Wyroki KIO połączone z przetargami
Szukaj po sygnaturze, zamawiającym, przepisie PZP albo problemie z oferty. Atlas łączy orzeczenia KIO z konkretnymi ogłoszeniami BZP, więc analizujesz spór razem z przetargiem, którego dotyczył.
Nie wiesz czym jest KIO? Przeczytaj poradnik: jak działa Krajowa Izba Odwoławcza.
Kanoniczne wejścia tematyczne
Indeksowalne strony tematów i przepisów, zamiast starych wariantów z filtrami noindex.
Monitoruj przetargi zanim problem trafi do KIO
Orzeczenia pokazują ryzyka, ale pieniądz jest w nowych postępowaniach. Ustaw alert na przetargi z podobnym zakresem i sprawdzaj sporne warunki wcześniej.
- Odwołujący: ERBUD Spółka AkcyjnaZamawiający: Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Białej Podlaskiej Uczestnik po stronie odwołującego: wykonawca MAL-POL Spółkaz ograniczoną odpowiedzialnością…Sygn. akt: KIO 4473/24 WYROK Warszawa, dnia 20 grudnia 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Danuta Dziubińska Protokolant: Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 28 listopada 2024 r. przez wykonawcę ERBUD Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Białej Podlaskiej Uczestnik po stronie odwołującego: wykonawca MAL-POL Spółkaz ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Siedlcach orzeka: 1. umarza postępowanie w zakresie zarzutów numer 1 i 3 w całości oraz w zakresie zarzutu numer 2 lit. d; 2. oddala odwołanie w pozostałym zakresie; 3.kosztami postępowania obciąża odwołującego i: 3.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania; 3.2.zasądza od ERBUD Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie na rzecz Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Białej Podlaskiej kwotę 4 080 zł 93 gr (cztery tysiące osiemdziesiąt złotych dziewięćdziesiąt trzy grosze), w tym 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika strony oraz 480 zł 93 gr tytułem dojazdu na posiedzenie i rozprawę. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: ……………………………. Sygn. akt: KIO 4473/24 Uzasadnienie Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Białej Podlaskiej(dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (dalej: „ustawa Pzp” lub „Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest: „Wykonanie nowego budynku Wielospecjalistycznego Ośrodka Terapii Jednodniowych wraz z infrastrukturą zewnętrzną, przyłączami oraz zagospodarowaniem terenu”, w ramach realizacji projektu pn. „Poprawa jakości i dostępności do świadczeń medycznych poprzez utworzenie w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Białej Podlaskiej wielospecjalistycznego ośrodka terapii zabiegowych realizowanych w trybie jednego dnia oraz doposażenie AOS”, numer referencyjny postępowania: ZP.26.93.2024.MM. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 18 listopada 2024 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej numer ogłoszenia: Dz.U. S: 224/2024, 701606-2024 oraz zostało zamieszczone na stronie internetowej Zamawiającego. ERBUD Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie (dalej: „Wykonawca” lub „Odwołujący”), wniosła odwołanie wobec postanowień umowy stanowiącej załącznik nr 2 do Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej: „SW Z”), które skutkują: Zarzut nr 1 - naruszeniem zasady tożsamości przedmiotu zamówienia opisanego przez Zamawiającego na etapie przetargu i żądanego do wykonania na etapie realizacji umowy poprzez sformułowanie w postanowieniach: a)ustępu 2 Preambuły (klauzula interpretacyjna), b)§ 3 ust. 3 wzoru umowy (który pozostaje nadto w sprzeczności z § 7 ust. 2 pkt 1) wzoru umowy); c)§ 3 ust. 8 zdanie drugie wzoru umowy; d)§ 8 ust. 3 wzoru umowy; e)§ 8 ust. 10 wzoru umowy; f)§ 16 ust. 9 wzoru umowy; następujących praw i obowiązków: -„Jeżeli zostaną stwierdzone dwuznaczności lub rozbieżności między ww. dokumentami, to Zamawiający udzieli Generalnemu Wykonawcy w tym zakresie niezbędnych wyjaśnień lub wyda Generalnemu Wykonawcy konieczne polecenia.” (ust. 2 preambuły) -„Po przedłożeniu przez Wykonawcę HRF, Zamawiający oraz Inwestor Zastępczy (w terminie wskazanym w ustępie poprzedzającym) mają prawo do wniesienia do jego treści uwag i zastrzeżeń (w szczególności co do terminu oraz kolejności wykonania poszczególnych elementów Zadania i poszczególnych prac), które Wykonawca jest zobowiązany uwzględnić i wprowadzić w HRF odpowiednie zmiany, a następnie przedłożyć Zamawiającemu poprawiony HRF w terminie 7 dni od przekazania uwag i zastrzeżeń przez Zamawiającego. W przypadku braku przekazania skorygowanego HRF (uwzględniającego wszystkie uwagi i zastrzeżenia wniesione przez Zamawiającego i Inwestora Zastępczego) w terminie, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, Zamawiającemu przysługuje prawo przyjęcia HRF w wersji ostatecznie ustalonej i zaakceptowanej przez Inwestora Zastępczego.” (§ 3 ust. 3), który pozostaje nadto w sprzeczności z § 7 ust. 2 pkt 1) wzoru umowy, który stanowi: „Zamawiający zobowiązuje się wobec Wykonawcy do: 1) uzgodnienia z Wykonawcą przewidywanych terminów na realizację prac objętych przedmiotem Umowy, w celu sporządzenia HRF, zgodnie z postanowieniami § 3 Umowy;” oraz -„Kosztorys wymaga uzyskania przez Wykonawcę, w terminie 30 dni licząc od dnia jego przedłożenia, zatwierdzenia przez Zamawiającego. W przypadku braku uzgodnienia kosztorysu na zasadach i w terminach wskazanych w zdaniu poprzedzającym, Zamawiający zastrzega sobie prawo przyjęcia kosztorysu w wersji ostatecznie ustalonej i zaakceptowanej przez Inwestora Zastępczego.” (§ 3 ust. 8) oraz -„wykonywania wszystkich poleceń Zamawiającego oraz Inwestora zastępczego” (§ 8 ust. 3) oraz -„realizacji wniosków i uwag Zamawiającego oraz Inwestora zastępczego” (§ 8 ust. 10) -„W przypadku rozbieżności pomiędzy zapisami niniejszego paragrafu, Kartą gwarancyjną lub dokumentami gwarancyjnymi dotyczącymi zamontowanych urządzeń i podzespołów, pierwszeństwo mają zapisy korzystniejsze dla Zamawiającego, wedle jego wyboru.” (§ 16 ust. 9) które naruszają: art. 134 ust. 1 pkt 20) w związku z art. 455 i 16 Pzp oraz art. 353¹ Kodeksu cywilnego poprzez narzucenie obowiązku realizacji poleceń i uwag Zamawiającego oraz jednostronnego narzucania Wykonawcy treści harmonogramu rzeczowo-finansowego oraz kosztorysu, a także dowolnego wybierania korzystniejszych dla Zamawiającego zapisów § 16 ust. 9 Umowy, Karty gwarancyjnej lub dokumentów gwarancyjnych dotyczących zamontowanych urządzeń i podzespołów, co umożliwia mu jednostronne wprowadzanie zmian do przedmiotu zamówienia po zawarciu umowy bez zachowania procedur przewidzianych w art. 455 Pzp, co narusza wyrażoną w art. 16 pkt 1) zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz proporcjonalności i może być wykorzystywane w sposób dowolny i jednostronny przez Zamawiającego w celu zmiany zakresu zobowiązań Wykonawcy, bez uwzględnienia wpływu takiej zmiany na koszt i czas wykonywania przedmiotu Umowy, co stanowi naruszenie art. 353¹ Kodeksu cywilnego. Zarzut nr 2 - naruszeniem zasady równości stron umowy oraz rażące ograniczenie odpowiedzialności Zamawiającego i granicy swobody umów poprzez sformułowanie w postanowieniach: a)§ 4 ust. 3 wzoru umowy; b)§ 8 ust. 16 wzoru umowy; c)§ 8 ust. 21 wzoru umowy; d)§ 8 ust. 25 wzoru umowy; e)§ 20 ust. 7 wzoru umowy; następujących praw i obowiązków: -„Wykonawcy nie będą przysługiwały jakiekolwiek roszczenia i zrzeka się wyraźnie wszystkich ewentualnych roszczeń przeciwko Zamawiającemu z tytułu wszelkich pomyłek, niedokładności, rozbieżności, braków lub innych wad dokumentacji technicznej, a także roszczeń o wypłatę jakichkolwiek zwiększonych kosztów lub płatności w odniesieniu do wynagrodzenia, w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w niniejszym ustępie, z ograniczeniem do sytuacji, gdy Wykonawca przy dołożeniu należytej staranności i przy założeniu zawodowego charakteru jego działalności, na podstawie dokumentów i danych udostępnionych przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia objętego Umową, mógł te pomyłki, niedokładności, rozbieżności, braki lub inne wady dokumentacji technicznej dostrzec lub ustalić.” (§ 4 ust. 3) oraz -„Wykonawca oświadcza, że przed zawarciem Umowy i przy zachowaniu należytej staranności, z uwzględnieniem zawodowego charakteru prowadzonej przez siebie działalności, zapoznał się z dokumentacją techniczną i uznaje ją za kompletną, prawidłowo sporządzoną (tj. nie posiadającą żadnych wad uniemożliwiających lub utrudniających terminowe wykonanie Umowy) i wystarczającą do realizacji przedmiotu Umowy.” (§ 8 ust. 16) oraz -„Wykonawca powinien przewidzieć i wykonać wszelkie dostawy, roboty budowlane i usługi konieczne oraz wymagane pod względem technicznym, technologicznym i prawnym, dla uzyskania kompletności realizacji Inwestycji.” (§ 8 ust. 21) oraz -„Jeżeli Zamawiający będzie zobowiązany do zapłaty jakiegokolwiek odszkodowania, kary lub poniesie inne konsekwencje związane z nienależytym oznakowaniem, nienależytym zabezpieczeniem terenu budowy, Wykonawca będzie zobowiązany do zwrotu wszelkich zapłaconych z tego tytułu należności, wraz z odsetkami, kosztami procesu (w tym kosztami obrony przed roszczeniem), kosztami odzyskiwania należności od Wykonawcy (roszczenie regresowe). Wykonawca będzie także zobowiązany do udzielenia Zamawiającemu wszelkiego wsparcia (tak w postępowaniach sądowych, jak i pozasądowych czy administracyjnych) w zakresie, w jakim zażąda tego Zamawiający, w celu obrony przed zarzutami poszkodowanych, osób trzecich lub właściwych w tym zakresie podmiotów lub organów (tak prywatnych, jak i publicznych), w tym również do wstąpienia do sprawy jako interwenient. W przypadku niedopełnienia lub nienależytego wypełnienia obowiązków, o których mowa w zdaniu poprzedzającym, przyjmuje się, że Wykonawca nie może w odniesieniu do roszczenia regresowego Zamawiającego bronić się przy pomocy zarzutów, argumentów czy dowodów, których nie podniósł lub o których nie poinformował Zamawiającego zgodnie ze zdaniem poprzedzającym (w tym zakresie Wykonawca zrzeka się względem Zamawiającego prawa do kwestionowania roszczenia regresowego Zamawiającego).” (§ 8 ust. 25) oraz -„Wykonanie jakichkolwiek prac dodatkowych w stosunku do objętych przedmiotem Umowy wymaga uprzedniego zawiadomienia o potrzebie lub konieczności ich wykonania Zamawiającego, oraz uzyskania uprzedniej zgody Zamawiającego na wykonanie tych prac określającej zarówno zakres prac dodatkowych, jak i wysokość wynagrodzenia za te prace, wyrażonej poprzez zlecenie w formie pisemnej (pod rygorem nieważności) wykonania tych prac Wykonawcy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wykonanie przez Wykonawcę jakichkolwiek prac dodatkowych bez uzyskania przez Wykonawcę uprzedniego zlecenia ich wykonania przez Zamawiającego zgodnie ze zdaniem poprzedzającym: 1)będzie skutkowało brakiem zapłaty przez Zamawiającego za te prace; 2)Wykonawca zrzeka się względem Zamawiającego wszelkich roszczeń o zapłatę odszkodowania czy wynagrodzenia za te prace.” (§ 20 ust. 7) które naruszają przepisy: art. 99 - 103 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 Pzp oraz art. 58 § 1 i 2 w związku z art. 353¹, 471, 473 § 1 i § 2 i 647 Kodeksu cywilnego i art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, poprzez przerzucenie na Wykonawcę odpowiedzialności za treść, zakres i ewentualne błędy w dokumentacji technicznej przygotowanej przez Zamawiającego i faktyczne zwolnienie się Zamawiającego z obowiązku precyzyjnego przygotowania dokumentacji stanowiącej opis przedmiotu zamówienia, a nadto pozbawienie Wykonawcy uprawnienia do składania roszczeń o roboty dodatkowe, zamienne lub uzupełniające, gdy to Zamawiający, jako podmiot odpowiedzialny za przygotowanie dokumentacji stanowiącej opis przedmiotu zamówienia, powinien ponosić odpowiedzialność za jej kompletność i poprawność, a nadto zatrudniony przez niego projektant – autor dokumentacji projektowej stanowiącej opis przedmiotu zamówienia obowiązany jest do zapewnienia sprawdzenia projektu architektonicznobudowlanego oraz technicznego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności, co jest sprzeczne z przepisami art. 99 - 103 Pzp, art. 353¹ i 647 Kodeksu cywilnego oraz art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, a nadto poprzez wymuszenie na Wykonawcy złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się uprawnienia do dochodzenia roszczeń, w szczególności w odniesieniu do okoliczności, których nie mógł dostrzec nawet przy dołożeniu należytej staranności i za które nie odpowiada lub roszczeń, które jeszcze nie powstały na moment złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się uprawnienia do ich dochodzenia, co narusza zasadę ekwiwalentności świadczeń i prowadzi do jednostronnego ukształtowania sytuacji na niekorzyść wykonawcy, a nadto obarczone jest wadą nieważności na zasadach art. 58 § 1 i 2, ze względu na rażące naruszenie art. 353¹, 471, 473 § 1 i § 2 oraz 647 Kodeksu cywilnego. Zarzut nr 3 – naruszeniem zasad przejrzystości oraz równości stron umowy i proporcjonalności, a także obowiązku precyzyjnego opisu przedmiotu zamówienia poprzez sformułowanie w postanowieniach: a)ust. 4 Preambuły (klauzula interpretacyjna), b)oraz § 8 ust. 2 wzoru umowy oraz c)§ 15 ust. 8-9 wzoru umowy następujących wzajemnie sprzecznych obowiązków dotyczących momentu odbioru przedmiotu zamówienia oraz odpowiedzialności za usunięcie wad: -„Wykonawca zobowiązuje się wykonać i wykończyć roboty budowlane objęte przedmiotem Umowy oraz usunąć w nich wszelkie wady oraz przekazać Zamawiającemu Inwestycję w pełnej zgodności z postanowieniami Umowy, zasadami sztuki budowlanej, wiedzą techniczną, przepisami Prawa budowlanego, innymi powszechnie obowiązującymi przepisami dotyczącymi realizacji robót budowlanych, obowiązującymi standardami technicznymi przy wykonywaniu robót i z należytą starannością.” (ust. 4 preambuły) oraz -„Wykonawca jest zobowiązany do usunięcia wszystkich wad występujących w przedmiocie Umowy, w okresie umownej odpowiedzialności za wady oraz w okresie rękojmi za wady fizyczne.” (§ 8 ust. 2) oraz -„8. Za datę wykonania przedmiotu Umowy uznaje się dzień zgłoszenia przez Wykonawcę gotowości do odbioru Inwestycji (potwierdzonego przez Zamawiającego), jeżeli w wyniku tego zgłoszenia w toku odbioru Zamawiający nie stwierdził wad istotnych i Zamawiający podpisał protokół odbioru końcowego Inwestycji. Jeżeli w toku odbioru zostaną stwierdzone wady istotne w Inwestycji, za dzień wykonania przedmiotu Umowy uznaje się dzień ponownego (lub kolejnego) zgłoszenia przez Wykonawcę gotowości do odbioru końcowego Inwestycji (potwierdzonego przez Zamawiającego) po usunięciu wad, w wyniku którego Zamawiający nie stwierdził wad istotnych i Zamawiający podpisał protokół odbioru końcowego Inwestycji. 9. Jeżeli w toku czynności odbioru końcowego zostaną stwierdzone wady, to Zamawiającemu przysługują następujące uprawnienia: 1)jeżeli wady nadają się do usunięcia, a jednocześnie nie uniemożliwiają użytkowania przedmiotu odbioru zgodnie z jego przeznaczeniem (tzw. wady nieistotne), Strony uzgadniają w treści protokołu odbioru końcowego termin i sposób usunięcia tych wad. Jeżeli Wykonawca nie usunie wad w terminie lub w sposób ustalony w protokole Odbioru końcowego, Zamawiający, po uprzednim pisemnym powiadomieniu Wykonawcy, będzie uprawniony do zlecenia usunięcia stwierdzonych wad podmiotowi trzeciemu na koszt i ryzyko Wykonawcy, 2)jeżeli wady nie nadają się do usunięcia to: a)jeżeli nie uniemożliwiają one użytkowania przedmiotu odbioru zgodnie z przeznaczeniem, Zamawiający może obniżyć odpowiednio wynagrodzenie Wykonawcy, b)jeżeli wady uniemożliwiają użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem, Zamawiający może odstąpić od umowy (lub jej części) albo żądać wykonania przedmiotu odbioru po raz drugi.” (§ 15 ust. 8-9) które naruszają: art. 99 w związku z art. 16 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹, 354 § 1 i § 2, 471 oraz 647 Kodeksu cywilnego poprzez wprowadzenie obowiązku usunięcia wszelkich wad wykonanych i wykończonych robót budowlanych objętych przedmiotem Umowy a dopiero następnie przekazania Zamawiającemu Inwestycji w pełnej zgodności z postanowieniami Umowy, zasadami sztuki budowlanej, wiedzą techniczną, przepisami Prawa budowlanego, innymi powszechnie obowiązującymi przepisami dotyczącymi realizacji robót budowlanych, obowiązującymi standardami technicznymi przy wykonywaniu robót i z należytą starannością, co pozostaje w sprzeczności z prawidłowo sformułowanymi w § 8 ust. 2 oraz § 15 ust. 8-9 Umowy zasadami odbioru robot budowlanych, które dopuszczają tzw. „odbiory usterkowe”, co stanowi naruszenie art. 353¹ Kodeksu cywilnego i uniemożliwia Wykonawcy jednoznaczne określenie momentu spełnienia zobowiązania oraz zakresu odpowiedzialności, wobec możliwości żądania usunięcia wszelkich wad przed przekazaniem Zamawiającemu Inwestycji, co stawia go w nierównej pozycji wobec zamawiającego i jest niezgodne z przepisami prawa cywilnego, w tym w szczególności art. 353¹, 354 § 1 i § 2, 471 oraz 647 Kodeksu cywilnego. W oparciu o powyższe zarzuty Odwołujący wniósł o: 1)przeprowadzenie dowodu z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu odwołania na wskazane tam fakty; 2)uwzględnienie odwołania; 3)nakazanie Zamawiającemu: a)zmiany zakwestionowanych postanowień projektu umowy, która ma być następnie zawarta z wykonawcami, stanowiącego załącznik nr 2 do SWZ, w następujący sposób: Ad. zarzutu nr 1: W ust. 2 Preambuły do umowy: „Jeżeli zostaną stwierdzone dwuznaczności lub rozbieżności między ww. dokumentami, to Zamawiający udzieli Generalnemu Wykonawcy w tym zakresie niezbędnych wyjaśnień lub wyda Generalnemu Wykonawcy konieczne polecenia, które ten uwzględni z zachowaniem uprawnienia do wnioskowania o wydłużenie terminu wykonywania przedmiotu umowy lub roszczenia o podwyższenie wynagrodzenia, jeżeli wykaże, że polecenie prowadzi do wydłużenia terminu wykonywania przedmiotu umowy lub podwyższenia kosztów wykonywania przedmiotu zamówienia. ” W § 3 ust. 3: „Po przedłożeniu przez Wykonawcę HRF, Zamawiający oraz Inwestor Zastępczy (w terminie wskazanym w ustępie poprzedzającym) mają prawo do wniesienia do jego treści uwag i zastrzeżeń (w szczególności co do terminu oraz kolejności wykonania poszczególnych elementów Zadania i poszczególnych prac), które strony uzgodnią, celem wprowadzenia w HRF odpowiednich zmian, a następnie Wykonawca przedłoży Zamawiającemu poprawiony HRF w terminie 7 dni od uzgodnienia przekazanych przez Zamawiającego uwag i zastrzeżeń.” W § 3 ust. 8: „Kosztorys wymaga uzyskania przez Wykonawcę, w terminie 30 dni licząc od dnia jego przedłożenia, zatwierdzenia przez Zamawiającego. Po przedłożeniu przez Wykonawcę kosztorysu, Zamawiający oraz Inwestor Zastępczy (w terminie 7 dni licząc od dnia jego przedłożenia) mają prawo do wniesienia do jego treści uwag i zastrzeżeń, które strony uzgodnią, celem wprowadzenia w kosztorysie odpowiednich zmian, a następnie Wykonawca przedłoży Zamawiającemu poprawiony kosztorys w terminie 7 dni od uzgodnienia przekazanych przez Zamawiającego uwag i zastrzeżeń.” W § 8 ust. 3: „Wykonawca zobowiązany jest wykonywać wszystkie polecenia Zamawiającego oraz Inwestora zastępczego zgodnie z przepisami prawa i wszystkimi postanowieniami Umowy, z zachowaniem uprawnienia do wnioskowania o wydłużenie terminu wykonywania przedmiotu umowy lub roszczenia o podwyższenie wynagrodzenia, jeżeli wykaże, że polecenie prowadzi do wydłużenia terminu wykonywania przedmiotu umowy lub podwyższenia kosztów wykonywania przedmiotu zamówienia.” W § 8 ust. 10: „Wykonawca zobowiązuje się do realizacji wniosków i uwag Zamawiającego oraz Inwestora zastępczego w zakresie spełnienia innych wymagań dot. bhp i ppoż., gdyby takie powstały w trakcie współpracy Stron, z zachowaniem uprawnienia do wnioskowania o wydłużenie terminu wykonywania przedmiotu umowy lub roszczenia o podwyższenie wynagrodzenia, jeżeli wykaże, że ww. wniosków lub uwagi prowadzą do wydłużenia terminu wykonywania przedmiotu umowy lub podwyższenia kosztów wykonywania przedmiotu zamówienia.” W § 16 ust. 9 Umowy: „W przypadku rozbieżności pomiędzy zapisami niniejszego paragrafu, Kartą gwarancyjną lub dokumentami gwarancyjnymi dotyczącymi zamontowanych urządzeń i podzespołów, pierwszeństwo mają zapisy dokumentów gwarancyjnych, a następnie Kartą gwarancyjnej i na końcu postanowień niniejszego paragrafu.” Ad. zarzutu nr 2: W § 4 ust. 3 wzoru umowy: „3. USUNIĘTO.” W § 8 ust. 16 wzoru umowy: „Wykonawca oświadcza, że przed zawarciem Umowy i przy zachowaniu należytej staranności, z uwzględnieniem zawodowego charakteru prowadzonej przez siebie działalności, zapoznał się z dokumentacją techniczną.” W § 8 ust. 21 wzoru umowy: „21. USUNIĘTO.” W § 8 ust. 25 wzoru umowy: „Jeżeli Zamawiający będzie zobowiązany do zapłaty jakiegokolwiek odszkodowania, kary lub poniesie inne konsekwencje związane z nienależytym oznakowaniem, nienależytym zabezpieczeniem terenu budowy, Wykonawca będzie zobowiązany do zwrotu wszelkich zapłaconych z tego tytułu należności, wraz z odsetkami, kosztami procesu (w tym kosztami obrony przed roszczeniem), kosztami odzyskiwania należności od Wykonawcy, pod warunkiem, że na etapie zgłoszenia roszczeń wynikających z opisanych wyżej okoliczności miał możliwość podjęcia wymaganych działań po zapoznaniu się z zarzutami poszkodowanych, osób trzecich lub właściwych w tym zakresie podmiotów lub organów (tak prywatnych, jak i publicznych), w tym również do wstąpienia do sprawy jako interwenient i udzielenia Zamawiającemu wsparcia (tak w postępowaniach sądowych, jak i pozasądowych czy administracyjnych) w zakresie, w jakim zażąda tego Zamawiający, w celu obrony przed zarzutami”. W § 20 ust. 7 wzoru umowy: „Wykonanie jakichkolwiek prac dodatkowych w stosunku do objętych przedmiotem Umowy wymaga uprzedniego zawiadomienia o potrzebie lub konieczności ich wykonania Zamawiającego, oraz uzyskania uprzedniej zgody Zamawiającego na wykonanie tych prac określającej zarówno zakres prac dodatkowych, jak i wysokość wynagrodzenia za te prace, wyrażonej poprzez zlecenie w formie pisemnej (pod rygorem nieważności) wykonania tych prac Wykonawcy zgodnie z obowiązującymi przepisami.” Ad. zarzutu nr 3: W ust. 4 Preambuły do umowy: „Wykonawca zobowiązuje się wykonać i wykończyć roboty budowlane objęte przedmiotem Umowy oraz przekazać Zamawiającemu Inwestycję, a także usunąć na etapie obowiązywania rękojmi lub gwarancji wszelkie stwierdzone wady, w pełnej zgodności z postanowieniami Umowy, zasadami sztuki budowlanej, wiedzą techniczną, przepisami Prawa budowlanego, innymi powszechnie obowiązującymi przepisami dotyczącymi realizacji robót budowlanych, obowiązującymi standardami technicznymi przy wykonywaniu robót i z należytą starannością.” Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie wniósł o oddalenie odwołania w całości. U uzasadnieniu swojego stanowiska Zamawiający wskazał, że 5 grudnia 2024 r., w związku z argumentacją zawartą w odwołaniu, dokonał zmian treści SW Z w zakresie projektu umowy (zał. nr 2 do SW Z), które to zmiany w większości uwzględniają argumenty podniesione przez Odwołującego. W zakresie zarzutu nr 2 Zamawiający wprowadził zmiany w zakresie dotyczącym §8 ust. 25 oraz dotyczącym: §4 ust. 3, §8 ust. 16 i §8 ust. 21 projektu umowy. Zamawiający stwierdził, że wbrew zarzutom odwołania, treść §4 ust. 3, §8 ust. 16 i §8 ust. 21 ani przed zmianą, ani po zmianie - nie nakładają na wykonawcę żadnych obowiązków w zakresie sprawdzenia dokumentacji projektowej przez złożeniem oferty, ani też w żadnym stopniu nie przenosi na wykonawców odpowiedzialności i ryzyka związanych z tzw. błędami w dokumentacji projektowej. Rolą §4 ust. 3, doprecyzowaną w tym zakresie przez Zamawiającego, jest wyraźne odesłanie i przypomnienie wykonawcom, że wynagrodzenie ma charakter ryczałtowy. Jednocześnie postanowienie to wprost odsyła do art. 355 §2 Kodeksu cywilnego jako „miernika” należytej staranności po stronie wykonawcy („Należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności.”), a jednocześnie przypomina wykonawcom, że zgodnie z art. 651 Kodeksu cywilnego – na etapie realizacji umowy, jeżeli dostarczona przez inwestora dokumentacja posiada wady i nie nadają się do prawidłowego wykonania robót (albo jeżeli zajdą inne okoliczności, które mogą przeszkodzić prawidłowemu wykonaniu robót), wykonawca powinien niezwłocznie zawiadomić o tym inwestora. Postanowienia powyższe mają na celu uniemożliwienie wykonawcy ukrywania przed Zamawiającym i Inwestorem Zastępczym błędów, pominięć, wad lub innych usterek bądź celowego opóźniania przekazania informacji o wykrytych usterkach ww. dokumentów np. w celu formułowania wobec zamawiającego roszczeń dotyczących kosztów lub przedłużenia terminu na ukończenie robót opartych na tej podstawie. Nie zmienia to faktu, że podmiotem odpowiedzialnym za prawidłowość dokumentacji projektowej w świetle postanowień (SW Z) i przepisów ustawy Pzp oraz Kodeksu cywilnego jest Zamawiający. Ww. postanowienia umowy kwestionowane w odwołaniu, w zupełności wpisują się w utrwalony w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym niedopuszczalne jest nakładanie na wykonawcę obowiązku dokonywania w momencie przystąpienia do przetargu, czy podpisywania umowy, szczegółowego merytorycznego sprawdzenia przedstawionego mu projektu, wymagającego specjalistycznych obliczeń, wiedzy z zakresu projektowania, w celu wykrycia ewentualnych wad, oraz „przenoszenie” na wykonawcę ryzyka związanego z błędami projektowymi. Zacytowane powyżej postanowienia umowy wprost wskazują, że od wykonawcy jest wymagana tylko taka staranność, jakiej wymagają od niego obowiązujące przepisy. W żadnym miejscu postanowienia te choćby pośrednio nie sugerują, że to na wykonawcę ma być w jakimkolwiek zakresie przeniesiona odpowiedzialność za jakość dokumentacji projektowej i ryzyko jej błędów. Jednocześnie postanowienia umowy w §20 ust. 1-2, ust. 3, a także w ust. 7-8, wprost dopuszczają zmianę umowy w zakresie wydłużenia terminu na jej wykonanie, w zakresie wprowadzenia robót zamiennych i związanej z tym zmiany (w tym podwyższenia) wynagrodzenia, w zakresie zlecenia robót dodatkowych za odrębnym wynagrodzeniem. 3. co do zarzutu nr 3 petitum odwołania w zakresie dotyczącym: - ustępu 4 Preambuły (klauzula interpretacyjna) oraz §8 ust. 2: Mając na względzie powyższe zmiany w treści SW Z, zdaniem Zamawiającego, zarzuty odwołania w zakresie, w jakim dotyczą zmodyfikowanych postanowień umowy, tj. w zakresie: −zarzutu I w całości – ustęp 2 Preambuły (klauzula interpretacyjna), §3 ust. 3, §3 ust. 8 zdanie drugie, §8 ust. 3, §8 ust. 10, §16 ust. 9; −zarzutu II w części – §4 ust. 3, §8 ust. 16, §8 ust. 21, §8 ust. 25; −zarzutu III w całości – ustęp 4 Preambuły (klauzula interpretacyjna), §8 ust. 2 oraz §15 ust. 8-9; są bezzasadne i podlegają oddaleniu. Z zachowaniem wymogów ustawowych, wykonawca Mal - Pol sp. z o.o. z siedzibą w Siedlcach przystąpił do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego, stając się uczestnikiem postępowania. Krajowa Izba Odwoławcza (w treści także: „KIO” lub „Izba”) stwierdziła, że odwołanie nie zawiera braków formalnych. Wpis w prawidłowej wysokości został wniesiony w ustawowym terminie. Nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, o których mowa w art. 528 ustawy Pzp. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając odwołanie, uwzględniając dokumentację postępowania oraz stanowiska zaprezentowane w sprawie, ustaliła i zważyła co następuje: Izba stwierdziła, że Odwołujący legitymuje się uprawnieniem do skorzystania w przedmiotowym postępowaniu ze środków ochrony prawnej. Zostały bowiem wypełnione przesłanki, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Na posiedzeniu z udziałem stron, Odwołujący złożył oświadczenie o wycofaniu odwołania w zakresie zarzutów nr 1 i 3 w całości oraz zarzutu nr 2 lit. d. Wobec wycofania zarzutów nr 1 i 3 oraz 2 lit. d odwołanie podlegało umorzeniu w tym zakresie. Zamawiający nie dokonał zmian § 20 ust. 7 wzoru umowy, natomiast dokonał zmian 4 ust. 3, § 8 ust. 16, § 8 ust. 21, które, zdaniem stron, nie zmieniają istoty tych postanowień i ich sensu w stosunku do ich pierwotnego brzmienia. W związku z tym w tym zakresie zarzuty odwołania, które nie zostały wycofane przez Odwołującego, nie straciły aktualności. Izba zważyła, co następuje: Odwołanie podlega oddaleniu. Nie potwierdziły się bowiem postawione w nim zarzuty, w granicach których KIO orzeka. Stosownie do art. 552 ust. 1 ustawy Pzp podstawą wydania wyroku w postępowaniu odwoławczym jest stan rzeczy ustalony w toku tego postępowania, w tym okoliczności faktyczne sprawy. W wyniku zmian z 5 grudnia 2024 r. brzmienie postanowień §4 ust. 3, §8 ust. 16, §8 ust. 21 wzoru umowy przedstawia się następująco: §4 ust. 3: Wykonawcy nie będą przysługiwały jakiekolwiek roszczenia wobec Zamawiającemu z tytułu pomyłek, niedokładności, rozbieżności, braków lub innych wad dokumentacji technicznej, a także roszczeń o wypłatę jakichkolwiek zwiększonych kosztów lub płatności w odniesieniu do wynagrodzenia, w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w niniejszym ustępie, z ograniczeniem do sytuacji, gdy Wykonawca przy dołożeniu należytej staranności wymaganej od Wykonawcy zgodnie z przepisami powszechnie obowiązującego prawa (w szczególności art. 355 §2 i art. 651 Kodeksu cywilnego i z uwzględnieniem ryczałtowego charakteru wynagrodzenia) i przy założeniu zawodowego charakteru jego działalności, na podstawie dokumentów i danych udostępnionych przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia objętego Umową, mógł te pomyłki, niedokładności, rozbieżności, braki lub inne wady dokumentacji technicznej dostrzec lub ustalić. §8 ust. 16: Wykonawca oświadcza, że przed zawarciem Umowy i przy zachowaniu należytej staranności wymaganej od Wykonawcy zgodnie z przepisami powszechnie obowiązującego prawa (w szczególności art. 355 §2 i art. 651 Kodeksu cywilnego i z uwzględnieniem ryczałtowego charakteru wynagrodzenia), z uwzględnieniem zawodowego charakteru prowadzonej przez siebie działalności, zapoznał się z dokumentacją techniczną i uznaje ją za kompletną i wystarczającą do realizacji przedmiotu Umowy. §8 ust. 21: Ze względu na ryczałtowy charakter wynagrodzenia, Wykonawca zobowiązany jest w ramach tego wynagrodzenia i wykonać wszelkie dostawy, roboty budowlane i usługi konieczne oraz wymagane pod względem technicznym, technologicznym i prawnym, dla uzyskania kompletności realizacji Inwestycji w zakresie, w jakim Wykonawca na podstawie dokumentacji technicznej (przy dochowaniu należytej staranności wymaganej od Wykonawcy zgodnie z przepisami powszechnie obowiązującego prawa) mógł i powinien przewidzieć konieczność wykonania tych dostaw, robót lub usług. Niezmieniony przez Zamawiającego §20 ust.7 stanowi: Wykonanie jakichkolwiek prac dodatkowych w stosunku do objętych przedmiotem Umowy wymaga uprzedniego zawiadomienia o potrzebie lub konieczności ich wykonania Zamawiającego, oraz uzyskania uprzedniej zgody Zamawiającego na wykonanie tych prac określającej zarówno zakres prac dodatkowych, jak i wysokość wynagrodzenia za te prace, wyrażonej poprzez zlecenie w formie pisemnej (pod rygorem nieważności) wykonania tych prac Wykonawcy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wykonanie przez Wykonawcę jakichkolwiek prac dodatkowych bez uzyskania przez Wykonawcę uprzedniego zlecenia ich wykonania przez Zamawiającego zgodnie ze zdaniem poprzedzającym: 1)będzie skutkowało brakiem zapłaty przez Zamawiającego za te prace; 2)Wykonawca zrzeka się względem Zamawiającego wszelkich roszczeń o zapłatę odszkodowania czy wynagrodzenia za te prace. Według Odwołującego postanowienia zawarte w § 4 ust. 3, § 8 ust. 16, § 8 ust. 21 oraz § 20 ust. 7 wzoru umowy naruszają przepisy art. 99 - 103 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 Pzp oraz art. 58 § 1 i 2 w związku z art. 353¹, 471, 473 § 1 i § 2 i 647 Kodeksu cywilnego i art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. W ocenie Izby, pomimo wskazania, iż za sprawą czterech ww. postanowień umowy doszło do naruszenie wielu przepisów prawa, żaden z zarzutów nie został wykazany przez Odwołującego. Stosownie do art. 99 – 103 ustawy Pzp: Art. 99 1. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. 2. Zamawiający określa w opisie przedmiotu zamówienia wymagane cechy dostaw, usług lub robót budowlanych. Cechy te mogą odnosić się w szczególności do określonego procesu, metody produkcji, realizacji wymaganych dostaw, usług lub robót budowlanych, lub do konkretnego procesu innego etapu ich cyklu życia, nawet jeżeli te czynniki nie są ich istotnym elementem, pod warunkiem że są one związane z przedmiotem zamówienia oraz proporcjonalne do jego wartości i celów. 3. Do opisu przedmiotu zamówienia stosuje się nazwy i kody określone we Wspólnym Słowniku Zamówień.4. Przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów. 5. Przedmiot zamówienia można opisać przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli zamawiający nie może opisać przedmiotu zamówienia w wystarczająco precyzyjny i zrozumiały sposób, a wskazaniu takiemu towarzyszą wyrazy "lub równoważny". 6. Jeżeli przedmiot zamówienia został opisany w sposób, o którym mowa w ust. 5, zamawiający wskazuje w opisie przedmiotu zamówienia kryteria stosowane w celu oceny równoważności.7. Zamawiający może określić w opisie przedmiotu zamówienia konieczność przeniesienia praw własności intelektualnej lub udzielenia licencji. Art. 100 1. W przypadku zamówień przeznaczonych do użytku osób fizycznych, w tym pracowników zamawiającego, opis przedmiotu zamówienia sporządza się, z uwzględnieniem wymagań w zakresie dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz projektowania z przeznaczeniem dla wszystkich użytkowników, chyba że nie jest to uzasadnione charakterem przedmiotu zamówienia. 2. Jeżeli wymagania, o których mowa w ust. 1, wynikają z aktu prawa Unii Europejskiej, przedmiot zamówienia, w zakresie wymagań dotyczących dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz projektowania z przeznaczeniem dla wszystkich użytkowników, opisuje się przez odesłanie do tego aktu. Art. 101 1. Przedmiot zamówienia opisuje się, z uwzględnieniem odrębnych przepisów, w jeden z następujących sposobów przez: 1) określenie wymagań dotyczących wydajności lub funkcjonalności, w tym wymagań środowiskowych, pod warunkiem że podane parametry są dostatecznie precyzyjne, aby umożliwić wykonawcom ustalenie przedmiotu zamówienia, a zamawiającemu udzielenie zamówienia; 2) odniesienie się do wymaganych cech materiału, produktu lub usługi, o których mowa w , oraz, w kolejności preferencji do: a) Polskich Norm przenoszących normy europejskie, b) norm innych państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego przenoszących normy europejskie, c) europejskich ocen technicznych, rozumianych jako udokumentowane oceny działania wyrobu budowlanego względem jego podstawowych cech, zgodnie z odpowiednim europejskim dokumentem oceny, w rozumieniu art. 2 pkt 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nrz dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady (Dz.Urz. UE L 88 z 04.04.2011, , z późn. zm.13)), d) wspólnych specyfikacji technicznych, rozumianych jako specyfikacje techniczne w dziedzinie produktów teleinformatycznych określone zgodnie z i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nrz dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniającego dyrektywy Rady i oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady , , , 97/23/W E, 98/34/W E, 2004/22/W E, 2007/23/W E, 2009/23/W E i 2009/105/W E oraz uchylającego decyzję Rady 87/95/EW G i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr(Dz.Urz. UE L 316 z 14.11.2012, , z późn. zm.14)), e) norm międzynarodowych, f) specyfikacji technicznych, których przestrzeganie nie jest obowiązkowe, przyjętych przez instytucję normalizacyjną, wyspecjalizowaną w opracowywaniu specyfikacji technicznych w celu powtarzalnego i stałego stosowania, g) innych systemów referencji technicznych ustanowionych przez europejskie organizacje normalizacyjne; 3)odniesienie do norm, europejskich ocen technicznych, specyfikacji technicznych i systemów referencji technicznych, o których mowa w pkt 2, oraz przez odniesienie do wymagań dotyczących wydajności lub funkcjonalności, o których mowa w pkt 1, w zakresie wybranych cech;4)odniesienie do kategorii wymagań dotyczących wydajności lub funkcjonalności, o których mowa w pkt 1, i przez odniesienie do norm, europejskich ocen technicznych, specyfikacji technicznych i systemów referencji technicznych, o których mowa w pkt 2, stanowiących środek domniemania zgodności z tego rodzaju wymaganiami dotyczącymi wydajności lub funkcjonalności.2. Przez normę należy rozumieć specyfikację techniczną przyjętą przez krajową, europejską lub międzynarodową instytucję normalizacyjną w celu powtarzalnego i stałego stosowania, której przestrzeganie nie jest obowiązkowe, w tym Polską Normę, normę europejską lub normę międzynarodową.3. W przypadku braku Polskich Norm przenoszących normy europejskie, norm innych państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego przenoszących normy europejskie oraz norm, europejskich ocen technicznych, specyfikacji technicznych i systemów referencji technicznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przy opisie przedmiotu zamówienia uwzględnia się w kolejności:1)Polskie Normy;2)krajowe oceny techniczne wydawane na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz.U. z 2021 r. );3)polskie specyfikacje techniczne dotyczące projektowania, wyliczeń i realizacji robót budowlanych oraz wykorzystania dostaw;4)krajowe deklaracje zgodności oraz krajowe deklaracje właściwości użytkowych wyrobu budowlanego.4. Opisując przedmiot zamówienia przez odniesienie do norm, ocen technicznych, specyfikacji technicznych i systemów referencji technicznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3, zamawiający jest obowiązany wskazać, że dopuszcza rozwiązania równoważne opisywanym, a odniesieniu takiemu towarzyszą wyrazy "lub równoważne".5. W przypadku gdy opis przedmiotu zamówienia odnosi się do norm, ocen technicznych, specyfikacji technicznych i systemów referencji technicznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3, zamawiający nie może odrzucić oferty tylko dlatego, że oferowane roboty budowlane, dostawy lub usługi nie są zgodne z normami, ocenami technicznymi, specyfikacjami technicznymi i systemami referencji technicznych, do których opis przedmiotu zamówienia się odnosi, pod warunkiem że wykonawca udowodni w ofercie, w szczególności za pomocą przedmiotowych środków dowodowych, o których mowa w , że proponowane rozwiązania w równoważnym stopniu spełniają wymagania określone w opisie przedmiotu zamówienia.6. W przypadku gdy opis przedmiotu zamówienia odnosi się do wymagań dotyczących wydajności lub funkcjonalności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zamawiający nie może odrzucić oferty zgodnej z Polską Normą przenoszącą normę europejską, normami innych państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego przenoszącymi normy europejskie, z europejską oceną techniczną, ze wspólną specyfikacją techniczną, z normą międzynarodową lub z systemem referencji technicznych ustanowionym przez europejski organ normalizacyjny, jeżeli te normy, oceny techniczne, specyfikacje i systemy referencji technicznych dotyczą wymagań dotyczących wydajności lub funkcjonalności określonych przez zamawiającego, pod warunkiem że wykonawca udowodni w ofercie, w szczególności za pomocą przedmiotowych środków dowodowych, o których mowa w , że obiekt budowlany, dostawa lub usługa, spełniają wymagania dotyczące wydajności lub funkcjonalności określone przez zamawiającego. Art. 102 1. W przypadku, o którym mowa w , zamawiający określa w opisie przedmiotu zamówienia na roboty budowlane wymagane cechy materiału, produktu lub usługi, odpowiadające przeznaczeniu zamierzonemu przez zamawiającego, które mogą dotyczyć w szczególności:1)określonych poziomów oddziaływania na środowisko i klimat;2)wymagań w zakresie dostępności dla osób niepełnosprawnych;3)określonej wydajności, bezpieczeństwa lub wymiarów, w tym procedur dotyczących zapewnienia jakości;4)określonej terminologii, symboli, testów i metod testowania;5)określonego opakowania i oznakowania;6)określonej etykiety;7)instrukcji użytkowania;8)procesów i metod produkcji na każdym etapie cyklu życia obiektów budowlanych;9)dodatkowych badań i testów przeprowadzanych przez jednostki autoryzowane w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz.U. z 2022 r. oraz z 2024 r . );10)określonych zasad dotyczących projektowania i kosztorysowania;11)warunków testowania, kontroli i odbioru obiektów budowlanych;12)metod i technik budowy;13)wszelkich pozostałych warunków technicznych.2. W przypadku, o którym mowa w , zamawiający określa w opisie przedmiotu zamówienia na dostawy lub usługi wymagane cechy produktu lub usługi, które mogą dotyczyć w szczególności:1)posiadania przez dostawę lub usługę cech, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4-7 oraz 10;2)określonych poziomów jakości;3)określonej wydajności, przeznaczenia produktu, bezpieczeństwa lub wymiarów, w tym wymagań odnoszących się do produktu w zakresie nazwy, pod jaką produkt jest sprzedawany;4)procesów i metod produkcji na każdym etapie cyklu życia dostawy lub usługi oraz procedury oceny zgodności. Art. 103 1. Zamówienia na roboty budowlane opisuje się za pomocą dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych.2. Jeżeli przedmiotem zamówienia jest zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, zamawiający opisuje przedmiot zamówienia za pomocą programu funkcjonalno-użytkowego.3. Program funkcjonalno-użytkowy obejmuje opis zadania budowlanego, w którym podaje się przeznaczenie ukończonych robót budowlanych oraz stawiane im wymagania techniczne, ekonomiczne, architektoniczne, materiałowe i funkcjonalne.4. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres i formę:1)dokumentacji projektowej,2)specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych,3)programu funkcjonalno-użytkowego - mając na względzie rodzaj robót budowlanych, a także nazwy i kody Wspólnego Słownika Zamówień. Zgodnie z art. 16 ustawy Pzp: Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;2) przejrzysty;3) proporcjonalny. W myśl art. 58 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. § 2. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Stosownie do art. 353¹ Kodeksu cywilnego: Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Art. 471 Kodeksu cywilnego stanowi: Art. 471 Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Art. 473 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi: § 1. Dłużnik może przez umowę przyjąć odpowiedzialność za niewykonanie lub za nienależyte wykonanie zobowiązania z powodu oznaczonych okoliczności, za które na mocy ustawy odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Nieważne jest zastrzeżenie, iż dłużnik nie będzie odpowiedzialny za szkodę, którą może wyrządzić wierzycielowi umyślnie. Art. 647 Kodeksu cywilnego stanowi: Przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia Art. 20 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stanowi: 2. Projektant zapewnia sprawdzenie projektu architektonicznobudowlanego oraz technicznego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Odnośnie do postanowień zawartych w § 4 ust. 3 i § 8 ust. 16, Odwołujący podniósł w szczególności, że wprowadzenie zapisów zrzekających się przez Wykonawcę jakichkolwiek roszczeń wynikających z błędów dokumentacji prowadzi do nadmiernego i nieuzasadnionego obciążenia wykonawcy ryzykiem, które powinno spoczywać na Zamawiającym jako organizatorze postępowania. Tymczasem zasada proporcjonalności wymaga, aby postanowienia umowy uwzględniały zarówno interesy zamawiającego, jak i wykonawcy. Zgodzić się należy z Odwołującym, że Zamawiający nie może kształtować postanowień umownych w sposób, który prowadzi do wyłączenia jego odpowiedzialności za błędy w dokumentacji technicznej, jednak wbrew stanowisku Odwołującego w zakwestionowanych przez niego postanowieniach § 4 ust. 3 i § 8 ust. 16 wzoru umowy nie chodzi o wyłączenie odpowiedzialności Zamawiającego za wszystkie błędy w dokumentacji technicznej, lecz o pozbawienie wykonawcy roszczeń z tytułu takich błędów, które wykonawca jako profesjonalista na podstawie dokumentów i danych udostępnionych przez Zamawiającego mógł i powinien dostrzec i ustalić. Wskazuje na to odsyłanie do art. 355 §2 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności, a także wskazanie na art. 651 Kodeksu cywilnego. który stanowi, że jeżeli dostarczona przez inwestora dokumentacja, teren budowy, maszyny lub urządzenia nie nadają się do prawidłowego wykonania robót albo jeżeli zajdą inne okoliczności, które mogą przeszkodzić prawidłowemu wykonaniu robót, wykonawca powinien niezwłocznie zawiadomić o tym inwestora, z których wynika, że wykonawca w sytuacji, gdy mógł i powinien dostrzec braki, rozbieżności, niedokładności dokumentacji technicznej, to powinien je zgłosić Zamawiającemu. Nie chodzi zatem o to, aby przed przystąpieniem do przetargu czy podpisywania umowy, wykonawca w sposób szczegółowy dokonał sprawdzenia przedstawionego mu przez Zamawiającego projektu, wymagającego specjalistycznej wiedzy, w tym z zakresu projektowania, w celu wykrycia ewentualnych wad. Musi on natomiast umieć odczytać projekt i realizować inwestycję zgodnie z jego założeniami oraz zasadami sztuki budowlanej, a wcześniej dokonać wyceny swojej oferty. Powyższe nie powoduje, że podmiotem odpowiedzialnym za prawidłowość dokumentacji projektowej przestaje być Zamawiający, jak też nie skutkuje przeniesieniem na wykonawcę ryzyka związanego z błędami projektowymi. Tymczasem Odwołujący poprzez żądanie wykreślenia postanowienia § 4 ust. 3, zdaje się oczekiwać, że będzie zwolniony z współdziałania, że będą mu przysługiwały roszczenia wobec Zamawiającego także wówczas, gdy jako profesjonalista, powinien dostrzec np. pomyłki czy niedokładności dokumentacji technicznej i je zgłosić Zamawiającemu. Odnośnie do § 8 ust. 16 dodatkowo wskazania wymaga, że Odwołujący żąda ograniczenia oświadczenia jedynie do tego, że zapoznał się z dokumentacją techniczną, tj. oczekuje, że nie będzie składał oświadczenia co do uznania ją za kompletną i wystarczającą do realizacji przedmiotu zamówienia, pomimo, iż w paragrafie tym także jest zastrzeżenie wskazujące na należytą staranność profesjonalisty oraz przepis art. 651 k.c. Trudno zatem uznać, że sporne postanowienia naruszają wskazane przez Odwołującego przepisy, a jego oczekiwania zasługują na uwzględnienie. Przeciwnie, to ich uwzględnienie, prowadziłoby do zwolnienia wykonawcy z wymaganej od profesjonalisty staranności w działaniu, a dla Zamawiającego stanowiło ryzyko roszczeń, których przy wymaganej współpracy stron i należytej staranności w działaniu mógłby uniknąć. W związku z tym za niezasadne należy uznać żądanie usunięcia postanowienia § 4 ust. 3 i dokonanie żądanej zamiany § 8 ust. 16 wzoru umowy. Odnośnie do § 8 ust. 21 Odwołujący wskazał, że wymóg, aby wykonawca „przewidział i wykonał wszelkie dostawy, roboty budowlane i usługi konieczne”, stawia Wykonawcę w niepewności co do rzeczywistego zakresu zamówienia, co uniemożliwia prawidłową kalkulację ceny i skutkuje niezgodnością treści umowy z art. 99 ustawy Pzp. Zaznaczenia wymaga, że Odwołujący nie kwestionuje opisu przedmiotu zamówienia, nie podnosi, że określony element zamówienia nie został opisany, bądź został opisany nieprawidłowo i nie wnosi o uzupełnienie bądź zmianę tego opisu. Należy zatem uznać, że w jego ocenie opis ten jest prawidłowy. Oznacza to, że Odwołujący kwestionuje ww. postanowienia wzoru umowy, które w przypadku ryczałtowego modelu wynagrodzenia przewiduje ustawa. Zgodnie bowiem z art. 632 k.c. § 1. Jeżeli strony umówiły się o wynagrodzenie ryczałtowe, przyjmujący zamówienie nie może żądać podwyższenia wynagrodzenia, chociażby w czasie zawarcia umowy nie można było przewidzieć rozmiaru lub kosztów prac.§ 2. Jeżeli jednak wskutek zmiany stosunków, której nie można było przewidzieć, wykonanie dzieła groziłoby przyjmującemu zamówienie rażącą stratą, sąd może podwyższyć ryczałt lub rozwiązać umowę. W związku z tym trudno uznać zasadność tego zarzutu. Tym bardziej, że Odwołujący pomija, iż chodzi o taki zakres, który wykonawca przy dochowaniu należytej staranności wymaganej od profesjonalisty mógł i powinien przewidzieć. Za niezasadne należy także uznać pozostałe zarzuty odwołania. Zdaniem Odwołującego § 4 ust. 3, § 8 ust. 16 wzoru umowy stanowią naruszenie art. 353¹, 471, 473 § 1 i § 2 oraz 647 Kodeksu cywilnego. Odwołujący stwierdza, że postanowienia wzoru umowy, które zobowiązują Wykonawcę do zrzekania się roszczeń wobec Zamawiającego w przypadku błędów w dokumentacji (§ 4 ust. 3, § 8 ust. 16), wykraczają poza granice swobody umów, o której mowa w art. 353¹ K.c., ponieważ rażąco naruszają zasadę równowagi stron oraz prowadzą do obciążenia Wykonawcy ryzykiem i odpowiedzialnością, które powinny być dzielone proporcjonalnie między strony. Aktualne brzmienie ww. postanowień wzoru umowy wskazuje jedynie na brak roszczeń wykonawcy. Ponadto jak wyżej wskazano, ograniczają one roszczenia wobec Zamawiającego tylko w takim zakresie, w jakim wykonawca jako profesjonalista, powinien dostrzec ewentualne np. niedokładności dokumentacji technicznej. Nie są to zatem postanowienia, które naruszają zasadę równowagi stron, bowiem wprowadzają podział ryzyka i odpowiedzialności pomiędzy stronami i wymagają od każdej z nich staranności w działaniu. Z kolei § 8 ust. 21 wzoru umowy koresponduje z ustalonym w postępowaniu wynagrodzeniem ryczałtowym. Jeśli chodzi o dalsze twierdzenia Odwołującego dotyczące wyłączenia odpowiedzialności Zamawiającego za rażące niedbalstwo lub szkody wyrządzone w wyniku błędów dokumentacyjnych, co jest nieważne z mocy art. 58 § 1 i § 2 K.c. w związku z art. 353¹, 471, 473 § 1 i § 2 oraz 647, to w żadnym z omawianych postanowień wzoru umowy nie występuje takie wyłączenie. Nie ma w nich wzmianki o wyłączeniu odpowiedzialności Zamawiającego za rażące niedbalstwo lub szkody wyrządzone w wyniku błędów dokumentacyjnych. Trudno zatem uznać zasadność zarzutu w tym zakresie. Także nie sposób uznać zasadność zarzutu naruszenia przepisu art. 647 k.c. Wbrew stanowisku Odwołującego sporne postanowienia wzoru umowy nie zwalniają Zamawiającego jako inwestora z odpowiedzialności za dostarczenie dokumentacji projektowej, która umożliwia prawidłową realizację zamówienia, a jedynie określają konsekwencje braku zastosowania się wykonawcy do wymogów należytej staranności w działaniu i współpracy. Należy mieć na uwadze, iż umowa podpisywana jest po wyborze najkorzystniejszej oferty, a zatem wykonawca musiał wcześniej zapoznać się z dokumentacją, ocenić jej stan dla celów realizacji przedmiotu umowy i wyceny oferty. Odwołujący nie stawia i nie wykazuje zarzutu braku możliwości sporządzenia oferty i jej kalkulacji przy uwzględnieniu przekazanych mu przez Zamawiającego dokumentów, nie kwestionuje opisu przedmiotu zamówienia. Oznacza to, że uznaje je za prawidłowe i wystarczające do sporządzenia oferty, a w konsekwencji, w razie wyboru jej za najkorzystniejszą, do realizacji przedmiotu zamówienia. Nie potwierdziła się także zarzut naruszenie art. 20 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem Odwołującego postanowienia § 4 ust. 3 oraz § 8 ust. 16 wzoru umowy ignorują obowiązki wynikające z art. 20 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który nakłada na projektanta obowiązek zapewnienia sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami prawa. Przerzucenie tej odpowiedzialności na Wykonawcę jest niezgodne z przepisami ustawy i prowadzi do nieproporcjonalnego obciążenia Wykonawcy. Także w tym przypadku Odwołujący pomija rzeczywiste brzmienie ww. postanowień wzoru umowy. Wbrew stanowisku Odwołującego w postanowieniach tych nie ma mowy o zwolnieniu projektanta z jego odpowiedzialności i przerzuceniu tej odpowiedzialności na wykonawcę. Zgodzić się należy z Zamawiającym, że postanowienia te zwracają natomiast wykonawcy uwagę na potrzebę współdziałania w charakterze, jaki uwzględnia zawodowy charakter jego działalności. Wykonawca nie jest projektantem, jego argumenty należy uznać zatem za nietrafione. Zważywszy na przewidziane w umowie wynagrodzenie ryczałtowe, nie sposób także uznać za zasadny zarzut naruszenia zasady ekwiwalentności świadczeń przez zobowiązanie Wykonawcy do przewidywania i realizacji wszelkich prac koniecznych (§ 8 ust. 21), co zdaniem Odwołującego prowadzi do jednostronnego obciążenia Wykonawcy ryzykiem i kosztami, bez odpowiedniej rekompensaty. W konsekwencji za niezasadne należy uznać żądania zawarte w odwołaniu, tj. usunięcie postanowień § 4 ust. 3 i § 8 ust. 21 i wprowadzenie wnioskowanej zmiany w § 8 ust. 16 projektu umowy. Za nietrafione należy także uznać zarzuty naruszenie zasady proporcjonalności i równowagi stron umowy poprzez uregulowania § 20 ust. 7 wzoru umowy. Tu również daje się zauważyć wybiórcze czytanie przez Odwołującego treści postanowienia projektu umowy. Wbrew stanowisku Odwołującego z § 20 ust. 7 wzoru umowy nie można wnioskować, że całkowicie pozbawia on wykonawcę prawa do wynagrodzenia za prace dodatkowe. Z postanowienia tego wynika bowiem jedynie, że wykonawca jest pozbawiony wynagrodzenia za roboty jednostronnie przez siebie uznane za dodatkowe i wykonane bez wiedzy i zgody Zamawiającego. Odwołujący kwestionuje ostatnie zdanie 20 ust.7 wzoru umowy, stwierdzając, że zawarte w nim postanowienie pozbawia wykonawcę wynagrodzenia za roboty dodatkowe, nawet jeśli ich wykonanie było konieczne do realizacji przedmiotu zamówienia. Odwołujący pomija przy tym, że z treści kwestionowanego postanowienia umowy wynika, że takie wynagrodzenie nie przysługuje jedynie wówczas, gdy wykonawca wykona określone roboty bez zgody Zamawiającego, samodzielnie uznając je za dodatkowe. W pozostałych przypadkach, tj. po przedstawieniu Zamawiającemu potrzeby ich wykonania i uzyskaniu zgody Zamawiającego, wynagrodzenie za roboty dodatkowe przysługuje. Odwołujący pomija bowiem także pozostałe postanowienia umowy, w tym dotyczące rozliczenia za roboty dodatkowe. Nadto zwraca uwagę, że Odwołujący nie kwestionuje § 20 ust. 8 wzoru umowy, który pozostaje w ścisłym związku z kwestionowanym ust. 7, gdzie jest uregulowana kwestia postępowania w razie stwierdzenia potrzeby robót dodatkowych, określenia wynagrodzenia i jest wyraźne wskazanie na ust. 7. Jak przyznał na rozprawie Zamawiający, wykonawca, jeśli nie uzyska zgody z na wykonanie robot dodatkowych, nie powinien ich wykonywać. W związku tym, jeżeli wykonawca mimo to je wykona, to musi się liczyć z tym, że zrobi to w ramach określonego wynagrodzenia ryczałtowego. Jak słusznie zauważył Zamawiający, obowiązujące przepisy ustawy Pzp wymagają udzielenia zamówienia na roboty dodatkowe w drodze odrębnej umowy, czy też w drodze aneksu do umowy na podstawie art. 455 ustawy Pzp (przy spełnieniu wymagań tam wskazanych). Zarówno odrębna umowa, jak i aneks do umowy głównej, wymagają zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności. Zdanie drugie w §20 ust. 7 przewiduje sankcję w postaci zrzeczenia się roszczenia o zapłatę za roboty dodatkowe, ale tylko w przypadku wykonania takich robót przez wykonawcę bez uzyskania przez Wykonawcę uprzedniego zlecenia ich wykonania przez Zamawiającego zgodnie ze zdaniem pierwszym §20 ust. 7. Postanowienie to nie pozbawia zatem wykonawcy prawa do wynagrodzenia za roboty dodatkowe wykonane zgodnie ze zdaniem pierwszym. Nadto jak stwierdził Zamawiający postanowienie §20 ust. 7 ma na celu uniemożliwienie wykonawcy ukrywania przed Zamawiającym i Inwestorem Zastępczym zauważonej przez wykonawcę potrzeby lub konieczności wykonania robót dodatkowych, bądź celowego opóźniania przekazania informacji w tym zakresie, np. w celu formułowania wobec Zamawiającego roszczeń dotyczących kosztów lub przedłużenia terminu na ukończenie robót już po wykonaniu robót dodatkowych. W ocenie Izby, to, że Zamawiający nie chce być zaskakiwany roszczeniami o wynagrodzenie za stwierdzone jednostronnie przez wykonawcę roboty dodatkowe, bez dania mu możliwości oceny co do potrzeby ich wykonania, trudno uznać za naruszenie wskazanych przez Odwołującego przepisów prawa. W podsumowaniu należy stwierdzić, że w okolicznościach analizowanej sprawy nie zostało wykazane przez Odwołującego, na którym spoczywał ciężar dowodu w tym zakresie, że zakwestionowane przez niego postanowienia umowy naruszają wskazane w odwołaniu przepisy prawa, a tylko w takim przypadku odwołanie podlegałoby uwzględnieniu. Wola Odwołującego doprowadzenia do wprowadzenia do umowy korzystniejszych dla wykonawcy postanowień umowy, w sytuacji braku wykazania, że kwestionowane postanowienia naruszają przepisy prawa, nie jest wystarczająca do uwzględnienia odwołania. Zgodnie z przepisem art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. W analizowanej sprawie nie zostało stwierdzone naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. W związku z tym odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku postępowania na podstawie art. 557 i art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Przewodnicząca: ………….………………… …
PRZEBUDOWA STACJI TRANSFORMATOROWEJ 110/15 kVGPZ BIAŁOGARD
