw. z art. 15 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1233 ze zm., dalej: „ZNK") w zw. z art. 58 §1 i 2 w zw. z art. 5 KC oraz art. 49, art. 56, art. 101 ust. 1, art. 102 i art. 106 oraz art. 107 TFUE przez: 1) zamiar udzielenia zamówienia in-house na rzecz CRS podczas, gdy CRS znajduje się w uprzywilejowanej pozycji wobec pozostałych wykonawców (w szczególności ze względu na faktyczne wykorzystywanie przez CRS środków publicznych otrzymywanych od zamawiającego oraz możliwość uzyskiwania tzw. „subsydiowania krzyżowego"), 2) wykluczenie pozostałych przedsiębiorców działających na ryku, w tym odwołującego (gotowych oraz wyrażających wolę realizacji przedmiotu niniejszego zamówienia), -przez co naruszone zostają zasady uczciwej konkurencji, ma miejsce nadużycie pozycji dominującej na rynku właściwym przez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji oraz ma miejsce rażące nadużycie prawa, 10.art. 8 ust, 1 ustawy w zw. z art. 58 §1 i 2 KC w zw. z art. 166 Konstytucji i motywu (6) i (7) Dyrektywy 2014/24/UE i art. 107 ust. 1, art. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przez uznanie, że w tej sprawie udzielenie zamówienia bezpośredniego „in-house" dotyczy usług zdefiniowanych jako „usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym" (dalej „SEIG"), a w związku z tym nie podlega zakazowi udzielenia pomocy publicznej, podczas gdy jeżeli ha rynku istnieją podmioty podejmujące się i mogące podjąć się wykonania zamówienia na warunkach jak planowane przez zamawiającego w zamówieniu, usługa taka nie spełnia kryteriów UOIG, w związku z tym zamówienie jn-house nie służy celom wskazanym w Dyrektywie, a także jest niezgodna z przepisami dot. pomocy publicznej, Zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów ustawy mających zastosowanie do trybu z wolnej ręki: 11.art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy oraz art. 44 ust, 3 pkt 1) lit. a) i b) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r, o finansach publicznych, przez wykluczenie możliwości: 1)udzielenia zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość usług, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, 2)uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów, 12.art. 83 ust. 1 ustawy w zakresie obowiązku zamawiającego do sporządzenia rzetelnej analizy potrzeb zamawiającego, obejmującej porównanie możliwych efektów udzielenia zamówienia w wariantach wykonania zamówienia „własnymi siłami" lub zlecenia na rzecz osób trzecich, 13.art. 35 ust. 1 pkt 2 i 99 ust. 1 ustawy i 106 ust. 1 TFUE przez niewłaściwe ustalenie wartości przedmiotu zamówienia, niepoparte żadnymi wyliczeniami, co prowadzić musi do uznania, że „rekompensata" za świadczenie usług publicznych przyznana CRS na podstawie planowanej umowy nie nawiązuje do żadnych uwarunkowań gospodarczych, a w zw. z tym jest zakazana przez przepisy prawa, 14.art. 214 ust. 9 w zw, z art. 57 w zw. z art. 112 ust. 1 ustawy przez zamiar udzielenia zamówienia na rzecz podmiotu, który nie posiada: 1} zasobów, 2} doświadczenia, 3} uprawnień, -niezbędnych do wykonania jego przedmiotu, a tym samym przez wprowadzenie podwykonawstwa w celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy, 15.art. 56 w zw. z art. 16 pkt 1), 2), 3) w zw. z art. 8 ustawy w zw. z art. 58 KC oraz art. 4a ust. 1 i art. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1110 ze zm.) w zw. z art. 58 KC przez zasiadanie w organach/pełnienie funkcji w CRS osób, które jednocześnie pełnią funkcje w strukturze zamawiającego oraz j.s.t, (przy jednoczesnym nieuprawnionym zasiadaniu w organach/pełnieniu przez: te osoby funkcji w CRS), co prowadzi do konfliktu interesów, naruszenia zasad równości, przejrzystości oraz uczciwej konkurencji oraz nieważności czynności zamawiającego, 16.art. 6c ust. 1, 2, 2a UCPG w zw. z art. 99 i art. 101 ust. 1 w zw. z art. 8 ustawy w zw. z art. 58 KC przez objęcie przedmiotem tego zamówienia z wolnej ręki odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (w tym aptek) - podczas, gdy zamówienie obejmujące tego rodzaju przedmiot może być udzielone wyłączenie w trybie przetargu (tryb konkurencyjny). Wniósł o: 1.rozpatrzenie przez Krajową Izbę Odwoławczą odwołania i jego uwzględnienie w całości, 2.unieważnienie czynności zamawiającego polegającej na wyborze procedury z wolnej ręki dla przedmiotowego zamówienia, 3.unieważnienie czynności zamawiającego zmierzającej do zawarcia z CRS umowy z wolnej ręki, 4.zasądzenie na rzecz odwołującego kosztów postępowania. Dodatkowo o: 1.skierowanie przez Sąd do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych o następującej treści: 1) czy art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE w związku z art. 106 ust. 1 i art. 107 ust. i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w oparciu o wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3.10.2019 r. ws. „Irgita" C-285/18 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się wyłączeniu przez instytucję zamawiającą zamówienia spod zastosowania Dyrektywy 2014/24/UE, jeżeli inne podmioty gospodarcze na rynku są gotowe realizować jego przedmiot na warunkach konkurencyjnych (w tym cenowych lub jakościowych)? 2} Czy art, 12 ust, 1 Dyrektywy 2014/24/UE w związku ż art. 106 ust. 1 i art. 107 ust. 1 Traktatu 0 funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się wyłączeniu przez instytucję zamawiającą zamówienia na świadczenie usług spod zastosowania Dyrektywy 2014/24/UE oraz jego udzieleniu osobie prawa prywatnego lub publicznego, jeżeli potrzeby odbiorców tych usług są już zaspokojone? 2.rozpoznanie sprawy w składzie 3 Arbitrów z uwagi na istotność zagadnienia dla funkcjonowania rynku zamówień publicznych w Polsce, a także granic wolnego rynku, chronionego regułami wolnej konkurencji. Ze względu na niezwykle krótki czas na wniesienie tego odwołania, odwołujący został pozbawiony faktycznej możliwości podniesienia wszelkich zarzutów oraz argumentów. Zaistnienie oma wlanego faktu stanowi rażące naruszenie praw odwołującego. Odwołujący przed wniesieniem odwołania zwrócił się do zamawiającego oraz CRS o udostępnienie informacji przetargowej/publicznej. Realizując posiadane prawo do ochrony własnych interesów, odwołujący zakłada sporządzenie dodatkowego uzasadnienia tego odwołania po uzyskaniu ww. informacji/dokumentów. Zarzut 1 (niewyczerpujące uzasadnienie in-house): Uzasadnienie zadysponowania środkami publicznymi o istotnej wartości (powyżej "progów unijnych") zostało zawarte na kilkunastu linijkach tekstu o dużym stopniu ogólności. Jest to sytuacja bez precedensu w praktyce prawa polskiego i Unii Europejskiej. Jako takie powinno być przedmiotem wszechstronnej kontroli. Co więcej, działania zmawiającego podejmowane były w zasadzie bez jakichkolwiek konsultacji, z bardzo utrudnionym dostępem do informacji. Wedle: wskazanych w zarzucie przepisów (petitum) zamawiający zobowiązany jest do szerokiego uzasadnienia decyzji o zamiarze udzielenia zamówienia z wolnej ręki. Wynika to z faktu, że omawiany tryb jest wyjątkiem od zasady konkurencyjności zamówień publicznych. Odwołujący powołał wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 24 czerwca 2020 r. {KIO 950/20). Orzeczenie porusza niezwykle istotne zagadnienia, tj.: 1.to na zamawiającym spoczywa ciężar dowodu wykazania, że zaistniały przesłanki (podstawy) do zastosowania zamówienia ż wolnej ręki in-house, 2,szerokie uzasadnienie zastosowania omawianego trybu już na etapie; (w treści) ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy ma na celu umożliwienie potencjalnym wykonawcom oceny tego, czy faktycznie zaistniały podstawy do udzielenia zamówienia z wolnej ręki. Prawidłowość tezy wyroku wynika przede wszystkim z dostrzeżenia przez KIO faktu, że potencjalni inny wykonawcy w dniu publikacji ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy nie posiadają dokumentacji umożliwiającej weryfikację prawidłowości zastosowania omawianego trybu. Zasadniczo konieczne jest bowiem złożenie Wniosku o udostępnienie dokumentacji/informacji (w tym publicznej) do zamawiającego, względnie innych organów (podmiotów) będących w jej posiadaniu. Tego rodzaju proces może być czasochłonny oraz całkowicie niespójny z przepisami regulującymi termin na skorzystanie przez potencjalnych wykonawców ze środków ochrony prawnej. Zwrócenia uwagi wymaga m. in, uregulowanie terminów na wniesienie odwołania (art. 515 ustawy — w tej sprawie 10 dni). Tymczasem po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ (właściwy podmiot) uprawniony jest do jej udostępnienia w terminie 14 dni od złożenia wniosku - chyba że zachodzą okoliczności wyjątkowe, które dają podstawą do udostępnienia dopiero po 2 miesiącach (art. 13 ust 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej/ t.j, Dz. U. z 2020 r., p02. 2176 ze zm.). Oznacza to, że w praktyce potencjalni wykonawcy doznają rażących ograniczeń (w tym są pozbawiani) w możliwości kwestionowania zastosowania przez zamawiającego zamówienia z wolnej ręki in-house. Tym samym racjonalność ustawodawcy odzwierciedlana jest w konieczności interpretacji zarzucanych przepisów w taki sposób, że nakładają one na zamawiającego obowiązek przytoczenia wszelkich argumentów uzasadniających zastosowanie zamówienia in-house (już na etapie ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy). Wola racjonalnego ustawodawcy znajduje więc pełne odzwierciedlenie w stwierdzeniu, że zamawiający powinien w ramach uzasadnienia powołać nie tylko szczegółowe informacje potwierdzające spełnianie przesłanek w szczególności z art. 214 ust. 1 pkt 11) ustawy, lecz również odnieść się do wszelkich dokumentów źródłowych odnoszących się do rzeczonych przesłanek - udostępniając materiały w sposób umożliwiający niezwłoczną (natychmiastową) weryfikację przez zainteresowane podmioty. Tego rodzaju działanie mogłoby polegać w szczególności na udostępnieniu łącza internetowego (linku) do elektronicznej bazy danych, względnie poinformowania o możliwości zapoznania się z materiałami w siedzibie zamawiającego. W tej sprawie zamawiający w treści ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy w sposób niezwykle lakoniczny uzasadnia zastosowanie trybu in-housę — w zasadzie przytaczając jedynie przepisy (pkt 4,2.) ogłoszenia) oraz kształtując uzasadnienie faktyczne wyłącznie na „niepełnych" 20 linijkach tekstu. Zamawiający w Sekcji VI ogłoszenia: 1.uzasadniając przesłankę z art. 214 ust. 1 pkt 11) lit a) ustawy przytacza wyłącznie ogólne uprawnienia z §11 Aktu Założycielskiego, 2.uzasadniając przesłankę z art. 214 ust, 1 pkt 11} lit. b) ustawy wyłącznie powiela treść przepisu i wskazuje, że jaki był % udział w poszczególnych (trzech) latach, 3.uzasadniając: przesłankę z art. 214 ust. 1 pkt 11). lit. b) ustawy wyłącznie informuje, że jest jedynym wspólnikiem CRS, Powyższe, enigmatyczne (wysoce ogólnej sformułowania nie pozwalają w jakikolwiek sposób zweryfikować ich prawdziwości/rzetelności/kompletności (a szczególnie zgodności ze stanem faktycznym). Tymczasem kluczowym założeniem racjonalnego ustawodawcy jest umieszczanie przez zamawiających (w treści ogłoszeń o zamiarze zawarcia umowy) wszelkich informacji, które umożliwiałyby kontrolę prawidłowości zamiaru udzielenia zamówienia. Innymi słowy - informacje/dokumenty udostępnione przez zamawiającego na etapie ogłoszenia powinny być ujawnione w tak szerokim zakresie, aby podmiot zainteresowany nie był zobowiązany do podejmowania dalszych działań celem uzyskania do nich wglądu (w szczególności przez składanie wniosków o udostępnienie informacji publicznej/przetargowej). Przeciwne działanie jest wprost sprzeczne z zasadą jawności zamówień oraz wprost ogranicza możliwość korzystania ze środków ochrony prawnej - co ma miejsce w tej sprawie. Zarzut 2 (brak elementów wymaganych przez ucpg): Zgodnie z art. 112 ust. 1 ustawy zamawiający zobowiązany jest do określenia warunków udziału w postępowaniu - w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania umowy. Z tym przepisem w zamówieniach publicznych w przedmiocie odbioru odpadów komunalnych koresponduje art. 6d ust 4 ustawy z dnia 13 września 19.96 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2021 r,, poz: 888 ze zm.). Wskazany przepis stanowi, że w tego rodzaju sytuacjach (zamówienie na odbiór odpadów) konieczne jest określenie przez zamawiającego w dokumentach zamówienia określonych informacji. Tymczasem zamawiający w tej sprawie nie wskazał w dokumentacji: 1.jakie są wymogi przekazywania odebranych zmieszanych odpadów komunalnych do instalacji komunalnych, 2.jakie są rodzaje odpadów komunalnych odbieranych selektywnie od właścicieli nieruchomości, 3.jaki jest standard sanitarny wykonywania usług oraz ochrony środowiska, 4.obowiązku prowadzenia dokumentacji związanej z działalnością objętą zamówieniem, 5.szczegółowego sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia nieselektywnego zbierania odpadów, 6.instalacji (w szczególności instalacji komunalnych), do których CRS zobowiązana byłaby przekazywać odebrane odpady, 7.jakie są szczegółowe wymagania stawiane w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, 8.obowiązku zagospodarowania odpadów komunalnych zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami. Powyższy przepis w sposób imperatywny stanowi, że zamawiający zobowiązany jest do określenia w dokumentacji zamówienia ww. informacji/wymogów. Potwierdza to orzecznictwo - w szczególności wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 19.02.2015 r. (III Ca 709/14). Zarzut 3 (niespełnienie przesłanki kontroli): Zamawiający w uzasadnieniu powołuje jedynie (bardzo ogólnie, lakonicznie), że rzekomo kontroluje CRS. Tymczasem zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, kontrola sprawowana przez instytucję zamawiającą powinna być skuteczna, strukturalna oraz funkcjonalna (zob. wyr. TSUE z 29.11.2012 r. ws. C-182/11 i C183/11 oraz wskazane tam orzecznictwo). Oznacza to, że sama „teoretyczna" możliwość wpływu na spółkę nie jest wystarczająca, Konieczne jest bowiem faktyczne, rzeczywiste realizowanie określonych uprawnień kontrolnych. Wskazuje na to użycie przez ustawodawcę w art. 214 ust. 11 lit. a) ustawy sformułowań „sprawuje", „wpływa", „zarządzanie". Przepis jednoznacznie uszczegóławia, ha czym kontrola musi polegać - tj. na realnych działaniach i dominującym wpływie na: 1,cele strategiczne oraz 2.decyzje związane z zarządzeniem sprawami osoby prawnej. Przepis obliguje do spełniania obu przesłanek jednocześnie (tj. zarówno w zakresie kontroli nad decyzjami strategicznymi, jak i decyzjami w zakresie bieżącego zarządzania). Brak jest możliwości posiadania jakiegokolwiek wpływu na decyzje odnośnie zarządzania spółka, jeżeli nie jest się bezpośrednio zaangażowanym w jej codzienną działalność. Prowadzenie przez spółkę działalności gospodarczej i zarządzanie jej sprawami wymaga istotnej aktywności, w tym bieżącego reagowania na wszelkie czynniki/okoliczności zarówno rynkowe, jak i wynikające z relacji z kontrahentami. Co dla odwołującego istotne z systemowego punktu widzenia: 1.zgromadzenie wspólników w sp. z o.o. nie jest organem zarządczym. Jest nim wyłącznie zarząd. Podejmowanie decyzji przez zgromadzenie wspólników odbywa się na podstawie sformalizowanej procedury - tj. Uchwał określonych w sporządzonym protokole posiedzenia zgromadzenia wspólników. Zarząd natomiast uprawniony jest do działania w imieniu i na rzecz spółki bez tego rodzaju „formalnych" procedur - np. dla zawarcia umowy może być wystarczające złożenie podpisów przez członka zarządu. Przepisy wskazują na dwa „rodzaje" zgromadzeń wspólników - tj. zwyczajne (w trakcie którego rozpatrywane są kwestie dot. rocznej działalności spółki, w tym finansowe) oraz nadzwyczajne. Słowo „nadzwyczajne" oznacza, że tego rodzaju zgromadzenie wspólników powinno być zwoływane w sytuacjach wyjątkowych, pilnych, awaryjnych - a nie na potrzeby podejmowania codziennych decyzji (albowiem takowe nie cechują się „nadzwyczajnością" - lecz wręcz przeciwnie, powszedniością), 2.rada nadzorcza także nie jest organem zarządczym (lecz jedynie kontrolnym - zupełnie inna funkcja w strukturze wewnętrznej spółek z o.o.). Rada nadzorcza nie ma wpływu na sposób funkcjonowania spółki, nie może wydawać zarządowi wiążących poleceń. Decyzje podjęte, przez zarząd (który jest następnie odwoływany przez radę nadzorczą) i tak pozostają w mocy prawnej (wywołują skutki wobec osób trzecich) - bez względu ha decyzje rady nadzorczej. Jeżeli zarząd zawrze kontrakt, to nawet późniejsze odwołanie członków zarządu (np. ze względu na to, że rada nadzorcza stwierdzi, że zarząd zadziałał wbrew polityce przyjmowanej przez radę nadzorczą) nie ma wpływu na to, że ten kontrakt dalej obowiązuje. Zamawiający nie sprawuje więc kontroli (o której mowa w przepisie) nad CRS. Zarzut 4 (niespełnienie przesłanki 90% działalności): Brak jest w tej sprawie spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11) lit. b) ustawy. Do procentu aktywności realizowanej przez spółkę komunalną na rzecz zamawiającego nie może być uwzględniania wszelka działalność- lecz jedynie ta, która została objęta przedmiotem zamówienia in-house (wąski zakres). W tej sprawie zamawiający nie wyjaśnił, w jaki sposób procent działalności został obliczony - w tym jakie aktywności/rodzaje aktywności były brane przez zamawiającego do obliczeń. Nie jest jasne, jak te obliczenia zostały przeprowadzone oraz wedle jakiej metodologii. Odwołujący powołał wyrok KIO 1849/19, oraz KIO 3069/20. Natomiast CRS, będąc przedsiębiorcą, tak jak inni wykonawcy (w tym odwołujący) prowadzi działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek. Rozlicza się jako odrębny przedsiębiorca (VAT), ponosi ryzyka biznesowe. W ramach usług odbioru i transportu odpadów na: rzecz zamawiającego nie było zatem żadnego „konkretnego polecenia" bowiem nie byłoby one skuteczne i oznaczało albo polecenie warunkowe, albo „polecenie" dedykowane do ogółu. Polecenie: mogłoby obejmować zobligowanie do złożenia oferty w postępowaniu o określonej treści - natomiast takie działanie byłoby wątpliwe w świetle przepisów dot. niedozwolonych porozumień wertykalnych i możliwość manipulowania przez zamawiającego wynikiem postępowania, Odwołujący zastrzegł możliwość przedstawienia dodatkowych twierdzeń i dowodów na dalszym etapie sprawy - ze względu na niespełnienie przez zamawiającego obowiązku wyczerpującego uzasadnienia zastosowania trybu zamówienia z wolnej ręki oraz zwrócenie się przez odwołującego do zamawiającego oraz CRS o udostępnienie informacji. Zarzut 5 (partycypacja kapitału prywatnego): Nieprawdą jest to, że w CRS brak jest bezpośredniego udziału kapitału prywatnego. Przepisy nie utożsamiają udziału, o którym mowa w art. 214 ust, î pkt 11) lit. c) ustawy, z udziałami wspólników w kapitale zakładowym spółki. Wręcz przeciwnie - art. 12 ust. 1 lit. c) Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E (Dz,U.UE.L.2014.94,65 ze zm.) w wersji anglojęzycznej posługuje się sformułowaniem „participation" (co oznacza szeroko rozumianą „partycypację" „zaangażowanie"): „there is no direct private capital participation in the controlled legal person with the exception of noncontrolling and non-blocking forms of private capital participation required by national legislative provisions, in conformity with the Treaties, which do hot exert a: decisive influence on the controlled legal person". Zarzut 6 (nieprawidłowość negocjacji): Wedle wskazanych w zarzucie (petitum) przepisów zamawiający zobowiązany jest do przekazania wykonawcy zaproszenia do negocjacji oraz ich przeprowadzenia z wykonawcą. Celem negocjacji jest w szczególności: 1.dokonanie oceny tego, czy wykonawca posiada zasoby umożliwiające prawidłową realizację przedmiotu zamówienia, 2.ocena, czy wykonawca nie podlega pod którąkolwiek przesłankę wykluczenia (art. 108 ustawy), 3.ustalenie zasad współpracy - przede wszystkim przez wynegocjowanie treści przyszłej umowy. Powyższe jest kluczowe z perspektywy art. 217 ust. 2 ustawy, wedle którego zamawiający może zobowiązać wykonawcę do przedłożenia oświadczenia o niepodleganiu wykluczeniu, spełnianiu warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów selekcji oraz podmiotowych środków dowodowych. Tymczasem w tej sprawie zamawiający nie przeprowadził z CRS negocjacji w sposób wymagany przepisami. Odwołujący podał, że zarzut pozostaje w związku z innymi zarzutami określonymi w odwołaniu, odnoszącymi się do całkowitej dowolności wyboru przez zamawiającego trybu zamówienia z wolnej ręki in-house, bez przeprowadzenia jakichkolwiek analiz odnośnie tego, czy CRS posiada potencjał/zasoby do realizacji jego przedmiotu. Zarzut 7 (brak uchwał): Zamawiający dokonał zaskarżonej czynności - ogłoszenia z dnia 20.05.2024 r, o zamiarze zawarcia umowy, bez podstawy prawnej, którą powinna być uchwała podjęta zgodnie z art. 4 ustawy o gospodarce komunalnej. Zgodnie z tym przepisem: 1.Jeżeli przepisy szczególne nie stanowię inaczej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o: 1)wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej; 2)wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego. 2.Uprawnienia, o których mowa w ust i pkt 2, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą powierzyć organom wykonawczym tych jednostek. Uchwały wydawane na podstawie art. 4 UGK podlegają kontroli sądowo-administracyjnej oraz w trybie administracyjnym pod względem formalnym (np. spełnienia warunków podjęcia uchwały- zachowania kworum, wymaganego trybu zwołania, dyskusji, gdyż różni radni mogą mieć różne opinie na dany temat), jak i pod względem zgodności z prawem i celowości. Brak takiej uchwały stanowi o podjęciu przez zamawiającego czynności bez upoważnienia wymaganego ustawą, to jest z przekroczeniem kompetencji. Odwołujący powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z dnia 8 września 2011 r. sygn. akt I SA/OI 458/11 Odwołujący wskazał, że powierzenie własnej spółce komunalnej wykonywania zadania na podstawie przepisów ustawy z zastosowaniem trybu z wolnej ręki, w rozumieniu art. 4 UGK jest zmianą formy prowadzenia gospodarki komunalnej w porównaniu z udzieleniem zamówienia podmiotowi trzeciemu na podstawie tej samej ustawy w trybie procedury konkurencyjnej. Potwierdza to teza zawarta w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2005 r. (II 5A/Wr 159/05, LEX nr 155131). W przedmiotowej sprawie według odwołującego nie można uznać, że uchwała taka została podjęta w sposób dorozumiany przez przystąpienie przez poszczególne gminy do Związku Międzygminnego „Czysty Region". Statut Związku Międzygminnego „Czysty Region" wskazuje na wyraźną preferencję gmin członkowskich dot. nabywania w trybach konkurencyjnych/ otwartych od podmiotów zewnętrznych usług polegających na odbiorze odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Reasumując, czynność prawna zamawiającego - publikacja ogłoszenia, jako podjęta z przekroczeniem umocowania, narusza bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa i jest nieważna z mocy prawą. ZARZUT 8 i 10 (POMOC PUBLICZNA / UOIG): Nie ulega dla odwołującego wątpliwości, że planowane udzielenie zlecenia bezpośredniego na rzecz CRS jest uprzywilejowaniem tego przedsiębiorcy na rynku - a tym samym stanowi pomoc publiczną. Zgodnie z art. 107 TFUE „Z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji przez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa ha wymianę handlową między Państwami Członkowskimi." Zgodnie natomiast z art. 14 TFUE, bez uszczerbku dla artykułu 4 Traktatu o Unii Europejskiej i artykułów 93, 106 i 107 tego Traktatu oraz zważywszy na miejsce, jakie usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym zajmują wśród wspólnych wartości Unii, jak również ich znaczenie we wspieraniu jej Spójności społecznej i terytorialnej, Unia i Państwa Członkowskie, każde W granicach swych kompetencji i w granicach stosowania Traktatów, zapewniają, aby te usługi funkcjonowały na podstawie zasad i na warunkach, w szczególności gospodarczych i finansowych, które pozwolą im wypełniać ich zadania. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, ustanawiają te zasady i określają tę warunki, bez uszczerbku dla kompetencji, które Państwa Członkowskie mają, w poszanowaniu Traktatów, do świadczenia, zlecania i finansowania takich usług. Stosownie do przepisów Dyrektywy 2014/24/UE możliwość wyłączenia spod reguł konkurencyjnych danego Zamówienia przez zlecenie bezpośrednie - „in-house"- dotyczy m.in. usług świadczonych w ogólnym Interesie gospoda reżym (UOIG). Natomiast zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej nie można mówić o usługach świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jeżeli są one zapewniane przez rynek na odpowiednim poziomie, w szczególności jeżeli pewne jest, że dana usługa jest powszechnie dostępna w sensie geograficznym a cena za nabycie danej usługi nie blokuje możliwości jej nabycia. Komisja, w wydawanych dokumentach wiele razy zwracała uwagę na powiązanie UOIG z następującymi okolicznościami: 1.na rynku nie istnieje wystarczająca podaż usług, lub usługi świadczone są na poziomie niższym niż wymagany przez organy administracyjne (państwo członkowskie), 2.usługa nie jest „samofinansująca się”- koszty świadczenia usługi na wymaganym poziomie przewyższają możliwości nabywców usług (np.: służba zdrowia, uruchomienie linii transportowej mimo jej nierentowności, itp.). - jednocześnie wskazując, że nie jest prawidłowe obejmowanie UOIG tych usług, co do których istnieje podaż na rynku na wymaganym poziomie i przy odpowiedniej infrastrukturze. Budowanie infrastruktury równoległej i organizowanie świadczenia (również odpłatnego) „obok" funkcjonującego na rynku nie może korzystać z przywilejów SGEI, a przede wszystkim z możliwości uznania, że takie działanie nie stanowi naruszenia konkurencji przez niedopuszczalną pomoc publiczną na rzecz publicznych przedsiębiorstw (art. 107 TFUE} . Zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej, o UOIG można mówić jedynie wówczas, gdy są to usługi, których żadne przedsiębiorstwo, ze względu na swój interes gospodarczy, w ogóle nie zdecydowałoby się świadczyć lub nie zdecydowałoby się świadczyć na tych samych warunkach lub w tym samym zakresie bez interwencji publicznej, w jakim usługa ta jest świadczona przez podmiot, któremu została zlecona przy zachowaniu interwencji publicznej. Odwołujący zatem stwierdził, że rozważałby świadczenie usługi objętej tym postępowaniem. Odwołujący podkreślił, że zamawiający prowadził już postępowania o udzielenie zamówień publicznych w trybach przetargowych - których przedmiot był analogiczny do przedmiotu niniejszego zamówienia z wolnej ręki in-house. To zdaniem odwołującego świadczy o tym, że rynek objęty omawianym zamówieniem in-house jest wedle zamawiającego kwalifikowany jako będący przedmiotem zainteresowania również innych przedsiębiorców (a nie tylko CRS). Zastosowanie trybu z wolne] ręki w tej sprawie rażąco narusza więc zasady rynku wspólnego i jest niedopuszczalne w świetle prawa. Podjęcie takiej czynności wymagałoby uprzedniego zgłoszenia Komisji Europejskiej. Wg wiedzy odwołującego, taka notyfikacja nie została złożona przez zamawiającego. Zarzut 9 (rażące naruszenie zasad uczciwej konkurencji): Jednostronny wybór przez zamawiającego wyłącznie jednego podmiotu (spośród wielu działających na lokalnym rynku) do realizacji zadania (przedmiotu in-house) powoduje rażące uprzywilejowanie CRS wobec pozostałych przedsiębiorców działających na rynku. Problematyka komercyjnej działalności tego rodzaju podmiotów (konkurujących z prywatnymi przedsiębiorcami, którzy nie „obracają" środkami publicznymi) była przedmiotem analiz m. im NIK - która dopatrzyła się licznych naruszeń prawa dokonywanych przez spółki komunalne lub macierzyste gminy. Nierynkowe dokapitalizowania CRS: Skoro CRS uzyska wsparcie ze środków publicznych (realizacja in-house) - to korzyści z tym związane są w szczególności następujące: 1.uzyskiwanie (stałych, pewnych, przewidywalnych) przychodów („stałe źródło finansowe"), 2.możliwość podejmowania większego ryzyka gospodarczego w ramach innych działalności (w szczególności składając oferty w innych zamówieniach publicznych), 3.zwiększenie zdolności finansowych (w tym na potrzeby uzyskiwania kredytów i pożyczek), 4.możliwość rozwoju działalności gospodarczej z punktu widzenia posiadanych zasobów (zakup sprzętu, maszyn, specjalistycznych urządzeń, możliwość zatrudnienia dodatkowego, wyspecjalizowanego personelu), 5.pozyskanie referencji (niezbędnych np. do uczestnictwa w zamówieniach publicznych w trybach konkurencyjnych), 6.pozyskanie biznesowej i faktycznej pozycji na rynku. Powyższe korzyści mogą zostać wykorzystane przez CRS do konkurowania z innymi przedsiębiorcami w ramach innych zamówień publicznych (przetargach). Co do zasady spółka komunalna posiadająca „podmiot publiczny" jako wspólnika może podejmować dalej idące ryzyka biznesowo-gospodarcze, niż prywatni przedsiębiorcy. Spółka komunalna posiada bowiem „zabezpieczenie" w postaci pewności co do tego, że w razie braku rentowności podejmowanych działań, ewentualne straty będą kompensowane ze środków publicznych. Przykładowo, składając ofertę w przetargu, spółka komunalna zasadniczo może zaoferować cenę w niższej wysokości, niż pozostali prywatni przedsiębiorcy. Tego rodzaju sytuacje wykluczają prywatnych przedsiębiorców z rynku oraz zakłócają mechanizmy konkurencji. ta problematyka podnoszona jest przez NIK: 1.„Jednocześnie w gminie podjęto działania skutkujące zmianą aktu założycielskiego miejskiej spółki i wypłaceniem jej dopłat za 2019 r. i za 2020 r. w kwotach, które stanowiły - odpowiednio - 193,1% i 236% kwot dopłat określonych w obowiązującej wersji umowy (do 19 czerwca 2020 r. gmina wypłaciła Spółce łącznie o 537 932 814,73 zł więcej niż wskazano w obowiązujących załącznikach finansowych do umowy wykonawczej). Ponadto w gminie nie prowadzono bieżącego monitoringu w zakresie możliwości przekroczenia dopuszczalnego poziomu pomocy publicznej udzielonej miejskiej spółce w związku z realizacją ww. umowy." 2.„Finansowe wsparcie spółek komunalnych, udzielone w latach 2018-2020 w łącznej wysokości 2,7 mld zł przez skontrolowane j.s.t z województwa dolnośląskiego, przyznawano nie zawsze w sposób legalny i rzetelny, o czym świadczy skala ujawnionych nieprawidłowości o charakterze finansowym w łącznej wysokości 124 min zł". Dalej w dokumencie stwierdza się, że: „Spośród w sumie 18 spółek komunalnych, których wyniki ekonomiczno-finansowe objęto analizą w trakcie kontroli prowadzonych w pięciu urzędach, większość, bo aż 10 z nich była trwale nierentowna w latach 2018-2020, a tym samym nie spełniła zasady samofinansowania. Z pozostałych ośmiu spółek tylko dwie nie generowały strat na działalności (...)", 3.„Badania wyników ekonomiczno-finansowych spółek komunalnych wykazały, że nie tylko wzrasta zadłużenie tych spółek, ale także poziom tego zadłużenia jest coraz większy w stosunku da zadłużenia JST.” Subsydiowanie skrośne: Mechanizm subsydiowania skrośnego polega na pokrywaniu kosztów usług i dostaw dla jednej z grup odbiorców, wpływami z umów od innych grup odbiorców. Subsydiowanie skrośne oceniane jest jako czyn nieuczciwej konkurencji np. zgodnie z Wyrokiem KIO z 10,11.2020 r. (KIO 2661/20, KIO 2662/20). W tej sprawie subsydiowanie skrośne może przybrać postać wykorzystania uzyskanych z realizacji zadania własnego (in-house) środków finansowych (w ramach wynagrodzenia) do konkurowania z prywatnymi przedsiębiorcami na rynku. Spółka komunalna, np. realizując inne zamówienia „na granity opłacalności", ma możliwość finansowania tak powstałych kosztów (względnie strat) wynagrodzeniem wynikającym z realizacji zadania z niniejszego in-house. Pozostali przedsiębiorcy nie są uprawnieni do wykorzystywania środków publicznych do konkurowania na rynku zamówień publicznych (nierównowagą rynkowa) - korzystają wyłącznie z funduszy pozyskiwanych z działalności konkurencyjnej. Stosowanie preferencyjnych warunków kontraktowych: Skoro CRS jest rzekomo „podmiotem wewnętrznym zamawiającego", to również na etapie realizacji przedmiotu zamówienia publicznego spółka będzie działać w warunkach preferencyjnych. Dotyczy to w szczególności płatności kar umownych za ewentualne niewykonanie albo nienależyte wykonanie zamówienia publicznego. Zamawiający co do zasady ma prawną możliwość dokapitalizowywania spółki komunalnej – w tym kompensaty ewentualnych strat wynikających z płatności kar umownych. Oznacza to, że ewentualnie uiszczane kary umowne nie będą faktycznie negatywnie wpływać na działalność CRS, ponieważ będą mogły być następnie kompensowane przez podmiot, na rzecz którego były płacone (pośrednio/bezpośrednio) Powyższe również wpływa bezpośrednio na kalkulację ryzyk związanych z ofertowaniem w innych zamówieniach - oraz na wycenę (atrakcyjność ofert). Porozumienie antykonkurencyjne: Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6) OKIK, zakazane są porozumienia polegające na ograniczaniu dostępu do rynku lub eliminowaniu z rynku przedsiębiorców nieobjętych porozumieniem. Istotą praktyki, o której mowa w art, 6 ust. 1 pkt 6 u.o.k.k,, jest dążenie do zachowania status quo w obrębie podmiotów działających na danym rynku bądź też do zredukowania liczby przedsiębiorców prowadzących działalność na tym rynku. W tym pierwszym przypadku dana praktyka prowadzi do powstania barier wejścia: na rynek, skutkując utrudnieniem bądź wyłączeniem możliwości rozwoju konkurencji na tym rynku, w drugim - zmierza do ograniczenia panującej na danym rynku konkurencji przez usunięcie z niego innych przedsiębiorców. Praktyka ta może obejmować zarówno porozumienia poziome (między konkurentami), jak i pionowe (między uczestnikami różnych szczebli Obrotu) (K, Kohutek [w:] (VI. Sieradzka, K. Kohutek, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2014, art, 6.) Przekładając powyższe na okoliczności faktyczne niniejszej sprawy, odwołujący zwrócił uwagę, że: 1.rynek odbioru odpadów komunalnych na terenie Gminy Cisek jest złożony oraz rozwinięty, 2.istnieją prywatni przedsiębiorcy, posiadający potencjał do realizacji przedmiotu tego zamówienia (w tym odwołujący), 3.na rynku funkcjonują od wielu lat już wykonawcy (firmy prywatne o różnej strukturze właścicielskiej), które dotychczas z powodzeniem realizowały odbiór odpadów komunalnych na lokalnym rynku. Oznacza to, że uzgodnienie (porozumienie), którego treścią byłoby ustalenie zakresu współpracy pomiędzy zamawiającym a spółką CRS (działającą w ww., preferencyjnych warunkach gospodarczo- prawnych), prowadzi do wyeliminowania z rynku pozostałych przedsiębiorców, prowadzących działalność w branży odpadowej. Bowiem sposób ukształtowania procedury (udział w niej spółki CRS) spowodował, te prywatni przedsiębiorcy zostali per se wykluczeni w zakresie dotyczącego odbioru odpadów komunalnych na terenie Gminy Cisek. Odwołujący zaznaczył, że ustawodawca jasno sprecyzował, że do stwierdzenia bytu omawianej praktyki konieczne jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek. Pierwsza z nich dotyczy uzgodnienia przedsiębiorców co do rynku właściwego, druga określa cel porozumienia rozumiany jako ograniczenie, wyeliminowanie lub też zakłócanie w sposób istotny istniejącej konkurencji. W tej sprawie mamy do czynienia z porozumieniem antykonkurencyjnym zawieranym pomiędzy zamawiającym oraz CRS. Odwołujący podkreślił, że: 1.w zakresie objętym in-house i umową, zarówno CRŚ, jak i zamawiający, funkcjonują jako przedsiębiorcy (co jest okolicznością równoległą do funkcji administracyjnej związanej z realizacją odbioru odpadów). Zawarcie takiego porozumienia wyklucza inne podmiotu z rynku - prowadząc do zasadniczych szkód gospodarczych, jak m. in. utrata miejsc pracy, ograniczenie lub zamknięcie działalności dotychczas funkcjonujących na rynku, 2.zarówno zamawiający, jak i CRS, imają pełną świadomość, że zawarcie takiego porozumienia oznaczać będzie zamknięcie rynku o istotnej wartości wskazanej w dokumentacji zamówienia. Wedle orzecznictwa, aby zachowanie przedsiębiorstw było objęte zakazem ustanowionym w art. 101 ust. 1 TFUE, konieczne jest nie tylko, aby świadczyło ono o istnieniu zmowy między nimi, czyli porozumienia między przedsiębiorstwami, decyzji związku przedsiębiorstw lub uzgodnionej praktyki, ale zmowa ta musi również wpływać w sposób niekorzystny i odczuwalny na konkurencję wewnątrz rynku wewnętrznego (C-591/16 P - wyrok TS z dnia 25.03.2021 r., H. Lundbeck A/S i Lundbeck Ud przeciwko komisji Europejskiej). Zmowa przetargowa: Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 7 OKIK, zakazane są porozumienia, których celem lob skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku właściwym, polegające w szczególności na uzgadnianiu przez przedsiębiorców lub przez tych przedsiębiorców i przedsiębiorcę będącego organizatorem przetargu warunków składanych ofert, w szczególności zakresu prac lub ceny. Wymienienie tej praktyki w art. 6 OKIK świadczy o tym, że jest ona traktowana przez ustawodawcę jako szczególnie szkodliwa dla konkurencji. Nie znajduje do niej również zastosowane wyłączenie, o którym mowa w art. 7 ust, 2 ustawy (tj. tzw. wyłączenie de minimis, związane z niskimi udziałami w rynku stron porozumienia). Działanie zamawiającego, polegające na zamiarze zawarcia umowy na odbiór odpadów z CRS, powinno zdaniem odwołującego podlegać ocenie z punktu widzenia ogólnych przepisów dot. zmów przetargowych. Otóż podstawy faktyczne tego typu „wewnętrznego" działania naruszają zakaz wyrażony w art. 6 OKIK, a dodatkowo stoją w sprzeczności z przestankami wskazanymi w art. 16 ustawy. Takie działanie zamawiającego, które ogranicza konkurencję oraz eliminuje możliwość realizacji zamówienia przez podmiot wybrany w warunkach konkurencyjnych, jest niedopuszczalne, CRS została jednostronnie wybrana przez zamawiającego jako wykonawca in-house. Powoduje to, że całkowicie pominięte zostaną inne „potencjalne” oferty, które, w praktyce mogłyby okazać .się zdecydowanie korzystniejsze, niż warunki, jakie może zaproponować CRS (w ramach organizowanego zamówienia w trybie konkurencyjnym). Mowa tu zarówno o posiadaniu odpowiedniej kadry, warunków, pojazdów, znajomości technik, know-how, ale i aspekcie finansowym, Faktyczna rezygnacja z możliwości porównania ofert szeregu innych wykonawców działających w branży odpadowej, tym bardziej na lokalnym rynku, gdzie wspomnianą działalność prowadzi stosunkowo dużo podmiotów w pełnym wymiarze, wskazuje na możliwość zawarcia tzw. zmowy przetargowej (której skutkiem miało być wyeliminowanie z, rynku wszystkich przedsiębiorców oraz zawarcie umowy z CRS). Jak wskazuje Raport UOKIK, zmowy pionowe, czyli zawierane między zamawiającym a wykonawcą zaliczono do grupy najbardziej szkodliwych dla konkurencji naruszeń, które nie korzystają z wyłączenia spod zakazu na podstawie kryterium bagatelności porozumienia. Skutkiem takiego porozumienia jest przyznanie szczególnie korzystnych warunków jednemu lub grupie uczestników przetargu (Raport Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta - System zamówień publicznych, a rozwój konkurencji w gospodarce, Warszawa, wrzesień 2013 r.). Posiłkując się powyższym stwierdzeniem odwołujący stwierdził, że w wyniku zawartego porozumienia CRS znalazła się w bardzo korzystnym położeniu, gwarantującym stały, bardzo wysoki zysk przez okres realizacji przedmiotu zamówienia, Jednocześnie doprowadziło to do rażącego naruszenia zasad wynikających z OKIK i zamknięcie rynku na inne podmioty. Instytucja zmowy przetargowej ma swoje źródło w systemie prawa Unii Europejskiej, W motywie 59 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE ż 26.02.2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E, zawarto postanowienia dot. zagrożeń tego rodzaju. Ustawodawca unijny wskazał, że agregacja i centralizacja zakupów powinny jednak być uważnie monitorowane w celu uniknięcia nadmiernej koncentracji siły nabywczej i zmowy oraz w celu zachowania przejrzystości i konkurencji, jak również możliwości dostępu do rynku dla MSP. Nadużycie pozycji dominującej: Zamawiający organizuje rynek usług użyteczności publicznej (przedmiot niniejszego zamówienia). Wedle wyroku Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2017 r. (I GSK 252/15) podział rynku usług użyteczności publicznej również może być badany z punktu widzenia zakazu nadużywania pozycji dominującej: „Pozwane miasto organizujące usługi na rynku usług transportu autobusowego, jest przedsiębiorcą do którego stosuje się przepisy u.o.k.i.k. W związku z tym podział rynku tych usług podlega ocenie między innymi z punktu widzenia regulacji zawartej w art. 9 u.o.k.i.k, Przepis ten zakazuje nadużywania pozycji dominującej na rynku właściwym każdemu przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom działającym na rynku właściwym.". Jednostronnie, autonomicznie wybierając jednego wykonawcę do realizacji zadania własnego, zamawiający wpływa na kształt rynku - nadużywa pozycji dominującej. Posiadając pozycję dominującą, ponosi odpowiedzialność za organizację usług w ramach gospodarowania odpadami. Zamawiający zobowiązany jest podejmować działania w taki sposób (jako gospodarz postępowania), aby nie naruszać uczciwej konkurencji. Co więcej, zamawiający powinien powstrzymywać się od takich działań, które co najmniej potencjalnie mogłyby stanowić naruszenie uczciwej konkurencji. Naruszenie przepisów ZNK: Zamawiający nie może wybrać do realizacji przedmiotu zamówienia wykonawcy w warunkach naruszenia uczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. To pozostaje w korelacji do zasady uczciwej konkurencji wyrażonej w art. 16 pkt 1 ustawy, obligującej zamawiającego do stworzenia warunków do uczciwego konkurowania wykonawców. Zgodnie z art. 3 UZNK, czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Czynem nieuczciwej konkurencji jest też utrudnianie innym przedsiębiorcom dostępu do rynku, W szczególności przez realizację usług poniżej kosztów jej realizacji w celu eliminacji innych przedsiębiorców. Za czyn nieuczciwej konkurencji należy uznać zachowania zmierzające do wygrania postępowania za wszelką cenę, przez oferowanie nierealnych warunków realizacji zamówienia. Zaoferowanie zatem warunków nierealnych, które nie są w warunkach rzeczywistych możliwe do Spełnienia, godzi w dobre obyczaje i narusza zasadę uczciwej konkurencji (Nowińska Ewa, Szczepanowska-Koztpwska Krystyna, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, wyd. 11}. Uwzględniając powyższe można stwierdzić, że zamawiający oraz CRS podejmują działania zmierzające do utrudnienia innym wykonawcom swobodną, konkurencyjną konfrontację w ramach postępowania. Zarzut 11 i 12 (niezapewnienie najlepszej jakości usług/efektów zamówienia oraz brak rzetelnej analizy potrzeb): Zgodnie z art. 83 ustawy zamawiający zobligowany jest do przeprowadzenia analizy potrzeb i wymagań. Obowiązek ten nie został wyłączony dla trybu udzielenia zamówienia „z wolnej ręki" opartego na przesłane wskazane w art.214 ust. 1 pkt. 11) ustawy. Analiza, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności: 1)badanie możliwości zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb z wykorzystaniem zasobów własnych; 2)rozeznanie rynku: a)w aspekcie alternatywnych środków zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb, b)w aspekcie możliwych wariantów realizacji zamówienia albo wskazuje; że jest wyłącznie jedna możliwość wykonania zamówienia. 3.Analiza, o której mowa w ust 1, wskazuje: 1)orientacyjną wartość zamówienia dla każdego ze wskazanych wariantów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 iii. b; 2)możliwość podziału zamówienia na części; 3przewidywany tryb udzielenia zamówienia; 4)możliwość uwzględnienia aspektów społecznych, środowiskowych lub innowacyjnych zamówienia; 5)ryzyka związane z postępowaniem o udzielenie i realizacją zamówienia. W tej sprawie zamawiający nie dokonał jakichkolwiek analiz - w szczególności nie są one powoływane w treści ogłoszenia. Pamiętając o zasadzie efektywności udzielania zamówień wyrażonej w art. 17 ustawy, zamawiający w ramach rozeznania rynku ustala, czy istnieją alternatywne do przewidzianych przez niego pierwotnie środki zaspokojenia potrzeb oraz czy istnieją warianty realizacji zamówienia prowadzące do osiągnięcia zakładanego celu. Rozeznanie rynku może prowadzić zarówno do ustalenia, że istnieje jedna możliwość zaspokojenia potrzeb, jak i ustalenia, że istnieje więcej niż jeden sposób osiągnięcia zakładanego celu. W tej sytuacji rozeznanie rynku może prowadzić do zidentyfikowania najlepszego wariantu realizacji zamówienia według kryterium efektywności." (Dzierżanowski Włodzimierz i inni Prawo zamówień publicznych), W przedmiotowej sprawie nie doszło do zidentyfikowania najlepszego wariantu wykonania zamówienia we. jakichkolwiek kryteriów, prócz kryterium popierania interesu spółki CRS w oderwaniu od kryterium interesu publicznego). Zarzut 13 (niewłaściwe ustalenie wartości zamówienia): Zgodnie z art. 35 ustawy zamawiający w przypadku świadczeń powtarzających się wartość zamówienia szacuje w odniesieniu do 1 roku trwania usługi. Tymczasem w tej sprawie z ogłoszenia nie wynika, jaka jest wartość zamówienia. Tym samym wynagrodzenie płatne (z tytułu realizacji in-house) nie nawiązuje do jakichkolwiek realiów gospodarczych - a tym samym jest zakazane z mocy prawa. Zarzut 14 (brak zasobów, doświadczenia i uprawnień CRS): CRS nie posiada zasobów niezbędnych do realizacji przedmiotu zamówienia in-house. Brak posiadania wystarczających zasobów powoduje, że CRS musiałaby faktycznie powierzyć realizację przedmiotu in-house na rzecz podmiotów trzecich (co byłoby niedozwolonym podwykonawstwem). Odwołujący powołał uchwałę Krajowej Izby Odwoławczej z 18.08,2017 r. (KIO/KU 48/17), Ponadto CRS nie posiada wystarczającego doświadczenia do realizacji przedmiotu tego zamówienia - o czym świadczy m.in. nieprawidłowe wykonywanie innych zamówień obejmujących analogiczny przedmiot. Jednocześnie CRS nie posiada uprawnień niezbędnych do wykonania przedmiotu tego zamówienia, CRS powinna posiadać stosowne uprawnienia maksymalnie w dniu ogłoszenia o zamiarze zawarcia urnowy (20.05.2024 r.). Udzielenie zamówienia z wolnej ręki na rzecz CRS stanowiłoby obejście przepisów ustawy. Zarzut 15 (konflikt interesów / nieuprawnione pełnienie funkcji w CRS): W organach CRS zasiadają/pełnią funkcję osoby, które jednocześnie pełnią funkcje w strukturze zamawiającego oraz j.s.t. (przy jednoczesnym nieuprawnionym zasiadaniu w organach/pełnieniu przez te osoby funkcji w CRS) - co prowadzi do konfliktu interesów, naruszenia zasad równości, przejrzystości oraz uczciwej konkurencji oraz nieważności czynności zamawiającego. Art 56 ust. 1 ustawy wskazuje w sposób ogólny, że dyspozycja tego przepisu dotyczy co najmniej osób, które mogą wpłynąć na wynik postępowania (klauzula generalna). Art. 56 ust. 2 ustawy stanowi, że konflikt interesów zachodzi wówczas, gdy co najmniej ww. osoby pozostają z wykonawcą w takim stosunku prawnym lup faktycznym, że istnieje uzasadniona wątpliwość co do ich bezstronności lub niezależności w związku z postępowaniem o udzielenie zamówienia z uwagi na posiadanie bezpośredniego lub pośredniego interesu finansowego, ekonomicznego lub osobistego w określonym rozstrzygnięciu tego postępowania. Jednocześnie ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (t.j. Dz, U. z 2022 r., poz. 1110 ze zm.) stanowi w art. 4a o zakazie zatrudnienia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w spółkach z udziałem Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego albo wykonywania przez niego innych czynności w takich spółkach. Art. 4 rzeczonej ustawy ustanawia analogiczny zakaz m.in. wobec członków zarządów powiatów. W tej sprawie ww. zakazy zostały naruszone. Zarzut 16 (nieprawidłowy przedmiot zamówienia - obowiązek przetargowy): Wedle pkt 3.8.) ogłoszenia z 20.05.2024 r., przedmiot niniejszego zamówienia z wolnej ręki Obejmuje m.in.: 1."8) Na wniosek zamawiającego, zapewnienie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych, które znajdują się pozą gminnym systemem gospodarki odpadami a nią posiadają umowy na wywóz odpadów (wykonanie zastępcze). Szacowana ilość nieruchomości, których właściciele nie wywiązali się: z ustawowego obowiązku zawarcia odrębnej umowy na odbiór odpadów komunalnych wynosi 15 nieruchomości. Wykonawca zobowiązany będzie do podstawienia kompletu pojemników na odpady komunalne w ilości zgodnej z obowiązującym na terenie Związku Międzygminnego „Czysty Region" Regulaminem utrzymania czystości oraz regularnego odbioru odpadów -zgodnie z częstotliwością jak dla nieruchomości niezamieszkałych pozostających w systemie Związku." , 2."6) Odbiór i zagospodarowanie odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne takich jak: przeterminowane leki z aptek, odpadów o charakterze medycznym, chemikaliów, oleje i tłuszcze, opakowania zawierające odpady niebezpieczne, baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, opon,". Tymczasem wedle art. 6c ust. 1, 2 i 2a UCPG, w razie podjęcia uchwały o objęciu "systemem gminnym" Odbioru odpadów z nieruchomości niezamieszkałych, wówczas istnieje obowiązek udzielenia zamówienia publicznego w trybie przetargu zorganizowanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U, z 2023 r. poz. 1605 i 1720) na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli tych nieruchomości. Przepisy wprost stanowią, że nie można udzielać zamówienia z wolnej ręki in-house na realizację usług odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości niezamieszkałych. Oznacza to, że to postępowanie o udzielenie zamówienia z wolnej ręki obarczone jest niemożliwa do usunięcia wada uniemożliwiająca zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Co więcej, zamawiający objął przedmiotem zamówienia odbiór przeterminowanych leków z aptek - tymczasem: 1.po pierwsze apteki nie są nieruchomościami zamieszkałymi. Apteki znajdują się na nieruchomościach niezamieszkałych. Na terenie aptek (nieruchomości) prowadzona jest działalność gospodarcza - co w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości wyklucza ich uznanie za nieruchomości zamieszkałe, 2.skoro więc odpady będą fizycznie gromadzone w aptekach - to ich odbiór będzie się odbywać z miejsc gromadzenia zlokalizowanych na nieruchomościach niezamieszkałych, a nie zamieszkałych. CRS byłaby zobowiązana wykorzystać pojazd specjalny do przyjazdu do apteki, a nie nieruchomości zamieszkałej, 3.po drugie zamawiający nie precyzuje, co rozumie przez „przeterminowane leki". Pod to sformułowanie w praktyce mogą przypadać: a)18 0.108* Leki cytotoksyczne i cytostatyczne b)18 01 09 Lęki inne niż wymienione w 18 01 08 c)18 02 07* Leki cytotoksyczne i cytostatyczne d)18 02 08 Leki inne niż wymienione w 18 02 07 -które nie są odpadami komunalnymi, jak i ej20 01 31* Leki cytotoksyczne i cytostatyczne f)20 01 32 Leki inne niż wymienione w 20 01 31 -które są odpadami komunalnymi. Oznacza to, że ze względu na brak doprecyzowania (przy uwzględnieniu tego, że odbiór odpadów będzie realizowany również z aptek jako nieruchomości komercyjnych) - nie sposób wykluczyć tego, że; „przeterminowane leki" obejmują również odpady inne, niż komunalne (odbiór z nieruchomości niezamieszkałych). Odwołujący powołał wyrok KIO z 27.04.2022 r. (KIO 909/22). Uzasadnienie pytań prejudycjalnych: Pytanie 1: 1.Zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE zamówienie publiczne udzielone przez instytucję zamawiającą osobie prawa prywatnego lub publicznego nie jest objęte zakresem stosowania omawianej dyrektywy, jeżeli spełnione są wszystkie określone w przepisie warunki. TSUE w wyroku z 10.04.2003 r. (C-20/01 i C-28/01) i wyroku z 11.01.2005 r. (C-26/03) uznał, że możliwość wyłączenia zastosowania przepisów o zamówieniach publicznych jest sytuacją wyjątkowa. 2.TSUE w wyroku z 3.10.2019 r. (C-285/18) stwierdził, że państwo członkowskie może nałożyć dodatkowe warunki, od których może być uzależnione udzielenie zamówienia in-house, 3.TSUE w wyroku z 3.10.2019 r. (C-285/18) stwierdził, że państwa członkowskie muszą dokonywać wyboru sposobu świadczenia usług z poszanowaniem podstawowych zasad TFUE. Analogicznie stwierdza Rzecznik Generalny Christlne Stix-Hackl w opinii z 12.04.2005 r, (0-231/03): „Jak już wyżej przedstawiono, ani wyroki w sprawach Teckal i Stadt Halle ustanawiające wyjątki w dziedzinie prawa wtórnego, ani wyjątek przewidziany przez art, 13 dyrektywy sektorowej nie mogą prowadzić do niestosowania prawa pierwotnego, tzn. również tych podstawowych swobód, które mają zastosowanie w niniejszej sprawie." 4.Wedle art. 18 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE instytucje zamawiające nie są uprawnione do organizowania zamówień w sposób, który miałby na celu wyłączenie zamówienia z zakresu zastosowania Dyrektywy 2014/24/UE lub sztuczne zawężanie konkurencji. Uznaje się, że konkurencja została sztucznie zawężona, gdy zamówienie zostaje zorganizowane z zamiarem nieuzasadnionego działania na korzyść lub niekorzyść niektórych wykonawców. 5.W uzasadnieniu projektu Dyrektywy 2014/24/UE Komisja Europejska wskazała, że nowe przepisy mają na celu zagwarantowanie, że jakakolwiek współpraca publiczno-publiczna podlegająca wyłączeniu nie powoduję zakłócenia konkurencji w odniesieniu do prywatnych wykonawców (projekt Dyrektywy 2014/24/UE, wniosek Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, KOM/2011/0896, wersja ostateczna - 2011/0438 (COD), Nr52011PC0896, s. 18-19). 6.Z powyższego zdaniem odwołującego wynika zasada udzielania zamówień w trybie konkurencyjnym. Instytucje zamawiające nie są uprawnione do organizowania zamówienia w sposób, który sztucznie ograniczałby zastosowanie Dyrektywy 2014/24/UE. Celem jest zachowanie gwarancji wynikających z Dyrektywy 2014/24/UE. Działanie instytucji zamawiającej musi w każdym przypadku być zgodne z normami traktatowymi, dotyczącymi w szczególności równego traktowania wykonawców oraz przejrzystości. TSUE wprost stanowi, że przesłanki wyłączenia: zastosowania przepisów ws. zamówień publicznych określone w art, 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE nie są katalogiem zamkniętym. Brak jest jednak orzeczenia TSUE wyjaśniającego, jaki wpływ na możliwość zastosowania art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE ma fakt występowania na rynku innych podmiotów gospodarczych gotowych realizować przedmiot zamówienia na warunkach konkurencyjnych (w tym cenowych lub jakościowych!. 7.Odpowiedź na powyższe pytanie jest konieczna dla ustalenia, czy z art. 106 ust. 1 TFUE wynika zakaz stosowania wyłączenia z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE w sytuacji występowania konkurencji na rynku i czy naruszenie tego zakazu może prowadzić do zaistnienia niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Ma to znaczenie dla oceny w szczególności zarzutów numer 9,11 oraz 12 odwołania. Pytanie 2: 1.Art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE stanowi, że zamówienie publiczne udzielone przez instytucję zamawiającą osobie prawa prywatnego lub publicznego nie jest objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są określone przestanki. 2.Wedle art. 1 ust. 4 Dyrektywy 2014/24/UE dyrektywa nie ogranicza Swobody państw członkowskich w zakresie definiowania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (tzw. ,,SG El"), sposobu ich organizacji i finansowania - zgodnie z przepisami dotyczącymi pomocy publicznej - a także określania tego, jakim szczegółowym obowiązkom usługi te powinny podlegać. Ta dyrektywa nie wpływa również na decyzje organów publicznych dotyczące tego, czy chcą one - oraz w jaki sposób i w jakim stopniu - samodzielnie realizować funkcje publiczne zgodnie z art. 14 TFUE oraz Protokołem nr 26, 3.Zgodnie z art. 1 Protokołu (Nr 26) do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym, wspólne Wartości Unii w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu artykułu 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej obejmują w szczególności zasadniczą rolę t szeroki zakres uprawnień dyskrecjonalnych organów krajowych, regionalnych i lokalnych w zakresie świadczenia, zlecania i organizowania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym w sposób możliwie najbardziej odpowiadający potrzebom odbiorców. 4.Zgodnie dokumentem roboczym Służb Komisji „Przewodnik dotyczący stosowania przepisów prawa Unii Europejskiej z zakresu pomocy państwa, zamówień publicznych i rynku wewnętrznego do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, w szczególności do usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym", SW D(2013) 53:fmal/2 (Bruksela, dnia 29,4.2013 r,): „Komisja wyjaśniła w swoich ramach jakości, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym to sektor działalności gospodarczej, który oferuje usługi w ogólnym interesie publicznym, które nie byłyby świadczone na rynku (lub byłyby świadczone na innych warunkach, jeżeli chodzi o jakość, bezpieczeństwo, przystępność cenowa, równe traktowanie czy powszechny dostęp bez interwencji publicznej,", 5.W sprawie C-285/18 TSUE weryfikował dopuszczalność zastosowania przez instytucję zamawiającą wyłączenia wynikającego z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE. Ramy prawne postępowania przed TSUE obejmowały m. in. art, 1 ust. 4 Dyrektywy 2014/24/UE. Zgodnie z wyrokiem TSUE z 3.10.2019 r, w tej sprawie: „Jako że postanowienie odsyłające nie zawiera żadnego elementu mogącego uzasadniać znaczenie wykładni pojęcia 'usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym' dla rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym, w zakresie, w jakim pytanie to dotyczy art. 1 ust. 4 dyrektywy 2014/24 i art. 36 karty wykładnia taka nie może umożliwić Trybunałowi udzielenia użytecznej odpowiedzi na pytanie trzecie lit, a).". 6.Z powyższego wynika, że wyłączeniu na podstawie art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2014/24/UE może podlegać zamówienie publiczne w przedmiocie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Mogą one być świadczone wyłącznie, gdy istnieją niezaspokojone potrzeby odbiorców. Co prawda przed TSUE (0285/18) powołane zostało zagadnienie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jednakże nie było podstawą kierunku wyrokowania ze względu na brak wyjaśnienia znaczenia tego zagadnienia dla rozstrzygnięcia. 7.Udzielenie przez TSUE odpowiedzi w powyższym zakresie spowoduje możliwość kwalifikacji tego, czy przedmiot tego zamówienia obejmuje SGEl - a tym samym czy to zamówienie prowadzi co udzielenia niedozwolonej pomocy publicznej wymagającej notyfikacji. Ma to znaczenie dla oceny w szczególności zarzutów numer 8, 9,11 oraz 12 odwołania. W dniu maja 2024 r. zamawiający poinformował o wniesieniu odwołania. W dniu 29 maja 2024 r. do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił swój udział wykonawca Czysty Region spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kędzierzynie – Koźlu, ul. Naftowa 7 wnosząc o odrzucenie odwołania. Wskazał, że ma interes w rozstrzygnięciu korzystnym dla zamawiającego, bo jest wykonawcą wybranym do dokonania zlecenia. Zgłoszenie zostało wniesione przez prezesa i członka zarządu. Do zgłoszenia dołączono dowody jego przekazania stronom. W dniu 17 czerwca 2024 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o jego oddalenie w całości. Zamawiający odniósł się do zarzutów odwołania przyjmując ich numerację za odwołaniem. W ocenie zamawiającego: 1)zważając na to, że w przypadku zamówień in-house, dla zgodnego z ustawą ich udzielenia determinujące znaczenie ma spełnienie przesłanek wyrażonych w art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy (zarzuty nr 3, 4 i 5), a także istotne pozostają kwestie dotyczące obowiązku informacyjnego o którym mowa w art. 216 ust. 1 ustawy (zarzut nr 1), jak również konieczność zapewnienia zgodności udzielenia zamówienia in-house z ewentualnymi ograniczeniami szczególnymi wynikającymi z ustaw szczegółowych względem ustawy (zarzut 16) jedynie wskazane zarzuty korespondują z regulacją art. 513 ust. 1 pkt 1) i 2) ustawy (odwołanie przysługuje na niezgodne z przepisami ustawy czynności lub zaniechania podjęte w postępowanie o udzielenie zamówienia) oraz posiadają potencjał oddziaływania na postępowanie w stopniu mogącym w ogóle mieć wpływ na jego wynik (hipotetyczny, a nie przyznany przez zamawiającego), 2)zarzuty nr 7, 8, 9, 10, 12, 13, 14, 15 sformułowane są wobec ewentualnych czynności i zaniechań nie podejmowanych w ramach postępowania o udzielenie zamówienia, a więc nie mieszczą się w zakresie odwoławczym wyznaczanym dyspozycją art. 513 ut. 1 pkt 1) i 2) ustawy, 3)zarzuty nr 7, 8, 9, 10, 15 nie zostały w istocie postawione względem czynności czy zaniechań zamawiającego w toku postępowania, lecz stanowią ogólny wyraz negowania przez odwołującego działań Związku w obszarze realizacji zadań z wykorzystaniem podmiotu wewnętrznego. Zamawiający uważa, że winny zostać one oddalone już z tego względu, albowiem jak wielokrotnie podkreślała Izba: a)„nie ma kognicji do rozstrzygania w ramach postępowania odwoławczego do rozstrzygania zarzutów naruszenia przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Pomimo zatem, że niewątpliwie zamawiający są przedsiębiorcami w rozumieniu definicji z art. 4 pkt 1 lit. a tej ustawy, wobec braku kompetencji do orzekania o czynach nieuczciwej konkurencji w rozumieniu uznk czy o praktykach antykonkurencyjnych w rozumieniu uokik popełnianych przez zamawiających” (wyrok KIO z dnia 27 grudnia 2018 r., KIO 2567/18), b)„Jeżeli natomiast istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do legalności utworzenia spółki komunalnej (to tworzenie tych spółek doznaje bowiem ograniczeń na gruncie przepisów ustawy o gospodarce komunalnej), to kwestia ta wykracza poza sferę kognicji Izby.” (wyrok KIO z dnia 30 marca 2021 r., KIO 707/21), Wiązanie przez odwołującego istoty postawionych zarzutów z regulacjami ustawy w sposób zmierzający wyłącznie do zakamuflowania ww. okoliczności, nie skutkuje modyfikacją prawdziwej natury i zakresu postawionych zarzutów. 4)zarzuty nr 2, 5, 6, 13, 14, 15 charakteryzują się daleko idącą hasłowością i ograniczonym stopniem przejrzystości formułowanych przez odwołującego komunikatów, stanowisk i wywodów, które tak istotnie utrudniają precyzyjne ustalenie zakresu i treści zarzutu, że w istocie stanowią o fasadowości i iluzoryczności ich postawienia. W ocenie zamawiającego, ze względu na wskazaną okoliczność powinny być one uznane za zarzuty w istocie nie postawione, a odwołanie w tym zakresie – już z tej przyczyny – zasługuje na oddalenie. Zarzuty powinny charakteryzować się konkretnością (muszą być wyraźne i skonkretyzowane). Zarzuty nie charakteryzujące się takimi cechami, nie mogą w ocenie zamawiającego być następczo konwalidowane i uzupełniane, a to ze względu na zawite terminy odwoławcze (art. 515 ustawy). Nie sposób przy tym przyjąć stanowiska odwołującego, że „ze względu na niezwykle krótki czas na wniesienie niniejszego odwołania, odwołujący został pozbawiony faktycznej możliwości podniesienia wszystkich zarzutów oraz argumentów” oraz zbieżne stanowiska odwołującego sformułowane w treści odwołania, którymi odwołujący wbrew regulacji art. 515 ustawy stara się zapewnić sobie uprawnienie do rozszerzania zarzutów czy wręcz ich formułowania na etapie późniejszym. Zamawiający wskazał, że odwołanie zostało wniesione dnia 27 maja 2024 r., podczas gdy sam odwołujący deklaruje, że termin na jego wniesienie mijał 31 maja 2024 r., a więc cztery dni później. Niezależnie od wskazanej okoliczności, termin na wniesienie odwołania, mijający dnia 31 maja 2024 r., dotyczy jedynie czynności i zaniechań dla których termin liczony jest od dnia opublikowania ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, a nie dla wszystkich zarzutów, które można (konstrukcyjnie, w ramach ogólnej „możliwości”) sformułować względem zachowań zamawiającego w postępowaniu, 5)zarzuty nr 2,6,7,8,9,10, 12, 13, 14, 15 nawet jeżeli zostałyby wykazane i potwierdziły się w toku postępowania odwoławczego, nie zasługują na uwzględnienie odwołania, jako nie posiadające wpływu na wynik postępowania (a contrario z regulacji art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy), a w rezultacie odwołanie w tym zakresie już z tego powodu zasługuje na oddalenie. W zakresie w jakim odwołujący formułuje wniosek o skierowanie przez Izbę do TSUE pytań prejudycjalnych zamawiający, za stanowiskiem Izby wyrażonym wobec analogicznych wniosków, uznaje, że: 1)„dla rozstrzygnięcia w przedmiocie stosowania przesłanek in-house w kontekście okoliczności wskazanych w podstawie zarzutów nie jest konieczne wystąpienie do Trybunału z pytaniami, które zostały sformułowane w wielu wariantach i w odniesieniu do różnych aspektów prawnych związanych z rozumieniem instytucji in-house. (…). Przepis krajowy wdrażający rozwiązania przyjęte na szczeblu unijnym nie wykracza w spornym zakresie poza brzmienie przepisów wspólnotowych, a w ocenie składu również nie prowadzi do ryzyka sprzeczności z rozwiązaniem wspólnotowym. Wprawdzie odpowiedź Trybunału (gdyby Ten zajął się pytaniami) mogłaby wyjaśniać kwestie dotyczące przepisów dyrektywy wprowadzającej wyjątek, to z racji istnienia już obszernego orzecznictwa dotyczącego in-house skład orzekający uznał, że pozwala ono zająć stanowisko w sprawie poruszonych kwestii prawnych stosowania przepisu krajowego (…). Ponadto, w ocenie składu orzekającego zagadnienia prawne, jakie powstały na tle wniesionych odwołań i dotyczące stosowania instytucji in-house przez zamawiającego (…), mogły być rozstrzygnięte w oparciu o dotychczas wydane orzeczenia Trybunału” (wyrok KIO z dnia 16 maja 2022 r., KIO 561/22, KIO 563/22, KIO 573/22, KIO 574/22, KIO 575/22, KIO 577/22, KIO 579/22, KIO 581/22, KIO 587/22, KIO 589/22, 2)„skierowanie pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie wykładni przepisu art. 12 ust. 1 - 3 oraz art. 12 ust. 5 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej Dyrektywę 2004/18/W E, uznając, że jest on nieprzydatny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W ocenie Izby przedmiotowy wniosek w okolicznościach zawisłego sporu, (…) pozbawiony był uzasadnienia i służyłby jedynie przedłużeniu postępowania odwoławczego.” (wyrok KIO z dnia 22 czerwca 2021 r., KIO 731/21; KIO 747/21), Zamawiający powyższe stanowiska Izby traktuje jako własne i w pełni adekwatne względem wniosku sformułowanego przez odwołującego i nie dostrzega konieczności ich kierowania o TSUE dla rozstrzygnięcia sporu odwoławczego albowiem w odwołaniu nie sformułowano zarzutów odwoławczych, które wywołują wątpliwości natury prawnej, a które mogłyby zostać rozstrzygnięte przez TSUE. Sformułowane pytanie zmierzają jedynie do przewlekłości postępowania odwoławczego. Zdaniem zamawiającego nie ma podstaw do kierowania pytań prejudycjalnych do TSUE i z tego powodu wniósł o oddalenie wniosku odwołującego. Nieskorelowanie żądań z zarzutami Odwołujący sformułował następujące żądania: 1)unieważnienia czynności zamawiającego polegających na wyborze procedury z wolnej ręki dla przedmiotowego zamówienia, 2)unieważnienia czynności zamawiającego zmierzającej do zawarcia z CRS umowy z wolnej ręki. Zamawiający wskazał, że jedynie ewentualne potwierdzenie się w toku postępowania odwoławczego zarzutów oznaczonych nr 3; 4 lub 5 tj. wystąpienie sytuacji w której nie została spełniona, któraś z przesłanek wyrażonych w art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy umożliwiałoby wydanie orzeczenia uchylającego podjęte czynności, ale i to w formie unieważnienia postępowania, na podstawie art. 255 pkt 6 ustawy (unieważnienie, ze względu na obarczenie postępowania niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego) w zw. z art. 457 ust. 5 ustawy W pozostałym zakresie, nawet wystąpienie okoliczności zarzucanych zamawiającemu w odwołaniu, zdaniem zamawiającego, nie umożliwia orzeczenia nakazu unieważnienia postępowania. W szczególności wobec zarzutów nr 1, 2, 6 i 16 zamawiający wskazał, że ich ewentualne potwierdzenie się w toku postępowania odwoławczego, może zostać sanowane przez: 1)sprostowanie ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy – zarzut nr 1 (zgodnie z art. 271 ust. 1 ustawy „Zamawiający może zmienić ogłoszenie, zamieszczając w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie o zmianie ogłoszenia”), 2)uzupełnienie dokumentów zamówienia, w tym OPZ – zarzut nr 2, 3)przeprowadzenie stosownych negocjacji – zarzut 6, 4)modyfikację zakresu zamówienia i dostosowanie do niego dokumentów zamówienia – zarzut 16 W przypadku uznania przez Izbę, że ww. zarzuty zasługują na uwzględnienie, zamawiający wniósł o wydanie wyroku z uwzględnieniem ww. okoliczności. Zarzut nr 1 Względem zarzutów koncentrujących się na rzekomym niewykazaniu przez zamawiającego okoliczności warunkujących udzielenie zamówienia, zamawiający poczynił uwagi o charakterze ogólnym. Zamawiający wszczął postępowanie w celu udzielenia zamówienia in-house, podmiotowi zależnemu – Czysty Region Spółka z o.o. (dalej i powyżej „Spółka” lub „CRS”). W związku z powyższym, względem zamawiającego zaktualizował się obowiązek informacyjny wynikający z art. 216 ust. 1 ustawy, polegający na zamieszczeniu „w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, przed udzieleniem zamówienia na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 – 14, na zasadach określonych w dziale III rozdziale 2.”. Publikacja wskazanego ogłoszenia, stanowi jedyny znany przepisom ustawy obowiązek informacyjny, warunkujący możliwość zawarcia umowy na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy z poszanowaniem przepisów wskazanego aktu normatywnego (niezamieszczenie tego ogłoszenia, lub zawarcie umowy przed upływem terminu 14 dni wyznaczonym art. 216 ust. 2 ustawy wypełnia przesłankę wyrażoną w art. 457 pkt 1 pkt 3 ustawy). Obowiązek, ten na gruncie przepisów ustawy zastąpił znany uchylonemu ustawy, obowiązek zamieszczenia na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej informacji o zamiarze zawarcia umowy (art. 67 ust. 11 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843). Przepis art. 267 ust. 2 pkt 2 ustawy (ulokowany w ramach Działu III rozdziału 2 ustawy) stanowi, że w Biuletynie Zamówień Publicznych zamawiający zamieszcza ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy. Przepisy ustawy nie precyzują zakresu informacji jakie mają zostać zawarte w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy. Zakodowana w art. 272 ust. 2 ustawy delegacja do wydania rozporządzenia, stanowi, że „zakres informacji zawartych w ogłoszeniach zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych” określany jest przez Ministra właściwego do spraw gospodarki. Akt ten wydany został z uwzględnieniem rodzaju „ogłoszeń, trybu postępowania o udzielenie zamówienia oraz szczególnych instrumentów i procedur”. Należy zatem uznać, że akt ten w pełni ukazuje intencje prawodawcy co do zakresu i szczegółowości informacji, których zamieszczenie w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy ma charakter obowiązkowy. Zamawiający zgodnie z załącznikiem nr 2 (Zakres informacji zawartych w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy) do Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie ogłoszeń zamieszczanych w Biuletynie Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2439), przytoczył treść tego załącznika wskazujące na wymagane w ogłoszeniu informacje. Zgodnie z art.269 ust. 1 ustawy „Zamawiający zamieszcza ogłoszenie w Biuletynie Zamówień Publicznych, przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, za pomocą formularzy umieszczonych na stronach portalu internetowego Urzędu.” Mając na względzie ww. zakres informacji formułowanych w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy, jak również treść zarzutów, zamawiający wskazał, że elementy składowe uzasadnienia udzielania zamówienia in-house, zasadniczo winien zawrzeć w ramach „uzasadnienia faktycznego i prawnego wyboru trybu zamówienia z wolnej ręki”. Zamawiający mógł również skorzystać z pola „informacje dodatkowe” – uzupełniając uzasadnienie, co w zaistniałym stanie faktycznym uczynił. Formularz pozwalał zamawiającemu na sformułowanie uzasadnienia (w ramach obu ww. sekcji) liczącego ok. 3 000 znaków. Powyższe ukazuje, że stanowisko odwołującego co do rzekomego prawem nakazanego poziomu szczegółowości wykazania przez zamawiającego zaktualizowania się przesłanek warunkujących udzielenie zamówienia in-house, stanowi wyłącznie oczekiwanie samego odwołującego, niekorelujące z wymogami prawem przewidzianymi. Nie sposób według zamawiającego przyjąć, że prawodawca ustanowił względem zamawiających obowiązek niekorelujący z przyznanym im narzędziom, a więc oddając jednocześnie zamawiającym narzędzie – ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy, sporządzane na formularzu, które uniemożliwia jego spełnienie. Stanowisko odwołującego w ww. zakresie nie koresponduje nie tylko z założeniem o racjonalności ustawodawcy, ale całkowicie abstrahuje od narzędzi, które zostały oddane zamawiającym w celu spełnienia obowiązku ustawowego. Zamawiający podkreślił, że ustawodawca z zamysłem zmienił sposób w jaki informacje o zamówieniach in-house są rozpowszechniane. W sytuacji, w której informacje zamieszczane były na stronie podmiotowej Biuletyny Zamówień Publicznych, zamawiający nie byli w żaden sposób skrępowani limitem znaków w formularzu ogłoszenia. Mając na względzie powyższe, limitację znaków w formularzu, należy uznać za zabieg w pełni zamierzony. Jednocześnie zmiany normatywne w ww. zakresie dezaktualizująco wpływają na adekwatność uprzednio wyrażonych w tym zakresie stanowisk, w tym orzeczniczych. Powyższe potwierdza również stanowisko Izby, w tym wyrażone w wyroku z dnia 17 stycznia 2022 r., KIO 3621/21. Zamawiający w celu odparcia stanowiska odwołującego o niespotykanej lakoniczności uzasadnienia zastosowanego trybu wskazał, że uzasadnienie faktyczne i prawne sformułowane przez zamawiającego z pewnością nie odbiega in minus od powszechnej praktyki uzasadnień zamieszczanych z BZP. Egzemplifikacyjnie zamawiający przytoczył 5 ostatnich (względem momentu sporządzenia tej repliki) ogłoszeniem o zamiarze zawarcia umowy opublikowanych w BZP, z których wnosił o przeprowadzenie dowodu. dowód: ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy z dnia 14 czerwca 2024 r. w postępowaniu pn. „Konserwacja i bieżące naprawy systemu oświetlenia ulicznego oraz sygnalizacji świetlnej ruchu drogowego dowód: ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy z dnia 14 czerwca 2024 r. w postępowaniu pn. „Letnie utrzymanie czystości i porządku na ulicach i chodnikach gminnych, na terenach placów zabaw i siłowni zewnętrznych na terenie gminy Miechów” dowód: ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy z dnia 14 czerwca 2024 r. w postępowaniu pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej Rogajny – Gryżyna – Majki – Zielonka Pasłęcka / etap IVB: Zielonka Pasłęcka – etap II” dowód: ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy z dnia 14 czerwca 2024 r. w postępowaniu pn. „Przewiezienie i montaż donic na rynku w Jarosławiu” dowód: ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy z dnia 14 czerwca 2024 r. w postępowaniu pn. „Odbieranie odpadów komunalnych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy na terenie Gminy Dąbie w okresie od 01.07.2024 r. do 31.12.2024 r.” Wszystkie uzasadnienia faktyczne i prawne sformułowane w przywołanych ogłoszeniach zostały zacytowane in extenso. Szczegółowość sporządzonego przez zamawiającego ogłoszenia w jego ocenie nie pozwala na uznanie go za lapidarne, hasłowe i niewykazujące zaktualizowania się przesłanek warunkujących udzielenie zamówienia in-house. Zamawiający odniósł się do wszystkich przesłanek udzielenia zamówienia in-house na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy Co znamienne sam odwołujący nie wskazał w sposób skonkretyzowany informacji, które w jego przekonaniu miałyby zostać zawarte w ogłoszeniu aby spełniać jego oczekiwania co do stopnia szczegółowości. Odwołujący skupia się jedynie na hasłowym negowaniu stopnia szczegółowości ogłoszenia zamieszczonego przez zamawiającego, nie wskazując w tym zakresie konkretnych elementów, których zabrakło mu w ogłoszeniu, przy jednoczesnym stawianiu zarzutów (podstawowych, a nie ewentualnych) negujących samo w sobie zaistnienie w relacji zachodzącej pomiędzy zamawiającym, a Spółką przesłanek warunkujących prawne dozwolenie na skorzystanie z formuły zamówienia in-house (w zakresie każdej spośród przesłanek warunkujących zgodne z prawem udzielenie zamówienia in-house wyrażonych w art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy). Stanowisko odwołującego jest w tym zakresie niekonsekwentne i zmierza wyłącznie do postawienia możliwie największej ilości zarzutów, niezależnie od ich trafności i zasadności. Odwołujący uznał, że „zamawiający powinien w ramach uzasadnienia powołać nie tylko szczegółowe informacje potwierdzające spełnienie przesłanek w szczególności art. 214 ust. 1 pkt 11) ustawy, lecz również odnieść się do wszelkich dokumentów źródłowych odnoszących się do rzeczonych przesłanek – udostępniając materiały w sposób umożliwiający niezwłoczną (natychmiastową) weryfikację przez zainteresowane podmioty”. Odwołujący w dalszej części odwołania feruje tezę, że „informacje / dokumenty udostępnione przez zamawiającego na etapie ogłoszenia powinny być ujawnione w takim szerokim zakresie, aby podmiot zainteresowany nie był zobowiązany do podejmowania dalszych działań celem uzyskania do nich względu (w szczególności przez składanie wniosków o udostępnienie informacji publicznej/ przetargowej).” Zamawiający nie identyfikuje przyczyn dla których w ogłoszeniu o zamiarze zawarcia umowy, zamieszczenie informacji o wszystkich dokumentach źródłowych, nie tylko byłoby niezbędne – w celu dopełnienia wymogów prawnych, ale i miało zwiększyć stopień komunikatywności informacji sformułowanej w ogłoszeniu. Wymienienie poszczególnych kategorii dokumentów samo w sobie nie zwiększa stopnia przejrzystości czy skuteczności komunikatu, a w istotny sposób konsumowałoby dostępne zamawiającemu miejsce na uzasadnienie skorzystania z zamówienia in-house. Co więcej zamawiający wskazał, że odwołujący nawet mając pełną dostępność do dokumentów publicznie i powszechnie dostępnych związanych z relacją pomiędzy Związkiem, a Spółką nie korzysta z nich na potrzeby formułowanych zarzutów i ich uzasadnienia. Zamawiający uznał, że oczekiwania własne odwołującego w tym zakresie zmierzają jedynie do negowania działań zamawiającego, w oparciu o rzekome (hasłowo kreowane) mankamenty ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, które nie korespondują z deklarowaną przez odwołującego intencją weryfikacyjną (są zarzutami stawianymi wyłącznie w celu ich postawienia i tamowania udzielenia zamówienia in-house). Stanowisko odwołującego co do konieczności wymienienia wszelkich dokumentów źródłowych czy też ich załączenia do ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy, nie znajduje przy tym podstaw w treści obowiązku ciążącego na zamawiających, którzy mają uzasadnić faktycznie i prawnie zastosowanie instrumentu zamówienia in-house, a nie wykazać dokumentami i wszelkimi dostępnymi im materiałami, zaktualizowanie się przesłanek udzielenia zamówienia wewnętrznego. Udzielanie zamówień in-house zostało skorelowane z obowiązkiem informacyjnym ukazanym powyżej, tj. publikacją ogłoszeń w sposób ukazany powyżej, a nie zamieszczaniem wszelkich informacji i dokumentów, które są związane z spełnianiem przesłanek wyrażonych w wart. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy w sposób oczekiwany przez odwołującego, ale nie poparty żadnymi argumentami normatywnymi. Nie sposób takiego obowiązku wywodzić również z treści art. 216 ustawy, skoro jak ww. ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia nie przewiduje możliwości dołączenia do niego załączników, ani nie przewiduje obowiązku (a wręcz możliwości) zamieszczenia w nim pełnej treści dokumentów źródłowych. Mając na względzie, że obowiązek uprzedniego opublikowania ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy in-house, stanowi wyjątek od fakultatywnego rozpowszechniania informacji o zamiarze udzielenia zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki, kierując się zasadą exceptiones non sunt extendendae, nie ma podstaw do czynienia zamawiającemu zarzutu nierozpowszechnienia informacji innych, niż te do których rozpowszechnienia zgodnie z przepisami ustawy był obowiązany. Gdyby zamiarem ustawodawcy, który stanowiąc przepis art. 216 ust. 1 ustawy, wiedział o funkcjonowaniu w obrocie zamówień publicznych dokumentów źródłowych, które są wykorzystywane przy weryfikacji spełnienia przesłanki wyrażonej w art. 214 ust. 1 pkt 11 ustawy było nałożenie na zamawiających obowiązku ich rozpowszechniania, wynikałoby to wprost z przepisów ustawy Nieustanowienie takiego obowiązku, wprost według zamawiającego ukazuje, że ww. kategorie dokumentów nie podlegają rozpowszechnieniu przez publikację ich na stronie postępowania. Ich udostępnienie, podobnie jak udostępnienie analizy potrzeb i wymagań, następuje w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176, dalej: „u.o.d.i.p.”). Odwołujący mając tego świadomość złożył do zamawiającego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Nastąpiło to 24 maja 2024 r. Odwołujący we wniosku sformułował, aż 36 podstawowych pozycji (pytań / wniosków szczegółowych), które zawierają pytania dodatkowe. W większości przypadków są to pytania otwarte, na które odwołujący oczekuje sformułowania szczegółowych odpowiedzi, a nie udzielenia informacji publicznej zakodowanej w konkretnym dokumencie. Ze względu na złożoność oraz mnogość skierowanych pytań, jak również ich specyfikę, wniosek aktualnie jest procedowany. Zamawiający wskazał, że odwołujący – jak i wszystkie inne uprawnione podmioty – mógł z odpowiednim wyprzedzeniem zawnioskować o uzyskanie informacji publicznych, które w jego ocenie są istotne dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Za stanowiskiem odwołującego wyrażonym na potrzeby wykazania posiadania interesu we wniesieniu odwołania, należy przyjąć, że jest on podmiotem profesjonalnie działającym w branży odpadowej. Tym samym winien posiadać wiedzę co do tego, że zamawiający od wielu lat udziela zamówień inhouse Spółce. Tytułem przykładu zamawiający wskazał na następujące postępowania: 1)„Odbiór odpadów komunalnych z Mobilnego Punktu Selektywnej zbiórki odpadów (MPSZOK) pochodzących od właścicieli nieruchomości z terenu gminy: Cisek” (ogłoszenie z dnia 29 stycznia 2024 r. - EZamowienia) dowód: ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy w ramach postępowania pn. „Odbiór odpadów komunalnych z Mobilnego Punktu Selektywnej zbiórki odpadów (MPSZOK) pochodzących od właścicieli nieruchomości z terenu gminy: Cisek” 2)„Odbiór odpadów komunalnych z Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (PSZOK) pochodzących od właścicieli nieruchomości z terenu gminy: Tarnów Opolski” (ogłoszenie z dnia 6 grudnia 2023 r. - EZamowienia) dowód: ogłoszenie o zamiarze zawarcia umowy w ramach postępowani…- …Sygn. akt: KIO 4758/24 POSTANOWIENIE Warszawa, dnia 7 stycznia 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Danuta Dziubińska na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron w dniu 7 stycznia 2025 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 grudnia 2024 r. p rzez SIDLY Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie postępowaniu prowadzonym przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sosnowcu w postanawia: 1.umorzyć postępowanie odwoławcze, 2.nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego kwoty 7 500 zł 00 gr (siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy), uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca:……………….………………… Sygn. akt: KIO 4758/24 Uzasadnie nie Zamawiający - Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sosnowcu12 grudnia 2024 opublikował na swojej stronie internetowej ogłoszenie o wszczęciu postępowania na zakup oraz dostawę „opasek bezpieczeństwa”, tj. urządzeń do świadczenia usługi „opieki na odległość” na rzecz osób starszych - mieszkańców Gminy Sosnowiec powyżej 60 lat w związku z realizacją Programu „Korpus Wsparcia Seniorów”na rok 2024 – Moduł II. Zamawiający nie zamieścił ogłoszenia w Biuletynie Zamówień Publicznych, ani w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. SIDLY sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Odwołująca”) wniosła odwołanie, w którym zarzuciła Zamawiającemu naruszenie przepisów: 1)art. 267 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie zamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamówieniu na zakup oraz dostawę „opasek bezpieczeństwa”, tj. urządzeń do świadczenia usługi „opieki na odległość” na rzecz osób starszych - mieszkańców Gminy Sosnowiec powyżej 60 lat w związku z realizacją Programu „Korpus Wsparcia Seniorów” na rok 2024 – Moduł II; 2)art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp poprzez bezzasadne uznanie, że wartość udzielanego przez Zamawiającego zamówienia nie przekroczyła kwoty 130 000 złotych, co upoważniało Zamawiającego do odstąpienia od stosowania przepisów ustawy Pzp; i tym samym naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców wyrażonych w art. 16 ustawy Pzp. Wskazując na powyższe zarzuty Odwołująca wniosła o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonanie unieważnienia wszystkich czynności w postępowaniu wraz z unieważnieniem samego postępowania. W sprawie nie nastąpiło zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego. W piśmie przekazanym do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 30 grudnia 2024 r., Zamawiający poinformował o dokonaniu w tym dniu czynności unieważnienia postępowania. W konsekwencji unieważnienia postępowania przez Zamawiającego, czynność, wobec której zostało wniesione odwołanie, utraciła swój byt. Tym samym nie istnieje substrat zaskarżenia, niezbędny do tego, aby Izba mogła merytorycznie rozpoznać odwołanie i wypowiedzieć się czy Zamawiający dopuścił się zarzucanego w odwołaniu naruszenia przepisów ustawy Pzp. Powyższe powoduje, że postępowanie odwoławcze stało się zbędne, co stanowi podstawę umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o przepis art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym Izba umarza postępowania odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Z tych względów Izba postanowiła jak w pkt 1 sentencji. Izba orzekła o wzajemnym zniesieniu kosztów postępowania odwoławczego oraz nakazała zwrot Odwołującemu kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania, stosownie do art. 574 i 575 ustawy Pzp i § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Przewodnicząca: ………………………… ........ …
Sukcesywne dostawy nabiału do Ośrodka Przygotowań Olimpijskich we Władysławowie wraz z usługą transportu
Odwołujący: M.L. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą M.M.Zamawiający: Centralny Ośrodek Sportu, Instytucja Gospodarki Budżetowej, Ośrodek Przygotowań Olimpijskich im. F.S.…Sygn. akt KIO 2823/23 POSTANOWIENIE z dnia 4 października 2023 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Małgorzata Jodłowska po rozpoznaniu w dniu 04 października 2023 roku w Warszawie, na posiedzeniu niejawnym, odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 25 września 2023 r. przez wykonawcę M.L. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą M.M. w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Centralny Ośrodek Sportu, Instytucja Gospodarki Budżetowej, Ośrodek Przygotowań Olimpijskich im. F.S. z siedzibą we Władysławowie postanawia: 1.umarza postępowanie odwoławcze 2.nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tj.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1605) na niniejsze postanowienie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Sygn. akt KIO 2823/23 UZASADNIENIE: Zamawiający – Centralny Ośrodek Sportu, Instytucja Gospodarki Budżetowej, Ośrodek Przygotowań Olimpijskich im. F.S. z siedzibą we Władysławowie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn: „Sukcesywne dostawy nabiału do Ośrodka Przygotowań Olimpijskich we Władysławowie wraz z usługą transportu”, numer referencyjny: 41/2023. Postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych zwanej dalej „Pzp” lub „ustawa”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych 31 sierpnia 2023 r. pod numerem 2023/BZP 00376425. 25 września 2023 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zostało wniesione odwołanie przezwykonawcę M.L. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą M.M. (dalej jako „Odwołujący”) wobec niezgodnej z przepisami ustawy czynności Zamawiającego polegającej na: 1.Zaniechaniu dokonania przez Zamawiającego czynności zgodnie z ustawą Pzp w postępowaniu o udzieleniu zamówienia, do której zamawiający był zobowiązany tj. naruszeniu art. 267 ust. 2 pkt 6) w związku z art. 271 ust. 1 ustawy Pzp, gdzie zamawiający jest zobowiązany do zamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zmianie ogłoszenia; 2.Zaniechaniu przez Zamawiającego odrzucenia oferty Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie na podstawie 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp - zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu. Zgodnie z ustawą Pzp za klasyczny błąd w obliczeniu ceny, uznaje się przyjęcie przez wykonawcę do wyliczenia ceny niewłaściwej stawki podatku VAT. Takiego błędu co do zasady nie można poprawić, a jego konsekwencją jest odrzucenie oferty. 3.Zaniechaniu przez Zamawiającego odrzucenia oferty Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp - zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia; 4.Zaniechania przez Zamawiającego wezwania do wyjaśnień w/w postępowaniu w zakresie treści złożonej oferty Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18- 200 Wysokie Mazowieckie zgodnie z art. 223 ust. 1 ustawy Pzp; 5.Wyborze jako oferty najkorzystniejszej oferty złożonej przez Wykonawcę Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1.art. 267 ust. 2 pkt 6) w związku z art. 271 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający był zobowiązany do zamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zmianie ogłoszenia, czego zaniechał w przedmiotowym postępowaniu; 2.art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp poprzez zaniechanie czynności odrzucenia oferty Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie, gdy oferta zawierała błąd w obliczeniu ceny, bowiem Wykonawca do wyliczenia ceny przyjął błędną stawkę podatku VAT; 3.art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez zaniechanie czynności odrzucenia oferty Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie, gdy jej treść nie jest zgodna z warunkami i wymogami zamówienia określonymi przez Zamawiającego w SWZ; 4.art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp poprzez naruszenie zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania Wykonawców przejawiające się w uznaniu, iż złożona przez Wykonawcę Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita oferta nie budzi wątpliwości co doprowadziło do sytuacji, w której Zamawiający nie dokonał rzetelnego zbadania złożonych ofert oraz nie uwzględnił, iż wskazana oferta Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita zawiera błędy i nie jest zgodna z wymogami Zamawiającego w zakresie wymogu co do asortymentu, zaś samo złożenie oferty w takiej formie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, co w konsekwencji skutkowało zaniechaniem odrzucenia w/w oferty. 5.art. 239 ustawy Pzp poprzez wadliwy wybór oferty pozornie najkorzystniejszej, podczas gdy, oferta Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita zawiera błąd w obliczeniu ceny, polegający na przyjęciu przez Wykonawcę niewłaściwej stawki podatku VAT. Zgodnie z ustawą Pzp takiego błędu nie można poprawić, a jego konsekwencją jest odrzucenie oferty, ponadto w/w oferta nie spełnia wymogów Zamawiającego określonych w SW Z tj. zaoferowane produkty nie spełniają wszystkich wymogów Zamawiającego wskazanych w SWZ, jak niżej: a)Pozycja nr 2-jogurt z owocami typu light - Wykonawca Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita zaproponował Jogobella bez cukru, nadmieniamy, iż jest to zupełnie inny produkt. b)Pozycja nr 21-ser pleśniowy camembert - Wykonawca Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita zaproponował ser pleśniowy La Polle 120g, nadmieniam, iż produkt ten nie występuje w różnych smakach. c)Pozycja nr 41-śmietana zakwaszana 18% tłuszczu 0,2-0,5l -Wykonawca Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita zaproponował śmietanę 18% o gramaturze 1kg, nadmieniam, iż jest to gramatura znacznie większa od wskazanej przez Zamawiającego. Wobec powyższego Odwołujący wniósł o: 1.nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie oraz dokonanie ponownej oceny ofert w w/w postępowaniu; 2.ewentualnie nakazanie Zamawiającemu wezwania Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18200 Wysokie Mazowieckie do wyjaśnień złożonej oferty w zakresie jej niezgodności z wymogami SWZ; 3.nakazanie odrzucenia oferty złożonej przez Wykonawcy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie w związku z faktem, iż jej treść nie odpowiada wymogom wskazanym w SWZ; 4.zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania, według rachunków, które zostaną przedłożone na posiedzeniu lub rozprawie; Jednocześnie, wniósł o: 1.zobowiązanie Zamawiającego do przedłożenia pełnej dokumentacji związanej z przeprowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego; 2.zobowiązanie Zamawiającego do przedłożenia pełnej dokumentacji związanej z przeprowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego ze szczególnym uwzględnieniem protokołów oraz dokumentów, a także korespondencji z Wykonawcą Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie. 3.zobowiązanie Zamawiającego o przedstawienie dowodów, co do potwierdzenia prawdziwości wskazanych producentów w zakresie posiadania danego asortymentu wskazanego przez Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18-200 Wysokie Mazowieckie 4.nakazanie Zamawiającemu dokonania odrzucenia oferty firmy Spółdzielnia Mleczarska Mlekovita, ul. Ludowa 122, 18200 Wysokie Mazowieckie na podstawie art. 226 ust. 1 pkt. 5) z uwagi na fakt, iż jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia oraz na podstawie art. 226 ust. 1 pkt. 10) z uwagi na fakt, iż oferta zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu. 5.ewentualne nakazanie Zamawiającemu unieważnienie przedmiotowego postępowania na podstawie art. 255 pkt 6) ustawy Pzp, Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postepowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. 03 października 2023 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęła odpowiedź Zamawiającego na odwołanie, w której Zamawiający wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu Zamawiający wskazał, że unieważnił czynność wyboru oferty najkorzystniejszej, a następnie 3 października 2023r. unieważnił przedmiotowe postępowanie. Do postępowania odwoławczego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca Izba stwierdziła, że postępowanie odwoławcze stało się zbędne, Zamawiający dokonał bowiem unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, a następnie unieważnił postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego. Zgodnie z art. 568 pkt 2) ustawy Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. W ocenie Izby unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz unieważnienie przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego powoduje, że dalsze postępowanie stało się zbędne, przestał bowiem istnieć przedmiot zaskarżenia, a w konsekwencji orzekanie przez Izbę co do czynności lub zaniechań, które utraciły swój byt, jest bezprzedmiotowe. Wobec powyższego postępowanie odwoławcze należało umorzyć na podstawie art. 568 pkt 2) ustawy Pzp. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.). Izba orzeka o dokonaniu zwrotu Odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła, jak w sentencji. …- Odwołujący: PCG AKADEMIA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w JasionceZamawiający: Uniwersytet Gdański w Gdańsku…Sygn. akt KIO 1739/20 WYROK z dnia 10 września 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Magdalena Grabarczyk Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 lipca 2020 r. przez wykonawcę PCG AKADEMIA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Jasionce w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Uniwersytet Gdański w Gdańsku przy udziale wykonawcy Index Copernicus Sp. z o.o. w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1. oddala odwołanie; 2. kosztami postępowania obciąża PCG AKADEMIA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Jasionce zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez PCG AKADEMIA spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Jasionce tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1843 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Gdańsku. Przewodniczący: Sygn. akt KIO 1739/20 Uzasadnienie Zamawiający - Uniwersytet Gdański w Gdańsku - prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.), dalej jako: „ustawa” lub „Pzp” postępowanie o udzielenie zamówienia, którego przedmiotem jest świadczenie usługi, w wyniku której Uniwersytet Gdański będzie mógł prowadzić bieżącą, profesjonalną analitykę osiągnięć naukowych swoich pracowników w uprawianych dyscyplinach naukowych, pozyskiwać rekomendacje eksperckie oraz symulacje i prognozy oceny parametrycznej poszczególnych dyscyplin naukowych, co umożliwi przygotowanie do uzyskania możliwie najwyższych kategorii naukowych w ramach reprezentowanych dyscyplin naukowych, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane zostało w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich pod numerem 2020/S 095-227202. Wartość zamówienia jest większa niż kwota wskazana w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. 27 lipca 2020 r. wykonawca PCG AKADEMIA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Jasionce wniósł odwołanie. Zachowany został termin ustawowy i obowiązek przekazania zamawiającemu kopii odwołania. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1. art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy przez pozbawione podstaw faktycznych i prawnych odrzucenie oferty odwołującego z uwagi na fakt, że ma zawierać rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia oraz, że dokonana ocena wyjaśnień wraz ze złożonymi dowodami ma potwierdzać, że oferta zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia, pomimo tego, że w rzeczywistości oferta ta nie zawiera rażąco niskiej ceny w stosunku do przedmiotu zamówienia, a prawidłowo dokonana ocena wyjaśnień potwierdza, że cena nie jest rażąco niska; ewentualnie, wyłącznie z najdalej idącej ostrożności procesowej; 2. art. 90 ust. 1 ustawy w zw. z art. 87 ust. 1, art. 90 ust. 3 oraz art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy przez arbitralne uznanie przez zamawiającego, że oferta odwołującego zawiera rażąco niską cenę z pominięciem procedury wezwania do udzielenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty odwołującego. Wykonawca Index Copernicus Sp. z o.o. w Warszawie przystąpił do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, zachowując termin ustawowy oraz obowiązek przekazania kopii przystąpienia zamawiającemu i odwołującemu. Przystępujący wniósł o oddalenie odwołania. Izba ustaliła, że odwołanie nie podlega odrzuceniu i przeprowadziła rozprawę, podczas której odwołujący i przystępujący podtrzymali dotychczasowe stanowiska. Zamawiający w ślad za odpowiedzią na odwołanie wniósł o oddalenie odwołania. Izba ustaliła, co następuje: Opis przedmiotu zamówienia zawarty został w rozdziale III Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia, dalej jako: „SIWZ” Jako kod klasyfikacji Wspólnego Słownika Zamówień (CPV) zamawiający podał: 79419000-4 Usługi konsultacyjne w zakresie ewaluacji, 73220000-0 Usługi doradcze w zakresie rozwoju, 72330000-2 Usługi w zakresie standaryzacji i klasyfikacji zawartości lub danych. W pkt 2 rozdziału III SIWZ zamawiający określił, że przedmiotem zamówienia jest: świadczenie usługi, w wyniku której Uniwersytet Gdański będzie mógł prowadzić bieżącą, profesjonalną analitykę osiągnięć naukowych swoich pracowników w uprawianych dyscyplinach naukowych, pozyskiwać rekomendacje eksperckie oraz symulacje i prognozy oceny parametrycznej poszczególnych dyscyplin naukowych, co umożliwi przygotowanie UG do uzyskania możliwie najwyższych kategorii naukowych w ramach reprezentowanych dyscyplin naukowych, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 392). Szczegółowy opis i zakres przedmiotu zamówienia określony został w pkt 3-11 rozdziału III SIWZ w następujący sposób: „3. W ramach świadczenia usługi będącej przedmiotem zamówienia Wykonawca udzielał będzie Zamawiającemu bieżących konsultacji i doradztwa w zakresie ewaluacji jakości działalności naukowej wprowadzonej przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.) towarzyszącej jej ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r poz. 1669 z późn. zm.) oraz przepisami aktów wykonawczych przygotowanych do tychże ustaw. Bieżące konsultacje i doradztwo obejmować będą wykorzystanie analizowanych danych w procesie przygotowania się przez UG do parametryzacji wszystkich dyscyplin naukowych podczas ich ewaluacji. W ramach usługi Wykonawca będzie także wykonywał na rzecz Zamawiającego, w ustalonej strukturze specjalistyczne ekspertyzy na temat potencjału naukowego Zamawiającego wraz z rekomendacjami jego intensyfikacji. 4. W ramach przedmiotu zamówienia Wykonawca zapewni Zamawiającemu dostęp do profesjonalnego, kompleksowego narzędzia informatycznego, w celu bieżącej analityki i oceny postępów w działalności naukowej we wszystkich dyscyplinach naukowych reprezentowanych w UG oraz zwiększania potencjału naukowego, przy wykorzystaniu którego Wykonawca świadczył będzie usługi będące przedmiotem zamówienia, zwanego dalej „system informatycznym”. 5. W pierwszym etapie realizacji zamówienia Wykonawca uzgodni z Zamawiającym szczegółowy harmonogram wdrożenia procedury przekazywania do systemu informatycznego danych dostępnych w bazach Zamawiającego Następnie Wykonawca przy udziale Zamawiającego podejmie działania weryfikujące poprawne funkcjonowanie procedury i poszczególnych elementów procesu gromadzenia i przetwarzania danych obejmujących wszystkie osiągnięcia naukowe, które mają być wykorzystane w procedurze oceny parametrycznej Uczelni podczas procesu ewaluacji oraz związanej z tym procesem sprawozdawczości Działania powinny się zakończyć przedstawieniem przez Wykonawcę propozycji procedur, ich walidacją oraz oceną możliwości wdrożenia systemu informatycznego w zakresie usprawnienia całego procesu, które muszą zostać zaakceptowane przez Zamawiającego 6. Wykonawca zobowiązany będzie do opracowania i przekazania Zamawiającemu kompleksowego raportu opisującego potencjał naukowy wypracowany w okresie objętym ewaluacją (tj od 1 01 2017 r. do dnia zawarcia umowy w sprawie mniejszego zamówienia), zwany dalej „Raportem wyjściowym” Raport wyjściowy musi zawierać wyniki obliczeń liczby punktów dla wszystkich elementów wypracowanego dorobku naukowego, które będzie pełniło rolę „zdarzenia ewaluacyjnego” w procesie ewaluacji, a także obliczoną efektywność publikacyjną każdego pracownika prowadzącego działalność naukową, który złożył właściwe oświadczenia zaliczające go do liczby N wraz z obliczonym autorskim udziałem jednostkowym Raport wyjściowy powinien być podsumowany rekomendacjami na podstawie przygotowanych i przeanalizowanych danych, na podstawie których sformułowane zostaną cele i strategie publikacyjne do osiągnięcia przez pracowników prowadzących działalność naukową, kontrybuujących swoim dorobkiem naukowym do poszczególnych dyscyplin naukowych Wykonawca zobowiązany będzie także do zaprezentowania Raportu wyjściowego przedstawicielom Zamawiającego w siedzibie UG. 7. Szczegółowe wymagania w zakresie systemu informatycznego Zamawiający określa następująco: 1) Wykonawca wdroży i zapewni Zamawiającemu dostęp do systemu informatycznego, który będzie wykorzystywany do bieżącego przetwarzania, analityki i ewaluacji danych bibliograficznych i naukometrycznych, prognozy kategoryzacji i estymacji punktacji dla osiągnięć naukowych ze wszystkich dostępnych źródeł, baz danych gromadzących osiągnięcia naukowe, baz danych udostępniających zasoby czasopism naukowych i wydawnictw naukowych, a także baz danych gromadzących informacje na temat naukowców i ich działalności naukowej, w tym z zasobów Zamawiającego. 2) System powinien umożliwiać gromadzenie i przetwarzanie danych w odniesieniu do wszystkich kryteriów ewaluacji, o których mowa w art. 267 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. 3) Wykonawca zobowiązany jest do zapewnienia ciągłego (z wyłączeniem okresu niezbędnego na prace konserwacyjne i aktualizacje) dostępu do systemu informatycznego przez cały okres realizacji zamówienia. 4) Wykonawca zapewnia utrzymanie systemu informatycznego przez cały okres realizacji zamówienia, obejmujące dostęp do wszystkich jego funkcjonalności oraz bieżącą aktualizację systemu zapewniającą jego zgodność z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności dotyczących ewaluacji jakości działalności naukowej. 5) Licencja na korzystanie z systemu informatycznego powinna być oparta na modelu Software as a Service (SaaS), niewymagająca instalowania oprogramowania w infrastrukturze informatycznej Zamawiającego. 6) Dostęp do systemu informatycznego musi odbywać się poprzez przeglądarkę internetową z użyciem szyfrowanego połączenia oraz indywidulanego dla użytkownika loginu i hasła. 7) System informatyczny musi posiadać własności poufności, integralności, rozliczalności zachodzących zdarzeń i niezaprzeczalności wykonanych działań użytkowników w rozumieniu przepisów RODO1 oraz Krajowych Ram Interoperacyjności2. 8) Wykonawca zobowiązuje się do przeprowadzenia szkolenia z zakresu obsługi systemu informatycznego dla wskazanych przez Zamawiającego użytkowników systemu (pracowników administracyjnych i naukowych) - min. 40 osób i max. 60 osób. 9) Wykonawca zapewni bieżące wsparcie techniczne i merytoryczne w zakresie funkcjonowania systemu informatycznego w celu bieżącego rozwiązywania zgłoszonych problemów, poprzez kontakt telefoniczny lub e-mailowy. 8. Po wdrożeniu systemu informatycznego i przeszkoleniu przedstawicieli Zamawiającego, Wykonawca udzielał będzie Zamawiającemu wsparcia poprzez weryfikację kompletności i poprawności danych dla wszystkich ewaluowanych dyscyplin naukowych, oraz przekazywać będzie bieżące rekomendacje w zakresie optymalizacji powstawania dorobku naukowego oraz optymalizacji liczby pracowników zaliczonych do liczby N. 9. Wykonawca zobowiązany będzie do cyklicznego przygotowywania i przekazywania Zamawiającemu Raportów półrocznych (co 6 miesięcy), o zakresie tożsamym z zakresem Raportu wyjściowego. Każdy Raport półroczny obejmować będzie okres pierwszego i drugiego półrocza danego roku kalendarzowego (tj. okres 6-ciu miesięcy od stycznia do czerwca i od lipca do grudnia). Pierwszy przygotowany przez Wykonawcę Raport półroczny powinien obejmować okres pierwszego półrocza 2021 roku tj. od 01.01.2021 r. do 30.06.2021 r. Raporty półroczne Wykonawca przekazuje do 10-go dnia kalendarzowego miesiąca następującego po półroczu za który sporządzony został dany Raport półroczny. 10. Wykonawca zobowiązany będzie także do analizy wykazu osiągnięć naukowych i projektów wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, które będą stanowić podstawę ewaluacji w dyscyplinach naukowych, udostępnionego UG w systemie POL-on oraz do wsparcia Zamawiającego w ewentualnym przygotowaniu listy innych osiągnięć naukowych niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego - zgodnie z terminem wynikającym z § 24 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 392). 11. Wykonawca zobowiązany będzie także do wsparcia Zamawiającego w procesie odwoławczym (pomoc w przygotowaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie przyznania kategorii naukowej) - zgodnie z terminem wynikającym z art 269 ust 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.) Taki sam opis zamawiający zawarł w § 1 wzoru umowy. W § 2 wzoru umowy zamawiający ustalił termin realizacji przez zobowiązanie wykonawcy do wykonania przedmiotu umowy w następujących etapach i terminach: 1) Etap I - uzgodnienie szczegółowego harmonogramu wdrożenia procedury przekazywania do systemu informatycznego danych dostępnych w bazach Zamawiającego, zakończone przedstawieniem przez Wykonawcę propozycji procedur, ich walidacją oraz oceną możliwości wdrożenia systemu informatycznego (zakres zamówienia, o którym mowa w § 1 ust. 4): do 14 dni od daty zawarcia umowy, 2) Etap II - przekazanie Raportu wyjściowego: do 1 miesiąca od daty odbioru Etapu I; 3) Etap III - wdrożenie systemu informatycznego zakończone przeszkoleniem pracowników Zamawiającego z jego obsługi: do 3 miesięcy od daty zawarcia umowy; 4) Etap IV - świadczenie usług objętych przedmiotem zamówienia, w tym utrzymywanie systemu informatycznego: przez okres 4 lat od daty odbioru Etapu III. Zamawiający ustalił wartość zamówienia na kwotę 3.012.000 zł netto. Kwota jaką zamawiający podał przed otwarciem ofert, będąca kwota jaka zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia to 1.033.200 zł. W postępowaniu oferty złożyli przystępujący i odwołujący z cenami odpowiednio: 785.232 zł i 393.600 zł. Pismem z 19 czerwca 2020 r. zamawiający wezwał odwołującego do udzielenia wyjaśnień, o których mowa w art. 90 ust. 1 Pzp, w tym złożenia dowodów, dotyczących wyliczenia ceny, w szczególności w zakresie: 1) oszczędności metody wykonania zamówienia, wybranych rozwiązań technicznych, wyjątkowo sprzyjających warunków wykonywania zamówienia dostępnych dla wykonawcy, oryginalności projektu wykonawcy, kosztów pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2018 r. poz. 2177 ze zm.); 2) pomocy publicznej udzielonej na podstawie odrębnych przepisów; 3) wynikającym z przepisów prawa pracy i przepisów o zabezpieczeniu społecznym, obowiązujących w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie; 4) wynikającym z przepisów prawa ochrony środowiska; 5) powierzenia wykonania części zamówienia podwykonawcy. Zamawiający wezwał do złożenia wyjaśnień wraz z dowodami oraz prosił o potwierdzenie, iż wynagrodzenie wskazane w ofercie obejmują całkowity koszt wykonania zamówienia, w tym koszty związane z przekazaniem zamawiającemu autorskich praw majątkowych oraz udzielenia zamawiającemu licencji, a także wszelkie inne koszty bez których nie można wykonać zamówienia w zakresie podanym w SIWZ i projekcie umowy, zgodnie z obowiązującymi przepisami i uzgodnieniami z Pismem z 23 czerwca 2020 r. odwołujący udzielił wyjaśnił, że zaproponowana cena nie jest rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia oraz uwzględnia wszystkie wymagania zawarte w SIWZ. Zaproponowana cena brutto, gwarantuje nie tylko pokrycie kosztów, jakie odwołujący poniesie przy realizacji zadania, ale także uzyskanie pewnego zysku. W celu wykazania odwołujący przedstawił w załączniku, ujęty w formie tabeli sposób kalkulacji, w oparciu o który dokonał wyceny oferty wraz z podaniem okoliczności uzasadniających przyjętą kalkulację. Te wszystkie uwarunkowania pozwoliły na szczegółowe określenie kosztów jakie niesie z sobą realizacja zamówienia, minimalizację kosztów pośrednich przy zachowaniu niewygórowanego, ale pewnego zysku. Informacje znajdujące się w załączniku do omawianego pisma zostały zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa i podlegają przywołaniu jedynie w zakresie ujawnionym w pismach i podczas jawnej rozprawy. W uzasadnieniu odwołania odwołujący wyjaśnił, że oferowany przez niego system PCG Sciencecloud to autorskie, gotowe rozwiązanie PCG Academia, dzięki czemu wykonawca nie będzie ponosił żadnych dodatkowych kosztów związanych z uzyskaniem i dalszą odsprzedażą licencji, a co za tym idzie, podana w ofercie wartość oferty stanowi czysty przychód, nie obciążony dodatkowymi kosztami licencji zewnętrznych. Dodatkowo, będący w stałej ofercie PCG Academia system PCG Sciencecloud zakresem funkcjonalnym w znacznej mierze odpowiada wymaganiom zamawiającego i według analizy Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia przeprowadzonej przez konsultantów PCG Academia oraz zgodnie z dotychczasowym doświadczeniem nie wymaga, co oczywiste, takich nakładów, jakie konieczne byłyby w przypadku jego tworzenia od podstaw. Odwołujący powołał, że udzielając wyjaśnień (tabela str. 5, wiersz 9) wskazał wszystkie istotne kosztowo czynniki w obszarze bieżących konsultacji i doradztwa w zakresie ewaluacji jakości działalności naukowej tj.: - wsparcie techniczne i merytoryczne, - przygotowywanie raportów, - analiza wykazu osiągnięć naukowych, - bieżące wsparcie zamawiającego, w tym w procesie odwoławczym. Zwrócił uwagę, że koszty samego wdrożenia systemu (tj. pozycje nr 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8 tabeli) obejmują kwotę 55 955 zł, co stanowi mniej niż 20% wartości oferty. Natomiast koszty związane ze świadczeniem usług opisanych w pozycji nr 9, wynoszą ponad 119 000 zł, co stanowi ponad 30% wartości złożonej w postępowaniu oferty, a więc wartość zauważalnie wyższą, niż koszt wdrożenia samego systemu. Po ocenie wyjaśnień zamawiający pismem z 17 lipca 2020 r. odrzucił ofertę odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 oraz art. 90 ust. 3 Pzp. W uzasadnieniu wskazał, że wbrew żądaniu zawartemu w piśmie wzywającym do złożenia wyjaśnień odwołujący nie przedstawił dowodów potwierdzających prawidłowość obliczenia ceny oferty. Ponadto zamawiający wskazał, że ocena samych wyjaśnień potwierdza, że oferta zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia. Wyjaśnienia, w tym opis poszczególnych składowych ujętych w zawartej w piśmie tabeli, odnoszą się w głównej mierze do wdrożenia systemu informatycznego, jego konfiguracji i serwisowania, bez uwzględnienia zaangażowania wiedzy eksperckiej związanej m.in. z udzielaniem bieżących konsultacji i doradztwa w zakresie ewaluacji jakości działalności naukowej wprowadzonej przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, które są kluczowym elementem niniejszego zamówienia. Z treści wyjaśnień zawierających wycenę prac wynika, że wykonawca nie uwzględnił w swojej cenie wszystkich elementów zamówienia, określonych w SIWZ. Zamawiający wskazał, że przedmiotem zamówienia nie jest jedynie wdrożenie systemu i zapewnienie jego serwisu (jest to tylko jeden z elementów zamówienia), ale przede wszystkim świadczenie szerokiego zakresu usługi, w wyniku której Uniwersytet Gdański będzie mógł prowadzić bieżącą, profesjonalną analitykę osiągnięć naukowych swoich pracowników w uprawianych dyscyplinach naukowych, pozyskiwać rekomendacje eksperckie oraz symulacje i prognozy oceny parametrycznej poszczególnych dyscyplin naukowych co umożliwi przygotowanie UG do uzyskania możliwie najwyższych kategorii naukowych w ramach reprezentowanych dyscyplin naukowych, obejmującej m.in.: - bieżące konsultacje i doradztwo w zakresie ewaluacji jakości działalności naukowej, - wykonywanie na rzecz zamawiającego specjalistycznych ekspertyz na temat potencjału naukowego zamawiającego wraz z rekomendacjami jego intensyfikacji, - opracowania i przekazania zamawiającemu kompleksowego raportu opisującego potencjał naukowy wypracowany w okresie objętym ewaluacją (Raport wyjściowy), który powinien być podsumowany rekomendacjami na podstawie przygotowanych i przeanalizowanych danych, na podstawie których sformułowane zostaną cele i strategie publikacyjne do osiągnięcia przez pracowników prowadzących działalność naukową, kontrybuujących swoim dorobkiem naukowym do poszczególnych dyscyplin naukowych. Wykonawca zobowiązany będzie także do zaprezentowania Raportu wyjściowego przedstawicielom zamawiającego w siedzibie UG, - cykliczne przygotowywanie i przekazywanie zamawiającemu Raportów półrocznych (co 6 miesięcy), o zakresie tożsamym z zakresem Raportu wyjściowego, - analizę wykazu osiągnięć naukowych i projektów wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, które będą stanowić podstawę ewaluacji w dyscyplinach naukowych, udostępnionego UG w systemie POL-on oraz wsparcie Zamawiającego w ewentualnym przygotowaniu listy innych osiągnięć naukowych niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, - wsparcie zamawiającego w procesie odwoławczym (pomoc w przygotowaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie przyznania kategorii naukowej), - zapewnienie kompetentnego personelu (zespołu ekspertów) odpowiedzialnego za realizację zamówienia, który będzie współpracował z osobami wskazanymi przez zamawiającego, - organizowania okresowych spotkań warsztatowych ekspertów z zamawiającym w jego siedzibie lub za zgodą zamawiającego w formie wideokonferencji, nie rzadziej niż jeden raz na kwartał w okresie obowiązywania umowy, podczas których Strony będą omawiać i uzgadniać rozwiązania w zakresie zarządzania rozwojem działalności naukowej UG. Zamawiający oświadczył, że wyjaśnienia nawet nie odnoszą się do większości wymienionych elementów zamówienia, do których wykonywania wykonawca będzie zobowiązany. Nadto przedstawiona tabela określająca wycenę konkretnych prac nie jest zbieżna z zakresem zamówienia (pracami składającymi się na przedmiot zamówienia) określonym przez zamawiającego, co tym bardziej wskazuje, że cena oferty nie została prawidłowo skalkulowana. W tym stanie rzeczy odwołujący wniósł odwołanie. Izba zważyła, co następuje: Odwołujący jest uprawniony do wniesienia odwołania zgodnie z art. 179 ust. 1 Pzp. Jest wykonawcą, który złożył ofertę i ma interes w uzyskaniu danego zamówienia. Zarzucane zamawiającemu naruszenia przepisów powodują, że odwołujący, który złożył ofertę z najniższą ceną, może ponieść szkodę w postaci utraty możliwości uznania jego oferty za najkorzystniejszą. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zamawiający wzywając odwołującego do złożenia wyjaśnień dotyczących ceny jego oferty powołał przepis art. 90 ust. 1 Pzp i przytoczył jego treść. Wezwanie to miało zatem charakter ogólny w tym znaczeniu, że dawało wykonawcy swobodę zaprezentowania informacji dotyczących podstaw ustalenia wysokości ceny oferty. Nie oznacza to jednak, że wykonawca wezwany w ten sposób może odpowiedzieć całkowicie dowolnie, nie konkretyzując okoliczności uzasadniających wysokość ceny oferty oraz możliwość należytego wykonania umowy za cenę podaną w ofercie. Obowiązkiem wykonawcy jest złożenie wyjaśnień konkretnych, należycie umotywowanych, przekonujących, że cena jego oferty nie jest ceną rażąco niską. Nie może być wątpliwości, że powody uzasadniające wysokość ceny oferty muszą dotyczyć wykonania całego przedmiotu zamówienia i dawać uzasadnione podstawy do twierdzenia, że poprawnie obliczona cena oferty obejmuje całość świadczenia, którego wykonania zamawiający oczekuje. Po zapoznaniu się z wyjaśnieniami odwołującego i analizie informacji zastrzeżonych przez niego jako tajemnica przedsiębiorstwa Izba zgodziła się z oceną zamawiającego, że wykonawca nie udzielił wyjaśnień dotyczących wykonania całego przedmiotu zamówienia. Przedmiotem zamówienia jest specjalistyczna usługa, szczegółowo opisana przez zamawiającego w SIWZ. Wykonanie tej usługi przebiega etapami, które następują w określonej kolejności. Tymczasem lektura wyjaśnień dotyczących ceny oferty potwierdza, że odwołujący ciężaru swojego świadczenia upatruje w dostarczeniu, wdrożeniu, utrzymaniu i serwisie systemu stanowiącego narzędzie informatyczne wspomagające wykonanie zamówionej usługi. Lektura wyjaśnień wskazuje, że w istocie odwołujący w znikomym stopniu odnosi się do szerokiego zakresu usługi, w wyniku której Uniwersytet Gdański będzie mógł prowadzić bieżącą, profesjonalną analitykę osiągnięć naukowych swoich pracowników w uprawianych dyscyplinach naukowych, pozyskiwać rekomendacje eksperckie oraz symulacje i prognozy oceny parametrycznej poszczególnych dyscyplin naukowych co umożliwi przygotowanie zamawiającego do uzyskania możliwie najwyższych kategorii naukowych w ramach reprezentowanych dyscyplin naukowych. Wbrew twierdzeniu odwołującego analiza pozycji nr 9 kalkulacji kosztów nie potwierdza prawidłowej identyfikacji oraz wyceny wszystkich świadczeń opisanych przez zamawiającego. Sformułowania użyte w tym punkcie kalkulacji: wsparcie techniczne i merytoryczne, przygotowywanie raportów, analiza wykazu osiągnięć naukowych oraz bieżące wsparcie zamawiającego, w tym w procesie odwoławczym, wskazuje - zdaniem Izby na czynności opisanych w Etapie III i IV wykonania umowy, a polegające na wdrożeniu systemu informatycznego oraz świadczenie usług objętych przedmiotem zamówienia, w tym utrzymywanie systemu informatycznego. Natomiast istotne z punktu widzenia całości umowy Etapy I i II, czyli uzgodnienie szczegółowego harmonogramu wdrożenia procedury przekazywania do systemu informatycznego danych dostępnych w bazach zamawiającego, zakończone przedstawieniem przez wykonawcę propozycji procedur, ich walidacją oraz oceną możliwości wdrożenia systemu informatycznego oraz przekazanie raportu wyjściowego, zostały w wyjaśnieniach pominięte. Ta konstatacja znajduje oparcie w treści uzasadnienia odwołania, w którym odwołujący stwierdza, że koszty utrzymania i obsługi serwisowej zostały zawarte w punkcie 9. szczegółowej kalkulacji zakresu prac. O ile zatem można przypuszczać, że odwołujący przewidział tu przygotowywanie raportów 6-miesięcznych, o tyle brak jest uzasadnionych podstaw do twierdzenia, że przewidziany został również raport wyjściowy niezbędny dla dostosowania systemu do potrzeb zamawiającego istotny z punktu widzenia zamawiającego. Zakres wymagań zamawiającego opisanych w rozdziale III SIWZ nie daje podstaw do twierdzenia, że skoro odwołujący wycenił usługi opisane w pkt 9 kalkulacji na 119.000 zł, to poprawnie obliczył cenę oferty, nawet jeśli kwota ta stanowi ponad 30% wartości złożonej w postępowaniu oferty. Proporcja ta sama w sobie (a inne dowody nie zostały złożone) nie wskazuje na prawidłową wycenę całego przedmiotu świadczenia. Ponadto relacje części usług w stosunku do ceny oferty jako całości mogą być indywidualnie kształtowane przez wykonawców w zależności chociażby od wysokości wynagradzania osób, które będą wykonywać umowę oraz poziomu zysku przewidzianego przez wykonawcę. W konsekwencji kalkulacja ceny oferty przedstawiona przez odwołującego nie może być uznana za dowód potwierdzający prawidłowe obliczenie ceny oferty. Własne obliczenia wykonawcy mogą być podstawą pozytywnej oceny wyjaśnień ceny oferty w sytuacji, gdy z ich treści jednoznacznie wynika, że odnoszą się do wszystkich elementów wykonania zamówienia. Tylko bowiem w takiej sytuacji są możliwe do obiektywnej weryfikacji. Pozostała treść wyjaśnień nie podaje czynników wpływających na cenę oferty, które są charakterystyczne wyłącznie dla odwołującego. Każdy system analizy i ewidencji osiągnięć naukowych posiada bowiem szereg predefiniowanych raportów, które w znaczący sposób redukują nakład pracy wymagany do ich przygotowania. Specyfika przedmiotu zamówienia świadczenie usługi, która co do zasady nie wymaga materiałów lub usług zewnętrznych dotyczy na równych zasadach wszystkich wykonawców zainteresowanych zamówieniem. W konsekwencji stwierdzić należy, że wyjaśnienia złożone przez odwołującego były niewystarczające. Odwołujący nie uzasadnił poprawnego obliczenia ceny swojej oferty, ani tym bardziej nie wskazał obiektywnych przyczyn uzasadniających uwzględnienie wszystkich wymagań zamawiającego, zwłaszcza w kontekście bardzo dużej różnicy ceny oferty odwołującego w stosunku do przedmiotu zamówienia oraz ceny oferty przystępującego. Mając na uwadze powyższe Izba nie dopatrzyła się podstaw do ponownego wezwania odwołującego do wyjaśnienia elementów oferty mających wpływ na jej cenę. W ocenie składu orzekającego takie wyjaśnienia nie stanowiłyby doprecyzowania dotychczas udzielonych informacji, ale stanowiłyby uzupełnienie wyjaśnień o treści, które powinny być podane wcześniej. Wobec złożenia przez odwołującego wyjaśnień zbyt ogólnych, nie potwierdzających prawidłowego obliczenia ceny oferty Izba uznała czynność zamawiającego polegającą na odrzuceniu oferty odwołującego za prawidłową. Zamawiający nie naruszył art. art. 89 ust. 1 pkt 4, art. 90 ust.1 i 3 oraz art. 87 ust. 1 Pzp. W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 192 ust. 1 i 2 Pzp orzekła, jak w pkt 1 sentencji. O kosztach Izba orzekła na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Pzp. Przewodniczący …
modernizacji elektrofiltrów bloków energetycznych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 w Enea Połaniec S.A. - dostosowanie do konkluzji BAT
