Wyrok KIO 951/26 z 15 kwietnia 2026

sygn. akt

KIO 951/26

1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu oznaczonego jako nr 1, 3, 4 i 5 w petitum odwołania.
2. Oddala odwołanie w pozostałym zakresie.
3. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego I i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego I tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Odwołującego I tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.

sygn. akt

KIO 971/26

1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu oznaczonego jako nr 1, 5, 6, 7, 8 i 9 w petitum odwołania.
2. Oddala odwołanie w pozostałym zakresie.
3. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego II i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego II tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący

…………………….

Członkowie

……………………. …………………….

Sygn. akt

KIO 951/26

Sygn. akt

KIO 971/26

Centrum Informatyki Resortu Finansów z siedzibą w Radomiu, zwany dalej „Zamawiającym”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest „Świadczenie usług utrzymania i rozwoju Systemu PKW D-SINGLE W INDOW ” (numer referencyjny: PN/1/26/HGEA), dalej jako „Postępowanie”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 18 lutego 2026 r. pod numerem 15950-2026.

Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. Postępowaniu 2 marca 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wnieśli odwołania:

1. wykonawca Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie – sygn. akt: KIO 951/26 („Odwołujący I”); 2)wykonawca CGI Polska S.A. z siedzibą w Warszawie – sygn. akt: KIO 971/26 („Odwołujący II”).

Zarządzeniem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołania te zostały połączone do wspólnego rozpoznania i oznaczone odpowiednio sygn. akt jak wyżej.

Przystąpienia do postępowania odwoławczego zgłosili:

1. w postępowaniu o sygn. akt: KIO 951/26 – po stronie Zamawiającego: a)wykonawca Axians IT Solutions Poland sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie; b)wykonawca CGI Polska S.A. z siedzibą w Warszawie; c)wykonawca WASKO S.A. z siedzibą w Gliwicach, 2)w postępowaniu o sygn. akt: KIO 971/26 – po stronie Odwołującego II: a)wykonawca Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie; b)wykonawca Axians IT Solutions Poland sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.

Sygn. akt

KIO 951/26

Odwołujący I postawił Zamawiającemu następujące zarzuty:

1. „Zarzut 1: Jakościowe kryterium oceny ofert – Ogłoszenie o zamówieniu pkt 5.1.10. - Kryteria udzielenia zamówienia oraz TOM I - SW Z pkt. 20.1.2, pkt 20.1.3, pkt 20.1.4, pkt 20.1.5 – Dodatkowe doświadczenie personelu naruszenie art. 240 ust. 2 PZP w związku z art. 16 PZP - poprzez określenie kryterium oceny ofert w sposób uniemożliwiający weryfikację i porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia na podstawie informacji przedstawianych w ofertach oraz z naruszeniem zasady przejrzystości i zachowania uczciwej konkurencji; 2.Zarzut 2: Formularz 3.6 „Wykaz wykonanych usług” - naruszenie art. 128 ust. 5 PZP w związku z art. 112 ust. 1 PZP – poprzez brak podmiotu, który jest w posiadaniu informacji oraz dokumentów istotnych dla oceny spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu oraz kryteriów selekcji.
2. Zarzut 3: Kontrola jakości i audytu - TOM II SW Z – PPU - §3 ust. 2 pkt 6, §3 ust. 18 pkt 2) - naruszenie art. 99 ust.

1 PZP oraz art. 16 pkt 2 i 3 PZP w zw. z art. 8 ust. 1 PZP w związku z art. 3531 k.c., art. 354 k.c. oraz w zw. z art.

134 ust. 1 pkt 20 PZP - poprzez brak ograniczenia podmiotów mogących dokonywać kontroli, a co za tym idzie mogących pozyskać wiedzę w zakresie tajemnicy przedsiębiorstwa wykonawcy; 4.Zarzut 4: Gwarancja jakości - TOM II SW Z – PPU - § 8 ust. 1 i 2 naruszenie art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 16 pkt 2 PZP w zw. z art. 353 1 k.c. oraz art. 581 § 1 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 PZP - poprzez określenie zasad gwarancji jakości w sposób naruszający zasady przejrzystości i równego traktowania stron stosunku zobowiązaniowego; 5.Zarzut 5. Dokumentacja Systemu - TOM III SW Z – OPZ punkt 3.5.1 - Naruszenie art. 99 ust. 1 PZP w związku z art. 16 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, z użyciem określeń niedokładnych i niezrozumiałych, nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mających wpływ na sporządzenie oferty.”