Odwołujący: Elfeko spółkę akcyjnąZamawiający: Energa-Operator spółkę akcyjną…Sygn. akt: KIO 3794/24 WYROK Warszawa, dnia 13 listopada 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Beata Konik Ernest Klauziński Emil Kuriata Protokolantka: Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu14 października 2024 r., przez wykonawcę Elfeko spółkę akcyjną z siedzibą w Gdyni, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Energa-Operator spółkę akcyjną z siedzibą w Gdańsku, przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego: Atrem spółki akcyjnej z siedzibą w Bydgoszczy, orzeka: 1.Oddala odwołanie. 2.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i: 2.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę po 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Odwołującego i Zamawiającego tytułem wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika. 2.2.Zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez: Zamawiającego tytułem wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca:……………………. ……………………. ……………………. Sygn. akt: KIO 3794/24 Uzasadnienie Energa-Operator spółka akcyjna z siedzibą w Gdańsku, Oddział w Koszalinie, prowadzący postępowanie – ENERGA Logistyka spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Płocku, Biuro Zakupów Operacyjnych(dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane pn.: „Wykonanie robót budowlano-montażowych dla zadania „PRZEBUDOWA STACJI TRANSFORMATOROWEJ 110/15 kVGPZ BIAŁOGARD””, nr postępowania: P/5/0021/2024. Przedmiotowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320). Szacunkowa wartość zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 12 czerwca 2024 r., numer publikacji: 347549-2024, numer wydania Dz.U. S: 113/2024. W postępowaniu tym wykonawca Elfeko spółka akcyjna z siedzibą w Gdyni (dalej: „Odwołujący”) 14 października 2024 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec wyboru oferty wykonawcy Atrem spółki akcyjnej z siedzibą w Bydgoszczy jako najkorzystniejszej oraz wobec zaniechania odrzucenia tej oferty. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp oraz art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp w zw. z art. 239 ust. 1 ustawy Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty Atrem, pomimo ziszczenia się w stosunku do tego Wykonawcy przesłanek wykluczenia, gdyż Wykonawca, w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, a przynajmniej lekkomyślności lub niedbalstwa, przedstawił Zamawiającemu informacje wprowadzające w błąd (poprzez zatajenie informacji na temat przeszłości kontraktowej), mające istotne znaczenie dla decyzji podejmowanych przez Zamawiającego w Postępowaniu, polegające na udzieleniu przeczącej odpowiedzi na pytanie w Jednolitym Europejskim Dokumencie Zamówienia („JEDZ”) dotyczące art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp: „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?”, gdy tymczasem informacja ta jest nieprawdziwa wobec nałożenia na Atrem kary umownej w toku realizacji umowy, przedmiotem której było: „Zaprojektowanie, dostawa i wdrożenie zintegrowanego systemu bezpieczeństwa Portu Lotniczego Poznań - Ławica oraz wymiana fragmentu ogrodzenia Portu Lotniczego” („Umowa”), która realizowana była na rzecz zamawiającego – Portu Lotniczego Poznań – Ławica Sp. z o.o. („Port Lotniczy”), zaś informacja o tej karze umownej podlegała notyfikacji w dokumencie JEDZ z uwagi na swój odszkodowawczy charakter, co jednak doprowadziło do nieuzasadnionego i wadliwego wyboru oferty złożonej przez Atrem jako najkorzystniejszej w Postępowaniu; a w konsekwencji powyższego; 2)art. 16 ust. 1 ustawy Pzp przez prowadzenie Postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości. W związku z powyższym, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; wykluczenie wykonawcy Atrem i odrzucenie Jego oferty; ponowne badanie i ocenę ofert złożonych w Postępowaniu (z pominięciem oferty Atrem). W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, co następuje. W pierwszej kolejności Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania i może ponieść szkodę. Następnie Odwołujący przedstawił argumentację w celu wykazania zasadności zarzutów odwołanie. W złożonej pismem z 4 listopada 2024 r. odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania i przedstawił jednocześnie swoje stanowisko. W złożonym pismem z 4 listopada 2024 r. stanowisku pisemnym wykonawca Atrem spółka akcyjna z siedzibą w Bydgoszczy wniósł o oddalenie odwołania i przedstawił argumentację. Krajowa Izba Odwoławcza (dalej:„Izba” lub „KIO”), rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy ustaliła, co następuje. Odwołującemu zgodnie z treścią w art. 505 ustawy Pzp przysługują środki ochrony prawnej, ponieważ jest wykonawcą biorącym udział w postępowaniu o to zamówienie publiczne. Do przedmiotowego postępowania odwoławczego przystąpienie w charakterze uczestnika postępowania, po stronie zamawiajacego, w ustawowym terminie, skutecznie zgłosił wykonawca Atrem spółka akcyjna z siedzibą w Bydgoszczy (dalej: „Przystępujący”). Odwołanie zostało rozpoznane w granicach zawartych w nim zarzutów (art. 555 ustawy Pzp), podtrzymanych na rozprawie z uwzględnieniem zasady kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Izba miała na uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2453). Izba przy rozpoznaniu sprawy miała na uwadze ponadto stanowiska Stron i Przystępującego zaprezentowane zarówno w pismach procesowych, w tym w odpowiedzi na odwołania jak i podczas rozprawy oraz złożone dowody. Izba ustaliła następujące okoliczności faktyczne jako istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Jak wynika z rozdziału XII ust. 2 pkt 2.2 specyfikacji warunków zamówienia (dalej:„SWZ”), Zamawiający przewidział w tym postępowaniu zastosowanie tzw. fakultatywnych przesłanek wykluczenia wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 6-10 Pzp. Następnie, zgodnie z rozdziałem IX pkt 3.8 SW Z, Zamawiający odesłał do instrukcji wypełnienia JEDZ, zamieszczonej na stronie Urzędu Zamówień Publicznych zamieszczając link odsyłający w treści SWZ. W postępowaniu złożono 6 ofert (vide informacja z otwarcia ofert z 26 lipca 2024 r.). Wykonawca Atrem w załączonym wraz z ofertą formularzu JEDZ w odpowiedzi na pytanie„Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” zaznaczył odpowiedź „nie”. Zamawiający o dokonaniu pierwszego wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez Atrem poinformował pismem z 20 sierpnia 2024 r. Następnie zostało wniesione pierwsze odwołanie przez Odwołującego. Zamawiający pismem z 6 września 2024 r. zawiadomił o unieważnieniu ww. wyboru oferty najkorzystniejszej. Jednocześnie Zamawiający poinformował o tym, że ponownie dokona czynności badania i oceny ofert. Postępowanie odwoławcze zostało umorzone postanowieniem z 10 września 2024 r. sygn. akt KIO 3177/24. W ramach powtórzonej czynności badania i oceny ofert, Zamawiający pismem z 6 września 2024 r. zwrócił się do zamawiającego Portu Lotniczego Poznań – Ławica spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Przedmiotem zainteresowania Zamawiającego był termin obowiązywania umowy, termin obowiązywania gwarancji i rękojmi, terminy naliczenia kar umownych (o ile wystąpiły), zdarzenia będące podstawą do naliczenia kar umownych (o ile wystąpiły) w tym terminów, w których te zdarzenia wystąpiły, kopii dokumentów stwierdzających nienależyte wykonanie umowy, kopie dokumentów stwierdzających nienależyte wykonanie obowiązków w okresie gwarancji i rękojmi. Pismem z 20 września 2024 r. Port Lotniczy Poznań – Ławica udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek wskazując, że termin obowiązywania umowy został określony na 34 tygodnie. Okres gwarancji wynosił 48 miesięcy od dnia podpisania protokołu zdawczo – odbiorczego z zastrzeżeniem 36 miesięcy od dnia podpisania protokołu zdawczo – odbiorczego dla prac budowlanych w ramach zadania nr 2 i 3 oraz 60 miesięcy od podpisania protokołu zdawczo – odbiorczego na czujki zastosowane w systemie ZSB. Następnie podano zdarzenia będące podstawą naliczenia kar umownych, termin wystąpienia zdarzenia będącego podstawą naliczenia kar umownych, termin naliczenia kar. Udostępniono dokumenty stanowiące stwierdzenie nienależytego wykonania umowy oraz dokumenty stwierdzające nienależyte wykonanie umowy w okresie gwarancji i rękojmi. Poinformowano o istniejącym sporze sądowym i równającym postępowaniu mediacyjnym. Pismem z 9 września 2024 r. Zamawiający zwrócił się do Przystępującego z wezwaniem do złożenia wyjaśnień w trybie art. 128 ust. 4 ustawy Pzp. Zakres zapytania był taki sam jak ten skierowany do zamawiającego Portu Lotniczego Poznań – Ławica. Pismem z 13 września 2024 r. Przystępujący udzielił wyjaśnień. Pismem z 17 września 2024 r. Zamawiający skierował ponowne wezwanie w trybie art. 128 ust. 4 ustawy Pzp do Przystępującego w celu wyjaśnienia wątpliwości Zamawiającego powstałej na gruncie otrzymanych przez niego dokumentów dotyczących spornej realizacji. Ponadto Zamawiający wezwał do udzielenia informacji czy Port Lotniczy Poznań – Ławica wystąpił z roszczeniem z zabezpieczenia należytego wykonania umowy, a także czy przedsądowe wezwanie do zapłaty lar umownych było pierwszym pismem odnoszącym się do naliczenia kar umownych ze spornej umowy. Przystępujący udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z 20 września 2024 r. Pismem z 2 października 2024 r. Zamawiający ponownie wybrał ofertę złożoną przez Atrem jako najkorzystniejszą. Izba zważyła co następuje. Izba stwierdziła, iż odwołanie podlegało oddaleniu jako niezasadne. Stanowisko Odwołującego sprowadzało się do twierdzenia, że Przystępujący w odpowiedzi na pytanie zawarte w formularzu JEDZ o treści:„Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” zaznaczył odpowiedź „nie”. W ocenie Odwołującego jest to odpowiedź obiektywnie nieprawdziwa bowiem Przystępującemu została naliczona kara umowna przez Port Lotniczy Poznań – Ławica w wysokości 13 314 909,90 zł. Odwołujący podkreślił, że Przystępujący nie poinformował Zamawiającego o naliczeniu tej kary umownej. Odwołujący w treści uzasadnienia odwołania (vide pkt II.1 ppkt 12) podkreślił, że istotą sporu jest okoliczność, że Przystępujący zaniechał poinformowania Zamawiającego o naliczeniu ww. kary umownej, co spowodowało, że Zamawiający pozostawał w przekonaniu o rzetelności Przystępującego i doprowadziło do wyboru złożonej przez niego oferty, o czym Zamawiający poinformował pismem z 20 sierpnia 2024 r. W ocenie Odwołującego brak poinformowania przez Przystępującego o naliczonej karze umownej czyni udzieloną przez niego odpowiedź na ww. pytanie JEDZ niezgodną z rzeczywistością. Odwołujący wskazał, że kara umowna, o której mowa została naliczona w związku z nienależytym wykonywaniem obowiązków w okresie gwarancji i rękojmi. Odwołujący powołał stanowisko wyrażone o rzecznictwie Izby i Sądu Okręgowego – Sądu Zamówień Publicznych, tj. sygn. akt KIO 171/23, KIO 3383/23, KIO 449/22 oraz XXIII Zs 28/23, w treści którego Sąd wskazał, że wykonawca w postępowaniu o udzielenie zamówienia ma obowiązek notyfikowania zdarzeń choćby potencjalnie spełniających warunki wykluczenia wynikające z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Odwołujący wskazał także na wnioski płynące z uzasadnienia orzeczenia o sygn. akt XXIII Zs 131/23. Dostrzeżenia wymaga przy tym, że Odwołujący zaniechanie wskazania przez Przystępującego spornej kary umownej wiąże z przesłanką wykluczenia z postępowania wskazaną w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, co wynika wprost z ppkt 26 str. 11 in. uzasadnienia odwołania. Następnie, istotną okolicznością dla rozstrzygnięcia zawisłego sporu jest podniesiona przez Odwołującego kwestia terminu notyfikowania o naliczonej karze umownej (vide pkt II.3 ppkt 32, str. 13 in. uzasadnienia odwołania). Otóż, jak wskazał Odwołujący, zdarzenie polegające na zaniechaniu usunięcia przez Przystępującego wad miało miejsce 10 marca 2021 r. oraz 16 kwietnia 2021 r. Przy czym Odwołujący nie zgadza się z Przystępującym, że to te daty powinny być uznawane za „zdarzenie”, jako rozpoczynające bieg 3 letniego terminu w ramach którego Przystępujący powinien był spełnić obowiązek informacyjny. W ocenie Odwołującego, datą „zdarzenia” jest dzień zaistnienia skutku określonego jako wypowiedzenie lub odstąpienie od umowy, odszkodowanie, wykonanie zastępcze lub realizacja uprawnień z tytułu rękojmi. W konsekwencji Odwołujący zaprezentował stanowisko, zgodnie z którym skoro naliczenie kary umownej miało miejsce pismem z 22 listopada 2023 r., to trzyletni okres karencji, który wymaga podejmowania przez wykonawcę działań notyfikujących o zdarzeniach opisanych w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp nie upłynął na dzień składania ofert w tym postępowaniu. W związku z powyższym, zdaniem Odwołującego, Przystępujący wprowadził Zamawiającego w błąd, co powinno skutkować jego wykluczenie na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp, gdyż są to samodzielne podstawy wykluczenia względem art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Próbę wykazania zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp, Odwołujący podjął w pkt II.4 uzasadnienia odwołania. W odpowiedzi na odwołanie Zamawiający nie zgodził się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Odwołującego. Zamawiający w pierwszej kolejności wskazał, że w stosunku do Przystępującego upłynął już 3 letni termin wykluczenia, o którym mowa w art. 111 pkt 4) Pzp. Zgodnie bowiem z art. 111 pkt 4) Pzp wykluczenie wykonawcy następuje - w przypadkach, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 5, art. 109 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 9 - na okres 3 lat od zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wykluczenia. Zamawiający wskazał przy tym, że pierwsze wady i usterki, stanowiące załączniki do pozwu, a uprawniające Zamawiającego do skorzystania z przysługujących mu uprawnień w okresie gwarancji i rękojmi ujawnione zostały w dniu 10.03.2021 r. oraz w dniu 16.04.2021r. Zamawiający przy tym wskazał, że zgodnie z umową z dnia 10 kwietnia 2015 r. zawartą między Przystępującym a Portem Lotniczym Poznań – Ławica, okres gwarancji i rękojmi został uregulowany w następujący sposób (§17 ust. 3 umowy): 1) 48 miesięcy od dnia podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego, o którym mowa w §10 ust. 3 Umowy, z zastrzeżeniem pkt 2 i 3 poniżej, 2) 36 miesięcy od dnia podpisania protokołu zdawczo odbiorczego, o którym mowa w § 10 ust. 3 Umowy, na zrealizowane prace budowlane w ramach zadania 2 i zadania 3, 3) 60 miesięcy od podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego, o którym mowa w §10 ust. 3 Umowy na czujki zastosowane w systemie ZSB. Zamawiający jednocześnie dostrzegł, że na usunięcie błędów i awarii przewidziano następujące terminy: Błędy Krytyczne - czas reakcji na zgłoszenie 4 godziny, czas na usuniecie błędu 1 dzień - pod warunkiem zapewnienia przez Zamawiającego kopii bezpieczeństwa Systemu ZSB/Aplikacji utworzonej zgodnie z Dokumentacją Systemu ZSB/Aplikacji oraz w formie uzgodnionej pomiędzy Stronami w trakcie prac projektowych. Usuniecie rozwiązanie powinno być dostarczone w ciągu 7 dni, Błędy Istotne - czas reakcji na zgłoszenie 8 godziny, czas na usuniecie błędu 7 dni - pod warunkiem zapewnienia przez Zamawiającego kopii bezpieczeństwa Systemu ZSB/Aplikacji utworzonej zgodnie z Dokumentacja Systemu ZSB/Aplikacji oraz w formie uzgodnione pomiędzy Stronami w trakcie prac projektowych, Awarie, Biedy Nieistotne - czas reakcji na zgłoszenie 12 godziny, czas usunięcia błędu 14 dni - pod warunkiem zapewnienia przez Zamawiającego kopii bezpieczeństwa Systemu ZSB/Aplikacji utworzonej zgodnie z Dokumentacja Systemu ZSB/ Aplikacji oraz w formie uzgodnione pomiędzy Stronami w trakcie prac projektowych. Zamawiający mając na uwadze powyższe, doszedł do wniosku, że skoro „(…) usterki objęte zgłoszeniem z dnia 10.03.2021 r. Wykonawca ATREM winien naprawić w okresie najdłuższym czyli w tym wypadku 14 dni, a tego nie zrobił (przynajmniej częściowo jak wynika z analizowanej dokumentacji), to termin wykluczenia z Postępowania zgodnie z art. 111 pkt 4 Pzp winien upłynąć w dniu 24.03.2024 r., względnie 30.04.2024 r. (uwzględniając zgłoszenia z dnia 16.04.2021 r.), a więc 3 lata przed wszczęciem postępowania o udzielenie zamówienia w przedmiocie Wykonanie robót budowlanomontażowych dla zadania „PRZEBUDOWA STACJI TRANSFORMATOROW EJ 110/15 kV GPZ BIAŁOGARD” (przesłanie ogłoszenia do publikacji w DUUE nastąpiło w dniu 10.06.2024 r.). Odwołujący określił natomiast błędny okres, od którego należy liczyć ww. 3 letni termin, przyjmując, że zdarzeniem, od którego należy łączyć początek terminu jest wezwanie do zapłaty kar umownych z dnia 22 listopada 2023 r. wystosowanie do Atrem przez Port Lotniczy. Ww. wezwanie zostało jednak wystosowane ponad 2 lata od zdarzeń z którymi można łączyć ewentualne nienależyte wykonanie umowy przez Wykonawcę na rzecz Portu Lotniczego”. Zamawiający wskazał, że powyższą ocenę oparł o wnioski płynące z orzeczenia Sądu Okręgowego z dnia 14 listopada 2023 r. sygn. akt XXIII Zs 75/23, w treści którego Sąd wskazał jak należy rozumieć„zdarzenie”, o którym mowa w art. 111 pkt 4) ustawy Pzp. Zamawiający nie zgodził się ze stawianą przez Odwołującego tezą, jakoby termin 3 letni łączył się z wezwaniem do zapłaty sumy kar umownych z 2023 r. naliczonych Przystępującemu w związku z nieusunięciem w terminie (2 lata wcześniej) zgłoszonych usterek w ramach gwarancji. Takie podejście stanowi zdaniem Zamawiającego nieuzasadnioną wykładnię rozszerzającą art. 111 pkt 4 ustawy Pzp i powoduje, że przedmiotowy termin każdorazowo ulegałby wydłużeniu, w zależności od decyzji Zamawiającego, co do momentu naliczenia wykonawcy kar umownych. Zamawiający zwrócił uwagę, że w praktyce prowadziłoby to do możliwości przedłużenia terminu 3-letniego o kolejne 3 lata – np. w sytuacji naliczenia i dochodzenia kary umownej dopiero pod koniec 3-letniego terminu przedawnienia roszczenia z k.c. Ww. praktyka jest jednak, w ocenie Zamawiającego, niedopuszczalna, na co zwrócił uwagę SO w ww. wyroku. Artykuł 109 ust. 1 pkt 5 i 7 oraz art. 111 pkt 4 ustawy Pzp mają bowiem charakter stricte sankcyjny, stąd żadna z metod wykładni ww. przepisów nie może prowadzić do rozszerzenia zakresu ich zastosowania ponad wynikający ściśle z ich brzmienia. W konsekwencji, w ocenie Zamawiającego, należy uznać, iż skoro upłynął 3-letni termin, o którym mowa w art. 111 pkt 4 PZP, to Atrem nie był zobowiązany do notyfikowania Zamawiającemu informacji o naliczonej mu karze umownej przez Port Lotniczy. Niezależnie od powyższego, Zamawiający podniósł, że Wykonawca przedstawił Zamawiającemu w toku prowadzonego postępowania wyjaśnienia wraz z dowodami wskazujące na to, że nie ma w stosunku do niego podstaw do zastosowania przesłanki wykluczenia z Postępowania w oparciu o art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. W takiej sytuacji wobec niespełnienia w stosunku do Wykonawcy ww. przesłanki wykluczenia, ale również wobec upływu okresu z art. 111 Pzp nie ma jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że Wykonawca przedstawił Zamawiającemu nieprawdziwe informacje w formularzu JEDZ. Wykonawca nie miał obowiązku informowania Zamawiającego o swojej„przeszłości kontraktowej” w tym zakresie, skoro była ona irrelewantna dla kwalifikacji Wykonawcy. Nie było zatem podstaw do wykluczenia Wykonawcy w oparciu o art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp oraz art. 109 ust. 1 pkt 10 Pzp. W swoim piśmie procesowym z 4 listopada 2024 r. Przystępujący zaprezentował stanowisko, zgodnie z którym dla każdego z elementów zamówienia zamawiający – Port Lotniczy wymagał udzielenia odrębnej gwarancji, przy czym dla elementu pierwszego – ZSB – umowa przewidywała 48 – miesięczny okres gwarancji i rękojmi, a dla elementu drugiego i trzeciego – odpowiednio 36 i 60 miesięcy. Następnie Przystępujący wyjaśnił, że dostawa i wdrożenie systemu została zakończona 8 kwietnia 2016 r. od dnia podpisania protokołu odbioru rozpoczął bieg okresu rękojmi i gwarancji. Przystępujący podkreślił, że umowa w sprawie ZSB została ukończona przez wdrożenie do eksploatacji wykonanego i uruchomionego ZSB w dniu 8.04.2016 r. i wydanie go Portowi. Przystępujący wskazał, że do 8.04.2020 r. Przystępujący wyjaśnił, że zobowiązany był 48-miesięczną rękojmią i gwarancją jakości ZSB wobec Portu. Przystępujący podał, żePort zgłosił usterki ZSB w marcu i kwietniu 2021 roku, a następnie w 2023 roku zażądał zapłaty kary umownej w związku odmową usunięcia w ramach rękojmi lub gwarancji usterek ZSB zgłoszonych w 2021 roku, które to zobowiązania wygasły wcześniej w 2020 roku. Przystępujący wskazał, że wszystkie te terminy i okoliczności wynikają wprost z Umowy i protokołu odbioru ZSB przekazanych Zamawiającemu w ramach wyjaśnień oraz samych wyjaśnień złożonych w Postępowaniu przez Przystępującego, do których Odwołujący uzyskał wgląd. Przystępujący podniósł też, że Odwołujący nie kwestionuje powyższych okoliczności, jedynie na potrzeby budowy tezy odwołania przemilcza te okoliczności. Mając na uwadze powyżej wskazane stanowiska Stron i Przystępującego wynikające ze złożonych w sprawie pism procesowych oraz z argumentacji zaprezentowanej podczas rozprawy, Izba stwierdziła co następuje. Na podstawie akt sprawy, w tym dokumentacji zgromadzonej przez Zamawiającego w wyniku przeprowadzenia powtórnego badania i oceny ofert, na skutek zwrócenia się do Portu Lotniczego Poznań – Ławica oraz do Przystępującego, Izba ustaliła, że podpisanie protokołu odbioru końcowego dla Zadania nr 1 miało miejsce 20 kwietnia 2016 r. Zgodnie z pismem Portu Lotniczego Poznań – Ławica 17 sierpnia 2016 r. stanowiącym„Ostateczne generalne wezwanie do usunięcia wad”, Port Lotniczy wskazał, że jak wynika z §17 ust. 14 umowy z 10 kwietnia 2015 r., roszczenia z tytułu rękojmi mogą być dochodzone przez zamawiającego po upływie terminu rękojmi, jeżeli istnienie wad zostało zgłoszone w okresie obowiązywania rękojmi. Następnie zamawiający wskazał, powołując się na § 17 ust. 12 umowy, że wykonawca zobowiązany jest do przystąpienia do usunięcia zgłoszonej wady w terminie 10 dni od daty jej zgłoszenia. Zamawiający Port Lotniczy wskazał, że ten termin został przez Przystępującego już przekroczony, gdyż zgłoszenie ostatnich wad miało miejsce 16 kwietnia 2021 r., zatem termin przystąpienia do ich usuwania, jak wskazał zamawiający Port Lotniczy – upłynął 26 kwietnia 2021 r. Wobec powyższego zamawiający Port Lotniczy stwierdził, że Przystępujący opóźnia się z przystąpieniem do usuwania ostatnich zgłoszonych wad od 27 kwietnia 2021 r. Zamawiający – Port Lotniczy ponadto wskazał, że najwcześniej zgłoszone wady, które nie zostały usunięte, sięgają 2017 r. Następnie, jak wynika z treści pozwu z 28 grudnia 2023 r., kary umowne zostały Przystępującemu naliczone w związku ze zgłoszeniami błędów z dnia 10 marca 2021 r. za okres liczony od 26 marca 2021 r. do 22 listopada 2023 r. tj. 972 dni; w związku z błędami zgłoszonymi 10 marca 2021 r.; w związku z błędami zgłoszonymi 16 kwietnia 2021 r. za okres od 2 maja 2021 r. do 22 listopada 2023 r.; w związku z błędami zgłoszonymi 16 kwietnia 2021 r.; w związku z błędami zgłoszonymi 10 marca 2021 r. za okres od 23 listopada 2023 do 27 grudnia 2023 r. oraz w związku z błędami zgłoszonymi 16 kwietnia 2021 r za okres od 23 listopada 2023 do 27 grudnia 2023 r. (vide pkt a) do f) petitum pozwu). Następnie wskazać należy, że Odwołujący w treści odwołania nie dokonał żadnej analizy okoliczności przedmiotowej sprawy poza powołaniem się na fakt naliczenia Przystępującemu przez Port Lotniczy Poznań – Ławica kary umownej i skierowania do Przystępującego przedsądowego wezwania do zapłaty pismem z 22 listopada 2023 r. Tymczasem, jak wykazali Zamawiający i Przystępujący, okoliczności tej sprawy są znacznie bardziej skompilowane niż wynika to z odwołania. Przede wszystkim umowa z 10 kwietnia 2015 r. zawarta między Przystępującym a Portem Lotniczym Poznań – Ławica została już zrealizowana. Jak bowiem wynika z chronologii zdarzeń ustalonej przez Zamawiającego (vide str. 3 i 4 odpowiedzi na odwołanie) oraz ze stanowiska Przystępującego (a co nie zostało zakwestionowane przez Odwołującego) protokół odbioru końcowego w zakresie Zadania 1 został podpisany 20 kwietnia 2016 r. Protokoły zdawczo – odbiorcze odnoszące się do Zadania nr 2 i do Zadania nr 3 zostały podpisane odpowiednio 30 grudnia 2015 i 16 listopada 2015 r. Jak wynika ze zgłoszeń dokonanych przez Zamawiającego 10 kwietnia 2021 r. i 16 kwietnia 2021 r., dotyczą one czujek zrealizowanych w ramach zadania nr 1. W tym miejscu odnotować należy, że jak wynika ze stanowiska Zamawiającego i Przystępującego i z treści spornej umowy, na czujki udzielono 60 miesięcznego okresu gwarancji, tym samym Zamawiający prawidłowo ustalił, że zgłoszenia z 10 kwietnia 2021 r. i 16 kwietnia 2021 r. zostały dokonane w okresie gwarancji i rękojmi (vide tabela na str. 3 odpowiedzi na odwołanie). Powyższych ustaleń faktycznych nie było wskazanych w treści odwołania. Istotnym zagadnieniem dla rozstrzygnięcia odwołania jest ustalenie jak rozumieć termin „zdarzenie”, o którym mowa w art. 11 pkt 4 ustawy Pzp. Jak bowiem wynika ze stanowiska Odwołującego zaprezentowanego w pkt II.3 uzasadnienia odwołania w ocenie Odwołującego terminem miarodajnym jest termin skierowania przedsądowego wezwania do zapłaty kary umownej, czyli 22 listopada 2023 r. Natomiast jak wskazał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie na str. 4 ostatni akapit i na str. 5 pierwszy akapit, termin wykluczenia upłynął w jego ocenie 24 marca 2024 r. mając na uwadze zgłoszenie wad z 10 marca 2021 r., względnie 30 kwietnia 2024 – jeśli odnieść to do zgłoszenia z 16 kwietnia 2021 r. W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z art. 109 zamawiający może wykluczyć z postępowania wykonawcę, który z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady (vide art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp); który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych (vide art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp); który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia (vide art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp). Jak wynika z art. 111 pkt 4 ustawy Pzp wykluczenie wykonawcy następuje w przypadkach, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 5, art. 109 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 9, na okres 3 lat od zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wykluczenia. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wykluczenie wykonawcy z postępowania z uwagi na niewykonanie lub nienależyte wykonanie istotnego zobowiązania umownego uzależnione jest po pierwsze, od zaistnienia okoliczności wskazanych w ustawy Pzp, a po drugie, od braku upływu okresu trzech lat od dnia zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wykluczenia, co wynika z ustawy Pzp. Oznacza to, że Odwołujący który dąży do wykazania że wobec zaniechania podania przez Przystępującego informacji o naliczonej karze umownej przez zamawiającego Port Lotniczy Poznań – Ławica podlega on wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp nie może pominąć okoliczności wynikających z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp w zw. z art. 111 pkt 4 ustawy Pzp, skoro twierdzi, że zaniechanie podania spornej informacji mogło mieć wpływ na ocenę wystąpienia wobec Przystępującego przesłanki wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Izba rozumie stanowisko Odwołującego, zgodnie z którym wykonawca nie powinien być sędzią we własnej sprawie, a zamawiający powinien mieć możliwość dokonania własnej oceny czy wobec wykonawcy zachodzą podstawy wykluczenia, jednak nie może to prowadzić do sytuacji w której wykonawca jest zobowiązany przedstawiać całą historię kontraktową tj. obejmującą również sytuacje, wobec których upłynął termin wykluczenia, o którym mowa w art. 111 ustawy Pzp. Jak wskazuje się w doktrynie, dyskwalifikującym - w odniesieniu do przesłanki wykluczenia art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp - zdarzeniem jest w zależności od okoliczności, wypowiedzenie lub odstąpienie od umowy, powstanie roszczenia o zapłatę odszkodowania, realizacja uprawnień do wykonania zastępczego lub z tytułu rękojmi za wady (vide Prawo zamówień publicznych. Komentarz. Wydanie II pod red. Hubera Nowaka, Mateusza Winiarza). Wykładni pojęcia „zdarzenia” dokonał również Sąd okręgowy w przywołanym przez Zamawiającego wyroku z dnia 14 listopada 2023 r. sygn. akt KIO XXIII Zs 75/23 a tezy zawarte w tym rozstrzygnięciu mogą zostać w ocenie Izby zastosowane w okolicznościach tej sprawy. Sąd w treści tego orzeczenia dokonał wykładni przepisu art. 111 pkt 4 ustawy Pzp i doszedł do wniosku, że termin 3 lat należy liczyć co do zasady (z uwzględnieniem konkretnego stanu faktycznego) od pierwszego zdarzenia będącego podstawą wykluczenia w ramach zdarzeń wymienionych w powołanym przepisie. W rozpoznawanej przez Sąd sprawie wystąpiła sytuacja, w której zamawiający domagał się wykonania zobowiązań umownych z tytułu udzielonej przez odwołującego gwarancji w związku z nienależytym wykonaniem obowiązków w postaci wykonania zamówienia zgodnie z projektem, przy zastosowaniu innych niż uzgodnione materiałów. Sąd uznał, że w świetle art. 111 pkt 4 ustawy Pzp zdarzeniem, z którym należy łączyć moment wykluczenia wykonawcy jest chwila, w której ujawnione zostały pierwsze wady i usterki uprawniające zamawiającego do skorzystania z przysługujących mu uprawnień. Sąd wskazał również na wykładnię funkcjonalną i celowościową omawianego przepisu. Odwołujący w treści odwołania zupełnie jednak pominął, że kara umowna z powodu naliczenia której Odwołujący wywodzi konieczność zastosowania wobec Przystępującego sankcji wykluczenia wskazanej w art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp została naliczona od 26 marca 2021 r. i 2 maja 2021 r. a pismo z 22 listopada 2023 r., stanowi jedynie przedsądowe wezwanie do jej zapłacenia i zostało przekazane Przystępującemu po terminie obowiązywania umowy a także, po upływie terminu gwarancji i rękojmi. Słusznie natomiast wskazał Zamawiający, że Port Lotniczy uprawniony był do dochodzenia swoich uprawnień już od następnego dnia po bezskutecznym upływie terminu na spełnienie świadczenia przez Przystępującego, tj. naprawę wad zgłoszonych przez Port Lotniczy 10 marca 2021 r. oraz 16 kwietnia 2021 r., co zresztą wynika wprost z treści pozwu. Przedsądowe wezwanie do zapłaty z 22 listopada 2023 r. w kontekście podstaw wykluczenia na gruncie ustawy Pzp nie może w ocenie Izby skutkować wykluczenie Przystępującego, ponieważ czyniłoby termin wskazany w art. 111 pkt 4 ustawy Pzp iluzorycznym. Jak wskazała Izba w wyroku z dnia 18 marca 2022 r. sygn. akt KIO 566/22:„Kluczowe znaczenie dla prawidłowej interpretacji omawianych norm ma okoliczność, iż art. 109 ust. 1 pkt 7 oraz art. 111 pkt 4 ustawy - Prawo zamówień publicznych mają charakter stricte sankcyjny. Zaistnienie zdarzenia będącego podstawą wykluczenia, o którym mowa w tym pierwszym przepisie wiąże się dla wykonawcy z bardzo dotkliwą karą, jaką jest brak możliwości ubiegania się o udzielenie zamówienia przez okres trzech lat (z zastrzeżeniem uprawnienia wykonawcy do skorzystania z instytucji samooczyszczenia). Sankcyjny charakter omawianych regulacji nakazuje ścisłą ich interpretację, w świetle czego bezwzględnie zakazane jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Żadna z metod wykładni ww. przepisów nie może prowadzić do rozszerzenia zakresu ich zastosowania ponad wynikający ściśle z ich brzmienia.” A także: „Termin 3 lat, o którym mowa w art. 111 pkt 4 Prawa zamówień publicznych należy liczyć od pierwszego zdarzenia będącego podstawą wykluczenia, gdyż odmienny sposób liczenia terminu może spowodować niepewność po stronie wykonawcy, co do terminu, w jakim będzie mógł być wykluczany z postępowań. Sankcja wykluczenia wykonawcy z postępowania jest jedną z najbardziej dotkliwych, jakich może doznać wykonawca w postępowaniu, dlatego też winna być interpretowana ściśle, nie dając możliwości nadinterpretacji.”. Skład orzekający w tej sprawie podziela powyższe stanowisko. Jak wynika z pozwu, kary umowne zostały naliczone za okres od 26 marca 2021 r., zatem uznać należy, że jest to „pierwsze zdarzenie”, jeśli przyjąć za odwołaniem, że „zdarzeniem” jest naliczenie kary umownej. Niemniej jednak, Izba wskazuje, że w okolicznościach tej sprawy, dochodzenie przez Port Lotniczy Poznań – Ławica kary umownej jest konsekwencją zaniechania przez Przystępującego reakcji na wezwania do usunięcia wad, zgłoszonych 10 marca 2021 r. i 16 kwietnia 2021 r. Zatem, w tej sprawie pierwszym „zdarzeniem” nie jest naliczenie kary umownej lecz realizacja uprawnień z tytułu rękojmi za wady, co miało miejsce zgłoszeniami z 10 marca 2021 r. i 16 kwietnia 2021 r., bowiem w tej sprawie kara umowna jest jedynie konsekwencją niewykonania przez Przystępującego zgłoszonych przez Port Lotniczy roszczeń z tytułu gwarancji i rękojmi. Innymi słowy, Odwołujący w treści zarzutu niezasadnie utożsamia w tej sprawie „zdarzenie” z okolicznością dochodzenia kary umownej, ponieważ jest ona wtórna wobec faktu realizacji przez Port Lotniczy roszczeń z tytułu gwarancji i rękojmi. Ogłoszenie o tym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 12 czerwca 2024 r. Prawidłowo więc ustalił Zamawiający i wykazał w odpowiedzi na odwołanie, że wobec Przystępującego upłynął już 3 letni termin, o którym mowa w przepisie art. 111 pkt 4 ustawy Pzp, a tym samym Przystępujący nie był zobowiązany zaznaczać odpowiedzi „tak” na sporne pytanie w formularzu JEDZ. Reasumując powyższe, o oddaleniu odwołania przesądziła jego konstrukcja, w tym oparcie zarzutu o wybiórcze okoliczności sprawy; niezasadne wywiedzenie, że zdarzeniem stanowiącym o wykluczeniu wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, a które powinno zostać notyfikowane w treści JEDZ jest moment przedsądowego wezwania do zapłaty kary umownej z 22 listopada 2023 r. oraz pominięcie okoliczności, że w tej sprawie mamy do czynienia z kwestią realizacji przez Zamawiającego uprawnień z tytułu gwarancji i rękojmi, a kara umowna jest jedynie konsekwencją zaniechania przez Przystępującego usunięcia zgłoszonych mu wad. W związku z powyższym uznać należało, że odwołanie jest bezzasadne, co skutkować musiało jego oddalenie. Z uwagi bowiem na upływ 3 letniego terminu, o którym mowa w art. 111 pkt 4 ustawy Pzp nie sposób zarzucić Zamawiającemu naruszenie art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) oraz § 8 ust. 2 pkt 1 związku z § 2 ust. 2 pkt 2 w zw. z §5 1) i 2) lit b) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji. Przewodnicząca:……………………. ……………………. ……………………. …Świadczenie usługi polegającej na odbiorze, zbieraniu, transporcie odpadów komunalnych pochodzących z nieruchomości zamieszkałych i określonych nieruchomości niezamieszkałych na terenie gminy Kobierzyce oraz zagospodarowanie tych odpadów.
Odwołujący: Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A.Zamawiający: Gmina Kobierzyce (al. Pałacowa 1, 53-004 Kobierzyce)…Sygn. akt: KIO 2414/24 Warszawa, 13 sierpnia 2024 roku WYROK Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Aneta Mlącka Protokolant: Tomasz Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 sierpnia 2024 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 08 lipca 2024 roku przez Odwołującego Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. (ul. Szczecińska 5, 54-517 Wrocław) w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Gmina Kobierzyce (al. Pałacowa 1, 53-004 Kobierzyce) przy udziale uczestnika po stronie Odwołującego: FBSerwis Wrocław sp. z o.o. (ul. Atramentowa 10, Bielany Wrocławskie 55-040 Kobierzyce) orzeka: 1.umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów dotyczących: - sposobu wyceny oferty określonej w Formularzu ofertowym tj. wadliwego określenia sposobu obliczenia ceny oferty za obsługę miesięczną PSZOK-u i BOK-u, - zaniechania określenia w projekcie umowy minimalnej gwarantowanej wartości lub wielkości świadczenia stron, - wprowadzonej w §14 i 15 Załącznika nr 16 do SW Z (projekt umowy) odpowiedzialności wykonawcy w odniesieniu tylko do masy odebranych i zebranych przez wykonawcę odpadów komunalnych, 2. uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów dotyczących: - zaniechania określenia w treści projektu umowy sposobu rozliczenia obsługi PSZOK-u i BOK-u, w tym braku zapewnienia korelacji pomiędzy Formularzem oferty a projektem umowy, - zaniechania określenia sposobu obliczenia zawartego w klauzuli waloryzacyjnej wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych i nakazuje Zamawiającemu dokonanie modyfikacji treści specyfikacji warunków zamówienia poprzez określenie w treści projektu umowy sposobu rozliczenia obsługi PSZOK-u i BOK-u, w tym zapewnienie korelacji pomiędzy Formularzem oferty a projektem umowy oraz nakazuje określenie sposobu obliczenia zawartego w klauzuli waloryzacyjnej wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, 3. w pozostałym zakresie oddala odwołanie, 4. kosztami postępowania obciąża Zamawiającego Gminę Kobierzyce (al. Pałacowa 1, 53-004 Kobierzyce) w wysokości 1/5 oraz Odwołującego Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. (ul. Szczecińska 5, 54-517 Wrocław) w wysokości 4/5 i: 4.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego: kwotę 15000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego, kwotę 851 zł 00 gr z tytułu dojazdu pełnomocnika Odwołującego na rozprawę, kwotę 17 zł 00 gr (siedemnaście złotych zero groszy) z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa 4.2. zasądza od Zamawiającego Gminy Kobierzyce (al. Pałacowa 1, 53-004 Kobierzyce)na rzecz Odwołującego Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. (ul. Szczecińska 5, 54-517 Wrocław) łączną kwotę 3893 zł 60 gr (słownie: trzy tysiące osiemset dziewięćdziesiąt trzy złote sześćdziesiąt groszy) obejmującą: kwotę 3000 zł 00 gr (trzy tysiące złotych zero groszy) tytułem kosztów postępowania odwoławczego w postaci 1/5 wysokości wpisu od odwołania, kwotę 720 zł 00 gr (siedemset dwadzieścia złotych zero groszy) tytułem 1/5 wysokości kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego, kwotę 170 zł 20 gr (sto siedemdziesiąt złotych dwadzieścia groszy) tytułem 1/5 wysokości kosztów dojazdu pełnomocnika Odwołującego na rozprawę, kwotę 3 zł 40 gr (trzy złote czterdzieści groszy) tytułem 1/5 wysokości kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: ….…………………………… Sygn. akt: KIO 2414/24 UZASADNIENIE Zamawiający Gmina Kobierzyce prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest: „Świadczenie usługi polegającej na odbiorze, zbieraniu, transporcie odpadów komunalnych pochodzących z nieruchomości zamieszkałych i określonych nieruchomości niezamieszkałych na terenie gminy Kobierzyce oraz zagospodarowanie tych odpadów." Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 26 czerwca 2024 roku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 123/2024 pod numerem 379741-2024. Odwołujący Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. wniósł odwołanie, w którym zarzucił Zamawiającemu: - naruszenie art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 17 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 134 ust. 1 pkt 17 ustawy Prawo zamówień publicznych i art. 433 pkt 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 455 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 3531 k.c. poprzez sformułowanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, nieprecyzyjny, nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, skutkujący uniemożliwieniem Wykonawcy sporządzenia rzetelnej kalkulacji oferty, z uwagi na zobowiązanie Wykonawców do skalkulowania ceny oferty na podstawie danych historycznych dotyczących masy odpadów przyjętych przez Zamawiającego do wyliczenia, a to masy odpadów odebranych w roku 2023 r. w sytuacji gdy zamówienie ma być realizowane w okresie nie 12 lecz 24 miesięcy, które to dane nie uwzględniają istotnych okoliczności mających wpływ na kalkulację oferty, w szczególności wprowadzenia od 2025 r. tzw. „systemu kaucyjnego", który spowoduje znaczny odpływ odpadów z systemu gminnego, a także wadliwe określenie sposobu obliczenia ceny oferty za obsługę miesięczną PSZOK-u i BOK-u, oraz zaniechanie określenia w projekcie umowy minimalnej gwarantowanej wartości lub wielkości świadczenia stron, co w konsekwencji prowadzić może do sytuacji, że skalkulowana przez wykonawcę cena będzie nieadekwatna i niedostosowana do realiów rynkowych, a skutki tego stanu rzeczy obciążą wyłącznie wykonawcę, co stanowi przeniesienie nadmiernego ryzyka na wykonawców, zwiększa ryzyko złożenia nieporównywalnych ofert i stanowi naruszenie podstawowych zasad udzielania zamówień publicznych - naruszenie art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych ,art. 431 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, w zw. z art. 5 k.c. art. 3531 k.c., art. 387 § 1 k.c. i art. 471 k.c., w zw. z art. 3b u.c.p.g. poprzez wprowadzenie do wzoru umowy tj. w § 1 ust. 11 i § 14 projektu umowy zapisów niedostatecznie precyzyjnych i nieuwzględniających wszystkich wymagań i okoliczności mających wpływ na przygotowanie oferty, gdyż Zamawiający przenosi na Wykonawcę w stosunku 75% do 25% odpowiedzialność za osiągnięcie poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, mimo że: - to na Zamawiającym jako gminie spoczywa ustawowy obowiązek osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych za dany rok kalendarzowy; - Wykonawca nie ma wpływu na to, jakie odpady zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości objętych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych; - mieszkańcy oraz właściciele nieruchomości objętych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych mogą przekazywać odpady nadające się do recyklingu innym podmiotom niż wykonawca (punkty skupu, zbiórki akcyjne, butelkomaty), co bezpośrednio wpływa na ograniczenie możliwości osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przez Wykonawcę; - mieszkańcy mogą kompostować odpady ulegające biodegradacji w przydomowych kompostownikach, co bezpośrednio wpływa na ograniczenie możliwości osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przez Wykonawcę - w 2025 r. zostanie wdrożony „system kaucyjny", który spowoduje zmniejszenie ilości odpadów komunalnych nadających się do ponownego użycia i recyklingu w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia - Zamawiający, obliczając poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, który zobligowany jest osiągnąć jako gmina stosownie do art. 3b u.c.p.g., może uwzględnić odpady poddane recyklingowi zabrane w ramach systemu kaucyjnego czy przez inne podmioty zbierające odpady na terenie gminy, a także bioodpady poddane kompostowaniu w przydomowych kompostownikach, co narusza zasady współżycia społecznego, równowagę stron umowy oraz zasady uczciwej konkurencji, jako że zakłada nadmiernie obciążenie Wykonawcy ryzykiem kontraktowym w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w sytuacji, gdy ich osiągnięcie na poziomie oczekiwanym przez Zamawiającego jest obiektywnie niemożliwe do spełnienia przez Wykonawcę w toku realizacji przedmiotowej usługi z uwagi na strumień odpadów podlegających odbiorowi, i co musi być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, bowiem a priori obciąża Wykonawcę odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na Wykonawcę może powstać nawet przy dochowaniu przez niego najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niego niezależnych; jednocześnie działanie takie narusza art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, gdyż obowiązek nałożony na Wykonawcę pozostaje nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i jako taki narusza zasadę uczciwej konkurencji - naruszenie art. 439 ust. 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 17 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejasny i nieprecyzyjny oraz sprzeczny z ww. przepisami, polegające na zastrzeżeniu w § 16 ust. 1 ppkt 16 projektu umowy, że minimalny poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów wyliczonych w oparciu o wskaźnik cen towarów i usług uprawniający strony umowy od żądania zmiany wynagrodzenia wynosi 10 % w sytuacji gdy Zamawiający nie określił czy wskaźnik 10 % jest wskaźnikiem inflacji liczonym rok do roku czy jako suma wskaźników miesięcznych w okresie 6 miesięcy czy też w inny sposób, a także w sytuacji gdy opublikowana w lipcu 2024 r. prognoza inflacji na lata 2024-2026 określa prognozowany średni poziom inflacji w skali roku na poziomie 3,87%, co czyni waloryzację wynagrodzenia iluzoryczną, nie pozwala na zapewnienie ekwiwalentności świadczeń stron umowy oraz nie niweluje ryzyk związanych ze zmianami kosztów wykonania zamówienia publicznego; wprowadzenie ww. zapisów projektu umowy powinno być uznane za naruszające zasady przejrzystości, proporcjonalności, uczciwej konkurencji oraz równego traktowania stron stosunku zobowiązaniowego, a także naruszenie zasady efektywności udzielania zamówień publicznych. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania modyfikacji treści specyfikacji warunków zamówienia w sposób wskazany w uzasadnieniu niniejszego odwołania. Wniosek ten obejmuje także zmiany dokumentacji postępowania wprost w żądaniu nie wskazane, ale konieczne do wprowadzenia z uwagi na zakres żądania wykonawcy - tj. zmiany będące konsekwencją żądanych zmian. Izba ustaliła i zważyła co następuje: Umorzeniu podlegało postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów dotyczących sposobu wyceny oferty określonej w Formularzu ofertowym, tj. wadliwego określenia sposobu obliczenia ceny oferty za obsługę miesięczną PSZOK-u i BOKu oraz zaniechania określenia w projekcie umowy minimalnej gwarantowanej wartości lub wielkości świadczenia stron. Zamawiający w treści odpowiedzi na odwołanie uwzględnił wskazane zarzuty i zobowiązał się do określenia w projekcie umowy minimalnej gwarantowanej wartości lub wielkości świadczenia stron w sposób wskazany w odpowiedzi na odwołanie. Zamawiający wskazał, że dokona również modyfikacji załącznika do SW Z w zakresie formularza cenowego zgodnie z załącznikiem do odpowiedzi na odwołanie. W związku z powyższym, postępowanie odwoławcze w tym zakresie podlegało umorzeniu. Zamawiający jest zobowiązany do dokonania zmian w projekcie umowy w tym zakresie, zgodnie z oświadczeniem przedstawionym w odpowiedzi na odwołanie. Uwzględnieniu podlegał zarzut, w którym Odwołujący wskazał, że Zamawiający nie przewidział sposobu rozliczania w umowie obsługi BOK i PSZOK. Na tę okoliczność zwracał uwagę Odwołujący w odwołaniu, ale także podczas rozprawy z udziałem stron, w szczególności, gdy Zamawiający na skutek uwzględnienia części zarzutu odwołania dokonał zmiany formularza ofertowego. Brak jest korelacji pomiędzy formularzem ofertowym, a treścią umowy, tj. projekt umowy nie zawiera postanowień, które wyjaśniłyby, w jaki sposób, w jakim czasie, Zamawiający będzie dokonywał płatności na rzecz Wykonawcy z tytułu świadczenia obsługi BOK i PSZOK. Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Z uwagi na okoliczność, że powyżej przytoczone postanowienia projektu umowy nie są jasne, Izba w treści sentencji nakazała Zamawiającemu dokonanie zmian w treści dokumentów postępowania. Uwzględnieniu podlegał zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 439 ust. 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 17 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w związku z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejasny i nieprecyzyjny oraz sprzeczny z ww. przepisami, polegający na zastrzeżeniu w § 16 ust. 1 ppkt 16 projektu umowy, że minimalny poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów wyliczonych w oparciu o wskaźnik cen towarów i usług uprawniający strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia wynosi 10% w sytuacji, gdy Zamawiający nie określił, czy wskaźnik 10% jest wskaźnikiem inflacji liczonym rok do roku, czy jako suma wskaźników miesięcznych w okresie 6 miesięcy, czy też w inny sposób. Jak słusznie zauważył Odwołujący, z treści dokumentów postępowania nie wynika, co oznacza wskaźnik wzrostu cen towarów za ostatnie 6 miesięcy. Wyjaśnienie tej okoliczności jest istotne, gdyż przekroczenie tego wskaźnika spowoduje możliwość uruchomienia klauzuli waloryzacyjnej. Wykonawcy powinni mieć wiedzę, kiedy może wystąpić taka sytuacja. Podobnie nie jest zrozumiałe pojęcie: „procent składowy w wysokości 8%”. Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Z uwagi na okoliczność, że powyżej przytoczone postanowienia projektu umowy nie są jasne, Izba w treści sentencji nakazała Zamawiającemu dokonanie zmian w treści dokumentów postępowania. Oddaleniu podlegał zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 17 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 134 ust. 1 pkt 17 ustawy Prawo zamówień publicznych i art. 433 pkt 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 455 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 3531 k.c. poprzez sformułowanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, nieprecyzyjny, nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, skutkujący uniemożliwieniem Wykonawcy sporządzenia rzetelnej kalkulacji oferty, z uwagi na zobowiązanie Wykonawców do skalkulowania ceny oferty na podstawie danych historycznych dotyczących masy odpadów przyjętych przez Zamawiającego do wyliczenia, tj. masy odpadów odebranych w roku 2023 r., w sytuacji gdy zamówienie ma być realizowane w okresie nie 12, lecz 24 miesięcy, które to dane nie uwzględniają istotnych okoliczności mających wpływ na kalkulację oferty, w szczególności wprowadzenia od 2025 r. tzw. „systemu kaucyjnego”, który spowoduje znaczny odpływ odpadów z systemu gminnego. Za racjonalne i wiarygodne należało uznać stanowisko wyrażone przez Zamawiającego, który wskazał, że Wykonawcy składający oferty w postępowaniu przetargowym, działający jako specjaliści, mają wiedzę i doświadczenie w świadczeniu usługi polegającej na odbiorze, zbieraniu, transporcie odpadów komunalnych i na podstawie przedstawionych danych z lat ubiegłych, potrafią przewidzieć dynamikę generowanych ilości odpadów. Stwierdzenie to poparte zostało przeprowadzonymi już w poprzednich latach postępowaniami przetargowymi, opisanymi w podobny sposób, w odniesieniu do których nigdy nie wpłynął zarzut nierzetelnego opisu przedmiotu zamówienia. Jak trafnie zauważył Zamawiający, system kaucyjny ma wejść od 2025 r., jednakże na dzień dzisiejszy nikt nie ma wiedzy, o ile Wykonawca będzie odbierał mniej odpadów. Jak dalej zauważył Zamawiający: „Dane, które próbował pokazać Odwołujący (brak możliwości weryfikacji z uwagi na brak załączonych dowodów) opierają się jak wskazuje Odwołujący na badaniach, pewnych założeniach. Badania te są globalne, nie są prowadzone na terenie gminy Kobierzyce. Z całą pewnością nie można się na nich opierać, nie znając specyfiki gminy, produkowanych ilości odpadów przez mieszkańców. Badania te jedynie mogą wskazywać na to, że gdyby wszystkie odpady z systemu kaucyjnego zostawały oddawane do automatów, a nie zostały wrzucane do domowych pojemników na odpady, to faktycznie o tyle może spaść udział tych odpadów w pojemnikach. Jednakże nie można takich założeń czynić w oderwaniu od konkretnej gminy”. Powyższe stanowisko Zamawiającego Izba podziela i uznaje za własne. Odwołujący w trakcie rozprawy z udziałem stron złożył jako dowód opracowanie Instytutu Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy Zakład Monitoringu i Prognozowania w Gospodarce Odpadami pn. „Morfologia odpadów komunalnych wytwarzanych w Polsce” wraz z tabelami. Należy wskazać, że powyższe opracowania może mieć walor jedynie prognostyczny, a w związku z tym, wnioski z niego wypływające są niepewne. Przede wszystkim opracowanie Instytutu jest opracowaniem ogólnym, które nie może stanowić pewnych danych dla Gminy Kobierzyce. W odniesieniu do załączonych tabel należy wskazać, że nie jest jasne, kto je opracował. Jest to ujęta w formie tabeli prognoza, nie zaś dokument, na którym z całą pewnością można się oprzeć. W treści odpowiedzi na odwołanie Zamawiający wskazał na charakterystyczne uwarunkowania Gminy Kobierzyce, które z pewnością nie stały się podstawą do opracowania Instytutu (nie wynika to z treści tego opracowania). Zamawiający zwrócił uwagę na następujące okoliczności: „Puste opakowania objęte systemem kaucyjnym będzie można zwracać w jednostkach handlowych o powierzchni powyżej 200 m². Jednostki handlowe o powierzchni poniżej 200 m² będą mogły dobrowolnie przystąpić do systemu w zakresie zbierania pustych opakowań i zwracania kaucji, przy czym będą musiały spełnić dużo wymagań co dla małych, osiedlowych sklepów będzie prawdopodobnie nieopłacalne. Tymczasem Gmina Kobierzyce, na swoim terenie, posiada sklepy wielkopowierzchniowe tylko w północnej części gminy czyli większość mieszkańców będzie wówczas z wygody i przyzwyczajenia wyrzucała odpady objęte systemem kaucyjnym do przydomowych koszy. Nie ma żadnych potwierdzonych danych, jaki będzie odpływ odpadów selektywnie zbieranych w związku z wprowadzeniem „systemu kaucyjnego”. Nie wiadomo czy mieszkańcy będą zainteresowani zbieraniem i oddawaniem do sklepu odpadów objętych systemem czy z czystej wygody nadal będą prowadzić zbiórkę w przydomowych koszach”. Izba podziela powyższe stanowisko, uznając, że dopiero przyszłe i na tę chwilę nieznane zachowania mieszkańców Gminy Kobierzyce, będą decydowały o ilości odpadów odbieranych przez poszczególne podmioty. Odpowiedź na pytanie, w jaki sposób będzie kształtowała się sytuacja na terenie Gminy Kobierzyce po wprowadzeniu systemu kaucyjnego, będzie znana dopiero w przyszłości, kiedy system kaucyjny zostanie wprowadzony i po pewnym czasie jego funkcjonowania, a na chwilę obecną wszystkie opracowania mają charakter niepewny i stanowią wyłącznie pogląd, prognozę podmiotu, który ją opracował. Wbrew twierdzeniu Odwołującego, złożone w postępowaniu oferty będą porównywalne z uwagi na okoliczność, że wszyscy wykonawcy składający ofertę będą dysponowali takimi samymi danymi udostępnionymi przez Zamawiającego. Nadto wszyscy Wykonawcy biorący udział w postępowaniach przetargowych to podmioty wyspecjalizowane, profesjonalne i tak samo zainteresowane zmianami na rynku, a także mające dostęp do powstających w tym zakresie różnych opracowań i prognoz. Zamawiający oświadczył, że uwzględnia w części zarzut wprowadzenia do wzoru umowy, tj. § 1 ust. 11 i § 14 projektu umowy zapisów niedostatecznie precyzyjnych i nieuwzględniających wszystkich wymagań i okoliczności mających wpływ na przygotowanie oferty, gdyż Zamawiający przenosi na Wykonawcę w stosunku 75% do 25% odpowiedzialność za osiągnięcie poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych. Zamawiający wyjaśnił, że uwzględnia zarzut Odwołującego w następujący sposób: Zamawiający nie przyjmuje propozycji Odwołującego dotyczącej modyfikacji specyfikacji warunków zamówienia w zakresie § 14 ust. 1 Załącznika nr 16 do SW Z - projektu umowy, gdyż zmiany te nie mają umocowania w obowiązujących przepisach prawa, w tym ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zamawiający oświadczył, że podziela stanowisko Odwołującego, iż Zamawiający nie może przenosić na Wykonawcę obowiązku osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu nałożonego na Gminę, w odniesieniu do wszystkich odpadów komunalnych z terenu gminy, również odpadów nie objętych przedmiotowym zamówieniem i odebranych poza systemem gminnym. W konsekwencji Zamawiający dokonał zmiany w treści § 14 i § 15 Załącznika nr 16 do SWZ - projekt umowy. Zarzut podlegał umorzeniu w zakresie, w jakim Zamawiający uwzględnił zarzut, tj. dokonanych zmian w treści § 14 i § 15 projektu umowy. W pozostałym zakresie, nieuwzględnionym przez Zamawiającego, zarzut podlegał oddaleniu. Zamawiający nie naruszył żadnego ze wskazanych przez Odwołującego w treści zarzutu przepisów prawa. Odwołujący pomija okoliczność, że to na Zamawiającym ciąży zagrożenie nałożenia kary za osiągnięcie poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych. Nie sposób stwierdzić naruszenia przepisów prawa w sytuacji, gdy Zamawiający „dzieli” odpowiedzialność z podmiotem, który wykonując obowiązki wynikające z umowy, w rzeczywistości odpowiada za czystość w gminie oraz odpowiednie poziomy recyklingu. Odwołujący na obecnym etapie twierdzi, że uzyskanie określonych poziomów recyklingu jest nierealne, jednakże pomija, że poziomy będą podlegały zwiększeniu. Jak wskazał Zamawiający: „Wykonawca w celu wypełnienia obowiązków umownych w zakresie osiągnięcia odpowiednich poziomów recyklingu winien dołożyć należytej staranności i prowadzić rożne działania skierowane do wytwórców odpadów wskazujące na potrzebę i zalety segregacji odpadów aby mógł osiągnąć odpowiedni poziom. Dopiero wykazanie, iż pomimo wszelkich racjonalnie oczekiwanych działań i starań Wykonawcy nie można mu przypisać winy za nieosiągnięcie poziomów recyklingu należałby uznać, iż nie następują przesłanki do nałożenia na niego kary”. Powyższe stanowisko Zamawiającego wskazuje na przyjęcie motywującej dla wykonawcy funkcji kary umownej, z uwzględnieniem racjonalnego podejścia do całokształtu okoliczności i zmieniających się warunków. Jednocześnie jak wskazano powyżej, nie jest wiadomo, w jaki sposób będą postępowały zmiany w zakresie systemu kaucyjnego (o czym powyżej), stąd skrajnie negatywne scenariusze wskazywanych przez Odwołującego mogą w ogóle nie zaistnieć. Izba miała na uwadze okoliczność, że żądania Odwołującego podlegały modyfikacjom. W treści odwołania Odwołujący nie wnioskował o rozłożenie kary umownej w innej proporcji, co wskazuje na okoliczność, że nie była ona rażąca dla Odwołującego od początku. Z powyższych względów zarzut podlegał oddaleniu. Oddaleniu podlegał zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 439 ust. 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 17 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w związku z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejasny i nieprecyzyjny oraz sprzeczny z ww. przepisami, polegający na określeniu w projekcie umowy, że minimalny poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów wyliczonych w oparciu o wskaźnik cen towarów i usług uprawniający strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia wynosi 10% w sytuacji, gdy opublikowana w lipcu 2024 r. prognoza inflacji na lata 2024-2026 określa prognozowany średni poziom inflacji w skali roku na poziomie 3,87%, co czyni waloryzację wynagrodzenia iluzoryczną, nie pozwala na zapewnienie ekwiwalentności świadczeń stron umowy oraz nie niweluje ryzyk związanych ze zmianami kosztów wykonania zamówienia publicznego. Waloryzacja ma służyć zapobieganiu skutkom sytuacji wystąpienia drastycznego wzrostu cen. Nie jest celem waloryzacji zdjęcie z wykonawcy ryzyka związanego ze wzrostem cen, który to wzrost nie przekracza ryzyka średniego, czy nadzwyczajnego. Kalkulując ofertę, Wykonawcy powinni uwzględniać pewne okoliczności, takie jak wzrost cen. Nie każdy wzrost cen powinien prowadzić do zwiększenia wynagrodzenia wykonawcy. Przedstawione przez Odwołującego projekcje inflacji nie są dokumentem przydatnym do rozstrzygnięcia niniejszego zarzutu. Istotą jest cel samej klauzuli waloryzacyjnej (o czym powyżej). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Izba uznała, że określona przez Zamawiającego wysokość poziomu waloryzacji nie narusza żadnego z wymienionych przez Odwołującego przepisów prawa. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 557 oraz art. 574, 575 ustawy z 11.09.2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019 ze zm.) oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1a) oraz § 5 pkt 2b), § 7 ust. 1 pkt 1) ), zaliczając w poczet kosztów postępowania uiszczony przez Odwołującego wpis od odwołania oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego. Izba kosztami postępowania obciążyła Zamawiającego w wysokości 1/5 oraz Odwołującego w wysokości 4/5. Od Zamawiającego na rzecz Odwołującego zasądzono kwotę 3000 zł 00 gr (trzy tysiące złotych zero groszy) tytułem kosztów postępowania odwoławczego w postaci 1/5 wysokości wpisu od odwołania, kwotę 720 zł 00 gr (siedemset dwadzieścia złotych zero groszy) tytułem 1/5 wysokości kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego, kwotę 170 zł 20 gr (sto siedemdziesiąt złotych dwadzieścia groszy) tytułem 1/5 wysokości kosztów dojazdu pełnomocnika Odwołującego na rozprawę, kwotę 3 zł 40 gr (trzy złote czterdzieści groszy) tytułem 1/5 wysokości kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. Przewodnicząca:……………………….. …- Odwołujący: Budimex S.A.Zamawiający: Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Chemii Przemysłowej im. Profesora Ignacego Mościckiego w Warszawie (ul. Rydygiera 8, 01-793 Warszawa)…Sygn. akt: KIO 2530/24 Warszawa, 13 sierpnia 2024 roku POSTANOWIENIE Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Aneta Mlącka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron w dniu 13 sierpnia 2024 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczejw dniu 18 lipca 2024 r. przez Odwołującego Budimex S.A. (ul. Siedmiogrodzka 9, 01-204 Warszawa) w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Chemii Przemysłowej im. Profesora Ignacego Mościckiego w Warszawie (ul. Rydygiera 8, 01-793 Warszawa) przy udziale uczestnika po stronie Odwołującego Karmar S.A. (ul. Grójecka 208, 02-390 Warszawa) postanawia: 1.umorzyć postępowanie odwoławcze, 2.nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego Budimex S.A. (ul. Siedmiogrodzka 9, 01-204 Warszawa) kwoty 18000 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy złotych zero groszy) stanowiącej 90% uiszczonego wpisu. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: ……………………………… Sygn. akt: KIO 2530/24 Uzasadnienie Zamawiający Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Chemii Przemysłowej im. Profesora Ignacego Mościckiego w Warszawie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest: „Wykonanie robót budowlanych i instalacyjnych wraz z niezbędnymi opracowaniami projektowymi w budynkach 1A, 1BC, 14, 16, 20C przy ul. Rydygiera 8 w Warszawie.’’ 18 lipca 2024 roku Odwołujący Budimex S.A. wniósł odwołanie, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie: - art. 436 pkt 1) ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 5 i art. 3531 KC w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez oznaczenie w treści Rozdz. IV SW Z, pkt 5.1.3 i 5.1.6 Ogłoszenia o zamówieniu oraz Załącznika nr 10 do SW Z Projektowane Postanowienia Umowy w §2 ust. 1 Umowy planowanego terminu zakończenia realizacji całego zamówienia, w tym zakończenia przedmiotu umowy określonego w § 1 ust. 2 pkt 2) Umowy w terminie do dnia 30 września 2025 r., tj. poprzez wskazanie konkretnej daty kalendarzowej, pomimo, iż brak jest obiektywnych przyczyn uzasadniających takie działanie, a dodatkowo określenie nierealnych terminów realizacji przedmiotu zamówienia określonych w §2 ust. 1 Umowy, co oznacza opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niewyczerpujący, nieuwzględniający wszystkich okoliczności realizacji zamówienia, co w konsekwencji uniemożliwia racjonalną kalkulację ceny oferty i jej przygotowanie, a co jednocześnie godzi w istotę i naturę umowy o roboty budowlane, stanowiąc jednocześnie wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, prowadząc do zachwiania równowagi stron stosunku zobowiązaniowego i zasad współżycia społecznego równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 1); - art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 5, art. 58 § 1 i 353 1 KC w zw. z art. 473 § 1 KC w zw. z art. 483 KC w zw. z art. 484 § 2 KC w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez zastrzeżenie przez Zamawiającego w ramach §12 ust. 1 Umowy kar umownych za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy, w tym z tytułu zwłoki w usunięciu wad ujawnionych w okresie rękojmi lub gwarancji, o rażąco wygórowanej wysokości, oraz brak ustalenia konkretnego terminu na usunięcie wad od którego Zamawiający będzie obliczać termin pozostawania w zwłoce przez wykonawcę, co jest nadmiernym i nieadekwatnym obciążeniem wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji i uwarunkowań rynkowych, stanowiąc jednocześnie wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej oraz będąc postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 2); - art. 8 ust. 1 w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 431 i art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 647, art. 5 i art. 353 1 KC poprzez wprowadzenie do Umowy postanowień niejasnych i nieuwzględniających wszystkich okoliczności realizacji zamówienia, a dotyczących: 1) zasad wyznaczania terminu na usunięcie wad ujawnionych w trakcie odbioru końcowego, w tym arbitralnego decydowania przez Zamawiającego o wyznaczeniu tego terminu (§11 ust. 1 Umowy w zw. z pkt 8.6 Załącznika nr 3 do Umowy – Procedura wykonania i odbioru robót), 2) zasad wyznaczania terminu, zakresu i rozmiaru koniecznych do usunięcia wad zidentyfikowanych w ramach wykonywania przez Zamawiającego uprawnień z tytułu rękojmi i gwarancji, w tym arbitralnego decydowania przez Zamawiającego o wyznaczeniu terminu na usunięcie tych wad (§11 ust. 3 Umowy), bez odniesienia się do sztuki budowlanej, czasu technicznie możliwego i właściwego dla usunięcia danej wady, rozmiaru wady, co nakłada na wykonawcę zbyt duże ryzyka kontraktowe, niemożliwe do oszacowania przy uwzględnieniu uznaniowości kwalifikacji każdego z przypadków, w konsekwencji działanie Zamawiającego stanowi wyraz nadużycia prawa do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa, godzącym w istotę i naturę umowy o roboty budowlane, oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 3); - art. 8 ust. 1 i art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 433 pkt 1) ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. art. 395 KC, art. 5 i art. 3531 KC w zw. z art. 647 KC poprzez przyznanie Zamawiającemu w ramach § 13 ust. 1 i ust. 2 Umowy prawa do odstąpienia od umowy w przypadku zidentyfikowania naruszeń tam określonych, które: 1) mogą wystąpić także z przyczyn niezależnych od wykonawcy; 2) są obwarowane są bardzo krótkimi terminami pozwalającymi na uznanie ich przez Zamawiającego za przypadki umożliwiające mu odstąpienie od umowy; 3) przewidują arbitralne wyznaczenie terminu przez Zamawiającego na przywrócenie działań do stanu zgodnego z umową; 4) przewidują nadmiernie szeroki katalog podstaw do odstąpienia od umowy przez Zamawiającego, tj. poprzez wskazanie niejednoznacznych i niedookreślonych przypadków odstąpienia od umowy i przewidują możliwość odstąpienia od umowy także w przypadku gdy wykonawca nie przedłoży dowodu zawarcia umowy ubezpieczenia lub nie przedłożył dowodu przedłużenia ważności ww. umowy ubezpieczenia; co prowadzi do obarczenia wykonawcy zbyt dużym i nieuzasadnionym ryzykiem kontraktowym, w stopniu wykraczającym ponad uzasadnione potrzeby Zamawiającego, prowadzi do niespójności postanowień umownych, niestabilności stosunku zobowiązaniowego, powoduje naruszenie zasady ciągłości i trwałości umowy o zamówienie publiczne i w konsekwencji nakłada na wykonawców ryzyka kontraktowe niemożliwe do oszacowania przy uwzględnieniu uznaniowości wdrożenia przez Zamawiającego tego mechanizmu, w tym nakłada na wykonawców odpowiedzialność za opóźnienie z przyczyn niezależnych od wykonawcy, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa, godzącym w istotę i naturę umowy o roboty budowlane a w tym stałość umowy o zamówienia publiczne, oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 4); - art. 447 ust. 1 pkt 1) ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 5 i 353 1 KC poprzez wprowadzenie do Umowy postanowień umożliwiających Zamawiającemu wstrzymanie wypłaty wynagrodzenia należnego wykonawcy w przypadku nieprzekazania w terminie wszystkich wymaganych przez Zamawiającego dowodów (oświadczeń i dowodów zapłaty) potwierdzających zapłatę wynagrodzenia na rzecz podwykonawców bez wskazania części zatrzymywanego wynagrodzenia w sytuacji, w której dyspozycja art. 447 ustawy Prawo zamówień publicznych umożliwia Zamawiającemu wstrzymanie zapłaty wynagrodzenia tylko w odpowiedniej części, tj. w zakresie, dla którego nie przedstawiono dowodów zapłaty, co w konsekwencji stanowi wymaganie nieproporcjonalne i nadmiarowe, stanowiąc wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 5), - art. 452 i art. 453 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 5, art. 58 i art. 353 KC poprzez wprowadzenie do Umowy postanowień dotyczących zabezpieczenia należytego wykonania umowy, które zostały sformułowane w sposób wypaczający ideę zabezpieczenia i sprzeczny z celem i zasadami określonymi w ustawie Prawo zamówień publicznych, co stanowi wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 6). Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania, nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany treści dokumentacji zamówienia, w tym umowy, w sposób wskazany w uzasadnieniu odwołania. 13 sierpnia 2024 roku, przed wyznaczonym terminem posiedzenia z udziałem stron i rozprawy, Odwołujący przesłał pismo, w którym oświadczył, że cofa odwołanie w całości. Wobec powyższego, stosownie do art. 568 pkt 1) ustawy Prawo zamówień publicznych z 11 września 2019 r., postępowanie podlegało umorzeniu. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego wydano na podstawie art. 557 ustawy Prawo zamówień publicznych z 11 września 2019 r. oraz § 9 ust. 1 pkt 3a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku cofnięcia odwołania w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego, Odwołującemu zwraca się 90% wpisu. Przewodnicząca: ………………………..…….. …
Przebudowa dróg w gminie Rzewnie