Odwołujący: Balcke-Diirr Polska Sp. z o.o.Zamawiający: Enea Elektrownia Połaniec S.A.…Sygn. akt KIO 1394/19 WYROK z dnia 5 sierpnia 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca: Protokolanci: Monika Kawa-Ogorzałek Łukasz Listkiewicz Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 31 lipca 2019r. oraz 2 sierpnia 2019r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 19 lipca 2019 r. przez wykonawcę Balcke-Diirr Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez Enea Elektrownia Połaniec S.A. z siedzibą w Połańcu przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia GE Power Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz Stal-Systems S.A. z siedzibą w Wólce Pełkińskiej zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1. oddala odwołanie; 2. kosztami postępowania obciążą Odwołującego i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (piętnaście tysięcy złotych) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania; 2.2. zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) poniesioną przez Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Kielcach. Przewodniczący:.............................................. UZASADNIENIE Zamawiający - Enea Elektrownia Połaniec S.A. z siedzibą w Połańcu prowadzi na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) postępowanie w trybie dialogu konkurencyjnego o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Wykonanie w systemie „pod klucz” modernizacji elektrofiltrów bloków energetycznych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 w Enea Połaniec S.A. - dostosowanie do konkluzji BAT”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 31 stycznia 2019 r. pod nr 2019/S 020-044621. W dniu 19 lipca 2019r. wykonawca Balcke Durr Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej na czynności Zamawiającego polegające na: 1) zaniechaniu odtajnienia oferty wykonawcy wspólnie ubiegającego się o udzielenie zamówienia: GE Power Sp. z o. o oraz Stal-Systems S.A. (dalej: „Przystępujący" lub „Konsorcjum”) w zakresie dotyczącym wypełnionego załącznika nr 5 do oferty Konsorcjum Oferta techniczna, pomimo tego, że Przystępujący nie wykazał w uzasadnieniu zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, że zastrzeżone informacje stanowią faktycznie tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2019 poz. 1010, dalej: „u.z.n.k.") 2) zaniechaniu badania rażąco niskiej ceny oferty Przystępującego, pomimo tego, że oferta ta zawiera rażąco niską cenę, a jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji; 3) zaniechaniu odrzucenia oferty Przystępującego pomimo tego, że jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji; 4) zaniechaniu odrzucenia oferty Przystępującego pomimo tego, że oferta nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: „SIWZ"); 5) dokonaniu wyboru oferty Przystępującego jako najkorzystniejszej, pomimo tego, że oferta ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) i 3) Pzp. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1) art. 8 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. oraz art. 96 ust. 3 Pzp poprzez zaniechanie przez Zamawiającego odtajnienia oferty Przystępującego, zastrzeżonej jako tajemnica przedsiębiorstwa, w zakresie dotyczącym wypełnionego załącznika nr 5 do oferty Konsorcjum Oferta techniczna, pomimo tego, że Wykonawca ten nie wykazał, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa; 2) art. 90 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp, poprzez zaniechanie wezwania Przystępującego do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny oferty, mimo że w postępowaniu zaistniały okoliczności obligujące Zamawiającego do dokonania czynności wezwania oraz art. 90 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 3 Pzp, poprzez wybór oferty Przystępującego, mimo istnienia domniemania prawnego, że jego oferta zawiera rażąco niską cenę; 3) art. 89 ust. 1 pkt 3) Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 1 i 5 u.z.n.k., poprzez nieodrzucenie oferty Przystępującego, której cena oferty stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, jak też stanowi manipulację składnikami ceny, poprzez zaniżenie niektórych pozycji kosztowych w taki sposób, który gwarantował obniżenie całości ceny oferty poniżej kosztów gwarantujących realizację przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego; 4) art. 89 ust. 1 pkt 2) Pzp poprzez nieodrzucenie oferty Przystępującego, pomimo tego, że oferta ta nie odpowiada treści SIWZ; 5) art. 91 ust. 1 i art. 2 pkt 5 Pzp, poprzez dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej z uwzględnieniem oferty podlegającej odrzuceniu; 6) art. 7 ust. 1 Pzp, poprzez niezapewnienie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, poprzez zaniechanie obligatoryjnych działań przez Zamawiającego, który to zarzut jest konsekwencją powyższych. Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu: 1. uwzględnienie odwołania w całości, 2. unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; 3. odtajnienie oferty Przystępującego w zakresie Załącznika nr 5 - Oferta techniczna; 4. nakazanie Zamawiającemu odrzucenia oferty Przystępującego w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 2 i 3 Pzp; ewentualnie, w wypadku braku uwzględnienia zarzutu nr 4 Odwołujący wniósł o: 5. nakazanie Zamawiającemu wezwania Konsorcjum do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny; 6. dokonanie wyboru jako najkorzystniejszej oferty Odwołującego. Uzasadniając zarzuty odwołania Odwołujący wskazał, że w toku postępowania oferty złożyli: 1. Odwołujący na kwotę 233.540.100,00 zł, 2. Przystępujący na kwotę 323.490.000,00 zł, Po przeprowadzeniu aukcji elektronicznej wartość ofert przedstawiała się następująco: 1. Odwołujący - 208.129.200,00 zł, 2. Przystępujący - 210.141.500,00 zł. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku odtajnienia oferty Przystępującego Odwołujący wskazał, że pismem z dnia 4 lipca 2019 r. zwrócił się do Zamawiającego z prośbą o przekazanie części jawnej oferty Przystępującego. Odpowiedź uzyskał niezwłocznie, bo już tego samego dnia. Część jawna oferty Konsorcjum obejmowała: Formularz „Oferta", Pełnomocnictwa, Gwarancję Bankową NrG/ 10010330748-19, Gwarancję Ubezpieczeniową Przetargową nr 1000000006443 oraz Załącznik nr 4 Zastrzeżenie nieudostępniania informacji stanowiących tajemnicę Wykonawcy. Ponadto, w ślad za pismem z dnia 4 lipca 2019 r. Zamawiający w dniu 9 lipca przekazał część jawną oferty Konsorcjum, która wcześniej stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa. Zamawiający dokonał odtajnienia części Załącznika nr 5 do Oferty Konsorcjum - Oferta techniczna, umożliwiając Odwołującemu zapoznanie się z następującymi punktami ww. załącznika: 1. Prawo własności; 2. Istniejący Elektrofiltr; 3. Gwarancje. W dniu 17 lipca 2019 r. Odwołujący ponownie zwrócił się o odtajnienie całości oferty Konsorcjum, a w odpowiedzi Zamawiający odmówił w piśmie z dnia 19 lipca 2019 r. dokonania tej czynności powołując się na brak zgody ze strony Przystępującego. W konsekwencji pozostała część Załącznika nr 5 - Oferta techniczna pozostała niejawna jako tajemnica przedsiębiorstwa. Według Odwołującego brak odtajnienia przez Zamawiającego Załącznika nr 5 w pozostałym zakresie stanowi działanie uchybiające zasadzie jawności postępowania, a wobec braku wykazania przez Przystępującego, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, naruszenie także przepisu art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art, 11 ust. 2 u.z.n.k. Odwołujący wskazał, że w art. 8 ust. 3 Pzp, ustawodawca nałożył na wykonawcę obowiązek w postaci wykazania skuteczności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Brak wykazania skuteczności zastrzeżenia, poprzez złożenie wyjaśnień ogólnikowych, równoznaczne wyłącznie z formalnym dopełnieniem tego obowiązku, powinno być traktowane jako rezygnacja z przewidzianej przepisem art. 8 ust. 3 Pzp ochrony, co aktualizuje po stronie Zamawiającego obowiązek ujawnienia nieskutecznie utajnionych informacji. Podkreślił, że sformułowanie użyte przez ustawodawcę, w którym akcentuje się obowiązek „wykazania” oznacza coś więcej aniżeli wyjaśnienie (uzasadnienie) przyczyn co do objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa. A już z pewnością za wykazanie nie może być uznane ogólne uzasadnienie, sprowadzające się de facto do przytoczenia jedynie elementów definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorstwa. Aby wykazać zatem skuteczność zastrzeżenia danych informacji, wykonawca zobowiązany jest wykazać łącznie wystąpienie przesłanek definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Przystępujący dokonując więc zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa Załącznika nr 5 - Oferty technicznej, winien był wykazać spełnienie przesłanek z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Ustawodawca w art. 11 ust. 2 u.z.n.k., przesądził, że zastrzegana informacja ma mieć charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny przedsiębiorstwa lub inny posiadający wartość gospodarczą. W opinii Odwołującego w analizowanej sprawie Przystępujący nie sprostał ciężarowi łącznego udowodnienia przesłanek definicji legalnej pojęcia "tajemnicy przedsiębiorstwa”, bowiem okoliczności zawarte w uzasadnieniu zastrzeżenia nie zostały poparte żadnymi dowodami. Przystępujący nie wykazał także, by zaproponowana przez nie metoda realizacji przedmiotu zamówienia była odmienna od standardowych, typowych rozwiązań stosowanych na rynku. Nie wykazał, by np. stosowane przez niego rozwiązania bądź produkty były unikatowe, dedykowane i niepowtarzalne, a zatem których wytworzenie stanowi tajemnicę np. producenta ani też, by przedstawiony sposób realizacji zamówienia stanowił pracę koncepcyjną i twórczą. Wręcz przeciwnie w uzasadnieniu wskazał, że zaproponowane rozwiązanie jest wynikiem wieloletniej praktyki na rynku, co wprost przeczy unikatowości zaproponowanych rozwiązań. Odwołujący zauważył, że Przystępujący powołując się na wyrok SO w Warszawie wskazał, że także takie informacje, jak listy klientów czy zawarte umowy mogą stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa. Nie wykazał przy tym, że również podmioty, których dane zostały ewentualnie w ten sposób wskazane w Załączniku nr 5 podejmują jakiekolwiek działania celem zachowania tych danych w poufności. Na tę okoliczność nie przedstawiono Zamawiającemu żadnego dowodu, a wręcz przeciwnie uzasadnienie sporządzone przez Przystępującego prowadziło do wniosku, że jest to wyłącznie tajemnica jego przedsiębiorstwa, a nie jego kontrahentów. Ponadto Przystępujący omówił jedynie własne działania podejmowane celem zachowania własnej tajemnicy przedsiębiorstwa w poufności, Wobec powyższego Odwołujący stwierdził, że Przystępujący nie może traktować jako tajemnicy przedsiębiorstwa danych jego kontrahentów, których ci nie traktują jako swej tajemnicy. Wykonawca zastrzegając określone informacje jako tajemnicę przedsiębiorstwa musi wykazać indywidualne cechy tych informacji, które warunkują, iż w jego przedsiębiorstwie objęte są one poufnością. Tymczasem lakoniczne uzasadnienie Przystępującego powyższego nie zawiera. Zdaniem Odwołującego działanie Przystępującego ma na celu ograniczenie innym wykonawcom dostępu do danych zawartych w tym dokumencie, a nie chęć zachowania i zapewnienia poufności tych informacji. Podsumowując powyższy zarzut Odwołujący stwierdził, że Zamawiający poprzez zaniechanie odtajnienia informacji, które nie stanowiły tajemnicy przedsiębiorstwa naruszył zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji w postępowaniu. Naruszeniem tych zasad jest bowiem wybiórcze udostępnianie niektórym wykonawcom dokumentów, które powinny być jawne. Uzasadniając zarzut rażąco niskiej ceny Odwołujący wskazał, że Zamawiający wymagał, aby modernizacja Elektrofiltra w celu zwiększenia skuteczności odpylania do gwarantującego uzyskanie oczekiwanego przez Zamawiającego poziomu zapylenia spalin wylotowych wykonana została poprzez: a) rozbudowę tj. dobudowanie czwartej strefy wraz z odprowadzeniem popiołu do zbiorników oraz zastosowanie Zespołów Prostowniczych wysokiej częstotliwości na wszystkich komorach części istniejącej i dobudowywanej lub b) budowę nowego elektrofiltra z zastosowaniem Zespołów Prostowniczych wysokiej częstotliwości na wszystkich komorach. W przypadku wariantu modernizacji polegającej na dobudowaniu do każdego z elektrofiltrów dodatkowej, czwartej strefy odpylania, w zakresie obowiązków wykonawcy znajduje się kompleksowy remont oraz niezbędna modernizacja ponownie wykorzystywanych elementów istniejących elektrofiltrów, w tym między innymi: a) komory elektrofiltru, b) elektrod zbiorczych wraz ze strzepywaczami elektrod zbiorczych oraz napędami strzepywaczy, c) elektrod ulotowych/ wraz z układem zawieszenia (w tym izolatorami zawieszeniowymi oraz przynależnymi obwodami ogrzewania) oraz strzepywaczami elektrod ulotowych (w tym napędami strzepywaczy izolatorami obrotowymi oraz przynależnymi obwodami ogrzewania izolatorów), d) określonych elementów układów zasilaczy wysokiego napięcia. Odwołujący wskazał, że niezależnie od wariantu modernizacji Zamawiający w SIWZ precyzyjnie określił wymagania w zakresie minimalnego zakresu modernizacji instalacji odprowadzania popiołów lotnych z lejów elektrofiltra danego bloku oraz lejów instalacji katalitycznej redukcji azotu (SCR) tegoż bloku. Zamawiający w SIWZ opisał stan istniejącej instalacji, w której odprowadzenie popiołów z lejów układu SCR zostało już zintegrowane z układem odprowadzania popiołów lotnych z lejów elektrofiltru (tworząc jedną całość), a następnie opisuje swoje minimalne wymagania co do modernizacji tego, istniejącego układu (np. rozdzielenie transportu popiołów lotnych na popiół odbierany z lejów SCR oraz pierwszej strefy elektrofiltru oraz na popiół odbierany z kolejnych stref elektrofiltru). Jednocześnie, Zamawiający podkreślił, że ponowne wykorzystywane przez Wykonawcę elementy istniejących instalacji w żaden sposób nie mogą ograniczać zobowiązań gwarancyjnych wykonawcy, a Zamawiający wymaga, aby udzielana przez wykonawcę gwarancja obejmowała cały zakres modernizacji, bez wyłączenia gwarancji dla elementów powtórnie wykorzystanych (wyremontowanych). Odwołujący zauważył, że Zamawiający nie narzucił zakresu remontu czy modernizacji części istniejącej elektrofiltru. Ta wynika z technologii modernizacji danego Wykonawcy i w skrajnym przypadku może polegać na wymianie całego wyposażenia wewnętrznego istniejących elektrofiltrów na nowe (elektrody zbiorcze wraz ze strzepywaczami oraz elektrody ulotowe wraz ze strzepywaczami). Odwołujący wskazał, że analizując cenę ofertową Przystępującego sprzed aukcji, przyjął, że Przystępujący dla elektrofiltrów wszystkich bloków zaoferowało zakres prac polegający na całkowitej wymianie istniejącego wyposażenia wewnętrznego (elektrod zbiorczych oraz elektrod ulotowych wraz z systemem zawieszenia i strzepywania). O zasadności takiego stanowiska zdaniem Odwołującego świadczy, to że elektrofiltry bloków 2, 3 i 7 są starsze, mają mniej korzystną konstrukcję oraz mają wadę techniczną, która wymusza wymianę całego tzw. wyposażenia wewnętrznego. Z istniejących elektrofiltrów zostają do wykorzystania wówczas tylko określone elementy obudowy (część obudowy, taka jak dachy, których demontaż jest niezbędny w celu wymiany wyposażenia wewnętrznego, wymaga wymiany na nowe). Z tych też względów początkowo (tj. przed aukcją elektroniczną) wycena modernizacji przedstawiała się w sposób następujący: - Elektrofiltr bloku nr 7 - Odwołujący 54 758 153, 52 zł / Przystępujący 58 056 000,00 zł - Elektrofiltr bloku nr 2 - Odwołujący 47 114 282,85 zł / Przystępujący 56 641 500,00 zł - Elektrofiltr bloku nr 3 Odwołujący 47 080 686,86 zł / Przystępujący 56 641 500,00 zł Powyższe, zdaniem Odwołującego, pokazuje, że ceny ofert są bardzo zbliżone i wskazują na podobny zakres prac założony przez każdego z wykonawców. Elektrofiltry bloków nr 4, 5 i 6 są zupełnie inne. Konstrukcja elektrofiltrów jest bardzo zbliżona do technologii, wykorzystywanej przez Odwołującego (konstrukcja istniejących elektrofiltrów została zaprojektowana i wybudowana przez firmę, która projektowała elektrofiltry na licencji technologii Walther, której właścicielem jest firma Balcke Durr GmbH, będąca właścicielem spółki Odwołującego). To powoduje, że Odwołujący nie jest zmuszony wymieniać całości (czy też znacznej części istniejącego wyposażenia wewnętrznego elektrofiltrów), a może dokonać ich remontu. Przystępujący według oceny Odwołującego nie ma takich możliwości i nie może tak mocno ograniczyć zakresu podejmowanych wymian (kosztem remontów), ponieważ jego technologia opiera się na zupełnie innych elementach w szczególności elektrodach ulotowych wraz z przynależnymi układami zawieszenia i strzepywania. Przystępujący według oceny Odwołującego nie będzie wykorzystywało istniejących zasilaczy WN i będzie bazowało na swoich zasilaczach WN. Z tych też względów, zdaniem Odwołującego Przystępujący musiał przyjąć podobny zakres prac, jak przy elektrofiltrach bloków 2, 3 i 7. Powyższe potwierdzają ceny zaoferowane przez Konsorcjum przed aukcją elektroniczną: Elektrofiltr bloku nr 4 Odwołujący - 48 954 000 zł / Przystępujący 26 632 461, 83 zł Elektrofiltr bloku nr 6 Odwołujący - 52 521 000,00 zł / Przystępujący 25 842 243,42 zł Elektrofiltr bloku nr 5 Odwołujący 32 112 270,51 zł / Przystępujący 50 676 000,00 zł Ceny zaoferowane przez Przystępującego są więc bardzo zbliżone w ramach modernizacji elektrofiltrów we wszystkich blokach od 2 do 7 podczas gdy ceny zaoferowane przez Odwołującego dla elektrofiltrów bloków 4, 5, 6 były już znacząco niższe od cen dla elektrofiltrów bloków 2, 3 i 7 przed aukcją i takie pozostały po aukcji. Odwołujący wskazał, że w trakcie aukcji Przystępujący obniżył ceny dla elektrofiltrów bloków 4, 5, 6 w jednym z przypadków nawet o 59,16% zrównując je do cen Odwołującego. W takiej sytuacji Zamawiający powinien bez wątpienia zbadać, czy ofertowana przez Przystępującego cena dla modernizacji elektrofiltrów bloków 4, 5 i 6 nie jest rażąco niska, bowiem cena za modernizacje każdego z tych elektrofiltrów jest o ponad 50% niższa od ceny modernizacji każdego z elektrofiltrów bloków 2, 3 i 7. Z tych też względów Zamawiający powinien był wezwać Przystępującego do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny na podstawie art. 90 ust. 1 Pzp, gdyż cena na skutek przeprowadzenia aukcji elektronicznej obiektywnie wydaje się rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia. Cena ta obiektywnie budzi wątpliwości co do możliwości wykonania przez Przystępującego przedmiotu zamówienia zgodnie z wymogami SIWZ. W ocenie Odwołującego, jeżeli Przystępujący założył pierwotnie próg rentowności zamówienia na poziomie 323.490.000,00 - nawet przy uwzględnieniu pewnej nadwyżki na potrzeby aukcji elektronicznej to obniżenie w czasie aukcji ceny aż do 210.141.500,00 złotych, powoduje, że zachodzi konieczność złożenia przez ten podmiot wyjaśnień w zakresie chociażby okoliczności, jakie uzasadniają tak znaczne obniżenie poziomu ceny. Odwołujący zauważył, że Zamawiający w toku postępowania wezwał go do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny w zakresie ceny za modernizację elektrofiltrów bloku nr 6, która opiewała na kwotę 25.842.243,42 złotych, zaś cena za realizację modernizacji tych elektrofiltrów wskazana początkowo przez Przystępującego wynosiła 52.521.000,00 złotych. Skoro zatem Zamawiający uznał, że zachodzą obiektywne okoliczności uzasadniające wezwanie Odwołującego do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny przy cenie części oferty o 49,2 % niższej od ceny drugiej oferty, te trudno zgodzić się z twierdzeniem, że obniżenie ceny części oferty przez Przystępującego nie stanowi okoliczności, które mogłyby budzić wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w SIWZ. Odwołujący ponownie wskazał, że ceny zaoferowane przez Przystępującego przybliżone są do cen Odwołującego, niemniej jednak z uwagi na fakt, iż zdaniem Odwołującego Przystępujący nie może wykonać przedmiotu zamówienia w ten sam sposób, jak Odwołujący tj. modernizując, a nie dokonując budowy nowego elektrofiltra, powyższa obniżka ceny tym bardziej zdaje się niemożliwa. Kolejno Odwołujący wskazał, że obniżenie ceny przez Przystępującego na poziomie o 35% stanowi przykład manipulacji kosztami w celu wyeliminowania z rynku konkurencyjnych przedsiębiorców, co jest działaniem niedozwolonym. Powyższe potwierdza KIO w wyroku z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt KIO 267/13. Odwołujący wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 1 u.z.n.k. czynem nieuczciwej konkurencji jest utrudnianie innym przedsiębiorcom dostępu do rynku, w szczególności przez sprzedaż towarów lub usług poniżej kosztów ich wytworzenia lub świadczenia albo ich odprzedaż poniżej kosztów zakupu w celu eliminacji innych przedsiębiorców. Zaniżenie kosztów za realizację modernizacji elektrofiltrów bloków 4, 5 i 6, jak i zaniżenie ceny oferty przez Przystępującego już samo i tak stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. Na powyższe wskazuje również opinia Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 4 lutego 2003 r. „Interpretacja przepisów nowelizacji ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. Urz. UOKiK z 2003 r. Nr 1, poz. 240). Uzasadniając zarzut dotyczący niezgodności treści oferty z SIWZ Odwołujący wskazał, że jeśli z analizy Załącznika nr 5 Oferta techniczna wynika, że Przystępujący przyjął identyczny zakres prac, jak Odwołujący (tj. porównywalne zakresy modernizacji elementów istniejących elektrofiltrów, a nie wymianę tych elementów na nowe czy też wymiany na nowe całych elektrofiltrów), to szczególnego znaczenia nabiera prawidłowe, z dochowaniem należytej staranności zinwentaryzowanie istniejących i przewidzianych do modernizacji instalacji. Wskazał, że opierając się na dokumentach udostępnionych Odwołującemu przez Zamawiającego, zauważył, że Przystępujący błędnie rozpoznał konstrukcję i konfigurację istniejących elektrofiltrów oraz nie dochował należytej staranności, aby w trakcie wizji lokalnych zorganizowanych przez Zamawiającego, zweryfikować informacje przedstawione w SIWZ przez Zamawiającego. Powyższe stanowi, że złożona przez Konsorcjum oferta nie odpowiada treści specyfikacji i jako taka powinna być odrzucona, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) Pzp. Odwołujący wskazał, że Przystępujący dla elektrofiltru wszystkich bloków błędnie rozpoznał konstrukcję oraz konfigurację istniejącego i przewidzianych do modernizacji elektrofiltrów, jak również przynależnych do tych elektrofiltrów instalacji odbioru i transportu popiołu. Do swojej Oferty technicznej wprowadziło dodatkowe informacje dotyczące istniejących i przewidzianych do ponownego wykorzystania instalacji. Opis taki nie był wymagany przez Zamawiającego, przy czym opis ten, zdaniem Odwołującego, potwierdza przyjęcie przez Przystępującego niezgodnych z SIWZ i stanem faktycznym założeń dla realizacji przedmiotu umowy. W przygotowanym przez Przystępującego opisie stanu istniejącego znajdują się następujące informacje niezgodne z SIWZ i ze stanem faktycznym, dotyczące wszystkich bloków: a) błędna ilość napędów przy opisie strzepywaczy elektrod zbiorczych. Napędów jest 12 a nie 24 jak w opisie stanu istniejącego przygotowanym przez Przystępującego. Poprawna ilość napędów wynikała np. ze schematów elektrycznych stanowiących załącznik nr 7 do SIWZ, a dodatkowo mogła być przez Wykonawcę sprawdzona w trakcie dwóch wizji lokalnych zapewnionych przez Zamawiającego. Przystępujący prawdopodobnie błędnie zinterpretował informacje przedstawione w Załączniku 4 Części II SIWZ. Dokument ten jednak nie definiował ilości napędów strzepywaczy, b) błędna ilość napędów przy opisie strzepywaczy elektrod ulotowych. Napędów jest 12 a nie 24 jak w opisie stanu istniejącego przygotowanym przez Przystępującego. Poprawna ilość napędów wynikała np. ze schematów elektrycznych stanowiących załącznik nr 7 do SIWZ, a dodatkowo mogła być przez Wykonawcę sprawdzona w trakcie dwóch wizji lokalnych zapewnionych przez Zamawiającego. Przystępujący prawdopodobnie błędnie zinterpretował informacje przedstawione w Załączniku 4 Części II SIWZ. Dokument ten jednak nie definiował ilości napędów strzepywaczy. c) błędna wartość mocy pozornej przypadającej na ogrzewanie izolatorów obrotowych Przystępującego w przygotowanym samodzielnie opisie stanu istniejącego podało błędne wartości, dla każdego z elektrofiltrów. Dla niektórych z nich błąd wynosił nawet 19,6 kW (odpowiadające 19.6 kVA), dla innych 18 kW (odpowiadające 18 kVA) jeszcze dla innych 6kW (odpowiadające 6 kVA). Stan faktyczny jest inny od opisanego w Ofercie technicznej Przystępującego oraz jest on potwierdzony w SIWZ przez Zamawiającego (np. dla elektrofiltrów bloków nr 2, i 3 gdzie Konsorcjum w opisie stanu istniejącego elektrofiltru przewidzianego do modernizacji podało moc elektryczną przypadającą na ogrzewanie izolatorów obrotowych jako 6 kW (odpowiednik 6 kVA), potwierdzona w SIWZ moc przypadająca na ogrzewanie izolatorów obrotowych wynosi 2x6x0,5 kVA + 2x6x1,6 kVA = 6 kVA + 19,2 kVA = 25,2 kVA (co odpowiada 25,2 kW). Różnica wynosi 19,6 kVA, a w przypadku elektrofiltrów bloków nr 2 i 3, gwarantowana przez Przystępującego wartość maksymalnego poboru mocy pozornej po modernizacji Elektrofiltru była o 19 kVA mniejsza od wartości gwarantowanej przez Odwołującego. d) błędna ilość izolatorów obrotowych. Izolatorów jest 12 a nie 24 jak w opisie stanu istniejącego przygotowanym przez Przystępującego. SIWZ nie definiuje wprost w żadnym z przynależnych dokumentów liczby izolatorów obrotowych, Zamawiający jednak zapewnili oferentom dwie niezależne wizje lokalne w trakcie których można było prawidłowo rozpoznać i zinwentaryzować konstrukcje i konfiguracje istniejących elektrofiltrów. e) Przystępujący w opisie stanu istniejącego, całkowicie pomija istniejącą instalację do odbioru pyłów z lejów reaktora SCR (układy katalitycznej redukcji tlenków azotu). Instalacja ta jest zintegrowana z systemem usuwania pyłów gromadzonych w lejach zsypowych elektrofiltru, tak więc system odpopielania istniejącego elektrofiltru wygląda zdecydowanie inaczej niż ten przedstawiony w opisie stanu istniejącego przygotowanym przez Przystępującego. Opis ten jest niezgodny z SIWZ, a ponieważ jednym z podstawowych wymagań stawianych przez Zamawiającego jest zapewnienie odbioru pyłu z lejów SCR, brak uwzględnienia tego aspektu w przygotowanym przez Przystępującego opisie stanu istniejącego, budzi wątpliwość co do prawidłowego rozpoznania istniejącej instalacji, którą Przystępującego przewiduje do ponownego wykorzystania (remontu oraz modernizacji), Powyższe jednoznacznie stanowi o niezgodności treści oferty z SIWZ. Odwołujący wskazał, że w przypadku elektrofiltru bloków 2-7 Przystępujący błędnie rozpoznał zarówno konstrukcję i konfigurację samego elektrofiltru, jak również konstrukcję i konfigurację przynależnej do tego elektrofiltru instalacji odbioru i transportu popiołu. Do opisu stanu istniejącego wprowadził informacje niezgodne ani z stanem faktycznym, ani nawet z samymi zapisami SIWZ. Stan istniejący przedstawiony w SIWZ stanowi założenia projektowe dla Wykonawcy. Na przykład, mniejsza w rzeczywistości niż założona przez Przystępującego ilość napędów strzepywaczy wpływa na to, że skuteczność odpylania instalacji istniejącej jest zdecydowanie mniejsza, że istniejąca instalacja odpylania charakteryzuje się znacznie mniejszą elastycznością oraz zdecydowanie mniejszą dyspozycyjnością. Przystępujący błędnie założył, że każde z niezależnie zasilanych pól elektrycznych, wyposażone jest w dwa osobne napędy strzepywaczy elektrod zbiorczych i dwa osobne napędy strzepywaczy elektrod ulotowych. Stan faktyczny jest jednak inny, a każde pole elektryczne wyposażone jest w pojedynczy napęd strzepywaczy elektrod zbiorczych oraz ulotowych. Powyższe powoduje znacznie gorsze warunki, dla których projektowana powinna być dodatkowa, czwarta strefa odpylania elektrofiltru. Projekt oraz koszt dodatkowej czwartej strefy odpylania jak również wartość mocy pozornej zużywanej w procesie odpylania spalin przez tą dodatkową, czwartą strefę odpylania, zależy wprost od skuteczności odpylania spalin w ponownie wykorzystywanej części istniejącego elektrofiltru. Im większa jest skuteczność odpylania w części istniejącej, tym mniejsza musi być ta skuteczność w części dobudowywanej. Błędne założenia niezgodne ze stanem faktycznym i z SIWZ — dotyczące przewidzianej do remontu i modernizacji ponownie wykorzystywanej części każdego z elektrofiltrów, prowadzić może do niedoszacowania kosztów budowy dodatkowej czwartej strefy odpylania (zaniżenia kosztów), ale przede wszystkim prowadzi do przyjęcia mniejszej wartości energii elektrycznej zużywanej w procesie odpylania spalin (mocy pozornej) niż wystąpi w rzeczywistości. Odwołujący wskazał, że w przypadku modernizacji elektrofiltru polegającej na dobudowie do istniejącej części dodatkowej, nowej czwartej strefy odpylania, zasadnicze znaczenie ma prawidłowe oraz zgodne ze stanem faktycznym zinwentaryzowanie części istniejącej. Spaliny przepływając przez elektrofiltr są kolejno oczyszczane w pierwszej strefie odpylania (istniejąca), drugiej strefie odpylania (istniejące), trzeciej strefie odpylania (istniejące) oraz w czwartej strefie odpylania (dodatkowa, dobudowywana zgodnie z wymaganiami SIWZ). Proces odpylania w każdej ze stref wiąże się z określonym zużyciem mocy pozornej. Zużycie to zależy od stopnia zanieczyszczenia spalin wpływających do strefy jak i konfiguracji samego pole (np. elastyczności systemu strzepywania wynikającego z ilości zastosowanych, niezależnie działających napędów strzepywaczy). Im spaliny będą skuteczniej oczyszczane z popiołów lotnych w strefach istniejących (a ta skuteczność rośnie wraz z elastycznością systemu strzepywaczy, tj. ilością niezależnie zasilanych i sterowanych napędów strzepywaczy przypadających na jedno pole elektryczne czy jedną strefę odpylania), tym mniej popiołów lotnych będzie wprowadzanych ze spalinami do dodatkowej, czwartej strefy odpylania i tym mniejsze będzie zużycie mocy pozornej niezbędnej do oczyszczenia tych spalin w pozostałych popiołów lotnych. W przypadku strzepywaczy elektrod ulotowych Przystępujący założył również to, że izolatorów obrotowych jest dwa razy więcej od stanu faktycznego. Ponieważ izolatory obrotowe stanowią jeden z bardziej narażonych na uszkodzenia węzła technologicznego elektrofiltru, założenie większej ilości izolatorów zwiększa dyspozycyjność całego elektrofiltru. Uszkodzenie jednego izolatora, nie eliminuje tego pola z pracy i zwiększa dyspozycyjność elektrofiltru. Stan faktyczny jest jednak inny, a każde niezależnie zasilanie pole elektryczne elektrofiltru wyposażone jest tylko w jeden izolator obrotowy. Dyspozycyjność na poziomie 99% jest jednym z parametrów gwarantowanych przez wykonawców w przedmiotowym postępowaniu, a niedotrzymanie tego poziomu jest obarczone bardzo wysokimi karami umownymi. Przyjęcie błędnych założeń zarówno co do ilości napędów jak i izolatorów obrotowych, mogło prowadzić także do przyjęcia błędnych założeń dla wyliczenia i oszacowania określonych ryzyk i w rezultacie dla obniżenia oferowanej ceny. Przyjmując warunki łatwiejsze (wynikające z błędnego założenia większej niż w rzeczywistości ilości napędów strzepywaczy), zmniejsza się również pobór mocy pozornej pobieranej przez układ zasilania wysokim napięciem przez dodatkową strefę odpylania (dobudowywaną strefę IV). Taka sytuacja ma bezpośrednie przełożenie na parametr mocy pozornej pobieranej przez cały zmodernizowany elektrofiltr. Był to parametr uwzględniany przy ocenie ofert, a dla np. bloku nr 2 oraz bloku nr 3 Konsorcjum zadeklarowało wartość wyższą o 1,73% od wartości wskazanej przez Odwołującego. Odwołujący wskazał, że w przypadku każdego elektrofiltru bloków 2-7 pojawia się jednak dodatkowy aspekt związany ze zużyciem mocy pozornej przez elektrofiltr. Przystępujący do opisu stanu istniejącego wprowadziło nieprawdziwą informację dotyczącą zużycia mocy przez system ogrzewania izolatorów obrotowych istniejącego elektrofiltru (przewidzianego do ponownego wykorzystania po remoncie i modernizacji). Błędne, niezgodne z SIWZ i zaniżone wartości Przystępujący podał dla każdego z elektrofiltrów, przy czym w przypadku elektrofiltrów bloków nr 2 i nr 3 zamiast prawidłowej wartości, czyli 25,2 kVA, wpisało niezgodą z SIWZ wartość 6 kVA. Różnica to 19,6 kVA. W przypadku instalacji ogrzewania izolatorów obrotowych należy dodatkowo wspomnieć, że zgodnie z SIWZ praca obwodów ogrzewania jest pracą ciągłą i nie podlega regulacji. Wspomniane wyżej i przeoczone przez Przystępującego 19.6 kVA będzie występowało w sposób ciągły i będzie w sposób ciągły wpływało na zwiększenie poboru mocy pozornej przez elektrofiltr. Odwołujący wskazał ponadto, że oferta Przystępującego dla elektrofiltru bloku np. nr 2 (oraz nr 3) gwarantowała wartość 1081 kVA (maksymalny pobór mocy pozornej po modernizacji Elektrofiltru dla bloku nr 2 oraz tak samo dla elektrofiltru bloku nr 3) co było wartością o 19 kVA niższą od gwarancji udzielanej przez Odwołującego (1100 kVA). Różnica stanowi 1,73% ale miała istotne znaczenie dla procesu oceny ofert i przyznania większej ilości punktów ofercie Przystępującego. Przeoczone przez Przystępującego 19,6 kVA mogło przeważyć o wyniku oceny ofert. Odwołujący wskazał, że kolejnym niegodnym z SIWZ elementem jest pominięcie w opisie technicznym stanu istniejącego instalacji odbioru i odprowadzania pyłów z lejów instalacji katalitycznej redukcji tlenków azotu. Jednym z podstawowych wymagań Zamawiającego przedstawionych w SIWZ jest modernizacja istniejącego systemu zmieniająca w sposób zasadniczy istniejący sposób odbioru pyłów z lejów układu SCR oraz odprowadzania tego pyłu do wybranych zbiorników retencyjnych (na sucho) lub kanałów spłucznych (na mokro). Wymóg ten stanowi tak naprawdę jedno z najważniejszych założeń dla prawidłowego zaprojektowania modernizacji istniejącego systemu odpopielania. Pominięcie tego aspektu w opisie stanu istniejącego stwarza podejrzenie pominięcia tego układu w ofercie. Odwołujący stwierdził, że Przystępujący modernizację elektrofiltru bloku nr 4 wycenił na wartość nie przekraczającą 50% ceny zaproponowanej zarówno dla modernizacji elektrofiltru bloku nr 2, jak i bloku nr 3. Dodatkowym błędnie przyjętym przez Przystępującego założeniem (tych błędów Konsorcjum nie popełniło w opisie stanu istniejącego elektrofiltrów bloku nr 2 ani elektrofiltrów bloku nr 3), była zdefiniowana przez niego w przygotowanym przez siebie opisie stanu technicznego szerokość pola elektrycznego. Parametru takiego nie definiował Zamawiający ani w SIWZ, ani żadnej korespondencji. Powyższe według Odwołującego, rodzi poważne wątpliwości czy jest to jedynie wynikiem błędu. Przy opisie elektrofiltrów bloku nr 2 i bloku nr 3, Przystępujący podał szerokości pól prawidłowe, liczone zgodnie z konstrukcjami tych elektrofiltrów. Tak zdefiniowana szerokość pola elektrycznego (w ramach bloku nr 4), przy jednoczesnej zdefiniowanej przez Przystępującego długości poszczególnych pól elektrycznych, może prowadzić do interpretacji występowania pól o wymiarach 15,2 m x 4,77 m, a to nie jest zgodne ze stanem faktycznym. Definicja pól elektrycznych o wielkości dwa razy większej od stanu faktycznego, może prowadzić do zastosowania rozwiązania niezgodnego z oczekiwaniami Zamawiającego przedstawionym w pkt. 4.2.6.2 Części II SIWZ „Przy doborze zespołów zasilających należy przyjąć zasadę, że 1 zespół powinien zasilać jeden wyizolowany segment w komorze (nie należy łączyć segmentów w celu minimalizacji ilości zespołów zasilających)" i zastosowaniu mniejszej ilości zespołów zasilających co ma zasadnicze znaczenie na obniżenie kosztów modernizacji przedmiotowego elektrofiltru. Przystępujący w wyniku aukcji elektronicznej wyrównał cenę swojej oferty dla elektrofiltru bloku nr 4 z ofertą Odwołującego, przy czym oferta Konsorcjum otrzymała większą ilość punktów z tytułu mniejszej wartości maksymalnego poboru mocy pozornej po modernizacji elektrofiltru dla bloku nr 4. Poza błędnym i niezgodnym z SIWZ oraz ze stanem faktycznym zdefiniowaniem powierzchni poszczególnych pól elektrycznych (w szczególności szerokości), Konsorcjum popełniło w zasadzie takie same błędy w identyfikacji istniejącej konstrukcji zarówno elektrofiltru bloku nr 4 oraz przynależnego odpopielania. Konsorcjum w wyniku aukcji elektronicznej dla elektrofiltru bloku nr 4 obniżyło cenę swojej oferty o blisko 55%, dorównując tym samym do ceny zaoferowanej przez Odwołującego. Aktualna wycena Konsorcjum dotycząca modernizacji elektrofiltru bloku nr 4 stanowi przy tym około połowę zaproponowanej ceny modernizacji zarówno elektrofiltru bloku nr 2 jak i elektrofiltru bloku nr 3, przez co zdaniem Odwołującego zakres zaplanowanej przez Przystępującego modernizacji istniejącej części elektrofiltru bloku nr 4 jest zdecydowanie mniejszy, przez co błędy w prawidłowym rozpoznaniu istniejącej części mają jeszcze większe znaczenie niż w przypadku elektrofiltrów bloków nr 2 i 3. W przypadku bowiem elektrofiltru bloku nr 4 przyjęcie błędnych i niezgodnych z SIWZ założeń dotyczących konstrukcji i konfiguracji ponownie wykorzystanej części elektrofiltru ma w ocenie Odwołującego bezpośredni i wyraźny wpływ zarówno na niedoszacowanie kosztów niezbędnej modernizacji (więc cenę oferowaną) jak i oczekiwaną wartość zużycia mocy pozornej (więc jedyny poza ceną parametr oceny oferty). Także w przypadku elektrofiltru bloku nr 5, występuje dodatkowa niezgodność opisanego przez Konsorcjum stanu istniejącego instalacji odpopielania zarówno z SIWZ jak i ze staniem faktycznym. Konsorcjum opisując w swojej Ofercie technicznej stan istniejącego systemu odpopielania (przewidzianego do modernizacji), niezgodnie z prawdą podaje informację o zamontowanych pod lejami elektrofiltrów dozowników celkowych oraz informację o tym, że popiół jest poprzez te dozowniki celkowe transportowany. Jest to sprzeczne ze stanem faktycznym oraz SIWZ (pkt. 3.3 Części II SIWZ, gdzie wyraźnie wskazano, że dozowniki celkowe występują tylko na elektrofiltrach bloków 2, 3, 4, 6 i 7) a na elektrofiltrze bloku nr 5 występują klapy migałkowe. To całkowicie inny typ urządzeń, więc opis techniczny stanu istniejącego odpopielania elektrofiltru bloku nr 5, dokonany przez Konsorcjum, nie tylko nie obejmuje przynależnej instalacji odprowadzania pyłów z lejów SCR, ale również opisuje inną instalację odbioru popiołu z lejów elektrofiltru niż występuje w stanie faktycznym. Podobnie jak w przypadku elektrofiltrów wcześniej opisanych, a w szczególności elektrofiltru bloku nr 4, przyjęcie błędnych i niezgodnych z SIWZ założeń dotyczących konstrukcji i konfiguracji ponownie wykorzystanej części elektrofiltru ma w ocenie Odwołującego bezpośredni i wyraźny wpływ zarówno na niedoszacowanie kosztów niezbędnej modernizacji (więc cenę oferowaną) jak i oczekiwaną wartość zużycia mocy pozornej (więc jedyny poza ceną parametr oceny oferty). Przypadek elektrofiltru bloku nr 6 jest bardzo podobny do opisanych wcześniej: a) analogiczne błędy w rozpoznaniu konstrukcji istniejących elektrofiltrów przewidzianych do modernizacji oraz wpisanie informacji niezgodnych z SIWZ oraz ze stanem faktycznym do Oferty Technicznej; b) błędy w podaniu mocy elektrycznej zużywanej przez instalację ogrzewania izolatorów obrotowych oraz wpisanie informacji niezgodnych z SIWZ oraz ze stanem faktycznym do Oferty Technicznej; c) błędne rozpoznanie konstrukcji i konfiguracji przewidzianej do modernizacji instalacji odpopielania oraz wpisanie informacji niezgodnych z SIWZ oraz ze stanem faktycznym do Oferty Technicznej. Podobnie jak w przypadku elektrofiltrów bloków nr 4 oraz 5, Konsorcjum w wyniku aukcji elektronicznej wyrównało cenę modernizacji elektrofiltru bloku nr 6 z ceną Odwołującego, obniżając swoją pierwotną cenę o ok 60% oraz oferując tym samym ten zakres na poziomie ok 50% ceny oferowanej dla każdego z elektrofiltrów bloków nr 2, 3 oraz 7. Według Odwołującego zaoferowany przez Konsorcjum zakres modernizacji jest zdecydowanie mniejszy od tego przewidzianego dla każdego z elektrofiltrów bloku nr 2, 3 i 7, czyli obejmuje zakres polegający nie na wymianie, ale na remoncie i modernizacji istniejącej części instalacji. W takim przypadku przyjęcie błędnych założeń, uniemożliwia prawidłowe wykonanie przedmiotowej modernizacji. Podobnie jak w przypadku elektrofiltrów wcześniej opisanych, a w szczególności elektrofiltru bloku nr 4 oraz 5, przyjęcie błędnych i niezgodnych z SIWZ założeń dotyczących konstrukcji i konfiguracji ponownie wykorzystanej części elektrofiltru ma w ocenie Odwołującego bezpośredni i wyraźny wpływ zarówno na niedoszacowanie kosztów niezbędnej modernizacji (więc cenę oferowaną) jak i oczekiwaną wartość zużycia mocy pozornej (więc jedyny poza ceną parametr oceny oferty). Wszystkie w/w niezgodności mają taki sam wpływ na cenę modernizacji elektrofiltru bloku nr 6 oraz na gwarantowaną wartość maksymalnego pobór mocy pozornej po modernizacji Elektrofiltru dla bloku nr 6, jak opisywane przy okazji elektrofiltrów bloków nr 2, 3, 4 i 5. Przypadek elektrofiltru bloku nr 7 jest taki sam jak wszystkich elektrofiltrów opisanych wcześniej. Konsorcjum w opisie stanu istniejącego elektrofiltru bloku nr 7 popełnił wszystkie te same błędy co w opisach filtrów bloków nr 2, 3, 4, 5, 6 przy czym w tym przypadku założył (wprowadzając taką definicję do Oferty technicznej) szerokość elektryczną w sposób całkowicie zły. Mimo, że elektrofiltr bloku nr 7 ma taką samą konstrukcję jak elektrofiltry bloków nr 2 i 3 (w opisie elektrofiltrów bloku nr 2 oraz bloku nr 3 Konsorcjum podało prawidłową wartość szerokości pola, czyli 7.37 metra co wynika z iloczynu 22 ścieżek elektrod oraz podziałki międzyelektrodowej wynoszącej 335 mm) w opisie stanu istniejącego elektrofiltru bloku nr 7 Konsorcjum podaje szerokość pola jako 15.2 m. Jest to wartość nie tyle wynikającą z próby wprowadzenia przez Konsorcjum do umowy innej definicji szerokości pola niż jest w rzeczywistości, ale jest wartością wprost złą. Stosując taką samą interpretację jaką Konsorcjum postanowiło zastosować do opisu elektrofiltrów bloków nr 4, 5 i 6, szerokość pola elektrofiltru bloku nr 7 wynosi 14,74 m (2 x 22 ścieżki x 335 mm podziałki międzyelektrodowej). Odwołujący zauważył, że Przystępujący przyjął więc prawdopodobnie w sposób niezgodny z prawdą, że istniejący elektrofiltr bloku nr 7 ma objętość o 3% większą niż ma w rzeczywistości (3% większą od elektrofiltrów bloków nr 2 i nr 3). Przyjęcie większej niż jest w rzeczywistości objętości aktywnej istniejącej części elektrofiltru, oznacza przyjęcie większej skuteczność odpylania tej części, a to prowadzi do mniejszego zapylenia spalin wprowadzanych do dodatkowej, czwartej strefy odpylania. Mniejsze zapylenia spalin wpływających do dodatkowej, czwartej strefy odpylania oznacza, że odpylanie w tej strefie spalin wymaga mniejszego zużycia mocy pozornej przez tą strefę (a w rezultacie przez cały elektrofiltr). Potwierdza to zresztą fakt, że mimo identycznej konstrukcji elektrofiltrów bloków nr 2, 3 i 7, Konsorcjum dla elektrofiltru bloku nr 7 zadeklarowało mniejsze zużycie mocy pozornej niż dla elektrofiltrów bloku nr 2 oraz bloku nr 3. Konsorcjum dla elektrofiltrów bloku nr 7 zagwarantowało maksymalny pobór mocy pozornej po modernizacji elektrofiltru na poziomie ok 4% mniejszym od zagwarantowanego, dla identycznych elektrofiltrów bloków nr 2 i 3. Odwołujący wskazał także, że Zamawiający w SIWZ w sposób jednoznaczny sprecyzował zakres informacji które wykonawca powinien przedstawić wraz z ofertą. Informacje te miały się składać na ofertę techniczną i ostatecznie miały stanowić jeden z załączników do kontraktu (załącznik nr 4). Zamawiający nie wymagał przedstawienia w ofercie dodatkowych zapisów dotyczących zobowiązań gwarancyjnych Wykonawcy, te były jednoznacznie definiowane zarówno w samej umowie (szczególnie paragraf 9) oraz Załączniku nr 1 do umowy (zwłaszcza paragraf 5). W Załączniku nr 5 Konsorcjum definiuje dodatkowe (nie definiowane w żadnym innym miejscu kontraktu ani przynależnych załącznikach) pojęcie Gwarancji Materiałowej. Zdaniem Odwołującego powyższe ma na celu zawężenie odpowiedzialności gwarancyjnej Wykonawcy wynikającej wprost z kontraktu. To na co należy zwrócić szczególną uwagę, to deklaracja Konsorcjum, że całość urządzeń, które są przedmiotem kontraktu będzie nowa, kompletna, bez ukrytych wad, wszystkie urządzenia będą odpowiadać europejskim normom technicznym oraz będą zgodne z rysunkami i gwarancjami technologicznymi kontraktu. Konsorcjum w załączniku nr 5 do oferty oświadczyło, że „wszystkie urządzenia będą odpowiadać europejskim normom technicznym oraz będą zgodne z rysunkami i gwarancjami technologicznymi kontraktu". Powyższe sformułowanie jest wprost sprzeczne z jednoznacznymi wymaganiami umowy, tj., że Przedmiot Umowy ma być wykonany zgodnie z postanowieniami Polskich Norm. Powyższe oświadczenie Konsorcjum nie oznacza, że dostarczone przez nie urządzenia będą posiadały Deklaracje Zgodności z obowiązującymi normami. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z dnia 31 lipca 2019r. wniósł o jego oddalenie w całości. W uzasadnieniu odnosząc się do zarzutu nr 1 wskazał, że obaj wykonawcy zastrzegli tajemnicę ich ofert w części technicznej. Przedstawione w ofertach w załącznikach nr 4 uzasadnienie było w podobnym stopniu ogólne. Niemniej argumentacja obu wykonawców była dla Zamawiającego w równym stopniu zrozumiała i logiczna. Zamawiający po przeanalizowaniu treści tych części ofert wystąpił z sugestią, aby obaj wykonawcy wyrazili zgody na odtajnienie określonych elementów oferty technicznej. Odwołujący wyraził zgodę na odtajnienie 3 załączników. Natomiast w pozostałej części nie wyraził zgody powołując się na wcześniejsze uzasadnienie. Przystępujący również przychylił się do stanowiska Zamawiającego wyrażając zgodę na odtajnienie części 1, 3 i 8 oferty technicznej (załącznika nr 5). W pozostałe części nie wyraził zgody odtajnienie powtarzając również wcześniejsze uzasadnienie. Zamawiający dokonał przedmiotowego odtajnienia, a jednocześnie uznał racje obu wykonawców w pozostałych elementach oferty technicznej. Natomiast w wyniku kategorycznych żądań Odwołującego o odtajnienie całej oferty technicznej Przystępującego zgłoszonych przed wniesieniem odwołania Zamawiający z ostrożności poinformował Przystępującego i zwrócił się o ewentualne stanowisko. Przystępujący jednoznacznie negując żądania Odwołującego uszczegółowił argumentację uzasadniającą bezzasadność takiego żądania. Zamawiający odnosząc się do zarzutu nr 2 wskazał na wstępie, że nie zachodzi ustawowa przesłanka obligująca Zamawiającego do zwrócenia się do Przystępującego o złożenie wyjaśnień w przedmiocie rażącej ceny jego oferty. Cena oferty Przystępującego po przeprowadzonej aukcji nie była niższa o ponad 30 % od średniej arytmetycznej ceny obu ofert ani od ustalonej przez Zamawiającego wartości zamówienia powiększonej o należny podatek VAT. W tym ostatnim przypadku cena oferty Przystępującego jest wręcz wyższa. Zauważył, że także w zakresie kluczowych części zamówienia wskaźnik procentowy również nie został przekroczony. Ponadto w ocenie Zamawiającego Odwołujący nie wykazał, aby cena oferty jako całość lub ceny jej kluczowych elementów nosiły cechy rażąco niskich. Ponieważ ustawowa przesłanka określona w art. 90 ust. 1 a pkt 1 Pzp nie została spełniona to wyłącznie na Odwołującym spoczywa obowiązek wykazania słuszności swoich zarzutów w zakresie istnienia w ofercie rażąco niskiej ceny. Zamawiający nie ma wątpliwości co do realności ceny oferty Przystępującego. Zamawiający wskazał także, że wskazywanie przez Odwołującego na niewłaściwe - jego zdaniem skalkulowanie kosztów wykonania niektórych robót nie ma znaczenia, dla uznania ceny ofertowej Przystępującego za rażąco niską. Odwołujący w odwołaniu nie wskazał (nie podniósł zarzutu), iż cena oferty Przystępującego jako całość jest rażąco niska, ale wskazał na wycenę niektórych składników jednostkowych podając, iż zawierają niska cenę. Tym samym przy wynagrodzeniu ryczałtowym nawet wykazanie zbyt niskiej ceny za wykonanie jakiegoś elementu przedmiotu zamówienia nie może skutkować co do zasady uznaniem całej ceny za rażąco niska i w konsekwencji powodować odrzucenie takiej oferty w oparciu o przepis art. 90 ust.3 Pzp. Zamawiający za bezprzedmiotowy uznał zarzut dotyczący nieodrzucenie oferty Przystępującego, której złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji z uwagi na okoliczność, że złożona oferta nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a Odwołujący tych okoliczności nie wykazał. W ocenie Zamawiającego w postępowaniu nie zaszły również okoliczności obligujące go do odrzucenia oferty Przystępującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Wyjaśnił, że postępowanie jest prowadzone w trybie dialogu konkurencyjnego. Zamawiający przy aktywnym udziale wykonawców określił swoje wymagania i oczekiwania co do przedmiotu zamówienia. Obaj wykonawcy w swoich ofertach zadeklarowali i potwierdzili wykonanie usługi, której oczekuje Zamawiający. Potwierdzili również osiągnięcie bezwzględnie wymaganych parametrów i funkcjonalności a nadto przedstawili parametry podlegające ocenie w ramach istniejących kryteriów. Oczywistym jest, że każdy z wykonawców zaproponował swoje własne i unikatowe rozwiązania techniczne i technologiczne. Niezależnie od oferowanych rozwiązań przedmiot zamówienia będzie musiał spełnić ściśle skatalogowane wymogi i parametry. Osiągnięcie wymaganych i oferowanych przez wykonawców parametrów i funkcjonalności gwarantują postanowienia wzoru umowy, a w szczególności warunki realizacji zamówienia i jego odbiory, w tym kary umowne i możliwości odstąpienia od umowy w przypadku określonych naruszeń. Jednocześnie podkreślił, że nie stawiał żadnych szczególnych wymagań w przedmiocie prezentacji ofert w części technicznej, w tym zwłaszcza w przedmiocie opisu istniejącej instalacji. Zamawiający jednoznacznie określił w cz. I i II SIWZ wymagania dotyczące oferty technicznej. Zgodnie z formularzem ofertowym oferta techniczna miała stanowić załącznik do niego i być opracowana zgodnie z wymogami cz. II SIWZ. Z kolei w pkt 7.5.2. cz. II SIWZ w zakresie zawartości oferty technicznej Zamawiający wymagał dołączenia do oferty jedynie: „7.5.2.Wstępna informacja (z Ofertą). • Ogólny opis technologiczny proponowanego rozwiązania z podaniem danych dotyczących granicy i zakresu dostawy. • Interfejsy z pozostałymi układami. • Rysunek proponowanego ogólnego planu wraz z kanałami, głównymi rurociągami, konstrukcją.”. Zamawiający stwierdził, że zakres merytoryczny oferty technicznej Przystępującego spełniał przedmiotowe wymagania. Dodatkowe kwestie w niej zawarte nie podlegały merytorycznej ocenie. Reasumując Zamawiający wskazał, że Odwołujący stawiając zarzut nie wskazał z jakimi postanowieniami SIWZ oferta Przystępującego jest rzekomo sprzeczna. Treści obu ofert są zgodne z wymaganiami SIWZ. Zatem twierdzenia Odwołującego o niezgodności treści oferty w tym zakresie są gołosłowne. Odnosząc się do niezgodności użytego sformułowaniem (pkt 8.2 odtajnionego fragmentu załącznika nr 5 do oferty Przystępującego): „wszystkie urządzenia będą odpowiadać europejskim normom technicznym oraz będą zgodne z rysunkami i gwarancjami technologicznymi kontraktu”. W uzasadnieniu Odwołujący jako kontrargument podaje zapis zawarty w pkt 9.3 Załącznika nr 1 do umowy: „Wykonawca zobowiązany jest do wykonania Przedmiotu Umowy zgodnie z postanowieniami Umowy, Polskimi Normami, warunkami technicznego wykonania robót, wskazaniami Zamawiającego oraz najnowszej wiedzy technicznej, przy zastosowaniu ogólnie obowiązujących przepisów, zwłaszcza przepisów BHP i przeciwpożarowych w tym przepisów BHP i przeciwpożarowych, obowiązujących u Zamawiającego”. W ocenie Zamawiającego te rzekoma niezgodność jest pozorna. Z jednej strony Przystępujący w formularzu oferty jednoznacznie potwierdza akceptację określonych przez Zamawiającego warunków realizacji zamówienia (pkt 7 formularza ofertowego). Z drugiej strony postanowienia pkt 9.3 wzoru umowy (SIWZ cz. III) rozstrzygają o zakresie gwarancji odnoszących się do przedmiotu zamówienia: „9.3. Wykonawca gwarantuje, że Przedmiot Umowy wykonany jest zgodnie z obowiązującymi normami technicznymi, jak również odpowiednimi przepisami.”. Zdaniem Zamawiającego nadrzędność tak opisanych wymogów gwarancyjnych przesądza zasada wyrażona w pkt 16.12 Umowy: „W razie jakichkolwiek rozbieżności, dwuznaczności pomiędzy Umową a Dokumentami Składowymi Umowy, pierwszeństwo mają zapisy Umowy.”. Przystępujący bezwzględnie zaakceptował treść wzoru umowy składając stosowne oświadczenie w formularzu oferty. Przystępujący w piśmie procesowym z dnia 30 lipca 2019r. wniósł o odrzucenie odwołania w zakresie zarzutu pierwszego dotyczącego zaniechania odtajnienia oferty Przystępującego oraz o oddalenie odwołania w pozostałym zakresie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie odwołania w zakresie zarzutu nr 1 Przystępujący wskazał, że Odwołujący przyznał, że w dniu 4 lipca 2019 r. zwrócił się do Zamawiającego o udostępnienie oferty Przystępującego. Tego samego dnia Zamawiający udostępnił mu ofertę Konsorcjum. Zamawiający nie przekazał Odwołującemu jedynie tych elementów oferty, które zostały przez Przystępującego zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa. Co istotne, Odwołujący otrzymał między innymi załącznik nr 4 do oferty Przystępującego, tj. Zastrzeżenie nieudostępniania informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. W ocenie Przystępującego, Odwołujący próbuje kwestionować samą treść załącznika nr 4. Odwołujący nie stara się nawet przedstawić jakichkolwiek argumentów zmierzających do wykazania, że załącznik nr 5 nie jest tajemnicą przedsiębiorstwa. Podkreślił, że Odwołujący poznał zatem treść kwestionowanego uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa Przystępującego już w dniu 4 lipca 2019 r. Tym samym już od tego dnia rozpoczyna bieg termin na kwestionowania decyzji Zamawiającego dotyczącej zaniechania odtajnienia. Nieudostępnienie bowiem przez Zamawiającego załącznika nr 5 do oferty Konsorcjum w dniu 4 lipca 2019 r. powinno być traktowane jako decyzja Zamawiającego co do oceny prawidłowości zastrzeżenia tej części oferty jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Tym samym Odwołujący myli się twierdząc, że termin na złożenie odwołania odnoszący się do zaniechania odtajnienia oferty Przystępującego powinien być liczony od dnia 9 lipca 2019 r. Termin na złożenie odwołania od zaniechania odtajnienia części oferty Przystępującego rozpoczął bieg w dniu 4 lipca 2019 r. W konsekwencji powyższego termin na złożenie odwołania upłynął w dniu 15 lipca 2019 r. w związku z czym odwołanie w zakresie zarzutu odnoszącego się do zaniechania odtajnienia załącznika nr 5 oferty Konsorcjum zostało wniesione po terminie, a zatem na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 3 Pzp, podlega odrzuceniu. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku przez Izbę, Przystępujący wskazał, że prawidłowo zastrzegł tajemnicę swego przedsiębiorstwa w terminie wynikającym z art. 8 ust. 3 Pzp a w uzasadnieniu zastrzeżenia — załącznik nr 4 do oferty, Konsorcjum wykazało, że informacje znajdujące się w załączniku nr 5 stanowią tajemnicę jego przedsiębiorstwa. Przystępujący odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia przez Zamawiającego art. 90 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp wskazał, że stosownie do art. 190 ust. 1a pkt 1) Pzp Odwołujący zobowiązany jest wskazać okoliczności faktyczne, w tym przedstawić dowody na poparcie przytoczonych twierdzeń o rzekomo rażąco niskiej cenie. Wskazał, że ostateczna cena oferty Konsorcjum (ustalona po aukcji elektronicznej) wynosi 210 141 500,00 zł brutto, a cena oferty Odwołującego 208 129 200,00 zł. Tym samym, cena oferty Odwołującego jest nadal niższa niż cena Przystępującego. Jednocześnie, cena oferty Konsorcjum przewyższa kwotę jaką Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia tj. 166 050 000,00 zł brutto. W związku z powyższym, już proste porównanie cen ofert oraz kwoty jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia daje odpowiedź, że cena oferty Konsorcjum jest rynkowa. Przystępujący wskazał ponadto, że Odwołujący błędnie porównuje pierwotną cenę oferty Przystępującego z ceną oferty po aukcji elektronicznej. Sam fakt natomiast, że Przystępujący zdecydował się na obniżenie ceny oferty w trakcie aukcji elektronicznej do poziomu oferowanego przez Odwołującego nie może świadczyć o rażąco niskiej cenie oferty. Konsorcjum wiele razy uczestniczyło w postępowaniach, w których ostateczna cena oferty była ustalana na etapie aukcji elektronicznej. Przystępujący przyjmuje zatem odpowiednią strategię biznesową i przy składaniu ofert proponuje cenę zakładającą wyższe zyski, brak optymalizacji kosztów podwykonawców, zwiększone koszty związane z ryzykiem wynikającym z realizacji zamówienia. Na etapie jednak aukcji elektronicznej Konsorcjum dokonało odpowiedniej weryfikacji ceny ofert w taki sposób, aby z jednej strony cena umożliwiała prawidłowe wykonanie zamówienia, zakładała zysk na rynkowym poziomie, a z drugiej strony dawała możliwość uzyskania zamówienia. Przystępujący podkreślił, że obniżenie ceny oferty na etapie aukcji elektronicznej jest naturalnym i powszechnym działaniem. Sam Odwołujący w innych postępowaniach wielokrotnie obniżał cenę swojej oferty w ramach aukcji elektronicznej o około 30%, stąd też niezrozumiałe są zarzuty stawiane Przystępującemu w tym kontekście. Cena pierwotnej oferty nie ma żadnego znaczenia dla ostatecznej ceny oferty zaproponowanej przez wykonawcę po aukcji elektronicznej. Nie obowiązują przepisy, które zabraniałyby obniżenia cen ofert poniżej pewnego poziomu pierwotnej ceny. Stąd też, Konsorcjum mogło swobodnie określić pierwotną ceną oferty i dopiero na etapie aukcji elektronicznej obniżyć ją do poziomu umożliwiającego uzyskanie zamówienia. Przystępujący podkreślił, że Odwołujący nie przywołał żadnych argumentów, które mogłyby świadczyć, że cena oferty Przystępującego jest rażąco niska, nie zakwestionował żadnego elementu ceny oferty, który mógłby świadczyć o jej nierealności, nie przedstawił jakie koszty wykonania umowy miałyby być rzekomo zaniżone. W związku z tym stwierdził, że Odwołujący nie sprostał ciężarowi chociażby uprawdopodobnienia stawianego zarzutu. Przystępujący zauważył ponadto, że Odwołujący nie przedstawił także żadnych dowodów na to, że rzekomo zaniżył koszty realizacji modernizacji elektrofiltrów bloków 4, 5 i 6. Stanowisko Odwołującego jest natomiast wynikiem błędnych założeń przyjętych przy formułowaniu zarzutu rażąco niskiej ceny. Biorąc zatem pod uwagę, że cena oferty Konsorcjum jest rynkowa ze względu na przyjęty sposób realizacji zamówienia wskazany w załączniku nr 5 do oferty, to zarzut popełnienia przez Przystępującego czynu nieuczciwej konkurencji jest błędny. W ocenie Przystępującego niezasadny jest również zarzut Odwołującego dotyczący niezgodności treści oferty Przystępującego z treścią SIWZ. Podkreślił, że Odwołujący nie wskazał żadnego postanowienia SIWZ, z którym oferta Przystępującego byłaby niezgodna. Przystępujący odnosząc się kolejno, do zarzutów dotyczących niezgodności jego oferty z treścią SIWZ wskazał, że Odwołujący przyjął mylne założenie odnoszące się do sposobu wykonania przedmiotu zamówienia, bowiem wbrew wywodom Odwołującego nie przyjął identycznego zakresu prac do wykonania co Odwołujący. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do oferty Konsorcjum przyjęło autorskie rozwiązanie wykonania poszczególnych elementów i systemów, co zostało opisane w punkcie 2 i 5 wspomnianego załącznika. Funkcjonujący na rynku wykonawcy wiedzą, że dysponuje on własną technologią odpylania spalin w elektrofiltrach, która znacząco różni się od tych oferowanych przez innych wykonawców. Ponadto lider Konsorcjum jest producentem najnowszej generacji wysokoczęstotliwościowych zespołów zasilających (znanych pod nazwą „SIR"), które gwarantują wysoką skuteczność odpylania. Te elementy są produkowane jedynie na potrzeby realizacji zadań wykonywanych przez spółkę GE Power i nie są dostępne dla innych uczestników rynku. Omawiane zespoły zasilające pozwalają na bardziej energooszczędne prowadzenie procesu odpylania, co pozwala na zagwarantowanie zmniejszonego zużycia energii elektrycznej w stosunku do tradycyjnych, oferowanych na rynku elektrofiltrów. GE Power ciągle prowadzi prace badawczo-rozwojowe, co powala na stałe podnoszenie jakości i niezawodności oferowanych produktów. Ponadto, dzięki unikalnemu systemowi sterowania Konsorcjum mogło zaoferować mniejsze, w porównaniu do oferowanych na rynku, elektrofiltry, przy zachowaniu wymaganej skuteczności odpylania poniżej 10 mg/Nm3. W konsekwencji zakres przyjętych do wykonania prac w ofercie Przystępującego i Odwołującego jest różny. Wskazał, że błędne założenie Odwołującego stanowi podstawę jego wywodu dotyczącego rzekomej niezgodności oferty z treścią SIWZ, stąd też wszystkie twierdzenia opierające się o nie są nieprawidłowe. Przystępujący podkreślił, że Odwołujący niezgodność treści jego oferty z treścią SIWZ upatruje w ujawnionej części załącznika nr 5 — „Istniejący elektrofiltr". Jednak opis istniejącego rozwiązania nie był wymagany przez Zamawiającego. Został on dołączony do oferty jedynie ze względu na wypracowane, wysokie standardy swoich ofert. Wyjaśnił, że rozdział „Istniejący elektrofiltr” nie jest tym co oferuje Konsorcjum w swojej ofercie. Opis ten jest dodatkowy, natomiast wszystkie elementy oferowanego świadczenia, w tym przede wszystkim sposób wykonania zamówienia znajdują się w utajnionych częściach załącznika nr 5. Zauważył, że nie można utożsamiać opisu istniejącego stanu faktycznego z oferowanym rozwiązaniem. Dopiero bowiem niezgodny z SIWZ zakres oferowanego świadczenia wynikający z oferty mógłby stanowić podstawę do stawiania zarzutu niezgodności oferty z treścią SIWZ. Odwołujący jednak skupia się jedynie na rzekomych nieprawidłowościach w opisie „Istniejącego Elektrofiltru", co zatem w żadnym wypadku nie może stanowić podstawy dla uznania, że oferta jest niezgodna z treścią SIWZ. Przystępujący stwierdził ponadto, że wbrew stanowisku Odwołującego wszystkie elementy wynikające z pkt. „Istniejący elektrofiltr" są zgodne z informacjami wynikającymi z SIWZ. Przystępujący wyjaśnił ponadto, że zaoferowana gwarancja jest zgodna z oczekiwaniami Zamawiającego wynikającymi z projektu umowy. Wbrew jednak twierdzeniom Odwołującego, w pkt 8 tego załącznika Konsorcjum nie dokonało żadnej modyfikacji swojej odpowiedzialności z tytułu gwarancji. Informacja, że „wszystkie urządzenia będą odpowiadać europejskim normom technicznym" nie powoduje niezgodności z przywołanymi postanowieniami umowy i załącznikami do niej. Przede wszystkim bowiem Przystępujący jest związany oświadczeniem wynikającym z formularza oferty (pkt 7) o wykonaniu zamówienia zgodnie z SIWZ (w tym także zgodnie ze wzorem umowy). Nadto, normy europejskie posiadają swoje odpowiednie normy polskie, a zatem wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z normami europejskimi powoduje, że będzie on zgodny z normami polskimi. Jest to oczywiste ze względu na przynależność Polski do Unii Europejskiej. Obowiązkiem Przystępującego będzie uzyskanie deklaracji zgodności, jeśli takowe będą potrzebne. Przystępujący oświadczył także, że wbrew stanowisku Odwołującego nie wprowadził nowego pojęcia „Gwarancje materiałowe”. W związku z tym, używanie niezdefiniowanych pojęć przez Odwołującego ma jedynie na celu wprowadzenie Izby w błąd co do oferowanego przez Konsorcjum świadczenia. W pismach procesowych z dnia 1 sierpnia 2019r. Odwołujący, Zamawiający i Przystępujący zaprezentowali dalsze stanowiska w sprawie. Krajowa Izba Odwoławcza uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również oświadczenia, dowody i stanowiska stron oraz uczestników postępowania złożone w trakcie rozprawy, ustaliła i zważyła, co następuje: Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 189 ust. 2 Pzp. Następnie Izba ustaliła, że Odwołujący spełnia określone w art. 179 ust. 1 Pzp przesłanki korzystania ze środków ochrony prawnej, tj. ma interes w uzyskaniu zamówienia, a zarzucane naruszenie przez Zamawiającego przepisów Pzp może spowodować poniesienie przez niego szkody, polegającej na nieuzyskaniu zamówienia. Izba dopuściła do udziału w postępowaniu wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: GE Power Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz Stal-Systems S.A. z siedzibą w Wólce Pełkińskiej, zgłaszających swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Izba zważyła: Izba, kierując się przepisem art. 192 ust. 7 Pzp, odwołanie wniesione przez Odwołującego rozpoznała wyłącznie w granicach zarzutów w nim zawartych. Skład orzekający Izby, uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz zakres zarzutów podniesionych w odwołaniu i podlegających kognicji Izby, doszedł do przekonania, iż sformułowane przez Odwołującego zarzuty nie znajdują oparcia w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, a tym samym rozpoznawane odwołanie, jako takie, nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu nr 1 dotyczącego naruszenia przez Zamawiającego art. 8 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. oraz art. 96 ust. 3 Pzp w pierwszej kolejności obowiązkiem Izby było ustalenie, czy - jak wskazywał Przystępujący - zarzut ten jest zarzutem spóźnionym. Wskazać należy, że Odwołujący pismem z dnia 4 lipca 2019r., zwrócił się do Zamawiającego z wnioskiem o przekazanie części jawnej oferty Przystępującego. W tym samym dniu Zamawiający przekazał Odwołującemu część jawną oferty, która obejmowała: Formularz „Oferta”, Pełnomocnictwa, Gwarancję Bankową i Gwarancję Ubezpieczeniową oraz Załącznik nr 4 - Zastrzeżenie nieudostępnienia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa Konsorcjum. W dniu 9 lipca 2019r. Zamawiający przekazał Odwołującemu kolejną część oferty Przystępującego, która wcześniej stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa. Zamawiający dokonał odtajnienia części załącznika nr 5 do oferty Konsorcjum - oferta techniczna, tj. rozdziału 1, 2 i 3. Odwołujący wskazał, że w dniu 17 lipca 2019r. zwrócił się o odtajnienie całości oferty Przystępującego. W tym samym dniu, tj. 17 lipca 2019r. jak wynika z dokumentacji postępowania Zamawiający poinformował Przystępującego o powyższym wniosku Odwołującego i zwrócił się o odtajnienie oferty. Natomiast w dniu 19 lipca 2019r. Zamawiający poinformował Odwołującego o odmowie dokonania tej czynności powołując się na brak zgody Przystępującego. Odnosząc się do przedmiotowego zarzutu Izba nie podzieliła stanowiska Przystępującego, co do tego, że termin na wniesienie odwołania na czynność Zamawiającego w myśl art. 182 ust. 3 pkt 1 Pzp rozpoczynał bieg od chwili udostępnienia Odwołującemu jawnej części oferty Przystępującego tj. od dnia 4 lipca 2019 r. Izba bowiem ustaliła, że brak jest dowodu na to, że Odwołujący w tej dacie powziął lub przy zachowaniu należytej staranności mógł powziąć wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę wniesienia odwołania. Nie przedstawiono dowodu na to, że Zamawiający w dniu 4 lipca 2019 r. zakończył weryfikację skuteczności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w ofercie Przystępującego. Natomiast jak wynika z dokumentacji Zamawiający jeszcze po 4 lipca 2019 r., w związku z pismem Odwołującego badał skuteczność zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w ofercie Przystępującego, czego efektem było przesłanie Odwołującemu w dniu 9 lipca 2019r. części załącznika nr 5, który wcześniej został objęty tajemnicą przedsiębiorstwa. Izba w tym stanie faktycznym wzięła pod uwagę, że ustawodawca nie określił konkretnego momentu w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do którego Zamawiający powinien zakończyć tę weryfikację. Izba wskazuje, że zgodnie z art. 96 ust. 3 Pzp ostatecznym momentem, od którego wszystkie dokumenty postępowania podlegają udostępnieniu jest moment wyboru oferty najkorzystniejszej lub unieważnienie postępowania. Tym samym zasadą jest, że o zaniechaniu Zamawiającego w dokonaniu weryfikacji skuteczności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa można w sposób pewny mówić od momentu wyboru oferty najkorzystniejszej. Wprawdzie w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej przewidziane są wyjątki od tej zasady, to jednak są one ujmowane w wyjątkowych sytuacjach i dopuszczalne w określonych stanach faktycznych. W ocenie Izby w niniejszej sprawie nie można było ustalić, że Odwołujący przed datą wyboru oferty najkorzystniejszej powziął wiadomość o tym, że Zamawiający zakończył badanie skuteczności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Zamawiający o wyniku swojej czynności i fakcie jej zakończenia nie informował przed datą wyboru oferty najkorzystniejszej, a sam fakt udostępnienia części jawnej oferty nie przesądza jeszcze o tym, że Odwołujący miał wiedzę, że zakończono badanie skuteczności zastrzeżenia. W ocenie Izby z faktu udostępnienia części jawnej oferty Przystępującego można logicznie wyciągnąć jedynie taki wniosek, że jakąś część swojej oferty Przystępujący objął zastrzeżeniem tajemnicy przedsiębiorstwa, ale nie jest już wnioskiem bezpośrednio wynikającym z udostępnienia części jawnej oferty wniosek, że zakończono badanie skuteczności zastrzeżenia. W ocenie Izby musiałby istnieć dowód na to, że oświadczenie o zakończeniu badania dotarło do Odwołującego. W tym stanie faktycznym taka okoliczność nie miała miejsca i na podstawie powyższego Izba wywiodła, że nie ma podstaw do przyjęcia, że dopuszczalne jest zastosowanie wyjątku od zasady, że Zamawiający ma prawo badać skuteczność zastrzeżenia, aż do wyboru oferty najkorzystniejszej. W konsekwencji Izba oceniła, że zarzut nie jest spóźniony i zasługuje na rozpoznanie. Przechodząc więc do merytorycznego rozpoznania powyższego zarzutu Izba stwierdziła, że zarzut ten jest bezzasadny. Wskazać należy, że stosownie do art. 8 ust. 1 Pzp postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 3 Pzp nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli wykonawca, nie później niż w terminie składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Definicja tajemnicy przedsiębiorstwa znajduje się w art. 11 ust. 2 u.z.n.k. zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Informacje techniczne to informacje odnoszące się do technicznego sposobu wykonywania prac, tj. opisują metody ich wykonania, informacje technologiczne, opisują sposoby i metody działania oraz proces technologiczny wykonania zamówienia; informacje handlowe dotyczą komercyjnej strony działalności przedsiębiorstwa (informacje o marżach, kosztach zakupu materiałów i urządzeń, kosztach pracy, prowizjach, zyskach, rabatach cenowych, upustach, kooperantach), natomiast informacje organizacyjne odnoszą się do zasad funkcjonowania przedsiębiorstwa, jako wewnętrznej struktury i organizacji pracy. Aby wykazać skuteczność zastrzeżenia informacji wykonawca ma obowiązek wykazać łączne wystąpienie następujących przesłanek definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 11 ust. 2 u.z.n.k.: 1. informacja ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny przedsiębiorstwa lub inny posiadający wartość gospodarczą, 2. informacja w całości lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie jest powszechnie znana osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, 3. uprawniony podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Skład orzekający analizując treść uzasadnienia zasadności objęcia informacji zawartych w załączniku nr 5 - Oferta techniczna tajemnicą przedsiębiorstwa uznał, że Przystępujący wskazał na wszystkie elementy wymagane dla stwierdzenia, że zastrzeżone informacje posiadają przymiot tajemnicy przedsiębiorstwa, jakie określa art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Przystępujący podał, że są to informacje techniczne, technologiczne, komercyjne które stanowią wynik wieloletnich doświadczeń, jego know-how zdobyte w związku z prowadzoną działalnością. Podkreślił, że zastrzeżone informacje przedstawiają autorskie rozwiązanie przez niego opracowane, a także koncepcje techniczne i organizacyjne. Informacje te posiadają dla Konsorcjum wysoką wartość gospodarczą, która pozwala mu konkurować na rynku z innymi podmiotami o podobnym profilu działalności. Ponadto wskazał, że informacje te nie były w całości wcześniej wykorzystane ani ujawnione do publicznej wiadomości. Informacje te są znane określonej grupie osób, tj. pracownikom bezpośrednio zaangażowanym w przygotowywanie dokumentów do postępowania, zobowiązanych do przestrzegania poufności. W ocenie składu orzekającego Przystępujący podjął działania w celu zachowania poufności informacji zawartych w załączniku nr 5 - Oferta techniczna. Co więcej zdaniem Izby, okoliczność, że Odwołujący jako podmiot konkurencyjny w dalszym ciągu nie ma wiedzy odnośnie parametrów technicznych stosowanej przez Przystępującego technologii i autorskich rozwiązań potwierdza, iż podmiot ten skutecznie chroni te informacje jako tajemnica przedsiębiorstwa. Należy zatem uznać, iż skoro zastrzeżone informacje świadczą o zastosowanych technologiach, przyjętych rozwiązaniach oraz organizacji przedsiębiorstwa, które stanowią know-how przedsiębiorcy, to mają one wymierną wartość gospodarczą bowiem wpływają na wartość jego przedsiębiorstwa oraz jego pozycję rynkową. Odwołujący zarzucał, że Przystępujący na okoliczność, że objęte tajemnicą przedsiębiorstwa informacje stanowią jego know-how i przedstawiają autorskie rozwiązanie nie przedłożył żadnego dowodu. W ocenie Izby takie stanowisko Odwołującego jest niezasadne. Złożenie dowodu wymagałoby od Przystępującego przedłożenia dowodów ujawniających stosowaną przez niego technologię, jego know-how z jednoczesnym wykazaniem, że te informacje powinny korzystać z ochrony. Ponadto skład orzekający podziela pogląd wyrażony w wyroku KIO 496/18, że „wykonawca dokonujący zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa nie jest zobowiązany do przedkładania dowodów dla wykazania okoliczności posiadania charakteru tajemnicy przedsiębiorstwa przez informacje, którym walor ten przypisuje. Wbrew twierdzeniom odwołującego nie sposób uznać, że wykonawca ma obowiązek przedłożenia dowodów, na co wskazuje literalne brzmienie art. 8 ust. 3 ustawy Pzp, który nie stanowi o udowodnieniu, a jedynie wykazaniu i nie można nakładać na wykonawcę dalej idących obowiązków niż to wynika z treści przepisu (por. np. wyrok z dnia 12 czerwca 2017 r., KIO 1015/17).”. Na ocenę zasadności zastrzeżenia nie wpływa również okoliczność, że uzasadnienie zastrzeżenia jest zwięzłe. Wskazać należy bowiem, że chociaż nie było rozbudowane, to, jak ustalono powyżej, zawierało wymagane elementy i wbrew stanowisku Odwołującego nie można go uznać za lakoniczne. Należy zauważyć, że praktyka pokazuje, że rzeczywiście uzasadnienia zastrzeżenia zazwyczaj są dużo obszerniejsze - jednak w większości ich treść to przytoczenie przepisów i orzecznictwa Izby, sądów powszechnych i Sądu Najwyższego. Przystępujący sprowadził uzasadnienie do kluczowych elementów, nie sposób zatem uznać by było ono lakonicznie i blankietowe. Jak już wskazano powyżej, dla skuteczności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa nie jest niezbędne, jak wywodził Odwołujący, poparcie jej dowodami, a wystarczające jest odpowiednie jej wykazanie. Powyższe okoliczności pozwalają na przyjęcie, że Przystępujący prawidłowo wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, zaś Zamawiający nie miał podstaw, by zastrzeżenie uznać za nieskuteczne i udostępnić rzeczone informacje Odwołującemu. Odnosząc się natomiast do stanowiska Odwołującego, że w podczas rozprawy Przystępujący ujawnił część tajemnicy przedsiębiorstwa w zakresie nazwy stosowanej technologii oraz planowanego zakresu modernizacji, to wskazać należy, że pomimo, iż Odwołujący posiada wiedzę o nazwie technologii będącej własnością Przystępującego, nota bene stosowanej przez Przystępującego od wielu lat, to nie mam on jednak informacji odnośnie jej parametrów technicznych umożliwiających np. zmniejszenie zużycia energii elektrycznej w procesie odpylania, których zastosowanie umożliwia Przystępującemu skuteczne konkurowanie w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Tym samym Izba uznała zarzut Odwołującego dotyczący zaniechania odtajnienia załącznika nr 5 do oferty za niezasadny. Izba za niezasadny uznała zarzut dotyczący naruszenia art. 90 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp. Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 90 ust. 1 Pzp, jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzą wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów, Zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie: 1) oszczędności metody wykonania zamówienia, wybranych rozwiązań technicznych, wyjątkowo sprzyjających warunków wykonywania zamówienia dostępnych dla wykonawcy, oryginalności projektu wykonawcy, kosztów pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2017 r. poz. 847 oraz z 2018 r. poz. 650); 2) pomocy publicznej udzielonej na podstawie odrębnych przepisów. 3) wynikającym z przepisów prawa pracy i przepisów o zabezpieczeniu społecznym, obowiązujących w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie; 4) wynikającym z przepisów prawa ochrony środowiska; 5) powierzenia wykonania części zamówienia podwykonawcy. Odnosząc się do powyższego zarzutu na wstępie przypomnieć należy, że na podstawie art. 190 ust. 1 Pzp - Strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody do stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Dowody na poparcie swych twierdzeń lub odparcie twierdzeń strony przeciwnej strony i uczestnicy postępowania odwoławczego mogą przedstawiać aż do zamknięcia rozprawy. Przepis ten nakłada na Strony postępowania obowiązek, który zarazem jest uprawnieniem Stron, wykazywania dowodów na stwierdzenie faktów, z których wywodzą skutki prawne. Postępowanie przez Izbą stanowi postępowanie kontradyktoryjne, czyli sporne a z istoty tego postępowania wynika, iż spór toczą Strony postępowania i to one mają obowiązek wykazywania dowodów, z których wywodzą określone skutki prawne. Izba ustaliła, że Zamawiający na sfinansowanie przedmiotu zamówienia przeznaczył kwotę 166 050 000,00 zł, oferta Odwołującego po aukcji opiewała na kwotę 208 129 200,00 zł, natomiast Przystępującego na kwotę 210 141 500,00 zł. Odwołujący wywodził, że w związku z: - obniżeniem przez Przystępującego w czasie aukcji elektronicznej ceny oferty o 113 348 500 zł, - obniżeniem ceny oferty za modernizację elektrofiltru bloku 4, 5 i 6 o ok. 50% - u Zamawiającego powinny powstać wątpliwości co do realności zaoferowanej ceny. Odwołujący wskazywał ponadto, że za zaoferowaną cenę nie da się dokonać modernizacji elektrofiltru poprzez wybudowanie nowego elektrofiltru. Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że jak wskazywał Przystępujący, Odwołujący poczynił błędne założenie odnośnie sposobu modernizacji elektrofiltru, bowiem Przystępujący zaoferował modernizację poprzez rozbudowę elektrofiltru o dobudowanie czwartej strefy, a nie budowę nowego elektrofiltra. W konsekwencji wszelkie rozważania i związane z tym szacunki cenowe Odwołującego kwestionujące możliwość budowy nowego elektrofiltra za zaoferowaną cenę w niniejszym stanie faktycznym są bezprzedmiotowe i nie mogą stanowić potwierdzenia o nierealności zaoferowanej ceny. Izba nie podzieliła ponadto tezy Odwołującego, że obowiązek wezwania do wyjaśnień wynikał również z faktu, że cena zaoferowana przez Przystępującego w toku aukcji elektronicznej w zakresie elektrofiltrów bloku 4, 5 i 6 były niższe o ok. 50% od sumy pierwotnie zaoferowanej. W ocenie Izby okoliczność, że wykonawca oferuje wyższą cenę a następnie obniża ją w czasie aukcji wynika ze strategii biznesowej każdego wykonawcy i nie może stanowić sama w sobie podstawy do wezwania do wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. Niezależnie jednak od tego, wskazać należy, że z przedłożonego przez Zamawiającego dowodu będącego potwierdzeniem dokonania przez Komisję Przetargową dwóch analiz zaoferowanych cen (przed aukcją i po aukcji) wynika, że Zamawiający badał w postępowaniu czy zachodzi podejrzenie realności ceny mają wiedzę odnośnie granicy i zakresu dostaw, a także technologii, w której ma się odbyć modernizacja. Reasumując, Izba uznała, że Odwołujący nie był w stanie wykazać, że oferta Przystępującego budzi na tyle istotne wątpliwości, że Zamawiający powinien wezwać go do złożenia odpowiednich wyjaśnień. Odwołujący nie przedstawił bowiem żadnego dowodu, że za zaoferowaną przez Przystępującego cenę nie da się zrealizować zamówienia. Dowodem takim nie są bowiem ceny oferowane przez Przystępującego w innych postępowaniach, bowiem zakresy i oczekiwania Zamawiającego w każdym postępowaniu są inne, różne jest także kalkulacja ceny oferty. W tej sytuacji Izba uznała, że odwołanie w tej części nie zasługuje na uwzględnienie. W konsekwencji stwierdzenia, że Odwołujący nie wykazał, że Przystępujący zaniżył koszty realizacji modernizacji elektrofiltrów 4,5 i 6 oraz uznania, że obniżenie cen podczas aukcji stanowi efekt prowadzonej przez wykonawców strategii biznesowej i doświadczenie pokazuje, że wykonawcy - na co zwracał uwagę Zamawiający - obniżają ceny ofert o znacznie wyższe kwoty, skład orzekający uznał, że oferta Przystępującego nie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp, bowiem postępowania Przystępującego nie można zakwalifikować jako naruszającego zasady uczciwej konkurencji. W konsekwencji Izba orzekła o oddaleniu powyższego zarzutu. Przechodząc kolejno do rozpoznania zarzutu dotyczącego naruszenia przez Zamawiającego przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp na ponownie przypomnieć należy, że postępowanie przed Krajową Izbą Odwoławczą ma charakter skargowy - wyrazem zakresu skargowości jest generalny zakaz, o charakterze absolutnym, orzekania przez Krajową Izbę Odwoławczą co do zarzutów nie zawartych w odwołaniu (art. 192 ust. 7 Pzp). Ponadto podkreślić należy, że dla uznania oferty za niezgodną z SIWZ i odrzucenia jej na podstawie powyższego przepisu konieczne jest wykazanie ponad wszelką wątpliwość, że oferowany przedmiot nie odpowiada treści SIWZ. Nie jest w takim wypadku wystarczające zasianie wątpliwości co do cech przedmiotu, czy też jego zgodności z SIWZ. Konieczne jest także podstawienie treści oferty, jej merytorycznej zawartości z odpowiednim wymaganiem postawionym w SIWZ. Nie sposób bowiem tracić z pola widzenia kwestii, czym jest oferta składana w postępowaniu o zamówienie publiczne. Oferta stanowi oświadczenie woli spełnienia określonego świadczenia w przyszłości. Zgodnie z wypracowanym w orzecznictwie Izby poglądem, treść SIWZ to, przede wszystkim, opis potrzeb i wymagań Zamawiającego, które mają być zaspokojone w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia przez zawarcie i zrealizowanie z należytą starannością umowy w sprawie zamówienia publicznego. Treść oferty to jednostronne zobowiązanie wykonawcy do wykonania oznaczonego świadczenia, które zostanie zrealizowane na rzecz Zamawiającego, jeśli oferta złożona przez wykonawcę zostanie uznana za najkorzystniejszą w postępowaniu i zostanie z nim zawarta umowa w sprawie zamówienia publicznego. Świadczenie wykonawcy ma odpowiadać opisanym w SIWZ potrzebom Zamawiającego. Ich porównanie (opisu wymagań Zamawiającego stawianych wobec przedmiotu zamówienia do zobowiązania wykonawcy) przesądza o tym, czy treść oferty odpowiada treści SIWZ. Merytoryczny aspekt zaoferowanego przez wykonawców świadczenia oraz wymagania Zamawiającego co do przedmiotu zamówienia, w szczególności, co do zakresu, ilości, jakości, warunków realizacji i innych elementów istotnych dla wykonania zamówienia, stanowią podstawę oceny zaistnienia przesłanki odrzucenia oferty wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Podkreślić należy także uwzględniając sposób sformułowania zarzutów odwołania, że Izba na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp nie rozstrzyga czy oferowane przez wykonawcę rozwiązanie jest zgodne ze „stanem faktycznym”, jak zarzucał Odwołujący, tylko czy treść oferty jest zgodna z treścią SIWZ. W analizowanym postępowaniu Zamawiający w punkcie 7.5.2. SIWZ Część II wskazał, że wykonawcy wraz z ofertą zobowiązani są przedłożyć ogólny opis technologiczny proponowanego rozwiązania z podaniem danych dotyczących granicy i zakresu dostawy, interfejsy z pozostałymi układami, rysunek proponowanego ogólnego planu wraz z kanałami, głównymi rurociągami, konstrukcją, wstępny harmonogram realizacji prac oraz wypełniony kwestionariusz bezpieczeństwa. Zamawiający tylko na podstawie tych dokumentów oceniał czy zaproponowane przez wykonawców rozwiązania technologiczne zapewniając realizację przedmiotu zamówienia zgodnie z założeniami specyfikacji. Odwołujący natomiast zarzuty dotyczące niezgodności treści oferty z SIWZ opierał na złożonym przez Odwołującego Opisie stanu istniejącego, który nie był przez Zamawiającego wymagany, a został przez Przystępującego sporządzony w oparciu o załącznik nr4 do II części SIWZ. Dane zawarte w tym opisie nie mogły więc podlegać badaniu przez Zamawiającego w zakresie oferowanego przez Przystępującego świadczenia, a tym bardziej Zamawiający na podstawie informacji zawartych w tym dokumencie nie mógł dokonać odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Wszelkie informacje tam zawarte, a kwestionowane przez Odwołującego jako niezgodne z SIWZ nie były potwierdzeniem tego, że powyższe znalazło się w ofercie technicznej Przystępującego. Jak już wyżej wskazano opis ten był opisem dodatkowym, a wszelkie elementy oferowanego świadczenia znajdowały się w objętym tajemnicą przedsiębiorstwa częściach załącznika nr 5. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że Odwołujący w odwołaniu nie wskazał żadnego postanowienia specyfikacji, z którym oferta jest niezgodna, nie przywołał również żadnego postanowienia treści oferty które niezgodne byłoby z treścią Specyfikacji. Odwołujący nie przedstawił także żadnego dowodu podważającego stanowisko Zamawiającego i Przystępującego o zgodności oferty Konsorcjum z SIWZ. Nie zdołał wykazać, że parametry techniczne zastosowane przez Odwołującego są nieprawidłowe, uniemożliwiające Przystępującemu osiągnięcie wymaganego przez Zamawiającego poziomu emisji spalin. Skład orzekający nie stwierdził ponadto, aby posłużenie się przez Przystępującego pojęciem gwarancji materiałowej oznaczało dążenie do ograniczenia jego odpowiedzialności gwarancyjnej, a Odwołujący poza gołosłownym sformułowaniem zarzutu, na powyższą okoliczność nie przedstawił żadnego dowodu. Izba za przekonywujące uznała oświadczenie Przystępującego, że wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z normami europejskimi powoduje, że będzie on zgodny z polskimi normami. Odwołujący natomiast, pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wykazał, że stanowisko Przystępującego w tym zakresie jest nieprawidłowe i że dostarczone przez niego urządzenia nie będą posiadały Deklaracji Zgodności z obowiązującymi normami. Odnosząc się natomiast do podnoszonych przez Odwołującego w piśmie procesowym z dnia 1 sierpnia 2019r. dodatkowych argumentów dotyczących realności ceny oraz zgodności treści oferty z SIWZ w tym z punktem 3.9.6. Części II SIWZ to Izba uznała je spóźnione i w konsekwencji nie podlegające rozpoznaniu. Z uwagi na niezasadność zarzutów wskazanych w punktach 1-4 odwołania, na uwzględnienie nie zasługiwały także zarzuty dotyczące naruszenia art. 91 ust. 1 i art. 2 pkt 5 Pzp oraz art. 7 ust. 1 Pzp. W związku z powyższym Izba orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz § 3 pkt 1 i 2 i § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238 ze zm.), stosownie do wyniku postępowania. Przewodniczący:................................................... 33 …Budowa instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych do produkcji energii ze źródeł odnawialnych na terenie Gminy Turek
Odwołujący: Eko-Solar Sp. z o.o. 46-100 Namysłów, Wszeradów 2…Sygn. akt KIO 1289/22 Sygn. akt: KIO 1289/22 WYROK z dnia 30 maja 2022 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Renata Tubisz Protokolant: Aldona Karpińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2022 r. w Warszawie w sprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 13 maja 2022r. przez odwołującego: Eko-Solar Sp. z o.o. 46-100 Namysłów, Wszeradów 2 w postępowaniu powadzonym przez zamawiającego: Gmina Turek 62-700 Turek, ul. Ogrodowa 2 orzeka: 1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego, nakazuje zamawiającemu kontynuowanie badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty złożonej przez odwołującego, po uprzednim poprawieniu w ofercie odwołującego innej omyłki zgodnie z treścią art.223 ust.2 pkt 3 PZP 2. kosztami postępowania obciąża zamawiającego Gminę Turek 62-700 Turek, ul. Ogrodowa 2 i 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (sł.: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego Eko-Solar Sp. z o.o. 46-100 Namysłów, Wszeradów 2 tytułem wpisu od odwołania 2.2. zasądza od zamawiającego Gmina Turek 62-700 Turek, ul. Ogrodowa 2 na rzecz odwołującego Eko-Solar Sp. z o.o. 46-100 Namysłów, Wszeradów 2 kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego 2.3. nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego Eko-Solar Sp. z o.o. 46-100 Namysłów, Wszeradów 2 kwoty 5 000 zł 00 gr (słownie: pięć tysięcy złotych zero groszy) tytułem nadpłaconego wpisu od odwołania. Stosownie do art. 579 ust.1 i 580 ust.2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. j.t. 2021 r. poz. 1129 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie Przewodniczący: ............................................. Uzasadnienie Zamawiający prowadzi postepowanie o udzielenie zamówienia publicznego pod nazwą „Budowa instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych do produkcji energii ze źródeł odnawialnych na terenie Gminy Turek”. Znak sprawy: GKI-GB.ZP.271.3.2022. Numer ogłoszenia: Ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 2022/S 036-092258 Odwołanie W imieniu odwołującego się wykonawcy EKO-SOLAR Sp. z o.o. z/s we Wszeradowie, na podstawie art. 513 pkt. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U.2021.1129 t.j., dalej jako „Pzp”), wnoszę odwołanie od niezgodnych z przepisami ustawy czynności Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Budowa instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych do produkcji energii ze źródeł odnawialnych na terenie Gminy Turek”, to jest od: I. odrzucenia oferty EKO-SOLAR Sp. z o.o. z/s we Wszeradowie na podstawie art. 226 ust.1 pkt 5) Pzp, choć w rzeczywistości brak było podstaw prawnych i faktycznych dla odrzucenia oferty tego Wykonawcy; II. zaniechania przez Zamawiającego dokonanie czynności oceny oferty złożonej w postępowaniu przez EKO-SOLAR Sp. z o.o. z/s we Wszeradowie, co było konsekwencją błędnego odrzucenia tej oferty jako niezgodnej z warunkami zamówienia, choć w rzeczywistości oferta ta nie powinna zostać odrzucona i jest ofertą najkorzystniejszą, zgodną z SWZ oraz cena w niej wskazana nie przewyższyła kwoty, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Zamawiającemu zarzucam naruszenie: I. art. 226 ust. 1 pkt. 5 Pzp poprzez nieprawidłową wykładnię i w konsekwencji również wadliwe zastosowanie tego przepisu skutkujące bezzasadnym przyjęciem, iż oferta EKOSOLAR Sp. z o.o. z/s we Wszeradowie nie jest zgodna z warunkami zamówienia, choć w rzeczywistości oferta odpowiadała wymaganiom przewidzianym w przepisach prawa oraz w Specyfikacji Warunków Zamówienia, a zatem brak było podstaw prawnych i faktycznych dla jej odrzucenia, zwłaszcza że jest to oferta najkorzystniejsza i mieszcząca się w kwocie którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, II. art. 223 ust. 2 pkt. 1 i 3 Pzp poprzez nieuzasadnione niezastosowanie regulacji przewidzianych w tych przepisach, a to poprzez bezzasadne przyjęcie, że nie ma możliwości poprawienia oferty przez Zamawiającego poprzez uzupełnienie w formularzu oferty Wykonawcy kolumny w tabeli nr 2 dotyczącej cen jednostkowych netto do instalacji w sytuacji gdy Wykonawca w ofercie w formularzu ofertowym wskazał prawidłowo w tabeli nr 2 ceny jednostkowe brutto, stawkę podatku VAT oraz samą wartość podatku VAT dla danego elementu, a to oznacza, że w rzeczywistości brak na który powołuje się Zamawiający w ofercie EKO-SOLAR Sp. z o.o. z/s we Wszeradowie można traktować jako oczywistą omyłkę pisarską wyrażającą się w niezamierzonym pominięciu łatwych do wyliczenia kwot w oparciu o inne informacje umieszczone w ofercie, ewentualnie jako inną omyłkę polegającą na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty, którą to Zamawiający powinien samodzielnie wyeliminować poprzez uzupełnienie kwot jednostkowych netto instalacji w ramach tabeli nr 2. W związku z powyższym odwołujący wnosi o: I. nakazanie Zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego, II. nakazanie Zamawiającemu dokonania oceny oferty Odwołującego w postępowaniu, III. dokonanie wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej, IV. przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści uzasadnienia, na fakty tam powołane, V. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania według norm przepisanych. Termin do wniesienia odwołania został zachowany, bowiem odwołanie zostało wniesione w sposób przewidziany prawem w dniu 13.05.2022 r. (zaś informacja o odrzuceniu oferty Odwołującego wpłynęła do wykonawcy w dniu 09.05.202 r.) Kopia odwołania została przesłana Zamawiającemu, na dowód czego załączono potwierdzenie przesłania. Opłata od odwołania została dokonana na właściwy rachunek bankowy, na dowód czego załączono potwierdzenie wpłaty. Odwołujący jest uprawniony do wniesienia odwołania albowiem jest wykonawcą, który ma interes w uzyskaniu zamówienia, zwłaszcza, że jego oferta jawi się jako najkorzystniejsza spośród przesłanych do Zamawiającego, a zatem poniósł szkodę lub co najmniej mógł ponieść szkodę na skutek naruszeń dokonanych przez Zamawiającego albowiem nie mógł zawrzeć umowy z Zamawiającym jako podmiot, który przedstawił faktycznie oraz prawnie najkorzystniejszą ofertę i w konsekwencji nie mógł uzyskać korzyści z tytułu realizacji zamówienia. Uzasadnienie odwołania Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego klasycznego o wartości równej lub przekraczającej progi unijne, w którym w odpowiedzi na ogłoszenie o zamówieniu oferty mogą składać wszyscy zainteresowani wykonawcy, a następnie zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę. Przedmiotem zamówienia było zaprojektowanie, dostawa i zainstalowanie instalacji fotowoltaicznych w ramach zadania „Budowa instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych do produkcji energii ze źródeł”. Wykonawca przesłał w dniu 24.03.2022 r. swoją ofertę, w której to zaoferował Zamawiającemu wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia w części zamówienia oznaczonej numerem 1 za cenę ogółem brutto: 6 123 267,63 złotych. W zakresie tabeli nr 1 w ofercie Odwołującego wypełnione zostały wszystkie kolumny. W zakresie tabeli nr 2 w ofercie Odwołujący na skutek oczywistej omyłki nie wypełnij kolumny czwartej (Cena netto jednej instalacji), ale równocześnie w sposób pełny i prawidłowy wypełnił wszystkie pozostałe kolumny, tj. kolumnę nr 2 (Producent i model moduł i inwertera oraz wersję - jeżeli dany model występuje w wielu wersjach), kolumnę nr 5 (Stawka VAT i kwota VAT jednej instalacji), kolumnę nr 6 (Cena brutto jednej instalacji), kolumnę nr 7 (ilość instalacji) oraz kolumnę nr 8 (Wartość brutto pozycji). Po ujawnieniu oczywistej omyłki Wykonawca choć nie był do tego zobowiązany to wystąpił do Zamawiającego w piśmie z dnia 26.04.2022 r. z informacją o wystąpieniu oczywistej omyłki oraz o wystąpienia wszelkich przesłanek do jej poprawienia w oparciu o rozwiązanie przewidziane w art. 223 ust. 2 Pzp. W dniu 09.05.2022 r. Zamawiający udostępnił Wykonawcy informację o wyborze najkorzystniejszej oferty, w ramach której umieszczona była również informacja o odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) PZP, tj. Wykonawca w ocenie Zamawiającego nie wypełnił formularza ofertowego w sposób zgodny z warunkami zamówienia tzn. nie podał w formularzu ofertowym cen jednostkowych netto dla instalacji. Ustawodawca zawarł zamknięty katalog przesłanek odrzucenia oferty. Norma prawna art. 226 Pzp nakłada zatem na zamawiającego obowiązek odrzucenia oferty, gdy powstanie jedna z okoliczności określonych w tym przepisie. Wnioskując a contrario, należy uznać, że zamawiający ma zakaz odrzucenia oferty na podstawie odmiennej przesłanki niż wskazana w art. 226 Pzp. Na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. Przepis ten jest skorelowany z art. 218 ust. 2 Pzp, zgodnie z którym treść oferty musi być zgodna z wymaganiami zamawiającego określonymi w dokumentach zamówienia. Odrzucenie oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp może mieć miejsce wyłącznie w przypadku, kiedy treść oferty, rozumianej jako oświadczenie woli wykonawcy (zawartość merytoryczna oferty), nie odpowiada warunkom zamówienia opisanym lub określonym w dokumentach zamówienia w odniesieniu do przedmiotu zamówienia lub sposobu jego realizacji. Innymi słowy: niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia polega na materialnej niezgodności zobowiązania wykonawcy wyrażonego w jego ofercie ze świadczeniem, zaoferowania którego oczekuje zamawiający i które opisał w dokumentach zamówienia. Zamawiający, badając wystąpienie omawianej przesłanki, weryfikuje zawartość merytoryczną oferty, a więc zgodność oferowanych robót budowlanych, dostaw lub usług z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia co do sposobu ich wykonania, oczekiwanego zakresu, ilości, jakości, warunków realizacji i innych elementów istotnych dla wykonania przedmiotu zamówienia w stopniu zaspokajającym oczekiwania i interesy zamawiającego. Odrzucenie oferty na podstawie tej przesłanki nie może mieć miejsca w przypadku, kiedy niezgodność treści oferty dotyczy warunków (wymagań) proceduralnych, w tym co do formy oferty, sposobu jej sporządzenia czy przekazania (por. wyr. KIO z 23.7.2021 r., KIO 1614/21, Legalis). W realiach niniejszej sprawy nie sposób mówić, że oferta EKO-SOLAR Sp. z o.o. z/s we Wszeradowie jest niezgodna z SWZ, a w związku z tym brak było podstaw do jej odrzucenia. Brak w jednej z kolumn tabeli nr 2 w sytuacji wskazania wszystkich danych w pozostałych kolumnach oraz w przypadku jednoznacznej możliwości odtworzenia oświadczenia woli Odwołującego jako zgodnego z SWZ, w ocenie Odwołującego jawi się jako rażące naruszenie przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp. W świetle obowiązujących przepisów prawa, a to w świetle art. 223 Pzp, należy przyjąć, iż przypadku gdy zamawiający poweźmie jakiekolwiek wątpliwości co do treści złożonej oferty, może żądać od wykonawcy stosownych wyjaśnień. Wyjaśnienia mogą dotyczyć wszystkich elementów oferty, zarówno jej zawartości merytorycznej, jak i warunków wykonania zamówienia. W przypadku gdy zamawiający stwierdzi, że wykonawca w treści oferty popełnił oczywistą omyłkę pisarską, ma obowiązek dokonania koniecznych poprawek. Podkreślić należy, że poprawianie wszystkich omyłek to obowiązek, a nie uprawnienie zamawiającego. Istotą omyłki pisarskiej jest niezamierzona niedokładność nasuwająca się każdemu, bez przeprowadzania dodatkowych ustaleń. Może to być błąd literowy, widoczne niezamierzone opuszczenie wyrazu czy inny błąd, wynikający z przeoczenia lub innej wady procesu myślowo-redakcyjnego, a niespowodowany uchybieniem merytorycznym (wyr. SO w Gdańsku z 27.6.2008 r., XII Ga 206/08, Legalis; podobnie post. WSA w Warszawie z 28.8.2015 r., V SA/Wa 881/15, Legalis). Nie sposób nie dostrzec, że w realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z niezamierzonym i oczywistym opuszczeniem treści w kolumnie nr 2, które bez najmniejszego problemu oraz bez dokonywania jakichkolwiek istotnych zmian w ofercie mogą zostać niezwłocznie uzupełnione. Powyższe jest tym bardziej uzasadnione, skoro w tabeli nr 1 uzupełniono wszystkie kolumny, a w tabeli nr 2 nie wypełniono wyłącznie jednej kolumny, co jednak nie nasuwa jakichkolwiek trudności w jej uzupełnieniu z uwagi na treści zawarte w kolumnach 2-3 oraz 5-8. Z ostrożności, gdyby przyjąć, że omyłka wskazana na wstępie nie była oczywistą omyłką pisarską to należy dojść do wniosku, iż w takiej sytuacji konieczne było zastosowanie art. 223 ust. 2 pkt. 3 Pzp, albowiem ustawodawca zdecydował, że wszelkie omyłki, które nie stanowią omyłek pisarskich ani rachunkowych oraz polegają na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, mogą być poprawione jako inne omyłki, pod warunkiem że ich poprawienie nie powoduje istotnych zmian w treści oferty. Zgodnie z art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp., Zamawiający był zobowiązany do poprawienia innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że podstawowym celem niniejszej regulacji jest sanowanie ofert obarczonych nieistotnymi wadami, będącymi wynikiem różnego rodzaju błędów i omyłek, które nie prowadzą do istotnych zmian w treści oferty, tj. nie zniekształcają w znaczącym stopniu oświadczenia woli wykonawcy ubiegającego się o zamówienie. Już w wyroku z 26.03.2014 r., KIO 479/14, który to nadal pozostaje aktualny w kontekście rozważań prawnych, Krajowa Izba Odwoławcza wskazała, że dla oceny istotności zmiany znaczenie ma rodzaj, zakres i charakter czynności, których dotyczy poprawa, a dla samej czynności poprawienia ma znaczenie możliwość poprawienia na podstawie treści oferty, w taki sposób, by poprawa nie stanowiła zmiany oświadczenia woli wykonawcy, a przede wszystkim, by zmiana nie była niedopuszczalną ingerencją zamawiającego w treść oferty, powodującą powstanie nowej treści oświadczenia woli wykonawcy. A. Gawrońska - Baran, w komentarzu do art. 223 Pzp wskazała, że "Zamawiający ma obowiązek poprawić omyłkę w szczególności wtedy, gdy sposób, w jaki ma być dokonana poprawa, wynika z innych elementów treści oferty. Stwierdzone niezgodności powinny mieć taki charakter, aby ich poprawy zamawiający mógł dokonać samodzielnie, bez udziału wykonawcy w tej czynności." (zob.: A. Gawrońska-Baran [w:] E. Wiktorowska, A. Wiktorowski, P. Wójcik, A. GawrońskaBaran, Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 223). Z kolei jak wskazano w innym komentarzu do Prawa zamówień publicznych - do innych omyłek można zaliczyć m. in. omyłki mające charakter sprzeczności. "Zgodnie z zasadą argumentum a maiori ad minus - "co wolno więcej, to tym bardziej wolno mniej" - jeśli możliwe jest poprawienie oferty w merytorycznym zakresie, to tym bardziej możliwe jest przyjęcie, że wskazane prawidłowo w jednym miejscu oferty informacje lub zobowiązania pozwalają na usunięcie sprzecznych z nimi informacji. Z okoliczności sprawy musi jednak wynikać, które ze sprzecznych informacji powinny być uznane za złożone zgodnie z wolą wykonawcy, a które stanowią omyłkę." (W. Dzierżanowski [w:] Ł. Jaźwiński, J. Jerzykowski, M. Kittel, M. Stachowiak, W. Dzierżanowski, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 223.). W doktrynie uwypukla się także, że: "Niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia polega na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z tymi warunkami, tj. w sposób nieodpowiadający wymaganiom zamawiającego w odniesieniu do przedmiotu zamówienia, sposobu jego realizacji i innych warunków zamówienia określonych m.in. w art. 91-98 p.z.p. Norma art. 226 ust. 1 pkt 5 p.z.p. odnosi się do merytorycznego aspektu zaoferowanego przez wykonawców świadczenia oraz merytorycznych wymagań zamawiającego, w szczególności co do zakresu świadczenia jego ilości lub jakości, warunków realizacji lub innych elementów istotnych dla wykonania zamówienia." (zob.: Prawo zamówień publicznych. Komentarz pod redakcją Huberta Nowaka, Mateusza Winiarza; Urząd Zamówień Publicznych, Warszawa 2021, s. 716). Omyłka do jakiej doszło w ofercie nie dotyczy żadnego z ww. aspektów. Konkludując powyższe należy podkreślić, że w przypadku, gdy wykonawca złożył wraz z formularzem oferty lub w ramach tego formularza oświadczenia, jednakże zawierają one pewne luki, a zamawiający ma dane, zgodnie z którymi te luki może wypełnić, to powinien to zrobić. Ingerencja ta, oparta o przepis art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp nie powoduje istotnych zmian w treści oferty. Z całą pewnością uzupełnienie przez Zamawiającego cen jednostkowych netto w sytuacji wskazania ich w tabeli w kwocie brutto oraz przy wskazaniu kwoty podatku VAT nie powoduje żadnych zmian w treści oferty, gdyż ceny te wynikają z działania matematycznego, z podstawionymi danymi, pochodzącymi z oferty. Orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej jednoznacznie wskazuje na to, że nie każde pominięcie wyceny pozycji kosztorysu powinno skutkować koniecznością odrzucenia oferty. Uzupełnienie brakującej pozycji, poprzez jej dopisanie, możliwe jest wtedy, gdy na podstawie danych zawartych w kosztorysie dałoby się wyliczyć zarówno cenę jednostkową, jak i wartość tej pozycji. Oferta może zostać odrzucona wyłącznie wtedy, gdy jest niezgodna z warunkami zamówienia (ar. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp.). Przy czym, niezgodność ta powinna być merytoryczna, nie zaś tylko techniczna. W realiach niniejszej sprawy Zamawiający powinien poprawić w ofercie omyłki, polegające na braku wpisania cen jednostkowych netto, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona. Z niezrozumiałym powodów oraz w sposób naruszający obowiązujące przepisy prawa Zamawiający zaniechał powyższego, co skutkowało koniecznością wywiedzenia niniejszego odwołania. W zakresie postępowania dowodowego wnoszę o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: 1. ogłoszenia o zamówieniu „Budowa instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych do produkcji energii ze źródeł odnawialnych na terenie Gminy Turek”, 2.specyfikacji warunków zamówienia, powyższe dokumenty na okoliczność ich treści, w szczególności na okoliczność ustalenia faktów: ogłoszenia zamówienia publicznego przez Zamawiającego, trybu udzielenia zamówienia, przedmiotu zamówienia, wymogów, cech i kryteriów przewidzianych przez Zamawiającego w ramach zamówienia, zasad i sposobu oceny ofert, warunków udziału w postępowaniu, 3.informacji z otwarcia ofert z 25.03.2022r. 4.informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej z 9.05.2022r., na okoliczność ich treści, w szczególności na okoliczność ustalenia faktów: dokonania wstępnej oceny ofert przez Zamawiającego, wyników przeprowadzonych czynności przez Zamawiającego, punktacji przyznanej poszczególnym wykonawcom w związku ze złożonymi przez nich ofertami, dokonania wyboru obecnie oferty najkorzystniejszej w ocenie Zamawiającego, odrzucenie oferty Odwołującego oraz przyczyny odrzucenia tej oferty., 5.oferta EKO-SOLAR Sp. z o. o. z/s we Wszeradowie, 6.Pismo Odwołującego z dnia 26.04.2022 r. na okoliczność ich treści, w szczególności na okoliczność ustalenia faktów: przedmiotu oferty Odwołującego, ceny zaoferowanej przez Odwołującego, omyłkowego niewypełnienia jednej z kolumn w tabeli nr 2 w ramach oferty Odwołującego, poinformowanie Zamawiającego o oczywistej omyłki i konieczności jej usunięcia przez Zamawiającego. W świetle podniesionych w niniejszym odwołaniu zarzutów naruszenia przez Zamawiającego wymienionych przepisów ustawy z 11.09.2019 r. - Prawo zamówień publicznych oraz w kontekście powołanych okoliczności nie ulega wątpliwości, iż dokonane naruszenia przepisów ustawy miały istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Z tych względów niniejsze odwołanie pozostaje konieczne i uzasadnione, dlatego też Odwołujący wnosi jak na wstępie. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła Odwołujący zaskarżył we wniesionym odwołaniu czynności oraz zaniechania zamawiającego polegające na : 1. odrzuceniu oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust.1 pkt 5) PZP, chociaż w rzeczywistości, jego ocenie, brak było podstaw prawnych i faktycznych do odrzucenia jego oferty to jest jako oferty, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia, 2. zaniechania przez zamawiającego dokonania czynności oceny oferty złożonej w postępowaniu przez odwołującego, co było konsekwencją błędnego odrzucenia tej oferty jako niezgodnej z warunkami zamówienia, choć w rzeczywistości oferta ta nie powinna zostać odrzucona i jest ofertą najkorzystniejszą, zgodną z SWZ oraz cena w niej wskazana nie przewyższyła kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, a co powinno skutkować jej poprawieniem przez zamawiającego. W związku z powyższym odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących przepisów PZP : 1. art. 226 ust. 1 pkt. 5) przez nieprawidłową wykładnię i w konsekwencji również wadliwe zastosowanie tego przepisu skutkujące bezzasadnym przyjęciem, iż oferta odwołującego jest niezgodna z warunkami zamówienia, choć w rzeczywistości oferta odpowiadała wymaganiom przewidzianym w przepisach prawa oraz w Specyfikacji Warunków Zamówienia (SWZ), a zatem brak było podstaw prawnych i faktycznych do jej odrzucenia, zwłaszcza że jest to oferta najkorzystniejsza i mieszcząca się w kwocie, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, 2. art. 223 ust. 2 pkt. 1 i 3 przez nieuzasadnione niezastosowanie regulacji przewidzianych w tych przepisach, a to przez bezzasadne przyjęcie, że nie ma możliwości poprawienia oferty przez zamawiającego przez uzupełnienie w formularzu oferty odwołującego kolumny w tabeli nr 2 dotyczącej cen jednostkowych netto do instalacji w sytuacji, gdy Wykonawca w ofercie w formularzu ofertowym wskazał prawidłowo w tabeli nr 2 ceny jednostkowe brutto, stawkę podatku VAT oraz samą wartość podatku VAT dla danego elementu, a to oznacza, że w rzeczywistości brak na który powołuje się zamawiający w ofercie odwołującego, można traktować jako oczywistą omyłkę pisarską wyrażającą się w niezamierzonym pominięciu łatwych do wyliczenia kwot w oparciu o inne informacje umieszczone w ofercie, ewentualnie jako inną omyłkę polegającą na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty, którą to zamawiający powinien samodzielnie wyeliminować przez uzupełnienie kwot jednostkowych netto instalacji w ramach tabeli nr 2. W takim stanie rzeczy odwołujący wniósł o: 1. nakazanie zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego, 2. nakazanie zamawiającemu dokonania oceny oferty odwołującego w postępowaniu, 3. dokonanie wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej, 4. przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści uzasadnienia, na fakty tam powołane, 5. zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania według norm przepisanych. Izba co do terminu wniesienia odwołania Termin do wniesienia odwołania został zachowany, ponieważ odwołanie zostało wniesione w dniu 13.05.2022 r., a informacja o odrzuceniu oferty odwołującego wpłynęła w dniu 09.05.2022 roku. Kopia odwołania została przesłana zamawiającemu, na dowód czego załączono potwierdzenie przesłania. Opłata od odwołania została dokonana na właściwy rachunek bankowy, na dowód czego załączono potwierdzenie wpłaty. Tym samym nie wystąpiły przesłanki do zwrotu odwołania w myśl art.519 ust.1 PZP oraz do odrzucenia odwołania, przewidziane w art. 528 PZP, a co skutkuje skierowaniem sprawy na rozprawę, celem merytorycznego rozpoznania w myśl art.530 PZP. Izba co do prawa wniesienia odwołania Odwołujący jest uprawniony do wniesienia odwołania, ponieważ jest wykonawcą, który ma interes w uzyskaniu zamówienia zwłaszcza, że jego oferta jest najkorzystniejszą spośród złożonych zamawiającemu. Odwołujący poniesie szkodę na skutek naruszeń przepisów PZP przez zamawiającego, ponieważ uniemożliwia się zawarcie umowy z zamawiającym podmiotowi, który przedstawił najkorzystniejszą ofertę i nie będzie mógł uzyskać korzyści z tytułu realizacji zamówienia. Tym samym spełnione zostały przesłanki przewidziane art.505 ust.1 PZP, które upoważniają do wniesienia odwołania. Krajowa Izba Odwoławcza (Izba) na podstawie przeprowadzonego postępowania w sprawie, uwzględniając wynik postępowania dowodowego na rozprawie, z dokumentacji postępowania przekazanej przez zamawiającego do akt sprawy oraz wnioskami dowodowymi stron, uwzględniła odwołanie w całości na mocy art. 554 ust.1 pkt 1 PZP, uznając zasadność zarzutów odwołania. Odwołujący złożył ofertę w dniu 24.03.2022r., oferując wykonanie przedmiotu zamówienia w części oznaczonej nr 1 za cenę ogółem brutto: 6 123 267,63 złotych. Kwota oferty odwołującego mieści się w kwocie, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na zamówienie. Formularz ofertowy przewiduje wypełnienie tabeli. Odwołujący w zakresie tabeli nr 2 oferty jak podaje w odwołaniu, na skutek oczywistej omyłki nie wypełnił kolumny czwartej (Cena netto jednej instalacji), ale równocześnie w sposób pełny i prawidłowy wypełnił wszystkie pozostałe kolumny, tj. kolumnę nr 2 (Producent i model modułu i inwertera oraz wersję - jeżeli dany model występuje w wielu wersjach), kolumnę nr 5 (Stawka VAT i kwota VAT jednej instalacji), kolumnę nr 6 (Cena brutto jednej instalacji), kolumnę nr 7 (ilość instalacji) oraz kolumnę nr 8 (Wartość brutto pozycji). Czyli odwołujący nie wypełnił jednej z kolumn tabeli to jest - stawka netto - jednej instalacji. Powyższa okoliczność została potwierdzona na podstawie dowodu przeprowadzonego z oferty odwołującego - formularz ofertowy (dokumentacja postępowania zamawiającego). Odwołujący, jak wyjaśniał podczas rozprawy, z własnej inicjatywy po złożeniu oferty, wystąpił do zamawiającego pismem z dnia 26.04.2022r. z informacją o spostrzeżonym uchybieniu w wypełnieniu tabeli formularza ofertowego (pismo z dnia 26.04.2022r. - akta sprawy). W piśmie tym powołał się na wystąpienie oczywistej omyłki pisarskiej, załączył poprawiony formularz, przez wypełnienie kolumny - stawka jednostkowa netto, wnosząc o uwzględnienie dokonanego uzupełnienie formularza ofertowego i jego poprawienie przez zamawiającego, na podstawie przepisu art. 223 ust. 2 PZP. Według odwołującego zaistniała sytuacja kwalifikuje się przede wszystkim pod dyspozycję art.223 ust.2 pkt 1) PZP, w myśl którego zamawiający poprawia w ofercie oczywiste omyłki pisarskie, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona. Odwołujący jedynie z ostrożności procesowej wskazał na drugą podstawę prawną, do poprawienia z urzędu przez zamawiającego jego oferty, to jest na podstawie art.223 ust.2 pkt 3 PZP. Przy czym ma znaczenie w sprawie, że odwołujący przedstawiając zarzuty odwołania wskazał na naruszenie zarówno pkt 1 jak i pkt 3 art.223 ust.2 PZP (vide zarzuty odwołania). Zgodnie z przepisem art.223 ust.2 pkt 3 PZP, zamawiający poprawia w ofercie inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty, też niezwłocznie o tym powiadamiając wykonawcę. Przy czym w tym wypadku (art.223 ust.2 pkt 3) PZP) zgodnie z przepisem art.223 ust.3 PZP, zamawiający wyznacza wykonawcy termin, na wyrażenie zgody na dokonaną poprawkę omyłki w ofercie lub jej zakwestionowanie, a brak odpowiedzi w wyznaczonym terminie traktuje się jako akceptację dokonanej poprawki przez zamawiającego. Z okoliczności sprawy wynika, że zamawiający nie odniósł się do wniosku odwołującego o dokonanie poprawek w jego ofercie (brak wskazania cen jednostkowych netto) i w dniu 09.05.2022r. zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty. Jednocześnie, dokonując czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, powiadomił o odrzuceniu między innymi oferty odwołującego, wskazując jako podstawę prawną art. 226 ust. 1 pkt 5) PZP. Uzasadnienie zamawiającego ograniczało się do stwierdzenia - „Wykonawca nie wypełnił formularza ofertowego w sposób zgodny z warunkami zamówienia tzn. nie podał w formularzu ofertowym cen jednostkowych netto dla instalacji” (dokumentacja postępowania w aktach sprawy). Przepis art. 226 ust. 1 pkt 5) PZP nakazuje zamawiającemu odrzucenie oferty, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. Przepis ten, jak słusznie wskazał odwołujący, jest powiązany z treścią art. 218 ust. 2 PZP, zgodnie z którym treść oferty musi być zgodna z wymaganiami zamawiającego określonymi w dokumentach zamówienia. Czyli podstawą badania zamawiającego co do czynności odrzucenia oferty jest po pierwsze ustalenie, czy błąd, omyłka stanowi o treści oferty, czy też jest tylko niezgodnością z dokumentami zamówienia, niemającymi charakteru treści oferty. Z przywołanych powyżej przepisów PZP co do zasady wynika, że treść oferty jest niepodważalna i nie do zmiany po jej złożeniu zamawiającemu, a jej niezgodność z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia, skutkuje odrzuceniem oferty. Czyli oferty po jej złożeniu zamawiającemu nie zmienia się, jeżeli skutkowało by to istotnymi zmianami w treści oferty. Niemniej od zasady niezmienności oferty po jej złożeniu, mają miejsce wyjątki, a to w celu nie utracenia korzystnych ofert dla zamawiającego, o czym stanowi przepis at.223 ust.2 pkt 3 PZP. Izba rozpatrując wniesione odwołanie, to jest co do zasadności żądania od zamawiającego sanowania oferty odwołującego, w pierwszej kolejności rozważyła zagadnienie, czy ofertę odwołującego można poprawić w ramach omyłki pisarskiej, na co jak już wyżej wskazano, odwołujący się powoływał, przywołując odpowiednie, w jego ocenie, orzecznictwo i doktrynę. Omyłki pisarskie posiadają bardzo rozliczne orzecznictwo oraz piśmiennictwo, wskutek wydawanych wyroków czy to sądów powszechnych, czy to o sądów administracyjnych. Uwzględniając powyższy dorobek orzecznictwa, w ocenie Izby, w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z omyłką pisarską, nawet biorąc pod uwagę orzecznictwo co do traktowania „pominięć” jako omyłki pisarskiej. Za pominięcia traktuje się sytuacje, gdy z treści sąsiadujących z „pominięciem” słów, zwrotów można ustalić brakującą „treść”, wynikłą z pominięcia. Poza tym przepis art.223 ust.2 pkt 1) PZP mówi o „omyłce pisarskiej”, przez co należy rozumieć pisownię, a nie rachunki (działania matematyczne), o których z kolei jest mowa w art.223 ust.2 pkt 2)PZP (zamawiający poprawia w ofercie oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek). Dla Izby bezspornym w sprawie jest, że omyłka w formularzu ofertowym odwołującego (brak ceny jednostkowej netto) ma charakter „rachunku” (oczywiste omyłki rachunkowe), a nie „pisowni”(oczywiste omyłki pisarskie). Dlatego również z tej racji Izba nie kwalifikuje przedmiotowej sprawy do przypadku „oczywistej omyłki pisarskiej”, jak to uczynił odwołujący w złożonym odwołaniu (art.223 ust.2 pkt 1)PZP). Izba przechodząc już do kolejnego aspektu zarzutu odwołania (art.223 ust.2 pkt 3)PZP) co do bezczynności zamawiającego w sanowaniu oferty odwołującego, przywołuje argumentację odwołującego, którą podziela: „Nie sposób nie dostrzec, że w realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z niezamierzonym i oczywistym opuszczeniem treści w kolumnie nr 2, które bez najmniejszego problemu oraz bez dokonywania jakichkolwiek istotnych zmian w ofercie mogą zostać niezwłocznie uzupełnione. Powyższe jest tym bardziej uzasadnione, skoro w tabeli nr 1 uzupełniono wszystkie kolumny, a w tabeli nr 2 nie wypełniono wyłącznie jednej kolumny, co jednak nie nasuwa jakichkolwiek trudności w jej uzupełnieniu z uwagi na treści zawarte w kolumnach 2-3 oraz 5-8. Z ostrożności, gdyby przyjąć, że omyłka wskazana na wstępie nie była oczywistą omyłką pisarską to należy dojść do wniosku, iż w takiej sytuacji konieczne było zastosowanie art. 223 ust. 2 pkt. 3 Pzp, albowiem ustawodawca zdecydował, że wszelkie omyłki, które nie stanowią omyłek pisarskich ani rachunkowych oraz polegają na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, mogą być poprawione jako inne omyłki, pod warunkiem że ich poprawienie nie powoduje istotnych zmian w treści oferty. Zgodnie z art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp., Zamawiający był zobowiązany do poprawienia innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty”. Ten pogląd odwołującego Izba podziela, ponieważ poprawienie oferty w kontekście posiadanych danych z formularza ofertowego odwołującego (stawka i kwota vat oraz również kwota jednostkowa brutto oraz suma brutto w wyniku uwzględnienia ilości w danej pozycji) to proste działanie matematyczne (należy od kwoty jednostkowej brutto odjąć kwotę jednostkową vat i przez to uzyskuje się stawkę jednostkową netto). Na powyższe wskazywał zamawiającemu, odwołujący w piśmie z dnia 26.04.22r. (pismo - akta sprawy) dokonując stosownych przeliczeń i uzupełnień, na podstawie złożonego wraz z ofertą formularza ofertowego, ale bezskutecznie. Tak też odwołujący wskazywał w odwołaniu („Z całą pewnością uzupełnienie przez Zamawiającego cen jednostkowych netto w sytuacji wskazania ich w tabeli w kwocie brutto oraz przy wskazaniu kwoty podatku VAT nie powoduje żadnych zmian w treści oferty, gdyż ceny te wynikają z działania matematycznego, z podstawionymi danymi, pochodzącymi z oferty”(...).I tak dla przykładu "Uzupełnienie brakującej pozycji, poprzez jej dopisanie, możliwe jest wtedy, gdy na podstawie danych zawartych w kosztorysie dałoby się wyliczyć zarówno cenę jednostkową, jak i wartość tej pozycji. Oferta może zostać odrzucona wyłącznie wtedy, gdy jest niezgodna z warunkami zamówienia (art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp.). Przy czym, niezgodność ta powinna być merytoryczna, nie zaś tylko techniczna”. Zamawiający udzielił odpowiedzi na odwołanie - pismo z dnia 26 maja 2022r., w którym wnosił o oddalenie odwołania w całości (w aktach sprawy). Izba nie podziela argumentacji zamawiającego zawartej w wymienionym piśmie, co do braku obowiązku po stronie zamawiającego, wypełnienia dyspozycji zawartej w art.223 ust.2 pkt 3 PZP, w związku ze złożoną ofertą przez odwołującego. Sam zamawiający cytuje postanowienie SWZ (Pkt 13 Opis sposobu obliczania ceny oferty) zgodnie z którym „Cena oferty jest kwotą łączną brutto wymienioną w Formularzu Oferty” (pkt 13.4. SWZ), czyli nie cena netto oraz „Podana cena jest obowiązującą w całym okresie związania ofertą” (pkt 13.6. SWZ), a w szczególności „Cenę oferty należy podać brutto (w ujęciu: cena netto plus kwota VAT równa się cena netto), a to z kolei pkt 13.5. SWZ. Argumentacja zamawiającego o istotnych elementach umowy „essentialia negotti” jako przeszkodzie do zastosowania art.223 ust.2 pkt 3 PZP jest co najmniej niezrozumiała w sytuacji gdy SWZ jako jeden z istotnych elementów oferty określa „cenę brutto (powyżej cytowany pkt 13.4, 13.5 i pkt 13.6 SWZ). Natomiast pkt 13.5 SWZ też mówi o cenie jako cenie brutto i reguluje sposób ujęcia ceny (powyżej cytowany), którą jest cena brutto, a nie cena netto. Zamawiający jedynie w swojej argumentacji (odpowiedź na odwołanie - pismo z dnia 26.05.2022r. - w aktach sprawy) powołuje się na potencjalną przeszkodę w stosowaniu „art.223 ust.2 PZP”, która może doprowadzić do „odmiennego wyniku brutto, niż w przedłożonej ofercie”. Niemniej zamawiający ogranicza się tylko do takiej hipotezy, pomijając treść art.6 K.C. w związku z art. 8 ust.1 PZP, która zgodnie z zasadą „Onus probandi” nakłada na zamawiającego ciężar dowodu faktu, z którego to faktu wywodzi skutki prawne, jakim jest w tym przypadku brak możliwości uzupełnienia, w formularzu oferty odwołującego, ceny netto w trybie art.223 ust.2 pkt 3 PZP. Przywoływane przez zamawiającego fragmentarycznie uzasadnienie w sprawie oznaczonej Sygn. akt KIO 973/20 jest bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy, a to w szczególności w sytuacji innego rozbudowanego w stosunku do niniejszej sprawy stanu faktycznego i prawnego sprawy (vide uzasadnienie przywołanego wyroku). Kończąc odniesienie się do argumentacji odpowiedzi na odwołanie, Izba stwierdza, że konkluzja zamawiającego „Treść art.223 ust.2 nie upoważnia w żadnym ze swoich punktów do wpisywania przez Zamawiającego cen netto, a jedynie dokonywanie kontroli podanej ceny oferty brutto na podstawie danych, które zamieścił Wykonawca w ofercie.”. To stwierdzenie zamawiającego, cofa nas do lat 90 ub. wieku oraz początku XXI wieku, gdzie faktycznie nie było szans dla ofert z omyłkami, chociaż najkorzystniejszymi dla zamawiającego, wobec kazuistyki prawa zamówień publicznych, która aktualnie nie ma już miejsca w regulacji PZP. Na marginesie co do podnoszonej kwestii przez zamawiającego, równego traktowania wykonawców (art. 16 pkt 1 PZP) to zasada ta odnosi się do tożsamego stanu faktycznego oraz prawnego, w jakim znajdują się wykonawcy, w związku z nierównym ich potraktowaniem przez zamawiającego, a co nie było ani podnoszone, ani wykazane przez zamawiającego w niniejszej sprawie. Podsumowując, w ocenie Izby, odwołanie zasłużyło na uwzględnienie z racji treści art.223 ust.2 pkt 3 PZP, w związku z naruszeniem przez zamawiającego art. 226 ust.1 pkt 5) PZP, który należy odnieść do wymagań zamawiającego definiowanych w art.218 ust.2 PZP. Zgodnie z art.218 ust.2 PZP treść oferty musi być zgodna z wymaganiami zamawiającego, opisanymi w dokumentach zamówienia czyli SWZ, a co w niniejszej sprawie skutkuje sankcjami wobec zamawiającego, wynikającymi z pkt 13.4., 13.5. i 13.6. SWZ, w związku z definicją ceny oferty (cena brutto). Reasumując, w tym przypadku, cena netto nie stanowi o treści oferty, a jedynie o innej omyłce polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia (SWZ), niepowodującymi istotnych zmian w treści oferty (o treści oferty mowa jest w przepisach -vide art.218 ust.2 i 223 ust.2 pkt 3 PZP), które należało poprawić. O kosztach orzeczono stosownie do wyniku sprawy, z uwzględnieniem § 7 ust. 1 pkt 1) w zw. z § 5 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437), na podstawie art.557 i art.574 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz.1129 wraz z późn. zm.), zasądzając na rzecz odwołującego od zamawiającego kwotę 18.600,00 złotych tytułem zwrotu wpisu od odwołania oraz kosztów zastępstwa procesowego według złożonej faktury vat. Przewodniczący:........................... 16 …Utrzymanie terenów zielonych oraz prace związane z utrzymaniem dróg gruntowych i wewnętrznych na terenie miasta Chodzieży w 2022r.