Odwołujący I wnosił o:

1. „uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania modyfikacji Ogłoszenia o zamówieniu i SW Z w zakresie wskazanym w niniejszym odwołaniu, poprzez zmianę kwestionowanych zapisów w sposób wskazany w niniejszym odwołaniu – szczegółowo w każdym zarzucie; 2.obciążenie Zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego, w tym kosztami zastępstwa procesowego przed Krajową Izbą Odwoławczą.”

Odwołujący I wskazywał, że ma interes prawny we wniesieniu odwołania, gdyż: „…wskazane w odwołaniu niezgodne z prawem postanowienia Ogłoszenia o zamówieniu i SW Z powodują, że Odwołujący nie ma możliwości złożenia oferty i tym samym utraci szansę na uzyskanie zamówienia. Odwołujący może zatem ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów Ustawy PZP wskazanych w odwołaniu. Gdyby nie sprzeczność z prawem objętych odwołaniem postanowień Ogłoszenia o zamówieniu i SW Z, Odwołujący mógłby złożyć ofertę, uzyskać zamówienie – a następnie należycie realizować zamówienie. Ustalenie przez Zamawiającego przedmiotowej treści Ogłoszenia o zamówieniu i SW Z uniemożliwia Odwołującemu udział w postępowaniu. Ponadto – w wyniku w/w naruszeń przepisów Ustawy może dojść do następczego unieważnienia postępowania – co także naraziłoby Odwołującego na poniesienie szkody.”

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie w dniu 25 marca 2026 r., w której uwzględnił odwołanie w zakresie zarzutu nr 4 oraz wnosił o oddalenie odwołania w pozostałym zakresie.

W odpowiedzi na odwołanie i w trakcie rozprawy Zamawiający przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Ponadto pismem z dnia 24 marca 2026 r. stanowisko procesowe złożył Przystępujący CGI Polska S.A., w którym oświadczył, że „Przystępujący zidentyfikował interes w przystąpieniu do powołanego odwołania po stronie Zamawiającego w zakresie zarzutu nr 1 i zarzutu nr 2 i w konsekwencji ograniczy swoje stanowisko tylko do przedstawienia argumentów w zakresie niezasadności tych dwóch zarzutów”.

Odwołujący w dniu 8 kwietnia 2026 r. złożył replikę na stanowiska Zamawiającego oraz złożył oświadczenie, jak niżej:

„1. Zamawiający uwzględnił zarzut nr 4 podniesiony w odwołaniu, tym samym Odwołujący wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w tym zakresie na podstawie art. 568 pkt 3) PZP;

1. Jednocześnie Odwołujący, działając na podstawie art. 520 ust. 1 PZP, cofa odwołanie w zakresie, tj. w odniesieniu do zarzutów nr 1, 3 i 5 i wnosi o umorzenie postepowania odwoławczego w tym zakresie.
2. Odwołujący podtrzymuje zarzut nr 2 odwołania i wnosi o jego skierowanie na rozprawę.”

W toku rozprawy Odwołujący złożył wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z wezwania o wyjaśnienia oraz wyjaśnień złożonych przez Comarch Polska S.A. (obecnie Przystępujący CGI Polska S.A.) na fakt: a)„Występowania przez Zamawiającego o wyjaśnienia; b)Braku możliwości pozyskania informacji od podmiotów korzystających z systemów c)Braku wskazania przez CGI danych podmiotów korzystających z systemów d)Podpisywania dokumentu referencji przez członków zarządu Comarch SA – podmiotu wykonującego usługę referencyjną.”

Powyższy wniosek dotyczył postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Świadczenie usług rozwoju i utrzymania Systemu SZPROT”.

