Postanowienie KIO 3220/26 z 22 lipca 2026

W dniu 3 lipca 2026 r. wykonawca Simplifae Poland S.A. z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego przez Centrum Zasobów Cyberprzestrzeni Sił Zbrojnych z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Zamawiający”) na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., „ Pzp”) w postępowaniu prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego pn.: Usługa dostępu do platformy zakupowej (przetargowej) [znak sprawy: 2814.5.2026.IT], zwane dalej „Postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 26.06.2026 r. pod nr 207341-2026.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy Pzp:

1. „zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy eB2B, pomimo że wykonawca ten nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu w zakresie wymaganego doświadczenia,
2. zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz w zw. z art. 128 ust. 1 ustawy Pzp w zw z art. 16 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy, mimo że oferta ta została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, polegającego na podaniu nieprawdziwych i wprowadzających w błąd informacji dotyczących doświadczenia wykonawcy, w tym co do realizacji usług dla jednostek organizacyjnych jednego zamawiającego w co najmniej 10 lokalizacjach oraz co do pominięcia informacji o realizacji usług w ramach konsorcjum,
3. zarzut naruszenia art. 18 ust. 3 ustawy Pzp i art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w zw. z art.

16 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie odtajnienia i udostępnienia Odwołującemu wyjaśnień rażąco niskiej ceny eB2B oraz złożonych wraz z nimi dowodów, mimo że wykonawca eB2B nie wykazał w sposób dostateczny, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa,

1. ewentualnie – w przypadku nieuwzględnienia zarzutu nr 3 – zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp w

zw. z art. 224 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 5 i 6 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty eB2B, pomimo że udzielone wyjaśnienia były ogólnikowe, lakoniczne, nie zawierały wystarczających dowodów i nie uzasadniały realności ceny, nie odnosiły się do przedmiotu zamówienia, ale były pewnym powieleniem schematu składanych przez eB2B wyjaśnień w innych postępowaniach,

1. ewentualnie – w przypadku nieuwzględnienia zarzutów nr 1 i 2 – zarzut naruszenia art. 128 ust. 3, 4 i 5 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wnikliwego badania spełniania warunków udziału w postępowaniu przez eB2B, w szczególności przez zaniechanie wezwania do wyjaśnień, uzupełnienia dokumentów (wykazu usług i referencji) lub zwrócenia się bezpośrednio do podmiotów, na rzecz których miały być świadczone usługi o stosowne wyjaśnienia,
2. zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b, pkt 7 i pkt 8 ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej bez prawidłowej weryfikacji, czy nie zachodzą przesłanki odrzucenia oferty eB2B.”

W kontekście ww. zarzutów odwołania Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania w całości oraz nakazanie Zamawiającemu:

1. unieważnienia czynności badania i oceny ofert,
2. unieważnienia czynności wyboru oferty eB2B jako najkorzystniejszej,
3. ponownego przeprowadzenia badania oraz oceny ofert
4. odrzucenia oferty wykonawcy eB2B na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp,
5. odtajnienia wyjaśnień złożonych przez eB2B w zakresie zastrzeżonym jako tajemnica przedsiębiorstwa,
6. w przypadku nieuwzględnienia zarzutu zaniechania odtajnienia – odrzucenia oferty eB2B na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp w związku z art.224 ust.6 ustawy Pzp
7. dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej zgodnie z przepisami ustawy Pzp, a w konsekwencji – wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej,
8. zasądzenia kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów wpisu od odwołania oraz kosztów zastępstwa procesowego według rachunku złożonego na rozprawie.”