Zamawiający: Gmina Miejska w Chodzieży…Sygn. akt: KIO 267/22 KIO 268/22 WYROK z dnia 15 lutego 2022 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Jolanta Markowska Protokolant: Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2022 r. w Warszawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej: A. w dniu 31.01.2022 r. przez wykonawcę: W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "ARBOR" W. D., ul. ks. Ignacego Czechowskiego 2d/lok. 4, 64-800 Chodzież (KIO 267/22); B. w dniu 31.01.2022 r. przez wykonawcę: W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "ARBOR" W. D., ul. ks. Ignacego Czechowskiego 2d/lok. 4, 64-800 Chodzież (KIO 268/22); w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Gmina Miejska w Chodzieży, ul. Paderewskiego 2, 64-800 Chodzież, przy udziale: A. wykonawcy: T. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usług Komunalnych T. D., ul. Młyńska 4, 64-800 Chodzież zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 267/22 po stronie zamawiającego; B. wykonawcy: M. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "Zieleń" Zakład Usługowo-Handlowy M. D., ul. Leśna 58A/3, 64-800 Chodzież zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 268/22 po stronie zamawiającego, orzeka: 1. oddala odwołania; 2. kosztami postępowania obciąża wykonawcę: wykonawcę: W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "ARBOR" W. D., i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę: W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "ARBOR" W. D. ul. ks. Ignacego Czechowskiego 2d/lok. 4, 64-800 Chodzież tytułem wpisów od odwołań, w tym: 2.1.1. kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę: W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "ARBOR" W. D. ul. ks. Ignacego Czechowskiego 2d/lok. 4, 64-800 Chodzież tytułem wpisu od odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 267/22; 2.1.2. kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę: W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "ARBOR" W. D. ul. ks. Ignacego Czechowskiego 2d/lok. 4, 64-800 Chodzież tytułem wpisu od odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 268/22; 2.2. zasądza od wykonawcy: W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "ARBOR" W. D. ul. ks. Ignacego Czechowskiego 2d/lok. 4, 64-800 Chodzież na rzecz zamawiającego: Gmina Miejska w Chodzieży, ul. Paderewskiego 2, 64-800 Chodzież kwotę 5 463 zł 27 gr (słownie: pięć tysięcy czterysta sześćdziesiąt trzy złote dwadzieścia siedem groszy) tytułem kosztów poniesionych na wynagrodzenie pełnomocnika w sprawie o sygn. akt KIO 267/22 i o sygn. akt KIO 268/22 oraz dojazdu na posiedzenie w sprawie o sygn. akt KIO 268/22. Stosownie do art. 579 ust.1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący .................................... Sygn. akt: KIO 267/22 KIO 268/22 Uzasadnienie KIO 267/22 Zamawiający Gmina Miejska w Chodzieży prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym pn.: „Utrzymanie terenów zielonych oraz prace związane z utrzymaniem dróg gruntowych i wewnętrznych na terenie miasta Chodzieży w 2022r.” Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2021/BZP 00305459/01 z dnia 8 grudnia 2021 r. Zamawiający przekazał wykonawcom informację o odrzuceniu oferty złożonej przez wykonawcę W. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą W. D. „ARBOR" z siedzibą w Chodzieży oraz o wyborze oferty najkorzystniejszej złożonej przez wykonawcę T. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usług Komunalnych T . D. z siedzibą w Chodzieży w dniu 24.01.2022 r. KIO 268/22 Zamawiający Gmina Miejska w Chodzieży prowadzi także postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym pn.: „Omiatanie i zimowe utrzymanie ulic na terenie miasta Chodzieży w 2022 r.” Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2021/BZP 00309010/01 z dnia 10 grudnia 2021 r. Zamawiający przekazał wykonawcom informację o odrzuceniu oferty złożonej przez wykonawcę W. D.prowadzący działalność gospodarczą pod firmą W. D.„ARBOR" z siedzibą w Chodzieży oraz o wyborze oferty najkorzystniejszej w dniu 24.01.2022 r. Zamawiający dokonał wyboru oferty złożonej przez wykonawcę M. D. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowo - Handlowy „ZIELEŃ” M. D. z siedzibą w Chodzieży. KIO 267/22 Wykonawca W. D.prowadzący działalność gospodarczą pod firmą W. D.„ARBOR" na podstawie art. 513 pkt 1 w zw. z art. 515 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 11.09.2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.) zwanej dalej „Pzp”, wniósł odwołanie wobec czynności Zamawiającego polegających na: 1. odrzuceniu oferty Odwołującego pomimo, że Odwołujący spełnia warunki udziału w postępowaniu oraz nie podlega wykluczeniu z postępowania; 2. zaniechaniu przedstawienia uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji o odrzuceniu oferty Odwołującego. Odwołujący zarzucił naruszenie przez Zamawiającego następujących przepisów: 1) art. 226 ust. 1 pkt. 2 lit. a w związku z art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp, poprzez odrzucenie oferty odwołującego i uznanie, że odwołujący podlega wykluczeniu z uwagi na wprowadzenie zamawiającego w błąd „przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych” - podczas, gdy odwołujący przedstawił na wezwanie zamawiającego informacje zgodne z rzeczywistością, natomiast zamawiający w decyzji o odrzuceniu oferty nie wskazał żadnych informacji, które zawierałyby dane nieprawdziwe, które mogłyby wprowadzić zamawiającego w błąd; 2) art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp, poprzez zaniechanie podania uzasadnienia faktycznego i prawnego odrzucenia oferty odwołującego, podczas gdy ustawodawca nakłada na zamawiającego obowiązek wskazania szczegółowych informacji uzasadniających podjęcie decyzji o odrzuceniu oferty. 3) art. 16 pkt 1 i 2 Pzp, poprzez prowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia w sposób niegwarantujący zachowania równego traktowania wykonawców oraz w sposób niegwarantujący zachowanie zasady przejrzystości w związku z brakiem udostępnienie informacji, które nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: - unieważnienia czynności oceny ofert, w tym wyboru oferty wykonawcy Zakład Usług Komunalnych T. D. jako najkorzystniejszej, - przeprowadzenia ponownej oceny ofert i dokonania ponownego wyboru najkorzystniejszej oferty, - zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania, w tym kosztów reprezentacji. Odwołujący wyjaśnił, że jego oferta jest najkorzystniejszą ofertą (pod względem ceny oraz pozostałych kryteriów łącznie) złożoną w postępowaniu. Zamawiający niezasadnie odrzucił ofertę uznając, że zachodzą przesłanki do jego wykluczenia co jest decyzją rażąco naruszającą przepisy ustawy, zwłaszcza, że Zamawiający nie uzasadnił w żaden sposób podstaw podjęcia ww. decyzji. Przedmiotem postępowania jest usługa polegająca na utrzymaniu na terenie miasta Chodzieży terenów zielonych: parków i rond (na powierzchni 13 745,00 m2), skwerów (na powierzchni 7 890,00 m2), ciągów pieszych i deptaków (na powierzchni 29 910,00 m2), zieleni w ciągach ulic (na powierzchni 39 916,00 m2), terenów zrewitalizowanych (na powierzchni 13 550,00 m2), terenów osiedli mieszkaniowych i parkingów (na powierzchni 27 495,00 m2) poprzez: w okresie zimowym odśnieżanie, likwidacja gołoledzi; opróżnianie koszy, przegląd drzewostanu, wykonanie dekoracji przedświątecznej, usuwanie zagrożenia w zakresie bezpieczeństwa ze strony drzew uszkodzonych, utrzymanie ciągów spacerowych oraz obsadzenie kwiatami rabat kwiatowych, montaż i renowacja ławek oraz koszy na śmieci, utrzymanie obiektów kultu pamięci narodowej, koszenie terenów (pobocza, skarpy) a także oczyszczanie jezdni przy krawężniku i czyszczenie studzienek ściekowych kanalizacji. W związku z tym, że oferta Odwołującego została najwyżej oceniona (oferta najkorzystniejsza cenowo, jak i ze względu na pozostałe kryteria łącznie) Zamawiający działając na podstawie art. 274 ust. 1 Pzp wezwał Odwołującego do złożenia podmiotowych środków dowodowych. Odwołujący przedstawił podmiotowe środki dowodowe zgodnie z wezwaniem oraz zgodnie z postanowieniami SWZ. W odpowiedzi Zamawiający wzywał wielokrotnie Odwołującego do udzielenia wyjaśnień, na które Odwołujący odpowiadał. W konsekwencji Zamawiający w dniu 24.01.2022 r. poinformował wykonawców o wyborze oferty najkorzystniejszej złożonej przez wykonawcę „Zakład Usług Komunalnych T. D.” oraz o odrzuceniu oferty złożonej przez Odwołującego. Zamawiający poinformował Odwołującego, że jego oferta została odrzucona na podstawie „art. 226 ust. 1 pkt. 2 lit. a, ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.; dalej ustawy PZP), zgodnie z którym „Zamawiający odrzuca ofertę jeżeli została złożona przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postepowania”. Zamawiający, uzasadniając powyższą decyzję w istocie zacytował kierowaną do Odwołującego korespondencję oraz składane przez niego wyjaśnienia. Poza powyższymi cytatami Zamawiający nie wskazał jakichkolwiek okoliczności lub też podstaw podjęcia ww. decyzji. W treści wezwań o udzielenie wyjaśnień Zamawiający nigdy nie sformułował jakichkolwiek wątpliwości dotyczących złożonych podmiotowych środków dowodowych ze względu na ich prawdziwość czy zgodność ze stanem rzeczywistym. Zamawiający podczas badania i oceny złożonych ofert prowadził korespondencję z Odwołującym w całkowicie w innym zakresie, a mianowicie żądał przedstawienia dodatkowych dokumentów od podmiotów trzecich (niezgodnie z przepisami Pzp). Odwołujący podkreślił, że z uzasadnienia odrzucenia oferty nie sposób wywieść podstaw zastosowania przepisu art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp. Odwołujący nie wie co Zamawiający uznał za błąd czy też jakie informacje stanowią zdaniem zamawiającego błąd. Zamawiający ograniczył się jedynie do zacytowania przepisu ustawowego. Działanie takie jest oczywiście nieprawidłowe i stanowi rażące naruszenie przepisów ustawy Pzp. Zamawiający bowiem powinien prowadzić postępowanie zgodnie z procedurą określoną w ustawie, a co za tym idzie dokonywać czynności zgodnych z właściwymi przepisami oraz postanowieniami SWZ. Tym samym skoro Zamawiający zastosował wobec wykonawcy przepis art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp to powinien ta okoliczność wykazać. Nie jest bowiem dopuszczalne gołosłowne stosowanie przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania. W związku z powyższym, odwołujący podczas postepowania odwoławczego może jedynie oświadczyć, że żadna z przesłanek zawartych w art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp (określonych powyżej) nie miała miejsca - w szczególności, nie nastąpiło ani wprowadzenie Zamawiającego w błąd, ani przedstawienie informacji wprowadzających Zamawiającego w błąd, a Odwołujący postępował z zachowaniem należytej staranności, w związku z czym absolutnie nie można mu zarzucić zamierzonego działania, rażącego niedbalstwa, ani też lekkomyślności lub niedbalstwa. Odwołujący wskazał, że ww. przepis, stanowiący podstawę wykluczenia Odwołującego ma charakter ekstraordynaryjny i ich zastosowanie stanowi wyjątek, a nie zasadę. Tym samym, „ratio legis tych uregulowań jest eliminacja z postępowań takich wykonawców, których działanie cechuje zamiar wprowadzenia w błąd zamawiającego, a także wykonawców, który wprowadzają Zamawiającego w błąd na skutek swojego lekkomyślnego lub niedbałego zachowania. Obowiązkiem Zamawiającego jest wykazanie (udowodnienie) zastosowanej podstawy odrzuceniu oferty wykonawcy. W tym przypadku Zamawiający uznał, że wobec wykonawcy zachodzą podstawy wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp, a co za tym idzie prawnym obowiązkiem Zamawiającego było wykazanie podstaw tej decyzji w uzasadnieniu odrzucenia oferty. Trudno jednak mówić, że Zamawiający nie sprostał ciężarowi wykazania istnienia przesłanek, bowiem nie podjął nawet takiej próby ograniczając się jedynie do zacytowania przepisów ustawy. Powyższe oznacza, że oferta Odwołującego została odrzucona bezpodstawnie. Zgodnie z art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp, zamawiający niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty informuje równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty, o wykonawcach, których oferty zostały odrzucone - podając uzasadnienie faktyczne i prawne. Zamawiający naruszył ww. przepisy bowiem nie zawarł żadnego uzasadnienia faktycznego, tzn. nie wskazał na żadne okoliczności i fakty, które uzasadniałyby podjęcie decyzji o odrzuceniu oferty ze względu na istnienie przesłanki, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp. Identycznie należy ocenić brak uzasadnienia prawnego - Zamawiający bowiem jedynie zacytował przepis art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp. Oznacza to, że Zamawiający zaniechał czynności do której zobowiązuje go ustawa w art. 153 ust. 1 pkt 2 Pzp. Wykonawca T. D.prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usług Komunalnych T. D.z siedzibą w Chodzieży zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Wniósł o oddalenie odwołania. Pismem z dnia 9 lutego 2022 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, wnosząc o oddalenie odwołania i zasądzenie od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kosztów postępowania w tym kosztów reprezentacji oraz o przeprowadzenia dowodów z dokumentów na podstawie art. 536 Pzp, zobowiązanie wykonawcy do złożenia dokumentów: a) dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty za wykonaną usługę przez Odwołującego na rzecz B. P. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Firma Usługowo - Handlowa Betina, ul. Rogozińska 9 64-840 Budzyń, na kwotę 413.928, 31 zł w okresie 01.03.2019 do 29.02.2020 oraz na kwotę 465.567,97 zł w okresie od 01.03.2020 r. do 28.02.2021 r. b) dowodów księgowych - faktur VAT, potwierdzających wykonanie usług na rzecz podmiotu B. P.prowadząca działalność gospodarczą pod firma Firma Usługowo Handlowa Betina, ul. Rogozińska 9, 64-840 Budzyń na kwotę 413.928, 31 zł, w okresie 01.03.2019 - 29.02.2020 oraz na kwotę 465.567,97 zł. w okresie od 01.03.2020r. do 28.02.2021r c) umowy zawartej z Firmą Usługowo - Handlowa Betina, ul. Rogozińska 9, 64-840 Budzyń a Odwołującym w zakresie potwierdzającym udział w przetargu: utrzymania terenów zielonych , omiatanie ulic, chodników, sadzenie roślin na powierzchni 21 ha w okresie od 01.03.2019r. do 29.02.2020 r. o wartości 413.928,31 zł oraz utrzymania terenów zielonych , omiatanie ulic, chodników, sadzenie roślin na powierzchni 24,3 ha w okresie od 01.03.2020r. do 28.02.2021 r. o wartości 463.567,97 zł Zamawiający zaprzeczył twierdzeniom Odwołującego. Zamawiający wyjaśnił, że w dniu 22 grudnia 2021 r. na podstawie art. 274 ust. 2 Pzp wezwał Odwołującego do złożenia wyjaśnień podmiotowych środków dowodowych oraz dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu m.in. w zakresie: - Zdolność techniczna lub zawodowa: „Zamawiający uzna ww. warunek za spełniony, jeżeli Wykonawca wykaże, że wykonał nie wcześniej niż w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy -w tym okresie, co najmniej jedno zamówienie polegające na utrzymaniu zieleni na powierzchni min. 70000 m2nieprzerwanie przez okres 12 miesięcy o wartości min. 400000,00 PLN, wraz z załączeniem dokumentów potwierdzających, że usługa została wykonana należycie, a w tym: 1) utrzymywał zieleń ozdobną na terenie otwartym (ronda, skwery itp.), na powierzchni min. 600 m2; 2) utrzymywał na terenie otwartym rabaty kwiatowe (ronda, skwery itp.) na powierzchni min. 5000 m2; 3) wykonał nasadzenia kwiatów na terenach otwartych ( ronda, skwery itp.) w ilości min. 8 tys. sztuk; 4) wykonywał koszenie trawników w parkach, ciągach spacerowych, pieszo-rowerowych oraz ulicach w okresie wiosenno-jesiennym na powierzchni min. 30000 m2; 5) zamiatał ciągi piesze w parkach, ścieżki spacerowe i pieszo-rowerowe oraz ulice w okresie wiosenno-jesiennym, a w okresie zimowym je odśnieżał na powierzchni min. 30000 m2; 6) remontował i montował ławki parkowe w ilości min. 30 szt., 7) remontował(w tym malowanie metodą natryskową) i osadzał kosz w ilości min 30 szt., 8) oczyszczanie ulicznych wpustów kanalizacji deszczowej, w ilości 15 szt.” Odwołujący w dniu 27grudnia 2021 r. złożył następujące dokumenty: 1) w tzw. „wykazie usług do postępowania”, wykazał, iż w okresie od 1.03.2019 do 29.02.2020 oraz od 01.03.2020 do 28.02.2021 „utrzymywał tereny zielone" itd. odpowiednio na powierzchni 21 ha i 24,3 ha, tj. 210000 m2i 243000 m2. W wykazie wskazał firmę F.H.U „BETINA” B. P. jako „zleceniodawcę” tychże robót. Dodatkowo złożył następujące referencje wydane przez Firmę Usługowo-Handlową „BETINA” B. P., z siedzibą przy ul. Rogozińskiej 9, 64-840 Budzyń: 2) referencje wydane w Budzyniu z dnia 06.05.2020, wskazujące, że „Firma ARBOR W. D.z siedzibą w Chodzieży przy ul. Czechowskiego 2D/4 w okresie oddnia 01.03.2019 do dnia 29.02.2020 zajmowała się utrzymaniem terenów zielonych oraz ulic i ciągów pieszych na terenie miast i wspólnot mieszkaniowych o łącznej powierzchni 21 ha. Zakres prac obejmował: koszenie trawy, usuwanie odpadów, opróżnianie koszy, naprawę iwymianę elementów małej architektury, dbanie o place zabaw, sadzenie oraz zabiegi pielęgnacyjne zieleni niskiej i wysokiej oraz utrzymanie cieków wodnych. Wartość prac wyniosła 413.928,31 zł. Firma posiada wykwalifikowany zespół oraz niezbędny sprzęt iuprawnienia, co pozwala na profesjonalną realizację zadań. Powierzone prace zostały wykonane należycie i w wyznaczonym terminie.” 3) referencje wydane w Budzyniu z dnia 15.03.2021, wskazujące, że „Firma ARBOR W. D.z siedzibą w Chodzieży przy ul. Czechowskiego 2D/4 w okresie od dnia 01.03.2020 do dnia 28.02.2021 zajmowała się utrzymaniem terenów zielonych oraz ulic i ciągów pieszych na terenie miast i wspólnot mieszkaniowych o łącznej powierzchni 24,3 ha. Zakres prac obejmował: koszenie trawy, usuwanie odpadów, opróżnianie koszy, naprawę i wymianę elementów małej architektury, utrzymanie psich wybiegów, dbanie o place zabaw, sadzenie oraz zabiegi pielęgnacyjne zieleni niskiej i wysokiej, utrzymanie cieków wodnych oraz infrastruktury odprowadzającej wodę. Wartość prac wyniosła 465.567,97 zł. Firma posiada wykwalifikowany zespół oraz niezbędny sprzęt i uprawnienia, co pozwala na profesjonalną realizację zadań. Powierzone prace zostały wykonane należycie i w wyznaczonym terminie.” Zamawiający w dniu 27 grudnia 2021 r. ponownie wezwał Odwołującego do przedłożenia brakujących dokumentów lub złożenia wyjaśnień w zakresie: „nieprzerwanie przez okres 12 miesięcy o wartości min. 400000,00 PLN, wraz z załączeniem dokumentów potwierdzających, że usługa została wykonana należycie.” Jednakże nie wykazał spełnienia szczegółowych warunków, których wymaga Zamawiający (patrz ust. 7 punkty 1-8). 1) utrzymywał zieleń ozdobną na terenie otwartym (ronda, skwery itp.), na powierzchni 4500 m2 (Zamawiający żądał min. 600 m2) 2) utrzymywał na terenie otwartym rabaty kwiatowe (ronda, skwery itp.) na powierzchni 11300 m2(min. 5000 m2); 3) wykonał nasadzenia kwiatów na terenach otwartych (ronda, skwery itp.) w ilości 12000 szt. (min. 8 tys. sztuk); 4) wykonywał koszenie trawników w parkach, ciągach spacerowych, pieszo-rowerowych oraz ulicach w okresie wiosenno-jesiennym na powierzchni 12 ha, tj. 120000 m2(min. 30000 m2); 5) zamiatał ciągi piesze w parkach, ścieżki spacerowe i pieszo-rowerowe oraz ulice w okresie wiosenno-jesiennym, a w okresie zimowym je odśnieżał na powierzchni 7,5 ha, tj. 75000 m2(min. 30000 m2); 6) remontował i montował ławki parkowe w ilości 52 szt. (min. 30 szt.); 7) remontował (w tym malowanie metodą natryskową) i osadzał kosz w ilości 67 szt. (min 30 szt.); 8) oczyszczał uliczne wpusty kanalizacji deszczowej, w ilości 22 szt. (min. 15 szt.).” Wykonawca w dniu 28 grudnia 2021 r. uzupełnił dokumenty o: 1. rozszerzony wykaz usług, w ramach którego oświadczył, że: 1) utrzymywał zieleń ozdobną na terenie otwartym (ronda, skwery itp.), na powierzchni 4500 m2 (Zamawiający żądał min. 600 m2); 2) utrzymywał na terenie otwartym rabaty kwiatowe (ronda, skwery itp.) na powierzchni 11300 m2(min. 5000 m2); 3) wykonał nasadzenia kwiatów na terenach otwartych (ronda, skwery itp.) w ilości 12000 szt. (min. 8 tys. sztuk); 4) wykonywał koszenie trawników w parkach, ciągach spacerowych, pieszo-rowerowych oraz ulicach w okresie wiosenno-jesiennym na powierzchni 12 ha, tj. 120000 m2 (min. 30000 m2); 5) zamiatał ciągi piesze w parkach, ścieżki spacerowe i pieszo-rowerowe oraz ulice w okresie wiosenno-jesiennym, a w okresie zimowym je odśnieżał na powierzchni 7,5 ha, tj. 75000 m2 (min. 30000 m2); 6) remontował i montował ławki parkowe w ilości 52 szt. (min. 30 szt.); 7) remontował (w tym malowanie metodą natryskową) i osadzał kosze w ilości 67 szt. (min 30 szt.); 8) oczyszczał uliczne wpusty kanalizacji deszczowej, w ilości 22 szt. (min. 15 szt.). Dotychczas przekazane przez wykonawcę dokumenty, potwierdzające zdolność techniczną lub zawodową wzbudziły uzasadnione wątpliwości Zamawiającego. Zamawiający ze zdziwieniem przyjął, że tym „jednym zamówieniem” polegającym na „utrzymaniu zieleni na powierzchni min. 70 000 m2 nieprzerwanie przez okres 12 miesięcy o wartości min. 400000,00 PLN” było zamówienie wykonywane „na terenie miast i wspólnot mieszkaniowych” dla firmy prywatnej - Firma Usługowo-Handlowa „BETINA” B. P., z siedzibą przy ul. Rogozińskiej 9, 64-840 Budzyń, która zgodnie z wpisem w CEiDG zajmuje się (przeważająca działalność gospodarcza) działalnością rachunkowo-księgową i doradztwem podatkowym. Z treści referencji tejże firmy wynikało, iż powierzyła ona Odwołującemu usługi o wartości 413.928,31 zł i 465.567,97 zł, odpowiednio na ogromniej przestrzeni 210000 m2 i 243000 m2, zlokalizowanym na bliżej niezidentyfikowanym obszarze „terenu miast i wspólnot mieszkaniowych”. Referencje w żaden sposób nie wspominały jednak m.in. o zimowym utrzymaniu ulic, o czym wspominał Zamawiający w wezwaniu. Referencje w tym zakresie wzbudziły wątpliwości Zamawiającego również z tego powodu, iż niewykwalifikowana w tym zakresie firma potwierdza należyte wykonanie tych zadań. Z doświadczenia Zamawiającego wynika, że tego typu referencje wydaje zarządca drogi bądź zarządca wspólnoty lub spółdzielni mieszkaniowej. Zamawiający w dniu 29 grudnia 2021 r. wystąpił do Firmy Usługowo-Handlowej „BETINA” B. P. o potwierdzenie wystawionych referencji oraz o wskazanie szczegółowej lokalizacji / umiejscowienia wykonanych usług, ze wskazaniem miejscowości i ulic dla tych lokalizacji. Zamawiający prosi ponadto o przekazanie informacji czy wykonawca realizował przedmiotowe usługi jako główny wykonawca czy w charakterze podwykonawcy. Firma Usługowo-Handlowa „BETINA” B. P. w dniu 4 stycznia 2021r. potwierdziła, że wystawione referencje dla Odwołującego są prawdziwe. Wskazała przy tym, że prace wykonywane były „dla Wspólnot Mieszkaniowych i deweloperów w miejscowościach: Poznań, Piła, Szamotuły, Oborniki, Wągrowiec os. Piaskowe, Rogoźno Cieśle, Czarnków, Trzcianka, Budzyń, Chodzież”. Wskazała przy tym, że „ogólny zakres wykonywanych prac polegał m.in. na całorocznym utrzymaniu terenów, w skład, którego wchodziło koszenie traw, sadzenie roślin, zamiatanie i odśnieżanie dróg i parkingów”. Powyższa odpowiedź pogłębiła wątpliwości Zamawiającego. Wynikało z niej, że wszystkie wykonywane prace realizowane były nie na drogach publicznych, a drogach i terenach wewnętrznych wspólnot mieszkaniowych i deweloperów. Wątpliwym wydaje się Zamawiającemu by znany mu wykonawca utrzymywał równolegle, nieprzerwanie przez 12 miesięcy, teren wspólnot mieszkaniowych w tylu odległych od siebie miejscowościach. Wątpliwym również wydaje się by Odwołujący wykonywał „jedno zamówienie polegające na utrzymaniu zieleni na powierzchni min. 70000 m2. W rozumieniu Zamawiającego, potencjalnie wykonywał on wiele zamówień dla różnych podmiotów na sumarycznej wymaganej powierzchni. Zamawiający, równolegle, w dniu 29 grudnia 2021 r. wystąpił do Odwołującego o złożenie dodatkowych wyjaśnień dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej, a mianowicie: wskazanie podmiotów na rzecz których realizowane były wskazane usługi, szczegółową lokalizację/umiejscowienie wykonywanych usług oraz czy Wykonawca realizował przedmiotowe usługi jako główny wykonawca czy w charakterze podwykonawcy. Odwołujący w dniu 31 grudnia 2021 r. wskazał, że „w przedłożonych środkach dowodowych „referencje” występował jako „podwykonawca firmy FHU BETINA B. P., z siedzibą w Budzyniu przy ulicy Rogozińskiej 9”. Wskazał ponadto, że „z tego powodu, mogę jedynie wskazać przybliżone lokalizacje wykonywanych usług oraz podmioty na rzecz których te usługi były wykonywane: wspólnoty mieszkaniowe w Czarnkowie, Budzyniu, Chodzieży, Cieśli, Rogoźnie, Wągrowcu, Poznaniu, Trzciance, Pile; firmy deweloperskie Comvest, Pilbuilding, Onyx Development”. Wyjaśnienia Odwołującego nie rozwiały wątpliwości Zamawiającego - wręcz przeciwnie wzbudziły obawy poświadczania przez niego i firmę BETINA nieprawdy. Zdecydowanie wątpliwym wydaje się podwykonywanie przez Odwołującego tychże prac dla firmy FHU BETINA B. P.. Świadczyłoby to o tym, iż to firma BETINA podpisywała umowę na utrzymanie terenów (w tym zimowe utrzymanie dróg) z wymienionymi wspólnotami, nie wykonując nawet takiej działalności gospodarczej (patrz CEiDG). Jedyne dwa posiadane kody PKD , choć trochę zbliżone do wykonywania usługi utrzymania terenów to 81.21.Z Niespecjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych, 81.30.Z Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni. Wydaje się niezwykle wątpliwe by tyle podmiotów zlecało utrzymanie zieleni, zamiatanie ciągów pieszych w parkach, ścieżek spacerowych i pieszo- rowerowych oraz ulic w okresie wiosenno-jesiennym, a w okresie zimowym ich odśnieżanie itp. podmiotowi nie realizującemu tego typu działalności gospodarczej. Utrzymanie dróg z uwagi na charakter tego obowiązku wiąże się z ogromną odpowiedzialnością po stronie zarządcy drogi, ryzyko związane z ewentualną odpowiedzialnością odszkodowawczą za należyte jej utrzymanie jest bardzo wysokie. Firmy ubezpieczeniowe w pierwszej kolejności kwestionują wszelkie uchybienia, w zakresie realizacji tego obowiązku i ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej. Mało prawdopodobne jest, aby zarządca drogi powierzył takiemu podmiotowi, świadczącemu usług na taką skalę. Ponadto, bardzo wątpliwym jest aby na terenie wspólnot mieszkaniowych i terenów deweloperskich znajdowały się parki, ścieżki pieszo rowerowe i ulice. Niewiarygodna jest również nieznajomość i niemożliwość wskazania przez Odwołującego lokalizacji wykonywanych prac, gdyż jak wskazuje był jedynie „podwykonawcą”. Nie przeszkadza mu to jednak w szczegółowym wskazaniu naprawy 67 sztuk koszy na odpady, czy też oczyszczenia 22 szt. studzienek deszczowych. Odwołujący, bez wezwania Zamawiającego, w dniu 3 stycznia 2022 r. złożył dodatkowe referencje, zgodnie z którymi wykonywał samodzielnie (a nie jako podwykonawca) zadania związane z utrzymaniem zieleni w Pile, Opolu, Sopocie i Poznaniu. Jednakże wskazane tam usługi, nie były warunkiem udziału w niniejszym postępowaniu (np. cięcia koron drzew) lub nie spełniały warunków dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej - okresowość, powierzchnia i wartość prac. Powyższe wątpliwości i uwagi poruszył również inny konkurent w tymże postępowaniu -T. D., Zakład Usług Komunalnych z siedzibą w Chodzieży. Zamawiający, celem ostatecznego rozwiania swoich wątpliwości, w dniu 12 stycznia 2022 r. wezwał Odwołującego do przedstawienia umowy zawartej z Firmą UsługowoHandlową „BETINA” B. P. oraz dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty za wykonanie dla niej usług na kwoty 413.928,31zł i 465.567,97 zł. Wobec w/w wątpliwości Zamawiający podejrzewał, że takie dokumenty nie istnieją, a wykonawca i firma BETINA mogą poświadczać nieprawdę. Odwołujący w dniu 13 stycznia 2022 r. oświadczył, że nie przedstawi wskazanych w wezwaniu z dnia 12.01.2022r. dokumentów w obawie o naruszenie zasad konkurencyjności. Zamawiający zauważył, że wykonawca w oświadczeniu z dnia 31 grudnia 2021 r. wskazał, że występował jako „podwykonawca firmy FHU BETINA B. P., z siedzibą w Budzyniu przy ulicy Rogozińskiej 9” i że „z tego powodu, mogę jedynie wskazać przybliżone lokalizacje wykonywanych usług” mimo że wezwany został do wskazania szczegółowych lokalizacji. Natomiast w oświadczeniu z dnia 13 stycznia 2022 r. oświadczył, że w umowach i fakturach znajdują się dokładne kwoty za wykonanie poszczególnych prac, oraz wskazują one szczegółowe lokalizacje kontrahentów, ujawnienie tych danych spowoduje naruszenie konkurencji czyli dane te stanową tajemnicę przedsiębiorstwa. Zamawiający, pismem z dnia 17 stycznia 2022 r. poinformował Odwołującego, że złożenie dokumentów, o których mowa w piśmie z dnia 12stycznia 2022 r. nie narusza zasad konkurencyjności. Pod rygorem odrzucenia oferty wezwał Odwołującego do przedstawienia żądanych dokumentów, tj. kopii umowy oraz dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty -pomiędzy firmą ARBOR W. D. FHU Betina B. P.. Zamawiający wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wykonawcy dopuścił częściowe zakrycie lub zanonimizowanie dokumentów. Odwołujący w piśmie z dnia 18 stycznia 2022 r. poinformował Zamawiającego, że ten nie ma prawa żądać w/w dokumentów - a w związku z tym ich nie udostępni. W związku z powyższym Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego. Dodatkowe wątpliwości Zamawiającego budziły identyczne graficznie (czcionka, format pisma i cyfr, umiejscowienie nagłówków, dat itp.) wzory oświadczeń firmy FHU Betina B. P. oraz ARBOR W. D.. W szczególności referencje firmy Betina z „Budzyń, 06.05.2020” i „Budzyń, 15.03.2021” oraz oświadczenia firmy ARBOR ... „Budzyń, 28.12.2021”, mimo że wcześniejsze oznaczone zostały miejscowo jako Chodzież, tj. siedziba firmy. W zakresie podstaw zastosowania przesłanki wykluczenia - art.109 ust 1 pkt 8 Pzp Zamawiający miał uzasadnione wątpliwości co do spełnienia warunku udziału w przetargu w zakresie zdolności technicznych i zawodowych. Zamawiający miał prawo i obowiązek podjąć czynności wyjaśniające te wątpliwości. Zamawiającemu nie można odmówić prawa do jakiejkolwiek konfrontacji zmierzającej do realnej oceny spełnienia warunków udziału w przetargu i sprowadzenia postępowania do formalnego sprawdzenia czy treść oświadczenia odpowiada treści warunków przetargu, czego domaga się Odwołujący. Takie stanowisko prezentuje Krajowa Izba Odwoławcza: np. wyrok KIO 2147/14. Zamawiający podkreślił, że Odwołujący otrzymał informacje o wątpliwościach dotyczących referencji wydanych przez podmiot FHU Betina B. P.. Odwołujący nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że spełnia warunki udziału w postępowaniu. Zamawiający nie otrzymał żadnych informacji mogących posłużyć realnej ocenie spełnienia warunków udziału w przetargu. Nie jest prawdą jak wskazuje Odwołujący, że nie był wzywany do udzielenia wyjaśnień, i Zamawiający nie sformułował jakichkolwiek wątpliwości. O powyższym świadczy pismo Zamawiającego z dnia 29.12.2021, pismo z dnia 12.01.2022 r. , pismo z dnia 17.01.2022 r. Wątpliwości Zamawiającego zostały opisane szczegółowo w części I pisma, pojawiające się na każdym etapie kierowania konkretnych pytań i odpowiedzi wykonawcy. Zamawiający podniósł, że został wprowadzony w błąd. W piśmie z dnia 31.12.2021 r. Zamawiający został poinformowany, że wykonawca wykonywał usługi jako podwykonawca i nie może podać lokalizacji, natomiast w piśmie z dnia 13.01.2022 r. wskazał, że nie może podać danych konkretnych albowiem są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa i ujawnienie tych danych stanowi zagrożenie funkcjonowania jego firmy. Odwołujący, powołuje się na naruszenie art.16 Pzp - naruszenie zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania poprzez nakazanie ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa. Zdaniem Zamawiającego, tajemnica przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16.04.1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie może być przez przedsiębiorców traktowana w sposób instrumentalny i dowolny w każdej sytuacji, kiedy wykonawca ma problemy w wykazaniu spełniania warunków udziału w przetargu, bądź ich nie spełnia. Zamawiający podkreślił, że nie można obarczać winą Zamawiającego za okoliczności leżące po stronie wykonawcy. Analizując treść oświadczenia z dnia 13.01.2022 r., można stwierdzić, że wykonawca nie zrozumiał treści wezwania. Referencje przecież wystawiła firma FHU Betina B. P., która była głównym wykonawcą, wezwanie wprost dotyczyło umów łączących oba podmioty i dowodów księgowych wystawionych za usługi wykonane na rzecz tego konkretnego podmiotu w wysokości odpowiadającej kwocie : 413.928,31złoraz 463.567,97zł. Zamawiający wskazał dodatkowo, że zgodnie z ustawą o podatku od towaru i usług - VAT, każdy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą świadczenie usług, przy dzisiejszym rozwoju technologii, udostępnienie tego dokumentu nie wiąże się z nadmiernymi utrudnieniami dla wykonawcy. Dane te zostały ujawnione przez wykonawcę zgodnie z zasadą jawności. Podstawową zasadą jest zasada jawności - nie ujawnia się tajemnicy przedsiębiorstwa pod warunkiem wykazania przez wykonawcę zasadności tych zastrzeżeń. Na wykonawcy ciąży obowiązek „wykazania”, że spełnia przesłanki ustawy art.11 ust 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W niniejszym przypadku trudno jest mówić, że wykonawca cokolwiek wykazał, czy udowodnił, w jaki sposób przedłożenie dowodów wykonania usługi na rzecz FHU Betina B. P. naruszy tajemnice jego przedsiębiorstwa. Zwłaszcza, że okoliczność spełniania warunków udziału w przetargu była również kwestionowana przez drugiego wykonawcę, który tak samo ma prawo do postępowania prowadzonego według uczciwych zasad, zapewniających zachowanie uczciwej konkurencji i równego traktowania. KIO 268/22 Wykonawca W. D.prowadzący działalność gospodarczą pod firmą W. D.„ARBOR" na podstawie art. 513 pkt 1 w zw. z art. 515 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp wniósł odwołanie wobec czynności Zamawiającego polegających na: 1. odrzuceniu oferty Odwołującego pomimo, że Odwołujący spełnia warunki udziału w postępowaniu oraz nie podlega wykluczeniu z postępowania; 2. zaniechaniu przedstawienia uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji o odrzuceniu oferty Odwołującego. Odwołujący podniósł, że Zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów: 1) art. 226 ust. 1 pkt. 2 lit. a w związku z art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp, poprzez odrzucenie oferty Odwołującego i uznanie, że Odwołujący podlega wykluczenia z uwagi na wprowadzenie zamawiającego w błąd „przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych” - podczas, gdy Odwołujący przedstawił na wezwanie Zamawiającego informacje zgodne z rzeczywistością, natomiast Zamawiający w decyzji o odrzuceniu oferty nie wskazał żadnych informacji, które zawierałyby dane nieprawdziwe, które mogłyby wprowadzić zamawiającego w błąd; 2) art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp, poprzez zaniechanie podania uzasadnienia faktycznego i prawnego odrzucenia oferty Odwołującego, podczas gdy ustawodawca nakłada na Zamawiającego obowiązek wskazania szczegółowych informacji uzasadniających podjęcie decyzji o odrzuceniu oferty. 3) art. 16 pkt 1 i 2 Pzp, poprzez prowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia w sposób niegwarantujący zachowania równego traktowania wykonawców oraz w sposób niegwarantujący zachowanie zasady przejrzystości w związku z brakiem udostępnienia informacji, które nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: - unieważnienia czynności oceny ofert, w tym wyboru oferty wykonawcy Zakład Usługowo Handlowy „ZIELEŃ” M.D. jako najkorzystniejszej, - przeprowadzenia ponownej oceny ofert i dokonania ponownego wyboru najkorzystniejszej oferty, - zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania, w tym kosztów reprezentacji. Odwołujący wyjaśnił, że jego oferta jest najkorzystniejszą ofertą (pod względem ceny oraz pozostałych kryteriów łącznie) złożoną w postępowaniu. Zamawiający niezasadnie odrzucił ofertę uznając, że zachodzą przesłanki do jego wykluczenia Odwołującego, co jest decyzją rażąco naruszającą przepisy ustawy, zwłaszcza, że Zamawiający nie uzasadnił w żaden sposób podstaw podjęcia ww. decyzji. Przedmiotem postępowania jest omiatanie nawierzchni jezdni, chodników i placów. W okresie zimowym zamiast omiatania obowiązuje odgarnianie śniegu z jezdni oraz chodników wraz z likwidacją gołoledzi. W związku z tym, że oferta Odwołującego została najwyżej oceniona Zamawiający działając na podstawie art. 274 ust. 1 Pzp wezwał Odwołującego do złożenia podmiotowych środków dowodowych. Odwołujący przedstawił podmiotowe środki dowodowe zgodnie z wezwaniem zamawiającego oraz zgodnie z postanowieniami SWZ. W odpowiedzi Zamawiający wzywał wielokrotnie Odwołującego o udzielenie wyjaśnień, na które Odwołujący odpowiadał. Zamawiający poinformował Odwołującego, że jego oferta została odrzucona na podstawie „art. 226 ust. 1 pkt. 2 lit. a, ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.; dalej ustawy PZP), zgodnie z którym „Zamawiający odrzuca ofertę jeżeli została złożona przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postepowania”. Zamawiający, uzasadniając powyższą decyzję w istocie zacytował kierowaną do Odwołującego korespondencję oraz składane przez niego wyjaśnienia. Zamawiający nie wskazał jakichkolwiek okoliczności lub też podstaw podjęcia ww. decyzji. Zamawiający podczas badania i oceny złożonych ofert prowadził korespondencję z Odwołującym w całkowicie w innym zakresie, a mianowicie żądał przedstawienia dodatkowych dokumentów od podmiotów trzecich (niezgodnie z przepisami Pzp). Natomiast, w treści wezwań o udzielenie wyjaśnień Zamawiający nie sformułował jakichkolwiek wątpliwości dotyczących złożonych podmiotowych środków dowodowych ze względu na ich prawdziwość czy zgodność ze stanem rzeczywistym. Przedstawiona przez Zamawiającego podstawa prawna odrzucenia oferty nie została w żaden sposób wykazana i udowodniona przez Zamawiającego. Zamawiający w żaden sposób nie przedstawił choćby najmniejszego argumentu lub też okoliczności uzasadniającej zastosowanie ww. przepisu. Odwołujący podkreślił, że z uzasadnienia o odrzuceniu oferty nie sposób wywieść podstaw zastosowania przepisu art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp. Odwołujący nie wie co Zamawiający uznał za błąd czy też jakie informacje stanowią zdaniem Zamawiającego błąd. Zamawiający ograniczył się jedynie do zacytowania przepisu ustawowego. Działanie takie jest oczywiście nieprawidłowe i stanowi rażące naruszenie przepisów ustawy Pzp. Zamawiający bowiem powinien prowadzić postępowanie zgodnie z procedurą określoną w ustawie, a co za tym idzie dokonywać czynności zgodnych z właściwymi przepisami oraz postanowieniami SWZ. Tym samym skoro Zamawiający zastosował wobec wykonawcy przepis art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp to powinien ta okoliczność wykazać. Nie jest bowiem dopuszczalne gołosłowne stosowanie przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania. W związku z powyższym, Odwołujący podczas postępowania odwoławczego może jedynie oświadczyć, że żadna z przesłanek zawartych w art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp nie miała miejsca - w szczególności, nie nastąpiło ani wprowadzenie Zamawiającego w błąd, ani przedstawienie informacji wprowadzających Zamawiającego w błąd, a Odwołujący postępował z zachowaniem należytej staranności, w związku z czym absolutnie nie można mu zarzucić zamierzonego działania, rażącego niedbalstwa, ani też lekkomyślności lub niedbalstwa. Odwołujący wskazał, że ww. przepis, stanowiący podstawę wykluczenia Odwołującego ma charakter ekstraordynaryjny i jego zastosowanie stanowi wyjątek, a nie zasadę. Obowiązkiem Zamawiającego jest wykazanie (udowodnienie) zastosowanej podstawy odrzuceniu oferty wykonawcy. W tym przypadku Zamawiający uznał, że wobec wykonawcy zachodzą podstawy wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp, a co za tym idzie prawnym obowiązkiem Zamawiającego było wykazanie podstaw tej decyzji w uzasadnieniu odrzucenia oferty. Trudno jednak mówić, że Zamawiający nie sprostał ciężarowi wykazania istnienia przesłanek, bowiem Zamawiający nie podjął nawet takiej próby ograniczając się jedynie do zacytowania przepisów ustawy. Powyższe oznacza, że oferta Odwołującego została odrzucona bezpodstawnie. Zgodnie z art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp, zamawiający niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty informuje równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty, o wykonawcach, których oferty zostały odrzucone - podając uzasadnienie faktyczne i prawne. Zamawiający naruszył ww. przepisów bowiem nie zawarł żadnego uzasadnienia faktycznego, tzn. nie wskazał na żadne okoliczności i fakty, które uzasadniałyby podjęcie decyzji o odrzuceniu oferty ze względu na istnienie przesłanki, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp. Identycznie należy ocenić brak uzasadnienia prawnego - Zamawiający bowiem jedynie zacytował przepis art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp. Oznacza to, że Zamawiający zaniechał czynności do której zobowiązuje go ustawa w art. 153 ust. 1 pkt 2 Pzp. Wykonawca M. D.prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowo - Handlowy „ZIELEŃ” M. D.z siedzibą w Chodzieży zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Wniósł o oddalenie odwołania. Pismem z dnia 9 lutego 2022 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie. Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania, zasądzenie od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kosztów postępowania w tym kosztów reprezentacji przedstawionych na rozprawie oraz przeprowadzenia dowodów z dokumentów na podstawie art. 536 Pzp, zobowiązanie Odwołującego do złożenia: a) dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty za wykonaną usługę przez Odwołującego na rzecz B. P. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Firma Usługowo — Handlowa „Betina”, ul. Rogozińska 9 64-840 Budzyń, na kwotę 309.153,24 zł w okresie 01.01.2019 r. do 31.12.2019 r. b) dowodów księgowych — faktur VAT, potwierdzających wykonanie usług na rzecz podmiotu B. P. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Firma Usługowo — Handlowa Betina, ul. Rogozińska 9, 64-840 Budzyń na kwotę 309.153,24 zł, w okresie 01.01.2019 r. do 31.12.2019 r. c) umowy zawartej z Firmą Usługowo — Handlowa Betina, ul. Rogozińska 9, 64-840 Budzyń a Odwołującym w zakresie potwierdzającym udział w przetargu: prace związane z zamiataniem i odśnieżaniem dróg na powierzchni 121.600 m(2) w okresie od 01.01.2019r. do 31.12.2019 r. Zamawiający wyjaśnił, że w dniu 22 grudnia 2021 r. na podstawie art. 274 ust. 2 Pzp wezwał Odwołującego do złożenia w terminie 5 dni (od dnia otrzymania wezwania) aktualnych na dzień złożenia podmiotowych środków dowodowych, o których mowa w art. 273 ust. 1 Pzp oraz dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu, m.in.: - Zdolność techniczna lub zawodowa: Zamawiający uzna ww. warunek za spełniony, jeżeli Wykonawca wykaże, że wykonał nie wcześniej niż w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy — w tym okresie, co najmniej jedno zamówienie polegające na omiataniu i odśnieżaniu dróg na powierzchni min. 70 000 m2 nieprzerwanie przez okres 12 miesięcy o wartości min. 250 000,00 PLN, wraz z załączeniem dokumentów potwierdzających, że usługa została wykonana należycie, a w tym: 1) zamiatał ciągi piesze, ścieżki spacerowe i pieszo-rowerowe oraz ulice w okresie wiosennojesiennym, a w okresie zimowym je odśnieżał na powierzchni min. 70 000 m2, , 2) opróżniał kosze uliczne, w ilości min. 150 szt. nie rzadziej niż 2 razy w tygodniu; Odwołujący w dniu 27 grudnia 2021 r. złożył następujące dokumenty: 1) W ttzw. „wykazie usług do postępowania”, wskazał, iż w okresie od 01.03.2020 do 28.02.2021 „utrzymywał tereny zielone ulic, chodników oraz ścieżek rowerowych" na powierzchni 24,3 ha, tj. 243 000 m2. W wykazie wskazał firmę F.H.U „BETINA” B. P.jako „zleceniodawcę” tychże robót. W nim wskazał, że zamiatał ciągi piesze, ścieżki spacerowe i pieszo-rowerowe oraz ulice w okresie wiosenno-jesiennym, a w okresie zimowym je odśnieżał na powierzchni 97 895 m2 (Zamawiający "maga} min. 70 000 m2) oraz opróżniał kosze uliczne, w ilości 213 szt. (min. 150 szt.) nie rzadziej niż 2 razy w tygodniu; 2) referencje wydane przez Firmę Usługowo-Handlową „BETINA” B. P., z siedzibą przy ul. Rogozińskiej 9, 64-840 Budzyń z dnia 15.03.2021, wskazujące, że „Firma ARBOR W. D.z siedzibą w Chodzieży przy ul. Czechowskiego 2D/4 w okresie od dnia 01.03.2020 do dnia 28.02.2021 zajmowała się utrzymaniem terenów zielonych oraz ulic i ciągów pieszych na terenie miast i wspólnot mieszkaniowych o łącznej powierzchni 24,3 ha. Zakres prac obejmował: koszenie trawy, usuwanie odpadów, opróżnianie koszy, naprawę i wymianę elementów małej architektury, utrzymanie psich wybiegów, dbanie o place zabaw, sadzenie oraz zabiegi pielęgnacyjne zieleni niskiej i wysokiej, utrzymanie cieków wodnych oraz infrastruktury odprowadzającej wodę. Wartość prac wyniosła 465.567,97 zł. Firma posiada wykwalifikowany zespół oraz niezbędny sprzęt i uprawnienia, co pozwala na profesjonalną realizację zadań. Powierzone prace zostały wykonane należycie i w wyznaczonym terminie.” Zamawiający w dniu 27 grudnia 2021 r. ponownie wezwał Odwołującego do przedłożenia brakujących dokumentów lub złożenia wyjaśnień m.in. w zakresie: - Zdolność techniczna lub zawodowa. Wykonawca przedstawił „co najmniej jedno zamówienie polegające na omiataniu i odśnieżaniu dróg na powierzchni min. 70 000 m nieprzerwanie przez okres 12 miesięcy o wartości min. 250 000,00 PLN”, jednakże załączone dokumenty nie potwierdziły stawianych przez Zamawiającego wymogów szczegółowych (patrz ust. 7 pkt l2). Szczegółowy zakres prac zawarty w referencjach nie wspominał w żaden sposób o „zamiataniu ciągów pieszych, ścieżek spacerowych i pieszorowerowych oraz ulic w okresie wiosenno-jesiennym, a w okresie zimowym odśnieżaniu”. Wykonawca w dniu 28 grudnia 2021 r. uzupełnił dokumenty o: 1. nowy wykaz usług, w ramach którego oświadczył, że w okresie od ,01.01.2019. do 31.12.2019 „zamiatał i odśnieżał drogi" na powierzchni 121 600 m2 za kwotę 309 153,24 zł. W wykazie wskazał firmę F.H.U „BETINA” B. P. jako „zleceniodawcę” tychże robót. W nim wskazał, że zamiatał ciągi piesze, ścieżki spacerowe i pieszo-rowerowe oraz ulice w okresie wiosenno-jesiennym, a w okresie zimowym je odśnieżał na powierzchni 121 600 m2 (Zamawiający wymagał min. 70 000 m2) oraz opróżniał kosze uliczne, w ilości 186 szt. (min. 150 szt.) nie rzadziej niż 2 razy w tygodniu. 2. nowe referencje wydane w Budzyniu z dnia 21.01.2020, wskazujące, że „Firma ARBOR W. D.z siedzibą w Chodzieży przy ul. Czechowskiego 2D/4 w okresie od dnia 01.01.2019 do dnia 31.12.2019 prowadziła prace związane z zamiataniem i odśnieżaniem dróg na łącznej powierzchni 121.600 m2. Łączna wartość zamówienia wyniosła 309.153,24 zł. Firma posiada wykwalifikowany zespół oraz niezbędny sprzęt, uprawnienia oraz pozwolenia, co umożliwia rzetelne i profesjonalne wykonanie zakresu umów. Wszystkie prace były wykonywane należycie i w wyznaczonych terminach”. Zamawiający wyjaśnił, że dotychczas przekazane dokumenty, na tym etapie postępowania, potwierdzające zdolność techniczną lub zawodową wzbudziły uzasadnione wątpliwości Zamawiającego. Zgodnie z SWZ Zamawiający uzna ww. warunek za spełniony, jeżeli wykonawca wykaże, że wykonał nie wcześniej niż w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy — w tym okresie, co najmniej jedno zamówienie polegające na omiataniu i odśnieżaniu dróg na powierzchni min. 70 000 m2 nieprzerwanie przez okres 12 miesięcy o wartości min. 250 000,00 PLN, wraz z załączeniem dokumentów potwierdzających, że usługa została wykonana należycie. Zamawiający ze zdziwieniem przyjął, że tym „jednym zamówieniem” o w/w powierzchni minimalnej i w/w wartości minimalnej, wykonywanym nieprzerwanie przez okres 12 miesięcy było zamówienie wykonywane „na terenie miast i wspólnot mieszkaniowych” oraz „dróg” dla firmy prywatnej. Firma Usługowo-Handlowa „BETINA” B. P., z siedzibą przy ul. Rogozińskiej 9, 64840 Budzyń, która zgodnie z wpisem w CEiDG zajmuje się (przeważająca działalność gospodarcza) działalnością rachunkowo-księgową i doradztwem podatkowym. Z treści referencji tejże firmy wynika, iż powierzyła Odwołującemu roboty o wartości 465.567,97 zł i 309.153,24 zł, odpowiednio na ogromnym obszarze 243 000 m2 i 121 600 m2 , zlokalizowanym na bliżej niezidentyfikowanym obszarze „terenu miast i wspólnot mieszkaniowych” oraz „dróg”. Referencje w tym zakresie wzbudziły wątpliwości Zamawiającego również z tego powodu, iż niewykwalifikowana w tym zakresie firma potwierdza należyte wykonanie tychże zadań. Z doświadczenia Zamawiającego wynika, że tego typu referencje wydaje zarządca drogi bądź zarządca wspólnoty lub spółdzielni mieszkaniowej. Zamawiający w dniu 29 grudnia 2021 r. wystąpił do Firmy Usługowo-Handlowej „BETINA” B. P. o potwierdzenie wystawionych referencji dotyczących „prac związanych z zamiataniem i odśnieżaniem dróg na łącznej powierzchni 121.600 m2 ” oraz o wskazanie szczegółowej lokalizacji / umiejscowienia wykonanych usług, ze wskazaniem miejscowości i ulic dla tych lokalizacji. Zamawiający prosi ponadto o przekazanie informacji czy Wykonawca realizował przedmiotowe usługi jako główny wykonawca czy w charakterze podwykonawcy”. Firma Usługowo-Handlowa „BETINA” B. P. w dniu 4 stycznia 2021 r._potwierdziła, że wystawione przez nią referencje są prawdziwe. Wskazała przy tym, że prace wykonywane były „dla Wspólnot Mieszkaniowych i deweloperów w miejscowościach: Poznań, Piła, Szamotuły, Oborniki, Wągrowiec os. Piaskowe, Rogoźno Cieśle, Czarnków, Trzcianka, Budzyń, Chodzież”. Wskazała, że „ogólny zakres wykonywanych prac polegał m.in. na całorocznym utrzymaniu terenów, w skład, którego wchodziło koszenie traw, sadzenie roślin, zamiatanie i odśnieżanie dróg i parkingów”. Odpowiedź ta wzbudziła kolejne wątpliwości Zamawiającego. W samych referencjach mowa była o „drogach”, natomiast teraz firma Betina uściśliła, że „dla wspólnot mieszkaniowych i deweloperów”. Wątpliwym wydaje się Zamawiającemu by znany mu wykonawca utrzymywał (w tym odśnieżał) równolegle, nieprzerwanie przez 12 miesięcy, teren dróg wspólnot mieszkaniowych w tylu odległych od siebie miejscowościach. Firma Betina zaświadczała pierwotnie (referencje z 21.01.2020), że na terenie 121,600 m2 wykonawca prowadził prace związane z zamiataniem i odśnieżaniem dróg. Teraz (pismo z 04.01.2022) wskazała, że w skład prac wchodziły również „koszenie traw”, „sadzenie roślin” czy też „zamiatanie i odśnieżanie parkingów”, które nie były elementem postępowania, ale jednak stanowiły jakąś nieokreśloną część powierzchni prac. A przypomnieć należy, że konkretna powierzchnia konkretnych robót stanowiła warunek udziału w postępowaniu. Wątpliwym również wydaje się by wykonawca wykonywał „jedno zamówienie polegające na omiataniu i odśnieżaniu dróg na powierzchni min. 70 000 m2 ”. Zamawiający domniema, że wykonawca potencjalnie wykonywał wiele zamówień dla różnych podmiotów na sumarycznej wymaganej powierzchni, co niezgodne jest z postawionymi wymogami. Zamawiający, równolegle, również w dniu 29 grudnia 2021 r. wystąpił do Odwołującego o złożenie dodatkowych wyjaśnień dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej, a mianowicie: wskazanie podmiotów na rzecz których realizowane były wskazane usługi, szczegółową lokalizację / umiejscowienie wykonywanych usług oraz czy wykonawca realizował przedmiotowe usługi jako główny wykonawca czy w charakterze podwykonawcy. Odwołujący w dniu 31 grudnia 2021 r. wskazał, że „w przedłożonych środkach dowodowych „referencje” występował jako „podwykonawca firmy FHU BETINA B. P., z siedzibą w Budzyniu przy ulicy Rogozińskiej 9”. Wskazał ponadto, że „z tego powodu, mogę jedynie wskazać przybliżone lokalizacje wykonywanych usług oraz podmioty na rzecz których te usługi były wykonywane: wspólnoty mieszkaniowe w Czarnkowie, Budzyniu, Chodzieży, Cieśli, Rogoźnie, Wągrowcu, Poznaniu, Trzciance, Pile; firmy deweloperskie Comvest, Pilbuilding, Onyx Development”. Powyższe wyjaśnienia nie rozwiały wątpliwości Zamawiającego — wręcz przeciwnie wzbudziły obawy poświadczania przez niego i firmę BETINA nieprawdy. Zdecydowanie wątpliwym wydaje się podwykonywanie przez firmę ARBOR W. D.tychże prac dla firmy FHU BETINA B. P.. Świadczyłoby to o tym, iż to firma BETINA podpisywała umowę na utrzymanie terenów (w tym zimowe utrzymanie dróg) z wymienionymi wspólnotami i deweloperami, nie wykonując nawet takiej działalności gospodarczej (patrz CEiDG). Niewiarygodna jest również nieznajomość i niemożliwość wskazania przez Odwołującego lokalizacji wykonywanych prac, gdyż jak wskazuje był jedynie „podwykonawcą”. Nie przeszkadza mu to jednak w szczegółowym wskazaniu naprawy tam 186 sztuk koszy na odpady. Utrzymanie dróg z uwagi na charakter tego obowiązku wiąże się z ogromną odpowiedzialnością po stronie zarządcy drogi, ryzyko związane z ewentualną odpowiedzialnością odszkodowawczą za należyte jej utrzymanie jest bardzo wysokie. Firmy ubezpieczeniowe w pierwszej kolejności kwestionują wszelkie uchybienia, w zakresie realizacji tego obowiązku i ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej. Mało prawdopodobne jest aby zarządca drogi powierzył takiemu podmiotowi, świadczącemu usług na taką skalę. Odwołujący, bez wezwania Zamawiającego, w dniu 3 stycznia 2022 r. złożył dodatkowe referencje, w których wykonywał samodzielnie (a nie jako podwykonawca) zadania związane z utrzymaniem zieleni w Pile, Opolu, Sopocie i Poznaniu. Jednakże przedmiotowe usługi (pielęgnacja zieleni, cięcia koron drzew itp.), nie były w żadnym stopniu elementem niniejszego postępowaniu (omiatanie i zimowe utrzymanie dróg). Powyższe wątpliwości i uwagi poruszył również konkurent w tymże postępowaniu — M. D.. Zamawiający, celem ostatecznego rozwiania swoich wątpliwości w dniu 12 stycznia 2022 r. wezwał Odwołującego do przedstawienia umowy zawartej z Firmą UsługowoHandlową „BETINA” B. P. oraz dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty za wykonanie dla niej usługi na kwotę 309.153,24 zł. Wobec w/w wątpliwości Zamawiający podejrzewał, że takie dokumenty nie istnieją, a Odwołujący i firma BETINA mogą poświadczać nieprawdę. Odwołujący w dniu 13 stycznia 2022 r. oświadczył, że „w obawie o naruszenie zasad konkurencyjności” nie przedstawi wskazanych w wezwaniu z dnia 12.01.2022r. dokumentów. Zamawiający zauważył, że Odwołujący w oświadczeniu z dnia 31 grudnia 2021 r. wskazał, że występował jako podwykonawca firmy FHU BETINA B. P. i że z tego powodu, mógł wskazać jedynie przybliżone lokalizacje wykonywanych usług, mimo że wezwany został do wskazania szczegółowych lokalizacji. Teraz w oświadczeniu z dnia 13 stycznia 2022 r. oświadczył, że jednak zna szczegółowe lokalizacje wykonywanych prac, bo wiedza ta jest elementem domniemanej umowy. Zamawiający pismem z dnia 17 stycznia 2022 r. poinformował Odwołującego, że złożenie dokumentów, o których mowa w piśmie z dnia 12 stycznia 2022 r. nie narusza zasad konkurencyjności i pod rygorem odrzucenia oferty wezwał ponownie do przedstawienia żądanych dokumentów, tj. kopii umowy oraz dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty — pomiędzy firmą ARBOR W. D.a FHU Betina B. P.. Dodatkowo, Zamawiający wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wykonawcy dopuścił częściowe zakrycie lub zanonimizowanie dokumentów. Odwołujący w piśmie z dnia 18 stycznia 2022 r. poinformował, że Zamawiający nie ma prawa żądać w/w dokumentów — a w związku z tym ich nie udostępni. W związku z powyższym Zamawiający odrzucił ofertę tego wykonawcy. Zamawiający wyjaśnił, że dodatkowo wątpliwości Zamawiającego budziły identyczne graficznie (czcionka, format pisma i cyfr, umiejscowienie nagłówków, dat itp.) wzory oświadczeń firmy FHU Betina B.P. oraz ARBOR W. D.. W szczególności referencje firmy Betina z „Budzyń, 15.03.2021” i „Budzyń, 21.01.2020” oraz oświadczenia firmy Arbor z... „Budzyń, 28.12.2021”, mimo że wcześniejsze oznaczone zostały miejscowo jako Chodzież, tj. siedziba firmy. W zakresie podstaw zastosowania przesłanki wykluczenia — art. 109 ust 1 pkt 8 Pzp - Zamawiający wyjaśnił, że miał uzasadnione wątpliwości co do spełnienia warunku udziału w przetargu w zakresie zdolności technicznych i zawodowych. Zamawiający miał prawo i obowiązek podjąć czynności wyjaśniające. Zamawiającemu nie można odmówić prawa do jakiejkolwiek konfrontacji zmierzającej do realnej oceny spełnienia warunków udziału w przetargu i sprowadzać postępowania do formalnego sprawdzenia czy treść oświadczenia odpowiada treści warunków przetargu, czego domaga się Odwołujący. Takie stanowisko prezentuje Krajowa Izba Odwoławcza : np. wyrok KIO 2147/14. Zamawiający podkreślił, że Odwołujący otrzymał od Zamawiającego informacje o wątpliwościach dotyczących referencji wydanych przez podmiot FHU Betina B. P.. Wykonawca nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że spełnia warunki udziału w postępowaniu. Zamawiający nie otrzymał żadnych informacji mogących posłużyć realnej ocenie spełnienia warunków udziału w przetargu. Nie jest prawdą, że Odwołujący że nie był wzywany do udzielenia wyjaśnień i nie sformułował jakichkolwiek wątpliwości. O powyższym świadczy pismo Zamawiającego z dnia 29.12.2021, pismo z dnia 12.01.2022 r. , pismo z dnia 17.01.2022 r. Wątpliwości Zamawiającego zostały opisane szczegółowo w części I tego pisma, pojawiające się na każdym etapie kierowania konkretnych pytań i odpowiedzi wykonawcy. Zamawiający został wprowadzony w błąd. W piśmie z dnia 31.12.2021 r. Zamawiający został poinformowany, że Odwołujący wykonywał usługi jako podwykonawca, i nie może podać lokalizacji, natomiast w piśmie z dnia 13.01.2022 r. wskazywał, że nie może podać danych konkretnych albowiem są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa i ujawnienie tych danych stanowi zagrożenie funkcjonowania jego firmy. Następnie Odwołujący, powołał się na naruszenie art. 16 Pzp - naruszenie zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania poprzez nakazanie ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa. Tajemnica przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16.04.1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie może być przez przedsiębiorców traktowana w sposób instrumentalny i dowolny w każdej sytuacji, kiedy wykonawca ma problemy w wykazaniu spełniania warunków udziału w przetargu, bądź ich nie spełnia. Zdaniem Zamawiającego, nie można obarczać winą Zamawiającego za okoliczności leżące po stronie wykonawcy. Analizując treść oświadczenia wykonawcy z dnia 13.01.2022 r. można stwierdzić, że nie zrozumiał treści wezwania. Referencje przecież wystawiła firma FHU Betina B. P., która była głównym wykonawcą, wezwanie wprost dotyczyło umów łączących oba podmioty i dowodów księgowych wystawionych za usługi wykonane na rzecz tego konkretnego podmiotu w wysokości odpowiadającej kwocie: 309.153,24 zł. Zamawiający wskazał dodatkowo, że zgodnie z ustawą o podatku od towaru i usług — VAT, każdy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą świadczenie usług, przy dzisiejszym rozwoju technologii, udostępnienie tego dokumentu nie wiąże się z nadmiernymi utrudnieniami dla wykonawcy. Podstawową zasadą jest zasada jawności, nie ujawnia się tajemnicy przedsiębiorstwa pod warunkiem wykazania przez wykonawcę zasadności ich zastrzeżenia. Na wykonawcy ciąży obowiązek „wykazania”, że spełnił przesłanki art. 11 ust 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W niniejszym przypadku trudno jest mówić, że Odwołujący cokolwiek wykazał, czy udowodnił, w jaki sposób przedłożenie dowodów wykonania usługi na rzecz FHU Betina B. P. naruszy tajemnicę jego przedsiębiorstwa. Zwłaszcza, że okoliczność spełniania warunków udziału w przetargu była również kwestionowana przez drugiego wykonawcę, który tak samo ma prawo do postępowania prowadzonego według uczciwych zasad, zapewniających zachowanie uczciwej konkurencji i równego traktowania. Krajowa Izba Odwoławcza, uwzględniając dokumentację postępowania, dokumenty zgromadzone w aktach sprawy i wyjaśnienia złożone na rozprawie przez strony postępowania odwoławczego, ustaliła i zważyła, co następuje. Odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Odwołania zostało rozpoznane w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniach, stosownie do art. 555 Pzp. Odwołujący wykazał posiadanie legitymacji uprawniającej do wniesienia obu odwołań, stosownie do dyspozycji art. 505 ust. 1 Pzp. Wykonawca T. D.prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usług Komunalnych T. D.z siedzibą w Chodzieży skutecznie przystąpił do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 267/22 po stronie Zamawiającego, stosownie do wymogów art. 525 ust. 1-3 Pzp. Wykonawca M. D.prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowo Handlowy „ZIELEŃ” M. D.z siedzibą w Chodzieży skutecznie przystąpił do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 268/22 po stronie Zamawiającego, stosownie do wymogów art. 525 ust. 1-3 Pzp. W ramach postępowania odwoławczego oba odwołania wniesione przez Odwołującego w postępowaniach o udzielenie zamówienie publicznego prowadzonych równolegle przez Zamawiającego zostały rozpoznane łącznie na podstawie art. 544 ust. 2 Pzp. W obu postępowaniach wniesione odwołania zostały sformułowane przez Odwołującego w ten sam sposób, zawierają identyczne zarzuty i tożsame uzasadnienie przedstawione na poparcie podniesionych zarzutów. Odwołania dotyczą czynności Zamawiającego polegających na odrzuceniu ofert złożonych przez Odwołującego we wskazanych dwóch odrębnych postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego dokonanej na takiej samej podstawie prawnej i tożsamym uzasadnieniu faktycznym odnoszącym się okoliczności, które wystąpiły w obu postepowaniach w toku badania i oceny oferty Odwołującego. Wobec powyższego, Izba uznała za uzasadnione w tym przypadku przedstawienie rozstrzygnięcia Izby co do zarzutów podniesionych w obu odwołaniach w taki sposób, że przedstawione poniżej rozważania i uzasadnienie rozstrzygnięcia poszczególnych zarzutów odnoszą się w takim samym zakresie do tożsamych zarzutów przedstawionych w każdym z odwołań. W obu odwołaniach nie potwierdziły się zarzuty naruszenia art. 226 ust. 1 pkt. 2 lit. a Pzp w związku z art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp, poprzez odrzucenie oferty Odwołującego. Stosownie do art. 226 ust. 1 pkt 2 lit a Pzp, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli oferta została złożona przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania. Zgodnie natomiast z art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp, podlega wykluczeniu wykonawca, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych. Zamawiający zastosował wobec Odwołującego w obu postępowaniach przepis art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp na podstawie okoliczności, które wystąpiły w związku ze złożonymi przez Odwołującego wyjaśnieniami, które nie rozwiały wątpliwości Zamawiającego co do rzeczywistego zrealizowania przez Odwołującego zadania wskazanego w wykazie co do jego zakresu i wartości, potwierdzającego spełnianie warunków udziału w postępowaniu. Podkreślić należy, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego to wykonawca jest zobowiązany wykazać, że spełnia warunki udziału w postępowaniu. Wykazanie spełniania warunków udziału w postępowaniu powinno co do zasady nastąpić poprzez złożenie wymaganych przez zamawiającego dokumentów - oświadczeń lub podmiotowych środków dowodowych. Jeśli złożone przez wykonawcę oświadczenia i dokumenty nie budzą wątpliwości zamawiającego, to wykazanie spełnienia warunków kończy się na etapie tzw. formalnego wykazania ich spełnienia, tj. przez złożenie wymaganych dokumentów. Jeżeli jednak złożone oświadczenia i dokumenty budzą uzasadnione wątpliwości zamawiającego, to zamawiający ma prawo żądania stosownych wyjaśnień, a wykonawca musi dołożyć wszelkich starań, aby wyjaśnić wątpliwości zamawiającego i wykazać (udowodnić) zamawiającemu, że złożone dokumenty potwierdzają rzeczywisty stan rzeczy, zgodnie z ich treścią. Podkreślenia wymaga, że zamawiający na każdym etapie postępowania jest uprawniony do weryfikacji oświadczeń i dokumentów złożonych przez wykonawcę w powyższym zakresie. W przypadku powzięcia przez zamawiającego jakichkolwiek wątpliwości co do np. wskazanego przez wykonawcę doświadczenia w ramach zdolności technicznych i zawodowych, zamawiający jest uprawniony do żądania od wykonawcy wyjaśnień, a wykonawca ma obowiązek wyjaśnić wszelkie wątpliwości w sposób pełny i rzetelny, tak aby przekonać Zamawiającego i wykazać, że złożone oświadczenia są zgodne z rzeczywistością. Istotą bowiem potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu jest wykazanie realnych zdolności technicznych i zawodowych wykonawcy do prawidłowej realizacji danego zamówienia, zgodnie z warunkami określonymi w SWZ i ogłoszeniu o zamówieniu. Stan faktyczny w niniejszych sprawach, szczegółowo opisany przez Zamawiającego, potwierdza, że z opisaną powyżej sytuacją mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu. Dokumentacja postępowania, w tym treść wezwań Zamawiającego kierowanych do Odwołującego o złożenie wyjaśnień, potwierdza, że Zamawiający powziął uzasadnione wątpliwości co do rzetelnego przedstawienia przez Odwołującego w złożonych oświadczeniach i dokumentach zakresu i wartości wykonanych usług. Składane przez wykonawcę kolejne wyjaśnienia ze względu na niespójność ich treści wątpliwości te pogłębiły. Dlatego też Zamawiający ostatecznie wezwał Odwołującego do przedstawienia konkretnych dowodów, które w sposób niebudzący wątpliwości, potwierdziłyby zrealizowane usługi. W świetle przepisów Prawa zamówień publicznych Zamawiający nie może żądać od wykonawcy konkretnych dokumentów - dowodów, potwierdzających okoliczności co do których zachodzą wątpliwości, gdyż to wykonawca ma obowiązek w ramach wyjaśnień takie dowody przedłożyć. W tym zakresie działania Zamawiającego wykraczały poza uprawnienia wynikające z obowiązujących przepisów Pzp, jednak działania te zmierzały niewątpliwie do skłonienia wykonawcy do złożenia dowodów, które ostatecznie rozwiałyby wszelkie wątpliwości. Zamawiający powinien bowiem w ocenie Izby poprzestać na dwukrotnym wezwaniu Odwołującemu do wyjaśnień i dokonać oceny spełniania warunków udziału w postepowaniu na tym etapie. Sugerowanie bowiem wykonawcy jakie konkretne dowody ma przedłożyć, może stanowić naruszenie zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Izba podkreśla, że to po stronie Odwołującego było przedstawienie stosownych dowodów do składanych Zamawiającemu wyjaśnień. Wykonawca może przedłożyć dowody według własnego uznania, inne niż przykładowo wskazane przez Zamawiającego, ale muszą być one wystarczające do potwierdzenia prawdziwości złożonych przez wykonawcę oświadczeń. W niniejszej sprawie, brak wyjaśnienia przez Odwołującego wątpliwości Zamawiającego, które Zamawiający powziął, w ocenie Izby, w sposób uzasadniony na podstawie składanych przez Odwołującego dokumentów (wykaz usług, referencje), pomimo że Zamawiający wzywał wielokrotnie Odwołującego do przedstawienia dowodów na potwierdzenie, że zrealizował określone usługi we wskazanym zakresie, stanowił podstawę do przyjęcia przez Zamawiającego, że Odwołujący, pomimo że formalnie złożył wymagane dokumenty, to jednak nie jest w stanie wykazać, że rzeczywiście takie usługi zrealizował w zakresie potwierdzającym spełnianie warunków udziału w postepowaniu. Brak wykazania powyższych okoliczności przez wykonawcę powoduje, że oświadczenie zawarte przez Odwołującego w wykazie usług złożone Zamawiającemu na potwierdzenie spełniania warunków udziału w postępowaniu należy traktować jako wprowadzające Zamawiającego w błąd co do wykonania tych usług, a zatem musi skutkować wykluczeniem tego wykonawcy z postępowania. Podkreślić należy, że wykonawca składając wymagane w postępowaniu podmiotowe środki dowodowe musi się liczyć z tym, że zamawiający na każdym etapie postępowania może wezwać wykonawcę do wyjaśnienia treści tych dokumentów, co będzie skutkowało koniecznością przedstawienia przez wykonawcę dodatkowych dowodów w postaci dokumentów, które rozwieją wątpliwości Zamawiającego w jakimkolwiek zakresie, w którym wątpliwości takie powstaną. W niniejszej sprawie Odwołujący potwierdził, że w obu postępowaniach był wielokrotnie wzywany przez Zamawiającego do udzielenia wyjaśnień, na które Odwołujący odpowiadał. Z treści wezwań wynika, że, wbrew twierdzeniom Odwołującego, w wezwaniach o udzielenie wyjaśnień Zamawiający wyraźnie komunikował Odwołującemu swoje wątpliwości, dotyczące braku wykazania przez wykonawcę szczegółowych okoliczności, dotyczących wykazanych w wykazie usług, które ostatecznie nie zostały wyjaśnione przez Odwołującego. Jak wynika z wezwań do wyjaśnień, Zamawiający zwracał się wielokrotnie o wyjaśnienie i wykazanie przez Odwołującego szczegółów dotyczących zakresu, miejsca wykonania usług wskazanych w wykazie na potwierdzenie spełniania warunków udziału w postępowaniu, które wyraźnie określał w kierowanych do Odwołującego wezwaniach. Odwołujący odpowiadając na wezwania Zamawiającego do złożenia wyjaśnień nie przedstawił jednak żadnych wiarygodnych dowodów, które wyprowadziłyby Zamawiającego z przekonania o tym, że wskazane przez Odwołującego w wykazie usługi nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości. Podkreślenia wymaga również fakt, że Odwołujący także w toku postępowania odwoławczego nie przedstawił jakichkolwiek dowodów potwierdzających wykonanie wskazanych w wykazie usług. Odwołujący oświadczył jedynie w odwołaniu, że „żadna z przesłanek zawartych w art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp nie miała miejsca - w szczególności, nie nastąpiło ani wprowadzenie Zamawiającego w błąd, ani przedstawienie informacji wprowadzających Zamawiającego w błąd, a Odwołujący postępował z zachowaniem należytej staranności, w związku z czym nie można mu zarzucić zamierzonego działania, rażącego niedbalstwa ani też lekkomyślności lub niedbalstwa.” Zatem Odwołujący zaniechał również na etapie postępowania odwoławczego wykazania, że złożone w wykazie usług oświadczenia były prawdziwe. Wykonawca oczywiście nie ma obowiązku przedstawienia dowodów, ale w takim przypadku musi liczyć się ze skutkami braku wykazania, że wątpliwości Zamawiającego są nieuzasadnione, a w konsekwencji, że złożone oświadczenie w ramach wykazu usług jest niewiarygodne, a tym samym nie potwierdza spełniania warunków udziału w postępowaniu i w tym zakresie stanowi wprowadzenie Zamawiającego w błąd co do okoliczności istotnych z punktu widzenia czynności podejmowanych przez Zamawiającego w postępowaniu, mających istotny wpływ na wynik postępowania. Działanie wykonawcy polegające na przedstawieniu Zamawiającemu oświadczenia o wykonaniu usług, których wykonawca nie może uwiarygodnić co do ich zakresu, wartości i wymaganych cech należy zakwalifikować co najmniej jako działanie lekkomyślne lub niedbałe, które skutkuje wprowadzeniem Zamawiającego w błąd co do okoliczności, że wykonawca wykonał dane usługi we wskazanym zakresie. Biorąc pod uwagę, że ciężar dowodu w niniejszym postępowaniu spoczywał na Odwołującym, który twierdził, że wykazane w postępowaniu usługi, zgodnie z warunkami udziału w postepowaniu, realnie wykonał, Izba odstąpiła od wezwania Odwołującego do przedłożenia dowodów, zgodnie z wnioskami złożonymi przez Zamawiającego w odpowiedziach na odwołania. W ocenie Izby, inicjatywa dowodowa w powyższym zakresie w pełni spoczywała na ww. wykonawcy. W powyższych okolicznościach decyzja Zamawiającego o odrzuceniu oferty Odwołującego była prawidłowa. Zamawiający wykazał, że Odwołujący pomimo umożliwienia mu przez Zamawiającego przedstawienia obiektywnych wyjaśnień i dowodów potwierdzających treść złożonych oświadczeń i dokumentów, żadnych dowodów nie przedstawił, nie przedstawił nawet rzetelnych i konkretnych informacji dotyczących wskazanych usług, które byłyby możliwe w jakikolwiek sposób do zweryfikowania przez Zamawiającego. Nie sposób bowiem przyjąć, że skoro postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego ma charakter sformalizowany, to Zamawiający nie może poddać weryfikacji treści składanych przez wykonawców oświadczeń w przypadku, gdy poweźmie wobec tych oświadczeń uzasadnione wątpliwości. Zamawiający prawidłowo uznał, że wobec wykonawcy zachodzą podstawy wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp. Zamawiający wykazał, że został wprowadzony w błąd przez wykonawcę (Odwołującego), który w żaden sposób nie uwiarygodnił swoich oświadczeń w zakresie wykonania usług wskazanych w wykazie, a tym samym pozostawił niewyjaśnione wątpliwości Zamawiającego co do rzeczywistego wykonania wskazanych usług, co Zamawiający prawidłowo zakwalifikował jako wprowadzenie w błąd skutkujące wykluczeniem wykonawcy i w konsekwencji odrzuceniem jego oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp. Okoliczność, że Zamawiający wzywał Odwołującego do przedłożenia konkretnych dowodów w postaci umów lub faktur, tj. dokumentów, które nie były wymagane w postępowaniu, Izba oceniła jako niemającą w okolicznościach tej sprawy wpływu na wynik prowadzonych postępowań, gdyż niezależnie od tej czynności oferta Odwołującego podlegała odrzuceniu. Izba nie stwierdziła naruszenia przez Zamawiającego przepisu art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp, poprzez zaniechanie podania uzasadnienia faktycznego i prawnego odrzucenia oferty Odwołującego. W oparciu o dokumentację prowadzonych przez Zamawiającego postępowań, w szczególności w oparciu o treść decyzji podjętych przez Zamawiającego w zakresie odrzucenia ofert złożonych przez Odwołującego w obu postępowaniach (pisma Zamawiającego z dnia 24 stycznia 2022 r.) Izba stwierdziła, że Zamawiający w informacji o odrzuceniu oferty w obu postępowaniach wskazał zarówno podstawę prawną odrzucenia oferty jak i przedstawił szczegółowe uzasadnienie faktyczne, które wyczerpuje wymogi art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp. Zgodnie z art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp, zamawiający niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty informuje równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty, o wykonawcach, których oferty zostały odrzucone - podając uzasadnienie faktyczne i prawne. Zamawiający w informacji przekazanej Odwołującemu szczegółowo wyjaśnił, jakie okoliczności uzasadniały podjęcie decyzji o odrzuceniu oferty Odwołującego w obu postępowaniach. Zamawiający przytoczył wszystkie okoliczności i fakty istotne dla podjętej decyzji - dokładny przebieg prowadzonej wobec Odwołującego procedury wyjaśnień podmiotowych środków dowodowych, z przytoczeniem treści pism oraz podsumowaniem zawierającym stwierdzenie, że „Wykonawca oraz podmiot udzielający referencji nie przedłożył dokumentów/dowodów które w sposób jednoznaczny zaprzeczą wątpliwościom Zamawiającego co do wykonanych przez Wykonawcę usług, wskazanych w ramach potwierdzenia spełnienia warunku udziału w postępowaniu dot. posiadanego doświadczenia.” oraz „W związku z tym oferta wykonawcy podlega wykluczeniu - podstawa wykluczenia art. 109 ust. 1 pkt. 8 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.; dalej ustawy PZP), zgodnie z którym „Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych.” Uzasadnienie w obu postępowaniach zostało przedstawione na blisko 10 stronach pisma. W odniesieniu do uzasadnienia prawnego, zgodnie z art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp, wskazanie przepisu ustawy Pzp stanowiącego podstawę odrzucenia oferty wraz z zacytowaniem jego treści wyczerpuje wymóg podania uzasadnienia prawnego. Podkreślić należy, że postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest kierowane do wykonawców będących profesjonalistami na rynku, którzy przystępując do udziału w takim postępowaniu, przyjmują na siebie obowiązek i ryzyko związane ze znajomością procedury i obowiązujących przepisów prawa w stopniu zawodowym. Nie potwierdził się również zarzut naruszenia art. 16 pkt 1 i 2 Pzp, poprzez prowadzenie przez Zamawiającego postępowania o udzielenie zamówienia w sposób niegwarantujący zachowania równego traktowania wykonawców oraz w sposób niegwarantujący zachowania zasady przejrzystości w związku z brakiem udostępnienia informacji, które nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa. Należy podkreślić, że Odwołujący w jakimkolwiek stopniu nie uzasadnił niniejszego zarzutu w odwołaniu ani na rozprawie. Nie wskazał, na czym polegał „brak udostepnienia informacji, które nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa” podniesiony w treści zarzutu. Wobec powyższego należało uznać, że zasady prowadzenia postepowania o udzielenie zamówienia publicznego, o których mowa w art. 16 pkt 1 i 2 Pzp nie zostały naruszone, w szczególności biorąc pod uwagę, że pozostałe zarzuty odwołania również nie potwierdziły się. Uwzględniając stan rzeczy ustalony w toku postępowania, Izba orzekła, jak w sentencji, na podstawie art. 553 Pzp. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i art. 575 ustawy Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 oraz § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437). Przewodniczący: .............................. 31 …- Odwołujący: TECHBAU BUDOW NICTW O Sp. z o.o.Zamawiający: Uniwersytet Warszawski…Sygn. akt:KIO 267/26 POSTANOWIENIE Warszawa, dnia 5 marca 2026 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Mateusz Paczkowski Protokolant:Aldona Karpińska na posiedzeniu z udziałem stron w dniu 5 marca 2026 r. w sprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 19 stycznia 2026 r. przez wykonawcę TECHBAU BUDOW NICTW O Sp. z o.o. z siedzibą w Nowych Grocholicach w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Uniwersytet Warszawski z siedzibą w Warszawie postanawia: 1.umorzyć postępowanie odwoławcze, 2.nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty 20 000,00 złotych (dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) na rzecz wykonawcy TECHBAU BUDOW NICTW O Sp. z o.o. z siedzibą w Nowych Grocholicach uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodniczący:………….…….…………. Sygn. akt:KIO 267/26 UZASADNIENIE Uniwersytet Warszawski z siedzibą w Warszawie (dalej: „Zamawiający”), prowadzi z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm. dalej: „ustawa Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Budowa Domu Pracownika Naukowego DPN Szturmowa 4” (znak postępowania: POUZ-361/151/2025/DZP). Wartość szacunkowa zamówienia jest powyżej progów unijnych. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 8 stycznia 2026 r. pod numerem 10357-2026. W dniu 19 stycznia 2026 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w przedmiotowym postępowaniu złożył wykonawca TECHBAU BUDOWNICTWO Sp. z o.o. z siedzibą w Nowych Grocholicach (dalej: „Odwołujący”). Odwołanie złożono wobec niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności i zaniechań Zamawiającego, do których doszło w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 112 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp poprzez sformułowanie warunku udziału w Postępowaniu w zakresie zdolności technicznej i zawodowej w odniesieniu do doświadczenia wykonawcy w sposób ograniczający uczciwą konkurencję i zasadę równego traktowania, a przede wszystkim w sposób nadmierny i nieproporcjonalny, tj. Zamawiający w: a) art. 5 § 1 pkt 4 lit b) SW Z – Projektanta w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji wymaga, aby wykonawca wykazał się następującym doświadczeniem: Projektanta w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji, posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji bez ograniczeń oraz doświadczenie zawodowe w opracowaniu, w okresie 5 lat przed upływem terminu składania ofert: - co najmniej jednej dokumentacji projektowo-kosztorysowej* dla budowy minimum 5-cio kondygnacyjnego budynku wykonanego w technologii modułowej 3D o konstrukcji stalowej, dla której zostało uzyskane prawomocne pozwolenie na budowę oraz - co najmniej jednej dokumentacji projektowo-kosztorysowej* dla budowy budynku z minimum jedną kondygnacją podziemną, dla której zostało uzyskane prawomocne pozwolenie na budowę. *Dokumentacja projektowo-kosztorysowa musi być wykonana w całości, tzn. projektant musi uczestniczyć w całym okresie realizacji dokumentacji projektowokosztorysowej oraz dokumentacja projektowo-kosztorysowa musi być odebrana przez Zleceniodawcę. 2. art. 353¹ k.c., art. 58 k.c., art. 647 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy Pzp, w związku z art. 16 ustawy Pzp, poprzez ustalenie w Projektowanych postanowieniach Umowy odbioru prac i robót w sposób sprzeczny z powszechnie obowiązującym prawem, tj. podpisywanie bezusterkowych protokołów odbioru. Powyższe bezsprzecznie godzi w istotę i naturę umowy o roboty budowlane, stanowiąc wyraz uchylania się przez Zamawiającego od podstawowych obowiązków nałożonych na inwestora, będąc jednocześnie postanowieniami niekorzystnymi dla wykonawców, naruszającymi bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę Stron umowy i prowadzącymi do naruszenia praw podmiotowych wykonawców; 3. art. 353¹ k.c., art. 58 k.c., art. 647 k.c., art. 568 § 1 k.c. i 577 § 4 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy Pzp, w związku z art. 16 ustawy Pzp, poprzez ustalenie w Projektowanych postanowieniach Umowy terminów rozpoczęcia biegu okresu gwarancji jakości i rękojmi za wady w sposób sprzeczny z powszechnie obowiązującym prawem, tj. od daty podpisania bezusterkowego Protokołu Odbioru Końcowego oraz od podpisania Protokołu Odbioru Końcowego stwierdzającego usunięcie Usterek; 4. art. 353¹ k.c., art. 58 k.c., art. 647 k.c., art. 568 § 1 k.c. i 577 § 4 k.c. w zw. z art. 453 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy Pzp, w związku z art. 16 ustawy Pzp, poprzez ustalenie w Projektowanych postanowieniach Umowy terminów zwrotu zabezpieczenia należytego wykonania Umowy w sposób sprzeczny z powszechnie obowiązującym prawem, tj. w terminie 30 dni od daty podpisania bezusterkowego Protokołu Odbioru Końcowego oraz od podpisania Protokołu Odbioru Końcowego stwierdzającego usunięcie Usterek; 5. art. 431 ustawy Pzp w zw. z art. 647 k.c. oraz art. 354 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 16 pkt 1 ustawy Pzp, poprzez sformułowanie Projektowanych postanowień Umowy w sposób powodujący uprzywilejowanie Zamawiającego oraz w sposób sprzeczny z istotą umowy o roboty budowlane, jak również naruszający zasadę równowagi stron stosunku zobowiązaniowego, co pozostaje w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego oraz w sprzeczności z zasadami współdziałania Stron umowy w sprawie zamówienia publicznego i swobody kontraktowania poprzez nieuzasadnione wymaganie, aby Wykonawca przedkładał Zamawiającemu dodatkowe wnioski o płatności, które będą wydłużały termin otrzymania wynagrodzenia, co wiąże się z przerzucaniem ryzyka finansowego na Wykonawcę, a w konsekwencji wpływa na ograniczenie zasady konkurencyjności i zawęża dostęp do udziału w Postępowaniu przez niektóre podmioty; 6. art. 99 ust. 1, 2 i 4 w zw. z art. 16 pkt 1, 2 i 3 ustawy Pzp oraz art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. oraz art. 487 § 2 k.c. w związku z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez sformułowanie postanowień Umowy oraz SW Z w sposób nieuwzględniający wszystkich wymagań mających wpływ na przygotowanie oferty, w sposób niejednoznaczny i wzajemnie sprzeczny, uniemożliwiający przygotowanie i wycenę oferty, nieadekwatny, nadmierny, naruszający uczciwą konkurencję, naruszający zasady współżycia społecznego i równowagę stron umowy w zakresie w jakim Zamawiający wskazał obowiązek na uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego; 7. art. 353¹ k.c., art. 354 §1 i 2 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, art. 433 pkt 3 ustawy Pzp oraz art. 16 pkt 1 ustawy Pzp, poprzez skonstruowanie Projektowanych postanowień Umowy w sposób powodujący uprzywilejowanie Zamawiającego oraz naruszenie zasady równowagi stron stosunku zobowiązaniowego, co pozostaje w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego, godzi w naturę stosunku zobowiązaniowego oraz stanowi nadużycie przez Zamawiającego przysługujących mu praw podmiotowych, prowadząc do naruszenia podstawowych zasad przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, poprzez obciążanie wykonawcy odpowiedzialnością za nieścisłości, sprzeczności i niekompletność dokumentów Postępowania, podczas gdy wyłączną odpowiedzialność za przygotowanie dokumentacji Postępowania, w tym za treść umowy ponosi Zamawiający; 8. co w konsekwencji prowadzi do naruszenia zasady równego traktowania wykonawców i zachowania zasady uczciwej konkurencji (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy Pzp), naruszenia art. 17 ust. 2 ustawy Pzp, poprzez dążenie do udzielenia zamówienia wykonawcy dopuszczonemu do składania ofert niezgodnie z ustawą Pzp, a także innych przepisów wskazanych w treści uzasadnienia niniejszego Odwołania. Odwołujący wniósł o: 1) uwzględnienie Odwołania w całości; 2) nakazanie Zamawiającemu zmodyfikowania postanowień z art. 5 § 1 pkt 4 lit b) SW Z, poprzez nadanie im następującej treści: a) art. 5 § 1 pkt 4 lit b) SWZ – Projektanta w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji: Projektanta w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji, posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji bez ograniczeń oraz doświadczenie zawodowe w opracowaniu, w okresie 5 lat przed upływem terminu składania ofert: - co najmniej dwie dokumentacje projektowo-kosztorysowej* dla budowy budynków wielokondygnacyjnych, dla których zostało uzyskane prawomocne pozwolenie na budowę, w tym minimum co najmniej jednej dokumentacji projektowokosztorysowej* dla budowy minimum 5-cio kondygnacyjnego budynku wykonanego w technologii modułowej 3D o konstrukcji stalowej. - co najmniej jednej dokumentacji projektowo-kosztorysowej* dla budowy minimum 5-cio kondygnacyjnego budynku wykonanego w technologii modułowej 3D o konstrukcji stalowej, dla której zostało uzyskane prawomocne pozwolenie na budowę oraz - co najmniej jednej dokumentacji projektowo-kosztorysowej* dla budowy budynku z minimum jedną kondygnacją podziemną, dla której zostało uzyskane prawomocne pozwolenie na budowę. *Dokumentacja projektowo-kosztorysowa musi być wykonana w całości, tzn. projektant musi uczestniczyć w całym okresie realizacji dokumentacji projektowo-kosztorysowej oraz dokumentacja projektowo-kosztorysowa musi być odebrana przez Zleceniodawcę. 3) nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia zmiany postanowienia §4 ust, 5 pkt 29, §7 ust. 1 pkt 5, §7 ust. 8, §9 pkt 5, §12 ust. 6 pkt 1, §13 ust. 15, § 14 ust. 10 pkt 3 Projektowanych postanowień Umowy, poprzez nakazanie Zamawiającemu zmodyfikowania wskazanych postanowień i usunięcie bezusterkowych Protokołów Odbioru oraz Protokołów stwierdzających usunięcie wszystkich Usterek. 4) nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia zmiany postanowienia § 17 ust. 1 Umowy, polegającej na usunięciu z postanowień Umowy bezusterkowego odbioru końcowego oraz protokołu odbioru końcowego stwierdzającego usunięcie Usterek, ze względu na to, iż termin gwarancji i rękojmi powinien być liczony od odbioru końcowego przedmiotu umowy bez uzależniania go od istnienia lub nieistnienia wad, usterek czy zastrzeżeń; 5) nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia zmiany postanowienia § 18 ust. 7 Umowy, polegającej na usunięciu z postanowień Umowy bezusterkowego odbioru końcowego oraz protokołu odbioru końcowego stwierdzającego usunięcie Usterek, ze względu na to, iż zwrot zabezpieczenia powinien być dokonany w terminie 30 dni od odbioru końcowego przedmiotu umowy bez uzależniania go od istnienia lub nieistnienia wad, usterek czy zastrzeżeń; 6) nakazanie Zamawiającemu usunięcia postanowienia z §14 ust. 7 pkt 1 Umowy, zgodnie z treścią którego Zamawiający uzależnia wypłatę wynagrodzenia Wykonawcy od zaakceptowania wniosku o płatność, a w konsekwencji usunięcie i zmodyfikowanie pozostałych postanowień Umowy, poprzez usunięcie uzależnienia wypłaty wynagrodzenia od przedłożenia dodatkowego wniosku o płatność i zaakceptowania go przez Zamawiającego; 7) nakazanie Zamawiającemu ujednolicenia postanowień dotyczących uzyskania pozwolenia na użytkowanie i określenie obowiązku zgodnie z treścią ustawy Prawo budowlane, a więc doprecyzowanie i ujednolicenie postanowień dotyczących uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, poprzez wskazanie, że wykonawca jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na użytkowanie, a nie prawomocne czy ostateczne pozwolenie na użytkowanie i zmodyfikowanie oraz ujednolicenie postanowień Umowy, m.in. §1 pkt 10, §2 ust. 1, §14 ust. 10 pkt 2, §15 ust. 21 Projektowanych Postanowień Umowy; 8) nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia następujących zmian w postanowieniach Umowy, poprzez ich wykreślenie, ponieważ prowadzą one do naruszenia podstawowych zasad przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, poprzez obciążanie wykonawcy odpowiedzialnością za nieścisłości, sprzeczności i niekompletność dokumentów Postępowania, podczas gdy wyłączną odpowiedzialność za przygotowanie dokumentacji Postępowania, w tym za treść umowy - ponosi Zamawiający, a także obciążają wykonawcę odpowiedzialnością za prace i roboty wykonywane przez „innych wykonawców”, którzy podpisują umowy wyłącznie z Zamawiającym, zgodnie z definicją zawartą w §1 pkt 8 Umowy, tj.: a) § 4 ust. 11: Wykonawca będzie koordynował prace Projektanta, Innych wykonawców, Podwykonawców i Dalszych Podwykonawców, w tym producentów i dostawców modułów. b) § 5 ust. 15: Wykonawca zobowiązany jest zapewnić przejezdność dróg dojazdowych, w tym dróg pożarowych i wykorzystywanych przez służby ratownicze, m.in. przez wzięcie odpowiedzialności za prawidłowe parkowanie wszystkich pojazdów użytkowanych przez jego pracowników, Podwykonawców, Dalszych Podwykonawców i Innych wykonawców. c) §14 ust. 6: Wynagrodzenie obejmuje również ryzyko i odpowiedzialność Wykonawcy za sprawdzenie Umowy wraz z załącznikami, z uwzględnieniem ewentualnych nieścisłości, sprzeczności i niekompletności. d) § 19 ust. 11: Wykonawca potwierdza, iż przyjmuje na siebie całkowitą odpowiedzialność oraz zwalnia Zamawiającego z odpowiedzialności związanej z wszelkimi roszczeniami skierowanymi wobec Zamawiającego, dotyczącymi jakichkolwiek zaistniałych szkód, kosztów i wydatków związanych bezpośrednio lub pośrednio z wykonywaniem Robót, w szczególności: uszczerbku na zdrowiu, uszkodzenia ciała, włącznie ze skutkiem śmiertelnym i długotrwałą chorobą którejkolwiek z osób zatrudnionych przez Wykonawcę, Podwykonawców, Dalszych Podwykonawców i Innych wykonawców; 9) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do niniejszego Odwołania lub przedłożonych w toku postępowania przed Izbą, na okoliczności wskazane w uzasadnieniu Odwołania lub w dacie ich powołania w postępowaniu przed Izbą; 10) zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego. Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 2 pkt 1) ustawy Pzp. Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania Odwołujący uzyskał w dniu 8 stycznia 2026 r. (publikacja ogłoszenia o zamówienia i dokumentów zamówienia). W związku z powyższym odwołanie wniesione w dniu 19 stycznia 2026 r. należy uznać za wniesione w wymaganym zgodnie z ustawą Pzp terminie. Wpis od odwołania w kwocie 20 000,00 złotych został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania Zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu. Izba ustaliła, że do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie przystąpienia nie zgłosił żaden wykonawca. Zamawiający pismem z dnia 25 lutego 2026 r. złożył odpowiedź na odwołanie, w której uwzględnił odwołanie w części, tj. w zakresie zarzutów nr 3 i 4 oraz wniósł o jego oddalenie w pozostałym zakresie. Pismem z dnia 4 marca 2026 r. Odwołujący oświadczył, że cofa odwołanie z uwagi na uwzględnienie przez Zamawiającego odwołania w istotnej części. W tych okolicznościach Izba zważyła, że postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu w całości z uwagi na częściowe uwzględnienie zarzutów przedstawionych w odwołaniu przez Zamawiającego (zarzutów nr 3 i 4), przy jednoczesnym braku przystąpień do postępowania odwoławczego oraz wycofanie pozostałych zarzutów odwołania przez Odwołującego. Zgodnie z art. 522 ust. 3 ustawy Pzp w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu i wycofania pozostałych zarzutów przez odwołującego, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron oraz uczestników postępowania odwoławczego, którzy przystąpili do postępowania po stronie wykonawcy, pod warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia części zarzutów. W takim przypadku zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów. Z uwagi, że zaistniała sytuacja opisana w hipotezie przywołanego przepisu, Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w tej sprawie na podstawie art. 568 pkt 3) ustawy Pzp. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie §9 ust. 1 pkt 2) lit. b) Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (t.j. Dz.U. 2020 z dnia 31 grudnia 2020 roku, poz. 2437) nakazując dokonanie na rzecz Odwołującego Naprzód zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania. Przewodniczący: ………………..…………. ........ …
- Odwołujący: DSV Air & Sea Sp. z o.o.Zamawiający: Skarb Państwa - 2 Regionalną Bazę Logistyczną…Sygn. akt: KIO 1868/20 WYROK z dnia 1 września 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Ryszard Tetzlaff PrzewodniczącyBartosz Stankiewicz Członkowie: Klaudia Szczytowska-Maziarz Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w 6 sierpnia 2020 r. przez wykonawcę DSV Air & Sea Sp. z o.o., ul. Ożarowska 40/42, 05-850 Duchnice w postępowaniu prowadzonym przez Skarb Państwa - 2 Regionalną Bazę Logistyczną, ul. Marsa 110, 04-470 Warszawa przy udziale wykonawcy Enter Air Sp. z o.o., ul. Komitetu Obrony Robotników 74, 02-146 Warszawa zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1. umarza postępowanie w zakresie zarzutu dotyczącego nieuzasadnionego ograniczenia konkurencji w postępowaniu wskutek ustalenia w treści ogłoszenia o zamówieniu wymogu posiadania (i przedłożenia w toku postępowania) przez potencjalnych wykonawców (stron przyszłej umowy ramowej) certyfikatu przewoźnika lotniczego (tzw. certyfikat AOC - ang. Air Operator's Certificate), podczas gdy posiadanie tego certyfikatu nie stanowi warunku niezbędnego na potrzeby zorganizowania transportu lotniczego będącego przedmiotem świadczenia wykonawcy i w zupełności wystarczającym (proporcjonalnym) warunkiem byłoby obciążenie obowiązkiem posiadania takiego dokumentu ewentualnego podwykonawcy, a zatem wymóg przedstawienia tego dokumentu w postępowaniu nie jest niezbędny do jego przeprowadzenia oraz zarzutu dotyczącego ustalenia w treści ogłoszenia o zamówieniu wymogu, aby dokumenty sporządzone w języku obcym miały zostać złożone wraz z tłumaczeniem na język polski poświadczonym przez tłumacza przysięgłego, podczas gdy wymóg taki nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego w obowiązujących przepisach prawa i ma on charakter dyskryminujący w stosunku do podmiotów, które będą przedkładały w toku postępowania dokumenty sporządzone w języku obcym, zwłaszcza że w zupełności wystarczającym byłoby przedłożenie przez nich w takiej sytuacji zwykłego (nie przysięgłego) tłumaczenia dokumentu na język polski, z uwagi na ich uwzględnienie i brak sprzeciwu. 2. W pozostałym zakresie oddala odwołanie. 3. kosztami postępowania obciąża DSV Air & Sea Sp. z o.o., ul. Ożarowska 40/42, 05-850 Duchnice i: 3.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę DSV Air & Sea Sp. z o.o., ul. Ożarowska 40/42, 05-850 Duchnice tytułem wpisu od odwołania, 3.2. zasądza od DSV Air & Sea Sp. z o.o., ul. Ożarowska 40/42, 05-850 Duchnice na rzecz Skarbu Państwa - 2 Regionalnej Bazy Logistycznej, ul. Marsa 110, 04-470 Warszawa kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 16 października 2018 r. poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie. Przewodniczący: Członkowie: Sygn. akt: KIO 1868/20 Postępowanie prowadzone w celu zawarcia umowy ramowej na: „usługę przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych”, nr referencyjny: W/104/2020, zostało wszczęte ogłoszeniem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 27.07.2020 r. pod nr 2020/S 143 - 352853 przez Skarb Państwa 2 Regionalną Bazę Logistyczną, ul. Marsa 110, 04-470 Warszawa zwany dalej: „Zamawiającym”. W dniu 27.07.2020 r. opublikowano treść Ogłoszenie o zamówieniu (na portalu:https://platformazakupowa.pl/pn/2rblog). W dniu 06.08.2020 r. (wpływ do Prezesa KIO w wersji elektronicznej podpisane podpisem cyfrowym za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej - ePUAP) DSV Air & Sea Sp. z o.o., ul. Ożarowska 40/42, 05-850 Duchnice zwany dalej: „DSV Air & Sea Sp. z o.o.” albo „Odwołującym” wniósł odwołanie na w/w czynność z 27.07.2020 r. Kopie odwołania Zamawiający otrzymał 06.08.2020 r. (e-mailem). Zaskarżył: 1.1. czynność podjętą przez Zamawiającego w postępowaniu, polegającą na wszczęciu postępowania w celu zawarcia umowy ramowej na usługę przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych, 1.2. z daleko posuniętej ostrożności procesowej, zaskarżam treść ogłoszenia o zamówieniu, dla którego prowadzone jest postępowanie, z uwagi na brak określenia przedmiotu zamówienia (przedmiotu na jaki zostanie zawarta umowa ramowa) oraz niekonkurencyjny, naruszający uczciwą konkurencję sposób prowadzenia tego postępowania. Opisanym powyżej czynnościom Zamawiającego zarzucił naruszenie: 2.1. w zakresie czynności z pkt 1.1 powyżej - art. 131i ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 27 września 2019 r. poz. 1843) zwanej dalej: „Pzp” w zw. z art. 101a ust. 1 pkt 1) Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez wszczęcie postępowania w celu zawarcia (nowej) umowy ramowej na usługę przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych, podczas gdy cały czas pozostaje w mocy umowa ramowa na ten sam przedmiot zawarta pomiędzy Odwołującym a Zamawiającym w dniu 16.11.2018 r. nr 596/12/5/2018, która została zawarta na 7 lat i wiąże strony do 16.11.2025 r. („Umowa Ramowa z 2018 r.”), 2.2. w zakresie czynności z pk 1.2 powyżej: 2.2.1. art. 131i ust. 1 Pzp w zw. z art. art. 48 ust. 2 pkt 3 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez brak określenia w treści ogłoszenia o zamówieniu przedmiotu zamówienia tj. przedmiotu na jaki zostanie zawarta umowa ramowa, dla której prowadzone jest postępowanie, podczas gdy powinien on być określony w sposób umożliwiający potencjalnym wykonawcom (stronom przyszłej umowy ramowej) identyfikację przynajmniej jej zakresu, w szczególności zważywszy na to, że w przypadku procedury ograniczonej (jaka znajduje zastosowanie w postępowaniu) intencję w przedmiocie przystąpienia do postępowania wykonawcy muszą wyrazić jedynie na podstawie informacji zawartych w treści ogłoszenia o zamówieniu, 2.2.2. art.131i ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 4 Pzp w zw. z art. 22 ust. 1a Pzp w zw. z art. 25 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez nieuzasadnione ograniczenie konkurencji w postępowaniu wskutek ustalenia w treści ogłoszenia o zamówieniu wymogu posiadania (i przedłożenia w toku postępowania) przez potencjalnych wykonawców (stron przyszłej umowy ramowej) certyfikatu przewoźnika lotniczego (tzw. certyfikat AOC - ang. Air Operator's Certificate), podczas gdy posiadanie tego certyfikatu nie stanowi warunku niezbędnego na potrzeby zorganizowania transportu lotniczego będącego przedmiotem świadczenia wykonawcy i w zupełności wystarczającym (proporcjonalnym) warunkiem byłoby obciążenie obowiązkiem posiadania takiego dokumentu ewentualnego podwykonawcy, a zatem wymóg przedstawienia tego dokumentu w postępowaniu nie jest niezbędny do jego przeprowadzenia, 2.2.3. art. 25 ust. 1 Pzp w związku z § 16 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia („Rozporządzenie Dokumentowe”) w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez ustalenie w treści ogłoszenia o zamówieniu wymogu, aby dokumenty sporządzone w języku obcym miały zostać złożone wraz z tłumaczeniem na język polski poświadczonym przez tłumacza przysięgłego, podczas gdy wymóg taki nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego w obowiązujących przepisach prawa i ma on charakter dyskryminujący w stosunku do podmiotów, które będą przedkładały w toku postępowania dokumenty sporządzone w języku obcym, zwłaszcza że w zupełności wystarczającym byłoby przedłożenie przez nich w takiej sytuacji zwykłego (nie przysięgłego) tłumaczenia dokumentu na język polski. 3. W związku z powyżej wskazanymi zarzutami wnosił o: 3.1. merytoryczne rozpatrzenie przez Krajową Izbę Odwoławczą („KIO”) niniejszego odwołania i jego uwzględnienie w całości, 3.2. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentacji postępowania, a także dowodów opisanych szczegółowo w treści niniejszego odwołania oraz dowodów, które zostaną powołane i przedłożone na rozprawie, 3.3. nakazanie Zamawiającemu: 3.3.1. w przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt 2.1 powyżej - unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 Pzp, ponieważ jest ono obarczone niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy ramowej, polegającą na wszczęciu postępowania pomimo braku podstaw prawnych dla powyższego, a wada ta nie może zostać usunięta w inny sposób; 3.3.2. w przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt 2.2.1 powyżej - określenie przedmiotu zamówienia w sposób umożliwiający potencjalnym wykonawcom, stronom przyszłej umowy ramowej, na identyfikację przynajmniej jej zakresu; 3.3.3. w przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt 2.2.2 powyżej - wykreślenia obowiązku posiadania i przedłożenia w toku postępowania przez wykonawców ubiegających się o zawarcie umowy ramowej, dla którego prowadzone jest postępowania, certyfikatu przewoźnika lotniczego (tzw. certyfikat AOC - ang. Air Operator's Certificate); 3.3.4. w przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt 2.2.3 powyżej - wykreślenia obowiązku przedkładania dokumentów sporządzonych w języku obcym wraz z tłumaczeniem na język polski poświadczonym przez tłumacza przysięgłego i dopuszczenie posłużenia się zwykłymi tłumaczeniami poświadczonymi przez wykonawcę; 3.4. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów doradztwa prawnego, według norm przepisanych i zgodnie z fakturą przedstawioną przez Odwołującego na rozprawie, 3.5. w oparciu o art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej wnoszę o skierowanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Skład Orzekający Krajowej Izby Odwoławczej w niniejszej sprawie następującego pytania prejudycjalnego dotyczącego wykładni przepisów prawa unijnego: „Czy art. 29 ust. 3 oraz 4 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i zmieniająca dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE, należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy instytucja zamawiająca jest związana umową ramową z jednym lub z kilkoma wykonawcami, to może wszcząć nowe postępowanie na tożsamy przedmiot świadczenia a następnie zawrzeć kolejną (tożsamą) umowę ramową skutkującą istnieniem równolegle kilku umów ramowych na ten sam przedmiot Przepisy prawa polskiego stanowiące podstawę sformułowanych w treści odwołania zarzutu z pkt 2.1 stanowią bezpośrednią implementację zapisów Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i zmieniająca dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE. W celu zapewnienia stałości i jednolitości praktyki w zakresie objętym sporem w niniejszej sprawie, konieczne jest wskazanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej sposobu wykładni przepisów Dyrektywy, której zapisy zostały dokładnie odzwierciedlone w przepisach Pzp. Jednocześnie, oświadczam, że dodatkowe uzasadnienie dla przedmiotowego wniosku zostanie przedstawione na rozprawie przed KIO. Zgodnie z art. 179 ust. 1 Pzp Odwołujący wskazuje, iż zaskarżone czynności Zamawiającego naruszają interes Odwołującego, a ich bezpośrednim następstwem może być szkoda w majątku Odwołującego. W przypadku zaskarżenia czynności Zamawiającego polegającej w ogóle na wszczęciu postępowania (pkt 1.1 petitum odwołania) interes Odwołującego pozostaje oczywisty, ponieważ pozostaje on jedynym wykonawcą, z którym Zamawiający związany jest wciąż obowiązującą (aż do 2025 r.) umową ramową na tożsamy przedmiot świadczenia co umowa ramowa, która będzie zawarta w rezultacie przeprowadzonego Postępowania. Można zatem przypuszczać, że w razie zawarcia nowej umowy ramowej z podmiotami konkurencyjnymi wobec Odwołującego na identyczny przedmiot świadczenia interes Odwołującego dozna uszczerbku. Nie można bowiem wykluczyć, że Zamawiający zamiast udzielać zamówień realizacyjnych na podstawie już zawartej umowy ramowej, będzie mógł arbitralnie tych samych zamówień udzielać na podstawie nowej umowy ramowej. Tym samym w interesie Odwołującego pozostaje unieważnienie postępowania. Nawet jeżeli by przyjąć (z czym Odwołujący się nie zgadza), że Zamawiający może wszcząć kolejne postępowanie na zawarcie kolejnej umowy ramowej na tożsamy przedmiot świadczenia (przedmiot zaskarżenia z pkt 1.2 petitum odwołania), to wskutek licznych nieprawidłowości zawartych w treści ogłoszenia o zamówieniu Odwołujący jest obecnie pozbawiony możliwości ubiegania się o to zamówienie (nie posiada on bowiem wymaganego certyfikatu przewoźnika lotniczego) albo jego możliwości ubiegania się o to zamówienie (nową umowę ramową) są istotnie ograniczone (bezprawny wymóg przedkładania dokumentów obcych wraz z tłumaczeniem przysięgłym, brak określenia przedmiotu zamówienia w sposób umożliwiający identyfikację zakresu nowej umowy ramowej). Tym samym w interesie Odwołującego pozostaje wprowadzenie w treści ogłoszenia o zamówieniu niezbędnych modyfikacji, umożliwiających mu ubieganie się o zawarcie nowej umowy ramowej na równych zasadach z innymi podmiotami. Zamawiający pozostaje jednostką wojskową, która w strukturach Wojska Polskiego prowadzi postępowania mające na celu wyłonienie wykonawców - stron umów ramowych, których przedmiotem pozostaje transport osób (żołnierzy) lub towarów na potrzeby polskich Sił Zbrojnych RP. Najczęściej nabywanie usług tego typu ma związek z udziałem wydzielonych jednostek wojskowych Sił Zbrojnych RP w zagranicznych misjach wojskowych, określanych mianem Polskich Kontyngentów Wojskowych (PKW). Funkcjonują one w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych (np. Chorwacja), Unii Europejskiej (np. Gruzja) czy Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (np. Kosowo, Afganistan, Łotwa, Irak). W celu zapewnienia sobie usług niezbędnych na potrzeby transportu osób (żołnierzy) lub towarów na potrzeby udziału Polskich Sił Zbrojnych w opisanych powyżej misjach zagranicznych, Zamawiający zawarł szereg takich umów ramowych, w szczególności: a) umowę ramową w przedmiocie przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby sił zbrojnych - ogłoszenie o udzieleniu zamówienia opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 2018/S 227-520589 w dniu 24.11.2018 r. („Umowa Ramowa z 2018 r.”), umowa ta została zawarta z jednym wykonawcą (Odwołującym) i wiąże strony do 24.11.2025 r., b) umowę ramową w przedmiocie kompleksowej usługi przewozu ładunków transportem morskim w ruchu międzynarodowym - ogłoszenie o udzielenie zamówienia opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 2019/S 211-518891 w dniu 31.10.2019 r., umowa ta została zawarta w dniu 16.11.2018 r. z dwoma wykonawcami i wiąże do 16.11.2025 r., c) umowę ramową nr 499/12/5/2015 z 07.09.2015 r. w przedmiocie kompleksowej usługi przewozu ładunków transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym, umowa ta została zawarta z jednym z wykonawców (konsorcjum firm) i wiąże strony do 2022 r. Z punktu widzenia przedmiotu niniejszego odwołania największe znaczenie ma umowa wskazana w pkt 1.2 ppkt a) powyżej, tj. Umowa Ramowa z 2018 r. i to ona będzie stanowiła punkt odniesienia dla dalszej argumentacji Odwołującego. Pomimo bowiem, że Zamawiający pozostaje związany przywołaną powyżej Umową Ramową z 2018 r. (pozostaje ona ważna do 16.11.2025 r.), z przyczyn nieznanych Odwołującemu zainicjował w dniu 27.07.2020 r. nowe postępowanie (w procedurze ograniczonej) o udzielenie zamówienia publicznego, które ma wyłonić nowych wykonawców dla nowej umowy ramowej na ten sam przedmiot umowy. Co więcej, nowa umowa ramowa ma zostać zawarta na okres 6 lat. Dla pełnego obrazu zaistniałej sytuacji warto wskazać, że zawarcie Umowy Ramowej z 2018 r. poprzedzone było postępowaniem prowadzonym w procedurze ograniczonej. W toku tego postępowania wykluczony został jeden z wykonawców. Ostatecznie zatem tylko Odwołujący złożył ofertę i przystąpił do Umowy Ramowej z 2018 r. Zamawiający wskazał kwotę, jaką zamierzał przeznaczył na realizację zamówień w ramach Umowy Ramowej z 2018 r. Była to 8 kwota 73.764.000 PLN na 7 lat jej obowiązywania (2018-2025). Zamawiający i Odwołujący pozostając związani Umową Ramową z 2018 r. zawarli (do dnia opublikowania ogłoszenia o zamówieniu, dla którego prowadzone jest postępowanie) w sumie 12 umów realizacyjnych na łączną kwotę 10.584.187,87 PLN. To oznacza, że z kwoty podanej przez Zamawiającego przy otwarciu ofert w postępowaniu prowadzącym do zawarcia Umowy Ramowej z 2018 r. wykorzystano (w przeciągu niecałych 2 z 7 lat) zaledwie 14,35% środków finansowych. Co więcej, współpraca pomiędzy Odwołującym a Zamawiającym oparta na Umowie Ramowej z 2018 r. przebiega pomyślnie, o czym świadczy fakt wystawienia przez przedstawiciela Zamawiającego poświadczenia należytego wykonania usług przez Odwołującego w dniu 16.01.2020 r. Niezależnie od tego, że Odwołujący kwestionuje sam fakt zainicjowania postępowania, warto też wskazać na potrzeby opisu stanu faktycznego, że w treści ogłoszenia o zamówieniu dla postępowania Zamawiający bardzo lakonicznie określił przedmiot zamówienia, dla którego prowadzi postępowanie. W pkt II.2.1 treści ogłoszenia o zamówieniu wskazano jedynie, że przedmiotem zamówienia jest zawarcie umowy ramowej na usługę przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych z podziałem na dwie części (zadania). Dodatkowo, w pkt III.2.1 ppkt 1.1 treści ogłoszenia o zamówieniu Zamawiający wprowadził nowy (nieznany) postępowaniu prowadzącym do zawarcia Umowy Ramowej z 2018 r. wymóg posiadania przez stronę nowej umowy ramowej certyfikatu przewoźnika lotniczego (tzw. certyfikat AOC - ang. Air Operator's Certificate), który to dokument musi zostać przedłożony Zamawiającemu już na etapie składania wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Ponadto, zgodnie z pkt III.1.3) ppkt 7 treści ogłoszenia o zamówieniu, Zamawiający zażądał, aby wszelkie dokumenty przedkładane w toku postępowania a sporządzone w języku obcym były składane wraz z tłumaczeniem na język polski poświadczonym przez tłumacza przysięgłego. A contrario, zwykłe tłumaczenia są niewystarczające na potrzeby powyższego. Odnośnie ZARZUTU DOT. WSZCZĘCIA NOWEGO POSTĘPOWANIA NA ZAWARCIE NOWEJ UMOWY RAMOWEJ. Na wstępie prezentowanej argumentacji jednoznacznie zaznaczył, że pomimo, że celem Postępowania jest zawarcie umowy ramowej w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa, to istota i cel takiej umowy odpowiada instytucji umowy ramowej regulowanej przepisami o charakterze klasycznym (art. 99 - 101 Pzp), stąd zawarte w treści uzasadnienia niniejszego odwołania odesłania do przepisów dotyczących zamówień klasycznych (w szczególności Dyrektywy 2014/24/UE) znajdują pełne zastosowanie do oceny zaistniałego w sprawie stanu faktycznego. Biorąc pod uwagę powyższe, a także zawarty w pkt 1 uzasadnienia niniejszego odwołania opis stanu faktycznego, należy jednoznacznie przyjąć, że postępowanie w ogóle nie powinno być prowadzone (stąd najdalej 9 posunięty zarzut odwołania z pkt 2.1 petitum). Zamawiający dąży bowiem do zawarcia dwóch równolegle obowiązujących umów ramowych na ten sam przedmiot (zakres), co w świetle przepisów art. 101a ust. 1 pkt 1) Pzp, jak również zasad przejrzystości i równego traktowania wykonawców (z art. 7 ust. 1 Pzp), jest niedopuszczalne. Jak wynika jednoznacznie z powołanego powyżej przepisu: Zamawiający udziela zamówień, których przedmiot jest objęty umową ramową wykonawcy, z którym zawarł umowę ramową, na warunkach określonych w umowie ramowej. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż na podstawie zawartej Umowy Ramowej z 2018 r., Odwołujący nie może skutecznie domagać się od Zamawiającego udzielenia mu zamówień realizacyjnych nią objętych. Brak roszczenia w tym zakresie wynika m.in. bezpośrednio z zapisów § 1 ust. 3 Umowy Ramowej z 2018 r., jak również z ogólnego charakteru umów ramowych. Charakter ten odzwierciedlony został w definicji umowy ramowej zawartej w art. 2 pkt 9a Pzp: celem umowy ramowej jest ustalenie warunków dotyczących zamówień publicznych, jakie mogą zostać udzielone w danym okresie. W tym sensie zawarcie umowy ramowej ma na celu ułatwienie zamawiającemu udzielania powtarzających się, przewidywanych w danym okresie czasu zamówień publicznych i jest jednym z etapów procesu zmierzającego do udzielenia zamówień (tzw. zamówień realizacyjnych) odpowiadających na konkretne potrzeby zamawiającego. Etap ten polega przy tym na wyborze wykonawcy lub wykonawców, którzy, przez określony czas, będą realizować zamówienia objęte umową ramową na uzgodnionych warunkach. Jak z powyższego wynika, umowa ramowa stanowi ułatwienie dla zamawiającego, który antycypuje konieczność zaspokojenia określonych, powtarzających się potrzeb w przyszłości. Ułatwienie to polega na możliwości wyboru wykonawców, którzy te potrzeby będą w stanie zaspokoić na określonych warunkach, zanim konkretna potrzeba się zmaterializuje, co w dużym stopniu upraszcza udzielanie zamówień realizacyjnych, nie rodzi bowiem po stronie zamawiającego konieczności przeprowadzania odrębnego, długotrwałego postępowania na każde takie zamówienie. Jednocześnie zawarcie umowy ramowej nie zobowiązuje zamawiającego do udzielenia zamówień realizacyjnych w przypadku, w którym nie będzie takiej potrzeby. Wracając zatem do Umowy Ramowej z 2018 r. należy uznać, że Zamawiający nie jest zobowiązany do udzielenia Odwołującemu zamówień realizacyjnych, jeśli po jego stronie nie zmaterializuje się potrzeba przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych RP. Jeśli jednak taka potrzeba wystąpi, to zgodnie z art. 101a ust. 1 pkt 1) Pzp Zamawiający ma obowiązek zwrócić się do Odwołującego na podstawie Umowy Ramowej z 2018 r. o realizację danego zamówienia. Jak podkreśla się w literaturze: charakter umowy ramowej nie przeszkodził bowiem ustawodawcy w nałożeniu na zamawiających obowiązku oferowania zamówienia do wykonania w ramach istniejącej umowy ramowej. Obowiązek ten wynika z treści art. 101a Pzp, zgodnie z którym zamawiający udziela (a nie: „może udzielić”) zamówień, których przedmiot objęty jest umową ramową, wykonawcy lub wykonawcom, z którymi jest ona zawarta. Dopiero zatem brak zainteresowania ze strony tych wykonawców umożliwi zamawiającemu udzielenie zamówienia w inny sposób. W kontekście powyższego warto wskazać, że Zamawiający, zawierając Umowę Ramową z 2018 r. z jednym wykonawcą (Odwołującym), zabezpieczył się przed brakiem zainteresowania ze strony wykonawcy poszczególnymi zamówieniami realizacyjnymi, wprowadzając obowiązek wykonawcy do udziału w postępowaniach zmierzających do udzielenia tych zamówień (§ 10 ust. 1 Umowy Ramowej z 2018 r.). Zgodnie też z § 10 ust. 3 Umowy Ramowej z 2018 r., z chwilą wystąpienia potrzeby, o której mowa w ust. 2, Zamawiający kieruje do Odwołującego zaproszenie do złożenia oferty na realizację danego zamówienia, a Odwołujący jest zobowiązany do złożenia takiej oferty. Dopiero zatem w przypadku, gdyby z przyczyn leżących po stronie Odwołującego nie doszłoby do zawarcia umowy realizacyjnej na dane, konkretne zamówienie (np. brak złożenia oferty, nieprzystąpienie do zawarcia umowy), Zamawiający byłby uprawniony do udzielenia tego zamówienia poza Umową Ramową z 2018 r., zgodnie z obowiązującymi przepisami Pzp. Musiałby on zatem ogłosić jednostkowe postępowanie na udzielenie tego konkretnego zamówienia publicznego, poza obowiązującą Umową Ramową z 2018 r. Na ograniczone możliwości udzielania zamówień publicznych poza obowiązującą umową ramową (w tym konkretnym przypadku: poza Umową Ramową z 2018 r.) wskazuje się w literaturze w kontekście sytuacji, w której zamawiający chciałby doprowadzić do uzyskania ceny za realizację zamówienia cząstkowego korzystniejszej niż ta, która oferowana mu jest na podstawie umowy ramowej. W takim przypadku zamawiający może skorzystać z klauzul rewizyjnych, jeśli takie zostały przewidziane w umowie ramowej lub ogłosić odrębne postępowanie na udzielenie danego zamówienia realizacyjnego. Przepisy nie przewidują natomiast sytuacji, w której w obrocie funkcjonowałoby kilka równoległych umów ramowych obejmujących ten sam przedmiot (zakres), co umożliwiałoby zamawiającemu dowolne, arbitralne udzielanie zamówień realizacyjnych w ramach wybranej umowy ramowej. W świetle powyższego umowa ramowa jawi się jako instytucja zbliżona do poniekąd dynamicznego systemu zakupów, ze wszelkimi tego odrębnościami a zwłaszcza tą, podstawową, tzn., że umowa ramowa stanowi system zamknięty - raz dopuszczeni do niego wykonawcy (którzy przeszli kwalifikację) pozostają oferentami w trakcie całego okresu trwania umowy. Jak wskazuje się bowiem w motywie 60 preambuły do Dyrektywy 2014/24/UE: (...) nowi wykonawcy nie powinni mieć możliwości przystąpienia do umowy ramowej po jej zawarciu. Podobnie w dokumencie wyjaśniającym Komisji Europejskiej z 14 lipca 2005 dot. umów ramowych (CC/2005/03_rev 1) podniesiono, że umowa ramowa jest systemem zamkniętym, do którego nie mają dostępu ani nowi (dodatkowi) zamawiający, ani wykonawcy. Zawarcie równoległej, dodatkowej umowy lub umów ramowych na ten sam przedmiot (na co wskazuje wszczęcie postępowania) stanowiłoby de facto dopuszczenie nowych wykonawców do realizacji zamówień objętych pierwotną umową ramową (w tym konkretnym przypadku: Umowa Ramowej z 2018 r.), być może nawet na korzystniejszych dla nich warunkach, czyli obejście przepisów zakazujących dokonywania nieuprawnionych zmian podmiotowych w umowie ramowej. Prowadziłoby to do dowolnego, arbitralnego rozszerzania przez zamawiającego kręgu wykonawców dopuszczonych do realizacji przedmiotu zamówienia objętego pierwotną umową ramową oraz zupełnej dowolności w wyborze wykonawcy. Zamawiający mógłby bowiem doprowadzić do zawarcia wielu umów ramowych z różnymi wykonawcami lub grupami wykonawców, segmentując sztucznie rynek, a następnie dowolnie wyznaczać, na podstawie sobie tylko znanych kryteriów, wykonawcę realizującego dane zamówienie cząstkowe. Na marginesie, pozostaje otwartym pytanie, dlaczego Zamawiający postanowił zainicjować tylko jedno postępowania mające na celu zawarcie równoległej umowy ramowej do jednej z tych, które wiążą Zamawiającego. Co więcej, dopuszczenie omawianej możliwości (do czego w prosty sposób prowadzi rozstrzygnięcie postępowania) doprowadziłoby do sytuacji, w której zamawiający mógłby udzielać zamówień preferowanemu przez siebie wykonawcy lub wykonawcom, będącym stronami jednej z zawartych umów ramowych, de facto wykluczając z rynku na bardzo długi okres (w przypadku umowy ramowej, która będzie zawarta w wyniku postępowania: 6 lat) innego wykonawcę (w tym konkretnym przypadku: Odwołującego), z którym zawarł pierwotną umowę ramową. Co więcej, ten właśnie wykonawca (w zaistniałym w sprawie stanie faktycznym: Odwołujący) przez cały okres trwania pierwotnej umowy ramowej musiałby pozostawać w gotowości i utrzymywać niezbędny potencjał pozwalający na jej realizację w maksymalnym, przewidzianym przez Zamawiającego, zakresie. W normalnych warunkach (przy założeniu zgodności działań Zamawiającego z przepisami Pzp) ten wysiłek organizacyjny jest jednak kompensowany i minimalizowany gwarancją, iż w przypadku pojawienia się po stronie Zamawiającego zapotrzebowania dotyczącego transportu lotniczego osób w ruchu międzynarodowym, zapotrzebowanie to będzie realizowane w ramach Umowy Ramowej z 2018 r. Na podstawie znajomości rynku, na którym operuje Zamawiający, Odwołujący mógł ocenić prawdopodobieństwo wystąpienia po stronie Zamawiającego realnego zapotrzebowania na transport lotniczy osób w okresie obowiązywania Umowy Ramowej z 2018 r. Ewentualne, nieuprawnione, zawarcie przez Zamawiającego równoległej umowy ramowej na ten sam przedmiot prowadziłoby także do sytuacji, w której przedmiot kilku umów ramowych (maksymalny ich zakres) byłby nieidentyfikowalny. Ani Odwołujący, ani wykonawcy drugiej umowy ramowej, nie byliby bowiem w stanie ustalić, jakie wolumeny przewozów będą realizowane na podstawie danej umowy, a co za tym idzie, jakie zasoby powinny zostać zagwarantowane (jakie zasoby powinny pozostawać w gotowości) na potrzeby każdej z nich, nie wspominając o braku możliwości ustalenia ceny za realizację świadczeń objętych tymi umowami. Za słusznością twierdzenia, iż wszczęcie przez Zamawiającego kolejnego postępowania na zawarcie nowej umowy ramowej (obok Umowy Ramowej z 2018 r.) pozostaje niezgodne z art. 101a ust. 1 pkt 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp, przemawiają także przepisy Pzp ustalające maksymalny termin, na jaki może zostać zawarta dana umowa ramowa (np. art. 131i ust. 2 Pzp dla zamówień w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa). Przepisy dotyczące maksymalnego terminu, na jaki może zostać zawarta umowa ramowa zostały wprowadzone aby uchronić rynek (wykonawców, którzy nie są stronami zawartej umowy ramowej) przed nadmiernym ograniczaniem konkurencji przez zamawiającego poprzez długotrwałe wyłączenie z rynku zamówień określonego rodzaju. W kontekście powyższego na szczególną uwagę zasługuje art. 100 ust. 4 Pzp, zgodnie z którym zamawiający nie może wykorzystywać umowy ramowej do ograniczania konkurencji. A contrario, raz zawarta umowa ramowa wyłącza określony w niej zakres (przedmiot umowy) z rynku na czas jej trwania, przy czym zawarcie umowy ramowej zgodnie z prawem sankcjonuje takie wyłączenie. Potwierdzenie zatem dopuszczalności działań Zamawiającego w postępowaniu i doprowadzenie do sytuacji, w której zawiera on kilka równoległych i niejako konkurujących ze sobą umów ramowych na ten sam przedmiot prowadziłoby do sytuacji, w której ograniczenia co do jej maksymalnego czasu trwania straciłyby na znaczeniu. Podsumowując powyższe rozważania należy jednoznacznie stwierdzić, iż prowadzenie przez Zamawiającego postępowania zmierzającego do zawarcia umowy ramowej tożsamej z obowiązującą Umową Ramową z 2018 r. stanowi naruszenie przepisów Pzp, a w szczególności art. 101 a ust. 1 pkt 1 Pzp oraz zasad przejrzystości i równego traktowania wykonawców. Odnośnie ZARZUTU DOT. NIEPRECYZYJNEGO OPISU PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA. W przypadku uznania przez Wysoką Izbę, że najdalej posunięty zarzut niniejszego odwołania (pkt 2.1 treści petitum) nie zasługuje na uwzględnienie, Odwołujący z daleko posuniętej ostrożności stawia szereg innych zarzutów o charakterze proceduralnym odnoszących się do wadliwości zidentyfikowanych w treści ogłoszenia o zamówieniu. Pierwszym ze wskazanych powyżej zarzutów jest ten dotyczący niezgodności działań Zamawiającego z art. 131i ust. 1 Pzp w zw. z art. art. 48 ust. 2 pkt 3 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez brak określenia w treści ogłoszenia o zamówieniu przedmiotu zamówienia, tj. przedmiotu na jaki zostanie zawarta umowa ramowa, dla której prowadzone jest postępowanie. W ocenie Odwołującego przedmiot zamówienia został bowiem określony w treści ogłoszenia o zamówieniu w sposób bardzo lakoniczny i ogranicza się wyłącznie do 13 stwierdzenia, że przedmiotem zamówienia jest zawarcie umowy ramowej na usługę przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych z podziałem na dwie części (zadania). Tak informacja została podana również w punkcie II.2.1 ogłoszenia pt. Całkowita wielkość lub zakres. Tak ogólne określenie rodzaju świadczeń, w tym przypadku przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych RP, których umowa ma dotyczyć, nie może zostać uznane za określenie przedmiotu zamówienia, czego w tym konkretnym przypadku wymaga (znajdujący odpowiednie zastosowanie) art. 48 ust. 2 pkt 3 Pzp. Uznaje się, że informacje zawarte w ogłoszeniu powinny być na tyle sprecyzowane, aby wykonawca po ich analizie mógł podjąć decyzję o tym, czy będzie uczestniczył w postępowaniu. W przypadku umowy ramowej określenie przedmiotu zamówienia powinno bowiem zawierać wskazanie na maksymalną ilość dostaw i usług, które będą mogły stanowić przedmiot zamówień realizacyjnych lub inne elementy umożliwiające wykonawcom identyfikację maksymalnego zakresu umowy. W przeciwnym bowiem razie wykonawca potencjalnie zainteresowany udziałem w postępowaniu nie jest w stanie racjonalnie ocenić, czy takie postępowanie go interesuje. Przewóz osób w ruchu międzynarodowym jest pojęciem bardzo szerokim i pozwala co najwyżej na określenie ogólnego charakteru zamówienia. Nie pozwala natomiast na przeprowadzenie analizy biznesowej i prawnej umożliwiającej świadome zaangażowanie się w postępowanie. Co więcej, tak lakoniczne określenie przedmiotu zamówienia jak to zawarte w treści ogłoszenia o zamówieniu, dla którego prowadzone jest postępowanie, może mieć wymiar antykonkurencyjny, tj. zniechęcający wykonawców do udziału w postępowaniu. Tymczasem ze względu na charakter postępowania (procedura ograniczona), Specyfika Istotnych Warunków Zamówienia zwana dalej: „SIWZ”, zawierająca wymogi oraz szczegółowy opis przedmiotu zamówienia, zostanie przekazana jedynie wykonawcom zaproszonym do składania ofert, którzy spełniają warunki określone w ogłoszeniu. Może się zatem okazać (z uwagi na brak wypełnienia przez Zamawiającego obowiązku z art. 48 ust. 2 pkt 3 Pzp), że z udziału w postępowaniu zrezygnują wykonawcy, którzy mogliby się nim zainteresować, gdyby znali np. maksymalny wolumen usług, którego dotyczy Postępowanie. Jak wskazano powyżej, wykonawcy prowadzący działalność na rynku lokalnym mogą, być może, taki wolumen oszacować, nie dotyczy to jednak wykonawców, którzy z rynkiem, na którym operuje Zamawiający, będą mieli do czynienia po raz pierwszy. Wejście na nowy rynek uzasadnia natomiast, co do zasady, jedynie odpowiedni wolumen zamówienia, czego przykładowo zagraniczni wykonawcy mogą nie być świadomi w odniesieniu do postępowania. Ponadto, jeżeli na obecnym etapie postępowania przedmiot zamówienia nie zostanie prawidłowo dookreślony to wówczas może dojść do potencjalnych nadużyć polegających na jego niedozwolonej zmianie na późniejszym etapie, w zależności od tego jakie podmioty zostaną do niego zaklasyfikowane. W świetle powyższego, zmiana ogłoszenia i jego doprecyzowanie w zakresie określenia przedmiotu zamówienia są konieczne w celu przywrócenia zgodności działań Zamawiającego z przepisami Pzp. Odnośne ZARZUTU DOT. WYMOGU POSIADANIA PRZEZ WYKONAWCÓW CERTYFIKATU PRZEWOŹNIKA LOTNICZEGO oraz Odnośne ZARZUTU DOT. WYMOGU PRZEDŁOŻENIA TŁUMACZEŃ PRZYSIĘGŁYCH. Niniejsze zarzuty zostały uwzględnione przez Zamawiającego i wobec tego uwzględnienia nie zgłoszono sprzeciwu. Zamawiający w dniu 07.08.2020 r. (na portalu:https://platformazakupowa.pl/pn/2rblog) wraz kopią odwołania, w trybie art. 185 ust.1 Pzp, wezwał uczestników postępowania przetargowego do wzięcia udziału w postępowaniu odwoławczym. W dniu 10.08.2020 r. (wpływ bezpośredni do Prezesa KIO) Enter Air Sp. z o.o., ul. Komitetu Obrony Robotników 74, 02-146 Warszawa zwana dalej: „Enter Air Sp. z o.o.” albo „Przystępującym” zgłosiło przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego wnosząc o oddalenie odwołania w całości. Kopia zgłoszenia została przekazana Zamawiającemu oraz Odwołującemu. W dniu 27.08.2020 r. (wpływ bezpośredni do Prezesa KIO) Zamawiający wobec wniesienia odwołanie do Prezesa KIO wniósł na piśmie, w trybie art. 186 ust. 1 Pzp, odpowiedź na odwołanie, w której oddala odwołanie w zakresie zarzutów nieuwzględnionych. Uwzględnia bowiem zarzuty z pkt 2.2.2 i 2.2.3 petitum odwołania. Kopia została przekazana Odwołującemu oraz Przystępującym na posiedzeniu. Dotyczy zarzutu wszczęcia postępowania w celu zawarcia umowy ramowej na usługi przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sil Zbrojnych. Budowanie argumentacji mającej przemawiać za zakazem wszczynania postępowania w celu zawarcia umowy ramowej mającej przedmiot zamówienia tożsamy z przedmiotem umowy ramowej, którą Zamawiający pozostaje już związany, Odwołujący rozpoczyna od przywołania art. 101a ust. 1 Pzp. W ocenie Odwołującego, norma w brzmieniu Zamawiający udziela zamówień, których przedmiot jest objęty umową ramową wykonawcy, z którym zawarł umowę ramową, na warunkach określonych w umowie ramowej oznacza, że jeżeli w okresie obowiązywania umowy ramowej wystąpi potrzeba udzielenia zamówienia z przedmiotu tożsamego z przedmiotem umowy ramowej, to wówczas Zamawiający ma obowiązek zwrócić się do Odwołującego na podstawie umowy ramowej z 2018 r. o realizację danego zamówienia. Tymczasem przywołany przez Odwołującego pogląd z literatury wydaje się bazować na błędnym wyinterpretowaniu normy prawnej z przepisu art. 101 a ust. 1 Pzp. W ocenie Zamawiającego prawidłowe rozumienie tego przepisu nakazuje odnieść obowiązek Zamawiającego („Zamawiający udziela”) do warunków na jakich zamówienie jest udzielane („na warunkach określonych w umowie ramowej” - pkt 1 lub odpowiednio po przeprowadzeniu procedury przewidzianej w pkt 2 lit. a), b) lub c)). Oznacza to, że Zamawiający, jeżeli już podejmie decyzję o skorzystaniu z umowy ramowej, to wówczas nie ma swobody przy określaniu warunków zamówienia - „Zamawiający udziela...na warunkach określonych w umowie ramowej”. A zatem nie może udzielić zamówienia na innych warunkach niż określone w umowie ramowej. I tylko w tym aspekcie realizuje się powinność Zamawiającego, pozostawiając mu swobodę wyboru co do samego udzielenia zamówienia w systemie umowy ramowej. Odwołujący podkreśla, że Zamawiający nie jest zobowiązany do udzielenia Odwołującemu zamówień realizacyjnych, jeżeli po jego stronie nie zmaterializuje się potrzeba przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym. A contrario Odwołujący zdaje się twierdzić, że jeżeli taka potrzeba się zmaterializuje, to Zamawiający zobowiązany jest skorzystać z zawartej umowy ramowej. Tymczasem, jak wskazuje się w literaturze / J. Jerzykowski, Komentarz do art. 99 Pzp, w: W. Dzierżanowski, J. Jerzykowski, M. Stachowiak, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. VII, WKP 2018/, Zawarcie umowy ramowej w kształcie wynikającym z art. 2 pkt 9a po stronie zamawiającego rodzi jedynie uprawnienie do udzielania zamówień realizacyjnych lub zlecenia realizacji zamówienia na warunkach określonych w umowie ramowej. W związku z tym zamawiający może udzielić zamówienia na ten sam przedmiot w innym, „typowym ” postępowaniu. Pogląd ten zyskał także uznanie w orzecznictwie KIO, która w wyroku KIO z 12.06.2017 r., sygn. akt: KIO 1093/17 stwierdziła, że: Procedura zawarcia umowy ramowej uregulowana w art. 99-101b Pzp nie jest równoznaczna z udzieleniem zamówienia publicznego, a sam fakt złożenia oferty i zawarcia umowy ramowej nie rodzi po stronie wykonawców żadnego obowiązku związanego z realizacją usług. Celem zawarcia umowy ramowej jest bowiem dokonanie wyboru kręgu potencjalnych wykonawców, mogących w czasie trwania umowy realizować konkretne zamówienia, zlecone przez zamawiającego w oznaczonym czasie, za ceny nie wyższe niż określone w umowie ramowej. Podobnie w starszej, choć ciągle aktualnej tezie wyroku KIO z 22.11.2013 r., sygn. akt: KIO 2635/13: Zawarcie umowy ramowej nie wywiera ani obowiązku zawarcia umowy realizacyjnej, ani też nie powoduje, w przypadku odmowy zawarcia tej umowy, powstania roszczenia o jej zawarcie. Odwołujący wskazuje także na § 10 ust. 3 Umowy Ramowej z 2018 r., który brzmi następująco: Z chwilą wystąpienia potrzeby, o której mowa w ust. 2, Zamawiający kieruje do Odwołującego zaproszenie do złożenia oferty na realizację danego zamówienia, a Odwołujący jest zobowiązany do złożenia takiej oferty. Nie kwestionując prawdziwości przytoczonego fragmentu Umowy Ramowej z 2018 r. należy jednak stwierdzić, że dyskusyjne jest czy zamawiający mógłby w ogóle zobowiązać się do udzielenia wykonawcy zamówień objętych umową ramową. Wprawdzie postanowienia PZP explicite takiego zakazu nie formułują, ale wydaje się on sprzeczny, chociażby z zasadą wzajemności umowy ramowej. Skoro bowiem z jednej strony dopuszczalne jest nie złożenie oferty przez wykonawcę związanego umową ramową (dopuszcza do także w swojej argumentacji Odwołujący), to nie można także zasadnie twierdzić, aby po stronie Zamawiającego istniał obowiązek każdorazowego pytania wykonawcy lub wykonawców - stron umowy ramowej o złożenie oferty na zamówienie objęte przedmiotem umowy ramowej. Jak już wyżej wykazano, powszechnie przyjmuje się, że wykonawca - strona umowy ramowej, a zatem także Odwołujący jako strona Umowy Ramowej z 2018 r. nie ma obowiązku składania oferty w wyniku zapytania Zamawiającego w ramach takiej umowy. Interpretacja § 10 ust. 3 Umowy Ramowej. Niezależnie od powyższego, podkreślić należy, że norma zawarta w §10 ust. 3 Umowy Ramowej z 2018 r. aktualizuje się w razie wystąpienia po stronie Zamawiającego potrzeby, którą zamierza on zaspokoić korzystając z zawartej z Odwołującym Umowy Ramowej i tylko w takim przypadku, na co wskazuje odwołanie się do ust. 2 § 10 Umowy Ramowej z 2018 r., który brzmi Postępowanie, o którym mowa w ust. 1 rozpocznie się z chwilą wystąpienia potrzeby zrealizowania usługi, wynikającej z decyzji odpowiednich władz wojskowych. Nie ulega zatem wątpliwości, że Zamawiający zastrzegł w Umowie Ramowej z 2018 r., że skorzystanie z systemu udzielania zamówień określonego tą umową wymaga decyzji władz wojskowych o udzieleniu zamówienia w systemie tej konkretnej umowy ramowej. Warto także zauważyć, że w literaturze pojawiają się głosy wprost dopuszczające równoczesne funkcjonowanie kilku umów ramowych z kilkoma wykonawcami bądź jednym wykonawcą. Przepisy nie zakazują bowiem zamawiającemu wszczęcia kolejnego postępowania o udzielenie umowy ramowej na tożsamy przedmiot zamówienia i zawarcia umowy ramowej na ten przedmiot zamówienia z tym samym wykonawcą, gdyż przeprowadzanie i zawarcie umowy w ramach postępowania nie jest obowiązkiem zamawiającego. Wywodzi się to z faktu, że przepis art. 2 pkt 9a Pzp odnosi się do istoty umowy ramowej, który wskazuje, że jej celem jest ustalenie warunków dotyczących zamówień publicznych jakie mogą, a nie muszą zostać udzielone w ramach zaspokojenia indywidualnych potrzeb zamawiającego /Skubiszak - Kalinowska I., Wiktorowska E., Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany, LEX/eI. 2020, teza 3 do art. 99 Pzp/. Odwołujący twierdził, że umowa ramowa stanowi system zamknięty raz dopuszczeni do niego wykonawcy (którzy przeszli kwalifikację) pozostają oferentami w trakcie całego okresu trwania umowy. Przytacza - dla potwierdzenia tej tezy - motyw 60 preambuły do Dyrektywy 2014/24/UE: nowi wykonawcy nie powinni mieć możliwości przystąpienia do umowy ramowej po jej zawarciu. Zdaniem Zamawiającego, motyw 60 Dyrektywy 2014/24/UE należy jednak rozumieć inaczej. Nowi wykonawcy nie powinni mieć możliwości przystąpienia do zawartej umowy ramowej, a zatem nie powinni mieć możliwości włączenia się do istniejącego systemu umowy ramowej na ustalonych w niej warunkach, Takie działanie Zamawiającego rzeczywiście naruszałoby konkurencję, bo oznaczałoby wprowadzenie wykonawcy do systemu udzielania zamówień, którego warunki byłyby dla niego z góry znane, tak jak znana jest treść zawartej już umowy ramowej oraz warunki, jakie oferowali na etapie prowadzenia postępowania o jej udzielenie poszczególni wykonawcy (w szczególności ceny). W tym stanie rzeczy zrozumiałe jest, że konkurować o udzielenie zamówienia na podstawie umowy ramowej powinni tylko ci wykonawcy, którzy brali udział w postępowaniu o jej zawarcie, a nie dopuszczeni na późniejszym etapie inni wykonawcy, posiadający wiedzę o oferowanych cenach i warunkach i mogący z łatwością dostosować się poprzez np. odpowiednie obniżenie ceny. Diametralnie różną jest zaś sytuacja, w której zamawiający inicjuje nowe postępowanie o zawarcie umowy ramowej, kiedy inna umowa jest już zawarta. Tutaj wszyscy wykonawcy startują z tego samego punktu i prawa żadnego z nich nie są ograniczone. Najlepiej potwierdza to fakt, że także Odwołujący złożył wniosek o dopuszczenie w ramach niniejszego postępowania, chociaż co do zasady kwestionuje zasadność jego prowadzenia.Odpowiadając na zadane na marginesie przez Odwołującego pytanie (pkt 2.16 odwołania), Zamawiający spieszy wyjaśnić, że zainicjował postępowanie tylko na kolejną umowę ramową na przewóz osób transportem lotniczym z uwagi na jej istotnie różny przedmiot od dwóch pozostałych umów ramowych, tzn. na przewóz ładunków transportem morskim i przewóz ładunków transportem lotniczym. Trwająca od marca br. pandemia COVID-19 wprowadziła liczne ograniczenia właśnie w przewozie osób transportem lotniczym, który odbywać się musi w szczególnym reżimie sanitarnym. Przez pewien czas obowiązywały nawet przepisy, zgodnie z którymi przy przewozie lotniczym osób na pokładzie statku powietrznego mogła być zajęta jedynie połowa miejsc. To ograniczenie zostało już zdjęte, niemniej jednak w dalszym ciągu przewóz należy organizować w sposób inny niż przed pandemią, gwarantujący bezpieczeństwo sanitarne przewożonych osób. Zasadniczej zmianie nie uległy zaś zasady transportu ładunków. Te istotne różnice w sposobie przewozu osób transportem lotniczym w związku z pandemią COVID-19 i bliżej nieznany czas trwania ograniczeń i dodatkowych obowiązków, spowodowały, że Zamawiający podjął decyzję o zainicjowaniu nowego postępowania na umowę ramową na lotniczy przewóz osób. Chodzi przede wszystkim o możliwości dostosowania oferowanych usług do realiów rynkowych, z pewnością także poprzez otwarcie na nowych wykonawców, albowiem faktem powszechnie znanym jest, że rynek lotniczy został w znacznym stopniu zamrożony przez pandemię COVID-19. Spowoduje to z pewnością zmiany po stronie podaży usług przewozu osób transportem lotniczym. Z drugiej stron zaś Zamawiający będzie w stanie dostosować zakres wymaganej usługi do zwiększonych wymogów bezpieczeństwa sanitarnego. Zamawiający będzie mógł - w przypadku rozstrzygnięcia niniejszego postępowania - udzielać w sposób dowolny zamówień preferowanym przez siebie wykonawcom z drugiej umowy ramowej, to zauważyć należy, że po pierwsze Zamawiający prowadzi postępowanie o zawarcie umowy ramowej w sposób jak najbardziej otwarty (tryb przetargu ograniczonego narzuca art. 131i ust. 1 Pzp), co ma zapewnić udział możliwie największej liczby wykonawców. O takiej woli Zamawiającego świadczy także fakt uwzględnienia przez niego w niniejszym postępowaniu dwóch zarzutów Odwołującego, które w jego ocenie ograniczałyby konkurencję - pkt 2.2.2. i 2.2.3 petitum odwołania. Po drugie zaś Odwołujący, a zatem jedyny wykonawca - strona Umowy Ramowej z 2018 r. złożył wniosek w niniejszym postępowaniu, co przy założeniu, że wniosek ten został złożony poprawnie, nie wykluczy go z uczestnictwie w drugiej umowie ramowej. Uczestnictwo Odwołującego w drugiej umowie ramowej (na razie w postępowaniu o jej zawarcie) czyni także bezprzedmiotowym zarzut pozostawania w gotowości do realizacji Umowy Ramowej z 2018 r.). Niezrozumiałe są dla Zamawiającego argumenty o tym, że ogłoszenie przez Zamawiającego postępowania o zawarcie nowej umowy ramowej ogranicza konkurencję poprzez naruszenie przepisów o maksymalnym czasie trwania umowy ramowej. Postępowanie Zamawiającego zdaje się prima facie nie ograniczać, a otwierać konkurencję, umożliwiając wykonawcom, którzy nie są stronami Umowy Ramowej z 2018 r. (i którzy stać się nimi nie mogą) ubieganie się o zawarcie nowej umowy ramowej. To, że nowa umowa ma być zawarta na okres, tj. 6 lat także trudno uznać za nadużycie, nawet przy odważnym twierdzeniu, że oznacza to w sumie wyłączenie tego rodzaju zamówień z rynku na łączny okres 8 lat. Takie rozumowanie prowadziłoby bowiem do wniosku ad absurdum, że po zakończeniu każdej umowy ramowej Zamawiający powinien czynić jakąś przerwę w celu „przewietrzenia rynku”. Taki zaś zakaz (zawierania dwóch kolejnych umów ramowych bezpośrednio po sobie), nie został w prawie zastrzeżony. Dotyczy zarzutu nieprecyzyjnego opisu przedmiotu zamówienia. Odnosząc się do zarzutu nieprecyzyjnego opisu przedmiotu zamówienia, Zamawiający podnosi, że zarzut Odwołującego jest chybiony. Mając na uwadze dwuetapowość niniejszego postępowania (przetarg ograniczony), Zamawiający wskazuje, że zgodnie z art. 131 ia pkt 1 Pzp, wraz z zaproszeniem do składania ofert przekaże wykonawcom specyfikację istotnych warunków zamówienia. W tym miejscu Zamawiający wskazuje na różnicę pomiędzy art. 48 ust. 2 pkt 3 Pzp (ogłoszenie o zamówieniu), który nakazuje zawrzeć w ogłoszeniu o zamówieniu określenie przedmiotu zamówienia, a art. 36 ust. 1 pkt 3 Pzp (SIWZ), który nakazuje zawrzeć w SIWZ opis przedmiotu zamówienia. Różnica jest wyraźnie widoczna już w warstwie leksykalnej. Określenie to jedynie ogólne wskazanie przedmiotu zamówienia (zwłaszcza w przypadku umowy ramowej, przy odpowiednim stosowaniu przepisów), zaś dopiero opis jest odwzorowaniem tego, jak precyzyjnie ma wyglądać przedmiot zamówienia. Wskazał na wyroku KIO z 19.09.2017 r., jak i przywołał też wyrok ZA z dnia 7 marca 2007 r., sygn. UZP/ZO/0-207/07. Mając powyższe na uwadze, Zamawiający stwierdził, że nie dostrzega jakiegokolwiek ograniczenia konkurencji w zamieszeniu w ogłoszeniu o zamówieniu jedynie ogólnego opisu usługi, która ma być przedmiotem umowy ramowej. Ubocznie Zamawiający wskazuje, że opis przedmiotu zamówienia zawarty w ogłoszeniu o zamówieniu w niniejszym postępowaniu jest niemalże tożsamy (a na pewno równie ogólny) co opis zawarty w ogłoszeniu o zamówieniu z roku 2018, w wyniku którego zawarto z Odwołującym Umowę Ramową z 2018 r. Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej po zapoznaniu się z przedstawionymi poniżej dowodami, po wysłuchaniu oświadczeń, jak i stanowisk stron oraz Przystępującego złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy, ustalił i zważył, co następuje. Skład orzekający Izby ustalił, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 Pzp. Skład orzekający Izby dopuścił w niniejszej sprawie dowody z: dokumentacji postępowania o zamówienie publiczne nadesłanej przez Zamawiającego w formie elektronicznej. Izba dopuściła także jako dowód dołączone do odwołania przez Odwołującego załączniki: 1) Ogłoszenie o zamówieniu /2020/S 143 - 352853/, 2) Umowa Ramowa z 2018 r. zawarta 16.11.2018 . wraz z załącznikami, 3) Informacja z 07.11.2018 r. o wyborze oferty w postępowaniu prowadzącym do zawarcia Umowy Ramowej z 2018 r., 4) Poświadczenie z 16.01.2020 r. należytego wykonania usług przez Odwołującego realizowanych na podstawie Umowy Ramowej z 2018 r. Izba dopuściła również jak dowód w sprawie załączone przez Zamawiającego wraz odpowiedzią na odwołanie: 1) Opublikowane ogłoszenie o zamówieniu z 23.03.2018 r. /2028/S 058 - 129319/, 2) Umowa Ramowa z 2018 r. wraz z załącznikami (formalnie, gdyż jest to ta sama umowa jaką załączył Odwołujący do odwołania). Dowodami w sprawie są również złożone przez Odwołującego na rozprawie: 1) pismo /wezwanie/ Zamawiającego skierowane w dniu 24.08.2020 r. do Odwołującego; 2) pismo Odwołującego z 27.08.2020 r. skierowane do Zamawiającego odpowiedzi na wezwanie z 24.08.2020 r.; 3) ogłoszenie o zamówieniu w postepowaniu /W/49/2018/ prowadzącym do zawarcia umowy ramowej z 2018 r. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy skład orzekający Izby wziął pod uwagę także złożone pisma procesowe w sprawie, tj. odpowiedź na odwołanie, stanowiska i oświadczenia stron oraz Przystępującego złożone ustnie do protokołu. Odnosząc się do podniesionych w treści odwołania zarzutów w zakresie których nie miało miejsce umorzenie z racji uwzględnienia i braku sprzeciwu, stwierdzić należy, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Odwołujący sformułował w odwołaniu następujące zarzuty naruszenia: 1) art. 131i ust. 1 Pzp w zw. z art. 101a ust. 1 pkt 1) Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez wszczęcie postępowania w celu zawarcia (nowej) umowy ramowej na usługę przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych, podczas gdy cały czas pozostaje w mocy umowa ramowa na ten sam przedmiot zawarta pomiędzy Odwołującym a Zamawiającym w dniu 16.11.2018 r. nr 596/12/5/2018, która została zawarta na 7 lat i wiąże strony do 16.11.2025 r. („Umowa Ramowa z 2018 r.”), 2) art. 131i ust. 1 Pzp w zw. z art. art. 48 ust. 2 pkt 3 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez brak określenia w treści ogłoszenia o zamówieniu przedmiotu zamówienia tj. przedmiotu na jaki zostanie zawarta umowa ramowa, dla której prowadzone jest postępowanie, podczas gdy powinien on być określony w sposób umożliwiający potencjalnym wykonawcom (stronom przyszłej umowy ramowej) identyfikację przynajmniej jej zakresu, w szczególności zważywszy na to, że w przypadku procedury ograniczonej (jaka znajduje zastosowanie w postępowaniu) intencję w przedmiocie przystąpienia do postępowania wykonawcy muszą wyrazić jedynie na podstawie informacji zawartych w treści ogłoszenia o zamówieniu, 3) art.131i ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 4 Pzp w zw. z art. 22 ust. 1a Pzp w zw. z art. 25 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez nieuzasadnione ograniczenie konkurencji w postępowaniu wskutek ustalenia w treści ogłoszenia o zamówieniu wymogu posiadania (i przedłożenia w toku postępowania) przez potencjalnych wykonawców (stron przyszłej umowy ramowej) certyfikatu przewoźnika lotniczego (tzw. certyfikat AOC - ang. Air Operator's Certificate), podczas gdy posiadanie tego certyfikatu nie stanowi warunku niezbędnego na potrzeby zorganizowania transportu lotniczego będącego przedmiotem świadczenia wykonawcy i w zupełności wystarczającym (proporcjonalnym) warunkiem byłoby obciążenie obowiązkiem posiadania takiego dokumentu ewentualnego podwykonawcy, a zatem wymóg przedstawienia tego dokumentu w postępowaniu nie jest niezbędny do jego przeprowadzenia, 4) art. 25 ust. 1 Pzp w związku z § 16 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez ustalenie w treści ogłoszenia o zamówieniu wymogu, aby dokumenty sporządzone w języku obcym miały zostać złożone wraz z tłumaczeniem na język polski poświadczonym przez tłumacza przysięgłego, podczas gdy wymóg taki nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego w obowiązujących przepisach prawa i ma on charakter dyskryminujący w stosunku do podmiotów, które będą przedkładały w toku postępowania dokumenty sporządzone w języku obcym, zwłaszcza że w zupełności wystarczającym byłoby przedłożenie przez nich w takiej sytuacji zwykłego (nie przysięgłego) tłumaczenia dokumentu na język polski. Izba dokonała następujących ustaleń odnośnie do przedmiotowego odwołania: W pierwszej kolejności Izba przywołuje stan faktyczny wynikający z treści odwołania oraz odpowiedzi na odwołanie. Skład orzekający Izby stwierdził, że nie było sporu co do zaistniałego stanu faktycznego, ale dopuszczalności określonych działań ze strony Zamawiającego, tj. ogłoszenia postępowanie prowadzonego w celu zawarcia umowy ramowej mimo obowiązującej umowy ramowej z 2018 r. Ich ocena była odmienna. Dodatkowo spór był co do treści ogłoszenia Sekcja II.1.5) Krótki opis zamówienia lub zakupu: „1. Przedmiotem zamówienia jest zawarcie umowy ramowej na usługę przewozu osób transportem lotniczym w ruchu międzynarodowym na potrzeby Sił Zbrojnych z podziałem na dwie części (zadania). 2. Wymogi oraz szczegółowy opis przedmiotu zamówienia wyszczególniono w załączniku nr 1 do Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ), którą Zamawiający przekaże zaproszonym do składania ofert Wykonawcom, którzy spełniają warunki określone w ogłoszeniu.”. Na rozprawie strony potwierdziły, że minął wskazany w ogłoszeniu o zamówieniu (24.08.2020 r.) termin na składanie wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Wpłynęły trzy wnioski, w tym wniosek złożył także Odwołujący. Jednocześnie, Odwołujący wskazał na rozprawie, że 24.08.2020 r. został wezwany do wyjaśnienia w zakresie jakiego zadania lub zadań złożył wniosek. Stwierdził, że w ramach odpowiedzi wskazał, że złożył wniosek na oba zadania. Na potwierdzenie niniejszych okoliczności złożył na rozprawie dowód nr 1 i 2. W zakresie pozostałych zarzutów sformułowanych w odwołaniu, Zamawiający dokonał ich uwzględnienia i zmienił treść ogłoszenia o zamówieniu, ta zmiana została opublikowana 14.08.2020 r. /2020/S 157-384512/. W zakresie tego uwzględnienia Przystępujący po stronie Zamawiającego nie wniósł sprzeciwu na posiedzeniu, co skutkowało w konsekwencji umorzeniem postępowania, co do tych zarzutów zgodnie z treścią sentencji. Biorąc pod uwagę ustalenia i stan rzeczy ustalony w toku postępowania (art. 191 ust.1 Pzp), Izba stwierdziła co następuje. Odnośnie do zarzutu pierwszego, Izba uznała w/w zarzut za podlegający oddaleniu. Należy wskazać, że brak jest po stronie Odwołującego interesu w kontekście art. 179 ust. 1 Pzp. Niniejszy interes winien być bowiem rozpatrywany tylko i wyłącznie w kontekście tego aktualnie prowadzonego postępowania na zawarcie umowy ramowej, czyli tej umowy ramowej, nie zaś umowy ramowej z 2018 r. Nawet w kontekście interesu realizowanego poprzez unieważnienie postępowania, biorąc pod uwagę stanowisko wynikające z dyrektyw, istnieje konieczność dążenia nawet przy wniosku o unieważnienie postępowania do uzyskania zamówienia. W przedmiotowej sprawie brak jest tego interesu albowiem Wykonawca nie dąży do ogłoszenia nowego postępowania na zawarcie umowy ramowej, ale do zablokowania postępowania w kontekście umowy ramowej z 2018 r., co nota bene przyznał na rozprawie. W ocenie Izby, interes w kontekście art. 179 ust. 1 Pzp może być rozpatrywany jedynie w kontekście tego aktualnie prowadzonego postępowania na zawarcie umowy ramowej, czyli tej umowy ramowej, a nie w kontekście innej umowy ramowej. Jednocześnie, Izba wskazuje, w kontekście wniosku o unieważnienie postępowania, 23 że Odwołujący złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na oba zadania i ma szanse na zawarcie umowy ramowej w tym postępowaniu. Może także złożyć ofertę w postępowaniu, nie ma więc interesu w jego unieważnieniu. Przesłanki zawarte w art. 179 ust. 1 Pzp stanowią materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania. Podlegają obligatoryjnemu badaniu na rozprawie, które następuje w pierwszej kolejności. Brak wykazania przez Odwołującego się wykonawcę interesu w uzyskaniu danego zamówienia lub poniesienia lub możliwości poniesienia szkody oznacza oddalenie odwołania bez konieczności rozstrzygania co do zarzutów podniesionych w odwołaniu (wyrok SO w Lublinie z 05.05.2008 r., sygn. akt: IX Ga 44/08) /za wyrokiem KIO z 11.10.2018 r., sygn. akt: KIO 1958/18/. Jednocześnie, z uwagi na brak wskazany powyżej, tj. brak legitymacji procesowej Odwołującego, Izba oddaliła wniosek o zadanie pytania prejudycjalnego o treści wskazanej w odwołaniu, uznając w konsekwencji niniejszy wniosek za bezprzedmiotowy. Biorąc powyższe pod uwagę, Izba uznała jak na wstępie. Odnośnie do zarzutu drugiego, Izba uznała w/w zarzut za podlegający oddaleniu. W pierwszej kolejności, Izba wskazuje, że zgodnie z art. 99 Pzp, a w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa - zgodnie z art. 131i ust.1 Pzp, Zamawiający może zawrzeć umowę ramową po przeprowadzeniu postępowania, stosując odpowiednio przepisy dotyczące udzielenia zamówienia w trybie przetargu ograniczonego, negocjacji z ogłoszeniem albo dialogu konkurencyjnego. W dalszej kolejności, Izba stwierdza, że w art. 48 ust. 2 pkt. 3 Pzp regulującym treść ogłoszenia o zamówieniu w trybie przetargu ograniczonego posłużono się zwrotem „określenie” przedmiotu zamówienia, a nie zwrotem „opis” przedmiotu zamówienia. Opis przedmiotu zamówienia jest obowiązkowym elementem SIWZ (art. 36 ust. 1 pkt 3 Pzp), a nie elementem ogłoszenia. Ustawodawca, posługując się odmiennymi terminami wskazuje Zamawiającym na konieczność odmiennego podejścia do formułowania treści ogłoszenia i treści SIWZ w zakresie dotyczącym opisu docelowego świadczenia, także z uwagi na art. 99 oraz art. 131 i ust. 1 Pzp, w postępowaniu na zawarcie umowy ramowej. Szczegółowe i wyczerpujące opisanie przedmiotu zamawianego świadczenia musi być zawarte w SIWZ, podczas gdy w ogłoszeniu o zamówieniu wystarczającym jest podanie najważniejszych elementów przedmiotu zamówienia. Jednocześnie, Izba wskazuje, że nawet jeśli określenie przedmiotu zamówienia w treści ogłoszenia o zamówieniu winno być nieco bardziej precyzyjne - w tym wypadku w kontekście podziału na dwa zadania, tzn. byłoby pożądane (jak pokazała późniejsza konieczność wyjaśnienia treści wniosku Odwołującego o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego przez Zamawiającego), to tego rodzaju naruszenia nie miało wpływu na wynik (art. 192 ust. 2 Pzp). Odwołujący bowiem złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, a zaistniała nieprecyzyjność nie uniemożliwiła Wykonawcy złożenie wniosku na oba zadania. Odwołujący w konsekwencji złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego otrzyma SIWZ ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi opisu przedmiotu zamówienia i warunkami umowy ramowej (w przeciwnym przypadku będzie mógł wnieść odwołanie wobec treści SIWZ). W rezultacie będzie mógł wybrać, czy składa ofertę na oba, czy też tylko jedno zadanie. Jednocześnie, Izba zwraca uwagę, że na obecnym etapie w złożonych wnioskach o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nie było konieczności wskazania przez Wykonawców konkretnej ceny, będzie miało to miejsce na etapie ofert, po otrzymaniu SIWZ, którzy otrzymają Wykonawcy spełniający warunki określone w ogłoszeniu, po zaproszeniu do składnia ofert. Biorąc pod uwagę dokonane zmiany w ogłoszeniu o zamówieniu, idące naprzeciw zarzutom odwołania uwzględnionym przez Zmawiającego przed rozprawą, Odwołujący ma szanse na uzyskanie takiego zaproszenia. Biorąc powyższe pod uwagę, Izba uznała jak na wstępie. W tym stanie rzeczy, Izba oddaliła odwołanie na podstawie art. 192 ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 Pzp oraz orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy, na podstawie przepisu art. 192 ust. 9 i 10 Pzp w zw. z § 3 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. b oraz § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 972). Izba uznała wniosek Zamawiającego o zasądzenie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3.600,00 zł, tj. zgodnie z przedłożonym rachunkiem (§ 3 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Przewodniczący: Członkowie: 26 …
- Zamawiający: Polska Agencja Żeglugi Powietrznej…Sygn. akt KIO 923/22 WYROK z dnia 21 kwietnia 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski Protokolant: Aldona Karpińska po rozpoznaniu na rozprawie 21 kwietnia 2022 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 1 kwietnia 2022 r. przez wykonawcę: Pentacomp Systemy Informatyczne S.A. z siedzibą w Warszawie [„Odwołujący”] w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. Rozwój systemu PansaUTM do nowej wersji oraz usługa wsparcia technicznego (nr postępowania 267/PAŻP/2021/AZP) prowadzonym przez zamawiającego: Polska Agencja Żeglugi Powietrznej z siedzibą w Warszawie [„Zamawiający”] przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego: Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie i HAWK-E sp. z o.o. z siedzibą w Katowicach [„Przystępujący”] orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża Odwołującego i zalicza w poczet tych kosztów kwotę 15000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania, Stosownie do art. 579 i 580 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Uz as adnienie Polska Agencja Żeglugi Powietrznej z siedzibą w Warszawie {dalej: „PAŻP” lub „Zamawiający”} prowadzi na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.) {dalej również: „ustawa pzp”, „ustawa Pzp”, „pzp” lub „Pzp) w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na usługi pn. Rozwój systemu PansaUTM do nowej wersji oraz usługa wsparcia technicznego (nr postępowania 267/PAŻP/2021/AZP). Ogłoszenie o tym zamówieniu 22 grudnia 2021 r. zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nr 2021/S_248-pod nr 657754. Wartość tego zamówienia przekracza progi unijne. 22 marca 2022 r. Zamawiający zawiadomił drogą elektroniczną o wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej wspólnie przez Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie i HAWK-E sp. z o.o. z siedzibą w Katowicach {dalej: „Konsorcjum Asseco” lub „Przystępujący”}. 1 kwietnia 2022 r. Pentacomp Systemy Informatyczne S.A. z siedzibą w Warszawie {dalej: „Pentacomp” lub „Odwołujący”} wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie od powyższej czynności Zamawiającego i zaniechania przez niego odrzucenia oferty złożonej przez Konsorcjum Asseco. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp: 1. Art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 16 i art. 17 ust. 2 - przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum Asseco jako niezgodnej z warunkami zamówienia z powodu przekroczenia określonego przez Zamawiającego limitu wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług Wsparcia Technicznego, który nie mógł przekroczyć 40% wartości netto wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług Rozwoju oraz ingerencji w treść formularza cenowego. 2. Art. 239 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 i art. 17 ust. 2 - przez wybór jako najkorzystniejszej oferty Konsorcjum Asseco, która powinna zostać odrzucona, a zatem nie jest najkorzystniejsza. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1. Unieważnienia wyboru najkorzystniejszej oferty. 2. Odrzucenia oferty Konsorcjum Asseco jako niezgodnej z warunkami zamówienia. 3. Ponownego badania i oceny ofert. 4. Dokonania wyboru jako najkorzystniejsze oferty Pentacompu. Z uzasadnienia odwołania wynika, że zarzut zaniechania odrzucenia oferty został oparty na ustaleniu, że w wyniku poprawienia przez Zamawiającego oczywistej omyłki rachunkowej w ofercie Konsorcjum Asseco składające się na jej cenę wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług wsparcia technicznego wynosi 3.378.608,04 zł, co stanowi 40,000000473567781% wysokości wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług rozwoju. Według Odwołującego w ten sposób powyższa oferta stała się niezgodna z pkt 2.2. rozdziału XV SWZ określającego sposób obliczenia ceny oferty, w którym to postanowieniu Zamawiający zastrzegł, iż wynagrodzenie z tytułu świadczenia Usług Wsparcia Technicznego nie może przekroczyć 40% wartości wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług Rozwoju. Przekroczenie wartości 40% będzie stanowiło podstawę do odrzucenia oferty jako niezgodnej z SWZ. Ponieważ odwołanie nie zawierało braków formalnych, a wpis od niego został uiszczony - podlegało rozpoznaniu przez Izbę. W toku czynności formalnoprawnych i sprawdzających Izba nie stwierdziła, aby odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie przesłanek określonych w art. 528 ustawy pzp i nie zgłaszano w tym zakresie odmiennych wniosków. Z uwagi na brak podstaw do odrzucenia odwołania lub umorzenia postępowania odwoławczego sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie, podczas której Odwołujący podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania, w następujący sposób odnosząc się do zarzutu odwołania. Wprowadzone ograniczenie proporcji procentowej wynagrodzenia za utrzymanie w stosunku do wynagrodzenia za usługi rozwoju miało na celu wykluczenie sytuacji, z jednej strony zawyżenia wyceny elementu usługi, za który wykonawca wcześniej otrzyma wynagrodzenie, a z drugiej braku mobilizacji wykonawcy do należytego wykonania usługi rozwoju z uwagi na niedoszacowanie wynagrodzenia za ten element. W przypadku oferty Przystępującego powyższy cel został osiągnięty, a oferta ta jest korzystniejsza od oferty Odwołującego. W tej sytuacji w kategoriach absurdu należy traktować zarzut, którego podstawą faktyczną jest przekroczenie o 1/10 mln % wspomnianej granicy. Podobnie jak tworzenie sztucznego zarzutu niedopuszczalnej zmiany formuły matematycznej w formularzu przygotowanym przez Zamawiającego dla ułatwienia wykonawcom sporządzenia oferty. Zwłaszcza w sytuacji, w której nie wiadomo, czy faktycznie Przystępujący coś zmienił, gdyż Zamawiający otrzymał ofertę w postaci pliku w formacie pdf. Podkreślił, że formalizm w postępowaniach o udzielenie zamówienia nie może być celem samym w sobie. Z uwagi na powyższe uczynienie zadość żądaniu odwołania prowadziłoby w istocie do naruszenia zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 16 pkt 3 pzp. Alternatywnie zwrócił uwagę, że w przypadku nakazania ponownego badania i oceny ofert zwróciłby się do Przystępującego o wyrażenie zgody na poprawienie w trybie art. 223 ust. 12 pkt 3 pzp jako tzw. innej omyłki ceny jednostkowej za usługę wsparcia przez jej obniżenie o 0,01 gr, co nie byłoby istotną zmianą treści oferty. W ten sposób cena oferty wpisana przez Przystępującego pozostałaby niezmieniona, a proporcja jednej części wynagrodzenia względem drugiej nie przekraczałby badanego progu, niezależnie od dokładności jej obliczenia. Podkreśla, że Zamawiający na poprawienie nie musiałby zwracać się do wykonawcy o jakiekolwiek wyjaśnienia. Tym niemniej uważał, że aktualnie udział pierwszego wynagrodzenia względem drugiego wynosi 40%, gdyż należy choćby przez analogię do określania wynagrodzenia w złotych brać pod uwagę zaokrąglenia. Przystępujący wniósł o oddalenie odwołania i poparł argumentację Zamawiającego. Podkreślił, że złożona przez niego oferta okazała się najkorzystniejsza, czyli najlepsza, pomimo tego, że zawierała najwyższą cenę spośród złożonych. W tej sytuacji Odwołujący usilnie poszukiwał zarzutu, który mógłby postawić, pomimo że oferta Przystępującego jest w pełni zgodna z warunkami zamówienia. Jednocześnie nie zaprzeczył, że doszło do zmiany formuły w pliku przygotowanym przez Zamawiającego do wykorzystania przez wykonawców, co jednak nie ma jego zdaniem żadnego znaczenia dla ważności złożonej przez niego oferty. Po przeprowadzeniu rozprawy, uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska wyrażone ustnie na rozprawie i odnotowane w protokole, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Z art. 505 ust. 1 pzp wynika, że legitymacja do wniesienia odwołania przysługuje wykonawcy, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. W ocenie Izby Odwołujący, który złożył ofertę w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego, wykazał, że ma taki interes, a ponadto, że w związku z objętym zarzutem odwołania zaniechaniem odrzucenia oferty wybranej przez Zamawiającego może ponieść szkodę, gdyż w przeciwnym razie mógłby liczyć na uzyskanie przedmiotowego zamówienia. Izba ustaliła następujące okoliczności jako istotne: 1. Odnośnie treści specyfikacji warunków zamówienia {dalej: „SWZ” lub „specyfikacji”}: Brzmienie postanowień SWZ (w tym wzoru umowy stanowiącego załącznik nr 2) odnośnie zakresu przedmiotu zamówienia, sposobu rozliczania usług nim objętych, wymaganego sposobu przygotowania oferty w zakresie wyrażenia ceny: § 2 Przedmiot Umowy 1. Przedmiotem Umowy jest świadczenie przez Wykonawcę Usług Rozwoju oraz Usług Wsparcia Technicznego dla PansaUTM („Przedmiot Umowy”). 2. W ramach świadczenia Usług Rozwoju Wykonawca zobowiązuje się w szczególności do: 2.1. uczestnictwa w spotkaniach familiaryzacyjnych mających na celu zapoznanie Wykonawcy ze specyfikacją i z istniejącymi funkcjonalnościami PansaUTM oraz doprecyzowanie, we współpracy z Zamawiającym, sposobu realizacji Projektów; 2.2. przygotowania, na podstawie Harmonogramu ramowego i ustaleń ze spotkań familiaryzacyjnych, Harmonogramu szczegółowego dla każdego z Projektów; 2.3. opracowania Planów Testów realizowanych w ramach Usług Rozwoju; 2.4. opracowania Specyfikacji funkcjonalno-technicznej dla każdego Projektu; 2.5. wykonania i wdrożenia Modyfikacji realizowanych w ramach Projektów, w sposób opisany w Umowie i OPZ; 2.6. wykonywania i wdrażania Modyfikacji realizowanych na podstawie Zleceń Zamawiającego, zgodnie z procedurą opisaną w § 7 Umowy; 2.7. przygotowania i konfiguracji środowiska testowego PansaUTM lub w innym środowisku, wskazanym i zarządzanym przez Zamawiającego; 2.8. sporządzenia i dostarczenia do Zamawiającego Dokumentacji powstałej w wyniku realizacji Usług Rozwoju oraz aktualizacji istniejącej dokumentacji PansaUTM w związku z wykonaniem Modyfikacji; 2.9. przeprowadzenia testów wewnętrznych Modyfikacji wykonanych w ramach Projektów i Zleceń oraz sporządzenia dziennika z testów wewnętrznych, raportu z testów wewnętrznych oraz specyfikacji procedury testowej (zgodnie z wzorami stanowiącymi załączniki do Ramowego Planu Testów), przed przekazaniem Modyfikacji Zamawiającemu celem dokonania odbioru zgodnie z § 9 Umowy; 2.10. przekazania Zamawiającemu dokumentów, o których mowa w pkt 2.8. powyżej, zgłoszenia Zamawiającemu Modyfikacji do odbioru, zgodnie z postanowieniami § 9 Umowy, oraz instalacji Modyfikacji na środowisku testowym; 2.11. przeprowadzenia Warsztatów szczegółowo opisanych w § 9a Umowy; 2.12. udziału w przeprowadzanych przez Zamawiającego testach w ramach Odbioru ŚT (tj. testach akceptacyjnych, testach bezpieczeństwa i testach produkcyjnych) PansaUTM z Modyfikacjami; 2.13. opracowania i przekazania Zamawiającemu Deklaracji WE o przydatności do wykorzystania Modyfikacji każdego z Projektów (części składowych PansaUTM); 2.14. ścisłej współpracy z Zamawiającym oraz wskazanym przez niego podmiotem zewnętrznym w przypadku powierzenia przeprowadzenia testów takiemu podmiotowi; 2.15. współpracy z Zamawiającym w trakcie procesu Akredytacji PansaUTM; 2.16. sporządzenia planu instalacji Modyfikacji na środowisku produkcyjnym PansaUTM (zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik do Ramowego Planu Testów) oraz przeprowadzenia migracji Umowa nr PAŻP/21-...../AZHU Postępowanie nr 267/PAŻP/2021/AZP Strona 5 z 95 danych na środowisko produkcyjne oraz instalacji Modyfikacji na środowisku produkcyjnym (w tym sporządzenia raportu z instalacji, zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik do Ramowego Planu Testów); 2.17. uruchomienia operacyjnego PANSA UTM w wersji uwzględniającej Modyfikacje i Interfejsy; 2.18. udziału w testach Odbioru Końcowego Projektu przeprowadzanych przez Zamawiającego, zgodnie z Ramowym Planem Testów. 3. W ramach Usług Wsparcia Technicznego Wykonawca zobowiązuje się w szczególności do zapewnienia prawidłowego i nieprzerwanego działania PansaUTM, w szczególności poprzez: 3.1. świadczenie usług utrzymania oraz usług konserwacyjnych i konsultacyjnych, w tym w szczególności: 3.1.1. zarządzanie bazami danych systemu Postgres, REDIS; 3.1.2. zarządzanie serwerami LINUX DEBIAN; 3.1.3. zarządzanie systemem kolejkowym Rabbit MQ; 3.1.4. zarządzanie kontenerami Docker; 3.1.5. zarządzanie oprogramowaniem Traefik; 3.1.6. zarządzanie serwerem web NGINX; 3.1.7. zarządzanie repozytorium kodu i dokumentacją; 3.1.8. monitoring PansaUTM poprzez narzędzia GrayLog i Grafana; 3.1.9. zasilanie bazy danych danymi o przestrzeniach i strefach geograficznych (okresowe aktualizacje w cyklu AIRAC, ewentualnie częściej - w razie potrzeb); 3.1.10. aktualizacje komponentów oprogramowania systemowego i aplikacyjnego, wykorzystywanego przez PansaUTM (dostarczenie i wdrożenie dostępnych na rynku aktualizacji), a w przypadku, kiedy Zamawiający podejmie decyzję o samodzielnej aktualizacji komponentów oprogramowania systemowego i aplikacyjnego wykorzystywanego przez PansaUTM, udzielenie wsparcia we wdrożeniu aktualizacji; 3.1.11. zapewnienie zgodności i ciągłości działania funkcji PansaUTM, w tym niewerbalnej komunikacji poprzez dedykowane Interfejsy (API), w tym warstwy integracji PansaUTM z aplikacjami zintegrowanymi z PansaUTM, w szczególności aplikacją mobilną DroneRadar; 3.2. usuwanie Błędów PansaUTM na zasadach określonych w SLA, z zastrzeżeniem postanowienia § 11 ust. 1 Umowy. 4. Wykonawca udziela Zamawiającemu gwarancji na Modyfikacje i Interfejsy wykonane w ramach Umowy oraz wszelkie inne Utwory, odebrane przez Zamawiającego i zobowiązuje się do świadczenia gwarancji, na zasadach i w okresie określonym w § 16 Umowy. § 12 Cena Umowy i warunki płatności 1. Maksymalna łączna cena brutto za wykonanie Przedmiotu Umowy, zwana dalej „Maksymalną Ceną Umowy", wynosi ... (słownie: ...), w tym cena netto wynosi ... zł (słownie: ...) i kwota podatku VAT wynosi ... zł (słownie ...), w tym: 1.1. łączne maksymalne wynagrodzenie z tytułu świadczenia Usług Rozwoju nie przekroczy kwoty. zł (słownie: .) netto plus podatek VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami, co daje razem kwotę brutto . zł (słownie .), z czego: 1.1.1. łączne maksymalne wynagrodzenie za wykonanie i wdrożenie Modyfikacji w ramach realizacji Projektów oraz na podstawie Zleceń nie przekroczy kwoty . (słownie: ..) netto, tj. . (słownie: .) brutto, co stanowi iloczyn maksymalnej liczny roboczogodzin tj. 36 500 (słownie: trzydziestu sześciu tysięcy pięciuset) roboczogodzin) oraz stawki godzinowej wynoszącej . zł netto (słownie: .), tj. . zł (słownie: .) brutto; 1.1.2. maksymalne łączne wynagrodzenie za przeprowadzenie Warsztatów nie przekroczy kwoty .zł (słownie: .) netto, tj. kwoty . zł (słownie: .) brutto, co stanowi iloczyn maksymalnej ilości 224 (słownie: dwustu dwudziestu czterech) godzin Warsztatów oraz stawki godzinowej wynoszącej . zł (słownie: .) netto, tj. . (słownie: .) brutto; (...) 1.2. wynagrodzenie z tytułu świadczenia Usług Wsparcia Technicznego wynosi . zł (słownie: ..) netto, tj. . zł (słownie: .) brutto za każde dwa miesiące świadczenia Usług Wsparcia Technicznego, tj. łączne wynagrodzenie za świadczenie Usług Wsparcia Technicznego wynosi . zł (słownie: .) netto, plus obowiązujący zgodnie z przepisami podatek od towarów i usług VAT, co stanowi łączną kwotę brutto . zł (słownie: .), (...) 6. Zapłata wynagrodzenia określonego ust. 1 pkt 1.1 następować będzie częściami, w następujący sposób: 6.1. z tytułu realizacji Projektu I: (...) 6.2. z tytułu realizacji Projektu II: (...) 6.3. Zapłata wynagrodzenia z tytułu realizacji Usług Rozwoju na podstawie Zleceń, poza zleceniami, o których mowa w § 8 ust. 2, następować będzie na podstawie faktur wystawionych przez Wykonawcę na podstawie podpisanych przez Zamawiającego Protokołów Odbioru Zlecenia bez uwag. W przypadku realizacji Zleceń o których mowa w § 8 ust. 2, Wykonawca wystawi fakturę odpowiednio, po podpisaniu przez Zamawiającego Protokołu Odbioru ŚT lub Protokołu Odbioru Końcowego Projektu, w zależności od etapu, na którym Zamawiający dokonał odbioru takiego Zlecenia. 6.4. Zapłata wynagrodzenia określonego ust. 1 pkt 1.1. ppkt 1.1.2 w zakresie realizacji Warsztatów następować będzie w wysokości odpowiadającej ilości faktycznie przepracowanych i udokumentowanych roboczogodzin, wykazanych w zaakceptowanym przez Zamawiającego Raporcie z realizacji Warsztatów, na podstawie faktur wystawionych przez Wykonawcę każdorazowo po przeprowadzeniu Warsztatów. 7. Zapłata wynagrodzenia określonego ust. 1 pkt 1.2 z tytułu świadczenia Usług Wparcia Technicznego następować będzie na podstawie faktur wystawionych przez Wykonawcę na podstawie zaakceptowanych przez Zamawiającego Raportów z realizacji Usług Wsparcia Technicznego w danym okresie rozliczeniowym bez uwag. (...) XIII. OPIS SPOSOBU PRZYGOTOWANIA OFERT 1. Wykonawca przedstawia ofertę o treści odpowiadającej treści SWZ. Propozycje rozwiązań m.in. alternatywnych lub wariantowych nie będą brane pod uwagę, a oferta zostanie odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy. (...) 3. Zaleca się przygotowanie odpowiednio oferty na Formularzu ofertowym, którego wzór stanowi Załączniki nr 3 do SWZ wraz z Załącznikiem 3a do SWZ (...) XV. OPIS SPOSOBU OBLICZENIA CENY 1. Cena oferty winna obejmować wszelkie koszty (bezpośrednie i pośrednie) wykonania całego przedmiotu zamówienia przedstawionego przez Zamawiającego w niniejszej SWZ, wszelkie podatki (z zastrzeżeniem pkt 7, 8 i 9 poniżej), jak również wszystkie inne koszty o jakimkolwiek charakterze, które mogą powstać w związku z realizacją przedmiotu zamówienia. 2. Całkowita cena oferty winna być wyrażona w PLN Formularzu ofertowym (Załącznik nr 3 do SWZ) i obliczona zgodnie z tabelą w Formularzu cenowym stanowiącym Załącznik nr 3a do SWZ (jako suma cen za zamówienie podstawowe i zamówienie opcjonalne): 2.1. Zamawiający wymaga aby wykonawca w formularzu cenowym ujął i wycenił wszystkie koszty danej pozycji (usługi) w tej pozycji formularza. Zamawiający nie dopuszcza by koszty jednej pozycji ujmować i wyceniać w innej pozycji. 2.2. Zamawiający zastrzega, iż wynagrodzenie z tytułu świadczenia Usług Wsparcia Technicznego nie może przekroczyć 40% wartości wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług Rozwoju. Przekroczenie wartości 40% będzie stanowiło podstawę do odrzucenia oferty jako niezgodnej z SWZ. (...) 5. Cena oferty musi być wyrażona z dokładnością do 2 miejsc po przecinku, zgodnie z polskim systemem płatniczym po zaokrągleniu do pełnych groszy (2 miejsca po przecinku), przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki równe i powyżej 0,5 grosza zaokrągla się do 1 grosza. (...) Uwagi zamieszczone nad tabelą w Formularzu ofertowym (stanowiącym załącznik nr 3a do SWZ): Sposób wypełnienia arkusza: 1. Do wypełnienia i edycji przez Wykonawcę przeznaczone są wyłącznie komórki oznaczone kolorem niebieskim. 2. Zamawiający nie dopuszcza samodzielnego dokonywania zmian ustalonych w arkuszu formuł obliczających cenę. 3. Cenę poszczególnych pozycji netto w kol. E należy podawać z dokładnością do 2 miejsc po przecinku [„,”] (nie używać spacji, kropek ani innych separatorów, gdyż spowoduje to niewłaściwe działanie formuł i może skutkować koniecznością odrzucenia oferty za błędy w obliczeniu ceny!) 4. Komórki oznaczone kolorem niebieskim w kol. E zostały sformatowane jako walutowe. Aby wskazać wartość np. 10,50zł, wystarczy wpisać i zatwierdzić w komórce wartość 10,5 symbol „zł” zostanie dodany automatycznie (cena 1,00 zł w każdej pozycji została wpisana wyłącznie w celu prezentacji i weryfikacji prawidłowego działania formuł obliczających cenę Wykonawca wskazuje cenę każdej pozycji wedle własnego uznania) 5. Komórki oznaczone kolorem niebieskim w kol. H zostały sformatowane jako procentowe. Aby wskazać wartość stawki VAT np. 23%, wystarczy wpisać i zatwierdzić w komórce wartość 23 - symbol „%” zostanie dodany automatycznie. Zamawiający w tej kolumnie wskazał sugerowaną stawkę podatku VAT. Wykonawca może ją zmienić, na właściwą w swojej ocenie. 6. W wierszu 14 Zamawiający przygotował formułę, która wskazuje maksymalną, dopuszczalną wartość wynagrodzenia netto za usługi wsparcia stanowiącą 40% wynagrodzenia netto (komórka G11) za usługi rozwojowe tj. maksymalnie kwotę. Przy czym komórka zawierająca formułę, o której mowa w wierszu 14. [=G11 (czyli Łącznego maksymalnego wynagrodzenia z tytułu świadczenia Usług Rozwoju) *40%] została tak sformatowana, że zarówno wartości liczbowe, jak i czterdziestoprocentowa wartość zostały zaokrąglone do dwóch miejsc po przecinku. Reasumując, powyższe postanowienia rozpatrywane łącznie potwierdzają, że celem wprowadzenia przez Zamawiającego klauzuli regulującej szczególny podział ceny oferty było wykluczenie sytuacji: z jednej strony zawyżenia wyceny usługi wsparcia, gdzie wykonawca otrzymuje systematycznie wynagrodzenie za kolejne okresy rozliczeniowe należytego wykonywania określonych czynności, a z drugiej braku mobilizacji wykonawcy w wykonywaniu usługi rozwoju, gdzie co do zasady wynagrodzenie przysługuje w razie odebrania określonego rezultatu (dzieła) przez Zamawiającego, z uwagi na niedoszacowanie wynagrodzenia za ten element przedmiotu zamówienia. Natomiast z przywołanego powyżej postanowienia zasadniczego dokumentu SWZ odnośnie sposobu przygotowania oferty nie wynika, aby Zamawiający wymagał użycia pliku zawierającego formularz cenowy, co było jedynie zalecane w stosunku do formularza ofertowego, którego załącznikiem jest formularz cenowy. W konsekwencji nie ma podstaw, aby określony w załączniku nr 3a do SWZ sposób wypełnienia arkusza traktować jako coś więcej niż zalecenia służące ułatwieniu prawidłowego sporządzenia treści oferty w zakresie określenia jej ceny z uwzględnieniem wymogu klauzuli, o której mowa powyżej. Stąd dla osiągnięcia założonego celu Zamawiający tak przygotował formuły matematyczne we wzorze formularza cenowego, aby na bazie danych wejściowych określonych przez oferenta zautomatyzować wyliczenia, w tym odnośnie aspektu relacji wysokości jednej części wynagrodzenia do drugiej. Przy czym nic nie wskazuje na to, aby Zamawiający zainteresowany był większą dokładnością wyników tych obliczeń, również w odniesieniu do wartości procentowej, niż w zaokrągleniu do dwóch miejsc po przecinku. Innymi słowy zawarte w komórkach arkusza kalkulacyjnego z załącznika nr 3a do SWZ gotowe formuły matematyczne są narzędziem służącym prawidłowemu obliczeniu ceny oferty, w tym dochowaniu szczególnego wymagania formalnego co do określonego jej podziału na dwa zasadnicze elementy, a nie stanowią same w sobie odrębnego wymagania formalnego. Przy czym formuła matematyczna z komórki G14, wyliczająca wysokość wynagrodzenia za usługę wsparcia jako 40% wynagrodzenia za usługi rozwojowe, z jednej strony świadczy o tym, że Zamawiający nie spodziewał się, że którykolwiek z oferentów będzie chciał zejść poniżej tej granicy. Z drugiej strony w świetle klauzuli z pkt 2.2. rozdziału XV SWZ było to oczywiście dozwolone, co dodatkowo potwierdza niewiążący, pomocniczy charakter formuł obliczeniowych w komórkach arkusza udostępnionego zainteresowanym wykonawcom przez Zamawiającego. 2. Odnośnie treści oferty Konsorcjum Asseco z uwzględnieniem czynności dokonanych w toku jej badania przez Zamawiającego: Pismem z 1 lutego 2022 r. Zamawiający - wskazując, że działa na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 2 ustawy pzp - zawiadomił Konsorcjum Asseco o poprawieniu stwierdzonej przez niego w formularzu cenowym oczywistej omyłki rachunkowej przy obliczeniu w wierszu 2.1. wartości netto wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług wsparcia z 3.378.608,00 zł na 3.378.608,04 zł [= 12 x 281.550,67 zł (cena jednostkowa za wsparcie w 2-miesięcznym okresie rozliczeniowym), zgodnie z wzorem określonym dla tego pola formularza)], a w konsekwencji o poprawieniu: 1) w wierszu 2.1. wartości brutto wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług wsparcia z 4.155.687,84 na 4.155.687,89 zł, 2) łącznego wynagrodzenia netto za zamówienie podstawowe (sumy wierszy 1.1.,1.2.i 2.1.) z 11.825128,00 zł na 11.825.128,04 zł, 3) łącznej wartości brutto za zamówienie podstawowe (sumy wierszy 1.1.,1.2. i 2.1.) z 14.544.907,44 zł na 14.544.907,49 zł, 4) całkowitej ceny oferty (sumy cen za zamówienie podstawowe i opcjonalne) netto z 16.425.128,00 zł na 16.425.128,04 zł; 5) całkowitej ceny oferty (sumy cen za zamówienie podstawowe i opcjonalne) brutto z 20.202 907,44 zł na 20.202 907,49 zł, również w treści formularza ofertowego (i dodatkowo słownego wyrażenia tych kwot). Za oczywiste należy uznać, że czynność dokonana przez Zamawiającego nie została podjęta w celu ustalenia takiej treści poprawianej oferty, która byłaby niezgodna z warunkami tego zamówienia Poza wszelkim sporem jest okoliczność, że przed dokonaniem powyższej poprawy wpisana przez Konsorcjum Asseco łączna kwota maksymalnego wynagrodzenia za usługę wsparcia odpowiadała 40,00% kwoty maksymalnego wynagrodzenia netto za usługi rozwojowe. Powyższe w wystarczającym stopniu ujawnia wolę Konsorcjum Asseco dochowania wymogu ustanowionego w tym zakresie w specyfikacji. Przede wszystkim również po dokonanej poprawie znikomej omyłki rachunkowej, która opiewała na zaledwie 5 gr, w ramach ceny oferty Konsorcjum Asseco kwota maksymalnego wynagrodzenia za usługę wsparcia odpowiada 40,00 % kwoty maksymalnego wynagrodzenia netto za usługi rozwojowe. Izba stwierdziła, że w tych okolicznościach odwołanie jest oczywiście niezasadne. Odwołujący bezpodstawnie domaga się odrzucenia oferty Przystępujących, gdyż oferta nie jest ona niezgodna z warunkami tego zamówienia wynikającymi z SWZ. Art. 226 ust. 1 pkt 5 pzp nakazuje zamawiającemu odrzucenie oferty, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia, przez które - według definicji zawartej w art. 7 pkt 29 pzp - należy rozumieć warunki dotyczące zamówienia lub postępowania o udzielenie zamówienia, wynikające w szczególności z opisu przedmiotu zamówienia, wymagań związanych z realizacją zamówienia, kryteriów oceny ofert, wymagań proceduralnych lub projektowanych postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego. Jednocześnie art. 223 ust. 2 ustawy pzp obliguje zamawiającego do poprawienia w ofercie zarówno oczywistych omyłek pisarskich [pkt 1] czy oczywistych omyłek rachunkowych [pkt 2], jak i innych omyłek, polegających na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujących istotnych zmian treści oferty [pkt 3], niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona. Ponieważ poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych {dalej: „popzp”} zawierała analogiczne uregulowania, w przeważającej mierze zachowuje aktualność dorobek doktryny i orzecznictwa wypracowany na tle stosowania art. 89 ust. 1 pkt 2 popzp - zgodnie z którym zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 popzp - przy czym ten ostatni przepis miał niemal identyczne brzmienie jak obecnie obowiązujący art. 223 ust. 1 pkt 3 pzp. Różnice sprowadzają się do nieistotnych w okolicznościach tej sprawy zmian terminologii, wynikających z uczynienia obecnie punktem odniesienia dokumentów zamówienia zamiast, jak poprzednio, samej specyfikacji istotnych warunków zamówienia {w skrócie: „SIWZ”}, która z kolei obecnie nazywana jest specyfikacją warunków zamówienia {w skrócie: „SWZ”}. Innymi słowy na potrzeby zrozumienia dalszego wywodu „SWZ” i „SIWZ” należy poczytać za synonimiczne określenia specyfikacji (istotnych) warunków zamówienia {inaczej w skrócie: „specyfikacji”} jako zasadniczego dokumentu zamówienia opracowywanego przez zamawiających na potrzeby prowadzonego postępowania. Z art. 223 ust. 1 pzp [poprzednio 87 ust. 1 pzp] wynika, że w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz z zastrzeżeniem ust. 2 (oraz dialogu konkurencyjnego), dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści. Zmiany te sprowadzają się właśnie do wspominanej instytucji poprawienia omyłek polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją, co nie może jednak powodować istotnej zmiany treści oferty. W konsekwencji nawet wystąpienie stanu niezgodności treści oferty z treścią specyfikacji nie zawsze może być podstawą odrzucenia oferty, z uwagi na konieczność uprzedniego zastosowania art. 223 ust. 2 pkt 3 pzp [poprzednio art. 87 ust. 2 pkt 3 popzp]. Odrzuceniu podlega zatem wyłącznie oferta, której treść jest niezgodna z treścią specyfikacji w sposób zasadniczy i nieusuwalny, gdyż wpierw obowiązkiem zamawiającego jest poprawienie tych rozbieżności, jeżeli nie mają istotnego charakteru. Warto przypomnieć, że intencją ustawodawcy towarzyszącą wprowadzeniu art. 87 ust. 2 popzp [odpowiednika obowiązującego art. 223 ust. 2 pzp] było zniwelowanie formalizmu występującego na gruncie ustawy popzp, aby umożliwić branie pod uwagę w postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych ofert obarczonych nieistotnymi wadami, będącymi wynikiem różnego rodzaju błędów i omyłek, których skorygowanie nie prowadzi do istotnych zmian w treści oferty. Wynika to wprost z uzasadnienia do ustawy z dnia 4 września 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw: W projekcie wprowadza się istotne zmiany dotyczące sposobu poprawiania oczywistych omyłek pisarskich rachunkowych (art. 87 ust. 2). Rezygnuje się z zamkniętego katalogu sposobu poprawiania omyłek rachunkowych, pozostawiając jednocześnie zamawiającemu uprawnienie do poprawiania oczywistych omyłek pisarskich, rachunkowych oraz innych omyłek polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia. Proponowane rozwiązanie przyczyni się do usprawnienia procedury udzielania zamówienia publicznego oraz do zmniejszenia liczby odrzucanych ofert i unieważnianych postępowań. Ogranicza się sytuacje, w których oferty uznane za najkorzystniejsze podlegają odrzuceniu ze względu na błędy rachunkowe w obliczeniu ceny, które nie są możliwe do poprawienia w myśl ustawowo określonych reguł. Jest to szczególnie istotne w kontekście zamówień na roboty budowlane, w których oferty wykonawców, niezwykle obszerne i szczegółowe, liczące nieraz po kilkadziesiąt tomów, często podlegają odrzuceniu ze względu na drobne błędy w ich treści. Proponowany przepis art. 87 ust. 2 pkt 3 w szczególności ma na celu umożliwienie poprawiania tego rodzaju błędów, które mogą pojawić się w trakcie sporządzania kosztorysu ofertowego. Należy również podkreślić, że proponowane rozwiązanie nie stoi na przeszkodzie temu, aby zamawiający samodzielnie precyzował w specyfikacji istotnych warunków zamówienia przykładowe okoliczności, w których będzie dokonywał poprawy omyłek w ofertach w trybie art. 87 ust. 2. Powyższe prowadzi do przejrzystości postępowania, ogranicza kazuistykę ustawy i może ograniczyć ewentualne spory z wykonawcami. W orzecznictwie Izby wielokrotnie podkreślono, że celem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie jest dokonanie wyboru oferty najbardziej poprawnej formalnie, lecz dokonanie wyboru oferty z najniższą ceną lub oferty przedstawiającej najkorzystniejszy bilans ceny i innych kryteriów odnoszących się do przedmiotu namówienia (oferty najkorzystniejszej ekonomicznie) [vide uzasadnienie wyroku Izby z 23 marca 2011 r. sygn. akt KIO 522/11]. Jednocześnie czynność poprawienia oferty ma charakter obligatoryjny i zamawiający nie może uchylić się od jej wykonania. Zaniechanie takiej czynności należy uznać należy za działanie sprzeczne nie tylko z prawem, ale i nieracjonalne, gdyż prowadzi do niesłusznego odrzucenia najkorzystniejszej oferty, które nie zapewnia wyboru oferty zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Izba podziela również stanowisko [wyrażone już w uzasadnieniu wyroku Izby z 5 sierpnia 2009 r. sygn. akt. KIO/UZP 959/09}, że rozumienie „innej omyłki” z art. 87 ust. 2 pkt 3 popzp [obecnie art. 223 ust. 2 pkt 3 pzp] nie powinno być interpretowane zawężająco, tj. jedynie jako techniczny błąd w sposobie sporządzenia oferty, pominięcie lub pomylenie określonych wyrażeń lub wartości czy wszelkich innych przeoczeń i braków, które powstały bez świadomości ich wystąpienia po stronie wykonawcy. Słownikowe rozumienie słowa „omyłka” oznacza spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, błąd w postępowaniu, rozumowaniu itp. [tak w Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, dostępnym na stronie ]. Omyłka wykonawcy w przygotowaniu oferty może zatem również wynikać z jego błędnego przekonania co do wymaganego sposobu wykonania zamówienia i wyrażenia powyższego w ofercie. Wykonawca może więc sporządzić ofertę z pełną świadomością co do celowości i kształtu jej poszczególnych zapisów, jednakże mylnie nie zdaje sobie sprawy ze stanu jej niezgodności z treścią specyfikacji. Tego typu błędy wykonawcy, pod warunkiem ich nieistotności, również podlegają poprawie. Ostatecznym momentem weryfikacji omyłki, w tym przypadku zmiany przekonania wykonawcy co do poprawności jego oferty, jest wywołujące określone skutki prawne zawiadomienie o dokonanym poprawieniu omyłki i ewentualne jego zakwestionowanie przez wykonawcę [obecnie art. 226 ust. 1 pkt 11 pzp, poprzednio w art. 89 ust. 1 pkt 7 popz mowa była o braku zgody na poprawienie], niezależnie od wcześniej składanych deklaracji w tym przedmiocie. Reasumując, jeżeli konkretne okoliczności jednoznacznie nie wskazują odmiennie należy przyjąć założenie, zgodnie z którym wykonawcy składają oferty w dobrej wierze i na serio, z zamiarem zaoferowania świadczenia we wszystkich elementach zgodnego z wymaganiami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia i na warunkach określonych w specyfikacji. W konsekwencji jeżeli dojdzie do wystąpienia stanu niezgodności treści oświadczenia woli wyrażonego w ofercie z treścią specyfikacji, choćby z powodu niedołożenia przez wykonawcę należytej staranności przy sporządzaniu oferty, wtedy wpierw zamawiający ma obowiązek rzetelnego rozważenia możliwości zastosowania art. 223 ust. 2 pkt 3 pzp. Z przepisu tego wprost wynika, że granicą jego zastosowania jest istotna zmiana treści oferty, o czym każdorazowo decydują okoliczności konkretnej sprawy: na ile zmiana oddaje pierwotny sens i znaczenie treści oferty, a na ile stanowi wytworzenie całkowicie nowego oświadczenia, odmiennego od złożonego przez wykonawcę w stopniu nakazującym uznać, że wykonawca nie złożyłby takiego oświadczenia, gdyż nie odzwierciedla ono jego intencji wyrażonych w poddawanej poprawie ofercie. O istotności takiej może zatem decydować skala zmiany wielkości ceny, skala zmiany zakresu przedmiotu świadczenia czy warunków jego realizacji. Dla oceny istotnego charakteru wprowadzanych zmian kluczowe znaczenie ma bowiem ich zakres w stosunku do całości treści oferty i przedmiotu zamówienia. Na powyższe uwarunkowania trafnie zwrócił uwagę Sąd Okręgowy w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z 23 kwietnia 2009 r. sygn. akt XII Ga 102/09: W ocenie Sądu Okręgowego nie ulega jednak kwestii, iż ocena, czy poprawienie innej omyłki przez zamawiającego powoduje (lub nie) istotną zmianę w treści oferty musi być dokonywana na tle konkretnego stanu faktycznego. To co w ramach danego zamówienia może prowadzić do istotnej zmiany w treści oferty nie musi rodzić takiego efektu przy ocenie ofert innego podobnego zamówienia. Nadto należy zaznaczyć, że poprawienie przez zamawiającego innej omyłki w trybie art. 87 ust. 2 pkt. 3 Pzp nie może powodować istotnych zmian w treści całej oferty, a nie jej fragmentu. Innymi słowy kwantyfikator „istotnych zmian” należy w ocenie sądu odnosić do całości treści oferty i konsekwencję tych zmian należy oceniać, biorąc pod uwagę przedmiot zamówienia i całość oferty. Ponadto jak to słusznie wskazano w uzasadnieniu wyroku z 13 stycznia 2012 r. sygn. akt KIO 2810/11: [w] orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej i sądów okręgowych przyjmuje się np. możliwość poprawiania treści oferty odnoszących się bezpośrednio do ich essentialia negotii (np. w celu uniknięcia tzw. „kazusu lamp na obwodnicy Wrocławia”, czyli odrzucania ofert z powodu drobnych błędów w ich treści). Podobne stanowisko Izba zajęła w uzasadnieniach wyroków wydanych 24 listopada 2010 r. sygn. akt KIO 2490/10 i 28 września 2010 r. sygn. akt KIO1978/10. Co do możliwości samodzielnego poprawienia przez zamawiającego omyłkowej niezgodności, bez udziału wykonawcy, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że jest to wypracowana w orzecznictwie wskazówka zmierzająca do wytyczenia bezpiecznej granicy zastosowania art. 87 ust. 2 pkt 3 popzp [aktualnie art. 223 ust. 2 pkt 3 pzp], gdyż przepis ten wprost takiej przesłanki nie formułuje. Niewątpliwie stosowanie jej w praktyce przez zamawiających eliminuje ryzyko naruszenia zakazu prowadzenia jakichkolwiek negocjacji z wykonawcą na temat złożonej oferty oraz gwarantuje zachowanie podstawowych zasad równego traktowania wykonawców i przestrzegania uczciwej konkurencji pomiędzy nimi. W ocenie Izby nie oznacza to jednak braku możliwości uprzedniego zastosowania instytucji wezwania wykonawcy do wyjaśnienia treści złożonej oferty. Wręcz przeciwnie, skorzystanie przez zamawiającego z wyjaśnień wykonawcy może być wręcz nieodzowne nie tylko dla oceny, czy doszło w ogóle do pomyłki, lecz również dla ustalenia, w jaki sposób należałoby ją poprawić. Zdaniem Izby należy odróżnić skorzystanie z treści udzielonych przez wykonawcę wyjaśnień od niedopuszczalnej ingerencji wykonawcy. Skoro dopuszczalne jest wyjaśnienie treści złożonej oferty, dysponowanie przez zamawiającego wszystkimi niezbędnymi danymi do dokonania poprawienia omyłek bez ingerencji wykonawcy należy oceniać z uwzględnieniem treści informacji uzyskanych w wyniku wyjaśnień. Skoro przywołane powyżej przepisy ustawy pzp nie tylko dopuszczają, ale i nakazują usunięcie niezgodności treści oferty z treścią warunków zamówienia w trybie pkt 3 ust. 2 art. 223 pzp, tym bardziej obligatoryjne poprawienie oczywistych omyłek pisarskich lub rachunkowych z pkt 1 i 2 tego artykułu nie powinno służyć tworzeniu takiego stanu. W przeciwnym razie należałoby uznać, że oferta, która w wyniku skorygowania takich oczywistych omyłek stała się niezgodna z warunkami zamówienia, może następnie podlegać usunięciu tej niezgodności jako nieoczywistej omyłki, jeżeli nie powoduje to istotnej zmiany treści tej oferty. Powyższe instytucje ustawy pzp nie wyłączają również konieczności dokonywania wykładni oświadczenia woli, jakim są zarówno specyfikacja, jak i oferta zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego. Przez odesłanie wynikające z art. 8 ust. 1 ustawy pzp, której przepisy nie regulują odmiennie wykładni oświadczeń woli składanych przez wykonawców i zamawiających, znajduje tu zastosowanie art. 65 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 65 § 1 kc oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Natomiast według art. 65 § 2 kc w umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. Jak to trafnie wywiódł Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 21 czerwca 2007 r. sygn. akt IV CSK 95/07: Ustalając znaczenie oświadczenia woli należy zacząć od sensu wynikającego z reguł językowych, z tym, że przede wszystkim należy uwzględnić zasady, zwroty i zwyczaje językowe używane w środowisku, do którego należą strony, a dopiero potem ogólne reguły językowe. Trzeba jednak przy tym mieć na uwadze nie tylko interpretowany zwrot, ale także jego kontekst. Dlatego nie można przyjąć takiego znaczenia interpretowanego zwrotu, który pozostawałby w sprzeczności z pozostałymi składnikami wypowiedzi. Kłóciłoby się to bowiem z założeniem o racjonalnym działaniu uczestników obrotu prawnego. Przy wykładni oświadczenia woli należy - poza kontekstem językowym brać pod uwagę także okoliczności złożenia oświadczenia woli, czyli tzw. kontekst sytuacyjny (art. 65 § 1 kc). Obejmuje on w szczególności przebieg negocjacji, dotychczasowe doświadczenie stron, ich status (wyrażający się np. prowadzeniem działalności gospodarczej). Niezależnie od tego z art. 65 § 2 kc wynika nakaz kierowania się przy wykładni umowy jej celem. Nie jest konieczne, aby był to cel uzgodniony przez strony, wystarczy - przez analogię do art. 491 § 2, art. 492 i 493 kc - cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej. Należy podzielić pogląd, że także na gruncie prawa polskiego, i to nie tylko w zakresie stosunków z udziałem konsumentów (art. 385 § 2 kc), wątpliwości należy tłumaczyć na niekorzyść strony, która zredagowała umowę. Ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień umowy, nie dających usunąć się w drodze wykładni, powinna bowiem ponieść strona, która zredagowała umowę. Z kolei z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 17 stycznia 2013 r. sygn. akt I ACa 728/12 wynika, że dyrektywy wykładni oświadczenia woli z art. 65 kc, które nakazują tłumaczyć jego treść nie tylko ściśle przez pryzmat jego literalnego brzmienia, lecz uwzględniać także wskazane w tym przepisie argumenty pozajęzykowe. Przepis art. 65 § 2 kc dopuszcza zatem sytuację, w której właściwy sens oświadczenia woli (umowy) ustalony przy zastosowaniu wskazanych w nim dyrektyw będzie odbiegał od „jasnego” znaczenia w świetle reguł językowych. Proces interpretacji może się zatem zakończyć dopiero wtedy, gdy treść oświadczenia woli (umowy) jest „jasna” po zastosowaniu kolejnych reguł wykładni (vide: wyroki Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2010 r., II PK 281/09, LEX nr 602248; z dnia 17 czerwca 2009 r., IV CSK 90/09, LEX nr 512012). Reasumując, wynikające z przepisów art. 65 Kodeksu cywilnego dyrektywy interpretacyjne jednoznacznie potwierdzają konieczność uwzględnienia kontekstu sytuacyjnego składanego oświadczenia woli, a zatem uwzględnienia wszystkich elementów istotnych dla odkodowania faktycznego zamiaru składającego oświadczenie woli. Jak to trafnie uchwycono w uzasadnieniu wyroku Izby z 10 maja 2011 r. sygn. akt KIO 883/11, art. 65 kc daje podstawy do przyjęcia tzw. kombinowanej metody wykładni oświadczeń woli, zmierzającej do uwzględnienia w odpowiednim zakresie zarówno rzeczywistej woli podmiotu składającego oświadczenie woli, jak i wzbudzonego przez to oświadczenie zaufania innych osób. Z jednej więc strony określone znaczenie przypisuje się woli podmiotu składającego oświadczenie, z drugiej zaś strony dąży się do ochrony interesów osoby, która działa w zaufaniu do ustalonego przez siebie sensu otrzymanego oświadczenia woli, jeżeli przy jego interpretacji dołożyła należytej staranności. Jest to między innymi efekt spostrzeżenia, że osoba składająca oświadczenie woli powinna zadbać o poprawność jego sformułowania i odpowiada (w znaczeniu ponoszenia prawnych konsekwencji) za niestaranne, a w konsekwencji nieprecyzyjne jego ukształtowanie. Powstaje jednak pytanie, kiedy sens oświadczenia woli nadany mu przez odbiorcę będzie można uznać za właściwy i miarodajny dla oceny skutków prawnych oświadczenia. Przepis art. 65 § 1 kc nakazuje uwzględniać przy wykładni oświadczenia woli okoliczności, w których zostało ono złożone, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Natomiast w umowach należy przede wszystkim badać zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. Przy czym, jeśli oświadczenie woli (umowa) sformułowana jest w języku, w postaci mówionej lub pisanej, niezbędne jest odwołanie się do dyrektyw wykładni językowej, tzn. należy uwzględnić kontekst językowy i sytuacyjny. W okolicznościach tej sprawy Odwołujący usiłuje w sposób arbitralny tak zinterpretować, zarówno klauzulę ustanowioną przez Zamawiającego w SWZ, jak i oświadczenie woli wynikające z oferty Przystępującego, aby stworzyć wrażenie niezgodności pomiędzy nimi, wyłącznie na potrzeby wniesionego odwołania, które w istocie oparte jest na wątłych podstawach faktycznych i prawnych. Niezależnie od powyższego uczynienie zadość żądaniu odwołania prowadziłoby wprost do naruszenia art. 16 pkt 3 ustawy pzp, zgodnie z którym zamawiający ma obowiązek przeprowadzenia postępowania w sposób proporcjonalny. Jest to jedna z nadrzędnych w stosunku do dalszych szczegółowych uregulowań ustawy pzp (w tym art. 226 ust. 1 pkt 5 pzp) zasad udzielania zamówień publicznych, która chroni wykonawców przed skrajnym formalizmem ze strony instytucji zamawiającej. Tymczasem w ustalonych powyżej okolicznościach odrzucenie oferty byłoby niezgodne z tą zasadą, przez której pryzmat należy oceniać każdą czynność podejmowaną przez instytucję zamawiającą. Domaganie się przez Odwołującego odrzucenia oferty w pełni zgodnej z merytorycznymi warunkami zamówienia, z powodu rzekomego niedochowania specyficznego wymogu formalnego, który został nadinterpretowany na potrzeby wniesienia odwołania, jest oczywiście nieproporcjonalne. I to nawet do stawianego zarzutu, sprowadzającego się do absurdalnego prowadzenia obliczeń do n-tego miejsca po przecinku, wbrew zdrowemu rozsądkowi i celowi klauzuli wprowadzonej przez Zamawiającego. Przede wszystkim sytuacja, w której zamawiający poprawia w ofercie oczywiste i drobne omyłki w celu stworzenia stanu niezgodności tej oferty z warunkami zamówienia, należałoby poczytać za prowadzenie postępowania wbrew nie tylko zasadzie proporcjonalności, ale i zasadzie przejrzystości. Zamawiający ma bowiem obowiązek działania w dobrej wierze, a nie w celu zastawienia na wykonawcę, który w nią wpadnie, gdyż nie ma podstaw przypuszczać, że konsekwencją poprawienia oczywistej omyłki w jego ofercie będzie odrzucenie jego oferty. Jako oczywiście nieadekwatne dla tej sprawy należało ocenić fragmenty uzasadnień, które zostały zacytowane w ramach uzasadnienia odwołania, gdyż dotyczą wyroków Izby wydanych na tle odmiennych stanów faktycznych, w których nie była też przedmiotem rozważań zasada proporcjonalności. Mając powyższe na uwadze, Izba - działając na podstawie art. 553 zd. 1 ustawy pzp - orzekła, jak w pkt 1. sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono - w pkt 2. sentencji - stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 575 pzp w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 zd. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437) - obciążając Odwołującego kosztami tego postępowania, na które złożył się, na zasadzie § 5 ust. 1 rozporządzenia, uiszczony przez niego wpis. 20 …
- Odwołujący: J.W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowy Konserwacja Terenów Zielonych J.W. postępowaniu prowadzonym przez Miasto Ruda Śląska w przy udziale wykonawcy Przedsiębiorstwo Techniki Sanitarnej ALBA Spółka z ograniczoną……Sygn. akt: KIO 1641/25 WYROK Warszawa, dnia 26 maja 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca: Elżbieta Dobrenko Protokolant:Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 28 kwietnia 2025 r. przez wykonawcę J.W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowy Konserwacja Terenów Zielonych J.W. postępowaniu prowadzonym przez Miasto Ruda Śląska w przy udziale wykonawcy Przedsiębiorstwo Techniki Sanitarnej ALBA Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Chorzowie, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego oraz przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: D.D., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą D.D. oraz M.N., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą TRANS-BUD M.N., zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1.Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu Miastu Ruda Śląska unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym odrzucenie, na podstawie art. 224 ust. 6 w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Prawo zamówień publicznych, oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: D.D., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą D.D. oraz M.N., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą TRANS-BUD M.N.. 2.W powstałym zakresie oddala odwołanie. 3.Kosztami postępowania obciąża wykonawcę J.W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowy Konserwacja Terenów Zielonych J.W. w ¾ oraz zamawiającego Miasto Ruda Śląska w ¼i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez ww. wykonawcę tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600,00 złotych (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy), obejmującą poniesiony przez odwołującego, koszt wynagrodzenia pełnomocnika.4. 5.Zasądza od zamawiającego – Miasta Ruda Śląska na rzecz wykonawcy – J.W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowy Konserwacja Terenów Zielonych J.W. kwotę 4 650,00 złotych (cztery tysiące sześćset pięćdziesiąt złotych zero groszy). Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga z a pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: ………………………… Sygn. akt KIO 1641/25 UZASADNIENIE Zamawiający Miasto Ruda Śląska,dalej: „zamawiający” prowadzi na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych, dalej: „ustawa Pzp” postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego o udzielenie zamówienia pn.: „Utrzymanie dróg w okresie letnim i zimowym na terenie Miasta Ruda Śląska”, dalej: „postępowanie”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 2 1 stycznia 2025 r. pod numerem 41641-2025. 28 kwietnia 2025 r. wykonawca J.W., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowy Konserwacja Terenów Zielonych J.W., dalej: „odwołujący” wniósł odwołanie wobec niezgodnych z ustawą czynności i zaniechań zamawiającego, podjętych w postępowaniu polegających na wadliwym rozstrzygnięciu postępowania, tj. niezasadnym wyborze oraz zaniechaniu odrzucenia oferty wykonawcy Konsorcjum firm: Lider - D.D., Partner - M.N. TRANS-BUD z postępowania. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 16 pkt 1 i art. 17 ust. 2 ustawy Pzp poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców (w związku z naruszeniem niżej wymienionych przepisów): 1.art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 5 i ust. 6 ustawy Pzp – poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy Konsorcjum firm: Lider - D.D., Partner - Monika Nowinska TRANS-BUD, jako oferty zawierającej rażąco niską cenę, co wynika ze złożonych wyjaśnień, które nie uzasadniają podanej w ofercie ceny, nie zawierają dowodów, ani rzetelnych kalkulacji ceny ofertowej, a tym samym nie jest możliwe, aby na podstawie złożonych wyjaśnień uznać, że cena nie jest rażąco niska, a tym samym należy stwierdzić, że udzielone wyjaśnienia potwierdzają zaoferowanie rażąco niskiej ceny, 2.art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp – poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy Konsorcjum firm: Lider - D.D., Partner - M.N. TRANS-BUD, w związku z tym, że Wykonawca ten złożył ofertę niezgodną z warunkami zamówienia, bowiem w toku wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny Wykonawca wskazał na niezgodny z OPZ sposób realizacji przedmiotu zamówienia w zakresie warunków stosowania środków chemicznych niezbędnych do realizacji zamówienia oraz w zakresie zaplecza technicznego i magazynu wymaganych w rozdziale XXIX ust. 3 pkt. 7 SWZ, 3.powyższa okoliczność wskazuje również na obowiązek odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt. 10 ustawy Pzp, bowiem okoliczności opisane w ramach zarzutu nr 2 wskazują na wadliwe ustalenie przedmiotu umowy a tym samym jego obliczenie, co skutkuje istnieniem błędu w obliczeniu ceny, 4.art. 226 ust. 1 pkt. 2 lit. b ustawy Pzp – poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy Konsorcjum firm: Lider D.D., Partner - M.N. TRANS-BUD, mimo że wykonawca ten nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu określonego w rozdziale XIX ust. 3 pkt. 3.4.1 ppkt. b SWZ, tj. w zakresie letniego utrzymania. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i: 1.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów powołanych w treści uzasadnienia odwołania, 2.nakazanie zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty oraz dokonanie ponownego badania i oceny ofert - i w ramach tej czynności odrzucenie oferty wykonawcy Konsorcjum firm: Lider - D.D., Partner M.N. TRANS-BUD z postępowania, 3.zasądzenie od Zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania, w tym kosztów reprezentacji według przedstawionej na rozprawie faktury. W odpowiedzi na odwołanie – piśmie z 21 maja 2025 r. zamawiający wniósł o oddalenie odwołania w całości jako całkowicie bezzasadnego. Po przeprowadzeniu rozprawy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz stanowisk stron i uczestników postępowania odwoławczego, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, a odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie. Izba ustaliła, że odwołujący wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej. Wykonawca jest podmiotem, który złożył ofertę w postępowaniu i jest zainteresowany uzyskaniem zamówienia. Do postępowania odwoławczego przystąpienie po stronie odwołującego zgłosił wykonawca Przedsiębiorstwo Techniki Sanitarnej ALBA Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Chorzowie, dalej: „przystępujący(I)”, po stronie zamawiającego przystąpienie zgłosili wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: D.D., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą D.D. oraz M.N., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą TRANS-BUD M.N., dalej: „przystępujący(II)” lub „wykonawca”. Zgłoszenia przystąpienia spełniały warunki określone w art. 525 ust. 1 i 2 ustawy Pzp. Przystępujący podzielili stanowisko stron, do których zgłosili przystąpienie. Izba zaliczyła do materiału dowodowego sprawy dokumenty postępowania oraz dokumenty załączone do odwołania, do odpowiedzi na odwołanie oraz pisma przystepująceg(II). Izba ustaliła: Zamawiający Miasto Ruda Śląska prowadzipostępowanie o udzielenie zamówienia pn.: „Utrzymanie dróg w okresie letnim i zimowym na terenie Miasta Ruda Śląska”. Zamówienie obejmuje: 1.Zimowe utrzymanie dróg I i II kolejności – zakres 1 i 2, 2.Zimowe utrzymanie dróg III i IV kolejności – zakres 2, 3.Oczyszczanie dróg – zakres 3. Zamawiający przewidział w dokumentacji postępowania: - aby wykonawca przed podpisaniem umowy wykazał się posiadaniem zaplecza technicznego, tj. udokumentował posiadanie zaplecza technicznego/zapleczy technicznych o łącznej pojemności magazynu soli co najmniej 1 300 m3 (zakres 1 – 1 000 m3, zakres 2 – 300 m3), z zastrzeżeniem, że wystarczające będzie posiadanie 1 (jednego) całodobowego punktu dyspozytorskiego, 1 (jednej) bazy techniczno-sprzętowej oraz 1 (jednej) instalacji do wytwarzania solanki o wydajności nie mniejszej niż 15 m3 i pojemności zbiornika nie mniejszej niż 6 000 l. Zamawiający wymagał, aby wraz z oświadczeniem przekazać następujące dokumenty: - opis zaplecza technicznego (lokalizacja zaplecza, rodzaje i ilość sprzętu, pojemność magazynu do składowania materiałów chemicznych, wyposażenie całodobowego punktu dyspozytorskiego itp.), - tytuł prawny: wypis z księgi wieczystej lub umowa najmu, dzierżawy lub inny dokument potwierdzający posiadanie nieruchomości, na której jest zlokalizowane zaplecze techniczne, - dokument potwierdzający legalność magazynu do składowania materiałów chemicznych na podstawie ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2024r. poz. 725 z późn. zm.), - dokumentacja zdjęciowa zaplecza technicznego: sprzętu (bazy techniczno-sprzętowej), instalacji do wytwarzania solanki, magazynu do składowania materiałów chemicznych, punktu dyspozytorskiego - Rozdział XXIX ust. 3 pkt 7 SWZ; - Wykonawca musi wykazać, iż w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, wykonał/wykonuje należycie: b) usługę lub usługi polegającą/ce na letnim utrzymaniu dróg o łącznej wartości minimum 1 000 000,00 PLN brutto. W przypadku usług nadal wykonywanych Wykonawca zobowiązany jest wskazać spełnienie powyższego warunku udziału w postępowaniu w zakresie części usługi już wykonanej. Wartość ta będzie brana pod uwagę przy analizie spełniania warunku. Uwaga: W przypadku Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia spełnianie warunków dotyczących zdolności technicznych lub zawodowych Wykonawcy wykazują łącznie – Zamawiający nie formułuje w tym zakresie szczególnego sposobu spełniania warunku, o którym mowa w art. 117 ust. 1 ustawy. Uwaga: Jeżeli Wykonawca powołuje się na doświadczenie w realizacji usług wykonywanych wspólnie z innymi wykonawcami, należy wskazać usługę (zakres), w której Wykonawca bezpośrednio uczestniczył - Rozdział XIX ust. 3 pkt 3.4.1 ppkt b SWZ. 11 marca 2025 r. zamawiający, na podstawie art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, zwrócił się do przystępującego(II) o udzielenie wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny ofertowej. Wątpliwości zamawiającego wzbudził fakt, iż zaproponowana cena zrealizowania zamówienia jest niższa o 36,04% od określonej przez zamawiającego wartości szacunkowej zamówienia. Zamawiający zwrócił się o złożenie wyjaśnień dotyczących elementów, jakie miały wpływ na wysokość zaoferowanej ceny, w szczególności dotyczących następujących pozycji: „1. Stawka (ryczałtowo dobowa) za zimowe utrzymanie 1 km drogi na dobę (za zakres 1); 2. Stawka jednostkowa za jednokrotne posypywanie środkami chemicznymi 1 km drogi (za zakres 1 i 2); 3. Stawka jednostkowa za oczyszczenie 1 km bieżącego drogi na szerokości 2 mb (za zakres 3).” Zamawiający wskazał w piśmie: „Wykonawca zobowiązany jest do przedłożenia kalkulacji zakresie wyżej wskazanych stawek, która winna zawierać w szczególności koszty paliwa, amortyzacji sprzętu, w utylizacji odpadów, zatrudnienia pracowników, koszty materiałów (piasku, soli, wody itp.). W przypadku powoływania się w wyjaśnieniach na uzyskiwane upusty (rabaty), Wykonawca zobowiązany jest złożyć dowody w postaci stosownych dokumentów, np. oferty handlowe itp. Ponadto, stosownie do treści art. 224 ust. 4 ustawy, Wykonawca w swoich wyjaśnieniach zobowiązany jest odnieść się do zgodności zaoferowanej ceny z przepisami dotyczącymi kosztów pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1773) lub przepisów odrębnych właściwych dla spraw, z którymi związane jest realizowane zamówienie, a także do zgodności z przepisami z zakresu prawa pracy i zabezpieczenia społecznego, obowiązującymi w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie.” Przystępujący(II) złożył następujące wyjaśnienia – pismo z 16 marca 2025 r. (w dokumentacji postępowania): „W odpowiedzi na wezwanie do udzielenia wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny ofertowej w postępowaniu pn. Utrzymanie dróg w okresie letnim i zimowym na terenie miasta Ruda Śląska oświadczamy, iż nasza oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny. Świadczy o tym fakt, iż kwota naszej oferty jest niższa od kolejnej złożonej oferty tj. oferty firmy ZUKTZ J.W. o zaledwie 9,46%, a od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert o 11,62% oraz kwota naszej oferty nie jest znacząco niższa od żadnej złożonej postępowaniu oferty. w Jednocześnie oświadczamy, iż nasza oferta jest skalkulowana zgodnie z przepisami dot. pomocy publicznej i ochrony środowiska oraz zgodnie z przepisami z zakresu prawa pracy i zabezpieczenia społecznego oraz przepisami dotyczącymi kosztów pracy, a wszystkie osoby które zamierzamy skierować do realizacji zadania tj. w szczególności do świadczenia usług letniego i zimowego utrzymania dróg są zatrudnione na podstawie umowy o pracę i otrzymują wynagrodzenie nie niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę oraz że wszystkie materiały przewidziane do realizacji zamówienia spełniają wymagania SW Z, OPZ i posiadają odpowiednie atesty i certyfikaty. Nasza oferta jest znacząco niższa od kwoty którą Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia dzięki: - posiadanym rabatom u dostawców materiałów, m.in. soli drogowej - dysponowaniu 2 bazami materiałowo-sprzętowymi znajdującymi się w pobliżu Miasta Ruda Śląska z 2 różnych stron co pozwala na optymalizację kosztów dojazdów jednostek sprzętowych -dysponowaniem parkiem maszynowym obejmującym posypywarki z systemem ThermoLogic automatycznie dostosowującym dawkę rozsypywanego materiału w zależności od temperatury nawierzchni drogi co pozwala na oszczędność soli drogowej przy zachowaniu wymaganego standardu utrzymania drogi -dysponowaniu własnymi naziemnymi zbiornikami na paliwa, umożliwiającymi hurtowy zakup paliwa w korzystniejszej cenie - doświadczenie naszej firmy w wykonywaniu usług letniego i zimowego utrzymania dróg na terenie Miasta Ruda Śląska, nasza firma od kilku lat świadczy ww. usługi jako Podwykonawca, w roku 2024 i 2025 jako Podwykonawca firmy ZUKTZ J.W..” Przystępujący(II) przedłożył szczegółową kalkulację kosztów świadczonych usług z wyliczeniem marży wskazując, że pozwala ona na całkowite pokrycie narzutów tj. kosztów pośrednich oraz zysku firmy. 18 kwietnia 2025 r. zamawiający wybrał ofertę przystępującego(II) jako ofertę najkorzystniejszą. 28 kwietnia 2025 r. odwołujący wniósł od powyższej czynności odwołanie. Izba zważyła: Na podstawie art. 224 ust. 1 ustawy Pzp, jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części składowych. Stosownie do art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, w przypadku gdy cena całkowita oferty złożonej terminie jest niższa o co najmniej 30% od: w 1) wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed wszczęciem postępowania lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1 i 10, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia; Stosowanie do przepisu art. 224 ust. 5 ustawy Pzp, obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy. Zgodnie z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp, odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu. Stosownie do przepisu art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Odwołujący wskazywał, że oferta przystępującego(II) zawiera rażąco niską cenę w związku z następującymi okolicznościami: - przystępujący(II) zaoferował stawki dla pozycji doba za zimowe utrzymanie 1 km oraz stawki jednostkowe za jednokrotne posypywanie, które są niższe od średniej z ofert pozostałych wykonawców o 23,35%, - stawka za ryczałt dobowy za zimowe utrzymanie 1 km drogi na dobę zaoferowana przez przystępującego(II) jest niższa o 56,41% od wartości ustalonej przez zamawiającego, - stawka związana z zimowym utrzymaniem dróg zaoferowana przez przystępującego(II) odbiega od cen historycznych z ubiegłego sezonu o 27%. - wyjaśnienia złożone w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego są nierzetelne, niekompletne, niezgodne z wymaganiami zamawiającego określonymi w dokumentacji zamówienia, - przystępujący(II) poprzestał na lakonicznym oświadczeniu, że oferta jest skalkulowana zgodnie z przepisami dotyczącymi kosztów pracy, osoby, które ten wykonawca zamierza skierować do realizacji zadania – do świadczenia usług letniego i zimowego utrzymania dróg są zatrudnione na podstawie umowy o pracę i otrzymują wynagrodzenie za pracę, ale praktyce nie wskazał nawet stawki godzinowej, za jaką zatrudnia swoich pracowników, aby zamawiający mógł w faktycznie zweryfikować jej prawidłowość, - w wyjaśnieniach przystępujący(II) poprzestał na tym, że wskazał, że przedłożona przez niego oferta jest znacząco niższa od kwoty, która zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, dzięki: 1. posiadanym rabatom u dostawców materiałów, m.in. soli drogowej, 2. dysponowaniu 2 bazami materiałowo-sprzętowymi znajdującymi się w pobliżu Miasto Ruda Śląska z dwóch różnych stron co pozwala na optymalizację kosztów dojazdów jednostek sprzętowych, 3. dysponowaniu parkiem maszynowym z systemem automatycznie dostosowującym rozsypywaną dawkę soli drogowej, 4. dysponowaniu własnym naziemnymi zbiornikami na paliwo umożliwiającymi hurtowy zakup paliwa w korzystnej cenie, 5. doświadczeniu firmy w wykonywaniu usług letniego i zimowego utrzymania dróg jako podwykonawca na terenie Miasta Ruda Śląska. - do wyjaśnień nie przedłożono żadnych wyliczeń i dowodów, aby powyższe obszary przyniosły temu wykonawcy jakiekolwiek korzyści. Izba nie zgodziła się z odwołującym, iż fakt, że przystępujący(II) zaoferował stawki za zimowe utrzymanie dróg odbiegające od średniej arytmetycznej cen rynkowych o 23,35%, cen historycznych z ubiegłego sezonu o 27%, ceny ustalonej przez zamawiającego przed wszczęciem postępowania o 56,41%, oznacza automatycznie, iż cena tego wykonawcy to cena nierynkowa. Każdy wykonawca kalkuluje swoją cenę biorąc pod uwagę właściwe dla siebie okoliczności: posiadane doświadczenie, relacje z kontrahentami itp., mając na uwadze specyfikę zamówienia. Natomiast Izba zgodziła się z odwołującym, że wyjaśnienia dotyczące kalkulacji ceny ofertowej przystępującego(II) nie były wyjaśnieniami rzetelnymi i wyczerpującymi. Izba wskazuje, że ocenę wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny należy dokonać mając na względzie treść wezwania zamawiającego. Jeśli zamawiający wezwał wykonawcę do uwzględnienia w wyjaśnieniach określonych okoliczności, to wykonawca jest zobowiązany wyjaśnić wskazane przez zamawiającego okoliczności. Wyjaśnienia wykonawcy w zakresie wyliczenia ceny oferty powinny konkretne i szczegółowe, tak aby zamawiający na ich podstawie miał możliwość stwierdzenia, jakie okoliczności właściwe wykonawcy spowodowały obniżenie ceny jego oferty w jaki sposób zostały przełożone na poziom kosztów lub oszczędności, które wykonawca mógł dzięki nim poczynić. Przystępujący w celu wykazania, że uzyskuje rabaty przy zakupach soli drogowej dołączył do wyjaśnień fakturę nr F/CH00033/01/25, która została wystawiona przez Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Budownictwa „Trasa” Sp. z o.o. w Białej Podlaskiej, w której wprost wskazano, że cena netto nie zawiera rabatu. Ponadto w fakturze jako nabywcę wskazano spółkę Darko-D, a nie przystępującego(II). W ocenie Izby, powyższy dowód przedstawiony przez przystępującego(II) nie potwierdził okoliczności, na które powoływał się ten wykonawca, tj. możliwości uzyskania rabatu p rzy zakupie soli drogowej, a która miała wpływ na cenę oferty. W przypadku kolejnych okoliczności, wskazanych przez odwołującego, na które powoływał się przystępujący(II), dzięki którym, w jego ocenie, mógł zaoferować cenę niższą od kwoty, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia: - dysponowanie 2 bazami materiałowo-sprzętowymi znajdującymi się w pobliżu Miasta Ruda Śląska z dwóch różnych stron, co pozwala na optymalizacje kosztów dojazdów jednostek sprzętowych, -dysponowanie parkiem maszynowym z systemem automatycznie dostosowującym rozsypywaną dawkę soli drogowej, - dysponowanie własnymi naziemnymi zbiornikami na paliwo umożliwiającymi hurtowy zakup paliwa w korzystniejszej cenie, - doświadczenia firmy w wykonywaniu usług letniego i zimowego utrzymania dróg jako podwykonawca na terenie Miasta Ruda Śląska, wykonawca ten nie wyjaśnił, jaka wymierna wartość ekonomiczna wiązała się z poszczególnymi okolicznościami, na które się powoływał. Ogólniki, takie jak posiadane doświadczenie, dysponowanie sprzętem, możliwością uzyskania przez określonych rabatów nie dostarczają bowiem zamawiającemu wiedzy na temat konkretnych wartości, które pozwoliły wykonawcy przyjąć cenę zaproponowaną w ofercie. Jeśli chodzi o wskazywany przez odwołującego brak ujęcia w wyjaśnieniach przystępującego(II) chlorku magnezu czy chlorku wapnia jako istotnego materiału, braku wyliczenia ich użycia w szczegółowych kalkulacjach, a wyłącznie zwykłej soli, Izba miała na uwadze, przede wszystkim treść wezwania zamawiającego, który wezwał przystępującego(II) do przedłożenia kalkulacji w zakresie stawek, za zimowe utrzymanie 1 km drogi na dobę – zakres 1, stawki jednostkowej za jednokrotne posypywanie środkami chemicznymi 1 km drogi – zakres 1 i 2 oraz stawki jednostkowej za oczyszczanie 1 km bieżącego grogi na szerokości 2 m – zakres 3, która winna zawierać w szczególności koszty paliwa, amortyzacji sprzętu, utylizacji odpadów, zatrudnienia pracowników, koszty materiałów (piasku, soli, wody itp.). Zamawiający nie wymagał, aby w wyjaśnieniach wykonawca zobowiązany był do przedstawienia szczegółowych kosztów zużycia chlorku sodu, chlorku magnezu oraz chlorku wapnia. Zamawiający użył sfomułowania: „koszty materiałów (piasku, soli, wody itp.)”. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku solanki – środków chemicznych w postaci zwilżonej (roztworów). Zamawiający nie wymagał, aby wykonawca w wyjaśnieniach wskazał k oszt materiału, z którego powstaje roztwór solanki. Natomiast Izba zgodziła się z odwołującym, że przystępujący(II) w sposób sprzeczny z opisem przedmiotu zamówienia nie uwzględnił w wyjaśnieniach obowiązku co najmniej 3 – krotnego odśnieżania i posypywania w ciągu doby wszystkich dróg I i II kolejności. Powyższa okoliczność została również potwierdzona przez zamawiającego. Zamawiający w pkt I ppkt D w Opisie Przedmiotu Zamówienia przewidział, że: „w trakcie opadów ciągłych Wykonawca zobowiązany jest do co najmniej trzykrotnego odśnieżania i posypywania w ciągu doby wszystkich dróg I i II kolejności”. Powyższa okoliczność wynika również z odpowiedzi na pytanie nr 8 z 17 lutego 2025 r.: Pytanie 8: Dotyczy: Załącznik 2a. Pkt. 2 ppkt d) cytując: „Zimowe utrzymanie dróg (odśnieżanie, posypywanie) należy prowadzić na bieżące, także trakcie opadów. W trakcie opadów ciągłych Wykonawca zobowiązany jest co najmniej do co najmniej trzykrotnego w odśnieżania i posypywania w ciągu doby wszystkich dróg I i II kolejności. W trakcie opadów ciągłych przy temperaturach poniżej -5ºC Wykonawca jest zobowiązany prowadzić odśnieżanie i posypywanie dróg, co najmniej 12 jednostkami sprzętowymi, w tym co najmniej 2 szt. z przeznaczeniem dla Drogowej Trasy Średnicowej.” Prosimy o wyjaśnienie pojęcia ciągłego opadu wg Zamawiającego, tzn. jak długi opad powodujący zjawiska zimowe na drodze będzie uznany jako ciągły. Prosimy również o doprecyzowanie w jakim czasie ma odbyć się trzykrotne odśnieżanie i posypywanie w ciągu doby. Prosimy o wprowadzenie zapisu dotyczącego czasu w jakim należy wykonać jednokrotny posyp i płużenie całej sieci dróg. Odpowiedź: Jak opad ciągły będzie uznany przez Zamawiającego opad śniegu, trwający przez dłuższy czas bez przerwy (więcej niż 6 godzin) lub z bardzo krótkimi przerwami o przeciętnym i dość równomiernym natężeniu. Co najmniej trzykrotne odśnieżanie ma być prowadzone w ciągu doby. Działania w terenie w granicach administracyjnych Miasta Ruda Śląska w zakresie odśnieżania i posypywania należy podjąć w czasie niezwłocznym w czasie do 20 minut (na drogach I kolejności), do 30 min. (na drogach II kolejności) od momentu pierwszych sygnałów atmosferycznych wskazujących na konieczność przystąpienia do robót. Wykonawca powinien dążyć do uzyskania w jak najkrótszym czasie standardu, określonego w OPZ.” Odwołujący dokonał analizy wyjaśnień przystępującego(II), z której wynikało, że przy przyjętej ilości 66,681 ton materiału (soli) wystarczy on na dwukrotne posypywanie dróg, a powyższe pozostaje w sprzeczności z opisem przedmiotu zamówienia, z którego wynika obowiązek trzykrotnego posypywania i odśnieżania w trakcie ciągłych opadów. Zamawiający potwierdził, że przystępujący(II) skalkulował średnią stawkę za zimowe utrzymanie 1km/dobę na poziomie 2 przejazdów (po zaokrągleniu – 1,344), a zatem w ocenie Izby, nie uwzględnił w swojej kalkulacji konieczności zapewnienia 3-krotnego odśnieżania i posypywania w ciągu doby dróg I i II kolejności. Jeśli chodzi o podnoszoną przez odwołującego okoliczność nieuwzględnienia w wyjaśnieniach i załączonych do wyjaśnień kalkulacjach kosztów ponoszonych na dzierżawę 16 jednostek i czynsz za leasing 4 jednostek, to Izba miała na uwadze fakt, iż wykonawca przedstawił koszty w załączonej kalkulacji bezpośrednie (robocizna, materiały, sprzęt), a zamawiający nie wymagał, że należy uwzględnić w nich koszty dzierżawy czy leasingu sprzętu. Natomiast Izba uznała, że odwołujący słusznie podniósł w uzasadnieniu zarzutu nr 1, iż przystępujący(II) w zakresie kosztów zatrudnienia pracowników poprzestał jedynie na ogólnym oświadczeniu, że oferta jest skalkulowana zgodnie z przepisami dotyczącymi kosztów pracy, a wszystkie osoby, które będą realizować zamówienie są zatrudnione na podstawie umowy o pracę i otrzymują wynagrodzenie nie niższe niż minimalne wynagrodzenia za pracę. Izba wskazuje, że koszt zatrudnienia pracowników, w tym stawka za roboczogodzinę powinny zostać wskazane przez przystępującego(II) zarówno w wyjaśnieniach, jak również szczegółowej kalkulacji. W kalkulacji jednostkowej można znaleźć jedynie szczątkowe informacje na temat kosztu w nadgodzin dyspozytora na dobę – 60,00 zł oraz stawki godzinowej wynagrodzenia kierowcy, która została zagregowana w koszcie pracy jednostki sprzętowej, obejmującej ponadto koszt paliwa, koszt serwisowania pojazdu oraz koszt amortyzacji pojazdu. W ocenie Izby, powyższe dane nie zawierają jasnych i nie budzących wątpliwości informacji na temat kosztów zatrudnienia osób które będą realizować zamówienie. Sam zamawiający był świadomy powyższych braków, ponieważ w odpowiedzi na odwołanie dokonał analizy wyjaśnień przystępującego(II) w powyższym zakresie i zastąpił przystępującego(II), wbrew brzmieniu przepisu art. 224 ust. 5 ustawy Pzp, wyjaśniając, jakie możliwe składniki wynagrodzenia oraz jakie możliwa wysokość wynagrodzenia przyjął w cenie oferty wykonawca. Izba wskazuje także, przystępujący(II) nie przedstawił żadnych dowodów w zakresie przyjętych przez niego kosztów zatrudnienia, a także innych dowodów na uzasadnienie podnoszonych okoliczności wpływających na możliwość obniżenia ceny oferty. W odniesieniu do podniesionego przez odwołującego zarzutu, że przystępujący nie uwzględnił ceny za składowanie odpadów, a jedynie za usługę transportu i utylizację, odwołujący wskazywał, że z uwagi na źródło odpadów pochodzących z oczyszczania ulic i placów oznaczone są one kodem 20 03 03 – odpady związane z utrzymaniem czystości dróg, zarządzanie tymi odpadami powinno odbywać się zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz wynika z projektu treści umowy. Zgodnie ze stanowiskiem odwołującego przekazywanie odpadów o kodzie 20 03 03 powinno odbywać się wyłącznie uprawnionym podmiotom, które posiadają odpowiednie uprawnienia na gospodarowanie odpadami – aktualnego pozwolenia i wpisu w Bazie Danych o Produktach i Opakowaniach oraz Gospodarce Odpadami (BDO). Odwołujący wskazał ponadto, że przystępujący(II) nie podał również ceny za składowanie odpadów, a zaproponowana przez tego wykonawcę cena za usługę transportu i unieszkodliwiania odpadów jest dwa razy niższa niż cena za samą utylizację, proponowaną przez instalację komunalną, zarządzaną przez spółkę Master Odpady i Energia z Tych. Izba stwierdziła, ze pomimo tego, że odwołujący powoływał się na przepisy dotyczące zarządzania odpadami pochodzącymi z oczyszczania ulic i placów oznaczonych kodem 20 03 03 w celu wykazania, że wyjaśnienia przystępującego(II) w zakresie kosztów dotyczącego utylizacji odpadów nie gwarantują wykonania umowy zgodnie z obowiązującymi przepisami, to nie przywołał powyższych przepisów, z których wynikałby obowiązek przekazywania odpadów o kodzie 20 03 03 wyłącznie podmiotom posiadającym aktualne pozwolenia i figurującym w rejestrze BDO, nie przytoczył również odpowiedniej jednostki redakcyjnej projektu umowy, która przewidywałby powyższy obowiązek. Izba stwierdziła, że wskazany przez odwołującego, na podstawie załączonego do odwołania dokumentu - cennika za rok 2025 r. spółki Master, dwukrotnie wyższy koszt utylizacji odpadów niż przyjęty przez przystępującego(II) nie jest miarodajny do uznania zarzutu odwołującego z a zasadny. Izba miała na względzie okoliczność, iż sam odwołujący wskazywał, że utylizacja odpadów z oczyszczania ulic i placów w zależności od instalacji, która ma możliwość przyjęcia takich odpadów ma różną cenę. Rozpoznając zarzut braku wykazania przez przystępującego(II), w jaki sposób rozliczenia transakcyjne pomiędzy podmiotami tworzącymi konsorcjum wpływają na koszt wykonania zamówienia, Izba miała ma uwadze treść wezwania do złożenia wyjaśnień w zakresie wyliczenia ceny, skierowanego do przystępującego(II) przez zamawiającego, które nie obejmowało, tak szczegółowych zagadnień, jak wykazanie rozliczeń pomiędzy członkami konsorcjum, zgodnie z oczekiwaniami odwołującego. Wobec powyższego, Izba uznała, że zarzut nr 1 odwołania w powyższym zakresie nie był uzasadniony. Biorąc pod uwagę wskazane powyższej okoliczności, Izba stwierdziła, że nie wszystkie okoliczności podniesione przez odwołującego w ramach zarzutu nr 1 odwołania zasługiwały na uwzględnienie. Jednakże mając na uwadze, że przystępujący(II) nie wykazał: - w jaki sposób podnoszone przez niego okoliczności, które w jego ocenie umożliwiły obniżenie ceny oferty, przełożyły się na konkretne wartości ekonomiczne, nie zostały ponadto wykazane w złożonych kalkulacjach, - wykonawca, biorąc pod uwagę treść jego wyjaśnień i przedłożoną jako dowód fakturę nie wykazał, że uzyskał rabat na materiał – sól, - wykonawca nie wykazał, jakie koszty pracy, przyjął do obliczenia ceny oferty, Izba uznała zarzut nr 1 odwołania za uzasadniony i w powyższym zakresie odwołanie uwzględniła. Izba wskazuje również, iż nie uwzględniła przedstawionych przez zamawiającego oraz przystępującego dowodów w celu wykazania, że zarzut nr 1 odwołania jest niezasadny a cena zaproponowana przez przystępującego(II) jest cena rynkową, ponieważ to na wykonawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny. Obowiązek ten jest realizowany poprzez złożenie wyjaśnień i dowodów w celu usunięcia wątpliwości zamawiającego co do możliwości zrealizowania zamówienia za cenę zaproponowaną ofercie, a takie wykazywanie nie następuje w postępowaniu odwoławczym. Rolą zamawiającego jest ocena złożonych w przez wykonawcę, a nie zastępowanie go w tym obowiązku i składanie własnych dowodów w celu wykazania, że cena jest realna. Zarzut nr 2 i 3 odwołania Zgodnie z przepisem art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. Stosownie do art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu. Zamawiający może odrzucić ofertę, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia wówczas, gdy treść oferty w sposób nie budzący wątpliwości jest niezgodna z konkretnymi postanowieniami SW Z lub OPZ lub innymi warunkami wykonania przedmiotu zamówienia. Odwołujący upatrywał niezgodności treści oferty przystępującego(II) z warunkami zamówienia z tego powodu, iż zmawiający ustanowił w Rozdziale XXIX ust. 3 pkt 7 SW Z wymaganie, aby wykonawca przed podpisaniem umowy wykazał się posiadaniem zaplecza technicznego, tj. udokumentował posiadanie zaplecza technicznego/zapleczy technicznych o łącznej pojemności magazynu soli co najmniej 1 300 m3 (zakres 1 – 1 000 m3, zakres 2 – 300 m3), z zastrzeżeniem, że wystarczające będzie posiadanie 1 (jednego) całodobowego punktu dyspozytorskiego, 1 (jednej) bazy techniczno-sprzętowej oraz 1 (jednej) instalacji do wytwarzania solanki o wydajności nie mniejszej niż 15 m3 i pojemności zbiornika nie mniejszej niż 6 000 l. Zamawiający wymagał, aby wraz z oświadczeniem przekazać następujące dokumenty: - opis zaplecza technicznego (lokalizacja zaplecza, rodzaje i ilość sprzętu, pojemność magazynu do składowania materiałów chemicznych, wyposażenie całodobowego punktu dyspozytorskiego itp.), - tytuł prawny: wypis z księgi wieczystej lub umowa najmu, dzierżawy lub inny dokument potwierdzający posiadanie nieruchomości, na której jest zlokalizowane zaplecze techniczne, - dokument potwierdzający legalność magazynu do składowania materiałów chemicznych na podstawie ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2024r. poz. 725 z późn. zm.), - dokumentacja zdjęciowa zaplecza technicznego: sprzętu (bazy techniczno-sprzętowej), instalacji do wytwarzania solanki, magazynu do składowania materiałów chemicznych, punktu dyspozytorskiego. W Opisie przedmiotu zamówienia – Załączniku nr 2a oraz Załączniku 2b do SW Z, w punkcie III Zamawiający określił wymagania dotyczące zaplecza technicznego. Wykonawca w okresie realizacji umowy musi posiadać zaplecze techniczne wyposażone w: - sprzęt (bazę techniczno-sprzętową), - sprawną instalację do wytwarzania solanki o wydajności pompy nie mniejszej niż 15 m3 na dobę oraz pojemności zbiornika/ów nie mniejszej niż 6 000 l (wytwornica solanki), - magazyn zamknięty, utwardzony, pokryty dachem do składowania materiałów chemicznych, o pojemności co najmniej 1 000 m3 oraz zapewnić wymaganą ilość materiałów chemicznych w okresie realizacji umowy, - całodobowy punkt dyspozytorski - wyposażony w sprawne urządzenia: telefon, radiotelefon, komputer z dostępem do poczty elektronicznej, Internet oraz termometr, higrometr, barometr. Odwołujący wskazał w odwołaniu, że przystępujący(II) w ofercie na stronie 5 wskazał d wie lokalizacje magazynów, które nie spełniają warunków określonych przez zamawiającego. Na powyższą okoliczność odwołujący przedstawił jako dowody: dokumentację zdjęciową, korespondencję prowadzoną z PINB Chorzów, pisma z 8 kwietnia 2025 r., notatki z oględzin i kontroli magazynów, korespondencji prowadzonej z PINB Mikołów, dokumentacji fotograficznej 2 magazynu, pisma z 8 kwietnia 2025 r. o raz notatki z oględzin i kontroli 2 magazynu. Izba wskazuje, że jak wynika z dokumentów zamówienia obowiązek posiadania zaplecza technicznego odpowiednio wyposażonego konkretyzuje się dopiero przed podpisaniem umowy a także ze wykonawca musi posiadać zaplecze techniczne w okresie realizacji umowy. Zatem nie można czynić zarzutu wykonawcy, że nie dysponuje wcześniej takim zapleczem. Zatem na podstawie powyższych okoliczności nie można stwierdzić, że oferta przystępującego(II) była niezgodna z wskazanymi przez odwołującego warunkami zamówienia. Jeśli chodzi o niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia w zakresie środków chemicznych koniecznych do prawidłowej realizacji zamówienia, których wykonawca nie przewidział w swojej ofercie, a powyższe wynika z wyjaśnień złożonych przez przystępującego(II), Izba miała na uwadze fakt, iż jak już wskazano w odniesieniu do zarzutu nr 1 odwołania, zamawiający nie wymagał w wezwaniu do złożenia wyjaśnień w zakresie wyliczenia ceny oferty, aby przystępujący(II) przedstawił w nich koszt soli w rozbiciu na koszt zużycia chlorku sodu, chlorku magnezu oraz chlorku wapnia. Zamawiający w wezwaniu użył sfomułowania: „koszty materiałów (piasku, soli, wody itp.)”. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że oferta przystępującego(II) powyższym zakresie była niezgodna z warunkami zamówienia. w Powyższy zarzut podlegał oddaleniu. Zarzut nr 3 odwołania Błąd w obliczeniu ceny lub kosztu oferty oznacza, że wykonawca nie uwzględnił (lub uwzględnił w sposób nieprawidłowy) w wyliczeniu ceny lub kosztu wszystkich elementów ceno- lub kosztotwórczych, wynikających z przepisów prawa lub wymaganych cech przedmiotu zamówienia, jego zakresu lub warunków realizacji. Jest skutkiem błędnego rozpoznania stanu prawnego lub faktycznego przez wykonawcę, wynikającego z przepisów prawa lub wymagań określonych w dokumentach zamówienia i przyjęcia nieprawidłowych podstaw dokonywanej kalkulacji, które nie znajdują uzasadnienia w przepisach prawa lub wymaganiach zamawiającego. w Wobec powyższego w związku z niepotwierdzeniem się zarzutu nr 2 odwołania, wobec stwierdzenia przez odwołującego, że wskazane w uzasadnieniu zarzutu nr 2 odwołania niezgodności treści oferty z przedmiotem zamówienia skutkują również błędnym ustaleniem stanu faktycznego przy obliczeniu ceny, zarzut nr 3 odwołania podlegał oddaleniu. Zarzut nr 4 odwołania Zgodnie z przepisem art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez wykonawcę niespełniającego warunków udziału w postępowaniu. Odwołujący wskazywał, że zamawiający w Rozdziale XIX ust. 3 pkt 3.4.1 ppkt b Specyfikacji Warunków Zamówienia przewidziano, że: „Wykonawca musi wykazać, iż w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, wykonał/wykonuje należycie: b) usługę lub usługi polegającą/ce na letnim utrzymaniu dróg o łącznej wartości minimum 1 000 000,00 PLN brutto. W przypadku usług nadal wykonywanych Wykonawca zobowiązany jest wskazać spełnienie powyższego warunku udziału w postępowaniu w zakresie części usługi już wykonanej. Wartość ta będzie brana pod uwagę przy analizie spełniania warunku. Uwaga: W przypadku Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia spełnianie warunków dotyczących zdolności technicznych lub zawodowych Wykonawcy wykazują łącznie – Zamawiający nie formułuje w tym zakresie szczególnego sposobu spełniania warunku, o którym mowa w art. 117 ust. 1 ustawy. Uwaga: Jeżeli Wykonawca powołuje się na doświadczenie w realizacji usług wykonywanych wspólnie z innymi wykonawcami, należy wskazać usługę (zakres), w której Wykonawca bezpośrednio uczestniczył.” Przystępujący(II) w załączniku „Wykaz usług” wykazali: • M.N. wskazała, że wykonała usługę związana z utrzymaniem czystości drogi obejmującą m.in. utrzymanie czystości o wartości 1 098 125,00 zł w okresie od 02.01.2023 do 31.12.2023 na rzecz podmiotu prywatnego DROGOPOL sp. z o.o., • M.N. wskazała, że wykonała usługę związana z utrzymaniem czystości drogi obejmującą m.in. utrzymanie czystości o wartości 1 510 762,20 zł w okresie od 02.01.2024 do 31.12.2024 na rzecz podmiotu prywatnego DROGOPOL sp. z o.o. Wykonanie prac zostało potwierdzone poprzez referencje wystawione przez DROGOPOL sp. z o.o., które potwierdził kierownik ds. logistyki i kontroli wewnętrznej K.S.. Co istotne wystawca referencji, tj. kierownik ds. logistyki i kontroli wewnętrznej nie jest uprawniony do reprezentacji DROGOPOL sp. z o.o., a do Referencji nie dołączono żadnych dokumentów, które upoważniałyby do ich wystawienia przez kierownika ds. logistyki i kontroli wewnętrznej. Odnosząc się do tego doświadczenia odwołujący wskazał, że firma DROGOPOL sp. z o.o. nie realizuje prac związanych z letnim utrzymaniem dróg. DROGOPOL to firma budowlana, która kompleksowo realizuje prace budowlane, prace inwestycyjne. Nie wykonuje zaś prac usługowych, utrzymaniowych. Usługi, które Pani M.N. realizowała na rzecz DROGOPOLU to usługi związane pracami porządkowymi po lub w trakcie prac budowlanych. Ponadto usługi te były realizowane w okresie całorocznym, a z załączonych referencji wynika, że w ich skład wchodziły również usługa dostawy wody. Natomiast wykonawca w „wykazie usług” zobowiązany był wykazać przedmiot wykonywanych usług. W przypadku usług wykonywanych przez Panią Monikę Nowińska przedmiot ten nie został wykazany. Jest tylko informacja o rodzaju usługi, brak jest natomiast informacji, gdzie taka usługa była realizowana, jakich dróg dotyczyła. W rubryce „przedmiot wykonywanych usług” znajduje się również informacja, że były to usługi związane z letnim utrzymaniem dróg - takiemu twierdzeniu jednak przeczy data ich wykonywania. Usługi te były wykonywane również w okresie zimowym, ponieważ ich realizacja to okres od stycznia do grudnia. W okresie zimowym usługa zamiatania dotyczy oczyszczania pozimowego, a to inny rodzaj prac niż oczyszczanie letnie, którego wymagał zamawiający w treści warunku. Oczyszczanie dróg po robotach budowlanych jest innym rodzajem prac niż oczyszczanie letnie. Różnica w tych pracach wynika w różnicy odpadów, które są zbierane, ich rodzaju, składu tzw. morfologii. W przypadku prac budowlanych zbierane są odpady o kodach z grupy odpadów budowlanych – grupa 17, zmieszanych, pyłów, kruszyw itp. Taki podział na rodzaj odpadów wynika wprost z poz. 10 rozporządzenia Ministra Klimatu w sprawie katalogu odpadów. W § 1 tego rozporządzenia wskazano, że rozporządzenie określa katalog odpadów z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaj. Zaś w § 2 ustalono, że odpady się klasyfikuje zależności od źródła ich powstawania. Ustawodawca rozróżnił 20 grup odpadów. w W przypadku usługi związanej z oczyszczaniem dróg przy/lub na budowach odpady są klasyfikowane w grupie 17, gdzie wskazano „odpady z budowy”, a tam kilkanaście podgrup w tym np. odpady o kodzie 17 09 04 „zmieszane odpady z budowy”. W przypadku letniego zamiatania z ulic zbierane są odpady z grupy odpadów komunalnych – grupa 20, szczególności odpady z oczyszczania ulic i placów o kodzie 20 03 03. Wykonawca M.N. nie figuruje w ewidencji firm w w tzw. BDO, co oznacza, że nie posiada koncesji na transport odpadów, które są zbierane z ulic i jest ich konieczność składowania na składowiskach. W przypadku prac komunalnych związanych z letnim oczyszczaniem dróg wymagana jest procedura dokumentacji przekazywanych odpadów na kartach przekazania odpadów, które są kontrolowane i nadzorowane przez BDO. Brak wpisu do ewidencji udowadnia, że usługi wykonywane przez Panią M.N. nie dotyczyły prac komunalnych. Z załączonych referencji i wykazów nie sposób ustalić jaka jest rzeczywista wartość prac związanych z usługą oczyszczania prac po robotach budowlanych a usługa związaną z dostawa wody. Dostawa wody nie odnosi się do warunku, który postawił zamawiający i nie może być brana pod uwagę przy ocenie jako doświadczenia wykonawcy. W przypadku wykonawcy D.D. w „Wykazie usług” pod pozycją 6 wskazano, że realizował on prace oczyszczania dróg na terenie miasta Ruda Śląska o wartości 267 170,83 zł. Prace te były realizowane w okresie od 01.02.2024 do 29.03.2024, a więc w okresie zimowym w ramach umowy na zimowe utrzymanie miasta, a nie w okresie letnim, jak wymagano w treści warunku. Prace wykonywane w lutym to typowe prace pozimowego oczyszczania. Zbierana w trakcie tej pracy frakcja odpadów i wykonywane prace są inne niż prace wykonywane w okresie letnim. Wykonane prace pod „pozycją 6” nie spełniają warunku. W przypadku nr 7 „Wykazu usług” Konsorcjum wykazało faktury i protokoły odbioru z usług wykonywanych na rzecz GDDiKA Katowice Rejon Wysoki Brzeg, jako podwykonawca firmy SAFEROAD GRAW IL sp. z o. o. Prace te były wykonywane w okresie od 01.10.2022 do 30.06.2024 r. Z samego kalendarium wynika, że część tych prac była wykonywana w okresie zimowym. Na potwierdzenie tych prac Konsorcjum przedłożyło kilkadziesiąt faktur. Odwołujący wskazał, że analiza tych dokumentów prowadzi jednak do wniosku, że zdecydowana większość faktur nie dotyczy prac związanych z letnim utrzymaniem dróg. To prace remontowe i naprawcze dróg, koszenia poboczy, zabezpieczenie brygad itp. Izba oddalając zarzut nr 4 odwołania miała na uwadze fakt, iż zamawiający nie sformułował warunku dotyczącego doświadczenia wykonawcy przywołując przepisy rozporządzenia Ministra Klimatu w sprawie katalogu odpadów i określonego w nim katalogu odpadów z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaje, a wobec powyższego konieczności klasyfikacji odpadów w zależności od źródła ich powstania. Z dokumentów zamówienia nie wynika również, w jaki sposób należy rozumieć „letnie utrzymanie dróg” i gdzie przebiega linia podziału pomiędzy „letnim utrzymanie dróg” a „zimowym utrzymaniem dróg”. Jak słusznie podniósł zamawiający, aby zachować ciągłość w utrzymaniu dróg, musiałby się posługiwać pojęciami wiosennego i jesiennego utrzymania dróg, a wobec powyższego nie można utożsamiać powyższych sformułowań do okresów lata astronomicznego ( od 21 czerwca do 20 września) oraz zimy astronomicznej (od 21 czerwca do 20 marca). Odwołujący kwestionując referencje wystawione przez Drogopol Sp. z o.o. wskazywał, że nie jest to firma, która realizuje prace związane z letnim utrzymaniem dróg, ale tej okoliczności nie wykazał, jak również faktu, iż kierownik ds. inwestycji i kontroli p. K.S. nie jest uprawniony do reprezentacji Drogopol Sp. z o.o. Izba wskazuje, iż zamawiającemu przysługuje uprawnienie żądania od wykonawców wyjaśnień dotyczących złożonych podmiotowych środków dowodowych. W wypadku jakichkolwiek wątpliwości zamawiający może zwrócić się do wykonawcy o wyjaśnienia. Biorąc pod uwagę treść warunku udziału w postępowaniu, sformułowaną w Rozdziale XIX ust. 3 ppkt 3.4.1 ppkt b SW Z, brak doprecyzowania jak należy rozumieć pojęcie „letniego utrzymania dróg”, Izba uznała, że nie można w spobób nie budzący wątpliwości ustalić, że przystępujący(II) nie spełnił warunku udziału w postepowaniu. Wobec powyższego, Izba oddaliła zarzut nr 4 odwołania. O kosztach postępowania Izba orzekła na podstawie art. 575 ustawy Pzp oraz art. § 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania, mając na uwadze wynik postępowania. Wobec uwzględnienia odwołania w części, Izba koszty postępowania rozdzieliła, mając na uwadze liczbę zarzutów uwzględnionych i oddalonych. Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji. Przewodnicząca:……………………… …