Sygn. akt

KIO 971/26

Odwołujący II zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 134 ust. 1 pkt. 4 PZP, art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 353[1] kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust 1 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny – brak w OPZ informacji pozwalającej na stwierdzenie, że Zamawiający dysponuje uprawnieniami do modyfikacji oprogramowania składającego się na System, i może przekazać je wykonawcy, który będzie realizował zamówienie; 2)art. 134 ust. 1 pkt. 4 PZP, art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 353[1] kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust 1 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny - niespójność wymagań pomiędzy Załącznikiem nr 3 do OPZ i Załącznikiem nr 2 do OPZ (Zadania 91) w zakresie odpowiedzialności do zapewnienia najnowszych wersji oprogramowania narzędziowego/systemowego; 3)art. 134 ust. 1 pkt. 4 PZP, art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 353[1] kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust 1 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny – brak zapewnienia, że koszty zapewnienia oprogramowania, które okażą się niezbędne do poniesienia na etapie realizacji zamówienia, poniesie Zamawiający (dotyczy oprogramowania wskazanego w OPZ, obecnie zapewnianego bezkosztowo na tzw. licencji open source); 4)art. 134 ust. 1 pkt. 4 PZP, art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 353[1] kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust 1 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny – brak zapewnienia, że koszty oprogramowania komercyjnego osób trzecich, które są niezbędne i okażą się niezbędne do poniesienia na etapie realizacji zamówienia, poniesie Zamawiający (dotyczy oprogramowania wskazanego w OPZ); 5)art. 134 ust. 1 pkt. 4 PZP, art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 353[1] kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust 1 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niezapewniający możliwości oszacowania kosztów realizacji zamówienia (raport dotyczący dostępności sytemu zgodnie z W CAG, który ma być podstawą do realizacji zamówienia przez wykonawcę, ma być opracowany dopiero na etapie realizacji zamówienia, a więc nie może być uwzględniony do szacowania kosztów realizacji zamówienia); 6)art. 134 ust. 1 pkt. 4 PZP, art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 353[1] kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust 1 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niezapewniający możliwości oszacowania kosztów realizacji zamówienia (brak zapewnienia, że koszty usługi SMS ponosi Zamawiający, przy jednoczesnym braku określenia w OPZ liczby SMS, które mają być wysyłane) 7)art. 134 ust. 1 pkt. 4 PZP, art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 353[1] kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust 1 PZP oraz art. 16 pkt 1, 2 i 3 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję i równe traktowanie wykonawców, co może doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców (wymaganie zapewnienia komunikacji pomiędzy systemami objętymi przedmiotem niniejszego zamówienia oraz nieobjętymi przedmiotem niniejszego zamówienia, co prowadzi do obciążenia wykonawcy odpowiedzialnością za działanie podmiotu trzeciego, za którego działanie wykonawca nie powinien ponosić odpowiedzialności); 8)art. 134 ust. 1 pkt. 4 PZP, art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 353[1] kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust 1 PZP oraz art. 16 pkt 1, 2 i 3 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny (brak aktualnego raportu z testów wydajnościowych), a także w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję i równe traktowanie wykonawców, co może doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców (ponieważ obecny

wykonawca utrzymujący system posiada wiedzę o aktualnej wydajności systemu); 9)art. 134 ust. 1 pkt 4 PZP, art. 99 ust. 1 i ust. 4 PZP oraz art. 16 pkt 1, 2 i 3 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję i równe traktowanie wykonawców, co może doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców – brak zapewnienia, że Zamawiający udostępni wykonawcy scenariusze testowe i dane testowe.”

Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu modyfikacji dokumentów zamówienia w sposób określony w uzasadnieniu odwołania.

Odwołujący wskazywał, że „…ma interes w uzyskaniu zamówienia w rozumieniu art. 505 ust. 1 PZP oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego wskazanych przepisów ustawy, ponieważ nieprawidłowe postanowienia dokumentów zamówienia mogą uniemożliwić złożenie Odwołującemu oferty.”

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie w dniu 25 marca 2026 r., w której oświadczył, że uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów nr 7, 8 i 9 w całości, uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu 2 w części, w zakresie wynikającym z uzasadnienia odpowiedzi na odwołanie, a także wnosił o oddalenie odwołania w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na odwołanie i w trakcie rozprawy Zamawiający przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Następnie pismem z dnia 1 kwietnia 2026 r. stanowisko procesowe złożył Przystępujący Asseco Poland S.A.