Odwołujący: wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Drogi Mazowieckie spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytowąZamawiający: Gminę Rzewnie…Sygn. akt: KIO 2062/24 WYROK Warszawa, dnia 9 lipca 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Beata Konik Protokolant: Tomasz Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu12 czerwca 2024 r. przez odwołującego - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Drogi Mazowieckie spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Ostrołęce oraz Roberta Wierzbowskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą V.R. z siedzibą Ostrołęce, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gminę Rzewnie, orzeka: 1.Uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności z 7 czerwca 2024 r. polegającej na wyborze oferty najkorzystniejszej oraz na odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp oraz nakazuje ponowne badanie i ocenę ofert. 2.kosztami postępowania obciąża Zamawiającego i: 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę po 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Odwołującego i Zamawiającego tytułem wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika. 2.2.zasądza od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 13 600 zł 00 gr (słownie: trzynaście tysięcy sześćset złotych zero groszy) stanowiącą sumę kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez Odwołującego z tytułu wpisu od odwołania i z tytułu wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca:……………………. Sygn. akt: KIO 2062/24 Uzasadnienie Gmina Rzewnie, (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane pn.: „Przebudowa dróg w gminie Rzewnie”, nr postępowania: PIROŚ.271.92024. Przedmiotowe postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.). Szacunkowa wartość zamówienia jest niższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych z 14 maja 2024 r., nr 2024/BZP 00323811/01. W postępowaniu tym wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Drogi Mazowieckie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową z siedzibą w Ostrołęce oraz R.W. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą V.R. z siedzibą Ostrołęce, (dalej: „Odwołujący”) 12 czerwca 2024 r. złożyli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec czynności wykluczenia Odwołującego z postepowania i odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7, pkt 8, i pkt 10 ustawy Pzp. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 109 ust. 1 pkt 7, pkt 8 i pkt 10 ustawy Pzp przez Wykluczenie Odwołującego z postepowania, podczas gdy nie zaistniały przesłanki do wykluczenia Odwołującego się z postepowania wymienionych w przytoczonych przepisach. W związku z powyższym, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienie czynności polegającej na wykluczeniu Odwołującego z postepowania. W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, co następuje. Odwołujący wskazał, że pismem PIROŚ.271.9.2024 przesłanym drogą elektroniczną z dnia 7 czerwca 2024 roku Zamawiający poinformował Odwołującego o wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Zamawiający jako podstawę wykluczenia Odwołującego się wskazał art. 109 ust. 1 pkt 7, pkt 8 i pkt 10 ustawy Pzp. Podstawą faktyczną wykluczenia było rzekome nieterminowe wykonanie robót budowlanych w zakresie Umowy nr 272.5.50.2022 z dnia 02 września 2022 roku, w ramach której Odwołujący wykonał przebudowę drogi Mroczki Kawki – Nowe Łachy (dz. ew. 111, 112, 117, 185, 177/1, 118/1, 119/3) odcinek o długości 1,842,50 km. Odwołujący wskazał, że mimo twierdzeń Zamawiającego powyższa okoliczność nie wystąpiła. Odwołujący wyjaśnił, że wydłużenie terminu realizacji robót budowlanych nastąpiło na skutek okoliczności za które Wykonawca nie ponosi odpowiedzialności, a w dużej części okoliczności leżały po stronie Zamawiającego, w tym: I. Przyczyny przedłużenia terminu realizacji Umowy leżące po stronie Zamawiającego: a. Zamawiający nie dysponował prawidłowym projektem budowlanym i technicznym w dniu przekazania budowy; b. Zamawiający nie dysponował pozwoleniem na budowę ani zgłoszeniem robót w dniu przekazania budowy i nie przekazał stosownych dokumentów Odwołującemu, który nie mógł rozpocząć prac zgodnie z umową, c. na terenie inwestycji były prowadzone prace polegające na wycince i karczowaniu drzew wykonywanych przez mieszkańców tej miejscowości d. na terenie inwestycji prowadzone były prace ziemne prowadzone przez właściciela żwirowni - wobec czego Wykonawca nie mógł zacząć wykonywać prac od momentu przekazania budowy. II. Przyczyny przedłużenia terminu realizacji Umowy wynikające z siły wyższej: a. Realizacja Umowy była utrudniona przez niekorzystne warunki atmosferyczne niepozwalające na układanie nawierzchni bitumicznej, jak również warunki były niezgodne z SST, np. brak optymalnej wilgotności podłoża z uwagi na opady atmosferyczne. b. Niemożność prowadzenia robót budowlanych zgodnie z Umową z uwagi na prowadzone brak dostępności na rynku krajowym surowców budowlanych do realizacji zadania na skutek agresji wojskowej wobec Ukrainy oraz nałożenia sankcji na Rosję, a przez to ograniczenie importu towaru na rynek europejski. Podkreślenia wymaga, że Odwołujący zgodnie z art. 651 k.c. - od początku informował Zamawiającego o przeszkodach i komplikacjach w prawidłowemu wykonaniu robót, jakie powstawały w toku realizacji zamówienia. Odwołujący jako specjalista w swojej branży - ROBÓT ZW IĄZANYCH Z BUDOW Ą DRÓG I AUTOSTRAD (PKD 42.11.Z) od początku realizacji Umowy wskazywał Zamawiającemu na konieczność przedłużenia terminu zakończenia realizacji robót budowlanych do 31 maja 2023 roku. W toku realizacji Umowy, w imię dobrej współpracy Odwołujący skierował do Zamawiającego poniższe pisma, w których obszernie wskazywał na przeszkody powstałe w toku realizacji Umowy powstałe na skutek działań Zamawiającego, a także wynikające z siły wyższej, a przez to na konieczność wydłużenia terminu realizacji terminu odbioru robót budowlanych: • Zgłoszenie robót dodatkowych oraz nieuwzględnienia wszystkich prac w projekcie budowlanym z dnia 24 października 2022 roku • Wniosek o aneks do umowy 16 grudnia 2022 roku; • Protokół konieczności 27 grudnia 2022 roku; • Aneks nr 1 do Umowy nr 272.5.50.2022 z dnia 29 grudnia 2022 roku; • Wniosek o aneks do umowy 16 stycznia 2023 roku. Odwołujące wskazał, że kluczową w jego ocenie kwestią w tej sprawie okazały się wady dokumentacji projektowej (projektu budowlanego) inwestycji sporządzonej przez Inspektora Nadzoru pełniącego równocześnie funkcję autora projektu budowlanego w zakresie niniejszej inwestycji, a działającego na rzecz Zamawiającego. Odwołujący wskazał, że dostrzega przesłanki niedochowania należytej staranności przez Inspektora Nadzoru w zw. z art. 355 §2 k.c., które spowodowały konieczność przeprowadzenia prac dodatkowych pozwalających na dokończenie i oddanie całego zadania, bez których nie mógłby funkcjonować ten obiekt budowlany jakim jest droga, a przez to wydłużenie terminu realizacji zakończenia robót. Odwołujący wskazał, na oczywiste wady projektu robót budowlanych w tym m.in. − nieuwzględnienie czasu potrzebnego na uzyskanie wilgotności optymalnej podłoża czy podbudowy tj. wysychania terenu, a przez przyjęcie oderwanych od realiów w zakresie terminu i czasu realizacji inwestycji, co stanowi bezpośrednią przyczynę przedłużenia realizacji inwestycji w porównaniu do projektu technicznego przeprowadzenia robót, − błędne obliczenia kubaturowe, a przez to błędy oczywiste błędy kosztorysowe, które spowodowały konieczność przeprowadzenia dodatkowych robót, co stanowi bezpośrednią przyczynę przedłużenia realizacji inwestycji w porównaniu do projektu technicznego przeprowadzenia robót. Odwołujący zwrócił uwagę, że kwestie zasadności podwyższenia wynagrodzenia o koszty konieczne do przeprowadzenia robót Wykonawcy zostały potwierdzone w Opinii Inspektora Nadzoru 16 lutego 2024 roku oraz Piśmie zamawiającego z dnia 19 lutego 2024 roku, w którym to Zamawiający, a także Inspektor Nadzoru będący równocześnie autorem projektu budowlanego w zakresie niniejszej inwestycji potwierdza zasadność kosztorysu sporządzonego przez Odwołującego. − błędne oznaczenie odcinka inwestycji teren o wymiarach 700mb x 12m – jako „DG” (droga) na terenie, który był porośnięty drzewami. Drzewami, które przekraczały określone w art. 83f ust. 1 pkt 3a i ust. 4–20 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 1098) warunki zgłoszenia wycinki tj. obwód pnia ustalonego na wysokości 5 Strona 8 cm przekraczał 80cm. W związku z tym Odwołujący wyjaśnił, że wystosował do Zamawiającego pismo z dnia 24 października 2022 roku, która spowodowała konieczność wykarczowania terenu przed przystąpieniem, a robót budowlanych, a zatem opóźnienie w rozpoczęciu prac na terenie inwestycji. Nadto Wykonawca wyjaśnił, że w obawie o przeprowadzanie przez Zamawiającego bezprawnej wycinki drzew zwrócił się z Wnioskiem o udzielenie informacji publicznej 28 czerwca 2023 uzyskując informację, że przeprowadzenie wycinki nie zostało zgłoszone, zatem Zamawiający dokonując karczowania terenu działał niezgodnie z obowiązującymi przepisami, bowiem nie przewidział, że obszar objęty inwestycją jest porośnięty drzewami. Odwołujący wyjaśnił, że Wykonawca, mając na uwadze ostrożne w kontekście przebiegu współpracy podejście do prowadzenia rozmów z Zamawiającym w toku trwania umowy wielokrotnie wnosił o wydłużenie terminu realizacji umowy do dnia 31 maja 2023 roku opierając je na zgodnym z prawdą wpływie siły wyższej na terminową realizację Umowy. Wykonawca przed przystąpieniem do realizacji umowy nie mógł przewidzieć przerwania łańcuchów dostaw wywołanego zbrojną napaścią Federacji Rosyjskiej na Ukrainę. Wykonawca przewidział i uwzględnił prognozowany wpływ pandemii na realizację umowy. Nie uwzględnił jednak w chwili zawierania umowy rozpoczęcia przez Federację Rosyjską wojny napastniczej, która wywoła przerwanie łańcuchów dostaw materiałów wytwarzanych w Ukrainie i ograniczy możliwość (i polityczną dopuszczalność) sprowadzania materiałów także z terytorium Federacji Rosyjskiej. Tym samym utrudnionej realizacji siły wyższej Wykonawca upatruje również w niekorzystnych warunkach atmosferycznych niepozwalających na układanie nawierzchni bitumicznej a. jak również warunki były niezgodne z SST. Mając na uwadze powyższe, Odwołujący wskazał, że czas realizowania przez niego robót był technologicznie konieczny z uwagi na okoliczności, które wyszły na jaw dopiero po podpisania umowy, zarówno w postaci siły wyższej, jak i opisane przyczynienie się Zamawiającego do wydłużenia czasu prac. Odwołujący zaznaczył, że nie była to jednak jedyna podstawa, z jakiej ma w niniejszej sprawie prawo korzystać Wykonawca, wydłużenie terminu realizacji było bowiem również wywołane opóźnieniami po stronie Zamawiającego. Kwestię tę Odwołujący wyjaśnił, że rozpatruje nie tylko przez pryzmat wpływu siły wyższej na realizację Umowy, ale również jako brak współdziałania Zamawiającego w zakresie odniesienia się do proponowanej zmiany materiału, co pozwoliłoby skrócić termin realizacji. Odwołujący wskazał, że na dzień 02 czerwca 2023 r., na skutek zgłoszenia gotowości do odbioru Wykonawcy z dnia 04 maja 2023 r., został wyznaczony termin odbioru robót budowlanych. Wówczas sporządzono dokument zatytułowany jako: Protokół odbioru końcowego i przekazania do eksploatacji inwestycji: Przebudowa drogi Mroczki-Kawki – Nowe Łachy (dz. ew. 111, 112, 117, 185, 177/1, 118/1, 119/3) odcinek o długości 1,842,50 km. W dokumencie uwzględniono zapis, zgodnie z którym roboty zostały wykonane w terminie od 2 września 2022 r. do 26 maja 2023 r. Odwołujący podkreślił, że usterki Wykonawcy Zamawiający zgłosił już 25 kwietnia 2023, a przy zgłoszeniu z 4 maja poprawki były już usunięte i zgłoszone łącznie z przedmiotem umowy do odbioru i wówczas umowa była wykonana – wady stwierdzone podczas odbioru i usunięte nie były wadami istotnymi, które pozwalałyby na odmowę odbioru końcowego robót. Wówczas zatem roboty powinny były być odebrane, ze wskazaniem wad nieistotnych do usunięcia. Należy zatem stwierdzić, że tak naprawdę przedmiot umowy był wykonany już w kwietniu, skoro Zamawiający 25 kwietnia 2023 zgłaszał drobne wady do poprawy Wykonawcy. Następnie, Odwołujący wskazał że pismem z dnia 21 czerwca 2023 r. Zamawiający Wezwaniem z dnia 21 czerwca 2023 r. wezwał Odwołującego do zapłaty kar umownych za nieterminowe wykonanie umowy – 32 dni wyliczając kwotę obciążenia na wysokość 105.000,00 zł. W odpowiedzi Odwołujący wyjaśnił, że wyraził swój przepis i jednocześnie przestawił kosztorys koniecznych robót dodatkowych. Zamawiający korzystając z opinii Inspektora Nadzoru w piśmie z dnia 16 lutego 2024 oraz 19 lutego 2024 uwzględnił częściowo roszczenia Odwołującego względem Zamawiającego. Ostatecznie kwota kary umownej została skompensowana z ostatecznego wynagrodzenia Odwołującego z wystawioną przez Zamawiającego Notą księgową nr 03/06/2023 z dnia 21 czerwca 2023 r. Odwołujący podkreślił, że wykonał umowę w całości, a Zamawiający nie zgłosił zastrzeżeń. Zamawiający na podstawie Protokołu odbioru końcowego i przekazania do eksploatacji inwestycji z dnia 02 czerwca 2023 uznał wykonanie przedmiotu umowy w sposób poprawny, na skutek czego Wykonawcy na podstawie §14 ust. 1 lit b) zostało zwrócone 70% kwoty stanowiącej zabezpieczenie należytego wykonania przedmiotu umowy. Następnie, w treści odwołania Odwołujący podniósł, że wszystkie podnoszone przez Zamawiającego okoliczności zarówno na etapie realizacji Umowy nr 275.5.50.2022 jak i wskazane w piśmie Informacja o wyborze do wykonawców z dnia 07 czerwca 2023 r. jako podstawa wykluczenia oferty Wykonawcy z zamówienia publicznego pod numerem 2024/BZP 00323811/01 wskazują na rzekome zawinione nienależyte wykonywanie obowiązków przez Zamawiającego, co powoduje brak możliwości obciążenia powoda karami umownymi za opóźnienie, za które w żadnym zakresie nie odpowiada – byłoby to bowiem przeniesienie ryzyka działań Zamawiającego wyłącznie na jedną stronę Umowy, co w niniejszej sprawie nie jest możliwe, ponieważ w Umowie nr 275.5.50.2022 nie określono odpowiedzialności Wykonawcy na zasadzie gwarancyjnej. Odwołujący zaprezentował wywód, zgodnie z którym zastrzeżenie w Umowie kary umownej za opóźnienie bez wskazania dodatkowych przesłanek zmiany reżimu odpowiedzialności Wykonawcy na podstawie art. 473 §1 k.c. jest nieważne, a możliwe byłoby to tylko, jeśli powód przyjął na siebie taką rozszerzoną odpowiedzialność. Odwołujący wskazał, że biorąc pod uwagę, że Umowa przewiduje karę umowną za nienależyte wykonanie umowy z wykładni systemowej uwzględniającej konstrukcję Umowy, jak i funkcjonalnej, która wskazuje na cel konkretnych zapisów umownych wynika jasno, że Strony (a w zasadzie pozwany jako twórca wzorca umownego w postępowaniu przetargowym) miały w zamiarze określenie kary umownej nie w postaci klauzuli gwarancyjnej (zakładającej odpowiedzialność Wykonawcy za każde opóźnienie, także przez niego niezawinione lub nawet zawinione przez inne strony Umowy), a w postaci kary zastrzeżonej na wypadek nienależytego wykonania zobowiązania, co implikuje w sposób bezwarunkowy konieczność zawinienia po stronie Wykonawcę i możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności w przypadku, gdy powód nie ponosi winy za okoliczności będące powodem opóźnienia umownego (art. 471 k.c.). W związku z powyższym, zdaniem Odwołującego, choćby z uwagi na brak zawinienia Wykonawcy, niemożliwe jest mu przypisanie odpowiedzialności za opóźnienie i naliczenie na tej podstawie kar umownych, co powoduje, że naliczenie kary umownej przez pozwanego jest całkowicie bezpodstawne i niezgodne z zapisami umownymi oraz przepisami prawa. Powyższe z kolei powoduje, że Zamawiający nie może dokonać jakiegokolwiek potrącenia w niniejszej sprawie, ponieważ jego roszczenie nie istnieje. Odnosząc się do zastosowanej wobec Odwołującego podstawy wykluczenia, Odwołujący wskazał, że wszystkie przesłanki muszą być spełnione łącznie. Stąd też, zdaniem Odwołującego w niniejszej sprawie nie można uznać, że przedłużony okres trwania umowy z uwagi na okoliczności niezależne od Wykonawcy, mogą być podstawą do postawienia mu zarzutu nienależytego wykonania umowy i to w sposób kwalifikowany – wskazany w przepisie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Powołując się na orzecznictwo Izby, Odwołujący wskazał, że przepis art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p. to podstawa wykluczenia Wykonawcy, której zastosowanie wymaga szczególnego zaangażowania się Zamawiającego w ocenę podmiotową. Zamawiający winien wszechstronnie zbadać przedstawione mu przez Wykonawcę okoliczności, ustalić, że po pierwsze doszło do rozwiązania umowy. Następnie konieczne jest wykazanie, że powody rozwiązania umowy miały miejsce z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy, czyli jego działań lub zaniechań w ramach ocenianego zobowiązania umownego. Działania lub zaniechania Wykonawcy doprowadziły do niewykonania lub nienależytego wykonania w znacznym stopniu zobowiązania albo jego długotrwałego nienależytego wykonania, a elementy te były dla zobowiązania wynikającego z umowy istotne (wyrok z dnia 14 marca 2022 r. KIO 375/22). Odwołujący wskazał, że przy ocenie należy wziąć pod uwagę także okoliczności, wskazane w dyrektywie 2014/24/UE uchylającej dyrektywę 2004/18/W E, w tym wystąpienie poważnych braków w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów określonych w umowie, które mogą wystąpić w postaci niedostarczenia produktu, znaczących wad dostarczonego produktu, powodujących ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem. Przepis art. 57 ust. 4 lit. g dyrektywy 2014/24/UE w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (tzw. dyrektywy klasycznej), którego implementację stanowi art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p., przesądza, że chodzi tu nie tylko o istotny wartościowo lub rzeczowo zakres nienależytego lub niewykonania świadczenia wykonawcy w stosunku do zakresu przewidzianego umową, ale również o niespełnienie przez wykonawcę świadczenia, w sposób odpowiadający istotnym dla zamawiającego wymogom wynikającym z tej umowy. W niniejszej sprawie przedmiot umowy jest dopuszczony do użytkowania jako zdatny do użytku, a opóźnienie wykonania umowy niezależne od Wykonawcy i drobne usterki wskazane przy „pierwotnym” odbiorze (który powinien być odbiorem końcowym) nie mogą stanowić podstawy do braku odbioru a następnie wykluczenia. Ponadto, Odwołujący podniósł, że Zamawiający niewystarczająco uzasadnił wykluczenie Wykonawcy w swojej decyzji. Odwołujący podkreślił, że skoro art. 109 ust. 1 pkt 7 ma charakter sankcyjny, to jego stosowanie musi być interpretowane ściśle, zatem występuje po pierwsze zakaz wykładni rozszerzającej, a po drugie od Zamawiającego wymaga się, aby dokładnie i konkretnie udowodnił okoliczności będące podstawą wykluczenia. W ocenie Odwołującego wszystkie wskazane wyżej fakty jasno wskazują, że Zamawiający nie miał podstaw do wykluczenia Odwołującego, a czynności Zamawiającego mają jedynie związek z nieskrywaną niechęcią powstała na skutek wydłużenie terminu realizacji Umowy nr 272.5.50.2022, a także działaniami odwetowymi. Także sama forma wykluczenia Odwołującego jest sprzeczna z obowiązującymi w tym zakresie zasadami i orzecznictwem. To na Zamawiającym ciążyło wskazanie przyczyn wykluczenia i ich udowodnienie w sposób obiektywny, a nie poprzestanie na swoich własnych jednostronnych twierdzeniach. Odwołujący powołał się obszernie na orzecznictwo Izby. W zakresie zastosowanej przez Zamawiającego podstawy wykluczenia wskazanej w art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp, Odwołujący podniósł, że Zgodnie z literalna treścią przepisu Wykonawca będzie podlegał wykluczeniu, jeżeli informacje nieprawdziwe będzie podawał w wyniku działania zamierzonego lub rażącego niedbalstwa. Niezbędne do podjęcia czynności wykluczenia jest więc ustalenie, że wykonawca działał umyślnie – z zamiarem wprowadzenia zamawiającego w błąd – lub też wprawdzie nieumyślnie, jednak z naruszeniem w sposób rażący standardu wymaganej ostrożności (wyrok KIO z 9.01.2020 r., KIO 2630/19). Także w przypadku tej podstawy wykluczenia musi dojść do łącznego spełnienia wszystkich przesłanek z tego przepisu łącznie, zaś ciężar ich udowodnienia leżał po stronie Zamawiającego. Dla Odwołującego oczywistym jest że w tej sprawie nie można przypisać Wykonawcy, ani przymiotu umyślności ani rażącego niedbalstwa. Zdaniem Odwołującego nie można oczekiwać od Odwołującego że wbrew oczywistym faktom i zasadności stwierdzi, że podlega wyłączeniu gdy stan faktyczny wskazuje na oczywistą bezzasadność odrzucenia oferty Odwołującego. Oświadczenie wykonawcy, iż Odwołujący podlega wykluczeniu w świetle przedstawionych powyżej przepisów jest w rzeczywistości poświadczeniem nieprawdy. W tej sprawie jedynym podmiotem Strona 16 podającym nieprawdziwe okoliczności i wprowadzającym w błąd jest Zamawiający, bowiem ma on świadomość, wad projektu budowlanego i technicznego, a także okoliczności na skutek siły wyższej z równoczesną wiedzą co do prawidłowości wykonania robót budowlanych przez Odwołującego, co potwierdza bez niezawierający uwag protokół odbioru końcowego robót i przekazania do eksploatacji inwestycji. Odwołujący wskazał, że również art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp nie może znaleźć zastosowania wobec Odwołującego, gdyż Odwołujący realizował przedmiot Umowy rzetelnie posiłkując się swoją najlepszą wiedzą, a także z należytą starannością informował Zamawiającego o wszelkich trudnościach występujących w toku realizacji inwestycji. Należy podkreślić, że Odwołujący mimo błędów dokumentacji projektowej był zmuszony podjąć decyzję i przeprowadzić konieczne roboty dodatkowe dążąc do sfinalizowania inwestycji. Do odwołania zostały załączone następujące dowody: 1) Odpis z KRS Odwołującego, 2) Ogłoszenie o zamówieniu z dnia 14 maja 2024 roku, 3) Oferta odwołującego z dnia 29 maja 2024 roku, 4) Potwierdzenie złożenia oferty (automatycznie wygenerowana wiadomość e-mail) z dnia 29 maja 2024 roku, 5) Informacja z otwarcia ofert z dnia 29 maja 2024 roku, 6) Specyfikacja warunków zamówienia, 7) Informacja o wyborze wykonawców i wykluczeniu z postępowania z dnia 7 czerwca 2024 roku, 8) Umowa nr 272.5.50.2022 z dnia 02 września 2022 roku, 9) Zgłoszenie robót dodatkowych oraz nieuwzględnienia wszystkich prac w projekcie budowlanym z dnia 24 października 2024 roku, 10) Wniosek o aneks do umowy 16 grudnia 2022 roku, 11) Protokół konieczności 27 grudnia 2022 roku, 12) Aneks nr 1 do Umowy nr 272.5.50.2022 z dnia 29 grudnia 2022 roku, 13) Wniosek o aneks do umowy 16 stycznia 2023 roku, 14) Wezwanie Odwołującego do wykazania braku winy w przekroczeniu terminu realizacji umowy 03 kwietnia 2023 roku, 15) Wniosek o aneks do umowy 13 kwietnia 2023 roku, 16) Ponowne wezwanie do natychmiastowego rozpoczęcia przerwanych robót z dnia 24 kwietnia 2023 roku, 17) Protokół odbioru końcowego i przekazania do eksploatacji inwestycji 02 czerwca 2023 roku, 18) Wniosek o aneks do umowy z dnia 10 maja 2023 roku, 19) Protokół odbioru końcowego i przekazania do eksploatacji inwestycji 02 czerwiec 2023 roku, 20) Opinia Inspektora Nadzoru Inwestycyjnego 15 czerwca 2023 roku, 21) Aneks nr 2 z dnia 02 września 2023 roku do Umowy wraz z korespondencją mailową pomiędzy Zamawiającym, a Odwołującym, 22) Wezwanie do zapłaty kar umownych 21 czerwca 2023 roku wraz z Notą księgową nr 03/06/2023, 23) Wniosek o udzielenie informacji publicznej 28 czerwca 2023 roku wraz z odpowiedzią organu, 24) Oświadczenie o potrąceniu z dnia 03 lipca 2023 roku, 25) Korespondencja mailowa z dnia 17-18 lipca 2023 r. między Zamawiającym, a Odwołującym, 26) Odpowiedz na wezwanie z dnia 15 stycznia 2024 roku, 27) Pismo Odwołującego z dnia 15 stycznia 2024 roku wraz z kosztorysem, 28) Opinia Inspektora Nadzoru 16 lutego 2024 roku, 29) Pismo zamawiającego z dnia 19 lutego 2024 roku, 30) Pismo Zamawiającego - zwrot faktury z dnia 11 marca 2024 roku, 31) Faktury wystawione przez Wykonawcę wraz z potwierdzeniami przelewów przychodzących, 32) Potwierdzenie przelewu przychodzącego - ZWROT 70 % ZABEZPIECZENIA NALEŻYTEGO WYKONANIA UMOWY NR 29.06.2023. W złożonej pismem z 21 czerwca 2024 r. odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania w całości. W pierwszej kolejności Zamawiający podniósł, że podstawą oddalenia powinno być zaniechanie po stronie Odwołującego wykazania że zaszły przesłanki wskazane w art. 505 ustawy Pzp, celem uzasadnienia tego stanowiska Zamawiający obszernie powołał się na orzecznictwo. Następnie, Zamawiający wskazał że odwołanie ma wadliwą konstrukcję, ponieważ Odwołujący wadliwie oznaczył zakres zaskarżenia. Zamawiający zwrócił na zaniechanie zaskarżenia sformułowania zarzutu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp. W dalszej część pisma Zamawiający odniósł się do zarzutów odwołania i zaprezentował argumentację za prawidłowością zaskarżonej czynności. Do odpowiedzi na odwołanie zostały załączone dowodów w postaci maila z 30 marca 2023 od Inspektora Nadzoru do wykonawcy spornego zadania. Krajowa Izba Odwoławcza, rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, a także złożone dowody, ustaliła, co następuje. Odwołującemu zgodnie z treścią w art. 505 ustawy Pzp przysługują środki ochrony prawnej, ponieważ jest wykonawcą biorącym udział w postępowaniu o to zamówienie publiczne. Jak wynika z treści Informacji z otwarcia ofert z 29 maja 2024 r. Odwołujący zaoferował najniższą cenę za realizację zamówienia tj. 6 225 000, 00 zł oraz 60 miesięcy okresu gwarancji. Stąd też jego oferta zajmowała pierwsze miejsce w rankingu złożonych ofert. W tych okolicznościach, nie sposób uznać aby przesłanki z art. 505 ustawy Pzp nie zostały spełnione i nie przeczy temu okoliczność, że w treści odwołania Odwołujący nie uzasadnił wprost, że posiada interes i może ponieść szkodę. W tym zakresie Izba nie podziela stanowiska Zamawiającego zaprezentowanego w odpowiedzi na odwołanie. Interes i szkoda nie są bowiem przesłankami formalnymi odwołania lecz przesłankami materialnoprawnymi. Natomiast sam przepis art. 505 ustawy Pzp ma charakter normy generalnej. Gdyby każdorazowo obowiązkiem odwołujących było uzasadnienie w treści odwołania, że mają interes i mogą ponieść szkodę, wówczas przepis miałby inną treść. Ponadto, Izba nie zgadza się ze stanowiskiem Zamawiającego jakoby przesłanki z art. 505 ustawy Pzp nie zostały przez Odwołującego wykazane. Odwołujący do odwołania załączył m.in. odpis KRS, informację z otwarcia ofert, złożoną w postępowaniu ofertę, a także informację o wyorze oferty i ofertach odrzuconych. Zatem w ocenie Izby Odwołujący powołał okoliczności faktyczne, z których wynika jego interes i szkoda. W tych okolicznościach Izba uznała, że spełniona została materialnoprawna przesłanka wniesienia odwołania, o której mowa w art. 505 ustawy Pzp. Do przedmiotowego postępowania odwoławczego żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia w charakterze uczestnika postępowania. Odwołanie zostało rozpoznane w granicach zawartych w nim zarzutów (art. 555 ustawy Pzp), podtrzymanych na rozprawie z uwzględnieniem zasady kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Izba miała na uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2453). Izba przy rozpoznaniu sprawy miała na uwadze ponadto stanowiska Stron i Przystępującego zaprezentowane zarówno w pismach procesowych, w tym w odpowiedzi na odwołania jak i podczas rozprawy oraz złożone dowody. Izba ustaliła następujące okoliczności faktyczne jako istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z treścią rozdziału VI pkt 2 specyfikacji warunków zamówienia (dalej: „SWZ”), Zamawiający przewidział w tym postępowaniu podstawy wykluczenia wskazane w treści art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 10 ustawy Pzp. Zgodnie z rozdziałem VII SW Z wraz z ofertą należało złożyć m.in. oświadczenie o spełnieniu warunków udziału w postępowaniu oraz o braku podstaw wykluczenia – zgodnie z załącznikiem nr 3 do SWZ, co wynika wprost z rozdziału VII pkt 1 SWZ. Na podstawie treści oferty Odwołującego, Izba ustaliła, że złożył on powyższe oświadczenie, z treści którego wynika m.in., że oświadczył on iż nie zachodzą wobec niego podstawy wykluczenia o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp. Oświadczenie zostało złożone przez wykreślenie postanowień, które się do Odwołującego nie odnosiły (jak stanowiła adnotacja na wzorze załącznika nr 3). 7 czerwca 2024 r., Zamawiający poinformował wykonawców o wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę PRZEDSIĘBIORSTW O BUDOW Y I UTRZYMANIA DRÓG Sp. z o.o. oraz o odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy. Zamawiający podał następujące uzasadnienie: „Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy: „Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: została złożona przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania.”. Zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy: „Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę: który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady.”. Wraz z ofertą Wykonawca przedłożył oświadczenie Lidera oraz Uczestnika konsorcjum, składane na podstawie art. 125 ust. 1 ustawy dotyczące podstaw wykluczenia z postępowania i spełniania warunków udziału w postępowaniu. Z treści przedłożonych oświadczeń wynika, iż Wykonawcy nie podlegają wykluczeniu m.in. z powodu określonego w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy. Wskazać należy, iż lider konsorcjum realizował na rzecz Gminy Rzewnie umowę nr 272.5.50.2022 z dnia 2 września 2023 r., której przedmiotem było wykonanie robót budowlanych „Przebudowa drogi Mroczki Kawki – Nowe Łachy (dz. ew.111,112,117,185,177/1,118/1,119/3), odcinek o długości 1,842,50 km. Wykonawca zgłosił gotowość odbioru Zamawiającemu w dniu 4 maja 2023 r. Zamawiający w dniu 12 maja 2023 r. stwierdził, iż roboty budowlane nie są gotowe do odbioru z powodu ich niezakończenia oraz z powodu wystąpienia istotnych wad. W dniu 26 maja 2023 r. Wykonawca ponownie zgłosił gotowość odbioru robót, który to odbiór został dokonany w dniu 2 czerwca 2023 r. Z uwagi na powyższe na Wykonawcę nałożono karę umowną za zwłokę w realizacji przedmiotu zamówienia za okres 32 dni zwłoki w kwocie [700 000,00 zł (kwota łącznego wynagrodzenia brutto wskazanego w umowie) x 0,5% x 32 (dni zwłoki) = 112.000,00 zł). Z uwagi na zastrzeżenie w umowie, iż wysokość kary umownej za zwłokę nie może przekroczyć 15% ograniczono wysokość nałożonej kary umownej do kwoty 105.000,00 zł. Jak słusznie zauważyła Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 14 marca 2022 r. (KIO 449/22): „odwołujący - który wiedział, że znajduje się w sporze z zamawiającym, który naliczył mu niebagatelną karę umowną za nienależyte wykonanie umowy w zakresie terminowości i nie uznał wniesionego przeciwko niemu powództwa - nie mógł obiektywnie twierdzić, a nawet przypuszczać, że naliczona kara pozostaje bez znaczenia dla oceny przesłanek art. 109 ust. 1 pkt 7 Prawa zamówień publicznych. Przeciwnie, każdy rzetelnie działający wykonawca ma świadomość, że prawidłowym i powszechnie przyjętym w obrocie sposobem wypełniania JEDZ jest transparentne podanie okoliczności dotyczących naliczania kar, które mogą zostać kwalifikowane przez art. 109 ust. 1 pkt 7 Prawa zamówień publicznych i ewentualne opisanie swojego stanowiska w tym zakresie, co JEDZ umożliwia - także, gdy wykonawca jest przekonany, że nie powinien zostać wykluczony z przetargu.”. Przenosząc powyższy wyrok na grunt przedmiotowej sprawy Wykonawca na którego Gmina Rzewnie nałożyła niebagatelną karę umowną (której wysokość została ograniczona z uwagi na przekroczenie maksymalnych kar umownych przewidzianych w umowie, zgodnie z art. 436 pkt 3 ustawy), który zgłosił gotowość do odbioru robót niewykonanych oraz w których występowały wady istotne, zobowiązany był wraz z ofertą w oświadczeniu składanym na podstawie art. 125 ust. 1 ustawy przedstawić zamawiającemu informację o tych okolicznościach a także skorzystać z instytucji samooczyszczenia, czego jednak nie uczynił. „Jak wskazuje się w orzecznictwie KIO umożliwienie wykonawcy przedstawienia samooczyszczenia na każdym jego etapie, pomimo świadomości Wykonawcy co do wystąpienia przesłanki wykluczenia już na moment składania pierwotnego JEDZa, niewątpliwie prowadziłoby do zaburzenia tego ciągu czynności i naruszenia zasady przejrzystości postępowania, a także zasady równego traktowania wykonawców (wyrok KIO z 8 listopada 2022 r., KIO 2798/22).”. Przechodząc do wykazania zasadności zastosowania w niniejszej sprawie art. 109 ust. 1 pkt 7 wskazać należy: „Art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp opiera się na art. 57 ust. 4 lit. g dyrektywy klasycznej. Art. 57 ust. 4 lit. g dyrektywy klasycznej upoważnia zamawiającego do wykluczenia wykonawcy, jeżeli wykonawca wykazywał znaczące lub uporczywe niedociągnięcia w spełnieniu istotnego wymogu w ramach wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejszej umowy z podmiotem zamawiającym lub wcześniejszą umową w sprawie koncesji, które doprowadziły do wcześniejszego rozwiązania tej uprzedniej umowy, odszkodowań lub innych porównywalnych sankcji.” (Komentarz UZP). Wskazać należy, iż lider konsorcjum Drogi Mazowieckie Sp. z o.o. sp. k. nienależycie wykonał w/w umowę realizowaną na rzecz Gminy Rzewnie, a nienależyte wykonanie wynikało z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy. Wykonawca dopuścił się rażącej zwłoki w realizacji zamówienia (32 dni zwłoki), zgłosił gotowość do odbioru niewykonanych robót, które dodatkowo zawierały wady istotne. W komentarzu UZP wskazano: „Niedociągnięcie w spełnianiu wymogu” zostało transponowane jako „niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania z przyczyn leżących po stronie wykonawcy”. Przepis odnosi się zarówno do przypadków całkowitego niewykonania zobowiązania, jak i do nienależytego wykonania zobowiązania polegającego w szczególności na spełnieniu świadczenia bez zachowania terminu, miejsca, rozmiaru, sposobu lub jakości.”. Stopień nienależytego wykonania zobowiązanie umownego przez Wykonawcę był niewątpliwe znaczny. Zgodnie z Komentarzem UZP: „Według kryteriów jakościowych stopniować można nienależyte wykonanie zobowiązania. Stopień nienależytego wykonania zobowiązania jest niewątpliwie znaczący, jeżeli zachowanie wykonawcy wykazuje na poważne niedbalstwo, polegające na znacznym odchyleniu się od wzorca należytej staranności. Według ustawodawcy europejskiego poważnym brakiem w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów w ramach wcześniejszego zamówienia jest np. niedostarczenie produktu lub niewykonanie zamówienia, znaczące wady dostarczonego produktu lub świadczonej usługi, które spowodowały ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem, lub niewłaściwe zachowanie podające w poważną wątpliwość wiarygodność wykonawcy (por. motyw 101 preambuły dyrektywy klasycznej).”. Znaczny stopień nienależytego wykonania umowy wynikał z dopuszczenia się przez Wykonawcę rażącej zwłoki w realizacji zamówienia (32 dni zwłoki), zgłoszenia gotowość do odbioru niewykonanych robót, które dodatkowo zawierały wady istotne. W szczególności zachowanie Wykonawcy polegające na zgłoszeniu gotowości do odbioru robót nie wykonanych należy kwalifikować jako zachowanie poddające w poważną wątpliwość wiarygodność wykonawcy. Dodatkowo jako poddające w wątpliwość wiarygodność Wykonawcy należy wskazać, iż w toku realizacji przedmiotowych robót występowały okresy długotrwałego braku kontaktu z Wykonawcą (brak możliwości kontaktu telefonicznego, brak odpowiedzi na pisma itp.). Wskazać należy, iż zwłoka w realizacji zamówienia polegającego na przebudowie drogi dotyczy niewątpliwie istotnego zobowiązania umownego, gdyż Zamawiający zawsze dąży do jak najszybszej realizacji takich zamówień z uwagi na utrudnienia dla mieszkańców związane z ich realizacją. Kara umowna to inaczej odszkodowanie umowne, bowiem w zobowiązaniach umownych z zasady swobody umów należy wywieść, że strony mogą umówić się i ustalić zakres i sposób naprawienia szkody w przypadkach nie wykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania dłużnika - takie właśnie zastrzeżenie umowne, co do odszkodowania to kara umowna. Z uwagi na powyższe uznać należy, iż Wykonawca podlega wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP oraz podlega odrzuceniu na PIROŚ.271.9.2024 Informacja o wyborze Strona 5/6 podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy. Wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy. Zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy: „Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę: który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych.”. Zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy: „Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę: który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia.”. Wraz z ofertą Wykonawca przedłożył oświadczenie Lidera konsorcjum, składane na podstawie art. 125 ust. 1 ustawy dotyczące podstaw wykluczenia z postępowania i spełniania warunków udziału w postępowaniu. Z treści przedłożonego oświadczenia wynika, iż Wykonawca nie podlega wykluczeniu m.in. z powodu określonego w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy. Jak wykazano powyżej Wykonawca podlega wykluczeniu z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy. Z uwagi na powyższe uznać należy, iż Wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub co najmniej w wyniku rażącego niedbalstwa wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, iż nie podlega wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP. Niewątpliwie takie działanie mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego tj. mogło skutkować niezgodnym z prawem wyborem oferty Wykonawcy jako najkorzystniejszej. Działanie Wykonawcy niewątpliwie wprowadza Zamawiającego w błąd. Jak wskazuje się w Komentarzu UZP: „Po pierwsze, zamawiający musi zostać wprowadzony w błąd. Błąd to rozbieżność między obiektywną rzeczywistością a wyobrażeniem o niej lub jej odbiciem w świadomości podmiotu. Może on polegać na fałszywym wyobrażeniu istnienia pewnych okoliczności lub cech stanu rzeczy, które w rzeczywistości nie występują, lub na nieświadomości występujących w rzeczywistości okoliczności. Wprowadzenie w błąd może być wywołane zarówno przedstawieniem informacji obiektywnie nieprawdziwych (fałszywych), jak też przedstawieniem informacji obiektywnie prawdziwych, lecz wywołujących mylne wyobrażenie u zamawiającego.”. „Po pierwsze, wprowadzenie w błąd musi być wynikiem „zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa”. Po drugie, wprowadzenie w błąd miało lub „mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia”.”. Uznać należy, iż działanie wykonawcy wynikało z zamierzonego działania lub co najmniej rażącego niedbalstwa oraz mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego. Jak wskazuje się w Komentarzu UZP: „Wprowadzenie w błąd przy przedstawianiu informacji dotyczących podstaw wykluczenia oraz spełniania warunków udziału w postępowaniu mogło mieć istotny wpływ na decyzje zamawiającego, gdyby w przypadku przedstawienia poprawnych informacji oferta lub wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu podlegałyby odrzuceniu.”, co miało sytuację w niniejszym postępowaniu. Z uwagi na powyższe oferta Wykonawcy podlega również wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy oraz podlega odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy.”. Izba zważyła co następuje. Izba stwierdziła, iż odwołanie zasługiwało na uwzględnienie z następujących powodów. Całokształt sprawy, w tym okoliczności wynikające z uzasadnienia czynności z 7 czerwca 2024 odnoszącej się do wykluczenia Odwołującego, okoliczności podniesione w odwołaniu, w tym wynikające z załączonego do niego dokumentów, a także kwestie wskazane w odpowiedzi na odwołanie, pozwalają na wysnucie wniosku, że w czynności z 7 czerwca 2024 r. Zamawiający wybiórczo i pobieżnie opisał okoliczności, z których wywodzi ziszczenie się przesłanek zastosowania dyspozycji z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Zamawiający zupełnie pominął analizę okoliczności towarzyszących realizacji spornego zadania i ich ocenę w kontekście przesłanek ww. podstawy wykluczenia, a w konsekwencji nie uzasadnił i nie wykazał tym samym, w ocenie Izby w sposób niewątpliwy, że zachodzą wobec Odwołującego zastosowane przesłanki wykluczenia wskazane w art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp. W zakresie uwag ogólnych, Izba za zasadne uznała przypomnienie, że zastosowane przez Zamawiającego przesłanki wykluczenia nakładają na stronę która powołuje się na ich ziszczenie, obowiązek wykazania, że zaszły łącznie wszystkie okoliczności o jakich mowa w tych przepisach. Innymi słowy, Zamawiający, który w tym postępowaniu powołał się na spełnienie podstaw wykluczenia wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp miał obowiązek wykazać, że zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki wynikające z ich treści. Co więcej, uzasadnienie powinno być sporządzone na takim poziomie, aby wykazanie tych przesłanek nie budziło wątpliwości, w szczególności w sytuacji, gdy okoliczności realizacji zamówienia nie wskazują na jego idealny przebieg i istnieją między stronami kwestie sporne. Sporna realizacja obywała się na postawie umowy z 2 września 2022 r. zawartej na okres 3 miesięcy tj. do dnia 2 grudnia 2022 r. Cena została ustalona na 700.000,00 zł brutto. 24 października 2022 r. wykonawca zwrócił się do Zamawiającego o sporządzenie protokołu konieczności. 16 grudnia 2022 r. wykonawca zwrócił się do Zamawiającego o podpisanie aneksu do umowy i zmianę terminu realizacji na 31 maja 2023 r. podając uzasadnienie. 27 grudnia 2022 r. podpisano protokół konieczności z jego treści wynika, że miało to miejsce w odpowiedzi na pismo z 16 grudnia 2022 r. Aneks nr 1 został podpisany 29 grudnia 2022 r. z jego treści wynika, że strony ustaliły iż termin wykonania umowy z §2 ust. 2 umowy ulega zmianie na „do dnia 27 stycznia 2023 r.”, z zastrzeżeniem że wprowadzono ust. 2a zgodnie z którym wydzielono zadanie 1 polegające na wykonaniu prac ziemnych oraz całej przebudowy z wyłączeniem nawierzchni bitumicznej, oznakowania pionowego poboczy i zjazdów do dnia 29 grudnia 2022 r. oraz zadanie nr 2 obejmujące pozostałe prace z ustalonym terminem ich wykonania na 27 stycznia 2023 r. pismem z 3 kwietnia 2023 r. Zamawiający wezwał wykonawcę do przedstawienia dowodów mających świadczyć o braku możliwości wykonania robót w terminie zaznaczając, że powinno z nich wynikać że warunki pogodowe jakie wystąpiły od czasu zawarcia aneksu nr 1 nie pozwalały wykonać zamówienia w terminie. Wezwanie z 24 kwietnia 2024 r. dotyczyło natychmiastowego podjęcia robót budowlanych w związku z przekroczeniem terminu z winy wykonawcy. 10 maja 2023 r. wykonawca zwrócił się o aneks do umowy wnosząc o zmianę terminu na 31 maja 2023 r., podnosząc że wystąpiły niekorzystne warunki pogodowe, a ponadto załączając dowody, że w miesiącach styczeń (30dni), luty (28dni), marzec (30dni) oraz kwiecień (30dni) wystąpił brak możliwości prowadzenia robót, co zostało oświadczone przez kierownika budowy. Wykonawca argumentował, że uniemożliwiło to realizowanie prac bitumicznych. Ponadto wykonawca wskazał na inne przyczyny, tj. harmonogram prac prowadzonych na innych budowach i na okoliczność, że prace prowadzone na terenie budowy przez Zamawiającego uniemożliwiły mu prowadzenie przez niego prac, co wywołało opóźnienie o 60 dni, co przypadło na okres w korzystnych warunkach pogodowych. Dodatkowo wykonawca powołał się na trudności w pozyskaniu asfaltu potrzebnego do realizacji prac i opisał na czym polegały trudności. 2 czerwca 2023 r. spisano protokół odbioru końcowego i przekazania do eksploatacji inwestycji, z treści którego wynika że: ·inwestycja posiada charakterystykę zgodną z dokumentacją powykonawczą; ·roboty wykonano w czasie od 2 września 2022 r, do 26 maja 2023 r.; ·4 maja 2023 r. wykonawca zgłosił gotowość odbioru robót ale podczas odbioru stwierdzono wady, które zostały usunięte 26 czerwca 2023 r.; ·Roboty zostały wykonane zgodnie z umową i kosztorysami powykonawczymi; ·Jakość wykonania robót – dostateczna; ·Inwestycja spełnia warunki do odbioru końcowego; ·Inwestycja odpowiada przeznaczeniu i jest gotowa do użytku (eksploatacji) oraz przyjmuje inwestycje od wykonawcy z dniem 2 czerwca 2023 r. Inspektor Nadzoru Inwestorskiego w opinii z 15 czerwca 2023 r. wskazał „Na podstawie przedłożonych dokumentów przez Wykonawcę dotyczących udokumentowania warunków pogodowych w okresie do 9 kwietnia 2023 r. oraz wymagań określonych w Specyfikacjach Technicznych Wykonania i Odbioru Robót, potwierdzam niniejszym, jako uzasadniony wniosek Wykonawcy o braku możliwości zrealizowania robót w okresie odo 9 kwietnia 2023 r. przy spełnieniu wymaganych warunków pogodowych na wykonanie robót zgodnie ze STWiOR.”. Ponadto z opinii tej wynika, że: ·Odbiorem częściowym z końca grudnia 2022 r. zostały odebrane roboty w zakresie od poz. 2 do poz. 7 kosztorysami powykonawczymi z 100%, a w zakresie poz. 1 w około – 50% o wartości brutto 400.001,20 zł W tym miejscu Izba wskazuje, że powyższe znajduje potwierdzenie w złożonym przez Odwołującego wyciągu bankowym potwierdzającym przelew wynagrodzenia na powyższą kwotę, co miało miejsce 29 grudnia 2022 r. ·W pkt 3 tej opinii wskazano pozostałe do wykonania prace ·W pkt 4 Inspektor wskazał że czas niezbędny do ich realizacji to 10 dni roboczych bez sobót i niedziel tj. od 11.04.2023 do 24.04.2023 r. Jak wynika ze stanu sprawy data 24 kwietnia 2023 r. służyła następnie Zamawiającemu jako punkt odniesienia do wyliczenia kary umownej za zwłokę. Pismem z 19 lutego 2024 r. Zamawiający uznał za zasadne roszczenie o wynagrodzenie za roboty dodatkowe na odcinku wydłużonego zjazdu w bok na długości 55,50 nb o wartości robót 21 281, 61 zł. Powyższe zostało potwierdzone opinią Inspektora Nadzoru z 15 lutego 2023 r. Z wyciągów bankowych załączonych przez Odwołującego wynika, że 7 marca 2023 r. została przelana kwota 21 281,61zł oraz kwota 194 9998,80 zł z tytułu budowy, Zamawiający dokonał też potrącenia naliczonej kary umownej. Podstawą naliczenia kary umownej był § 15 ust. 1 lit. d umowy z 2 września 2022 r. Zgodnie z tym postanowieniem wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną w razie nieterminowego wykonania przedmiotu umowy w zakresie terminów określonych w §2 ust. 2 w wysokości 0,5% sumy wynagrodzenia brutto, o którym mowa w §9 ust. 1 a za każdy dzień zwłoki nie więcej niż 15% tego wynagrodzenia. Kara ta została nałożona pismem z 21 czerwca 2023 r. Jak wynika z powyższych ustaleń Izby, realizacja zadania przebiegała dość burzliwie. Z uzasadnienia czynności Zamawiającego z 7 czerwca 2024 r. nie wynika, aby ta okoliczność została przez Zamawiającego jakkolwiek wzięta pod uwagę. Niemniej jednak ustalony wyżej w parciu o przedstawione przez strony dowody stan faktyczny nie pozwala na wniosek, aby podane przez Zamawiającego uzasadnienie wykluczenia Odwołującego na postawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzało, że wystąpiły przyczyny leżące po stronie wykonawcy. Zwrócić tu należy uwagę, że wykonawca kilkukrotnie sygnalizował Zamawiającemu różnego rodzaju przeszkody w realizacji zamówienia, a z załączonych dla Izby dowodów nie wynikają powody dla których część tych argumentów nie została przez Zamawiającego oceniona. Nie wynika to również z uzasadnienia czynności z 7 czerwca 2024 r., gdzie Zamawiający ograniczył się tylko do stwierdzenia, że nałożył na wykonawcę kartę z tytułu zwłoki. Znamienne jest podejście Zamawiającego, który możliwość ewentualnej zmiany terminu realizacji umowy, w tym wykazania braku winy upatrywał tylko w ewentualności wystąpienia niekorzystnych warunków atmosferycznych. Tymczasem Odwołujący wskazywał szereg innych powodów wystąpienia opóźnienia. Nie jest dla Izby jasne czemu podnoszone przez wykonawcę w kierowanych pismach trudności z pozyskaniem materiałów nie zostały przez Zamawiającego w ogóle skomentowane. Zamawiający nie odniósł się do dowodów przedstawionych przez Odwołującego. Izba dostrzega, że przesłankę przyczyn leżących po stornie wykonawcy Zamawiający zdaje się utożsamiać z faktem naliczenia kary za zwłokę, niemniej jednak skoro w tych okolicznościach sprawy jest to kwestia między stronami sporna, to nie jest wystarczające zdaniem Izby ograniczenie wykazania tej przesłanki wykluczenia tylko do wskazania na naliczenie kary za zwłokę. Zamawiający w uzasadnieniu czynności z 7 czerwca 2024 r. wskazał, że znaczny stopień niewykonania zamówienia wynika z dopuszczenia się zwłoki wynoszącej 32 dni oraz z wysokości naliczonej z tego powodu kary umownej. Jednak odnosząc się do takiej argumentacji Izba wskazuje, że z ogółu okoliczności w tej sprawie wynika, że realizacja miała się odbyć w terminie od 2 września 2022 r. do 24 kwietnia 2023 r. tj. 235 dni. Natomiast przekroczenie terminu nastąpiło o 32 dni, co stanowi ok 13%. Przy czym naliczona kara umowna wynosi 15% wynagrodzenia umownego. Stąd wykazanie przesłanki znacznego stopnia niewykonania z przekroczeniem tego terminu jest dla Izby w okolicznościach tej sprawy mało przekonujące. Przepis art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp stanowi, że z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Mając na uwadze powyższe, w zakresie sposobu wykazania rzez Zamawiającego przesłanki przyczyn leżących po stronie wykonawcy, stopnia nienależytego wykonania zobowiązania umownego oraz naliczenia odszkodowania, wynika że Zamawiajmy upatruje wystąpienia tych przesłanek w dopuszczeniu się zwłoki wynoszącej 32 dni oraz zgłoszeniu do odbioru robót, które były niewykonane i zawierały wady istotne. Z treści uzasadnienia można wywnioskować, że ziszczenia się wszystkich przesłanek wynikających z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp Zamawiający upatruje tylko w powyższych okolicznościach pomijając jednocześnie, że wady, na które jak wykazał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie zwrócono wykonawcy uwagę, zostały przez niego następnie usunięte, co skutkowało obiorem końcowych tych robót. Podniesiona w uzasadnieniu z 7 czerwca 2024 r. kwestia utrudnionego kontaktu z wykonawcą jest na tym etapie gołosłownym stwierdzeniem Zamawiającego, niepopartym żadnymi dowodami w postaci chociażby korespondencji pozostawionej przez odpowiedzi, czy jakiejkolwiek reakcji ze strony wykonawcy. Zamawiający nawet nie pokusił się o opisanie jakichkolwiek okoliczności z tym związanych. Zatem w zasadzie, w zdaniem Izby, ocenie podlega okoliczność dopuszczenia się realizacji zamówienia po terminie liczonym od 24 kwietnia 2024 r. tj. 32 dni. Izba nie neguje, że dotyczyło to istotnego zobowiązania, ponieważ rzutowało na możliwość użytkowania przedmiotu umowy. Jednocześnie Zamawiającemu została zapłacona kara umowna (potrącenie). Jednak w ocenie Izby Zamawiający zaniechał wykazania, że termin został przekroczony w znacznym stopniu, mimo że w uzasadnieniu czynności właśnie w przekroczeniu terminu Zamawiający upatruje znaczny stopień nienależytego wykonania zobowiązania. Przy czym naliczona kara umowna wynosi 15% wynagrodzenia umownego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Izby Zamawiający nie wykazał przesłanki odnoszącej się do znacznego stopnia nienależytego wykonania zamówienia. Reasumując, w ocenie Izby Zamawiający w treści uzasadnienia czynności z 7 czerwca 2024 r. nie wykazał w sposób niewątpliwy, aby ziściły się przesłanki zastosowania podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. W zakresie podstaw wykluczenia wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp w ocenie IzbyZamawiający zastosował te podstawy wykluczenia jako konsekwencję uznania, że Odwołujący podlega wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Tymczasem, w okolicznościach tej sprawy, mając na uwadze niewykazanie przez Zamawiającego ziszczenia się przesłanki z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, nie mogą one mieć wobec Odwołującego zastosowania. Zamawiający bowiem nie wykazał, aby przesłanka z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp miała wobec Odwołującego zastosowanie, stąd też nie sposób czynić Odwołującemu zarzut, że wprowadził Zamawiającego w błąd przedstawiając mu oświadczenie o treści wskazanej w załączniku nr 3 załączonym do oferty. Odnosząc się do przywołanego w uzasadnieniu z 7 czerwca 2024 r. wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt KIO 449/22 Izba zwraca uwagę, że wyrok ten został wydany w odmiennym stanie faktycznym. Postępowanie, na gruncie którego zapadł ten wyrok prowadzone było powyżej tzw. progów unijnych, a problem dotyczył wypełnienia JEDZ w sekcji odnoszącej się do zadanych tam pytań. Nie można więc przenosić wprost wniosków z tego orzeczenia na grunt tej sprawy, gdzie postępowanie jest prowadzone w innych reżimie prawnym, a wykonawcy zobowiązani byli wypełnić formularz na określonym przez Zamawiającego wzorze. W konsekwencji uwzględnienia powyższych zarzutów, oferta Odwołującego nie powinna zostać odrzucona z postępowania na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy. W konsekwencji Izba nakazała unieważnienie czynności wynikających z pisma z 7 czerwca 2024 r. oraz nakazała ponowne badanie i ocenę ofert. Izba wskazuje przy tym, że o uwzględnieniu odwołania zadecydowały kwestie formalne, tj. ustalenie, że w uzasadnieniu czynności Zamawiający nie wykazał przesłanek zastosowania sankcji z art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp. Izba tym samym nie przesądziła, że te przesłanki nie mają wobec Odwołującego w tym postępianiu zastosowania. Jest to bowiem czynność Zamawiającego i nie jest rolą Izby wykonywać tą czynność za Zamawiającego. Odnosząc się w tym miejscu do stanowiska Zamawiającego dotyczącego wadliwej konstrukcji zarzutów z uwagi na zaniechanie podniesienia naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy Pzp, Izba wskazuje, że w okolicznościach tej sprawy ta podstawa odrzucenia oferty była konsekwencją ustalenia, że Odwołujący podlega wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp. Stąd też Izba za zasadne uznała stanowisko Odwołującego, że w przypadku potwierdzenia się, że Zamawiający naruszył art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp, czynność odrzucenia oferty na podstawie 226 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy Pzp w zw. z 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp będzie nieprawidłowa. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) oraz § 7 ust. 1 pkt 1) związku z § 2 ust. 2 pkt 1 oraz § 5 pkt 1 i 2) lit b) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Przewodnicząca:……………………. …Realizacja przedsięwzięcia inwestycyjnego w Gdańsku przy ul. Ogińskiego polegającego na budowie Budynku usługowego A1 z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na części działek 69/5 i 69/2, obręb 704 w Gdańsku, przy ulicy Ogińskiego, budynku mieszkalnego wielorodzinnego 16-lokalowego – budynek A2 z infrastrukturą techniczną wraz z zagospodarowaniem terenu na terenie działki 69/5, 69/2 obręb 704 w Gdańsku przy ul. Ogińskiego oraz trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych 9-lokalowych z infrastrukturą techniczną wraz zagospodarowaniem teren działki 143/2 i 122/2 obręb 704
Zamawiający: Gdańska Infrastruktura Społeczna spółkaz ograniczoną odpowiedzialnością…Sygn. akt: KIO 1152/24 WYROK Warszawa, dnia 26 kwietnia 2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodnicząca: Emilia Garbala Danuta Dziubińska Joanna Gawdzik-Zawalska Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2024 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 4 kwietnia 2024 r. przez wykonawcę: Unihouse spółka akcyjna, ul. Rejonowa 5, 17-100 Bielsk Podlaski, w postępowaniu prowadzonym przez: Gdańska Infrastruktura Społeczna spółkaz ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Ptasia 37, 809 Gdańsk, przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego: wykonawcy Firma Budowlana EKOINBUD spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, ul. Geodetów 29, 80-298 Gdańsk, orzeka: 1.oddala odwołanie, 2.kosztami postępowania obciąża odwołującego, i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych. Przewodnicząca:………………………… ………………………… ………………………… Sygn. akt: KIO 1152/24 UZASADNIENIE Zamawiający – Gdańska Infrastruktura Społeczna sp. z o.o., ul. Ptasia 37, 809 Gdańsk, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Realizacja przedsięwzięcia inwestycyjnego w Gdańsku przy ul. Ogińskiego polegającego na budowie Budynku usługowego A1 z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na części działek 69/5 i 69/2, obręb 704 w Gdańsku, przy ulicy Ogińskiego, budynku mieszkalnego wielorodzinnego 16-lokalowego – budynek A2 z infrastrukturą techniczną wraz z zagospodarowaniem terenu na terenie działki 69/5, 69/2 obręb 704 w Gdańsku przy ul. Ogińskiego oraz trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych 9-lokalowych z infrastrukturą techniczną wraz zagospodarowaniem teren działki 143/2 i 122/2 obręb 704”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 06.09.2023 r., nr 2023/S 171-536733. W dniu 04.04.2024 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy Unihouse S.A., ul. Rejonowa 5, 17-100 Bielsk Podlaski (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez zaniechanie wykluczenia z postępowania wykonawcy Ekoinbud i odrzucenia oferty tego wykonawcy w sytuacji, w której wykonawca podlega wykluczeniu z postępowania w związku z faktem, iż z przyczyn leżących po jej stronie długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązania (względnie nie wykonywał tych zobowiązań), wynikające z wcześniej zawartych umów o udzielenie zamówienia publicznego, co doprowadziło w przypadku: 1.1)umowy o zamówienie publiczne nr 1/A/2020 z dnia 3 sierpnia 2020 r. zawartej pomiędzy Zamawiającym a konsorcjum: Firmą Budowlaną Ekoinbud sp. z o.o. sp.k. oraz Ekoinbud sp. z o.o. dotyczącej zaprojektowania i wykonania budynku użyteczności publicznej wraz infrastrukturą i małą architekturą w Gdańsku przy ul. Ptasiej 620/2 („Umowa GIS”) do nałożenia na wykonawcę kar umownych oraz wystąpienia z roszczeniami odszkodowawczymi z tytułu szkód poniesionych przez Zamawiającego, jak również doprowadziło do konieczności zlecenia przez Zamawiającego wykonania części robót budowlanych w ramach wykonawstwa zastępczego oraz skorzystania z uprawnień gwarancyjnych (rękojmi), 1.2)umowy nr RZP.272.20.2020 z dnia 29 września 2020 r. o wykonanie zamówienia publicznego zawartej pomiędzy Gminą Łomianki jako zamawiającym oraz konsorcjum w składzie Firma Budowlana Ekoinbud sp. z o.o. sp.k. oraz Ekoinbud sp. z o.o. jako wykonawcą, której przedmiotem jest „Budowa Szkoły Podstawowej w Sadowej wrazz poprawą infrastruktury sportowej” („Umowa Łomianki”) do nałożenia na wykonawcę kary umownej z tytułu zwłoki w realizacji zamówienia, 2)art. 239 w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy, a w konsekwencji jej wybór jako najkorzystniejszej w sytuacji, w której oferta ta podlega odrzuceniu, gdyż została złożona przez wykonawcę, który podlega wykluczeniu z postępowania w związku z wystąpieniem podstaw wykluczenia opisanych w treści art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp oraz poprzez nierówne traktowanie wykonawców i naruszenie zasad uczciwej konkurencji, przez co też postępowanie straciło walor przejrzystości. W szczególności Odwołujący podniósł, co następuje. „2.1 Zgodnie z rozdziałem VI pkt. 2 SW Z Zamawiający zastosował fakultatywną podstawę wykluczenia opisaną w przepisie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP (…). 2.2. W JEDZ na pytanie dotyczące podstawy wykluczenia opisanej w art. 109 ust. 1 pkt. 7 PZP: Czy „ wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” Ekoinbud udzielił odpowiedzi przeczącej: „NIE”. 2.3. Tymczasem, zgodnie z wiedzą Odwołującego Ekoinbud realizował, w tym na rzecz Zamawiającego, umowy o udzielenie zamówienia publicznego w związku z którymi, na skutek nienależytego wykonywania zobowiązań umownych przez Ekoinbud, na wykonawcę zostały nałożone kary umowne (odszkodowania) oraz doszło do konieczności skorzystania przez Zamawiającego z instytucji wykonania zastępczego, co wypełnia przesłanki zastosowania przepisu art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP. 1) Umowa GIS – okoliczności faktyczne 2.4 W dniu 3 sierpnia 2020 r. Zamawiający oraz konsorcjum: Ekoinbud sp. z o.o. sp.k. oraz Ekoinbud sp. z o.o., zawarli umowę o realizację zamówienia publicznego, którego przedmiotem było zaprojektowanie i wybudowanie budynku użyteczności publicznej wraz z infrastruktura i małą architekturą w Gdańsku przy ul. Ptasiej 60/2 („Umowa GIS”) (§1 ust. 1 Umowy GIS). 2.5 Zgodnie z §4 [Etapy i terminy realizacji umowy] Umowy GIS za termin rozpoczęcia zamówienia przyjęto datę podpisania Umowy GIS (3 sierpnia 2020 r.), (§4 ust. 2), termin realizacji zamówienia miał wynosić 10 miesięcy od dnia podpisania umowy (§4 ust. 4). W związku z powyższym, Ekoinbud winien był zakończyć realizację zamówienia, uzyskując pozwolenie na użytkowanie, do dnia 3 czerwca 2021 r. 2.6 Z uwagi na model realizacji zamówienia („zaprojektuj i wybuduj”) Wykonawcy przysługiwało wynagrodzenie ryczałtowej (§5 Umowy GIS). 2.7 W dniu 14 kwietnia 2021 r. Strony zawarły aneks nr 1 do Umowy GIS na mocy którego termin wykonania zamówienia został określony jako 11 miesięcy i 20 dni (§4 ust. 4 Umowy GIS), tym samym Wykonawca był zobowiązany zakończyć realizację zamówienia do 23 lipca 2021 r. włącznie. (…) 2.8 W dniu 24 września 2021 r. strony podpisały protokół rozpoczęcia odbioru zakończenia robót, w którym stwierdzono liczne wady i usterki (pkt. 6 i 7 protokołu). (…) 2.9 W dniu 29 listopada 2021 r. Zamawiający i Wykonawca podpisali protokół odbioru zakończenia robót z usterkami oraz przekazania obiektu Zamawiającemu – w protokole ponownie wskazano liczne wady i usterki, które miały zostać usunięte przez Wykonawcę. W dniu 13 grudnia 2021 r. Strony podpisały aktualizację protokołu odbioru robót. Ostateczny protokół zakończenia robót ze wskazaniem dalszych wad i usterek podpisano 21 grudnia 2021 r. (…) 2.10 W dniu 22 grudnia 2021 r. Inżynier Projektu, działający w imieniu Zamawiającego wystawił świadectwo zakończenia robót, w którym potwierdził, że roboty dotyczące zamówienia zostały zakończone, lecz nie zostały zrealizowane w terminie umownym (…) 2.11 Jak wynika z korespondencji Zamawiającego z 21 lutego 2022 r. pomimo odbioru robót w dniu 21 grudnia 2021 r. Wykonawca nie usuwał wad i usterek stwierdzonych w protokole odbioru: (…) 2.12 Nienależyte wykonanie przez Wykonawcę przedmiotu umowy skutkowało nałożeniem przez Zamawiającego na wykonawcę kar umownych na łączną kwotę 1.289.793,42 zł z następujących tytułów: (…) 2.13 W piśmie z 21 lutego 2022 r. Zamawiający wskazał również na szkody jakie poniósł w związku z nienależytym wykonaniem przez Wykonawcę zamówienia: (…) 2.14 W związku z powyższym, Zamawiający zażądał od Wykonawcy zapłaty odszkodowania tytułem szkód poniesionych w związku z nienależytym wykonaniem przez Wykonawcę przedmiotu umowy, wymienionych w piśmie z 21 lutego 2022 r. (pkt. 2.13 powyżej). (…) 2.15 Jak wynika z dokumentacji udostępnionej przez Zamawiającego strony w dniu 18 listopada 2023 r. (a więc już po upływie terminu składania ofert) podpisały ugodę, co skutkowało skorygowaniem części not księgowych, przykładowo: nota księgowa nr 03/01/2024 z dnia 15 stycznia 2024 r. (…). Treść ugody nie jest znana Odwołującemu. 2) Umowa Łomianki – okoliczności faktyczne 2.16 Konsorcjum w składzie Firma Budowlana Ekoinbud sp. z o.o. sp.k. (Wykonawca) oraz Ekoinbud sp. z o.o., w wyniku rozstrzygnięcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w dniu 29 września 2020 r. umowę z Gminą Łomianki, której przedmiotem była „Budowa Szkoły Podstawowej w Sadowej wraz z poprawą infrastruktury sportowej”w ramach zadania 2019/06 na podstawie Programu Funkcjonalno-Użytkowego („Umowa Łomianki”). 2.17 W zakres rzeczowy zadania wchodziły cztery etapy realizacji zadania obejmujące: wykonanie dokumentacji projektowej (etap I), budowę budynku szkoły wraz z infrastrukturą towarzyszącą (etap II), budowę sali gimnastycznej wraz z infrastrukturą towarzyszącą i boiskiem sportowym oraz zagospodarowaniem terenu (etap III), a także uzyskanie prawomocnej decyzji na użytkowanie (etap IV). Przedmiot umowy miał się odbywać w procedurze „zaprojektuj i wybuduj”. 2.18 W związku z realizacją przedmiotu Umowy Łomianki strony zawarły łącznie 7 aneksów zmieniających termin realizacji przedmiotu umowy. 2.19 W aneks nr 7 z dnia 27 stycznia 2023 r. z mocą obowiązywania od dnia 28 grudnia 2022 r. Zgodnie z pkt. 6 aneksu nr 7 strony ustaliły, że etapy II-IV mają zostać wykonane do dnia 28 kwietnia 2023 r. (…) 2.20 Przedmiot zamówienia objęty Umową Łomianki nie został wykonany w ustalonym przez strony terminie, wskutek czego zamawiający w dniu 9 sierpnia 2023 r., zgodnie z §13 ust. 1 pkt 1 Umowy oraz pkt 6 Aneksu, obciążył Wykonawcę karą umowną w wysokości 380.000,00 zł stanowiących równowartość sumy dni zwłoki Wykonawcy w realizacji przedmiotu umowy w liczbie 76 (76 dni x 5.000,00 zł = 380.000,00 zł), które Zamawiający potrącił z wynagrodzenia należnego Wykonawcy. (…) 2.25 Z okoliczności przedstawionych w opisie stanu faktycznego dotyczącego Umowy GIS i Umowy Łomianki wynika, że nienależyte wykonywanie umów przez Wykonawcę miało charakter długotrwały (ciągły), a w przypadku Umowy GIS również istotny oraz wynikały z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy. 2.26 W przypadku Umowy GIS, jak wynika z korespondencji kontraktowej, Inżynier Projektu (działający z ramienia Zamawiającego) wskazywał na szereg uchybień po stronie Wykonawcy, które stanowiły naruszenie obowiązków kontraktowych i miały wpływ na zwłokę Wykonawcy w realizacji robót: 1)brak wystarczające mobilizacji Wykonawcy skutkujący niezadawalającym postępem robót oraz opóźnieniami w realizacji poszczególnych etapów prac względem harmonogramu rzeczowo-finansowego (monit z 2 czerwca 2021 r., monit z 23 czerwca 2021 r., monit z 30 czerwca 2021 r.); 2)zwłoka w przedłożeniu dokumentacji projektowej, w tym brak uzgodnień z gestorami sieci (monit z 2 czerwca 2021 r. monit z 30 czerwca 2021 r. monit z 3 sierpnia 2021 r.); 3)brak uwzględnienia w pracach aktualnej dokumentacji projektowej (monit z 23 czerwca 2021 r.); 4)brak skoordynowania dokumentacji wielobranżowej oraz przekazania zrewidowanej dokumentacji z uchybieniem ustalonego terminu przekazania zrewidowanej dokumentacji projektowej oraz wielokrotne zmiany terminu przedłożenia dokumentacji (monit z 23 czerwca 2021 r.); 5)opóźnienia w kontraktowaniu podwykonawców oraz przedkładaniu Zamawiającemu projektów umów o podwykonawstwo (monit z 23 czerwca 2021 r.); 6)zwłoka w przedkładaniu Inżynierowi do akceptacji wniosków/kart materiałowych (monit z 23 czerwca 2021 r. monit z 30 czerwca 2021 r.); 7)brak kontroli Wykonawcy na realizacją Umowy (monit z 23 czerwca 2021 r.); 8)brak koordynacji wielobranżowej po stronie Wykonawcy, co skutkowało koniecznością przebudowy instalacji oddymiania z uwagi na kolizyjne umiejscowienie kanałów oddymiania (monit z 30 czerwca 2021 r.); 9)przejęcie przez Zamawiającego obowiązków Wykonawcy związanych z budową przyłącza gazu (monit z 3 siepania 2021 r., pismo GIS z 13 sierpnia 2021 r.); 10)brak ukończenia poszczególnych robót branżowych zgodnie z ustalonymi terminami (harmonogramem robót) (monit z 3 sierpnia 2021 r.); (…) 2.27 Podsumowanie problemów związanych z realizacją zamówienia zostało również skwitowane w Raporcie przygotowanym przez Inżyniera Projektu, który wskazał m.in. na następujące problemy związane z realizacją zamówienia przez Wykonawcę: (…) 2.28 Również w protokołach odbioru robót wskazano na szereg wad, usterek oraz braków, które nie zostały usunięte w deklarowanych terminach, a jak wynika z pisma Zamawiającego z 21 lutego 2022 r. wady i usterki nie zostały również usunięte po końcowym odbiorze inwestycji. (…) 2.29 Konsekwencją nienależytego wykonywania zobowiązań przez Wykonawcę było: a)W przypadku Umowy GIS: ¾nałożenie kary umownej (odszkodowania) z tytułu opóźnienia w wykonaniu umowy – za okres od 24.07.2021 do 21.12.2021 tj. 151 dni – w łącznej wysokości 1 026 667,41 zł; ¾nałożenie kary umownej za opóźnienie w przekazaniu dokumentacji powykonawczej – za okres od 27 lipca 2021 r. do 21.12.2021 r. tj. 151 dni, w wysokości 102 666,74 zł; ¾nałożenie kary umownej za opóźnienie w przekazaniu harmonogramu rzeczowo-finansowego za okres od 09.06.2021 do 20.07.2021 tj. 42 dni, w wysokości 28 556,31 zł; ¾nałożenia kary umownej w przekazaniu dokumentacji wykonawczej – za okres od dnia 16.04.2021 do dnia 26.10.2021 r. tj. 194 dni, w wysokości 131 902,96 zł. łącznie: 1 289 793,42 zł b)W przypadku Umowy Łomianki – nałożenia kary umownej w wysokości 380 000,00 zł z tytułu 76 dni zwłoki w realizacji przedmiotu zamówienia. (…) 2.30 Dodatkowo, nienależyte wykonanie przez Wykonawcę Umowy GIS oraz opóźnieniaw realizacji zamówienia skutkowały powstaniem po stronie Zamawiającego szkód, opisanych w piśmie z 21 lutego 2022 r.: (…) 2.31 Nienależyte wykonanie Umowy GIS wiązało się również z koniecznością zlecenia przez Zamawiającego prac w ramach wykonania zastępczego. 2.33 Wykonawca nie wykonał prac związanych wykonaniem odwodnienia liniowego kanalizacji deszczowej, co skutkowało koniecznością zlecenia tych prac firmie „Wodjar” – J.B. w ramach wykonania zastępczego, a koszty wykonawstwa zastępczego zostały potrącone z zabezpieczenia należytego wykonania Umowy GIS. (…) 2.35 Zastosowanie podstawy wykluczenia opisanej w art. 109 ust. 1 pkt. 7) ustawy Pzp warunkowane jest tym, aby nienależyte wykonanie lub nienależyte wykonywanie zobowiązania wykonawcy wynikało z „przyczyn leżących po jego stronie”. Powyższe sformułowanie oznacza, że nienależyte wykonanie umowy jest oceniane niezależnie od stopnia winy wykonawcy. 