Modernizacja odcinków dróg wojewódzkich
Odwołujący: PRODIM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie…Sygn. akt: KIO 2815/24 WYROK Warszawa, dnia 3 września 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca: Irmina Pawlik Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2024 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 6 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę PRODIM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie przy udziale uczestników po stronie zamawiającego: A. wykonawcy COLAS Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Palędziu, B. wykonawcy Eurovia Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Bielanach Wrocławskich, orzeka: 1. oddala odwołanie; 2. kosztami postępowania obciąża odwołującego PRODIM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie -Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: ………….…………................. Sygn. akt: KIO 2815/24 Uzasadnienie Zamawiający Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie (dalej jako „Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego na roboty budowlane pn. „Modernizacja odcinków dróg wojewódzkich” (nr ref. ZDW-DN-4-271-34/24). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej S: 105/2024 z dnia 31 maja 2024 r. pod numerem 321934-2024. Do ww. postępowania o udzielenie zamówienia zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm., dalej „ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa zamówienia przekracza progi unijne, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp. W dniu 6 sierpnia 2024 r. wykonawca PRODIM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie wobec czynności wyboru oferty złożonej przez wykonawcę COLAS Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Palędziu oraz odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1 . art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp oraz art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp poprzez odrzucenie oferty Odwołującego z uwagi na sprzeczność jej treści z warunkami zamówienia, tj. z uwagi na przyjęcie niejednolitej ceny jednostkowej za Krawężniki betonowe o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych z oporem C12/15 (V=0,12m3/m) ujętej w poz. 11 tabeli cenowej dla Zadania nr 4 oraz poz. 16 dla Zadania nr 14 pomimo określenia w rozdziale III pkt 12 ppkt 3 SWZ wymogu jednolitości dla 208 pozycji (w tym również dla przywołanych dwóch pozycji), w sytuacji, gdy wskazana niezgodność jako tzw. inna omyłka polegająca na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia podlegała poprawieniu na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp z uwagi na to, że: - wskazanie przez Odwołującego w zaledwie jednym spośród 104 wskazanych przez Zamawiającego przypadków niejednakowych cen jednostkowych (przy jednoczesnym wskazaniu w pozostałych 103 przypadkach cen jednakowych) nie sposób ocenić inaczej, niż jako zwykłą omyłkę przy wprowadzaniu do formularza ofertowego znacznej ilości (745) cen jednostkowych, w żadnym zaś razie nie sposób jest jej uznać za celowe działanie zmierzające w kierunku nadania treści oferty brzmienia niezgodnego z warunkami zamówienia, - omyłka ta spowodowała niezgodność oferty z treścią rozdziału III pkt 12 ppkt 3, - poprawienie przedmiotowej omyłki jest możliwe w prosty sposób, tj. przez ujednolicenie cen jednostkowych w poz. 11 Zadania nr 4 (zadanie podstawowe) i poz. 16 Zadania nr 16 (zadanie opcjonalne) do ceny wskazanej dla zadania podstawowego, - poprawienie wskazanej omyłki nie spowoduje istotnej zmiany oferty, przy czym przewidziana w art. 223 ust. 2 ustawy Pzp procedura poprawiania omyłek w treści oferty ma charakter obligatoryjny, co oznacza, że wobec zaistnienia podstaw do zastosowania ww. procedury sanacyjnej Zamawiający nie mógł od niej odstąpić i tym samym nie mógł odrzucić oferty Odwołującego jako niezgodnej z warunkami zamówienia; 2. art. 239 ust. 1 ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru oferty złożonej przez COLAS Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Palędziu jako oferty najkorzystniejszej, mimo iż oferta Odwołującego była ofertą korzystniejszą w świetle ustanowionych kryteriów oceny ofert, a jej odrzucenie było nieprawidłowe. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu unieważnienia decyzji o wyborze oferty najkorzystniejszej, unieważnienia decyzji o odrzuceniu oferty Odwołującego i powtórzenia czynności oceny i badania ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego jako niepodlegającej odrzuceniu. Odwołujący wniósł ponadto o nakazanie Zamawiającemu dokonanie poprawienia omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami, polegającej na poprawieniu ceny jednostkowej w poz. 16 kosztorysu ofertowego dla Zadania 16 na cenę 147,60 oraz, w konsekwencji tego poprawienia, wartości brutto poz. 16 dla Zadania 16 na kwotę 26 568,00 zł, sumy ofertowej dla zakresu opcjonalnego na kwotę 8 267 270,34 zł całkowitej ceny ofertowej na kwotę, 43 181 703,02 zł. Uzasadniając zarzuty Odwołujący wskazał, że w przedmiotowym przypadku zachodziły podstawy do uznania, że wskazanie przez Odwołującego niejednolitych cen jednostkowych w poz. 11 Zadania nr 4 i poz. 16 Zadania nr 16 miało charakter tzw. innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia. Zdaniem Odwołującego oceny takiej nie może zmienić okoliczność, iż w wyjaśnieniu złożonym Zamawiającemu w dniu 16 lipca br. przedstawiciel Odwołującego zidentyfikował ww. omyłkę jako „oczywistą omyłkę pisarską”. Jakakolwiek bowiem ocena przedstawiciela Odwołującego nie mogła zmienić ciążącego na Zamawiającym obowiązku stosowania przepisów powszechnie obowiązującego prawa ani zwolnić go z obowiązku oceny niezgodności z warunkami zamówienia pod kątem wszystkich kategorii omyłek wskazanych w art. 223 ust. 2 ustawy Pzp. Przewidziana w tym przepisie procedura sanacyjna ma bowiem charakter obligatoryjny (co oznacza, że Zamawiający nie może w żadnym przypadku odstąpić od poprawienia żadnej ze wskazanych kategorii omyłek w ofercie) i nie jest uzależniona od jakiegokolwiek działania, kwalifikacji prawnej czy inicjatywy po stronie zainteresowanego wykonawcy. Instytucja poprawiania „innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia” była przedmiotem licznych orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej i sądów okręgowych. W orzecznictwie tym jednolicie wskazuje się, że instytucja ta znajduje zastosowanie we wszystkich tych przypadkach, gdy: zachodzi niezgodność oferty z warunkami zamówienia, niezgodność ta nie jest wynikiem zamiaru zaoferowania świadczenia niezgodnego z warunkami zamówienia, lecz ma charakter niezamierzony i omyłkowy (tj., gdy stanowi zwykły błąd ludzki, przeoczenie przy sporządzaniu oferty), gdy poprawienie omyłki nie spowoduje istotnych zmian w treści oferty (nie zmieni jej charakteru czy oferowanego przedmiotu), gdy Zamawiający jest w stanie taką omyłkę poprawić. W tym kontekście obszerne stanowisko, jakie zaprezentował Zamawiający w decyzji o odrzuceniu oferty Odwołującego, a odnoszące się do – jego zdaniem – braku możliwości zastosowania o odniesieniu do wskazanej oferty procedury sanacyjnej, jest nieprawidłowe z przyczyn opisanych poniżej. Odwołujący wskazał po pierwsze, że niewątpliwie doszło do złożenia oświadczenia woli, którego treść (cena jednostkowa) jest niezgodna z wymaganiem określonym w SWZ (tj. nie jest jednolita dla Zadania nr 4 i Zadania nr 16). Niezgodność ta była zresztą podstawą odrzucenia oferty Odwołującego – gdyby nie zachodziła, brak byłoby w ogóle podstaw do odrzucenia tej oferty na zasadzie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. Po wtóre, w okolicznościach sprawy brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, aby wykonawca celowo zaoferował Zamawiającemu ww. ceny jednostkowe na poziomie niejednolitym. Zamawiający błędnie kwestionuje omyłkowy charakter podania przez Odwołującego niejednolitych cen jednostkowych w poz. 11 dla Zadania 4 oraz w poz. 16 dla zadania 16. Tym samym zdaje się zakładać, jakoby wolą Odwołującego było zaoferowania świadczenia o treści niezgodnej z SWZ. Jednocześnie jednak sam Zamawiający nawet nie tylko dopuszcza ewentualność, co wręcz zakłada niemal pewność, że wskazanie niejednolitych ww. cen jednostkowych wynikało z „niestaranności w działaniu” („świadczą raczej o niepoprawnym w świetle treści SWZ (względem warunków zamówienia), najpewniej na skutek niestaranności w działaniu, przygotowaniu przez Wykonawcę oferty”) oraz że mogło być niezamierzone („nawet jeżeli ta niespójność była wynikiem jakichś błędów, nawet niecelowych, popełnionych w toku przygotowywania oferty, np. błędnego ich odczytania, zidentyfikowania, czy zastosowania w praktyce”). Tymczasem w okolicznościach sprawy brak celowego zamiaru wskazania przez Odwołującego niejednolitych cen nie może budzić wątpliwości. Zauważyć bowiem należy, że w ramach wyceny ofert Wykonawcy byli zobligowani do wskazania w formularzu cenowych znacznej liczby cen jednostkowych (według wyliczeń pełnomocnika Odwołującego kosztorys składa się w sumie z 745 pozycji), spośród których aż 208 pozycji zostało objęte wymogiem zachowania jednolitości w kontekście zakresu podstawowego (104 pozycje) oraz zakresu opcjonalnego (kolejne 104 pozycji o tożsamym zakresie przedmiotowym jak odpowiadające im 104 pozycje zakresu podstawowego). Spośród tych wszystkich pozycji Odwołujący zachował pełną jednolitość w 103 parach wskazanych przez Zamawiającego. Wskazuje to w sposób jednoznaczny, że Odwołujący prawidłowo zidentyfikował wymaganie Zamawiającego i zamierzał się do niego w pełni zastosować (i zastosował się w ponad 99% przypadków), a jedynie w odniesieniu do jednej ze 104 par pozycji kosztorysu, w sposób niezamierzony owej jednolitości nie zachował. Był to zwykły błąd ludzki, przeoczenie popełnione w trakcie dość żmudnej czynności wyliczania znacznej liczby cen jednostkowych oraz wpisywania ich do liczącego wiele pozycji kosztorysu ofertowego. Przypisywanie Odwołującemu zamiaru zaoferowania w tym zakresie oferty niezgodnej z warunkami zamówienia trudno byłoby uznać za uzasadnione. Wolą każdego z wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia jest złożenie oferty odpowiadającej SWZ. Trudno oczekiwać, aby Odwołujący, działając racjonalnie, chciał poświęcić wiele godzin na przygotowanie oferty i wyliczenie ceny zakładając złożenie oferty niezgodnej z warunkami zamówienia (która tym samym podlegałaby odrzuceniu). Nie sposób zatem wskazać innej przyczyny wskazania niejednolitych cen jednostkowych w zakresie poz. 11 dla Zadania 4 i poz. 16 dla Zadania 16, aniżeli chwilowy moment nieuwagi osoby wypełniającej kosztorys (co sam zauważa Zamawiający, wskazując na „niestaranność”). Z całą zaś pewnością wola zaoferowania świadczenia niezgodnego z SWZ w żaden sposób z treści oferty nie wynika – co przemawia tym samym za uznaniem, że opisana niezgodność ma charakter omyłkowy. Po trzecie Odwołujący podniósł, że dokonanie poprawienia wskazanej omyłki – przez ujednolicenie cen w ww. pozycjach 11 (Zad. 4) i 16 (Zad 16) niewątpliwie nie spowoduje istotnej zmiany oferty. Za zmianę istotną w rozumieniu tego przepisu uznaje się powszechnie taką zmianę, która prowadziłaby do znacznego zniekształcenia oświadczenia woli wykonawcy w zakresie merytorycznej treści oferty – co w stanie faktycznym sprawy miejsca nie miało. O nieistotności zmiany spowodowanej poprawieniem omyłki świadczy przede wszystkim fakt, że omyłka ta dotyczy cen jednostkowych o niewielkim udziale w całej cenie ofertowej, zaś poprawienie omyłki spowoduje jedynie nieznaczną zmianę ceny – w szczególności mając na uwadze fakt, że dostosowanie pozycji nr 16 w Zadaniu 16 spowoduje zmianę ceny zaledwie o 6 642 zł, co przy całkowitej cenie ofertowej na poziomie 43 188 345,02 zł jest wartością zupełnie pomijalną. Z ostrożności Odwołujący wskazał, że zarówno w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie dopuszczono poprawianie na zasadzie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp omyłek również w takich przypadkach, gdy prowadzi to do zmiany wysokości ceny. (Odwołujący powołał się w tym zakresie na komentarz Urzędu Zamówień Publicznych oraz orzecznictwo Izby). Po czwarte Odwołujący zauważył, że w stanie faktycznym sprawy Zamawiający miał podstawy do samodzielnego poprawienia omyłki i doprowadzenia oferty do stanu zgodności z wymaganiem zapisanym w rozdziale III pkt 3 SWZ. Mógł on poprawić omyłkę bez konieczności zasięgania jakiejkolwiek opinii czy stanowiska wykonawcy odnośnie do sposobu, według którego poprawienie oferty miałoby zostać dokonane. Istnieją co najmniej trzy obiektywne powody, dla których jako właściwą należało przyjąć cenę określoną dla zakresu podstawowego, tj. cenę ustaloną w poz. 11 dla Zadania nr 4 i w konsekwencji do jej wysokości (147,60zł brutto) dostosować (ujednolicić) cenę w poz. 16 dla Zadania 16. Odwołujący dostrzegł, że wskazana przez Zamawiającego niejednolitość cen dotyczy dwóch zakresów przedmiotu zamówienia: zakresu podstawowego (takiego, który na pewno zostanie powierzony do wykonania w ramach zamówienia) i opcjonalnego (takiego, który być może, lecz niekoniecznie zostanie powierzony do wykonania). Z punktu widzenia wykonawcy ubiegającego się o zamówienie to właśnie zakres podstawowy zawsze stanowi punkt wyjścia do oszacowania ceny ofertowej. Zakres ten zawsze jest traktowany i wyceniany priorytetowo, bowiem determinuje on taki poziom wynagrodzenia, który na pewno zostanie wypłacony niezależnie od dalszych decyzji Zamawiającego w przedmiocie skorzystania lub nie skorzystania z prawa opcji. Zatem już z samej istoty zamówienia podstawowego i opcjonalnego można było wywieść, że wolą wykonawcy było rozliczenie się z Zamawiającym według tej ceny, która została określona właśnie dla zakresu podstawowego (Zadanie nr 4). Ponadto Odwołujący zauważył, że poz. 11 w kosztorysie dla Zadania nr 4 zawiera znacznie większy przedmiar (ilość jednostek (m) krawężnika do wykonania), aniżeli poz. 16 dla zadania 16. W zakresie podstawowym Zamawiający przewidział bowiem wykonanie 1 140,00 m ww. krawężnika, podczas gdy w zakresie opcjonalny niemal dziesięciokrotnie mniej (180,00 m). W tym kontekście za logiczny i racjonalny trzeba uznać wniosek, że Odwołujący wycenił przede wszystkim ową wyższą ilość jednostek obmiarowych krawężnika do wykonania, bowiem wartość tej pozycji jest z jego punktu widzenia bardziej istotna, niż wartość pozycji o niższym przedmiarze. Co więcej, w świetle doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnie funkcjonującej w branży budowlanej, większa ilość prac do wykonania w ramach danej inwestycji zazwyczaj prowadzi do obniżenia ceny jednostkowej za ich wykonanie. Z uwagi bowiem na efekt skali oraz rozłożenie dodatkowych kosztów (związanych przede wszystkim z mobilizacją, transportem i organizacją pracy zasobów) na większą liczbę jednostek obmiarowych, koszty jednostkowe (w przeliczeniu na jednostkę obmiarową) są niższe, niż w przypadku kosztów wykonania mniejszej ilości prac. Mając zaś na uwadze, że skorzystanie z prawa opcji spowoduje w istocie zwiększenie ilości jednostek obmiarowych do wykonania w zakresie krawężników (tj. spowoduje zwiększenie ich długości z zakładanych 1 140 m do 1 320 m (1 140 + 180 = 1 320), należy przyjąć, że to niższa spośród cen wskazanych przez Odwołującego będzie miarodajna do rozliczenia prac dotyczących wykonania krawężników betonowych o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych z oporem C12/15. Wreszcie, istotny zdaniem Odwołującego argument przemawiający za zasadnością ujednolicenia poz. 11 (Zad. 4) i poz. 16 (Zad. 16) do wskazanej dla Zad. 4 kwoty 147,60 można odnaleźć w samej treści kosztorysu przedstawionego przez Odwołującego. Zauważyć bowiem należy, że formularzach dla Zadań nr 4 i 16 umieszczone zostały w sumie 4 pozycje odnoszące się do wykonania krawężników betonowych o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych z oporem C12/15 (a więc odnoszące się do bardzo podobnych prac): poz. 4 dla Zadania nr 4: Krawężniki betonowe o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych C12/15 (zjazdy + uszkodzony krawężnik) – wyceniona przez Odwołującego na kwotę 147,60 zł, poz. 11 dla Zadania nr 4: Krawężniki betonowe o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych z oporem C12/15 (V=0,12m3/m) - wyceniona również na kwotę 147,60 zł, poz. 4 dla Zadania nr 16: Krawężniki betonowe o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych C12/15 (zjazdy + uszkodzony krawężnik) – również w tym przypadku wyceniona przez Odwołującego na kwotę 147,60 zł, poz. 16 dla Zadania nr 16: Krawężniki betonowe o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych z oporem C12/15 (V=0,12m3/m) – która jako jedyna została wyceniona na inną kwotę, tj. na 184,50 zł. Skoro w formularzu ofertowym dla obu zakresów zamówienia (Zadanie 4 i Zadanie 16) aż trzy pozycje zostały wycenione na kwotę 147,60 zł, a tylko jedna na kwotę odmienną (184,50 zł), to uzasadniony jest wniosek, że wolą Odwołującego było, aby wszystkie prace związane z budową krawężników betonowych o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych C12/15 rozliczane były według ceny jednostkowej na poziomie 147,60 zł. Tym samym, zdaniem Odwołującego, już tylko na podstawie treści oferty i zapisów SWZ Zamawiający mógł (i powinien był) wywieść, że poprawienie omyłki polegającej na niezgodności oferty Odwołującego z warunkami Zamówienia winno nastąpić przez takie ujednolicenie cen w poz. 11 dla Zadania 4 i poz. 16 dla Zadania 16, w ramach którego cena jednostkowa dla zakresu opcjonalnego (poz. 16 Zad. 16) powinna zostać obniżona do kwoty 147,60 zł – co prowadziłoby w konsekwencji do konieczności poprawienia również sumarycznej ceny w poz. 16 Zadania 16 oraz sumę ofertowe dla zakresu opcjonalnego zamówienia (Zadania 14 – 18) oraz całkowitą cenę zamówienia. Do analogicznego wniosku o prawidłowości takiego sposobu poprawienia omyłki doszła Krajowa Izba Odwoławcza na gruncie dość podobnego stanu faktycznego, gdy jeden z wykonawców nie zastosował się do wyrażonego przez Zamawiającego zastrzeżenia, zgodnie z którym ceny jednostkowe w ramach zamówienia z prawa opcji nie mogły być niższe, niż ceny za te same elementy zamówienia w ramach zamówienia podstawowego. Z uwagi na podobieństwo stanu faktycznego, uzasadnienie tego wyroku z dnia 10 sierpnia 2023 r. sygn. akt KIO 2162/23 Odwołujący przywołał w szerokim zakresie fragment uzasadnienia ww. wyroku. Reasumując, w ocenie Odwołującego prawidłowym i obiektywnie uzasadnionym sposobem poprawienia omyłki w treści oferty Odwołującego było zastąpienie wyższej ceny przewidzianej w poz. 16 dla Zadania 16 dotyczącej opcjonalnego zakresu zamówienia ceną niższą, określoną w poz. 11 dla Zadania 4 dotyczącą zakresu podstawowego, tj. ceną 147,60 zł. Stanowisko powyższe jest tym bardziej uzasadnione, że zastosowanie tego rozwiązania nie prowadzi do zwiększenia ceny ofertowej, lecz do jej obniżenia – co również świadczy o tym, że poprawienie omyłki nie spowoduje jakiegokolwiek zaburzenia równowagi ekonomicznej na niekorzyść Zamawiającego. Z daleko posuniętej ostrożności Odwołujący podniósł, że nawet gdyby uznać, że wskazany powyżej sposób poprawy nie był uzasadniony, nie wyłączałoby to możliwości ujednolicenia cen przez Zamawiającego na zasadzie poprawienia omyłki przewidzianej w art. 223 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w inny sposób. Z uwagi na marginalny charakter obu ww. cen, każdy sposób poprawienia niezgodności tychże cen byłby dopuszczalny, prowadząc jednocześnie do usunięcia stanu niezgodności z warunkami zamówienia. Ostatecznie zaś i tak Odwołujący weryfikuje prawidłowość poprawienia omyłki polegającej na niezgodności z warunkami zamówienia w ramach procedury wyrażania zgody na dokonanie poprawy. W przypadku, gdyby poprawiona cena nie odpowiadała intencjom Odwołującego i była dla niego nieakceptowalna, będzie on mógł wskazanej zgody odmówić. W praktyce ww. okoliczność wyklucza ryzyko, aby poprawienie omyłki mogło w jakikolwiek sposób zniekształcić oświadczenie woli złożone pierwotnie przez Odwołującego. Mając na uwadze powyższe, czynność odrzucenia oferty Odwołującego winna zostać unieważniona. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia powinno być również unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej i nakazanie Zamawiającemu ponowienia badania i oceny ofert. Oferta Odwołującego jest bowiem tańsza od oferty wybranego wykonawcy (i korzystniejsza w świetle ustanowionych kryteriów oceny ofert), zatem jej przywrócenie do Postępowania powinno doprowadzić do zmiany decyzji o wyborze oferty najkorzystniejszej. Zamawiający w dniu 27 sierpnia 2024 r. złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie zarzutów odwołania i podtrzymał stanowisko wyrażone w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty. Pisemne stanowisko w sprawie w dniu 27 sierpnia 2024 r. przedstawił także wykonawca Eurovia Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Bielanach Wrocławskich, wnosząc o oddalenie odwołania w całości. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestników postępowania odwoławczego, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uwzględniając akta sprawy odwoławczej, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje. Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego przez wykonawcę COLAS Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Palędziu (dalej jako „Przystępujący COLAS”) oraz przez wykonawcę Eurovia Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Bielanach Wrocławskich (dalej jako „Przystępujący Eurovia”), wobec czego ww. wykonawcy stali się Uczestnikami postępowania odwoławczego. Izba uwzględniła opozycję zgłoszoną przed otwarciem rozprawy przez Zamawiającego przeciwko przystąpieniu wykonawcy Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe S.A. z siedzibą w Dębicy do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego. Zgodnie z art. 526 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający lub odwołujący może zgłosić opozycję przeciw przystąpieniu innego wykonawcy, nie później niż do czasu otwarcia rozprawy. Izba uwzględnia opozycję, jeżeli zgłaszający opozycję uprawdopodobni, że wykonawca nie ma interesu w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść strony, do której przystąpił. W przeciwnym przypadku Izba oddala opozycję. Izba stwierdziła, że zamawiający uprawdopodobnił, że wykonawca Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe S.A. nie posiada interesu w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść Odwołującego. Wykonawca Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe S.A. swój interes dostrzegał w tym, że jednym z wniosków Odwołującego było unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert, co powodowałoby że także oferta wykonawcy Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe S.A. podlegałaby ponownej ocenie, a jego sytuacja w postępowaniu mogłaby ulec polepszeniu. Stanowisko to Izba uznała za bezzasadne. Wykonawca nie wyjaśnił, w jaki sposób jego sytuacja mogłaby ulec polepszeniu w przypadku, gdy uwzględnienie odwołania prowadziłoby do przywrócenia oferty Odwołującego do postępowania. W takim przypadku oferta Odwołującego byłaby ofertą najkorzystniejszą w świetle ustalonych kryteriów oceny ofert i wyprzedzałaby w rankingu ofertę wykonawcy Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe S.A., jak i pozostałe oferty. Sytuacja wykonawcy Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe S.A. nie uległaby zatem polepszeniu, lecz pogorszeniu, gdyż jego oferta spadłaby z czwartej na piątą pozycję w rankingu ofert. Sama okoliczność, że unieważnienie czynności odrzucenia oferty wiąże się 10 przeważnie z unieważnieniem czynności wyboru oferty najkorzystniejszej i powtórzeniem czynności badania i oceny ofert, nie aktualizuje istnienia po stronie wykonawcy interesu w tym, aby odwołanie zostało uwzględnione, a oferta jego konkurenta została przywrócona do postępowania. Powtórzenie czynności badania i oceny ofert po uwzględnieniu odwołania co do zasady nie następuje w sposób całościowy, lecz jedynie w zakresie stwierdzonych w postępowaniu odwoławczym naruszeń ustawy Pzp. Z uwagi na powyższe Izba postanowiła uwzględnić opozycję. W świetle art. 526 ust. 4 ustawy Pzp na postanowienie o uwzględnieniu opozycji nie przysługuje skarga do sądu. Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania w całości na podstawie art. 528 ustawy Pzp. Izba uznała, że Odwołujący, jako podmiot, którego oferta została odrzucona i który w drodze wniesionego odwołania dąży do unieważnienia tej czynności wykazał, że posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Izba rozstrzygając sprawę uwzględniła dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez Zamawiającego, w szczególności SWZ wraz z załącznikami, oferty wykonawców wraz z kosztorysami, wezwanie skierowane przez Zamawiającego do Odwołującego o wyjaśnienie treści oferty, wyjaśnienia Odwołującego, zawiadomienie o odrzuceniu ofert, zawiadomienie o wyborze oferty najkorzystniejszej, zawiadomienie o unieważnieniu czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, protokół postępowania. Izba ponadto dopuściła i przeprowadziła dowody z dokumentów załączonych do odpowiedzi na odwołanie w postaci wyciągu z katalogu nakładów rzeczowych KNNR6 z programu Norma Expert (KNNR 6 0403-04), wyciągu z biuletynu Sekocenbud, rysunków poglądowych ław betonowych - na okoliczności wynikające z treści tych dokumentów wskazane w odpowiedzi na odwołanie oraz z zestawienia cen przedstawionego podczas rozprawy przez Odwołującego na okoliczności wynikające z jego treści, wskazane do protokołu rozprawy. Izba ustaliła, co następuje: Zgodnie z Rozdziałem I pkt 2 SWZ przedmiot zamówienia stanowi wykonanie robót budowlanych obejmujących modernizację odcinków dróg wojewódzkich nr 967, 969, 966, 981, 975, 968, 794, 773, 961 i 956 – w podziale na zakres podstawowy zamówienia i zakres opcjonalny zamówienia oraz wewnętrznie uporządkowanych (ujętych) w ramach Zadań nr 1 – 18. Niniejsze zamówienie całościowo stanowi jedną inwestycję / projekt, który uzyskał 11 wstępną promesę dotyczącą dofinansowania z programu Rządowy Fundusz POLSKI ŁAD: Program Inwestycji Strategicznych, w ramach którego projekt ten ma być realizowany. Zakres podstawowy zamówienia obejmował Zadania nr 1-13, zakres opcjonalny Zadania nr 14-18. Szczegółowe określenie przedmiotu zamówienia zawiera Opis przedmiotu zamówienia (OPZ) stanowiący zał. nr 1 SWZ. W Rozdziale III SWZ wskazano m.in., że w ramach oferty składa się formularz KOSZTORYSU OFERTOWEGO (stanowiący integralną treść oferty jako jej część) przygotowany według wzoru stanowiącego zał. nr 2.1. SWZ. Zgodnie z pkt 12.1) wynagrodzenie za wykonanie przedmiotowego zamówienia będzie kosztorysowe. W pkt 12.2) wskazano, że cenę oferty (wartość brutto) należy obliczyć na podstawie informacji zawartych w SWZ tj. na podstawie OPZ (zał. nr 1 SWZ), wypełniając formularz kosztorysu ofertowego (zał. 2.1. SWZ). Ponadto w Rozdziale III pkt 12.3 SWZ wskazano, że wymagane jest, aby określane/ wskazywane w formularzu kosztorysu ofertowego ceny jednostkowe (brutto) dla poszczególnych ujętych i wyszczególnionych w kosztorysie ofertowym asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia (w zakresie dotyczącym Zadań nr 1, 3, 4, 7, 10, 14, 15, 16, 17 i 18) były jednolite / jednakowe w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia (za jakie uważane są odpowiednio Zadania nr 1 i 14, Zadania nr 3 i 15, Zadania nr 4 i 16, Zadania nr 7 i 17, Zadania nr 10 i 18) – nie dopuszcza się różnicowania cen jednostkowych tych samych asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia ujętych w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18). Określenie w ramach formularza kosztorysu ofertowego zróżnicowanych (innych) cen jednostkowych tych samych asortymentów (elementów) robót w kontekście zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18) będzie równoznaczne ze złożeniem oferty o treści nieodpowiadającej treści SWZ, co w konsekwencji będzie skutkowało odrzuceniem oferty. W formularzu kosztorysu ofertowego, pod każdym zadaniem zawarta została uwaga, wskazująca na konieczność dopełnienia wymogów określonych w Rozdziale III pkt 12.3 SWZ. Dla Zadania nr 4 miała ona następującą treść: „UWAGA! Wymagane jest, aby określane/wskazane w kosztorysie ofertowym ceny jednostkowe (brutto) dla poszczególnych wyszczególnionych niżej asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia ujętych w kosztorysie ofertowym (wskazanych niżej pozycjach kosztorysowych) były jednolite / jednakowe w kontekście zakresu podstawowego zamówienia (Zadanie nr 4) i zakresu opcjonalnego zamówienia (Zadanie nr 16). Wymóg przedmiotowej jednolitości cen jednostkowych dotyczy elementów zamówienia ujętych w następujących pozycjach kosztorysu ofertowego (uznawanych za pozycje kosztorysowe tożsame w kontekście zakresu podstawowego - Zadanie nr 4 i zakresu opcjonalnego -Zadanie nr 16): 1) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 1 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.1 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 2) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 2 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.2 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 3) ceny jednostkowe podane w ramach poz.3 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.3 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 4) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 4 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.4 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 5) ceny jednostkowe podane w ramach poz.5 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.6 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 6) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 7 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.7 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 7) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 10 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.15 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 8) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 11 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.16 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 9) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 12 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.17 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 10) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 14 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.19 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 11) ceny jednostkowe podane w ramach poz.15 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.20 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 12) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 16 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.21 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 13) ceny jednostkowe podane w ramach poz.17 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.20 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 14) ceny jednostkowe podane w ramach poz.18 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.23 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 15) ceny jednostkowe podane w ramach poz.19 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.24 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 16) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 20 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.25 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia 17) ceny jednostkowe podane w ramach poz. 21 w tabeli zakres podstawowy zamówienia winny mieć taką samą wartość jak cena jednostkowa podana w ramach poz.26 w tabeli zakresu opcjonalny zamówienia. Analogiczna uwaga została zawarta w formularzu kosztorysu ofertowego w arkuszu Zakres opcjonalny pod zadaniem nr 16. W odpowiedzi na pytanie jednego z wykonawców (pytanie nr 7) o treści: „Mając na uwadze powyższe, w celu uniknięcia błędów w formularzu kosztorysu Wykonawca zwraca się z wnioskiem o rezygnację wymogu równości poszczególnych cen jednostkowych (wymienionych w formularzach kosztorysu) pozycji kosztorysowych.” Zamawiający w piśmie z dnia 21 czerwca 2024 r. wyjaśnił: „Zamawiający informuje, iż nie wyraża zgody na modyfikację treści SWZ w sposób wskazany w pytaniu – z uwagi na brak potrzeby i uzasadnienia dla takiej zmiany. W ocenie Zamawiającego wymóg określenia jednolitych cen jednostkowych tożsamych asortymentów w ramach zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia (w kontekście asortymentów wyszczególnionych w formularzu kosztorysu ofertowego) jest adekwatny i odpowiedni względem kwestii, do których się odnosi, jest istotny i uzasadniony oraz nie stanowi aspektu problematycznego, czy generującego nadmierne trudności.” W postępowaniu wpłynęło siedem ofert: oferta Odwołującego (oferta odrzucona), oferta Przystępującego COLAS (oferta najkorzystniejsza), oferta Przystępującego Eurovia (oferta druga w rankingu ofert), oferta wykonawcy Przedsiębiorstwo Drogowo – Mostowe LIMDROG Sp. z o.o. (oferta odrzucona), oferta konsorcjum ZIBUD Sp. z o.o. Sp. k. i SARIVO Infrastruktura Sp. z o.o. (oferta trzecia w rankingu ofert), oferta wykonawcy Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe S.A. (oferta czwarta w rankingu ofert), oferta wykonawcy STRABAG Infrastruktura Południe Sp. z o.o. (oferta odrzucona). Odwołujący w kosztorysie ofertowym dla zakresu podstawowego, w Zadaniu nr 4 w poz. 11 KNNR 6 0403-04, Krawężniki betonowe o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych z oporem C12/15 (V=0,12m3/m), wskazał cenę jednostkową brutto 147,60 zł, zaś dla odpowiednika tej pozycji w kosztorysie ofertowym dla zakresu opcjonalnego w Zadaniu nr 16 poz. 16 wskazał cenę 184,50 zł. Ponadto Odwołujący w kosztorysie ofertowym dla zakresu podstawowego, w Zadaniu nr 4 w poz. 4 KNNR 6 0403-04, Krawężniki betonowe o wymiarach 20x30 cm z wykonaniem ław betonowych C12/15 (zjazdy + uszkodzony krawężnik) wskazał cenę jednostkową brutto 147,60 zł i dla odpowiednika tej pozycji w kosztorysie ofertowym dla zakresu opcjonalnego w Zadaniu nr 16 poz. 4 wskazał tę samą cenę. W dniu 16 lipca 2024 r. Zamawiający wezwał Odwołującego na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp do złożenia wyjaśnień treści oferty w kontekście treści formularza kosztorysu ofertowego. Zamawiający wskazał: „Zgodnie z zapisami cz. III pkt 12 ppkt 3 SWZ – cz. opisowa Zamawiający określił wymóg, aby określane / wskazywane w formularzu kosztorysu ofertowego ceny jednostkowe (brutto) dla poszczególnych ujętych i wyszczególnionych w formularzu kosztorysu ofertowego tożsamych asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia (w zakresie Zadań nr 1, 3, 4, 7, 10, 14, 15, 16, 17 i 18 – w kontekście pozycji asortymentowych wyraźnie tak zidentyfikowanych i wskazanych na gruncie SWZ) były jednolite / jednakowe w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia (za jakie uważane są odpowiednio Zadania nr 1 i 14, Zadania nr 3 i 15, Zadania nr 4 i 16, Zadania nr 7 i 17, Zadania nr 10 i 18), tzn. aby ceny jednostkowe tych samych (wyraźnie zidentyfikowanych i wytypowanych za jako takie) asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia ujętych w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18) nie były różnicowane. Zaznaczone zostało w tym kontekście wyraźnie, iż określenie w ramach formularza kosztorysu ofertowego zróżnicowanych (innych) cen jednostkowych tych samych asortymentów (elementów) robót w kontekście zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18) będzie równoznaczne ze złożeniem oferty o treści nieodpowiadającej treści SWZ, co w konsekwencji będzie skutkowało odrzuceniem oferty. Przedmiotowy kontekst jednolitości cen jednostkowych w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18 – odnośnie konkretnych, wskazanych i wyraźnie wyszczególnionych pozycji asortymentowych) został przywołany/wskazany dodatkowo również bezpośrednio w treści samego formularza kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) udostępnionego w ramach SWZ. W ramach złożonej przez Państwa oferty został przekazany formularz kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) zawierający wyliczenie ceny ofertowej. Po dokonaniu weryfikacji przedłożonego formularza kosztorysu ofertowego Zamawiający stwierdził, iż w dokumencie tym w kontekście Zadań nr 4 i 16 Wykonawca zastosował / wskazał niejednolite ceny jednostkowe w ramach następujących tożsamych pozycji asortymentowych (za jakie zostały uznane poszczególne, wyraźnie wskazane w SWZ pozycje) w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia – podane zostały następujące zróżnicowane (niejednolite) ceny jednostkowe dla danego asortymentu: 1) kontekst Zadania nr 4 (zakres podstawowy zamówienia) i Zadania nr 16 (zakres opcjonalny zamówienia): niejednolite ceny jednostkowe w ramach poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4 (147,60 zł) oraz poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16 (184,50 zł) – pomimo zamieszczonego pod oboma tymi tabelami wyraźnego zastrzeżenia określającego wymóg jednolitości tych cen. Podane w formularzu kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) w kontekście Zadań nr 4 i 16 ceny jednostkowe dla asortymentu ujętego w ramach pozycji wymienionych wyżej (uznanego i zidentyfikowanego na gruncie SWZ jako pozycje / asortyment tożsamy objęty wymogiem jednolitości cen jednostkowych) zostały zatem zróżnicowane, tzn. są inne/odmienne w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia – wbrew wymaganiom wynikających z treści SWZ. Mając powyższe na uwadze Zamawiający wzywa niniejszym do złożenia wyjaśnień treści złożonej przez Państwa oferty w zakresie treści formularza kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) w kontekście dotyczącym określenia zróżnicowanych / niejednolitych (w zakresie przytoczonym wyżej) cen jednostkowych dla tego samego asortymentu (elementu) prac w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia, podczas gdy zgodnie z zapisami SWZ różnicowanie cen jednostkowych tych samych asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia ujętych w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18 – w kontekście pozycji asortymentowych wyraźnie tak zidentyfikowanych i wskazanych na gruncie SWZ) nie jest dopuszczalne. Jednocześnie nadmienia się, iż w świetle art. 223 ust. 1 ustawy PZP Wykonawca w ramach składanych wyjaśnień nie może dokonywać jakiejkolwiek zmiany (w tym 16 uzupełnienia) treści oferty.” W odpowiedzi na wezwanie Odwołujący wskazał, co następuje: „Wykonawca potwierdza, iż w formularzu kosztorysu ofertowego tożsamych asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia w zakresie zadań nr 1, 3, 4, 7, 10, 14, 15, 16, 17 i 18 przyjął jednakowe ceny jednostkowe dla zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia i dla takich założeń kalkulował i przyjmował wyceny oraz sporządził ofertę. Potwierdzeniem tego jest fakt, że łącznie we wszystkich kosztorysach znajdują się aż 104 pozycje tożsame i w 103 z nich Wykonawca wpisał jednakową cenę jednostkową. Jedynie w pojedynczym przypadku tj. dla zadania nr 16 w poz. nr 16 tabeli popełnił oczywistą omyłkę pisarską w związku z przenoszeniem bazy cen pomiędzy kosztorysami w arkuszu kalkulacyjnym wykorzystującym formuły matematyczne. Nie zmienia to faktu , iż Wykonawca zarówno w kosztorysie dla zamówienia podstawowego jak i opcjonalnego kalkulował dla tych tożsamych pozycji ceny jednakowe i pozycja nr 16 tabeli dla zadania nr 16 wynosi 147,60 zł jak w poz. 11 tabeli zadania nr 4. Fakt pojawienia się innej kwoty jest, jak już przedstawiliśmy powyżej, jedynie błędem pisarskim nie mającym wpływu na zgodność oferty z SWZ, bowiem Wykonawca przystępując do przetargu o zamówienie publiczne i składając ofertę potwierdził, iż zgadza się z zapisami SWZ i że pozycje kosztorysowe dla elementów tożsamych w zakresie podstawowym i opcjonalnym powinny być jednakowe – niemal we wszystkich pozycjach takie są, co potwierdza intencję Wykonawcy. W przypadku przedstawionej oczywistej omyłki pisarskiej należy więc w tym jednym przypadku cenę z zakresu podstawowego przenieść do zakresu opcjonalnego oraz poprawić powstałą omyłkę rachunkową. Zwracamy również uwagę, iż poprawa oczywistej omyłki pisarskiej nie spowoduje jakichkolwiek strat po stronie Zamawiającego gdyż poprawiona cena będzie korzystniejsza dla Zamawiającego niż ta, która wynika z omyłki. Należy również wziąć pod uwagę, iż spośród 18 kosztorysów na łącznie kilkaset pozycji omyłka pojawiła się jedynie w jednym miejscu, a sama wartość omyłki rachunkowej w wyniku omyłki pisarskiej wyniosła 6 642,00 zł co stanowi zaledwie 0,015% wartości oferty Wykonawcy, a więc kwotę zupełnie pomijalną. Zwłaszcza, że kolejna najkorzystniejsza oferta opiewała na kwotę o 488 420,02 zł wyższą. Przyjęcie zatem którejkolwiek z tych kwot nie miałoby wpływu na fakt pozostania oferty Wykonawcy jako najkorzystniejszej. Istotnym podkreślenia jest również fakt, iż omyłka dotyczy tylko jednej pozycji z zakresu opcjonalnego, z którego realizacji Zamawiający być może nawet w ogóle nie skorzysta. Stoimy na stanowisku, że oferta sporządzona jest w sposób prawidłowy i zgodnie z zapisami SWZ, a brak poprawy przez Zamawiającego rzeczowej omyłki pisarskiej i wynikającej z niej omyłki rachunkowej będzie niewspółmierną karą dla Wykonawcy w stosunku do popełnionej omyłki. W świetle powyższego wnosimy o poprawę przez Zamawiającego oczywistej omyłki pisarskiej w poz. 16 tabeli dla zadania nr 16 na kwotę 147,60 zł oraz poprawę wynikającej z niej omyłki rachunkowej. Informujemy również, iż wobec przedstawionych argumentów nie ma podstaw do odrzucenia oferty Wykonawcy jako niezgodnej z SWZ i prosimy o dokonanie dalszego procedowania postępowania z uwzględnieniem poprawy omyłki opisanej w niniejszym piśmie. Nie jest to bowiem zmiana ani uzupełnienie treści oferty, lecz poprawa omyłki w oparciu o Art. 223 ust. 2 ustawy PZP.” W piśmie z dnia 27 lipca 2024 r. Zamawiający zawiadomił wykonawców o dokonaniu wyboru oferty złożonej przez COLAS jako oferty najkorzystniejszej. W odrębnym piśmie z dnia 27 lipca 2024 r. Zamawiający zawiadomił wykonawców o odrzuceniu oferty złożonej przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe LIMDROG Sp. z o.o., oferty Odwołującego oraz oferty STRABAG Infrastruktura Południe Sp. z o.o. Oferta Odwołującego została odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 3 i 5 ustawy Pzp. Uzasadniając powyższą czynność Zamawiający wskazał m.in.: „W przedmiotowym postępowaniu oferta nr 2 złożona przez Wykonawcę Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe LIMDROG Sp. z o.o. oraz oferta nr 5 złożona przez Wykonawcę PRODiM Sp. z o.o. zostały odrzucone na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, ponieważ Wykonawcy ci złożyli niezgodne w świetle wymagań wynikających z dokumentów zamówienia (warunków zamówienia) oferty, tj. zaoferowali wykonanie zamówienia w kontekście zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego przy uwzględnieniu częściowo zróżnicowanych (niejednolitych) cen jednostkowych tożsamych asortymentów robót (w kontekście pozycji asortymentowych wyraźnie tak zidentyfikowanych i wskazanych na gruncie SWZ), podczas gdy Zamawiający zgodnie z zapisami SWZ wymagał, aby określone ofertą (wskazane w formularzu kosztorysu ofertowego) ceny jednostkowe wszystkich uznanych za takowe poszczególnych asortymentów w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia (tzn. określonych pozycji asortymentowych w kontekście odpowiednio Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18) były jednolite, a ponadto oferta nr 5 złożona przez Wykonawcę PRODiM stała się niezgodna z przepisami ustawy PZP (jako naruszająca art. 223 ust. 1 ustawy PZP) wobec podjęcia przez tego Wykonawcę wobec treści złożonej przez niego oferty negocjacji i dokonania faktycznej jej zmiany po upływie terminu składania ofert (w zakresie ceny jednostkowej konkretnej pozycji rozliczeniowej zawartej w formularzu kosztorysu ofertowego), stąd też oferta ta została odrzucona równocześnie także na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 3 ustawy PZP. W ramach zapisów cz. III pkt 12 ppkt 3 SWZ – cz. opisowa dotyczących określenia m.in. sposobu ustalenia ceny ofertowej zawarte / uwzględnione było wymaganie, aby określane/ wskazywane w formularzu kosztorysu ofertowego ceny jednostkowe (brutto) dla poszczególnych ujętych i wyszczególnionych w formularzu kosztorysu ofertowego tożsamych asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia (w zakresie Zadań nr 1, 3, 4, 7, 10, 14, 15, 16, 17 i 18 – w kontekście wszystkich pozycji asortymentowych wyraźnie tak zidentyfikowanych i wskazanych na gruncie SWZ) były jednolite / jednakowe w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia (za jakie uważane są odpowiednio Zadania nr 1 i 14, Zadania nr 3 i 15, Zadania nr 4 i 16, Zadania nr 7 i 17, Zadania nr 10 i 18), tzn. aby ceny jednostkowe wszystkich tych samych (wyraźnie zidentyfikowanych i wytypowanych za jako takie) asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia ujętych w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18) nie były różnicowane. Zaznaczone zostało w tym kontekście wyraźnie, iż określenie w ramach formularza kosztorysu ofertowego zróżnicowanych (innych) cen jednostkowych tych samych asortymentów (elementów) robót w kontekście zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18) – w jakimkolwiek zakresie – będzie równoznaczne ze złożeniem oferty o treści nieodpowiadającej treści SWZ, co w konsekwencji będzie skutkowało odrzuceniem oferty. Przedmiotowy kontekst jednolitości cen jednostkowych w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18 – odnośnie konkretnych, wskazanych i wyraźnie wyszczególnionych pozycji asortymentowych) został przywołany / wskazany dodatkowo również bezpośrednio w treści samego formularza kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) udostępnionego w ramach SWZ na stronie prowadzonego postępowania – w kontekście jednoznacznych i wyraźnych zapisów zawartych pod każdą z tabel (dla konkretnych zadań), której wymóg / zastrzeżenie to dotyczy. Nadmienia się również, iż niniejszy wymóg był przedmiotem pytań / wniosków o wyjaśnienie treści SWZ składanych w toku biegu składania ofert, przy czym w ramach udzielanych na nie odpowiedzi Zamawiający – poza dokonywanymi precyzującymi tenże wyjaśnieniami – jasno i wyraźnie informował o podtrzymaniu przedmiotowych zapisów SWZ nadmieniając jednocześnie, iż wymóg określenia jednolitych cen jednostkowych tożsamych asortymentów w ramach zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia (w kontekście wszystkich konkretnych asortymentów wyszczególnionych w formularzu kosztorysu ofertowego) jest adekwatny i odpowiedni względem kwestii, do których się odnosi, jest istotny i uzasadniony 19 oraz nie stanowi aspektu problematycznego, czy generującego nadmierne trudności, co nie zostało w żaden sposób zakwestionowane (np. w trybie skorzystania z dostępnych środków ochrony prawnej), toteż przedmiotowe zapisy kreujące przytoczony wymóg były obowiązujące i wiążące w sposób jednolity dla wszystkich Wykonawców uczestniczących w postępowaniu (podmiotów ubiegających się o udzielenie tego zamówienia). Wykonawcy Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe LIMDROG Sp. z o.o. oraz PRODiM Sp. z o.o. złożyli w niniejszym postępowaniu oferty (odpowiednio ofertę nr 2 i ofertę nr 5). (…) W ramach złożonej przez Wykonawcę PRODiM (oferta nr 5) został przekazany formularz kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) zawierający wyliczenie ceny ofertowej. Po dokonaniu weryfikacji przedłożonego formularza kosztorysu ofertowego Zamawiający stwierdził, iż w dokumencie tym w kontekście Zadań nr 4 i 16 Wykonawca zastosował / wskazał niejednolite ceny jednostkowe w ramach części tożsamych pozycji asortymentowych (za jakie zostały uznane poszczególne, wyraźnie wskazane w SWZ pozycje) w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia – podane zostały następujące zróżnicowane (niejednolite) ceny jednostkowe dla danego asortymentu: kontekst Zadania nr 4 (zakres podstawowy zamówienia) i Zadania nr 16 (zakres opcjonalny zamówienia): - niejednolite ceny jednostkowe w ramach poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4 (147,60 zł) oraz poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16 (184,50 zł) – pomimo zamieszczonego pod oboma tymi tabelami wyraźnego zastrzeżenia określającego wymóg jednolitości cen jednostkowych tych pozycji. Podane w złożonym w ramach oferty nr 5 formularzu kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) w kontekście Zadań nr 4 i 16 ceny jednostkowe dla asortymentu ujętego w ramach pozycji wymienionych wyżej (uznanego i zidentyfikowanego na gruncie SWZ jako pozycje/ asortyment tożsamy objęty wymogiem jednolitości cen jednostkowych) zostały zatem zróżnicowane, tzn. są obiektywnie inne / odmienne w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia – wbrew wymaganiom wynikających z treści SWZ. Mając na uwadze zidentyfikowane (wskazane wyżej) niezgodności i rozbieżności Zamawiający wezwał Wykonawcę PRODiM Sp. z o.o. ul. Blokowa 14, 31-752 Kraków (oferta nr 5) do złożenia wyjaśnień treści złożonej przez niego oferty w zakresie treści przedłożonego formularza kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) w kontekście dotyczącym określenia zróżnicowanych / niejednolitych (w zakresie przytoczonym wyżej) cen jednostkowych dla tego samego asortymentu (elementu) robót w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia, podczas gdy zgodnie z zapisami SWZ różnicowanie cen jednostkowych tych samych asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia ujętych w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia (tzn. odpowiednio w kontekście Zadań nr 1 i 14, Zadań nr 3 i 15, Zadań nr 4 i 16, Zadań nr 7 i 17, Zadań nr 10 i 18 – w kontekście jakiejkolwiek z pozycji asortymentowych 20 wyraźnie tak zidentyfikowanych i wskazanych na gruncie SWZ) nie jest dopuszczalne. Wykonawca PRODiM w odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie złożył wyjaśnienia, w ramach których poinformował, iż w kontekście zidentyfikowanej na gruncie złożonej przez niego oferty (wskazanej wyżej) rozbieżności miało dojść po stronie Wykonawcy do omyłki w zakresie wpisania ceny w ramach poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16 – Wykonawca w złożonych wyjaśnieniach wskazał, iż (cyt.) (...) Jedynie w pojedynczym przypadku tj. dla zadania nr 16 w poz. nr 16 tabeli popełnił oczywistą omyłkę pisarską w związku z przenoszeniem bazy cen pomiędzy kosztorysami w arkuszu kalkulacyjnym wykorzystującym formuły matematyczne. Nie zmienia to faktu, iż Wykonawca zarówno w kosztorysie dla zamówienia podstawowego jak i opcjonalnego kalkulował dla tych tożsamych pozycji ceny jednakowe i pozycja nr 16 tabeli dla zadania nr 16 wynosi 147,60 zł jak w poz. 11 tabeli zadania nr 4. oraz (cyt.) (...) Fakt pojawienia się innej kwoty jest (...) jedynie błędem pisarskim nie mającym wpływu na zgodność oferty z SWZ (...). Wykonawca w kontekście uzasadnienia niniejszego pozostał przy suchych twierdzeniach wskazujących, iż miał on przygotować ofertę zgodnie z zapisami SWZ, przyjąć jednakowe ceny jednostkowe dla zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia, i dla takich też założeń kalkulować i przyjmować wyceny oraz sporządzić ofertę, które to intencje i sytuację w jego ocenie ma potwierdzać nikły zakres rozbieżności cenowej względem całości kosztorysu, jak również fakt braku wpływu tejże na aspekt niekorzystniejszości tej oferty (Wykonawca w złożonych wyjaśnieniach wskazał, iż cyt. (...) łącznie we wszystkich kosztorysach znajdują się aż 104 pozycje tożsame i w 103 z nich Wykonawca wpisał jednakową cenę jednostkową., (cyt.) (...) spośród 18 kosztorysów na łącznie kilkaset pozycji omyłka pojawiła się jedynie w jednym miejscu, a sama wartość omyłki rachunkowej w wyniku omyłki pisarskiej wyniosła 6 642,00 zł co stanowi zaledwie 0,015% wartości oferty Wykonawcy, a więc kwotę zupełnie pomijalną. (...) Przyjęcie zatem którejkolwiek z tych kwot nie miałoby wpływu na fakt pozostania oferty Wykonawcy jako najkorzystniejszej oraz (cyt.) Istotnym podkreślenia jest również fakt, iż omyłka dotyczy tylko jednej pozycji z zakresu opcjonalnego, z którego realizacji Zamawiający być może nawet w ogóle nie skorzysta.). Jednocześnie Wykonawca nadmienił, iż w jego ocenie przedmiotowa rozbieżność, jako (cyt.) błąd pisarski nie mający wpływu na zgodność oferty z SWZ, winna zostać zakwalifikowana przez Zamawiającego jako omyłka podlegająca poprawie i winna zostać wyeliminowana / usunięta w ramach zastosowania przewidzianego ustawą PZP mechanizmu rektyfikacji omyłek w sposób wskazany przez Wykonawcę w złożonych wyjaśnieniach – Wykonawca wskazał, iż (cyt.) (...) W przypadku przedstawionej oczywistej omyłki pisarskiej należy więc w tym jednym przypadku cenę z zakresu podstawowego przenieść do zakresu opcjonalnego oraz poprawić powstałą omyłkę rachunkową. oraz (cyt.) W świetle powyższego wnosimy o poprawę przez Zamawiającego oczywistej omyłki pisarskiej w poz. 16 tabeli dla zadania nr 21 16 na kwotę 147,60 zł oraz poprawę wynikającej z niej omyłki rachunkowej. Jednocześnie Wykonawca nadmienił, iż (cyt.) (...) poprawa oczywistej omyłki pisarskiej nie spowoduje jakichkolwiek strat po stronie Zamawiającego gdyż poprawiona cena będzie korzystniejsza dla Zamawiającego niż ta, która wynika z omyłki., a (cyt.) (...) brak poprawy przez Zamawiającego rzeczowej omyłki pisarskiej i wynikającej z niej omyłki rachunkowej będzie niewspółmierną karą dla Wykonawcy w stosunku do popełnionej omyłki. W ocenie Wykonawcy (cyt.) (...) wobec przedstawionych argumentów nie ma podstaw do odrzucenia oferty Wykonawcy jako niezgodnej z SWZ i prosimy o dokonanie dalszego procedowania postępowania z uwzględnieniem poprawy omyłki opisanej w niniejszym piśmie. Nie jest to bowiem zmiana ani uzupełnienie treści oferty, lecz poprawa omyłki w oparciu o Art. 223 ust. 2 ustawy PZP. Po dokonaniu weryfikacji całokształtu posiadanych dokumentów i informacji, w tym treści złożonych przez Wykonawców Przedsiębiorstwo Drogowo-Mostowe LIMDROG Sp. z o.o. ul. oraz PRODiM Sp. z o.o. ofert (odpowiednio ofert nr 2 i 5) oraz przedłożonych przez Wykonawcę PRODiM Sp. z o.o. wyjaśnień, Zamawiający uznał, iż obydwie te oferty podlegają odrzuceniu w kontekście obligatoryjnego zakwestionowania ich ważności w związku z obiektywnie istniejącą i weryfikowalną niezgodnością ich treści z warunkami zamówienia (w zakresie niedochowania wymogu określenia cen jednolitych w kontekście wszystkich tożsamych asortymentów w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia). Pomimo zróżnicowanego na gruncie obu tych ofert zakresu zidentyfikowanych rozbieżności znamionujących niezgodność z warunkami zamówienia (tzn. ilości par pozycji asortymentowych, w ramach których podane zostały niejednolite ceny jednostkowe) oraz odmiennego zachowania się wymienionych Wykonawców wobec wystosowanych przez Zamawiającego wezwań do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej kwestii uznane zostało, iż skutki proceduralne zaistniałej sytuacji w zakresie kwestii ważności tych ofert są analogiczne w odniesieniu do obu tych ofert – (…) w kontekście oferty nr 5 złożonej przez Wykonawcę PRODiM stwierdzona została obiektywna niezgodność treści tej oferty z warunkami zamówienia przy uwzględnieniu niemożności uznania przedmiotowej rozbieżności treści oferty wobec wymogów określonych w SWZ za wynik / efekt wystąpienia podlegającego rektyfikacji stanu omyłkowości, czyli niezmierzonego zniekształcenia oświadczenia woli Wykonawcy w świetle/względem jego rzeczywistego zamiaru, ponieważ brak jest konkretnych okoliczności, które faktycznie, w sposób racjonalny i wiarygodny zaświadczałyby o wystąpieniu takiej sytuacji (a przynajmniej takowe nie są wiadome / znane Zamawiającemu, jako że nie wynikają ani z treści oferty, ani przedłożonych przez Wykonawcę wyjaśnień), oraz jednocześnie brak byłoby w ogóle możliwości usunięcia tej rozbieżności (nawet w przypadku uznania, iż była ona skutkiem omyłki) z uwagi na wielość sposobów takiej poprawy (tzn. brak wiedzy co do konkretnego sposobu poprawy na bazie 22 treści oferty), przez co taka poprawa musiałaby się opierać o następczo uzyskane od Wykonawcy informacje (wskazujące konkretny sposób poprawy), co znamionowałby w ramach dokonania takiej ingerencji w treść oferty niedopuszczalne w świetle regulacji ustawy PZP prowadzenie negocjacji dotyczących treści oferty. Zamawiający stwierdził zatem, iż ważność przedmiotowych ofert nr 2 i 5 należy zakwestionować z uwagi na ich obiektywną niezgodność z warunkami zamówienia (również przy uwzględnieniu faktu, iż niezgodności tej nie da się usunąć / wyeliminować w ramach dostępnych proceduralnie mechanizmów rektyfikacyjnych), jako że ich treść niewątpliwie nie odpowiada określonym w SWZ wymaganiom dotyczącym tożsamości cen jednostkowych wszystkich tych samych asortymentów (elementów) przedmiotu zamówienia ujętych w ramach zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia, które zostały za takie uznane zgodnie z wyraźnymi i jednoznacznymi zapisami SWZ zawartymi w ramach treści samego formularza kosztorysu ofertowego, ponieważ złożone w ramach tych ofert formularze kosztorysu ofertowego literalnie zawierają zróżnicowane ceny jednostkowe w kontekście konkretnych tożsamych asortymentów wskazanych wyżej (przy czym bez znaczenia jest zakres tych rozbieżności, tzn. ilość pozycji asortymentowych nierespektujących wymogu tożsamości cen, ale istotnym jest sam fakt zaistnienia rozbieżności / niezgodności z wymaganiami określonymi w SWZ), co świadczy o niepoprawnym w świetle treści SWZ (względem warunków zamówienia) przygotowaniu przez Wykonawców tych ofert (możliwe że na skutek błędów czysto ludzkich, niedbalstwa, przeoczenia, czy niestaranności, co jednak w kontekście konsekwencji obciąża tych Wykonawców), a dodatkowo ważność oferty nr 5 należy zakwestionować także wobec faktu, iż Wykonawca PRODiM w ramach złożonych wyjaśnień podjął negocjacje treści złożonej oferty (wskazując miejsce wystąpienia i sposób poprawy rzekomej omyłki – wybierając jeden z dwóch teoretycznie możliwych / dostępnych, tzn. wskazując cenę, która miała zostać dotknięta rzekomą omyłką oraz określając, na jaką kwotę winna ona zostać zmieniona, przy braku ugruntowania tego typu twierdzeń treścią samej oferty) oraz dokonał w sposób niedozwolony w świetle regulacji proceduralnych faktycznej zmiany treści złożonej przez siebie oferty (w zakresie zmodyfikowania ceny jednostkowej zidentyfikowanej jako błędna) celem następczego dostosowania jej do wymagań określonych w SWZ. Zamawiający stwierdził, iż przedmiotowe oferty nr 2 i 5 – wobec ich niezgodności z treścią SWZ i niemożności usunięcia tej niezgodności w trybie mechanizmu rektyfikacji omyłek (z uwagi na brak podstaw do takiego działania wobec nienaruszalności ustawowych granic takiego działania) – podlegają zatem odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP, a ponadto oferta nr 5 jako niezgodna z przepisami ustawy PZP podlega odrzuceniu także na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 3 ustawy PZP na skutek podjęcia przez Wykonawcę negocjacji treści złożonej oferty oraz dokonania jej zmiany w sposób 23 naruszający art. 223 ust. 1 ustawy PZP (w kontekście obejmującym dokonanie następczej modyfikacji ceny jednostkowej konkretnego asortymentu ujętego w ramach zakresu opcjonalnego zamówienia względem ceny literalnie wskazanej przez Wykonawcę w formularzu kosztorysu ofertowego – pod pozorem wymuszenia na Zamawiającym dokonania jej zmiany w ramach mechanizmów rektyfikacyjnych w sytuacji, gdy do ich zastosowania nie ma podstaw). Stwierdzone zostało, iż skoro treść złożonych przez tych Wykonawców ofert nie jest zbieżna i adekwatna względem wymogów określonych w SWZ (w kontekście konieczności ujęcia w ofertach cen jednostkowych jednolitych/niezróżnicowanych wszystkich tożsamych asortymentów w ramach zakresu podstawowego i zakresu opcjonalnego zamówienia, jakie za takowe zostały uznane zgodnie z zapisami SWZ), to należało stwierdzić, iż złożone przez tych Wykonawców oferty nie odpowiadają treści SWZ oraz są obiektywnie niezgodne z warunkami zamówienia, a dodatkowo skoro treść oferty nr 5 została następczo zmieniona w ramach podjętych przez Wykonawcę negocjacji, to należało równocześnie stwierdzić, iż oferta ta stała się także niezgodna z przepisami ustawy PZP. Wobec faktu, iż jedynie Wykonawca PRODiM złożył jakiekolwiek wyjaśnienia w kontekście stwierdzonej przez Zamawiającego rozbieżności treści oferty wobec wymagań określonych w SWZ nadmienia się, iż dalsza argumentacja odnosić się będzie głównie do twierdzeń i kwestii podniesionych w wyjaśnieniach przekazanych przez Wykonawcę PRODiM w odniesieniu do złożonej przez niego oferty. Zamawiający po dokonaniu analizy posiadanych dokumentów i otrzymanych informacji uznał, iż twierdzenie Wykonawcy PRODiM o rzekomej oczywistej omyłce podlegającej poprawie, jaka miała zaistnieć w złożonym formularzu kosztorysu ofertowego w kontekście kwestii wskazanej wyżej, budzi wątpliwości oraz wydaje się mało wiarygodne – szczególnie wobec braku powołania się na okoliczności ukonkretniające i urzeczywistniające takie twierdzenie. Wykonawca stwierdził, iż w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16 popełnił oczywistą omyłkę pisarską w ramach przenoszenia bazy cen pomiędzy kosztorysami w arkuszu kalkulacyjnym wykorzystującym formuły matematyczne, co ma w jego ocenie nie zmieniać faktu, iż zarówno w kosztorysie dla zamówienia podstawowego, jak i opcjonalnego kalkulował on dla tych tożsamych pozycji ceny jednakowe (co stanowi jednakże tylko jego twierdzenie), w związku z czym cena poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16 wynosi 147,60 zł – tak jak ma to miejsce w poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4. Sama ta oferta takiego stanu jednak nie potwierdza, ponieważ w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16 widnieje jednak inna kwota (184,50 zł), niż w poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4 (147,60 zł), a ponadto całość tego kosztorysu (z uwzględnieniem podanych w przywołanych pozycjach zróżnicowanych kwot) jest matematycznie poprawna i weryfikowalna, toteż nie można w tej sytuacji w ogóle mówić o jakimkolwiek błędzie rachunkowym (jako że w świetle matematycznym całość obliczeń kosztorysowych dokonanych na bazie cen jednostkowych wskazanych literalnie w tym kosztorysie – w 24 zakresie działań mnożenia i sumowania – jest w pełni prawidłowa), czy też błędzie oczywistym (taka oczywistość znikąd nie wynika, jako że sam kosztorys nie daje podstaw do stwierdzenia tegoż – poza faktem oczywistej niezgodności w tym zakresie treści tej oferty z wymogami SWZ). Skoro zatem oferta ta jest rachunkowo prawidłowa i weryfikowalna, to skąd Zamawiający miał mieć pewność, iż wystąpić miała w niej wskazywana przez Wykonawcę omyłka (jako że jedynie błędy mające charakter omyłek mogą być w ogóle brane pod uwagę w kontekście zastosowania proceduralnych mechanizmów rektyfikacyjnych), jak również skąd też miał wiedzieć, która z podanych kwot rozbieżnych względem siebie (kwota 147,60 zł podana w poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4, czy kwota 184,50 zł podana w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16) – pomimo, iż winny być one jednakowe – miałaby być tą kwotą „prawidłową / właściwą”, zgodną z zamiarem i wolą Wykonawcy, nieobarczoną skutkami rzekomej omyłki, skoro przecież teoretycznie każda z przedmiotowych podanych kwot byłaby zdatna do uznania za takową wobec braku jakichkolwiek wynikających z dokumentów ofertowych wskazówek natury rachunkowej mogących wskazywać na prawidłowość którejś z nich. W tej sytuacji Zamawiający nie byłby w stanie ustalić na bazie treści tej oferty, która z podanych kwot (kwota 147,60 zł, czy kwota 184,50 zł) miałaby być kwotą (ceną) właściwą (tożsamą dla obu wskazanych pozycji), a zatem w której z podanych pozycji (poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4, czy poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16) nastąpić miała omyłka i którą z kwot należałoby zmienić, toteż nie mógłby on samodzielnie dokonać zmiany treści tej oferty w zakresie doprowadzenia na jednolitości cen jednostkowych tych pozycji asortymentowych wobec generalnej dwojakości dostępnych / możliwych sposobu poprawy (w świetle treści samej oferty obydwa warianty są równorzędne i tak samo możliwe do zastosowania – zarówno wskazanie kwoty 147,60 zł w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16, jak i wskazanie kwoty 184,50 zł w poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4, ponieważ fakt poprawności matematycznej złożonego kosztorysu w jego literalnej treści nie daje podstaw do jakiegokolwiek zróżnicowania tych wariantów w kontekście ustalenia pierwszeństwa/ odpowiedniości któregoś z nich). Rzekoma „prawidłowość” jednej z tych kwot wynika zatem jedynie z późniejszych względem faktu złożenia oferty wyjaśnień Wykonawcy (który stwierdził, iż „prawidłową” ma być kwota 147,60 zł podana w poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4, a zatem taka też kwota winna zostać wskazana w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16), przez co należało uznać je za wyraz negocjacji treści oferty (poprzez wybór konkretnego sposobu poprawy spośród dwóch równorzędnych w świetle treści samej oferty) oraz następczej zmiany jej treści (poprzez faktyczną zmianę oświadczenia ofertowego w zakresie poziomu ceny jednostkowej poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16). Trudno również było Zamawiającemu zrozumieć dlaczego Wykonawca – skoro błąd pisarski miał rzekomo zaistnieć tylko w cenie jednostkowej jednej pozycji i miał być wynikiem błędnego przeniesienia informacji z innych dokumentów – miałby się nie zorientować, iż zbiorcza / 25 podsumowująca / całościowa wartość kosztorysowa (wyliczona przecież na bazie rzekomo niepoprawnej ceny jednostkowej wpisanej w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16) jest inna, niż wartość tego typu niewątpliwe wyliczona w ramach tych innych dokumentów, z których ceny były przenoszone (uwzględniających rzekomo jednolite ceny jednostkowe w poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4 i poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16, a więc inną, niż wskazana w ostatecznym kosztorysie, cenę poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16). Na marginesie wskazuje się, iż Wykonawca w ramach złożonych wyjaśnień raz twierdził, iż w ofercie miała zaistnieć oczywista omyłka (błąd) pisarska, a raz wskazywał na poprawę omyłki rachunkowej (w kontekście implikacji poprawy omyłki pisarskiej), co stanowi przecież dwie odrębne proceduralne podstawy rektyfikacji omyłek. Zamawiającemu trudno było zrozumieć i wyobrazić sobie w jaki sposób i w jakich okolicznościach mogłoby dojść do wskazywanej przez Wykonawcę omyłki podczas czynności sporządzania oferty, w tym wypełniania formularza kosztorysu ofertowego, skoro okoliczności identyfikowalne na gruncie literalnej treści tej oferty o tym raczej nie świadczą, a Wykonawca też tej kwestii w skonkretyzowany sposób nie uargumentował, tzn. nie przedstawił okoliczności, które pozwoliłoby na uznanie tej sytuacji za omyłkę podlegają poprawie w granicach wyznaczanych przepisami ustawy PZP. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż dalece wątpliwym jest uważanie określenia niejednolitych cen jednostkowych tych samych asortymentów / elementów przedmiotu zamówienia w kontekście zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia za omyłkę pisarską (a tym bardziej oczywistą omyłkę pisarską) w sytuacji, gdy pod względem matematycznym formularz kosztorysu ofertowego jest całościowo poprawny i spójny, tzn. wszystkie wartości zbiorcze i podsumowujące w ramach tego formularza zostały wskazane prawidłowo uwzględniając określenie dla wskazanego wyżej asortymentu cen niejednolitych / rozbieżnych i w formularzu tym nie stwierdzono błędów / nieścisłości matematycznych (w szczególności w kontekście wyliczenia wartości zbiorczych tych pozycji, w których wskazane zostały ceny niejednolite – wartości te matematycznie zostały wyliczone prawidłowo poprzez przemnożenie literalnie wskazanych w tym formularzu cen jednostkowych przez podane tam ilości). Stąd też – przyjmując twierdzenie Wykonawcy – za omyłkę należałoby uznać nie tylko wskazanie w formularzu kosztorysu ofertowego konkretnej ceny jednostkowej (w zakresie generującym niejednolitość cen tożsamych konkretnych elementów przedmiotu zamówienia), ale również wskazanie wartości zbiorczych i podsumowujących w formularzu kosztorysu ofertowego (zał. nr 2.1. SWZ) oraz określenie samej ceny ofertowej i jej składowych w ramach pkt 2 formularza oferty (zał. nr 2 SWZ) (jako że zmiana konkretnej ceny jednostkowej pociągałaby za sobą jednoczesną konieczność aktualizacji wartości zbiorczych i podsumowujących wskazanych w formularzu kosztorysu ofertowego (celem zachowania ich spójności i poprawności matematycznej), jak również zmianę ceny ofertowej oraz jej 26 składowych wskazanych w formularzu ofertowym), co budzi zasadnicze i uzasadnione wątpliwości, i nie jest zrozumiałe w ramach logiki rozumowania występowania określonych zjawisk. Mając na uwadze wskazane aspekty wynikające z literalnej treści złożonej oferty Zamawiającemu trudno było zatem zrozumieć, uwierzyć, wyobrazić i wytłumaczyć sobie, iż w konkretnym miejscu formularza kosztorysu ofertowego cena tam wskazana (generująca stan niejednolitości cen jednostkowych tożsamych asortymentów) miała być faktycznie wynikiem omyłki zniekształcającej zamiar Wykonawcy, który powinien tam zostać uwidoczniony (tzn. że rzeczywistym zamiarem Wykonawcy miało być wskazanie tam ceny innej, niż została tam wpisana), która to miałaby być omyłką poprawialną, a nie niekonwalidowanym efektem np. niestaranności Wykonawcy w przygotowaniu tej oferty, jako że dokumenty ofertowe takiego stanu nie potwierdzają, a obecne twierdzenia Wykonawcy wydają się mieć na celu jedynie zamaskowanie realnego stanu rzeczy i stanowić próbę obrony ważności złożonej oferty niespełniającej wymagań wynikających z SWZ poprzez nieuprawnione i nieuzasadnione treścią tej oferty kwalifikowanie zidentyfikowanej niezgodności jako omyłki podlegającej poprawie. W najlepszym wypadku całokształt kontekstu ofertowego świadczy raczej o niestarannym i niezweryfikowanym przygotowaniu przez Wykonawcę oferty w kontekście konieczności zapewnienia jej zgodności z wymaganiami określonymi w SWZ, co obciąża Wykonawcę w zakresie skutków takiej niestaranności (jako że samej w sobie niestaranności w działaniu zasadniczo nie da się uznać / zakwalifikować jako omyłki i nie podlega ona konwalidacji). Twierdzenie o omyłkowym wypełnieniu złożonego w ramach oferty formularza kosztorysu ofertowego w ocenie Zamawiającego nie wydało się wiarygodne, jako że nie jest potwierdzalne okolicznościami wynikającymi z treści złożonej oferty. Zaznacza się, iż powyższa konstatacja dokonana została na bazie informacji i dokumentów dostępnych i posiadanych przez Zamawiającego, jako że Wykonawca wraz ze złożonymi w sprawie wyjaśnieniami poza suchym i de facto gołosłownym twierdzeniem o omyłkowym wypełnieniu formularza kosztorysu ofertowego (Wykonawca wskazał jedynie, iż (cyt.) popełnił oczywistą omyłkę pisarską w związku z przenoszeniem bazy cen pomiędzy kosztorysami w arkuszu kalkulacyjnym wykorzystującym formuły matematyczne) nie przekazał żadnych konkretnych informacji na temat faktycznych okoliczności zaistnienia tej konkretnej rzekomej omyłki, w tym zakresu, trybu i sposobu jej popełnienia, czy istnienia faktycznie innej, niż zobrazowana przedłożonym formularzem kosztorysu ofertowego, woli i zamiaru Wykonawcy w kontekście złożenia oświadczenia ofertowego o określonej treści, który miałby zostać zniekształcony poprzez zaistnienie omyłki w toku wypełnienia formularza kosztorysu ofertowego, które to okoliczności i informacje urealniałyby i potwierdzałaby twierdzenie o popełnieniu / zaistnieniu omyłki. W kontekście powyższego nadmienić należy, iż ustawa PZP w sposób ścisły określa granice następczej ingerencji w treść ofert znacząco je limitując / zawężając, jako że zgodnie 27 z obowiązującymi regulacjami ustawowymi zasadą jest niezmienność treści złożonej oferty od momentu upływu terminu składania ofert, a jedynie wyjątkowo można dokonać jej zmiany i to tylko w przypadku określonych kategorii omyłek (co czyni Zamawiający stosując mechanizm poprawy omyłek), przez co większość niezgodności, nieścisłości, błędów, w tym omyłek (nawet tych nieświadomych) w ofertach nie podlega w ogóle poprawie (nie jest możliwa do rektyfikacji / usunięcia, jako że w takim wypadku Zamawiający dokonując ingerencji w treść oferty (dokonując jej zmiany) naruszyłby przepisy ustawy PZP). Niniejsze w sposób oczywisty wskazuje i potwierdza, iż aby Zamawiający mógł w jakimkolwiek zakresie zmienić treść oferty, musi najpierw stwierdzić i być przekonany, że w danej kwestii w ogóle zaistniała / miała miejsce omyłka, a w dalszej kolejności musi uznać, że jest to omyłka podlegająca zgodnie z przepisami ustawy PZP poprawie, czyli przede wszystkim, że jest wiadomo na bazie samych informacji ofertowych (które dodatkowo mogą być potwierdzone przez późniejsze wyjaśnienia Wykonawcy), gdzie omyłka występuje, jaki jest jej zakres i w jaki sposób należy ją poprawić – takie informacje nie mogą wynikać jedynie z następczych względem upływu terminu składania ofert informacji przekazanych przez Wykonawcę, jako że wówczas naruszona zostałaby zasada niezmienności treści oferty oraz ustawowy zakaz negocjacji odnośnie treści złożonych ofert. Stąd też ustalenie i przekonanie, iż w danej sprawie faktycznie zaistniała omyłka, która w sposób nieświadomy i niezamierzony / nieumyślny zniekształciła prawidłową treść oświadczenia woli Wykonawcy, jakie zamierzał on złożyć, co jest potwierdzalne, weryfikowalne i identyfikowalne w sposób wiarygodny, spójny i logiczny na bazie całokształtu informacji ofertowych (a dodatkowo może być wzmocnione wyjaśnieniami Wykonawcy, jednak one same nie mogą stanowić samodzielnego źródła ustalenia tegoż), jest nieodzowne oraz stanowi zasadniczą i wymaganą podstawę, aby w ogóle móc rozważać dokonanie jakiejkolwiek ingerencji w treść złożonej oferty. Niniejsze oznacza jednocześnie, iż brak przekonania, że w sprawie zaistniała rzeczywiście omyłka (jako że brak jest na to wiarygodnego i logicznego wytłumaczenia), powoduje oczywistą niemożność zastosowania żadnego z regulowanych ustawą PZP trybu rektyfikacji omyłek. Rozkład ciężaru dowodu w niniejszej kwestii wynika z ogólnych reguł wykładni prawa, a więc konieczności dokonywania zawężającej interpretacji wyjątków od zasad regulacyjnych, co oznacza, iż wykazany i potwierdzony musi zostać fakt zaistnienia omyłki, a nie stan jej niezaistnienia, co implikuje jednoczesną niezbędność stwierdzenia/ uznania / uzyskania przeświadczenia, iż w sprawie zaistniała omyłka oraz jest ona możliwa do usunięcia (poprawienia) w ramach granic wyznaczanych regulacjami ustawy PZP (co oznacza w szczególności posiadanie na bazie samych informacji ofertowych wiedzy odnośnie zakresu i sposobu poprawy omyłki), natomiast w razie braku przekonania (i wiedzy) w tym zakresie nie można w ogóle rozważać dokonania jakkolwiek zmiany treści 28 oferty. Wykonawca, aby wykazać fakt zaistnienia w danej sprawie omyłki (czyli omyłkowego zniekształcenia oświadczenia woli Wykonawcy, które w jego oryginalnym zamiarze miało mieć inny kształt/ treść), winien zatem przytoczyć i podać konkretne okoliczności faktyczne (opis sytuacji, ewentualne dokumenty, etc.), które taki stan realnie, w sposób spójny, logiczny, wiarygodny i przekonujący (również biorąc pod uwagę całokształt treści złożonej oferty) potwierdzają. Równocześnie nadmienia się, iż Zamawiający jest zasadniczo zaznajomiony z wytycznymi interpretacyjnymi oraz stanowiskami i opiniami orzecznictwa i doktryny w kontekście zagadnienia poprawy omyłek w ofertach, które wskazują i określają reguły stosowania mechanizmu rektyfikacji omyłek (w tym wskazują kiedy generalnie ma się do czynienia z omyłkami i jakie są zasady ich poprawy w ramach regulacji ustawy PZP). Zamawiający – po zapoznaniu się z całością przedłożonych wyjaśnień oraz dokonaniu ich analizy w kontekście treści zapisów SWZ, jak również całokształtu treści tej oferty oraz regulacji ustawy PZP – uznał, iż brak jest racjonalnego i prawnie dopuszczalnego uzasadnienia do stwierdzenia zgodności oferty złożonej przez Wykonawcę PRODiM (w kształcie określonym jej treścią, w tym treścią złożonego formularza kosztorysu ofertowego – również przy uwzględnieniu wyjaśnień Wykonawcy) z warunkami zamówienia wynikającymi z SWZ, jak również brak jest wiarygodnych podstaw, aby potraktować zapisy złożonego w ramach oferty formularza kosztorysu ofertowego jako oświadczenie zniekształcone co do treści na skutek wystąpienia omyłki, którą należałoby odczytywać w sposób wskazany w wyjaśnieniach Wykonawcy i która podlegałaby poprawie w ramach mechanizmu rektyfikacyjnego. Wykonawca pomimo udostępnienia mu takiej możliwości nie przekazał żadnych informacji, które utwierdziłyby Zamawiającego w przekonaniu, iż w ramach tej oferty faktycznie nastąpić miała omyłka zniekształcająca pierwotne oświadczenie woli i zamiar Wykonawcy, a nie po prostu błędy wynikające np. z niestaranności podczas sporządzania tej oferty, które nie mogą podlegać poprawie / konwalidacji w tamach mechanizmów rektyfikacyjnych – w ocenie Zamawiającego wyjaśnienia Wykonawcy nie są przekonujące, nie potwierdzają / nie świadczą, iż w tej ofercie doszło do omyłki podlegającej poprawie oraz w tym świetle nie korespondują z treścią tej oferty. Zamawiający nadmienia również, iż zupełnie nie zgadza się z twierdzeniami Wykonawcy, jakoby dokonanie postulowanej z jego strony poprawy ceny jednostkowej miało nie rzutować na treść samej oferty i nie powodować jej zmiany – jest to teza zastanawiająca i niezrozumiała, bo przecież ingerencja już w treść samego formularza kosztorysu ofertowego stanowiłaby faktyczną zmianę treści tej oferty, również z uwagi na fakt, iż zmiana ceny jednostkowej pociągnęłaby za sobą zmiany wartości zbiorczych i podsumowujących ujętych w formularzu kosztorysu ofertowego oraz zmianę określonej w formularzu oferty ceny ofertowej oraz jej składowych (ceny za zakres opcjonalny zamówienia). Kwestia jednolitości cen jednostkowych tożsamych asortymentów jest elementem istotnym dla Zamawiającego (warunkuje przecież kontekst 29 płatności za poszczególne prace), a zatem rzutuje w sposób oczywisty na treść oferty stanowiąc jej essentialia negoitti (wbrew twierdzeniu Wykonawcy błędy w tym zakresie w sposób oczywisty wpływają i stanowią o niezgodności oferty z treścią SWZ). Wyjaśnienia złożone odnośnie treści oferty nr 5 przez Wykonawcę PRODiM w toku niniejszego postępowania bazują na twierdzeniu, iż w treści formularza kosztorysu ofertowego zaistnieć miała omyłka polegająca na wpisaniu w jednej rubryk formularza kosztorysu ofertowego nieprawidłowej kwoty, której poprawa miałaby z kolei polegać / obejmować dokonanie zmian / modyfikacji rzekomo błędnej ceny jednostkowej wskazanej w ramach zakresu opcjonalnego zamówienia, tzn. w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16 (w ramach ujednolicenia jej względem ceny jednostkowej tożsamego asortymentu określonej w ramach zakresu podstawowego zamówienia, tzn. w poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4). Przedłożone na tę okoliczność przez Wykonawcę wyjaśnienia nie są jednak w żaden sposób potwierdzalne w kontekście informacji zawartych w samej ofercie (zobowiązaniu ofertowym objawiającym wolę i zamiar Wykonawcy), ale świadczą raczej o niepoprawnym w świetle treści SWZ (względem warunków zamówienia), najpewniej na skutek niestaranności w działaniu, przygotowaniu przez Wykonawcę oferty oraz stanowią próbę „ratowania” ex post przez Wykonawcę oferty niespełniającej wymagań SWZ poprzez następczą faktyczną zmianę jej treści celem dopasowania i dostosowania jej do treści SWZ w kontekście niespójności zidentyfikowanej i wskazanej przez Zamawiającego w ramach wystosowanego wezwania do złożenia wyjaśnień. Wykonawca w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia w tym zakresie poprawialnej omyłki – ograniczając się jedynie do suchego stwierdzenia, iż miał nastąpić błąd w zakresie przenoszenia danych do formularza kosztorysu ofertowego, przy czym wyjaśnienia te nie są zbyt jasne (szczególnie w kontekście samego faktu zaistnienia i zakresu błędu oraz jego implikacji, o czym była już mowa wyżej), a ponadto określony sposób poprawy tej omyłki (wskazany w wyjaśnieniach Wykonawcy) nie wynika z treści oferty (nie jest nią potwierdzany i względem niej weryfikowany – tzn. treść oświadczenia ofertowego nie wskazuje, iż w ramach formularza kosztorysu ofertowego w danej konkretnej pozycji tabeli miałaby być wedle zamiaru i woli Wykonawcy wskazana inna (konkretna) kwota, niż faktycznie została tam wpisana – w szczególności z uwagi na spójność i poprawność matematyczną formularza kosztorysu ofertowego). W ocenie Zamawiającego (opartej na całokształcie okoliczności sprawy) dużo bardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem tego przypadku jest, iż Wykonawca – gdy zorientował się w momencie otrzymania wezwania Zamawiającego o wyjaśnienie treści oferty, iż jego oświadczenia złożone w ramach formularza kosztorysu ofertowego są częściowo niespójne i niezgodne z warunkami zamówienia (nawet jeżeli ta niespójność była wynikiem jakichś błędów, nawet niecelowych, popełnionych w toku przygotowywania oferty, np. błędnego ich odczytania, zidentyfikowania, czy zastosowania w praktyce) – podjął próbę ratowania 30 „ważności” tej oferty poprzez wskazanie, iż oświadczenia te miałyby zostać zniekształcone w wyniku omyłki polegającej na wpisaniu w formularzu kosztorysu ofertowego nieprawidłowej (niejednolitej) kwoty (ceny jednostkowej) w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16. Przedmiotowe wyjaśnienia wskazują na próbę dostosowania na potrzeby udzielenia satysfakcjonującego w kontekście wykazania zgodności oferty z warunkami zamówienia wyjaśnienia podanych wartości do wymogów określonych w SWZ, co stanowi raczej przejaw prowadzenia niedozwolonych negocjacji dotyczących treści oferty oraz następczej zmiany jej treści. Przedmiotowe wyjaśnienia Wykonawcy nie są w żaden sposób weryfikowalne i potwierdzalne w kontekście całokształtu złożonej oferty i okoliczności sprawy. Ani wyjaśnienia Wykonawcy, ani treść samej oferty nie zawiera żadnych informacji wskazujących i potwierdzających, iżby faktycznie zaistniała podczas wypełniania formularza kosztorysu ofertowego omyłka wskazywana przez Wykonawcę. Samo następcze oświadczenie Wykonawcy wskazujące na rzekome zaistnienie takiej okoliczności i bazująca na ogólnych oświadczeniach ofertowych nie koresponduje w żadnym razie z treścią złożonej oferty (nie wynika z niej, nie jest poparte jakimikolwiek jej zapisami – jako że wynika jedynie z twierdzeń Wykonawcy złożonych ex post wobec momentu złożenia oferty), nie uprawnia do uznania, iż w treści oferty zaistniała omyłka, która mogłaby by zostać poprawiona w ramach mechanizmów określonych w art. 223 ust. 2 ustawy PZP, jak również sam sposób poprawy nie jest identyfikowalny z poziomu samej treści oferty (nie jest jednoznaczny i możliwy do ustalenia na bazie treści oferty (choćby w kontekście miejsca wystąpienia omyłki i poziomu kwotowego „właściwych” cen jednostkowych, których wpisanie w formularzu kosztorysu ofertowego miałoby zostać obarczone błędem będącym wynikiem omyłki – nie jest wiadomo, która ze zidentyfikowanych niejednolitych cen miałaby być wynikiem omyłki, a która jest prawidłowa, w związku z czym nie jest też wiadomo, którą i w jaki sposób należałoby poprawić) – nawet w kontekście złożenia przez Wykonawcę w ramach formularza ofertowego ogólnych oświadczeń na temat akceptacji SWZ i deklaracji w przedmiocie wykonania zamówienia zgodnie z SWZ, które przecież same w sobie nie rozstrzygają i nie zastępują szczegółowych oświadczeń ofertowych oraz nie zapewniają / nie determinują zgodności oferty z warunkami zamówienia / treścią SWZ). Okoliczności tej sprawy, w tym wyjaśnienia Wykonawcy, wskazują raczej, iż do wskazanej niezgodności treści oferty z treścią SWZ (w zakresie konieczności uwzględnienia w ramach sporządzania oferty wymogów związanych z jednolitością cen jednostkowych tożsamych asortymentów w ramach zakresu podstawowego zamówienia i zakresu opcjonalnego zamówienia) mogło dojść na skutek nierzetelnego sporządzenia oferty przez Wykonawcę (braku zachowania należytej staranności przy jej sporządzaniu) – z faktycznym pominięciem narzuconych (określonych wyraźnie w SWZ i przywołanych również w samym formularzu kosztorysu ofertowego) wymogów odnośnie jednolitości cen jednostkowych tożsamych asortymentów 31 (może także w kontekście braku staranności w nadzorze), przez co oferta ta nie odpowiada / jest niezgodna z warunkami zamówienia wynikającymi z SWZ, a niezgodności tej nie da się usunąć w ramach mechanizmów ustawowych, stąd oferta ta podlega obligatoryjnemu odrzuceniu. Wskazać wszakże należy, iż Wykonawca ma obowiązek starannego sporządzenia oferty, w tym zapewnienia jej zgodności z SWZ, a konsekwencje braku wypełniania tego obowiązku obciążają Wykonawcę, który musi liczyć się z zakwestionowaniem ważności oferty niespełniającej wymagań określonych w SWZ, jako że przecież nie wszystkie błędy / uchybienia (nawet niecelowe i niezamierzone omyłki) podlegają poprawie przez Zamawiającego – wobec znacznie limitowanych prawnie możliwości dokonywania tego typu działań. Zamawiający w konsekwencji udzielonych wyjaśnień uznał, iż brak jest uzasadnionych podstaw, aby zakwalifikować zidentyfikowaną niezgodność treści oferty nr 5 (w zakresie treści formularza kosztorysu ofertowego) z warunkami zamówienia jako omyłkę podlegającą poprawie w oparciu o mechanizmy statuowane art. 223 ust. 2 ustawy PZP, ponieważ zastosowanie tego przepisu na gruncie przedmiotowej sytuacji stanowiłoby niedozwolone w świetle zapisów ustawy PZP działanie prowadzące do dostosowania przez Zamawiającego treści tej oferty do wymogów określonych w SWZ w sytuacji braku podstaw do dokonania takich modyfikacji. Wskazać należy, iż w zakresie treści złożonych w postępowaniu zamówieniowym ofert nie można prowadzić jakichkolwiek negocjacji i po upływie terminu składania ofert nie jest już możliwa jakakolwiek zmiana treści oferty – przy zastrzeżeniu art. 223 ust. 2 ustawy PZP (a więc za wyjątkiem przysługujących Zamawiającemu trybów rektyfikacji omyłek zaistniałych w treści oferty). Omyłką jest wszakże niezamierzony błąd Wykonawcy skutkujący niezgodnością oferty z treścią SWZ. O omyłce polegającej poprawie przez Zamawiającego można mówić jedynie wówczas, gdy na podstawie treści oferty i ewentualnie złożonych przez Wykonawcę wyjaśnień możliwe jest ustalenie, iż zamiarem Wykonawcy było w istocie złożenie oferty zgodnej z oczekiwaniami Zamawiającego. W orzecznictwie przyjmuje się, iż z omyłką możliwą do poprawy przez Zamawiającego mamy do czynienia wówczas, gdy Zamawiający posiada wszelkie dane niezbędne do samodzielnego jej poprawienia (tak m.in. w wyroku KIO z dnia 02.06.2014 r. sygn. KIO 1022/14) – jeżeli natomiast Zamawiający nie jest w stanie odtworzyć właściwej, zniekształconej treści oferty, to co do zasady nie może dokonać poprawienia omyłki. Zamawiający uznał, iż w niniejszej sprawie brak jest z oczywistych względów podstaw do zastosowania trybu poprawy omyłek określonego w art. 223 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy PZP – w przypadku tym nie wystąpiła omyłka o charakterze oczywistym (w szczególności nie wiadomo, że w ogóle zaistniała, w którym konkretnie miejscu oraz jak miałaby być poprawiona, gdyby przyjąć że w ogóle zaistniała), jak również nie miała charakteru 32 rachunkowego (matematycznie treść złożonego formularza kosztorysu ofertowego – w zakresie wpisanych tam kwot (wartości) – jest poprawna). Zamawiający nie mógł również w tym zakresie dokonać poprawy innej omyłki w trybie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP, gdyż brak jest wiarygodnych podstaw do miarodajnego i zasadnego stwierdzenia, iż omyłka tego typu w ogóle miała miejsce, jakiego zakresu (miejsca) oferty miałoby dotyczyć i w jaki sposób miałaby zostać poprawiona (sama treść oferty nie daje podstaw do uznania, iż faktycznie jakakolwiek omyłka miała miejsce – o czym była już mowa wyżej). Dokonanie w sytuacji braku wyraźnych podstaw do takiego działania ingerencji w treść oferty naruszałyby zakazy określone w art. 223 ust. 1 ustawy PZP, w szczególności zakaz negocjacji treści oferty, jako że implikowałyby to stworzenie nowego, nieopartego na informacjach zawartych w samej ofercie, oświadczenia ofertowego Wykonawcy (niejako w jego zastępstwie). Wykonawca uświadomiony w zakresie niezgodności treści oferty z warunkami zamówienia wskazał Zamawiającemu sposób poprawy treści formularza kosztorysu ofertowego, aby spełniał on wymagania określone w SWZ (poinformował, iż (cyt.) (…) należy więc w tym jednym przypadku cenę z zakresu podstawowego przenieść do zakresu opcjonalnego oraz poprawić powstałą omyłkę rachunkową), jednakże bez rzeczowego uzasadnienia, iż faktycznie doszło w tym zakresie do zniekształcenia treści oferty na skutek zaistnienia omyłki, co nie jest również weryfikowalne treścią samej oferty (treść oferty nie wskazuje, iż w ogóle doszło do omyłki zniekształcającej pierwotne, spełniające wymagania SWZ, oświadczenie ofertowe, nie określa w jakim zakresie omyłka ta miałaby zostać popełniona oraz jaki jest sposób jej poprawy – wobec ogólnej mnogości (dwojakości) rozwiązań w tym zakresie, ponieważ teoretycznie prawidłową może być albo cena wskazana w poz. 11 tabeli dla Zadania nr 4, albo cena wskazana w poz. 16 tabeli dla Zadania nr 16). Mamy tu zatem do czynienia z sytuacją, w której Zamawiającemu zostały podane nowe (jedynie wedle następczego twierdzenia Wykonawcy – właściwe) informacje na temat konkretnej kwoty / ceny jednostkowej (odpowiadającej treści SWZ, bo tożsamej z ceną jednostkową ujętą w zakresie podstawowym zamówienia), jednak informacje te nie opierają się w żadnym stopniu na informacjach zawartych w ofercie, nie korespondują z jej treścią. W tej sytuacji poprawa omyłki w sposób wskazany przez Wykonawcę stanowiłaby bezpodstawną zmianę oferty, co stanowiłoby podjęcie także przez Zamawiającego niedopuszczalnych negocjacji co do treści oferty, a tym samym naruszenie art. 223 ust. 1 ustawy PZP. Należy wskazać, iż przedmiotowe stanowisko Zamawiającego zaprezentowane wyżej potwierdza orzecznictwo i doktryna przedmiotu (choć w większości wydane na gruncie poprzedniej ustawy PZP, to zasadniczo aktualne również na gruncie obecnego stanu prawnego z uwagi na tożsamość uregulowań w zakresie tej materii – odpowiednikiem poprzednio obowiązujących przepisów art. 87 ust. 1 i 2 „starej” ustawy PZP jest art. 223 ust. 1 i 2 ustawy PZP). Również dotychczasowe doświadczenia Zamawiającego pozyskane w 33 toku różnych kontroli procesów zamówieniowych potwierdzają zasadnicze ograniczenia możliwości ingerowania w jakikolwiek sposób ex post w treść oferty Wykonawcy. Dla przykładu – zgodnie z orzeczeniem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 22.06.2017 r. (sygn. KIO 1145/17): „Co również istotne, w zgodzie z przepisem art. 87 ust. 1 ustawy Pzp, zamawiający może zażądać od wykonawcy, wyjaśnień co do treści złożonej przez niego oferty. Powyższe powoduje, że w przypadku, gdy treść złożonej przez wykonawcę oferty jest niejasna, budzi wątpliwości, jest wewnętrznie sprzeczna, bądź zawiera oczywiste omyłki, zamawiający może zwrócić się do takiego wykonawcy o złożenie wyjaśnień w zakresie wątpliwości interpretacyjnych treści złożonej oferty. Oczywistym jest, co wynika wprost z zastrzeżenia wynikającego z przepisu art. 87 ust. 1 zd. 2 ustawy Pzp, że zamawiający nie może prowadzić negocjacji z wykonawcą, negocjacji, które de facto prowadziłyby do wykreowania nowej treści oferty, a nie, jak to wynika z intencji ustawodawcy, jedynie poprawienia w niewielkim zakresie. Co równie ważne, w ocenie Izby, możliwość poprawienia omyłki w ofercie, jej zakresu, powinna dać się ustalić samodzielnie przez zamawiającego bądź poprzez pomoc, w tym zakresie, przez wykonawcę, polegającą na wskazaniu, w którym miejscu oferty zamawiający odnajdzie niezbędne informacje, w celu dokonania korekty oferty. Co do zasady, w ocenie Izby, wykluczona jest możliwość poprawienia treści oferty o informacje nie wynikające z treści tejże oferty, chyba że informacje takie nie mogły znaleźć się w ofercie z powodu różnych okoliczności, za które wykonawca nie odpowiada. Jeżeli zatem w ofercie wykonawcy zamawiający stwierdzi omyłki, musi poddać się refleksji dotyczącej, co to za omyłka, jaki ma charakter, czy można ją poprawić bez udziału wykonawcy, czy konieczne i możliwe jest wezwanie wykonawcy do złożenia wyjaśnień, czy jej poprawienie nie wykreuje nowej treści oferty, itp. (...) Kwestię sporną stanowi możliwość poprawienia poczynionych omyłek. Zdaniem Izby, nie można tych omyłek poprawić w oparciu o art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, jako inne omyłki, gdyż sposób poprawy nie jest oczywisty i niebudzący jakichkolwiek wątpliwości oraz nie wynika z danych zawartych w samej ofercie, tak aby zamawiający samodzielnie mógł dokonać tej korekty. (…) Poprawienie treści oferty w oparciu o wyjaśnienia zdaniem Izby jest niedopuszczalne, gdyż prowadzą do naruszenia art. 87 ust. 1 ustawy Pzp poprzez niedopuszczalne prowadzenie negocjacji pomiędzy zamawiającym a odwołującym. Zdaniem Izby, zastosowanie przepisu art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, nie może bowiem prowadzić do dostosowania treści oferty odwołującego do wymagań zamawiającego. Zadaniem tego przepisu jest bowiem możliwość poprawienia drobnych i samoistnych omyłek w ofercie wykonawcy, a nie kreowanie nowej treści oferty.”. Powyższe wytyczne orzecznicze wskakują zatem, iż do zmiany treści oferty (w zakresie wyeliminowania niezgodności z SWZ) może dojść oczywiście w następstwie wyjaśnień złożonych przez wykonawcę, jednakże taka zmiana musi znajdować oparcie w informacjach zawartych w samej ofercie. Wyjaśnienia wykonawcy muszą w sposób niebudzący żadnych 34 wątpliwości wskazywać przyczynę niezgodności oferty z SWZ oraz w sposób racjonalny, wiarygodny, logiczny i oparty na danych zawartych w ofercie przedstawiać przyczynę rozbieżności lub błędów i sposób poprawy tej oferty. Na podstawie udzielonych przez wykonawcę wyjaśnień nie może dojść do bezpodstawnych zmian w ofercie, bowiem w takim przypadku nastąpiłaby nieuprawniona zmiana treści oferty. Analogiczna argumentacja faktyczno-prawna została przedstawiona również m.in. w uchwale Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 29.10.2019 r. (sygn. KIO/KU 64/19). W kontekście tej sprawy Zamawiający stwierdził, iż nawet przy uznaniu, iż zaistnieć miałaby w tej ofercie omyłka wskazana przez Wykonawcę (choć Zamawiający nie jest o tym przekonany), to fakt niemożności ustalenia sposobu poprawy treści tej oferty na bazie informacji ofertowych w sposób zupełny przesądza i determinuje niemożność zastosowania przez niego jakiegokolwiek trybu rektyfikacji treści tej oferty w zakresie usunięcia jej obiektywnej i fatycznej niezgodności z warunkami zamówienia (ponieważ nie miał podstaw, aby samodzielnie dokonać wyboru jednego z dwóch równorzędnych sposób poprawy, jak również nie mógł w tym zakresie bazować na następczych wyjaśnieniach Wykonawcy wskazujących konkretny sposób poprawy, jako że znamionowałoby to prowadzenie niedozwolonych negocjacji dotyczących treści złożonej oferty), przez co zupełnie irrelewantne i bez znaczenia stały się rozważania na temat ewentualnego zakresu, wagi, czy istotności owej niezgodności z punktu widzenia treści całości oferty, ponieważ już sam fakt jej obiektywnego istnienia (nawet jeżeli niezgodność ta ma niewielki zakres) w świetle art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy PZP determinuje konieczność zakwestionowania tej oferty, jeżeli nie da się jej usunąć w trybie mechanizmów rektyfikacyjnych określonych w art. 223 ust. 2 ustawy PZP (co w tej sytuacji było niemożliwe z uwagi na kwestię wskazaną wyżej), ponieważ aspekt zakresu/ istotności niezgodności nie stanowi elementu konstrukcyjnego tego przepisu, a więc nie stanowi wytycznej / parametru oceny, czy oferta podlega odrzuceniu z tytułu jej niezgodności z warunkami zamówienia (a przecież nie można za ofertę zgodną z warunkami zamówienia uznać oferty nierespektującej wymogu jednolitości cen jednostkowych w zakresie wszystkich pozycji objętych tym wymogiem zgodnie z zapisami SWZ, nawet jeżeli niedopełnienie tego wymogu dotyczy tylko jednej pary pozycji asortymentowych). Nadmienia się, iż okoliczności tej sprawy wskazują, iż na etapie przygotowania obu wskazanych wyżej ofert mogło dojść do błędu, niedopatrzenia, czy niezachowania należytej staranności przy sporządzaniu tych ofert w kontekście uwzględnienia wymogów wynikających z SWZ, przez co oferty te obiektywnie nie odpowiadają wymaganiom w nich określonych. Nawet jednak jeżeli przedmiotowa sytuacja zaistniała na skutek omyłek ludzkich, przeoczeń, niedopatrzeń, czy nieumyślnych błędów (czego Zamawiający nie wyklucza, nie domniemuje i nie kwestionuje), to jednak konsekwencje tegoż obciążają tych 35 Wykonawców jako niekonwalidowalny efekt niestaranności w działaniu polegającej na faktycznym braku zastosowania się do określonych jasno, precyzyjnie i wyraźnie określonych w SWZ wymagań, które nie zostały w żaden sposób zakwestionowane, czy podważone. Niedokonanie przez Zamawiającego odrzucenia takich ofert stanowiłoby z kolei przejaw niezastosowania się przez niego samego do zapisów własnej SWZ, tj. niewdrożenia sankcji proceduralnych, które zostały jednoznacznie na taką okoliczność wprost przewidziane i zastrzeżone (w sposób jednolity względem wszystkich podmiotów uczestniczących w tym postępowaniu), co tym samym stanowiłoby naruszenie przez niego przepisów ustawy PZP i zasad prowadzenia postępowania, w tym zasady równego traktowania wykonawców. Zamawiający nadmienia przy tym, iż w jego ocenie przedmiotowa, zidentyfikowana niezgodność treści ofert wobec warunków zamówienia stanowi nieprawidłowość nieusuwalną (niekonwalidowalną) i niepodlegającą poprawie. Oferta nie jest dokumentem uzupełnialnym w trybie art. 128 ust. 1 ustawy PZP, a zgodnie z art. 223 ust. 1 ustawy PZP treść oferty zasadniczo nie podlega żadnym zmianom oraz wykluczone jest uzupełnianie jej w jakimkolwiek zakresie, czy negocjowanie jej treści. Przedmiotowe niezgodności (istniejące obiektywnie) nie są zatem możliwe do następczego usunięcia (naprawy) zważywszy na przepis art. 223 ust. 1 ustawy PZP zakazujący zasadniczo…- Zamawiający: Górnośląskie Towarzystwo Lotnicze spółkę akcyjną z siedzibą w Katowicach przy Al. Korfantego 38 (40-161 Katowice)…Sygn. akt:KIO 1266/24 KIO 1287/24 WYROK Warszawa, dnia 6 maja 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Bartosz Stankiewicz Maksym Smorczewski Krzysztof Sroczyński Protokolantka: Wiktoria Ceyrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2024 r. odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 15 kwietnia 2024 r. przez: A. wykonawcę Warbud spółkę akcyjną z siedzibą w Warszawie przy ul. Domaniewskiej 32 (02-672 Warszawa) – postępowanie oznaczone sygn. akt KIO 1266/24; B. wykonawcę NDI spółkę akcyjną z siedzibą w Sopocie przy ul. Powstańców Warszawy 19 (81-718 Sopot) – postępowanie oznaczone sygn. akt KIO 1287/24 w postępowaniu prowadzonym przez Górnośląskie Towarzystwo Lotnicze spółkę akcyjną z siedzibą w Katowicach przy Al. Korfantego 38 (40-161 Katowice) przy udziale: A. uczestnika po stronie odwołującego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1266/24 – wykonawcy NDI spółki akcyjnej z siedzibą w Sopocie przy ul. Powstańców Warszawy 19 (81-718 Sopot); B. uczestnika po stronie zamawiającego w postępowaniu o sygn. akt KIO 1287/24 – wykonawcy Warbud spółki akcyjnej z siedzibą w Warszawie przy ul. Domaniewskiej 32 (02-672 Warszawa); C . uczestnika po stronie zamawiającego w postępowaniach o sygn. akt KIO 1266/24 i KIO 1287/24 –wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Mostostal Kraków spółki akcyjnej z siedzibą w Krakowie przy ul. Wielickiej 20 (30-552 Kraków) oraz Budimex spółki akcyjnej z siedzibą w Warszawie przy ul. Siedmiogrodzkiej 9 (01-204 Warszawa) orzeka: KIO 1266/24 1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów podniesionych w pkt. III.1 i III.2petitum odwołania dotyczących naruszenia: 1.1. art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji; w 1.2. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z art. 16, art. 17 i zw. z art. 112 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych. 2. Oddala odwołanie. 3. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Warbud spółkę akcyjną z siedzibą Warszawie i: w 3.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez tego wykonawcę tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 3 651 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset pięćdziesiąt jeden złotych zero groszy) poniesioną przez zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz opłat skarbowych od pełnomocnictw; 3.2. zasądza od wykonawcy Warbud spółki akcyjnej z siedzibą w Warszawie na rzecz zamawiającego Górnośląskiego Towarzystwa Lotniczego spółki akcyjnej z siedzibą Katowicach kwotę w wysokości 3 651 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset pięćdziesiąt jeden złotych zero groszy) w stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz opłat skarbowych od pełnomocnictw. KIO 1287/24 1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów podniesionych w pkt. II.2 i II.3petitum odwołania dotyczących naruszenia: 1.1. art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zw. z art. 16 w pkt 1 w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych; 1.2. art. 128 ust. 1 i 4 Pzp w zw. z art. 122 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych. 2. Oddala odwołanie. 3. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę NDI spółkę akcyjną z siedzibą w Sopocie i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez ww. wykonawcę tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych. Przewodniczący:……………………..………… ……………………..………… ……………………..………… Sygn. akt:KIO 1266/24 KIO 1287/24 Uzasadnie nie Górnośląskie Towarzystwo Lotnicze S.A. z siedzibą w Katowicach zwana dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 ze zm.), zwanej dalej: „Pzp”, w trybie przetargu nieograniczonego, pn.: Wybór Wykonawcy robót budowlanych dla zadania pn. Budowa multimodalnego węzła 2 przeładunku towarów i paliw w oparciu o bocznicę kolejową w Porcie Lotniczym Katowice o numerze referencyjnym: U/48/ZRP/2023, zwane dalej: „postępowaniem”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 13 grudnia 2023 r. pod numerem 00754735-2023. Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są roboty budowalne, jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp. KIO 1266/24 W dniu 15 kwietnia 2024 r. wykonawca Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie (zwany dalej: „odwołującym I” lub „Warbud”) wniósł odwołanie, w którym zarzucił zamawiającemu, naruszenie następujących przepisów: 1) art. 226 ust. 1 pkt 7) Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1913 ze zm.) poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia, tj.: Mostostal Kraków S.A. z siedzibą w Krakowie oraz Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie (zwanych dalej jako: „Konsorcjum Mostostal Kraków”) pomimo, iż oferta została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na podaniu Wykazie robót nieprawdziwych informacji odnośnie posiadanego doświadczenia w zakresie warunku o którym mowa w w pkt 1.4.1. ppkt 2) rozdziału XIII specyfikacji warunków zamówienia (zwanej dalej jako: „SWZ”); 2) art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. b) Pzp w zw. z art. 16 Pzp, art. 17 Pzp i w zw. z art. 112 ust. 2 pkt 4 PZP poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum Mostostal Kraków pomimo, iż wykonawca ten nie spełnia warunków udziału w postępowaniu w zakresie posiadanego doświadczenia, o którym mowa w pkt 1.4.1. ppkt 2) rozdziału XIII SW Z, a wykonawca podał w tym zakresie w Wykazie robót informacje nieprawdziwe, których nie można zastąpić informacjami prawdziwymi; 3) art. 128 ust. 1 w związku z art. 112 ust. 2 pkt 4 PZP i w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. b) i c) Pzp poprzez zaniechanie wezwania do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych Konsorcjum Mostostal Kraków pomimo, iż wykonawca nie wykazał, iż spełnia warunki udziału w postępowaniu w zakresie posiadanego doświadczenia w zakresie warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w pkt 1.4.1. ppkt 1) rozdziału XIII SWZ. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu: - unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; - powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem zarzutów zawartych w odwołaniu; - odrzucenie oferty złożonej przez Konsorcjum Mostostal Kraków, ewentualnie wezwanie Konsorcjum Mostostal Kraków do uzupełnienia Wykazu doświadczenia o roboty potwierdzające spełnianie warunków udziału w postępowaniu w zakresie warunku wskazanego w pkt 1.4.1. ppkt 1) rozdziału XIII SWZ i pkt 1.4.1. ppkt 2) rozdziału XIII SWZ; - dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej. Odwołujący Warbud wyjaśnił, że ma interes we wniesieniu odwołania. W tym kontekście odwołujący I podniósł, że złożył ofertę w postępowaniu, która uplasowała się na drugiej pozycji. W wyniku zaniechania przez zamawiającego odrzucenia oferty Konsorcjum Mostostal Kraków, którego oferta uplasowała się na pozycji przed odwołującym, jego oferta nie została uznana za ofertę najkorzystniejszą. Tym samym objęte odwołaniem czynności i zaniechania zamawiającego prowadzą do możliwości poniesienia szkody przez odwołującego polegającej na uniemożliwieniu mu uzyskania zamówienia. Odwołujący Warbud stwierdził, że ma interes we wniesieniu odwołania, gdyż sprzeczna z ustawą ww. czynność zamawiającego w sposób negatywny oddziałuje na możliwości uzyskania przez niego zamówienia. W uzasadnieniu dla zarzutu dotyczącego niespełniania warunku udziału w postępowaniu przez Konsorcjum Mostostal Kraków, o którym mowa w pkt 1.4.1. ppkt 1) rozdziału XIII SW Z, odwołujący I wyjaśnił, że z dokumentów złożonych przez ww. wykonawcę w celu potwierdzenia warunki wynika, iż zakres roboty budowalnej, który został wykonany do dnia 28 sierpnia 2023 r. obejmował jedynie część zakresu umowy, w tym budowę zbiornika. Natomiast w pozostałym zakresie robota nie została zakończona ani odebrana, a Mostostal Kraków S.A. wykonał prace tylko częściowo. Potwierdzają to następujące informacje wynikające ze złożonych przez Konsorcjum Mostostal Kraków dokumentów: a) W protokole Odbioru Technicznego Końcowego Fazy Realizacji nr 67/25031/2023 z dnia 28 sierpnia 2023 r. wskazano: - w pkt b) Protokołu 67/25031/2023 wskazano, iż zakres odbioru stanowi jedynie część prac odbiorowych etapu umowy nr 5600022706 z dnia 2 marca 2022 r. wraz z późniejszymi aneksami oraz PRDZ 1-6, część Projektu Inwestycyjnego nr 25031; - w II części Protokołu 67/25031/2023 - USTALENIA KOMISJI DOTYCZĄCE ODBIORU USŁUG INW ESTYCYJNYCH, w pkt 1 wskazano termin zakończenia umowy na 13 listopada 2024 r.; - ponadto załącznik nr 1a do Części I Protokołu 67/25031/2023 (ZAKRES ORAZ KATEGORYZACJA WAD ODBIOROW YCH) oraz załącznik nr 1b do części I Protokołu 67/25031/2023 (ZAKRES ORAZ KATEGORYZACJA ROBÓT NIEZAKOŃCZONYCH) są datowane na 28 sierpnia 2023 r. Brak po tej dacie dokumentów potwierdzających usunięcie wszystkich wad i usterek oraz wykonanie robót niezakończonych. Powyższe powinno być stwierdzone protokolarnie; b) zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie uzyskanym przez inwestora, tj. Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. DECYZJA NR 1-83/22 z dnia 25 października 2023 r. tylko część Elementów Rozbudowy uzyskało powyższe pozwolenie tzn. zbiornik oraz elementy zbiornika (stanowiący termin pośredni, etap umowy). Natomiast pozostałe elementy bazy paliw, wchodzące w zakres zamówienia tzn. obiekty: pompowni technologicznej P-1, stanowiska przeciwpożarowego SR1, pompowni przeciwpożarowej, rozbudowa istniejącej pompowni załadunkowej, drogi j chodniki, instalacje zewnętrzne, kanalizacja opadowo - przemysłowa, wodociągowa, wody p.poż, elektryczna zasilająca i sterownicza, odgromowa i uziemiająca, instalacja PiA są w trakcie budowy i nie zostały zakończone ani odebrane zgodnie z Umową. W związku z czym Mostostal Kraków S.A. na dzień złożenia oferty nie posiadał dokumentów potwierdzających wykonanie całego przedmiotu umowy. W ocenie odwołującego I powyższe oznaczało, iż wykonawca nie wykonał roboty budowlanej w zakresie budowy bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik, a jedynie jeden z elementów wchodzących w jej skład, tj. zbiornik. Wykonanie jedynie zbiornika, nie może być uznane za tożsame z wykonaniem „bazy paliw” o której mowa w warunku. Tymczasem warunek postawiony przez zamawiającego był jednoznaczny. Zamawiający wymagał wybudowania bazy paliw posiadającej co najmniej jeden zbiornik. Gdyby wystarczającym było wykonanie samego zbiornika, to warunek brzmiałby „wykonał zbiornik” a nie „bazę paliw”. O takim rozumieniu warunku świadczy również alternatywnie postawiony warunek doświadczenia wymaganego od wykonawcy, polegający na wymaganiu spełnienia warunku opisanego w literze a) lub b) pkt 1.4.1. ppkt. 1). Wynika z niego, iż zamawiającemu zależało, na tym aby wykonawca posiadał doświadczenie w realizacji technologii związanej z prawidłowym przesytem i tankowaniem produktów naftowych lub kompleksową budową bazy paliw zawierającą całą infrastrukturę techniczną niezbędną do jej funkcjonowania, dystrybucji i redystrybucji przesyłu paliwa. Ponadto odwołujący Warbud wskazał, że Mostostal Kraków S.A. nie ukończył realizacji inwestycji, którą wskazuje jako inwestycję referencyjną, co miało wynikać wprost ze złożonych dokumentów. Zdaniem odwołującego I zgodnie z dobrą praktyką na kontraktach technologicznych jak również zamówieniem, które zostało zlecone Mostostal Kraków S.A., wykonawca w ramach przedmiotu umowy powinien przeprowadzić rozruchy mechaniczne tym próby funkcjonalno-ruchowe oraz rozruchy technologiczne mające na celu regulację systemów technologicznych i w urządzeń pod obciążeniem pracy i zoptymalizowanie pracy bazy paliw oraz przeprowadzić niezbędne szkolenia personelu inwestora obejmujące swoim zakresem obsługę i eksploatację poszczególnych urządzeń i systemów. Stanowi to podstawę do tego, aby w prawidłowy sposób ocenić funkcjonalność oraz kompletność urządzeń (czyli materiałów, urządzeń, aparatów, modułów, elementów, instalacji dostarczonych lub powstałych ramach realizacji przedmiotu umowy) bazy paliw i zsynchronizować ją z istniejącą infrastrukturą bazy paliw. Ponieważ Mostostal Kraków S.A. nie zakończył realizacji przedmiotowej inwestycji, nie wykonał również powyższych czynności, a tym samym nie udokumentował przed inwestorem należytego wykonania całości zadania zgodnie z Umową. Reasumując, w ocenie odwołującego I, Mostostal Kraków S.A. nie ukończył zadania, na które powołuje się w przedstawionym wykazie robót budowlanych podpisanym dnia 5 marca 2024 r., i nie może legitymować się posiadaniem doświadczenia przy Rozbudowie pojemności magazynowej – Terminal Paliw Lublin – budowa zbiornika o poj. 5000m3 wraz z infrastrukturą. W ramach zadania wykonano robotę budowlaną w zakresie budowy bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o poj. nie mniejszej niż 1000m3. Mostostal Kraków wykonał tylko część prac i prace te nie zostały zakończone. Tym samym, Konsorcjum Mostostal Kraków nie przedstawiło również zamawiającemu dokumentu potwierdzającego należyte wykonanie zamówienia. Odwołujący I podkreślił, że stopień skomplikowania technologicznego bazy paliw jako całego systemu załadunku/magazynowania/rozładunku wraz z wszelkimi systemami zabezpieczeń znacznie przerasta wykonanie zbiornika paliwa z niepełnymi elementami infrastruktury mającymi na celu wypełnienie zbiornika paliwem. Poza tym termin „Bazy Paliw” został też zdefiniowany przez Zamawiającego w Załączniku nr 11 do SW Z Wzorze Umowy, w pkt 1.1. zgodnie z którym „Baza Paliw” oznacza: Bazę Paliw wraz ze stanowiskami nalewaków oraz infrastrukturą towarzyszącą (niezbędną do prawidłowego funkcjonowania Bazy Paliw), przeznaczoną do zaopatrywania MPL Katowice w Paliwo Lotnicze; szczegółowy opis zawarty jest w Dokumentacji Projektowej Bazy Paliwstanowiącej Załącznik 1 do Umowy; Ilekroć użyto w Umowie sformułowania "baza paliw” lub "baza przeładunku paliwa” należy przez to rozumieć: niezbędną infrastrukturę techniczną wymaganą do przeładunku i transportu paliwa w celu zaopatrywania statków powietrznych w paliwo lotnicze. W ocenie odwołującego Warbud składowymi elementami bazy paliw są tu zatem nie tylko sam zbiornik paliwa, ale i niezbędna infrastruktura techniczna towarzysząca, wymagana do przeładunku i transportu paliwa. Nie może być zatem wątpliwości, iż zamawiający w ramach „bazy paliw” oczekiwał wykonania nie tylko samego zbiornika, lecz również niezbędnej infrastruktury towarzyszącej, która przez Mostostal Kraków nie została wykonana. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą KIO, treść warunku należy przede wszystkim rozumieć zgodnie z jego literalnym brzmieniem oraz w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. W przedmiotowym postępowaniu zarówno literalne brzmienie jak i odniesienie do przedmiotu zamówienia wskazują, iż w skład bazy paliw miała wchodzić niezbędna infrastruktura techniczna wymagana do przeładunku i transportu paliwa. Gdyby zamawiającemu zależało na tym by wykonawcy posiadali wiedzę i doświadczenie jedynie w zakresie budowy zbiorników paliwa, to ukształtowałby wtedy warunek udziału w postępowaniu w następujący sposób: budowa zbiornika paliw o pojemności nie mniejszej niż 1000m3. Mając na uwadze powyższe, odwołujący I stwierdził, że Konsorcjum Mostostal Kraków nie wykazało spełniania warunku doświadczenia i w zakresie warunku określonego w pkt 1.4.1. ppkt 1) winno zostać wezwane w trybie art. 128 ust. 1 Pzp do uzupełnienia dokumentów. Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego zgłosił wykonawca NDI S.A. z siedzibą w Sopocie, natomiast po stronie zamawiającego – wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: Mostostal Kraków S.A. z siedzibą w Krakowie oraz Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie. W dniu 29 kwietnia 2024 r. zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie w ramach, której wniósł o oddalenie odwołania w całości. W odpowiedzi na odwołanie zamawiający przedstawił uzasadnienie dla powyżej wskazanego wniosku. Tego samego dnia również wykonawca zgłaszający przystąpienie po stronie zamawiającego złożył pismo procesowe wraz z dowodami, które zawierało argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania. KIO 1287/24 W dniu 15 kwietnia 2024 r. wykonawca NDI S.A. z siedzibą w Sopocie(zwany dalej: „odwołującym II” lub „NDI”) wniósł odwołanie wobec następujących czynności i zaniechań zamawiającego: - odrzucenia oferty odwołującego II z uwagi na podpisanie jego oferty przez osobę umocowaną przez dwóch prokurentów, co rzekomo miało pozostawać niezgodne ze sposobem reprezentacji odwołującego II (w konsekwencji bezpodstawnego uznania, że odwołujący II nie złożył oświadczenia/ dokumentu, o którym mowa w art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp); - zaniechania odrzucenia konsorcjum wykonawców w składzie: Mostostal Kraków S.A. z siedzibą w Krakowie - Lider oraz Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie – Partner (zwanych dalej nadal jako: „Konsorcjum Mostostal Kraków”) z postępowania z uwagi na podanie informacji nieprawdziwych w zakresie odnoszącym się do warunku udziału postępowaniu, o którym mowa w rozdziale XIII ust. 1.4 pkt 1.4.1 ppkt 2) Specyfikacji Warunków Zamówienia (zwanej w dalej nadal jako: „SWZ”), co powinno skłonić zamawiającego do uznania, że oferta Konsorcjum Mostostal Kraków została złożona warunkach czynu nieuczciwej konkurencji; ewentualnie (tj. w przypadku, w którym Krajowa Izba Odwoławcza w uznałaby, że odrzucenie oferty Konsorcjum Mostostal Kraków jest bezzasadne), zaniechania wezwania tego wykonawcy do uzupełnienia wykazu robót zakresie warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w rozdziale XIII ust. 1.4 pkt 1.4.1 ppkt 2) SW Z, pomimo iż w inwestycja przedstawiona przez tego wykonawcę nie potwierdza spełnienia warunku udziału; - zaniechania wezwania Konsorcjum Mostostal Kraków do uzupełnienia lub wyjaśnienia wykazu robót w zakresie warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w rozdziale XIII ust. 1.4 pkt 1.4.1 ppkt 1) SW Z, pomimo iż inwestycja przedstawiona przez tego wykonawcę nie potwierdza spełnienia warunku udziału; - co w rezultacie doprowadziło do niezgodnego z przepisami Pzp wyboru oferty Konsorcjum Mostostal Kraków jako najkorzystniejszej w postępowaniu. Odwołujący zarzucił zamawiającemu, naruszenie następujących przepisów: 1) art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp w zw. z art. 1091 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (zwanej dalej jako: „kc”) w zw. z art. 109 4 § 1 kc w zw. z art. 373 § 1 i 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (zwanej dalej jako: „ksh”) przez bezpodstawne odrzucenie oferty odwołującego NDI na skutek uznania, iż pełnomocnictwo podpisane przez dwóch prokurentów spółki dla pani B. A. (podpisującej ofertę) jest nieprawidłowe, albowiem udzielone miało zostać rzekomo niezgodnie z przyjętą w Krajowym Rejestrze Sądowym (zwanym dalej jako: „KRS”) reprezentacją, podczas gdy pełnomocnictwo udzielone zostało przez ustanowionych w spółce prokurentów umocowanych do działania łącznego (prokura łączna), których reprezentacja spółki jest niezależna od reprezentacji organu, jakim jest zarząd, a do reprezentacji którego zamawiający referuje w uzasadnieniu odrzucenia oferty odwołującego II; 2) art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji („Uznk”) w zw. z art. 16 pkt 1 w zw. z art. 17 ust. 2 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez Konsorcjum Mostostal Kraków, pomimo że została ona złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w zakresie informacji dotyczących doświadczenia zawodowego wykonawcy i spełnienia warunku udziału, o którym mowa w rozdziale XIII ust. 1.4 pkt 1.4.1 ppkt 2) SW Z, albowiem w ramach przedstawionego przez tego wykonawcę zadania nie wykonano budowy/przebudowy stacji o min. 3 zwrotnicach, co przy braku możliwości zastosowania (w celu zastąpienia informacji nieprawdziwych prawdziwymi) art. 128 ust. 1 Pzp, świadczy o złożeniu oferty w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, ponieważ Konsorcjum Mostostal Kraków w celu uzyskania przedmiotu zamówienia przedstawiło informacje nieprawdziwe; ewentualnie, na wypadek gdyby Krajowa Izba Odwoławcza uznała, iż nie istnieją podstawy do odrzucenia oferty Konsorcjum Mostostal Kraków: 3) art. 128 ust. 1 i 4 Pzp w zw. z art. 122 Pzp poprzez zaniechanie wezwania Konsorcjum Mostostal Kraków do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu lub złożenia wyjaśnień w zakresie treści wykazu robót, podczas gdy Konsorcjum Mostostal Kraków nie wykazało spełnienia warunku udziału, o którym mowa rozdziale XIII ust. 1.4 pkt 1.4.1 ppkt 2) SW Z, albowiem w ramach przedstawionego przez tego wykonawcę zadania nie w wykonano budowy/przebudowy stacji o min. 3 zwrotnicach, a przynajmniej okoliczność ta nie została przez Konsorcjum Mostostal Kraków wykazana za pomocą stosownych dokumentów (z przedłożonych przez Konsorcjum Mostostal Kraków dokumentów i wyjaśnień nie wynika wskazany zakres prac), co w konsekwencji doprowadziło do nieuprawnionego i przedwczesnego wyboru oferty tego wykonawcy jako oferty najkorzystniejszej w postępowaniu; niezależnie od powyższego, zarzucam również naruszenie: 4) art. 128 ust. 1 i 4 Pzp w zw. z art. 122 Pzp poprzez zaniechanie wezwania Konsorcjum Mostostal Kraków do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu lub złożenia wyjaśnień w zakresie treści wykazu robót, podczas gdy Konsorcjum Mostostal Kraków nie wykazało spełnienia warunku udziału o którym mowa rozdziale XIII ust. 1.4 pkt 1.4.1 ppkt 1) SW Z, albowiem w ramach przedstawionego zadania nie wykonano budowy bazy w paliw dla produktów naftowych, a wyłącznie budowę zbiornika o pojemności 5000 m3 , czego nie można uznać za wystarczające doświadczenie z punktu widzenia postawionych przez zamawiającego wymogów, albowiem budowa zbiornika była jednym z elementów składowych warunku udziału, nie zaś jego wyłącznym elementem, co w konsekwencji doprowadziło do nieuprawnionego i przedwczesnego wyboru oferty tego wykonawcy jako oferty najkorzystniejszej w postępowaniu; a w konsekwencji powyższego; 5) art. 16 ust. 1 Pzp przez prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości. Odwołujący II wniósł o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu: - unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego II; - unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; - odrzucenie oferty Konsorcjum Mostostal Kraków; - ewentualnie, na wypadek gdyby Izba uznała, iż nie istnieją podstawy do odrzucenia oferty Konsorcjum Mostostal Kraków wezwanie tego wykonawcy do uzupełnienia oświadczenia zakresie spełnienia warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w rozdziale XIII ust. 1.4 pkt 1.4.1 ppkt 2) SW Z lub w udzielenia wyjaśnień w tym zakresie; a w każdym przypadku: - wezwanie Konsorcjum Mostostal Kraków do uzupełnienia oświadczenia w zakresie spełnienia warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w rozdziale XIII ust. 1.4 pkt 1.4.1 ppkt 1) SWZ; - dokonania ponownego badania i oceny ofert złożonych w postępowaniu z uwzględnieniem oferty odwołującego II. Odwołujący NDI wyjaśnił, że ma interes w uzyskaniu zamówienia będącego przedmiotem postępowania i może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów prawa, bowiem gdyby zamawiający przeprowadził czynności postępowaniu zgodnie z przepisami Pzp, kc oraz ksh wówczas doszedłby do przekonania, iż oferta odwołującego II w podpisana i złożona została przez osobę prawidłowo do tego umocowaną. Oprócz tego, zamawiający uchybił przepisom Pzp w zakresie badania i oceny oferty Konsorcjum Mostostal Kraków. Gdyby bowiem zamawiający przeprowadził czynności zgodnie z przepisami Pzp i prawidłowo ocenił dokumenty złożone przez Konsorcjum Mostostal Kraków wówczas doszedłby do przekonania, iż wykonawca ten nie wykazał spełnienia warunków udziału, a przy tym przedstawił zamawiającemu informacje wprowadzające go w błąd. Odwołujący II wskazał, że uwagi na fakt, iż oferta jego była drugą w rankingu ofert, miałby realne szanse na uzyskanie zamówienia, gdyby zamawiający prawidłowo zbadał i ocenił ofertę Konsorcjum Mostostal Kraków oraz prawidłowo ocenił pełnomocnictwo dołączone do oferty odwołującego II. W uzasadnieniu dla zarzutu podniesionego w pkt 1 odwołujący II wyjaśnił, że biorąc po uwagę całokształt przedstawionej analizy przepisów prawa, orzecznictwa i doktryny dotyczących charakteru instytucji prokury, dojść należało do oczywistego przekonania, że decyzja zamawiającego w zakresie odrzucenia oferty odwołującego NDI była nieprawidłowa. Pani B. A. uzyskała umocowanie do podpisania oferty w imieniu odwołującego II od prokurentów, dla których ustanowiono prokurę łączną (widniejącą w KRS). Osoby te (prokurenci) posiadały niezależne od zarządu uprawnienia do działania w imieniu spółki (mieli prawo udzielić pełnomocnictwa), zaś sam fakt umocowania do działania prokurentów w imieniu spółki nie był uzależniony od wpisania od w rubryce „sposób reprezentacji podmiotu” odnoszącego się ściśle do zarządu. Sposób reprezentacji przez prokurentów wynika z rubryki 3, gdzie widnieją wszyscy prokurenci spółki wraz z określeniem rodzaju udzielonej im prokury. Brak informacji o prokurentach w rubryce „sposób reprezentacji podmiotu” nie był więc żadnym uchybieniem i nie może świadczyć o ograniczeniu uprawnień prokurentów. Celem dodatkowego wykazania istnienia prokury odwołujący II jako dowód wraz z odwołaniem przedłożył uchwałę nr 2/2020 Zarządu NDI Spółka Akcyjna w Sopocie z dnia 30 listopada 2020 r. o ustanowieniu i udzieleniu prokury łącznej. W zakresie zarzutu wskazanego w pkt 4 odwołujący II wskazał, że jednym z warunków udziału przewidzianych przez zamawiającego w SW Z był wymóg legitymowania się przez wykonawcę doświadczeniem w wykonaniu roboty budowlanej polegającej na budowie bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. Postawienie przez zamawiającego powyższego warunku udziału było dla odwołującego NDI w pełni zrozumiałe. Przedmiotem postępowania była bowiem kompleksowa budowa multimodalnego węzła przeładunku towarów i paliw. Wykonawca uzyskujący przedmiot zamówienia zobowiązany będzie do wykonania szeroko rozumianych robót budowlanych kolejowych (budowa bocznicy kolejowej), kubaturowych (budowa budynku socjalno-technicznego, wiat), instalacyjnych (wykonanie instalacji gazu, wody, kanalizacji sanitarnej, deszczowej, paliwowej, instalacji sterowania i zarządzania bazą), czy drogowych (wykonanie dróg i placów manewrowych). Oprócz tego, wybrany wykonawca zobowiązany będzie – co najistotniejsze – do budowy pompowni technicznej, zbiorników paliwa czy rozdzielni elektrycznej, zaś w końcowej fazie wykonawca zobowiązany będzie dokonać rozruchu technologicznego i dostarczyć odpowiedni system komputerowy do nadzoru i kontroli procesów technologicznych. W ocenie odwołującego już tak skrótowy opis przedmiotu zamówienia (szerzej przedstawiony w rozdziale III SW Z i samej dokumentacji zamówienia), pozwalał zwizualizować sobie kompleksowość i złożoność przedmiotu zamówienia. Jednocześnie wniosek, jaki wysuwał się z lektury warunku udziału pozwalał uznać ten warunek za w pełni proporcjonalny do przedmiotu zamówienia. Skoro bowiem przedmiotem zamówienia jest budowa multimodalnego węzła przeładunku towarów i paliw to postawiony wymóg postaci budowy bazy paliw zdaje się odzwierciedlać oczekiwania zamawiającego co do wymaganego, złożonego doświadczenia wykonawcy. W ocenie odwołującego II w zakresie doświadczenia, jakim legitymuje się Konsorcjum Mostostal Kraków trudno przyznać, by wykonawca ten legitymował się doświadczeniem odpowiadającym warunkowi udziału. Doświadczenie Konsorcjum Mostostal Kraków obejmuje tylko wykonanie zbiorników paliwa. Na spełnienie analizowanego warunku udziału Konsorcjum Mostostal Kraków przedstawiło w wykazie robót robotę pn.: „Rozbudowa pojemności magazynowej – Terminal Paliw Lublin”. W odniesieniu do tego zadania Konsorcjum Mostostal Kraków wskazało w wykazie robót, iż w ramach zadania wykonano „budowę zbiornika o poj. 5000 m3 wraz z infrastrukturą.”. Już tak złożone oświadczenie przez Konsorcjum Mostostal Kraków winno było wzbudzić wątpliwości zamawiającego odnośnie spełnienia warunku udziału przez Konsorcjum Mostostal Kraków. Po pierwsze, z opisu prac w wykazie robót wprost wynika, iż Konsorcjum Mostostal Kraków wykonało wyłącznie budowę zbiornika, a zatem tylko jeden z elementów wskazanych w treści warunku udziału. Sama nazwa zadania – „Rozbudowa pojemności magazynowej” – wydaje się być kompatybilna z zakresem wykonanych prac przez Konsorcjum Mostostal Kraków, tj. wyłącznie budową zbiornika. Po drugie, za powyższym twierdzeniem przemawiają również dokumenty, jakie Konsorcjum Mostal Kraków przedłożyło wraz z wykazem robót, a mianowicie: (i) protokół Odbioru Technicznego Końcowej Fazy Realizacji z dnia 28 sierpnia 2023 r.; (ii) decyzją PINB Pozwolenie na Użytkowanie oraz (iii) protokół z wykonania czynności dozoru technicznego. Zdaniem odwołującego II z żadnego z tych dokumentów nie wynikało, aby Konsorcjum Mostal Kraków wykonało kluczową cześć wymaganą warunkiem udziału, tj. bazę paliw. Odwołujący NDI zwrócił uwagę na treść każdego z przedłożonych dokumentów. I tak – protokół odbioru technicznego końcowego fazy realizacji wprost odnosił się do odbioru zbiornika nr 7 o pojemności 5000 m3 i prac ściśle związanych z tymże zbiornikiem. Również dołączony do protokołu wykaz usterek dość jasno pokazywał, iż usterki nie dotyczą szeroko rozumianej bazy paliwowej, a wyłączenie zbiornika (świadczą o tym tytuły kategorii usterek). Przedstawiony przez Konsorcjum Mostostal Kraków protokół odbioru nie pozostawił złudzeń, że w ramach inwestycji nie wykonano budowy bazy paliwowej, a wyłącznie jeden z jego elementów, którego wymagał zamawiającego. Również decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozwalała potwierdzić ten (okrojony) zakres prac, jakie wykonało Konsorcjum Mostostal Kraków. Z treści decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wprost bowiem wynikało, iż decyzja dotyczy zbiornika naziemnego oleju napędowego o pojemności 5000 m3 i wymaganej dla niego infrastruktury. Wreszcie – także złożony przez Konsorcjum Mostostal Kraków protokół z wykonania czynności dozoru technicznego wskazuje, iż Konsorcjum Mostostal Kraków nie było wykonawcą budowy bazy paliw, a wyłącznie samego zbiornika (dokument sprowadza się do oceny parametrów urządzenia – zbiornika). Powyższe dokumenty (doręczone przez samo Konsorcjum Mostostal Kraków), w ocenie odwołującego II, wyraźnie wskazywały na brak doświadczenia tego wykonawcy w budowie bazy paliw. Wykonawca skupił się na zaprezentowaniu doświadczenia w realizacji wyłącznie jednego elementu warunku udziału – zbiornika. Odwołujący w tym miejscu zaznaczył, że ma świadomość, iż zamawiający nie jest uprawniony do tego, by odrzucić ofertę Konsorcjum Mostostal Kraków bez wcześniej przeprowadzonej procedury poprawienia bądź wyjaśnienia treści wykazu robót budowlanych na podstawie art. 128 ust. 1 lub art. 128 ust. 4 Pzp (w zakresie tej inwestycji). Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosili: wykonawca Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie oraz wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: Mostostal Kraków S.A. z siedzibą w Krakowie oraz Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie. W dniu 29 kwietnia 2024 r. zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie w ramach, której wniósł o oddalenie odwołania w całości. W odpowiedzi na odwołanie zamawiający przedstawił uzasadnienie dla powyżej wskazanego wniosku. Tego samego dnia również wykonawca zgłaszający przystąpienie po stronie zamawiającego złożył pismo procesowe wraz z dowodami, które zawierało argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania. Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność zgłoszonych przystąpień przez: - wykonawcę NDI S.A. z siedzibą w Sopocie, do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie odwołującego w sprawie o sygn. akt KIO 1266/24; - wykonawcę Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie, do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego w sprawie o sygn. akt KIO 1287/24; - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Mostostal Kraków S.A. z siedzibą w Krakowie oraz Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie (zwanych dalej nadal jako: „Konsorcjum Mostostal Kraków”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego w sprawach o sygn. akt KIO 1266/24 i KIO 1287/24. W związku z tym ww. wykonawcy stali się uczestnikami postępowania odwoławczego. Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem któregokolwiek z odwołań na podstawie art. 528 Pzp i skierowała oba odwołania na rozprawę w zakresie, który nie podlegał umorzeniu w związku z cofnięciem zarzutów przez obu odwołujących. W związku z powyższym Izba nie uwzględniła wniosku przystępującego po stronie zamawiającego w sprawie KIO 1287/24 tj. Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie o odrzucenie odwołania w części dotyczącej zarzutu podniesionego w pkt II.1) petitum odwołania. Przestępujący Warbud wyjaśnił, że odwołujący NDI został 7 marca 2024 r. wezwany do uzupełnienia pełnomocnictwa dotyczącego złożenia oferty i w jego ocenie od tego momentu powinien być liczony termin na wniesienie odwołania odnośnie kwestionowania uznania przez zamawiającego prawidłowości złożonego pełnomocnictwa. Ponadto przystępujący Warbud zwrócił uwagę, że oferta odwołującego II została odrzucona z uwagi na niezłożenie pełnomocnictwa i podkreślił, że odwołujący NDI już w dniu 7 marca 2024 r. uzyskał wiadomość o tym, że zamawiający uznaje pełnomocnictwo za nieprawidłowe. Tym samym przystępujący Warbud stwierdził, że przedmiotowy zarzut należało uznać za spóźniony. W kontekście powyższego wniosku Izba ustaliła, że odwołujący II, wraz z ofertą złożył dokument w postaci pełnomocnictwa upoważniającego panią B. A. do złożenia i podpisania oferty w postępowaniu. W dalszej kolejności zamawiający pismem z dnia 7 marca 2024 r., na podstawie art. 128 ust. 1 Pzp, wezwał odwołującego II do złożenia pełnomocnictwa dla pani B. A. do reprezentowania spółki, podnosząc, że złożone wraz z ofertą pełnomocnictwo podpisane przez prokurentów jest niezgodne ze sposobem reprezentacji spółki. W odpowiedzi na powyższe wezwanie odwołujący NDI pismem z dnia 11 marca 2024 r. udzielił zamawiającemu wyjaśnień w zakresie umocowania oraz reprezentacji spółki. Następnie wraz z informacją o wyborze oferty najkorzystniejszej z dnia 4 kwietnia 2024 r., zamawiający przekazał również informację o odrzuceniu oferty odwołującego II na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 pit. c) Pzp. W uzasadnieniu odrzucenia oferty odwołującego II, zamawiający stwierdził m. in., że nie zgodził się ze stanowiskiem odwołującego II wynikającym z wyjaśnień z dnia 11 marca 2024 r. Ponadto zarzut podniesiony w pkt II.1 petitum odwołania odnosił się jednoznacznie do czynności odrzucenia oferty odwołującego NDI na skutek uznania, że pełnomocnictwo podpisane przez dwóch prokurentów spółki dla pani B. A. (podpisującej ofertę) było nieprawidłowe. Mając powyższe na uwadze Izba nie znalazła powodów do uwzględnienia wniosku przystępującego Warbud o odrzucenie odwołania w sprawie KIO 1287/24 w części dotyczącej zarzutu wskazanego w pkt II.1petitum odwołania. Na wstępie należało wskazać, że kwestionowane przez zamawiającego pełnomocnictwo zostało złożone przez odwołującego II wraz z ofertą. Zamawiający kwestionował prawidłowość tego pełnomocnictwa i wezwał odwołującego NDI do złożenia pełnomocnictwa do złożenia oferty. Odwołujący II nie miał obowiązku złożenia pełnomocnictwa w tym zakresie ponieważ stał na stanowisku, że pełnomocnictwo złożone razem z ofertą jest prawidłowe. Tym samym odwołujący NDI skoncentrował się na udzieleniu zamawiającemu wyjaśnień, które miały potwierdzić prawidłowość złożonego pełnomocnictwa. Zamawiający badał złożone przez odwołującego II wyjaśnienia, jednak się z nimi nie zgodził, czego efektem była czynność odrzucenia oferty odwołującego II z dnia 4 kwietnia 2024 r. Tej czynności dotyczył zarzut wskazany w pkt II.1 odwołania. W związku z powyższym nie było podstaw do uznania, że przedmiotowy zarzut został wniesiony po terminie, ponieważ termin na kwestionowanie czynności zamawiającego wyznaczał dzień 4 kwietnia 2024 r. tj. dzień odrzucenia oferty odwołującego II. Odwołujący II składając wyjaśnienia w dniu 11 marca 2024 r. nie wiedział jak oceni je zamawiający. Zamawiający przedstawił swoje stanowisko, obejmujące całość okoliczności sprawy tj. ocenę złożonego pełnomocnictwa oraz wyjaśnień odwołującego NDI w dniu 4 kwietnia 2024 r. tj. przy okazji uzasadnienia czynności odrzucenia oferty tego wykonawcy, zatem ten dzień należało przyjąć jako wyznaczający początek terminu na złożenie odwołania od czynności skarżonej przez odwołującego II. W związku z powyższym Izba stwierdziła, że zarzut podniesiony w pkt II.1 petitum odwołania, nie był spóźniony. Izba uznała, że obaj odwołujący posiadali interes w uzyskaniu zamówienia oraz mogli ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnili materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp. Odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 1266/24 na posiedzeniu w dniu 30 kwietnia 2024 r. tj. przed otwarciem rozprawy oświadczył, że cofa odwołanie w zakresie zarzutów oznaczonych w petitum odwołania pkt III.1 i III.2, co należało rozumieć jako cofnięcie odwołania w zakresie zarzutów naruszenia: - art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (pkt III.1); - art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z art. 16, art. 17 i zw. z art. 112 ust. 2 pkt 4 Pzp (pkt III.2). Podobnie odwołujący w sprawie o sygn. akt KIO 1287/24 na posiedzeniu tj. jeszcze przed otwarciem rozprawy oświadczył, że cofa odwołanie w zakresie zarzutów oznaczonych petitum odwołania pkt II.2 i II.3, co należało rozumieć jako cofnięcie odwołania w zakresie zarzutów naruszenia: w - art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zw. z art. 16 pkt 1 w zw. z art. 17 ust. 2 Pzp (pkt II.2); - art. 128 ust. 1 i 4 w zw. z art. 122 Pzp (pkt II.3). Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, zaś stosownie do art. 568 pkt 1) Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania. Skoro dyspozycja zawarta w art. 520 ust. 1 Pzp uprawnia odwołującego do cofnięcia odwołania w całości, wnioskowanie na zasadzie a maiori ad minus uzasadnia przyjęcie, że odwołujący może cofnąć odwołanie jedynie w części tj. w zakresie niektórych zarzutów. Potwierdza to art. 522 ust. 3 Pzp, którym jest mowa o wycofaniu pozostałych zarzutów (nieuwzględnionych przez zamawiającego) – co również stanowi w wycofanie odwołania w części. Z treści art. 568 pkt 1 Pzp wynika, że Izba związana jest oświadczeniem odwołującego o cofnięciu odwołania. W związku z powyższym Izba była zobowiązana do umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie, w jakim obaj odwołujący cofnęli odwołania. Tym samym Izba w punktach 1 sentencji orzeczenia dla obu spraw, na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp, umorzyła postępowanie w sprawach oznaczonych sygn. akt KIO 1266/24 i KIO 1287/24 w zakresie powyżej opisanych zarzutów. Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego: 1)dokumentację przekazaną w postaci elektronicznej, zapisaną na dwóch nośnikach typu pendrive, przesłaną do akt sprawy przez zamawiającego w dniu 25 kwietnia 2024 r., w tym w szczególności: - specyfikację warunków zamówienia (zwaną dalej nadal: „SWZ”); - oferty złożone w postępowaniu przez Konsorcjum Mostostal Kraków oraz NDI; - informację z otwarcia ofert z dnia 12 lutego 2024 r.; - pismo z dnia 23 lutego 2024 r. stanowiące wezwanie Konsorcjum Mostostal Karków do złożenia podmiotowych środków dowodowych; - dokumenty złożone przez Konsorcjum Mostostal Kraków w celu spełnienia warunku udziału w postępowaniu określonego w pkt 1.4.1. ppkt 1a) rozdziału XIII SW Z, tj.: wykaz wykonanych robót budowlanych, protokół nr 67/25031/2023 Odbioru Technicznego Końcowego Fazy Realizacji z dnia 28 sierpnia 2023 r., decyzję PINB – Pozwolenie na użytkowanie decyzja nr 1-83/22 z dnia 25 października 2023 r. oraz protokół z wykonania czynności dozoru technicznego z dnia 25 sierpnia 2023 r.; - wezwanie z dnia 7 marca 2024 r. skierowane do odwołującego NDI na podstawie art. 128 ust. 1 Pzp; - wyjaśnienia odwołującego NDI z dnia 11 marca 2024 r. złożone w odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie; - informację o wyborze najkorzystniejszej oferty z dnia 4 kwietnia 2024 r., która zawierała również informacje o odrzuceniu oferty odwołującego NDI; 2)dokument załączony do odwołania w sprawie o sygn. akt KIO 1287/24 obejmujący uchwałę nr 2/2020 zarządu NDI Spółka Akcyjna w Sopocie z dnia 30 listopada 2020 r. o ustanowieniu i udzieleniu prokury łącznej; 3)załączniki do pism procesowych Konsorcjum Mostostal Kraków obejmujące zestawienie wartości wykonanych elementów robót, stanowiące część protokołu odbioru nr 13/23 z dnia 31 sierpnia 2023 r. – wyciąg; 4)dokument złożony na posiedzeniu przez odwołującego I, tj. zapytanie ofertowe nr PKN/2/001675/21 dotyczące zarzutu z pkt III.3 odwołania; 5)dokumenty złożone na posiedzeniu przez odwołującego II: - 5 grafik/wizualizacji inwestycji dotyczącej postępowania obejmującego terminal paliw Lublinie oraz inwestycji związanej z przedmiotowym postępowaniem; w - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla projektu rozbudowy pojemności magazynowej terminala paliw w Lublinie; - stanowisko odwołującego do zakresów prac wykonanych przez Mostostal Kraków wskazanych w protokole złożonym wraz z wykazem robót; 6)dokument złożony na posiedzeniu przez Konsorcjum Mostostal Kraków, tj. protokół odbioru dotyczący wad odbiorowych w zakresie inwestycji odnoszącej się do rozbudowy terminala paliwowego w Lublinie. Izba ustaliła co następuje Zgodnie z warunkiem udziału w postępowaniu określonym w rozdziale XIII pkt 1.4.1. ppkt 1) SW Z, wykonawca zobowiązany jest wykazać że w okresie ostatnich 10 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, wykonał należycie co najmniej: 1) jedną robotę budowlaną w zakresie: a) budowy bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000m3; lub b) budowy instalacji do przesyłania i tankowania produktów naftowych o długości rurociągów nie mniejszej niż 300m i wydajności układu pompowego nie mniejszej niż 1500 l/min. Ponadto w końcowej części pkt 1.4 rozdziału XIII SW Z zamawiający wskazał, żePod pojęciem „budowy” należy rozumieć wykonanie nowego obiektu w określonym miejscu lub rozbudowę. W rozdziale XXVII SWZ zamawiający dokonał opisu kryteriów oceny ofert wraz z podaniem wag tych kryteriów i sposobu oceny ofert. Z przedmiotowego rozdziału SW Z wynikało, że jedynym kryterium oceny ofert zastosowanym w postępowaniu było kryterium ceny, któremu zamawiający przypisał wagę 100%. Ponadto badaniu miały podlegać ceny ofert wyrażone brutto. Termin składania ofert w postępowaniu upłynął w dniu 12 lutego 2024 r. postępowaniu zostało złożonych 6 ofert. Trzy oferty z najniższymi cenami zostały złożone przez: W - Konsorcjum Mostostal Kraków – cena oferty: 144 387 267,15 zł brutto (oferta z najniższą ceną); - odwołującego NDI – cena oferty: 144 945 150,34 zł brutto; - odwołującego Warbud – cen oferty: 157 703 828,85 zł brutto. Pismem z dnia 23 lutego 2024 r. zamawiający, na podstawie art. 126 ust. 1 Pzp, wezwał Konsorcjum Mostostal Kraków do złożenia podmiotowych środków dowodowych, tym również dokumentów mających potwierdzić spełnienie warunku udziału w postępowaniu opisanego w ppkt 1.4.1 rozdziału XIII SWZ. w Na potwierdzenie spełniania tego warunku Konsorcjum Mostostal Kraków w wykazie robót wskazało inwestycję pod nazwą „Rozbudowa pojemności magazynowej – Terminal Paliw Lublin” – budowa zbiornika o poj. 5000m3 wraz z infrastrukturą. W celu potwierdzenia należytego wykonania ww. roboty Konsorcjum Mostostal Kraków załączyło do wykazu : - protokół Odbioru Technicznego Końcowego Fazy Realizacji nr 67/25031/2023 z dnia 28 sierpnia 2023 r.; - decyzję PINB – Pozwolenie na użytkowanie DECYZJA NR 1-83/22 z dnia 25 października 2023 r.; - protokół z wykonania czynności dozoru technicznego z dnia 25 sierpnia 2023 r. Odwołujący NDI, wraz ze złożoną ofertą przedłożył dokument w postaci pełnomocnictwa upoważniającego panią B. A. do złożenia i podpisania oferty postępowaniu. Pełnomocnictwo dla pani B. A. podpisane zostało przez dwóch prokurentów spółki – panią M. K. – S. w oraz panią D. M. Prokurenci wskazani zostali informacji z Krajowego Rejestru Sądowego. w Pismem z dnia 7 marca 2024 r. zamawiający wezwał odwołującego NDI do złożenia pełnomocnictwa dla pani B. A. do reprezentowania spółki, podnosząc, że złożone wraz z ofertą pełnomocnictwo podpisane przez prokurentów było niezgodne ze sposobem reprezentacji spółki. Jednocześnie w tym zakresie zamawiający przytoczył przyjęty w KRS sposób reprezentacji zarządu. Pismem z dnia 11 marca 2024 r. odwołujący NDI udzielił zamawiającemu wyjaśnień w zakresie umocowania oraz reprezentacji spółki. Z treści wyjaśnień wynikało, że: - w spółce odwołującego NDI zarząd jest jednoosobowy; - organem uprawnionym do reprezentacji jest zarząd – czyli prezes zarządu działający samodzielnie; - w spółce zostali ustanowieni prokurenci: jeden prokurent samoistny i dwóch mających udzieloną prokurę łączną; - w spółce odwołującego NDI nie występuje sytuacja, gdy jeden członek zarządu działa łącznie z prokurentem, bo taki przypadek wszedłby w życie gdyby w skład zarządu wchodziła więcej niż jedna osoba oraz zostałoby to ujawnione w odpisie z KRS, a takiej informacji nie ma. Tym samym w ocenie odwołującego II pełnomocnictwo dla pani B. A. z dnia 9 lutego 2024 r. do reprezentowania odwołującego II w postępowaniu w szczególności do podpisania oferty –zostało prawidłowo podpisane przez prokurentów. W dniu 4 kwietnia 2024 zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty postępowaniu. Zamawiający jako najkorzystniejszą uznał ofertę Konsorcjum Mostostal Kraków. Na drugim miejscu w w rankingu ofert została sklasyfikowana oferta odwołującego Warbud. Wraz z informacją o wyborze oferty najkorzystniejszej, zamawiający przekazał również informację o odrzuceniu oferty odwołującego NDI. Podstawą odrzucenia oferty odwołującego NDI był art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp. Uzasadnienie odrzucenia oferty odwołującego NDI można sprowadzić do stwierdzenia, że skoro w opisowej części KRS dotyczącej reprezentacji podmiotu nie widniało uregulowanie „dwóch prokurentów łącznie”, to nie było możliwe udzielenie pełnomocnictwa przez prokurentów wskazanych w KRS. Zamawiający w swoim uzasadnieniu oparł się przede wszystkim na art. 373 § 1 ksh. Treść przepisów dotyczących zarzutów: - art. 128 ust. 1 i 4 Pzp – 1. Jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, podmiotowych środków dowodowych, innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu lub są one niekompletne lub zawierają błędy, zamawiający wzywa wykonawcę odpowiednio do ich złożenia, poprawienia lub uzupełnienia wyznaczonym terminie, chyba że: w 1) wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo oferta wykonawcy podlegają odrzuceniu bez względu na ich złożenie, uzupełnienie lub poprawienie lub 2) zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania. (…) 4. Zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, lub złożonych podmiotowych środków dowodowych lub innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu.; - art. 112 ust. 2 pkt 4 Pzp – Warunki udziału w postępowaniu mogą dotyczyć zdolności technicznej lub zawodowej.; - art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) i c) Pzp – Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) została złożona przez wykonawcę: (…) b) niespełniającego warunków udziału w postępowaniu, lub c) który nie złożył w przewidzianym terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, lub podmiotowego środka dowodowego, potwierdzających brak podstaw wykluczenia lub spełnianie warunków udziału w postępowaniu, przedmiotowego środka dowodowego, lub innych dokumentów lub oświadczeń; - art. 1091 § 1 i 2 kc – § 1. Prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. § 2. Nie można ograniczyć prokury ze skutkiem wobec osób trzecich, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; - art. 1094 § 1 kc – Prokura może być udzielona kilku osobom łącznie (prokura łączna) lub oddzielnie.; - art. 373 §1 i 3 ksh – § 1. Jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania spółki określa jej statut. Jeżeli statut nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. (…) § 3. Przepisy § 1 i § 2 nie wyłączają ustanowienia prokury i nie ograniczają praw prokurentów wynikających z przepisów o prokurze.; - art. 122 Pzp – Jeżeli zdolności techniczne lub zawodowe, sytuacja ekonomiczna lub finansowa podmiotu udostępniającego zasoby nie potwierdzają spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu lub zachodzą wobec tego podmiotu podstawy wykluczenia, zamawiający żąda, aby wykonawca w terminie określonym przez zamawiającego zastąpił ten podmiot innym podmiotem lub podmiotami albo wykazał, że samodzielnie spełnia warunki udziału w postępowaniu.; - art. 16 Pzp – Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób: 1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców; 2) przejrzysty; 3) proporcjonalny. Izba zważyła co następuje. Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołania nie zasługiwały na uwzględnienie. KIO 1266/24 W ramach przedmiotowej sprawy ostatecznie rozpoznaniu podlegał tylko jeden zarzut, oznaczony w petitum odwołania pkt III.3, który dotyczył okoliczności spełnienia przez Konsorcjum Mostostal Kraków warunku udziału w postepowaniu określonego w rozdziale XIII pkt. 1.4.1 ppkt 1 SW Z. Pozostałe zarzuty w związku ze złożonym na posiedzeniu oświadczeniem odwołującego I o ich cofnięciu, nie zostały merytorycznie rozpoznane, a postępowanie odwoławcze w tym zakresie zostało umorzone. Odnosząc się zarzutu podlegającego rozpoznaniu Izba przyznała zasadność argumentacji zamawiającego przedstawionej w odpowiedzi na odwołanie, w której trafnie wskazano, że kwestionowany przez odwołującego I warunek udziału w postępowaniu rozdziale XIII pkt 1.4.1 SW Z zawierał adnotację o treści:Pod pojęciem „budowy” należy rozumieć wykonanie nowego w obiektu w określonym miejscu lub rozbudowę. Tym samym zamawiający w celu spełnienia przedmiotowego warunku dopuścił również rozbudowę. Mając na uwadze powyższe, warunek kwestionowany przez odwołującego Warbud można było zinterpretować również jako dopuszczający doświadczenie w realizacji jednej roboty budowlanej w zakresie: rozbudowy bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. Skład orzekający miał przy tym świadomość, że spełnienie tego warunku w przypadku doświadczenia polegającego na rozbudowie było znacznie łatwiejsze niż w przypadku budowy rozumianej jako wykonanie nowego obiektu w określonym miejscu. Jednakże takie rozumienie wynikało z konstrukcji warunku zaprezentowanej w SW Z i powinno być stosowane wobec wykonawców. Dopuszczone było zatem, zgodnie z tym warunkiem, wykazanie się rozbudową istniejącej bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. W okolicznościach przedmiotowej sprawy Izba nie miała wątpliwości, że Konsorcjum Mostostal Kraków realizując zadanie pn. Rozbudowa pojemności magazynowej - Terminal Paliw Lublin rozbudowało istniejący terminal paliw (czyli bazę paliw) zgodnie z warunkiem udziału w postępowaniu. Brak tych wątpliwości wynikał m. in. z dokumentów złożonych przez Konsorcjum Mostostal Kraków zarówno na potwierdzenie spełnienia warunku, jak i w trakcie postępowania odwoławczego. Protokołem Odbioru Technicznego Końcowego Fazy Realizacji z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr 67/25031/2023 potwierdzono wykonanie zamkniętej części przedmiotu umowy (fazy realizacji), obejmującej swoim zakresem nie tylko wykonanie i odebranie zbiornika, ale także infrastrukturę towarzyszącą dotyczącą tej rozbudowy. W wyniku wykonanych prac inwestor uzyskał powiększenie bazy magazynowej Terminala Paliw w Lublinie o zbiornik nr 7 o pojemności 5000 m3, a więc miała miejsce rozbudowa bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. Jak wyjaśniło Konsorcjum Mostostal Kraków w piśmie procesowym, do dnia 28 sierpnia 2023 r. na referencyjnej inwestycji wykonano m.in. następujące roboty budowlane w zakresie rozbudowy bazy paliw dla produktów naftowych: - wykonanie kompletu prac remontowych i adaptacyjnych budynku administracyjnego związanych z przeniesieniem oraz rozbudową dyspozytorni roboty budowlane, wykończeniowe oraz wyposażenie pomieszczeń; - budowę nowego zbiornika ON Z-7 o pojemności 5 000 m3, o osi pionowej z dachem stałym, ścianą osłonową i podwójnym dnem wraz z wyposażeniem technologicznym i opomiarowaniem; - modernizację istniejącego zbiornika Z-1 o pojemności 5 000 m3 w związku z zwiększeniem wydajności nalewu ON (montaż nowych króćców DN 450, montaż zaworów oddechowych, wzmocnienie konstrukcji dachu, wykonanie zabezpieczenia antykorozyjnego, odbiór UDT, legalizacja zbiornika OUM, wymiana systemy pomiarowego ENRAF); - budowę nowych dróg dojazdowych oraz placów manewrowych i placów p.poż.; - budowę nowych instalacji sanitarnych, kanalizacji deszczowej, wody pitnej, instalacji pianowej instalacji wody pożarowej; - budowę nowej pompowni technologicznej resztkowania P1; - rozbudowę pompowni załadunkowej; - budowę nowych rurociągów technologicznych wraz z robotami budowlanymi; - orurowanie nowego zbiornika Z-7 poj. 5000 m3 DN 450 ON, DN400 ON, DN100 ON (rozładunkowe, ssące) oraz DN250 ON (zasilający) wraz z armaturą i wyposażeniem; - przebudowę orurowania modernizowanych zbiorników Z-1, Z-5; - budowę nowego orurowania pomp estrów Z-2; - budowę nowych rurociągów kolektorowych DN 450 .003 ON, DN 450 .004 ON, DN400 .301 ON (łączących zbiorniki oraz od zbiorników do pompowni załadunkowej); - modernizację rozdzielnicy elektrycznej RPN1 związanej z rozbudową pojemności magazynowej bazy paliw; - instalację branży elektrycznej przepompowni załadunkowej, pompowni rozładunkowej pompowni ppoż., nowego zbiornika nr 7, modernizowanego zbiornika nr 1, oświetlenia drogi dojazdowej nr 7. Konsorcjum Mostostal Kraków zwróciło również uwagę, że z kontraktu o wartości 52,2 mln złotych wykonano na dzień 31 sierpnia 2023 r. roboty o wartości 31,2 mln złotych tj. blisko 60% zakresu wszystkich prac objętych inwestycją. W tym, co należało podkreślić, i co wynikało wprost z dołączonych do oferty dokumentów odbiorowych, wykonana i odebrana została ta konkretna samodzielna faza realizacji w wyniku, której doszło do rozbudowy bazy paliw w Lublinie, i która poszerzyła jej zdolności magazynowe o 5000 m3. Pozostała część inwestycji związana była przede wszystkim z modernizacją pozostałych istniejących w bazie paliw zbiorników i ich infrastrukturą towarzyszącą. Te elementy zostały objęte kolejnymi fazami inwestycji i zostały z uwagi na potrzeby bieżącego funkcjonowania Terminala Paliw rozciągnięte w czasie z końcowym terminem realizacji wyznaczonym na 2025 r. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można było pominąć, że Konsorcjum Mostostal Kraków na potwierdzenie prawidłowości i należytego wykonania prac przekazało trzy dokumenty wydane przez różne podmioty i jednostki, które w sposób bezsporny potwierdziły prawidłowość dokonanej realizacji. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie PINB nr 1-83/22 z dnia 25 sierpnia 2023 r., co do której odwołujący I formułował konkretne wątpliwości, nie obejmowała swoim zakresem wszystkich wykonanych na dzień jej wydania prac w ramach rozbudowy bazy paliw, a jedynie tych prac, które zostały zgłoszone przez inwestora dla potrzeb uruchomienia i użytkowania zbiornika nr 7, czyli etapu prac niezbędnego dla prawidłowego funkcjonowania Terminala Paliw. Należało przy tym zwrócić uwagę, że Konsorcjum Mostostal Kraków w celu kompleksowego wyjaśnienia zakresu realizowanych robót w ramach inwestycji rozbudowy Terminala Paliw Lublin posłużyło się trzema kompatybilnymi dokumentami, które analizowane łącznie dawały obraz wykonanych prac. Izba przyjęła powyżej opisane stanowisko Konsorcjum Mostostal Kraków kierując się zasadą kontradyktoryjności postępowania odwoławczego. Odwołujący I nie zakwestionował, ani nie podważył stanowiska ww. wykonawcy, zatem Izba nie znalazła powodów do tego, aby nie przyznać racji Konsorcjum Mostostal Kraków. Ponadto stanowiska odwołującego I nie potwierdził złożony przez niego dowód. Z dowodu tego wynikało, że przedmiotem zapytania ofertowego, którego efektem była referencyjna robota budowlana była rozbudowa bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. Co przy tym istotne w ocenie składu orzekającego wykonana część robót na dzień składania ofert, pomimo tego, że nie obejmowała całego zakresu objętego umową, potwierdzała w wystarczającym stopniu doświadczenie Konsorcjum Mostostal Kraków zakresie warunku udziału w postępowaniu. w Reasumując Izba stwierdziła, że nie było podstaw do wezwania Konsorcjum Mostostal Kraków do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie wskazanego odwołaniu warunku udziału w postępowaniu. Tym samym Izba oddaliła zarzut naruszenia art. 128 ust. 1 w związku z w art. 112 ust. 2 pkt 4 PZP i w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. b) i c) Pzp. KIO 1287/24 W ramach przedmiotowej sprawy ostatecznie rozpoznaniu podlegały w zasadzie dwa zarzuty, oznaczone w petitum odwołania pkt II.1 i II.4, które dotyczyły okoliczności odrzucenia oferty odwołującego NDI oraz spełnienia przez Konsorcjum Mostostal Kraków warunku udziału w postepowaniu określonego w rozdziale XIII pkt. 1.4.1 ppkt 1 SW Z. Zarzut podniesiony w pkt II.5 oczywiście także podległ rozpoznaniu, niemniej miał on charakter wynikowy wobec pozostałych podlegających rozpoznaniu zarzutów i jego losy zależały od rozstrzygnięcia wynikającego z wcześniejszych zarzutów. Pozostałe zarzuty w związku ze złożonym na posiedzeniu oświadczeniem odwołującego II o ich cofnięciu, nie zostały merytorycznie rozpoznane, a postępowanie odwoławcze w tym zakresie zostało umorzone. W pierwszej kolejności skład orzekający skupił się na zarzucie wskazanym w pkt II.4 petitum odwołania, który odnosił się do okoliczności spełnienia przez Konsorcjum Mostostal Kraków warunku udziału w postepowaniu określonego w rozdziale XIII pkt. 1.4.1 ppkt 1 SWZ. W tym zakresie Izba w całej rozciągłości podtrzymała stanowisko wyrażone powyżej, tj. przy okazji rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt KIO 1266/24. W związku z tym Izba stwierdziła, że odnosząc się do przedmiotowego zarzutu należało przyznać zasadność argumentacji zamawiającego przedstawionej w odpowiedzi na odwołanie, w której trafnie wskazano, że kwestionowany przez odwołującego II warunek udziału w postępowaniu rozdziale XIII pkt 1.4.1 SW Z zawierał adnotację o treści:Pod pojęciem „budowy” należy rozumieć wykonanie nowego obiektu w określonym miejscu lub rozbudowę. Tym samym zamawiający w celu spełnienia przedmiotowego warunku dopuścił również rozbudowę. Mając na uwadze powyższe, warunek kwestionowany przez odwołującego NDI można było zinterpretować również jako dopuszczający doświadczenie realizacji jednej roboty budowlanej w zakresie: rozbudowy bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co w najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. Skład orzekający miał przy tym świadomość, że spełnienie tego warunku w przypadku doświadczenia polegającego na rozbudowie było znacznie łatwiejsze niż w przypadku budowy rozumianej jako wykonanie nowego obiektu w określonym miejscu. Jednakże takie rozumienie wynikało z konstrukcji warunku zaprezentowanej w SW Z i powinno być stosowane wobec wykonawców. Dopuszczone było zatem, zgodnie z tym warunkiem, wykazanie się rozbudową istniejącej bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. W okolicznościach przedmiotowej sprawy Izba nie miała wątpliwości, że Konsorcjum Mostostal Kraków realizując zadanie pn. Rozbudowa pojemności magazynowej - Terminal Paliw Lublin rozbudowało istniejący terminal paliw (czyli bazę paliw) zgodnie z warunkiem udziału w postępowaniu. Brak tych wątpliwości wynikał m. in. z dokumentów złożonych przez Konsorcjum Mostostal Kraków zarówno na potwierdzenie spełnienia warunku, jak i w trakcie postępowania odwoławczego. Protokołem Odbioru Technicznego Końcowego Fazy Realizacji z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr 67/25031/2023 potwierdzono wykonanie zamkniętej części przedmiotu umowy (fazy realizacji), obejmującej swoim zakresem nie tylko wykonanie i odebranie zbiornika, ale także infrastrukturę towarzyszącą dotyczącą tej rozbudowy. W wyniku wykonanych prac inwestor uzyskał powiększenie bazy magazynowej Terminala Paliw w Lublinie o zbiornik nr 7 o wielkości 5000 m3, a więc miała miejsce rozbudowa bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. Jak wyjaśniło Konsorcjum Mostostal Kraków w piśmie procesowym do dnia 28 sierpnia 2023 r. na referencyjnej inwestycji wykonano m.in. następujące roboty budowlane w zakresie rozbudowy bazy paliw dla produktów naftowych: - wykonanie kompletu prac remontowych i adaptacyjnych budynku administracyjnego związanych z przeniesieniem oraz rozbudową dyspozytorni roboty budowlane, wykończeniowe oraz wyposażenie pomieszczeń; - budowę nowego zbiornika ON Z-7 o pojemności 5 000 m3, o osi pionowej z dachem stałym, ścianą osłonową i podwójnym dnem wraz z wyposażeniem technologicznym i opomiarowaniem; - modernizację istniejącego zbiornika Z-1 o pojemności 5 000 m3 w związku z zwiększeniem wydajności nalewu ON (montaż nowych króćców DN 450, montaż zaworów oddechowych, wzmocnienie konstrukcji dachu, wykonanie zabezpieczenia antykorozyjnego, odbiór UDT, legalizacja zbiornika OUM, wymiana systemy pomiarowego ENRAF); - budowę nowych dróg dojazdowych oraz placów manewrowych i placów p.poż.; - budowę nowych instalacji sanitarnych, kanalizacji deszczowej, wody pitnej, instalacji pianowej instalacji wody pożarowej; - budowę nowej pompowni technologicznej resztkowania P1; - rozbudowę pompowni załadunkowej; - budowę nowych rurociągów technologicznych wraz z robotami budowlanymi; - orurowanie nowego zbiornika Z-7 poj. 5000 m3 DN 450 ON, DN400 ON, DN100 ON (rozładunkowe, ssące) oraz DN250 ON (zasilający) wraz z armaturą i wyposażeniem; - przebudowę orurowania modernizowanych zbiorników Z-1, Z-5; - budowę nowego orurowania pomp estrów Z-2; - budowę nowych rurociągów kolektorowych DN 450 .003 ON, DN 450 .004 ON, DN400 .301 ON (łączących zbiorniki oraz od zbiorników do pompowni załadunkowej); - modernizację rozdzielnicy elektrycznej RPN1 związanej z rozbudową pojemności magazynowej bazy paliw; - instalację branży elektrycznej przepompowni załadunkowej, pompowni rozładunkowej pompowni ppoż., nowego zbiornika nr 7, modernizowanego zbiornika nr 1, oświetlenia drogi dojazdowej nr 7. Konsorcjum Mostostal Kraków zwróciło również uwagę, że z kontraktu o wartości 52,2 mln złotych wykonano na dzień 31 sierpnia 2023 r. roboty o wartości 31,2 mln złotych tj. blisko 60% zakresu wszystkich prac objętych inwestycją. W tym, co należało podkreślić, i co wynikało wprost z dołączonych do oferty dokumentów odbiorowych, wykonana i odebrana została ta konkretna samodzielna faza realizacji w wyniku, której doszło do rozbudowy bazy paliw w Lublinie, i która poszerzyła jej zdolności magazynowe o 5000 m3. Pozostała część inwestycji związana była przede wszystkim z modernizacją pozostałych istniejących w bazie paliw zbiorników i ich infrastrukturą towarzyszącą. Te elementy zostały objęte kolejnymi fazami inwestycji i zostały z uwagi na potrzeby bieżącego funkcjonowania Terminala Paliw rozciągnięte w czasie z końcowym terminem realizacji wyznaczonym na 2025 r. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można było pominąć, że Konsorcjum Mostostal Kraków na potwierdzenie prawidłowości i należytego wykonania prac przekazało trzy dokumenty wydane przez różne podmioty i jednostki, które w sposób bezsporny potwierdziły prawidłowość dokonanej realizacji. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie PINB nr 1-83/22 z dnia 25 sierpnia 2023 r., nie obejmowała swoim zakresem wszystkich wykonanych na dzień jej wydania prac w ramach rozbudowy bazy paliw, a jedynie tych prac, które zostały zgłoszone przez inwestora dla potrzeb uruchomienia i użytkowania zbiornika nr 7 czyli etapu prac niezbędnego dla prawidłowego funkcjonowania Terminala Paliw. Należało przy tym zwrócić uwagę, że Konsorcjum Mostostal Kraków w celu kompleksowego wyjaśnienia zakresu realizowanych robót w ramach inwestycji rozbudowy Terminala Paliw Lublin posłużyło się trzema kompatybilnymi dokumentami, które analizowane łącznie dawały obraz wykonanych prac. Izba przyjęła powyżej opisane stanowisko Konsorcjum Mostostal Kraków kierując się zasadą kontradyktoryjności postępowania odwoławczego. Odwołujący NDI nie zakwestionował, ani nie podważył stanowiska ww. wykonawcy, zatem Izba nie znalazła powodów do tego, aby nie przyznać racji Konsorcjum Mostostal Kraków. Ponadto stanowiska odwołującego II nie potwierdziły złożone przez niego dowody. Przez złożone dowody odwołujący II próbował wykazać, że robota budowlana wskazana przez Konsorcjum Mostostal Kraków obejmowała wyłącznie instalację zbiornika o pojemności 5000 m3, a nie budowę bazy paliw, przez co nie można było uznać, że ww. wykonawca spełnił warunek określony w rozdziale XIII pkt 1.4.1 ppkt 1) SW Z. Jak ustaliła powyżej Izba zamawiający w celu spełnienia przedmiotowego warunku dopuścił możliwość wykazania się doświadczeniem w zakresie rozbudowy istniejącej bazy paliw dla produktów naftowych, posiadającej co najmniej jeden zbiornik o pojemności nie mniejszej niż 1000 m3. Doświadczenie Konsorcjum Mostostal Kraków wpisywało się w zakres tak rozumianego warunku. Co przy tym istotne w ocenie składu orzekającego wykonana część robót na dzień składania ofert, pomimo, że nie obejmowała całego zakresu objętego umową, potwierdzała w wystarczającym stopniu doświadczenie Konsorcjum Mostostal Kraków w zakresie warunku udziału w postępowaniu. Tym samym Izba oddaliła zarzut naruszenia art. 128 ust. 1 i 4 Pzp w zw. z art. 122 Pzp. W przypadku zarzutu podniesionego w pkt II.1 petitum odwołania, Izba w pełnej rozciągłości przyznała rację odwołującemu NDI i uznała zasadność przedmiotowego zarzutu. Jak słusznie argumentował odwołujący NDI prokura to instytucja uregulowana w artykułach od 1091 do 1098 kc. Zgodnie z ustawową definicją zawartą w przepisach kodeksu cywilnego, jest to szczególny rodzaj pełnomocnictwa, które udzielone może zostać wyłącznie przez przedsiębiorcę, a dokładnie – przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do CEIDG albo do rejestru przedsiębiorców KRS. Prokura sprowadza się do udzielenia upoważnienia do podejmowania czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez mocodawcę. Prokurent umocowany jest do dokonywania czynności sądowych i materialnoprawnych. Innymi słowy, prokura to nic innego jak pełnomocnictwo dla osoby fizycznej, upoważniające je do podejmowania czynności w imieniu przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 1098 § 1 kc udzielenie prokury zgłasza się do CEIDG lub rejestru przedsiębiorców KRS, co w rezultacie oznacza, iż fakt jej udzielenia odnotowywany jest odpowiednim dla danego przedsiębiorcy rejestrze. w Tymczasem argumentacja zamawiającego mająca uzasadniać wadliwość pełnomocnictwa udzielonego pani B. A. sprowadzała się właściwie do zignorowania instytucji prokury, przy jednoczesnym błędnym odczytaniu informacji wynikających z informacji z KRS. Jak wynikało z KRS odwołującego II reprezentacja jego spółki przez zarząd rozróżniona została na reprezentację w dwóch przypadkach, a mianowicie – w przypadku zarządu jednoosobowego – zarząd reprezentować miał prezes zarządu samodzielnie, w przypadku zarządu wieloosobowego – zarząd reprezentować miał: prezes zarządu samodzielnie lub działający łącznie dwaj pozostali członkowie zarządu albo (iii) jeden członek zarządu działający łącznie z prokurentem. W skład zarządu spółki odwołującego II wchodziła tylko jedna osoba – prezes. Tym samym już bardzo pobieżna analiza treści informacji z KRS odwołującego NDI pozwalała wysnuć wniosek co do modelu reprezentacji zarządu w jego spółce – reprezentacja ta była samodzielna (tj. reprezentował prezes spółki samodzielnie). Już więc na tej podstawie przyjęte rozważania przez zamawiającego w zakresie art. 373 § 1 ksh nie mogły znaleźć zastosowania. Przywołany przepis jednoznacznie wskazuje, w jakich sytuacjach znajdzie on swoje zastosowanie – w sytuacji, gdy zarząd spółki jest wieloosobowy. Skoro więc w spółce odwołującego II nie funkcjonował zarząd wieloosobowy, to argumentacja zamawiającego opierająca się wyłącznie na tym przepisie musiała okazać się chybiona. Niezależnie od tego, że przepis art. 373 § 1 ksh nie znajdował zastosowania analizowanym przypadku, to jasnym było, że w polskim porządku prawnym rozróżnia się instytucję prokury od w instytucji zarządu i sposobu jego reprezentacji. Zamawiający uzasadnieniu odrzucenia oferty odwołującego II pominął w swoim wywodzie dyspozycję art. 373 § 3 ksh. Innymi słowy w – ustawodawca wprost wskazał, iż niezależnie od tego w jaki sposób uregulowany będzie model reprezentacji zarządu przy zarządzie wieloosobowym, model ten nie wyłącza uprawnień prokurenta, które to uprawnienia prokurent uzyskał ramach odrębnego umocowania. Istotą art. 373 ksh w zakresie zarządu wieloosobowego jest uregulowanie sposobu w działania członków zarządu – nie prokury. Dyspozycja art. 373 ksh nie stanowi odrębnego uregulowania zakresu czynności prokurenta. Wskazana w KRS rubryka „sposób reprezentacji podmiotu” odnosi się wyłącznie do reprezentacji zarządu. Prokura nie odnosi się zaś do reprezentacji zarządu, lecz do reprezentacji podmiotu gospodarczego. Skoro więc prokura (czy to samoistna czy łączna) pozostaje instytucją odrębną od zarządu i widnieje wprost w KRS (w rubryce 3), to nie istnieje wymóg opisowego przedstawiania działania prokurentów w rubryce „sposób reprezentacji podmiotu”. Z samego już rodzaju prokury (samoistna lub łączna) wynika w jakim zakresie prokurent może działać (jeśli prokura jest łączna – nie jest wymagane ujawnianie dodatkowo w KRS, że polega ona na możliwości działania z drugim prokurentem lub członkiem zarządu). Prokurenci działają niezależnie do zarządu, a przy tym zgodnie z art. 1091 § 2 kc prokury nie można ograniczyć ze skutkiem wobec osób trzecich. Przywołany przez zamawiającego przepis odnosi się więc ściśle do możliwej kombinacji reprezentacji spółki przez zarząd. Tymczasem w przypadku odwołującego NDI reprezentacja zarządu została czytelnie określona – w przypadku zarządu jednoosobowego – zarząd reprezentuje prezes samodzielnie, w przypadku wieloosobowego – zarząd reprezentuje prezes samodzielnie lub dwóch członków zarządu łącznie albo członek zarządu z prokurentem. To czego zdawał się nie dostrzegać zamawiający to różnica między reprezentacją zarządu a instytucją prokury. Zarząd to organ spółki, którego reprezentacja określona jest ustawowo i statutowo. Jako że zarząd jest organem spółki to sposób jego reprezentacji musi być odpowiednio uregulowany. Prokura nie jest organem spółki – to instytucja prawna, której celem jest wyznaczenie osób do reprezentowania przedsiębiorcy czynnościach sądowych i pozasądowych. Prokura ograniczona może być wyłącznie zakresem pełnomocnictwa w udzielonym przez przedsiębiorcę. Nie ograniczają zakresu czy charakteru prokury przepisy dotyczące reprezentacji zarządu, co dosadnie potwierdza przepis art. 373 § 3 ksh. Już sam ten przepis, wprost wskazuje, że w przypadku zarządu wieloosobowego, wymogi w zakresie reprezentacji zarządu nie ograniczają ustalonej strukturach spółki prokury. Innymi słowy – przewidziana forma reprezentacji zarządu w spółce w żadnym wypadku nie wpływa na udzieloną w spółce prokurę. w Niezależny charakter prokury od ustalonej formy reprezentacji zarządu potwierdziło postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2013 r. sygn. akt IV CZ 64/13., w którym wskazano, że: Przepisy ustawy lub postanowienia umowy (statutu) przewidujące możliwość reprezentowania spółki kapitałowej przez członka zarządu łącznie z prokurentem nie ograniczają kompetencji prokurentów wynikającej z przepisów o prokurze. To zatem, że członek zarządu może działać skutecznie w imieniu spółki kapitałowej tylko łącznie z innym członkiem zarządu lub prokurentem, nie pozbawia osoby, której udzielono prokury oddzielnej, możliwości skutecznego samodzielnego działania w imieniu spółki kapitałowej charakterze prokurenta. Podobnie osoby, którym udzielono prokury łącznej, mogą jako prokurenci działać wspólnie w w imieniu spółki kapitałowej, bez konieczności współdziałania z nimi członka zarządu. Izba doszła do przekonania, że czynność zamawiającego w zakresie odrzucenia oferty odwołującego II była nieprawidłowa. Pani B. A. uzyskała umocowanie do podpisania oferty imieniu odwołującego II od prokurentów, dla których ustanowiono prokurę łączną (widniejącą w KRS). Osoby te w (prokurenci) posiadały niezależne od zarządu uprawnienia do działania w imieniu spółki (mieli prawo udzielić pełnomocnictwa), zaś sam fakt umocowania do działania prokurentów w imieniu spółki nie był uzależniony od wpisu w rubryce „sposób reprezentacji podmiotu” odnoszącego się ściśle do zarządu. Sposób reprezentacji przez prokurentów wynikał z rubryki 3, w której wskazani zostali wszyscy prokurenci spółki wraz z określeniem rodzaju udzielonej im prokury. Brak informacji o prokurentach w rubryce „sposób reprezentacji podmiotu” nie był więc uchybieniem i nie mógł świadczyć o ograniczeniu uprawnień prokurentów. Ponadto celem dodatkowego wykazania istnienia prokury łącznej prokurentów, odwołujący II jako dowód złożył wraz z odwołaniem uchwałę nr 2/2020 Zarządu NDI Spółka Akcyjna w Sopocie z dnia 30 listopada 2020 r. o ustanowieniu i udzieleniu prokury łącznej, która ostatecznie potwierdziła zasadność przedmiotowego zarzutu. W wyniku tego zamawiający niezasadnie odrzucił ofertą odwołującego NDI. W konsekwencji Izba uznała, że zarzut znalazł potwierdzenie, jednak ustalenie powyższym zakresie, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, nie mogło doprowadzić do uwzględnienia odwołania. w Zgodnie z treścią art. 554 ust. 1 pkt 1 Pzp Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. W ocenie składu orzekającego naruszenie wykazane przez odwołującego NDI, związane z zasadnością zarzutu z pkt II.1, nie miało lub nie może mieć istotnego wpływu na wynik postępowania. W tym kontekście należało wyjaśnić, że jedynym kryterium oceny ofert w postępowaniu była cena (waga tego kryterium wynosiła 100%). Cena oferty odwołującego II była niższa od ceny zaoferowanej przez Konsorcjum Mostostal Kraków. Przy czym zarzuty podniesione wobec oferty Konsorcjum Mostostal Kraków zostały oddalone, co oznaczało, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy, przy badaniu ofert w postępowaniu oferta tego wykonawcy, zostałaby sklasyfikowana wyżej od oferty odwołującego NDI. Innymi słowy zamawiający badając oferty w postępowaniu, nawet z uwzględnieniem oferty odwołującego NDI i tak ostatecznie musiałby dokonać wyboru oferty Konsorcjum Mostostal Kraków, ponieważ cena oferty tego wykonawcy będzie najniższa spośród wszystkich złożonych ofert w postępowaniu. Tym samym ze względu na brak istotnego wpływ na wynik postępowania Izba oddaliła zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp w zw. z art. 1091 § 1 i 2 kc w zw. z art. 1094 § 1 kc w zw. z art. 373 § 1 i 3 ksh. W konsekwencji oddalenia powyżej wskazanych zarzutów, oddaleniu podlegał również zarzut naruszenia art. 16 Pzp, który miał charakter wynikowy wobec obu rozpoznanych uprzednio zarzutów. W związku z powyższym Izba uznała, że oba odwołania podlegały oddaleniu i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze Pzp orzekła jak w sentencji. Ponadto Izba wskazała, że podstawą wydania orzeczenia łącznego w sprawach o sygn. akt KIO 1266/24 i KIO 1287/24, był art. 556 Pzp. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i 575 Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b) i d) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), zaliczając na poczet kosztów postępowania odwoławczego koszt wpisów od obu odwołań i koszt wynagrodzenia pełnomocników obu odwołujących oraz zasądzając od odwołującego Warbud na rzecz zamawiającego uzasadnione koszty postępowania obejmujące: wynagrodzenie pełnomocnika (3 600 zł) oraz opłaty od pełnomocnictw (51 zł) – na podstawie rachunków i wniosku złożonego na rozprawie. Przewodniczący:……………………..………… ……………………..………… ……………………..………… …
Budowa budynku Centrum Obsługi Studenta UEK w miejscu istniejącego Pawilonu D przeznaczonego do rozbiórki
Odwołujący: RE-Bau Sp. z o.o. ul. Armii Krajowej 19, 30-150 Kraków…Sygn. akt: KIO 2922/22 WYROK z dnia 25 listopada 2022 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Renata Tubisz Protokolant: Wiktoria Ceyrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu i rozprawie w dniach 16 listopada 2022r. i 22 listopada 2022r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 4 listopada 2022r. przez odwołującego: RE-Bau Sp. z o.o. ul. Armii Krajowej 19, 30-150 Kraków w postępowaniu powadzonym przez zamawiającego: Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie ul. Racławicka 27, 31-510 Kraków orzeka: 1. uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności unieważnienia postępowania oraz unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego i nakazuje zamawiającemu dokonanie poprawienia innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty odwołującego przez poprawienie wartości procentowego udziału prac projektowych w stosunku do prac budowlanych do 4,7%, jako maksymalnego udziału prac projektowych w wartości robot budowlanych 2. kosztami postępowania obciąża zamawiającego Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie ul. Racławicka 27, 31-510 Kraków i 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (sł.: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego RE-Bau Sp. z o.o. ul. Armii Krajowej 19, 30-150 Kraków tytułem wpisu od odwołania 2.2. zasądza od zamawiającego Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie ul. Racławicka 27, 31-510 Kraków na rzecz odwołującego RE-Bau Sp. z o.o. ul. Armii Krajowej 19, 30-150 Kraków kwotę 24.270 zł 20 gr (słownie: dwadzieścia cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt złotych dwadzieścia groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego oraz kosztu dojazdu na posiedzenie, rozprawę. Stosownie do art. 579 ust.1 i 580 ust.2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. j.t. 2022 r. poz. 1710 z późn. zm.) na niniejszy wyrok w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie Przewodniczący: ............................................. uzasadnienie Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego dotyczy prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego zamówienia na roboty budowlane pn. „Budowa budynku Centrum Obsługi Studenta UEK w miejscu istniejącego Pawilonu D przeznaczonego do rozbiórki”. Numer referencyjny postępowania: FZ.201.36.2022. Adres strony internetowej . Ogłoszenie o zamówieniu opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod poz. 436165-2022 w dniu 10 sierpnia 2022 roku. Odwołanie Odwołujący na podstawie art. 513 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019r. Prawo Zamówień Publicznych (dalej Pzp) wniósł odwołanie od czynności i zaniechań zamawiającego podjętych w prowadzonym powyższym postępowaniu, a polegających na: 1. unieważnieniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego z uwagi na fakt, iż cena oferty najkorzystniejszej przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, w sytuacji gdy oferta odwołującego jako jedyna mieści się w kwocie przeznaczonej przez zamawiającego na sfinansowanie zamówienia, 2.odrzuceniu oferty odwołującego jako zawierającej błędy w obliczeniu ceny oraz jako niezgodnej z warunkami zamówienia, 3. zaniechaniu poprawienia w ofercie odwołującego innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty, zgodnie z art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących przepisów prawa: 1.art. 255 pkt 3 Pzp przez unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sytuacji, gdy odrzucenie oferty odwołującego zostało dokonane z naruszeniem przepisów prawa, a oferta odwołującego winna być uznana za najkorzystniejszą i jest jedyną ofertą mieszącą się w kwocie przeznaczonej przez zamawiającego na sfinansowanie zamówienia, 2.art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp przez odrzucenie oferty odwołującego jako zawierającej błąd w obliczeniu ceny, w sytuacji, gdy oferta odwołującego nie zawiera błędu w obliczeniu ceny a inną omyłkę, która winna zostać poprawiona jako niepowodująca istotnych zmian w treści oferty, 3.art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp przez odrzucenie oferty odwołującego jako niezgodnej z warunkami zamówienia, w sytuacji, gdy oferta odwołującego winna podlegać poprawieniu jako zawierająca inną omyłkę polegającą na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty, 4.art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp przez jego niezastosowanie i zaniechanie poprawienia innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty w zakresie udziału procentowego prac projektowych w stosunku do prac budowlanych, w sytuacji, gdy niezgodność oferty z dokumentami zamówienia stanowi niezamierzoną omyłkę, której poprawienie nie powoduje istotnych zmian w treści oferty. Z uwagi na powyższe odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu: 1.unieważnienia czynności unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego oraz 2. dokonania czynności poprawienia innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty odwołującego w zakresie udziału procentowego prac projektowych w stosunku do prac budowlanych oraz 3.zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z fakturą złożoną na rozprawie. Odwołanie zawierało następującą argumentację formalną i prawną. W niniejszym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego złożono dwie oferty: 1. Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego Chemobudowa Kraków S.A. z ceną 61. 447. 617,72 zł brutto, 2. RE- Bau Sp. z o.o. z ceną 44. 267. 700 zł brutto. Zamawiający w dniu 25 października 2022r. poinformował o odrzuceniu oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10 oraz art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp oraz unieważnieniu postępowania na podstawie art. 255 pkt 3 Pzp. Uzasadniając odrzucenie oferty odwołującego, zamawiający stwierdził, że odwołujący zaoferował cenę za wykonanie dokumentacji projektowej przekraczającą limit określony przez zamawiającego w dokumentach zamówienia. Cena zaoferowana przez odwołującego za wykonanie dokumentacji projektowej wynosi bowiem 4,877% ceny za wykonanie prac budowlanych, podczas gdy Zamawiający w dokumentach zamówienia wymagał, aby cena za realizację prac projektowych nie przekraczała 4,7 % ceny za realizację prac budowlanych. Zdaniem zamawiającego naruszenie zasad ustalenia ceny określonych w rozdz. XI pkt 3 SWZ wyczerpuje znamiona art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp oraz art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp, co skutkuje odrzuceniem oferty odwołującego. Na skutek odrzucenia oferty odwołującego, zamawiający uznał, że jedyną ważną w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego ofertą jest oferta Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego Chemobudowa Kraków S.A., której cena wynosząca 61 447 617,72 zł brutto przekracza kwotę, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia tj. 50 661 610,07 brutto. Z uwagi na to, że zamawiający nie może zwiększyć tej kwoty do ceny oferty najkorzystniejszej, zamawiający uznał, że zaistniały przesłanki do unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie art. 255 pkt 3 Pzp. Odwołujący, nie zgadzając się z decyzją zamawiającego o odrzuceniu oferty, która w konsekwencji doprowadziła do unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia, podniósł w uzasadnieniu odwołania jak poniżej: Art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp obliguje zamawiającego do poprawienia w ofercie innych (niż oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe) omyłek polegających na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona. Przepis ma charakter obligatoryjny, co oznacza, że zamawiający nie może uchylić od jej wykonania. Zatem ewentualna czynność polegająca na odrzuceniu oferty jako niezgodnej z warunkami zamówienia czy zawierającej błędy w obliczeniu ceny winna być poprzedzona analizą przesłanek z art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp. Zaniechanie takiej czynności należy uznać za działanie sprzeczne nie tylko z prawem, ale i nieracjonalne, gdyż prowadzi do niesłusznego odrzucenia najkorzystniejszej oferty i w tym przypadku również unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Odrzuceniu podlega wyłącznie oferta, której niezgodność z dokumentami zamówienia ma charakter zasadniczy i nieusuwalny, gdyż obowiązkiem zamawiającego jest poprawienie rozbieżności, jeżeli nie mają one istotnego charakteru. W tym miejscu trzeba przypomnieć, że intencją ustawodawcy towarzyszącą wprowadzeniu art. 87 ust. 2 Pzp (odpowiednika aktualnie obowiązującego art. 223 ust. 2 Pzp) było zniwelowanie formalizmu występującego na gruncie ustawy Pzp, aby umożliwić branie pod uwagę w postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych ofert obarczonych nieistotnymi wadami, będącymi wynikiem różnego rodzaju błędów i omyłek, których skorygowanie nie prowadzi do istotnych zmian w treści oferty. Wynika to wprost z uzasadnienia do ustawy z dnia 4 września 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw: „W projekcie wprowadza się istotne zmiany dotyczące sposobu poprawiania oczywistych omyłek pisarskich rachunkowych (art. 87 ust. 2). Rezygnuje się z zamkniętego katalogu sposobu poprawiania omyłek rachunkowych, pozostawiając jednocześnie zamawiającemu uprawnienie do poprawiania oczywistych omyłek pisarskich, rachunkowych oraz innych omyłek polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia. Proponowane rozwiązanie przyczyni się do usprawnienia procedury udzielania zamówienia publicznego oraz do zmniejszenia liczby odrzucanych ofert i unieważnianych postępowań. Ogranicza się sytuacje, w których oferty uznane za najkorzystniejsze podlegają odrzuceniu ze względu na błędy rachunkowe w obliczeniu ceny, które nie są możliwe do poprawienia w myśl ustawowo określonych reguł. Jest to szczególnie istotne w kontekście zamówień na roboty budowlane, w których oferty wykonawców, niezwykle obszerne i szczegółowe, liczące nieraz po kilkadziesiąt tomów, często podlegają odrzuceniu ze względu na drobne błędy w ich treści. Proponowany przepis art. 87 ust. 2 pkt 3 w szczególności ma na celu umożliwienie poprawiania tego rodzaju błędów, które mogą pojawić się w trakcie sporządzania kosztorysu ofertowego. Należy również podkreślić, że proponowane rozwiązanie nie stoi na przeszkodzie temu, aby zamawiający samodzielnie precyzował w specyfikacji istotnych warunków zamówienia przykładowe okoliczności, w których będzie dokonywał poprawy omyłek w ofertach w trybie art. 87 ust. 2 Pzp. Powyższe prowadzi do przejrzystości postępowania, ogranicza kazuistykę ustawy i może ograniczyć ewentualne spory z wykonawcami”. Odwołujący podziela stanowisko prezentowane przez Izbę w wielu orzeczeniach (np. wyroku z dnia 25 kwietnia 2022 r. Sygn. akt KIO 987/22, wyroku z 5 sierpnia 2009 r., Sygn. akt KIO/UZP 959/09,) iż rozumienie pojęcia „innej omyłki”, o której mowa w art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp nie powinno być interpretowane zawężająco, tj. jedynie jako techniczny błąd w sposobie sporządzenia oferty, pominięcie lub pomylenie określonych wyrażeń lub wartości czy wszelkich innych przeoczeń i braków, które powstały bez świadomości ich wystąpienia po stronie wykonawcy. Słownikowe rozumienie pojęcia „omyłka” oznacza spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, błąd w postępowaniu, rozumowaniu itp. (Słownik języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, dostępnym na stronie ). W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że „omyłka wykonawcy w przygotowaniu oferty może również wynikać z jego błędnego przekonania co do wymaganego sposobu wykonania zamówienia i wyrażenia powyższego w ofercie. Wykonawca może więc sporządzić ofertę z pełną świadomością co do celowości i kształtu jej poszczególnych zapisów, jednakże mylnie nie zdaje sobie sprawy ze stanu jej niezgodności z treścią specyfikacji. Tego typu błędy wykonawcy, pod warunkiem ich nieistotności winny podlegać poprawie. Ostatecznym momentem weryfikacji omyłki jest wywołujące określone skutki prawne zawiadomienie o dokonanym poprawieniu omyłki i ewentualne jego zakwestionowanie przez wykonawcę (art. 226 ust. 1 pkt 11 Pzp) niezależnie od wcześniej składanych deklaracji w tym przedmiocie”( vide: wyrok z dnia 25 kwietnia 2022 r. Sygn. akt KIO 987/22). Należy zatem przyjąć, że jeżeli konkretne okoliczności sprawy nie wskazują co innego zasadnym jest twierdzenie, że wykonawcy składają oferty w dobrej wierze, z zamiarem zaoferowania świadczenia we wszystkich elementach zgodnych z dokumentami zamówienia. Natomiast w sytuacji, gdy dojdzie do wystąpienia niezgodności treści oświadczenia woli wyrażonego w ofercie z treścią dokumentów zamówienia, choćby z powodu niedołożenia przez wykonawcę należytej staranności przy sporządzaniu oferty, wówczas zamawiający ma obowiązek rozważenia możliwości zastosowania art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp. W orzecznictwie Izby wyrażane jest stanowisko, że „racjonalnie działający wykonawca nie oferuje celowo zamawiającemu przedmiotu zamówienia niezgodnego z jego wymaganiami, ponosząc wysiłek i koszty związane z uczestnictwem w postępowaniu o udzielenie zamówienia, wiedząc przy tym, że konsekwencją takiego działania będzie odrzucenie jego oferty. (...). Zatem - jak wskazała Izba - można stwierdzić, że co do zasady przyjmuje się pewne założenie, iż zaistniała niezgodność treści oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia jest lub może być omyłką, a w przypadku ewentualnych wątpliwości - można ustalić to w drodze wyjaśnień treści oferty - jak również kwestię, w jaki sposób wykonawca swoje oświadczenie chciał sformułować”. (vide: wyrok KIO 1617/11) Granicą zastosowania art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp jest istotna zmiana treści oferty, którą należy ocenić w konkretnych okolicznościach sprawy. Ocenie pod kątem istotności podlega m.in. wpływ dokonanej zmiany na całość oferty i zakres przedmiotu zamówienia. Przy czym zarówno w orzecznictwie Izby jak również sądów okręgowych dopuszcza się możliwość poprawienia oferty w zakresie jej istotnych elementów „essentialia negotii”, w tym również całkowitej ceny oferty. (vide: np. wyrok KIO z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt KIO 2490/10, wyrok KIO z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt KIO1978/10). W doktrynie wskazuje się, że nieistotna poprawka oferty będzie miała miejsce w sytuacji, gdy wskutek jej dokonania nie dojdzie do zniekształcenia w znaczącym stopniu, niezgodnie z intencją, oświadczenia woli wykonawcy ubiegającego się o zamówienie (np. wyrok KIO 13/13). Istotność poprawki często bada się przez pryzmat wartości dokonanej zmiany treści oferty. Przykładowo w wyroku Izby z 26.05.2017r. KIO 925/17, KIO 933/17 wskazano m.in: „Izba uznała poprawienie omyłek w ofercie przystępującego za zgodne z ustawą przede wszystkim z powodu ich nieistotnego charakteru. Omyłki, co do których zamawiający nie znalazł podstaw do ustalenia ich wartości w ilości i wartości odpowiednio: dwie w części I - 79.967,75 zł - ok. 0, 407 % ceny oferty oraz w części drugiej - 84.161,94 zł - 0, 411 % z ceny oferty, nie są istotne zarówno w odniesieniu do liczby wszystkich pozycji kosztorysu, ceny ofert przystępującego, jak i ze względu na merytoryczna zawartość tych pozycji”. Uwzględniając powyższe rozważania, zdaniem odwołującego zaistniała rozbieżność w jego ofercie co do procentowego udziału wartości prac projektowych w pracach budowlanych wyczerpuje przesłanki określone w art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp i stanowi inną omyłkę polegającą na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty, która winna podlegać obowiązkowemu poprawieniu. Po pierwsze, zaistniała w ofercie rozbieżność polegająca na omyłkowym zastosowaniu przez Odwołującego wskaźnika 4,87% zamiast 4,7% nie jest wynikiem celowego, zamierzonego działania Wykonawcy, a jedynie wynikiem omyłki osoby sporządzającej kalkulację, która w wyniku błędu wprowadziła na klawiaturze zamiast 4,7 liczby 4,87. Wykonawca, obliczając całkowitą cenę oferty, zgodnie z wymaganiami Zamawiającego wypełnił załącznik nr 1 do formularza ofertowego „Rozbicie ceny ofertowej”, wyliczając wartość prac budowlanych w oparciu o ujęte w kalkulacji pozycje. Wartość prac projektowych, zgodnie z wymaganiami SWZ, miała stanowić pochodną wartości prac budowlanych, która nie mogła przekraczać poziomu 4,7% wartości prac budowlanych. Zamiarem Odwołującego było złożenie oferty obejmującej cały zakres zamówienia i spełniającej wszystkie wymagania określone w dokumentach zamówienia, w tym wyliczenie wartości prac projektowych na poziomie maksymalnym 4,7% wartości prac budowlanych, jednak na skutek opisanej wyżej, niezamierzonej omyłki Odwołujący pomnożył wartość prac budowlanych przez wskaźnik 4,87 % zamiast 4,7%. Na skutek tej omyłki cena prac projektowych oraz konsekwentnie całkowita cena oferty została zawyżona o 0,17% czyli 74 613,21 zł brutto. Odwołujący podkreśla, że do omyłki doszło na skutek niezamierzonego działania wykonawcy, będącego wynikiem niedołożenia przez osobę sporządzającą kalkulację należytej staranności przy sporządzaniu oferty i prawidłowym zastosowaniu wskaźnika wartości prac projektowych do robót budowlanych. Wykonawca nie miał żadnego interesu, w tym w szczególności ekonomicznego, aby świadomie wyliczyć wartość prac projektowych niezgodnie z wymaganiami Zamawiającego, stąd nie można jego działania uznać za zamierzone i celowe. Po drugie, Odwołujący podkreśla, że poprawienie zaistniałej w ofercie omyłki nie ma charakteru istotnego. Doprowadzenie do zgodności z wymaganiami Zamawiającego spowoduje obniżenie ceny za prace projektowe i w konsekwencji całkowitej ceny oferty jedynie o 74 613,21 zł brutto, co stanowi zmianę o niespełna 0,17% ceny całkowitej oferty wynoszącej 44 267 700 zł, a zatem zmiana ma niewątpliwie charakter znikomy w stosunku do całości ceny oferty i nie powoduje znaczącej ingerencji w treść oferty. Co istotne, poprawienie omyłki i obniżenie ceny oferty nie wpłynie w żaden sposób na ranking ofert, bowiem oferta Odwołującego jest jedyną ofertą mieszczącą się w kwocie przeznaczonej przez Zamawiającego na realizację zamówienia. Poprawienie omyłki w ofercie odwołującego pozwoli zamawiającemu na dokonanie wyboru oferty korzystnej ekonomicznie i udzielenie zamówienia publicznego wykonawcy dającemu rękojmię należytego wykonania zamówienia, co winno być celem przeprowadzenia procedury o zamówienie publiczne. Ponadto, podkreślenia wymaga, że jedynym możliwym, zgodnym z intencją i wolą odwołującego sposobem poprawienia powstałej w ofercie rozbieżności jest obliczenie wartości prac projektowych, które są pochodną wartości robót budowlanych (wyliczanych wg załącznika nr 1 Rozbicie ceny ofertowej) i maksymalnego dopuszczalnego przez zamawiającego wskaźnika 4,7%. Poprawienie omyłki w wyżej podany sposób w konsekwencji spowoduje obniżenie wartości prac projektowych do poziomu 1 983 834,84zł brutto i obniżenie całkowitej ceny oferty do wartości 44 193 086,79 zł brutto. Reasumując, w zaistniałych okolicznościach sprawy, powstała w ofercie odwołującego rozbieżność, wbrew stanowisku zamawiającego nie stanowiła błędu w obliczeniu ceny a jedynie omyłkę, spełniającą przesłanki z art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp, co obligowało zamawiającego do jej poprawienia i wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej. W konsekwencji nie znajduje uzasadnienia czynność zamawiającego polegająca na odrzuceniu oferty Odwołującego i unieważnieniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Z tych względów, wniesienie odwołania stało się konieczne. Odpowiedź na odwołanie Z udzielonej odpowiedzi zamawiającego na odwołanie wynika, jak poniżej. Zamawiający wniósł : 1) o oddalenie odwołania wniesionego przez odwołującego 2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz zamawiającego, zgodnie ze złożonymi na rozprawie rachunkami lub spisem kosztów. Przedstawił następującą argumentację formalną i prawną. Przedmiot zamówienia został przewidziany do realizacji w formule tzw. „zaprojektuj i wybuduj". W treści Specyfikacji Warunków Zamówienia, w Roz. XI. Pkt 3 — Zamawiający zawarł wymagania, aby cena za realizację prac projektowych nie może przekroczyć 4,7% ceny za realizację prac budowlanych. W Formularzu Ofertowym — zał. nr 6 do SWZ, zamawiający wymagał podania 3 rodzajów cen: 1) Łącznej wartości netto/brutto za całość przedmiotu zamówienia 2) Ceny netto/brutto za wykonanie Dokumentacji Projektowej 3) Ceny netto/brutto za wykonanie prac budowlanych. W przypisach zawartych w Formularzu Ofertowym wskazano odpowiednio, że: 1) Przypis nr 1 powtarzający zasadę z Roz. XI pkt 3 SWZ - „Cena netto oraz odpowiednio cena brutto za wykonanie dokumentacji projektowej nie może przekroczyć 4,7% wartości odpowiednio ceny netto/brutto za całość robót budowlanych 2) Przypis nr 2 uszczegóławiający zakres wyceny Dokumentacji Projektowej — ,Zgodnie pozycją „prace projektowe” Rozbicia Ceny Ofertowej; Wykonanie Dokumentacji Projektowej, uzyskanie Pozwolenia na Budowę oraz Pozwolenia na Rozbiórkę oraz zapewnienia Nadzoru Autorskiego i usług doradczych do Projektu Aranżacji Wnętrz, zgodnie z postanowieniami wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ oraz definicjami pojęć w § 1 wzoru umowy (załącznik nr 8 do swz)” 1.6. W załączniku nr 1 do Formularza Ofertowego, stanowiącego tzw. Rozbicie Ceny Ofertowej (rodzaj szczegółowego formularza cenowego) Zamawiający wymagał podania tych samych 3 rodzajów cen: 1)Ceny łącznej wartości netto/brutto; 2)Ceny netto/brutto za prace projektowe 2. Ceny netto/brutto dla pozycji „RAZEM roboty budowlane", która stanowić miała sumę cen jednostkowych. W załączniku tym ponownie zamieszczono następujące uwagi: 1) Cena netto oraz odpowiednio cena brutto dla pozycji "prace projektowe” nie może przekroczyć 4,7% wartości odpowiednio ceny netto/brutto pozycji „RAZEM roboty budowlane” 2) W zakresie pozycji "prace projektowe” należy wycenić wykonanie Dokumentacji Projektowej uzyskanie Pozwolenia na Budowę oraz Pozwolenia na Rozbiórkę oraz zapewnienia Nadzoru Autorskiego i usług doradczych do Projektu Aranżacji Wnętrz, zgodnie z postanowieniami wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ oraz definicjami pojęć w § 1 wzoru umowy. Zamawiający odnosząc się do argumentacji odwołania stwierdził: Odwołujący w złożonym odwołaniu nie kwestionuje zasadniczego dla niniejszej sprawy faktu tj., że odwołujący zaoferował cenę za wykonanie Dokumentacji Projektowej / prac projektowych przekraczającą określony przez Zamawiającego limit maksymalny 4,7% wartości ceny za roboty budowlane. Odwołujący w żaden sposób nie kwestionuje ustalenia zamawiającego, że cena zaoferowana za wykonie Dokumentacji Projektowej wynosi faktycznie 4,877% ceny za wykonanie prac budowlanych, przez co przekracza limit maksymalny określony m.in. w Roz. XI. pkt 3 SWZ. Okoliczność ta pozostaje zatem bezsporna. 2.2.Odwołujący nie kwestionuje także skuteczności inkorporowania do dokumentów zamówienia limitu ceny za dokumentację projektową — 4,7% ceny za roboty. Nie kwestionuje jasności ani precyzyjności tego wymagania. Okoliczności w tym zakresie, tj. co do treści i skuteczności wymagań zamawiającego pozostają bezsporne. 2.3. Istota niniejszej sprawy sprowadza się zatem wyłącznie do ustalenia, czy zamawiający zobowiązany był dokonać poprawy kwoty wskazanej przez odwołującego w Formularzu Ofertowym w pozycji „Centa netto za wykonanie Dokumentacji Projektowej' oraz „Centa netto za wykonanie Dokumentacji Projektowej' na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP, w sytuacji, gdy zaoferowana kwota jest większa (4,877%) niż określony w Roz. XI pkt 3 SWZ limit 4,7% ceny zaoferowanej za wykonanie całości robót budowlanych — wynosi 4,877% tej ceny. 2.4.1. Zamawiający stoi na stanowisku, że skoro regułę kalkulacji ceny oferty za dokumentację projektową sformułowano w ten sposób, że Wykonawca mógł wycenić jej wykonanie na każdą cenę z przedziału od 0 do 4,7% ceny za roboty budowlane, ale nie więcej niż 4,7%, to Zamawiający pozbawiony był możliwości poprawienia zaoferowanej ceny, której wartość przekraczała ten limit. 2.4.2. Z utrwalonego orzecznictwa Izby wynika, że poprawienie omyłki na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP może nastąpić tylko wówczas, gdy sposób w jaki omyłkę należy poprawić wynika z dokumentów zamówienia lub oferty Wykonawcy. Zamawiający nie określił w dokumentach zamówienia jaki konkretnie procent ceny za roboty budowlane ma stanowić cena za wykonanie dokumentacji projektowej. Pozostawił tym samym wykonawcą swobodę określenia ceny za projekt, z zastrzeżeniem, aby cena ta nie była wyższa niż owe 4,7% ceny za roboty budowlane. 2.4.3. Odwołujący wskazuje, że Zamawiający powinien poprawić ofertę w ten sposób, żeby obniżyć cenę za projekt do maksymalnego poziomu 4,7%, tj. obniżyć cenę za projekt i cenę łączoną o owe 74 613,21 zł brutto, które zaoferowano ponad limit maksymalny. Tym samym Odwołujący postuluje obniżenie ceny za dokumentację projektową do kwoty 1 983 834,84 zł brutto (równej 4,7% ceny za roboty) zamiast zaoferowanych 2 058 448,05 zł (stanowiącej 4,877% ceny za roboty). Odwołujący jednak nie wyjaśnia skąd Zamawiającego miał czerpać wiedzę czy informacje co do sposobu poprawienia ceny za dokumentację projektową. Innymi słowy, na jakiej podstawie Zamawiającemu miało być wiadome że Wykonawca zamierzał za projekt zaoferować cenę w całości wypełniającą dostępny limit (równe 4,7%), a nie jakąkolwiek cenę niższą (np. 4,65%), także mieszczącą się w przedziale określonym przez Zamawiającego. Odwołujący nie wskazał żadnych postanowień dokumentów zamówienia czy informacji dostępnych Zamawiającemu, pozwalających na określony sposób poprawienia oferty Odwołującego. Nie można twierdzić, że skoro odwołujący przekroczył określony przez zamawiającego limit 4,7%, to oczywistym jest, że zamierzał zaoferować cenę równą maksymalnej dopuszczalnej cenie. 2.4.4. Zamawiający wziął także pod uwagę, że podjęcie próby wezwania Wykonawcy do wyjaśnienia w trybie art. 223 ust. 1 PZP, ile wynosić ma zawyżona cena za dokumentację projektową, stanowiłoby naruszenie zdania drugiego przepisu, niedopuszczalną zmianę oferty po terminie jej składania oraz negocjacje oferty, Wykonawca w drodze wyjaśnień mógłby bowiem dowolnie ukształtować cenę za dokumentację projektową w przedziale od 0 zł do 1 983 834,84 zł brutto po prostu składając swoje wyjaśnienie. Odwołujący mógłby wpływać na cenę całej oferty już po terminie składania ofert, a tym samym wpływać dowolnie na wynik postępowania, Innymi słowy, wzywanie Odwołującego do wyjaśnienia ile ma wynosić cena za dokumentację projektową zaoferowana z przekroczeniem dawałaby odwołującemu prawo do kształtowania wyniku punktowego oferty w kryterium ceny i całego wyniku postępowania już po terminie składania ofert. 2.4.5. Mając na uwadze powyższe, skoro sposób w jaki Zamawiający miałby poprawić cenę za dokumentację projektową nie wynikał z dokumentów zamówienia ani oferty, a jednocześnie niemożliwym było w świetle art. 223 ust. 1 zd. 2 ustalenie tego w wyniku wezwania do wyjaśnienia oferty, to Zamawiający nie mógł dokonać poprawienia oferty w sposób w jaki oczekuje tego Odwołujący w treści odwołania. Zamawiający nie może w trybie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP zmienić wartości składowych ceny oferty wpisanych w pozycjach formularza oferty, gdy nie jest możliwe wyliczenie tych wartości na podstawie danych zawartych w ofercie lub choćby wynikających z treści oferty lub też pochodzących z treści SWZ. Mając na uwadze powyższe, Odwołujący nie zdołał skutecznie zaprzeczyć wynikającym z informacji o unieważnieniu postępowania ustaleniom Zamawiającemu, co do braku możliwości poprawienia błędnej kalkulacji ceny oferty. Odwołujący nie zdołał wykazać, że Zamawiający dysponował informacjami umożliwiającymi poprawienie oferty, ani że sposób poprawienia oferty był możliwy do ustalenia na podstawie dokumentów zamówienia czy oferty. W tym stanie sprawy, zamawiający wniósł o oddalenie odwołania. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego dotyczy prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego zamówienia na roboty budowlane pn. „Budowa budynku Centrum Obsługi Studenta UEK w miejscu istniejącego Pawilonu D przeznaczonego do rozbiórki”, w systemie „zaprojektuj i buduj”. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod poz. 436165-2022 w dniu 10 sierpnia 2022 roku. Izba nie stwierdziła podstaw do odrzucenia odwołania w myśl art. 528 ustawy Pzp. Izba w części wstępnej uzasadnienia wyroku przedstawiła stan faktyczny sprawy jak i argumentacje prawną obydwu stron (odwołanie i odpowiedź na odwołanie). Na kanwie powyższego stwierdza się, że nie ma rozbieżności między stronami co do ustalenia istniejącego stanu faktycznego sprawy, a rozbieżności dotyczą oceny stanu prawnego sprawy, w kontekście obowiązujących przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych (ustawa Pzp). Z dokumentacji postępowania prowadzonej przez zamawiającego, przekazanej do akt sprawy, jak i opisu stanu faktycznego sprawy przez strony, bezspornie wynika, że zamawiający organizując przetarg w systemie zaprojektuj i buduj przewidział udział procentowy wyceny prac projektowych na poziomie do 4.7% wartości robót budowlanych. Według oceny zamawiającego takie ustalenia w SWZ wskazują na górną granicę ustalenia wartości prac projektowych (od - do, a nie sztywną), ze wskazaniem zamawiającego, że wartość prac projektowych może wynosić zero (0% wartości robót budowlanych). Izba w tym miejscu nie dokonuje oceny takiego postanowienia SWZ ( od 0% do 4,7% wartości robót budowlanych), ponieważ żaden z wykonawców w stosownym terminie (przed złożeniem ofert) powyższego ustalenia SWZ nie zaskarżył (wskazując na odpłatność zamówień - art.6 pkt 320 ustawy Pzp.). Bezspornie w sprawie ustalono, a co wynika ze stanowisk stron (odwołanie i odpowiedź na odwołanie - powyżej), odwołujący wyceniając wartość prac projektowych wyliczył na poziomie 4,877%, a SWZ dopuszczało maksymalnie 4,7 % wartości robót budowlanych. W zaistniałej sytuacji zamawiający odrzucił ofertę odwołującego, z powodu błędu w obliczeniu ceny oraz w związku z brakiem zgodności oferty z warunkami zamówienia. Ponadto w sprawie oferta drugiego wykonawcy przekroczyła kwotę, jaką zamawiający zamierzał przeznaczył na zamówienie. W konsekwencji zamawiający unieważnił postępowanie powołując się na art.255 pkt 3) ustawy Pzp., ponieważ w ocenie zamawiającego wystąpił brak ważnej jednej oferty w granicach środków, jakimi dysponuje zamawiający na realizację zamówienia. Od tej decyzji zamawiającego odwołał się odwołujący, kwestionując po pierwsze odrzucenie jego oferty, jako zawierającej błąd w obliczeniu ceny (4,877%) oraz jako niezgodnej z warunkami zamówienia (4,7%), a także odwołał się od unieważnienia postępowania, z powodu braku ważnej oferty w granicach posiadanych środków finansowych przeznaczonych na wykonanie zamówienia. Tak jak już powyżej Izba zaznaczyła, tak ustalony stan faktyczny w sprawie jest bezsporny między stronami oraz wynika z dokumentacji przekazanej przez zamawiającego do akt sprawy (oferta odwołującego , SWZ). Strony postepowania w sposób odmienny oceniają rozstrzygnięcie prawne w zaistniałej sytuacji, przez zamawiającego. Odwołujący domaga się w zarzutach odwołania oraz żądaniach, jak w odwołaniu (powyżej), to jest: Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących przepisów prawa: 1.art. 255 pkt 3 Pzp przez unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sytuacji, gdy odrzucenie oferty odwołującego zostało dokonane z naruszeniem przepisów prawa, a oferta odwołującego winna być uznana za najkorzystniejszą i jest jedyną ofertą mieszącą się w kwocie przeznaczonej przez zamawiającego na sfinansowanie zamówienia, 2. art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp przez odrzucenie oferty odwołującego jako zawierającej błąd w obliczeniu ceny, w sytuacji, gdy oferta odwołującego nie zawiera błędu w obliczeniu ceny a inną omyłkę, która winna zostać poprawiona jako niepowodująca istotnych zmian w treści oferty, 3. art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp przez odrzucenie oferty odwołującego jako niezgodnej z warunkami zamówienia, w sytuacji, gdy oferta odwołującego winna podlegać poprawieniu jako zawierająca inną omyłkę polegającą na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty, 4. art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp przez jego niezastosowanie i zaniechanie poprawienia innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty w zakresie udziału procentowego prac projektowych w stosunku do prac budowlanych, w sytuacji, gdy niezgodność oferty z dokumentami zamówienia stanowi niezamierzoną omyłkę, której poprawienie nie powoduje istotnych zmian w treści oferty. Z uwagi na powyższe odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego oraz 2. dokonania czynności poprawienia innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty odwołującego w zakresie udziału procentowego prac projektowych w stosunku do prac budowlanych oraz 3. zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z fakturą złożoną na rozprawie. Z kolei zamawiający w złożonej odpowiedzi na odwołanie (jak powyżej) wnosi o: 1) o oddalenie odwołania wniesionego przez odwołującego, 2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz zamawiającego, zgodnie ze złożonymi na rozprawie rachunkami lub spisem kosztów. Izba dokonując rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, podzieliła argumentację odwołującego i zważyła jak poniżej. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Przywołując dyspozycje art. 223 ust.1 ustawy Pzp, zamawiający dokonując badania i oceny ofert może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert. Powyższa dyspozycja prawna, jednak nie oznacza, że zamawiający jest jedynym i ostatecznym autorytatywnym decydentem do skorzystania, bądź nie skorzystania z przysługującego jemu prawa wyjaśnień treści oferty. Na obowiązek zamawiającego, wezwania wykonawcy do wyjaśnień, co do treści złożonej oferty, wskazują dalsze regulacje tego artykułu (223), a wynikające z pkt 3) ust.2 art.223 ustawy Pzp, który reguluje wprost obowiązek zamawiającego. Czyli prawo zamawiającego, o którym mowa w ust.1 art.223 należy łączyć z obowiązkiem zamawiającego w sytuacji opisanej, w tym przypadku w pkt 3) ust.2 art.223 ustawy Pzp. Izba przywołuje art.223 ust.1 ustawy Pzp, ponieważ też zamawiający przywołuje postanowienie SWZ, które wskazują na rozrzut wyceny prac projektowych (bez granicy dolnej), czyli jak powołuje się zamawiający od 0% do 4,7% wycenionych robót budowlanych. Bowiem faktycznie oferta odwołującego, w sytuacji nieprawidłowej wyceny prac projektowych, to jest na poziomie 4,877%, nie daje wprost odpowiedzi ile procent wartości robót oczekuje odwołujący składając ofertę, ponieważ procent ten może wahać się od 0% (?) do 4,7 % wartości robót budowlanych, a co w konsekwencji świadczy o omyłce w ofercie odwołującego. W toku postępowania odwoławczego odwołujący wyjaśnił, że jego zamiarem było 4,7%, a omyłkowo wycenił na 4,788% (vide protokół i odwołanie). Gdyby nie te ustalenia w toku postępowania odwoławczego, Izba uwzględniając odwołanie, nakazała by zamawiającemu wykonanie dyspozycji z art.223 ust.1 ustawy Pzp., ponieważ wyjaśnienia mogą dotyczyć treści złożonych ofert (a cena bezsprzecznie jest treścią oferty). Co do zasady ustawa Pzp. zabrania negocjacji co do treści złożonej oferty, a zmiana ceny, co ma tu miejsce, jest negocjacją co do treści złożonej oferty. Niemniej jak już Izba powyżej zaznaczyła, ustawa narzuca wyjątek od reguły (zakaz negocjacji co do treści złożonej oferty) w sytuacjach opisanych przez ustawę w ust.2 art. 223 ustawy Pzp., a w niniejszej sprawie dotyczy pkt 3) ust.2 („z uwzględnieniem ust.2” - art.223 ust.1 ustawy Pzp.). Historia tworzenia i modyfikacji aktualnego brzmienia ust.2 art.223 ustawy Pzp dokonywana na przestrzeni funkcjonowania Prawa zamówień publicznych, wskazuje na odstępstwa od formalistycznej oceny ofert, w związku z celem postępowania jakim jest wybór najkorzystniejszej oferty (art.239 ust.1 w zw. z art.17 ust.1 pkt 1 ustawy Pzp.). Posiadający najkrótszą historię obowiązywania pkt 3) ust.2 art.223 ustawy Pzp (2008r.) nakazuje zamawiającemu, poprawianie innych omyłek w zakresie niezgodności oferty (4.877%) z dokumentami zamówienia (do 4,7%). W związku z treścią jak i usytuowaniem postanowień ustawy Pzp w zakresie prawa zamawiającego do wyjaśnień treści oferty (art.223 ust.1), jak i okoliczności (art.223 ust.2 w tym przypadku pkt 3)) co do obowiązku zamawiającego poprawek w ofercie, wspomniane prawo zamawiającego, należy odczytywać jako obowiązek żądania wyjaśnień od wykonawców, co do treści złożonych ofert. W zaistniałym stanie rzeczy naruszenie wskazanych w odwołaniu przepisów ustawy Pzp (art.226 ust.1 pkt 5), pkt 10) w związku z art. 223 ust.1 i ust.2 pkt 3) oraz art.239 ust.1 i art.17 ust. 1 pkt 1), miało wpływ na wynik postępowania, które zamawiający unieważnił na podstawie art.255 pkt 3 ustawy Pzp. z powodu odrzucenia oferty odwołującego i ceny pozostałej oferty, której wartość przekraczała kwotę jaka zamawiający może przeznaczyć na zamówienie. Izba również stwierdza po stronie odwołującego interes w uzyskaniu zamówienia, w myśl art.505 ust.1 ustawy Pzp., co uprawnia odwołującego do wniesienia odwołania. W związku z powyższym na mocy art.554 ust.1 pkt 1 ustawy Pzp., Izba uwzględniła odwołanie w całości, nakazując unieważnienie unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i poprawienie oferty, w zakresie wyceny prac projektowych na poziomie 4,7 % wartości robót budowlanych oferty odwołującego. O kosztach orzeczono stosownie do wyniku sprawy, z uwzględnieniem § 7 ust. 1 pkt 2) w zw. z § 5 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437), na podstawie art.557 i art.574 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. j.t. 2022 r. poz. 1710 z późn. zm.), zasądzając na rzecz odwołującego od zamawiającego kwotę 24.270 zł 20 gr (słownie: dwadzieścia cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt złotych dwadzieścia groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego oraz kosztu dojazdu na posiedzenie i rozprawę. Przewodniczący: ............................................. 17 …Prace na obwodnicy towarowej Poznania
Odwołujący: AŻD PRAHA s.r.o.Zamawiający: PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.…Sygn. akt: KIO 445/22 WYROK z dnia 7 marca 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący Aleksandra Patyk Anna Packo Irmina Pawlik Członkowie: Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2022 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 18 lutego 2022 r. przez wykonawcę AŻD PRAHA s.r.o. z siedzibą w Pradze (Republika Czeska) w postępowaniu prowadzonym przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie przy udziale wykonawcy Zakłady Automatyki „Kombud” S.A. z siedzibą w Radomiu zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego, orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego - wykonawcę AŻD PRAHA s.r.o. z siedzibą w Pradze (Republika Czeska)i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego wykonawcę AŻD PRAHA s.r.o. z siedzibą w Pradze (Republika Czeska) tytułem wpisu od odwołania; 2.2. zasądza od Odwołującego - wykonawcy AŻD PRAHA s.r.o. z siedzibą w Pradze (Republika Czeska) na rzecz Zamawiającego - PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 z późń. zm.) na niniejszy wyrok w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ................................... Członkowie: ................................... Sygn. akt: KIO 445/22 Zamawiający - PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie [dalej „Zamawiający”] prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na opracowanie projektów wykonawczych i wykonanie robót budowlanych w ramach projektu pn.: "Prace na obwodnicy towarowej Poznania" (znak postępowania: 9090/IRZR3/21556/00077/22/P). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 17 stycznia 2022 r. pod numerem 2022/S 011-025031. W dniu 18 lutego 2022 r. wykonawca AŻD PRAHA s.r.o. z siedzibą w Pradze (Republika Czeska) [dalej „Odwołujący”] wniósł odwołanie wobec postanowień SWZ zarzucając Zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 4 w zw. z art. 16 pkt 1) i 3) oraz art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez zmianę i nadanie nowego brzmienia całości pkt 3.7.8.2.16.2, pkt 3.7.8.2.16.5 i pkt 3.7.8.2.16.12 PFU polegającą na pozostawieniu dotychczasowego brzmienia uzupełnionego o wymóg „zmiany na stacjach Suchy Las, Swarzędz oraz Poznań Górczyn aplikacji w istniejących urządzeniach komputerowych lub zastosowanie własnych urządzeń stacyjnych srk wykonanych w technologii komputerowej" i w konsekwencji opisanie przedmiotu zamówienia w sposób, który utrudnia lub może utrudniać uczciwą konkurencję, uniemożliwia równe traktowanie wykonawców, stawia w uprzywilejowanej sytuacji Bombardier oraz Thales, a także w sposób nieproporcjonalny do potrzeb Zamawiającego i niezapewniający uzyskanie najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów. Wobec ww. zarzutu Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu stosownie do art. 554 ust. 3 pkt 1) lit a) i c) ustawy Pzp dokonanie zmiany PFU poprzez wykreślenie w pkt 3.7.8.2.16.2, pkt 3.7.8.2.16.5 i pkt 3.7.8.2.16.12 PFU wymagań w zakresie dotyczącym obowiązku dokonania zmian w aplikacjach EBILOCK produkcji Bombardier tub ESTW produkcji Thales. Odwołujący przedstawił stan faktyczny sprawy z uwzględnieniem okoliczności mających miejsce w sprawie o sygn. akt: KIO 219/22. Odwołujący wskazał, że Zamawiający dokonaną zmianą SWZ z dnia 8 lutego 2022 r. dopuścił możliwość realizacji zamówienia w zakresie wskazanym w pkt 3.7.8.2.16.2, 3.7.8.2.16.5 i 3.7.8.2.16.12 PFU alternatywnie (i) poprzez zmianę aplikacji w istniejących urządzeniach komputerowych lub (ii) zastosowanie własnych urządzeń stacyjnych srk w przypadku stacji Suchy Las i Swarzędz oraz możliwości wymiany / zmiany systemu sterowania ruchem typu ESTW na stacji Poznań Górczyn. Wprowadzona zmiana nie zmieniła w żaden sposób sytuacji wykonawców biorących udział w Postępowaniu, względem tej jaka miała miejsce przed modyfikacją postanowień PFU. W dalszym ciągu wyżej wskazane punkty PFU są sprzeczne z zasadą wynikającą z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp. Stacja Suchy Las Czynności przewidziane do wykonania w ramach pkt 3.7.8.2.16.2 PFU polegające na m.in. na zmianie aplikacji w urządzeniach komputerowych na podg. Suchy Las może wykonać jedynie Bombardier Transportation (ZWUS) Polska Sp. z o.o., ponieważ polegają na zmianach aplikacji urządzeń wewnętrznych już istniejących produkcji tego wykonawcy tj. w systemie EBILOCK (patrz poz. 7.1.4.2.21 RCO). Żaden inny wykonawca nie ma takich autoryzacji/uprawnień by zrobić te prace. Zmiana aplikacji może zostać wykonana jedynie na odpowiednich dedykowanych narzędziach (licencja na te narzędzia jest jedynie u Producenta urządzeń), za pomocą odpowiedniego języka programowania, za pomocą specjalnie do tego przygotowanego oprogramowania, którego posiadaczem może być jedynie Producent systemu srk. Dopuszczona przez Zamawiającego alternatywa w postaci możliwości zastosowania „własnych urządzeń stacyjnych srk” jest zaś w rzeczywistości niemożliwa do wykonania. Posterunek odgałęźny Suchy Las został zabudowy w ramach inwestycji pn. „Modernizacja linii kolejowej nr 354 Poznań Główny POD - Chodzież - Piła Główna” (dalej jako: "Zamówienie LK 354") jako część jednego systemu sterującego odcinkiem od Poznania do Piły. Na odcinku znajduje się kilka posterunków ruchu. Wykonawca realizujący przedmiotowe zamówienie i korzystający z możliwości "zastosowania własnych urządzeń stacyjnych srk” będzie obowiązany do wymiany istniejącego już urządzenia zabudowanego przez inny podmiot, który jest już powiązany z eksploatowanym przez Zamawiającego systemem sterowania ruchem kolejowym produkcji Bombardier na całym odcinku linii kolejowej. Zmiana aplikacji (instalacja nowego urządzenia) dla stacji Suchy Las nie dotyczy jedynie samej stacji Suchy Las, ale rzutuje również na pozostałe stacje na odcinku Suchy Las - Piła, tj. posterunków: Złotniki, Wargowo, Oborniki Wielkopolskie, Rogoźno Wielkopolskie, Budzyń, Chodzież, Dziembówko (ostatni posterunek graniczący ze stacją Piła), które wchodzą w skład jednej aplikacji razem ze stacją Suchy Las. Zgodnie z informacją zamieszczoną w PFU urządzenia zostały wyprodukowane w 2019/2020 r. (tj. obecnie objęte są one okresem gwarancyjnym). Urządzenia te są ze sobą powiązane techniczne i działają w oparciu o jednolity system konkretnego producenta. Zamawiający dokonał odbioru prac na tym odcinku i aktualnie eksploatuje wyżej wskazany odcinek linii kolejowej. W świetle powyższego mamy do czynienia z połączonym i działającym układem powiązanych ze sobą urządzeń i aplikacji. W takim wypadku, gdy stacja Suchy Las znajduje się jako składnik jednej większej aplikacji nie może z niej zostać usunięta bez konsekwencji, czego zdaje się nie dostrzegać Zamawiający. Tymi konsekwencjami jest zmiana aplikacji dla całego odcinka Poznań - Piła, która wciąż wymaga współpracy z Bombardier w ramach tego zadania. Odwołujący wskazał, że zmiana aplikacji / urządzeń dla LCS Poznań - Piła (gdzie znajdują się zabudowane przez Bombardier urządzenia i aplikacje) znajduje się poza zakresem prac dla niniejszego przetargu. Zgodnie z zapisami SIWZ: "Linia kolejowa 354 Poznań Główny POD - Piła Główna na odcinku od km 4 625 do km 5 267. (... ) Parametry osiągnięto w ramach prac modernizacyjnych na LK 354. ” Podany kilometraż od km 4,625 do km 5,267 prac na linii 354 dotyczy jedynie posterunku Suchy Las. Zmiany systemu stacyjnego mają wpływ na odcinek linii 354 będący poza niniejszym kontraktem. W świetle powyższego wymiana urządzenia na stacji Suchy Las będzie musiała zapewniać nie tylko prawidłowe wykonanie przedmiotowego zamówienia, ale również gwarantować, że funkcjonujący już system powiązanych ze sobą urządzeń i aplikacji będzie nadal funkcjonował w niezmienionym zakresie. Aby zatem wymiana urządzeń srk była możliwa niezbędna jest (i) wiedza na temat funkcjonowania tego systemu, a także (ii) współpraca z dotychczasowym dostawcą systemu (np. w celu dostosowania nowych urządzeń powiązanych z posterunkiem Suchy Las, które zostały zabudowane w ramach Zamówienia LK 354 etc.). Twierdzenia Zamawiającego, że dokonana w dniu 8 lutego 2022 r. zmiana PFU znosi spór pomiędzy stronami oraz czyni zarzuty Odwołującego nieaktualnymi, nie są prawdziwe. Odwołujący wskazał, że dokonana zmiana SWZ pozostaje bez wpływu na sytuację wykonawców zainteresowanych udziałem w Postępowaniu - wykonawcy ci, nawet jeśli zdecydują się na wymianę urządzeń stacyjnych srk lub aplikacji będą zobowiązani do nawiązania współpracy z Bombardier. To z kolei prowadzi do naruszenia powyżej wskazywanych zasad. Ponadto, wymiana urządzeń stacyjnych srk wymagałaby wykonania przez wykonawcę prac poza placem budowy objętym niniejszym Postępowaniem. Zamawiający nie zapewnił zaś w ramach Postępowania uprawnienia wykonawców do prowadzenia prac poza placem budowy objętym niniejszym Postępowaniem, ani nie zapewnił udzielenia w tym zakresie niezbędnych zamknięć torowych. Zamawiający nie opisał w PFU stanu infrastruktury wymagającego prac związanych z wymianą systemu na całym odcinku Poznań - Piła w sposób umożliwiający wycenę przedmiotu zamówienia związaną z wymianą urządzeń stacyjnych srk. Odwołujący wskazał, że Zamawiający w sposób całkowicie niezasadny przerzuca wszystkie ryzyka i ciężary związane z wymianą urządzeń srk na wykonawcę przedmiotowego zamówienia. W odpowiedzi na odwołanie z dnia 8 lutego 2022 r. Zamawiający wskazuje, że „dopuszcza zastosowanie własnych systemów, jeżeli wszystkie koszty z tym związane zostaną uwzględnione w cenie ofertowej i nie spowodują wydłużenia czasu pracy. Ponadto, Zamawiający zaznacza, że konsekwencje sposobu wprowadzenia zmiany spoczywają na Wykonawcy”). Powyższe rozwiązanie powoduje, że wszystkie ryzyka kontraktowe - całkowicie niezależne od działań wykonawcy - zostały przeniesione na wykonawcę. Do ryzyk tych należy zaliczyć m.in. ryzyko braku technicznych możliwości wymiany urządzeń lub aplikacji, ryzyko istnienia wad dotychczasowych urządzeń lub błędy aplikacji uniemożliwiające ich wymianę czy niedysponowanie przez Zamawiającego wystarczającym prawem do ingerencji w wykorzystywane obecnie rozwiązania. Powyższe prowadzi do sytuacji, w której wykonawcy inni niż Producenci są obowiązani oszacować te ryzyka i odpowiednio je skalkulować w cenie oferty, co jest niemożliwe. Podkreślał, że Zamawiający w dokumentacji przetargowej nie udziela informacji czy wymiana urządzeń i aplikacji jest w ogóle możliwa z punktu widzenia technicznego i prawnego, na co Odwołujący zwrócił już uwagę powyżej. W sytuacji, w której wymiana urządzenia lub aplikacji jest uzależniona od pozyskania wiedzy lub zgody podmiotu trzeciego, tj. producenta urządzenia lub aplikacji - każdy z wykonawców powinien przyjąć ryzyko, że dany producent może nie być w ogóle zainteresowany podjęciem współpracy z danym wykonawcą (np. z uwagi na świadczone usługi gwarancyjne czy rękojmiane dla tych urządzeń, których wymiana powoduje utratę uprawnień Zamawiającego w tym zakresie czy też oczekiwanie, że Zamawiający udzieli temu podmiotowi zamówienia na utrzymanie tych urządzeń w ramach procedury zamówienia z wolnej ręki). Odwołujący wskazał, że z posiadanego przez niego doświadczenia takie sytuacje mają miejsce na kontraktach realizowanych przez Zamawiającego. Jako przykład Odwołujący wskazuje na korespondencję Odwołującego z Thales, z której wynika, że wykonawca ten nie zawsze jest zainteresowany współpracą z wykonawcami wymienianych urządzeń srk. Zgodnie ze stanowiskiem Krajowej Izby Odwoławczej Zamawiający posiada uprawnienie do określania wymagań, aby nowy dostawca sprzętu lub oprogramowania dokonywał wymiany i integracji swoich rozwiązań z tymi, które są przez Zamawiającego aktualnie wykorzystywane, ale każdorazowo winien dać nowemu wykonawcy odpowiednie do tego narzędzia, jak również dokonać właściwej mitygacji ryzyk związanych z taką współpracą. W sytuacji, w której Zamawiający nie jest w stanie przyjąć na siebie ryzyka kontraktowego związanego z wymianą urządzeń oraz zapewnienia współpracy z Producentem powinien - zgodnie z żądaniem głównym odwołania - wyłączyć z przedmiotu zamówienia wyżej wskazany zakres prac. Stacja Swarzędz W zakresie prac wskazanych w pkt 3.7.8.2.16.5 PFU Stacja Swarzędz prace polegające m.in. na zmianie aplikacji w urządzeniach komputerowych może wykonać jedynie Bombardier Transportation (ZWUS) Polska Sp. z o.o. i Thales, ponieważ polegają na zmianach aplikacji urządzeń wewnętrznych już istniejących produkcji tych wykonawców tj. w systemie EBILOCK (patrz pkt 3.7.8.2.16.5 PFU) i Command 900 produkcji Thales. Żaden inny wykonawca nie ma takich autoryzacji/uprawnień by zrobić te prace. Zmiana aplikacji może zostać wykonana jedynie na odpowiednich dedykowanych narzędziach (licencja na te narzędzia jest jedynie u Producenta urządzeń), za pomocą odpowiedniego języka programowania, za pomocą specjalnie do tego przygotowanego oprogramowania, którego posiadaczem może być jedynie Producent systemu srk. Systemy na stacji Swarzędz zostały zabudowane w roku 2008 (komputer zależnościowy Ebilock 950 produkcji BT oraz sterowanie zdalne z systemu nadrzędnego Command 900 produkcji Thales). Stacja Swarzędz jest sterowana z LCS Poznań I (inaczej LCS Poznań POA) produkcji Thales. Systemy niniejsze na ten moment nie dają możliwości współpracy z systemami ERTMS/ETCS poziomu 2, co nie dziwi biorąc pod uwagę datę ich produkcji. Stanowisko miejscowe, na którym znajduje się stacja Swarzędz jest również stanowiskiem miejscowego sterowania posterunkiem Poznań Antoninek. Ze stanowiska LCS Poznań I (inaczej Poznań POA) steruje się m.in. następującymi stacjami lub posterunkami ruchu: Poznań Wschód; Poznań Główny; Swarzędz; Poznań Antoninek; Poznań Garbary; Poznań Górczyn. Zabudowa nowego systemu stacyjnego (np. Odwołującego, ale nie tylko) wiąże się ze zmianami w aplikacji Command 900 LCS Poznań I produkcji Thales oraz zmianą aplikacji miejscowego sterowania dla komputera zależnościowego i nadrzędnego (usunięcie stacji Swarzędz), a co za tym idzie również z wymianą aplikacji. Uprawnienie do dokonywania tego rodzaju zmian posiada wyłącznie dotychczasowy dostawca aplikacji i komputera Thales (stanowisko LCS) lub Bombardier (stanowisko miejscowe). Żaden inny wykonawca nie jest w stanie samodzielnie dokonać wymiany urządzenia, gdyż (i) nie posiada takich uprawnień (praw do modyfikacji systemów i ingerencji w nie), (ii) nie posiada wiedzy na temat sposobu działania całego rozwiązania (know - how Thales i Bombardier, stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa), (iii) nie posiada danych, aby dostosować własne urządzenia srk do działającego już systemu. Podkreślał, iż zmiany w aplikacji dla LCS Poznań I (między innymi Poznań Główny, Poznań Wschód) znajdują się poza zakresem prac dla niniejszego przetargu. Zgodnie z postanowieniami SWZ: „Linia kolejowa nr 804 Poznań Antoninek - Nowa Wieś Poznańska na odcinku od km 0 311 do km 1 767: a) kategoria linii wg. TSI: P5/F3, b) prędkość maksymalna dla: - pociągów pasażerskich - 50 km/h (podano prędkość eksploatacyjną, projektowane parametry łuku poziomego pozwalają na jazdę z prędkością równą 60 km/h, przy czym prędkość jest ograniczona ze względu na jazdę na kierunki zwrotne rozjazdów o skosie 1:9 i promieniu 300 m, odgałęziających z linii nr 3 oraz 352; nie zakłada się ruchu pasażerskiego na danej linii), - pociągów towarowych - 50 km/h (podano prędkość eksploatacyjną, projektowane parametry łuku poziomego pozwalają na jazdę z prędkością równą 60 km/h, przy czym prędkość jest ograniczona ze względu na jazdę na kierunki zwrotne rozjazdów o skosie 1:9 i promieniu 300 m, odgałęziających z linii nr 3 oraz 352; nie zakłada się ruchu pasażerskiego na danej linii), (...) Linia kolejowa nr 352 Swarzędz - Poznań Starołęka na odcinku od km -0,869 do km 0,419 oraz od km 0,790 do km 11,111 (_). ” Reasumując Odwołujący wskazał, że skoro zabudowa nowego systemu srk na stacji Swarzędz wymaga nawiązania przez wykonawcę współpracy z Thales w celu zaktualizowania aplikacji LCS Poznań I (usunięcie stacji Swarzędz) oraz z Bombardier w celu zaktualizowania aplikacji miejscowego stanowiska posterunku Poznań Antoninek (usunięcie stacji Swarzędz i pozostawienie sterowania miejscowego stacją Poznań Antoninek), to wciąż treść PFU utrudnia uczciwą konkurencję pomiędzy wykonawcami. Wskazania wymaga także, że wymiana urządzeń stacyjnych srk wymagałaby wykonania przez wykonawcę prac poza placem budowy objętym niniejszym Postępowaniem. Zamawiający nie zapewnił zaś w ramach Postępowania uprawnienia wykonawców do prowadzenia prac poza placem budowy objętym niniejszym Postępowaniem, ani nie zapewnił udzielenia w tym zakresie niezbędnych zamknięć torowych. Zamawiający nie opisał w PFU stanu infrastruktury wymagającego prac związanych z wymianą urządzeń stacyjnych srk. Nie można pominąć i tej okoliczności, że w zmianie SWZ Zamawiający ogranicza możliwość wymiany urządzeń stacyjnych srk na „własne” tym samym ograniczając konkurencję wyłącznie do producentów urządzeń stacyjnych srk, zaś pozbawiając możliwości wykonawców wymiany urządzeń stacyjnych srk na urządzenia innych producentów niż Bombardier i Thales. Poznań Górczyn W zakresie prac wskazanych w pkt 3.7.8.2.16.12 PFU Stacja Poznań Górczyn prace polegające na „- Zmiana aplikacji związku z zmianą w układzie torowym oraz uzależnieniem i powiązaniem przejazdów kolejowo - drogowych” może wykonać jedynie Thales Polska Sp. z o.o., ponieważ polegają na zmianach aplikacji urządzeń wewnętrznych już istniejących produkcji tego wykonawcy tj. systemie ESTW (patrz pkt 3.7.8.2.16.12 PFU). Żaden inny wykonawca nie ma takich autoryzacji/uprawnień by zrobić te prace. Zmiana aplikacji może zostać wykonana jedynie na odpowiednich dedykowanych narzędziach (licencja na te narzędzia jest jedynie u Producenta urządzeń), za pomocą odpowiedniego języka programowania, za pomocą specjalnie do tego przygotowanego oprogramowania, którego posiadaczem może być jedynie Producent systemu srk. Systemy na stacji Poznań Górczyn zostały zabudowane w roku 2009 (sterowanie zdalne z systemu nadrzędnego Command 900 i system zależnościowy ESTW produkcji Thales). Stacja Poznań Górczyn jest sterowana z LCS Poznań I (inaczej LCS Poznań POA) produkcji Thales. Systemy te na ten moment nie dają możliwości współpracy z systemami ERTMS/ETCS poziomu 2, co nie dziwi biorąc pod uwagę datę ich produkcji. Ze stanowiska LCS Poznań I (inaczej Poznań POA) steruje się m.in. następującymi stacjami lub posterunkami ruchu: Poznań Wschód; Poznań Główny; Swarzędz; Poznań Antoninek; Poznań Garbary; Poznań Górczyn. Zabudowa nowego systemu stacyjnego, podobnie jak w przypadku stacji Swarzędz, wiąże się ze zmianami w LCS Poznań I produkcji Thales, a co za tym idzie również z wymianą aplikacji na LCS produkcji Thales. Odwołujący podkreślał, że zmiany w aplikacji dla LCS Poznań I (między innymi Poznań Główny, Poznań Wschód itd.) znajdują się poza zakresem prac dla niniejszego przetargu. Zgodnie z zapisami SWZ: „Linia kolejowa nr 801 Poznań Starołęka PSK - Poznań Górczyn na odcinku od km 0,033 do km 4,124 (...)”