Odwołujący wskazywał, że posiada interes we wniesieniu odwołania, ponieważ „Odwołującego została zakwalifikowana jako druga w rankingu ofert. Z uwagi na naruszenia ustawy Pzp przez Zamawiającego Odwołujący został pozbawiony możliwości uzyskania zamówienia. W ocenie Odwołującego oferta eB2B nie spełnia warunków udziału w postępowaniu i jest obciążona rażąco niską ceną, co powinno skutkować jej odrzuceniem. Ponadto wykonawca ten działał w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, wprowadzając Zamawiającego w błąd zarówno co do sposobu realizacji usług (przez niewskazanie realizacji w ramach konsorcjum), jak i co do zakresu świadczonych usług, który faktycznie nie odpowiada treści warunku udziału w postępowaniu. Bezprawne utrzymanie w tajemnicy całości wyjaśnień RNC narusza ustawę Pzp oraz godzi w prawnie chroniony interes Odwołującego, uniemożliwiając mu weryfikację działań Zamawiającego i skuteczne skorzystanie ze środków ochrony prawnej. Uwzględnienie odwołania w całości lub w części spowoduje, że oferta Odwołującego będzie miała realną szansę zostać wybrana jako najkorzystniejsza w Postępowaniu, co wprost wskazuje na jego interes w uzyskaniu zamówienia. Odwołujący może ponieść szkodę na skutek wskazanych naruszeń, gdyż został pozbawiony możliwości uzyskania zamówienia i osiągnięcia zysku z realizacji usług objętych Postępowaniem.”

Do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego przystąpił wykonawca eB2B Service sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Warszawie.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z dnia 13 lipca 2026 r. powiadomił, że w dniu 13 lipca 2026 r. unieważnił czynność wyboru najkorzystniejszej oferty. Wskazał ponadto, że: „Kierując się zasadami udzielania zamówień publicznych, o których mowa w art. 16 pkt 1 oraz art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 793), dalej ustawy Pzp, Zamawiający dokona ponownie czynności badania i oceny ofert oraz czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w niniejszym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

Jednocześnie podnieść należy, że wskazana wyżej nowa czynność Zamawiającego podjęta w dniu 13 lipca 2026 r., dokonana po wniesieniu odwołania, uczyniła zarzuty podniesione przez Odwołującego, bezprzedmiotowymi z uwagi na unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty. W konsekwencji zaskarżona czynność pozostaje bez wpływu na wynik postępowania, o którym mowa w przepisie art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 793), dalej ustawy Pzp. Dla uwzględnienia odwołania konieczne jest zaistnienie naruszenia przepisów, które ma, albo może mieć, wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego - zgodnie bowiem z treścią 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia”.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Zgodnie z art. 568 pkt 2 ustawy Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny: podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez Izbę, że postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania, na skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, kiedy Zamawiający dokonuje unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, co powoduje, że czynność, wobec której wniesiono odwołanie nie istnieje. Tym samym nie istnieje tzw. substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej oraz niezbędny do tego, aby Izba mogła merytorycznie rozpoznać odwołanie i stwierdzić, czy Zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów Pzp.

Wyżej opisana sytuacja zaistniała w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym. Zamawiający, po wniesieniu odwołania, dokonał unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej. Tym samym Izba stwierdziła, że odwołanie wniesione w dniu 3 lipca 2026 r. dotyczy czynności Zamawiającego, które na chwile obecną nie istnieją.

Poprzez dokonane czynności Zamawiającego zaszła podstawa do umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne.

Izba zwraca w tym miejscu uwagę, że zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, wydając orzeczenie, bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia, co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie.

Należy również wskazać, że przepisy ustawy Pzp nie zobowiązują zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia w sytuacji, w której wykonawca wniesie odwołanie. Zgodnie z treścią przepisu art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, podobnie jak przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący w chwili w zamknięcia rozprawy - nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

Ponadto stan rzeczy, o którym mowa w przepisie art. 552 ust. 1 ustawy Pzp należy analogicznie, jak w art. 316 § 1 kpc, interpretować jako okoliczności faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny t j. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia (wyrok SN z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z 13 września 2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18).

Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązana uwzględnić czynności zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Zaskarżenie czynności, która w kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie składu orzekającego Izby należało, że prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego było bezcelowe, czyli jak stanowi przepis Pzp - zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz. 2437), nakazując dokonanie na rzecz odwołującego zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Przewodniczący

.....................................................