2.37 W ocenie Odwołującego Wykonawca, z przyczyn leżących po jego stronie, w sposób nienależyty wykonywał swoje obowiązki wynikające z Umowy GIS oraz Umowy Łomianki. Zarówno skala, charakter oraz uporczywość uchybień, których dopuścił się Wykonawca w związku z realizacją, w szczególności Umowy GIS, nagminne ignorowanie uwag Zamawiającego/Inżyniera Projektu, skala i elementarny charakter błędów podczas wykonywania obowiązków umownych oraz znaczące opóźnienia w realizacji przedmiotu Umowy świadczą o nienależytym wykonaniu Umowy w znacznym stopniu oraz w sposób istotny i długotrwały. 2.38 Co do ostatniego elementu podstawy wykluczenia – skutkiem nienależytego wykonywania umowy musi być wypowiedzenie lub odstąpienie od umowy, odszkodowanie, wykonanie zastępcze lub realizacja uprawnień z tytułu rękojmi za wady. 2.39 W przypadku Wykonawcy, nienależyte wykonywanie Umowy GIS doprowadziło do nałożenia kar umownych za opóźnienie oraz wystąpienia przez Zamawiającego z roszczeniami odszkodowawczymi, w tym skutkowało koniecznością skorzystania przez Zamawiającego z wykonania zastępczego (wykonania odwodnienia liniowego kanalizacji deszczowej). (…) 2.42 W pojęciu „odszkodowania” użytym w art. 109 ust. 1 pkt 7 Prawa zamówień publicznych mieścić się zatem również ustalone w umowie w oparciu o art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego kary umowne z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego. Artykuł 483 § 1 Kodeksu cywilnego wskazuje, że zapłata określonej sumy (kary umownej) jest jedną z form naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania – ze swojej istoty zastępuje ona zatem odszkodowanie z art. 471 Kodeksu cywilnego. (…) 2.47 Nie powinno budzić żadnych wątpliwości, że doprowadzenie przez Wykonawcę do sytuacji, w której Zamawiający dokonuje wykonania zastępczego stanowi o wywołaniu szkody po stronie tego drugiego oraz braku zaspokojenia jego interesu. (…) 2.51 Niezależnie jednak od kwestii, która ugoda reguluje należy wskazać, że nieprawidłowości przy realizacji Umowy GIS, w tym nieterminowość po stronie wykonawcy lub jego zaniechania, nie mogą być przekreślone wyłącznie z powodu zawarcia przez strony ugody. (…) 2.53 Z powyższego należy wnioskować, że zawarcie ugody między stronami w przedmiocie nieprawidłowości przy realizacji Umowy GIS nie skutkuje ich usankcjonowaniem i uznaniem za niebyłe. Strony dochodzą do porozumienia w przedmiocie wysokości kar umownych lub innych kwestii dotyczących realizacji zobowiązań umownych, jednakże prowadzi to wyłącznie do regulacji wzajemnych stosunków, nie zaś do możliwości uznania, że Wykonawca wykonał Umowę GIS w sposób należyty. (…) 3.1. Zarzut nr 2 ma charakter wynikowy i stanowi następstwo uprzednio omówionych uchybień. W ocenie Odwołującego Zamawiający nie miał podstaw, aby uznać ofertę Ekoinbud za najkorzystniejszą, ale powinien wykluczyć Wykonawcę z Postępowania na podstawie przepisu art. 109 ust. 1 pkt. 7 PZP, a w konsekwencji odrzucić jego ofertę na podstawie przepisu art. 226 ust. 1 pkt 2 lit a) PZP. 3.3. Powyższe stanowi rażące naruszenie przepisów PZP, również z uwagi na to, że jednym z kryteriów oceny ofert (rozdział XIV SW Z) o wadze 20% [(T) – 20 pkt], który istotnie rzutuje na wybór oferty najkorzystniejszej jest termin wykonania przedmiotu zamówienia, który wykonawcy deklarowali w ofercie, przy czym w przypadku zadeklarowania terminu wykonania zamówienia: a) 9 miesięcy – wykonawca mógł otrzymać 20 pkt, b) 10 miesięcy – wykonawca mógł otrzymać 10 pkt, c) 11 miesięcy – wykonawca mógł otrzymać 0 pkt, 3.4. Wykonawca Ekoinbud zadeklarował skrócenie terminu realizacji zamówienia do 9 miesięcy, co przekładało się na możliwość zdobyciu maksymalnej liczby 20 pkt w kryterium oceny oferty. Oceniając jednak dotychczasowy przebieg realizacji przez Ekoinbud ww. umów o zamówienia publiczne, w tym znaczące opóźnienia wykonawcy, poddają w uzasadnioną wątpliwość deklaracje Wykonawcy co do faktycznej możliwości skrócenia realizacji zamówienia. (…)” W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu: 1)unieważnienia czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty Ekoinbud, 2)przeprowadzenia czynności ponownego badania i oceny ofert, 3)wykluczenia Ekoinbud z postępowania, a w konsekwencji - odrzucenia oferty tego wykonawcy. Pismem z dnia 08.04.2024 r. wykonawca Firma Budowlana EKOINBUD spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, ul. Geodetów 29, 80-298 Gdańsk, (dalej: „Przystępujący”), zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Izba stwierdziła, że przystąpienie zostało dokonane skutecznie. Pismami z dnia 19.04.2024 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, zaś Przystępujący wniósł o oddalenie odwołania przedstawiając własną argumentację. W trakcie rozprawy Odwołujący i Przystępujący podtrzymali swoje stanowiska w sprawie. Zamawiający nie stawił się na rozprawie. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje. Przedmiotem zamówienia jest realizacja przedsięwzięcia inwestycyjnego w Gdańsku przy ul. Ogińskiego polegającego na budowie budynku usługowego A1 z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na części działek 69/5 i 69/2, obręb 704 w Gdańsku, przy ulicy Ogińskiego, budynku mieszkalnego wielorodzinnego 16-lokalowego – budynek A2 z infrastrukturą techniczną wraz z zagospodarowaniem terenu na terenie działki 69/5, 69/2 obręb 704 w Gdańsku przy ul. Ogińskiego oraz trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych 9-lokalowych z infrastrukturą techniczną wraz zagospodarowaniem teren działki 143/2 i 122/2 obręb 704. W rozdziale VI pkt A.2. specyfikacji warunków zamówienia (dalej: „SW Z”) Zamawiający przewidział stosowanie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. W trakcie postępowania Zamawiający dwukrotnie informował o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Odwołującego oraz o odrzuceniu oferty Przystępującego. Dwukrotnie też Przystępujący (jako odwołujący) składał odwołania na odrzucenie swojej oferty, które dwukrotnie zostały przez Izbę uwzględnione (KIO 3725/23 i KIO 598/24). Pismem z dnia 28.03.2024 r. Zamawiający poinformował o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Przystępującego. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska Stron i Przystępującego złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła, co następuje. W pierwszej kolejności Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane zaniechania Zamawiającego. Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp. Przechodząc do kwestii zaniechania wykluczenia Przystępującego na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp należy zauważyć, że zgodnie z tym przepisem z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Wszystkie określone w tym przepisie przesłanki muszą wystąpić łącznie, aby dopuszczalne było wykluczenie wykonawcy z postępowania. Przepis ten stanowi implementację do porządku krajowego art. 57 ust. 4 lit. g) Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E, zwanej dalej: „dyrektywą klasyczną”. W art. 57 ust. 4 lit. g) dyrektywy klasycznej ustawodawca unijny wskazał, że instytucja zamawiająca może wykluczyć wykonawcę, jeżeli wykonawca wykazywał znaczące lub uporczywe niedociągnięcia w spełnieniu istotnego wymogu w ramach wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejszej umowy z podmiotem zamawiającym lub wcześniejszą umową w sprawie koncesji, które doprowadziły do wcześniejszego rozwiązania tej wcześniejszej umowy, odszkodowań lub innych porównywalnych sankcji. Również w przypadku ww. przepisu dyrektywy klasycznej, wykluczenie wykonawcy może nastąpić jedynie w sytuacji zaistnienia wszystkich przesłanek łącznie. Należy także zwrócić uwagę, że w motywie 101 preambuły do dyrektywy klasycznej ustawodawca unijny zawarł wskazówki dotyczące stosowania ww. podstawy wykluczenia. W preambule wskazano, że instytucje zamawiające „powinny także mieć możliwość wykluczenia kandydatów lub oferentów, którzy przy wykonywaniu wcześniejszych zamówień publicznych wykazali poważne braki w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów; było to np. niedostarczenie produktu lub niewykonanie zamówienia, znaczące wady dostarczonego produktu lub świadczonej usługi, które spowodowały ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem, lub niewłaściwe zachowanie poddające w poważną wątpliwość wiarygodność wykonawcy. Przepisy krajowe powinny określać maksymalny czas trwania takich wykluczeń. Stosując fakultatywne podstawy wykluczenia, instytucje zamawiające powinny zwracać szczególną uwagę na zasadę proporcjonalności. Drobne nieprawidłowości powinny jedynie w wyjątkowych okolicznościach prowadzić do wykluczenia wykonawcy. Powtarzające się przypadki drobnych nieprawidłowości mogą jednak wzbudzić wątpliwości co do wiarygodności wykonawcy, co może uzasadniać jego wykluczenie”. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że wykluczenie wykonawcy z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp jest dopuszczalne jedynie w przypadku zajścia wszystkich określonych w tym przepisie przesłanek łącznie, a ponadto przesłanki te nie mogą być rozumiane dowolnie. Dla wykluczenia wykonawcy nie jest zatem wystarczające, że doszło do dochodzenia odszkodowania, do odstąpienia czy wypowiedzenia wcześniejszej umowy zawartej z wykonawcą, ale konieczne jest także m.in. wykazanie, że doszło do tego z przyczyn leżących po stronie wykonawcy oraz że wykonawca nie wykonał lub nienależycie wykonywał zamówienie w znacznym stopniu lub zakresie lub długotrwale. Brak wystąpienia którejkolwiek przesłanki określonej w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, powoduje, że wykluczenie wykonawcy jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie Odwołujący nie wykazał wszystkich przesłanek zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, w szczególności nie wykazał przesłanki nienależytego wykonania zamówienia długotrwale, w znacznym stopniu lub zakresie i zaistnienia obowiązku odszkodowawczego (w tym przypadku w postaci kar umownych) wynikającego z przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Odnosząc się do kwestii nienależytego wykonania przez Przystępującego zamówienia na rzecz Zamawiającego (dalej: „umowa GIS”) należy zauważyć, że zgodnie z umową zawartą w dniu 03.08.2020 r. termin realizacji zamówienia ustalono na 10 miesięcy od dnia podpisania umowy. W dniu 14.04.2021 r., „z uwagi na niezawinione przez Wykonawcę opóźnienie w wykonaniu przedmiotu zamówienia” w zakresie pozyskania dokumentacji w zaistniałej wówczas sytuacji epidemiologicznej, Strony zawarły porozumienie, na mocy którego m.in. zwiększono zakres zamówienia o roboty dodatkowe wynikające z potrzeby zmiany aranżacji, jednocześnie obniżając wykonawcy pierwotne wynagrodzenie, ale dodając wynagrodzenie za roboty dodatkowe. W tym samym dniu aneksem nr 1 zmieniono też termin realizacji zamówienia na 11 miesięcy i 20 dni od dnia podpisania umowy. Z tego wynika, że realizacja zamówienia powinna zakończyć się pod koniec lipca 2021 r. Faktem jest, że w dniu 27.08.2021 r. (czyli ok. miesiąc później) Przystępujący zgłosił zakończenie robót i gotowość obiektu do odbioru, co stwierdzono w protokole odbiorowym z dnia 24.09.2021 r. W protokole tym stwierdzono także poniższe usterki: „7.2. Teren zewnętrzny: −dokonano naprawy uszkodzonych w trakcie prowadzenia prac krawężników przy ścianie oporowej - zakres pozostaje do obserwacji; −brak wykonania i montażu stojaka na rowery, po poprawie zapadniętej kostki oraz wyprowadzeniu styku kostki ze ścianą w rejonie stojaka; −należy zabezpieczyć przez korozją cięte krawędzie stóp szczytowego panelu ogrodzeniowego oraz wykonać podlewki pod stopy; −do poprawy wykończenie pokrywy studzienki przy miejscach dla niepełnosprawnych; −do poprawy wykończenie otworów po kotwach rusztowania na elewacji; −wykonać zabezpieczenie studzienki teletechnicznej przed zasypywaniem gruntem; −należy wykonać dosiew trawy na terenach zielonych oraz dokonać odchwaszczenia - w tym ogrodów deszczowych, −na wysokości krawędzi daszku nad wyjściem ewakuacyjnym oraz przy krawędzi odwodnienia liniowego należy uzupełnić kamieniem / otoczakiem, 7.3. Dokumentacja powykonawcza nie została przekazana i pozostaje do uzupełnienia. Udostępnioną dotychczas wersję elektroniczną dokumentacji IP zaopiniuje do 30.09.2021 . 7.4. Należy przedłożyć opinię Projektanta dotyczącą zastosowanych płotków wokół ogrodów deszczowych. 7.5. Rozruchy i próby w zakresie nieobjętym skutkami zalania zostaną przeprowadzone do dnia 30.09.2021. Wykonawca informuje, że pełne uruchomienie BMS nastąpi do 05.11.2021. W opinii Zamawiającego bez pełnego uruchomienia BMS oraz przekazania pełnej dokumentacji powykonawczej nie możliwe jest użytkowanie budynku w sposób bezpieczny i zgodnie z przeznaczeniem. W opinii Wykonawcy użytkowanie obiektu jest możliwe bez pełnego uruchomienia systemu BMS.” Przede wszystkim biorąc pod uwagę, że przedmiotem umowy GIS było zaprojektowanie i wybudowanie całego budynku użyteczności publicznej wraz z infrastrukturą i małą architekturą, nie można uznać, że prace dotyczące np. krawężników, stojaków na rowery, wykończenia i zabezpieczenia studzienek, dosadzenia trawy czy brak uruchomienia systemu BMS mają istotny charakter i stanowią istotny zakres całego przedsięwzięcia. Są to drobne prace, które oczywiście muszą być należycie wykonane, jeżeli wchodzą w zakres zamówienia, niemniej jednak nie mają one kluczowego znaczenia dla powstania i funkcjonowania budynku, ani też ich rozmiar nie może być uznany za „znaczny zakres” nienależytego wykonania zamówienia. Potwierdza to fakt, że w dniu 31.08.2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystawił zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania ww. budynku. Nawet jeśli procedura wystawienia takiego zaświadczenia miała w tamtym czasie uproszczony charakter ze względu na obowiązujące przepisy ustawy o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, to nie można tracić z pola widzenia, że w tym samym dniu Zamawiający przekazał parter i I piętro budynku Fundacji Wspierania Rozwoju „JA TEŻ” na potrzeby prowadzenia przedszkola i poradni, co ostatecznie potwierdza, że mimo usterek budynek znajdował się w stanie nadającym się do użytku. Również powołana przez Strony Umowy Komisja Rozjemcza z tych samych powodów, czyli zdatności lokalu do użytku i faktu przekazania go najemcy, stwierdziła na str. 11 decyzji z dnia 09.06.2023 r., że Zamawiającemu nie przysługuje roszczenie o karę umowną z tytułu obniżonego czynszu najmu lokalu dla ww. Fundacji. Tym samym nie można uznać, że ww. usterki świadczą o nienależytym wykonaniu zamówienia w znacznym zakresie. Kolejny protokół spisano w dniu 29.11.2021 r. i ustalono w nim, że spękania pojawiające się w trakcie eksploatacji zostaną usunięte podczas przeglądu rocznego nie później niż do końca 2022 r., a ponadto stwierdzono usterki wymagające m.in. zabezpieczenia ogrodów deszczowych poprzez ogrodzenie analogiczne jak wokół placu zabaw, montażu higrometru, kontroli stanu pieca gazowego i odczytania zużycia gazu z poziomu BMS, wymiany niedziałającego domofonu przy wjeździe do garażu, wyregulowania drzwi do śmietnika, usunięcia przebarwień i zarysowań wykładziny, doczyszczenia drzwi do kantorka, wymiany zarysowanego lustra, wykonania klimatyzacji w serwerowni, poprawienia montażu kratek wentylacyjnych. Podobnie jak w przypadku usterek z 24.09.2021 r. chodziło zatem o drobne prace, których zakres nie jest znaczny w świetle całego rozmiaru zamówienia. Ponadto poruszono kwestię odwodnienia liniowego od strony parkingu, do której Izba odnosi się w dalszej części uzasadnienia. W kolejnym protokole odbiorowym pn. „Aktualizacja z dnia 13.12.2021” Strony umowy na treści protokołu z dnia 29.11.2021 r. odręcznie dopisały adnotacje ze swoimi uwagami. Po czym w protokole z 21.12.2021 r. w pkt 6 wskazano, że: „Komisja po dokonaniu oględzin wykonanych robót stwierdza, że roboty zostały ukończone i wykonane zgodnie z zamówieniem, w tym: usunięto usterki wskazane we wcześniejszych protokołach”. Jednocześnie ponownie odniesiono się do podtrzymywanych przez Zamawiającego kwestii dotyczących higrometru, kontroli stanu pieca gazowego i odczytania zużycia gazu z poziomu BMS, zdalnego otwierania i zamykania bramy do garażu, wyregulowania drzwi do śmietnika, przebarwień i zarysowań wykładziny i zarysowanego lustra. Ustalono termin 31.12.2021 r. na wykonanie tych prac (23.12.2021 r. – dla lustra). Zamawiający podtrzymał swoje stanowisko co do odwodnienia od strony parkingu. Pomijając jednak tę ostatnią kwestię, należy zauważyć, że po pierwsze, pozostałe do wykonania prace nie wpływały na możliwość użytkowania budynku i stanowiły ułamek prac wynikających z zawartej umowy, a po drugie, nawet mimo ich istnienia sam Zamawiający stwierdził, że roboty zostały ukończone i wykonane zgodnie z zamówieniem. Nie ma zatem podstaw, by stwierdzić, że Przystępujący wykonał zamówienie nienależycie w znacznym stopniu lub zakresie. Nie można także stwierdzić, że Przystępujący wykonywał zamówienie długotrwale, gdyż nawet niedotrzymanie terminu określonego Aneksem nr 1 i przekroczenie go o ok. 5 miesięcy (Świadectwo Zakończenia Robót zostało wydane w dniu 22.12.2021 r.) nie spowodowało niemożności użytkowania budynku, a jedynie dotyczyło konieczności wykonania prac o drobnym charakterze. Należy przy tym zauważyć, że Izba dokonuje ww. oceny porównując termin realizacji wyznaczony w Aneksie nr 1 do terminu wydania Świadectwa Zakończenia Robót, podczas gdy Komisja Rozjemcza powołana przez Strony Umowy stanęła na stanowisku, że zgodnie z § 4 ust. 3 Umowy „za termin zakończenia realizacji zamówienia uznaje się dzień wydania decyzji pozwolenie na użytkowanie”. Tym samym Komisja Rozjemcza uznała, że z dniem wydania przez PINB zaświadczenia o braku sprzeciwu wobec użytkowania budynku, czyli z dniem 31.08.2021 r. nastąpiło zakończenie robót, zwłaszcza że Zamawiający rzeczywiście przystąpił wtedy do użytkowania obiektu. W ocenie Komisji oznacza to, że Zamawiający niezasadnie utożsamia termin zakończenia realizacji zamówienia z faktycznym terminem zakończenia robót. W świetle takiego formalnego podejścia Komisji Rozjemczej można byłoby nawet uznać, że w istocie Przystępujący przekroczył termin realizacji zamówienia zaledwie o miesiąc, a nie o 5 miesięcy. Tym bardziej zatem nie ma mowy o długotrwałym wykonaniu zamówienia przez Przystępującego. Liczne złożone w trakcie postępowania odwoławczego dowody wskazują też na to, że usterki stwierdzone w przypadku umowy GIS nie wynikały (a w każdym razie nie wyłącznie) z przyczyn leżących po stronie Przystępującego. Wśród dowodów złożonych przez Odwołującego znajdują się wprawdzie m.in. 4 monity z dnia: 02.06.2021 r., 23.06.2021 r., 30.06.2021 r. i 03.08.2021 r. kierowane przez Inżyniera Projektu do Przystępującego, w których Inżynier wzywa wykonawcę do „zwiększenia mobilizacji i intensyfikacji prac”, gdyż „postęp realizowanych robót budowlanych nie jest zadowalający”. Inżynier Projektu, poza kwestią przekroczonych terminów na wykonanie prac w zakresie robót żelbetowych, murów oporowych, parkingów i chodników, czy ogrodzenia, przede wszystkim podkreślał „brak koordynacji wielobranżowej”, „niedostateczne tempo składania wniosków materiałowych” i brak przekazywania aktualnej dokumentacji projektowej, przy czym o trudnościach na budowie informował Zamawiającego w piśmie z dnia 30.06.2021 r., jak też ponownie wskazał je w „Raporcie Zakończenia” ze stycznia 2022 r. Należy jednak zwrócić uwagę, że monity i pisma Inżyniera Projektu nie odnoszą się konkretnie do tych robót, które następnie były wskazywane w protokołach odbiorowych (poza odwodnieniem od strony parkingu w „Raporcie Zakończenia”), zatem trudno stwierdzić, na ile niezadowalające tempo pracy wpłynęło na sposób i termin wykonania tych akurat robót. Przechodząc zatem do prac wskazanych w protokołach odbiorowych należy zauważyć, że Przystępujący jako powód niedotrzymania terminu ich wykonania podawał zmiany organizacji pracy organów administracji w okresie pandemii, zmianę wymagań aranżacyjnych w trakcie prowadzonych robót, ulewne deszcze z 27.07.2021 r. oraz brak zapewnienia na budowie mediów w wyniku zbyt późnego zawarcia przez Zamawiającego umów z gestorami sieci. Odnosząc się do ww. okoliczności Komisja Rozjemcza uznała, że warunki pandemiczne (o których wykonawca wiedział, bo roboty zaczęły się już w okresie pandemii) i odpowiedzialność za działania podwykonawcy mającego dostarczyć system BMS, nie wyłączają winy wykonawcy, natomiast zmiany wymagań aranżacyjnych rzeczywiście były od niego niezależne. W zakresie deszczu ulewnego oraz braku mediów Komisja częściowo wykazała zrozumienie wobec wykonawcy, ostatecznie jednak uznając, że brak dostatecznych podstaw (w tym analizy PFU, co wykracza poza przedmiot działania Komisji), by wyrazić jednoznaczną opinię. Niezależnie od ustaleń Komisji Rozjemczej Izba uznała, że ww. okoliczności rzeczywiście mogły wpłynąć na niedotrzymanie terminów przez Przystępującego. Wprawdzie realizacja zamówienia zaczęła się już w okresie trwania pandemii, ale nie zmienia to faktu, że w okresie jej trwania zmieniały się wprowadzane przez władze obostrzenia, w tym w zakresie organizacji pracy organów administracji. Oczekiwanie na działanie odpowiednich organów administracji było zresztą wskazywane przez Przystępującego w pismach kierowanych do Inżyniera Projektu i było też wskazane w porozumieniu z dnia 14.04.2021 r. Powszechnie znane były także w okresie pandemii trudności z zerwanymi łańcuchami dostaw i dostępem do poszczególnych materiałów, co potwierdzają przedłożone przez Przystępującego dowody, w tym pismo producenta systemu BMS z dnia 07.05.2021 r. Mimo formalnie ponoszonej odpowiedzialności za podwykonawcę w tak nietypowych warunkach trudno przyjąć, że problemy z dostawą systemu BMS obciążają wyłącznie wykonawcę. Należy też zauważyć, że system BMS był gotowy w dniu 27.08.2021 r., kiedy to Przystępujący zgłosił gotowość obiektu do odbioru. Dopiero w wyniku awarii, która nastąpiła po tym zgłoszeniu, a przed pierwszym terminem odbioru (24.09.2021 r.), system został uszkodzony i konieczna stała się jego wymiana, co zgodnie z pismem producenta z dnia 08.09.2021 r. musiałoby potrwać ok. 8 tygodni. Przy czym należy zauważyć, że w zawartej ugodzie z dnia 18.11.2023 r. znalazło się stwierdzenie, że awaria ta stanowiła zdarzenie niemożliwe do przewidzenia przez wykonawcę (§ 1 lit. e). Zmiany wymagań aranżacyjnych w sposób oczywisty nie mogą też obciążać wykonawcy. Również brak dostawy mediów na teren budowy uniemożliwił Przystępującemu wykonanie części robót. Wprawdzie Zamawiający twierdził, że opóźnienie w zawarciu przez niego umów z gestorami sieci było wynikiem zbyt późnego poinformowania go przez wykonawcę o zakończeniu prac instalacyjnych (pismo Zamawiającego z dnia 13.08.2021 r.), niemniej jednak nie można nie zauważyć, że sam Zamawiający pisze, że o zakończeniu tych robót dowiedział się w dniu 27.07.2021 r., podczas gdy co najmniej 09.08.2021 r. Przystępujący informował Zamawiającego, że brak dostępu do mediów uniemożliwia mu dokonanie odbioru z odpowiednimi służbami (sanepid, straż pożarna, UZD), co z kolei jest niezbędne do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Zatem mimo informacji posiadanej od 27.07.2021 r. Zamawiający dopiero w dniu 13.08.2021 r. poinformował wykonawcę o podpisaniu ww. umów i ich procedowaniu przez gestorów sieci. Wskazane wyżej okoliczności dotyczące warunków pandemicznych, zmian aranżacyjnych i braku dostępu do mediów nie pozwalają, w ocenie Izby przyjąć, że przyczyny nienależytego wykonania określonych robót leżały wyłącznie po stronie Przystępującego. Także ulewny deszcz, który zalał budowany obiekt (jak stwierdziła Komisja Rozjemcza na podstawie doniesień medialnych: „z ul. Ptasiej spływał dość spory potok”), nie był zdarzeniem wynikającym z przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Nie można natomiast jednoznacznie stwierdzić, czy do skutków tego ulewnego deszczu przyczyniło się dodatkowo ewentualne wadliwe wykonanie przez Przystępującego dokumentacji projektowej w zakresie odwodnienia liniowego od strony parkingu. Na tym tle powstał pomiędzy Przystępującym a Zamawiającym spór dotyczący tego, czy odwodnienie od tej strony wchodziło w zakres zamówienia. Przystępujący sygnalizował problem z odwodnieniem od strony parkingu jeszcze przed wystąpieniem ww. ulewy i konsekwentnie stoi na stanowisku, że wykonanie tej części robót nie było objęte umową. Zamawiający natomiast wyraził przeciwne stanowisko, o czym świadczy treść pisma z dnia 28.03.2024 r. skierowanego do Odwołującego, w którym Zamawiający informuje, że odwodnienie zostało wykonane w ramach wykonania zastępczego i koszty zostały potrącone z zabezpieczenia należytego wykonania umowy, zatem poniósł je Przystępujący. Komisja Rozjemcza powołana przez Strony również nie wydała w tej sprawie wiążącej opinii. Ponadto niczego w tym zakresie nie wyjaśnia złożony przez Odwołującego na rozprawie dowód w postaci wydanej na rzecz Zamawiającego opinii, w której dwoje inżynierów opisuje sposób rozwiązania odwodnienia spornego terenu i stwierdza, że: „wykonanie tych prac leży po stronie Projektanta nowego budynku”. Należy bowiem zauważyć, że autorzy ww. opinii w żaden sposób nie wskazują, na czym opierają stwierdzenie, że podmiotem zobowiązanym do wdrożenia rozwiązania w tym zakresie jest projektant nowego budynku: czy opierają się na treści umowy, treści PFU, czy na jakimkolwiek innym dokumencie. Opinia nie zawiera żadnego uzasadnienia dla tego stwierdzenia. Uwzględniając zatem wszystkie opisane okoliczności sprawy również Izba nie ma podstaw do zajęcia stanowiska, czy odwodnienie od strony parkingu wchodziło w zakres zamówienia, czy nie, zwłaszcza biorąc pod uwagę niekonsekwentne zachowanie Zamawiającego, który z jednej strony twierdzi, że odwodnienie od strony parkingu było objęte umową, z drugiej zaś strony zawarł z Przystępującym ugodę i wydał mu referencje, w których stwierdził, że „roboty budowlane zostały wykonane należycie i zgodnie z projektem budowlanym”. W tym miejscu należy zatem przejść do ostatniego etapu sporu pomiędzy Zamawiającym i Przystępującym, który po wydaniu decyzji Komisji Rozjemczej, zakończył się zawarciem w dniu 18.11.2023 r. ugody. Kwestia odwodnienia nie była przedmiotem tej ugody, natomiast były nim „wszystkie roszczenia GIS wobec Ekoinbud dotyczące wykonania umowy, w tym o zapłatę kar umownych oraz odszkodowań, za wyjątkiem roszczeń z tytułu gwarancji jakości i rękojmi, a także wszystkie roszczenia Ekoinbud względem GIS, w tymw szczególności: roszczenie o zwrot zabezpieczenia należytego wykonania umowy w wysokości 126 860,11 zł, którą to kwotę GIS potrącił na poczet części w/w roszczeń oraz żądanie Ekoinbud o zwrot gotówkowego zabezpieczenia roszczeń z tytułu rękojmi za wady w wysokości 104 016,33 zł”. W wyniku zawarcia ugody Zamawiający dokonał rewizji kar umownych naliczonych pierwotnie w kwocie ok. 1,3 mln zł i wyraził zgodę na wpłatę kary umownej w kwocie 453.274,79 zł. Ponadto w § 2 ust. 2 ugody wpisano: „Strony, wskazując na okoliczności wyszczególnione w § 1 pkt d) powyżej, potwierdzają, że w ramach niniejszej ugody postanowiły, iż naliczenie kar umownych przez GIS nie było spowodowane niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem przez Ekoinbud, w znacznym stopniu, z przyczyn lezących po jego stronie, zobowiązań wynikających z umowy i nie doprowadziło to do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego ani realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady, tj. nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 109 ust.1 pkt 7) PZP”. § 1 pkt d), do którego odwołano się w ww. § 2 ust. 2 ugody wymienia powoływane przez Przystępującego i omówione wyżej powody niedotrzymania terminu wykonania zamówienia. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że cytowana wyżej treść § 2 ust. 2 ugody nie jest wiążąca dla Izby w zakresie dokonywanej przez nią oceny, czy w niniejszym postępowaniu doszło czy nie doszło do naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Niemniej jednak biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej ustalenia Izby dotyczące nieistotności nienależycie wykonanych robót, wątpliwości dotyczących odwodnienia od strony parkingu, przyczyn nieleżących wyłącznie po stronie wykonawcy, znacznego obniżenia kar umownych przez Zamawiającego z uwagi na te przyczyny i faktu, że kary te były naliczane za opóźnienie, a nie za zwłokę, Izba również stwierdziła, że nie zachodzi podstawa wykluczenia Przystępującego w oparciu o art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, a w konsekwencji – podstawa odrzucenia jego oferty w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp. Izba nie kwestionuje przy tym, że Przystępujący nie dochował terminu realizacji zamówienia i w przypadku umowy GIS szereg drobnych prac wykonywał w trakcie użytkowania obiektu, co z pewnością było uciążliwe dla jego użytkowników. Izba nie wyklucza także, że część uwag zgłaszanych przez Inżyniera Projektu, a dotyczących niewystarczającej mobilizacji wykonawcy w trakcie wykonywania robót objętych ww. umową, mogła być zasadna. Niemniej jednak nie zmienia to faktu, że zgodnie z treścią art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp nie można wykluczyć wykonawcy z postępowania z powodu jakichkolwiek uchybień, ale konieczne jest wykazanie okoliczności łącznie spełniających określone w tym przepisie przesłanki. W tym wypadku takie okoliczności nie zostały przez Izbę stwierdzone, dlatego odwołanie w zakresie, w jakim dotyczyło umowy GIS, zostało oddalone. Odnosząc się do kwestii nieterminowego wykonania przez Przystępującego zamówienia na rzecz Gminy Łomianki (dalej: „umowa Łomianki”) należy zauważyć, że zgodnie z umową zawartą w dniu 29.09.2020 r. termin realizacji (w czterech etapach) zamówienia ustalono na 545 dni od dnia zawarcia umowy (czyli do 28.03.2022 r.), po czym w wyniku zawarcia 7-miu aneksów (ostatni z 23.01.2023 r.) zmieniono go na 28.04.2023 r. Gmina Łomianki stwierdziła, że termin realizacji zamówienia został przekroczony o 76 dni i nałożyła na Przystępującego karę umowną za opóźnienie w wysokości 380.000,00 zł, co wynika ze złożonych przez Odwołującego dowodów w postaci ww. umowy, aneksu nr 7, noty księgowej z 09.08.2023 r. i oświadczenia o dokonaniu potrącenia z 06.09.2023 r. Podobnie, jak w przypadku umowy GIS, nie można uznać, że w odniesieniu do umowy Łomianki ziściły się przesłanki dotyczące nienależytego wykonania zamówienia długotrwale, w znacznym stopniu lub zakresie i zaistnienia obowiązku odszkodowawczego (w tym przypadku w postaci kar umownych) wynikającego z przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Przede wszystkim należy zauważyć, że w przypadku umowy Łomianki Odwołujący, poza kwestią naliczenia kar umownych za przekroczenie terminu realizacji, nie wskazuje na żadne uchybienia w wykonaniu robót przez Przystępującego. Tym samym Odwołujący nie zarzuca, aby roboty były nienależycie wykonane w znacznym stopniu lub zakresie, natomiast na podstawie treści uzasadnienia odwołania można zakładać, że Odwołującemu chodziło o długotrwałość wykonywania tych robót. Pierwotny termin realizacji zamówienia wynosił 545 dni, następnie został wydłużony o dalsze 396 dni (do 28.04.2023 r.), łącznie zatem wynosił 941 dni. Przystępujący mimo to nie dotrzymał terminu i Zamawiający wyliczył jego zwłokę na 76 dni (ok. 2,5 miesiąca), co stanowi przekroczenie umownego czasu realizacji o ok. 8%. W ocenie Izby nie jest to okres, który w stosunku do całości okresu zaakceptowanego przez Zamawiającego w umowie i w aneksach, należy uznać za długotrwały. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że z dowodów złożonych przez Przystępującego wynika, że określone roboty nie mogły być przez niego wykonywane z powodu braku przyłączenia do obiektu energii elektrycznej i gazu oraz z powodu przedłużającego się oczekiwania na zamienne pozwolenie na budowę. Wykonawca zgłaszał zatem poszczególne etapy wykonanych robót do częściowego odbioru z zastrzeżeniem, że w pozostałej części z ww. przyczyn nie jest w stanie zrealizować robót. W szczególności w pismach z dnia 16.09.2022 r., 21.09.2022 r., 30.09.2022 r., 30.11.2022 r. i 16.12.2022 r., kierowanych do Zamawiającego Przystępujący zwracał uwagę, że bez dostępu do energii elektrycznej i gazu nie może uruchomić kotłowni gazowej, dokonać badań instalacji i urządzeń pracujących z wykorzystaniem prądu, jak: wentylacja mechaniczna, fotowoltaika, oświetlenie, rozdzielnice elektryczne, co uniemożliwia mu zgłoszenie obiektu do odbioru przez sanepid i straż pożarną, a w efekcie uniemożliwia też ubieganie się o pozwolenie na użytkowanie w PINB. Z kolei przedłużające się oczekiwanie na uzyskanie zamiennego pozwolenia na budowę uniemożliwiało dokończenie prac dotyczących boiska sportowego z nawierzchnią hybrydową i z infrastrukturą towarzyszącą. Przystępujący podkreślał przy tym, że są to okoliczności od niego niezależne i dlatego wnosił o zawarcie kolejnych aneksów do umowy. Treść pisma Inwestora Zastępczego z dnia 15.11.2022 r. („Po przeanalizowaniu wniosku wykonawcy oraz stanu faktycznego (…) zasadne jest przygotowanie i podpisanie kolejnego aneksu (…) w wyniku zaistnienia przyczyn niezależnych od stron umowy”), jak też fakt zawierania kolejnych aneksów świadczą o tym, że Zamawiający nie kwestionował ww. okoliczności. Wreszcie pismem z dnia 25.04.2023 r. (3 dni przed upływem terminu realizacji określonym w aneksie nr 7) Przystępujący poinformował Zamawiającego, że również terminu wyznaczonego na 28.04.2023 r. nie uda się dotrzymać, ponieważ licznik gazu został zamontowany w dniu 03.04.2023 r., jednak instalacja doprowadzająca gaz do obiektu, której Przystępujący nie realizował, uległa zapowietrzeniu, co wymagało prac naprawczych i dopiero 10.04.2023 r. gaz rzeczywiście docierał do budynku. Zatem 17.04.2023 r. kotłownia gazowa została zgłoszona do odbioru przez UZD, sanepid i straż pożarną. W przypadku straży pożarnej konieczne okazało się uzupełnienie kilku dokumentów, więc dopiero po odebraniu protokołu pokontrolnego w dniu 27.04.2023 r. budynek mógł być zgłoszony do PINB-u w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Przystępujący wnioskował o przesunięcie terminu realizacji zamówienia na 31.05.2023 r., ale tym razem Zamawiający nie wyraził zgody na zawarcie kolejnego aneksu. Pozostając w zakresie zarzutu postawionego w odwołaniu należy zauważyć, że z kolejnych dowodów wynika, iż w dniu 30.06.2023 r. Przystępujący zgłosił obiekt do odbioru i został on odebrany w dniu 14.07.2023 r. Przystępujący skierował też do Sądu zawezwanie do próby ugodowej z propozycją m.in. wypłaty przez Zamawiającego na jego rzecz 380.000,00 zł, tj. kwoty potrąconej z wynagrodzenia tytułem kary umownej. Opisany wyżej stan faktyczny wynika z poczynionych przez Izbę ustaleń opierających się na dowodach złożonych przez Przystępującego. Natomiast Odwołujący w odwołaniu w żaden sposób nie wskazał i przede wszystkim nie wykazał, dlaczego niedotrzymanie terminu realizacji zamówienia przez Przystępującego nastąpiło z przyczyn leżących po jego stronie. Sam fakt nałożenia kary umownej, zwłaszcza za opóźnienie (w nocie księgowej Zamawiający posłużył się słowem „zwłoka”, ale w § 13 ust. 1 pkt 1 umowy przewidziano karę za „każdy dzień opóźnienia w oddaniu poszczególnych etapów przedmiotu umowy”) nie oznacza, że spełnione zostały wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, w tym przesłanka dotycząca przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Mimo zatem, że Izba w celu nakreślenia stanu faktycznego sprawy opisała wyżej najważniejsze okoliczności zaistniałe w toku realizacji umowy Łomianki, należy podkreślić, że to rolą Odwołującego jest wykazanie zasadności postawionych w odwołaniu zarzutów. Skoro Odwołujący ograniczył się jedynie do wskazania faktu przekroczenia terminu realizacji zamówienia i wysokości naliczonej przez Zamawiającego kary umownej, nie można uznać, że w świetle przesłanek wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, wykazał postawiony przez siebie zarzut. Dlatego Izba nie stwierdziła podstaw do wykluczenia Przystępującego w oparciu o ww. przepis, a w konsekwencji – do odrzucenia jego oferty w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp. Izba postanowiła zatem jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie art. 552 ust. 1, art. 553 i art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. Orzeczenie Izby zostało wydane w oparciu o dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia oraz w oparciu o stanowiska i dowody Stron i Przystępującego przedstawione w pismach procesowych i na rozprawie. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy Pzp oraz w oparciu o § 8 ust. 2 zdanie pierwsze w zw. z § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437). Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła, jak w sentencji. Przewodnicząca ...………………….. ……………………. ……………………. …Świadczenie usługi odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach zamieszkałych z terenu gminy Liszki w okresie od 01.01.2024 r. do 31.12.2024 r.
Odwołujący: W. S. prowadzącego działalność gospodarczą po firmą Wywóz Nieczystości oraz Przewóz Ładunków W. S.Zamawiający: Gminę Liszki…Sygn. akt:KIO 3703/23 WYROK z dnia 21 grudnia 2023 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Danuta Dziubińska Członkowie: Elżbieta Dobrenko Przemysław Dzierzędzki Protokolant:Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2023 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 11 grudnia 2023 r. przez wykonawcę W. S. prowadzącego działalność gospodarczą po firmą Wywóz Nieczystości oraz Przewóz Ładunków W. S.,ul. Bór 169, 42-202 Częstochowa w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Liszki, ul. Mały Rynek 2, 32-060 Liszki przy udziale wykonawcy M. J. prowadzącego działalność gospodarczą po firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "MIKI" M. J.,ul. Nad Drwiną 33, 30-841 Kraków zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1.Oddala odwołanie; 2.Kosztami postępowania obciąża wykonawcę W. S. prowadzącego działalność gospodarczą po firmą Wywóz Nieczystości oraz Przewóz Ładunków W. S. i: 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 z późn. zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:……………………………… Członkowie: ……………………………… ……………………………… Sygn. akt KIO 3703/23 Uzasadnie nie Gmina Liszki (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych (dalej „Pzp”) pn. „Świadczenie usługi odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach zamieszkałych z terenu gminy Liszki w okresie od 01.01.2024 r. do 31.12.2024 r.”, numer referencyjny: ZP.271.10.2023 (dalej „Postępowanie”). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 12 lipca 2023 r. pod numerem 2023/S 132419800. W dniu 30 listopada 2023 r. Zamawiający przekazał wykonawcom zawiadomienie o odrzuceniu oferty wykonawcy W. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Wywóz Nieczystości oraz Przewóz Ładunków W. S. (dalej: „Odwołujący” lub „Wykonawca”) oraz o unieważnieniu Postępowania. Odwołujący wniósł odwołanie wobec tych czynności, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie przepisów: 1. art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp poprzez odrzucenie oferty Wykonawcy z uwagi na nienależyte wykonanie przez niego innego zamówienia na rzecz Gminy Myszków, w związku z którym miało dojść do naliczenia wobec Wykonawcy kar umownych, w sytuacji gdy: a)Odwołujący jako wykonawca usługi na rzecz Gminy Myszków konsekwentnie negował (i robi to również obecnie) występowanie podnoszonych wobec niego nieprawidłowości w zakresie realizacji usługi, a także zasadność każdej z naliczonych kar umownych, nadto odsyłał bez księgowania wszelkie noty obciążeniowe wystawiane przez Gminę Myszków tytułem naliczonych kar umownych, a dotychczas brak jest w obrocie prawnym jakiegokolwiek rozstrzygnięcia niezależnego organu lub sądu, które potwierdzałyby wystąpienie nieprawidłowości, których dotyczą naliczone kary, ich zaspokojenie zaś nastąpiło poprzez uruchomienie bezwarunkowej gwarancji ubezpieczeniowej udzielonej na rzecz gminy Myszków, któremu Odwołujący (z uwagi na ową bezwarunkowość gwarancji) nie mógł w żaden sposób przeciwdziałać; b)kary umowne naliczone przez Gminę Myszków – niezależnie od braku zasadności ich żądania – nie posiadają charakteru odszkodowawczego, w związku z czym nie mogą determinować występowania wobec Odwołującego podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp; c)ranga przypisywanych Odwołującemu nieprawidłowości przy realizacji zamówienia na rzecz Gminy Myszków – nawet przy przyjęciu, iż doszło do wykazania ich wystąpienia – w obliczu, tak postanowień, jak i realiów wykonywania umowy zawartej pomiędzy tą gminą a Odwołującym, nie może być kwalifikowana jako naruszenia „znaczne”, czy też „długotrwałe”; 2.art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 5) Pzp w zw. z art. 253 ust. 1 Pzp poprzez błędne przyjęcie, że wobec Odwołującego wystąpiła podstawa wykluczenia w sytuacji, gdy: a)Zamawiający nie wskazał w treści uzasadnienia zaskarżonych czynności jakie konkretne, zindywidualizowane co do treści obowiązki zawodowe miał naruszyć Odwołujący w ramach realizacji zamówienia na rzecz Gminy Myszków; b)Zamawiający w ogóle nie zebrał, a w konsekwencji nie przedstawił dowodów mających wykazać, iż zarzucane Wykonawcy nieprawidłowości przy realizacji umowy na rzecz Gminy Myszków faktycznie wystąpiły, a to z kolei uniemożliwia ustalenie, że do owych naruszeń doszło, jak również, że Wykonawca w sposób zawiniony poważnie naruszył swoje obowiązki zawodowe, co podważałoby jego uczciwość, w tym w szczególności przyjęcie, aby w wyniku zamierzonego jego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonywał zamówienie na rzecz Gminy Myszków; c)nałożenie na Wykonawcę kar administracyjnych przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony w związku z gospodarowaniem odpadami przez Odwołującego nie mieści się w dyspozycji normy z art. 109 ust. 1 pkt 5) Pzp, a co najwyższej mogłoby by być rozpoznawane przez pryzmat podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 2) lit. c) Pzp, która nie została przewidziana przez Zamawiającego w dokumentacji przetargowej; 3.art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8) i 10) oraz art. 16 pkt 3) i art. 253 ust. 1 Pzp poprzez niezasadne przyjęcie, że niepodanie przez Odwołującego w treści JEDZ informacji o naliczeniu mu przez Gminę Myszków kary umownej w związku z realizacją umowy na wykonywanie zamówienia publicznego, mogło mieć i miało wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w toku Postępowania, w sytuacji gdy należycie (prawidłowo) oceniona okoliczność, którą miał zataić Odwołujący w istocie pozostawała bez znaczenia dla rozstrzygnięcia Postępowania, albowiem nawet w przypadku jej ujawnienia w JEDZ nie doprowadziłaby do aktywowania się wobec Wykonawcy przesłanki wykluczenia, a tym samym była ona obojętna dla decyzji Zamawiającego, które podjął on lub mógł podjąć w toku Postępowania; ewentualnie i z daleko idącej ostrożności procesowej: 4.art. 110 ust. 2 w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8) oraz 10) Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia Odwołującego w sytuacji, gdy niepodanie przez niego informacji o karze umownej naliczonej wobec niego przez Gminę Myszków jako działanie mogące być kwalifikowanym za „nieprawidłowe postępowanie”, o którym mowa w art. 110 ust. 2 Pzp, po pierwsze nie wywołało żadnej szkody po stronie Zamawiającego, a po drugie Odwołujący w toku Postępowania przedstawił swoje stanowisko w tej sprawie i wyczerpująco wyjaśnił okoliczności związane z podjęciem takiego zachowania przyczyniając się do jego należytego wyjaśnienia; w każdym zaś razie: 5.art. 260 ust. 1 w zw. z art. 255 pkt 3) Pzp poprzez unieważnienie Postępowania w sytuacji, gdy niepodlegający wykluczeniu Odwołujący jako wykonawca złożył ofertę opiewającą na cenę, która nie przekracza kwoty jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wskazując na powyższe Odwołujący wniósł o: 1)merytoryczne rozpatrzenie przez Krajową Izbę Odwoławczą niniejszego Odwołania i jego uwzględnienie; 2)nakazanie Zamawiającemu: a)unieważnienie czynności unieważnienia Postępowania, b)unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego, c)dokonanie ponownej oceny oferty złożonej przez Odwołującego jako oferty najwyżej ocenionej; 3)zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego wedle norm prawem przewidzianych. W opisie stanu faktycznego Odwołujący wskazał, że w toku badania jego oferty pod kątem braku podstaw wykluczenia oraz spełniania warunków udziału w Postępowaniu, Zamawiający powziął wątpliwości w zakresie podstaw wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 5) i 7) Pzp. W części III JEDZ, wsekcji C pn. „Podstawy związane z niewypłacalnością, konfliktem interesów lub wykroczeniami zawodowymi”, na pytanie: „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” Odwołujący udzielił odpowiedzi: „Nie”. Tymczasem zgodnie z informacjami posiadanymi przez Zamawiającego Gmina Zielonki obciążyła wykonawcę Wywóz Nieczystości oraz Przewóz Ładunków W. S. karą umowną w wysokości 800 000,00 zł z tytułu nienależytego wykonania umowy w sprawie zamówienia publicznego nr NEO.271.2.2021 z dnia 17 grudnia 2021 r., pn. „Odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych niesegregowanych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych, nieruchomości rekreacyjnowypoczynkowych z terenu gminy Zielonki” (znak sprawy: NEO.271.1.2021). W związku z powyższym Zamawiający pismem z dnia 29 sierpnia 2023 r. wezwał Wykonawcę w trybie art. 128 ust. 4 Pzp do złożenia wyjaśnień w związku z powstałymi wątpliwościami. Wykonawca udzielił odpowiedzi, w której obszernie podał podstawy swojego działania odnośnie udzielenia takiej, a nie innej odpowiedzi w treści JEDZ.W toku dalszego badania Zamawiający powziął dalsze wątpliwości na tym samym co poprzednio tle. Tym razem jednak jego zainteresowanie orbitowało wokół innego zamówienia realizowanego w przeszłości przez Wykonawcę. Jak twierdził Zamawiający, w dniu 5 września 2023 r. powziął on, z nieujawnionego źródła informację o tym, że gmina Myszków jako zamawiający obciążyła wykonawcę. Wywóz Nieczystości oraz Przewóz Ładunków W. S. karą umowną w wysokości 433 100,00 zł z tytułu nie wykonania lub nienależytego wykonania umowy w sprawie zamówienia publicznego, tj. stwierdzonego przez Gminę Myszków nienależytego wykonania przedmiotu umowy zgodnie z zasadami i standardami świadczenia usługi – odbiór odpadów niezgodny z harmonogramem. W związku z powyższym Zamawiający pismem z dnia 9 września 2023 r. ponownie wezwał Wykonawcę w trybie art. 128 ust. 4 Pzp do złożenia wyjaśnień w związku z powstałymi wątpliwościami. Również tym razem Wykonawca udzielił odpowiedzi, w której dokładnie przedstawił motywy swojego postępowania, a także podłoże faktyczne oraz prawne związane z roszczeniami wyprowadzonymi przez gminę Myszków w związku z realizacją usługi na jej rzecz. W konsekwencji przeprowadzonego badania Zamawiający zawiadomieniem z dnia 20 września 2023 r. poinformował Wykonawcę o odrzuceniu jego oferty jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu w oparciu o przepis art. 109 ust. 1 pkt 5), 7) oraz 10) Pzp. Na skutek odwołania Wykonawcy od ww. czynności Zamawiającego, Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 17 października 2023 r. w sprawie sygn. akt: KIO 2904/23 uwzględniając odwołanie Wykonawcy nakazała unieważnić zaskarżone czynności oraz powtórzenie czynności badania o oceny ofert. Zamawiający po ponownej ocenie ofert w dniu 30 listopada 2023 r. poinformował biorących udział w postępowaniu wykonawców o odrzuceniu oferty złożonej przez Odwołującego wobec stwierdzenia po jego stronie podstaw wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 5) i 7) oraz 109 ust. 1 pkt 8) i 10) Pzp. Jednocześnie Zamawiający poinformował o podjętej czynności unieważnienia postępowania z uwagi na fakt, że najniższa zaproponowana cena za realizację zamówienia przekracza kwotę, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. W uzasadnieniu zarzutu dotyczącego podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp Odwołujący stwierdził, że Zamawiający w sposób błędny przyjął, że wobec Wykonawcy aktywowała się przesłanka z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp. O jej pojawieniu się mają zdaniem Zamawiającego świadczyć stwierdzone przez niego i opisane w informacji o odrzuceniu oferty Wykonawcy i unieważnieniu Postępowania z dnia 30 listopada 2023 r., nieprawidłowości w zakresie realizacji przez Odwołującego zamówienia na rzecz Gminy Myszków, które doprowadziły do naliczenia przez tego zamawiającego kar umownych w łącznej kwocie 433.100,00 zł. Zamawiający myli się co najmniej co do dwóch kwestii, mianowicie, że: 1) miało w ogóle miejsce nienależyte wykonanie umowy po stronie Odwołującego, 2) nawet gdyby miało miejsce nienależyte wykonanie umowy, na które wskazuje Zamawiający, mogłoby być uznane za podstawę wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp. Faktem jest, iż Gmina Myszków naliczyła wobec Wykonawcy w toku realizacji dwuletniej umowy większą ilość umownych kar jednostkowych, które łącznie mogły osiągnąć sumę w wysokości 433.100 zł. Co jednak bardziej istotne, to fakt, że Wykonawca nigdy nie uznał żadnej z tych kar, konsekwentnie odsyłał wszelkie noty obciążeniowego przesyłane przez Gminę, jak również dobrowolnie nie zapłacił jakiejkolwiek nawet części zgłoszonego roszczenia, lecz jako zamawiający w celu zaspokojenia ww. należności skorzystała w sposób bezpodstawny z bezwarunkowej gwarancji zabezpieczającej wykonywanie umowy udzielonej przez podmiot trzeci, poprzez co uzyskała w sposób faktyczny zaspokojenie podniesionych żądań finansowych. Gmina Myszków nigdy nie odstąpiła od umowy z Wykonawcą, mimo iż do naruszeń po stronie Wykonawcy miało dochodzić na przestrzeni niemalże całego, dwuletniego okresu obowiązywania umowy na realizację zamówienia. Opisane zdarzenia doprowadziły natomiast do powstania sporu pomiędzy stronami. Aktualnie Wykonawca zlecił profesjonalistom zainicjowanie właściwego postępowania w tym przedmiocie, którzy we współpracy z Wykonawcą gromadzą i analizują dokumenty niezbędne do należytego opracowywania pozwu, który zainicjuje stosowne postępowanie przed uprawnionym sądem powszechnym, mające na celu zapłatę bezprawnie zatrzymanych przez Gminę Myszków środków, stanowiących należne wynagrodzenie za zrealizowanie zamówienia publicznego, wobec stwierdzeniu, że nakładane kary umowne są w całości bezpodstawne. Kwestia kar umownych żądanych od Wykonawcy przez Gminę Myszków nie była dotychczas przedmiotem rozpoznania ani przed sądem powszechnym, ani administracyjnym ani też jakimkolwiek organem administracji państwowej, co skutkuje tym, że w obrocie prawnym brak jest obecnie orzeczenia legitymującego się przymiotem powagi rzeczy osądzonej. Sprawa sporu powstałego pomiędzy stronami, a tym samym również oceny ewentualnej zasadności (jej braku) twierdzeń gminy Myszków nie została dotychczas rozstrzygnięta. Biorąc zaś pod uwagę jej skomplikowany tak prawnie jak i faktycznie stan, trudno dawać wiarę temu, aby Zamawiający w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, traktując ją jako zagadnienie o charakterze wpadkowym, był w stanie w sposób należyty ją rozpoznać i ocenić. Tym bardziej, że Zamawiający nie dysponuje w tym przedmiocie jakimkolwiek obiektywnym materiałem dowodowym, bazując w zasadzie w całości na oświadczeniach własnych gminy Myszków, do których zaliczyć należy noty obciążeniowe wystawione z tytułu rzekomych nieprawidłowości, których miał się dopuścić Wykonawca, a które nie zostały dowiedzione. Całość uzasadnienia Zamawiającego czynności odrzucenia oferty Wykonawcy z uwagi na normę z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp orbituje wokół dogmatycznych rozważań związanych z wykładnią przywołanego przepisu. Zamawiający w żadnym punkcie swojego stanowiska nie wykazuje natomiast jakie konkretnie dowody (poza jednostronnymi i gołosłownymi twierdzeniami Gminy Myszków), miałyby stanowić podstawę do uznania, że naliczone kary umowne znajdują oparcie w faktach. Stanowisko Gminy Myszków o słuszności i prawidłowości naliczenia kar, n i e korzysta z domniemania prawdziwości, czy też nie legitymuje się walorem rozstrzygnięcia o charakterze równym lub choćby zbliżonym do decyzji administracyjnej wydanej w konkretnej sprawie. Wobec faktu, iż spór powstał na gruncie wykonywanej umowy, stanowisko każdej ze stron konfliktu ma jednakową wagę, tj. żaden z podmiotów nie posiada wobec drugiego swoistej „dominacji głosu”. W relacji wobec siebie oba podmioty – a wobec tego siła twierdzeń każdego z nich – są równorzędne, co wynika z podstawowych zasad rządzących stosunkiem obligacyjnym zawiązanym w myśl przepisów prawa cywilnego. W konsekwencji, do czasu wydania w tym przedmiocie orzeczenia sądowego (bądź innego legitymującego się przymiotem władztwa publicznego), czy choćby zaprezentowania dowodu obiektywnie potwierdzającego wystąpienie zdarzeń spoczywających u podstawy naliczenia kar umownych, nie jest uprawnionym przyjmowanie jakoby którakolwiek kara umowna nałożona na Wykonawcę w związku z wykonywaniem zamówienia na rzecz miny Myszków została „nałożona” na Wykonawcę w rozumieniu przepisów Prawa zamówień publicznych. Póki co mamy co najwyżej do czynienia z jej „naliczeniem” i zgłoszeniem roszczenia przez gminę, którego zasadności nie potwierdził ani sam Wykonawca, ani żaden podmiot uprawniony mocą ustawy do rozstrzygania sporów powstałych na gruncie stosunków obligacyjnych. Nie potwierdzają go również niezależne, obiektywne i jednoznaczne w swej treści dowody (takich bowiem brak), zaś Odwołujący konsekwentnie i z całą mocą zaprzecza jakoby do przypisywanych mu naruszeń w ogóle dochodziło. Następnie Odwołujący podał, że jak wskazuje tytuł części III, sekcja C JEDZ- „Podstawy wykluczenia” dotyczy ona przedstawienia Zamawiającemu okoliczności o faktach, które pozwolą mu dokonać jednoznacznych ustaleń, czy wobec danego wykonawcy (składającego oświadczenie w formie JEDZ) występuje któraś z przesłanek wykluczenia określona w przepisach Prawa zamówień publicznych i dokumentach zamówienia. W przypadku dotyczącym niniejszego zarzutu chodzi natomiast o tzw. fakultatywną przesłankę wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp, przewidzianą przez Zamawiającego w Specyfikacji Warunków Zamówienia w związku z toczącym się Postępowaniem. Stosownie do treści przywołanego przepisu z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do: 1) wypowiedzenia lub 2) odstąpienia od umowy, 3) odszkodowania, 4) wykonania zastępczego lub 5) realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Przewidziany przez prawodawcę zbiór podstaw wykluczenia ma charakter wyczerpujący (zamknięty), co oznacza, że nie może być interpretowany rozszerzająco. Zamawiający mają zatem zakaz swoistego „rozciągania” jego stosowania na przypadki zbliżone, czy podobne do wprost uregulowanych w jego treści. Brak w niej ustanowienia przesłanki wcześniejszego obciążenia karą umowną wykonawcy, jako zdarzenia uzasadniającego jego wykluczenie w innym postępowaniu o udzielenie zamówienia. Odwołujący podniósł, że mając na uwadze rodzaj i charakter naruszeń w związku, z którymi naliczone zostały przez Gminę Myszków kary umowne – nawet gdyby uznać, że do naruszeń faktycznie doszło - dojść należy do przekonania, że żadna z nich nie ma charakteru odszkodowawczego, albowiem z żadnym z nich nie wiąże się jakakolwiek strata materialna odpowiadająca pojęciu szkody. Ewentualne twierdzenia wyprowadzane w tym zakresie przez Zamawiającego nie zostały poparte jakimkolwiek dowodem. Żaden z nich nie podaje również jakich rozmiarów miałaby to być szkoda, a także z jakich dokumentów wywodzi jej istnienie. Nieprawidłowe jest stanowisko Zamawiającego, wyrażone na stronie 7 uzasadnienia zaskarżonych czynności, gdzie Zamawiający podnosi: „W kontekście powyższego Zamawiający zwrócił się do Gminy Myszków w przedmiocie wyjaśnienia okoliczności obciążenia Wykonawcy karami umownymi. W odpowiedzi Gmina Myszków potwierdziła, że dysponowała materiałem dowodowym, który stanowił o naruszeniu obowiązków umownych, które spowodowały po stronie Gminy Myszków powstanie szkody.” Pytaniem bez odpowiedzi, pozostaje to, o jakiego rodzaju dowody chodzi oraz z jakiego powodu nie zostały one przekazane, czy udostępnione Zamawiającemu, a następnie zaprezentowane jako podstawa do czynności wykluczenia Odwołującego w ramach niniejszego Postępowania. Poprzestanie wyłącznie na twierdzeniu, iż gmina „dysponowała materiałem dowodowym” bez jego ujawnienia, potwierdza w istocie wyłącznie stanowisko Wykonawcy o gołosłowności zarzutów podnoszonych przez Gminę Myszków względem Odwołującego. Brak owych materiałów równie pustymi czyni także działania samego Zamawiającego, który nie dopełnia obowiązku wykazania naruszeń, z których wywodzi negatywne skutki prawne wobec Wykonawcy. Wobec okresu na jaki zawarta została umowa z gminą Myszków (2 lata), łącznego maksymalnego wynagrodzenia, które było przewidziane w związku z jej realizacją (15.769.126,81 zł), ilości zadeklarowanych nieruchomości, od których odpady w związku ze świadczeniem usługi były odbierane (2.500 domostw), ilości wszystkich rozstawionych pojemników na terenie gminy niezależnie od ich kubatury (ponad 13.000 szt.), ilość dokonywanych zbiórek odpadów w skali każdego miesiąca (ponad 220 zbiórek w każdym miesiącu), sumy wszystkich czynności wykonawczych składających się na realizację zamówienia, nie można twierdzić, że zgłoszona przez Gminę Myszków ilość i rodzaj przypadków nienależytego wykonania umowy przez Wykonawcę – nawet gdyby polegała na prawdzie – mogła zostać uznana za długotrwałą lub naruszająca postanowienia umowy w stopniu znacznym. I w tym zatem zakresie Zamawiający błędnie ocenił i zinterpretował zastosowaną niesłusznie przesłankę wykluczenia. Dobitnie świadczy zresztą o tym postawa Gminy Myszków. Mimo, iż – jak twierdzi Zamawiający w niniejszym Postępowaniu – do naruszeń (i to istotnych) miało dochodzić na przestrzeni niemalże całego okresu umowy obejmującego przestrzeń dwóch lat, to Gmina Myszków nigdy nie odstąpiła od umowy z Wykonawcą. Nie doszło nawet do sytuacji, w której gmina miałaby wystosować względem Odwołującego choćby zapowiedź takiego działania. Pomijając wcześniejsze rozstrzygnięcie Izby w ramach niniejszego Postępowania – w ostatnim czasie, bazując na tożsamych materiałach dowodowych, Krajowa Izba Odwoławcza jeszcze dwukrotnie wypowiadała się o okolicznościach realizacji przez Odwołującego zamówienia na rzecz gminy Myszków w kontekście podstaw wykluczenia, tak z art. 109 ust. 1 pkt 7) jak i 5) Pzp. Za każdym razem stwierdzając, iż nie sposób przypisać którąkolwiek z nich po stronie Odwołującego. Kwestia ta była przedmiotem rozstrzygnięcia Izby z dnia 11 października 2023 r. sygn. akt: KIO 2828/23, a także wyroku z dnia 25 października 2023 r. wydanego w połączonych sprawach o sygn. akt: KIO 2969/23 oraz KIO 2970/23. W uzasadnieniu zarzutu dotyczącego podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 5) Pzp Odwołujący wskazał, że wobec tożsamości podstawy faktycznej, na którą powołuje się Zamawiający przy okazji zastosowania wobec Odwołującego przesłanek wykluczenia z art. 109 ust. 5) oraz 7) Pzp, rozważania Wykonawcy dotyczące braku wykazania samych naruszeń w zakresie realizacji zamówienia na rzecz Gminy Myszków, pozostają aktualne również na potrzebę wykazania zasadności zarzutu obrazy normy z art. 109 ust. 1 pkt 5) Pzp. W uzasadnieniu zaskarżonych czynności, po stronie Zamawiającego widoczny jest brak refleksji na temat tego, czy w ogóle doszło do niewykonania lub nienależytego wykonania wcześniejszej umowy. Brak w tym zakresie „stosownych dowodów”, których posiadania, a tym samym przedstawienia wymaga od Zamawiającego zapis normy z art. 109 ust. 1 pkt 5) Pzp. Dokładna analiza uzasadnienia zaskarżonych czynności odnosząca się do omawianej podstawy wykluczenia dowodzi, że Zamawiający w ogóle zaniechał również ustaleń na temat tego, przeciwko jakim konkretnie powinnościom zawodowym Odwołujący miał wykroczyć swoim zachowaniem/zaniechaniem, a także jakie znaczenie mogło to mieć z punktu widzenia jego „uczciwości”. Ogólne stwierdzenie o tym, że: „Podstawowym obowiązkiem zawodowym przedsiębiorcy jest prowadzenie działalności gospodarczej zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa oraz wymogami branżowymi.” jest o tyleż niewystarczające co nietrafione. „Obowiązek zawodowy”, o którym mowa w treści art. 109 ust. 1 pkt 5) Pzp nie jest tożsamy i nie może być sprowadzony do obowiązku przestrzegania przez przedsiębiorcę przepisów prawa. Gdyby ustawodawca miał w zamiarze w ten sposób wyartykułować podstawę wykluczenia, wówczas dałby temu wyraz z brzmieniu przepisu obejmującego jej treść. Tak się jednak nie stało. Prawodawca nie wskazuje jako przesłanki podstawy wykluczenia na „naruszenie przepisów prawa”, a na „naruszenie obowiązków zawodowych” i to w stopniu „poważnym”, a nie jakimkolwiek. Zamawiający musi je tym samym należycie zidentyfikować, ustalić oraz w sposób poprawny przypisać im należytą rangę. Pewnego rodzaju wyznacznikiem przy rekonstrukcji powinności o charakterze zawodowym winny być w pierwszej kolejności: 1) akty prawne regulujące funkcjonowanie danego zawodu, 2) zbiory deontologii zawodowej, czy 3) zasady etyki ustalane dla określonych zawodów. W tego typu zbiorach poszukiwać należy obowiązków zawodowych. Każdorazowo stosując jednak podstawę wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 5) Pzp, każdy zamawiający winien powołać się na konkretną powinność zawodową, a nie w sposób ogólny odwoływać się do konieczności przestrzegania przepisów prawa przez wykonawców. Punktem wyjścia jest bowiem wyodrębnienie stosownej powinności zawodowej. Brak tego zabiegu po stronie Zamawiającego czyni jego działania wadliwymi. Za chybione uznać zaś należy uznanie, jakoby nałożenie na Odwołującego kar administracyjnych przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska może być kwalifikowane jako omawiana podstawa wykluczenia. W tym zakresie dostępne jest stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej zaprezentowane przy okazji wyroku z dnia 11 października 2023 r. sygn. akt: KIO 2828/23, które przedstawione zostało po analizie dokładnie tych samych decyzji administracyjnych. W uzasadnieniu zarzutu dotyczącego wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8) oraz 10) Pzp Odwołujący w ślad za Zamawiającym odniósł się do obydwu przesłanek wykluczenia, stwierdzając, że W. S. składając wymagany przez Zamawiającego JEDZ, w części III, lit. C na pytanie: Czy „ wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?”, udzielił odpowiedzi negatywnej, do czego był uprawniony. Jak wskazuje tytuł części III, sekcja C JEDZ- „Podstawy wykluczenia” dotyczy ona przedstawienia Zamawiającemu okoliczności o faktach, które pozwolą mu dokonać jednoznacznych ustaleń, czy wobec danego wykonawcy (składającego oświadczenie w formie JEDZ) o tzw. fakultatywne przesłanki wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 5) i 7) Pzp, użyte przez Zamawiającego w Specyfikacji Warunków Zamówienia. Trudno zatem negować, że odpowiedź udzielana na pytanie zawarte w JEDZ winna być (i funkcjonalnie niewątpliwie jest) powiązana z treścią przepisów z art. 109 ust. 1 pkt 5) i 7) Pzp, przy czym z pewnością ściślejsze powiązanie zachodzi z przesłanką z pkt 7) przywołanego przepisu. Powyższe oznacza, że składając stosowne oświadczenie w JEDZ, Odwołujący miał obowiązek udzielenia odpowiedzi na postawione w tym dokumencie pytania, odnosząc się do ściśle określonych przez ustawodawcę i Zamawiającego przesłanek wykluczenia z postępowania, a nie w sposób całkowicie abstrakcyjny. JEDZ stanowi bowiem oświadczenie Wykonawcy odnośnie zaistnienia podstaw do wykluczenia go z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. W każdym więc przypadku oświadczenie składane przez wykonawców musi być interpretowane przez pryzmat tych podstaw, które wskazane zostały w ustawie, a następnie dokumentacji zamówienia. Odwołujący podniósł, że znane mu jest również tożsame stanowisko Izby zaprezentowane w uzasadnieniu do wyroku z dnia 14 marca 2022 r. sygn. akt: KIO 449/22, gdzie wskazane zostało, iż: „Pytanie wskazane w JEDZ jest proste, a jego formuła dotyczy obiektywnych zdarzeń i daje zamawiającemu możliwość dokonania sprawdzenia czy problemy, na które natknął się wykonawca w toku realizacji innych inwestycji są na tyle poważne i na tyle wpływają na obraz wykonawcy, że uzasadniają wykluczenie go z postępowania w oparciu o art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p. Weryfikacja ta nie będzie możliwa, jeżeli wykonawca nie dokona notyfikacji takich okoliczności w oświadczeniu JEDZ. W szczególności, że udzielenie pozytywnej odpowiedzi na sporne pytanie nie oznacza automatycznego wyeliminowania wykonawcy z postępowania, co będzie możliwe dopiero po stwierdzeniu przez zamawiającego zaistnienia wszystkich przesłanek podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p. Niemniej, w sytuacji, w której wykonawca nie uznaje się za podlegającego eliminacji, nadal obciąża go obowiązek powiadomienia jednostki zamawiającej o określonych w omawianym pytaniu zdarzeniach (nie zaś o całej historii kontraktowej).” Zdaniem Odwołującego na omawiany problem wypada spojrzeć szerzej, tj. biorąc pod uwagę niewyartykułowane, a