. Zatem jeśli zabudowa nowego systemu na stacji Poznań Górczyn będzie się wiązać z koniecznością zaktualizowania aplikacji LCS Poznań I to pozostaje wciąż ten sam problem naruszenia uczciwej konkurencji. Wymiana urządzeń stacyjnych srk wymagałaby wykonania przez wykonawcę prac poza placem budowy objętym niniejszym Postępowaniem. Zamawiający nie zapewnił zaś w ramach Postępowania uprawnienia wykonawców do prowadzenia prac poza placem budowy objętym niniejszym Postępowaniem, ani nie zapewnił udzielenia w tym zakresie niezbędnych zamknięć torowych. Zamawiający nie opisał w PFU stanu infrastruktury wymagającego prac związanych z wymianą urządzeń srk. Zamawiający zatem powinien albo wyłączyć wyżej wskazany zakres prac z przedmiotu zamówienia i powierzyć jego wykonanie odpowiednio Bombardier lub Thales w ramach zamówienia z wolnej ręki, albo przejąć na siebie wszelkie ryzyka związane z wymianą urządzeń srk poza tymi, które z oczywistych względów leżą po stronie wykonawcy. Odwołujący wskazał, że Zamawiający niejednokrotnie udzielał w ramach zamówienia z wolnej ręki na świadczenie przez dotychczasowego dostawcy urządzeń srk i oprogramowania - usług utrzymaniowych i integracji systemów srk z systemami innych wykonawców na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp z 2004 r. (obecnie art. 214 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp). Odwołujący wskazał przykłady takich zamówień. Odwołujący odniósł się do zmiany pkt 3.7.8.2 Wytyczne ogólne, ppkt. 4 PFU i wskazał, że w przypadku aplikacji znajdujących się na stacjach Swarzędz i Poznań Górczyn mamy do czynienia z urządzeniami, które nie są dostosowane do współpracy z ERTMS/ETCS poziomem 2. Zamawiający jednocześnie nie wymaga spełnienia tych wytycznych przy zmianie aplikacji Producentów systemów istniejących. Wskazane wymaganie w sposób ewidentny stanowi przejaw naruszenia zasady uczciwej konkurencji, gdyż powyższe postanowienie nie będzie mieć zastosowania do urządzeń wbudowywanych przez dotychczasowych Producentów. Określone w tym zakresie wymaganie stawiane innym wykonawcom niż Producenci jest niewspółmierne do potrzeb Zamawiającego. Odwołujący wskazał, że dokonana przez Zamawiającego zmiana PFU nie wprowadziła zmian, które umożliwiłyby wykonawcom innym niż Thales i Bombardier udział w Postępowaniu na konkurencyjnych i równych zasadach. Nadal - bez udziału Bombardier i Thales - żaden inny wykonawca nie jest w stanie złożyć oferty w przetargu, a następnie zrealizować zamówienia. W konsekwencji, czynność Zamawiającego polegająca na opisaniu przedmiotu zamówienia w PFU w sposób nadany zmianą SWZ z dnia 8 lutego 2022 r. narusza art. 99 ust. 4 w zw. z art. 16 pkt 1) i 3) oraz art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp i utrudnia lub może utrudniać uczciwą konkurencję, uniemożliwia równe traktowanie wykonawców, stawia w uprzywilejowanej sytuacji Bombardier oraz Thales, a także w sposób nieproporcjonalny do potrzeb Zamawiającego i niezapewniający uzyskanie najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów. Odwołujący wskazał, że dokonany w wyniku zmiany SWZ opis przedmiotu zamówienia jest nieproporcjonalny do potrzeb Zamawiającego w zakresie, w jakim nakłada na wykonawców, którzy nie mają możliwości nawiązania współpracy z odpowiednio Bombardier lub Thales, obowiązek wymiany urządzeń stacyjnych srk na obszarze wykraczającym daleko poza zakres objęty przedmiotem zamówienia oraz plac budowy objęty zamówieniem i prowadzi do konieczności wymiany urządzeń stacyjnych srk, które już posiada Zamawiający i co do których nie zachodzi potrzeba ich wymiany. Wymaga także podkreślenia, że brak wyłączenia zmian w aplikacjach EBILOCK produkcji Bombardier i ESTW produkcji Thales do osobnego zamówienia będzie skutkować uprzywilejowaną pozycją tych wykonawców w postępowaniu i koniecznością wkalkulowania cen zaoferowanych przez Bombardier i Thales innym wykonawcom w ceny oferowane Zamawiającemu przez tychże wykonawców. Alternatywnie pozostali wykonawcy mogą wybrać wymianę urządzeń stacyjnych srk na własne, jednak jak już wskazano powyżej jest to w rzeczywistości niemożliwe, a nadto wiązałoby się z jeszcze większymi kosztami niż nawiązanie współpracy z Bombardier lub Thales. W konsekwencji wymaga wskazania, że proponowane przez Zamawiającego rozwiązania alternatywne prowadzą do nieefektywnego wydatkowania środków publicznych oraz naruszenie zasady uzyskania najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów. W obu przypadkach Zamawiający będzie musiał ponieść znacznie wyższe wydatki, niż w przypadku wyłączenia wskazanego zakresu prac do osobnego zamówienia zleconego z wolnej ręki na rzecz odpowiednio Bombardier lub Thales. Zamówienie takie może także potencjalnie przybrać formułę przetargu konkurencyjnego, o ile jakikolwiek inny wykonawca niż odpowiednio Bombardier lub Thales będzie zainteresowany realizacją wskazanych prac. Odwołujący wskazał, że Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z dnia 27 stycznia 2022 r. z jako jeden z argumentów przemawiających za rzekomą niemożliwością wyłączenia wyżej wskazanych prac do odrębnego zamówienia wskazał na ryzyko związane z utratą dofinansowania projektu. Odnosząc się do powyższego Odwołujący wskazał, że zgodnie z informacją zawartą w dokumentacji przetargowej projekt będzie ubiegał się o dofinansowanie w ramach instrumentu „Łącząc Europę” 2021-2027 (CEF 2). Szczegółowe zasady ubiegania się o dofinansowanie określa Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1153 z dnia 7 lipca 2021 r. ustanawiające instrument „Łącząc Europę” i uchylające rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014 (Tekst mający znaczenie dla EOG). Aktualnie nie zostały jeszcze opublikowane krajowe wytyczne dotyczące instrumentu, w tym także zasady utraty lub zmniejszenia dofinansowania danego projektu. W świetle powyższego nie sposób ustalić, jakiego naruszenia zasad otrzymania dotacji zamówienia obawia się Zamawiający i czy obawy te mają charakter realny. Z informacji dostępnych Odwołującemu wynika, że Zamawiający nigdy nie został ukarany z powodu dokonania podziału danego projektu na części. Wskazania przy tym wymaga, że realizowane zamierzenia inwestycyjne realizowane przez Zamawiającego niejednokrotnie były dzielone z uwagi na przedmiot zamówienia (projekt, budowa, nadzór, działania promocyjne), jak i w podziale na modernizowane odcinki linii kolejowych (Lot A, B, C i D). Co więcej, Zamawiający niejednokrotnie prowadził inwestycje, w których dla przykładu roboty budowlane i zabudowa ERTMS/ETCS były realizowane w ramach oddzielnych zamówień niż przebudowa / modernizacja linii kolejowej. W tym konkretnym przypadku Zamawiający podjął decyzje, aby wszystkie prace przy budowie obwodnicy towarowej Poznania połączyć w jedno zamówienie. Nie jest zatem prawdą, że podział przedsięwzięcia ma jakikolwiek wpływ na ubieganie się o udzielenie dofinansowania. Odwołujący wskazał, iż trudno przyjmować, że Zamawiający może narazić się na zarzut naruszenia przepisów ustawy Pzp dający podstawę do zmniejszenia kwoty dofinansowania, skoro sama ustawa Pzp daje Zamawiającemu nieograniczone uprawnienie podziału zamówienia. Niedokonanie podziału zamówienia na części, w sytuacji istnienia ku temu przesłanek, w poprzedniej perspektywie finansowej mogła stanowić podstawę do nałożenia korekty finansowej - vide pkt 3 Załącznika nr 1 Taryfikatora („Instytucja zamawiająca nie wskazuje głównych powodów, dla których postanowiono nie dzielić zamówienia na części lub nie umożliwiać składania ofert częściowych, co może mieć wpływ na ograniczenie konkurencji.”). Dodatkowo, Zamawiający obawiając się ryzyka nałożenia korekty finansowej w związku z podziałem inwestycji na części ma możliwość poddania się tzw. kontroli ex ante, która jeszcze przed wyborem wykonawcy i udzieleniem zamówienia potwierdza czy zakładany przez Zamawiającego sposób prowadzenia postępowania jest zgodny z wytycznymi dotyczącymi ubiegania się o udzielenie dofinansowania. Ponadto Odwołujący wskazał, że nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że Zamawiający w pkt II.2.14 ogłoszenia o zamówieniu zastrzegł możliwość unieważnienia postępowania w przypadku nieotrzymania dotacji. Wszelkie obawy Zamawiającego nie znajdują żadnego potwierdzenia w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Jednocześnie Odwołujący wskazał, że możliwość zastosowania własnych rozwiązań może narazić Zamawiającego na zarzut ze strony np. NIK w zakresie nieefektywnego i nieracjonalnego wydatkowania środków publicznych. Zamawiający bowiem dwukrotnie zapłaci za ten sam zakres zamówienia (tj. pierwszy raz za urządzenie, które już zostało wbudowane oraz drugi raz za te, które będzie dopiero przedmiotem planowanych prac). W gestii Zamawiającego leży zatem wyłączenie wyżej wskazanego zakresu prac z przedmiotu zamówienia i zlecenie modyfikacji aplikacji odpowiednio Thales lub Bombardier. Wydzielenie wyżej wskazanych prac jest dla Zamawiającego z biznesowego oraz ekonomicznego punktu widzenia korzystnym i optymalnym rozwiązaniem, gdyż dotychczasowy wykonawca jako jedyny posiada wiedzę na temat technicznych i prawnych uwarunkowań zabudowanych przez siebie urządzeń, a zatem (i) jest w stanie zoptymalizować koszty wykonania zamówienia (brak kosztów ryzyka kontraktowego, marży, kosztów podwykonawstwa), (ii) nie powstanie ryzyko roszczeń wykonawcy związanych z brakiem możliwości wymiany aplikacji, (iii) prace mogą zostać zlecone Producentom w ramach zamówień z wolnej ręki (art. 214 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp), a więc Zamawiający nie jest zmuszony do przeprowadzenia procedury przetargowej w tym zakresie. Odwołujący wskazał, że nie sposób również podzielić zapatrywań Zamawiającego odnośnie potrzeby skoordynowania wszystkich prac objętych zamówieniem przez jednego wykonawcę oraz ryzyka wystąpienia potrzeby zwiększenia liczby zamknięć torowych. W ocenie Odwołującego to wymuszenie na wykonawcy podjęcia współpracy z Producentami bez określenia przez Zamawiającego zasad odpowiedzialności i współpracy pomiędzy dwoma podmiotami będzie stanowił przyczynę powstawania różnego rodzaju problemów realizacyjnych. Jak wykazał zaś Odwołujący, wymiana urządzeń stacyjnych srk wiązałaby się zaś z koniecznością wykonania przez wykonawcę prac wykraczających poza zakres zamówienia oraz koniecznych do wykonania poza obszarem placu budowy objętym zamówieniem, do którego na podstawie umowy wykonawca nie będzie miał dostępu oraz w zakresie wymagającym udzielenia dodatkowych i nieprzewidzianych zamknięć torowych. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z dnia 2 marca 2022 r. wniósł o oddalenie odwołania w całości. Zamawiający wskazał, że zarzut odwołania jest bezzasadny, gdyż w przedmiotowym postępowaniu nie doszło do naruszenia przepisów ustawy Pzp, a formułowane przez Odwołującego żądania stanowią jedynie przejaw chęci zmodyfikowania zapisów SWZ zgodnie z jego własnymi oczekiwaniami i zamysłami. Zamawiający wskazał, że utartym zarówno w doktrynie przedmiotu jak i orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej poglądem jest, że sformułowana przepisach PZP zasada nienaruszenia uczciwej konkurencji nie może być traktowana jako zasada o charakterze absolutnym, która uniemożliwia zamawiającemu sporządzenie opisu stosownie do swoich rzeczywistych potrzeb (tak np. E. Wiktorowska [w:] A. Gawrońska-Baran, A. Wiktorowski, P. Wójcik, E. Wiktorowska, Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany). Zamawiający zwrócił uwagę na Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 16 lutego 2018 r. sygn. akt 155/18. Zamawiający wskazał, że w jego ocenie opis przedmiotu Zamówienia nie utrudnia uczciwej konkurencji. Wskazał, że Odwołujący przywołując uchwałę Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 3 lipca 2017 r. sygn. akt KIO-KD 36/17, sam musiał zauważyć, że opis przedmiotu zamówienia ograniczający możliwość złożenia ofert przez wszystkich wykonawców mogących to zamówienie wykonać nie jest niezgodny z prawem jeśli jest podyktowany racjonalnymi i obiektywnie uzasadnionymi potrzebami Zamawiającego. Mając na uwadze przywołane poglądy doktryny oraz orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej można stwierdzić, że zakaz opisywania przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający konkurencję nie może być przeszkodą do jego przygotowania zgodnie z racjonalnymi i obiektywnymi potrzebami Zamawiającego. Zamawiający podniósł, że w przedmiotowym Postępowaniu obiektywną potrzebę Zamawiającego stanowi ukształtowanie zapisów SWZ w taki sposób, że to wybrany wykonawca przeprowadzi konfigurację systemów sterowania oraz zapewni na ich właściwą współprace, która pozwoli na niezakłócony i bezpieczny ruch pociągów. Przyjęcie odmiennego rozwiązania polegającego na wydzieleniu ww. prac z zakresu niniejszego zamówienia, tak jak sugeruje Odwołujący, powodowałoby, że pojawi się konieczność wprowadzenia dodatkowych zamknięć torowych w związku z tym, że prace nie będą mogły być prowadzone jednocześnie przez kilku Wykonawców. Okoliczność ta ma wpływ na czas realizacji całego projektu, gdyż powstałe odcinki nie będą gotowe do użytkowania, a przez to ich wykorzystanie w tym czasie zgodnie z potrzebami Zamawiającego jest niemożliwe. Odwołujący całkowicie ignoruje ten czynnik skupiając się jedynie na aspekcie ekonomicznym wykonania prac. Odnosząc się natomiast do wskazanego aspektu ekonomicznego, Zamawiający wskazuje, że koszt robót wynikający z potrzeby wykonania prac dot. przebudowy istniejących urządzeń SRK stanowi około 1.6% kosztu całości robót. Z tego względu nie może być to czynnik, który ma decydujący wpływ na jedną z podstawowych potrzeb Zamawiającego jaką jest realizacja zamówienia w określonym terminie. Tymczasem jak wyżej wskazano, wydzielenie tego zakresu prac z przedmiotowego Postępowania prowadziłoby z pewnością do wydłużenia czasu realizacji całego projektu. Zamawiający ponownie podkreślał, że konieczność powierzenia przebudowy istniejących urządzeń Wykonawcy wybranemu w niniejszym postępowaniu jest obiektywną potrzebą Zamawiającego. Wyżej wskazane koszty robót przesądzają również o bezzasadności zarzutu dot. nieproporcjonalności skarżonych zapisów PFU do potrzeb Zamawiającego. Kolejną kwestią jest, że zdaniem Odwołującego za wydzieleniem ww. prac z niniejszego zamówienia przemawia możliwość udzielenia w tym zakresie zamówienia w trybie z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. Zamawiający nie zgadza się z tym wnioskiem, gdyż w jego ocenie udzielenie takiego zamówienia w trybie z wolnej ręki jest całkowicie niezasadne. Zamawiający potwierdził, że zadania wskazane w odwołaniu realizowane były w trybie zamówienia z wolnej ręki. Należy jednak wyraźnie zaznaczyć, że w każdym przypadku związane to było z charakterem prowadzonego zadania oraz zapewnieniem właściwej konfiguracji systemu sterowania ruchem kolejowym. We wszystkich ww. zamówieniach roboty związane z powiazaniem lub rekonfiguracją systemu dotyczyły urządzeń wyłącznie jednego wykonawcy. W przedmiotowym Postępowaniu mamy do czynienia z całkowicie odmienną sytuacją faktyczną. W zakresie przedmiotowego zamówienia powiązanie musi nastąpić względem urządzeń wykonawców Thales, Bombardier Transportation Polska Sp. z o.o. ale również względem urządzeń samego Odwołującego, co jest całkowicie pomijane w treści Odwołania. W zakresie wskazanym w projekcie wykonawca branży SRK będzie musiał również współpracować z Odwołującym, ponieważ jest on producentem urządzeń stacyjnych na stacji Kiekrz (w zakresie projektu). Potwierdzenie tej okoliczności stanowi strona tytułowa projektu wykonawczego, w których przedstawiony jest rzeczony Wykonawca. Ponadto informujemy, że na stacji Kiekrz oraz na posterunku odgałęźnym PoD występują urządzenia produkcji AŻD Praha typu ESA 44-PL, które współpracują z urządzeniami innych producentów na posterunku odgałęźnym PoD, poprzez zastosowanie odpowiednich interfejsów. Zamawiający nie widzi możliwości udzielenia zamówienia w trybie z wolnej ręki w sytuacji, w której w ramach zamówienia wykonane mają być prace dotyczące urządzeń kilku różnych wykonawców. Mając powyższe na uwadze, wykonanie powiązań urządzeń w ramach konkurencyjnego zamówienia w żaden sposób nie stawia wykonawców Thales i Bombardier w uprzywilejowanej sytuacji. Przeciwnie, to właśnie w sytuacji udzielenia zamówienia z wolnej ręki doszłoby do jawnego faworyzowania jednego z wykonawców i naruszenia zasady wyrażonej w art. 99 ust. 4 ustawy Pzp. Zamawiający wybrał więc tryb udzielenia zamówienia, który w obecnej sytuacji zapewnia najlepszą ochronę uczciwej konkurencji. Zamawiający wskazał, że wszystkie powyższe okoliczności w sposób jasny przemawiają za tym, że uwzględnienie ww. prac w przedmiocie niniejszego zamówienia stanowi obiektywną potrzebę Zamawiającego, a co za tym idzie nie powinny być one z niego wydzielone. Idąc dalej Zamawiający wskazał, że Odwołujący całkowicie ignoruje formułę niniejszego kontraktu jako „projektuj i buduj”, a przy tym jest niekonsekwentny w swoich twierdzeniach co do problematyki prac związanych z istniejącymi urządzeniami SRK i ryzyk z tym związanych. Podkreślił, że realizacja zadania zlecona zostanie w formule „projektuj i buduj”. W związku z tym przyszły Wykonawca Robót odpowiedzialny będzie zarówno za przygotowanie dokumentacji projektowej (projekt wykonawczy) oraz wykonanie robót budowlanych. Zamawiający pozostawia w związku z tym możliwie największą dowolność w kwestii rozwiązania problemów technicznych. Całość zadania musi być wykonana zgodnie z regulacjami wewnętrznymi Zamawiającego, przepisami prawa i zgodnie ze sztuką budowlaną oraz doświadczeniem Wykonawcy. Jednakże sposób wykonania robót branży SRK może zostać wybrany przez przyszłego Wykonawcę robót, o ile pozwoli osiągnąć efekty postawione w PFU. Zamawiający wskazał także, że w pkt 2.2.2.7 „Urządzenia sterowania ruchem kolejowym” PFU dokładnie opisane zostały urządzenia istniejące na poszczególnych posterunkach ruchu. Określono przy tym m.in. ich wiek, typ oraz stan techniczny. Uzasadniał, że należy mieć na uwadze, że projekt budowlany, jest dla Wykonawcy dokumentem podstawowym do dalszego projektowania oraz wykonawstwa robót i nie wyklucza wprowadzenia zmian. Ostateczny zakres wykonywanych robót zostanie określny przez Wykonawcę w ramach opracowanej dokumentacji. Z wszystkich powyższych cech formuły „projektuj i buduj” Odwołujący zdawał sobie sprawę w czasie trwania postepowania pn. "Projekt i zabudowa urządzeń sterowania ruchem i sygnalizacji oraz urządzeń kolejowej sieci telekomunikacyjnej na odcinku P. Główny - W. (LCS P. Główny III) w ramach Projektu "Prace na linii kolejowej E 59 P. Główny - Szczecin Dąbie”. Zgodnie z wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 kwietnia 2018 r. sygn. akt KIO 685/18, wydanym w związku z wniesieniem odwołania w ww. postępowaniu, Odwołujący w niniejszej sprawie stwierdził wtedy, że: formuła kontraktu "projektuj i buduj" pozwala A. [Odwołującemu - dop. Zamawiający] nawet na wymianę wszystkich istniejących urządzeń srk, a jedynym problemem byłoby zwiększenie ceny oferty i przekroczenie budżetu Zamawiającego. Powyższe stanowi jawny przejaw niekonsekwencji Odwołującego w jego poglądach na temat prac związanych z istniejącymi urządzeniami SRK oraz ryzykiem w tym zakresie. Odwołujący w ww. postępowaniu wskazywał bowiem, że w jego ocenie formuła kontraktu określona jako „projektuj i buduj” pozwala nawet na wymianę wszystkich urządzeń, a jedynym problemem jest przy tym wzrost ceny oferty. Całkowicie odmienne podejście Odwołujący prezentuje na gruncie niniejszego postępowania. Takie zachowanie potwierdza, że Odwołanie stanowi jedynie przejaw chęci zmiany SWZ pod potrzeby wykonawcy. W ramach niniejszej Odpowiedzi Zamawiający uważa za konieczne odnieść się również do formułowanych przez Odwołującego twierdzeń co do zabudowy systemu ETCS. W związku z faktem, że zabudowa systemu ETCS poziomu 2 nie jest w zakresie niniejszego zadania, Zamawiający odstąpił od wymagania przystosowania istniejących urządzeń SRK do współpracy z systemem ETCS poziomu 2, gdyż nie jest to warunek konieczny do zakończenia modernizacji w sposób zapewniający osiągniecie zakładanego celu. Niemiej jednak zabudowa systemu ETCS poziom 2 przewidziana jest w przyszłości, w związku z powyższym Zamawiający zmodyfikował zapisy SWZ w taki sposób, żeby dostarczone w ramach przedmiotowego zadania komputerowe urządzenia SRK były przystosowane i przygotowane do współpracy z systemem ETCS poziom 2. Przystosowanie istniejących urządzeń SRK warstwy podstawowej do współpracy z systemem ETCS poziomu 2 zostanie zlecone w ramach zadania zabudowy systemu ETCS poziom 2 na przedmiotowym odcinku linii. Ponadto należy podkreślić, że urządzenia SRK warstwy podstawowej na stacjach Swarzędz oraz Poznań Górczyn zostaną zaadaptowane do współpracy z systemem ETCS poziom 2 i z nim powiązane w ramach zadania pn.: „Zabudowa systemu ERTMS/ETCS poziom 2 na linii E20 Kunowice - Terespol” (z wyłączeniem węzła warszawskiego). Natomiast w odniesieniu do argumentacji Odwołującego dotyczącej efektywnego i racjonalnego wydatkowania środków publicznych Zamawiający wskazał, że poprzez wydzielenie ww. prac z zakresu niniejszego zamówienia i ich powierzenia poszczególnym producentom urządzeń jako zamówień z wolnej ręki, Zamawiający pozostaje zależny od danego wykonawcy co w sposób oczywisty może wpłynąć na wzrost ceny za wykonanie tych prac. Dodatkowo Zamawiający zwracał uwagę na problematykę wyboru wykonawcy do udzielenia potencjalnego zamówienia z wolnej ręki ze względu na ich mnogość. Z doświadczenia Zamawiającego wynika, że to właśnie udzielanie zamówienia w trybie z wolnej ręki prowadzi do potencjalnego nieefektywnego wydatkowania środków publicznych. Jednocześnie sam fakt, że oferenci w niniejszym Postępowaniu muszą uwzględnić w cenie oferty koszty powiązania w żaden sposób nie świadczy o nieracjonalnym wydatkowaniu środków publicznych. Przywołał wyrok KIO z 23.03.2017 r., sygn. akt KIO 445/17. Reasumując, w przedmiotowym postępowaniu nie doszło do naruszenia przepisów. Brzmienie pkt 3.7.8.2.16.2, pkt 3.7.8.2.16.5 i pkt 3.7.8.2.16.12 PFU nie jest niezgodne z przepisami ustawy Pzp, a w szczególności nie narusza art. 99 ust. 4 tego aktu prawnego. W ocenie Zamawiającego wszystkie jego działania pozostają w zgodzie z zasadą zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, a także wynikają z jego obiektywnie uzasadnionych potrzeb. W takiej sytuacji odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż stanowi jedynie przejaw chęci Odwołującego do dostosowania zapisów SWZ zgodnie z jego własnymi oczekiwaniami. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego, na podstawie zebranego materiału w sprawie oraz oświadczeń i stanowisk Stron i Uczestnika, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Na wstępie Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 528 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania. Izba oceniła, że Odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawną przesłankę dopuszczalności odwołania, o której mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Zamawiający w dniu 18 lutego 2022 r. powiadomił wykonawców o wniesionym odwołaniu. Izba dopuściła do udziału w postępowaniu odwoławczym wykonawcę Zakłady Automatyki „Kombud” S.A. z siedzibą w Radomiu zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego w dniu 21 lutego 2022 r. po stronie Odwołującego. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy Izba uwzględniła dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez Zamawiającego, w szczególności ogłoszenie o zamówieniu, specyfikację warunków zamówienia wraz z załącznikami modyfikacjami oraz wyjaśnieniami. Skład orzekający Izby wziął pod uwagę również stanowiska i oświadczenia Stron i Uczestnika złożone ustnie i pisemnie do protokołu posiedzenia i rozprawy w dniu 3 marca 2022 r. Izba zaliczyła w poczet materiału sprawy dowody złożone przez Odwołującego, tj. cztery świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu urządzenia przeznaczonego do prowadzenia ruchu kolejowego oraz zrzut z ekranu komputera stanowiska obsługi, jak równie złożoną przez Zamawiającego mapę obrazującą zakres prac objętych przedmiotem zamówienia (opracowanie własne Zamawiającego). Izba ustaliła, co następuje: Treść Programu Funkcjonalno - Użytkowego [dalej „PFU”] - TOM III ustalona na moment zamknięcia rozprawy, tj. 3 marca 2022 r. (z uwzględnieniem zmian z 2 marca 2022 r.). Przedmiotem zamówienia jest opracowanie Projektów Wykonawczych wraz ze STWiORB oraz Projektów Budowlanych i Projektów Budowlanych Zamiennych (tam, gdzie jest to wymagane) a także wykonanie robót budowlanych dla następujących odcinków linii kolejowych: nr 272 od km 194,300 do km 200,460 nr 352 od km -0,873 do km 11,798 nr 354 od km 4,625 do km 5,267 nr 394 od km 3,200 do km 12,615 nr 395 od km -0,019 do km 20,793 nr 801 od km 0,002 do km 4,126 nr 802 od km 0,000 do km 4,453 nr 803 od km -1,055 do km 1,145 nr 804 od km 0,311 do km 1,822 nr 805 od km 0,000 do km 1,453 nr 806 od km 0,000 do km 4,082 nr 823 od km 0,000 do km 4,714 nr 824 od km -0,052 do km 2,481 nr 853 od km 0,000 do km 0,880 nr 984 od km 0,000 do km 2,680 wraz z urządzeniami sterowania i zasilania trakcyjnego, siecią trakcyjną, przejazdami kolejowymi, obiektami inżynieryjnymi, sieciami telekomunikacyjnymi oraz elektroenergetycznymi, obiektami kubaturowymi, odwodnieniem i innymi obiektami towarzyszącymi. Całość przedmiotu zamówienia obejmuje wykonanie: 1) Dokumentów Wykonawcy, na które składać się będą wszelkie dokumenty i opracowania projektowe, w tym w szczególności Projekty Budowlane (tam, gdzie jest to wymagane), Projekty Wykonawcze oraz Projekty Budowlane Zamienne, niezbędne do prawidłowego wykonania wszystkich robót budowlanych i uzyskania dla nich wszystkich wymaganych, dodatkowych względem przekazanych przez Zamawiającego, opinii, uzgodnień, dopuszczeń, warunków, decyzji i pozwoleń niezbędnych do realizacji przedmiotu zamówienia. Zakres opracowania projektów wykonawczych powinien być oparty na zakresie robót oraz parametrach technicznych obiektów określonych w Projektach Budowlanych stanowiących załącznik nr 4 do niniejszego PFU. Realizacja obiektów będzie wykonywana etapowo przy czynnej linii kolejowej. Etapy budowy należy dostosowywać do czasowych zamknięć torowych; 2) wszystkich robót budowlanych zgodnie z zakresem zamówienia na podstawie opracowanej przez Wykonawcę i zatwierdzonej przez Zamawiającego dokumentacji projektowej, o której mowa w ww. pkt 1, oraz wszystkich robót przygotowawczych niezbędnych do wykonania zakresu Umowy oraz wszelkich czynności wymaganych Prawem; 3) przeprowadzenie oceny zgodności każdego podsystemu strukturalnego objętego zakresem zamówienia na każdym etapie (projektowania, budowy i końcowych prób podsystemu). Zgodnie z punktem 3.7.8.1 PFU Wymagania funkcjonalno-użytkowe względem urządzeń srk: W ramach zadania Wykonawca zobowiązany jest opracować Projekty Wykonawcze oraz zrealizować roboty budowlane na podstawie Projektów Budowlanych, stanowiących załącznik nr 4 do niniejszego PFU. Wymagania funkcjonalno - użytkowe względem urządzeń srk powinny być zgodne z ww. Projektami. Zgodnie z punktem 3.7.8.2 PFU Wytyczne ogólne: 1. Przyjmuje się, że na linii kursować będą pociągi: 1) o różnych maksymalnych prędkościach; 2) o różnych długościach dróg hamowania; 3) wyposażone w pokładowe urządzenia systemu bezpiecznej kontroli jazdy pociągu ERTMS/ETCS, jak też pociągi nie posiadające ww. urządzeń. 2. Wszystkie urządzenia sterowania ruchem kolejowym ujęte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 13 maja 2014 r. w sprawie dopuszczania do eksploatacji określonych rodzajów budowli, urządzeń i pojazdów kolejowych (Dz.U.2014.720 z późn. zm.), stosowane na liniach kolejowych objętych niniejszą inwestycją, przed zabudową na linii kolejowej, muszą posiadać świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu wydane przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, umożliwiające ich eksploatację. 3. System/urządzenie musi spełniać zasady sygnalizacji stosowane na liniach kolejowych zarządzanych przez PKP PLK S.A. tak w zakresie rodzajów sygnałów jak i zasad ich stosowania, zawarte w Instrukcji sygnalizacji Ie-1 (E-1). 4. Nowobudowane komputerowe urządzenia srk muszą być przystosowane do współpracy z urządzeniami ERTMS/ETCS poziom 2 zgodne z protokołem Euroradio+/Subset098 oraz specyfikacją warstwy aplikacji interfejsu nastawnica-RBC, którą stanowią następujące dokumenty: CBI-CBR Interface Top Level Specification; EGO Protocol Interface Specification; Interface Specification CBI-CBR Interface, Application layer - załącznik nr 21 do niniejszego PFU. Spełnienie powyższego wymagania zostanie potwierdzone w dokumentacji urządzeń srk zezwalającej na ich eksploatację na sieci zarządzanej przez PKP PLK S.A. 5. Wartości wskaźników niezawodności, dostępności, utrzymania, wsparcia logistycznego dla urządzeń srk powinny być zgodne z Ie-100a. 6. System nadrzędny powinien umożliwiać powiązanie z systemami srk na wszystkich stacjach i posterunkach odgałęźnych w ramach jednego LCS. 3.7.8.2.16.2 Posterunek odgałęźny Suchy Las Na podg. Suchy Las wewnętrzne urządzenia stacyjne nie będą wymieniane obecnie trwa budowa nowego systemu sterowania wg. odrębnego kontraktu. Urządzenia wewnętrzne i zewnętrzne należy rozbudować oraz dostosować do projektowanej, nowej łącznicy Poznań Piątkowo - Suchy Las (Strzeszyn). Podg. Suchy Las sterowany jest z LCS Poznań: • Zmiana aplikacji w urządzeniach komputerowych na p. odg. Suchy Las, • W projektowanych rozjazdach związanych z rozszerzeniem podg. Suchy Las o nową łącznicę należy zastosować napędy zwrotnicowe trójfazowe nowego typu, • W związku ze zmianą układu torowego nastąpi zabudowa nowych semaforów oraz rozbudowa urządzeń kontroli nie zajętości torów i rozjazdów. 3.7.8.2.16.5 Stacja Swarzędz Na stacji Swarzędz zabudowany jest komputerowy system sterowania typu EBILOCK. Należy przebudować istniejący system sterowania ruchem kolejowym, dostosowując go do zmiany układu torowego. Zmiana wynikająca z modyfikacji układu torowego polega na podwyższeniu prędkości wjazdowej na tor nr 2 z toru szlakowego 2N z p.odg. Nowa Wieś Poznańska i odwrotnie. Prace należy wykonać zgodnie z Planem Schematycznym (rys. R1) oraz z PZT. Stacja Swarzędz jest sterowana z LCS Poznań. Zakres prac do wykonania: • Zmiana aplikacji w urządzeniach komputerowych, • Zmiana lokalizacji napędów zwrotnicowych, • Zmiana lokalizacji czujników koła, • Demontaż i ponowny montaż urządzeń w związku z wymianą rozjazdów oraz pracami torowymi, • Zmiana lokalizacji tarcz manewrowych, • Uzupełnienie semafora R o pas zielony poziomy, • Uzupełnienie tarczy ostrzegawczej ToR semafora R o komorę światła zielonego. 3.7.8.2.16.12 Poznań Górczyn Na stacji Poznań Górczyn zabudowany jest komputerowy system sterowania typu ESTW - system sterowania pozostaje bez zmian. Zakres prac do wykonania w urządzeniach zewnętrznych: • Demontaż i ponowny montaż urządzeń zewnętrznych w związku z wymianą rozjazdów oraz pracami torowymi: - Liczniki osi, - Napędy zwrotnicowe - Tarcze manewrowe. - Zmiana aplikacji w urządzeniach komputerowych w związku ze zmianą w układzie torowym oraz uzależnieniem i powiązaniem przejazdów kolejowo - drogowych. W wyjaśnieniach treści SWZ z dnia 1 marca 2022 r. Zamawiający wskazał m.in. że: Pytanie 470 Czy zmiany urządzeń srk na stacji Swarzędz mają zostać uwzględnione w LCS Poznań? Odpowiedź Tak. Pytanie 471 Czy stacja Swarzędz jest obecnie sterowana zdalnie z LCS Poznań? Odpowiedź Tak. Pytanie 477 Czy posterunek Poznań Górczyn jest obsługiwany z siedziby LCS? Pytanie jest zadawane z uwagi na ewentualną konieczność uwzględnienia funkcjonalności automatycznego przesyłania informacji o pociągu (pip) zawartą w pkt. 3.7.8.2.6 ppkt 17). Odpowiedź Tak. Izba zważyła, co następuje: Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Za niezasadny Izba uznała zarzut naruszenia art. 99 ust. 4 w zw. z art. 16 pkt 1) i 3) oraz art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez zmianę i nadanie nowego brzmienia całości pkt 3.7.8.2.16.2, pkt 3.7.8.2.16.5 i pkt 3.7.8.2.16.12 PFU polegającą na pozostawieniu dotychczasowego brzmienia uzupełnionego o wymóg „zmiany na stacjach Suchy Las, Swarzędz oraz Poznań Górczyn aplikacji w istniejących urządzeniach komputerowych lub zastosowanie własnych urządzeń stacyjnych srk wykonanych w technologii komputerowej” i w konsekwencji opisanie przedmiotu zamówienia w sposób, który utrudnia lub może utrudniać uczciwą konkurencję, uniemożliwia równe traktowanie wykonawców, stawia w uprzywilejowanej sytuacji Bombardier Transportation (ZWUS) Polska Sp. z o.o. [dalej „Bombardier”] oraz Thales Polska Sp. z o.o. [dalej „Thales”], a także w sposób nieproporcjonalny do potrzeb Zamawiającego i niezapewniający uzyskanie najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów. Tytułem wstępu Izba wskazuje, iż dokonana przez Zamawiającego w dniu 2 marca 2022 r. modyfikacja postanowień pkt 3.7.8.2.16.2, pkt 3.7.8.2.16.5 i pkt 3.7.8.2.16.12 PFU nie zmieniła istoty podniesionego zarzutu, tj. ukształtowania postanowień opisu przedmiotu zamówienia w sposób uprzywilejowujący podmiot Thales oraz Bombardier, nieproporcjonalny do potrzeb Zamawiającego i niezapewniający uzyskanie najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów. Tym samym przedmiotowy zarzut pozostawał aktualny. Zgodnie z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp, przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów. Z kolei stosownie do treści art. 16 ustawy Pzp, zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców, przejrzysty i proporcjonalny. Jednocześnie zgodnie z art. 17 ustawy Pzp, zamawiający udziela zamówienia w sposób zapewniający: 1) najlepszą jakość dostaw, usług, oraz robót budowlanych, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację, oraz 2) uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów. Izba wskazuje, iż sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia jest jedną z najważniejszych czynności związanych z przygotowaniem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Czynność ta stanowi jednocześnie obowiązek zamawiającego, ale i jego uprawnienie, bowiem zamawiający opisując przedmiot zamówienia odzwierciedla swoje rzeczywiste potrzeby, które chce zaspokoić poprzez udzielenie zamówienia publicznego. Zamawiający ma prawo, tak określić przedmiot zamówienia, aby opisać go adekwatnie do wyznaczonego celu, zachowując jednocześnie obiektywizm i precyzję w formułowaniu swoich potrzeb. Izba podziela pogląd wielokrotnie prezentowany w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej, iż nie narusza przepisów ustawy Pzp sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia, który uwzględnia potrzeby zamawiającego, nawet jeżeli utrudnia lub uniemożliwia niektórym podmiotom dostęp do zamówienia. Obowiązek zachowania zasady uczciwej konkurencji nie oznacza, iż zamawiający nie może opisać przedmiotu zamówienia w sposób odzwierciedlający jego potrzeby. Zamawiający nie ma także obowiązku zapewnienia możliwości realizacji przedmiotu zamówienia wszystkim podmiotom działającym na rynku w danej branży, bowiem pojęcie uczciwej konkurencji nie może być utożsamiane z konkurencją absolutną. Dokonując opisu przedmiotu zamówienia zamawiający nie ma obowiązku czynienia tego w sposób najbardziej dogodny dla ewentualnych wykonawców. Podkreślić jednak należy, iż w przypadku sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób uprzywilejowujący lub eliminujący niektórych wykonawców lub produkty, po stronie zamawiającego będzie istniał obowiązek przedstawienia rzeczowych i przekonujących argumentów uzasadniających takie działanie. W ocenie Izby w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie zostało wykazane naruszenie przepisów ustawy Pzp podnoszonych przez Odwołującego. W zakresie podniesionego zarzutu Izba stwierdziła, iż Odwołujący nie wykazał, że wyłączenie z opisu przedmiotu zamówienia zakresu oczekiwanego przez Wykonawcę, tj. wymogu dokonania zmian aplikacji w urządzeniach komputerowych na stacjach Suchy Las, Swarzędz oraz Poznań Górczyn zawartego w punkcie 3.7.8.2.16.2, 3.7.8.2.16.5 oraz 3.7.8.2.16.12 PFU w brzmieniu obowiązującym na moment zamknięcia rozprawy i powierzenie go odpowiednio podmiotom Bombardier oraz Thales w ramach zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp przełożyłoby się na lepsze efekty zamówienia w stosunku do prowadzonego obecnie postępowania konkurencyjnego. Izba wskazuje, że już tylko sama ta konstrukcja przyjęta przez Odwołującego sprowadzająca się do wyłączenia z otwartego postępowania o udzielenie zamówienia zakresu prac dotyczących zmian aplikacji w urządzeniach komputerowych na stacjach Suchy Las, Swarzędz oraz Poznań Górczyn na rzecz trybu niekonkurencyjnego budzi uzasadnione wątpliwości w kontekście osiągnięcia najlepszych efektów zamówienia, jak również racjonalnego, oszczędnego i celowego wydatkowania środków publicznych. Jak zresztą wskazał Zamawiający wydzielenie ww. prac z zakresu niniejszego zamówienia i powierzenie ich poszczególnym producentom urządzeń jako zamówień z wolnej ręki powoduje uzależnienie Zamawiającego od danego wykonawcy, co w sposób oczywisty może wpłynąć na wzrost ceny za wykonanie tych prac. Dalej podnieść należy, iż Odwołujący w powyższym zakresie poprzestał na gołosłownych twierdzeniach dotyczących aspektu ekonomicznego twierdząc, że Zamawiający będzie musiał ponieść znaczenie wyższe wydatki niż w przypadku wyłączenia wskazanego zakresu prac do osobnego zamówienia w trybie z wolnej ręki. Odwołujący nie przeprowadził żadnej analizy popartej materiałem dowodowym, co do szacowanego poziomu kosztów omawianych prac związanych z koniecznością nawiązania współpracy z dotychczasowymi producentami aplikacji EBILOCK produkcji Bombardier oraz ESTW i Command produkcji Thales oraz jej wpływu na cenę oferowaną przez wykonawcę za wykonanie całego przedmiotu zamówienia. Dopiero w toku rozprawy Odwołujący podjął polemikę z Zamawiającym powołując się na posiadane doświadczenie, iż ceny podwykonawców Thales czy Bombardier za wykonanie spornego zakresu prac będą kształtowały się na poziomie około 10% wartości zamówienia, co przy marżach na kontraktach tego typu kształtujących się na poziomie ok. 4-5% ceny ofertowej będzie oznaczało, że część ceny wykonawcy zostanie „skonsumowana” przez warunki handlowe narzucone przez ww. podmioty. Odwołujący nie przeprowadził także żadnej analizy skutków wydzielenia z przedmiotu niniejszego zamówienia zakresu oczekiwanego przez Wykonawcę nie tylko w kontekście ekonomicznym, ale również technicznym czy organizacyjnym, w tym nie wskazał jakie konkretnie pożądane efekty zostałyby osiągnięte przez Zamawiającego, gdyby żądanie Odwołującego zostało uwzględnione. Inaczej rzecz ujmując, zdaniem składu orzekającego, Odwołujący nie przedstawił rzeczowej argumentacji uzasadniającej twierdzenie, że wyłączenie żądanego zakresu prac byłoby rozwiązaniem korzystnym i optymalnym, które przełożyłoby się na lepszą jakość robót budowlanych nabytych przez Zamawiającego, w ramach środków, które Zamawiający może przeznaczyć na jego realizację oraz gwarantowałoby uzyskanie najlepszych efektów zamówienia. W tym miejscu warto wskazać, że zasada uczciwej konkurencji powinna być definiowana przez pryzmat dążenia do uzyskania jak najlepszych ofert, a nie dostosowania (minimalizowania) wymagań do odpowiadających danemu wykonawcy. Wysokie wymagania zamawiającego same w sobie nie stanowią naruszenia uczciwej konkurencji, lecz są nakierowane na wysoką jakość zamawianego świadczenia (por. wyrok KIO z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt: KIO 2331/15). Jednocześnie za bez znaczenia dla istoty sprawy Izba uznała argumentację Odwołującego, iż Zamawiający w przeszłości udzielał, w trybie z wolnej ręki, dotychczasowym dostawcom urządzeń srk i oprogramowania, zamówień na świadczenie usług utrzymaniowych i integracji systemów srk z systemami innych wykonawców na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp z 2004 r. Z powyższego faktu, przyznanego przez Zamawiającego, nie sposób wyprowadzić wniosku, co do zasadności żądania Odwołującego zgłoszonego w niniejszym postępowaniu odwoławczym. Ponadto podkreślić należy, iż przedmiotem oceny Izby są indywidualne okoliczności faktyczne danej sprawy, w tym specyfika i charakter konkretnego zamówienia publicznego. Tym samym podnoszona przez Odwołującego argumentacja dotycząca udzielania przez Zamawiającego w przeszłości podmiotom Bombardier i Thales w trybie niekonkurencyjnym zamówień na świadczenie usług utrzymaniowych i integracji systemów srk z systemami innych wykonawców z pominięciem kontekstu, charakteru danego zadania inwestycyjnego oraz konkretnych uwarunkowań faktycznych i prawnych, nie mogła zostać przez Izbę wzięta pod uwagę. Jednocześnie wskazać należy, iż na odmienny charakter prowadzonego obecnie zamówienia publicznego względem zamówień, do których referował Odwołujący zwracał uwagę Zamawiający, akcentując, że udzielone w przeszłości zamówienia dotyczyły powiązania lub rekonfiguracji systemu urządzeń wyłącznie jednego wykonawcy. Kolejno zauważyć należy, iż Odwołujący nawet nie uprawdopodobnił, że opis przedmiotu niniejszego zamówienia sporządzony został w sposób dyskryminacyjny i uniemożliwiający równe traktowanie wykonawców. Zdaniem Izby Odwołujący nie przeprowadził pogłębionej analizy przedmiotu i specyfiki niniejszego zamówienia publicznego, w szczególności jego wielobranżowego charakteru budowlanego, ograniczając się de facto do pewnego wycinka prac związanych z branżą srk właściwą dla Odwołującego. W kontekście powyższego przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że przedmiotem zamówienia jest opracowanie Projektów Wykonawczych wraz ze STWiORB oraz Projektów Budowlanych i Projektów Budowlanych Zamiennych (tam, gdzie jest to wymagane) a także wykonanie robót budowlanych dla określonych odcinków linii kolejowych wraz z urządzeniami sterowania i zasilania trakcyjnego, siecią trakcyjną, przejazdami kolejowymi, obiektami inżynieryjnymi, sieciami telekomunikacyjnymi oraz elektroenergetycznymi, obiektami kubaturowymi odwodnieniem i innymi obiektami towarzyszącymi. Z kolei jak wyjaśnił Zamawiający w toku rozprawy, czemu nie przeczył Odwołujący, bezpośrednimi adresatami przedmiotowego zamówienia publicznego są liczne podmioty z branży budowlanej, które dla wykonania niniejszego zamówienia będą musiały nawiązać relacje handlowe z podmiotami z branży srk, posiadającymi na terenie objętym przedmiotem zamówienia zabudowane urządzenia i systemy, tj. Bombardier, Thales, Odwołujący oraz Przystępujący. Powyższe oznacza, iż niezależnie od podmiotu, który uzyska niniejsze zamówienia publiczne, jego pełne wykonanie będzie wymagało nawiązania odpowiednich stosunków handlowych z każdym z ww. podmiotów branży srk. Nie można zatem w ocenie Izby podzielić argumentacji Odwołującego, który akcentował, że sporządzony przez Zamawiającego opis przedmiotu zamówienia stawia w uprzywilejowanej sytuacji wykonawców Bombardier i Thales, skoro w ramach przedmiotowego zadania i te podmioty, które na terenie objętym inwestycją posiadają najwięcej zabudowanych urządzeń srk, aby wykonać komponent srk będą musiały ze sobą konkurować. Ponadto stwierdzić należy, że ewentualne, istniejące po stronie przyszłego wykonawcy zamówienia bariery związane z koniecznością nawiązania współpracy z innymi podmiotami, w tym producentami urządzeń srk, które zostały już zabudowane na terenie objętym zamówieniem oraz związana z tym naturalna przewaga konkurencyjna tych podmiotów nie uzasadniają twierdzenia, że opis przedmiotu zamówienia publicznego został sporządzony z uchybieniem przepisów ustawy Pzp. Jednocześnie za niewykazane Izba uznała stanowisko Odwołującego, który wskazywał, że podmioty trzecie, tj. Bombardier oraz Thales - producenci urządzeń srk zabudowanych na terenie objętym przedmiotową inwestycją nie zawsze są zainteresowani współpracą z Odwołującym, czy też że nie jest to w interesie tych podmiotów. Stanowiska Odwołującego w ocenie Izby nie potwierdza pismo Thales Polska Sp. z o.o. z dnia 19 marca 2020 r. Zauważyć należy, iż Odwołujący nie przedstawił pisma skierowanego do Thales Polska Sp. z o.o., przez co nieznany jest całościowy kontekst udzielonej odpowiedzi. Ponadto jak wynika z ww. pisma jednym z argumentów przemawiającym za brakiem możliwości nawiązania współpracy z Odwołującym w formule podwykonawstwa przy realizacji kontaktu dotyczącego odcinka Poznań Główny - Wronki było to, że zakres prac objętych zapytaniem został zastrzeżony do osobistego wykonania przez wykonawcę AŻD PRAHA s.r.o. z siedzibą w Pradze. Powyższe rozważania, jak również całokształt okoliczności niniejszej sprawy, doprowadziły Izbę do przekonania, że Odwołujący nie wykazał, że sporządzony przez Zamawiającego opis przedmiotu zamówienia w brzmieniu ustalonym na moment zamknięcia rozprawy był nieproporcjonalny do potrzeb Zamawiającego oraz nieuzasadniony potrzebami gospodarza postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. W szczególności Odwołujący, który skupił się na aspekcie ekonomicznym przemawiającym za zasadnością wydzielenia oczekiwanego zakresu prac do odrębnego postępowania o udzielenie zamówienia, nie podważył obiektywnej potrzeby Zamawiającego w ukształtowaniu postanowień specyfikacji warunków zamówienia w taki sposób, że to wybrany wykonawca, który skoordynuje całość prac objętych niniejszym zamówień, przeprowadzi konfigurację systemów sterowania oraz zapewni ich właściwą współpracę, co z kolei pozwoli na niezakłócony i bezpieczny ruch pociągów, uniknąć dodatkowych zamknięć torowych, przekładając się jednocześnie na czas realizacji całego projektu i możliwość korzystania przez Zamawiającego z powstałych odcinków. Ponadto za gołosłowne Izba uznała stanowisko Odwołującego, który wskazywał, że konieczność zmiany aplikacji w urządzeniach komputerowych zabudowanych na stacjach Suchy Las, Swarzędz oraz Poznań Górczyn rzutowałaby na pozostałe stacje lub posterunki na danym odcinku, a zatem wymagałaby zmiany aplikacji dla całego odcinka w ramach właściwego LCS. Powyższemu zresztą przeczył Zamawiający, który argumentował, że zmiany aplikacji dotyczą konkretnej stacji oraz odpowiedniego LCS. Odwołujący nie odparł także twierdzeń Zamawiającego, iż zmiany aplikacji na ww. stacjach oraz właściwym LCS nie wykraczają poza plac budowy objęty niniejszym postępowaniem, mimo położenia geograficznego. W kontekście powyższego zauważyć należy, iż sam Odwołujący w toku rozprawy przyznał, że w istocie jego twierdzenia dotyczą tego, iż poza placem budowy znajduje się serwer, na którym instalowana jest aplikacja, czego zdaniem Izby nie sposób utożsamiać z wykonaniem zamówienia poza terenem budowy. W końcu odnosząc się do wymogu określonego w pkt. 3.7.8.2 Wytyczne ogólne, ppkt 4 PFU, który zdaniem Odwołującego stanowił przejaw naruszenia zasady uczciwej konkurencji, jako że nie dotyczył urządzeń srk zabudowanych przez dotychczasowych producentów oraz stanowił wymaganie niewspółmierne do potrzeb Zamawiającego zauważyć należy, iż Odwołujący nie sformułował w odwołaniu żądania w zakresie rzeczonego postanowienia specyfikacji. Ponadto Zamawiający wyjaśnił, że odstąpił od wymagania przystosowania istniejących urządzeń srk do współpracy z systemem ETCS poziomu 2, gdyż nie jest to warunek konieczny do zakończenia modernizacji w sposób zapewniający osiągniecie zakładanego celu. Niemiej jednak zabudowa systemu ETCS poziom 2 przewidziana jest w przyszłości, w związku z czym Zamawiający zmodyfikował zapisy SWZ w taki sposób, żeby dostarczone w ramach przedmiotowego zadania komputerowe urządzenia srk były przystosowane i przygotowane do współpracy z systemem ETCS poziom 2. Przystosowanie istniejących urządzeń srk warstwy podstawowej do współpracy z systemem ETCS poziomu 2 zostanie zlecone w ramach zadania zabudowy systemu ETCS poziom 2 na przedmiotowym odcinku linii. Jednocześnie Zamawiający wskazał, że urządzenia srk warstwy podstawowej na stacjach Swarzędz oraz Poznań Górczyn zostaną zaadaptowane do współpracy z systemem ETCS poziom 2 i z nim powiązane w ramach zadania pn.: „Zabudowa ,systemu ERTMS/ETCS poziom 2 na linii E20 Kunowice - Terespol” (z wyłączeniem węzła warszawskiego). Wziąwszy pod rozwagę powyższe okoliczności, w ocenie Izby, Odwołujący nie wykazał, iż doszło do naruszenia art. 99 ust. 4, art. 16 pkt 1 i 3 oraz art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Wobec powyższego odwołanie nie mogło zostać uwzględnione. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 i 575 ustawy Pzp w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b oraz § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji Przewodniczący: ................................... Członkowie: 28 …Wykonywanie przeglądów, konserwacji, usuwanie usterek oraz wykonywanie badań i pomiarów generatorów, wzbudnic i transformatorów w PGE Energia Ciepła S.A. Oddział w Rybniku
Zamawiający: PGE Energia Ciepła S.A.…Sygn. akt KIO 1685/19 WYROK z dnia 16 września 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Lubomira Matczuk-Mazuś Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 sierpnia 2019 r. przez wykonawcę: Doosan Babcock Energy Polska S.A., ul. Golejowska 73B, 44-207 Rybnik w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: PGE Energia Ciepła S.A., ul. Złota 59, 00-120 Warszawa przy udziale wykonawcy: P.P.U.H. ELEKTROMONT Sp. z o.o., ul. Podmiejska 81A, 44-207 Rybnik - zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1. oddala odwołanie; 2. kosztami postępowania obciąża: wykonawcę: Doosan Babcock Energy Polska S.A., ul. Golejowska 73B, 44-207 Rybnik, i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę: Doosan Babcock Energy Polska S.A., ul. Golejowska 73B, 44-207 Rybnik tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986, z późn. zm.) na wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:........................ Sygn. akt KIO 1685/19 Zamawiający - PGE Energia Ciepła S.A. z siedzibą w Warszawie - prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie sektorowego zamówienia publicznego pn. „Wykonywanie przeglądów, konserwacji, usuwanie usterek oraz wykonywanie badań i pomiarów generatorów, wzbudnic i transformatorów w PGE Energia Ciepła S.A. Oddział w Rybniku” (numer referencyjny: 1001180100), na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, zwanej dalej „ustawa Pzp”, „ustawa” lub „Pzp”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia z dnia 26 kwietnia 2019 r., numer 2019/S 082-196048. Wartość zamówienia jest większa niż kwota określona w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Odwołujący - Doosan Babcock Energy Polska S.A. z siedzibą w Rybniku - wniósł w dniu 30 sierpnia 2019 r. odwołanie od niezgodnej z prawem czynności Zamawiającego w postaci zaniechania odrzucenia oferty złożonej przez spółkę Przedsiębiorstwo ProdukcyjnoUsługowo-Handlowe ”ELEKTROMONT” sp. z o.o. z siedzibą w Rybniku (dalej: ELEKTROMONT) oraz dokonania wyboru oferty ELEKTROMONT jako najkorzystniejszej. Czynnością Zamawiającego niezgodną z przepisami ustawy jest zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez spółkę ELEKTROMONT oraz zaniechanie wykluczenia ww. podmiotu z postępowania o udzielenie zamówienia i dokonania wyboru oferty ELEKTROMONT jako najkorzystniejszej oraz zaniechanie wezwania ELEKTROMONT do wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. W ocenie Odwołującego Zamawiający naruszył następujące przepisy ustawy: 1) art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz art. 87 ust. 1 i 2 pkt 3 Pzp przez dokonanie wyboru oferty ELEKTROMONT i zaniechanie jej odrzucenia, pomimo, że nie odpowiadała ona warunkom Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia oraz bezzasadne dokonanie przez Zamawiającego poprawy innej omyłki w treści oferty powodującej jej niezgodność z SIWZ, pomimo że doprowadziła ona do istotnej zmiany treści oferty ELEKTROMONT. 2) art. 89 ust. 1 pkt 7a i 8 w związku z art. 85 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 3 Pzp oraz art. 66 § 2 k.c. przez dokonanie wyboru oferty Wykonawcy i zaniechanie jej odrzucenia, pomimo że w dniu dokonania wyboru oferty ELEKTROMONT upłynął termin związania ofertą Wykonawcy określony w ofercie z dnia 31 maja 2019 r. na 60 dni, który nie został przez ELEKTROMONT przedłużony. 3) art. 89 ust. 1 pkt. 3 Pzp w związku z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez dokonanie wyboru oferty Wykonawcy i zaniechanie jej odrzucenia, pomimo że ze względu na zaniżenie cen jednostkowych i łącznej ceny oferowanej przez ELEKTROMONT złożenie oferty stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji; 4) art. 90 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp przez dokonanie wyboru oferty Wykonawcy i zaniechanie jej odrzucenia, pomimo że zaoferowana przez ELEKTROMONT cena jest rażąco niska, a ponadto poprzez zaniechanie wezwania ELEKTROMONT przez Zamawiającego do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. Odwołujący wniósł o: 1) nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, 2) nakazanie powtórzenia czynności badania i oceny ofert w ramach, której Zamawiający dokona odrzucenia oferty ELEKTROMONT, 3) ewentualnie w przypadku stwierdzenia wyłącznie naruszenia przepisów wymienionych w pkt 4 o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej dokonanej przez Zamawiającego, 4) nakazanie powtórzenia czynności badania i oceny ofert w ramach, której Zamawiający wezwie ELEKTROMONT do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny i dokona odrzucenia oferty ELEKTROMONT. Odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania o udzielenie zamówienia, a w szczególności oferty wraz z załącznikami złożonej przez ELEKTROMONT oraz ofert pozostałych wykonawców. Interes we wniesieniu odwołania - Odwołujący wskazał okoliczności świadczące o spełnieniu przesłanek z art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Uzasadniając odwołanie i naruszenia zarzucanych czynności Zamawiającego, Odwołujący wskazał na następujące kwestie. l. Naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz art. 87 ust. 1 i 2 pkt 3 Pzp Wykonawca ELEKTROMONT złożył formularz ofertowy, w którym w pkt IV ppkt 1.7. lit. c zaoferował dwunastomiesięczną gwarancję na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze. Takie oświadczenie pozostawało w sprzeczności w § 7 ust. 4 projektu umowy stanowiącego załącznik nr 2 do SIWZ, który wymagał udzielenia trzydziestosześcio- miesięcznej gwarancji w ww. zakresie. Na wezwanie Zamawiającego do udzielenia przez Wykonawcę wyjaśnień, zawarte w piśmie z dnia 27 czerwca 2019 r., ELEKTROMONT w piśmie z dnia 27 czerwca 2019 r. potwierdził, że treść oferty nie odpowiada SIWZ powołując się na rzekomą omyłkę pisarską. Z uwagi na powyższe, oferta złożona przez ELEKTROMONT była niezgodna z treścią SIWZ i na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, powinna zostać odrzucona, natomiast zamieszczone w piśmie ELEKTROMONT z dnia 27 czerwca 2019 r. zmienione brzmienie pkt IV ppkt 1.7. lit. c formularza oferty powinno było zostać potraktowane, jako niedopuszczalna zmiana treści oferty w rozumieniu art. 87 ust. 1 Pzp. Zamawiający, zamiast odrzucić ofertę Wykonawcy, postanowił poprawić niezgodność 3 oferty z SIWZ na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp, czym naruszył przepis ustawy. W ocenie Odwołującego zastosowanie przez Zamawiającego art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp było nieprawidłowe z następujących powodów. W pierwszej kolejności, Odwołujący zakwestionował, że określenie czasu gwarancji na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze w ogóle powinno być interpretowane w kategorii omyłki. Zdaniem Odwołującego zamieszczone w treści formularza oferty oświadczenia stanowiły przejaw przemyślanego i zamierzonego działania Wykonawcy. Nie można przyjmować z góry, że każda niezgodność oferty z SIWZ stanowi omyłkę, ponieważ prowadziłoby to do wypaczenia ratio legis art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp. Natomiast z wyjaśnień udzielonych przez ELEKTROMONT nie sposób wywnioskować dlaczego niezgodność oferty z SIWZ miałaby być akurat omyłką zwłaszcza, że żaden z dokumentów składających się na treść oferty nie uzasadnia takiej tezy. W tym kontekście Odwołujący zwrócił uwagę na wyrok KIO z dnia 22 czerwca 2017 r. w sprawie KIO 1083/17, gdzie podkreślono, że przede wszystkim omyłki powinny być niezamierzone przez wykonawcę, a z drugiej strony przyjmuje się również, że zamawiający powinien móc we własnym zakresie ustalić sposób poprawienia oferty. W analizowanej sprawie sposób poprawienia omyłki nie wynikał z możliwości samodzielnego działania Zamawiającego, ale z oświadczenia ELEKTROMONT, które de facto - co podkreślono wyżej - stanowiło zmianę treści oferty w toku badania i oceny ofert. Jednocześnie Odwołujący zwrócił uwagę na to, że o tym, że niezgodność treści oferty z SIWZ stanowi omyłkę nie może wpływać zawarte w formularzu ofertowym oświadczenie o zgodności oferty z SIWZ, co podkreśliła KIO w wyroku z dnia 14 lutego 2018 r. w sprawie KIO 146/18. Odwołujący podkreślił, że z całokształtu dokumentacji złożonej przez ELEKTROMONT nie wynika, aby gwarancja na powłoki antykorozyjne i lakiernicze miała być udzielona na inny okres niż wskazany w formularzu ofertowym, a już w szczególności, aby ten okres miał wynosić 36 miesięcy. Pierwsza informacja na ten temat pojawiła się ze strony Wykonawcy dopiero w piśmie z dnia 27 czerwca 2019 r., które nie mogło skutecznie doprowadzić do zmiany oferty. Wyrok z dnia 8 stycznia 2018 r. w sprawie KIO 2669/17. Po drugie, poprawienie niezgodności oferty z treścią SIWZ było niezgodne z przepisami, ponieważ doprowadziło do istotnej zmiany oferty. Artykuł 87 ust. 2 pkt 3 Pzp pozwala wyłącznie na dokonanie poprawy innej omyłki, jeżeli nie spowoduje to istotnych zmian w treści oferty. W orzecznictwie przyjmuje się, że powyższe określenie ma charakter nieostry i powinno być każdorazowo odnoszone do okoliczności sprawy i skutków, jakie wywoła zmiana. Dla przykładu wyrok KIO z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie KIO 1346/15, z dnia 12 października 2017 r. w sprawie KIO 1998/17. Biorąc pod uwagę rozmiar zmiany, czyli trzykrotne wydłużenie okresu gwarancji nie można dojść do innego wniosku niż ten, że zmiana ma charakter bardzo istotny, skoro znaczącemu wydłużeniu ulega zakres zobowiązania wykonawcy. Bez wątpienia również czas 4 ochrony gwarancyjnej, w przypadku przedmiotu zamówienia, którego dotyczy postępowanie, ma kapitalne znaczenie i nie może być traktowany jako zobowiązanie mniej istotne. Okres udzielonej gwarancji świadczy pośrednio o jakości usług oferowanych przez gwaranta. Tym samym wprowadzona przez Zamawiającego poprawa oferty rażąco narusza art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp powodując istotną zmianę treści oferty. W ocenie Odwołującego, dokonana przez Zamawiającego zmiana doprowadziła do dostosowania treści oferty do wymagań Zamawiającego, wyartykułowanych w treści SIWZ, czyli do rekonstrukcji oświadczenia woli wykonawcy na podstawie wymogów Zamawiającego, choć oświadczenie woli zawarte w ofercie nie dawało takich podstaw. Takie działanie jest jednak niedopuszczalne, co KIO potwierdziła w wyroku z dnia 11 lipca 2018 r. w sprawie KIO 1248/18. Natomiast przeprowadzona zmiana - w ocenie Odwołującego była wynikiem niedopuszczalnych negocjacji pomiędzy ELEKTROMONT i Zamawiającym oraz wyręczenia Wykonawcy przez Zamawiającego w konstruowaniu treści oferty w zgodzie z SIWZ. Wyrok z dnia 23 maja 2016 r. w sprawie KIO 749/16. II. Naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 7a i 8 w związku z art. 85 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 3 Pzp oraz art. 66 § 2 k.c. Wykonawca ELEKTROMONT w ofercie z dnia 31 maja 2019 r. zaznaczył, że jest nią związany przez okres 60 dni (pkt 4 ppkt 1.8). Okres związania ofertą nie został przez Wykonawcę przedłużony (nie przedłużono również ani nie wniesiono nowego wadium), co powinno skutkować brakiem możliwości wyboru jego oferty jako najkorzystniejszej i powinno prowadzić do jej odrzucenia. Wskutek braku przedłużenia terminu związania, oferta złożona przez ELEKTROMONT mogła mieć jedynie znaczenie historyczne i nie powinna być brana pod uwagę przy wyborze oferty najkorzystniejszej (wyrok KIO z dnia 26 października 2016 r., KIO 2099/16). Instytucja związania ofertą służy temu, aby wykonawca, który złoży ofertę, nie mógł się z niej wycofać. W przeciwnym wypadku działania zamawiającego są obarczone dużą dozą ryzyka, że wybrany wykonawca nie tylko uchyli się od zawarcia umowy, ale także z tego tytułu nie poniesie żadnych materialnych konsekwencji ponieważ złożone przez wykonawcę wadium przestało obowiązywać. Taka sytuacja może doprowadzić u zamawiającego do np. niewykonania zamówienia, możliwości utraty uzyskanych na realizację przedmiotu zamówienia środków finansowych, bądź potrzebę wyboru droższej oferty, a nie tej wybranej pierwotnie, jako najkorzystniejszej. ELEKTROMONT, na podstawie art. 85 ust. 2 Pzp, posiadał uprawnienie do przedłużenia okresu związania ofertą, lecz tego nie uczynił. Jeżeli wykonawca chce dalej ubiegać się o udzielenie zamówienia publicznego, powinien złożyć w tym zakresie jednoznaczne oświadczenie zamawiającemu, co zrobił Odwołujący. Jeżeli natomiast wykonawca nie wyraża takiej woli, może to wyraźnie zamawiającemu oświadczyć lub powstrzymać się od podejmowania jakichkolwiek działań. W tym przypadku ELEKTROMONT nie wyraził woli dalszego związania ofertą, a więc w ten sposób dał wyraz, że nie chce zawierać umowy opartej o złożoną ofertę. Tym samym zwolnił się z zobowiązania, odmawiając dalszego uczestniczenia w postępowaniu. Zdaniem Odwołującego skutki wygaśnięcia związania ofertą nie powinny być tylko rozpatrywane na gruncie przepisów Pzp, ale także na podstawie przepisów prawa cywilnego, w tym przypadku art. 66 § 2 k.c. Wspólna interpretacja art. 85 Pzp oraz art. 66 § 2 k.c. prowadzi do wniosku, że wybór oferty najkorzystniejszej powinien nastąpić w okresie związania ofertą. Upływ okresu związania powoduje, że oferta przestaje wiązać wykonawcę, a w konsekwencji uprawniony jest wniosek, że oferta wygasa. Stan związania ofertą jest bowiem konstruktywnym elementem oświadczenia woli zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego. Brak dokonania wyboru oferty w okresie związania powoduje, że oferta ta wygasa i nie może być wybrana. Odwołujący w tym zakresie w pełni podzielił argumentację Izby zawartą w wyroku z dnia 21 sierpnia 2017 r. w sprawie KIO 2155/16. Podniósł, że w opinii prawnej Urzędu Zamówień Publicznych również wskazano, że w razie nieprzedłużenia okresu związania ofertą przez wykonawcę, niezależnie czy na żądanie zamawiającego, czy z własnej inicjatywy wykonawcy, oferta powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt. 7a Pzp - nieprzedłużenie tego terminu w obu przypadkach jest równoznaczne z rezygnacją wykonawcy z dalszego udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, czy też, używając terminologii ustawy, niewyrażaniem przez wykonawcę zgody na przedłużenie terminu związania ofertą. Przepis ten nie powinien sprawiać problemów interpretacyjnych, a ewentualna odmienna jego wykładnia może wynikać jedynie z błędnego rozumienia znaczenia i celu tej regulacji (Informator Urzędu Zamówień Publicznych lipiec - wrzesień 2017, strony 23-27). Analogiczne stanowisko było prezentowane m.in. również w wyrokach KIO: z 27 lipca 2015 r. KIO 1470/15, z 26 maja 2014 r. KIO 883/14, KIO 900/14, KIO 904/14, KIO 905/14, z 2 sierpnia 2016 r. KIO 1333/16. Odwołujący stwierdził, że w konsekwencji należy przyjąć, że oferta ELEKTROMONT powinna zostać odrzucona z tego względu, że upłynął termin związania nią wykonawcy. III. Naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp w związku z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Odwołujący wskazał, że spora część cen jednostkowych zaoferowanych przez ELEKTROMONT zamieszczonych w katalogu cen jednostkowych będącym załącznikiem nr 4 (1 c) do oferty, które posłużyły do obliczenia wartości oferty i tym samym wyboru tejże oferty jako najkorzystniejszej, zostało rażąco zaniżonych. Wskazał na: 1) pkt 3 katalogu - Rozszynowanie i zszynowanie strony 15,75kV od strony transformatorów blokowego i zaczepowego (kompleksowo) cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 1 710,01 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 6 223,00 zł (Odwołujący) i 6 000,00 zł (Elektrobudowa); 2) pkt 4 katalogu - Rozszynowanie i zszynowanie strony 6kV od strony transformatora zaczepowego (uzwojenie DNI i DN2) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 1 367,91 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 7 086,00 zł (Odwołujący) i 4 000,00 zł (Elektrobudowa); 3) pkt 5 katalogu - Rozszynowanie i zszynowanie strony 6kV od strony transformatora potrzeb ogólnych (komplet dla jednego transformatora) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 1 368,58 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 7 086,00 zł (Odwołujący) i 4 000,00 zł (Elektrobudowa); 4) pkt 8 katalogu - Kontrola szczelności kadzi, radiatorów, izolatorów i obiegu olejowego, sprawdzenie i dokręcenie połączeń kołnierzowych, usunięcie drobnych nieszczelności olejowych (dla jednego transformatora) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 2 052,31 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 7 939,00 zł (Odwołujący) i 15 840,00 zł (Elektrobudowa); 5) pkt 9 katalogu - Sprawdzenie i dokręcenie połączeń śrubowych torów prądowych (komplet śrub jednego połączenia śrubowego toru prądowego) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 1 626,18 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 4 150,00 zł (Odwołujący) i 5 000,00 zł (Elektrobudowa); 6) pkt 15 katalogu - Czyszczenie izolatorów przepustowych transformatora blokowego (komplet izolatorów w transformatorze) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 1 668,62 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 4 763,00 zł (Odwołujący) i 14 400,00 zł (Elektrobudowa); 7) pkt 16 katalogu - Czyszczenie izolatorów przepustowych transformatora zaczepowego (komplet izolatorów w transformatorze) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 1 668,07 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 4 345,00 zł (Odwołujący) i 9 600,00 zł (Elektrobudowa); 8) pkt 23 katalogu - Odpowietrzenie transformatora; radiatorów, izolatorów przepustowych (jeden transformator) cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 341,88 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 5 413,00 zł (Odwołujący) i 10 800,00 zł (Elektrobudowa); 9) pkt 25 katalogu - Wykonanie drobnych poprawek malarskich na kadzi transformatora (komplet dla jednego transformatora) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 855,69 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 6 495,00 zł (Odwołujący) i 3 000,00 zł (Elektrobudowa); 10) pkt 29 katalogu - Wymiana źródeł światła w obudowie dźwiękochłonnej (jedna sztuka) cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 43,24 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 638,00 zł (Odwołujący) i 1 000,00 zł (Elektrobudowa); 11) pkt 43 katalogu - Czyszczenie izolacji szynoprzewodów strony 15,75kV (kompleksowo, cały szynoprzewód, 3-fazy) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 2 052,55 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 10 267,00 zł (Odwołujący) i 20 000,00 zł (Elektrobudowa); 12) pkt 46 katalogu - Wymiana źródeł oświetlenia w oprawach EX w obrębie generatora (jedna sztuka) - cena zaoferowana przez ELEKTROMONT to 42,68 zł, natomiast ceny pozostałych wykonawców to 765,00 zł (Odwołujący) i 1 000,00 zł (Elektrobudowa). Nawet pobieżna analiza ww. stawek przedstawionych przez wykonawców musi prowadzić do wniosku, że ceny zaproponowane przez ELEKTROMONT zostały sztucznie zaniżone i nie jest możliwa sytuacja na rynku, kiedy jeden z podmiotów konkurencyjnych oferuje stawki tak bardzo odbiegające od konkurentów. Odwołujący podkreślił, że w najbardziej skrajnych przypadkach stosunek ceny ELEKTROMONT do średniej wartości złożonych ofert wynosi kilka procent (np. pkt 12 to 7%, pkt 10 to 8%, pkt 8 to 6%). Zdaniem Odwołującego powyższe stawki jednostkowe zostały celowo zaniżone poniżej rynkowych cen i realnych kosztów wykonania usług, do których zostały przyporządkowane wyłącznie w celu korzystniejszego wyliczenia ceny ofertowej. Odwołujący wskazał, że wykonanie prac wymienionych powyżej za stawki zaproponowane przez ELEKTROMONT jest niemożliwe, mają one więc charakter nierealny. Z pewnością działanie ELEKTROMONT miało na celu i doprowadziło do korzystniejszej kalkulacji łącznej ceny oferty, co bezpośrednio wpłynęło na wynik postępowania i klasyfikację ofert poszczególnych wykonawców. Takie działanie musi być ocenione jako czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, czyli działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Z pewnością działanie ELEKROMONT jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i zagraża interesom innych podmiotów biorących udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Odwołujący zaznaczył, że działanie wykonawcy nie musi jednocześnie wyczerpywać znamion stypizowanych czynów nieuczciwej konkurencji, wyraźnie wymienionych przez ustawodawcę w dalszych przepisach tej ustawy. Ustawodawca dostrzegając niemożność wyczerpującego wskazania działań, które będą sprzeczne z uczciwą konkurencją, jedynie przykładowo wskazał w art. 3 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji czyny stanowiące delikty nieuczciwej konkurencji, nie wykluczając tym samym tzw. niestypizowanych czynów nieuczciwej konkurencji. W wyroku z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt Il CSK 44/09 Sąd Najwyższy wskazał, że art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji może stanowić także samodzielną podstawę uznania określonego zachowania za czyn nieuczciwej konkurencji (np. w wyroku KIO z dnia 11 stycznia 2016 r. sygn. akt KIO 2786/15). Wyrok z dnia 17 listopada 2016 r. KIO 2091/16. Jednocześnie w orzecznictwie Izby przyjmuje się, że za czyn nieuczciwej konkurencji można między innymi uznać manipulację przez wykonawcę cenami jednostkowymi, będącymi odrębnymi kryteriami oceny ofert, w sytuacji gdy zaoferowane ceny jednostkowe są nierynkowe, nierealne i nakierowane wyłącznie na uzyskanie lepszej punktacji (np. w wyrokach Izby: z 27 czerwca 2018 r. KIO 1164/18; z 28 marca 2017 r. KIO 473/17; z 18 stycznia 2013 r. KIO 7/13; z 14 czerwca 2013 r. KIO 1240/13, KIO 1246/13, KIO 1248/18; z 26 września 2012 r. KIO 1934/18; z 5 kwietnia 2011 r. KIO 640/11). Podobne stanowisko zostało wyrażone przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych (Kontrola UZP nr UZP/DKD/KND/14/13). IV. Naruszenie art. 90 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp Z ostrożności, na wypadek nieuwzględnienia przez Izbę zarzutu opisanego w pkt III powyżej, Odwołujący wskazał, że zaproponowanie przez ELEKTROMONT stawek za usługi wymienione powyżej i łącznej ceny powinno doprowadzić do wezwania Wykonawcy przez Zamawiającego do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny na podstawie art. 90 ust. 1 Pzp. Zamawiający jednak tego nie uczynił, czym naruszył ww. regulację. Natomiast stwierdzenie, że cena i poszczególne stawki zaproponowane przez ELEKTROMONT są rażąco zaniżone powinno prowadzić do odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp. Odwołujący zwrócił uwagę na wyrok KIO z dnia 21 listopada 2017 r. KIO 2347/17. Wskazał, że argumentacja w zakresie rażąco niskiej ceny została szczegółowo przedstawiona w pkt III powyżej, więc raz jeszcze podkreślił, że cena zaproponowana przez ELEKTROMONT, jak i znakomita część jej składowych, jest nierealna, nierynkowa i nie umożliwia prawidłowej realizacji przedmiotu zamówienia. Wobec powyższego, oferta ELEKTROMONT powinna zostać odrzucona z dwóch niezależnych od siebie przyczyn, co stanowi o naruszeniu przepisów Pzp przez Zamawiającego. W takim stanie rzeczy wybór oferty ELEKTROMONT, jako najkorzystniejszej był niedopuszczalny. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, z dnia 10 września 2019 r., wniósł o oddalenie odwołania w całości. W uzasadnieniu wskazał, jak niżej. I. Stan faktyczny 1) 26 kwietnia 2019 r. Zamawiający ogłosił postępowanie i dokonał publikacji SIWZ wraz z załącznikami oraz ogłoszeniem. 2) Wykonawca P.P.U.H. ELEKTROMONT Sp. z o.o., dalej: „Elektromont” lub „Przystępujący” za pośrednictwem platformy zakupowej eB2B złożył ofertę, w treści której oświadczył, że akceptuje treść załączonego do Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia, dalej: „SIWZ” Wzoru Umowy wraz ze wszystkimi załącznikami (pkt IV ppkt 1.6. Formularza Oferty). Jednocześnie Przystępujący w pkt IV ppkt 1.7. c) Formularza Oferty wskazał, że udziela 12 miesięcznej gwarancji i rękojmi na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiern icze, co stoi w sprzeczności z § 7 ust. 7.4 Projektu Umowy, zgodnie z którym Zamawiający wymagał udzielenia 36 miesięcznej gwarancji i rękojmi na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze. W związku z powyższym Zamawiający dnia 27 czerwca 2019 r. zwrócił się do Przystępującego w trybie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp z wezwaniem do złożenia wyjaśnień dotyczących treści złożonej oferty. Przystępujący złożył wyjaśnienia wskazując, że w pkt IV ppkt 1.7. c) Formularza Oferty nastąpiła omyłka polegająca na błędnym wskazaniu, że Przystępujący udziela 12 miesięcznej gwarancji na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze, jednocześnie oświadczając, że udziela 36 miesięcznej gwarancji. Dnia 3 lipca 2019 r. Zamawiający poinformował o poprawieniu omyłki polegającej na niezgodności oferty z SIWZ w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. 3) W dniu 30 sierpnia 2019 r. Odwołujący złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zarzucając zaniechanie odrzucenia oferty Przystępującego oraz zaniechanie dokonania wyboru oferty Doosan jako najkorzystniejszej, także zaniechanie wezwania Przystępującego do wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. Zamawiający nie zgadzając się z postawionymi zarzutami i wskazał, co następuje. Il. Zarzut dotyczący naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz art. 87 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru oferty Przystępującego i zaniechanie jej odrzucenia, pomimo że nie odpowiadała ona warunkom SIWZ oraz bezzasadne dokonanie przez Zamawiającego poprawy innej omyłki w treści oferty powodującej jej niezgodność z SIWZ, pomimo że doprowadziła ona do istotnej zmiany treści oferty Przystępującego. 1) Zamawiający wskazał, że zarzut ten jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. 2) Zamawiający podniósł, że art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp nie tylko dopuszcza możliwość dokonania poprawek w zakresie omyłek w treści oferty polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty, co wręcz zobowiązuje Zamawiającego do podjęcia działań w tym zakresie. Przed dokonaniem poprawki w zakresie omyłki w treści oferty Zamawiający, korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 87 ust. 1 ustawy Pzp, zwrócił się do Przystępującego z wezwaniem do złożenia wyjaśnień treści oferty. Po zapoznaniu się z treścią wyjaśnień, Zamawiający wypełniając ustawowy obowiązek dokonał poprawienia omyłki polegającej na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia. Za przyjęciem, że wskazanie przez Przystępującego w treści Formularza Oferty informacji o udzieleniu 12 miesięcznej gwarancji, przy jednoczesnym złożeniu oświadczenia o akceptacji treści Projektu Umowy, stanowi omyłkę, przemawia przede wszystkim fakt, że Przystępujący nie zgłaszał uwag do Projektu Umowy, co jednoznacznie dowodzi tego, że akceptował jej treść. Ponadto Przystępujący przedłożył wymagane przez Zamawiającego dokumenty. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, nie budzi wątpliwości fakt, że Przystępujący wyrażał wolę otrzymania i realizacji zamówienia przy jednoczesnej akceptacji warunków ustalonych przez Zamawiającego. 3) Zamawiający uznał argumentację Odwołującego za błędną i całkowicie niezasadną z uwagi na fakt, że dokonana w treści oferty poprawka omyłki nie miała charakteru istotnej zmiany. Jak słusznie zauważył Odwołujący - w orzecznictwie przyjmuje się, że pojęcie istotnych zmian w treści oferty powinno być każdorazowo odnoszone do okoliczności sprawy i skutków, jakie wywoła zmiana. Odwołujący pominął jednak fakt, że zmiana polegająca na określeniu długości okresu gwarancji na elementy, stanowiące marginalny fragment wartości zamówienia, nie może być zakwalifikowana jako istotna zmiana treści oferty, gdyż skutki jakie wywołuje mają znikome znaczenie w kontekście całokształtu, zarówno warunków realizacji zamówienia, jak i wartości przedmiotu zamówienia. Podkreślił, że wbrew twierdzeniom Doosana wartość wykonywanych w ramach zamówienia powłok antykorozyjnych i lakierniczych wynosi zaledwie 1,5% wartości całego zamówienia. Nieracjonalne i sprzeczne z zasadami logiki pozostaje stwierdzenie, że Przystępujący wyrażający wolę otrzymania zamówienia, mógłby celowo wskazywać niezgodny z Projektem Umowy okres gwarancji i rękojmi, ryzykując tym samym, że jego oferta zostanie odrzucona. Kolejnym argumentem przemawiającym za tym, że zmiana nie może być kwalifikowana jako istotna zmiana treści oferty, jest fakt, że okres gwarancji i rękojmi na którąkolwiek z usług wykonywanych w ramach zamówienia nie został ustanowiony przez Zamawiającego jako kryterium oceny ofert, a co za tym idzie był okolicznością nie mającą wpływu na wybór oferty najkorzystniejszej. 4) Podkreślił, że przed nowelizacją ustawy Pzp do dnia 24 października 2008 r. art. 88 ustawy Pzp ustanawiał katalog zamknięty możliwych do sprostowania omyłek. Ustawodawca zdecydował się jednak na rozszerzenie zakresu możliwych do poprawienia omyłek poprzez ustanowienie katalogu otwartego omyłek podlegających poprawieniu, przy jednoczesnym zastrzeżeniu, że nie może to prowadzić do istotnej zmiany treści oferty. Zgodnie z poglądem dominującym w orzecznictwie intencją ustawodawcy było uczynienie dopuszczalnym poprawianie wszelkiego rodzaju błędów, omyłek, nieścisłości i innych niedoskonałości oferty, o ile tylko nie spowodują one zniekształcenia woli wykonawcy w istotnym zakresie (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 6 marca 2018 r. sygn. akt KIO 302/18). W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw, by sądzić, że dokonana przez Zamawiającego zmiana w treści oferty powoduje zniekształcenie woli wykonawcy, bowiem zgodne z wolą Przystępującego była akceptacja treści Projektu Umowy, co Przystępujący potwierdził zarówno poprzez złożenie oświadczenia w tym zakresie, jak i poprzez złożenie wyjaśnień do treści oferty. 5) Mając na uwadze stan faktyczny sprawy, nie powinno budzić wątpliwości, że intencją Przystępującego było złożenie oferty zgodnej z treścią SIWZ, lecz omyłkowo wskazał on okres gwarancji na jeden z elementów stanowiących przedmiot zamówienia w sposób nieodpowiadający treści Projektu Umowy. Zamawiający wyjaśnił, że skorzystanie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp jako podstawy do odrzucenia oferty wykonawcy może mieć miejsce gdy niezgodność z SIWZ ma charakter nieusuwalny. W przypadku oferty Przystępującego nie ma do czynienia z taką niezgodnością. Niezgodność w ofercie Elektromont była zauważalna przez członków Komisji Przetargowej. Zamawiający wezwał wykonawcę do złożenia wyjaśnień w tym zakresie i po ich uzyskaniu dokonał poprawy omyłki w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. Wbrew stanowisku Doosan Zamawiający nie zastąpił Przystępującego w dokonaniu wykładni jego oświadczenia woli jakim jest oferta, a jedynie dokonał ustalenia właściwej treści oświadczenia, które chciał złożyć Elektromont. Wprowadzone zmiany mają marginalne znaczenie dla przedmiotu zamówienia wbrew twierdzeniom Doosan. Dlatego odrzucenie oferty Przystępującego z powodu omyłkowo wpisanej nieprawidłowej wartości gwarancji na śladowy zakres prac w sposób całkowicie nieuprawniony mogłoby wyeliminować z postępowania najkorzystniejszą ofertę. Zamawiający w pełni podzielił stanowisko zawarte w wyroku KIO z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt KIO 60/19. III. Zarzut dotyczący naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 7a i 8 w związku z art. 85 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp oraz art. 66 § 2 k.c. poprzez dokonanie wyboru oferty Elektromont i zaniechanie jej odrzucenia, pomimo że w dniu dokonania wyboru oferty upłynął termin związania ofertą wykonawcy określony w ofercie, który nie został przedłużony. 1) Zamawiający wskazał, że zarzut ten jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. 2) Zamawiający był uprawniony do wyboru oferty Przystępującego pomimo upływu terminu związania ofertą. Przepisy ustawy Pzp nie określają wprost, jakie są skutki upływu terminu związania ofertą. Jedynym przepisem, regulującym częściowo tę kwestię jest art. 89 ust. 1 pkt 7a ustawy Pzp, który wskazuje, że zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, który nie wyraził zgody na przedłużenie terminu związania ofertą. Przepis ten ma jednak zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy zamawiający zwrócił się do wykonawcy z wnioskiem o wyrażenie zgody na przedłużenie terminu związania ofertą i takiej zgody nie otrzymał. Art. 89 ust. 1 ustawy Pzp jako przepis mający charakter sankcyjny nie może być interpretowany rozszerzająco. W przedmiotowej sprawie Zamawiający nie wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na przedłużenie terminu związania ofertą, lecz żaden przepis ustawy nie nakłada na Zamawiającego obowiązku w postaci wystąpienia z powyższym wnioskiem. Zamawiający, będąc dysponentem postępowania, samodzielnie decyduje o dokonaniu bądź niedokonaniu powyższej czynności. Brak jest regulacji prawnych, które wskazywałyby na to, że upływ terminu związania ofertą powoduje jej nieważność lub niezgodność z przepisami prawa. Zatem upływ terminu związania ofertą nie może stanowić przeszkody w uznaniu danej oferty za najkorzystniejszą w postępowaniu i w konsekwencji w zawarciu umowy. Problem zauważył również ustawodawca, gdyż w projekcie nowej ustawy Pzp wprowadzono obligatoryjne jednorazowe wezwanie wykonawcy do przedłużenia terminu składania oferty (art. 220 ust. 3 projektu ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 21 czerwca 2019 r.). 3) Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie, powszechny jest pogląd, zgodnie z którym upływ terminu związania ofertą nie przesądza o nieskuteczności danej oferty, a jedynie o braku istnienia po stronie wykonawcy obowiązku zawarcia umowy na warunkach przedstawionych w ofercie - mimo upływu terminu związania, oferta jest nadal ważna. Wskazuje się ponadto, że w przepisach ustawy Pzp brak jest podstaw do tego, by w takiej sytuacji wykluczyć wykonawcę bądź odrzucić jego ofertę. Do powyższego stanowiska przychyla się również KIO (wyrok KIO z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt KIO 324/17). 4) W wyroku z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt KIO 1007/13, Izba wprost wskazała, że upływ terminu związania ofertą bez jego przedłużenia na dalszy czas trwania postępowania nie może być rozpatrywany jako dyskwalifikujący wykonawcę z postępowania, jeżeli - mając na uwadze okoliczności konkretnej sprawy - możliwe jest uzasadnienie, że wykonawca jest zainteresowany udziałem w postępowaniu, w tym wyraża intencję uzyskania zamówienia poprzez realizację woli swego udziału w postępowaniu m.in. przez składanie środków ochrony prawnej na czynności mogące wyeliminować go z postępowania. W przedmiotowej sprawie spółka Elektromont przystąpiła do postępowania w charakterze przystępującego, co jednoznacznie potwierdza istnienie woli uzyskania zamówienia. Biorąc pod uwagę stanowisko Prezesa UZP zgodnie z którym, mając na względzie fakt, że przepisy prawa nie przewidują zakazu wyboru oferty wykonawcy, który nie jest już związany swoją ofertą, brak jest podstaw by zamawiający nie dokonywał oceny takiej oferty (Informacja o wyniku kontroli doraźnej UZP/DKUE/KU/75/2010). Jednocześnie Zamawiający podkreślił, że zgodnie z uchwałą KIO z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt KIO/KU 24/19 gdyby ustawodawca chciał, aby podstawa odrzucenia skorelowano była z pełną treścią art. 85 ust. 2 Pzp, a więc zarówno co do samodzielnego przedłużenia, jak i w odpowiedzi na zwrócenie się o wyrażenie zgody, to wówczas w art. 89 ust. 1 pkt 7a nie zastosowałby odnośnika do wyrażenia „nie wyraził zgody na przedłużenie okresu związania ofertą”, ale zastosowałby określenia typu „nie nastąpiło przedłużenie okresu związania ofertą”, „nie przedłużyli okresu związania ofertą” i tym podobne. Ustawodawca użył natomiast wyraźnego określenia „nie wyraził zgody” odnosząc się wyłącznie do drugiego fragmentu (drugiej możliwości) przewidzianej treścią art. 85 ust. 2 Pzp skorelowanej z odpowiedzią na wezwanie zamawiającego. Dodatkowo Zamawiający w dokumentacji postępowania nie zamieścił wymogu dotyczącego konieczności przedłużenia terminu związania ofertą, zatem brak jest podstaw, by twierdzić, że na Przystępującym spoczywał taki obowiązek. Ponadto brak szczegółowego uregulowania w przepisach prawa skutków upływu terminu związania ofertą nie może negatywnie rzutować na sytuację wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Skoro przepisy ustawy Pzp w nie rozstrzygają tego, czy oferta wykonawcy pozostaje ważna po upływie terminu związania, nie można wyciągać z tego faktu negatywnych konsekwencji dla wykonawcy, który wyraża wolę otrzymania zamówienia, bowiem takie działanie naruszałoby jedną z podstawowych zasad Prawa zamówień publicznych, jaką jest zasada równego traktowania wykonawców i prowadziłoby do nieuzasadnionej dyskryminacji wykonawcy zdolnego do wykonania zamówienia. 5) Przez wzgląd na zasady postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak i na zakaz interpretowania i stosowania przepisów sankcyjnych w sposób rozszerzający (wyrażony wprost m.in. w wyroku KIO z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt KIO 1305/17), nie można - tak jak to czyni Odwołujący - interpretować art. 89 ust. 1 pkt 7a ustawy Pzp w taki sposób, by poprzez analogię stosować sankcję w postaci odrzucenia oferty w stanach faktycznych innych niż wyłącznie w przypadku niewyrażenia zgody, o której mowa w art. 85 ust. 2 ustawy Pzp, na przedłużenie terminu związania ofertą. Przesłanką odrzucenia oferty, zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów ustawy Pzp oraz prawidłowymi zasadami wykładni tych przepisów, jest wyłącznie brak zgody wykonawcy na przedłużenie terminu związania ofertą, a nie sam brak związania. Z uwagi na fakt, że Zamawiający nie wystąpił do Przystępującego z wnioskiem o wyrażenie zgody na przedłużenie terminu związania ofertą brak jest jakichkolwiek podstaw, by nałożyć na Przystępującego sankcję w postaci odrzucenia jego oferty. 6) Kolejnym argumentem przemawiającym za tym, że wolą ustawodawcy nie jest wykreowanie stanu, w którym przepisy prawa będą z upływem terminu związania oferty wiązały konsekwencje w postaci obowiązku jej odrzucenia, jest fakt, że w projekcie nowego Prawa zamówień publicznych zostało wskazane wprost, że upływ terminu związania ofertą nie będzie stanowił podstawy do odrzucenia oferty wykonawcy, którego oferta otrzymała najwyższą ocenę, o ile wykonawca ten wyrazi pisemną zgodę na wybór jego oferty mimo upływu terminu związania ofertą. Ponadto, TSUE orzekając w sprawie Saferoad (C-35/17) wskazał wprost, że zasada równego traktowania wykonawców nie pozwala na wykluczenie z przetargu publicznego wykonawcy, który nie dopełnił obowiązku niewynikającego wyraźnie z dokumentacji przetargowej lub obowiązującej krajowej ustawy, nawet jeśli można by go wyprowadzić z wykładni tej ustawy i tej dokumentacji, a także z uzupełniania przez krajowe organy luk występujących w tej dokumentacji. Mając na uwadze powyższe, niemożliwe było wymaganie od Przystępującego, by przedłużył termin związania ofertą, gdyż ani z dokumentacji postępowania ani z przepisów prawa nie wynika taki obowiązek. Natomiast kreowanie rzeczywistości, w której wykonawca ponosiłby sankcje z tytułu niewykonania czynności, której nie ma obowiązku wykonywać, jest sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego. 7) Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp w związku z art. 66 § 2 k.c. Zamawiający wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy Pzp przepisy Kodeksu cywilnego znajdują zastosowanie wyłącznie, jeżeli przepisy ustawy Pzp nie stanowią inaczej. Ustawa Pzp reguluje samodzielnie kwestię terminu związania ofertą, jednak jak wskazano wcześniej ustawa Pzp nie normuje w obecnym stanie prawnym kwestii upływu terminu związania ofertą 1 możliwości wyboru oferty wykonawcy, której termin związania już upłynął. Do tego wskazanego stanu prawnego nie można jednak stosować norm Kodeksu cywilnego. Art. 66 § 2 k.c. jako przepis ogólny nie znajdzie tutaj zastosowania. Przepisem szczególnym w tym zakresie jest art. 85 ustawy Pzp. 8) Podsumowując powyższe Zamawiający wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie naruszył art. 89 ust. 1 pkt 7a i 8 w związku z art. 85 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp oraz art. 66 § 2 k.c., z uwagi na fakt, że przepisy te nie nakładają na niego obowiązku odrzucenia oferty w sytuacji upływu terminu związania ofertą. IV. Zarzut dotyczący naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp w związku z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez dokonanie wyboru oferty wykonawcy i zaniechanie jej odrzucenia, pomimo że ze względu na zaniżenie cen jednostkowych i łącznej ceny oferowanej przez Przystępującego złożenie oferty stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji, a także zarzut dotyczący naruszenia art. 90 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp poprzez dokonanie wyboru oferty wykonawcy i zaniechanie jej odrzucenia, pomimo że zaoferowana przez Przystępującego cena jest rażąco niska, a ponadto poprzez zaniechanie wezwania Przystępującego do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. 1) Odnosząc się do zarzutu Zamawiający wskazał, co następuje. W postępowaniu zostały złożone trzy oferty na wartość wyliczoną według algorytmu: Co =(0,30 x ICNW) + (0,20 x ICWS) + (0,35 x 24 x CD) + (0,15 x 500 x ICRB) Gdzie: ICNW - Suma cen z kolumny F - Załącznik 4 ICWS - Suma wszystkich cen z kolumny G - Załącznik 4 CD - Koszt Dyżuru pracowników za 1 miesiąc - określony w załączniku 4a punkt 3 ICRB - Suma stawek roboczogodzin określonych w załączniku 4a punkt 1. W zestawieniu tabelarycznym (pierwsza tabela) Zamawiający przedstawił kwoty z trzech ofert w ujęciu elementów algorytmu, wskazując końcowo kwoty przyjęte do oceny ofert - Cena Co: Przystępującego 80 298,9 z liczbą punktów 100; Odwołującego 89 385,9 z liczbą punktów 89,83; trzeciego wykonawcy (Elektrobudowa) 169 303,8 z liczbą punktów 47,43. Zamawiający stwierdził, że ocenie podlegały wartości Ceny Co wyliczone zgodnie z powyższym algorytmem. Ocenie nie podlegały wartości poszczególnych operacji remontowych, ponieważ jest to niemożliwe do rzetelnej oceny, dlatego został stworzony algorytm wyliczenia oceny oferty. Doosan w swoim odwołaniu wskazał 12 pozycji, w których wartości w ofercie Elektromontu są niższe niż wartości ofert Doosana i Elektrobudowy S.A., dalej: „Elektrobudowa” twierdząc, że jest to przykład na rażąco niską cenę oferty Elektromontu. Zamawiający podkreślił, że z ww. 12 pozycji wykazanych przez Doosan jako przykład rażąco niskiej ceny oferty Elektromontu, 11 z nich są to operacje zakwalifikowane jako operacje wykonywane rzadko, które w okresie trwania umowy mogą być wykonywane 1 lub 2 razy lub wcale. Tym samym wycena tych pozycji ma marginalne znaczenie z perspektywy wyceny całej oferty. Co ważne Doosan kwestionuje jedynie 12 z 59 pozycji podlegających wycenie przez wykonawców w ramach załącznika 1c, a wycena całego załącznika 1c stanowiła łącznie 20% całkowitej ceny ocenianej w ramach przyjętych w SIWZ kryteriów oceny ofert. 2) Zdaniem Zamawiającego, analiza wspomnianych 12 pozycji przeprowadzona przez Doosan, może również wskazywać na to, że to oferty Doosana i Elektrobudowy zostały zawyżone w stosunku do cen rynkowych, a oferta Elektromontu jest bardziej realna i zbliżona do wartości cen rynkowych. Świadczyć może o tym przeprowadzona przez Komisję Przetargową analiza 12 pozycji, które zostały wskazane przez firmę Doosan jako przykład cen jednostkowych rażąco zaniżonych w ofercie Elektromontu. Zamawiający przedstawił następne zestawienie tabelaryczne (druga tabela): Jednostkowa cena ryczałtowa wyliczona na podstawie ilości roboczogodzin potrzebnych na wykonanie prac (według doświadczenia Departamentu Inżynierii Zamawiającego) przemnożonych przez stawkę za rbg podaną przez Elektromont w zał. 1b oferty. Z zestawienia wynika, że ceny jednostkowe (kwestionowane w 12 pozycjach) w ofercie Przystępującego są bliższe cenom przeliczonym wg pracochłonności. Natomiast ceny z oferty Odwołującego są znacznie (wielokrotnie) wyższe. Zamawiający wskazał, że z analizy wynika, że oferta Elektromontu jest najbardziej zbliżona do możliwych realnych kosztów, biorąc pod uwagę rzeczywisty czas na wykonanie tych prac określony z doświadczenia przez Zamawiającego oraz stawkę za rbg z oferty Elektromontu. Stawka za rbg (90 zł/rbg), która została przyjęta do analizy jest to stawka z oferty Elektromontu tylko na prace, które nie są ujęte w katalogu, czyli zakres prac nietypowych spoza katalogu. Przyjmując do zestawienia realną stawkę rozliczeniową dla prac elektrycznych: 65,00 zł/rbg z umowy nr 6510054687 na Przeglądy aparatury NN na przedpolu bloków 7 i 8 oraz na stanowiskach transformatorów 7TB i 8TB w PGE EC S.A. oddział w Rybniku, zawartej w marcu br. z Elektrobudową, uzyskane ceny są znacznie bliższe cenom zaoferowanym przez Elektromont. Zamawiający nadmienił, że obecnie obowiązująca umowa sukcesywna z Doosanem również zawiera podobną stawkę jak w umowie z Elektrobudową. Zamawiający przedstawił następną tabelę (trzecia tabela) zawierającą zestawienie cen wyliczonych w oparciu o stawkę 65,00 zł/rbg z umowy nr 6510054687, cen wg oferty Elektromontu oraz cen wg Doosana - Jednostkowa cena ryczałtowa wyliczona na podstawie ilości roboczogodzin potrzebnych na wykonanie prac (według doświadczenia Departamentu Inżynierii Zamawiającego) przemnożonych przez stawkę 65zł/rbg z umowy nr 6510054687 z Elektrobudową. Z zestawienia wynika poziom cen jednostkowych w 12 pozycjach wskazujący zbliżony poziom cen Przystępującego do cen stosowanych w aktualnej umowie zawartej z Elektrobudową w dniu 22 marca 2019 r. Zamawiający zwrócił uwagę na marginesie, że w ofercie Doosana można również wskazać pozycje, które są wycenione poniżej wartości oferty Elektromontu i można twierdzić na takim przykładzie, że jest to oferta z rażąco niską ceną i ceny zostały sztucznie zaniżone przez Doosan np. - czwarta tabela przedstawiająca 14 pozycji (innych niż 12 omawianych): CSW Wycena operacji wszystkich netto Odwołującego i Przystępującego oraz różnicę % cen z oferty Przystępującego w stosunku do Odwołującego. Różnice wynosiły: od 0,20 do 0,64%. Podsumowując, zdaniem Zamawiającego, oferta Elektromontu jest ofertą realną i najkorzystniejszą według określonych zasad oceny przedstawionych w SIWZ. Sposób oceny ofert został zaakceptowany przez uczestników postepowania, więc trudno jest oceniać pozycje jednostkowe wyjęte i wybrane z całego zestawu oferty Przystępującego, jak próbuje to czynić Doosan. Różnice w wycenie poszczególnych pozycji to jedynie element zróżnicowania cen stanowiący naturalny element konkurencji pomiędzy wykonawcami. Odwołujący w żaden sposób nie wykazał w jaki sposób wycena prac w ofercie Elektromont uprzywilejowała go w stosunku do pozostałych wykonawców. Zarzut w tym zakresie uznać należy za gołosłowny i oparty jedynie na twierdzeniu Doosan nie popartym żadnymi dowodami. Odwołujący nie pokusił się nawet o przedstawienie wyliczeń w jaki sposób wyliczenia w ofercie Elektromont 12 zakwestionowanych pozycji uprzywilejowały tego wykonawcę w stosunku do pozostałych wykonawców, w tym nie wykazał czy gdyby Elektromont przedstawił wycenę analogiczną jak pozostali wykonawcy, to czy wówczas oferta Doosana byłaby ofertą najkorzystniejszą w postępowaniu. 3) Zamawiający zwrócił uwagę, że różnica oferty Elektromontu do średniej wartości ofert złożonych w postepowaniu nie przekracza 30%, więc nie ma konieczności wzywania wykonawcy do złożenia wyjaśnień odnośnie rażąco niskiej ceny. Spośród trzech ofert złożonych w postępowaniu można dokonać ich podziału na dwie oferty o podobnej cenie łącznej oraz jedną ofertę istotnie droższą. Fakt zawyżenia ceny najdroższej oferty nie może determinować konieczności wzywania do złożenia wyjaśnień wykonawcy, zwłaszcza w sytuacji gdy, jak w niniejszym stanie faktycznym, Zamawiający nie ma wątpliwości odnośnie przedstawionej wyceny prac. Wobec powyższego zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp w związku z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu ustawy o nieuczciwej konkurencji oraz zarzut naruszenia art. 90 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp nie znajduje oparcia w stanie faktycznym sprawy i powinien zostać oddalony jako oczywiście niezasadny. Odnosząc się do wszystkich zarzutów podniesionych przez Odwołującego w treści odwołania, Zamawiający wskazał, że oferta złożona przez Przystępującego spełniła wszystkie wymagania określone przez Zamawiającego. Oferta złożona przez Przystępującego jako oferta, która została uznana za najkorzystniejszą pod względem kryteriów oceny ofert określonych w SIWZ, została wybrana przez Zamawiającego jako oferta najkorzystniejsza. Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania. Wykonawca - P.P.U.H. ELEKTROMONT Sp. z o.o. z siedzibą w Rybniku - w zgłoszeniu przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego z dnia 5 września 2019 r., wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu pisma odniósł się do wszystkich zarzutów Odwołującego, przedstawiając argumenty zbieżne ze stanowiskiem Zamawiającego. Wskazał sposób dokonania wyceny kwestionowanych pozycji, zamieścił zdjęcie przedstawiające usytuowanie źródła światła opisując je - zdjęcie obiektowe ukazujące niską wiedzę konkurencji, dotyczącą zagadnienia, co spowodowało sztuczne zawyżenie ceny. Krajowa Izba Odwoławcza po rozpoznaniu odwołania na rozprawie, ustaliła i zważyła, co następuje. Na posiedzeniu z udziałem stron i wykonawcy zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego - P.P.U.H. ELEKTROMONT Sp. z o.o. - Izba uznała, że wobec skutecznego przystąpienia, wykonawca ten stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego, zwanym dalej też „Przystępującym”. Nie wystąpiły przesłanki odrzucenia odwołania, o których stanowi przepis art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, odwołanie zostało rozpoznane na rozprawie w granicach zawartych w nim zarzutów. Izba uznała, że Odwołujący spełnia przesłanki wymaganego interesu w uzyskaniu zamówienia i występuje potencjalna możliwość poniesienia szkody w wyniku nieuzyskania zamówienia na skutek naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, zatem Odwołujący jest legitymowany czynnie do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołanie podlega oddaleniu. Izba orzekając o żądaniach Odwołującego wyłącznie w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu (podstawy prawne i okoliczności faktyczne) miała na uwadze, że odwołanie przysługuje od niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zaniechania czynności, do której zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy (art. 180 ust. 1 ustawy Pzp), co wskazuje, że przepisy ustawy o charakterze fakultatywnym, niezobowiązującym zamawiającego do podjęcia czynności, nie stanowią podstawy zarzutu odwołania. Strony złożyły na rozprawie: Odwołujący - pismo z 10 września 2019 r. z załącznikami: wyjaśnienie treści SIWZ nr 3; Tabela - Wyliczenie kosztów; Katalog operacji remontowych. Zamawiający: umowa nr 6510054687 zawarta 22.03.2019 r. pomiędzy PGE Energia Ciepła S.A. a ELEKTROBUDOWA S.A. I. Przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp zobowiązuje zamawiającego do odrzucenia oferty, jeżeli jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3, który zobowiązuje zamawiającego do poprawienia innych omyłek polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty. W Formularzu Oferty w pkt IV. Oświadczenia i zapewnienia wykonawcy: - w pkt 1.6 Przystępujący zamieścił oświadczenie, że akceptuje treść załączonego do SIWZ Wzoru Umowy - wraz ze wszystkimi załącznikami. We wzorze umowy w § 7 Gwarancja i rękojmia w pkt 7.4 Zamawiający wymagał na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze udzielenia 36 miesięcznej gwarancji i rękojmi (...); - w ppkt 1.7 Przystępujący zamieścił oświadczenie, że na produkt/usługę: a) udziela gwarancji na okres [12] (.); b udziela rękojmi na okres [12]; c) na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze udziela [12] miesięcznej gwarancji i rękojmi (.). Wobec różnicy treści oświadczenia w ppkt c ze wzorem umowy, Zamawiający wezwał Przystępującego na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp do złożenia wyjaśnień, wskazując zakres w jakim oczekuje wyjaśnień (pismo z 27.06.2019 r.). Przystępujący złożył wyjaśnienia w dniu 27 czerwca 2019 r. wskazując, że W pkt IV - 1.7. c) formularza oferty wystąpił błąd w zapisie (omyłka pisarska) dt. gwarancji na powłoki antykorozyjne i lakiernicze. Firma PPUH Elektromont Sp. z o.o. oświadcza, iż udziela: - na wykonanie powłoki antykorozyjnej i lakierniczej 36 miesięcznej gwarancji i rękojmi licząc od daty podpisania Protokołu Odbioru Końcowego dotyczącego tych powłok. Zamawiający poprawił omyłkę w ofercie kwalifikując ją do innych omyłek polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty (art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp) - zawiadamiając o tym Przystępującego pismem z dnia 03.07.2019 r.: Informujemy, że Zamawiający na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 29.01.2004 r. Prawo zamówień publicznych (...) poprawił w Państwa ofercie, w Formularzu Ofertowym omyłkę polegającą na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, a mianowicie omyłkę w określeniu długości okresu gwarancji na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze, o którym mowa w pkt IV. 1.7. lit. c): było: c) na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze udzielamy (12) miesięcznej gwarancji i rękojmi licząc od daty podpisania Protokołu Odbioru Końcowego dotyczącego tych powłok jest: c) na wykonane powłoki antykorozyjne i lakiernicze udzielamy (36) miesięcznej gwarancji 1 rękojmi licząc od daty podpisania Protokołu Odbioru Końcowego dotyczącego tych powłok. Izba uznała za zasadną czynność Zamawiającego, bowiem konstrukcja przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 zobowiązująca zamawiającego do odrzucenia oferty wykonawcy, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy, wskazuje kolejność czynności w toku badania i oceny ofert. Zamawiający zobowiązany jest do ustalenia czy oferta wykonawcy nie podlega obligatoryjnemu poprawieniu. Dopiero w następstwie niemożności poprawienia oferty, zostaje zobowiązany do jej odrzucenia. W dokumentacji tworzącej ofertę, w zaakceptowanym wzorze umowy, został wskazany okres 36 miesięcy, zatem skoro Przystępujący wypełnił 3 kolejne pozycje oznaczone a, b, c, i w dwóch pierwszych wpisał jednakowy okres gwarancji i rękojmi (12), wpisanie w ostatniej pozycji - w pkt 1.7. c również 12, zamiast 36 zgodnie z zaakceptowanym wymaganiem § 7 ust. 7.4 wzoru umowy, stanowi o niezamierzonym działaniu Przystępującego i ma znamiona omyłki. Jest to omyłka, o której stanowi art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy, nieistotna, bez wpływu na sposób obliczania punktów w kryterium oceny ofert i obejmująca niewielki zakres robót - jest więc omyłką niepowodującą istotnej zmiany w treści oferty i jej wyjaśnienie nie jest efektem niedozwolonych negocjacji z Zamawiającym. Z przepisów ustawy, w szczególności z regulacji zawartych w art. 87 Pzp, nie wynika zakaz poprzedzenia poprawienia omyłki wezwaniem wykonawcy do udzielenia wyjaśnień dotyczących treści oferty, jak równie zakaz skorzystania w celu poprawienia omyłki z otrzymanych od wykonawcy informacji. Izba nie uwzględniła zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz art. 87 ust. 1 i 2 pkt 3 Pzp przez nieodrzucenie oferty Przystępującego, poprawienie omyłki i w konsekwencji wybór oferty jako najkorzystniejszej, tym samym nie uwzględniła żądania Odwołującego nakazania odrzucenia tej oferty. II. Przepisy art. 89 ust. 1 pkt 7a i 8 w związku z art. 85 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 3 Pzp oraz art. 66 § 2 k.c. stanowią: - art. 89 ust. 1 zobowiązuje zamawiającego do odrzucenia oferty, jeżeli: pkt 7a wykonawca nie wyraził zgody, o której mowa w art. 85 ust. 2, na przedłużenie terminu związania ofertą; pkt 8 oferta jest nieważna na podstawie odrębnych przepisów; - art. 85 ust. 2 uprawnia wykonawcę i zamawiającego do przedłużenia terminu związania ofertą, zastrzegając na rzecz zamawiającego jednorazową czynność z określeniem warunków do jej dokonania; - art. 7 ust. 1 i 3 określa obowiązki zamawiającego - przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości; zamówienia udziela wyłącznie wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy; - art. 66 § 2 k.c. wskazuje na zaprzestanie związania ofertą z upływem czasu, w którym składający ofertę mógł w zwykłym toku czynności otrzymać odpowiedź wysłaną bez nieuzasadnionego opóźnienia. Stan faktyczny w zakresie postawionego zarzutu nie jest sporny. Przystępujący zadeklarował zgodnie z wymaganiami okres związania ofertą 60 dni. Bieg terminu związania ofertą rozpoczął się wraz z upływem terminu składania ofert, 5 czerwca 2019 r. Zgodnie z zasadą liczenia terminu wyrażoną w art. 85 ust. 5 ustawy Pzp, termin ten upłynął w dniu 3 sierpnia 2019 r. Zamawiający nie zwrócił się z wnioskiem o przedłużenie terminu związania ofertą, Przystępujący nie przedłużył samodzielnie terminu związania ofertą. Wybór oferty został dokonany 23 sierpnia 2019 r. Oceniając zarzut naruszenia przepisów art. art. 89 ust. 1 pkt 7a i pkt 8 w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy Pzp w kontekście art. 66 § 2 k.c., należało uznać, że z przywołanych przepisów wynika, że z upływem wyznaczonego terminu związania ofertą następuje zaprzestanie związania ofertą oferenta/wykonawcy. Oferta jest niewiążąca, ale ważna. Skutkuje to ewentualną odmową ze strony oferenta/wykonawcy przystąpienia do zawarcia umowy. W ustawie Pzp uwzględniającej specyfikę postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wprowadzono skutki, ale wyłącznie odnośnie do okoliczności wskazanych w art. 89 ust. 1 pkt 7a - nie wyrażenia zgody, o której mowa w art. 85 ust. 2 ustawy na przedłużenie terminu związania ofertą. Wskazany przepis stanowiąc o prawie Zamawiającego do wystąpienia do wykonawcy o wyrażenie zgody, jednoznacznie wskazuje, że wyrażenie zgody następuje w odpowiedzi na wniosek zamawiającego. Z przepisu nie wynika, by wyrażenie lub nie wyrażenie zgody następowało w przypadku samodzielnego przedłużenia przez wykonawcę terminu związania ofertą. Zważywszy, że przesłanki odrzucenia oferty są ściśle określone, nie podlegają interpretacyjnemu rozszerzeniu, odrzucenie oferty na podstawie wskazanych w odwołaniu przepisów ustawy Pzp i k.c. mogłoby mieć miejsce jedynie w przypadku czynności zamawiającego - uprzedniego wniosku zamawiającego o wyrażenie zgody i odpowiednio, nie wyrażenia zgody przez wykonawcę. Treść przepisu art. 89 ust. 1 pkt 7a ustawy Pzp potwierdza, że oferta co do której upłynął termin związania jest ważna, bowiem przepis zobowiązuje zamawiającego do jej odrzucenia w przypadku braku zgody na przedłużenie terminu związania ofertą. W postępowaniu o udzielenie zamówienia oferta może być wycofana, odrzucona, wybrana jako najkorzystniejsza, bądź oceniona na którejś pozycji w rankingu ofert. Nie występuje pojęcie oferty o niezidentyfikowanym statusie. Mając na uwadze sądową instancyjną kontrolę orzecznictwa Izby, należało podzielić stanowiska Sądów Okręgowych m.in.: - w Rzeszowie z dnia 16 lutego 2011 r. sygn. akt KIO 192/10 - w Łodzi z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt Ga 379/12 - w Lublinie z dnia z dnia 17 stycznia 2014 r. sygn. akt IX Ga 392/13 - w Warszawie z dnia 16 lipca 2014 r. sygn. akt XXIII Ga 924/14, wyrażone w kontekście oceny czynności bądź zaniechania czynności przez zamawiającego na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp (w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją Pzp w 2016 r.), aktualne odnośnie do przepisu art. 89 ust. 1 pkt 7a ustawy Pzp w aktualnym brzmieniu. Rozstrzygnięcia odpowiadające poglądom wynikającym z przywołanego orzecznictwa znajdują odzwierciedlenie w orzecznictwie Izby, przykładowo: - wyrok z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt KIO 324/17 - uchwała z dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt KIO/KU 24/19 - wyrok z dnia 20 sierpnia 2019 r. sygn. akt KIO 1518/19 - w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 września 2019 r. sygn. akt KIO 1594/19, Izba wskazała: Izba pod uwagę wzięła pogląd, wyrażony w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie XXIII Wydział Odwoławczy z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt. XXIII Ga 924/14, z którego wynika, że „z uwagi na specyfikę postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz swoisty charakter oferty złożonej na gruncie przepisów p.z.p., należy uznać, iż upływ terminu związania ofertą nie przesądza o nieskuteczności oferty, a jedynie o braku istnienia po stronie wykonawcy obowiązku zawarcia umowy”. (...); „uznanie, że w sytuacji upływu terminu związania ofertą zamawiający nie może już zawrzeć umowy z wykonawcą, który wyraża chęć podpisania umowy, stałoby w sprzeczności z funkcją, dla jakiej zostały wprowadzone do p.z.p., przepisy dotyczące związania ofertą, albowiem zamiast realizować podstawowy cel postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, który sprowadza się do wyboru najkorzystniejszej oferty i zawarcia umowy, w istocie uniemożliwiałyby to”. (...) przepisy Prawa zamówień publicznych nie określają konsekwencji braku samodzielnego przedłużenia terminu związania ofertą przez wykonawcę, a jedynie przewidują odrzucenie oferty w sytuacji, gdy wykonawca w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego nie wyraził zgody, o której mowa w art. 85 ust. 2 Prawa zamówień publicznych, na przedłużenie terminu związania ofertą (art. 89 ust. 1 pkt 7a Prawa zamówień publicznych). Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, brak jednoznacznej sankcji w przepisach oraz w ogłoszeniu o zamówieniu przesądza o tym, że nie można wykonawcy obarczać negatywnymi konsekwencjami określonego zaniechania. W orzeczeniu z dnia 13 lipca 2017 r. w sprawie C35/17 (Saferoad Grawil et Saferoad Kabex) Europejski Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że „zasadę równego traktowania i obowiązek przejrzystości należy interpretować w ten sposób, iż stoją one na przeszkodzie wykluczeniu wykonawcy z przetargu publicznego wskutek niedopełnienia przez niego obowiązku, który nie wynika wyraźnie z dokumentacji przetargowej lub obowiązującej krajowej ustawy, lecz z wykładni tej ustawy i tej dokumentacji, a także z uzupełniania przez krajowe organy administracji lub sądownictwa administracyjnego występujących w tej dokumentacji luk”. Skoro, zgodnie z przywołanym wyżej orzecznictwem, w związku z zaniechaniem przedłużenia terminu związania ofertą, brak przesłanki wykluczenia wykonawcy w postępowania czy odrzucenia jego oferty oraz nie ma przeszkód, aby z wykonawcą podpisać umowę, to ma on interes we wniesieniu odwołania. Również w orzecznictwie ETS, m.in. z dnia 13 lipca 2017 r. w sprawie C-35/17. W przedstawionych okolicznościach, Izba nie stwierdziła podstaw do uwzględnienia zarzutu i nakazania Zamawiającemu odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 7a i 8 w zw. z art. 85 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp oraz art. 66 § 2 k.c. Zarzut naruszenia przepisów art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp jest z reguły konsekwencją naruszenia przepisów szczególnych ustawy. III. Przepisy art. 89 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie wskazanym w odwołaniu, jest zgodnie z zarzutem naruszenia przepisu z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2019 r. poz. 1010) - działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Przepis art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp - zobowiązuje zamawiającego do odrzucenia oferty, jeżeli jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Odwołujący wywiódł zarzut z zestawienia 12 pozycji spośród 59 przedstawionych w załączniku 1c do oferty Przystępującego - katalog operacji remontowych - wykonywanie przeglądów, konserwacji, usuwanie usterek oraz wykonywanie badań i pomiarów generatorów, wzbudnic i transformatorów w PGE Energia Ciepła S.A. Oddział w Rybniku. Odwołujący przedstawił zestaw cen z pozycji katalogowych: 3, 4, 5, 8, 9, 15,16, 23, 25, 29, 43, 46. Zamawiający wymagał przedstawienia w formularzu załącznika w kolumnie F, CNWWyceny operacji najczęściej wykonywanych, Netto (PLN). Spośród 12 zakwestionowanych pozycji, w 11 pozycjach zostało zakreślone pole do wypełnienia wyceny, co jednoznacznie potwierdza stanowisko Zamawiającego i Przystępującego, że operacje remontowe w tym zakresie należą do wykonywanych rzadko, jak wskazano na rozprawie. Jedyną pozycją, którą należało wypełnić w kolumnie F, to pozycja 29 - Transformator mocy - wymiana źródeł światła w obudowie dźwiękochłonnej. Na rozprawie Przystępujący wyjaśnił, że nawet operacja remontowa wykonywana w tym zakresie, może nie mieć miejsca w ciągu 2 lat realizacji umowy ze względu na rodzaj stosowanego oświetlenia (wytrzymałość i gwarancja). Zaoferowane ceny w tych pozycjach są najniższe spośród cen 3 ofert, przy czym o ile ceny ofert przystępującego i Odwołującego są na zbliżonym poziomie, o tyle ceny 3. oferty są znacznie wyższe. Z odpowiedzi na odwołanie i zgłoszenia przystąpienia do postępowania odwoławczego, wskazujących rzetelną porównawczą wycenę operacji remontowych, umowy zawartej w dniu 22.03.2019 r. przez Zamawiającego z firmą Elektrobudowa S.A., porównawczych cen stosowanych w Elektrociepłowni Zielona Góra, EC Gdańsk i EC Gdynia oraz wyjaśnień wskazujących na ich wiarygodność, wynika, że wycena operacji przewidzianych do nieczęstego wykonania lub niewykonania w ogóle w toku realizacji umowy, nie nosi znamion czynu nieuczciwej konkurencji. Zasługuje również na uwagę, że 12 kwestionowanych pozycji, to zakres nienależący do istotnego. Wycena wszystkich pozycji z załącznika 1c (59) stanowiła 20% całkowitej ceny ocenianej w ramach przyjętych w SIWZ kryteriów oceny ofert. Jako zarzut przeciwny (wzajemny), zamawiający przedstawił ceny 14 pozycji z załącznika 1c oferty Odwołującego, w których wskazano wycenę znacznie poniżej wyceny Przystępującego, są to pozycje: 2, 6, 7, 30, 31, 33, 34, 41, 42, 44, 45, 47, 51, 52, przy czym pozycje 30, 33, 34, 45, to operacje zaliczone do najczęściej wykonywanych. Na podstawie powyższych ustaleń, w ocenie Izby, brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu wystąpienia czynu nieuczciwej konkurencji przez złożenie oferty przez Przystępującego. IV. Przepis art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, to przepis, którego dyspozycja jest uzależniona od okoliczności ocenionych przez zamawiającego: Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie (.). Zamawiający nie zwracał się do wykonawców o udzielenie wyjaśnień. Wskazał w złożonych dokumentach i wyjaśnieniach na rozprawie, że nie miał wątpliwości co do realności ceny oferty Przystępującego. Zakwestionowane pozycje (12 spośród 59), które stanowią faktyczną podstawę zarzutu i żądania Odwołującego, to nieistotne części składowe przedmiotu zamówienia, wycenione realnie, zważywszy na potrzebę znikomego ich wykonywania lub nie wykonywania w czasie realizacji umowy (2 lata). W świetle wskazanych podstaw, Odwołujący nie wykazał okoliczności zobowiązujących Zamawiającego do żądania wyjaśnień na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp. Zarzut naruszenia przepisu art. 89 ust. 1 pkt 4 (zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia) nie został uzasadniony, nie przedstawiono żadnych okoliczności wskazujących na relacje cen złożonych ofert, ich porównania oraz nie odniesiono tego zakresu do przedmiotu zamówienia. Poza wskazaniem przepisu nie zamieszczono w odwołaniu okoliczności faktycznych dotyczących zarzutu. Wg ustaleń Izby, różnica w cenach obu ofert wynosi 11 176,91 zł, co stanowi 10,17%. Reasumując powyższe, Izba oddaliła odwołanie na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp stosownie do jego wyniku, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972). Izba zaliczyła do kosztów wpis uiszczony przez Odwołującego w kwocie 15 000 zł zgodnie z § 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia. Przewodniczący:....................................... 25 …Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Miasta Ruda Śląska