Odwołujący w dniu 13 kwietnia 2026 r. złożył replikę na stanowisko Zamawiającego, wskazując m.in., że:

„Zamawiający w dniu 25 marca 2026 r. przekazał Odwołującemu odpowiedź na odwołanie, w ramach której część zarzutów uwzględnił, zapowiadając dokonanie zmian w SW Z, część uwzględnił częściowo, zapowiadając dokonanie zmian w SW Z, a części z nich nie uwzględnił, zamieszczając jednak w odpowiedzi informacje i oświadczenia, które mają wpływ na podtrzymanie bądź rezygnację z podtrzymania zarzutu."

Wobec powyższego Odwołujący podtrzymał zarzuty nr 2, 3 i 4 odwołania, a w zakresie pozostałych zarzutów wnosił o ich stosowne umorzenie.

Uwzględniając całość dokumentacji z przedmiotowego postępowania, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dokumenty złożone przez strony i uczestników postępowania w trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

KIO 951/26 Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania. Odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie. Tak samo Izba oceniła, że nie istnieją przesłanki do zwrotu odwołania.

Izba ustaliła, że wykonawca wnoszący odwołanie wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej.

Strony nie zgłosiły opozycji ani zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia: a)wykonawcy Axians IT Solutions Poland sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie; b)wykonawcy CGI Polska S.A. z siedzibą w Warszawie; c)wykonawcy WASKO S.A. z siedzibą w Gliwicach, po stronie Zamawiającego. Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia ww. wykonawców do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie Zamawiającego.

Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. w szczególności dokumentację przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, której treść miała przesądzające znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy oraz na podstawie oświadczeń stron i uczestników oraz dowodów przez nich składanych, które w całości zostały przez Izbę przyjęte w poczet materiału dowodowego. Strony i uczestnik postępowania składali wnioski dowodowe o przeprowadzenie dowodów z dokumentów na okoliczności wskazywane przy ich składaniu. Izba postanowiła dopuścić wszystkie wnioskowane dowody w poczet materiału dowodowego i na ich podstawie przeprowadzić dowody. W sytuacji, w której dany dowód miał znaczenie dla rozstrzygnięcia, znajdzie to wyraz w dalszej części uzasadnienia.

Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu oznaczonego jako nr 1, 3, 4 i 5 w petitum odwołania, przychylając się tym samym do wniosków Odwołującego I, który wskazywał:

„Zamawiający uwzględnił zarzut nr 4 podniesiony w odwołaniu, tym samym Odwołujący wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w tym zakresie na podstawie art. 568 pkt 3) PZP; Jednocześnie Odwołujący, działając na podstawie art. 520 ust. 1 PZP, cofa odwołanie w zakresie, tj. w odniesieniu do zarzutów nr 1, 3 i 5 i wnosi o umorzenie postepowania odwoławczego w tym zakresie”.

Mając na uwadze powyższe Izba kierowała do rozpoznania na rozprawie zarzut nr 2.

Zgodnie z art. 520 ust. 1 ustawy Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy.

Stosownie do art. 568 pkt 1 ustawy Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W przywołanym przepisie art. 520 ust. 1 ustawy Pzp ustawodawca przyznał odwołującemu prawo do cofnięcia w

całości środka ochrony prawnej. Skoro zatem wykonawca może cofnąć odwołanie w całości, to na zasadzie wnioskowania a maiori ad minus, należy uznać, że odwołujący może zrezygnować z popierania jedynie części odwołania. W orzecznictwie Izby nie jest kwestionowana możliwość skutecznego cofnięcia odwołania w części.

Odwołujący każdej ze spraw oświadczyli, że nie popiera już odwołania w ww. zakresie, wobec powyższego postępowanie odwoławcze w tej części podlegało umorzeniu. Dostrzec należy, że Izba związana jest oświadczeniem odwołującego o cofnięciu części odwołania, czego skutkiem wynikającym wprost z art. 568 pkt 1 ustawy Pzp ustawy Pzp jest obowiązek umorzenia przez Izbę postępowania odwoławczego w zakresie wycofanych zarzutów.

Rozstrzyganie w przedmiocie zarzutów, które okazały się niesporne jest bezcelowe. Jednocześnie jednak informacja o częściowym umorzeniu postępowania odwoławczego musi znaleźć odzwierciedlenie w sentencji orzeczenia, a nie w uzasadnieniu. W art. 559 ust. 2 ustawy Pzp, określającym w sposób wyczerpujący elementy treści uzasadnienia wyroku wydanego przez Izbę, nie ma bowiem żadnej wzmianki o możliwości zamieszczenia w uzasadnieniu wyroku jakiegokolwiek rozstrzygnięcia.