być może również niedostrzeżone dotychczas przez KIO konsekwencje, które immanentnie i nieodzownie wiążą się z przyjęciem wyżej przytoczonego poglądu. Należy także zauważyć, że aktualnie obowiązująca ustawa Prawo zamówień publicznych ma stosunkowo krótki okres obowiązywania, zaś praktyka jej stosowania, a tym samym sposób wykładni przepisów wciąż się kształtuje. Trudno przy tym twierdzić, aby w zakresie interpretacji i stosowania podstaw wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8) oraz 10) Pzp istniała już ugruntowana przez lata linia orzecznicza, co niewątpliwie pozwala obecnie korygować/rozbudowywać wyrażone przez KIO w przeszłości zapatrywania interpretacyjne, do czego Odwołujący zachęca i na okoliczność czego przedstawia poniżej stosowne argumenty. Przywołane wyżej stanowisko KIO – choć nie pozbawione racji – wiąże się z koniecznością automatycznego uznania za istniejące pewnych założeń. Po pierwsze zakłada ono, że w oświadczeniu JEDZ istnieje możliwość dokładnego wyjaśnienia przez wykonawcę wszystkich okoliczności związanych ze zdarzeniami związanymi z realizacją wcześniejszych umów, które nawet jeśli finalnie nie mogą być uznane za podstawę do wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 5) lub 7) Pzp, to wobec swoistego „orbitowania” wokół tych podstaw, winny znaleźć się również w kręgu zainteresowań i ocen samego Zamawiającego, tak aby mógł on samodzielnie podjąć decyzję w zakresie rzetelności potencjalnego wykonawcy. Innymi słowy Zamawiający winien uzyskać szansę do tego, aby samodzielnie zweryfikować (ocenić) wszystkie zdarzenia, luźniej bądź ściślej powiązane z przewidzianymi w dokumentacji przetargowej podstawami wykluczenia. Obowiązkiem każde g o wykonawcy byłoby natomiast je prawidłowo zidentyfikować i lojalnie awizować przed przystąpieniem przez zamawiającego do podejmowania jakichkolwiek decyzji w toku prowadzonych postępowań przetargowych. Powyższe założenie, choć dające się zrozumieć u podstaw jego przyjęcia, nie może jednak bez wyjątków funkcjonować w praktyce z uwagi na jego zbyt idealistyczny charakter. Przede wszystkim częstokroć zdarzenia, w oparciu o które dochodzi do sporów pomiędzy stronami na gruncie realizacji konkretnego zamówienia mają bardzo skomplikowany i złożony charakter. Zazwyczaj zaś sam spór osadza się na twierdzeniach dotyczących niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez jedną ze stron, bądź obie z nich. Postępowania sądowe jakie są inicjowane w ich wyniku (jeśli już do nich dochodzi) ciągną się częstokroć latami, w ich toku przeprowadzanych jest szereg dowodów, w tym analiza dziesiątek dokumentów, przesłuchania licznych świadków, opinie biegłych, eksperymenty procesowe etc. Już tylko z tej przyczyny stosunkowo zwięzłe przedstawienie w JEDZ każdej tego typu sytuacji do jakiej doszło po stronie wykonawcy przy okazji realizacji innego zamówienia, bardzo często jest po prostu niemożliwe. Gdy brak jest w obrocie prawnym swoistego rozstrzygnięcia/przesądzenia samej zasady co do okoliczności spornych (jak wyrok sądowy, decyzja administracyjna, zawarta przez strony ugoda, nagranie video i in.), tj. ustalenia czy dana nieprawidłowość po jednej ze stron miała w ogóle miejsce, czy też nie, zamawiający w toku postępowań o udzielenie zamówienia częstokroć zobligowani byliby do prowadzenia skomplikowanych procesów wyjaśniających, aby w sposób prawidłowy dokonać oceny w zakresie możliwych podstaw wykluczenia. Z bieżącej praktyki prowadzenia działalności gospodarczej Odwołującemu znane są wcale nierzadkie sytuacje, w których gminy jako strony umów, mimo braku rzeczywistych podstaw ku takiemu działaniu, postulują po stronie wykonawcy usługi szereg naruszeń, wyłącznie w celu obniżenia po swojej stronie kosztów jej realizacji, bądź oddalenia w czasie obowiązku zapłaty, kredytując w ten sposób swoje funkcjonowanie na osobie wykonawcy. Aby zaś doprowadzić do stanu, w którym zamawiający będzie miał pełną wiedzę, która umożliwiałaby wszechstronną analizę, stanowiącą warunek sine qua non prawidłowej oceny, niezbędnym byłoby w praktyce toczenie przez niego skomplikowanych i czasochłonnych czynności wyjaśniających. W toku postępowań przetargowych, których podstawowym celem jest realizacja określonej (zazwyczaj bieżącej) potrzeby zamawiającego, nie ma natomiast niezbędnej przestrzeni na takie działania. Nie sposób zaś przyjąć, aby analiza zamawiającego mogła mieć jedynie pobieżny charakter. Takie założenie rodziłoby zbyt wiele niebezpieczeństw. Poczynając od błędnego jej wyniku, a kończąc na stworzeniu ogromnego pola do nadużyć po stronie zamawiających, co z kolei odbiłoby się negatywnie na stosowaniu w praktyce zasad przejrzystości postępowania i równego traktowania wykonawców. Instytucja wykluczenia wykonawcy z postępowania, z uwagi na jej bardzo daleko sięgające następstwa, winna być w praktyce stosowana absolutnie wyjątkowo. Co więcej wyłącznie w sytuacjach niebudzących wątpliwości, jednoznacznych i obiektywnie sprawdzalnych. W tym wypadku, jeśli zbyt wielką wagę nada się czynionej przez zamawiających ocenie, praktyka stosowania instytucji wystrzegać. W związku z wykluczeniem z postępowania pozostaje również konsekwencja w postaci zakazu uczestniczenia w kolejnych postepowaniach przetargowych. Zbyt pochopne korzystanie przez zamawiających z tej sposobności prowadzić będzie do ograniczenia konkurencji oraz znaczącego rozbudowania ilości czynności wyjaśniających w związku z podejmowanymi przez wykonawców próbami samooczyszczenia. Swoiste przyznanie zamawiającym kompetencji do samodzielnej oceny sytuacji związanych z zagadnieniem niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez wykonawców, prowadzi do nadania im w ramach prowadzonych postępowań przetargowych roli arbitra (quasi-sądu), który – jakby nie próbować przeczyć tej okoliczności – przyznaje z mocą wiążącą (przynajmniej w ramach prowadzonego przez siebie postępowania) rację jednej ze stron sporu (jeśli oczywiście mamy z nim do czynienia i jest on pewnego rodzaju ostrożnością i zapobiegliwością, zamawiający skorzy będą bardziej do profilaktycznego odrzucania wykonawców w sytuacjach niejednoznacznych, aby nie narazić się na zarzut podejmowania współpracy z wykonawcami nierzetelnymi, wobec których inna gmina jako zamawiający podniosła, mniej lub bardziej (albo w ogóle) uzasadnione zastrzeżenia. Przyjęcie opisanej wyżej praktyki postępowania nie zasługuje na aprobatę. Zamawiający jako podmiot prowadzący postępowanie w celu udzielenia zamówienia nie powinien być wikłany w nierozstrzygnięte spory. Nie posiada bowiem w tym zakresie żadnych prerogatyw orzeczniczych nadanych mocą powszechnie obowiązujących przepisów, ani, częstokroć koniecznych wiedzy i kompetencji. Warto także raz jeszcze podkreślić, że wykluczenie z postępowania w przedmiocie udzielenia zamówienia, mimo iż nie wiąże się z wydaniem żadnego aktu w postaci decyzji administracyjnej, czy orzeczenia o mocy wyroku sądowego, de facto nakłada na wykonawcę konkretną sankcję, o której mowa w art. 111 Pzp. Jej wystąpienie musi być zatem każdorazowo oparte o konkretne i nie budzące wątpliwości podstawy. Wykonawca składając oświadczenie w formie JEDZ ma oczywiście obowiązek dokonać tej czynności w sposób zgodny z prawdą i nie wprowadzający w błąd. Nie może jednak czynić tego w oderwaniu od podstaw wykluczenia uregulowanych przez ustawodawcę i przeniesionych przez zamawiającego do treści dokumentacji zamówienia. Tym samym w zakresie omawianej części JEDZ, która istotna jest z punktu widzenia podstaw wykluczenia, w tym przede wszystkim tych objętych dyspozycją art. 109 ust. 1 pkt 5) i 7) PZP, należy przyjąć zasadę, iż wykonawca ma obowiązek wskazać jedynie te sytuacje niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, które mają obiektywnie charakter jednoznaczny i pewny, tj. przede wszystkim takie, których wystąpienie zostało potwierdzone w wyniku rozstrzygnięcia sądowego, ugody pomiędzy stronami, uznania ze strony wykonawcy jako podmiotu realizującego zamówienie, decyzji administracyjnej, dokumentu urzędowego, a także każdego, innego dowodu świadczącego niezbicie o wystąpieniu danego naruszenia, względnie innej podobnej czynności, której można przypisać walor obiektywizmu i wiarygodności. W żadnym razie za dowód wystąpienia zdarzenia niewykonania lub nienależytego wykonania umowy (niezależnie nawet od jego zakresu i rodzaju) nie można w tym miejscu uznawać jednostronnych oświadczeń, czy podobnych rodzajowo dokumentów opracowanych wyłącznie przez innego zamawiającego w ramach wcześniejszego zamówienia, jak np. oświadczenie o naliczeniu kary umownej, bez wcześniejszego wykazania podstawy do dokonania tej czynności. W sytuacji zatem gdy wykonawca jako strona umowy i jej realizator konsekwentnie i od samego początku kwestionuje jakoby miał dopuścić się niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, a brak jest dowodów wykazujących fakt odmienny, nie jest uprawnionym wymaganie od niego by w JEDZ informował zamawiającego o takiej okoliczności w części dotyczącej występowania/braku podstaw wykluczenia. Z uwagi bowiem na nierozstrzygnięty i niepotwierdzony charakter sprawy, wymaganie od wykonawcy aby „profilaktycznie” wytłumaczył się przed zamawiającym z tej sytuacji, jest nieuzasadnione i co najmniej przedwczesne. Pojawiające się przy tym w orzeczeniach Izby stanowisko, jakoby samo awizowanie okoliczności dotyczących zagadnienia „nieprawidłowości w realizacji” innego zamówienia nie jest jednoznaczne z koniecznością wdrażania procedury samooczyszczenia, nie wydaje się być trafne. W przypadku bowiem wymieniania przez wykonawców w JEDZ wszystkich przypadków nieprawidłowości w wykonywaniu innych zamówień (nawet niepotwierdzonych, czy też wręcz faktycznie nieistniejących, a jedynie zarzucanych przez innego zamawiającego), wykonawca, który zgłosi taką okoliczność zostanie zobligowany do usprawiedliwiania swojej osoby i wyjaśniania Zamawiającemu dlaczego mimo wystąpienia takich zdarzeń winien nie być wykluczony z postępowania. Mimo że wyjaśnienia te w sposób formalny mogą nie wypełniać definicji samooczyszczenia, w praktyce sprowadzać się będą do tego samego celu. Jednocześnie ciężar oczyszczenia się z wszelkich podejrzeń spadnie w tym wypadku na wykonawcę, którego owe zarzuty dotyczą. Tym samym przytoczone wyżej zapatrywanie wyrażone przez Izbę tworzy zatem pewnego rodzaju procedurę zbliżoną do samooczyszczenia, ale w istocie nią nie będącą. Ustawa nie przewiduje natomiast takiego trybu. Procedura samooczyszczenia została przewidziana przez ustawodawcę dla podmiotów, wobec których mamy do czynienia z potwierdzonymi przypadkami wcześniej popełnionych uchybień. Kiedy zaś owego potwierdzenia brak, trudno wymagać od wykonawców, aby mieli oczyszczać swoje dobre imię, czy choćby tłumaczyć się ze zdarzeń, w których faktycznie brak podstaw dla możliwości pociągnięcia ich do odpowiedzialności. Odmienna interpretacja omawianych regulacji posuwa się zbyt daleko, nakładając na wykonawców obowiązki w nadmiernych, a przede wszystkim nie osadzonych w obowiązujących przepisach rozmiarach. To zaś godzi otwarcie w zasadę proporcjonalności postępowania. W ocenie Odwołującego nieprawidłowość działania objętego zarzutami odwołania, polegała na odczytywaniu pytań postawionych w JEDZ w oderwaniu od przesłanek wykluczenia wykonawcy, a odniesionych należycie do dostępnych Zamawiającemu faktów. Obowiązek poinformowania Zamawiającego o zgłoszonych przez innego zamawiającego karach w ramach świadczenia innej usługi, ciążyłby na Wykonawcy wyłącznie wtedy, gdyby uprzednio doszło do obiektywnego i wiążącego ustalenia, że Odwołujący jako wykonawca w innym postępowaniu dopuścił się niewykonania lub nienależytego wykonania umowy. Taka zresztą sytuacja występowała w ramach w/w postępowania, rozstrzyganego przez KIO w wyroku z dnia 14 marca 2022 r. sygn. akt: KIO 449/22.Art. 109 ust. 1 pkt 5) oraz 7) Pzp przewiduje sankcję wykluczenia w sytuacjach, w których konsekwencja w postaci podważenia uczciwości wykonawcy, czy też wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy z nim, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi była następstwem określonego zachowania tego wykonawcy, tj. sytuacji, w której w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe lub z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy (...). Bez zaistnienia przypadku wskazanego w pierwszej części przepisu (poważne naruszenie obowiązków zawodowych, niewykonanie lub nienależyte wykonanie albo długotrwałe nienależyte wykonywanie istotnego zobowiązania wynikającego z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, w znacznym stopniu lub zakresie) nie wystąpi sankcja określona w jego drugiej części. W taki właśnie sposób powinien interpretować to Zamawiający, którego obowiązkiem, wynikającym z art. 16 pkt 3) Pzp, jest prowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sposób proporcjonalny, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z przesłankami do wykluczenia wykonawcy z postępowania. Z treści art. 109 ust. 1 pkt 5) Pzp wynika w sposób jednoznaczny, na którym z podmiotów biorących udział w postępowaniu spoczywa ciężar dowodzenia wystąpienia podstawy wykluczenia. Użyty w tym przepisie zwrot „co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych dowodów” nie pozostawia w tym miejscu żadnych wątpliwości. Ciężar wykazania podstawy wykluczenia objętej przywołanym artykułem spoczywa nie na wykonawcy, a każdorazowo na zamawiającym. To zamawiający ma zatem obowiązek nie tylko zidentyfikowania przywołanej podstawy wykluczenia po stronie danego wykonawcy, ale również jej należytego potwierdzenia. W takim samym ujęciu winna być rozpoznawana przesłanka z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp. Niewłaściwym byłoby oczekiwanie od wykonawców, że – mimo braku wykazania im nieprawidłowości przy realizacji innego zamówienia – w ich obowiązku będzie wykazanie zamawiającemu, że są podmiotem rzetelnym, zaś wyprowadzane w ich kierunku zarzuty nie polegają na prawdzie. To zamawiający winien wykazać się w tym zakresie inicjatywą, zaś okoliczności, na które w wyniku jej podjęcia zostaną przez niego podniesione, winny mieć charakter potwierdzonych faktów, a nie jedynie mniej lub bardziej gołosłownych twierdzeń czy zarzutów wyprowadzonych przez innego zamawiającego. W podsumowaniu Odwołujący stwierdził, że Zamawiający nie powinien wymagać w JEDZ notyfikowania wszelkich negatywnych zdarzeń, do jakich doszło w trakcie realizacji innej umowy na udzielenie zamówienia, a wyłącznie tych, które wywodzą się z potwierdzonego faktu, że doszło do niewykonania lub nienależytego zrealizowania kontraktu przez wykonawcę. Ten element jest bowiem niezbędny, aby analiza rzetelności oferenta pod kątem przesłanek wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 5) czy też 7) Pzp była w ogóle uzasadniona. Oczywiście rolą danego wykonawcy nie jest dokonywanie – niejako za Zamawiającego – oceny tego, czy wobec niego znajduje uzasadnienie stosowanie którejś z podstaw wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 5) lub 7) Pzp. Niewątpliwie jednak nie można odmawiać wykonawcom prawa do samodzielnego zweryfikowania faktu, czy do ewentualnego niewykonania, czy nienależytego wykonania umowy po jego stronie faktycznie doszło. Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, że zadaniem JEDZ jest nakładanie na wykonawców dodatkowych obowiązków niewynikających z przepisów ustawy lub SW Z, w tym obowiązku informowania o zdarzeniach, którym wykonawca otwarcie przeczy, a brak jest niezależnych, obiektywnych i jednoznacznych dowodów, co do ich wystąpienia. Założenie, że JEDZ wymagał podania informacji o wszelkich zdarzeniach, „ocierających” się choćby o tematykę wykluczenia, nawet jeśli brak jest potwierdzenia, że faktycznie do nich doszło, przeczy również celowi powołania „instytucji” JEDZ(motyw 1 preambuły do rozporządzenia wykonawczego ustanawiającego JEDZ), tj. odformalizowaniu i uproszczeniu procedury o udzielenie zamówienia publicznego. Zadaniem tych zmian było upodmiotowienie i zawierzenie wykonawcy, który może obecnie własnym oświadczeniem zastąpić konieczność złożenia wielu dokumentów, zaświadczeń żądanych w poprzednim stanie prawnym. Nie da się pogodzić celu odformalizowania i uproszczenia zamówień, z wymogiem oczekiwania od wykonawców opisywania w formularzu JEDZ w sposób szczegółowy przebiegu realizacji wszystkich możliwych umów, które przebiegły w sposób problematyczny, niezależnie od faktu, czy samo naruszenie, którego miał dopuścić się wykonawca zostało wykazane poprzez jego rzetelne udokumentowanie. Tym samym uprawnione jest przyjęcie, że na podstawie aktualnego brzmienia art. 109 ust. 1 pkt 5) lub 7) Pzp, wykonawca jest zobligowany do wpisania w formularzu JEDZ w części dotyczącej „rozwiązania umowy przed czasem, odszkodowania lub innych porównywalnych sankcji”, w ramach odpowiedzi na sporne pytanie oświadczenia „TAK” wyłącznie w sytuacji, w której w zakresie realizacji wcześniejszej umowy z podmiotem zamawiający, nie tyle doszło do naliczenia przez zamawiającego kar umownych, co w sytuacji gdy obiektywnie doszło do niezrealizowania bądź nienależytego wykonania usługi, albo do zawinionego i poważnego naruszenia przez wykonawcę jego obowiązków zawodowych, co w okolicznościach danej sprawy można i należy uznać za bezsporne. Tylko bowiem te fakty są istotne zarówno z punktu widzenia celu zapisów JEDZ, jak i późniejszej oceny na ich podstawie osobywykonawcy. To zaś czy w takiej sytuacji miało miejsce wypełnienie wszystkich pozostałych przesłanek wynikających z art. 109 ust. 1 pkt 5) lub 7) Pzp, tj. czy: 1) zawinione naruszenie obowiązków jest istotne i podważa uczciwość wykonawcy, 2) naruszenie wynikało z przyczyn leżących po stronie wykonawcy i wystąpiło w znacznym stopniu lub zakresie oraz w jego wyniku doszło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady, możliwe i uzasadnione jest tylko i dopiero wtedy, gdy sam fakt naruszenia obowiązków zawodowych, czy niewykonania lub nienależytego wykonania umowy jawi się jako niekwestionowany. Przyjęcie konieczności wskazania w JEDZ wszelkich, także niewykazanych i kwestionowanych przez oświadczającego wykonawcę przypadków niewykonania lub nienależytego wykonania wcześniejszej umowy, prowadziłoby do różnego traktowania wykonawców w postępowaniach w zależności od ich wartości szacunkowej. W postępowaniach poniżej progów UE, gdzie nie ma zastosowania formularz JEDZ, obowiązek taki nie jest formułowany. W takich przypadkach wykonawcy potwierdzają jedynie brak podstaw do wykluczenia, wywodząc swoje wnioski wprost z treści m.in. art. 109 ust. 1 pkt 5) lub 7) PZP. Tym samym sytuacja wykonawców w świetle tożsamej przesłanki wykluczenia byłaby diametralnie różna (tak pod względem dodatkowych obowiązków jak i ryzyka uznania, że wykonawca wprowadza zamawiającego w błąd) jedynie z uwagi na brzmienie formularza JEDZ. Krajowa Izba Odwoławcza przy okazji przywołanych we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia wyrokach uznała, iż w związku z wykonywaniem zamówienia na rzecz gminy Myszków, wobec Wykonawcy nie doszło do potwierdzenia w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego, wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 5) lub 7) Pzp. Tym samym nie jest także uprawnione przyjęcie, że w zakresie wystąpienia którejś z tych podstaw wykluczenia wykonawca W. S. mógł wprowadzić (czy też wprowadził) Zamawiającego w błąd. Owo wprowadzenie miałoby bowiem miejsce jedynie w przypadku, w którym Zamawiający na skutek działania/zaniechania Wykonawcy, w sposób niezgodny z rzeczywistym stanem, a zatem błędny przyjąłby, że podstawa wykluczenia nie występuje wobec tego wykonawcy. Podstawa taka realnie zaś nie występowała. Zdaniem Odwołującego, trudno wobec tego twierdzić, że zachowanie W. S.a wywołało w świadomości Zamawiającego zniekształcony obraz o tych faktach. W zaistniałym stanie faktycznym nie sposób uznać, aby oświadczenie złożone w JEDZ przezOdwołującego w zakresie dotyczącym odpowiedzi na sporne pytanie mogło zostać uznane za „niezgodne z rzeczywistością”, a nadto by podana przez Odwołującego informacja „mogła mieć istotny wpływ na decyzje zamawiającego”. Zgodnie Komentarzem do ustawy Prawo Zamówień Publicznych pod red. H. Nowaka i M. Winiarza wydanym przy udziale Urzędu Zamówień Publicznych: „Przedstawione informacje mogą mieć istotny wpływ na decyzje zamawiającego, gdyby w przypadku przedstawienia poprawnych informacji oferta lub wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu podlegały odrzuceniu.” (s.411). Także w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej podkreśla się, że: „Skutek złożenia przez wykonawcę nieprawdziwych czy niepełnych, czyli wprowadzających w błąd informacji przejawia się w tym, że gdyby wykonawca przedstawił prawdziwe lub pełne informacje, zamawiający podjąłby inną decyzję w prowadzonym postępowaniu, gdyż nie zostałby wprowadzony w błąd.” (zob. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26 marca 2021 r., sygn. akt: KIO 620/21, LEX nr 3182457). Zgodnie zaś z danymi posiadanymi przez Zamawiającego stwierdzone zostało, iż w ramach realizacji usługi na rzecz innej gminy doszło do naliczenia przez ową gminę kar umownych wobec wykonawcy w osobie W. S.a. Ten ostatni zaś konsekwentnie negował (i neguje również obecnie) ich zasadność, w tym – samą podstawę wywodzoną z rzekomego niewykonania oraz nienależytego wykonania umowy przez wykonawcę, które to okoliczności wedle stanowiska Odwołującego w ogóle nie miały miejsca. Fakt rzekomego niewykonania umowy, jak również jej ewentualnego nienależytego wykonania nie został przy tym obiektywnie potwierdzony za pośrednictwem jakichkolwiek, niezależnych dowodów poza jednostronnym twierdzeniem gminy, na rzecz której owa usług była świadczona. Nie wspominając już w tym miejscu o zakresie tych rzekomych nieprawidłowości oraz ich przyczynie. Mając to na uwadze należy dojść do przekonania, że nawet w przypadku podania przez Odwołującego tych samych informacji w JEDZ, jego wykluczenie z Postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5) lub 7) Pzp nie byłoby zasadne. W istocie nie doszło bowiem do wypełnienia dyspozycji żadnej ze wskazanych podstaw wykluczenia, co oznacza, że nawet wypełnienie JEDZ zgodnie zpostulowanym przez Zamawiającego stanowiskiem, ocenione w należyty sposób, nie miałoby wpływu na jakąkolwiek jego decyzję. Sam Zamawiający nie wskazał przy tym, że oświadczenie odmiennej treści jakie miałby złożyć w JEDZ W. S. mogłoby wpłynąć na podejmowaną przez Zamawiającego decyzję w prowadzonym postępowaniu. W literaturze przedmiotu podnosi się również, iż: „Wykonawca nie jest winny przedstawienia wprowadzających w błąd informacji, jeżeli informacje składa w dobrej wierze, czyli błędnym, ale usprawiedliwionym przekonaniu, że są one prawdziwe.” (Prawo Zamówień Publicznych. Komentarz pod red. H. Nowaka i M. Winiarza s. 410).Mając na uwadze całość dotychczas poczynionych rozważań dojść tym samym należy do wniosku, że informacja udzielona przez wykonawcę W. S.a w JEDZ, a dotycząca jego historii kontraktowej odnośnie wcześniej realizowanych zamówień, pozostawała w zgodzie z jego stanem wiedzy, który był usprawiedliwiony okolicznościami. Należy przy tym baczyć, że wobec Wykonawcy zastosowana została w niniejszej sprawie jedna z najbardziej dotkliwych sankcji, którą powinno się stosować względem wykonawców nielojalnych, czy też nierzetelnych. W sytuacji, gdy Odwołujący jest w stanie w sposób racjonalny, poparty argumentami natury prawnej i faktycznej, wyjaśnić motywy swojego zachowania, takie skutki nie powinny go dotykać, albowiem działał on z określoną intencją, którą uznać należy za znajdującą oparcie w zastanych okolicznościach. Krajowa Izba Odwoławcza nie jest jednolita w praktyce wykładni i stosowania podstaw wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8) i 10) Pzp. Należy w tym miejscu wskazać chociażby na wyrok Izby z dnia 17 października 2023 r. sygn. akt: 2904/23, który wydany został na gruncie tego samego Postępowania, gdzie przez pryzmat ustawowych podstaw wykluczenia, rozpoznawane były te same zdarzenia. Izba argumentując brak podstaw wykluczenia po stronie wspomnianego w zdaniach poprzedzających wykonawcy wskazała, iż: „Skoro Zamawiający nie wykazał, że Odwołujący podlega wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 lub 7 ustawy Pzp, to nie można stwierdzić, że udzielając w JEDZ przeczącej odpowiedzi na pytanie, „czy wykonawca znajdował się, w sytuacji w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?”, wprowadził Zamawiającego w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Powyższe pytanie w JEDZ należy odnosić do przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania, nie jest zatem tak, że wykonawca zobowiązany jest odpowiedzieć na nie twierdząco, niezależnie od tego, czy okoliczności, których taka odpowiedź dotyczy, mieszczą się w katalogu przesłanek wykluczenia, czy też nie.(…) W związku z tym, że pytanie w dokumencie JEDZ służy weryfikacji istnienia podstaw do wykluczenia wykonawcy z postępowania, niezasadne jest założenie, że w odpowiedzi na to pytanie należy przedstawić wszelkie zdarzenia zaistniałe w toku realizacji wszelkich umów, bez względu na to, czy wyczerpują one znamiona działań uzasadniających wykluczenie. Zatem w sytuacji gdy Zamawiający nie wykazał, że takie zdarzenia w przypadku realizacji umowy z Gminą Myszków miały miejsce, to nie może twierdzić, że oświadczenie Odwołującego w dokumencie JEDZ stanowiło informację wprowadzającą w błąd.” W tożsamym tonie Izba wypowiedziała się również w wyroku z dnia 23 lutego 2023 r. sygn. akt: KIO 287/23: „Niezasadne jest twierdzenie, że przystępujący w oświadczeniu JEDZ powinien wskazać wszystkie przypadki zastosowania kar umownych, a ich nie wymienienie w JEDZ nie stanowi o: zatajeniu tych okoliczności przed zamawiającym i podleganiu z tego tytułu dyspozycji prawnej z art. 109 ust. 1 pkt 8 czy też pkt 10 Prawa zamówień publicznych oraz prawie przypisywania oświadczeniom przystępującego „fałszu intelektualnego dokumentu”. Wyżej przedstawione stanowisko znajduje swoje potwierdzenie również w oficjalnych wyjaśnieniach znajdujących się na stronie Urzędu Zamówień Publicznych , z których powszechnie korzystają wykonawcy biorący udział w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. W treści owym wyjaśnień wskazane zostało, iż: „Należy zatem przyjąć, że kierując się wymogami przejrzystości postępowania, w oświadczeniu składanym na formularzu JEDZ wykonawca powinien poinformować zamawiającego o uprzednich nieprawidłowościach w realizacji umów, przy czym informacja ta powinna być skorelowana z przesłanką wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp (tj. wykluczenie z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, który w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji). Skoro oświadczenie składane jest w związku z przesłanką wykluczenia określoną w ww. przepisie, to uwzględniając treść przepisu, w przywołanej wyżej części formularza JEDZ nie wskazuje się umów, przy których realizacji wystąpiły inne niż określone w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp okoliczności.” W tożsamy sposób skonstruowane zostały zapisy instrukcji wypełniana JEDZdostępne dla wykonawców na stronie Urzędu Zamówień Publicznych dostępne pod adresem: , gdzie w części III formularza JEDZ, lit. C na pytanie: „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?”, udzielone zostało następujące pouczenie: „W tym miejscu formularza wykonawca składa oświadczenie odnośnie nieprawidłowości w zakresie realizacji przez niego wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji w okolicznościach wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem zamawiający może wykluczyć z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wykonawcę, który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Uwzględniając treść przepisu nie wskazuje się tu umów, przy których realizacji wystąpiły inne niż wskazane w przepisie odstępstwa od ich wykonania lub inne niż wskazane w przepisie konsekwencje.” Jak wynika z treści przytoczonych orzeczeń oraz wytycznych, zawarto w nich instrukcje dla wykonawców, których realizacja stoi w otwartej opozycji do motywów objętych zaskarżonymi czynnościami. Taka niejednolitość w praktyce stosowania zapisów ustawy jest absolutnie niedopuszczalna, zwłaszcza, że dotyczy kwestii wiążących się ze stosowaniem najbardziej dolegliwych konsekwencji. Za wysoce niewłaściwe uznać przy tym należy wydawanie w sposób powszechny wyjaśnień i instrukcji przez Urząd Zamówień Publicznych, a następnie wydawanie przez Izbę wyroków, których treść do owych instrukcji nie przystaje, a wręcz pozostaje z nimi w wyraźniej sprzeczności. W wyniku takich praktyk wykonawcy pozostają w stanie niepewności w zakresie przysługujących im praw i ciążących na nich obowiązków, co jest zjawiskiem absolutnie destrukcyjnym dla ich bieżącego funkcjonowania. Takiej praktyce należy przeciwdziałać, gdyż jedną z najbardziej fundamentalnych zasad rządzących porządkiem prawnym jest niewątpliwie zasada pewności i stałości prawa, której w tych okolicznościach obywatele nie doświadczają. W pocenie Odwołującego Zamawiający przypisując względem Wykonawcy podstawę wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8) Pzp, ustalił w sposób jednoznacznie błędny co najmniej jedną z przesłanek. Zamawiający nie ustalił aby Odwołujący ogóle wprowadził go w błąd. Takie ustalenie nie zostało bowiem zawarte w treści uzasadnienia sporządzonego do zaskarżonych czynności. Już tylko z tej przyczyny uznanie, że doszło do aktywacji podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8) Pzp jest zabiegiem chybionym i niewłaściwym. W toku prowadzonego postępowania nie zostało ustalone aby wszystkie przesłanki przywołanego przepisu zostały wypełnione. Zamawiający nie wskazał przy tym również, na czym miał polegać błąd, w którym tkwił (mógł tkwić). A warto także zauważyć, że Zamawiający przez cały czas trwania Postępowania posiadał wiedzę o okolicznościach dotyczących kar umownych naliczonych wobec wykonawcy W. S.a w ramach realizacji innych zamówień publicznych. I z tej zatem przyczyny uznać należy, że Zamawiający nie tkwił w jakimkolwiek błędzie, który wpływałby bądź mógłby potencjalnie wpłynąć na którąkolwiek z podjętych przez niego decyzji. Pytanie w formularzu JEDZ brzmiało: „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?”, udzielenie odpowiedzi przeczącej było oczywiście uzasadnione i zgodne z prawdą. Po pierwsze bowiem treść zapytania nie obejmuje wprost kar umownych, a ponieważ celem zapytania jest stosowanie (bądź nie) podstaw wykluczenia będących normami o charakterze sankcyjnym, korzystanie z wykładni rozszerzającej, rekonstruującej treść normy prawnej ponad literalne brzmienie przepisu, jest zakazane na podstawie powszechnie obowiązujących dyrektyw wykładni tekstu prawnego. Po drugie sankcje „podobne” do odszkodowania, to takie, które wprost zmierzają do naprawienia szkody, bądź innego, podobnego zjawiska wywołującego ujemne konsekwencje po stronie zamawiającego. Z pewnością do owych „podobnych sankcji” zaliczyć można obowiązek zapłaty zadośćuczynienia, które ze swej istoty nie ma na celu wyrównania strat rozumianych jako szkoda, ale podobnie jak odszkodowanie pełni funkcję naprawczą, czy też kompensacyjną. Jasnym przy tym pozostaje również, że także kara umowna może pełnić taką rolę. Nie każda jednak kara umowna czyni to z założenia. Gdyby zatem uznać nawet, że odpowiadając na przytoczone wyżej pytanie, Wykonawca w treści JEDZ ma obowiązek uwzględnić jako „inne podobne sankcje”, również kary umowne, którymi został w przeszłości obciążony, to z pewnością winny to być jedynie te z nich, których celem było naprawienie szkody. Tylko wówczas kara umowna staje się sankcją „podobną” do odszkodowania. Jeśli jej celem było bowiem wyłącznie zmotywowanie wykonawcy do przestrzegania zapisów umowy, bądź represja z tytułu ich naruszenia, nie jest uzasadnionym twierdzenie, że kara umowna była w danych okolicznościach „sankcją podobną do odszkodowania”. Tymczasem w toku Postępowania przed Zamawiającym nie doszło do wykazania szkody po stronie gminy Myszków, samo twierdzenie Zamawiającego, że niewątpliwie musiała ona wystąpić, uznać należy za niewystarczające. Następnie Odwołujący podniósł, że w sprawie brak było również podstawy do wykluczenia jego osoby z Postępowania w oparciu o którąkolwiek przesłankę wskazaną w treści art. 109 ust. 1 pkt 5), 7) lub 10) Pzp, albowiem po jego stronie wystąpiła przesłanka negatywna dla możliwości odrzucenia jego oferty. Zgodnie bowiem z treścią art. 110 ust. 2 Pzp wykonawca nie podlega wykluczeniu w okolicznościach określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 lub art. 109 ust. 1 pkt 2-5 i 7-10, jeżeli udowodni zamawiającemu, że spełnił łącznie przesłanki wskazane w tym przepisie. W ocenie Odwołującego ustawa wskazuje na trzy warunki, które powinny wystąpić łącznie, aby samooczyszczenie było skuteczne: 1) naprawienie szkody lub zobowiązanie się do jej naprawienia, 2) wyjaśnienie faktów i okoliczności związanych z sankcjonowanym zachowaniem, 3) podjęcie działań zaradczych w celu unikania wystąpienia takich zachowań w przyszłości. Przytoczony wyżej przepis nie zawiera natomiast w swojej treści wskazówek co do tego kiedy znajduje on zastosowanie, tj. czy określone nim przesłanki negatywne wykluczenia mają zastosowanie dopiero w przypadku, gdy dany wykonawca został już wcześniej wykluczony z innego postępowania, czy też można go także zastosować w toku trwającego postępowania, w którym zamawiający nabiera dopiero przekonania do tego by wykluczyć wykonawcę po raz pierwszy w jego historii. Wobec braku ograniczenia zakresu stosowania owego przepisu należy przyjąć, że może on być stosowany w obu przypadkach. Co także istotne przytoczona na wstępie regulacja ma również zastosowanie do podstaw wykluczenia uregulowanych w treści art. 109 ust. 1 pkt 8) oraz 10) Pzp, co wynika wprost z brzmienia art. 110 ust. 2 Pzp. Pewnym przy tym pozostaje, że - mimo konieczności łącznego ich wypełnienia - nie wszystkie przesłanki składające się na negatywne przesłanki wykluczenia znajdą zastosowanie w przypadku, gdy Zamawiający nosi się z zamiarem wykluczenia wykonawcy wobec podania przez tego ostatniego w toku postępowania informacji wprowadzających w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na podejmowane przez niego decyzje. Trudno byłoby bowiem wykazywać Wykonawcy, który znalazł się w takiej sytuacji, choćby to, że naprawił lub zobowiązał się do naprawienia szkody wywołanej swoim nieprawidłowym postępowaniem, w tym poprzez zadośćuczynienie pieniężne. Brak jest po stronie Zamawiającego podstaw by w związku z wykluczeniem wykonawcy o treść art. 109 ust. 1 pkt 8) lub 10) PZP żądać bądź oczekiwać od wykonawcy jakiegokolwiek odszkodowania, czy zadośćuczynienia pieniężnego. Tym samym wykładania art. 110 ust. 2 Pzp w odniesieniu do podstaw wykluczenia zawartych w treści art. 109 ust. 1 pkt 8) oraz 10) Pzp, winna być dostosowana do specyfiki owych podstaw. W ocenie Odwołującego skupić się ona powinna w szczególności na treści art. 110 ust. 2 pkt 2) Pzp. Należy zatem zauważyć, że podstawą do zastosowania wobec wykonawcy negatywnej przesłanki wykluczenia, mimo iż doszło do stwierdzenia zasadności jego usunięcia z postępowania w oparciu o podstawę z art. 109 ust. 1 pkt 8) lub 10) Pzp, winno być należyte wyjaśnienie okoliczności związanych z popełnionym przez wykonawcę uchybieniem polegającym na podaniu informacji wprowadzających w błąd. Odwołujący dwukrotnie składał Zamawiającemu wyjaśnienia, w których szeroko współpracował z Zamawiającym i zaprezentował motywy swojego działania oraz opisał, czym kierował się wypełniając JEDZ w taki, a nieinny sposób. Swoim zachowaniem wypełnił zatem przesłankę wyłączającą po jego stronie podstawę do usunięcia jego osoby z Postępowania. W świetle zapisów ustawy trudno bowiem wyobrazić sobie zachowania o charakterze zaradczym, które miałby podjąć Wykonawca, aby wywołać po stronie Zamawiające przeświadczenie co do tego, że w przyszłości nie powtórzy się już sytuacja, w której ponownie dojdzie do wypełnienia przez Odwołującego JEDZ w sposób wprowadzający Zamawiającego w błąd. Aby uniknąć podobnych sytuacji na przyszłość brak jest konieczności wdrażania reorganizacji prowadzonej działalności, czy tworzenia dodatkowych struktur kontroli, audytu lub monitorowania przestrzegania przepisów w ramach prowadzonej działalności. W okolicznościach niniejszej sprawy „nieprawidłowe zachowanie” stanowiące podstawę wykluczenia, które zarzuca się Odwołującemu, sprowadza się de facto do odmiennej interpretacji przepisów dotyczących sposobu wypełniania JEDZ. Nawet jeśli doszło do naruszenia przez Odwołującego którejś z zasad postępowania rządzącego postępowaniem o udzielenie zamówienia, to owa zasada nie została wprost wyrażona przez ustawodawcę w żadnym z przepisów ustawy, a kształtuje się poprzez praktykę stosowania owyc h przepisów, która nie była dotychczas Odwołującemu znana. Nie sposób zakładać, że aby zapobiec podobnemu „przewinieniu” po stronie Odwołującego w przyszłości, koniecznym jest wprowadzanie zmian strukturalnych lub organizacyjnych w środowisku funkcjonowania jego przedsiębiorstwa. Kluczowe zatem w tym wypadku pozostaje należyte wyjaśnienie Zamawiającemu, dlaczego Odwołujący postąpił w taki, a nie inny sposób, tj. przedstawienie mu motywów swojego zachowania, które wykażą, że nie kierował się naganną intencją. Biorąc zaś pod uwagę okoliczności sprawy, w zestawieniu z obowiązującymi przepisami, wydaje się, że działanie Odwołującego nie było pozbawione racji. Fakt, że finalnie mogło okazać się wadliwe, nie powinno w tym przypadku generować sankcji w postaci wykluczenia z tego Postępowania oraz innych postępowań mających miejsce w przyszłości przez okres kolejnego roku (art. 111 pkt 6 Pzp). W uzasadnieniu zarzutu dotyczącego unieważnienia postępowania Odwołujący podał, że zarzut naruszenia art. 260 ust. 1 w zw. z art. 255 pkt 3) Pzp jest naturalną konsekwencją wcześniej poczynionych wywodów. Unieważnienie Postępowania w sytuacji ustalenia, że Odwołujący nie powinien być wykluczony z Postępowania musi skutkować jednoczesnym uznaniem, że pośród złożonych ofert znajduje się co najmniej jedna, której cena nie przekracza kwoty jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. To zaś wyklucza możliwość unieważnienia przez Zamawiającego Postępowania na podstawie art. 255 pkt 3) Pzp, co wymaga korekty w toku rozpoznania sprawy przed KIO. W pisemnej odpowiedzi na odwołanie Zamawiający wniósł o jego oddalenie. Z zachowaniem wymogów ustawowych wykonawca M. J. prowadzący działalność gospodarczą po firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "MIKI" M. J.(dalej: „Przystępujący”) zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego stając się uczestnikiem postępowania. W pisemnym stanowisku Przystępujący wniósł o oddalenie odwołania. Na rozprawie strony i Przystępujący podtrzymali swoje stanowiska. Izba dopuściła dowody zgłoszone przez Odwołującego na rozprawie w postaci pism, za którymi odsyłał noty księgowe (szt. 11), protokołów częściowych wykonania usługi (szt. 9), pism Odwołującego z 22.01.2021 i 02.02.2021, harmonogramów odbioru odpadów z poszczególnych rejonów na terenie Gminy Myszków w okresie od lipca do grudnia 2022 (17str.), harmonogramów odbioru odpadów z altan na terenie Gminy Myszków w okresie od lipca do grudnia 2022 (4 str.). Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając odwołanie, uwzględniając dokumentację postępowania i zgłoszone dowody oraz stanowiska zaprezentowane w sprawie, ustaliła i zważyła co następuje: Odwołanie nie zawiera braków formalnych. Wpis w prawidłowej wysokości został wniesiony w ustawowym terminie. Nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, o których mowa w art. 528 ustawy Pzp. Odwołujący legitymuje się uprawnieniem do skorzystania w przedmiotowym postępowaniu ze środków ochrony prawnej. Zostały bowiem wypełnione przesłanki, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Następnie Izba ustaliła, co następuje: W informacji o odrzuceniu oferty Odwołującego oraz unieważnieniu postępowania z dnia 30 listopada 2023 r. 2023 r. Zamawiający podał: I. Działając na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz 253 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 z późn. zm.) /Pzp/ Zamawiający informuje o odrzuceniu oferty złożonej przez Pana W. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Wywóz Nieczystości oraz Przewóz Ładunków W. S., z siedzibą 42-202 Częstochowa, Bór 169 jako ofertę złożoną przez Wykonawcę podlegającego wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 Pzp oraz art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 Pzp. Uzasadnienie faktyczne i prawne: W prowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Świadczenie usługi odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach zamieszkałych z terenu gminy Liszki w okresie od 01.01.2024 r. do 31.12.2024 r.” Zamawiający w Rozdziale X ust. 3 specyfikacji warunków zamówienia (SW Z), jak również w ogłoszeniu o zamówieniu nr 2023/S 132-421166 z dnia 12.07.2023 r. w Sekcji VI: „Informacje dodatkowe” pkt 3 przewidział fakultatywne podstawy wykluczenia Wykonawcy, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt. 4, 5, 6, 7, 8 i 10 Pzp. W celu wykazania braku podstaw wykluczenia z postępowania Wykonawca zobowiązany był do złożenia Jednolitego Dokumentu Zamówienia (JEDZ) stanowiącego zał. nr 2 do SW Z. Wykonawca złożył oświadczenie JEDZ, gdzie w części III pn. Podstawy wykluczenia, sekcja C pn. „Podstawy związane z niewypłacalnością, konfliktem interesów lub wykroczeniami zawodowymi”, na pytanie: „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” zaznaczono odpowiedź: „Nie”. Zgodnie z informacjami uzyskanymi przez Zamawiającego, Wykonawca w ramach realizacji zamówienia publicznego pn. „Realizacja obowiązku gminy w zakresie odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych na terenie gminy Myszków” i w oparciu o postanowienia umowy nr ZP.272.28.2020 z dnia 19 listopada 2020 r. został obciążony przez zamawiającego (Gminę Myszków) karami umownymi w łącznej kwocie 433.100, 00 zł. W konsekwencji powyższego Zamawiający pismem datowanym na dzień 06 września 2023 r. wezwał Wykonawcę do udzielenia pisemnych wyjaśnień w trybie art. 128 ust. 4 Pzp w zakresie przedstawionego przez Pana W. S. tekstu Jednolitego Europejskiego Dokumentu Zamówienia, a to w związku z pozyskaną przez Zamawiającego informacją w przedmiocie kary umownej. W treści ww. wezwania Zamawiający określił, iż oczekuje wyjaśnień dotyczących „nieuwzględnienia w dokumencie JEDZ informacji o nałożeniu przez Gminę Myszków kary umownej (odszkodowania) w związku z realizacją zamówienia publicznego”. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, iż Wykonawca otrzymał precyzyjne w swej treści wezwanie, w którym Zamawiający określił swoje wątpliwości w zakresie sposobu wypełnienia JEDZ oraz uzasadnił z jakiej przyczyny takie wątpliwości powziął. Wykonawca nie kwestionował treści wezwania oraz złożył pisemne wyjaśnienia, w treści których w pierwszej kolejności przyznał, iż został skutecznie obciążony karami jednostkowymi, których łączna wysokość mogła wynosić 433.100, 00 zł. Podniósł ponadto, iż kwestia zasadności naliczenia kar umownych przez Gminę Myszków nie została przez Wykonawcę nigdy uznana oraz noty obciążeniowe były konsekwentnie odsyłane do zamawiającego – Gminy Myszków. Wykonawca W. S. przyznał również, iż opisane zdarzenia nie były przedmiotem rozpoznania przez sąd powszechny, ani żaden inny organ. Sam wykonawca nie zainicjował żadnego postępowania zmierzającego do stwierdzenia braku zasadności obciążenia karami umownymi. Argumentacja Wykonawcy W. S. zmierzająca do wykazania przydatności orzeczenia potwierdzającego zasadność naliczenia kar umownych w aktualnym stanie prawnym nie może się ostać. Obecnie bowiem nie jest już konieczne „zasądzenie” odszkodowania, jak miało to miejsce na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy Prawo zamówień publicznych. Oznacza to, iż wbrew argumentacji Wykonawcy nie ma podstaw do przyjęcia, iż zasadność obciążenia Wykonawcy karą umowną przez Gminę Myszków powinna zostać potwierdzona wyrokiem sądy czy też innym aktem/dokumentem nie pochodzącym od stron. Wykonawca W. S. nie podjął dotychczas, pomimo upływu dłuższego czasu, żadnej próby wystąpienia z powództwem o miarkowanie tych kar umownych lub ich kwestionowania przy pomocy innych środków prawnych. Art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp Dla zaistnienia podstawy wykluczenia wykonawcy z postępowania, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp niezbędne jest ziszczenie się kumulatywnie wszystkich przesłanek wskazanych w tym przepisie, tj.: 1) musi mieć miejsce niewykonanie, nienależyte wykonanie lub długotrwałe nienależyte wykonywanie istotnego zobowiązania wynikającego z umowy w sprawie zamówienia publicznego (lub umowy koncesji), 2) powyższe musi nastąpić z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, 3) uchybienie wykonawcy musi doprowadzić do określonego skutku: wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Odnosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania Zamawiający poddał analizie w pierwszej kolejności treść umowy łączącej W. S. z Gminą Myszków. Przedmiotem ww. umowy nr ZP.272.28.2020 z dnia 19 listopada 2020 r. (dalej jako „Umowa”) było odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych na terenie gminy Myszków. Analiza treści Umowy wskazuje, iż podstawowym obowiązkiem W. S. było odbieranie odpadów od mieszkańców gminy Myszków, zgodnie z harmonogramem. Świadczy o tym przede wszystkim sposób zredagowania treści Umowy, w której już w § 3 zostały opisane kwestie związane z harmonogramem odbioru odpadów. Nie ulega wątpliwości, iż podstawowym obowiązkiem wykonawcy realizującego tego typu usługi pozostaje terminowe wywiązywanie się z obowiązków, w sposób zapewniający pełną realizacją zadania zleconego przez gminę. Powyższe znalazło również odzwierciedlenie w treści § 5 ust. 1 pkt 11) Umowy, w którym na wykonawcę został nałożony obowiązek świadczenia usług w konkretnie oznaczonych przedziałach czasowych. Wnikliwa analiza treści umowy prowadzi do wniosku, iż zamawiający przypisał dużą rolę terminowości realizacji świadczeń objętych Umową. Zamawiający poddał szczegółowej analizie przesłanki oraz wysokość kar umownych, którymi W. S. został obciążony przez Gminę Myszków tj. 13 not księgowych wystawionych w okresie od 15.02.2021 r. do dnia 12.09.2022 r. Gmina Myszków nałożyła na W. S. kilkanaście kar umownych z tytułu różnych naruszeń postanowień umowy. Wypada zauważyć, iż Umowa została zawarta na okres dwóch lat od dnia 01.01.2021 r. do dnia 31.12.2022 r. W tym okresie regularnie zamawiający obciążał wykonawcę karami umownymi: −25.02.2021 r. – z tytułu braku odbioru odpadów zgodnie z harmonogramem na kwotę 202.400,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 15.02.2021 r.); −07.04.2021 r. – z tytułu braku odbioru odpadów zgodnie z harmonogramem, nieuporządkowanie terenu zanieczyszczonego odpadami, mieszania odpadów zbieranych selektywnie, na kwotę 86.600,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 11.03.2021 r.); −22.05.2021 r. – z tytułu z tytułu braku odbioru odpadów zgodnie z harmonogramem, mieszania odpadów zbieranych selektywnie, na kwotę 11.000,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 14.04.2021 r.); −23.06.2021 r. – z tytułu braku odbioru odpadów zgodnie z harmonogramem na kwotę 3.800,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 14.06.2021 r.); −03.01.2022 r. – z tytułu braku odbioru odpadów zgodnie z harmonogramem, naruszenia obowiązku ważenia pojazdu, wykonywania równocześnie działalności komercyjnej i świadczenia usług na rzecz gminy Myszków, przystąpienia od odbioru odpadów pojazdem, który nie był pusty, na kwotę 33.000,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 30.12.2021 r.); −07.02.2022 r. – z tytułu naruszenia obowiązku ważenia pojazdu, niespełnienia standardu nagrywania przejazdów, mieszania odpadów zbieranych selektywnie, na kwotę 7.400,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 13.01.2022 r.); −09.03.2022 r. – z tytułu naruszenia obowiązku ważenia pojazdu, niespełnienia standardu nagrywania przejazdów, przystąpienia do odbioru odpadów pojazdem, który nie był pusty, na kwotę 13.700,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 18.02.2022 r.); −28.03.2022 r. – z tytułu naruszenia obowiązku nagrywania tras przejazdów, na kwotę 700,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 11.03.2022 r.); −29.04.2022 r. – z tytułu braku odbioru odpadów zgodnie z harmonogramem, naruszenia standardów nagrywania tras, naruszenie obowiązku ważenia pojazdu, niezachowania standardu worków, na kwotę 38.400,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 12.04.2022 r.); −30.05.2022 r. – z tytułu braku odbioru odpadów zgodnie z harmonogramem, naruszenia standardu nagrywania przejazdów, braku ważenia pojazdu, na kwotę 30.400,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 13.05.2022 r.); −22.06.2022 r. – z tytułu niespełnienia standardu nagrań tras, nieuporządkowania terenu zanieczyszczonego odpadami, na kwotę 5.300,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 09.06.2022 r.); −25.08.2022 r. – z tytułu niespełnienia standardu nagrań tras, na kwotę 200,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 16.08.2022 r.); − 21.09.2022 r. – z tytułu niespełnienia standardu nagrań tras, na kwotę 200,00 zł (protokół częściowego wykonania usługi z dnia 12.09.2022 r.). Z powyższego wynika jednoznacznie, że wykonawca W. S. w całym okresie obowiązywania umowy dopuszczał się istotnych naruszeń jej postanowień. W ocenie Zamawiającego naruszenia te pozostawały istotne, bowiem dotyczyły podstawowych obowiązków umownych W. S. jako wykonawcy. Uśredniając należy stwierdzić, iż nie było praktycznie miesiąca, w którym W. S. nie dopuścił się jakiś uchybień przy realizacji umowy. W zakresie interpretacji pojęcia istotności warto zwrócić uwagę, iż art. 57 ust. 4 lit. g Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E (tzw. dyrektywy klasycznej), którego implementację stanowi art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp i przesądza, że chodzi tu nie tylko o istotny wartościowo lub rzeczowo zakres nienależytego lub niewykonania świadczenia wykonawcy w stosunku do zakresu przewidzianego umową, ale również o niespełnienie przez wykonawcę świadczenia, w sposób odpowiadający istotnym dla Zamawiającego wymogom wynikającym z tej umowy. Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania, należy zauważyć, iż osiem (8) kar umownych dotyczy naruszenia standardów związanych z rejestracją pracy pojazdów, siedem (7) kar umownych dotyczy odbioru odpadów niezgodnie z harmonogramem, pięć (5) dotyczy naruszenia obowiązku ważenia pojazdów, trzy(3) dotyczą przystąpienia do świadczenia usług odbioru odpadów przy użyciu pojazdu, który nie był pusty, trzy (3) dotyczą mieszania odpadów zbieranych selektywnie oraz dwie (2) dotyczą nieuporządkowania terenu, z którego odbierane były odpady. Wykonawca dopuścił się także istotnego z punktu widzenia Zamawiającego naruszenia polegającego na równoczesnej realizacji świadczeń z tytułu Umowy z zamawiającym publicznym oraz jednocześnie dla klientów komercyjnych. W treści Motywu 101 Dyrektywy Klasycznej ustawodawca europejski potwierdza, iż „Powtarzające się przypadki drobnych nieprawidłowości mogą jednak wzbudzić wątpliwości co do wiarygodności wykonawcy, co może uzasadniać jego wykluczenie.” Zamawiający zwrócił szczególną uwagę na powtarzalność zachowań Wykonawcy skutkujących naruszeniem postanowień umowy, stwierdzonych w ramach realizacji jednego kontraktu. Dorobek orzeczniczy Krajowej Izby Odwoławczej szeroko odnosi się do oceny rozumienia pojęcia „istotności” nienależytego wykonania umowy. W wyroku z dnia 03 lutego 2017 r. (KIO 139/17) Izba, przywołując treść Dyrektywy Klasycznej, potwierdziła, iż prawidłowe rozumienie pojęcia „istotności” nie sprowadza się wyłącznie do niewykonania lub nienależytego wykonania odpowiednio istotnego wartościowo lub rzeczowo zakresu świadczenia wykonawcy w stosunku do przewidzianego w treści zawartej umowy. Znaczenie ma (1) niespełnianie przez wykonawcę świadczenia nieodpowiadającego istotnym dla zamawiającego wymaganiom, które były zapisane w umowie, a także (2) powtarzające się nagminnie takie same wady świadczenia wykonawcy, choćby nie odnosiły się one do najistotniejszych wymagań zamawiającego. Niezależnie od powyższego, w ocenie Zamawiającego w przedmiotowym postępowaniu uchybienia Wykonawcy kwalifikować należy jako znaczące, bowiem nie tylko dotyczą nienależytej realizacji świadczeń istotnych dla zamawiającego ale przede wszystkim spowodowały powstanie realnej szkody majątkowej i niemajątkowej po stronie zamawiającego (Gminy Myszków), o czym mowa w dalszej części uzasadnienia. Zdaniem Zamawiającego powyższe uchybienia nie miały charakteru incydentalnego i związanego wyłącznie z ryzykiem prowadzenia działalności w tym sektorze gospodarczym. Wykonawca W. S. dopuścił się wielokrotnego naruszenia istotnych postanowień umowy, które dla zamawiającego mają istotne znaczenie. Gospodarka odpadami stanowi zadanie własne gminy, co wynika z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach. Wszelkie skargi mieszkańców zwykle kierowane są właśnie w stosunku do gminy, która odpowiada za prawidłową realizację obowiązku ustawowego. W tym kontekście za bardzo istotne Zamawiający uznaje wielokrotne naruszania przez W. S. obowiązku odbioru odpadów zgodnie z harmonogramem. Zamawiający zauważa ponadto, iż zgodnie z treścią art. 9e ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach – zakazuje się mieszania selektywnie zebranych odpadów komunalnych z niesegregowanymi (zmieszanymi) odpadami komunalnymi odbieranymi od właścicieli nieruchomości oraz selektywnie zebranych odpadów komunalnych różnych rodzajów ze sobą. Z tytułu naruszenia ww. obowiązku ustawodawca przewidział karę w wysokości od 10 000 do 50 000 zł. W. S. dopuszczał się naruszenia ww. przepisu (oraz postanowień Umowy) przez co trzykrotnie został obciążony przez Gminę Myszków karą umowną z tytułu mieszania odpadów zbieranych selektywnie. W tym kontekście Zamawiający podkreśla, iż zakaz mieszania odpadów stanowi normę o charakterze ustawowym, co dodatkowo podkreśla rangę (wagę) naruszenia. Dalsza analiza nałożonych przez Gminę Myszków kar wskazuje na niewywiązanie się z obowiązku przystąpienia do wykonania usługi na terenie Gminy Myszków pojazdem niezawierającym odpadów komunalnych. Obowiązek ten pozostaje o tyle istotny, że jego naruszenie powoduje brak możliwości weryfikacji ilości rzeczywiście odebranych odpadów. Stanowi zatem asumpt dla wykonawcy do zawyżania ceny usługi, która nie daje się zweryfikować. Zdaniem Zamawiającego ściśle powiązane z powyższym mogą pozostawać naruszenia w postaci naruszenia standardów rejestracji pracy pojazdów oraz naruszenia obowiązków związanych z ważeniem pojazdu. Co więcej powyższe stanowi działanie sprzeczne z obowiązującymi normami prawnymi. Zgodnie z § 4 pkt 5 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 9d ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach: „W zakresie utrzymania odpowiedniego stanu sanitarnego pojazdów i urządzeń należy zapewnić, aby: […] 5) na koniec każdego dnia roboczego pojazdy były opróżnione z odpadów […]”. Kolejne naruszenie związane z obciążeniem Wykonawcy karą umowną w niebagatelnej kwocie 33.000,00 zł obejmuje karę m.in. za „dokonywanie w tym samym dniu odbioru odpadów komunalnych oraz odbioru odpadów w ramach swojej działalności komercyjnej”. Z punktu widzenia Zamawiającego jest to niezwykle istotne naruszenie, które prowadzi do sytuacji, w której wykonawca odbiera w trakcie jednego kursu odpady zarówno od własnych klientów indywidualnych (w ramach działalności komercyjnej) oraz tych, od których odbiór odpadów następuje w ramach systemu odbioru odpadów komunalnych organizowanym przez gminę. Co się wiąże także z innym stwierdzonym naruszeniem (wyjazd pojazdem załadowanym) i w tym przypadku następuje zawyżenie faktycznej wagi odbieranych odpadów w ramach umowy w sprawie zamówienia publicznego. W kontekście powyższego Zamawiający zwrócił się do Gminy Myszków w przedmiocie wyjaśnienia okoliczności obciążenia Wykonawcy karami umownymi. W odpowiedzi Gmina Myszków potwierdziła, iż dysponowała materiałem dowodowym, który stanowił o naruszeniu obowiązków umownych, które spowodowały po stronie Gminy Myszków powstanie szkody. Zamawiający dokonał oceny, iż nienależyte wykonanie umowy w sprawie zamówienia publicznego jest następstwem okoliczności, za które W. S. ponosi odpowiedzialność (art. 471 k.c.). W konsekwencji, w świetle treści art. 483 k.c. zamawiający Gmina Myszków zasadnie obciążył wykonawcę W. S. karami umownymi, które stanowią naprawienie szkody wynikłej z nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego. Nie można bowiem zasadnie twierdzić, iż nienależyte wykonania umowy nastąpiło z przyczyn niezależnych od wykonawcy (np. zależnych od podwykonawcy). Zamawiający dokonał ponadto zestawienia łącznej kwoty kar umownych, którymi wykonawca W. S. został obciążony z (1) maksymalną kwotą zamówienia publicznego oraz (2) kwotą ustanowionego w ramach tego zamówienia zabezpieczenia. Obliczenia wskazuję, że kary umowne, którymi obciążono W. S.a stanowią 2,75 % w stosunku do całej wartości (maksymalnej) Umowy. Istotność i proporcjonalność potwierdza także zapis § 9 ust. 1 Umowy. Dla zabezpieczenia prawidłowej realizacji Umowy ustanowiono zabezpieczenie w wysokości 5 % kwoty wynagrodzenia brutto wykonawcy tj. w kwocie 788.485,60 zł. Zważyć wypada, iż naliczone Panu W. S. kary umowne stanowiły ponad połowę kwoty przewidzianej dla zabezpieczenia realizacji kontraktu. Reasumując powyższe i wracając do przesłanek opisanych w art. 107 ust. 1 pkt 7) Pzp Zamawiający stwierdził, iż wykonawca W. S.: 1)z przyczyn leżących po jego stronie […] – wykonawca w treści wyjaśnień nie kwestionował, iż kary umowne nałożone przez Gminę Myszków dotyczą działania/zaniechania osoby lub podmiotu trzeciego, za którego działania wykonawca nie ponosi odpowiedzialności. Na marginesie warto zauważyć w tym miejscu, iż na skutek wezwania skierowanego do wykonawcy przez Zamawiającego w dniu 29 sierpnia 2023 r. dotyczących kary umownej nałożonej przez Gminę Zielonki wykonawca wyjaśnił i przedstawił stosowne dowody, których treść pozwoliła na stwierdzenie braku odpowiedzialności wykonawcy za naruszenia umowy w sprawie zamówienia publicznego. Co się tyczy kar umownych nałożonych przez Gminę Myszków – wykonawca w tym zakresie nie przedstawił żadnych argumentów, które pozwoliłyby poddać w wątpliwość spełnienie tej przesłanki. Z tych przyczyn Zamawiający stwierdził, iż Wykonawca W. S. w przedmiocie naruszenia postanowień Umowy z Gminą Myszków ponosi winę w postaci co najmniej rażącego niedbalstwa, które sprowadza się do braku zapewnienia odpowiedniej kontroli pracowników (nie podwykonawców) zmierzających do prawidłowej realizacji umowy. Brak wprowadzenia w ramach prowadzonej działalności odpowiednich mechanizmów kontroli realizacji umowy obciąża tylko i wyłącznie Wykonawcę. Co nie mniej istotne naruszenie postanowień i obowiązków umownych pozostawało całkowicie niezależne od osób trzecich, podwykonawców, ani też nie wynikało z wystąpienia okoliczności niezależnych do Wykonawcy (siły wyższej); 2)w znacznym stopniu […] – Zamawiający do tej przesłanki szeroko odniósł się już w wcześniejszej części pisma. Podsumować wypada, iż łączną sumę kar umownych zestawiono zarówno z wartością (maksymalną) kontraktu oraz kwotą zabezpieczenia prawidłowego wykonania umowy. Zdaniem Zamawiającego łączna wartość kar umownych prowadzi do wniosku o znacznym stopniu naruszenia. Stopień naruszenia bezpośrednio wiąże się także z wagą naruszonych obowiązków (obowiązki wynikające z przepisów prawa oraz niezwykle istotne z punktu widzenia interesu zamawiającej gminy), 3)nienależycie wykonał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego […] – jednym z podstawowych obowiązków umownych wykonawcy W. S. stanowił odbiór odpadów komunalnych zgodnie z harmonogramem (przygotowanym przez samego wykonawcę). Gmina Myszków stwierdziła wielokrotne naruszanie tego obowiązku, co bezsprzecznie stanowi o nienależytym wykonywania umowy w sprawie zamówienia publicznego. Również pozostałe stwierdzone naruszenia stanowiące podstawę do obciążenia Wykonawcy W. S. karami umownymi stanowiły istotne zobowiązania wynikające zarówno z umowy jak i przepisów prawa; 4)co doprowadziło do odszkodowania. - zgodnie z wyrokiem KIO 3078/21 z dnia 19 listopada 2021 r.: „(…) Za nieprawidłowy jednak Izba uznała wywiedziony przez Odwołującego na tym gruncie wniosek, że taka konstrukcja art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp powoduje brak możliwości wykluczenia wykonawcy w sytuacji, gdy z tytułu nienależytego wykonania istotnego zobowiązana umownego naliczono mu kary umowne. W ww. przepisie jest mowa o odszkodowaniu, którego nie można zawężać wyłącznie jak czyni to Odwołujący do „odszkodowania sensu stricto”, rozumianego jako tradycyjne odszkodowanie uzyskane w oparciu o zasady ogólne odpowiedzialności odszkodowawczej przewidziane w Kodeksie cywilnym (art. 471 i n.). W ocenie składu orzekającego w pojęciu „odszkodowania” użytym w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp mieścić się będą również ustalone w umowie w oparciu o art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego kary umowne z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego. Art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego wskazuje, że zapłata określonej sumy (kary umownej) jest jedną z form naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania – ze swojej istoty zastępuje ona zatem odszkodowanie z art. 471 Kodeksu cywilnego. Nieuzasadnione byłoby różnicowanie sytuacji prawnej i faktycznej wykonawców, na których z uwagi na nienależyte wykonanie istotnego zobowiązania umownego nałożono kare umowną od sytuacji wykonawców, którzy ponieśli odpowiedzialność odszkodowawczą z tego tytułu na podstawie art. 471 Kodeksu cywilnego lub w pozasądowym trybie”. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów powszechnych to funkcja kompensacyjna (odszkodowawcza) jest uznawana za podstawową funkcję kary umownej, jako że co do zasady kara ta stanowi surogat odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej naruszeniem zobowiązania niepieniężnego (vide Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 28 lipca 2005 r., sygn. akt I ACa 368/05). Zgodnie z komentarzem do aktualnie obowiązującej ustawy Prawo zamówień publicznych (Prawo Zamówień Publicznych. Komentarz, pod redakcją H. Nowaka i M. Winiarza, Urząd Zamówień Publicznych rok 2021, s. 404) pojęcie „odszkodowanie”, wskazane w art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp, należy interpretować szeroko zgodnie z celem dyrektywy klasycznej („lub inne porównywalne sankcje” - co także wynika z treści pytania zawartego w JEDZ). Przez odszkodowanie należy rozumieć nie tylko tradycyjne odszkodowanie, ale także wszelkie jego surogaty, takie jak kara umowna (art. 483 KC). Istota kar umownych sprowadza się do ryczałtowego charakteru naprawienia szkody. Z tej przyczyny nie ma konieczności weryfikacji wysokości rzeczywiście poniesionej szkody majątkowej. Bez wątpienia jednak gmina Myszków szkodę majątkową poniosła, bowiem obciążyła wykonawcę W. S. karami umownymi m.in. z tytułu wyjazdu pojazdów nieopróżnionych, a także świadczenia usług na rzecz gminy Myszków oraz klientów indywidualnych Wykonawcy W. S. przy pomocy tych samych pojazdów. Rzeczywista szkoda majątkowa Gminy Myszków polega na konieczności zapłaty za odpady, których to koszty nie zostałoby poniesione, gdyby wykonawca W. S. prawidłowo realizował umowę. Zwrócić należy uwagę, iż funkcja odszkodowawcza kary umownej realizowana jest również w sytuacji kompensacji uszczerbków o charakterze niemajątkowym. W tym kontekście zamawiający zauważa, iż wszelkie skargi oraz zażalenia mieszkańców dotyczące niezgodnego z harmonogramem odbierania odpadów kierowane są w stosunku do gminy, w efekcie czego to gmina ponosi uszczerbek na wizerunku w oczach jej mieszkańców. Kara umowna zastrzeżona na wypadek realizacji świadczeń niezgodnie z harmonogramem powoduje po stronie zamawiającego określoną szkodę w postaci braku możliwości korzystania z przedmiotu świadczenia w zakładanym terminie, co jest rekompensowane takim odszkodowaniem (wyrok KIO z dnia 04 kwietnia 2012 r., KIO 608/12). Art. 109 ust. 1 pkt 8) i 10) Pzp Zgodnie z treścią art. 109 ust. 1 pkt 10 Pzp: „Zamawiający z postępowania o udzielenie zamówienia wykluczy wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informację wprowadzające w błąd co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia”. Zgodnie z treścią art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp: „ Zamawiający z postępowania o udzielenie zamówienia wykluczy wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych.” W przedłożonym przez Wykonawcę oświadczeniu JEDZ, w części III pn. „Podstawy wykluczenia”, sekcja C pn. „Podstawy związane z niewypłacalnością, konfliktem interesów lub wykroczeniami zawodowymi”, na pytanie: „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” zaznaczono odpowiedź „Nie”. Zamawiający w toku postępowania ocenił, iż Wykonawca W. S. miał świadomość, że Gmina Myszków jako zamawiający publiczny stwierdziła nienależyte wykonanie umowy w sprawie zamówienia publicznego, a następnie obciążyła Wykonawcę karami umownymi w kwocie 433.100,00 zł. Pomimo to nie ujawnił Zamawiającemu ww. informacji w przedmiocie nałożenia kary umownej przez Gminę Myszków, podczas realizacji umowy w ramach zamówienia publicznego, w postępowaniu o nr ZP.271.20.2020.JG. W wyroku KIO 449/22 z dnia 14 marca 2022 Izba stwierdziła, że: „(…) każdy rzetelnie działający Wykonawca ma świadomość, że prawidłowym i powszechnie przyjętym w obrocie sposobem wypełniania JEDZ jest transparentne podanie okoliczności dotyczących naliczenia kar, które mogą zostać kwalifikowane przez art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p. i ewentualne opisanie swojego stanowiska w tym zakresie, co JEDZ umożliwia – także, gdy wykonawca jest przekonany, że nie powinien zostać wykluczony z przetargu. Mając tą świadomość, odwołujący zdecydował zachować się inaczej, czyli zataić fakt, że został tego typu karą obciążany”. Z uwagi na powyższe Zamawiający wezwał Wykonawcę do wyjaśnienia treści JEDZ, wyraźnie artykułując swoje wątpliwości w przedmiocie złożonego oświadczenia. W odpowiedzi W. S. wyjaśnił, iż prawidłowo sporządził treść JEDZ. Stwierdził ponadto, iż zaznaczenie odpowiedzi przeczącej na pytanie „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” byłaby niezgodna z prawdą. Należy podzielić zapatrywanie Izby wyrażone w wyroku (KIO 449/22) w zakresie podziału kompetencji pomiędzy wykonawcę, a zamawiającego. To rolą zamawiającego jest ocena tego, czy w stosunku do wykonawcy zachodzą przesłanki wykluczenia. W przedmiotowym postępowaniu Wykonawca W. S. prowadzący działalność pn. Wywóz Nieczystości oraz Przewóz Ładunków W. S. udzielił przeczącej odpowiedzi w formularzu JEDZ w zakresie pytania „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?”, w konsekwencji czego Zamawiający nie miał możliwości oceny czy Wykonawca podlega wykluczeniu w oparciu o prz…Budowa/rozbudowa dróg dojazdowych do drogi ekspresowej S-14 i poprawa komunikacji na osiedlach Złotno/Teofilów