Odwołujący: Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Komunalnik Sp. z o.o.Zamawiający: Miasto Ruda Śląska…Sygn. akt: KIO 809/19 WYROK z dnia 22 maja 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Emilia Garbala Protokolant: Marcin Jakóbczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 6 maja 2019 r. przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Komunalnik Sp. z o.o., ul. Świętego Jerzego 1a, 50-518 Wrocław, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Miasto Ruda Śląska, Pl. Jana Pawła II 6, 41-709 Ruda Śląska, przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: PreZero Service Południe Sp. z o.o., ul. Kokotek 33, 41-700 Ruda Śląska, Remondis Górny Śląsk Sp. z o.o., ul. Piotra Skargi 87, 41-706 Ruda Śląska, Remondis Sosnowiec Sp. z o.o., ul. Baczyńskiego 11, 41-203 Sosnowiec, zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, orzeka: 1. oddala odwołanie, 2. kosztami postępowania obciąża wykonawcę Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Komunalnik Sp. z o.o., ul. Świętego Jerzego 1a, 50-518 Wrocław, i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Komunalnik Sp. z o.o., ul. Świętego Jerzego 1a, 50-518 Wrocław, tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Gliwicach. Przewodniczący: ........................ Sygn. akt KIO 809/19 UZASADNIENIE Zamawiający - Miasto Ruda Śląska, Pl. Jana Pawła II 6, 41-709 Ruda Śląska, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Miasta Ruda Śląska”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 5 lutego 2019 r., nr 2019/S 025-055661. W dniu 26 kwietnia 2019 r. zamawiający poinformował o odrzuceniu oferty wykonawcy Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Komunalnik Sp. z o.o., ul. Świętego Jerzego 1a, 50-518 Wrocław (dalej: „odwołujący”) na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 pkt 2 i 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1986 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp” oraz o wykluczeniu tegoż wykonawcy z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp. W dniu 6 maja 2019 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie, w którym ww. odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: a) art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez odrzucenie oferty odwołującego z powodu pozornej jej niezgodności z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: „siwz”) w zakresie wskazania przez niego w formularzu ofertowym (załącznik nr 1 do siwz) instalacji zagospodarowania odpadów komunalnych, które według oceny zamawiającego, nie mogą tego czynić (z czym odwołujący się nie zgadza w opisanym niżej zakresie), gdy tymczasem odwołujący z ostrożności wskazał w rzeczonym formularzu (pkt 6 - tabela) 39 alternatywnych lub subsydiarnych względem siebie instalacji, w których hipotetycznie możliwe jest zagospodarowanie określonych frakcji odpadów objętych przedmiotowym zamówieniem (co nie znaczy, że odwołujący przekaże faktycznie każdej z tych instalacji odpady komunalne do zagospodarowania), i to w sytuacji gdy niezakwestionowane przez zamawiającego instalacje (łącznie 32 instalacje) mogą legalnie przyjąć do zagospodarowania wszystkie frakcje odpadów objętych przedmiotowym zamówieniem, w pełnym ich strumieniu (całkowitej ilości odpadów) oraz, gdy odwołujący z ostrożności zbyt szeroko wypełnił jedną z rubryk rzeczonej tabeli „Rodzaj odpadów (kod odpadów)” wskazując w tym miejscu wszystkie z kodów, do których wedle jego najlepszej wiedzy uprawnione do zagospodarowania są konkretne instalacje, a zamawiający w ramach instytucji wyjaśnień oferty (na swoje wezwanie) wiedział o sposobie, w jaki odwołujący rozumiał zrealizowanie przedmiotowego obowiązku. Innymi słowy, odwołujący stoi na stanowisku, że jego oferta w przedstawionym zakresie nie jest sprzeczna z treścią siwz, gdyż obejmuje instalacje zagospodarowania odpadów gwarantujące należyte wykonanie zamówienia, a wskazane w ofercie kwestionowane przez zamawiającego instalacje, winny być traktowane albo jako nieprzewidziane do przekazania im odpadów (co dostatecznie wyjaśniono w ramach instytucji wyjaśnienia oferty), albo jedynie jako wartość dodana zakładająca możliwość realizacji zamówienia ponad wymogi określone w siwz - skoro wykorzystanie tych instalacji nie jest w ogóle potrzebne do realizacji zamówienia, czy też dotyczy kodów odpadów, które powinny i mogą być zagospodarowane w innych instalacjach, niekwestionowanych przez zamawiającego. Wskazanie 7 instalacji kwestionowanych przez zamawiającego nie powinno być interpretowane na niekorzyść odwołującego i uznane za sprzeczne z treścią siwz; b) art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez odrzucenie oferty odwołującego z powodu pozornej jej niezgodności z treścią siwz w zakresie lokalizacji bazy magazynowotransportowej i PSZOK poprzez przyjęcie błędnego założenia, że obiekty te, z uwagi na postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rzekomo nie mogą być zlokalizowane w miejscu rozważanym przez odwołującego, w sytuacji gdy lokalizacja tych obiektów na etapie składania ofert nie jest istotna, gdyż ani w siwz (warunki udziału w postępowaniu - Rozdział XIII pkt 3 SIWZ), ani w formularzu ofertowym, zamawiający nie wymagał od oferentów dysponowania nimi na etapie składania ofert, a nadto gdy plan miejscowy zezwala na takową lokalizację rzeczonych obiektów, co potwierdza wcześniejsza praktyka zamawiającego, który na tym samym terenie (w ramach tego samego przeznaczenia określonego w planie miejscowym) akceptuje prowadzenie przez innym podmiot (podmiot konkurencyjny dla odwołującego) PSZOK oraz dysponowanie dla tego terenu zezwoleniem na przetwarzanie odpadów uzyskanym przez jeszcze inny podmiot (właściciela nieruchomości planowanej do wykorzystania przez odwołującego) - oczywiście obie te sytuacje miały miejsce już po uchwaleniu planu miejscowego i jego wejściu w życie; c) art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp poprzez niepoprawienie omyłki w ofercie polegającej na wskazaniu kodów odpadów dla zmieszanych odpadów komunalnych i odpadów zielonych w kolumnie nr 5 tabeli punkt 6 formularza ofertowego dla instalacji spoza regionu gospodarki odpadami właściwego dla zamawiającego (tj. instalacji spod nr 34, 36, 37 i 38) oraz kodów odpadów, których instalacje te nie mogą zagospodarować, co tyczy się także instalacji spod nr 4, 6 i 9 rzeczonej tabeli, w sytuacji gdy z wyjaśnień odwołującego odnośnie jego oferty złożonych na wezwanie zamawiającego jednoznacznie wynika, że ofertą nie jest objęte zagospodarowanie odpadów zmieszanych i zielonych w instalacjach spoza regionu gospodarki odpadami właściwego dla zamawiającego, jak również tych frakcji odpadów, których poszczególne instalacje nie mogą zagospodarować, przy czym co oczywiste przywołane zmiany nie prowadzą do istotnych zmian treści oferty odwołującego, skoro zmiany dotyczą wyeliminowania pojedynczych (w nieznacznej liczbie) kodów odpadów, a nie instalacji jako takich; d) art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 90 ust. 3 pzp, poprzez przyjęcie przez zamawiającego, że zaoferowana przez odwołującego cena jest rażąco niska z uwagi na nieuwzględnienie w niej wystarczających kosztów zagospodarowania odpadów takich frakcji jak: popioły, odpady biodegradowalne i odpady wielkogabarytowe oraz wszystkich kosztów utworzenia i utrzymania bazy magazynowo-transportowej i punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (czyli PSZOK), a także kosztów pośrednich odwołującego, gdy tymczasem przedłożona w ramach postępowania szczegółowa kalkulacja odwołującego uwzględnia wszystkie istotne elementy kosztowe zamówienia (w tym też te kwestionowane przez zamawiającego), i to przy przyjęciu dużego marginesu błędu (ryzyka), a nadto gdy wysokość wszystkich tych kosztów znajduje potwierdzenie w realiach rynkowych (co też odwołujący wykazał licznymi dowodami). Co więcej, założony i wykazany przez odwołującego zysk, gwarantuje pokrycie rzekomych zwiększonych kosztów świadczenia usługi podnoszonych przez zamawiającego, i to w taki sposób, że zysk ten nadal występuje, przy czym skorzystanie z zysku na pokrycie rzekomo zwiększonych kosztów nie jest w ogóle potrzebne, gdy przyjmie się stanowisko zamawiającego wyrażone w odrzuceniu odnośnie strumienia i kosztów zagospodarowania popiołów, gdyż uwzględnienie tego stanowiska skutkuje powstaniem oszczędności (nieprzewidzianej w ofercie odwołującego - wariant niekorzystny), która pozwoli pokryć w całości pozostałe rzekomo wyższe koszty. Odwołujący zaznacza przy tym, że wynagrodzenie w ramach niniejszego zamówienia ma charakter ryczałtowy (§ 8 ust. 4 wzoru umowy stanowiącej załącznik nr 3 do SIWZ), a zatem ocenie podlega cena jako całość (a ta w zaistniałym przypadku jest wystarczająca do pokrycia rzekomo zwiększonych kosztów świadczenia usługi podniesionych przez zamawiającego i ciągle pozwala odwołującemu osiągnąć zysk), a nie jej poszczególne elementy składowe, tym bardziej te nieistotne. Na marginesie odwołujący zwraca uwagę, że zamawiający kwestionuje realność kosztów utworzenia i utrzymania bazy magazynowo-transportowej i PSZOK przyjmując błędne założenie, że obiekty te, z uwagi na postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rzekomo nie mogą być zlokalizowane w miejscu rozważanym przez odwołującego, w sytuacji gdy lokalizacja tych obiektów na etapie składania ofert nie jest istotna, gdyż ani w SIWZ (warunki udziału w postępowaniu - Rozdział XIII pkt 3 SIWZ), ani w formularzu ofertowym, zamawiający nie wymagał od oferentów dysponowania nimi na etapie składania ofert, a nadto gdy plan miejscowy zezwala na takową lokalizację rzeczonych obiektów, co potwierdza wcześniejsza praktyka zamawiającego, który na tym samym terenie (w ramach tego samego przeznaczenia określonego w planie miejscowym) akceptuje prowadzenie przez innym podmiot (podmiot konkurencyjny dla odwołującego) PSZOK oraz dysponowanie dla tego terenu zezwoleniem na przetwarzanie odpadów uzyskanym przez jeszcze inny podmiot (właściciela nieruchomości planowanej do wykorzystania przez odwołującego) - oczywiście obie te sytuacje miały miejsce już po uchwaleniu planu miejscowego i jego wejściu w życie; e) art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp poprzez przyjęcie, że odwołujący wskazując w formularzu ofertowym dodatkowe instalacje zagospodarowania odpadów (alternatywne lub subsydiarne względem innych), a zdaniem zamawiającego niemogące zagospodarować odpadów komunalnych objętych zamówieniem, działał lekkomyślnie lub niedbale wprowadzając zamawiającego w błąd, i że wskazanie tych dodatkowych instalacji może mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu, w sytuacji gdy wskazanie to nie było ani lekkomyślne, ani niedbałe, gdyż jest konsekwencją niejasności SIWZ, a także gdy wskazanie tych instalacji nie może mieć istotnego wpływu na decyzję zamawiającego, skoro pozostałe 32 instalacje (niekwestionowane przez zamawiającego) są w zupełności wystarczające dla należytego wykonania zamówienia - możliwe jest zagospodarowanie w nich wszystkich frakcji odpadów objętych przedmiotowym zamówieniem, i to w zakresie całego ich strumienia. Ponadto, gdyby zamawiający kwestionowane przez siebie instalacje wyłączył z oferty w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp zgodnie z wyjaśnieniami oferty dokonywanymi przez odwołującego na wezwanie zamawiającego, to w ogóle nie można byłoby kwalifikować wskazania rzecznych instalacji jako wprowadzenie w błąd, a tym bardziej jako wywołujących wpływ na decyzje podejmowane w postępowaniu. Odwołujący zwraca uwagę, że zarzut ten jest powiązany z pierwszym zarzutem (naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 pzp), w związku z czym w dalszej części odwołania oba zarzuty zostaną omówione w jednym miejscu. W szczególności odwołujący wskazał, co następuje: „Niezgodność oferty z SIWZ i wprowadzenie zamawiającego w błąd. W przedmiotowym postępowaniu miał zastosowanie formularz ofertowy, w którym w punkcie 6 należało przedstawić „Wykaz instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości”, wedle następującej tabeli: Status instalacji Nazwa i adres Rodzaj odpadów (podać tylko w Lp. Adres instalacji podmiotu przypadku instalacji instalacji zarządzającego (kod odpadów) regionalnej lub zastępczej) Rodzaj Odwołujący w swojej ofercie złożonej 19 marca 2019 r. uzupełnił rzeczoną tabelę poprzez wpisanie w niej 39 instalacji zagospodarowania odpadów, które posiadają różny zakres uprawnień co do zagospodarowywania poszczególnych frakcji (kodów odpadów). Jednocześnie w piątej kolumnie tabeli „Rodzaj odpadów (kod odpadów)” dla każdej instalacji z osobna odwołujący podał wszelkie wiadome mu rodzaje odpadów, dla których dana instalacja posiada stosowne zezwolenia. Odwołujący wypełnił rzeczoną tabelę w taki sposób, gdyż uważał, że ma ona charakter informacyjny dla zamawiającego, a ostateczne zobowiązanie co do miejsca zagospodarowania odpadów objętych zamówieniem nastąpi w załączniku nr 5 do umowy (§1 ust. 2 wzoru umowy, który stanowi załącznik nr 3 do SIWZ). Brak jest bowiem w SIWZ i wzorze umowy powiązania tabeli z formularza ofertowego (pkt 6) i załącznika nr 5 do wzoru umowy. Co więcej, odwołujący miał przy tym na uwadze, że wskazanie instalacji w formularzu ofertowym ma charakter deklaratoryjny, w tym znaczeniu, że wskazanie jakiejś instalacji w tabeli nie oznacza, że odwołujący faktycznie przekaże jej odpady odebrane z terenu Rudy Śląskiej, a jedynie że ma do tego prawo, o ile będzie to zgodne z innymi przepisami. Ponadto, odwołujący miał wątpliwości co do tego, czy dopuszczalna będzie w przyszłości (po podpisaniu umowy) zmiana wskazanych instalacji, gdyż zamawiający w SIWZ nie przewidział takiego warunku zmiany umowy, co jest rekomendowaną praktyką. Dokonanie rzeczonej zmiany na podstawie art. 144 pzp uzależnione byłoby od interpretacji zamawiającego i zależne wyłącznie od jego woli. Przełożyło się to na ostrożnościowe podejście odwołującego do poruszanego tu aspektu, materializując się właśnie poprzez wskazanie w formularzu ofertowym jak największej hipotetycznej liczby instalacji, z których będzie mógł skorzystać, choćby wymagało to ziszczenia się niewystępujących obecnie warunków. Zamawiający najwyraźniej powziął wątpliwości co do sposobu rozumienia przez odwołującego formularza ofertowego, czemu dał wyraz wzywając go w dniu 25 marca 2019 r. do wyjaśnienia oferty. W odpowiedzi na powyższe wezwanie (pismo z dnia 2 kwietnia 2019 r.) odwołujący wyraźnie wskazał, że odpady komunalne objęte systemem regionalizacji (tj. odpady zmieszane i zielone) będą przekazywane wyłącznie do regionalnych instalacji przetwarzania odpadów komunalnych właściwych do regionu gospodarki, do którego należy zamawiający. Odwołujący dał także jasno do zrozumienia, że jest świadom wymogów prawa, co do tego, że dany odpad może przekazać tylko podmiotowi uprawnionemu (posiadającemu stosowne zezwolenie) do jego zagospodarowania, przy czym ponownie zaznaczył, że piątą kolumnę tabeli z punktu 6 formularza ofertowego rozumiał w sposób zaprezentowany wyżej, tj. jako obowiązek wskazania wszystkich rodzajów odpadów, co do których dana instalacja posiada zezwolenie na ich zagospodarowanie. Zamawiający ponownie wezwał odwołującego do złożenia wyjaśnień odnośnie jego oferty, ale wezwanie to nie dotyczyło już rzeczonego wykazu instalacji zagospodarowania odpadów. Ponadto, zamawiający nie poprawił omyłki w myśl art. 87 ust. 2 pkt 3 pzp. Niezależnie od powyższego zamawiający wystąpił do podmiotów prowadzących instalacje wskazane przez odwołującego z zapytaniami o możliwość przyjęcia przez nie odpadów do zagospodarowania. Zaprezentowany wyżej sposób rozumienia i wypełnienia formularza ofertowego przez odwołującego nie może być traktowany, tak jak czyni to zamawiający, jako wykreowanie stanu niezgodności oferty z SIWZ, czy też jako wprowadzenie zamawiającego w błąd poprzez lekkomyślne lub niedbałe przedstawienie mu informacji mogących mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane w postępowaniu, z kilku względów. Po pierwsze, rekonstruując charakter prawny zobowiązania do podania w formularzu ofertowym wykazu instalacji zagospodarowania odpadów, nie można przyjąć takiej jego wykładni, która nakazuje podmiotowi odbierającemu odpady komunalne od właścicieli nieruchomości faktycznego przekazania tych odpadów wskazanej instalacji, jeżeli odpady te mogą być zagospodarowane w innej instalacji, także przez niego wskazanej. Taka wykładnia sprzeczna z logiką i zdrowym rozsądkiem musi ulec odrzuceniu. Jeżeli wykonawca wskazuje (czyniąc zadość zobowiązaniu z art. 6d ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1454 ze zm.) dwie instalacje (lub więcej) o podobnym zakresie uprawnień, to znaczy że może poprzestać na faktycznym przekazaniu odpadów do zagospodarowania tylko jednej z nich, w szczególności tej tańszej. Nie ma żadnego normatywnego uzasadnienia dla przyjęcia założenia, jakoby wskazanie dodatkowej (alternatywnej, względnie subsydiarnej) instalacji, która może nigdy nie być wykorzystana, jest sprzeczne z przywołanym wyżej obowiązkiem wskazania instalacji w ofercie na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych. Tym samym nie można mówić o sprzeczności oferty z treścią SIWZ, gdy w ofercie przewidziano więcej instalacji zagospodarowania odpadów, niż jest to konieczne dla zagospodarowania odpadów objętych danym zamówień publicznym, i to nawet wtedy gdy wykonawca nie planuje faktycznie przekazywać odpadów którejś z wskazanych przez siebie instalacji, oczywiście z tym zastrzeżeniem, że w pozostałych wskazanych przez siebie instalacjach jest w stanie zagospodarować wszystkie rodzaje odpadów i w zakresie całego ich strumienia. Po drugie, zamawiający wzywając wykonawcę do złożenia wyjaśnień co do treści oferty nie może pominąć tych wyjaśnień przy dalszej ocenie oferty. Z utrwalonej linii orzeczniczej Krajowej Izby Odwoławczej (por. wyroki KIO/UZP 1327/09; 1443/09; 2145/10) wynika iż wyjaśnienia udzielone zamawiającemu przez odwołującego stanowią oświadczenie wykonawcy, którym jest on związany na równi ze złożoną ofertą. W przedmiotowym przypadku oznacza, to że zamawiający nie może wykazywać sprzeczności oferty odwołującego z treścią SIWZ w zakresie instalacji, dla których w tabeli z punktu 6 formularza ofertowego (piąta kolumna) wskazano kody odpadów właściwe dla odpadów zmieszanych i zielonych, a które znajdują się poza regionem gospodarki odpadami właściwym dla zamawiającego. Tym samym, zamawiający nie powinien kwestionować instalacji wskazanych pod punktami 34, 36, 37 i 38 tabeli z formularza ofertowego odwołującego. Ta uwaga rzutuje zarazem na niemożność uznania, iż odwołujący w rzeczonym zakresie mógł wprowadzić w błąd zamawiającego (trzeci zarzut z niniejszego odwołania). Odwołujący zaznacza nadto, że jego oferta nie jest też sprzeczna z treścią SIWZ w odniesieniu do instalacji zagospodarowania odpadów wskazanych w tabeli z formularza ofertowego pod numerami 4, 6 i 9, jak również 34, 36, 37 i 38 w zakresie wykraczającym poza odpady zmieszane i zielone. Część podmiotów prowadzących wyżej wymienione instalacje są długoletnimi kontrahentami odwołującego i dotąd nie odmówiły mu przyjęcia do zagospodarowania tych rodzajów odpadów, których to możliwość przyjęcia kwestionuje teraz zamawiający. Odwołujący zwraca tutaj uwagę, że uzyskane przez zamawiającego negatywne odpowiedzi na zadane tym podmiotom pytania wynikają z błędnego, żeby nie powiedzieć tendencyjnego, sposobu ich zadania. Treść udzielonych odpowiedzi przez rzeczone instalacje świadczy jednoznacznie o tym, że każda z nich potraktowała zapytanie zamawiającego jako chęć nawiązania współpracy (bezpośrednio między tymi podmiotami), czym instalacje te nie były zainteresowane. Udzielone w taki sposób odpowiedzi (oparte na błędnym zinterpretowaniu treści pytania) nie mogą być uznawane za miarodajne dla oceny tego, czy instalacje te przyjmą, czy też nie, dane kategorie odpadów bezpośrednio od odwołującego. Dla przykładu oczywistym jest, że instalacja spod numeru 6 tabeli z formularza ofertowego negatywnie ustosunkowała się do możliwości przeprowadzenia zbiórki opon z terenu województwa śląskiego, skoro nie prowadzi takiej działalności, a współpraca z odwołującym polega na tym, że to odwołujący dostarcza opony do tej instalacji z różnych miejsc w kraju. Co więcej, odwołujący ponownie zwraca uwagę na złożone przez niego wyjaśnienia co do przedłożonej oferty, poczynione na wezwania zamawiającego. Z uwagi na budzącą wątpliwości treść piątej kolumny tabeli z formularza ofertowego, odwołujący wskazał wszystkie rodzaje odpadów, które znajdują się w zezwoleniach podmiotów prowadzących instalacje. Jeżeli zamawiający uważa, że w oparciu o pozyskane informacje, w którejś ze wskazanych przez odwołującego instalacji nie można obiektywnie zagospodarować konkretnej frakcji odpadów, to winien skorzystać ze sprostowania omyłki w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 pzp. Tak jak już wskazano powyżej, przyjęcie powyższego oznacza, że odwołujący i w tym zakresie nie mógł wprowadzić zamawiającego w błąd (trzeci zarzut niniejszego odwołania). Zaniechanie poprawienia omyłki Skoro w wyniku dokonanych przez odwołującego wyjaśnień treści oferty na wezwanie zamawiającego, zamawiający wiedział o tym, że w ramach przedłożonej oferty nie mieści się zagospodarowanie odpadów zmieszanych i zielonych w instalacjach spoza regionu gospodarki odpadami właściwego dla zamawiającego, jak i tych rodzajów odpadów (kodów odpadów), co do których zamawiający stoi na stanowisku, że nie mogą być zagospodarowane we wskazanych instalacjach (co jednak odwołujący kwestionuje uznając, że takie przypadki nie zachodzą), to winien on skorzystać z procedury zmiany omyłki w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 pzp. Dopuszczalność poprawienia wykazu instalacji zagospodarowania odpadów w ramach przedmiotowego trybu potwierdza wprost wyrok KIO sygn. 2143/17 z 27 października 2017 r. Nie może być przy tym mowy, że taka poprawka w zaistniałym stanie faktycznym doprowadziłaby do istotnej zmiany treści oferty. Odwołujący zwraca bowiem uwagę, że zmiana dotyczy tylko nieznacznej liczby instalacji i kodów opadów (które powoływano już wielokrotnie w niniejszym odwołaniu), nie zaś samych instalacji jako takich, czy przeważającego zakresu ich działalności. Co więcej, jak już to wielokrotnie podniesiono, niekwestionowane przez zamawiającego instalacje są wystarczające dla zagospodarowania (i bez wątpienia mogą zrobić to legalnie) wszystkich frakcji odpadów objętych zamówieniem, w pełnym ich zakresie. Niezależnie od dokonanej zmiany odwołujący zobowiązany jest przestrzegać zasad gospodarki odpadami (hierarchii postępowania z odpadami) wynikających z odrębnych przepisów, co wprost rzutuje na możliwość przekazywania konkretnych frakcji odpadów do konkretnych instalacji. Rażąco niska cena Zamawiający dwukrotnie wzywał odwołującego do wyjaśnienia sposobu kalkulacji zaoferowanej ceny. Odwołujący w odpowiedzi na te wezwania przedstawił wyczerpujące wyjaśnienia, które dają asumpt do kompleksowego odniesienia się do każdego aspektu rażąco niskiej ceny podniesionego przez zamawiającego. Podkreślić przy tym należy, że odwołujący dokonał alternatywnych kalkulacji: (i) korzystnej dla niego, gdzie wysokość kosztów jest optymistyczna, ale realna, a przy tym osiąga on znaczący zysk z realizacji zamówienia oraz (ii) niekorzystniej, gdzie wysokość kosztów przekracza rozsądne ramy rynkowe, ale gdzie nadal wypracowuje on zysk, z tym że stosunkowo mniejszy w porównaniu z pierwszym wariantem. Wariant pierwszy zawarty został bezpośrednio w „Szczegółowej kalkulacji kosztów wykonania zamówienia” przedłożonej zamawiającemu w dniu 2 kwietnia 2019 r., a wariant drugi stanowi załącznik nr 23 do tej kalkulacji. Po pierwsze, wbrew twierdzeniu zamawiającego, iż odwołujący nie dołączył do przedstawionych wyjaśnień dowodów, odwołujący wskazuje, że załączył wiele cenników różnych instalacji obrazujących rynkowe koszty zagospodarowania odpadów zmieszanych oraz odpadów ulegających biodegradacji. Odwołujący szczegółowo wyjaśnił, że próbował zawrzeć umowy na zagospodarowanie odpadów z różnymi RIPOK, ale nie jest to możliwe dopóty, dopóki nie zawrze on umowy z zamawiającym i nie stanie się podmiotem odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości z terenu Rudy Śląskiej. Zamawiający nie może jednak czynić z tego powodu zarzutu względem odwołującego, gdyż w ramach postępowania nie było obowiązku legitymowania się zawartymi umowami. Twierdzenie, że odwołujący nie rozeznał mocy przerobowych poszczególnych instalacji również mija się z prawdą. Odwołujący w swojej ofercie wskazał wszystkie instalacje posiadające status RIPOK w regonie gospodarki odpadami do którego należy zamawiający. Oznacza, to że któraś z instalacji musi przyjąć odpady komunalne odbierane przez odwołującego w ramach realizacji przedmiotowego zamówienia. Obowiązek taki wynika z przepisów prawa (art. 91 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach). Co więcej, faktem notoryjnym jest to, że nie ma takiej możliwości, by w ramach regionu gospodarki odpadami w ramach właściwego wojewódzkiego planu gospodarki odpadami przewidziano zbyt małą liczbę instalacji RIPOK nie pokrywającą zapotrzebowania gmin tego regionu. Gdyby przyjąć stanowisko zamawiającego za prawidłowe, że instalacje z jego regionu nie mają mocy przerobowych, to oznacza to, że żaden wykonawca nie jest w stanie sprostać realizacji przedmiotowego zamówienia publicznego. Jest to oczywiście sprzeczne z logiką i zdrowym rozsądkiem. Tak samo sprzeczne z przywołanymi wartościami byłoby uznanie, że błędnie sporządzono plan wojewódzki gospodarki odpadami dla regionu. Jedynym sensownym wyjaśnieniem jest to, że hipotetyczny brak mocy przerobowych wynika z zawarcia przez RIPOK warunkowych umów na zagospodarowanie odpadów komunalnych z potencjalnymi oferentami startującymi w przetargach na usługi odbioru i zagospodarowania odpadów. Taki brak mocy przerobowych jest jednak pozorny, gdyż podmioty te konkurują ze sobą i przegrana jednego z nich w przetargu publicznych aktualizuje zarezerwowane moce przerobowe na rzecz innych podmiotów z rynku. Tak czy owak, odwołujący traktuje zaprezentowane przez zamawiającego w tym względzie stanowisko za gołosłowne i nie mające wpływu na ocenę kalkulacji jego oferty, w szczególności, że żaden z RIPOK nie odmówił odwołującemu definitywnego zawarcia umowy na zagospodarowanie odpadów z powodu braku mocy przerobowych. Po drugie, nie jest prawdą, że odwołujący nie uwzględnił wzrostu ilości odpadów do zagospodarowania. Zarówno w wariancie korzystnym, jak i niekorzystnym, ilość odpadów założono na poziomie wyższym o 10% od tego wynikającego z danych podanych w SIWZ (1 str. Opisu przedmiotu zamówienia, stanowiącego załącznik nr 2 do SIWZ). W skali całego kontraktu zamawiający, jak sam wskazuje, założył wycenę 101650 Mg odpadów, tymczasem odwołujący przyjął do kalkulacji ok. 112000 Mg odpadów. Posiłkowanie się wariantem niekorzystnym (załącznik nr 23 do Szczegółowej kalkulacji kosztów wykonania zamówienia) rozwiewa wszelkie wątpliwości w tym względzie. Po trzecie, całkowicie pomijalne są zarzuty dotyczące błędów w oszacowaniu strumienia i kosztów zagospodarowania popiołów. W wariancie niekorzystnym zamawiający nie wyodrębnił strumienia popiołów ze strumienia zmieszanych odpadów (przewidywany przez zamawiającego strumień popiołów mieści się w strumieniu odpadów zmieszanych z kalkulacji odwołującego), tym samym koszt ich zagospodarowania jest taki jak dla odpadów zmieszanych, tj. 430,00 zł netto za Mg. Strumień odpadów zmieszanych (w tym popiołów) jest taki jak przyjął w OPZ zamawiający dla 2018 r., mimo że strumień tych odpadów wykazuje tendencję spadkową. W 2017 r. wynosił on bowiem o 1200 Mg więcej. Odwołujący zaznacza przy tym, że w latach wcześniejszych zamawiający nie prowadził zbiórki selektywnej popiołu, więc wysokość strumienia odpadów zmieszanych z lat 20172018, jest adekwatna dla hipotetycznej sumy strumieni odpadów zmieszanych i popiołów w ramach niniejszego zamówienia. Paradoksalnie, przyjmując założenie zamawiającego, że strumień popiołów do odpadów zmieszanych będzie na poziomie 9%, i że odpady te da się zagospodarować po najniższej stawce sugerowanej przez zamawiającego (tj. 220,00 netto za Mg), ale wyższej niż stawka przewidziana przez odwołującego w wariancie korzystnym (tj. 160,00 zł netto za Mg), to w ten sposób wygenerowana zostanie oszczędność w kosztach (nieprzywidziana przez odwołującego w wariancie niekorzystnym). Oszczędność ta będzie na poziomie ponad 1.100.000,00 zł w skali całego zamówienia. Strumień popiołów na wspomnianym poziomie 9% oznacza, że miesięcznie do zagospodarowania będzie 286,88 Mg popiołów. Oszczędność za 1 Mg popiołów to 210,00 zł netto (430,00 zł netto za odpady zmieszane - 220,00 zł netto najniższa realne dla zamawiającego cena zagospodarowania popiołów). Iloczyn strumienia odpadów w skali rocznej i wskazanej wysokości oszczędności na 1 Mg popiołu skutkuje powstaniem powołanej oszczędności w skali całego kontraktu. Już w tym miejscu odwołujący zaznacza, że owa oszczędność pokrywa w całości, zwiększone zdaniem zamawiającego w stosunku do kalkulacji odwołującego, koszty zagospodarowania odpadów biodegradowalnych i wielkogabarytów. Po czwarte, przyjęta w kalkulacji cena zagospodarowania odpadów biodegradowalnych (215,00 zł netto za 1 Mg), jak i odpadów wielogabarytowych (305,00 zł netto za 1 Mg) nie jest zaniżona. Jest to cena realna, opierająca się na cennikach obowiązujących we właściwych instalacjach. Innymi słowy, koszt zagospodarowania rzeczonych frakcji odpadów ma w pełni rynkowy wymiar, a zarzuty zamawiającego są całkowicie bezpodstawne. W przypadku odpadów biodegradowalnych przyjęta w kalkulacji cena jest wyższa od najtańszego w tym względzie cennika. Zgodnie z przedłożonym zamawiającemu cennikiem Przedsiębiorstwa Składowania i Utylizacji Odpadów sp. z o.o. w Gliwicach (RIPOK) cena zagospodarowania 1 Mg odpadów biodegradowalnych to 191,00 zł netto. Co więcej, w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty zamawiający przyjął błędne proporcje (wagi) w zaproponowanym przez siebie wyliczeniu. Mianowicie, średnia cena zagospodarowania 1 Mg odpadów biodegradowalnych w instalacjach przywołanych przez zamawiającego to 228,50 zł netto (a nie 246,00 zł netto). Oczywistym jest przecież, że odwołujący (do czego jest w pełni uprawniony) przekazałby odpady biodegradowalne zbierane w workach w całości do tańszej instalacji, tj. za 277,00 zł netto za 1 Mg tych odpadów, a odpady zbierane luzem w całości do drugiej, a w tym przypadku tańszej instalacji, tj. za 180,00 zł netto za 1 Mg. Co więcej przy przyjęciu wskazanego przez zamawiającego stosunku czystej biomasy zbieranej w workach (50:50), łączny koszt zagospodarowania odpadów biodegradowalnych przez odwołującego w instalacjach przyjętych przez zamawiającego będzie wyższy od założeń w kalkulacji odwołującego o ok. 7.000,00 zł (w skali miesiąca), co w kontekście wartości całego kontraktu jest elementem nieistotnym. Na marginesie, odwołujący wskazuje, że w kalkulacji przewidział i załączył do niej ofertę zakupu worków przeznaczonych do zbiórki odpadów zielonych, które są biodegradowalne. Oznacza to, że w przypadku zawarcia umowy przez odwołującego z daną instalacją, jest on w stanie wynegocjować cenę przyjmowania odpadów w takich workach w cenie porównywalnej do czystej biomasy, co w przypadku wyliczeń opartych na danych zamawiającego skutkowałoby uzyskaniem kosztu zagospodarowania niższego niż odwołujący przyjął w kalkulacji. Finalnie, odwołujący wskazuje, że wynagrodzenie (cena) w ramach niniejszego zamówienia ma charakter ryczałtowy (§ 8 ust. 4 wzoru umowy stanowiącej załącznik nr 3 do SIWZ). Zgodnie natomiast z wyrokiem KIO nr 2640/18 z 7 stycznia 2019 r., który powinien być znany zamawiającemu, gdyż był on również zamawiającym w tamtej sprawie, „przy wynagrodzeniu ryczałtowym nawet wykazanie zbyt niskiej ceny za wykonanie jakiegoś elementu przedmiotu zamówienia nie może skutkować co do zasady uznaniem całej ceny za rażąco niską i w konsekwencji powodować odrzucenie takiej oferty w oparciu o przepis art. 90 ust. 3 Pzp“. W przedmiotowym przypadku (pomijając nawet oszczędność wynikającą z zagospodarowania popiołów zamiast odpadów zmieszanych w wariancie niekorzystnym dla odwołującego) zaplanowany zysk w zupełności wystarcza na pokrycie wszystkich kosztów wskazanych przez zamawiającego w wyższej wysokości, a przy tym nie spowoduje to straty na kontrakcie (zysk będzie ciągle aktualny). Po piąte, odwołujący wyjaśnił już dostatecznie zamawiającemu, z czego wynikają nieścisłości (omyłki) w kalkulacji dla wariantu korzystnego. Niemniej jednak, z uwagi na sporządzenie kalkulacji wariantu niekorzystnego, uwaga zamawiającego o licznych omyłkach odnośnie pierwszego wariantu jest pomijalna. Po szóste, nie sposób zgodzić się z zamawiającym, że wskazanie na tym etapie postępowania przetargowego planowanej lokalizacji bazy magazynowo-transportowej i PSZOK może być niezgodne z treścią SIWZ. Przede wszystkim jest to niemożliwe, gdyż ani w SIWZ (warunki udziału w postępowaniu - Rozdział XIII pkt3 SIWZ), ani w formularzu ofertowym, zamawiający nie wymagał od oferentów dysponowania bazą i PSZOK na etapie składania ofert, a tym bardziej nie regulował kwestii jest lokalizacji. Co więcej, nie może być sprzeczne z treścią SIWZ, oświadczenie wiedzy, które nie stanowi oferty, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowym przypadku. Informacje na temat lokalizacji bazy i PSZOK zawarte w wyjaśnieniach poczynionych przez odwołującego nie stanowią w żadnym wypadku oferty ich zrealizowania w konkretnym miejscu. Niezależnie od powyższego, zamawiający błędnie przyjmuje, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr 1066/LXI/2006 Rady Miasta Ruda Śląska z 22 czerwca 2006 r.) stoi na przeszkodzie lokalizacji bazy i PSZOK na rozważanych przez odwołującego terenach. Dla przykładu, nieruchomość oznaczona ewidencyjnie jako ul. Kokotek 44 w Rudzie Śląskiej (którą odwołujący zgodnie z zawartą umową dzierżawy, znajdującą się w aktach sprawy, może wykorzystać zarówno pod lokalizację bazy, jak i PSZOK) znajduje się na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem PU1. W myśl § 28 ust. 1 planu „Wyznacza się tereny produkcyjno - usługowe oznaczone na rysunku planu symbolami: PU1 i PK2 z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod obiekty produkcyjne, magazynowo składowe oraz usługowe w tym obiekty handlu o powierzchni sprzedaży poniżej 2000 m kw., usługi logistyczne”. Dalsze postanowienia tegoż paragrafu nie zakazuje zbierania odpadów na terenie objętym symbolem PU1, ani nie zakazują innej działalności odpadowej. W świetle orzecznictwa NSA (zob. wyrok z 31 stycznia 2017 r., sygn. II OSK 1553/16), które odwołujący przytaczał już zamawiającemu: „Gospodarowanie odpadami dopuszczalne jest na terenach przewidzianych w planach miejscowych w sposób ogólny na prowadzenie działalności gospodarczej, produkcyjnej lub związanej z infrastrukturą techniczną. Symbolem "O" oznaczane są przede wszystkim tereny, na których to dana gmina ma zamiar prowadzić gospodarkę odpadami lub na których zamierza umożliwić innym podmiotom prowadzenie gospodarki odpadami, np. w formie składowiska odpadów, spalarni odpadów lub regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych. Nie można przyjąć, że gospodarka odpadami może być prowadzona wyłącznie na terenach oznaczonych w planie literą „O"”. Negowanie przez zamawiającego powyższej wykładni w ramach niniejszego postępowania wprawia odwołującego w konsternację, z uwagi na fakt, że wcześniej w swojej działalności zamawiający akceptował takie rozumienie postanowień rzeczonego planu miejscowego. (...) Już tylko na marginesie odwołujący wskazuje, że błędne jest także stanowisko zamawiającego jakoby ewentualna niemożność lokalizacji bazy na rozważanych terenach (o których wie zamawiający) skutkowała brakiem realności kosztów paliwa przyjętych w kalkulacji. Koszty paliwa będą bowiem takie same dla szeregu lokalizacji w mieście Ruda Śląska, jak i w jego okolicach, o ile porównywalna pozostanie długość sum wszystkich zaplanowanych trasówek. Daje to dużą swobodę odwołującemu w wyborze miejsca lokalizacji swojej bazy (i PSZOK). Poza tym, jak wynika z kalkulacji kosztów odwołującego zaprogramował on 30% bufor liczby kilometrów na wzrost kosztów paliwa, co jeszcze bardziej uelastycznia go w wyborze wskazanego miejsca. Niezależnie od powyższego, odwołujący kwestionuje tezę zamawiającego jakoby zaniżył koszty utrzymania planowanej bazy magazynowo-transportowej i PSZOK. Wykonawca wyjaśnił, że koszty mediów (takich jak woda, prąd, gaz, ogrzewanie) ujął w pozycji amortyzacja, pomimo że posługuje się także pozycją media (w której uwzględnia jednak internet, telefon oraz ochronę). Zamawiający błędnie przyjmuje, że nomenklatura i desygnaty pojęć przyjętych w kalkulacji odwołującego są w jakikolwiek sposób reglamentowane prawnie, czy tym bardziej słownikowo. Odwołujący w toku swojej działalności wypracował taki sposób kalkulacji kosztów, gdzie pod pojęciem „amortyzacji” bazy i PSZOK uwzględnia inne elementy, niż wynikałoby to z naturalnego rozumienia tego pojęcia. Jest to jednak kwestia semantyczna zależna wyłącznie od woli odwołującego i nie ma podstaw normatywnych, żeby z tego powodu zamawiający stawiał mu zarzuty. Po siódme, wbrew przekonaniu zamawiającego, odwołujący uwzględnił koszty ogólnozakładowe pod pozycjami rozdziału VI Szczegółowej kalkulacji kosztów wykonania zamówienia. Odwołujący zaznacza przy tym, że nieuwzględnienie kosztów zatrudnienia pracowników zatrudnionych w oddziale w Nysie jest uzasadnione - pracownicy ci wykonują obecnie zadania w takim zakresie, że w ramach 40 godzin pracy tygodniowo (bez konieczności wypracowywania nadgodzin) mogą uczestniczyć w realizacji zadania na rzecz zamawiającego (przy czym nie wiadomo, czy zaistnieje w ogóle taka potrzeba). Idąc tokiem rozumowania zamawiającego - każdy z wykonawców winien do ceny ofertowej wliczyć wynagrodzenia zarządu, pracowników wszystkich szczebli zakładu (księgowości, kadr i innych wydziałów). Pracownicy ci nie generują jednak dodatkowego kosztu ponad ten, który ponoszony jest przez odwołującego przed uzyskaniem zamówienia publicznego i nie wiadomo, czy w ogóle będą zaangażowani (a jeśli tak to w jakim zakresie) w realizację przedmiotowego zamówienia. Potencjał, na który powołuje się zamawiający (firma, kadra menadżerska, księgowość, reklama, obsługa bankowa, itp.), stanowi stały element, który nie jest związany z realizacją zamówienia na rzecz Zamawiającego. Niezależnie od wyniku tego postępowania - odwołujący ponosi pewne koszty związane z prowadzeniem działalności, której profil nie opiera się wyłącznie o branżę gospodarki odpadami. Nie jest to zatem koszt pośredni, jak to nazywa zamawiający. Istotą kalkulowania ceny ofertowej jest ujęcie kosztów, które powstaną w momencie rozpoczęcia działalności na rzecz danego zamawiającego w odniesieniu do jego wymogów stawianych w SIWZ. Ujmowanie w kosztach wykonania danego kontraktu szkoleń pracowników czy innych inwestycji jest daleko idącą nadinterpretacją. Wiadomym jest, że środki na takie inwestycje pochodzą z wypracowanego zysku wykonawcy, ale z całą stanowczością nie są kosztem wykonania tego zamówienia. Tak czy inaczej, w przypadku odwołującego koszty wskazane przez zamawiającego są znikome w skali kontraktu, a przez to możliwe byłoby ich pominięcie na potrzeby kalkulacji ceny dla przedmiotowego zamówienia.” W związku z powyższym odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu: a) unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego i czynności wykluczenia go z postępowania, b) poprawienia omyłki poprzez wykreślenie w tabeli z pkt 6 formularza ofertowego w instalacjach wskazanych pod numerami 34, 36, 37 i 38 kodów odpadów dla zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych, a także tych kodów odpadów, które wedle zamawiającego obiektywnie nie mogą być odbierane przez te instalacje, jak i instalacje wskazane pod numerami 4, 6 i 9 rzeczonej tabeli, c) powtórzenia czynności badania i oceny ofert oraz dokonania wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej. Pismem z dnia 9 maja 2019 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie PreZero Service Południe Sp. z o.o., ul. Kokotek 33, 41-700 Ruda Śląska, Remondis Górny Śląsk Sp. z o.o., ul. Piotra Skargi 87, 41-706 Ruda Śląska, Remondis Sosnowiec Sp. z o.o., ul. Baczyńskiego 11, 41-203 Sosnowiec (dalej: „przystępujący”), zgłosili przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego. Izba stwierdziła prawidłowość przystąpienia po stronie zamawiającego. Pismem z dnia 15 maja 2019 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której podniósł w szczególności, co następuje. „Zamawiający w pierwszej kolejności wskazuje na istotność tabeli zawierającej „Wykaz instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości”. Zamawiający dał temu jednoznacznie wyraz, zamieszczając wspomnianą tabelę w treści formularza oferty, który stanowi jednocześnie treść oferty każdego wykonawcy, w tym Odwołującego. (...) Jako profesjonalny uczestnik obrotu Odwołujący powinien doskonale zdawać sobie sprawę z tego, jaki jest cel wskazania poszczególnych instalacji wraz z poszczególnymi kodami odpadów, które mają być przekazywane do wyszczególnionych instalacji w trakcie realizacji zamówienia. Zamawiający pragnie przypomnieć, iż żądanie wskazania w treści oferty instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, stanowi wypełnienie ustawowego obowiązku, wynikającego z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2018 r. poz. 1454, z późn.zm. - tekst obowiązujący na dzień wszczęcia postępowania o udzielenie przedmiotowego zamówienia). Zgodnie z art. 6d ust. 4 pkt 5 wspomnianej ustawy, wójt, burmistrz lub prezydent miasta w przypadku sporządzenia specyfikacji istotnych warunków zamówienia w przetargu na odbieranie i zagospodarowanie odpadów, zobowiązuje do wskazania w ofercie instalacji, w szczególności regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, do których przekazywane będą odbierane odpady. Powyższe potwierdza jednoznacznie charakter wskazywania w przedmiotowym postępowaniu przez wykonawców, w tym Odwołującego, instalacji do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości - oświadczenie w tym zakresie stanowi niewątpliwie treść oferty i wskazuje na sposób w jaki będzie wykonywane świadczenie stanowiące przedmiot zamówienia. Oświadczenie w tym zakresie jest dla Zamawiającego niezwykle istotne, tym bardziej, że stanowić będzie integralną treść umowy, w postaci jednego z załączników. Treść tego załącznika nie będzie przy tym stanowić elementu negocjacji przy zawieraniu umowy, jak sugeruje to w odwołaniu Odwołujący („ostateczne zobowiązanie co do miejsca zagospodarowania odpadów objętych zamówieniem nastąpi w załączniku nr 5 do umowy”), lecz ma odzwierciedlać bezpośrednio to, co oświadczył każdy wykonawca, w tym Odwołujący, w złożonej przez siebie ofercie. Zamawiający dał temu wyraz sporządzając wzór umowy, który stanowi załącznik do treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia (SIWZ). Wzór ten podlega wypełnieniu treścią stanowiącą treść złożonej oferty. Należy w tym miejscu podkreślić, iż treść oferty nie podlega negocjacjom i z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustawy, nie może ulec zmianie. Nie jest zatem trafne stanowisko Odwołującego mówiące o tym, że wykaz ma charakter informacyjny a jego ostateczna treść zostanie ustalona przy podpisywaniu umowy. To, że Odwołujący jest w błędzie, potwierdzają przepisy art. 87 ust. 1 oraz art. 140 ust. 1 ustawy. (...) Analiza treści oferty Odwołującego w zakresie wskazania instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, bezsprzecznie wykazała, iż odpady o określonych kodach (niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne oraz odpady ulegające biodegradacji) mają być przekazywane do instalacji, które takich odpadów odbierać nie mogą, ponieważ nie są do tego uprawnione - są instalacjami spoza regionu, do którego można te odpady przekazywać zgodnie z zapisami Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla województwa śląskiego (poz./wiersz 1, 34, 36, 37 i 38 Wykazu instalacji z oferty Wykonawcy). Ponadto w wyniku zapytań skierowanych do zarządców określonych instalacji, stwierdzono nieprawidłowości w zakresie poz./wierszy 4, 6, 9 oraz ponownie 34, 36, 37, 38 wykazu instalacji w stosunku do innych odpadów. (...) Nie można dać wiary twierdzeniu Odwołującego, iż w piątej kolumnie tabeli - rodzaj odpadów (kod odpadów) podał „wszelkie wiadome mu rodzaje odpadów, dla których dana instalacja posiada stosowne zezwolenia”. Przede wszystkim Zamawiający wskazuje w tym miejscu na pewną pozornie drobną zmianę w twierdzeniu Odwołującego. Otóż w złożonych wcześniej wyjaśnieniach na wezwanie Zamawiającego w trybie art. 87 ust. 1 ustawy Odwołujący jednoznacznie stwierdził, iż w kolumnie 5 wykazu „zawarł informację o kodach odpadów, co do których instalacja jest uprawniona do ich zagospodarowania”. Jak wykazał to Zamawiający w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty, nie jest to prawdą, stąd być może asekuracyjne obecnie twierdzenie Odwołującego, co do „wiadomych mu rodzajów odpadów, dla których dana instalacja posiada stosowne zezwolenia" (w dalszej części odwołania pojawia się znowu pierwotne sformułowanie). Zamawiający przypomina, iż w wykazie wskazane zostały instalacje i odpowiednie kody odpadów, dla których dane instalacje nie posiadają stosownych zezwoleń (np. poz. 4 wykazu z tabeli Odwołującego). Fakt ten został potwierdzony przez zarządców instalacji w wyniku wymiany korespondencji z Zamawiającym. Nieprawdziwe jest zatem stanowisko Odwołującego, że wskazał wszystkie rodzaje odpadów, które znajdują się w zezwoleniach podmiotów prowadzących instalacje. Odwołujący jako profesjonalny podmiot obrotu gospodarczego, miał obowiązek dokonania wcześniej stosownej weryfikacji i analizy rynku odpadów. Składając jednoznacznie oświadczenie do jakich instalacji i jakie odpady będzie przekazywać w trakcie realizacji umowy musiał mieć świadomość, że oświadczenie to stanowi jednocześnie zobowiązanie do świadczenia w sposób wskazany w ofercie i może stanowić podstawę do odrzucenia oferty. Znamienne jest, że Odwołujący usiłuje przerzucić swój błąd i niezgodność treści oferty z treścią SIWZ na Zamawiającego i rzekomą wątpliwość sporządzonego wzoru formularza ofertowego. Odwołujący w odwołaniu powołuje się na „budzącą wątpliwość treść piątej kolumny tabeli formularza ofertowego”. Zamawiający pragnie podkreślić, iż o jakiejkolwiek wątpliwości nie może być mowy. Tabela jest przygotowana czytelnie, a poszczególne rubryki trzeba czytać z uwzględnieniem pełnej treści tabeli, w tym jej nazwy: „wykaz instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości”. W poddawanym w wątpliwość punkcie 5 tabeli należało podać „rodzaj odpadów (kod odpadów)”. Oczywistym jest, że skoro chodzi o odpady odbierane od Zamawiającego tj. Miasta Ruda Śląska, to w kolumnie tej należało wskazać te kody odpadów, które będą przekazywane do danej instalacji. Skoro wykaz dotyczy instalacji do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości w ramach przedmiotowego postępowania tj. z terenu Miasta Ruda Śląska, to również adekwatnie do tego należało wskazać kody przekazywanych odpadów. Zamawiający nie wymagał podania wszystkich instalacji w Polsce, które odbierają odpady wraz z wszystkimi kodami odpadów, do odbioru których instalacje te mają uprawnienia. Wymagał wskazania instalacji, do których każdy Wykonawca, w tym Odwołujący, będzie przekazywał odpady o określonych kodach. Trudno za wiarygodne uznać obecne twierdzenia Odwołującego w tym zakresie. Z treści oferty Odwołującego wynika jednoznacznie, iż przekazywać będzie odpady do instalacji w sposób niezgodny z treścią SIWZ (obowiązującymi przepisami prawa, co zostało wskazane w SIWZ), jak również do instalacji, które nie mają do tego stosownych uprawnień (brak uprawnień do określonych kodów, które Odwołujący wskazał w swojej ofercie). Wyjątkiem od zakazu zmiany treści oferty jest poprawa omyłek, o których mowa w art. 87 ust. 2 ustawy. Zamawiający nie zgadza się w tym miejscu z Odwołującym, iż w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z omyłką polegającą na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodującą istotnych zmian w treści oferty. W pierwszej kolejności należy podnieść, iż w tym zakresie nie ma mowy o popełnieniu przez Odwołującego omyłki, bowiem Odwołujący sam przyznał, iż inaczej zrozumiał wzór formularza oferty i wskazał instalacje wraz ze wszystkimi rodzajami odpadów, które znajdują się w zezwoleniach podmiotów prowadzących instalacje (niezależnie od tego co Odwołujący twierdzi w tym zakresie Zamawiający wykazał powyżej, iż nie jest to prawdą - oświadczenie Odwołującego wprowadza Zamawiającego w błąd). Skoro Odwołujący z rozmysłem w treści oferty podał coś, co nie odpowiada treści SIWZ, nie może być w tym przypadku mowy o omyłce. Ponadto, ewentualna poprawa zdaniem Zamawiającego prowadziłaby do istotnych zmian w treści oferty i w konsekwencji to Zamawiający, a nie Odwołujący ukształtowałby treść wykazu instalacji. Zamawiający musiałby bowiem zaingerować w treść zadeklarowanego przez Odwołującego oświadczenia i wykreślać błędnie wskazane instalacje bądź też niewłaściwe lub nieprawdziwe kody odpadów (te odpady, które nie mogą być oddawane do poszczególnych instalacji lub też te, do odbierania których instalacje te nie mają uprawnień). (...)” W zakresie rażąco niskiej ceny: „1. Nieudźwignięcie przez Odwołującego ciężaru udowodnienia realności zaoferowanej ceny. (...) Wykonawca w swojej kalkulacji oparł się na cennikach wybranych instalacji, które przedłożył wraz z wyjaśnieniami, nie weryfikując, czy instalacje te będą w ogóle w stanie odebrać odpady z terenu Miasta Ruda Śląska. Weryfikacja w zakresie tych instalacji, którą przeprowadził Zamawiający, co potwierdzają stosowne dowody zawarte w aktach postępowania wykazała, iż podmioty te w chwili obecnej nie są w stanie zagwarantować zagospodarowania wspomnianych odpadów - odnosi się to do tych instalacji, na których cenach oparł się Odwołujący. Posiadane przez Zamawiającego dowody na korespondencję z podmiotami zarządzającymi instalacjami przeczą twierdzeniu Odwołującego o gołosłownym stanowisku Zamawiającego. Powyższe pokazuje, iż Wykonawca nie dochował należytej staranności przy kalkulacji ceny ofertowej, a podawane przez niego poszczególne ceny ofertowe nie znajdują pokrycia w możliwych do uzyskania cenach rynkowych - nie będzie możliwe realizowanie zamówienia według kalkulacji przedstawionej przez Wykonawcę. Odnosi się to przede wszystkim do odpadów ulegających biodegradacji (biomasa), wielkogabarytowych oraz popiołu. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż cenniki, które obowiązują na rynku nie są wystarczającym dowodem na rozeznanie sytuacji rynkowej, ponieważ wiele instalacji odmawia przyjmowania odpadów spoza obsługiwanego przez siebie terenu, albo ma ograniczone moce przerobowe i możliwości zagospodarowania tylko części zebranych z terenu Miasta Ruda Śląska odpadów. Dlatego też nie jest wystarczające dokonanie kalkulacji cenowej w oparciu o cenniki dostępne na stronach internetowych. W tym zakresie niezbędne jest dogłębne rozeznanie sytuacji występującej na rynku zagospodarowania odpadów. Założenie przez Odwołującego, że będzie miał możliwości przekazywania odpadów do najtańszej instalacji jest nieprawidłowe. Zamawiający wykazał, że wskazane przez Wykonawcę instalacje mogą nie przyjąć lub wprost nie przyjmą odpadów z terenu Miasta Ruda Śląska. (...) 2. Brak uwzględnienia przez Odwołującego szacowanego przez Zamawiającego i założonego wzrostu ilości odbieranych odpadów. Odwołujący na stronie 11 odwołania wskazuje, że cytat: „Zarówno w wariancie korzystnym, jak i niekorzystnym, ilość odpadów założono na poziomie wyższym o 10% od tego wynikającego z danych podanych przez Zamawiającego w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ). W skali całego kontraktu Zamawiający, jak sam wskazuje założył wycenę 101 650 Mg odpadów, tymczasem Odwołujący przyjął do kalkulacji około 112 000 Mg odpadów". Stwierdzenie Odwołującego co do ilości wyszacowanych odpadów zaprezentowane w odwołaniu nie jest prawdziwe. Odwołujący wyszacował w wyjaśnieniach z dnia 2 kwietnia br. w wersji korzystnej: 4 832,024 Mg odpadów miesięcznie, co daje 96 640,48 Mg rocznie, czyli w skali całego zamówienia brakuje w szacunku 5 009,52 Mg, co stanowi 4,93% wartości. Przeliczając tą wartość wg średniej ceny za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych za 1 Mg okazuje się, iż cena ofertowa Wykonawcy jest zaniżona niemal o 2,7 min zł netto (ok. 2,9 min zł brutto). (...) W tych samych wyjaśnieniach w wersji niekorzystnej, Odwołujący wyszacował już tylko 4 372,76 Mg miesięcznie, czyli w skali całego zamówienia 87 455,20 Mg czyli w szacunku brakuje w skali zamówienia 14 194,80 Mg czyli aż 13,96 %. Przeliczając tą wartość wg średniej ceny za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych za 1 Mg okazuje się, iż cena ofertowa Wykonawcy jest zaniżona o ponad 7,6 min zł netto (ok. 8,2 min zł brutto). (...) Dopiero w wyjaśnieniach z dnia 12 kwietnia br. Odwołujący skorygował swój błąd w tabeli (...), ale tylko w odniesieniu do wariantu korzystnego, kiedy to wyszacował 5082,02398 Mg, co w skali całego zamówienia daje 101 640,4796 Mg, czyli niedoszacowane jest już 9,5204 Mg, co można uznać za niewielki błąd w szacunku. Nadal jednak nie została oszacowana na prawidłowym poziomie ilość odpadów w przedstawionym wariancie niekorzystnym. Trudno zatem za wiarygodne uznać kalkulacje, które zawierają podstawowe błędy, a następnie jedna z nich jest doraźnie poprawiana na użytek składania kolejnych wyjaśnień na wezwanie Zamawiającego. Reasumując Odwołujący na stronie 11 odwołania podaje nieprawdziwą informację o przyjęciu do kalkulacji 112 000 Mg odpadów. 3. Nieprawidłowe skalkulowanie kosztów odbioru frakcji popiołu. (...) Odwołujący próbuje na podstawie kalkulacji z wariantu niekorzystnego, w którym błędnie w ogóle nie oszacował występowania strumienia popiołu, zmniejszyć strumień odpadów zmieszanych, wprowadzić popiół i wygenerować oszczędność w wysokości 1 100 000 zł. Niestety Odwołujący nie zauważył, że w wariancie niekorzystnym w ogóle nie doszacował 14 194,80 Mg odpadów (w odwołaniu zapewnia, że przyjął do szacunku 112 000 Mg odpadów, co nie ma pokrycia w złożonych wyjaśnieniach i kalkulacji, a co wykazał Zamawiający).Twierdzenie zatem o uzyskanej w ten sposób oszczędności zupełnie nie odpowiada stanowi faktycznemu, a służy tylko i wyłącznie manipulowaniu przedstawioną przez siebie kalkulacją. Trudno tutaj w tej chwili podnosić, gdzie owe brakujące tony powinny zostać dokalkulowane. Z pewnością postępowanie Odwołującego w tym zakresie czyni przedstawioną kalkulację niewiarygodną. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, iż wyimagowana przez Odwołującego oszczędność na poziomie 1 100 000 zł pokrywa w całości zwiększone koszty dotyczące zagospodarowania odpadów biodegradowalnych i wielkogabarytów, które wskazał Zamawiający w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty. (...) 4. Nieprawidłowe skalkulowanie kosztów odbioru odpadów ulegających biodegradacji (biomasy). Zamawiający w pełnym zakresie podtrzymuje fakt zaniżenia kosztów odbioru odpadów ulegających biodegradacji (biomasy), co zostało szczegółowo opisane w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty Odwołującego. Jako, że Odwołujący oparł się na najniższej cenie instalacji, która według rozeznania Zamawiającego (informacje uzyskane wprost od podmiotu zarządzającego instalacją znajdujące się w aktach postępowania) nie odbiera odpadów z terenu Miasta Ruda Śląska, kalkulowana przez Odwołującego cena nie jest ceną realną. Podobnie wygląda sytuacja w odniesieniu do instalacji w Gliwicach, na którą powołuje się Odwołujący w treści odwołania. Zgodnie z informacjami otrzymanymi przez Zamawiającego (dowód znajduje się w aktach postępowania), w chwili obecnej wyżej wymieniony podmiot ogranicza przyjmowanie odpadów z terenu spoza Gliwic. Z kolei ceny na innych instalacjach są o wiele droższe od tej, którą kalkulował Odwołujący. Założenie, że całą masę odpadów uda się zdeponować w najtańszej na rynku instalacji jest wysoce optymistyczne i nierealne. Równie dobrze może się okazać, że odpady ulegające biodegradacji trafią do instalacji, która jest najdroższa, bo jedynie ta instalacja będzie dysponowała wolnymi mocami przerobowymi, a jeżeli do tego dokalkulujemy wzrost ceny, której Odwołujący w żaden sposób nie założył, to może się okazać, że koszt odbioru odpadów biodegradowalnych to nie optymistyczne 220 zł czy 246 zł, a 300 zł, co nie jest wykluczone. (...) Na zakończenie Zamawiający za zupełnie gołosłowne uznaje twierdzenie Odwołującego (str. 13 odwołania), iż jest w stanie wynegocjować korzystną cenę za odbiór tego odpadu w workach przeznaczonych do zbiórki odpadów zielonych, w cenie porównywalnej do czystej biomasy, co skutkowałoby niższym kosztem niż ten, który przyjął Zamawiający. Odwołujący nie potwierdza tego żadnym dowodem przez co jego wywody należy uznać w tym zakresie za zwykłą spekulację. 5. Nieprawidłowe skalkulowanie kosztów odbioru odpadów wielkogabarytowych. (...) Istotne jest to, że Odwołujący oprócz ogólnego stwierdzenia, że cena za 1 Mg tego odpadu nie jest zaniżona i jest oparta na obowiązujących cennikach, nie przedstawia na to żadnego dowodu. Tymczasem Zamawiający wykazał w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty, iż posiada dowody potwierdzające, iż instalacja, na cenie której Odwołujący oparł swoją kalkulację, nie odbiera tego typu odpadów z terenu Miasta Ruda Śląska. Zarządca instalacji potwierdził to mailowo w dniu 23.04.2019 r. (dowód znajduje się w aktach postępowania). To oznacza, iż cennik ten nie może stanowić potwierdzenia realności dokonanej przez Wykonawcę kalkulacji. Należy dodać, iż cena odpadów wielkogabarytowych 305 zł jest ceną niemożliwą do osiągnięcia już w tej chwili na rynku, a Odwołujący nie przedstawił żadnego dowodu na realność takiej ceny poza cennikiem instalacji, do której z pewnością odpadów tych nie przekaże. Rozeznanie dokonane przez Zamawiającego wskazuje na fakt, iż w pesymistycznym, ale całkiem realnym scenariuszu, odpady wielkogabarytowe będą kosztować nawet 550 zł/Mg. 6. Wskazanie nieprawidłowych miejsc utworzenia bazy magazynowo-transportowej oraz PSZOK - a tym samym dokonanie błędnej kalkulacji kosztów. To, że Zamawiający nie wymagał od Odwołującego podania w treści oferty planowanej lokalizacji bazy magazynowo-transportowej oraz PSZOK nie oznacza, iż w przypadku powzięcia informacji co do nieprawidłowości w tym zakresie, Zamawiający nie może na to zareagować, Zamawiający podtrzymuje swoje stanowisko, iż na wskazanym przez Odwołującego miejscu nie może utworzyć bazy magazynowo-transportowej. Możliwości takiej przeczą postanowienia miejscowego planu zagospodarowania-przestrzennego. Identyczne zastrzeżenia Zamawiający podnosi odnośnie nieruchomości planowanej do utworzenia PSZOK-u, jak również z możliwością wykorzystania jako baza magazynowotransportowa - nieruchomość oznaczona ewidencyjnie jako ul. Kokotek 44 w Rudzie Śląskiej. W tym przypadku stanowisko Zamawiającego jest identyczne - możliwości takiej przeczą postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Poniżej przedstawiamy fragment stanowiska jakie w tym zakresie wyraził Wydział Urbanistyki i Architektury tutejszego Urzędu Miasta: „W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2017 r. - sygn. II OSK 1553/16, powołanym przez odwołującego w dotychczasowej korespondencji, istotnie Sąd stwierdza, że gospodarowanie odpadami jest tym rodzajem działalności, która „dopuszczalna jest na terenach przewidzianych w planach miejscowych w sposób ogólny na prowadzenie działalności gospodarczej, produkcyjnej lub związanej z infrastrukturą techniczną". Jednakże powyższe stwierdzenie należy odczytywać w kontekście całego uzasadnienia prawnego ww. wyroku. Dalej Sąd uzasadnia bowiem przyjętą wykładnię następująco: „Symbolem "O" oznaczane są zaś przede wszystkim tereny, na których to dana gmina ma zamiar prowadzić gospodarkę odpadami lub, na których zamierza umożliwić innym podmiotom prowadzenie gospodarki odpadami, np. w formie składowiska odpadów, spalarni odpadów lub regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych." Powyższe, zdaniem tutejszego wydziału, oznacza, że Sąd w przytaczanym wyroku rozróżnia gospodarkę odpadami związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą, czyli wynikającą z prowadzonej działalności gospodarczej, od gospodarki odpadami komunalnymi, która prowadzona jest przez gminę lub podmioty, którym gmina zleca odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu gminy. Zgodnie z przytaczanym wyrokiem gospodarowanie odpadami komunalnymi winno odbywać się na wyodrębnionych terenach wyznaczonych w planach miejscowych dokładnie pod ten cel i oznaczonych odpowiednim symbolem literowym (symbolem „O"). Odrębny charakter działalności gospodarczej związanej z przetwarzaniem odpadów od gospodarowania odpadami komunalnymi znajduje potwierdzenie w tej części uzasadnienia ww. wyroku, w którym Sąd zaleca organowi I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy dokonanie oceny czy gospodarka odpadami związana jest z działalnością określoną jako podstawowe przeznaczenie terenu (tj. tereny obsługi rolnictwa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych), na którym działalność ma być prowadzona tj. czy stanowić będzie „obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ponieważ tego rodzaju produkcja wiązać się może z powstaniem odpadów”. Zamawiający pragnie przy tym wyjaśnić, dlaczego na pobliskim terenie, dla którego plan miejscowy przewiduje również oznaczenie PU1, funkcjonuje już PSZOK innego podmiotu, a wskazaną przez Odwołującego lokalizację Zamawiający kwestionuje, jako niezgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie również swoje stanowisko wyraził Wydział Urbanistyki i Architektury tutejszego Urzędu Miasta Ruda Śląska: „Odnosząc się do kwestii istniejącego Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych, funkcjonującego przy ul. Kokotek 33, pragnę wyjaśnić, że istotnie nieruchomości przy ul. Kokotek 33 oznaczone są tym samym symbolem planu miejscowego co nieruchomość przy ul. Kokotek 44 (symbol planu PU1). W tym jednak przypadku przedmiotowa działalność jest prowadzona przez przedsiębiorcę władającego nieruchomością przy ul. Kokotek 33 od 1997 r. Poprzednim użytkownikiem tego terenu było gminne Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych, które również prowadziło tam działalność związaną z gospodarowaniem odpadami komunalnymi. Zatem działalność prowadzona obecnie przy ul. Kokotek 33 rozpoczęła się wiele lat przed wejściem w życie obecnie obowiązującego planu miejscowego oraz w innej sytuacji prawnej. (...) W poprzednio obowiązujących archiwalnych planach miejscowych uchwalonych w latach 1979 oraz 1994 przedmiotowy teren przeznaczony byt pod tereny przemysłowe i magazynowe. Istotnym wydaje się tutaj podkreślenie faktu, że obowiązywały wówczas zupełnie inaczej skonstruowane przepisy prawa w zakresie planowania przestrzennego, w których nie określano obowiązku odmiennego oznaczania w planach miejscowych terenów przeznaczonych na gospodarowanie odpadami, jak to ma miejsce w obecnej sytuacji prawnej, dlatego gminne zakłady gospodarowania odpadami komunalnymi sytuowane były z reguły na terenach przemysłowych i magazynowych. (...) Nie można zgodzić się z twierdzeniem Odwołującego, że lokalizacja bazy magazynowo- transportowej nie podważa realności kosztów paliwa przyjętych w kalkulacji. Oczywistym jest, że baza zlokalizowana np. kilkadziesiąt kilometrów od miejsca wykonywania zamówienia (maksymalnie do 60 km) rodzi inne koszty od bazy zlokalizowanej w bezpośredniej bliskości od tego miejsca - na terenie miasta Ruda Śląska. Skoro zgodnie z tym, co twierdzi Zamawiający, wskazany teren nie może posłużyć Odwołującemu do utworzenia bazy magazynowo-transportowej, inaczej też muszą się rozłożyć koszty związane z paliwem, które są jednym z istotnych elementów kalkulacji cenowej. Twierdzenie odwołującego, że koszty te się nie zmienią, ponieważ wskazuje na szereg innych lokalizacji w mieście Ruda Śląska, jak i w jego okolicach należy uznać za gołosłowne. Zamawiający bowiem na etapie wyjaśnienia ceny rażąco niskiej, po powzięciu informacji o lokalizacji bazy oraz tego, że wskazany teren nie może być wykorzystany na bazę magazynowo-transportową przy realizacji przedmiotowego zamówienia, wezwał Odwołującego do wskazania innych lokalizacji z przeznaczeniem na wspomnianą bazę, jednak mimo tego, że Odwołujący w swoich pierwszych wyjaśnieniach z dnia 2 kwietnia 2019 r. powoływał się na inne lokalizacje, Zamawiający nie otrzymał w tym zakresie od Odwołującego żadnej konkretnej odpowiedzi - Odwołujący nie wskazał innej lokalizacji, a zatem jego twierdzenie, o możliwości utworzenia bazy w samym mieście Ruda Śląska lub w jego okolicach jest niewiarygodne. Stąd Zamawiający poddał w wątpliwość wyliczone koszty paliwa, które zostały zaniżone, jako element istotny kalkulacji cenowej, zaniżenie kosztów ma ewidentny wpływ na zaniżenie całej ceny ofertowej Odwołującego, przez co cena ta również z tego powodu nie posiada znamion ceny realnej. (...) 7. Nieprawidłowa kalkulacja cenowa w zakresie kosztów utrzymania bazy magazynowotransportowej. (...) Sztuczne przerzucenie kosztów mediów (takich jak woda, prąd, gaz, ogrzewanie), których Odwołujący nie ujął w kalkulacji z dnia 2 kwietnia 2019 r. (pierwsze wyjaśnienie złożone przez Odwołującego), do innej pozycji z kalkulacji obejmującej koszty utrzymania bazy magazynowo-transportowej, a konkretnie do pozycji o nazwie „amortyzacja”, nie może zostać uznane za działanie wiarygodne, a taką kalkulację należy nazwać wprost nierzetelną. Zamawiający nie zgadza się przy tym ze stwierdzeniem Wykonawcy, że pewne pojęcia w kalkulacji kosztów można stosować dowolnie w sposób zależny wyłącznie od woli Odwołującego. Pojęcia takie jak media, czy amortyzacja są zupełnie odrębnymi kategoriami kosztów i winny być odrębnie kalkulowane. Należy dodać, że wyjaśnienia Odwołującego w tym zakresie nie zostały poparte żadnym dowodem, np. umową przedwstępną zbycia nieruchomości, co mogłoby wskazywać na koszty związane z amortyzacją nieruchomości. Brak jakichkolwiek dowodów czyni z wyjaśnień Odwołującego jedynie gołosłowne twierdzenia, co nie pozwala na uznanie realności zaoferowanej ceny. 8. Nieuwzględnienie w kalkulacji ceny ofertowej kosztów ogólnozakładowych Odwołującego (kosztów pośrednich). (...) Niesłusznie Odwołujący wskazuje, że istotą kalkulowania ceny ofertowej jest ujęcie kosztów, które powstaną w momencie rozpoczęcia działalności na rzecz danego Zamawiającego. Ponieważ pewne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo pomimo tego, że się nie zmieniają - są niezwykle istotne, natomiast źródłem ich finansowania są właśnie realizowane kontrakty. 9. Zarzut ryczałtowego charakteru wynagrodzenia w ramach realizacji zamówienia. Odwołujący żyje w błędnym przeświadczeniu, jakoby Zamawiający kwestionował wyłącznie element jego wynagrodzenia broniąc się przy tym, iż cena ma charakter ryczałtowy. Zamawiający zakwestionował całą cenę ofertową wskazując, iż została ona zaniżona i nie jest ona realna. (...) Zamawiający nie odrzucił oferty Odwołującego z powodu zaniżenia jakiejś ceny jednostkowej, ponieważ w przedmiotowym postępowaniu nie ma cen jednostkowych. Zamawiający cały czas kwestionuje sposób wyliczenia i kalkulacji cenowej, którą przedstawił Odwołujący w wyniku złożenia wyjaśnień. (...) Stąd Zamawiający podtrzymuje zarzut zaoferowania rażąco niskiej ceny, a sam fakt charakteru wynagrodzenia nie ma tu znaczenia. (...) 10. Zarzut osiągnięcia zysku, który zapewnia pokrycie wskazanego przez Zamawiającego niedoszacowania. W kilku miejscach odwołania Odwołujący broni się, że założył tak duży zysk na realizacji przedmiotowego zamówienia, iż pozwoli on „na pokrycie wszystkich kosztów wskazanych przez zamawiającego w wyższej wysokości, a przy tym nie spowoduje to straty na kontrakcie”. Zamawiający uznaje te twierdzenia za gołosłowne. Liczne nieścisłości w przedstawionych przez Odwołującego kalkulacjach potwierdzają ich nierzetelność, a ponadto pokazują, iż poczynione przez Odwołującego założenia do tych kalkulacji są zupełnie nierealistyczne. Przy tyłu błędach i niedoszacowaniu wielu kosztów, założony przez Odwołującego zysk staje się kompletnie niewiarygodny. Wskazuje na to zaniżenie łącznej ilości odpadów, manipulowanie przy wyliczaniu kosztów zagospodarowania niektórych frakcji odpadów, takich jak odpady zmieszane i popiół, zaniżanie cen zagospodarowania istotnych odpadów (w tym brak założenia wzrostu cen ich zagospodarowania), takich jak odpady biodegradowalne (biomasa) i odpady wielkogabarytowe, zaniżenie kosztów utworzenia bazy magazynowo-transportowej oraz PSZOK, a także zaniżenie kosztów utrzymania wspomnianej bazy, zaniżenie kosztów paliwa i wreszcie nieuwzględnienie w wycenie kosztów ogólnozakładowych Odwołującego. Mając na uwadze brak wiarygodności założonego zysku oraz tak liczne niedoszacowanie i zaniżenie kosztów, twierdzenia realności zaoferowanej ceny nie da się obronić.” W zakresie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp: „Należy podkreślić, iż w wyniku powzięcia wątpliwości co do treści złożonej przez Odwołującego oferty („wykazu instalacji do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości”), Zamawiający zwrócił się do części podmiotów zarządzających instalacjami - wskazanych w ofercie Wykonawcy - celem potwierdzenia posiadania przez podmiot zarządzający instalacją - uprawnień do przyjmowania oraz czy dana instalacja przyjmuje odpady komunalne o wskazanych w ofercie Wykonawcy kodach (poz. 4, 6, 9, 34, 36, 37, 38 wykazu). Z otrzymanych przez Zamawiającego odpowiedzi wynika, że Odwołujący wskazał w swojej ofercie instalacje, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, które nie są do tego uprawnione (ewentualnie są uprawnione tylko w zakresie części kodów, które wskazał Wykonawca) lub prowadzą przetwarzanie odpadów tylko na własne potrzeby lub nie są zainteresowane odbiorem i zagospodarowaniem odpadów z terenu Miasta Ruda Śląska. Tym samym należy uznać, iż Wykonawca podał w swojej ofercie informacje wprowadzające w błąd Zamawiającego, poprzez wskazanie w treści oferty wykazu instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości - co należy rozumieć, iż do wskazanych w ofercie instalacji będzie przekazywał odpady komunalne o wskazanych kodach. Należy dodać, iż informacja ta posiada istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu, ponieważ wskazuje ona na sposób wykonania zamówienia i zgodność treści oferty z wymaganiami podanymi w treści SIWZ.” W cytowanej powyżej odpowiedzi zamawiającego na odwołanie zostały pominięte m.in. informacje objęte przez odwołującego tajemnicą przedsiębiorstwa. Pismami z dnia 17 i 21 maja 2019 r. również przystępujący przedstawił swoje stanowisko w sprawie. W trakcie rozprawy strony i przystępujący podtrzymali swoje stanowiska. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje: Przedmiotem zamówienia jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Miasta Ruda Śląska. W załączniku nr 1 do siwz, tj. w formularzu oferty, zamawiający przewidział w pkt 6 o treści: „Wykaz instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości” następującą tabelę: Status instalacji Nazwa i adres Rodzaj odpadów (podać tylko w Lp. Adres instalacji podmiotu przypadku instalacji instalacji zarządzającego (kod odpadów) regionalnej lub zastępczej) Rodzaj W załączniku nr 2 do siwz, tj. w opisie przedmiotu zamówienia, w pkt II zamawiający wskazał: II. Zagospodarowanie odebranych odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkałych i niezamieszkałych z terenu miasta Ruda Śląska przy zachowaniu następujących warunków: 1. Wykonawca zobowiązany jest do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. 2. Odebrane od właścicieli nieruchomości selektywnie zebrane odpady komunalne zostaną poddane przez Wykonawcę procesowi odzysku i unieszkodliwiania odpadów (w przypadku posiadania przez niego stosownych decyzji) bądź zostaną przekazane przez Wykonawcę bezpośrednio lub za pośrednictwem innego zbierającego odpady do instalacji odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, o której mowa w art. 17 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 992 ze zm.). Przekazanie odpadów winno być potwierdzone kartą przekazania odpadów sporządzoną zgodnie z obowiązującymi przepisami. 3. Wykonawca zobowiązany jest do prowadzenia jakościowej i ilościowej ewidencji odpadów zgodnie z obowiązującymi przepisami. 4. Wykonawca ma obowiązek zagospodarować odebrane odpady komunalne w sposób zapewniający osiągnięcie: w okresie trwania umowy określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami niektórych frakcji odpadów komunalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2167) poziomów recyklingu i przygotowania do ponownego użycia papieru, metali, tworzyw sztucznych i szkła oraz poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami innych niż niebezpieczne odpadów budowlanych i rozbiórkowych, ■ w okresie trwania umowy określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie poziomów ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2412) ■ dopuszczalnych poziomów ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania. W § 1 projektu umowy, stanowiącym załącznik nr 3 do siwz, zamawiający wymienił m.in. wszystkie załączniki do umowy, w tym opis przedmiotu zamówienia oraz wskazał, że: „Oferta Wykonawcy oraz Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia, w tym wymienione powyżej Załączniki, stanowią integralną część niniejszej umowy”. Wartość szacunkowa zamówienia wynosi 100.764.333,33 zł netto, w tym 33.588.111.11 zł - wartość zamówień z art. 67 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy Pzp. Oznacza to, że wartość zamówienia podstawowego wynosi 67.176.222,22 zł netto i 72.550.320 zł brutto (taką też kwotę zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia). W postępowaniu zostały złożone dwie oferty: - oferta odwołującego z ceną 58.952.934,00 zł brutto, - oferta przystępującego z ceną 71.267.180,94 zł brutto. Z powyższego wynika, że cena oferty odwołującego jest niższa od wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o podatek VAT o ok. 19%, zaś od średniej arytmetycznej ofert o ok. 10%. Pismem z dnia 25 marca 2019 r. zamawiający, działając na podstawie art. 90 ust. 1 i art. 87 ust. 1 ustawy Pzp wezwał odwołującego do złożenia wyjaśnień: 1) w zakresie rażąco niskiej ceny: „Zaproponowana przez Wykonawcę cena wzbudza wątpliwości Zamawiającego odnośnie należytego zrealizowania umowy - pomimo, iż jest ona niższa o 18,7% od wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług. Wątpliwości co do zaoferowanej ceny wynikają ze specyfiki rynku usług odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych, w tym dynamicznie zwiększających się cen na instalacjach RIPOK, co również wynika ze wzrostu opłaty za korzystanie ze środowiska, konieczności zapewnienia i dystrybucji dużej ilości pojemników na odpady oraz uwzględnienia w cenie innych kosztów takich jak: koszty założenia/utrzymania bazy magazynowo-transportowej czy PSZOK. Mając powyższe na uwadze - proszę o szczegółowe wyjaśnienie ceny (kwoty brutto) za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg odpadów poprzez wskazanie i udokumentowanie niżej wymienionych kosztów w przeliczeniu na 1 Mg odpadów: a) Baza magazynowo-transportowa - proszę o wskazanie lokalizacji bazy, kosztów jej funkcjonowania, ewentualnie kosztów jej utworzenia i planowanej lokalizacji w przypadku gdy Wykonawca nie posiada jeszcze takiej bazy; b) Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (PSZOK) - koszty jego funkcjonowania lub ewentualnego utworzenia i planowanej lokalizacji; c) Transport - koszty zakupu (utrzymania) pojazdów (lub wskazanie innej formy dysponowania pojazdami), koszty paliwa; d) Zagospodarowanie odpadów o kodzie 20 02 01, 20 03 01 przekazywanych na RIPOK - proszę o przedstawienie umów z instalacjami (lub umów przedwstępnych lub innych dokumentów); e) Zagospodarowanie odpadów o kodach 15 01 01, 15 01 02, 15 01 04, 15 01 05, 15 01 07; f) Zagospodarowanie odpadów o kodach 17 01 01, 17 01 07, 17 09 04; g) Koszty pracownicze - wartość przyjęta do ustalenia kosztów musi uwzględniać co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę albo minimalną stawkę godzinową ustaloną na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (tj. Dz.U. z 2018r. poz. 2177); h) Koszty zakupu (lub innej formy dysponowania) pojemników (także worków) na odpady - zgodnie z Opisem Przedmiotu Zamówienia.” 2) w zakresie treści złożonej oferty: „Zgodnie z art. 6d ust. 4 pkt 5) ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz.U. z 2018r. poz. 1454 z późn. zm.) - Zamawiający wskazał w formularzu oferty do wypełnienia przez Wykonawcę tabeli „Wykaz instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości” (ust. 6 Formularza oferty). We wskazanej tabeli Wykonawca podaje: 1. W wierszu 1 wskazano adres instalacji mieszczącej się we Wrocławiu przy ul. Jerzmanowskiej 8, do której przekazywane będą odpady m.in. o kodzie 20 03 01 (czyli niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne). 2. W wierszu 34 wskazano adres instalacji mieszczącej się w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 4/6, do której przekazywane będą odpady o kodzie 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji) oraz odpady o kodzie 20 03 01 (czyli niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne). 3. W wierszu 36 wskazano adres instalacji mieszczącej się w Warszawie przy ul. Płytowej 1, do której przekazywane będą odpady o kodzie 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji) oraz odpady o kodzie 20 03 01 (czyli niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne). 4. W wierszu 37 wskazano adres instalacji mieszczącej się w Warszawie przy ul. Modlińskiej 129 lok. U7, do której przekazywane będą odpady o kodzie 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji) oraz odpady o kodzie 20 03 01 (czyli niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne). 5. W wierszu 38 wskazano adres instalacji mieszczącej się w miejscowości Dębie Wielkie przy ul. Pedagogów 19, do której przekazywane będą odpady o kodzie 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji) oraz odpady o kodzie 20 03 01 (czyli niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne). 6. W kolumnie „rodzaj instalacji” brakuje wpisów w wierszach: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 25, 34, 35, 36, 37, 38, 39. Proszę zatem o wyjaśnienie, czy odpady o powyżej wskazanych kodach będą przekazywane do wskazanych przez Państwa podmiotów? Proszę także o wskazanie powodów niewypełnienia (w tabeli - ust. 6 formularza oferty) w kolumnie „rodzaj instalacji” wierszy wskazanych w ust. 6 niniejszego pisma.” Pismem z dnia 2 kwietnia 2019 r. odwołujący złożył wyjaśnienia, przy czym ich treść wraz z załącznikami (w tym dwie kalkulacje) w zakresie rażąco niskiej ceny zastrzegł jako tajemnicę przedsiębiorstwa. Natomiast w zakresie treści oferty odwołujący wskazał, że „zawarł informację o kodach odpadów, co do których instalacja jest uprawniona do ich zagospodarowania. Zapisy te mają charakter wyłącznie informacyjny i nie mogą być traktowane jako deklaracja wykonawcy co do miejsca docelowego zagospodarowania wskazanych odpadów. (...)” Pismem z dnia 9 kwietnia 2019 r. zamawiający, działając na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, ponownie wezwał odwołującego do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny (poniżej pominięto informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa) : 1. „W szczegółowej kalkulacji kosztów wykonania zamówienia w Rozdziale V: Zagospodarowanie odpadów, Tabela 13: Koszty zagospodarowania odpadów, Wiersz 26: Niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne - Wykonawca podaje w kolumnie: Cena zagospodarowania za 1 Mg odpadów wartość (...). Tymczasem w nadesłanych wyjaśnieniach oraz w dołączonych cennikach zagospodarowania odpadów (załącznik nr 17 do przedstawionej kalkulacji) - wartości te są znacznie wyższe. Proszę o wyjaśnienie, w jaki sposób Wykonawca skalkulował cenę we wskazanej pozycji i jakie są poszczególne składowe tej wartości. 2. Wykonawca wskazuje w wyjaśnieniach adres bazy magazynowo-transportowej, którą zamierza wykorzystywać do realizacji zamówienia (...). W rozdziale I Szczegółowej kalkulacji kosztów wykonania zamówienia: Pojazdy i baza magazynowo-transportowa, Tabela nr 4: Koszty bazy magazynowo-transportowej, Wiersz 2 jest napisane: „Koszt utrzymania (w tym media, ochrona, itp.)”, natomiast w kolumnie koszt miesięczny - jest napisane: (...). Proszę o wyjaśnienie w jaki sposób Wykonawca skalkulował cenę we wskazanej pozycji i jakie są poszczególne składowe tej wartości - w szczególności proszę o wskazanie w jaki sposób wykonawca zamierza zapewnić ochronę na wskazanym obiekcie (wraz z kosztami), proszę przedstawić szczegółową kalkulację pozycji „media” (w tym m.in. ilu pracowników będzie korzystało z bazy - w tym z mediów) oraz proszę wyjaśnić co wykonawca ma na myśli pisząc: „itp.” - tzn. jakie jeszcze inne koszty Wykonawca uwzględnił w tej pozycji. 3. W nadesłanych wyjaśnieniach Wykonawca nie podaje dokładnych lokalizacji utworzenia Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (Wykonawca wskazuje jedynie na dzielnice miasta: (...). Proszę o podanie dokładnych adresów lokalizacji utworzenia PSZOK (ze wskazaniem nazwy ulicy oraz numeru posesji). 4. W załączniku nr 1 Wykonawca wskazał jedynie 3 przykładowe polisy ubezpieczenia samochodów. Proszę o przesłanie aktualnego kompletu polis wszystkich samochodów wskazanych do realizacji zamówienia (w załączniku nr 3) - celem dokonania analizy kosztów ubezpieczenia samochodów. 5. Proszę o wyjaśnienie kwoty (.) - stanowiącej podsumowanie tabeli nr 13: Koszty zagospodarowania odpadów (Rozdział V Zagospodarowanie odpadów - Szczegółowej kalkulacji kosztów wykonania zamówienia). Przeliczając poszczególne wiersze tabeli, a następnie sumując kolumnę Koszt miesięczny zagospodarowania - Zamawiający otrzymuje w wyniku inne wartości niż wskazuje Wykonawca. Pismem z dnia 11 kwietnia 2019 r. odwołujący złożył wyjaśnienia, przy czym ich treść wraz z załącznikami zastrzegł jako tajemnicę przedsiębiorstwa. Pismami z dnia 11 kwietnia 2019 r. zamawiający zwrócił się do szeregu podmiotów wymienionych w tabeli w formularzu ofertowym odwołującego z prośbą o informację w zakresie przyjmowanych odpadów komunalnych. Wszystkie pisma były sformułowane w ten sam sposób, przykładowo: „W związku z prowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego na „Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Miasta Ruda Śląska” (AP.271.8.2019) - zwracam się z uprzejmą prośbą o informację, czy Państwa instalacja jest uprawniona do przyjmowania i czy przyjmuje odpady komunalne o wskazanych poniżej kodach: (.) Proszę o udzielenie w miarę możliwości powyższej informacji do dnia 15.04.2019r.” Cześć podmiotów odpowiedziała, że nie przyjmuje odpadów o podanych kodach, odpadów z województwa śląskiego lub odpadów od podmiotów zewnętrznych. Pismem z dnia 26 kwietnia 2019 r. zamawiający poinformował o odrzuceniu oferty odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp oraz o wykluczeniu go postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp. W uzasadnieniu zamawiający wskazał w szczególności, co następuje. W zakresie zgodności oferty z siwz: „(...) W pierwszej kolejności Zamawiający podnosi, iż bezsprzecznie informacje podane w tym zakresie stanowią treść oferty i stanowią istotną deklarację Wykonawcy co do sposobu realizacji zamówienia miejsca przekazywania odpadów. Potwierdza to zarówno umieszczenie przez Zamawiającego Wykazu instalacji bezpośrednio w treści Formularza oferty, jak i fakt, iż Wykaz ten stanowić ma Załącznik nr 5 do umowy w sprawie zamówienia publicznego („wykaz instalacji, do których przekazywane są odebrane odpady komunalne”). Powyższe oznacza to, że zadeklarowane przez Wykonawcę w ofercie instalacje wraz z podanymi przez niego kodami, stałyby się po podpisaniu umowy treścią umowy. Uwzględniając powyższe, z treści oferty Wykonawcy wprost wynika, iż odpady o określonych kodach (zmieszane odpady komunalne oraz odpady ulegające biodegradacji) mają być przekazywane do instalacji, które takich odpadów odbierać nie mogą, ponieważ nie są do tego uprawnione - są instalacjami spoza regionu, do którego można te odpady przekazywać zgodnie z zapisami Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla województwa Śląskiego (poz. /wiersz 1, 34, 36, 37 i 38 Wykazu instalacji z oferty Wykonawcy). Ponadto, po powzięciu wątpliwości co do treści oferty Wykonawcy obejmującej Wykaz instalacji, Zamawiający zwrócił się do części podmiotów zarządzających instalacjami - wskazanych w ofercie Wykonawcy z zapytaniem, czy dana instalacja jest uprawniona do przyjmowania i czy przyjmuje odpady komunalne o wskazanych w ofercie Wykonawcy kodach. Zamawiający uzyskał następujące odpowiedzi: 1. Zarządca Instalacji Biosystem Elektrorecykling z Krakowa (pozycja 4 tabeli z oferty Wykonawcy) - odpisał, iż spośród wymienionych kodów instalacja jest uprawniona do przyjmowania odpadów o kodzie 20 01 35* - nie potwierdzając tym samym posiadania uprawnień do przyjmowania odpadów o kodach: 15 01 07, 17 02 02, 20 01 02; 2. Zarządca instalacji PPUH Coton z Brzegu (pozycja 6 tabeli z oferty Wykonawcy) odpisał, iż rejon zbiórki opon nie obejmuje województwa Śląskiego; 3. Zarządca instalacji Chemeko-System Sp. z o.o. z miejscowości Rudna Wielka (pozycja 9 tabeli z oferty Wykonawcy) - odpisał, iż instalacja nie przyjmuje odpadów spoza regionu gospodarki dla którego jest przypisana w Wojewódzkim Planie Gospodarki Odpadami dla województwa dolnośląskiego; 4. Zarządca instalacji Polsuper Sp. z o.o. z Warszawy (pozycja 34 tabeli z oferty Wykonawcy) - odpisał, iż instalacja nie obsługuje podmiotów zewnętrznych ani nie odbiera odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Zezwolenie na odbiór odpadów jest wykorzystywane przez instalację dla własnych celów do zbierania odpadów wytworzonych; 5. Zarządca instalacji Partner Sp. z o.o. z Warszawy (pozycja 36 tabeli z oferty Wykonawcy) - odpisał, iż prowadzi przetwarzanie odpadów tylko na własne potrzeby; 6. Zarządca instalacji MS-EKO Sp. z o.o. z Warszawy (pozycja 37 tabeli z oferty Wykonawcy) - odpisał, iż instalacja nie zajmuje się przetwarzaniem odpadów komunalnych; 7. Zarządca instalacji KOMA M. P. z miejscowości Dębe Wielkie (pozycja 38 z tabeli oferty Wykonawcy) odpisał, iż nie są zainteresowani odbiorem i zagospodarowaniem odpadów komunalnych z terenu Miasta Ruda Śląska. Podsumowując należy stwierdzić, iż Wykonawca wskazał w swojej ofercie instalacje, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, które nie są do tego uprawnione (ewentualnie są uprawnione tylko w zakresie części kodów, które wskazał Wykonawca) lub prowadzą przetwarzanie odpadów tylko na własne potrzeby lub nie są zainteresowane odbiorem i zagospodarowaniem odpadów z terenu Miasta Ruda Śląska. Powyższe oznacza, iż Wykonawca po pierwsze, zadeklarował wykonanie zamówienia w sposób niezgodny z treścią SIWZ (w opisie przedmiotu zamówienia - strona 6 pkt Il ppkt 1 - Zamawiający jednoznacznie zastrzegł, iż Wykonawca zobowiązany jest do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa), co stanowi przesłankę do odrzucenia oferty, a po drugie, iż wskazując konkretne instalacje wraz z kodami odpadów, które do tych instalacji mają być przekazywane, Wykonawca podał informacje nieprawdziwe (brak uprawnień lub nieodbieranie odpadów od innych podmiotów lub nieodbieranie odpadów z terenu Miasta Ruda Śląska), które są istotne dla prowadzonego postępowania i mają wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w przedmiotowym postępowaniu. To z kolei stanowi podstawę do wykluczenia z prowadzonego postępowania, co Zamawiający szerzej uzasadnia w pkt Il niniejszego pisma.” W zakresie rażąco niskiej ceny: Zamawiający w uzasadnieniu odrzucenia oferty odwołującego wskazał następujące przyczyny uznania, że cena odwołującego jest rażąco niska [szczegółowe uzasadnienie zostało pominięte ze względu na informacje zastrzeżone przez odwołującego jako tajemnica przedsiębiorstwa]: 1) Wykonawca nie dołączył do przedstawionych wyjaśnień żadnych dowodów, tj. zawartych umów z instalacjami odbierającymi odpady zmieszane lub ulegające biodegradacji z terenu Miasta Ruda Śląska (ewentualnie umów przedwstępnych lub innych dokumentów), potwierdzających rozeznanie przez Wykonawcę możliwości zagospodarowania odpadów po określonych cenach. 2) Wykonawca nie uwzględnił szacowanego przez Zamawiającego założonego wzrostu ilości odbieranych odpadów. 3) Wykonawca nieprawidłowo skalkulował koszty odbioru jednej z frakcji odpadów. 4) Wykonawca nieprawidłowo skalkulował koszty odbioru popiołu. 5) Wykonawca nieprawidłowo skalkulował koszty odbioru odpadów ulegających biodegradacji (biomasa). 6) Wykonawca nieprawidłowo skalkulował kosztyodbioru odpadów wielkogabarytowych. 7) Wykonawca w sposób niedbały (tj. z licznymi omyłkami) dokonał wyliczenia pozycji: Koszty zagospodarowania odpadów (tabela nr 1 3 wyjaśnień). 8) Wykonawca wskazał nieprawidłowe miejsca utworzenia bazy magazynowotransportowej oraz PSZOK - a tym samym dokonał błędnej kalkulacji kosztów. 9) Wykonawca dokonał nieprawidłowej kalkulacji kosztów utrzymania bazy magazynowo- transportowej. 10) Wykonawca nie uwzględnił w kalkulacji kosztów ogólnozakładowych w swojej siedzibie. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska stron i przystępującego złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła, co następuje. W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 189 ust. 2 ustawy Pzp. Ponadto Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 179 ust. 1 Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane czynności zamawiającego. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść nie odpowiada treści siwz, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. Zgodnie z art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp zamawiający poprawia w ofercie inne omyłki polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie: 1) oszczędności metody wykonania zamówienia, wybranych rozwiązań technicznych, wyjątkowo sprzyjających warunków wykonywania zamówienia dostępnych dla wykonawcy, oryginalności projektu wykonawcy, kosztów pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008 oraz z 2016 r. poz. 1265); 2) pomocy publicznej udzielonej na podstawie odrębnych przepisów; 3) wynikającym z przepisów prawa pracy i przepisów o zabezpieczeniu społecznym, obowiązujących w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie; 4) wynikającym z przepisów prawa ochrony środowiska; 5) powierzenia wykonania części zamówienia podwykonawcy. Zgodnie z art. 90 ust. 1a ustawy Pzp, w przypadku gdy cena całkowita oferty jest niższa o co najmniej 30% od: 1) wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed wszczęciem postępowania zgodnie z art. 35 ust. 1 i 2 lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia; 2) wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, zaktualizowanej z uwzględnieniem okoliczności, które nastąpiły po wszczęciu postępowania, w szczególności istotnej zmiany cen rynkowych, zamawiający może zwrócić się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1. Zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy Pzp, obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy, zaś zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień lub jeżeli dokonana ocena wyjaśnień wraz ze złożonymi dowodami potwierdza, że oferta zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Ponadto zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odrzucenia oferty odwołującego z powodu jej niezgodności z siwz, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że zgodnie z art. 66 § 1 ustawy kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.) oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy. Z przepisu wynika, że oferta jest oświadczeniem woli zawierającym istotne postanowienia przyszłej umowy. Składający ww. oświadczenie woli jest nim związany przez określony czas, który to czas - w przypadku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego - jest wskazany przez zamawiającego. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można zgodzić się z odwołującym, że zawarty przez niego w ofercie wykaz instalacji, do których będzie przekazywał odpady, powinien być traktowany jako wyłącznie informacyjny, czy deklaratoryjny. Po pierwsze, jak już wyżej wskazano, podmiot składający ofertę składa oświadczenie woli, które nie może być dowolnie zmieniane i które ma charakter wiążący, zatem nie można traktować oferty jako wyłącznie „pisma informacyjnego”. Po drugie, należy zauważyć, że w przedmiotowym postępowaniu treść nad tabelą, do której należało wpisać instalacje, była precyzyjna: „Wykaz instalacji, do których przekazywane będą odpady komunalne od właścicieli nieruchomości”. Tekst: „do których przekazywane będą” jasno wskazuje, że do tabeli należało wpisać wyłącznie te instalacje, do których wykonawca po zawarciu umowy z zamawiającym faktycznie będzie przekazywał odpady, a nie wszystkie instalacje, które są znane odwołującemu i co do których dopiero po zawarciu umowy podejmie on decyzję, do której wozić odpady, a do której nie. Innymi słowy: decydując się na wpisanie określonych instalacji do oferty, odwołujący zobowiązał się, że właśnie do tych instalacji będzie rzeczywiście przekazywał odpady. Taki jest bowiem charakter oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia i taki był cel zamieszczenia przez zamawiającego ww. tabeli w formularzu ofertowym. Odwołujący wpisał do tabeli w ofercie 39 instalacji, z których część nie jest uprawniona do odbioru odpadów, gdyż: są instalacjami spoza regionu, do którego można te odpady przekazywać zgodnie z zapisami Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla województwa śląskiego albo nie mogą odbierać odpadów o określonych kodach, które odwołujący wpisał do tabeli albo nie odbierają w ogóle odpadów od podmiotów zewnętrznych. Tym samym, skoro odwołujący wpisał do oferty m.in. instalacje, którym z ww. przyczyn nie będzie mógł przekazywać odpadów, to znaczy, że odwołujący zaoferował realizację przedmiotu zamówienia niezgodnie z siwz. Należy bowiem zauważyć, że w pkt II ust. 1 OPZ zamawiający wpisał: „Wykonawca zobowiązany jest do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa”. Z kolei choćby w art. 20 ustawy o odpadach (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 701 ze zm.) Ustawodawca sformułował zasadę bliskości przetwarzania odpadów, w tym w szczególności w ust. 7 i 8 wskazał: 7. Zakazuje się przetwarzania: 1) zmieszanych odpadów komunalnych, 2) pozostałości z sortowania odpadów komunalnych oraz pozostałości z procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych, o ile są przeznaczone do składowania, 3) odpadów zielonych - poza obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na którym zostały wytworzone. 8. Zakazuje się przywozu na obszar regionu gospodarki odpadami komunalnymi odpadów, o których mowa w ust. 7, wytworzonych poza obszarem tego regionu. Z powyższego wynika, że wskazanie w ofercie instalacji, którym odwołujący nie będzie mógł przekazywać odpadów, oznacza złożenie oferty niezgodnej z siwz, a zatem oferty podlegającej odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Nie można przy tym uznać, że treść uzyskanych przez zamawiającego odpowiedzi od instalacji wymienionych w ww. siedmiu pozycjach była wynikiem sposobu sformułowania pytania przez zamawiającego. Zamawiający w pytaniu wyraźnie wskazał na prowadzony przez siebie przetarg, co oznacza, że pytane podmioty musiały wiedzieć, że potencjalnym dostawcą odpadów będzie wybrany w tym przetargu wykonawca, nie zaś sam zamawiający. Nie jest zatem zasadny podnoszony przez odwołującego argument, jakoby treść ww. odpowiedzi była spowodowana wyłącznie brakiem zamiaru współpracy pytanych instalacji z tym konkretnym zamawiającym. Odnosząc się z kolei do podniesionej przez odwołującego kwestii poprawienia treści tabeli w formularzu ofertowym jako omyłki, o której mowa w art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, należy stwierdzić, co następuje. Po pierwsze, wpisanie do tabeli instalacji, za pomocą których nie będzie możliwa realizacja przedmiotu zamówienia, nie może być uznane za omyłkę, skoro odwołujący sam twierdzi, że zrobił to świadomie uznając, że sposób wypełnienia tabeli ma charakter wyłącznie informacyjny czy deklaratoryjny. Tym samym odwołujący przyznaje, że wypełniając tabelę nie popełnił omyłki, a jedynie nieprawidłowo potraktował jej treść jako niewiążącą go co do faktycznego miejsca przekazywania odpadów. Po drugie, należy stwierdzić, że poprawienie oferty odwołującego poprzez wykreślenie części instalacji lub kodów stanowiłoby ingerencję w zaoferowany przez odwołują…Zakup wraz z dostawą do siedziby Zamawiającego 3500 ton soli drogowej luzem z antyzbrylaczem do zimowego utrzymania dróg dla MPO Sp. z o.o. w Krakowie
Odwołujący: NRR Grupa POLDIM Sp. z o. o.Zamawiający: Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Sp. z o.o. w Krakowie…Sygn. akt: KIO 400/19 WYROK z dnia 19 marca 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Magdalena Rams Protokolant:Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 6 marca 2019 r. przez wykonawcę NRR Grupa POLDIM Sp. z o. o. z siedzibą w Żabnie, w postępowaniu prowadzonym przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Sp. z o.o. w Krakowie, przy udziale wykonawcy Kopalnia Soli "Kłodawa" S.A. z siedzibą w Kłodawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, orzeka: 1.Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu Miejskiemu Przedsiębiorstwu Oczyszczania Sp. z o.o. w Krakowie: (i) unieważnić czynność wyboru oferty najkorzystniejszej; (ii) unieważnić czynność odrzucenia oferty wykonawcy NRR Grupa POLDIM Sp. z o. o.z siedzibą w Żabnie; (iii) powtórzyć czynność badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty wykonawcy NRR Grupa POLDIM Sp. z o. o. z siedzibą w Żabnie. 2.Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Sp. z o.o. w Krakowie i : 2.1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę NRR Grupa POLDIM Sp. z o. o. z siedzibą w Żabnie tytułem wpisu od odwołania; 2.2zasądza od zamawiającego Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania Sp. z o.o. w Krakowiena rzecz wykonawcy NRR Grupa POLDIM Sp. z o. o.z siedzibą w Żabnie kwotę 11 100 zł 00 gr (słownie: jedenaście tysięcy sto złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2018 poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Krakowie. Przewodniczący: ………………….…………… Sygn. akt: KIO 400/19 UZASADNIENIE W dniu 4 marca 2019 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy NRR GRUPA POLDIM Sp. z o.o. w Sieradzy (dalej „Odwołujący”) zarzucając zamawiający: Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Spółka z o.o., z siedzibą w Krakowie (dalej „Zamawiający”) naruszenie w postepowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na „Zakup wraz z dostawą do siedziby Zamawiającego 3500 ton soli drogowej luzem z antyzbrylaczem do zimowego utrzymania dróg dla MPO Sp. z o.o. w Krakowie: 1)art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, tj. zasady równego traktowania wykonawców oraz prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję; 2)dokonanie czynności odrzucenia oferty Odwołującego z naruszeniem przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp; 3)dokonanie czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty Kopalni Soli Kłodawa S.A., Aleja 1000-lecia 2, 62-650 Kłodawa z naruszeniem art. 91 ust. 1 ustawa Pzp. Odwołujący wniósł o: (i) unieważnienie czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty Kopalni Soli Kłodawa S.A., Aleja 1000-lecia 2, 62-650 Kłodawa; (ii) unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego; (iii) powtórzenie czynności oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego; (iv) powtórzenie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; (v) dokonanie wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej; (vi) zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym w szczególności wpisu oraz kosztów zastępstwa przed Krajową Izbą Odwoławczą. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Odwołujący wskazał, że przedmiotem zamówienia jest „Zakup wraz z dostawą do siedziby Zamawiającego 3500 ton soli drogowej luzem z antyzbrylaczem do zimowego utrzymania dróg dla MPO Sp. z o.o. w Krakowie”. Jak wynika z warunków udziału w postępowaniu (pkt. 6 SIW Z) „O udzielenie przedmiotowego zamówienia publicznego mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy spełniają warunki określone w art. 22 ust. 1b ustawy Pzp, posiadają zdolność techniczna lub zawodową tj.: wykonali w okresie ostatnich trzech lat przed upływem składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, co najmniej jedną dostawę soli drogowej na łączną ilość 3 500 ton wykonaną na rzecz jednego Zamawiającego w ramach jednej umowy.” Na potwierdzenie spełnienia warunku zapisanego w powołanym wyżej pkt 6 SIW Z Wykonawca powinien załączyć do oferty oświadczenie, iż wykonał dostawy wskazane w treści pkt 6 SIW Z, a następnie w sytuacji, kiedy Wykonawca złożył ofertę oceniona najwyżej na potwierdzenie posiadania zdolności technicznych i zawodowych dowody potwierdzające, iż dostawy wymienione w oświadczeniu zostały lub są wykonywane należycie. Odwołujący wskazał, że spełnił wszystkie powyższe warunki. Niemiej jednak, Zamawiający pismem z dnia 19 lutego 2019 r., działając w oparciu o art. 26 ust. 3 ustawy Pzp wezwał Odwołującego się do złożenia wyjaśnień gdzie będzie zlokalizowana baza w której będzie składowana sól, gdyż Zamawiający żądał aby była ona zlokalizowana w odległość nie większej niż 60 km od siedziby Zamawiającego z pomiarów (nie wiadomo jakich) według Zamawiającego odległość ta wynosi 81 km. Odwołujący wskazał, że w piśmie z dnia 21.02.2019 r. wyjaśnił, iż baza zlokalizowana w miejscowości Sieradza znajduje się w odległości od siedziby Zamawiającego w linii prostej 51,59 km, natomiast licząc po najkrótszej trasie przejazdu 59,4 km, a czas przejazdu wynosi 58 minut. Na dowód czego przedstawił wydruk mapy z podaniem odległości. Dowód: wydruk z podaniem odległości w portalu Google maps. Odwołujący wskazał, że Zamawiający podniósł w wezwaniu z dnia 19 lutego br., zapis w umowie (§ 2 ust. 5) który wskazuje, iż „Wykonawca zobowiązany jest zmagazynować w zadaszonym magazynie w odległości nie większej niż 60 km od siedziby Zamawiającego 1500 ton soli (...)". Odwołujący wskazał, że zgodnie z zapisem zawartym w art. 41 Kodeksu cywilnego „Jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowi inaczej, siedziba osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający.” Jak wynika z zapisów zawartych w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, siedzibą Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania Sp. z o.o. jest miejscowość Kraków (Rubryka 2 pkt 1 Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego). Dowód: wydruk z KRS Zamawiającego. Odwołującego zakwestionował sposób wyliczenia odległości z magazynu w Sieradzy do siedziby Zamawiającego - 80,9 km, albowiem, w ocenie Odwołującego, nie może budzić wątpliwości, że skoro Zamawiający zażyczył sobie, aby odległość pomiędzy magazynem soli a siedzibą była mniejsza niż 60 km, to odległość ta powinna być mierzona do granicy miasta Krakowa. Co więcej Zamawiający nie sprecyzowała w jaki sposób ma być mierzona ta odległość, czy w linii prostej czy też po trasie przejazdu, a przy takim zapisie jaki jest aktualnie można wywodzić, iż pomiar powinien być po linii prostej, jak bowiem wielokrotnie zwracała na to uwagę Krajowa Izba Odwoławcza, w sytuacji niedookreślonych zapisów należy je interpretować na korzyść Wykonawców. Odwołujący powołał się na orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej KIO 1127/18 z dnia 21.06.2018 oraz KIO 925/18 z dnia 30.05.2018. Odwołujący wskazał, że Zamawiający w piśmie z dnia 1.03.2019 r., informującym o najkorzystniejszej ofercie oraz odrzuceniu oferty Odwołującego miał obowiązek precyzyjnie skazać z jaką treścią SIW Z, treść oferty wykonawcy jest sprzeczna. W przywołanym piśmie; „Zamawiający informuje, iż odrzuca ofertę wykonawcy NRR Grupa POLDIM Sp. z o.o., Sieradza 190, 33-240 Żabno na podstawie art. 89 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo Zamówień Publicznych (tj. Dz.U. z 2018 poz. 1986 ze zm.) gdyż jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Zgodnie z § 2 ust 5 projektu umowy (załącznik nr 3 do SIW Z), wykonawca zobowiązany jest zmagazynować w zadaszonym magazynie, zlokalizowanym w odległości nie większej niż 60 km od siedziby Zamawiającego 1 500 ton soli drogowej luzem z antyzbrylaczem do zimowego utrzymania dróg stanowiącej przedmiot zamówienia do wykorzystania przez Zamawiającego w sytuacji awaryjnej. Ww. wykonawca w treści złożonych wyjaśnień z dnia 21.02.2019 r. zaoferował zmagazynowanie ww. ilości soli w magazynie zlokalizowanym w odległości większej niż 60 km od siedziby Zamawiającego, o której mowa w treści SIWZ: •tytule postępowania nadanym przez Zamawiającego, •w pkt. 1, pkt. 3, pkt. 14.2 SIWZ, •komparycji projektu umowy (załącznik nr 3 do SIWZ), § 1 umowy, •§2 ust 10 projektu umowy (załącznik nr 3 do SIWZ) Mając powyższe na uwadze Zamawiający odrzuca ofertę ww. wykonawcy, gdyż jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia.” Odwołujący wskazał, że sięgając do wskazanych powyżej punktów: ·tytuł postępowania nadany przez Zamawiającego - „Zakup wraz z dostawą do siedziby Zamawiającego 3500 ton soli drogowej luzem z antyzbrylaczem do zimowego utrzymania dróg dla MPO Sp. z o.o. w Krakowie” - odwołanie do siedziby Zamawiającego miasto Kraków; ·pkt 1 SIWZ - Nazwa oraz adres Zamawiającego, - w ogóle nie ma odwołania do siedziby Zamawiającego; ·pkt 3 SIWZ - Miejsce dostawy przedmiotu zamówienia - Zamawiający sam rozróżnia siedzibę od miejsca dostawy; ·pkt 14.2 SIW Z - Cenę oferty (podaną w złotych polskich) stanowi całkowity koszt zakupu i dostawy do siedziby Zamawiającego 3 500 ton soli drogowej (...) - znów odwołanie do siedziby Zamawiającego; ·komparycji projektu umowy (załącznik nr 3 do SIW Z), § 1 umowy - Przedmiotem umowy jest zakup wraz z dostawą do siedziby Zamawiającego 3 500 ton soli drogowej luzem (...) - znów odwołanie do siedziby Zamawiającego - art. 41 k.c. - siedzibą osoby prawnej jest miejscowość; ·§ 2 ust 10 projektu umowy (załącznik nr 3 do SIW Z) - Dostawa Przedmiotu Umowy do siedziby Zamawiającego, Zbiornik do magazynowania soli drogowej MPO Sp. z o.o., ul. Nowohucka 1, 31-580 Kraków (...) - skoro dla Zamawiającego siedziba jest tożsama z adresem zakładu to po co w ogóle podają adres zlokalizowania zbiornika. W ocenie Odwołującego z nieznanych dla niego przyczyn, naruszając przy tym zapisy Pzp, Zamawiający próbuje przekonywać, iż ustawowa definicja „siedziby” nie ma zastosowania do postępowania przetargowego prowadzonego przez Zamawiającego. Skoro jednak Zamawiający chciał, aby baza składowa była zlokalizowana w odległości nie większej niż 60 km od posiadanego przez Zamawiającego zbiornika do magazynowania to przecież mógł to zapisać w SIWZ. Co więcej w SIWZ Zamawiający posługuje się definicją „Miejsca dostawy przedmiotu zamówienia”. Ponadto, w ocenie Odwołującego wymóg zlokalizowania bazy w odległości 60 km od siedziby Zamawiającego, też nie wiadomo czym jest uwarunkowany, skoro zapisy umowy odwołują się do dostaw w czasie 48 czy 72 godzina przy takim czasie dostawy praktycznie z każdego dowolnego miejsca w Polsce można wykonać transport na dowolne inne miejsce w kraju. Odwołujący wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców. Wyrazem zachowania zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców jest m.in. precyzyjne i niebudzące wątpliwości sporządzenie specyfikacji. Odwołujący wskazał na orzeczenie o sygn. KIO/UZP 48/09. Odwołujący podkreślił, iż powyżej przytoczone orzeczenia odwołują się do nieprecyzyjnych zapisów w SIW Z a przecież w niniejszej sprawie mamy sytuację jeszcze bardzie oczywistą, gdzie użycie zwrotu „siedziba” jest określone definicją ustawową zawartą w art. 41 k.c., a więc nie może budzić żadnej wątpliwości co oznacza zwrot „siedziba Zamawiającego”. W zakresie ostatniego z zarzutów tj. naruszenia dyspozycji art. 91 ust. 1 ustawy Pzp, wedle którego Zamawiający wybiera ofertę najkorzystniejszą na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji odwołujący wskazuje, że w przypadku prawidłowego zastosowania przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych oferta Odwołującego zostałaby wybrana jako najkorzystniejsza. W SIW Z Zamawiający określił, że jedynym kryterium wyboru najkorzystniejszej oferty będzie cena, a cena zaproponowana przez odwołującego była ceną najniższą. W ocenie Odwołującego kluczową kwestią jest problem postanowień w specyfikacji, które nie w pełni odzwierciedlają intencje Zamawiającego. Jak wskazuje, w tym przedmiocie, jednolite orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej, zamawiający nie może wyciągać negatywnych skutków z omyłek zaistniałych w specyfikacji, a także ogłoszeniu. Odwołujący wskazał, że postępowanie prowadzone w ramach zamówień publicznych powinno zmierzać do wyboru najkorzystniejszej oferty, a nie służyć do wykluczenia ofert z błahych, nieistotnych powodów, W niniejszym przypadku należy również wskazać na znaczącą różnice cenową pomiędzy oferentami uczestniczącymi w przedmiotowym postępowaniu przetargowym. Zaoferowane bowiem przez Odwołującego ceny brutto na cały zakres zamówienia wynosi 1.048.267,50 zł. Tymczasem oferta Kopalni Soli „Kłodawa” S.A. opiewa na kwotę 1.097.775,00 PLN. Różnica wynosi zatem aż: 49.507,50 PLN. Izba ustaliła co następuje: Izba postanowiła dopuścić w poczet materiału dowodowego następujące dokumenty: (i) specyfikację istotnych warunków zamówienia wraz z załącznikami na okoliczność ustalenia przedmiotu zamówienia oraz warunków udziału w postępowaniu; (ii) protokół postępowania przetargowego na okoliczność ustalenia przebiegu postępowania; (iii) ofertę Odwołującego oraz wykonawcy Kopalnia Soli „Kłodawa” S.A. (dalej P „ rzystępujący”) na okoliczność ustalenia ich treści; (iv) wezwanie do złożenia wyjaśnień z dnia 19 lutego 2019 r. oraz wyjaśnienia Odwołującego z dnia 21 lutego 2019 r. na okoliczność ustalenia ich treści. Izb wzięła również pod uwagę odpowiedź na odwołanie złożoną przez Zamawiającego podczas posiedzenia z udziałem stron oraz stanowiska zaprezentowane podczas rozprawy. Na podstawie powyższych dokumentów Izba ustaliła, że Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na „Zakup wraz z dostawą do siedziby Zamawiającego 3500 ton soli drogowej luzem z antyzbrylaczem do zimowego utrzymania dróg dla MPO Sp. z o.o. w Krakowie.” Izba ustaliła, że w Rozdziale 3 SIW Z, Zamawiający wskazał, że szczegółowy opis przedmiotu zamówienia został zamieszony w załączniku nr 1 do SIW Z. W jego treści Zamawiający zamieścił wymagania dotyczące parametrów technicznych oraz wymagań dotyczących pojazdów z pomocą których wykonawca będzie realizował zamówienie. W Rozdziale 6 SIW Z Zamawiający określił warunki udziału w postępowaniu. Zamawiający wskazał m.in., iż „O udzielenie przedmiotowego zamówienia publicznego mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy spełniają warunki określone w art. 22 ust. 1b ustawy Pzp, posiadają zdolność techniczna lub zawodową tj.: wykonali w okresie ostatnich trzech lat przed upływem składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, co najmniej jedną dostawę soli drogowej na łączną ilość 3 500 ton wykonaną na rzecz jednego Zamawiającego w ramach jednej umowy.” Na potwierdzenie spełnienia warunku zapisanego w powołanym wyżej pkt 6 SIW Z Wykonawca powinien załączyć do oferty oświadczenie, iż wykonał dostawy wskazane w treści pkt 6 SIW Z, a następnie w sytuacji, kiedy Wykonawca złożył ofertę oceniona najwyżej na potwierdzenie posiadania zdolności technicznych i zawodowych dowody potwierdzające, iż dostawy wymienione w oświadczeniu zostały lub są wykonywane należycie. W załączniku nr 3 do SIW Z Zamawiający zawarł wzór umowy. Zgodnie z § 2 ust 5 projektu umowy wykonawca zobowiązany jest zmagazynować w zadaszonym magazynie, zlokalizowanym w odległości nie większej niż 60 km od siedziby Zamawiającego 1 500 ton soli drogowej luzem z antyzbrylaczem do zimowego utrzymania dróg stanowiącej przedmiot zamówienia do wykorzystania przez Zamawiającego w sytuacji awaryjnej. Izba ustaliła, iż postępowaniu zostały złożone dwie oferty. Ofertą Odwołującego, który za realizację zamówienia zaoferował cenę brutto 1.048.267,50 zł. oraz Przystępujący, którego oferta opiewa na kwotę 1.097.775,00 PLN. Izba ustalił, iż Zamawiający pismem z dnia 19 lutego 2019 r. wezwał Odwołującego do złożenia wyjaśnień w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp w zakresie lokalizacji bazy w celu spełnienia zapisu zawartego w §2 ust. 5 projektu umowy. Izba ustaliła, że pismem z dnia 21 lutego 2019 r. Odwołujący złożył wyjaśnienia. Izba ustaliła, że pismem z dnia 1 marca 2019 r. Zamawiający poinformował wykonawców o wynikach postępowania przetargowego. Oferta Przystępującego została uznana za ofertę najkorzystniejszą. Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. W uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego Zamawiający powołał się na §2 ust. 5 projektu umowy i wskazał, że baza Odwołującego do przechowywania soli nie spełnia wymagania wskazanego w §2 ust. 5 projektu umowy. Izba zważyła co następuje: Na wstępie Izba ustaliła, że Odwołujący- jako wykonawca, którego oferta, w przypadku potwierdzenia się zarzutów odwołania, może zostać wybrana jako najkorzystniejsza - spełnia określone w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp przesłanki korzystania ze środków ochrony prawnej, tj. ma interes w uzyskaniu zamówienia, a naruszenie przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp może spowodować poniesienie przez niego szkody, polegającej nieuzyskaniu zamówienia. Izba uznała, iż odwołanie zasługuje na uwzględnianie. W ocenie Izby w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy Zamawiający nie miał podstaw do odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Zgodnie z przywołanym przepisem, Zamawiający odrzuca ofertę, której treść nie odpowiada treści SIW Z,z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. Niezgodność treści oferty z treścią SIWZ może polegać na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami specyfikacji, z zaznaczeniem, że chodzi tu o wymagania SIW Z dotyczące sposobu wyrażenia, opisania i potwierdzenia zobowiązania (świadczenia) ofertowego, a więc wymagania, co do treści oferty, a nie wymagania co do jej formy, które również zamieszczane są w SIW Z. Niezależnie od charakteru niezgodności, aby zastosować podstawę odrzucenia oferty z art. 89 ust.1 pkt 2 Pzp musi być możliwe uchwycenie na czym konkretnie taka niezgodność polega, czyli co i w jaki sposób w ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi, skwantyfikowanymi i ustalonymi jednoznacznie postanowieniami SIW Z. O niezgodności treści oferty z treścią SIW Z można mówić tylko w przypadku, gdy przedmiot zamówienia wynikający z oferty nie odpowiada w pełni przedmiotowi zamówienia opisanemu w SIWZ. W analizowanym stanie faktycznym Zamawiający przygotował szczegółowy opis przedmiotu zamówienia (dalej „OPZ”), który stanowił załącznik nr 1 do SIW Z. W załączniku tym Zamawiający zawarł szereg wymagań dotyczących parametrów technicznych soli drogowej stanowiącej przedmiot zamówienia. Określił również wymagania dotyczące pojazdów, z pomocą których wykonawca będzie dostarczał przedmiot zamówienia. Podkreślić w tym miejscu należy, że w OPZ Zamawiający nie sprecyzował żadnych wymagań dotyczących odległości zadaszonego magazynu do przechowywania soli od siedziby Zamawiającego. Takiego wymagań nie sposób również odnaleźć w opisie warunków udziału w postępowaniu zawartych w SIW Z. Zamawiający wymagał wyłącznie wykazaniem się przez wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia doświadczeniem w realizacji co najmniej jednej dostawy soli drogowej na łączną ilość 3 500 ton wykonaną na rzecz jednego zamawiającego w ramach jednej umowy. Zamawiający nie wymagał na etapie składania ofert posiadania przez wykonawców zadaszonego magazynu zlokalizowanego nie więcej niż 60 km od siedziby Zamawiającego. Wskazać w tym miejscu należy na art. 36 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp. Przepis ten stanowi, że zamawiający zobowiązany jest podać w specyfikacji istotnych warunków zamówienia istotne dla stron postanowienia, które zostaną wprowadzone do treści zawieranej umowy w sprawie zamówienia publicznego, ogólne warunki umowy albo wzór umowy, jeżeli zamawiający wymaga od wykonawcy, aby zawarł z nim umowę w sprawie zamówienia publicznego na takich warunkach. Ustawa Prawo zamówień publicznych przyznaje więc zamawiającym możliwość określenia istotnych postanowień przyszłej umowy i podania ich do wiadomości wykonawców. Nie oznacza to jednak, iż obowiązki czy wymagania Zamawiającego zawarte we wzorze umowy muszą być spełnione przez wykonawców na etapie składania ofert. Takie założenie byłoby nieracjonalne i wymuszałoby niejednokrotnie na wykonawcach zaangażowania znacznych środków finansowych na etapie składania oferty, bez pewności uzyskania zamówienia. Stąd też zadaniem Zamawiającego jest określenie w SIW Z warunków udziału w postępowaniu, które wykonawca musi spełnić na etapie składania oferty. Jednocześnie Zamawiający ma możliwość poinformowania wykonawców poprzez załączenie do SIW Z wzoru umowy jakie szczegółowe warunki realizacji zamówienia będą wymagane od wykonawcy po podpisaniu umowy. W ocenie Izby, warunki zawarte we wzorze umowy dotyczą etapu realizacji umowy. Jeżeli, w ocenie Zamawiającego, określone warunki realizacji zamówienia zawarte we wzorze umowy mają być spełnione przez wykonawcę na etapie składania ofert, to zamawiający winien w treści SIW Z w sposób jednoznaczny wskazać takie wymagania. Podkreślić należy, że przywołany przepis art. 36 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp mówi wyłącznie o przekazaniu wykonawcom istotnych postanowień, które zostaną wprowadzone do treści zawieranej umowy, ogólne warunki umowy albo wzór umowy, jeżeli zamawiający wymaga od wykonawcy, aby zawarł z nim umowę w sprawie zamówienia publicznego na takich warunkach. W ocenie Izby, z przywołanego zapisu nie sposób wywieść, jak chciałby Zamawiający, iż na etapie składania oferty wykonawca ma spełnić wszystkie wymagania zawarte we wzorze umowy. Przepis ten wyłącznie odnosi się to etapu zawierania umowy z wykonawcą, nie zaś etapu składania ofert. To, iż wzór umowy stanowi część SIW Z oznacza wyłącznie, iż składając ofertę wykonawca akceptuje i zobowiązuje się, w przypadku wyboru jego oferty jako najkorzystniejszej, do zawarcia umowy na warunkach określonych we wzorze umowy i do realizacji zamówienia na zasadach określonych we wzorze umowy. W treści art. 36 ust. 1 pkt 16 ustawy Pzp ustawodawca odnosi się wyłącznie do etapu zawierania umowy. Podkreślić jeszcze raz należy, że to w gestii Zamawiającego leży, które w istotnych wymagań zawartych we wzorze umowy zamieścić w warunkach udziału w postępowaniu weryfikowanych na etapie składania ofert. W przedmiotowym postępowaniu Zamawiający nie określił w SIW Z w warunkach udziału w postępowaniu wymogu dotyczącego odległości zadaszonego magazynu od siedziby Zamawiającego. Wymaganie to zostało wyłącznie zawarte we wzorze umowy i jego weryfikacja będzie następować na etapie podpisania i realizacji umowy. W ocenie Izby wezwanie Zamawiającego z dnia 19 lutego 2019 r. do złożenia wyjaśnień co do lokalizacji zadaszonego magazynu do przechowywania soli było wezwaniem przedwczesnym i nieprawidłowym. Zamawiającego w treści wezwania odwołuje się do art. 26 ust. 3 ustawy Pzp w zakresie warunków udziału w postępowaniu. Jednakże, jak Izba wskazała powyżej, jedyny warunek udziału w postępowaniu określony przez Zamawiającego w ramach przedmiotowego postępowania przetargowego dotyczył wykonania co najmniej jednej dostawy soli drogowej na łączną ilość 3 500 ton. Innych warunków udziału w postępowaniu Zamawiający nie zawarł w treści SIW Z. Tym samy, badania przez Zamawiającego czy wykonawca spełnia określone wymagania, które nie zostały ujęte w warunkach udziału w postępowaniu Izba uznała za nieprawidłowe. Mając na uwadze powyższe rozstrzygniecie Izby, bez znaczenia na obecnym etapie postępowania uznać należy rozważania dotyczące pojęcia „siedziby” Zamawiającego i sposobu obliczenia wymaganej odległości zadaszonego magazynu od siedziby Zamawiającego. Na marginesie Izba wskazuje jednakże, że wymaganie co do lokalizacji zadaszonego magazyny zostało zawarte w §2 ust 4 wzoru umowy i właśnie w tym wzorze umowy, w jej komparycji określona jest siedziba Zamawiającego w sposób jasny i niebudzący wątpliwości. Mając na uwadze powyższe, Izba uznała, że Zamawiający naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Dokonał bowiem odrzucenia oferty Odwołującego, pomimo, iż w treści warunków udziału w postępowaniu nie określił wymagania dotyczącego lokalizacji zadaszonego magazynu do przechowywania soli. Tym samym za zasadne Izba nakazała unieważnienie wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert, z uwzględnieniem oferty Odwołującego. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp w związku z § 3 pkt 1 i 2 i § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). . Przewodniczący:………………….… …
O bazie wyroków KIO
Krajowa Izba Odwoławcza (KIO) rozpatruje odwołania wykonawców od decyzji zamawiających w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Wyroki są dokumentami publicznymi, wydawanymi na podstawie przepisów Prawa zamówień publicznych. Zobacz też nasz poradnik: jak się odwołać do KIO.
Źródło danych: orzeczenia.uzp.gov.pl. Baza jest aktualizowana automatycznie — co dzień pojawiają się nowe wyroki. Każde orzeczenie łączymy z ogłoszeniem BZP, którego dotyczyło — to jedyna baza w Polsce która pokazuje spór razem z przetargiem, zamiast w oderwaniu.