Uwzględnienie zaś przez Zamawiającego zarzutu nr 4 skutkowało koniecznością umorzenia postępowania odwoławczego w tej części na podstawie art. 568 pkt 3) Pzp.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu Izba stwierdziła, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Podnosząc zarzut nr 2 Odwołujący I wnosił o nakazanie Zamawiającemu dokonania następującej zmiany w formularzu 3.6:

„1. pod tabelą dodać uwagę o treści: “w pozycji „Podmiot na rzecz którego wykonano usługę” należy podać rzeczywistego użytkownika systemu wraz ze wskazaniem danych teleadresowych”. lub

1. w kolumnie „Usługa potwierdzająca spełnienie warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w IDW” wykreślić „Nazwa systemu, którego dotyczy usługa rozwoju i utrzymania systemu informatycznego:” i w to miejsce wpisać: "Dane identyfikujące usługę, w tym nazwa systemu informatycznego oraz nazwa i dane teleadresowe podmiotu korzystającego z systemu.”

Zdaniem Odwołującego I zarzut nr 2 jest zasadny, gdyż inkryminowany formularz 3.6 „Wykaz wykonanych usług” nie zawiera „podmiotu, który jest w posiadaniu informacji oraz dokumentów istotnych dla oceny spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu oraz kryteriów selekcji.” Z kolei w pkt 19-20 odwołania Odwołujący I wskazywał, że: „19. Jednocześnie Zamawiający nie określa, co należy rozumieć pod pojęciem Podmiotu na rzecz którego wykonano usługę – w szczególności nie jest wskazane, czy należy podać podmiot, który korzysta z danego systemu informatycznego, czy też wystarczające jest podanie podmiotu, z którym wykonawca zawarł umowę, nawet w sytuacji, w której taki podmiot nie jest użytkownikiem systemu, nie korzysta z systemu informatycznego. 20. Odwołujący wskazuje, że postanowienie to jest niewystarczające wobec praktyki, jaka ostatnio upowszechnia się w przedstawianiu wiedzy i doświadczenia. Otóż w ostatnim czasie ofertujący wykonawcy nie podają rzeczywistych beneficjentów, rzeczywistych użytkowników systemów – ale podają podmiot pośredniczący, który nie korzysta ani nie użytkuje systemu referencyjnego – a zatem nie może potwierdzić ani prawidłowości jego wykonania, ani też jego rzeczywistych cech architektonicznych (wykorzystywanych technologii) czy parametrów eksploatacyjnych (np. liczby użytkowników).

Co więcej – bardzo często w ramach w/w praktyki wskazywane usługi referencyjne są realizowane między spółkami z grupy kapitałowej danego wykonawcy. Skutkuje to tym, że – a zatem pozyskiwanie jakichkolwiek informacji o projekcie na mocy art. 128 ust. 5 PZP od takiego podmiotu jest obarczone brakiem obiektywności.”

Z powyższego jednoznacznie wynika, że celem Odwołującego I przy postawieniu zarzutu nr 2 było doprowadzenie do sytuacji, w której Zamawiający zażądałby więcej niż pierwotnie zakładał informacji odnośnie podmiotu, na rzecz którego usługi referencyjne miałyby być wykonywane.

W ocenie Izby Zamawiający konstruując sporny Formularz 3.6 „Wykaz wykonanych usług” nie naruszył ani przepisów ustawy Pzp, ani Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy (Dz. U. poz. 2415 z późn. zm.). Izba podkreśla, że przywoływane przez Odwołującego I orzeczenia Izby zapadały w innych stanach faktycznych, tj. zakres żądanych przez zamawiających informacji w wykazie usług był mniej czy bardziej szczegółowy. Taki „bardziej szczegółowy” zakres żądanych informacji w wykazie usług jest zdaniem Izby dopuszczalny w świetle chociażby ww. Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii (tutaj chociażby wyrok KIO 3601/25 z dnia 10 października 2025 r. potwierdzający powyższe), przy czym w ocenie Izby taki zakres należy w świetle obowiązujących przepisów prawa uznać za „nadmiarowy”, tj. niewynikający jako obligatoryjny zakres z przepisów prawa, a będący wyłącznie zakresem pożądanym przez danego zamawiającego, co mieści się w zakresie ww.