Odwołujący: Strabag spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Miasto Łódź – Zarząd Inwestycji Miejskich…Sygn. akt: KIO 3086/23 WYROK z dnia 6 listopada 2023 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Katarzyna Prowadzisz Członkowie: Michał Pawłowski Magdalena Rams Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie, w Warszawie, w dniu 31 października 2023 roku odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 października 2023 roku przez wykonawcę Strabag spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Miasto Łódź – Zarząd Inwestycji Miejskich przy udziale wykonawcy TRAKCJA spółka akcyjna z siedzibą w Warszawiezgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego sygn. akt KIO 3086/23 po stronie Zamawiającego orzeka: 1.Oddala odwołanie. 2.Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Strabag spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie i: 2.1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Strabag spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 roku Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) na niniejszy wyrok terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ..…………………………………… Członkowie: …………………………………….. ……………………………………. Sygn. akt: KIO 3086/23 U Z AS AD N I E N I E Zamawiający – Miasto Łódź – Zarząd Inwestycji Miejskich prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na wykonanie zamówienia publicznego: „Budowa/rozbudowa dróg dojazdowych do drogi ekspresowej S-14 i poprawa komunikacji na osiedlach Złotno/Teofilów”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 2023/S 048142924 w dniu 8 marca 2023 roku. W dniu 16 października 2023 roku Odwołujący działając podstawie na podstawie art. 513 pkt 1), art. 515 ust. 1 pkt 1) lit. a) ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (DZ. U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm. dalej: „pzp” lub „ustawa”) wniósł odwołanie (dalej: „Odwołanie 3”) na zaniechania i czynności Zamawiającego w przedmiotowym postępowaniu polegające na wyborze oferty Trakcja S.A. jako najkorzystniejszej w tym Postępowaniu pomimo, że oferta tego Wykonawcy powinna zostać odrzucona, albowiem Wykonawca ten podlega wykluczeniu. Zarzucił Zamawiającemu zaniechanie odrzucenia oferty Trakcja S.A., pomimo, że w stosunku do tego Wykonawcy zachodzą podstawy wykluczenia opisane szczegółowo w dalszej części Odwołania 3. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 pzp w zw. z art. 109 ust. 2 pzp przez zaniechanie wykluczenia z Postępowania Trakcja S.A. i odrzucenia oferty tego Wykonawcy w sytuacji, w której Trakcja S.A. podlega wykluczeniu z Postępowania w związku z faktem, iż z przyczyn leżących po Jego stronie w znacznym stopniu lub zakresie nienależycie wykonał: a.umowę o zamówienie publiczne z dnia 7 lutego 2019 r. dotyczącej zadania pn. „Przebudowa torowiska tramwajowego w ciągu ul. Krakowskiej na odcinku od ul. Rollego do ul. Dietla wraz z przebudową istniejącego układu drogowego, chodników, ścieżek, towarzyszącej infrastruktury technicznej, węzła rozjazdów Krakowska-Dietla - Stradomska wraz z przebudową ul. Dietla na odcinku od ul. Bożego Ciała do ul. Augustiańskiej oraz z przebudową istniejącego mostu Piłsudskiego przez rzekę Wisłę” („Umowa Krakowska”), zawartą w ramach konsorcjum z Comsa S.A.U. z Gminą Miasto Kraków – Zarząd Dróg Miejskich Krakowa („ZDMK”), co doprowadziło do naliczenia odszkodowania (kar umownych) w wysokości 29.670.902,89 zł z tytułu nieterminowej realizacji umowy (24.494.195,11 zł) oraz nieterminowych płatności lub ich braku na rzecz podwykonawców w ramach ww. umowy (5.176.710,78 zł), zredukowanych zgodnie z przewidzianym tą umową limitem kar umownych do kwoty 28.262.629,36 zł, b.umowę o zamówienie publiczne z dnia 12 października 2015 r., nr GDDKiA-O/BY-D-3-70-2014/I-4-2811-4/42014 dotyczącej inwestycji pn. „Projekt i budowa drogi ekspresowej S-5 na odcinku Nowe Marzy – Bydgoszcz - granica województwa kujawsko-pomorskiego i wielkopolskiego z podziałem na 4 części: Część 4 - Projekt i budowa drogi ekspresowej S-5 na odcinku od węzła „Szubin” (z węzłem) do węzła „Jaroszewo” (z węzłem) o długości około 19,3 km” („Umowa S-5”) zawartą w ramach konsorcjum z Przedsiębiorstwem Usług Technicznych Intercor Sp. z o. o. z siedzibą w Zawierciu ze Skarbem Państwa – GDDKiA Oddział w Bydgoszczy (dalej „GDDKiA”), co doprowadziło do naliczenia odszkodowania (kary umownej) w wysokości 42.292.554,65 zł z tytułu przekroczenia umownego terminu ukończenia robót przewidzianych do wykonania w ramach Umowy S-5; 2)art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 pzp i w zw. art. 109 ust. 2 pzp przez zaniechanie wykluczenia z Postępowania Trakcja S.A. i odrzucenia oferty tego Wykonawcy w sytuacji, w której Trakcja S.A. podlega wykluczeniu z Postępowania albowiem w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, a przynajmniej lekkomyślności lub niedbalstwa Wykonawca przedstawił Zamawiającemu informacje wprowadzające w błąd/zataił informacje dotyczące wystąpienia w stosunku do tego Wykonawcy okoliczności wskazanych w pkt 1 lit. a. i b. zarzutów, które miały istotny wpływ na decyzje podejmowanie przez Zamawiającego, albowiem dotyczyły okoliczności podlegających ocenie w ramach podstaw wykluczenia wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 pzp; 3)art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 pzp oraz w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty Trakcja S.A., a w konsekwencji jej wybór jako najkorzystniejszej w sytuacji, w której oferta ta podlega odrzuceniu, gdyż została złożona przez Wykonawcę, który podlega wykluczeniu z Postępowania w związku z wystąpieniem podstaw wykluczenia opisanych w treści art. 109 ust. 1 pkt 5, 7, 8 i 10 pzp, które w tym Postępowaniu związane były z faktem obciążenia tego Wykonawcy znacznymi karami umownymi w związku z nienależytą realizacją Umów Krakowska i S-5, które Wykonawca zataił przed Zamawiającym; 4)art. 16 pkt 1 i 2 pzp przez bezpodstawne dokonanie wyboru oferty Trakcja S.A. która podlega wykluczeniu, a przez to nierówne traktowanie wykonawców i naruszenie zasad uczciwej konkurencji, przez co Postępowanie straciło walor przejrzystości. Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu dokonania następujących czynności: 1)unieważnienie czynności wyboru oferty złożonej przez Trakcję S.A., jako oferty najkorzystniejszej; 2)powtórzenie czynności badania i oceny ofert wykonawców biorących udział w Postępowaniu; 3)wykluczenie Trakcja S.A. z Postępowania, a w konsekwencji odrzucenie oferty tego Wykonawcy; 4)dokonanie wyboru oferty Strabag Sp. z o.o. jako najkorzystniejszej w postępowaniu; Odwołujący wniósł również: 5)dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów załączonych do Odwołania 3 oraz przedstawionych na rozprawie; 6)zobowiązanie Trakcja S.A., w przypadku skutecznego przystąpienia przez tego Wykonawcę do niniejszego postępowania w charakterze przystępującego po stronie Zamawiającego, w trybie art. 536 pzp do przedstawienia: a)odpisu pozwu ZDMK wraz z załącznikami, który został złożony w postępowaniu przeciwko Trakcja S.A. oraz Comsa S.A.U. toczącym się przed Sądem Okręgowym w Krakowie, Wydziałem IX Gospodarczym i zarejestrowanym pod sygn. IX GC 822/23, b)odpisu złożonej przez Trakcja S.A. odpowiedzi na pozew, o którym mowa w lit. a. powyżej (wraz z załącznikami), o ile takowa została już wniesiona. Odwołujący podał, że posiada interes prawny w rozumieniu art. 505 ust. 1 pzp w złożeniu Odwołania 3. Odwołujący to podmiot profesjonalnie działający na rynku budowlanym. Odwołujący jest wykonawcą biorącym udział w Postępowaniu, a złożona przez niego oferta została sklasyfikowana na miejscu drugim miejscu w rankingu złożonych ofert. Prawidłowa ocena ofert powinna prowadzić jednak do odrzucenia oferty złożonej przez Trakcji S.A., sklasyfikowanej przed ofertą Odwołującego. W rezultacie oferta Odwołującego powinna zostać sklasyfikowana na miejscu pierwszym. W wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy pzp, interes Odwołującego w uzyskaniu zamówienia doznał uszczerbku. W przypadku prawidłowego działania Zamawiającego i odrzucenia oferty Trakcja S.A., za najkorzystniejszą zostałaby uznana oferta Odwołującego. Wskutek naruszenia wskazanych przepisów pzp przez Zamawiającego, Odwołujący pozbawiony został możliwości wykonania zamówienia, pomimo że złożona przez niego oferta n ie podlega odrzuceniu i jest najkorzystniejsza w przedmiotowym Postępowaniu. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że objęte Odwołaniem 3 czynności Zamawiającego prowadzą do poniesienia szkody przez Odwołującego, polegającej na uniemożliwieniu Odwołującemu, w sposób niezgodny z prawem, uzyskania zamówienia. W uzasadnieniu odwołania Odwołujący podał: A. Informacje ogólne. Zamawiający Miasto Łódź – Zarząd Inwestycji Miejskich prowadzi postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego, którego przedmiotem są roboty budowlane pod nazwą: „Budowa/rozbudowa dróg dojazdowych do drogi ekspresowej S-14 i poprawa komunikacji na osiedlach Złotno/Teofilów”. Zgodnie z pkt 1 Rozdziału VII SW Z IDW o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy nie podlegający wykluczeniu. W pkt 2 tego Rozdziału Zamawiający wskazał, ż e wykluczy wykonawcę w sytuacji zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1-6 pzp Z kolei w pkt 6 Rozdziału VII Zamawiający wskazał, że wykluczy wykonawcę w sytuacji zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 1-10 pzp. W zakresie podstaw wykluczenia, których dotyczą zarzuty niniejszego odwołania Zamawiający powtórzył w Rozdziale VI pkt 6 ppkt 7, 8 i 10 SW Z odpowiednie przepisy ustawy pzp, tj. art. 109 ust. 1 pkt 5), 7), 8) oraz 10) pzp. W niniejszym postępowaniu wykluczeniu podlega m. in. wykonawca: „(…) 5) który w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności gdy wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych dowodów; (…) 7) który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady; 8) który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych (…) 10) który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia (…)”. W dniu 7 czerwca 2023 r. Zamawiający dokonał wyboru oferty Trakcja S.A. jako najkorzystniejszej. Na tę czynność Strabag Sp. z o.o. złożył w dniu 19 czerwca 2023 r. odwołanie („Odwołanie 1”), podnosząc, że oferta tego Wykonawcy powinna zostać odrzucona, albowiem Trakcja S.A. podlega wykluczeniu. W Odwołaniu 1 podniesiono zarzuty naruszenia przez Zamawiającego: art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 pzp, art. 109 ust. 2 pzp, art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) pzp oraz art. 16 pkt 1 i 2 pzp, wskazując, iż w stosunku do Wykonawcy została naliczona przez ZDMK kara umowną w wysokości ponad 28 mln zł z tytułu nieprawidłowej realizacji Umowy Krakowska, której Trakcja S.A. nie ujawniła dokumencie JEDZ złożonym w Postępowaniu, pomimo, że brak było podstaw w d o pominięcia tej informacji Zamawiającemu. Nadto, w Odwołaniu 1 zarzucono Zamawiającemu również zaniechanie odrzucenia oferty Trakcja S.A., pomimo, ż e w stosunku do tego Wykonawcy zachodzą podstawy wykluczenia. Odwołanie 1 zostało zarejestrowane przez Izbę pod sygn. KIO 1757/23. W dniu 26 czerwca 2023 r. Zamawiający opublikował na stronie internetowej Postępowania informację, iż na podstawie art. 16 i 17 pzp unieważnia czynność wyboru najkorzystniejszej oferty złożonej przez Trakcja S.A. i przystępuje do powtórzenia czynności badania i oceny ofert zmierzającej do wyboru najkorzystniejszej oferty. Następnie, w dniu 27 czerwca 2023 r. Zamawiający w postępowaniu o sygn. KIO 1757/23 złożył Odpowiedź na Odwołanie 1, w której oświadczył, że uwzględnił Odwołanie 1, dokonał w związku z tym unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty ponownie rozpoczynając procedurę badania i oceny ofert i w dalszej kolejności wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 522 ust. 2 pzp, o ile Trakcja S.A. nie złoży sprzeciwu. Izba postanowieniem z dnia 3 lipca 2023 r. umorzyła postępowanie w sprawie o sygn. KIO 1757/23. Ze względu na to, że Zamawiający pomimo uwzględniania zarzutów Odwołania 1 nie wykluczył Wykonawcy i nie odrzucił jego oferty ograniczając się jedynie do unieważnienia czynności wyboru oferty złożonej przez Trakcję S.A., jako oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenia czynności badania i oceny ofert wykonawców biorących udział w Postępowaniu, Odwołujący złożył w dniu 6 lipca 2023 r. kolejne odwołanie („Odwołanie 2”). Postępowanie zainicjowane Odwołaniem 2 zostało zarejestrowane pod sygn. KIO 1952/23. Zamawiający Odpowiedzi na Odwołanie 2 wskazał, że „jest na etapie badania i oceny ofert, w czasie którego analizuje wyjaśnienia w złożone przez TRAKCJA S.A., stanowiące odniesienie się d o zarzutów STRABAG Sp. z o.o., jak również zasadność zastrzeżenia części informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Z uwagi na obszerność i wagę w/w wyjaśnień oraz konieczność przeanalizowania złożonych dokumentów Zamawiający nie ustalił jeszcze rankingu ofert oraz nie dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej, w tym również nie ustalił, czy którakolwiek z ofert zostanie odrzucona” (Zob. odpowiedź Zamawiającego z dnia 18.07.2023 r. na Odwołanie 2 w aktach Postępowania i sprawy KIO 1952/23 ). W związku z treścią udzielonej przez Zamawiającego Odpowiedzi na Odwołanie 2 Odwołujący cofnął je, a postępowanie w sprawie o sygn. KIO 1952/23 zostało umorzone. W następstwie unieważnienia w dniu 26 czerwca 2023 r. czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, Zamawiający: • zwrócił się do Trakcja S.A. o złożenie wyjaśnień w zakresie naliczonych temu Wykonawcy kar umownych, które Wykonawca złożył w piśmie z dnia 4 lipca 2023 r.; • zlecił Wydziałowi Prawnemu sporządzenie opinii prawnej celem ustalenia, czy udzielone przez Wykonawcę wyjaśnienia są wystarczające do stwierdzenia, że nie podlega on wykluczeniu z Postępowania w oparciu o podstawy wskazane w zarzutach Odwołania 1. Opinia prawna została sporządzona w dniu 3 sierpnia 2023 r. (dalej „Opinia prawna ZIM”); • zwrócił się w następstwie otrzymanej opinii prawnej do GDDKiA oraz ZDMK o dodatkowe informacje na potrzeby ustalenia ziszczenia się podstaw do wykluczenia Wykonawcy, które otrzymał odpowiednio w dniach 8 września 2023 r. (GDDKiA) i 15 września 2023 r. (ZDMK). W dniu 5 października 2023 r. Zamawiający poinformował, że w wyniku ponownego badania i oceny ofert wybrał ofertę Trakcja S.A. jako najkorzystniejszą zgodnie z kryteriami oceny ofert określonymi w dokumentach zamówienia, zaś ww. Wykonawca nie podlega wykluczeniu z Postępowania. B. Kara umowna naliczona w ramach Umowy Krakowska. W ramach Umowy Krakowska ZDMK naliczyło Wykonawcy kary umowne w wysokości 24.494.195,11 zł za zwłokę w zakończeniu robót budowlanych, która wynosić miała 130 dni w stosunku do terminu przewidzianego Umową. Kara umowna w tym przypadku obejmuje okres od dnia 1 października 2020 r. do dnia 8 lutego 2021 r. i stanowi 25,96% wynagrodzenia umownego Wykonawcy przewidzianego w § 8 ust. 1 Umowy Krakowska z uwzględnieniem zmian dokonanych zawartymi do niej Aneksami nr 1 – 4 (finalna kwota wynagrodzenia wynosiła 94.389.368,36 zł brutto). Niezależnie od kary umownej związanej z dotrzymaniem terminu realizacji robót budowlanych, Wykonawcy zostały w ramach Umowy Krakowska naliczone również dwie kary umowne związane z brakiem dochowania obowiązków płatniczych w stosunku do podwykonawców: • Kara umowna w wysokości 2.821.500,00 zł z tytułu nieterminowych płatności wynagrodzenia należnego podwykonawcom, gdzie łączna ilość dni zwłoki w stosunku do wszystkich podwykonawców wynieść miała 5.643 dni; • Kara umowna w wysokości 2.355.210,78 zł z tytułu braku zapłaty wynagrodzenia należnego podwykonawcom. Suma ww. kar wynosi 29.670.902,89 zł, lecz ze względu na przewidziany w § 13 ust. 4 Umowy Krakowska limit kar umownych, została zredukowana do kwoty 28.262.529,36 zł i ujęta w nocie księgowej nr ZDMK/FK/20/K/2021 z dnia 14 maja 2021 r. Dowód: Nota księgowa nr ZDMK/FK/20/K/2021wraz z załącznikiem (załącznik nr 5 do Odwołania 3) W piśmie z dnia 4 lipca 2023 r. (nb. 22 i nast.) Wykonawca wskazał, że naliczone mu przez ZDMK kary umowne są bezzasadne. Zakwestionował, aby pozostawał w zwłoce z wykonaniem robót budowlanych w ramach wspomnianej Umowy, twierdząc że roboty t e miał zakończyć w terminie umownym (tj. do dnia 7 września 2020 r.), a konkretnie w dniu 2 września 2020 r., co znajduje rzekomo odzwierciedlenie w dzienniku budowy. Co więcej, Wykonawca stwierdził, że fakt terminowego zakończenia robót budowlanych miał zostać potwierdzony również przez ZDMK, czego dowodem ma być protokół odbioru końcowego z dnia 15 lutego 2021 r., którego data sporządzenia podyktowana jest przedłużającą się procedurą odbiorową za co winę ponosi ZDMK. Jeśli chodzi zaś o kary umowne związane z terminowością i brakiem zapłaty przez Trakcja S.A. wynagrodzenia należnego podwykonawcom, Wykonawca wskazał, że wspomniane wynagrodzenia zostały uregulowane i dysponuje w tym względzie stosownymi oświadczeniami wykonawców, a ewentualne zatory płatnicze wynikały z rzekomej zwłoki realizowaniu na jego rzecz płatności przez ZDMK. w W dalszej części pisma z dnia 4 lipca 2023 r. Trakcja S.A. wskazywała, iż naliczone przez ZDMK mają charakter sporny i były przedmiotem postępowania mediacyjnego, a w przyszłości mają stanowić przedmiot powództwa do sądu powszechnego, które wytoczyć ma Wykonawca wobec Zamawiającego. W tym miejscu warto dodać, iż przed Sądem Okręgowym w Krakowie już toczy się postępowanie sądowe z powództwa ZDMK o zapłatę pozostałej części kar umownych, które nie zostały potrącone z roszczeniem Wykonawcy o zapłatę wynagrodzenia, o czym ZDMK poinformował Zamawiającego pismem z dnia 1 5 września 2023 r. Wedle ustaleń Odwołującego wspomniane postępowanie zostało zarejestrowane pod sygn. IX GC 822/23 i nie wydano do tej pory orzeczenia kończącego. Okoliczność, iż Wykonawca nie uznał naliczonych przez ZDMK kar umownych i są one przedmiotem sporu sądowego w żadnej mierze nie oznacza, że nie doszło do nienależytego wykonania istotnego zobowiązania przewidzianego Umową wskutek czego Wykonawca nie może zostać wykluczony z Postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy. Przyjęcie stanowiska, że wystąpienie sporu co do nienależytego wykonania zamówienia uniemożliwia wykluczenie na ww. podstawie, oznaczałoby, że ww. przepis w praktyce nie byłby możliwy do stosowania (Zob. J. Jarnicka [w:] Prawo zamówień publicznych. Komentarz red. Marzena Jaworska, Dorota Grześkowiak-Stojek, Julia Jarnicka, Agnieszka Matusiak, Wyd. 5, 2023 r., teza nr G.15 do art. 109 ). C. Kara umowna w związku z zawinionym przekroczeniem przez Wykonawcę Czasu na Ukończenie Umowy S-5. W piśmie z dnia 4 lipca 2023 r. (które należy podkreślić, iż zostało złożone na skutek zarzutów Odwołania 1 i zgłoszonych przez Odwołującego wątpliwości odnośnie sytuacji podmiotowej Trakcja S.A.) Wykonawca uzasadniając to troską o maksymalną przejrzystość i transparentność Postępowania przekazał informację o karze umownej naliczonej mu przez GDDKiA w związku z przekroczeniem Czasu na Ukończenie w realizacji Umowy S-5. Informacji o tej karze nie było w Dokumencie JEDZ. Kara umowna w tym przypadku opiewa na niebagatelną kwotę 42.292.554,65 zł obejmując okres zwłoki w wymiarze 526 dni t j. od dnia 25 marca 2020 r. do dnia 2 września 2021 r. Wykonawca odnosząc się d o ww. okresu podaje nieprecyzyjną informację odnośnie umownego terminu końcowego Czasu na Ukończenie, który przypada w jego ocenie na dzień 25 kwietnia 2020 r. Nie znajduje to jednak potwierdzenia w stanowisko GDDKiA, które w piśmie z dnia 8 września 2023 r. podaje, że termin umowny określony była na dzień 25 marca 2020 r. Naliczona przez GDDKiA kara umowna stanowi prawie 15% Zaakceptowanej Kwoty Kontraktowej netto, która zgodnie z udostępnionym przez Wykonawcę Poleceniem Zmiany nr 1 Cz. A wynosiła 286.155.940,00 zł. Zgodnie z informacją zawartą na stronie internetowej Umowy S-5, jej realizacja miała nastąpić w ciągu 34 miesięcy od Daty Rozpoczęcia, przy czym jako Datę Rozpoczęcia Kontraktu wskazano 12 października 2015 r. ( http://s5szubinjaroszewo.pl/dane-ogolne [dostęp: 16.10.2023 r.] ). Z informacji zawartych w piśmie Wykonawcy z dnia 4 lipca 2023 r. wynika, że Czas na Ukończenie Umowy S-5 ulegał w toku jej realizacji przedłużeniu na skutekzawartych aneksów. Odwołujący nie ma wglądu do tych aneksów, niemniej z Opinii prawnej ZIM wynika, że umowne przedłużenie Czasu na Ukończenie wyniosło 59 dni ( ok. 2 miesięcy) (5 Zob. str. 10 Opinii prawnej ZIM). 526 dni zwłoki Wykonawcy przy przyjęciu średnio 30 dni na 1 miesiąc odpowiada okresowi ponad 17,5 miesiąca (526/30). Poziom przekroczenia Czasu na Ukończenie przez Wykonawcę oznaczał tym samym zakończenie realizacji Umowy prawie 1,5 roku później niż planowano. D. Stanowisko Trakcja S.A. w kwestii kar umownych naliczonych w związku z Umową Krakowska i Umową S-5 nie jest przekonujące i nie uzasadnia dalszego udziału tego Wykonawcy w Postępowaniu. Lektura pisma Wykonawcy z dnia 4 lipca 2023 r. w kontekście finalnego stanowiska Zamawiającego, czego wyrazem był wybór oferty ww. Wykonawcy jako najkorzystniejszej, może nasuwać wniosek, iż argumentacja Trakcja S.A. jest trafna, a tym samym Wykonawca nie podlega wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 lub 7 pzp. W ocenie Odwołującego taki wniosek jest jednak nieprawidłowy, a stanowisko Zamawiającego (wyrażone chociażby w protokole z Postępowania – pkt 20.1. protokołu), jakoby ów Wykonawca nie podlegał wykluczeniu, niekonsekwentne. Odwołujący zwrócił uwagę, że analiza stanowiska Wykonawcy i przedłożonych na jego poparcie dokumentów wraz z pismem z dnia 4 lipca 2023 r. wzbudziła wątpliwości Wydziału Prawnego Zamawiającego. W Opinii prawnej ZIM wyraźnie wskazano, że „same wyjaśnienia złożone przez Trakcja nie są wystarczające do stwierdzenia, że Wykonawca nie podlega wykluczeniu z art. 109 ust. 1 pkt 7) pzp.” i „trudno jest przyjąć, iż aktualnie powinien zostać dokonany ponowny wybór oferty tego Wykonawcy jako oferty najkorzystniejszej”. Rysunek 1 - fragmenty Opinii prawnej ZIM, str. 18 (w aktach Postępowania) Zarówno w przypadku ZDMK, jak i GDDKiA w Opinii prawnej ZIM zarekomendowano wystąpienie do obu tych zamawiających z konkretnymi pytaniami umożliwiającymi ocenę, czy Wykonawca rzeczywiście nienależycie wykonywał te umowy i w konsekwencji zachodzą względem niego podstawy do wykluczenia (zob. str. 9 – 10 Opinii prawnej ZIM). Dowód: Opinia prawna ZIM (w aktach Postępowania) Wątpliwości Wydziału Prawnego Zamawiającego, jak i fakt, że zgodnie z wynikającą z Opinii prawnej ZIM rekomendacją zwrócił się do ZDMK i GDDKiA z wnioskami o udzielenie dodatkowych informacji związanych z naliczonymi karami umownymi dowodzą, ż e stanowisko Trakcja S.A. nie było przekonujące dla Zamawiającego. Jeśli informacje o d ZDMK i GDDKiA miały przysłużyć się do usunięcia wątpliwości związanych z wykluczeniem Wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp, to zdaniem Odwołującego mając na uwadze treść i stanowczość odpowiedzi obu Zamawiających powinny one skłonić co najwyżej do wykluczenia Wykonawcy. ZDMK w piśmie z dnia 15 września 2023 r. jednoznacznie wskazało, że: • zgłoszenie robót do odbioru, wbrew stanowisku Trakcja S.A., nie miało miejsca 2 września 2020 r., lecz nastąpiło zgłoszeniem w dniu 22 stycznia 2021 r., a jako termin zakończenia robót ZDMK uznał dzień 8 lutego 2021 r. (Powyższe przeczy tezie Wykonawcy jakoby ZDMK miało podzielić jego stanowisko o zakończeniu robót z dniem 2 września 2020 r. ) • Wykonawca pozostawał w zwłoce z wykonaniu Umowy Krakowska przez 130 dni; • Dochodzi przed Sądem Okręgowym w Krakowie z tytułu naliczonych kar umownych kwoty 26.972.529,36 zł; • Przekroczenie terminu realizacji Umowy miało miejsce z przyczyn leżących po stronie Trakcja S.A. i skutkowało to wystąpieniem szkód (przy czym szkoda materialna nie została jeszcze oszacowana). GDDKiA w piśmie z dnia 8 września 2023 r. wskazała, że: • Konsorcjum, w skład którego wchodziła Trakcja S.A., w umownym terminie określonym na dzień 25 marca 2020 r. nie ukończyło wszystkich robót na trasie głównej drogi ekspresowej S5, obiektach inżynierskich, drogach dojazdowych, obwodzie utrzymania drogi, oświetleniu drogi ekspresowej, odwodnieniu drogi ekspresowej, ekranach akustycznych; • Wykonawca pozostawał w zwłoce z realizacją przedmiotu Umowy S-5 i w sprawie wystąpiły wszystkie okoliczności uzasadniające naliczenie kary umownej za przekroczenie Czasu na Ukończenie; • Zwłoka Wykonawcy skutkowała szkodami społeczno-gospodarczymi. Dowód: Pismo ZDMK z dnia 15.09.2023 r. (w aktach Postępowania) Pismo GDDKiA z dnia 08.09.2023 r. (w aktach Postępowania) Po uzyskaniu stanowisk obu zamawiających, Zamawiający nie zwracał się do Wykonawcy o dodatkowe dokumenty, czy informacje, swoje dalsze działania w tym względzie ograniczając do wniosku o udostępnienie przez ZDMK odpisu pozwu złożonego przeciwko Wykonawcy, którego nie otrzymał. Biorąc pod uwagę początkowe wątpliwości Zamawiającego odnośnie trafności argumentacji Wykonawcy zawartej w piśmie z dnia 4 lipca 2023 r. i informacje uzyskane od ZDMK i GDDKiA przyjęcie przez Zamawiającego ostatecznego stanowiska, w którym dochodzi do przekonania, iż brak jest podstaw d o wykluczenia Trakcja S.A. na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp jest niekonsekwentne i nieuzasadnione. Pisma ZDMK i GDDKiA nie zawierały żadnych informacji, które miałyby przemawiać na korzyść Wykonawcy, co w ocenie Odwołującego poddaje pod wątpliwość prawidłowość wniosków poczynionych przez Zamawiającego i czyni jego ocenę dowolną. E. Trakcja S.A. podlega wykluczeniu z Postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 pzp. Zgromadzone w aktach Postępowania dokumenty i informacje w ocenie Odwołującego uzasadniają stanowisko, że w przypadku Umów Krakowska i S-5 Wykonawca dopuścił się nienależytego wykonania przedmiotu umowy, a naliczone w związku z tym kary umowne są zasadne. Przesłanki z art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 pzp w stosunku do Wykonawcy są spełnione. W przypadku obu Umów Krakowska i S-5 mamy do czynienia ze znaczną w stosunku d o każdej z tych inwestycji zwłoką w jej wykonaniu, co też stanowi swoje odzwierciedlenie milionowych karach umownych. Skala przekroczenia terminów umownych w i odpowiadające temu kary umowne nie mogą budzić wątpliwości co do konieczności sklasyfikowania takiej postaci nienależytego wykonania umowy – którego konsekwencją jest naliczona kara umowna, jako nienależyte wykonanie umowy w znacznym stopniu, szczególności jako długotrwałe nienależyte wykonanie umowy w zakresie obowiązku wykonania umowy w określonym w terminie. Co do uznania, czy w zakresie obowiązków wykonawcy z umowy o roboty budowlane, obowiązek wykonania umowy w określonym terminie końcowym jest obowiązkiem istotnym to również nie powinno pozostawiać wątpliwości. W orzecznictwie na gruncie art. 109 ust 1 pkt 7 pzp zwraca się uwagę n a konieczność po pierwsze wskazania jakiego zobowiązania w ramach wcześniejszej umowy nie wykonał wykonawca lub wykonał je nienależycie a następnie oceny czy miało ono charakter istotny (Zob. wyrok z 2 marca 2022 r. sygn. KIO 427/23). W obu Umowach mamy do czynienia z tożsamym zobowiązaniem, które Wykonawca nienależycie wykonał. Oprócz tego, w odniesieniu do Umowy Krakowska Wykonawca nienależycie realizował również swoje obowiązki związane z płatnościami na rzecz podwykonawców, n a co szczególnie zwraca się uwagę w umowach realizowanych w reżimie zamówień publicznych ze względu na odpowiedzialność stron umowy o roboty budowlane wynikającą tak z pzp, jak i kc. Istotność naruszenia (nienależytego wykonania) obowiązku umownego tym względzie należy oceniać z uwzględnieniem skali naliczonych kar umownych jeśli chodzi o poszczególne w płatności, okres zwłoki w zapłacie, jak i liczbę podwykonawców względem których doszło do naruszenia obowiązków płatniczych. Oba przypadki związane z niedochowaniem terminów zakończenia realizacji Umów należy poddać również ocenie w kontekście art. 109 ust 1 pkt 5 ustawy pzp, którego zakres stosowania wyjaśniła Izba w wyroku z 11 lipca 2022r. sygn. KIO 1606/22. Jak podkreśla się w doktrynie, polski ustawodawca doprecyzował w pzp pojęcie „deliktu zawodowego” podając jako jeden z przykładów wypełniających przesłankę wykluczenia ze względu na zawinione poważne naruszenie obowiązków zawodowych sytuację, w której wykonawca nie wykonał zamówienia lub wykonał je nienależycie w wyniku działania zamierzonego lub rażącego niedbalstwa (Tak W. Dzierżanowski i in. Prawo Zamówień publicznych. Komentarz. W KP 2021r.). W zakres poważnego naruszenia obowiązków zawodowych wchodzi więc niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania, którego źródłem jest umowa sprawie zamówienia publicznego. W celu uznania, że zachodzi wskazana okoliczność uprawniająca do wykluczenia w wykonawcy, należy wykazać łącznie, że: • wykonawca nie wykonał zamówienia – a więc umowy zawartej w wyniku rozstrzygnięcia postępowania o zamówienie publiczne – lub wykonał je nienależycie; • niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy jest wynikiem działania zamierzonego (wina umyślna) lub działania dotkniętego rażącym niedbalstwem. Niedbalstwo polega n a niedołożeniu wymaganej w stosunkach danego rodzaju staranności niezbędnej d o uniknięcia skutku, którego sprawca nie chciał wywołać. W zamówieniach publicznych mamy do czynienia z obrotem profesjonalnym, stąd też wymagana jest staranność uwzględniająca zawodowy charakter działania wykonawcy. Przy ocenie, czy wykonawca dopuścił się niedbalstwa rażącego, należy wziąć pod uwagę zarówno profesjonalny charakter wykonywanych przez niego czynności oraz rodzaj stosunków łączących strony, jak i konkretne okoliczności. W ocenie Odwołującego zwłoka w całości zadania wynosząca przypadku Umowy Krakowska 130 dni, zaś w przypadku Umowy S-5 526 dni, a wiec przekroczenie terminu wykonania w z powodu okoliczności za które Wykonawca ponosił odpowiedzialność stanowi co najmniej o rażącym niedbalstwie Wykonawcy, a tym samym o spełnieniu się przesłanek zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 5 pzp. F. Trakcja S.A. podlega wykluczeniu z Postępowania ze względu na art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 pzp. W ocenie Odwołującego Trakcja S.A. pismem z dnia 29 maja 2023 r. przekazała Zamawiającemu w odpowiedzi na jego wezwanie z dnia 18 maja 2023 r. informacje wprowadzające w błąd zatajając fakt naliczenia temu Wykonawcy kar umownych przez zamawiających publicznych w ramach Umowy Krakowska i Umowy S-5, które to kary dotyczyły nienależytego wykonania obu ww. umów poprzez m.in. niedotrzymanie terminu zakończenia ich realizacji (tzw. przekroczenia Czasu na Ukończenie). W szczególności mowa w tym względzie o zakresie informacji przekazanych Zamawiającemu w ramach Dokumentu JEDZ. Bezspornym w tej sprawie pozostaje, iż Trakcja S.A. udzieliła odpowiedzi twierdzącej (TAK) na zawarte w Dokumencie JEDZ pytanie „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?”. Nie można jednak wyłącznie w oparciu o tak udzieloną odpowiedź (tj. zaznaczenie odpowiedzi „TAK”) twierdzić, iż Wykonawca poinformował Zamawiającego o okolicznościach istotnych dla oceny jego sytuacji podmiotowej w ramach Postępowania. Tego rodzaju stanowisko (przedstawione zresztą na str. 13 Opinii prawnej ZIM) byłoby wbrew zasadom logiki i pzp, gdyż: • Wszelkie dalsze czynności Zamawiającego dotyczące wyjaśnienia sytuacji podmiotowej Trakcja S.A. i naliczonych temu Wykonawcy kar umownych dokonane byłyby wbrew przepisom pzp, gdyż de facto nie dotyczyłyby istotnych okoliczności dla oceny sytuacji Wykonawcy, skoro tą wyjaśniać miałoby już samo udzielenie odpowiedzi „TAK”. Formułując taki wniosek w Opinii prawnej ZIM Zamawiający zaprzeczył więc swoim dalszym czynnościom w postaci wezwania Trakcja S.A. do złożenia wyjaśnień w trybie art. 128 ust. 4 pzp, jak również wystąpienia o dodatkowe informacje do ZDMK oraz GDDKiA; • Dalsza część formularza, w której wymaga się opisania sytuacji, do których referuje ww. pytanie pozbawiona byłaby jakiegokolwiek znaczenia, skoro wystarczającym byłoby jedynie udzielenie odpowiedzi „TAK”. Co więcej, oznaczałoby to, że część formularza przeznaczona na opis przypadków obciążenia odszkodowaniem/karami umownymi podlegałaby fakultatywnemu uzupełnieniu przez wykonawcę i możliwości wybiórczego prezentowania niej informacji dotyczących nałożonych nań odszkodowań, bądź innych porównywalnych sankcji. w Kwestia udzielenia odpowiedzi na pytanie dotyczące zdarzeń kontraktowych wskazanych art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp została transparentnie wyjaśniona w wyroku Izby z dnia 14 marca 2022 r., sygn. KIO 449/22. w Odwołujący podał, że udzielenie odpowiedzi „TAK/NIE” na pytanie „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” jest ściśle powiązane z dalszym obowiązkiem opisu sytuacji odpowiadających kryteriom przewidzianym w tym pytaniu. Użycie w tym względzie sformułowania „Proszę je opisać” w ocenie Odwołującego wymagało opisania wszystkich takich sytuacji, gdzie na wykonawcę nałożono odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z wcześniejszą umową sprawie zamówienia publicznego, lub która została rozwiązana przed czasem. Innymi słowy, treść pytania, jak i w przewidziane formularzem JEDZ w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej polecenie „P roszę je opisać” nie dają podstaw ku temu, a by wykonawca mógł wybiórczo przedstawić jedynie te przypadki, które w jego ocenie warte są uwagi, tudzież naliczone w ramach tych sytuacji kary umowne miałyby być jego przekonaniu zasadne. Taka sytuacja możliwa byłaby wówczas gdyby zamiast zwrotu „Proszę je opisać” Zamawiający w dokumencie JEDZ zawarł polecenie „Podaj przykład”, „Wymień najważniejsze” lub inne równoważne. Jednocześnie zwrot „Proszę je opisać” referując do wcześniej udzielonej odpowiedzi twierdzącej na omawiane pytanie powoduje, że nie można rozszerzyć treści oświadczenia wyrażonego słowem „TAK” ponad opisane ramach rozwinięcia tej odpowiedzi przypadki niewykonania lub nienależytego wykonania umowy. Cel opisania przez w wykonawcę sytuacji, które odpowiadają okolicznościom wskazanym w pytaniu jest prosty - jest nim umożliwienie Zamawiającemu dokonania indywidualnej oceny każdego takiego przypadku opisanego w JEDZ właśnie z celu zweryfikowania, czy są to przypadki o których mowa przesłance wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 5 czy 7 pzp. Formularz JEDZ w jednoznaczny sposób nakłada na wykonawcę obowiązek podania informacji o okolicznościach objętych fakultatywnymi przesłankami wykluczenia p o to, aby Zamawiający mógł dokonać ich indywidulanej oceny (Zob. wyrok KIO z 5 września 2022r. sygn. KIO 2214/22). Wszak nie ulega wątpliwości, iż oceny spełnienia fakultatywnej przesłanki wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp dokonuje zamawiający, a nie wykonawca (Zob. np. wyrok KIO z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. KIO 171/23). Wykonawca wypełniając dokument JEDZ w ww. zakresie nie jest więc uprawniony w sytuacji naliczenia mu przykładowo 10 kar umownych z tytułu nienależytego wykonania przedmiotu umowy dotyczącej zamówienia publicznego do wyboru i opisania jedynie połowy z nich. Decydując się na udzielenie w dokumencie JEDZ odpowiedzi „TAK” i opisania sytuacji referujących d o treści zadanego pytania i wskazując przy tym okoliczności dotyczące obciążenia .in. karami umownymi w związku z nienależytym wykonaniem umów o zamówienie publiczne, nie ma możliwości m udzielenia częściowej informacji. Zarówno w przypadku Umowy Krakowska, jak i Umowy S-5 kary umowne związane s ą nienależytym wykonaniem istotnych obowiązków umownych, jakimi były terminowa realizacja przedmiotu umowy. Obie omawiane kary naliczone Wykonawcy w związku z przekroczeniem terminów realizacji dotyczą znacznych okresów zwłoki. Jak j uż wspomniano w poprzednich fragmentach Odwołania 3, w przypadku umowy z ZDMK jest to zwłoka w wymiarze 130 dni (od 1 października 2010 r. do 8 lutego 2021 r.), z aś w przypadku Umowy S-5 to 526 dni (od 25 marca 2020 r. do 2 września 2021 r). Fakt, i ż Wykonawca kwestionuje zasadność kar umownych nałożonych na niego w ramach Umowy Krakowska i Umowy S-5, dąży do ich eliminacji lub zmniejszenia, a obowiązek i ch zapłaty jest przedmiotem postępowań sądowych/polubownych nie stanowią żadnego argumentu za odstąpieniem od podania w Dokumencie JEDZ. Na moment oceny spełniania przez Trakcja S.A. warunków udziału w Postępowaniu możliwość uchylenia/eliminacji k ar umownych w przypadku obu Umów ma charakter przyszły i niepewny. Nie sposób uznać w świetle zasad doświadczenia życiowego – w ocenie Odwołującego – praktyki rynku zamówień publicznych (na którym Trakcja S.A. działa od wielu lat), ale przede wszystkim katalogu kar umownych, które Wykonawca zdecydował się ujawnić Dokumencie JEDZ (wśród których są nie tylko kary ugodzone, lecz również sporne), w a by brak wzmianki o karach naliczonych przez ZDMK i GDDKiA był wynikiem omyłki, c zy błędnej interpretacji, tym bardziej, że w realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z podwyższonym miernikiem staranności (art. 355 § 2 kc w zw. z art. 8 ust. 1 pzp). Miernik ten nakłada na podmioty będące profesjonalistami obowiązek rzetelnego i skrupulatnego przygotowania ofert przetargowych, w których deklarowany stan rzeczy będzie odpowiadać rzeczywistości ( Zob. A. Gawrońska-Baran [w:] E. Wiktorowska, A. Wiktorowski, P.Wójcik, A. Gawrońska-Baran, Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2023, art. 109). Informacje podawane w Postępowaniu składane w sposób celowy, stanowią odpowiedź na ukształtowane w ogłoszeniu o zamówieniu oraz SWZ warunki udziału Postępowaniu, dlatego też muszą być rozpatrywane przez pryzmat staranności wymaganej w danych w okolicznościach, z uwzględnieniem profesjonalnego charakteru postępowania o zamówienie oraz zawodowego charakteru powadzonej działalności przez wykonawców. Do czynności Zamawiającego i wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, zgodnie z art. 8 ust. 1 pzp, mają zastosowanie przepisy kc. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 października 2003 r. sygn. akt V CK 311/02 wskazał, że „wzorzec należytej staranności ma charakter obiektywny. Jego zastosowanie w praktyce polega najpierw na dokonaniu wyboru modelu, ustalającego optymalny w danych warunkach sposób postępowania, odpowiednio skonkretyzowanego i aprobowanego społecznie, a następnie na porównaniu zachowania się dłużnika z takim wzorcem postępowania. O tym, czy na tle konkretnych okoliczności można osobie zobowiązanej postawić zarzut braku należytej staranności w dopełnieniu obowiązków, decyduje nie tylko niezgodność jego postępowania z modelem, lecz także uwarunkowana doświadczeniem życiowym możliwość) powinność przewidywania odpowiednich następstw zachowania.” Jak wskazuje się orzecznictwie Izby, należyta staranność dłużnika określana przy uwzględnieniu zawodowego charakteru prowadzonej w działalności gospodarczej uzasadnia zwiększone oczekiwanie, co do umiejętności, wiedzy, skrupulatności i rzetelności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Obejmuje także znajomość obowiązującego prawa oraz następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności. W świetle powyższego, zdaniem Odwołującego zatajenie przez Trakcja S.A. w dokumencie JEDZ informacji o nałożeniu kar umownych o łącznym wymiarze kilkudziesięciu milionów złotych w związku z nieterminową realizacją Umów Krakowska i S-5 jest wprowadzeniem Zamawiającego w błąd odnośnie dopuszczalności udziału w Postępowaniu tego Wykonawcy. Jest to okoliczność istotna z punktu widzenia decyzji podejmowanych przez Zamawiającego w Postępowaniu, albowiem dotyczy ustalonych przez niego w SW Z podstaw weryfikacji zdolności wykonawców do wykonania zamówienia. Postawę Trakcja S.A. należy traktować jak przypadek rażącego niedbalstwa w rozumieniu art. 109 ust. 1 pkt 8 pzp. Decydując się na weryfikację rzetelności wykonawców poprzez ustalenie w SW Z przesłanek wykluczenia Zamawiający ma prawo dyskwalifikować tych z nich, którzy nie dają gwarancji należytego wykonania zamówienia. Niezależnie od kwestii spełnienia przesłanek z art. 109 ust. 1 pkt 8 pzp, przedstawiona wyżej argumentacja uzasadnia również wykluczenie Trakcja S.A. z Postępowania i następnie odrzucenie oferty tego Wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 pzp, który to przepis ma charakter samodzielny. Cytuje fragment wyroku Izby z dnia 14 marca 2022 r., sygn. KIO 449/22 . Kwestia spełnienia pierwszej z przesłanek przepisu art. 109 ust. 1 pkt 10 pzp wymienionych w przytoczonym powyżej wyroku KIO została już omówiona w poprzednich fragmentach odwołania. W tym miejscu należy jedynie poprzestać na konstatacji, iż brak uwzględnienia przez Trakcja S.A. w dokumencie JEDZ informacji o naliczonych karach umownych przez ZDMK i GDDKiA czyni niezgodną z rzeczywistością odpowiedź udzieloną na pytanie o odszkodowania lub inne sankcje w związku wcześniej zawartymi umowami o udzielenie zamówienia publicznego. Co do drugiej z przesłanek art. 109 ust. 1 pkt 10 pzp, w doktrynie wyjaśnia się, że z lekkomyślnością mamy do czynienia, gdy wykonawca jest świadomy, ż e może podawać informacje nieprawdziwe, ale bezpodstawnie sądzi, że do tego jednak nie dojdzie. Niedbalstwo ma zaś miejsce wówczas, gdy wykonawca podaje nieprawdziwe informacje, nie zdając sobie z tego sprawy (Tak M. Sieradzka (red.), Prawo zamówień publicznych. Komentarz, Warszawa 2022 teza nr 14 do art. 109). Postępowanie Trakcja S.A. polegające na braku uwzględnienia informacji dotyczącej kar naliczonych przez ZDMK i GDDKiA jawi się więc co najmniej, jako przejaw niedbalstwa wyrażający się w tym, ż e ww. Wykonawca nie dołożył należytej staranności w przygotowaniu informacji, które następnie przekazał Zamawiającemu w ramach Dokumentu JEDZ. W odniesieniu do Trakcja S.A. i jej oferty spełniona jest również ostatnia z przesłanek art. 109 ust. 1 pkt 10 pzp. a gruncie ww. przepisu wykluczenie winno nastąpić już za podanie wprowadzających N błąd informacji, które mogą mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu. w Świadczy o tym użycie sformułowania „co mogło mieć wpływ”. W piśmiennictwie do informacji mogących mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zalicza się informacje stanowiące podstawę wyboru oferty najkorzystniejszej, wykluczenia wykonawcy czy też odrzucenia jego oferty (Tak A. Gawrońska-Baran). Kwestia naliczonych wobec Trakcja S.A. kar umownych przez ZDMK i GDDKiA oraz nienależytego wykonania obowiązków umownych, z którymi te kary są powiązane rzutuje zaś na kwestię wykluczenia wykonawcy w oparciu o art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 pzp. G. Przedstawienie przez Trakcja S.A. informacji dot. kar umownych naliczonych w związku z realizacją Umowy Krakowska i Umowy S-5 nie uzasadnia odstąpienia od wykluczenia tego Wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 lub 10 pzp. Wykonawca w odpowiedzi na wezwanie w trybie art. 128 ust. 4 pzp z dnia 28 czerwca 2023 r. przedstawił w piśmie z dnia 4 lipca 2023 r. informacje dotyczące naliczonej mu przez ZDMK kary umownej przy okazji ujawniając fakt naliczenia mu kary umownej w wysokości ponad 42 mln zł w związku z realizacją Umowy S-5. Podjęcie takiej czynności przez Wykonawcę i w rezultacie powzięcie przez Zamawiającego na aktualnym etapie wiedzy o karach związanych z Umowami Krakowska i S-5 nie oznaczają, że w stosunku do Trakcja S.A. nie zachodzą już podstawy do wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 8 lub 10 pzp. Pisma Trakcja S.A. z dnia 4 lipca 2023 r. nie sposób kwalifikować (przynajmniej odniesieniu do kar naliczonych przez ZDMK i GDDKiA) jako wyjaśnień, o których mowa w art. 128 ust. 4 pzp. W rzeczywistości Wykonawca uzupełnił oświadczenie dot. przesłanek wykluczenia z w Postępowania o nowe informacje na skutek okoliczności, które ujawnił Odwołujący w Odwołaniu 1. Taka sytuacja nie jest objęta dyspozycją art. 128 ust. 4 pzp, n a co wskazano orzeczenie, które Izba wydała w sprawie KIO 449/22. Podania informacji wprowadzającej w błąd, czy też zatajenia informacji istotnej z perspektywy sytuacji podmiotowej danego wykonawcy nie można więc uzupełnić. Zaaprobowanie sytuacji, której wykonawcy pozwalałoby się w przypadku ujawnienia zatajenia przez niego określonej informacji (czy też w wprowadzenia w błąd) na złożenie wyjaśnień w celu skorygowania swoich oświadczeń i stanowisk wypaczałoby istotę przepisów art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 pzp. Co więcej, zachęcałoby wykonawców do podejmowania prób uchylenia się od ujawnienia „niewygodnych” dla nich informacji, gdyż w każdym takim przypadku mogliby liczyć na to, że w razie wykrycia takich informacji będą mogli się jeszcze „poprawić” składając w ostateczności dodatkowe wyjaśnienia, aby uniknąć wykluczenia. Idąc dalej należy wskazać, że o fakcie, iż w przypadku kar naliczonych w ramach Umowy Krakowska i Umowy S-5 mamy do czynienia z nowymi i istotnymi informacjami z punktu widzenia decyzji Zamawiającego, nieznanymi na etapie złożenia przez Wykonawcę Dokumentu JEDZ świadczy również: • przedstawienie przez Wykonawcę informacji o karach umownych dot. Umowy Krakowska i Umowy S-5 dopiero po ujawnieniu przez Odwołującego tych okoliczności w Odwołaniu 1; • poddanie przekazanych przez Wykonawcę informacji dot. obu ww. Umów analizie merytorycznej wynikającej choćby z Opinii prawnej ZIM. Nota bene przedmiotowa opinia zawierała konkluzję, że informacje, które przekazał Wykonawca nie są wystarczające i konieczne jest uzyskanie dodatkowych informacji oraz stanowiska zamawiających będących stronami obu tych Umów tj. ZDMK oraz GDDKiA. H. Wniosek o zobowiązanie Trakcja S.A. do złożenia dokumentów dot. sprawy IX GC 822/23. Wniosek Odwołującego w trybie art. 536 pzp o zobowiązanie Wykonawcy (o ile skutecznie przystąpi po stronie Zamawiającego do tego postępowania) do złożenia wskazanych dokumentów z akt postępowania o sygn. IX GC 822/23 przed Sądem Okręgowym Krakowie podyktowany jest brakiem możliwości uzyskania dostępu do tych dokumentów przez Odwołującego, gdyż w w odróżnieniu od Trakcja S.A. nie jest stroną ww. postępowania. Wnioskowane dokumenty będą zaś miały istotne znaczenie choćby dla oceny spełnienia stosunku do Wykonawcy przesłanki wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp i przysłużą się wydaniu końcowego w rozstrzygnięcia w sprawie. Na potrzebę uzyskania tych dokumentów wskazuje zresztą również samo postępowanie Zamawiającego, który bezskutecznie zwracał się o odpis pozwu złożonego przeciwko Wykonawcy do ZDMK.Trakcja S.A. jako strona postępowania o sygn. IX GC 822/23 zapewne dysponuje odpisem pozwu wraz z załącznikami, jak również odpowiedzią na ten pozew, o ile już ją wniosła. Po przeprowadzeniu posiedzenia i rozprawy z udziałem Stron oraz uczestnika postępowania odwoławczego na podstawie zebranego materiału w sprawie Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Skład orzekający Izby rozpoznając sprawę uwzględnił akta sprawy odwoławczej, które zgodnie z par. 8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U. z 2020 r. poz. 2453) w stanowią odwołanie wraz z załącznikami oraz dokumentacja postępowania o udzielenie zamówienia w postaci elektronicznej lub kopia dokumentacji, o której mowa w § 7 ust. 2, a także inne pisma składane w sprawie oraz pisma kierowane przez Izbę lub Prezesa Izby w związku z wniesionym odwołaniem. Do postępowania odwoławczego zgłosił skutecznie w dniu 19 października 2023 roku przystąpienie po stronie Zamawiającego wykonawca TRAKCJA spółka akcyjna z siedzibą Warszawie (dalej: TRAKCJA). w Do akt sprawy odwoławczej wpłynęło pismo Zamawiającego z dnia 30 października 2023 roku „Odpowiedź Zamawiającego na odwołanie”, gdzie Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania w całości. Do pisma załączono dokumenty, które zostały omówione w piśmie. Do akt wpłynęło pismo TRAKCJA spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie z dnia 3 1 października 2023 roku „Pismo procesowe Przystępującego”. Do pisma załączono dokumenty, Izba dopuściła w poczet materiału dowodowego dokumenty złączone do ww. pisma oraz wnioskowane w tym piśmie. Izba dopuściła w poczet materiału dowodowego dokumenty złożone i wnioskowane n a rozprawie przez TRAKCJA spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie tj. wyciąg w Pozwu o zapłatę i ustalenie z wnioskiem o zabezpieczenie. Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi a rt. 528 ustawy z dnia 11 września 2019 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1605; dalej „ustawa”) skutkujących odrzuceniem odwołania. Odwołanie zostało złożone d o Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 października 2023 roku od czynności Zamawiającego z dnia 5 października 2023 roku. Kopia odwołania została przekazana ustawowym terminie Zamawiającemu, co zostało potwierdzone przez Odwołującego w n a posiedzeniu oraz wynika z akt sprawy odwoławczej. Izba uwzględniła stanowiska prezentowane na posiedzeniu i rozprawie przez Strony i uczestnika postępowania odwoławczego. Izba zważyła w zakresie zarzutów odwołania: W zakresie zarzutu 1 naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 pzp w zw. z art. 109 ust. 2 pzp przez zaniechanie wykluczenia z Postępowania Trakcja S.A. i odrzucenia oferty tego Wykonawcy w sytuacji, w której Trakcja S.A. podlega wykluczeniu z Postępowania związku z faktem, iż z przyczyn leżących po Jego stronie w znacznym stopniu lub zakresie nienależycie wykonał: w a)umowę o zamówienie publiczne z dnia 7 lutego 2019 r. dotyczącej zadania pn. „Przebudowa torowiska tramwajowego w ciągu ul. Krakowskiej na odcinku od ul. Rollego do ul. Dietla wraz z przebudową istniejącego układu drogowego, chodników, ścieżek, towarzyszącej infrastruktury technicznej, węzła rozjazdów KrakowskaDietla - Stradomska wraz z przebudową ul. Dietla na odcinku od ul. Bożego Ciała do ul. Augustiańskiej oraz z przebudową istniejącego mostu Piłsudskiego przez rzekę Wisłę” („Umowa Krakowska”), zawartą w ramach konsorcjum z Comsa S.A.U. z Gminą Miasto Kraków – Zarząd Dróg Miejskich Krakowa („ZDMK”), co doprowadziło do naliczenia odszkodowania (kar umownych) w wysokości 29.670.902,89 zł z tytułu nieterminowej realizacji umowy (24.494.195,11 zł) oraz nieterminowych płatności lub ich braku na rzecz podwykonawców w ramach ww. umowy (5.176.710,78 zł), zredukowanych zgodnie z przewidzianym tą umową limitem kar umownych do kwoty 28.262.629,36 zł, b)umowę o zamówienie publiczne z dnia 12 października 2015 r., nr GDDKiA-O/BY-D-3-70-2014/I-4-2811-4/4-2014 dotyczącej inwestycji pn. „Projekt i budowa drogi ekspresowej S-5 na odcinku Nowe Marzy – Bydgoszcz - granica województwa kujawsko-pomorskiego i wielkopolskiego z podziałem na 4 części: Część 4 - Projekt i budowa drogi ekspresowej S-5 na odcinku od węzła „Szubin” (z węzłem) do węzła „Jaroszewo” (z węzłem) o długości około 19,3 km” („Umowa S-5”) zawartą w ramach konsorcjum z Przedsiębiorstwem Usług Technicznych Intercor Sp. z o. o. z siedzibą w Zawierciu ze Skarbem Państwa – GDDKiA Oddział w Bydgoszczy (dalej „GDDKiA”), co doprowadziło do naliczenia odszkodowania (kary umownej) w wysokości 42.292.554,65 zł z tytułu przekroczenia umownego terminu ukończenia robót przewidzianych do wykonania w ramach Umowy S-5; - Izba zarzut ten uznała za niezasadny. Na podstawie art. 552 ust. 1 ustawy Izba wydając wyrok bierze za podstawę stan rzeczy ustalony w toku postępowania odwoławczego. Na podstawie akt postępowania odwoławczego jak również w oparciu o pisma stron i uczestnika postępowania odwoławczego Izba ustaliła w zakresie tego zarzutu, że: - Zamawiający pismem z dnia 28 czerwca 2023 r. (katalog 112 - Wezwanie Trakcja do wyjaśnień) wezwał Wykonawcę Trakcja na podstawie art. 128 ust. 4 ustawy do złożenia wyjaśnień dotyczących zarzutów zawartych w pierwszym odwołaniu (Odwołanie 1) wniesionym przez tegoż Odwołującego STRABAG Sp. z o.o., a dotyczących naliczenia przez ZDMK kar umownych związanych z realizacją umowy Krakowska oraz braku ujawnienia w JEDZ umowy o zamówienie publiczne, - Wykonawca udzielił wyjaśnień pismo z dnia 4 lipca 2023 roku wraz z załącznikami (katalog 115 - Wyjaśnienia TRAKCJA ). Izba ustaliła, że pismem z dnia 18 sierpnia 2023 r. Zarząd Inwestycji Miejskich wystąpił d o GDDKiA o/Byd na podstawie art. 128 ust. 5 pzp dotyczącym ustalenia tego, czy wykonawca TRAKCJA nie wykonał istotnej części zobowiązania wynikającego z umowy S-8 oraz czy uchybienia realizacji wynikały z przyczyn lezących po stronie TRAKCJA. Za pismem z dnia 8 września 2023 roku GDDKiA o/Byd przedstawiła informację odpowiedzi na pytania Zamawiającego, z którego wynikało, że umowę realizowało konsorcjum w skład którego w wchodziła TRAKCJA, że wykonało zobowiązanie wynikające z umowy, w tym uzyskało wymagane decyzje o pozwoleniu na użytkowanie, całość robót będących przedmiotem umowy została uznana za zasadniczo ukończoną na dzień 02.09.2021 r.(Całość robót będących przedmiotem umowy została uznana za zasadniczo ukończoną na dzień 02.09.2021 r. pomijając stwierdzone Wady oraz drobne zaległe prace). Wystąpiły wady, które nie zostały zaliczone przez Inżyniera Kontraktu do wad istotnych. GDDKiA o/Byd naliczyła karę umowną w wysokości 42.292.554,65 zł za przekroczenie umownego terminu zakończenia robót z uwagi na przekroczenia terminu uzyskania imieniu i na rzecz Zamawiającego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (…przekroczenia umownego terminu w ukończenia robót tzw. Czasu na Ukończenie (CnU). Zgodnie z Warunkami Kontraktu, Wykonawca w CnU zobowiązany był do ukończenia całości robót włączając w to m.in. uzyskanie w imieniu i na rzecz Zamawiającego decyzji o pozwoleniu n a użytkowanie.) Wykonawca uzyskiwał pozwolenia na użytkowanie oddzielnie dla każdego obiektu inżynierskiego, oddzielnie na trasę główną drogi ekspresowej: drogi dojazdowe, obwód utrzymania drogi - łącznie 32 decyzje, z czego 6 decyzji uzyskał w terminie wynikającym z umowy. Podano też, że toczy się postępowanie sądowe - toczy się między stronami spór o zapłatę kary umownej. Niemniej jednak Sąd rozpatruje zgłoszone w pozwie roszczenia Wykonawcy o ukształtowanie przez Sąd treści umowy w tym zmianę (przedłużenie) Czasu na Ukończenie - dotyczące przedłużenia czasu na ukończenie w liczbie 220 dni w związku z prowadzonymi ratowniczymi badaniami archeologicznymi i dodatkowej zapłaty wynikającej z tego przedłużenia. Umowny termin realizacji zamówienia określony był na 25.03.2020 r. Termin 25.03.2020 r. uwzględnia wszystkie zawarte aneksy do umowy przedłużające CnU (aneksy terminowe). Ostatnie pozwolenie na użytkownie Wykonawca uzyskał w dniu 02.09.2021 r. Izba ustaliła, że pismem z dnia 18 sierpnia 2023 r. Zarząd Inwestycji Miejskich wystąpił do ZDMK na podstawie art. 128 ust. 5 ustawy dotyczącym ustalenia, czy Wykonawca TRAKCJA nie wykonał istotnej części zobowiązania wynikającego z realizacji umowy „Umowa Krakowska” oraz czy uchybienia realizacji wynikały z przyczyn lezących po stronie TRAKCJA. ZDMK pismem z dnia 15 września 2023 roku udzielił odpowiedzi i wyjaśnił, że roboty budowlane zostały odebrane w dniu 15.02.2021 r. na podstawie zgłoszenia przez Wykonawcę z dnia 22.01.2021 r. Jako termin zakończenia robót budowalnych ZDMK przyjął dzień 08.02.2021 r. oraz naliczył karę umowną w wysokości 24.670.902,89 zł tytułem 130 dni zwłoki w wykonaniu umowy oraz naliczył karę umowną z tytułu braku zapłaty wynagrodzenia należnego podwykonawcom w kwocie 2.821.500 zł tytułem opóźnienia w zapłacie wynagrodzenia podwykonawcom. Część kary ZDMK potrącił z wynagrodzenia Wykonawcy, zaś w zakresie części roszczeń w wysokości 26.972.529,36 zł został wniesiony pozew do Sądu Okręgowego w Krakowie. Toczące się postępowanie mediacyjne nie doprowadziło do zawarcia ugody przez strony. Podano że ZDMK nie szacował na dzień składania tej odpowiedzi dokładnej wysokości szkody materialnej ale szkody w interesie społecznym są wysokie w wyniku zwłoki wykonawcy. ZDMK podał, że niedotrzymanie terminu realizacji umowy wynika z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy. Zamawiający Zarząd Inwestycji Miejskich pismem z dnia 19 września 2023 r. zwrócił się do ZDMK z dodatkowymi pytaniami dotyczącymi ustosunkowania się przez ZDMK d o okoliczności podnoszonych przez TRAKCJA S.A, że zgłoszenie robót budowlanych d o odbioru nastąpiło w dniu 02.09.2020 r. wraz prośbą o udzielenie odpowiedzi, czy po dniu 02.09.2020 r. TRAKCJA S.A. realizowała jakieś roboty budowlane oraz o przesłanie kopii protokołu odbioru końcowego z dnia 15.02.2021 r. oraz kopii pozwu złożonego do Sądu Okręgowego w Krakowie dotyczącego dochodzenia kar umownych, o którym ZDMK wspominał w treści pisma z dnia 15.09.2023 r. W odpowiedzi pismem z dnia 29 września 2023 roku ZDMK podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, iż zgłoszenie robót budowlanych przez TRAKCJA nastąpiło w dniu 22.01.2021 r. zaś jako datę odbioru ZDMK przyjął dzień 8.02.2021 r. ZDMK oraz poinformował, że nie prześle skanu pozwu o zapłatę skierowanego przeciwko TRAKCJA S.A. W ramach postępowania, w Specyfikacji Warunków Zamówienia Zamawiający przewidział fakultatywne podstawy wykluczenia z nart 109 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy (Rozdział VI SWZ). Izba wskazuję, zgodnie z art. 559 ust. 2 ustawy podstawy prawne oraz przytacza przepisy prawa: Art. 109 ustaw z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (DZ. U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.; dalej: „ustawa”) ust 1 - Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę: (…) 5 ) który w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności gdy wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych dowodów; (…) 7) który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady; Art. 109 ust. 2 ustawy – Jeżeli zamawiający przewiduje wykluczenie wykonawcy na podstawie ust. 1, wskazuje podstawy wykluczenia w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia. Izba zważyła: Mając na uwadze powyższe Izba podkreśla, że w myśl art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy wykluczeniu podlega wykonawca, który z przyczyn leżących po jego stronie nie wykonał umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji lub wykonał tę umowę nienależycie w istotnym stopniu lub zakresie, lub też długotrwale nienależycie ją wykonywał, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnienia z tytułu rękojmi za wady. Regulacja powyższa stanowi efekt implementacji do polskiego styrmu zamówień publicznych postanowień art. 57 ust. 4 lit. g Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E (detektywa klasyczna), który to przepis upoważnia Zamawiającego d o wykluczenia wykonawcy, jeżeli wykonawca wykazywał znaczące lub uporczywe niedociągnięcia w spełnieniu istotnego wymogu w ramach wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejszej umowy z podmiotem zamawiającym lub wcześniejszą umową w sprawie koncesji, które doprowadziły do wcześniejszego rozwiązania tej wcześniejszej umowy, odszkodowań lub innych porównywalnych sankcji. Prawodawca unijny w motywie 101 preambuły do dyrektywy klasycznej zamieścił także wskazówki dotyczące stosowania ww. podstawy wykluczenia, wskazując, że instytucje zamawiające „powinny także mieć możliwość wykluczenia kandydatów lub oferentów, którzy przy wykonywaniu wcześniejszych zamówień publicznych wykazali poważne braki w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów; było to np. niedostarczenie produktu lub niewykonanie zamówienia, znaczące wady dostarczonego produktu lub świadczonej usługi, które spowodowały ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem, lub niewłaściwe zachowanie poddające w poważną wątpliwość wiarygodność wykonawcy”. Implementacja przepisów jakiej dokonał polski prawodawca do art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy musi być odczytywana w zakresie regulacji zawartych w tym przepisie, oraz w żaden sposób nie może być interpretowana i wykładana rozszerzająco. Ugruntowanym jest w orzecznictwie Izby jak i sądów powszechnych jak również powtarzanym w doktrynie przedmiotu, że podstawy wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający. Jednobrzmiące znaczenie przepisów krajowych obowiązującej ustawy musi być odczytywane zgodnie z ich treścią i niedopuszczalna jest jakakolwiek wykładnia rozszerzająca. Wymaga podkreślenia, że przesłanki wykluczenia z postępowania odwoławczego materializując się w odniesieniu do danego wykonawcy stanowią bardzo dotkliwe sankcje, które orzeczone mogą zostać jedynie w zakresie brzemienia obowiązującego przepisu prawa w okolicznościach w których spełnienie t ych przesłanek zostało jednoznacznie wykazane przez Odwołującego. Wymaga podkreślenia i usystematyzowania w ocenie Izby, że dla zastosowania sankcji wykluczenia z postępowania wynikającej z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy konieczne jest stwierdzenie kumulatywnego zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Wykluczenie z postępowania na ww. podstawie prawnej jest dopuszczalne w przypadku zajścia wszystkich określonych w tym przepisie przesłanek łącznie, a ponadto przesłanki te nie mogą być rozumiane dowolnie. Tym samym aby mogło dojść do wykluczenia wykonawcy z postępowania na wskazanej wyżej podstawie prawnej musi dojść do: 1) niewykonania lub nienależytego wykonania bądź długotrwałego nienależytego wykonywania obowiązków wynikających z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, 2) musi ono dotyczyć znacznego zakresu umowy albo być naruszeniem znacznego stopnia, 3) przyczyna musi tkwić po stronie wykonawcy, 4) musi to doprowadzić do skutków w postaci wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. W ramach podnoszenia zarzutów odwołania to po stronie Odwołującego niezmiennie pozostaje obowiązek wykazania, że doszło do spełnienia określonych przesłanek, a tym samym doszło do naruszenia przez Zamawiającego obowiązujących regulacji prawnych. C o istotne w przypadku wykazania spełnienia zaistnienia przesłanek z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy niezbędne jest wykazanie ich kumulatywnego spełnienia. Po stronie Odwołującego pozostaje ciężar dowodu w postępowaniu odwoławczym dowiedzenia, że Zamawiający dokonał nieprawidłowej czynności oceny w ramach podnoszonych naruszeń prawa. Uwzględniając powyższe ustalenia Izba wskazuje, że Odwołujący winien był uzasadniać podstawę wykluczenia w odniesieniu do każdej z podnoszonych jako uzasadniające wykluczenie umów tj. Umowa Krakowska oraz Umowa S-5 w ramach przesłanek z e szczegółowym odniesieniem do tychże przesłanek. W ocenie Izby zarówno w odniesieniu do Umowy Krakowska oraz Umowy S-5 Odwołujący nie wykazał zaistnienia kumulatywnie owych przesłanek z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy. Odwołujący w uzasadnieniu odwołania opiera swoją argumentację w zasadzie na wysokości kary umownej jaka została określona przez każdego z inwestorów tj. ZDMK oraz GDDKiA o/Bydgoszczy jednocześnie zaznaczając, że te kary odzwierciedlają zwłokę w znacznym stopniu w zakresie wykonania terminowego inwestycji, a obowiązek wykonania inwestycji określonym terminie końcowym stanowi obowiązek istotny. w Izba zaznacza, że to po stronie Odwołującego pozostaje wykazanie przesłanek, a w tym zakresie niewątpliwie mieści się odniesienie do stanowisk prezentowanych przez inwestorów ZDMK oraz GDDKiA o/Bydgoszczy jak również stanowiska TRAKCJA prezentowanego piśmie z dnia 4 lipca 2023 roku. W ocenie Izby odniesienie się do tych stanowisk oraz uzasadnienie w ramach w przesłanek wykluczenia podyktowane jest tym, że każdy z ww. podmiotów to strony określonego sporu powstałego na kanwie zawartych umów oraz realizacji inwestycji objętej daną umową. Odwołanie się tylko do stanowiska jednej