Rozporządzenia (ściśle § 9. ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia).

Wobec powyższego nie sposób czynić zarzutów Zamawiającemu, że „minimalny” zakres żądanych w

Formularzu 3.6 „Wykaz wykonanych usług” informacji narusza jakikolwiek przepis ustawy Pzp albo też nie pozwala na weryfikację referencyjnych usług. Zamawiający jako gospodarz postępowania o udzielenie zamówienia publicznego ma prawo żądać od wykonawców określonych informacji, oświadczeń oraz podmiotowych środków dowodowych niezbędnych do przeprowadzenia przez niego procedury. O ile zakres żądanych informacji nie narusza bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa to zamawiający ma prawo ukształtować zakres żądanych informacji według własnych potrzeb.

Mając na uwadze powyższe, Izba oceniając zarzut nr 2 nie dopatrzyła się, ażeby Zamawiający naruszył art. 128 ust. 5 Pzp w związku z art. 112 ust. 1 Pzp. Zarzut nr 2 Odwołującego I należało ocenić jako „życzeniowy”, tzn. dążącyde facto tylko i wyłącznie do zmiany żądanych przez Zamawiającego informacji o szerszy zakres, ponad minimalny zakres przewidziany przepisami prawa, ażeby zapewne Odwołujący I mógł w przyszłości posiadać szerszy zakres informacji od konkurenta celem jego weryfikacji/ podważania. Takie możliwe działanie Odwołującego I jest przez Izbę zrozumiałe i akceptowane w ramach korzystania przez wykonawców ze środków ochrony prawnej, ale tylko i wyłącznie, o ile mieszczą się w zakresie obowiązujących przepisów prawa. Niestety powyższa konkluzja nie dotyczy zarzutu nr 2 rozpatrywanego odwołania.

KIO 971/26 Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania. Odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie. Tak samo Izba oceniła, że nie istnieją przesłanki do zwrotu odwołania.

Izba ustaliła, że wykonawca wnoszący odwołanie wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej.

Strony nie zgłosiły opozycji ani zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia: a)wykonawca Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie; b)wykonawca Axians IT Solutions Poland sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, po stronie Odwołującego II. Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia ww. wykonawców do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie Odwołującego II.

Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. w szczególności dokumentację przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, której treść miała przesądzające znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy oraz na podstawie oświadczeń stron i uczestników oraz dowodów przez nich składanych, które w całości zostały przez Izbę przyjęte w poczet materiału dowodowego. Strony i uczestnik postępowania składali wnioski dowodowe o przeprowadzenie dowodów z dokumentów na okoliczności wskazywane przy ich składaniu. Izba postanowiła dopuścić wszystkie wnioskowane dowody w poczet materiału dowodowego i na ich podstawie przeprowadzić dowody. W sytuacji, w której dany dowód miał znaczenie dla rozstrzygnięcia, znajdzie to wyraz w dalszej części uzasadnienia.

Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu oznaczonego jako nr 1, 5, 6, 7, 8 i 9 w petitum odwołania, przychylając się tym samym do wniosków Odwołującego II z pisma procesowego z dnia 13 kwietnia 2026 r. o umorzenie postepowania odwoławczego, co do ww. zarzutów – części postępowania odwoławczego.

Mając na uwadze powyższe Izba kierowała do rozpoznania na rozprawie zarzut nr 2, 3 i 4 odwołania Odwołującego II.

Zasadniczo wszystkie ww. (trzy) zarzuty odwołania odnosiły się de facto do zakresu ponoszenia przez Zamawiającego odpowiedzialności do zapewnienia najnowszych wersji oprogramowania narzędziowego/systemowego (zarzut nr 2), czy też partycypacji w kosztach zapewnienia oprogramowania, które okażą się niezbędne do poniesienia na etapie realizacji zamówienia (dotyczy oprogramowania wskazanego w OPZ, obecnie zapewnianego bezkosztowo na tzw. licencji open source – zarzut nr 3 oraz oprogramowania wskazanego w OPZ zarzut nr 3).

Oceniając ww. zarzuty Izba wskazuje, co następuje:

Po pierwsze, w zakresie zarzutu nr 2 to Izba nie dostrzega sprzeczności pomiędzy treścią obu inkryminowanych przez Odwołującego II załączników, wobec czego podnoszone żądanie w zakresie dokonania zmiany co do wszystkich rodzajów oprogramowania bazodanowego nie jest uzasadnione, a co najwyżej udowodnione.

Analogicznie Izba ocenia pozostałe dwa zarzuty (tj. nr 3 i 4 z petitum odwołania Odwołującego II). Na wstępnie Izba przypomina, że wykonawca ubiegający się o zamówienie publiczne (tutaj Odwołujący II) jest traktowany jako profesjonalista. Oznacza to, że ciąży na nim obowiązek rzetelnej kalkulacji ceny oferty oraz uwzględnienia w niej wszelkich ryzyk związanych z realizacją zamówienia. Według Izby przekazane przez Zamawiającego dokumenty Postępowania, w tym opis przedmiotu zamówienia, jak zakres Platformy Programowej, umożliwia wykonawcom, w tym Odwołującemu II, skalkulowanie ryzyk, co do których przerzucenia domaga się rozpatrywanym odwołaniem. Rzeczony zakres zaskarżenia, jak chociażby zmiana sposobu licencjonowania Oprogramowania aktualnie zainstalowanego w ramach Platformy Programowej i związane z tym koszty, w ocenie Izby są możliwe do oszacowania przez profesjonalnego wykonawcę. Sam zaś Odwołujący II nie wykazał i udowodnił, ażeby udostępniony w chwili składania

odwołania zakres zamówienia nie był możliwy do oszacowania; Odwołujący II wprost wskazywał, że skierował stosowne pytania o wyjaśnienia treści dokumentów Postępowania i tak naprawdę od treści tych odpowiedzi zależałby status jego odwołania. Odwołujący II nie był też w stanie w toku rozprawy wskazać jasno zakresu żądanych zmian w treści dokumentacji Postępowania, co do podnoszonych przez niego zarzutów.

Powyższe wprost potwierdza, że zarzuty Odwołującego II nie potwierdzały – szczególnie w swojej warstwie dowodowej – zasadności ich wniesienia. Postępowanie przed Izbą stanowi zawsze postępowanie kontradyktoryjne, czyli sporne, a z istoty tego postępowania wynika, że spór toczą strony postępowania i to one mają obowiązek wykazywania dowodów, z których wywodzą określone skutki prawne w myśl zasady - ei incubit probatio qui dicit non qui negat (na tym ciąży dowód kto twierdzi a nie na tym kto zaprzecza).

W trakcie postępowania odwoławczego to Odwołujący II winien kwestionować podjęte przez Zamawiającego czynności (tutaj nieprecyzyjne zapisy dokumentacji Postępowania), co oznacza, że to na Odwołującym II ciążył ciężar dowiedzenia, że stanowisko Zamawiającego jest nieprawidłowe. Ciężar dowodu rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu (w tym przypadku Krajowej Izby Odwoławczej) argumentacją oraz dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności, zaś tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik postępowania (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt II CSK 293/07).

W odniesieniu do ww. zarzutów Odwołującego II, Izba przychyliła się do stanowiska Zamawiającego z odpowiedzi na odwołanie z dnia 25 marca 2026 r., uznając to stanowisko jako własne. Wykonawca ubiegający się o zamówienie publiczne ma obowiązek kalkulować ryzyko związane z realizacją umowy i uwzględnić je w cenie ofertowej. Zamówienia publiczne opierają się na zasadzie odpłatności i profesjonalizmu wykonawców. W ocenie Izby sam wykonawca nie może oczekiwać wyjaśnienia treści dokumentacji po jego myśli, lecz musi jako profesjonalista wziąć na siebie ciężar analizy tej dokumentacji i co za tym idzie kalkulacji ewentualnych ryzyk realizacyjnych. Choć formalnie samo zadawanie pytań jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem, to w przypadku wątpliwości wykonawca ma obowiązek dbać o rzetelność swojej oferty jako profesjonalista i wszelkie – „nie do końca nawet wyjaśnione ryzyka ofertowe” odpowiednio parametryzować.

Orzekając o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie na podstawie art. 574 oraz art. 575 ustawy Pzp, a także w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. b oraz § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020r., poz. 2437 ze zmianami), orzekając w tym zakresie o obciążeniu kosztami postępowania stronę przegrywającą, czyli Odwołującego I i Odwołującego II.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Przewodniczący

…………………….

Członkowie

……………………. …………………….