ze stron sporu czyli ZDMK oraz GDDKiA o/Bydgoszcz przez polemikę z bardzo zwięzłymi pismami jakie skierowane zostały do Zamawiającego na jego wezwanie nie jest wystarczające, bowiem pomija Odwołujący szeroko prezentowaną argumentację TRAKCJA w złożonych wyjaśnieniach do Zamawiającego, a same pisma inwestorów również traktuje wybiórczo. Dodatkowo należy również zaznaczyć, że pomiędzy ww. inwestorami a wykonawcą TRAKCJA (w konfiguracjach wynikających z zawartych umów z inwestorami, gdzie podmiot ten występuje wraz z innym podmiotem tj. „konsorcjum” w ramach umowy z GDDKiA o/Bydgoszcz) toczą się określone spory sądowe, a to uzasadnia fakt prezentacji określonych stanowisk przez te podmioty, w sposób uzasadniający ich racje co stanowi okoliczność zrozumiałą. Jednocześnie wdanie się w spory sądowe w żaden sposób nie uzasadnia przesłanek wykluczenia jakich zaistnienie nadal musi wykazać Odwołujący oraz nie powoduje, że Zamawiający może odstąpić od badania przesłanek wykluczenia. Tym samym niezbędnym jest w ramach prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego odniesienie się w zakresie uzasadniania przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania do wszystkich okoliczności, a co najważniejsze istotnym jest uzasadnienie zaistnienia tych przesłanek mając ich jednoznaczne odczytanie oraz skutki jakie niesie ocena wykonawcy w zakresie ich spełnienia. Odnotowania wartym jest również, że Izba w postępowaniu odwoławczym dokonuje oceny czynności Zamawiającego w ramach podniesionych zarzutów odwołania. To oznacza, że oceniana jest czynność Zamawiającego w postępowaniu odwoławczym z odniesieniem do czynności jakie w postępowaniu podjął Zamawiający i jakiej dokonał kwalifikacji prawnej na podstawie poczynionych ustaleń. Izba podkreśla, ż e w postępowaniu odwoławczym nie jest oceniany spór jaki dzieje się gdzieś obok postępowania o zamówienie czy postępowania odwoławczego i dotyczy wzajemnych relacji dwóch podmiotów gospodarczych. Podkreślenia wymaga, że to zawinienie wykonawcy – w tym wypadku TRAKCJA – oraz stopień tego zawinienia ma wpływ na ocenę zaistnienia przesłanek wykluczenia z postępowania, w tym przesłanki znaczącego naruszenia zobowiązania. A to w konsekwencji wymaga od Odwołującego uzasadnienia i określenia okoliczności jakie potwierdzają spełnienie przesłanek wykluczenia w odniesieniu do podnoszonego naruszenia istotnego obowiązku związanego z terminem realizacji inwestycji powiązanego ze zwłoką w jej wykonaniu. Odwołujący w przypadku zarówno Umowy Krakowska oraz w przypadku Umowy S-5 nie odnosi się do twierdzeń TRAKCJA zawartych w ujawnionym piśmie z dnia 4 lipca 2023 roku odnoszących się do stanowiska tego podmiotu co do powstałego na tle kontraktu Umowa Krakowska sporu w interpretacji przez strony umowy terminu wykonania robót jak również argumentacji odnoszącej się do Umowy S-5 i prezentowanego stanowiska c o do niemożliwości ukończenia robót w uzgodnionym Czasie na Ukończenie, które spowodowane było okolicznościami niezależnymi od TRAKCJI jak podnosi w wyjaśnieniach. Sam fakt naliczenia przez inwestora kar umownych może być dla danego Odwołującego sygnałem do przyjrzenia się tym okolicznościom, ale podnoszenie podstaw wykluczenia opartych na tym fakcie nie wypełnia obowiązku wywiedzenia przesłanek wykluczenia z postępowania, które są dość szeroko określone przez ustawodawcę. Odwołujący miał możliwość odniesienia się do stanowiska TRAKCJA zawartego w piśmie z dnia 4 lipca 2023 roku i wykazywania, że podnoszone w tym stanowisku okoliczności są niezasadne, niespójne, nielogiczne, nie dają się poddać ocenie w ramach zawartych umów, a tym samym nieuzasadniające stanowiska TRAKCJA. Nie uczynił tego, przemilczał treści określone tymi wyjaśnieniami. Jednocześnie w trakcie rozprawy podnosił argumentację referującą bezpośrednio do treści jakie były wskazywane przez TRAKCJA co w ocenie Izby potwierdza, że miał możliwość na wcześniejszym etapie, tj. konstruowania uzasadnienia do zarzutów odwołania, odniesienia się do tych argumentów jak również potwierdził tym samym, że w odpowiednim czasie tego nie uczynił. Rozbudowywanie argumentacji ponad uzasadnienie odwołania i odnoszenie się do pism, które co do treści nie były kwestionowane, na etapie rozprawy należy uznać za spóźnione. Termin na wniesienie odwołania stanowi termin zawity, a elementem ustawowo wymaganym w odwołaniu jest uzasadnienie zwięźle przedstawionych zarzutów odwołania. Tym samym skoro nie referował w swojej argumentacji Odwołujący szczegółow do pisma TRAKCJA z dnia 4 lipca 2023 roku oraz załączników do tego dokumentów, które zostały odtajnione przez Zamawiającego pismem z dnia 28 sierpnia 2023 roku (katalog 143 – Wyjaśnienia po odtajnieniu do udost; katalog 142 – Pismo ws odtajnienia części TP), to odwoływanie się do konkretnych treści z tych dokumentów na rozprawie należy uznać za argumentację zgłoszoną po terminie. Izba podkreśla, że w ramach uzasadnienia odwołania zawarte zostały informacje jedynie co do przedłużenia terminów realizacji i wskazane ilości dni, ale nie odniesiono tego do szczegółowych twierdzeń zawartych w wyjaśnieniach z dnia 4 lipca 2023 roku przedstawionych przez TRAKCJA. Odwołujący odnosi się do tego, że analiza tego pisma spowodowała wątpliwości Wydziału Prawego Zamawiającego zawarte w Opinii ale nie przedstawia swojego stanowiska w tym zakresie. W ocenie Izby pominiętym przez Odwołującego w wywiedzeniu swojego stanowiska jest wykazanie spełnia przesłanki co do tego, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy wynikało z przyczyn leżących po stronie wykonawcy TRAKCJA.Zarówno w odniesieniu do kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 brak jest jakiejkolwiek faktycznej argumentacji, świadczącej o tym, że Odwołujący stara się wykazać, że podnoszone okoliczności przedłużenia czasu realizacji ww. umów wynikało z przyczyn leżących po stronie wykonawcy tych umów tj. TRAKCJA (w konfiguracjach wynikających z zawartych umów z inwestorami, gdzie TRAKCJA występuje wraz z innym podmiotem t j. „konsorcjum” w ramach umowy z GDDKiA o/Bydgoszcz). Izba podkreśla, że to po stronie Odwołującego istnieje obowiązek wykazania spełnienia przesłanki określonej ustawowo co do przyczyn leżących po stronie wykonawcy, jeżeli Odwołujący nie zgadzał się z oceną przesłanek dokonaną przez Zamawiającego. Fakt naliczenia kar umownych w ramach kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 nie był sporny pomiędzy stronami postępowania odwoławczego. Jednakże Odwołujący nie wykazał, że naliczenie tych kar umownych było wynikiem nienależytego wykonania umowy wynikającego z przyczyn leżących po stronie wykonawcy TRAKCJA (w konfiguracjach wynikających z zawartych umów z inwestorami, gdzie TRAKCJA występuje wraz z innym podmiotem tj. „konsorcjum” w ramach umowy z GDDKiA o/Bydgoszcz). Izba nie twierdzi, ż e naliczenie kar umownych nie może stanowić podstawy do zastosowania podnoszonej podstawy prawnej wykluczenia wykonawcy, jednakże niezbędne jest wykazanie pozostałych przesłanek uzasadniających takie wykluczenie z postępowania. Samo naliczenie kar umownych w wyniku przedłużenia realizacji kontraktu nie uzasadnia w żaden sposób tego, że doszło do nienależytego wykonania umowy w stopniu znacznym. Do stwierdzenia takich okoliczności w tym przyczyn leżących po stronie wykonawcy niezbędne jest przedstawienie argumentacji uzasadniającej spełnienie wszystkich przesłanek określonych art. 190 ust.1 pkt 7 ustawy, a niewykazanie chociażby jednej z nich skutkuje niezasadnością zarzutu. W ocenie Izby nie stanowi również wykazania przesłanki nienależytego wykonania umowy wynikającego z przyczyn leżących po stronie wykonawcy samoistne odniesienie się do wielkości naliczonej kary umownej jak również czasu przedłużenia realizacji kontraktu. Dla skuteczności wykazania ww. przesłanki niewątpliwie wymagane jest wykazanie przyczyn tego stanu rzeczy leżących po stronie wykonawcy. Izba podkreśla, że nie ma w zakresie badania tej przesłanki żadnego automatyzmu polegającego na tym, że w przypadku jakiejś naliczonej kary umownej w przypadku przedłużenia czasu realizacji inwestycji dochodzi do automatycznego potwierdzenia tej przesłanki. Takie podejście, gdyby było ale go nie ma, należałoby uznać za absurdalne i wypaczające sens całego przepisu. Właśnie powiązanie wszystkich elementów, w tym wykazanie poszczególnych przesłanek w całości pozwala na dokonanie oceny danego wykonawcy w kategoriach podstaw wykluczenia. Każda ze spraw i każda z sytuacji każdego wykonawcy, w ramach każdego podnoszonego naruszenia musi być oceniana indywidualnie i szczegółowo, z odniesieniem do wszystkich elementów jakie są niezbędne i obligatoryjne do wykazania podstawy wykluczenia. Tu nie ma miejsca n a domysły i domniemania, które nie dają się uzasadnić oraz nie wpisują się w zasadzie „zero-jedynkową” ocenę spełnienia przesłanek w danym konkretnym przypadku. Sam Zamawiający w piśmie procesowym wskazał, że czynności jakie przeprowadził ramach postępowania – a stanowiły szeroko poczynione działania z wykorzystaniem procedury z art. 128 ust. 4 i 5 w ustawy – nie dały mu podstawy do uzasadnienia, że powstałe w ramach kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 opóźnienia w realizacji tych umów powstały z przyczyn leżących po stronie TRAKCJA ( w konfiguracjach wynikających z zawartych umów z inwestorami, gdzie TRAKCJA występuje wraz z innym podmiotem tj. „konsorcjum” w ramach umowy z GDDKiA o/Bydgoszcz), więcej Zamawiający podał, że nie był w stanie na podstawie informacji z ZDKM i GDDKiA o/Bydgoszcz uzasadnić takiego stanowiska tj. tego, że opóźnienia powstały z przyczyn leżących po stronie tegoż wykonawcy. W stanowisku Odwołującego prezentowanym w uzasadnieniu odwołania jak również w trakcie rozprawy także brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia potwierdzającego, że przekroczenia terminów (zwłoka do jakiej referował) w realizacji kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 nastąpiło z przyczyn leżących po stronie TRAKCJA. Izba podkreśla, ż e Zamawiający szczegółowo w treści pisma procesowego (str. 8 – 11) odniósł się d o okoliczności na jakich oparł swoje stanowisko, a które były wynikiem przeprowadzonych procedur w trybie art. 128 ust. 4 i 5 ustawy. Jednocześnie w żaden sposób do tych okoliczności nie odnosił się w odwołaniu Odwołujący (co zostało zaznaczone również powyżej), nie polemizował z wyjaśnieniami TRAKCJA z dnia 4 lipca 2023 roku jak również nie wykazywał, że okoliczności przekroczenia terminów w realizacji kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 nastąpiły z przyczyn leżących po stronie TRKCJA. Również rozbudowane stanowisko TRAKCJA zawarte w piśmie procesowym, a odnoszące się do uzasadnienia braku spełnienia przesłanek stanowiących o wykluczeniu z postępowania (str. 10-15) nie spotkało się z polemiką Odwołującego. Izba zwraca również uwagę, że poza obowiązkiem wywiedzenia okoliczności podnoszonych w zarzucie odwołania a wynikającym z tego, że ciężar udowodnienia racji leży po stronie, która tak twierdzi to dodatkowo warto również odwołać się do podwyższonego miernika staranności (art. 355 § 2 kc w zw. z art. 8 ust. 1 pzp), na który powołuje się Odwołujący także w uzasadnieniu kolejnego zarzutu odwołania. Postępowanie odwoławcze zostało w sposób jasny i całościowy określone w przepisach ustawy i aktu wykonawczego do ustawy, a działania wykonawcy - odwołującego muszą, aby odwołanie można poddać ocenie, mieścić się w tych określonych ramach oraz odpowiadać wszystkim wymaganiom ustawowym. Sprostanie jasnym i przejrzystym regulacjom odnoszącym się do budowania zarzutów odwołania oraz uzasadnienia do tego odwołania także wymaga określonej staranności, którym podmioty profesjonalne działające na rynku zamówień publicznych winny sprostać budując określoną narrację w postępowaniu odwoławczym. Na kanwie zamówień publicznych niezbędnym jest wykazanie spełnienia przesłanek z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy i do tego zobowiązany był Odwołujący kwestionując czynność Zamawiającego i zaniechanie wykluczenia TRAKACJA na tej podstawie. W ramach badania przesłanek wykluczenia niedopuszczalne jest posługiwanie się domniemaniem jakie wywodził w oparciu o z art. 476 w zw. z art. 471 Kodeksu cywilnego Odwołujący– Izba nie odnosi się do prawidłowości tej argumentacji – wskazując, że na moment złożenia JEDZ istniało domniemanie winy po stronie TRAKCJA, który nienależycie wykonał zobowiązanie i nie zostało ono obalone. Odwołujący podnosił również, że w jego ocenie, w obu umowach naliczone zostały kary umowne za zwłokę. W ramach rozpoznania zarzutów odwołania Izba bada wykazanie spełnienia przesłanek w treści jaka została określona przepisem ustawy Prawo zamówień publicznych. Regulacja z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy wymaga wykazania spełnienia przesłanek i nie dopuszcza w tym miejscu posługiwania się domniemaniami. Tak też wskazała Izba w orzeczeniu sygn. akt KIO 2076/23 podając, że podstawy wykluczenia z postępowania nie mogą być domniemywane. Jednoznacznie potwierdza to również regulacja z art. 253 ust. 1 pkt 2 ustawy zgodnie z którym to przepisem, niezwłocznie po wyborze oferty najkorzystniejszej Zamawiający równocześnie informuje wykonawców, którzy złożyli oferty w postępowaniu także o wykonawcach, których oferty zostały odrzucone podając uzasadnienie faktyczne i prawne. W obliczu przesłanek ustawowych niewystarczającym dla wykazania przyczyn leżących po stronie wykonawcy jest odwołanie się do domniemania jakie w ocenie Odwołującego istniało na dzień złożenia JEDZ. To na Odwołującym spoczywał obowiązek wykazania, w obliczu wymagań art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy, że okoliczności przekroczenia terminów w realizacji kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 nastąpiły z przyczyn leżących po stronie TRAKCJA, w konsekwencji czego zostały naliczone kary umowne. Słusznie podnosił uczestnik postępowania odwoławczego w trakcie rozprawy, że skoro Odwołujący swoje stanowisko opiera na dokumentach pochodzących od ZDMK oraz GDDKiA o/Bydgoszczy, to nie jest wystarczającym samo odwołanie się do treści tych dokumentów – które w ocenie Izby nie zawierają jednoznacznych informacji w przedmiocie tego, że przekroczenia terminów w realizacji kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 nastąpiło z przyczyn leżących po stronie TRAKCJA, a naliczenie kar było zasadne – to obowiązany był to wykazać. Izba podziela pogląd, że za błędne należy uznać stanowisko Odwołującego, który twierdzi, że subiektywna ocena stanu świadomości co do faktów jest równoznaczna z wykazaniem tych faktów – za wyrokiem Izby (sygn. akt KIO 3310/20). Tożsamo problemowa sprawa co do zakresu dokumentów, które legły u podstaw oceny przesłanek wykluczenia, gdzie argumentacja również oparta była na pismach inwestorów, a dotycząca przeszłości kontraktowej TRAKCJA rozpoznawana była przez Izbę (sygn. akt KIO 3310/20) a następnie Sąd Okręgowy (sygn. akt XXIII Zs 28/21), w wyniku których to orzeczeń potwierdzone zostało, że dopóki w ramach przesłanek wykluczenia nie zostanie wykazane, że do odstąpienia od umowy pomiędzy wykonawcą a innym zamawiającym doszło z przyczyn lezących po stronie wykonawcy, a niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy przez wykonawcę miało charakter istotny – to nie można uznać, że doszło do wykazania wszystkich przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania. Choć orzeczenia ww. zostały wydane na podstawie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych z 2004 roku w odniesieniu do art. 24 ust. 5 pkt 4, to w ramach oceny spełnienia ww. przesłanek zostaje w pełni aktualne również w obowiązującym obecnie stanie prawnym. Niezależnie od aktualności poglądów Izby wyrażonych w uprzednio obowiązującym stanie prawnym, to w ocenie Izby stanowi to również potwierdzenie zasadności prowadzonej argumentacji przez Izbę w tym postępowaniu odwoławczym. Warto odnotować również, że samo istnienie sporu sądowego pomiędzy wykonawcą a inwestorem nie uzasadnia i nie daje podstawy do jednoznacznego przyjęcia, że naliczenie kar umownych nastąpiło z przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Pozostawanie w sporze sądowym, w tym w zakresie ustalenia terminu, skutkuje tym, że stanowiska stron wyrażane w poszczególnych pismach mają określony walor subiektywny, wynikający z odmiennej oceny zaistniałych okoliczności i określonego stanu faktycznego. W ramach zamówień publicznych istnieje określony ustawowo formalizm postępowania i w tym formalizmie upatrywać należy gwarancji prawidłowego działania Zamawiającego i prawidłowego działania wykonawców. Izba uznała za prawidłową czynność oceny zakresie kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 w kontekście przesłanek z w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy i uznania przez Zamawiającego, ż e przesłanka ta nie materializuje się w tym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, bowiem Odwołujący nie wykazał podniesionym odwołaniem, że przesłanki te zaistniały. Potwierdza to również Izba w orzeczeniu, które tak często było podnoszone przez Odwołującego jednoznacznie stwierdzając, że wykluczenie będzie możliwe dopiero po stwierdzeniu przez zamawiającego zaistnienia wszystkich przesłanek podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p. (wyrok sygn. akt KIO 449/22). Przy czym orzeczenie to w swojej warstwie merytorycznej odnosi się do innego stanu rzeczy i dotyczy zatajenia informacji w JEDZ w odniesieniu do okoliczności naliczenia kar umownych, a w konsekwencji możliwości oceny w zakresie przesłanki z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy. W ramach podnoszonego naruszenia art. 109 ust. pkt 5 ustawy zgodnie z którym t o przepisem z postępowania o udzielenie zamówienia Zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności gdy wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie, co Zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych dowodów Izba uznała, w tej części zarzut również za niezasadny. Izba mając na uwadze całe powyżej przedstawione uzasadnienie w ramach rozpoznania zarzutu zaniechania wykluczenia TRAKCJA na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy, które w tym miejscu przywołuje, wskazuje, że uzasadnienie odwołania w zakresie podniesionego zarzutu naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 5 ustawy sprowadza się do tego, że przekroczenie terminów na kontraktach Umowa Krakowska jak również w odniesieniu Umowa S-5 (zdaniem Odwołującego zwłoka odpowiedni 130 dni i 526 dni) stanowi przekroczenie terminów za które wykonawca ponosi odpowiedzialność, co stanowi co najmniej o rażącym niedbalstwie. Izba uznała, co podtrzymuje również w tym miejscu, że Odwołujący nie wykazał w żaden sposób, że aby przekroczenia terminów na realizacji kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 wynikały z przyczyn leżących po stronie TRKCJA. Regulacja ustawowa z art. 109 ust. 1 pkt 5 ustawy stanowi implementację art. 57 ust. 4 lit. c) Dyrektywy PE i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E. W wyrokach z dnia 13 grudnia 2012 r., Forposta i ABC Direct Contact (C-465/11, EU:C:2012:801, pkt 27), oraz z dnia 18 grudnia 2014 r., Generali- Providencia Biztosító (C-470/13, EU:C:2014:2469, pkt 35), Trybunał wyjaśnił, że pojęcie "wykroczenia zawodowego" obejmuje każde zawinione zachowanie, które ma wpływ na wiarygodność zawodową danego podmiotu gospodarczego, jego integralność lub niezawodność, oraz że popełnienie wykroczenia konkurencyjnego, w szczególności wówczas gdy owo wykroczenie zostało ukarane grzywną, stanowi powód wykluczenia objęty art. 45 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2004/18. Zatem, pojęcie "poważne wykroczenie" należy rozumieć jako odnoszące się zazwyczaj do zachowania danego podmiotu gospodarczego, które wykazuje zawiniony zamiar lub zaniedbanie z jego strony o określonej wadze (wyrok z dnia 13 grudnia 2012 r., Forposta i ABC Direct Contact, C-465/11, EU:C:2012:801, pkt 30). W wyroku tym Trybunał wskazał również, że art. 45 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2004/18 upoważnia instytucje zamawiające d o udowodnienia dowolnymi środkami wykroczenia zawodowego. Fakultatywna podstawa wymieniona w przywołanym przepisie dyrektywy klasycznej – (H. Nowak, M. Winiarz (red.), Prawo zamówień publicznych. Komentarz, UZP, 2021) a na celu umożliwienie instytucji zamawiającej ocenę uczciwości i rzetelności każdego m z oferentów. Opiera się ona na istotnym elemencie relacji między zwycięskim oferentem a instytucją zamawiającą, a mianowicie na wiarygodności zwycięskiego oferenta, na której opiera się zaufanie, jakim - obdarzyła go instytucja zamawiająca (wyrok z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie C 41/18 Meca Srl przeciwko Comune di Napoli, ECLI:EU:C:2019:507, pkt 29 i 30). Niewątpliwie naruszeniem obowiązków zawodowych może być naruszenie postanowień zawartej umowy. Naruszenie obowiązków zawodowych musi być zawinione i poważne. Zwykle naruszenie obowiązków zawodowych jest zawinione i poważne, jeżeli zachowanie danego wykonawcy wykazuje zamiar uchybienia lub stosunkowo poważne niedbalstwo z jego stron. Wagę niedbalstwa należy odnosić zarówno do postawy danego wykonawcy, jak i obiektywnych skutków naruszenia oraz jego wpływu na utratę zaufania do danego wykonawcy (tak wyrok z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie C-465/11 Forposta SA i ABC Direct Contact sp. z o.o. przeciwko Poczcie Polskiej SA, ECLI:EU:C:2012:801 pkt 30, 31). Niewykonanie zobowiązań umownych przez wykonawcę można co do zasady uznać z a poważne naruszenie obowiązków zawodowych (też z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie C-465/11 Forposta SA i ABC Direct Contact sp. z o.o. przeciwko Poczcie Polskiej SA, ECLI:EU:C:2012:801 pkt 29). Wymaga podkreślenia, że polski ustawodawca doprecyzował w tym zakresie uregulowanie dyrektywy klasycznej w duchu orzecznictwa TSUE, wskazując jako przykład zawinionego i poważnego naruszenia obowiązków zawodowych niewykonanie lub nienależyte wykonanie zamówienia wynikające z zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa. Tym samym jakiekolwiek nieprawidłowe, niedokładne lub niskie jakościowo wykonanie umowy lub jej części może ewentualnie wykazywać niższe kompetencje zawodowe danego wykonawcy, lecz nie jest automatycznie równoważne z poważnym naruszeniem obowiązków zawodowych. Stąd stwierdzenie istnienia zawinionego i poważnego naruszenia obowiązków zawodowych wymaga co do zasady przeprowadzenia konkretnej i zindywidualizowanej oceny wcześniejszego zamówienia publicznego (tak wyrok z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie C465/11 Forposta SA i ABC Direct Contact sp. z o.o. przeciwko Poczcie Polskiej SA, ECLI:EU:C:2012:801 pkt 30, 31). Izba podkreśla ponownie, że wykazanie podstaw wykluczenia z postępowania – mając jednocześnie na uwadze powyższą argumentację – musi być jednoznaczne i precyzyjne oraz nie może pozostawać w sferze domysłów, domniemań oraz uznaniowości. W ocenie Izby Odwołujący nie wykazał, że w ramach kontraktu Umowa Krakowska jak również w odniesieniu do kontraktu Umowa S-5 TRAKCJA nie wykonała lub nienależycie wykonała w sposób wynikający z zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa ww. kontrakty. Ponownie wymaga podkreślenia, że to po stronie Odwołującego wymagana jest aktywność w dowiedzeniu okoliczności jakie podnosi. Sam fakt stwierdzenia, że taka okoliczność w ocenie Odwołującego nastąpiła nie jest wystarczający. Odwołujący ponownie założył, że to TRAKCJA ponosi odpowiedzialność za przekroczenie terminów realizacji ww. kontraktów, jednakże nie przedstawia w tym zakresie żadnego uzasadnienia faktycznego. Odwołujący również nie przedstawia żadnej argumentacji uzasadniającej określone ustawowo przesłanki tj. nie wykazuje zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wykonawcy TRAKCJA, jak również nie odnosi się w żaden sposób do zawinionego, poważnego naruszenia obowiązków zawodowych. Izba podkreśla, że zarówno na starym stanie prawnym opartym na ustawie Prawo zamówień publicznych z 2004 roku (art. 24 ust. 2 pkt 5), jak i w obecnie obowiązującej ustawie niezbędne jest podnoszenie argumentacji uzasadniającej każdą z przesłanek zawartych w podstawach wykluczenia wykonawcy. Ponownie Odwołujący pomija również to, że w ramach regulacji ustawowej jednoznacznie podano, że Zamawiający uznając taką podstawę wykluczenia za zasadną musi być w stanie wykazać za pomocą stosownych dowodów. Skoro Odwołujący podnosi, że doszło d o naruszenia ustawy i zaniechania wykluczenia winien był wykazać w oparciu o jakie środki dowodowe poszczególne przesłanki zawarte w art. 109 ust. 1 pkt 5 Zamawiający miał możliwość wykazać, a co uzasadniałoby podstawę wykluczenie. Izba ponownie podkreśla, że w postepowaniu odwoławczym dokonywana jest ocena czynności Zamawiającego, skoro więc kwestionowana jest ona przez Odwołującego to argumentacja tego ostatniego powinna odnosić się do wszystkich elementów określonych w przepisie na kanwie którego budowany jest zarzut. W odwołaniu brak jest takiego stanowiska i brak jest takich informacji. Poza brakiem wykazania wszystkich przesłanek wykluczenia wykonawcy z art. 109 ust. 1 pkt 5 ustawy, których spełnienie kumulatywne jest obligatoryjnie wymagane do wykazania zaistnienia podstawy wykluczenia, to również brak jest uzasadnienia i argumentacji c o do dowodów na jakich miałby być oparta ta argumentacja. Wymaga podkreślenia, ż e w orzecznictwie Izby jak i sądów powszechnych naliczenie kar umownych nie jest z automatu traktowane jako uzasadnienie dla przesłanki niewykonania lub nienależytego wykonania zamówienia w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa (np. sygn. akt XXIII Zs 22/22). W zakresie zarzutu 2 – naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy i w zw. art. 109 ust. 2 ustawy przez zaniechanie wykluczenia z Postępowania Trakcja S.A. i odrzucenia oferty tego Wykonawcy w sytuacji, w której Trakcja S.A. podlega wykluczeniu z Postępowania albowiem w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, a przynajmniej lekkomyślności lub niedbalstwa Wykonawca przedstawił Zamawiającemu informacje wprowadzające w błąd/zataił informacje dotyczące wystąpienia w stosunku do tego Wykonawcy okoliczności wskazanych w pkt 1 lit. a. i b. zarzutów, które miały istotny wpływ na decyzje podejmowanie przez Zamawiającego, albowiem dotyczyły okoliczności podlegających ocenie w ramach podstaw wykluczenia wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy – Izba zarzut uznała za niezasadny. Na podstawie art. 552 ust. 1 ustawy Izba wydając wyrok bierze za podstawę stan rzeczy ustalony w toku postępowania odwoławczego. Na podstawie akt postępowania odwoławczego jak również w oparciu o pisma stron i uczestnika postępowania odwoławczego Izba ustaliła w zakresie tego zarzutu, że: W złożonych dokumencie JEDZ wykonawca TRAKCJAw część III sekcja c w brzmieniu: "Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową? Proszę podać odpowiedź" – zaznaczył „TAK” W część „Proszę je opisać” podał 1. Umowa nr 170/2016/ZDW z dnia 15 września 2016 r. zawarta z Zarządem Dróg Wojewódzkich w Krakowie, której przedmiotem jest realizacja zadania pn. „Obwodnica Zatora, Podolsza w ciągu DW nr 781 – zaprojektowanie i wykonanie robót budowanych”. 2. Umowa nr 234/2016/ZDW z dnia 5 grudnia 2016 r. zawarta z Zarządem Dróg Wojewódzkich w Krakowie, której przedmiotem jest „Rozbudowa DW 957 Krowiarki – Nowy Targ, zadanie 1 – opracowanie dokumentacji projektowej i wykonanie robót”. 3. Umowa Nr 186/I-4/2017 z dnia 23 października 2017 r. na realizację inwestycji pn.: „Rozbudowa drogi krajowej nr 22 na odcinku Czarlin - Knybawa” zawarta ze Skarbem Państwa – Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad. 4. Umowa nr 576/106.W ZP/18 z dnia 24 sierpnia 2018 r. zawarta z Województwem Wielkopolskim – Wielkopolskim Zarządem Dróg Wojewódzkich w Poznaniu na realizację inwestycji pn.: „Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 190 na odcinku od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 188 w miejscowości Krajenka do skrzyżowania z drogą krajową nr 10 – etap I w systemie zaprojektuj i wybuduj”. 5. Umowa nr 745/136.W ZP/18 z 10 października 2018 r. zawarta z Województwem Wielkopolskim – Wielkopolskim Zarządem Dróg Wojewódzkich w Poznaniu na realizację inwestycji pn.; „Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 263 na odcinku od skrzyżowania z DP 3403P w m. Drzewce do skrzyżowania z DW473 w systemie zaprojektuj i wybuduj”. 6. Umowa nr 90/107/0217/18/Z/I z dnia 27 lipca 2018 r. zawarta z PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie na realizację inwestycji pn.: „Budowa szczecińskiej kolei metropolitalnej z wykorzystaniem istniejących odcinków linii kolejowych nr 406, 273, 351 - zadanie A pn. Modernizacja linii kolejowej nr 406 na odcinku Szczecin Główny – Police”. W odniesieniu do Umów wskazanej w pkt. 1 i 2, Wykonawca informuje, że Strony zawarły ugody, w treści których oświadczyły, że za rozwiązanie tych umowy żadna ze Stron nie ponosi odpowiedzialności; w toku realizacji Umów nie doszło do niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 4 Pzp (aktualnie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp) ani do poważnego naruszenia obowiązków zawodowych w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 2 Pzp (aktualnie art. 109 ust. 1 pkt 5 Pzp). W rezultacie, zamawiający w treści Ugód oświadczył, że w odniesieniu do Wykonawcy nie wystąpiła żadna z przesłanek wykluczenia opisanych w art. 109 ust. 1 ustawy Pzp, a sam zamawiający nie będzie traktował Wykonawcy jako podmiotu spełniającego którąkolwiek z przesłanek wykluczenia opisanych w art. 109 ust. 1 Pzp. W odniesieniu do Umowy wskazanej w pkt 3, Wykonawca informuje, że Strony zawarły Ugodę w treści której oświadczyły m.in., iż żadna ze Stron nie ponosi odpowiedzialności za nienależyte wykonanie Kontraktu. W rezultacie, zamawiający w treści Ugody oświadczył, że nie będzie traktował Wykonawcy jako podmiotu spełniającego przesłanki wykluczenia, które opisane są w art. 109 ust. 1 pkt 5 oraz pkt 7 ustawy Pzp zarówno we własnych postępowaniach, jak również w zakresie udzielania lub przekazywania informacji innym zamawiającym. W odniesieniu do Umów wskazanych w pkt. 4 i 5 powyżej, Wykonawca podkreśla, że winę za brak możliwości dalszej realizacji Umowy ponosi zamawiający. W zakresie Inwestycji 4 i 5 Wykonawca dał wyraz istnienia winy po stronie Zamawiającego składając oświadczenia o odstąpieniu od realizacji Umowy. Wykonawca kwestionuje ważność oraz skuteczność odstąpienie dokonanego przez zamawiających. Wykonawca wskazuje, że w zakresie umowy nr 5 aktualnie prowadzone jest postępowanie sądowe, z kolei w zakresie umowy wskazanej w pkt 4 Wykonawca informuje, iż strony umowy zostały skierowane do mediacji. Postepowanie mediacyjne jest na zaawansowanym etapie. W tym miejscu Wykonawca jednoznacznie deklaruje, że nie doszło do zmaterializowania się przesłanki, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp, tj. niewykonania lub nienależytego wykonania zamówienia z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy. W odniesieniu do Umowy nr 6 Wykonawca podkreśla, iż wskazany kontrakt jest w dalszym ciągu realizowany przez Wykonawcę, niemniej jednak w toku realizacji doszło do sporu Wykonawcy z Zamawiającym co do zakresu realizowanych robót. Na sporny zakres prac zlecone zostało wykonawstwo zastępcze, z czym Wykonawca się nie zgadza, bowiem Wykonawca stoi na stanowisku, iż ten zakres robót nie wchodził w zakres zawartej Umowy. Dodatkowo Wykonawca informuje, że Zamawiający samowolnie podjął decyzję w zakresie zlecenia wykonawstwa zastępczego na zakres prac, które nie są kwestionowane przez Wykonawcę (Wykonawca był gotów je zrealizować). Aktualnie procedowanie jest postępowanie sądowe zmierzające do ustalenia zakresu Umowy. Jednocześnie Wykonawca informuje (w ślad za tezą z najnowszego orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej KIO 449/22, w którym Izba stwierdziła, iż w treści JEDZ należy informować o obciążeniu wykonawcy karą umowną, która może być utożsamiana z „odszkodowaniem”), iż Wykonawca znalazł się w sytuacji, w której w trakcie realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego, Wykonawcy naliczona została kara umowna. Podobne zapatrywanie wyraził w swojej opinii z dnia 2 listopada 2022 roku Urząd Zamówień Publicznych (dostępne: https://www.gov.pl/web/uzp/kara-umowna-a-sposobwypelniania-jedz). Wykonawca deklaruje, iż każdorazowo podstawa, zakres i wysokość nałożonych kar umownych są kwestionowane przez Wykonawcę. Wykonawca konsekwentnie twierdzi, że nie doszło zatem do ziszczenia się okoliczności wymienionych w tym z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy. Również więc w powyższym zakresie (tj. w odniesieniu do kar umownych) nie doszło do zmaterializowania się przesłanki o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Przedstawiona niniejszym informacja jest konsekwencją brzmienia formularza JEDZ, który w pytaniu pomija okoliczność przyczyn prowadzących do rozwiązania umowy, wskazując jedynie na samo zaistnienie tego stanu. Jednakże, jeśli zdaniem Zamawiającego zasadne będzie przedłożenie dalszych wyjaśnień bądź dokumentów dowodzących, że powyższe sytuacje nie powstały z przyczyn obciążających Wykonawcę, deklarujemy pełną współpracę w tym zakresie. W wyjaśnianiach z dnia 4 lipca 2023 roku TRKCJA (na wezwanie Zamawiającego z dnia 28 czerwca 2023 roku, którym na podstawie art. 128 ust. 4 ustawy wyzwał do wyjaśnienia w zakresie wypełnienia JEDZ w części III pkt C oraz do wyjaśnienia w zakresie Umowa Krakowska; Katalog 112 – Wezwanie T…- Odwołujący: STRABAG sp. z o.o.Zamawiający: Uniwersytet Medyczny w Łodzi (Al. Kościuszki 4, 90-419 Łódź)…Sygn. akt: KIO 2533/23 WYROK z dnia 15 września 2023 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Aneta Mlącka Protokolant: Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2023 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 28 sierpnia 2023 r. przez Odwołującego STRABAG sp. z o.o. (ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków) w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Uniwersytet Medyczny w Łodzi (Al. Kościuszki 4, 90-419 Łódź) przy udziale: A.Wykonawcy MIRBUD S.A. (ul. Unii Europejskiej 18, 96-100 Skierniewice)zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego, B.Wykonawcy Skanska S.A. (Al. Solidarności 173, 00-877 Warszawa) zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego orzeka: 1.Oddala odwołanie w zakresie zarzutów opisanych w odwołaniu pod numerem 1,4,5,6,7 2.uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów opisanych w odwołaniu pod numerem 2,3 i nakazuje: - wykreślenie postanowienia §9 ust. 11 wzoru umowy (załacznik do SW Z), jako nieznajdującego podstawy prawnej w przepisach ustawy Prawo zamówień publicznych, - dokonanie zmiany w §9 ust. 7 lit a) i b) wzoru umowy (załacznik do SW Z) poprzez doprowadzenie do zgodności z art. 437 ust 1 pkt 4 ustawy Przawo zamówień publicznych w związku z art. 447 ust 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, 3. kosztami postępowania obciąża: - Odwołującego STRABAG sp. z o.o. (ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków) w wysokości 2/3, - Zamawiającego Uniwersytet Medyczny w Łodzi (Al. Kościuszki 4, 90-419 Łódź) w wysokości 1/3, 3.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego: - kwotę 20000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego STRABAG sp. z o.o. (ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków) tytułem wpisu od odwołania, - kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego STRABAG sp. z o.o. (ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków), - kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego Uniwersytet Medyczny w Łodzi (Al. Kościuszki 4, 90-419 Łódź), 3.2. zasądza od Zamawiającego Uniwersytet Medyczny w Łodzi (Al. Kościuszki 4, 90-419 Łódź)na rzecz Odwołującego STRABAG sp. z o.o. (ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków)kwotę 5700 zł 00 gr (pięć tysięcy siedemset złotych zero groszy) tytułem kosztów postępowania odwoławczego w postaci 1/3 wysokości wpisu od odwołania, kwotę 1200 zł 00 gr (dwa tysiąc dwieście złotych zero groszy) tytułem 1/3 wysokości kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego, 3.3. zasądza od Odwołującego STRABAG sp. z o.o. (ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków)na rzecz Zamawiającego Uniwersytet Medyczny w Łodzi (Al. Kościuszki 4, 90-419 Łódź)kwotę 2400 zł 00 gr (dwa tysiące czterysta złotych zero groszy) tytułem 2/3 wysokości kosztów wynagrodzenia pełnomocnika Zamawiającego. Stosownie do art. 579 ust. 1 oraz 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019r. - Prawo Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:………..…………………….. Sygn. akt: KIO 2533/23 UZASADNIENIE Zamawiający: Uniwersytet Medyczny w Łodzi prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, w trybie przetargu nieograniczonego, którego przedmiotem jest wykonanie robót budowlanych pn. „Budowa Budynku Radioterapii w ramach Drugiego etapu Centrum Kliniczno-Dydaktycznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi wraz z Akademickim Ośrodkiem Onkologicznym - roboty wykończeniowe z dostawami’. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w dniu 16 sierpnia 2023 r. pod numerem 2023/S 156-498397. Odwołujący Strabag sp. z o.o. wniósł odwołanie, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 353(1) w zw. z art. 5 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 8 ust. 1, art. 16 pkt 1) oraz art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez nadużycie przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy i zastrzeżenie w §3 ust. 6 Załącznika nr 3 do SW Z - wzór umowy uprawnienia Zamawiającego do powierzenia - na koszt i niebezpieczeństwo wykonawcy - realizacji dalszych prac innemu wykonawcy po uprzednim odstąpieniu o od umowy przez Zamawiającego w całości lub w części, co stanowi nadużycie przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy, poprzez nałożenie na wykonawcę obowiązku skalkulowania w cenie oferty ryzyka, którego na etapie składania tej oferty wykonawca nie jest w stanie określić i nie może też go przewidzieć na etapie zawierania umowy, co skutkuje obowiązkiem przyjęcia na siebie ryzyka poniesienia ewentualnych strat związanych z zaistnieniem niemożliwych do przewidzenia sytuacji. 2)art. 450 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 452 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 353(1) ustawy Kodeks cywilny poprzez nadużycie przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy i zastrzeżenie w §9 ust. 11 Załącznika nr 3 do SW Z - wzór umowy nieprzewidzianej w przepisach ustawy Prawo zamówień publicznych dodatkowej formy zabezpieczenia należytego wykonania umowy, polegającej na przyznaniu Zamawiającemu uprawnienia do zatrzymania w ramach każdej pozycji kosztorysowej realizowanych prac części jej wartości w wysokości 20%, mającej stanowić wartość pozwolenia na użytkowanie obiektu, podczas gdy ustawa ustawy Prawo zamówień publicznych nie przewiduje takiej formy zabezpieczenia należytego wykonania umowy, a Zamawiający w §13 ust. 1 wzoru umowy ustanowił już zabezpieczenie należytego wykonania umowy w wysokości 5% wartości wynagrodzenia brutto za wykonanie przedmiotu umowy, a więc w wysokości maksymalnej dopuszczonej ustawą PZP. 3)art. 437 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 447 ust 1 i 2 w zw. z art. 16 pkt 1 - 3 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez wprowadzenie do wzoru umowy postanowień wprost sprzecznych z powyższymi przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych w zakresie w jakim w §9 ust. 7 lit. a) i b) Załącznika nr 3 do SWZ - wzór umowy Zamawiający wskazuje, że jeśli w wyniku zaistnienia sporu pomiędzy wykonawcą a podwykonawcą lub dalszym podwykonawcą, na tle rozliczeń dotyczących inwestycji, wykonawca nie będzie mógł przedłożyć oświadczeń jednego lub większej ilości podwykonawców, to wówczas Zamawiający uprawniony będzie do wypłaty wykonawcy wynagrodzenia pomniejszonego o kwotę sporną powiększoną o 20 % jej wartości, która podlegać będzie zatrzymaniu do czasu rozwiązania sporu pomiędzy wykonawcą a podwykonawcą (w przypadku jeśli wykonawca przedłoży zgodne oświadczenie stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych), bądź Zamawiający uprawniony będzie do wypłaty należnego wykonawcy wynagrodzenia pomniejszonego o kwoty zatrzymane na zabezpieczenie roszczeń tego podwykonawcy w stosunku do Zamawiającego wraz z uprawnieniem do zatrzymania kwoty stanowiącej równowartość nierozliczonej dotychczas części kontraktu tego podwykonawcy powiększonej o 20% (w przypadku jeśli wykonawca nie przedłoży zgodnego oświadczenie stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych) podczas, gdy zgodnie z art. 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, w przypadku nieprzedstawienia przez wykonawcę wszystkich dowodów zapłaty wstrzymuje się wypłatę wynagrodzenia na rzecz wykonawcy wyłącznie w części równej sumie kwot wynikających z nieprzedstawionych dowodów zapłaty. 4)art. 353(1) w zw. z art. 5 oraz 484 ust. 1 w zw. z art. 494 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez nadużycie przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy i zastrzeżenie w §15 ust. 4 Załącznika nr 3 do SW Z - wzór umowy postanowienia zgodnie z którym odstąpienie przez którąkolwiek ze stron od zawartej umowy w całości nie powoduje uchylenia obowiązku zapłaty kar umownych z tytułu zdarzeń zaistniałych w okresie jej obowiązywania, czyli dopuszczenie wprost przez Zamawiającego możliwości dokonania kumulacji kary umownej z tytułu odstąpienia od umowy z pozostałymi karami umownymi - w tym z tytułu zwłoki wykonawcy w stosunku do któregokolwiek z terminów pośrednich w realizacji umowy, podczas gdy nie może być kumulowana kara umowna przewidziana za nienależyte wykonanie zobowiązania, np. kara umowna za zwłokę w wykonaniu zobowiązania z karą umowną za niewykonanie zobowiązania. 5)art. 439 ust. 1 i 2 pkt 2, 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 16 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 353(1), 58 § 1 i 2 i 5 ustawy Kodeks cywilny poprzez sformułowanie §20 ust. 16 oraz 19 Załącznika nr 3 do SW Z - wzór umowy w sposób uniemożliwiający dokonanie prawidłowej i zgodnej z celem przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych zmiany wysokości wynagrodzenia wykonawcy w sytuacji zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia w przypadku, gdy umowa w sprawie zamówienia publicznego, której przedmiotem są roboty budowlane, została zawarta na okres dłuższy niż 6 miesięcy. 6)art. 353(1) w zw. z art. 5 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, w zw. z art. 16 oraz 99 ust. 1 i 433 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez nadużycie przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy, to jest poprzez skonstruowanie postanowień umowy w sposób nieuzasadniony potrzebami Zamawiającego, uprzywilejowanie pozycji Zamawiającego i naruszenie zasady równowagi stron stosunku zobowiązaniowego, co pozostaje w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego i godzi w naturę stosunku prawnego, tj. poprzez nałożenie w §5 ust. 3 Załącznika nr 3 do SW Z - wzór umowy obowiązku ponoszenia przez wykonawcę wszystkich kosztów energii cieplnej na podstawie refaktur wystawionych przez Zamawiającego w oparciu o faktury wystawione Zamawiającemu przez podmiot dostarczający (refakturowanie 100% kosztów), czyli nałożenia na wykonawcę obowiązku skalkulowania w cenie oferty ryzyka, którego na etapie składania tej oferty wykonawca nie jest w stanie określić i nie może też go przewidzieć na etapie zawierania umowy, co skutkuje obowiązkiem przyjęcia na siebie ryzyka poniesienia ewentualnych strat związanych z zaistnieniem niemożliwych do przewidzenia sytuacji. 7)art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 353(1) KC i art. 647 KC w zw. z art. 483 KC i art. 473 §1 KC ze względu na zastrzeżenie w §15 ust. 1 lit. j) i p) Załącznika nr 3 do SW Z - wzór umowy kar umownych w sposób nadużywający swobody Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych, poprzez sformułowanie kar umownych w sposób niejasny, ogólnikowy i przyznający Zamawiającemu arbitralne uprawnienie do oceny czy podstawa do nałożenia kary umownej zaistniała czy nie i tym samym uniemożliwiający Wykonawcy prawidłowe oszacowanie ryzyk związanych z realizacją Umowy oraz mogący prowadzić do niczym nieuzasadnionego wzbogacenia się Zamawiającego kosztem Wykonawcy. Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu dokonanie następujących czynności - zmiany treści SW Z oraz wzoru Umowy stanowiącego zał. nr 3 do SWZ poprzez: - w zakresie zarzutu nr 1 - Odwołujący wniósł o wykreślenie postanowienia §3 ust. 6 w całości, jako stanowiącego nadużycie prawa Zamawiającego do kształtowania warunków umowy o zamówienie publiczne i nakładającego na wykonawcę obowiązku przyjęcia na siebie ryzyka niemożliwego do skalkulowania na etapie składania oferty; - w zakresie zarzutu nr 2 - Odwołujący wniósł o wykreślenie postanowienia §9 ust. 11 w całości, jako nieznajdującego podstawy prawnej w przepisach ustawy Prawo zamówień publicznych oraz KC; - w zakresie zarzutu nr 3 - Odwołujący wniósł o dokonanie stosownych zmian w §9 ust. 7 li. a) i b) poprzez doprowadzenie go do zgodności z przepisami art. 437 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 447 ust 1 i 2 w następujący sposób: - §9 ust. 7 lit. a): „Jeśli Wykonawca przedłoży zgodne oświadczenie stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych, wedle załącznika nr 7 do niniejszej umowy lub innej treści zaakceptowanej przez Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Zamawiający wypłaci należne Wykonawcy wynagrodzenie pomniejszone o kwotę sporną". powiększoną o 20 % jej wartości, która podlegać będzie zatrzymaniu do czasu rozwiązania sporu pomiędzy Wykonawcą a Podwykonawcą na zabezpieczenie roszczeń tego podwykonawcy w stosunku do Zamawiającego, z tym jednak, iż Wykonawca w takim przypadku zrzeka się względem Zamawiającego odsetek za opóźnienie w płatności tej należności, a w przypadku, gdyby w wyniku rozstrzygnięcia Zamawiający zobowiązany był do zapłaty na rzecz tego podwykonawcy kwoty większej niż zatrzymana (odsetki, koszty itp.), Wykonawca zobowiązany jest zapłacić na rzecz Zamawiającego kwotę różnicy" - §9 ust. 7 lit. b): „Jeśli Wykonawca nie przedłoży zgodnego oświadczenie stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych, o którym mowa powyżej, Zamawiający wypłaci należne Wykonawcy Wynagrodzenie pomniejszone o kwoty zatrzymane na zabezpieczenie roszczeń tego podwykonawcy w stosunku do Zamawiającego". Zamawiający uprawniony będzie do zatrzymania kwoty stanowiącej równowartość nierozliczonej dotychczas części kontraktu tego podwykonawcy powiększonej o 20%. Wykonawca w takim przypadku zrzeka się względem Zamawiającego odsetek za opóźnienie w płatności tej należności, a w przypadku gdyby w wyniku rozstrzygnięcia Zamawiający zobowiązany był do zapłaty na rzecz tego podwykonawcy kwoty większej niż zatrzymana (odsetki, koszty itp.), Wykonawca zobowiązany jest zapłacić na rzecz Zamawiającego kwotę różnicy”. - w zakresie zarzutu nr 4 Odwołujący wniósł o wykreślenie postanowienia §15 ust. 4 w całości, jako stanowiącego nadużycie prawa Zamawiającego do kształtowania warunków umowy o zamówienie publiczne poprzez umożliwienie - w przypadku odstąpienia przez Zamawiającego od umowy - kumulowania przez Zamawiającego kary umownej przewidzianej za nienależyte wykonanie zobowiązania i kary umownej za niewykonanie zobowiązania, podczas gdy wierzyciel (Zamawiający) nie może zażądać zapłaty obu wymienionych kar umownych, gdyż wzajemnie się one wykluczają ponieważ odstąpienie od umowy powoduje przekształcenie się stanu zwłoki w stan niewykonania zobowiązania strona może dochodzić kary umownej przewidzianej na wypadek odstąpienia od umowy, tj. kary przewidzianej na wypadek niewykonania zobowiązania z wyłączeniem możliwości równoczesnego dochodzenia kary umownej zastrzeżonej z tytułu zwłoki lub opóźnienia jako jednej z postaci nienależytego wykonania zobowiązania. - w zakresie zarzutu nr 5 Odwołujący wniósł o dokonanie zmiany §20 ust. 16 oraz 19 poprzez nadanie im treści zgodnej z przepisami i zasadami prawa tak, aby umożliwić realną waloryzacje wynagrodzenia w warunkach rynkowych mając na uwadze wskaźnik wyjściowy tj. odwołanie się do realnego poziomu zmian wskaźnika cen produkcji budowlano montażowych publikowany przez Prezesa GUS. Punktami krytycznymi jakie wymagają zmiany w celu urealnienia waloryzacji są: - § 20 ust. 16 Umowy warunkujący waloryzację od co najmniej zmiany wskaźnika na poziomie 15% - gdzie taka sytuacja występuje wyłącznie w okresach poważnych, nieprzewidywalnych wzrostów cen, gdzie określone Umową obecne warunki na przestrzeni ostatnich lat rejestrowane są dopiero od czasu ataku Federacji Rosyjskiej na terytorium Ukrainy, - § 20 ust. 19 zakładający poniesienie przez Zamawiającego wyłącznie połowy kwoty waloryzacji wynagrodzenia, co przy uwzględnieniu nierealnych i nierynkowych warunków uruchomienia waloryzacji jak powyżej zwiększa dodatkowo ryzyko zmiany cen - w zakresie zarzutu nr 6 Odwołujący wniósł o dokonanie stosownych zmian w §5 ust. 3 poprzez doprowadzenie go do zgodności z przepisami art. 353(1) w zw. z art. 5 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy PZP, w zw. z art. 16 oraz 99 ust. 1 ustawy PZP w następujący sposób: §5 ust. 3; „Wykonawca ponosił będzie koszty zużycia mediów obejmujące koszty: wody, energii cieplnej i elektrycznej, a także wszelkich innych mediów wykorzystywanych w ramach realizacji umowy, do dnia odbioru końcowego. Od chwili przejęcia placu budowy do dnia odbioru końcowego Wykonawca zobowiązany jest do ponoszenia wszystkich kosztów energii cieplnej na podstawie refaktur wystawionych przez Zamawiającego w oparciu o faktury wystawione Zamawiającemu przez podmiot dostarczający (refakturowanie 100% kosztów). W zakresie pozostałych mediów (z wyłączeniem energii cieplnej) Wykonawca zobowiązany jest do zamontowania podliczników mediów, których wskazania stanowić będą podstawę obciążenia Wykonawcy przez Zamawiającego kosztem ich zużycia. Faktury z tytułu opłaty za media wystawiane będą każdorazowo przez Zamawiającego i potrącane z opłacanej faktury Wykonawcy. W przypadku, gdyby Wykonawca z jakiegokolwiek powodu nie zamontował podliczników, zobowiązany będzie do ponoszenia zryczałtowanych kosztów mediów, które strony ustalają na: energia elektryczna 1 %, woda i ścieki 0,5 % z każdej faktury wystawionej przez Wykonawcę, bez względu na to, czy Zamawiający uznał zasadność jej płatności czy nie. Faktury z tytułu opłaty za media wystawiane będą każdorazowo przez Zamawiającego z 7 - dniowym terminem płatności. Zamawiający uprawniony będzie do potrącenia należności z tytułu opłat za media z zobowiązaniami względem Wykonawcy wynikającymi z niniejszej umowy. - w zakresie zarzutu nr 7 Odwołujący wniósł o zmianę zapisów wzoru Umowy w zakresie kar umownych poprzez usunięcie z §15 ust. 1 Załącznika nr 3 do SW Z - przepisów oznaczonych literami j) i p) w całości, jako stanowiących nadużycie prawa Zamawiającego do kształtowania warunków umowy o zamówienie publiczne poprzez przyznanie sobie pełnej dowolności w ustalaniu czy podstawa do nałożenia kary umownej zaistniała czy nie. Uprawnienie Zamawiającego do powierzenia - na koszt i niebezpieczeństwo wykonawcy - realizacji dalszych prac innemu wykonawcy po uprzednim odstąpieniu od umowy przez Zamawiającego w całości lub w części. Odwołujący żądał usunięcia postanowienia §3 ust. 6 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SW Z. Jak wyjaśnił, żądanie związane jest z tym, że Wykonawca nie jest w stanie przewidzieć na etapie składania oferty ryzyka oraz kosztu powierzenia realizacji robót innemu wykonawcy po uprzednim odstąpieniu od umowy przez Zamawiającego w całości lub w części - w tym zwłaszcza skalkulowania wysokości związanego z tym hipotetycznego kosztu jaki wykonawca byłby zobowiązany ponieść. Ryzyko oraz koszt wystąpienia sytuacji w której - po pierwsze zamawiający odstąpi od umowy w całości lub części oraz - po drugie wykonawca zobowiązany będzie ponieść wszelkie koszty wykonania prac przez innego wykonawcę jest okolicznością, której nie da się określić ani oszacować. Jest to więc ryzyko przyjęcia na siebie ewentualnych strat związanych z zaistnieniem niemożliwych do przewidzenia sytuacji, które to ryzyko mogą przyjąć na siebie wyłącznie wykonawcy posiadający znaczne rezerwy finansowe - co wprost narusza dyspozycję art. art. 16 pkt 1) ustawy Prawo zamówień publicznych, zgodnie z którym zamawiający zobowiązany jest przygotować i przeprowadzić postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców. Odwołujący zaznaczył, że swoboda Zamawiającego w zakresie kształtowania postanowień umowy nie jest nieograniczona. W konsekwencji Odwołujący stwierdził, że nałożenie na wykonawcę obowiązku przyjęcia na siebie ryzyka poniesienia ewentualnych strat związanych z zaistnieniem niemożliwych do przewidzenia sytuacji - jak ryzyko wystąpienia sytuacji odstąpienia przez zamawiającego od umowy w całości lub części połączone z ryzykiem poniesienia przez wykonawcę kosztów wykonawstwa zastępczego przez innego wykonawcę w zakresie nieustalonym wprost w umowie prowadzi do naruszenia przepisów art. 353(1) w zw. z art. 5 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 8 ust. 1, art. 16 pkt 1) oraz art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zastrzeżenie nieprzewidzianej w przepisach ustawy Prawo zamówień publicznych dodatkowej formy zabezpieczenia należytego wykonania umowy, polegającej na przyznaniu Zamawiającemu uprawnienia do zatrzymania w ramach każdej pozycji kosztorysowej realizowanych prac - części jej wartości w wysokości 20%. Zamawiający w §9 ust. 11 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SW Z przewidział, że 20% każdej pozycji kosztorysowej realizowanych prac jest „wartością pozwolenia na użytkowanie obiektu, stanowiącego potwierdzenie przez właściwe urzędy prawidłowości wykonania prac", wobec czego gdyby wykonawca nie zakończył realizacji przedmiotu umowy i nie uzyskał pozwolenia na użytkowanie obiektów objętych przedmiotem umowy, to wówczas należne mu wynagrodzenie zostanie obliczone zostanie zgodnie z pozycjami kosztorysowymi określonymi w kosztorysie ofertowym poprzez pomniejszenie go o równowartość 20% wartości kosztorysowej wszystkich zrealizowanych i zafakturowanych prac i dostaw objętych przedmiotem umowy. Zdaniem Odwołującego, zakwalifikowanie w powyższym przepisie 20% każdej pozycji kosztorysowej stanowi dodatkowe zabezpieczenie należytego wykonania umowy przez wykonawcę ponad to wynikające z ustawy Prawo zamówień publicznych - art. 450 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 452 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych i które to zabezpieczenie Zamawiający już we wzorze umowy przewidział w §13 - poprzez zobowiązanie wykonawcy do wniesienia zabezpieczenie należytego wykonania umowy, w wysokości 5% wartości wynagrodzenia brutto za wykonanie przedmiotu umowy. W ocenie Odwołującego niezgodne z ustawą Prawo zamówień publicznych jest wstrzymywanie przez zamawiających płatności na rzecz wykonawców lub odmowa wypłaty w sytuacjach nieznajdujących wprost podstawy prawnej. Taka sytuacja może prowadzić do zatorów płatniczych, zachwiania płynności rozliczania inwestycji i kondycji finansowej wykonawcy. Wstrzymywanie płatności powoduje też niezasadne i niezgodne z przepisami kredytowanie inwestycji przez wykonawcę. Art. 647 kodeksu cywilnego stanowi, że przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Tym samym żądanie od wykonawcy wniesienia dodatkowego zabezpieczenia w postaci kaucji w wysokości 20% wartości każdej pozycji kosztorysowej, która to kaucja może przepaść na rzecz Zamawiającego w przypadkach które Zamawiający w sposób arbitralny dyktuje we wzorze umowy nie znajduje podstaw w ustawie Prawo zamówień publicznych co powoduje, że postanowienie §3 ust. 11 powinno zostać usunięte ze wzoru umowy w całości. Przyznanie Zamawiającemu pozaustawowych uprawnień do pomniejszania wynagrodzenia wykonawcy o dodatkowy narzut 20% wartości kwoty spornej (w przypadku zaistnienia sporu pomiędzy wykonawcą a podwykonawcą lub dalszym podwykonawcą, na tle rozliczeń dotyczących inwestycji), bądź zatrzymania wynagrodzenia wykonawcy w wysokości kwoty spornej (w przypadku zaistnienia sporu pomiędzy Wykonawcą a podwykonawcą lub dalszym podwykonawcą, na tle rozliczeń dotyczących inwestycji) powiększonej o dodatkowy narzut w wysokości 20% nierozliczonej dotychczas części kontraktu tego podwykonawcy. Zgodnie z art. 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, w przypadku nieprzedstawienia przez wykonawcę wszystkich dowodów zapłaty wstrzymuje się wypłatę wynagrodzenia na rzecz wykonawcy wyłącznie w części równej sumie kwot wynikających z nieprzedstawionych dowodów zapłaty. Jak wskazał Odwołujący, Zamawiający wprowadził do wzoru umowy w §9 ust. 7 lit. a) i b) dodatkowy narzut (kaucję), którą uprawniony jest zatrzymać w przypadku zaistnienia sporu pomiędzy wykonawcą a podwykonawcą lub dalszym podwykonawcą - wynoszącą odpowiednio 20% kwoty spornej (w przypadku wypłaty przez zamawiającego wynagrodzenia wykonawcy gdy wykonawca przedłoży zgodne oświadczenie stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych), bądź 20% kwoty stanowiącej równowartość nierozliczonej dotychczas części kontraktu tego podwykonawcy (w przypadku gdy wykonawca nie przedłoży zgodnego oświadczenia stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych). W rezultacie, nieprzedstawienie przez wykonawcę dowodów zapłaty wynagrodzenia na rzecz podwykonawców lub dalszych podwykonawców skutkować będzie wstrzymaniem wypłaty wynagrodzenia na rzecz wykonawcy w dodatkowej - nieznanej prawu zamówień publicznych - wysokości wynoszącej 20% kwoty spornej, bądź 20% kwoty stanowiącej równowartość nierozliczonej dotychczas części kontraktu podwykonawcy - podczas gdy zgodnie z art. 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, w przypadku nieprzedstawienia przez wykonawcę wszystkich dowodów zapłaty wstrzymuje się jedynie wypłatę wynagrodzenia na rzecz wykonawcy wyłącznie w części równej sumie kwot wynikających z nieprzedstawionych dowodów zapłaty. Zdaniem Odwołującego, §9 ust. 7 lit. a) i b) wzoru Umowy w treści nadanej mu przez Zamawiającego jest wprost sprzeczny z art. 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych. Odwołujący podkreślił, że ustawa Prawo zamówień publicznych nie przewiduje uprawnienia zamawiającego do wstrzymania wymagalnego wynagrodzenia wykonawcy w wysokości ponad tą określoną w 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych. Niezgodne z ustawą Prawo zamówień publicznych jest wstrzymywanie przez zamawiających płatności na rzecz wykonawców lub odmowa wypłaty w sytuacji, gdy wykonawca nie zdoła przedłożyć oświadczenia podwykonawców lub dalszego podwykonawcy - co może także nastąpić z przyczyn od niego niezależnych (np. ogłoszenie upadłości przez podwykonawcę). Taka sytuacja może prowadzić do zatorów płatniczych, zachwiania płynności rozliczania inwestycji i kondycji finansowej wykonawcy. Wstrzymywanie płatności powoduje też niezasadne i niezgodne z przepisami kredytowanie inwestycji przez wykonawcę. Art. 647 kodeksu cywilnego stanowi, że przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Przyznanie Zamawiającemu uprawnienia do kumulowania kary umownej z tytułu odstąpienia od umowy z pozostałymi karami umownymi - w tym z tytułu zwłoki wykonawcy w stosunku do któregokolwiek z terminów pośrednich w realizacji umowy - w przypadku odstąpienia od umowy w całości lub niewykonanej części. Zamawiający w §15 ust. 4 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SW Z wskazał, że odstąpienie przez którąkolwiek ze stron od zawartej umowy w całości lub niewykonanej części nie powoduje uchylenia obowiązku zapłaty kar umownych z tytułu zdarzeń zaistniałych w okresie jej obowiązywania. Jak wyjaśnił Odwołujący, zapis powyższy uprawnia Zamawiającego do kumulowania kary umownej przewidzianej za nienależyte wykonanie zobowiązania i kary umownej za niewykonanie zobowiązania. Odwołujący wskazał na orzecznictwo Sądu Najwyższego, z którego wynika, że wierzyciel nie może zażądać zapłaty równolegle dwóch kar umownych - za odstąpienie od umowy oraz kary związanej z nienależytym wykonaniem zobowiązania, ponieważ kara umowna za nienależyte wykonanie zobowiązania należy się wierzycielowi w razie jej zastrzeżenia, gdy świadczenie zostało wprawdzie spełnione przez dłużnika, ale w sposób nienależyty, tzn. gdy zaistniała rozbieżność między zakresem zaspokojenia wierzyciela przewidzianym w treści zobowiązania a zaspokojeniem uzyskanym w rzeczywistości, natomiast obowiązek zapłaty kary umownej zastrzeżonej za niewykonanie zobowiązania powstaje, gdy zobowiązanie nie zostało wykonane, a zatem gdy dłużnik nie spełnił świadczenia, które zgodnie z treścią zobowiązania należy się wierzycielowi, przy czym nastąpiło to z powodu okoliczności, za które dłużnik odpowiada. Spełnienie jedynie części świadczenia jest równoznaczne z niespełnieniem świadczenia, a tym samym z niewykonaniem zobowiązania. Dlatego nie jest możliwe kumulowanie kary umownej przewidzianej za nienależyte wykonanie zobowiązania, np. wykonanie ze zwłoką, z karą umowną za niewykonanie tego samego zobowiązania, ponieważ kary te wzajemnie się one wykluczają. Odstąpienie od umowy powoduje przekształcenie się stanu zwłoki w stan niewykonania zobowiązania i strona może dochodzić kary umownej przewidzianej na wypadek odstąpienia od umowy, tj. kary przewidzianej na wypadek niewykonania zobowiązania z wyłączeniem możliwości równoczesnego dochodzenia kary umownej zastrzeżonej z tytułu zwłoki lub opóźnienia jako jednej z postaci nienależytego wykonania zobowiązania. W konsekwencji jeśli doszło zatem do odstąpienia od umowy w całości, należna jest tylko kara za odstąpienie (uchwała Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 18 lipca 2012 r. III CZP 39/12). W konsekwencji w opinii Odwołującego, postanowienie §15 ust. 4 wzoru umowy jako sprzeczny z art. 353(1) w zw. z art. 5 oraz 484 ust. 1 w zw. z art. 494 ustawy Kodeks cywilny w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych powinien zostać usunięty jako związany z nadużyciem przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy. W ocenie Odwołującego zasady waloryzacji zostały ustalone przez Zamawiającego w sposób sprzeczny z celem wyrażonym w art. 439 ustawy Prawo zamówień publicznych - waloryzacja jest pozorna i stanowi obejście przepisów nakazujących jej wprowadzenie i przeprowadzenie bowiem w praktyce nie spełni swojej funkcji. Zamawiający w § 20 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SW Z wprowadził uregulowania będące podstawą przyszłej waloryzacji wynagrodzenia Wykonawcy. Odwołujący wskazał, że pomimo wprowadzenia tych zapisów Zamawiający nie spełnił wymagań określonych w art. 439 ustawy Prawo zamówień publicznych, a przewidziane przez Zamawiającego zasady waloryzacji wynagrodzenia mają charakter pozorny, tj. zawierają warunki, które powodują, że waloryzacja wynagrodzenia Wykonawcy nie wiadomo czy nastąpi, uzależnia waloryzację od limitu zmiany wynagrodzenia uniemożliwiającego przywrócenie ekonomicznej równowagi stron. Zdaniem Odwołującego przewidziana przez Zamawiającego klauzula waloryzacyjna została sformułowana tak, że po jej zastosowaniu dalsze ryzyko zmiany cen ma zostać poniesione przez Wykonawcę. W ocenie Odwołującego ma to zapewnić, by §20 dotyczący waloryzacji wynagrodzenia w praktyce w trakcie realizacji zamówienia był zastosowany jedynie w ograniczonym zakresie jednocześnie uniemożliwiając przewrócenie ekwiwalentności świadczeń stron. Powyższe prowadzi do wniosku, że wprowadzona klauzula waloryzacyjna jest oderwana od obecnych i nieprzewidywalnych warunków rynkowych i tylko z pozoru przewiduje, że pozwoli wykonawcy przywrócić równowagę ekonomiczną zachwianą wzrostem cen. W ocenie Odwołującego przyjęty przez Zamawiającego we wzorze umowy sposób waloryzacji wynagrodzenia nie prowadzi do przywrócenia równowagi ekonomicznej stron, ma charakter w znacznej części pozorny i przerzuca na wykonawcę ryzyko zmiany cen, które obecnie jest nieprzewidywalne. Zgodnie z zapisami § 20 ust. 19 Zamawiający zakłada poniesienie przez niego wyłącznie połowy kwoty waloryzacji wynagrodzenia, co przy uwzględnieniu wszystkich odnośnych okoliczności, w tym opisanego powyżej sposobu ustalania tej zmiany czyni z mechanizmu waloryzacji zapisanego umową instrument niepraktyczny, nierealny i pozorny który w żaden sposób nie może być traktowany jako spełanijący założenia i intencje ustawodawcy. Nałożenie na wykonawcę obowiązku poniesienia kosztów energii cieplnej, niezwiązanych z realizacją umowy. Jak wskazał Odwołujący, zgodnie z §5 ust. 3 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SW Z wykonawca obciążony został obowiązkiem poniesienia wszystkich kosztów energii cieplnej na podstawie refaktur wystawionych przez Zamawiającego w oparciu o faktury wystawione zamawiającemu przez podmiot dostarczający (refakturowanie 100% kosztów). Odwołujący podkreślił, że na etapie składania oferty wykonawca nie jest w stanie ocenić wysokości kosztów związanych ze zużyciem energii cieplnej, jakie zobowiązany byłby ponieść na skutek zużycia energii cieplnej przez zamawiającego. Wymóg poniesienia przez wykonawcę wszelkich kosztów związanych ze zużyciem energii cieplnej przez zamawiającego nie jest ponadto związany bezpośrednio z realizacją umowy przez wykonawcę. Odwołujący argumentował, że na wykonawcę nałożony został wymóg skalkulowania w cenie oferty ryzyka, którego na etapie składania tej oferty nie jest w stanie określić i nie może też go przewidzieć na etapie zawierania umowy - co skutkuje obowiązkiem przyjęcia na siebie ryzyka poniesienia ewentualnych strat związanych z zaistnieniem niemożliwych do przewidzenia sytuacji. Zamawiający nie wyjaśnił podstawy do obciążenia wykonawcy koniecznością poniesienia wszelkich kosztów energii cieplnej zużytej, także tych nie związanych z realizacją umowy. Nałożenie na wykonawcę obowiązku ponoszenia kosztów zużycia energii cieplnej przez zamawiającego, zdaniem Odwołującego, jest przykładem nierównego rozkładu ryzyka kontraktowego tj. obarczenia wykonawcy odpowiedzialnością za działania i zaniechania podmiotów, za które, zgodnie z prawem odpowiedzialności nie ponosi. Takie postanowienia w opinii Odwołującego naruszają też art. 433 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, zgodnie z którym ustawodawca zakazał Zamawiającemu takiego kształtowania postanowień umownych, które nakładałoby na wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności stanowiące wyłączną odpowiedzialność zamawiającego. Ustanowienie przez Zamawiającego kar umownych w sposób nadużywający swobody Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych. W zakresie kary określonej w §15 ust. 1 lit. j) i p) tj. kary umownej za „nienależyte wykonanie umowy lub jej warunków innych niż wskazane powyżej oraz innych niż wyłączone na mocy art. 433 pkt 1 - 3 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz „w przypadku nienależytego wykonania umowy lub jej warunków innych niż wskazane powyżej." Zdaniem Odwołującego Zamawiający narusza równowagę stron Umowy - gdyż w takim wypadku to Zamawiający posiada pełną dowolność w ocenie, czy nastąpiło nienależyte wykonanie umowy lub jej warunków, co powoduje, że może on celowo dążyć do nałożenia kary umownej na podstawie przesłanki nie znajdującej wprost podstawy w umowie. Jak wskazał Odwołujący, do elementów przedmiotowo istotnych regulujących karę umowną należy zaliczyć przede wszystkim określenie zobowiązania, bądź pojedynczego obowiązku, którego niewykonanie lub nienależyte wykonanie rodzi obowiązek zapłaty kary, a więc wskazanie tytułu jej naliczenia. W powołanych powyżej zapisach brak jest takiego obowiązku, gdyż Zamawiający ograniczył się do wskazania jako podstawy do naliczenia kary umownej ogólnikowego stwierdzenia „nienależytego wykonanie umowy lub jej warunków”, co nie tylko nie może zostać uznane jako podstawa do zastrzeżenia kary umownej, lecz powodować może ryzyko bezpodstawnego wzbogacania się zamawiającego kosztem wykonawcy. Izba ustaliła i zważyła co następuje: § 3 ust. 6 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ stanowi: „W przypadku niewykonania przedmiotu umowy lub któregokolwiek z jego etapów w ustalonym terminie lub popadnięcie przez Wykonawcę w opóźnienie tak dalece, iż wykonanie całego przedmiotu umowy w ustalonym terminie nie jest prawdopodobne, Zamawiający po uprzednim odstąpieniu od umowy w całości lub w części może powierzyć wykonanie dalszych prac innemu wykonawcy na koszt i niebezpieczeństwo Wykonawcy. Uprawnienie takie nie będzie Zamawiającemu przysługiwało, gdy niewykonanie przedmiotu umowy lub któregokolwiek z jego etapów w ustalonym terminie nastąpi na polecenie Zamawiającego.” Odwołujący nie wykazał, aby zacytowane postanowienie umowne dotyczące wykonania zastępczego, stanowiło nieprzewidziany dotychczas i sprzeczny z uregulowaniami ustawowymi instrument prawny. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że orzecznictwo dopuszcza umowne uregulowanie uprawnienia do wykonania zastępczego na koszt i ryzyko wykonawcy nienależycie wykonującego umowę, wywodząc takie uprawnienie ze swobody kontraktowania. Odwołujący nie zaprzeczył tej okoliczności. Odwołujący w treści zarzutu wskazał, że powyższe postanowienie umowne stanowi nadużycie przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy, poprzez nałożenie na wykonawcę obowiązku skalkulowania w cenie oferty ryzyka, którego na etapie składania tej oferty wykonawca nie jest w stanie określić i nie może też go przewidzieć na etapie zawierania umowy, co skutkuje obowiązkiem przyjęcia na siebie ryzyka poniesienia ewentualnych strat związanych z zaistnieniem niemożliwych do przewidzenia sytuacji. Należy wskazać, że obowiązkiem wykonawcy jest kalkulowanie przedmiotu zamówienia, tego, co wynika z opisu przedmiotu zamówienia; realizację zamówienia wykonaną z należytą starannością. Nie jest obowiązkiem Zamawiającego określanie wielkości ryzyka, które stanowi wynik nieprawidłowej realizacji zamówienia przez wykonawcę. Nikt nie jest w stanie określić takiego ryzyka. Obowiązkiem wykonawcy, jak wskazano powyżej, jest oszacowanie przedmiotu zamówienia wykonanego z należytą starannością. To, jakie ryzyka wykonawca skalkuluje, jest jego samodzielną decyzją biznesową. Nie można natomiast zarzucić Zamawiającemu nieprawidłowości w sytuacji, gdy przewidział w treści wzoru umowy postanowienie, które nie narusza regulacji ustawowych, o czym powyżej. Zamawiający podkreślał, że w spornym postanowieniu znalazły się wskazane przypadki, w jakich Zamawiający będzie mógł skorzystać ze wskazanej tam instytucji. Odstąpienie od umowy jest szczegółowo opisane w §16 – wskazano tam powody, dla których Zamawiający może odstąpić od umowy. Nie można zatem stwierdzić, aby doszło do nadużycia przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy. W konsekwencji nie można uznać, aby Zamawiający naruszył art. 3531 w związku z art. 5 ustawy Kodeks cywilny w związku z art. 8 ust. 1, art. 16 pkt 1) oraz art. 99 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zarzut opisany w odwołaniu pod numerem 1 podlegał oddaleniu. Zgodnie z § 5 ust. 3 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ: „Wykonawca ponosił będzie koszty zużycia mediów obejmujące koszty: wody, energii cieplnej i elektrycznej, a także wszelkich innych mediów wykorzystywanych w ramach realizacji umowy, do dnia odbioru końcowego. Od chwili przejęcia placu budowy do dnia odbioru końcowego Wykonawca zobowiązany jest do ponoszenia wszystkich kosztów energii cieplnej na podstawie refaktur wystawionych przez Zamawiającego w oparciu o faktury wystawione Zamawiającemu przez podmiot dostarczający (refakturowanie 100% kosztów). W zakresie pozostałych mediów (z wyłączeniem energii cieplnej) Wykonawca zobowiązany jest do zamontowania podliczników mediów, których wskazania stanowić będą podstawę obciążenia Wykonawcy przez Zamawiającego kosztem ich zużycia. Faktury z tytułu opłaty za media wystawiane będą każdorazowo przez Zamawiającego i potrącane z opłacanej faktury Wykonawcy. W przypadku, gdyby Wykonawca z jakiegokolwiek powodu nie zamontował podliczników, zobowiązany będzie do ponoszenia zryczałtowanych kosztów mediów, które strony ustalają na: energia elektryczna 1 %, woda i ścieki 0,5 % z każdej faktury wystawionej przez Wykonawcę, bez względu na to, czy Zamawiający uznał zasadność jej płatności czy nie. Faktury z tytułu opłaty za media wystawiane będą każdorazowo przez Zamawiającego z 7 - dniowym terminem płatności. Zamawiający uprawniony będzie do potrącenia należności z tytułu opłat za media z zobowiązaniami względem Wykonawcy wynikającymi z niniejszej umowy”. Z treści zacytowanego powyżej postanowienia jednoznacznie wynika, że Wykonawca będzie miał obowiązek ponoszenia kosztów energii cieplnej tylko od chwili przejęcia placu budowy do dnia odbioru końcowego, a zatem ponoszenia kosztów wynikających z własnej bieżącej działalności Wykonawcy. Postanowienie to nie jest zatem niejasne. Nie jest tak, że Wykonawca będzie zmuszony do ponoszenia kosztów zużycia energii cieplnej za Zamawiającego, a zatem nie można uznać, że Zamawiający naruszył art. 433 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zamawiający nie obarczył Wykonawcy ryzykiem za działania podmiotu, za które nie powinien ponosić odpowiedzialności. W trakcie rozprawy z udziałem stron Zamawiający wyjaśnił, że postanowienie to należy czytać w całości łącznie. W pierwszym zdaniu znajduje się informacja, że w ramach realizacji umowy Wykonawca będzie ponosił koszty zużycia mediów, a w kolejnym zdaniu znajduje się informacja, w jaki sposób i w jakim zakresie będzie miało miejsce rozliczanie poszczególnych mediów. Wyjaśnił także, że z doświadczeń Zamawiającego wynika, że wykonawcy nie chcą rozliczać energii cieplnej, dlatego obecnie zdecydował się wprowadzić takie rozwiązanie. Wprowadzenie zatem takiego postanowienia wydaje się być uzasadnione. Nie można zatem stwierdzić, aby doszło do nadużycia przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy. W konsekwencji nie można uznać, aby Zamawiający naruszył art. 3531 w związku z art. 5 ustawy Kodeks cywilny w związku z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, w związku z art. 16 oraz 99 ust. 1 i 433 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zarzut opisany w odwołaniu pod numerem 6 podlegał oddaleniu. Zgodnie z § 15 ust. 1 lit. j) oraz p) wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ: „j) w przypadku nienależytego wykonania umowy lub jej warunków innych niż wskazane powyżej oraz innych niż wyłączone na mocy art. 433 pkt 1 - 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, Wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną w kwocie 10 % wartości wynagrodzenia brutto, o którym mowa w § 8 ust. 1 umowy; p) w przypadku nienależytego wykonania umowy lub jej warunków innych niż wskazane powyżej Wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną w kwocie 5 % wartości wynagrodzenia brutto, o którym mowa w § 8 ust. 1 umowy”. Odwołujący nie wykazał, aby powyżej zacytowane postanowienie było niejasne. Tego rodzaju postanowienie nie jest postanowieniem niespotykanym, a co najważniejsze, Odwołujący nie wykazał, aby naruszało wskazane przez niego przepisy prawa. Izba podziela stanowisko, zgodnie z którym okoliczności, w których Zamawiający będzie uprawniony do naliczania kar umownych, zostały we wzorze umowy wystarczająco precyzyjnie opisane. Izba podziela także stanowisko wyrażone w wyroku o sygnaturze akt KIO 2311/19, zgodnie z którym postanowienia wzoru umowy są wspólne wszystkim wykonawcom i będą dotyczyły w równym stopniu każdego wykonawcy, który uzyska zamówienie i zawrze z zamawiającym umowę na jego realizację. Po drugie - wykonawcom przyznano istotny instrument służący przeciwdziałaniu ryzyku naliczania kar umownych w postaci wyłącznego uprawnienia do ukształtowania ceny oferty w sposób owo ryzyko niwelujący, bądź minimalizujący. W konsekwencji nie można uznać, aby doszło do naruszenia przez Zamawiającego art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 3531, art. 647 w związku z art. 483 i art. 473 § 1 ustawy Kodeks cywilny. Zarzut opisany w odwołaniu pod numerem 7 podlegał oddaleniu. Zgodnie z § 9 ust. 11 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ: „Strony uznają przy tym, że w ramach każdej pozycji kosztorysowej realizowanych prac część jej wartości w wysokości 20% stanowi wartość pozwolenia na użytkowanie obiektu, stanowiącego potwierdzenie przez właściwe urzędy prawidłowości wykonania prac. W związku z powyższym w przypadku, gdyby z jakichkolwiek powodów Wykonawca nie zakończył realizacji przedmiotu umowy i nie uzyskał pozwolenia na użytkowanie obiektów objętych przedmiotem umowy należne wykonawcy wynagrodzenie za wykonane prace obliczone zostanie zgodnie z pozycjami kosztorysowymi określonymi w kosztorysie ofertowym pomniejszonymi o równowartość 20% wartości kosztorysowej wszystkich zrealizowanych i zafakturowanych prac i dostaw objętych przedmiotem umowy.” Izba podziela stanowisko Odwołującego, zgodnie z którym zakwalifikowanie w powyższym przepisie 20% każdej pozycji kosztorysowej stanowi dodatkowe zabezpieczenie należytego wykonania umowy przez wykonawcę ponad to wynikające z ustawy Prawo zamówień publicznych - art. 450 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 452 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych - i które to zabezpieczenie Zamawiający już we wzorze umowy przewidział w § 13 - poprzez zobowiązanie wykonawcy do wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy, w wysokości 5% wartości wynagrodzenia brutto za wykonanie przedmiotu umowy. Powyższe postanowienie stanowi nadużycie Zamawiającego. Zamawiający przewidział w zacytowanym postanowieniu dodatkowe zabezpieczenie w sytuacji, gdy ustawa Prawo zamówień publicznych wyraźnie reguluje dopuszczalną maksymalną wysokość takiego zabezpieczenia. Zamawiający (jak wskazuje Odwołujący) przewidział w treści wzoru umowy zobowiązanie wykonawcy do wniesienia zabezpieczenie należytego wykonania umowy, w wysokości 5% wartości wynagrodzenia brutto za wykonanie przedmiotu umowy, zatem wprowadzenie dodatkowego zabezpieczenia jest nadużyciem. Zamawiający nie przedstawił również żadnej kalkulacji, z której miałaby wynikać taka wartość pozwolenia na użytkowanie obiektu. W konsekwencji należało stwierdzić, że doszło do nadużycia przez Zamawiającego uprawnienia wynikającego ze swobody kształtowania warunków umowy i w konsekwencji naruszenia art. 450 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 452 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 3531 ustawy Kodeks cywilny. Zarzut opisany w odwołaniu pod numerem 2 podlegał zatem uwzględnieniu. Zgodnie z § 9 ust. 7 lit. a) - b) wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ: „W przypadku, gdyby w wyniku zaistnienia sporu pomiędzy Wykonawcą a podwykonawcą lub dalszym podwykonawcą, na tle rozliczeń dotyczących inwestycji realizowanej na zamówienie Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, Wykonawca nie mógł przedłożyć oświadczeń jednego lub większej ilości podwykonawców zgłoszonych, a niewyrejestrowanych zgodnie z niniejszym paragrafem, Zamawiający zrealizuje część płatności na rzecz Wykonawcy według następujących zasad: a) Jeśli Wykonawca przedłoży zgodne oświadczenie stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych, wedle załącznika nr 7 do niniejszej umowy lub innej treści zaakceptowanej przez Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Zamawiający wypłaci należne Wykonawcy wynagrodzenie pomniejszone o kwotę sporną powiększoną o 20 % jej wartości, która podlegać będzie zatrzymaniu do czasu rozwiązania sporu pomiędzy Wykonawcą a Podwykonawcą na zabezpieczenie roszczeń tego podwykonawcy w stosunku do Zamawiającego, z tym jednak, iż Wykonawca w takim przypadku zrzeka się względem Zamawiającego odsetek za opóźnienie w płatności tej należności, a w przypadku, gdyby w wyniku rozstrzygnięcia Zamawiający zobowiązany był do zapłaty na rzecz tego podwykonawcy kwoty większej niż zatrzymana (odsetki, koszty itp.), Wykonawca zobowiązany jest zapłacić na rzecz Zamawiającego kwotę różnicy; b) Jeśli Wykonawca nie przedłoży zgodnego oświadczenie stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych, o którym mowa powyżej, Zamawiający wypłaci należne Wykonawcy Wynagrodzenie pomniejszone o kwoty zatrzymane na zabezpieczenie roszczeń tego podwykonawcy w stosunku do Zamawiającego. Zamawiający uprawniony będzie do zatrzymania kwoty stanowiącej równowartość nierozliczonej dotychczas części kontraktu tego podwykonawcy powiększonej o 20%. Wykonawca w takim przypadku zrzeka się względem Zamawiającego odsetek za opóźnienie w płatności tej należności, a w przypadku gdyby w wyniku rozstrzygnięcia Zamawiający zobowiązany był do zapłaty na rzecz tego podwykonawcy kwoty większej niż zatrzymana (odsetki, koszty itp.), Wykonawca zobowiązany jest zapłacić na rzecz Zamawiającego kwotę różnicy.” Zgodnie z art. 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, w przypadku nieprzedstawienia przez wykonawcę wszystkich dowodów zapłaty wstrzymuje się wypłatę wynagrodzenia na rzecz wykonawcy wyłącznie w części równej sumie kwot wynikających z nieprzedstawionych dowodów zapłaty. Jak słusznie zauważył Odwołujący, Zamawiający wprowadził do wzoru umowy w § 9 ust. 7 lit. a) i b) dodatkowy narzut (kaucję), którą uprawniony jest zatrzymać w przypadku zaistnienia sporu pomiędzy wykonawcą a podwykonawcą lub dalszym podwykonawcą - wynoszącą odpowiednio 20% kwoty spornej (w przypadku wypłaty przez Zamawiającego wynagrodzenia wykonawcy, gdy wykonawca przedłoży zgodne oświadczenie stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych), bądź 20% kwoty stanowiącej równowartość nierozliczonej dotychczas części kontraktu tego podwykonawcy (w przypadku, gdy wykonawca nie przedłoży zgodnego oświadczenia stron sporu o wysokości kwot bezspornych i wysokości kwot spornych). W rezultacie, nieprzedstawienie przez wykonawcę dowodów zapłaty wynagrodzenia na rzecz podwykonawców lub dalszych podwykonawców skutkować będzie wstrzymaniem wypłaty wynagrodzenia na rzecz wykonawcy w dodatkowej - nieznanej prawu zamówień publicznych - wysokości wynoszącej 20% kwoty spornej, bądź 20% kwoty stanowiącej równowartość nierozliczonej dotychczas części kontraktu podwykonawcy - podczas gdy zgodnie z art. 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, w przypadku nieprzedstawienia przez wykonawcę wszystkich dowodów zapłaty wstrzymuje się jedynie wypłatę wynagrodzenia na rzecz wykonawcy wyłącznie w części równej sumie kwot wynikających z nieprzedstawionych dowodów zapłaty. Izba podziela stanowisko Odwołującego w całości. Artykuł 447 ustawy Prawo zamówień publicznych ma charakter normy ius cogens i nie jest możliwa jego zmiana. Skoro ustawa Prawo zamówień publicznych nie przewiduje uprawnienia Zamawiającego do wstrzymania wymagalnego wynagrodzenia ponad wysokość określoną w art. 447 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, to dodatkowe wstrzymywanie płatności lub odmowa wypłaty stanowi naruszenie art. 437 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo zamówień publicznych w związku z art. 447 ust. 1 i 2 w związku z art. 16 pkt 1 - 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. Wprowadzenie do wzoru umowy postanowienia § 9 ust. 7 lit. a) i b) jest sprzeczne z powyższymi przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych. Z powyższego względu zarzut opisany w odwołaniu pod numerem 3 został uwzględniony. Zgodnie z § 15 ust. 4 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ: „Odstąpienie przez którąkolwiek ze stron od zawartej umowy w całości lub niewykonanej części nie powoduje uchylenia obowiązku zapłaty kar umownych z tytułu zdarzeń zaistniałych w okresie jej obowiązywania.” Izba uznała za prawidłowe stanowisko Zamawiającego. Zamawiający wskazał, że orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące możliwości kumulowania kar umownych z tytułu odstąpienia od umowy w całości jest niejednolite. Na potwierdzenie tego stanowiska Zamawiający powołał się na wyrok Sądu Najwyższego, który potwierdza stanowisko Zamawiającego (także Odwołujący na poparcie swojego stanowiska powołał się na wyrok Sądu Najwyższego). Wobec rozbieżności orzecznictwa dotyczącego możliwości kumulowania kar umownych przy odstąpieniu od umowy w całości, nie jest możliwe bezsporne stwierdzenie, że kwestionowany zapis wzoru umowy narusza przepisy prawa. Odwołujący w ogóle nie zajął stanowiska w zakresie możliwości kumulowania kar umownych w przypadku częściowego odstąpienia od umowy. Zamawiający wskazał także, że Sąd Najwyższy dopuścił możliwość kumulowania kar umownych w przypadku, gdyby doszło do częściowego odstąpienia od umowy. Zamawiający powołując się na wyrok Sądu Najwyższego wskazał, że możliwe jest dochodzenie roszczeń z tytułu kary umownej za zwłokę lub opóźnienie oraz kary umownej za odstąpienie od umowy w przypadku, gdy odstąpienie od umowy następuje w odniesieniu do niewykonanej jej części. W konsekwencji należało uznać zarzut opisany w odwołaniu pod numerem 4 za bezzasadny. Zgodnie z § 20 ust. 16 i 19 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ: „16. Zmiana wynagrodzenia z tytułu zmiany cen materiałów i kosztów może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy zgodnie z publikowanymi przez GUS wskaźnikami budowlanymi wartość cen produkcji budowlano montażowej w stosunku do miesiąca, w którym nastąpiło otwarcie ofert (2023r.) wzrosła powyżej 15%, a w przypadku kolejnej zmiany wynagrodzenia wyłącznie wtedy, gdy zgodnie z publikowanymi przez GUS wskaźnikami budowlanymi wartość cen produkcji budowlano montażowej w stosunku do pierwszego pełnego miesiąca po poprzedniej zmianie wynagrodzenia wzrosła powyżej 15%. 19. W przypadku zaistnienia opisanych powyżej przesłanek do zmiany wynagrodzenia z uwagi na wzrost cen materiałów lub kosztów strony ustalają, że z zastrzeżeniem postanowień ust. 13 - 18 niniejszego paragrafu, wynagrodzenie Wykonawcy w zakresie objętym wzrostem nastąpi: j) w przypadku pierwszej zmiany wynagrodzenia w trakcie trwania umowy o 50% wartości wzrostu cen materiałów i kosztów zgodnie z publikowanymi przez GUS wskaźnikami wartość cen produkcji budowlano montażowej w stosunku do miesiąca, w którym nastąpiło otwarcie ofert (2023r.) pomniejszonego o 50% wartości, o jaką wzrosło wynagrodzenia za wykonanie prac objętych waloryzacją o z tytułu przesłanek opisanych w § 20 ust. 1 lit. a) - d) niniejszej umowy; k) a w przypadku kolejnej zmiany wynagrodzenia o 50% wartości wzrostu cen produkcji budowlano montażowej w stosunku do pierwszego pełnego miesiąca po poprzedniej zmianie wynagrodzenia pomniejszonego o 50% wartości, o jaką wzrosło wynagrodzenia za wykonanie prac objętych waloryzacją o z tytułu przesłanek opisanych w § 20 ust. 1 lit. a) - d) niniejszej umowy.” Jak zauważył Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, zarzut Odwołującego sprowadza się do zakwestionowania dwóch elementów klauzuli waloryzacyjnej zawartej we wzorze umowy: wysokość poziomu zmiany cen, która powodować będzie uruchomienie mechanizmu waloryzacyjnego oraz poniesienie przez Zamawiającego wyłącznie połowy kwoty waloryzacji wynagrodzenia. We wzorze umowy Zamawiający przewidział, że wzrost wysokości cen produkcji budowlano montażowej wynoszący 15% uprawnia wykonawcę do wystąpienia o zmianę wysokości należnego mu wynagrodzenia. Z treści samego odwołania wynika, że 15% wzrost cen materiałów budowlanych lub kosztów budowy nie jest nierealny. Odwołujący przedstawił dane, z których wynika, że w okresie trwania umowy wzrost cen o taki współczynnik jest możliwy. Jednocześnie Izba zauważa, że wynikający z art. 439 ustawy Prawo zamówień publicznych obowiązek wprowadzenia klauzul waloryzacyjnych nie nakłada obowiązku waloryzacji wynagrodzenia w przypadku każdego, nawet najmniejszego wzrostu cen, lecz daje zamawiającemu uprawnienie do określenia, jaka wielkość zmiany cen daje wykonawcy możliwość żądania podwyższenia wysokości wynagrodzenia. W świetle twierdzeń zawartych w odwołaniu nie można uznać, że przyjęty przez Zamawiającego poziom wzrostu cen, który powinien uruchomić mechanizm waloryzacji wynagrodzenia, jest poziomem nierealnym czy niezgodnym z uregulowaniami prawnymi. W kwestii ponoszenia przez Zamawiającego połowy kwoty waloryzacji wynagrodzenia Izba zauważa, że przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych nie przewidują, aby wyłącznie zamawiający miał ponosić koszty związane z waloryzacją. Rozłożenie tych kosztów w równych częściach na obie strony umowy w ocenie Izby mieści się w zakresie uprawnień Zamawiającego. Powoduje to rozłożenie ryzyka gospodarczego na obie strony. Przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych nie przewidują, aby tylko jedna strona ponosiła ryzyko i koszty związane z potencjalnym wzrostem cen i kosztów wykonania umowy. W konsekwencji należało uznać zarzut opisany w odwołaniu pod numerem 5 za bezzasadny. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 557 oraz art. 574, 575 ustawy z 11.09.2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.) oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 lit. a) oraz § 5 pkt 2b), § 7 ust. 2 pkt 1), § 7 ust. 3 pkt 1 ), zaliczając w poczet kosztów postępowania uiszczony przez Odwołującego wpis od odwołania, koszty z tytułu zastępstwa procesowego pełnomocnika Odwołującego w wysokości 3600 zł, koszty z tytułu zastępstwa procesowego pełnomocnika Zamawiającego w wysokości 3600 zł (stosownie do § 5 pkt 2 lit b) wskazanego rozporządzenia). Uwzględniając powyższe przepisy, Zamawiającego oraz Odwołującego obciążono kosztami postępowania odwoławczego proporcjonalnie do ilości zarzutów uwzględnionych i oddalonych. W odwołaniu zostało podniesionych siedem zarzutów, w tym pięć zarzutów podlegało oddaleniu, dwa zarzuty podlegały uwzględnieniu. Stosownie do powyższego wyniku postępowania odwoławczego, Izba kosztami postępowania obciążyła Zamawiającego w wysokości 1/3 oraz Odwołującego w wysokości 2/3. W konsekwencji, od Zamawiającego na rzecz Odwołującego zasądzono kwotę 5700 zł 00 gr, która stanowi w przybliżeniu 1/3 wysokości wpisu od odwołania, kwotę 1200 zł 00 gr, która stanowi 1/3 wartości wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego, a na rzecz pełnomocnika Zamawiającego zasądzono kwotę w wysokości 2400 zł, która stanowi 2/3 wartości wynagrodzenia wynikającego ze złożonego na rozprawie dokumentu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. Przewodniczący: ……………………………… …
- Odwołujący: MGGP S.A.Zamawiający: Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ- SYSTEM S.A.…Sygn. akt KIO 1638/22 WYROK z dnia 18 lipca 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Małgorzata Rakowska Ewa Sikorska Maksym Smorczewski Protokolant: Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 i 12 lipca 2022 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 20 czerwca 2022 r. przez wykonawcę MGGP S.A. z siedzibą w Tarnowie, ul. Kaczkowskiego 6, 33-100 Tarnów w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ- SYSTEM S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Mszczonowska 4, 02-337 Warszawa przy udziale wykonawcy PdS Projekt Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, ul. Antoniego Wiwulskiego 12, 51-629 Wrocław zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża wykonawcę MGGP S.A. z siedzibą w Tarnowie, ul. Kaczkowskiego 6, 33-100 Tarnów i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy)p uiszczoną przez wykonawcę MGGP S.A. z siedzibą w Tarnowie, ul. Kaczkowskiego 6, 33-100 Tarnów tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od wykonawcy MGGP S.A. z siedzibą w Tarnowie, ul. Kaczkowskiego 6, 33-100 Tarnów na rzecz zamawiającego Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ- SYSTEM S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Mszczonowska 4, 02-337 Warszawa kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ........................... Sygn. akt KIO 1638/22 Uzasadnienie Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ - SYSTEM S.A. z siedzibą w Warszawie, zwana dalej „Zamawiającym”, działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tj.: Dz. U. z 2019 r., poz.2019 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia na „Opracowanie dokumentacji projektowej wraz z pełnieniem nadzoru autorskiego dla zadania remontowego pn.: „Likwidacja wypłyceń na odcinku eksploatacyjnym Rojęczyn-Leszno (odboczki Rydzyna, Pawłowice, Leszno) oraz odboczka Poniec". Ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 3 stycznia 2022 r., pod pozycją nr 2022/S 001-001934. W dniu 20 czerwca 2022 r. (pismem z tej samej daty) wykonawca MGGP S.A. z siedzibą w Tarnowie, zwany dalej „Odwołującym”, wniósł odwołanie wobec niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności i zaniechań Zamawiającego podjętych w postępowaniu o udzielenie zamówienia, polegających na odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp i wykluczenia Odwołującego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp poprzez jego zastosowanie i bezprawne wykluczenie z postępowania o udzielenie zamówienia z uwagi na rzekome nienależyte wykonywanie obowiązków, wynikających z umowy nr 1000032164 z dnia 6 grudnia 2018 r. zawartej między MGGP S.A. z siedzibą w Tarnowie, a Operatorem Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w Warszawie, w przedmiocie „Opracowania dokumentacji projektowej dla zadania inwestycyjnego pn.: Budowa gazociągu Skoczów-Komorowice-Oświęcim-Tworzeń wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województw małopolskiego i śląskiego. Etap III Gazociąg wysokiego ciśnienia DN500 MOP 8,4 MPa relacji Skoczów-KomorowiceOświęcim" z przyczyn leżących po stronie MGGP S.A., bezpodstawne uznanie, że zachowanie i uchybienia, których dopuściła się MGGP S.A. dalece odbiegały od minimalnego miernika staranności, którego można oczekiwać od podmiotu profesjonalnego, a także z uwagi na rzekome nie wykonanie ww. umowy zarówno w istotnej części rzeczowej i finansowej, co doprowadziło do odstąpienia od ww. umowy i naliczenia kar umownych, gdy w rzeczywistości nie doszło do sytuacji, w której Odwołujący z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, co doprowadziło do odstąpienia od umowy i naliczenia kar umownych, 2. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp poprzez bezzasadne odrzucenie oferty Odwołującego i uznanie, że wykonawca podlega wykluczeniu w sytuacji, gdy nie zaistniały przesłanki uprawniające do zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, co oznacza, że wobec Odwołującego nie zachodzą przesłanki wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, z kolei decyzja Zamawiającego o odrzuceniu oferty Odwołującego i wykluczeniu Odwołującego z postępowania o udzielenie zamówienia została podjęta z naruszeniem przepisów ustawy Pzp. Odwołujący wniósł o: 1. uwzględnienie odwołania, 2. nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności z dnia 10 czerwca 2022 r. polegającej na wykluczeniu Odwołującego z postępowania o udzielenie zamówienia oraz odrzuceniu jego oferty, 3. dokonanie powtórnej czynności badania i oceny ofert, 4. przeprowadzenie dowodów wskazanych w odwołaniu na poparcie okoliczności faktycznych i prawnych wskazanych w odwołaniu, 5. dołączenie do akt niniejszej spawy akt sprawy prowadzonej prze Krajową Izbą Odwoławczą pod sygnaturą akt: KIO 2706/21, 6. zasądzenie na rzecz Odwołującego kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu odwołania Odwołujący podniósł m.in., że Zamawiający w uzasadnieniu zawiadomienia o odrzuceniu oferty Odwołującego przesłankę nienależytego wykonania umowy interpretuje wprost w odniesieniu do art. 471 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.; dalej jako „KC”), tymczasem literalne brzmienie przesłanki, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp wskazuje na niewykonanie lub nienależyte wykonanie albo długotrwałe nienależyte wykonanie istotnego zobowiązania, a nie na niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania (tak w art. 471 KC), stąd też przy interpretacji art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp nie można wprost odnosić się do art. 471 KC. Ustalenie stopnia niewykonania lub nienależytego wykonania umowy jest ocenne i będzie zależeć od okoliczności faktycznych danej sprawy. Według J. Jarnickiej: „Niewykonanie lub nienależyte wykonanie istotnego zobowiązania można byłoby odnosić do pojęć niewykonania i nienależytego wykonania zobowiązania z art. 471 KC, przy czym w przypadku komentowanego przepisu niewykonanie lub nienależyte wykonanie powinno wystąpić w znacznym stopniu lub zakresie. Z tego względu ograniczone będzie korzystanie z dorobku orzecznictwa i doktryny odnoszącego się do art. 471 KC. Wydaje się bowiem, że niewykonanie zobowiązania i nienależyte wykonanie zobowiązania a niewykonanie i nienależyte wykonanie w znacznym stopniu lub zakresie są jednak pojęciami różnymi. Oczywiście całkowite niewykonanie zobowiązania będzie skutkować wykluczeniem. Jednak trudności może sprawić ocena stopnia niewykonania lub nienależytego wykonania umowy. Ponadto art. 471 KC odnosi się do niewykonania zobowiązania z powodu okoliczności, za które dłużnik ponosi odpowiedzialność, zaś wystąpienie komentowanej przesłanki wykluczenia należałoby raczej interpretować w kontekście dochowania należytej staranności dłużnika”. Także w komentarzu Prawo Zamówień Publicznych wydanym przez Urząd Zamówień Publicznych komentowaną przesłankę odnosi się do miernika dochowania należytej staranności: „Nie każde nieprawidłowe, niedokładne lub niskie jakościowo wykonanie umowy lub jej części daje podstawę do wykluczenia wykonawcy. Przy ocenie, czy stopień niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania jest wystarczająco „znaczny”, należy wziąć pod uwagę zarówno kryteria jakościowe, takie jak brak wymaganej staranności lub stopień wadliwości dostarczonego produktu, świadczonej usługi lub wykonanego obiektu budowlanego, jak i ilościowe, biorąc pod uwagę zakres niewykonanych lub nienależycie wykonanych świadczeń oraz rozmiar wynikłych stąd szkód. Według kryteriów jakościowych stopniować można nienależyte wykonanie zobowiązania. Stopień nienależytego wykonania zobowiązania jest niewątpliwie znaczący, jeżeli zachowanie wykonawcy wykazuje na poważne niedbalstwo, polegające na znacznym odchyleniu się od wzorca należytej staranności. Według ustawodawcy europejskiego poważnym brakiem w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów w ramach wcześniejszego zamówienia jest np. niedostarczenie produktu lub niewykonanie zamówienia, znaczące wady dostarczonego produktu lub świadczonej usługi, które spowodowały ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem, lub niewłaściwe zachowanie podające w poważną wątpliwość wiarygodność wykonawcy (por. motyw 101 preambuły dyrektywy klasycznej)” . Odnośnie drugiej przesłanki, według Zamawiającego sformułowanie „z przyczyn leżących po jego stronie” oznacza, że „nienależyte wykonanie umowy jest oceniane niezależnie od stopnia winy wykonawcy. Podstawa wykluczenia jest zatem niezależna od tego, czy niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania wynikającego z wcześniejszej umowy jest zawinione przez wykonawcę czy też nie”. Tymczasem w odniesieniu do komentowanej przesłanki wskazuje się, że „Zamawiający musi jednak wykazać, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania nastąpiło z przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Nie obejmuje to przyczyn, za które żadna ze stron umowy nie odpowiada, zwłaszcza noszących znamiona siły wyższej lub związanych z zachowaniem osób trzecich”. Pokreślić jednak trzeba, że znacząca część orzecznictwa i doktryny, opowiada się za zawężaniem pojęcia z przyczyn leżących po stronie wykonawcy - do odpowiedzialności wyłącznie na zasadzie winy. W orzecznictwie podkreśla się, że „niewątpliwie odpowiedzialność ta nie stanowi odpowiedzialności na zasadzie ryzyka, a więc z punktu widzenia podziału systemowego, przystaje do pojęcia odpowiedzialności na zasadzie winy” . Przykładowo według M. Stachowiak „Do przyczyn leżących po stronie wykonawcy zaliczyć należy wszelkie działania zawinione, jak też takie, co do których umowa wskazywała na przejęcie za nie odpowiedzialności przez wykonawcę. Trzeba przy tym pamiętać, że zgodnie z art. 433 ustawy Pzp do klauzul niedopuszczalnych w zamówieniach publicznych zalicza się odpowiedzialność wykonawcy za opóźnienie (a nie zwłokę) oraz za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający. Ponadto nie każde nienależyte wykonanie będzie stanowiło podstawę do wykluczenia, lecz tylko takie, które wskazuje na utratę rzetelności wykonawcy, a więc nienależyte wykonanie w znacznym stopniu lub zakresie albo długotrwałe nienależyte wykonywanie zobowiązań” . Ostatnia przesłanka stanowi element wtórny w stosunku do dwóch poprzednich przesłanek wynikających z przepisu art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Skutkiem niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania ma być wypowiedzenie lub odstąpienia od umowy o zamówienie lub zasądzenie odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacja uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Należy podzielić stanowisko wyrażone w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 11 grudnia 2017 r. o sygnaturze akt KIO 2522/17, które na gruncie obowiązującej ustawy Pzp wciąż pozostaje aktualne: „przesłanką wykluczenia jest leżące po stronie wykonawcy niewykonanie lub nienależyte wykonanie w istotnym stopniu wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, co dopiero w konsekwencji powinno skutkować rozwiązaniem umowy lub zasądzeniem odszkodowania. Tym samym samo odstąpienie od umowy jest jednym z elementów konstrukcji tego przepisu i to elementem wtórnym oraz wynikowym. Najistotniejsze i konieczne do wykazania przez Zamawiającego jest niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy w cywilistycznym rozumieniu tych pojęć oraz jednoczesne wykazanie, że odnosi się ono do istotnej części umowy oraz że odpowiedzialność za taki stan rzeczy ponosi wykonawca. Choć odstąpienie od umowy jest oświadczeniem woli o charakterze prawno-kształtującym nie oznacza, że nie może ono być wadliwe lub bezskuteczne. Jak każde oświadczenie woli, którego skuteczność zależy od spełnienia określonych warunków w znaczeniu klasycznym, może być skutecznie kwestionowane przez jego adresata. Zrealizowane przez Zamawiającego odstąpienie od umowy ma charakter sankcyjny i trudno wyobrazić sobie w praktyce sytuację aby jego adresat zgodził się z takim stanem rzeczy”. Podstawa wykluczenia wskazana w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp przewiduje możliwość wykluczenia z postępowania wykonawcy, który z przyczyn leżących po jego stronie w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. W komentarzu Prawo Zamówień Publicznych pod redakcją Huberta Nowaka i Mateusza Winiarza wydanym przez UZP wskazuje się, że „Nie każde nieprawidłowe, niedokładne lub niskie jakościowo wykonanie umowy lub jej części daje podstawę do wykluczenia wykonawcy. Przy ocenie, czy stopień niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania jest wystarczająco „znaczny”, należy wziąć pod uwagę zarówno kryteria jakościowe, takie jak brak wymaganej staranności lub stopień wadliwości dostarczonego produktu, świadczonej usługi lub wykonanego obiektu budowlanego, jak i ilościowe, biorąc pod uwagę zakres niewykonanych lub nienależycie wykonanych świadczeń oraz rozmiar wynikłych stąd szkód. Według kryteriów jakościowych stopniować można nienależyte wykonanie zobowiązania. Stopień nienależytego wykonania zobowiązania jest niewątpliwie znaczący, jeżeli zachowanie wykonawcy wykazuje na poważne niedbalstwo, polegające na znacznym odchyleniu się od wzorca należytej staranności. Według ustawodawcy europejskiego poważnym brakiem w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów w ramach wcześniejszego zamówienia jest np. niedostarczenie produktu lub niewykonanie zamówienia, znaczące wady dostarczonego produktu lub świadczonej usługi, które spowodowały ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem, lub niewłaściwe zachowanie podające w poważną wątpliwość wiarygodność wykonawcy (por. motyw 101 preambuły dyrektywy klasycznej)”. Odnosząc stanowisko UZP do przedmiotowej sprawy należało ustalić stopień nienależytego wykonania; po pierwsze, w nawiązaniu do kryterium jakościowego, poprzez sprawdzenie czy Wykonawca MGGP S.A w trakcie realizacji Umowy dochował należytej staranności, po drugie, w nawiązaniu do kryterium ilościowego, poprzez ustalenie rozmiaru wykonania / niewykonania prac objętych przedmiotem zamówienia. Pojęcie należytej staranności wskazuje, że to zamawiający powinien wskazać jakiego modelu prawidłowego postępowania wymagał od wykonawcy w konkretnych okolicznościach danej sprawy (prawnych i faktycznych), a w dalszej kolejności zamawiający powinien wskazać, które z zachowań wykonawcy odbiegały od przyjętego wzorca. Tymczasem Zamawiający w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty nie opisał wzorcowego modelu postępowania, a jedynie ogólnie zaznaczył, że „podstawą do oceny zachowania Wykonawcy oraz sposobu wykonania zobowiązania są w szczególności postanowienia Umowy, w tym w szczególności postanowienia Opisu Przedmiotu Zamówienia, które w sposób szczegółowy regulowały oczekiwany przez Zamawiającego sposób wykonania zobowiązania, jak również standardy realizacji tego typu zamówień realizowanych przez podmioty zajmującego się profesjonalnie świadczeniem usług projektowych oraz starannością związaną z jakością i terminowością wykonywania poszczególnych zobowiązań cząstkowych składających się na przedmiot umowy.” Cytowane stanowisko Zamawiającego nie można uznać za opisanie wzorcowego modelu postępowania, według którego należałoby oceniać czy działania / zaniechania Odwołującego odbiegały od tego wzorca czy nie. W uzasadnieniu odrzucenia oferty argumentacja Zamawiającego odnosi się do ogólnych twierdzeń w zakresie rzekomego nienależytego wykonania zobowiązań wynikających z Umowy, a nie do skonkretyzowanego modelu powinnego postępowania ze wskazaniem odstępstw od tegoż modelu, który miałby być przedmiotem polemiki z Odwołującym, a następnie oceny przez KIO. Mimo powyższego Odwołujący w odniesieniu do poszczególnych twierdzeń Zamawiającego wskazujących na rzekome niewykonanie/nienależyte wykonanie zobowiązań wynikających z Umowy, wskazuje, że Zamawiający nie miał podstaw prawnych i faktycznych by zarzucić Wykonawcy nienależytą staranność na etapie realizacji Umowy, co szczegółowo zostało wyjaśnione w punkcie IV odwołania. Wykonawca MGGP S.A. od początku trwania Umowy, w trakcie realizacji całego projektu, dokładał należytej staranności podczas wykonywania zobowiązań wynikających z Umowy. Co więcej Wykonawca MGGP S.A. w ramach Umowy wielokrotnie dokładał staranności większej niż wymagana, a dążąc do wykonania Umowy podejmował wszelkie działania, także ponad zakres zobowiązania umownego. Wykonawca przystąpił do realizacji Umowy niezwłocznie po jej podpisaniu, dysponował odpowiednim personelem, wykazywał się prawdziwym zaangażowaniem. Doznał jednak przeszkód ze strony Zamawiającego, czego skutkiem była konieczność odstąpienia od Umowy. Choć zakres zobowiązania Wykonawcy, co do którego powinna się odnosić ocena jego działań został wyznaczony treścią Umowy, to Zamawiający dokonywał tej oceny wobec zakresu innego rozszerzonego poprzez nieumocowane w treści Umowy, stawiane Wykonawcy dodatkowe wymagania i żądania. W zawiadomieniu o odrzuceniu oferty Zamawiający wskazuje, że nieznaczne zaawansowanie prac świadczy o nienależytym wykonaniu Umowy. Twierdzenie, że wykonane prace były na bardzo niskim poziomie jest nieuzasadnione. Dla oceny stanu zaawansowania prac po złożeniu oświadczenia o odstąpieniu konieczne jest przytoczenie następujących okoliczności faktycznych. W dniu 6 grudnia 2018 r. między Operatorem Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A., a MGGP S.A. została zawarta umowa na opracowanie przez MGGP S.A. oraz przekazanie Zamawiającemu - Operatorowi Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. dokumentacji projektowej dla zadania inwestycyjnego „Budowa gazociągu Skoczów-Komorowice-Oświęcim-Tworzeń wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województwa małopolskiego i śląskiego. Etap III Gazociąg wysokiego ciśnienia DN500 MOP 8,4 MPa relacji Skoczów-KomorowiceOświęcim” oraz sprawowanie nadzoru autorskiego nad realizacją inwestycji (zwana w niniejszym odwołaniu Umową). Przedmiot Umowy w zakresie opracowania dokumentacji projektowej miał zostać wykonany w terminie 12 miesięcy od dnia zawarcia Umowy, z kolei w zakresie sprawowania nadzoru autorskiego Umowa miała być wykonywana przez okres 21 miesięcy od dnia następującego po dniu odebrania ostatniego Kamienia Milowego składającego się na etap opracowania dokumentacji projektowej. W dniu 22 czerwca 2020 r. MGGP S.A. otrzymało oświadczenie o odstąpieniu od Umowy, (pismo datowane na dzień 19 czerwca 2020 r.). W oświadczeniu o odstąpieniu od Umowy Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. wskazał, że: „Zgodnie z § 2 Umowy całość Przedmiotu Umowy Wykonawca zobowiązał się przekazać do dnia 6.12.2019 r., który to termin nie został dotrzymany. Wykonawcy został wyznaczony wezwaniem z dnia 20.05.2020 r. ostateczny termin do przedstawienia kompletnej dokumentacji wykonanej zgodnie z Umową. Pomimo upływu wyznaczonego terminu wykonawca do dnia dzisiejszego nie uczynił zadość wezwaniu. MGGP S.A. kwestionowała skuteczność otrzymanego w dniu 22 czerwca 2020 r. (datowanego na dzień 19 czerwca 2020 r.) oświadczenia Zamawiającego o odstąpieniu od Umowy z powodu braku podstaw prawnych i faktycznych dla skutecznego odstąpienia od Umowy. W miarę możliwości, po otrzymaniu ww. oświadczenia, MGGP S.A. kontynuowała realizację Umowy, prowadząc jednocześnie rozmowy z Zamawiającym mające na celu wypracowanie porozumienia. Wobec braku współpracy ze strony Zamawiającego Wykonawca - MGGP S.A., pismem nr K/OIiŚ/120/07/2020/AS z dnia 21 lipca 2020 r., wezwała Zamawiającego do należytego wykonania Umowy, wyznaczając mu 14-dniowy termin pod rygorem odstąpienia od Umowy oraz przedstawiła informację o zaistnieniu sporu w trybie § 18 Umowy, regulującego rozstrzyganie sporów pomiędzy stronami. Wobec bezskuteczności tego wezwania pismem datowanym na dzień 25 września 2020 r. MGGP S.A. odstąpiła od Umowy. Wykonawca - MGGP S.A. - przystąpił do inwentaryzacji prac wykonanych do dnia odstąpienia od Umowy. W dniu 21 października 2020 r. (pismo K/OIiŚ/122/10/2020/AS) MGGP S.A. przekazała Zamawiającemu - Operatorowi Gazociągów Przesyłowych GAZSYSTEM S.A. opracowania wykonane do dnia odstąpienia od Umowy wraz z protokołem zinwentaryzowanych prac określającym stopień zaawansowania poszczególnych etapów (Kamieni Milowych). W związku z istnieniem sporu pomiędzy stronami Wykonawca zdecydował się przedstawić zaawansowanie prac na dzień 28 września 2020 r. (dzień odstąpienia od Umowy) oraz na dzień 22 czerwca 2020 r. (dzień otrzymania oświadczenia Zamawiającego), co miało ułatwić stronom prowadzenie rozmów ugodowych. Odwołujący podniósł także, iż protokół z inwentaryzacji przygotowany przez Zamawiającego został opracowany niezgodnie z postanowieniami Umowy, bowiem Zamawiający dla ustalenia procentowego stopnia zaawansowania prac w ramach Projektu Budowlanego i Projektu Wykonawczego przypisuje poszczególnym częściom tej dokumentacji „wagi", które nie znajdują potwierdzenia w żadnych dokumentach kontraktowych. Co więcej, Zamawiający w żaden sposób nie wyjaśnia dlaczego danemu opracowaniu przypisał daną wagę. Nie wynika to również z żadnych dokumentów, a w szczególności z Umowy i jej załączników. Zamawiający zupełnie dobrowolnie i swobodnie określa ostateczny stopień zaawansowania prac w ramach poszczególnych Kamieni Milowych (przykładowo w Protokole przekazanym za pismem nr OS-DI.4121.11.2018.515 z dnia 15.09.2020 r. Zamawiający ustalił „wagę" Geotechnicznych warunków posadowienia w Projekcie Budowlanym na „30", a następnie w Protokole inwentaryzacji przekazanym za pismem nr OS-DI.4121.11.2018.576 z dnia 12.01.2021r. przypisuje tej części Projektu Budowlanego „wagę 10"). A ponadto w załącznikach do przekazanego pismem z dnia 12 stycznia 2021r. Protokołu z inwentaryzacji Zamawiający wskazuje, że pewne elementy dokumentacji są w jego ocenie wykonane „częściowo", czy „do uzupeł.". Jednocześnie Zamawiający nie określa stopnia częściowego wykonania tego elementu. Powstaje więc pytanie w jaki sposób Zamawiający określił końcowy procent zaawansowania danej części Projektu Budowlanego, a następnie całego projektu Budowlanego nie wskazując precyzyjnie jak zaawansowane są poszczególne części. Takie postępowanie Zamawiającego umożliwia w zasadzie dobrowolne określenie stopnia zaawansowania prac w ramach danego Kamienia Milowego bez możliwości jego weryfikacji. Zamawiający nie zastosował prawidłowej metodyki określenia stopnia zaawansowania prac w ramach poszczególnych Kamieni Milowych. Wskazać bowiem należy, że podział Przedmiotu Umowy na Kamienie Milowe służy ramowemu określeniu terminowego programu działań Projektanta (§ 2 ust. 5 Umowy: „Harmonogram Rzeczowo-Finansowy stanowiący Załącznik nr 5 do Umowy określa ramowo terminowy program działań Projektanta, składających się na Przedmiot Umowy. Harmonogram Rzeczowo - Finansowy określa Kamienie Milowe Przedmiotu Umowy”) oraz służy realizacji częściowych płatności (§ 4 ust. 1 Umowy: „Maksymalne terminy realizacji oraz wysokość płatności za wykonanie poszczególnych Kamieni Milowych Przedmiotu Umowy zostały określone w Harmonogramie Rzeczowo-Finansowym” oraz § 4 ust. 4 ostatnie zdanie Umowy: „Dokonanie odbioru Kamienia Milowego służy wyłącznie realizacji częściowych płatności”). Część wynagrodzenia płatna po osiągnięciu danego Kamienia Milowego nie jest równa wartości niezbędnych do wykonania prac w celu osiągnięcia tego Kamienia Milowego. Potwierdzeniem stanowiska, że przypisane poszczególnym Kamieniom Milowym części wynagrodzenia służą jedynie częściowym płatnościom i nie przesądzają o wartości prac niezbędnych do osiągniecia celu danego Kamienia Milowego jest fakt, że oferta złożona przez Projektanta obejmowała wycenę całego Przedmiotu Umowy. Wykonawca nie składał oferty wyceniającej odrębnie poszczególne opracowania i decyzje administracyjne. Podział płatności wynagrodzenia po osiągnięciu danego Kamienia Milowego był narzucony przez Zamawiającego, który jednostronnie określił jaki procent wynagrodzenia za wykonanie całego Przedmiotu Umowy będzie płatny po osiągnięciu celu przypisanego danemu Kamieniowi Milowemu. Płatności przypisane przez Zamawiającego do poszczególnych Kamieni Milowych nie odpowiadają zaś rzeczywistej wartości prac jakie są niezbędne do osiągnięcia danego Kamienia Milowego. Wobec powyższego błędne jest założenie Zamawiającego, że płatność przypisana do danego Kamienia Milowego odpowiada wartości prac zrealizowanych w celu osiągnięcia tego Kamienia i, że poszczególne opracowania służą ocenie zaawansowania wyłącznie jednego Kamienia Milowego. Powyższe stanowisko jest spójne z zapisami Umowy oraz jej załączników, które nie przypisują określonych czynności wyłącznie do jednego Kamienia Milowego. Zarówno Umowa jak i OPZ nie przewidują katalogu czynności składających się oddzielnie na każdy Kamień Milowy wskazany w Harmonogramie Rzeczowo-Finansowym. Wykonawca także wskazywał, że zaawansowanie prac dla Kamieni Milowych związanych z postępowaniami administracyjnymi oraz ostatecznością decyzji administracyjnych jest związane z zaawansowaniem prac Kamieni Milowych związanych z opracowaniem dokumentacji, która stanowi niezbędny element zarówno dla osiągnięcia Kamienia Milowego związanego z opracowaniem tej dokumentacji jak i Kamienia Milowego związanego z uzyskaniem decyzji administracyjnej a następnie ostatecznej decyzji administracyjnej. Przyjęcie takiej metodyki liczenia zaawansowania prac w ramach poszczególnych Kamieni Milowych jest nie tylko spójne z zapisami OPZ ale pozwala również odzwierciedlić rzeczywistą wartość wykonanych prac. Wyżej przedstawiona metodyka wyliczenia zaawansowania prac dla poszczególnych Kamieni Milowych jest logiczna, spójna z zapisami Umowy i wbrew twierdzeniom Zamawiającego nie powoduje, że Zamawiający płaci za jakiś element kilkukrotnie. Wobec powyższego Wykonawca wniósł o przyjęcie przez Zamawiającego prawidłowej metodyki określenia zaawansowania prac w ramach poszczególnych Kamieni Milowych, zgodnej z zapisami Umowy i OPZ. Wniosek o zmianę metodyki wyliczenia zaawansowania prac nie spotkał się z akceptacją po stronie Zamawiającego. W przekazanym Protokole Inwentaryzacji prac Zamawiający nie uwzględnił zobowiązań Projektanta w stosunku do podwykonawców. Zamawiający wskazał jedynie, że nie uregulowano części należności względem podwykonawców. Zamawiający nie wskazał przy tym, że prace te nie zostały wykonane. Co więcej, Zamawiający nie kwestionuje wykonania prac zleconych podwykonawcom. Zamawiający nie wskazuje również żadnego uzasadnienia dla nieuwzględniania umów z podwykonawcami i kwot z nich wynikających w przekazanym Protokole z inwentaryzacji oraz ustalonym na jego podstawie wynagrodzeniu. Wykonawca zaznaczył, że nie zgadza się także z twierdzeniem Zamawiającego o dezaktualizacji map do celów projektowych oraz wypisów z ewidencji gruntów. Przygotowana przez Projektanta mapa została przyjęta przez ośrodek i oklauzulowana. Zmiany w ramach przygotowanej mapy są normalnym procesem wynikającym z wykonywania bieżących prac geodezyjnych. Mapa wymaga więc wyłącznie bieżącej aktualizacji. Odnosząc się do stwierdzenia Zamawiającego o braku zatwierdzenia dokumentacji geologicznej przez odpowiednie urzędy Wykonawca wskazał, że również ta kwestia była przedmiotem wyjaśnień Projektanta. Brak decyzji zatwierdzających dokumentację geologiczną wynika wyłącznie z faktu przedłużającej się procedury zatwierdzenia dokumentacji przez Zamawiającego, a następnie zakończenia realizacji Umowy. Dokumentacja była gotowa do złożenia we właściwych urzędach, czego Zamawiający nie kwestionował. Projektant wyjaśnił również, że znaczne braki w części formalno-prawnej wynikają z odmowy akceptacji i zatwierdzenia przez Zamawiającego opracowanych wniosków o wydanie stosowanych decyzji/pozwoleń/opinii oraz przedłużającej się procedury zatwierdzenia i odbioru Projektu Wstępnego z trasą gazociągu oraz zakresem decyzji. Wskazać należy, że Zamawiający bezpodstawnie uwarunkował złożenie wniosków o uzyskanie Zamiennej/Nowej Decyzji Lokalizacyjnej od uzyskania odstępstw od przepisów techniczno-budowlanych, co było wprost sprzeczne z zapisami Umowy i jej załączników i jednocześnie z uwagi na zależności wynikające z obowiązujących przepisów uniemożliwiało wszczęcie pozostałych postępowań administracyjnych (np. uzyskania decyzji lokalizacyjnej, pozwolenia na budowę). Ponadto, Wykonawca wskazał, że uzyskał szereg uzgodnień i warunków od zarządców infrastruktury obcej (ponad 350 pozycji). Jako przykład zupełnie dowolnej i nierzetelnej oceny stanu zaawansowania prac należy wskazać, wycenę kamienia milowego nr 5 pn. Opracowanie i zatwierdzenie Projektów Wykonawczych oraz pozostałej dokumentacji projektowej. Stan zaawansowania prac został oszacowany przez Zamawiającego na 18 %, z kolei przez Wykonawcę na 53 %. Zamawiający wszczynając kolejne postępowania o tożsamym zakresie przedmiotowym wykorzystał dokumentację projektową przygotowaną przez Wykonawcę - MGGP S.A., co wprost potwierdza, że nie jest możliwe, że prace zostały wykonane na poziomie wskazanym przez Zamawiającego. Choć Zamawiający - Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. i Wykonawca - MGGP S.A. nie doszli do porozumienia co do stopnia zaawansowania prac i należnego Wykonawcy wynagrodzenia, to zestawienie prac, w każdym razie, przeczy twierdzeniom, że Wykonawca wykonał marginalny zakres Umowy. Odnosząc się do kwestii „w znacznym stopniu lub zakresie niewykonanie lub nienależyte wykonanie albo długotrwałe nienależyte wykonywanie istotnych zobowiązań z przyczyn leżących po stronie wykonawcy” Odwołujący podniósł, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie lub długotrwałe nienależyte wykonywanie istotnego zobowiązania wynikającego z umowy w sprawie zamówienia lub koncesji uprawniające do wykluczenia wykonawcy powinno być spowodowane przyczynami leżącymi po jego stronie. Jak wskazano w pkt III lit. A) uzasadnieniu niniejszego odwołania sformułowanie „z przyczyn leżących po stronie wykonawcy” należy interpretować poprzez przyjęcie pojęcia odpowiedzialności na zasadnie winy, bowiem pojęcie „z przyczyn leżących po stronie wykonawcy” nie obejmuje odpowiedzialności za okoliczności stanowiące siłę wyższą, a także nie obejmuje okoliczności związanych z działaniami i zaniechaniami osób trzecich - tak w komentarzu Prawo Zamówień Publicznych pod redakcją Huberta Nowaka i Mateusza Winiarza wydanym przez UZP: „Zamawiający musi jednak wykazać, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania nastąpiło z przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Nie obejmuje to przyczyn, za które żadna ze stron umowy nie odpowiada, zwłaszcza noszących znamiona siły wyższej lub związanych z zachowaniem osób trzecich”. Powyższe oznacza, że wykonawca nie powinien ponosić odpowiedzialności za działania stron trzecich, np. organów administracji publicznej, ale także nie powinien ponosić odpowiedzialności za działania samego zamawiającego. Pojęcie „z przyczyn leżących po stronie wykonawcy” nie należy charakteryzować jako odpowiedzialności na zasadzie ryzyka (tak w wyroku KIO z dnia 2 marca 2009 r., KIO/UZP 190/09). Powyższe potwierdzają przepisy ustawy pzp - art. 433 pkt 1-3 Pzp zgodnie, z którym projektowane postanowienia umowy nie mogą przewidywać: 1) odpowiedzialności wykonawcy za opóźnienie, chyba że jest to uzasadnione okolicznościami lub zakresem zamówienia; 2) naliczania kar umownych za zachowanie wykonawcy niezwiązane bezpośrednio lub pośrednio z przedmiotem umowy lub jej prawidłowym wykonaniem; 3) odpowiedzialności wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający. By wyjaśnić czym jest zwłoka, a czym opóźnienie należy odwołać się do art. 476 Kc zgodnie, z którym dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Nie dotyczy to wypadku, gdy opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Opóźnienie to z kolei każde niewykonanie zobowiązania w terminie. Zwłoka jest zatem kwalifikowaną formą opóźnienia. W komentarzu Prawo Zamówień Publicznych pod redakcją Huberta Nowaka i Mateusza Winiarza wydanym przez UZP wskazuje się, że „Wykonawca, który nie wykonuje zobowiązania w terminie wyznaczonym w umowie w sprawie zamówienia publicznego z przyczyn, za które ponosi odpowiedzialność, pozostaje w zwłoce”. Tym samym konstrukcja postanowień w zakresie umowy w sprawie zamówienia publicznego przyjmuje za zasadę odpowiedzialność wykonawcy na zasadzie winy, co oznacza, że „do przyczyn leżących po stronie wykonawcy” zaliczyć należy jedynie działania zawinione po stronie wykonawcy. Przechodząc do stanu faktycznego sporu, który zaistniał między MGGP S.A. a Operatorem Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. w związku z realizacją Umowy należy podkreślić, że w uzasadnieniu wykluczenia Odwołującego Zamawiający wskazał na okoliczności, które nie leżą po stronie Wykonawcy - MGGP S.A., tj. po stronie MGGP S.A. Zamawiający powołuje się na następujące okoliczności, które rzekomo mają świadczyć o nienależytym wykonywaniu Umowy, m. in.: a) rażące opóźnienia w wykonaniu zobowiązań umownych, w tym wykonanie newralgicznego dla kolejnych etapów realizacji zamówienia Kamienia Milowego nr 1, tj. Projektu Wstępnego (PWs) - jako dokumentu podstawowego i kluczowego dla określenia zakresu dalszych prac - z 13 miesięcznym opóźnieniem (!) względem Harmonogramu Rzeczowo-Finansowego - w tym uporczywe niestosowanie się do uwag i zaleceń Zamawiającego dotyczących sposobu wykonania zobowiązania wynikających z OPZ - w tym miejscu Odwołujący wskazuje, że Zamawiający pomija fakt, że wykonanie Projektu Wstępnego wymagało współpracy stron, a ze strony Zamawiającego woli współpracy nie było. Nie wspomina też, że kierował do Wykonawcy coraz to nowe wymagania dotyczące treści i zakresu Projektu Wstępnego, przy czym żądania takie nie wynikały z Umowy, a konieczność ich uwzględnienia w Projekcie Wstępnym znacząco wydłużyła czas przygotowywania opracowania, co nie było zależne od Wykonawcy. Stanowisko Zamawiającego w poszczególnych kwestiach było niespójne, zmieniało się (np. uzgodnienia/warunki techniczne), co także miało wpływ na czas prac. b) rażąca ilość błędów w przedkładanych Zamawiającemu do akceptacji kolejnych, poprawianych wersji Projektu Wstępnego (łącznie Wykonawca złożył 8 wersji Projektu Wstępnego), w tym błędów mających charakter elementarny, które nie powinny wystąpić w opracowaniu przygotowanym przez podmiot świadczący profesjonalnie usługi projektowe - w tym miejscu Odwołujący wskazuje, że owszem w przedkładanych dokumentacjach występowały błędy i niedoskonałości, to jednak ich zakres i ilość nie uzasadnia powyższej oceny Zamawiającego. Projekt wstępny ma charakter dokumentu początkowego, określającego założenia inwestycji, które w kolejnych etapach (projekt budowlany i projekt wykonawczy) są uszczegóławiane i zmieniane zgodnie z tokiem postępu prac projektowych. Co więcej kształtowanie opracowań projektowych dla tak dużych inwestycji także w procesie usuwania wad, uwzględniania uwag Zamawiającego, jest normalnym elementem pracy projektanta. c) wielokrotne kwestionowanie przez Wykonawcę jednoznacznych i uzasadnionych w świetle przedmiotu zamówienia wymagań dotyczących realizacji zamówienia wynikających z treści Umowy i OPZ i składających się na treść zobowiązania umownego Wykonawcy - z wykorzystaniem przez niego argumentacji świadczącej o elementarnym braku profesjonalizmu Wykonawcy, a które miały wpływ na znaczące opóźnienie Wykonawcy w realizacji jego zobowiązań umownych - w tym miejscu Odwołujący wskazuje, że owszem Wykonawca kwestionował wymagania w oczywisty sposób wykraczające poza zakres Umowy. Zamawiający pomija fakt, że Wykonawca wielokrotnie realizował dodatkowe prace, w ogóle nie przewidziane w Umowie (np.: opracowanie tras alternatywnych wykraczających poza Decyzje Środowiskowe, analizy wykonalności miejsc newralgicznych). Zakres zobowiązania Wykonawcy jest wyznaczany treścią Umowy. To Zamawiający ma decydujący wpływ na brzmienie Umowy i tym bardziej powinien działać w granicach wyznaczonych przez postanowienia umowne, a nie zmuszać Wykonawcę do realizacji dodatkowych, wcześniej nie przewidzianych wymagań które zawsze mają wpływ na wydłużenie zarówno procesu projektowego jak i procesu uzgodnień i w konsekwencji przekraczają uprzednio zaplanowane umowne terminy realizacji. d) nierzetelne i sprzeczne ze stanem faktycznym informowanie Zamawiającego o istotnych okolicznościach faktycznych i prawnych związanych z wykonaniem opracowań projektowych - w tym miejscu Odwołujący wskazuje, że nie zgadza się z taką oceną, dowodem na bieżące przekazywanie Zamawiającemu wszelkich informacji dotyczących realizacji umowy jest liczna korespondencja, raporty, protokoły z narad, wiadomości email. e) zrealizowanie przez Wykonawcę do dnia 19.06.2020 r. marginalnego zakresu Umowy ze znaczącym opóźnieniem (Kamień Milowy nr 1; nieprawidłowe zrealizowanie Kamienia Milowego nr 1a i 3) w sytuacji, gdy całość zakresu zobowiązania Wykonawcy, z wyłączeniem sprawowania nadzoru autorskiego, winna była zostać wykonana do dnia 06.12.2019 r. - w tym miejscu Odwołujący wskazuje, że zarówno złożona przez Wykonawcę w ramach rozliczenia Umowy (prac wykonanych) inwentaryzacja, jak i ilość materiałów przygotowanych przez Wykonawcę, które Zamawiający wykorzystuje aktualnie w ramach wszczynanych postępowań przetargowych przeczą wprost temu twierdzeniu Zamawiającego. Przedstawione przez Zamawiającego okoliczności, które rzekomo mają potwierdzać, że do nienależytego wykonania Umowy doszło z przyczyn obciążających Wykonawcę, albo w ogóle nie występowały (np. rzekome nierzetelne i sprzeczne ze stanem faktycznym informowanie Zamawiającego o istotnych okolicznościach faktycznych i prawnych związanych z wykonaniem opracowań projektowych), albo jeżeli dochodziło do nienależytego wykonania Umowy to wyłącznie z przyczyn obciążających Zamawiającego. Powyższe prowadzi do wniosku, że Zamawiający nie wykazał spełnienia przesłanki wskazującej, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie lub długotrwałe nienależyte wykonywanie istotnego zobowiązania wynikającego z umowy w sprawie zamówienia lub koncesji uprawniające do wykluczenia wykonawcy jest spowodowane przyczynami leżącymi po jego stronie, co jest kluczowe z uwagi na fakt, że to na zamawiającym spoczywa ciężar dowodu, bowiem „konieczne jest udowodnienie, że przyczyny niewykonania lub nienależytego wykonania (w istotnym stopniu) leżą po stronie wykonawcy”. Ponadto szczególną uwagę zwrócił na uzasadnienie wyroku Izby z dnia 25 października 2021 r. o sygn. akt KIO 2706/21, wydane po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez MGGP S.A. (czyli przez Odwołującego), w związku z postępowaniem o udzielenie zamówienia na świadczenie usługi budowlanego nadzoru inwestorskiego, przyrodniczego i zarządzania realizacją Inwestycji pn.: „Budowa gazociągu DN 1000 Gustorzyn - Wronów” z podziałem na trzy Etapy (numer postępowania: ZP/2021/04/0037/Pl), prowadzonym przez Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZSYSTEM S.A. (czyli przez Zamawiającego, który był stroną Umowy). W sprawie, która została merytorycznie rozpatrzona przez Krajową Izbę Odwoławczą, Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. wykluczył MGGP S.A. z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 Pzp oraz odrzucił jej ofertę w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp. Jako podstawę faktyczną swojej decyzji Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. wskazał okoliczności związane z realizacją Umowy podkreślając rażące naruszenie obowiązków zawodowych przez MGGP S.A., polegające na niewykonaniu obowiązków umownych, wskutek czego Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. odstąpił od Umowy z winy MGGP S.A. MGGP S.A. nie zgadzając się z decyzją Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. wniosła odwołanie zaskarżając czynność wykluczenia MGGP S.A. z postępowania i odrzucenia jego oferty. Odwołanie MGGP S.A. zostało uwzględnione przez KIO w całości. Choć ww. wyrok odnosi się do sytuacji wykluczenia MGGP S.A. na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 Pzp, tym niemniej uzasadnienie orzeczenia, w szczególności w zakresie w jakim wskazuje na brak odpowiedzialności po stronie MGGP S.A. za opóźnienia, do których doszło w trakcie realizacji Umowy, potwierdza, że wobec Odwołującego nie zajdą przesłanki wykluczenia określone w art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Reasumując Odwołujący podniósł, że wykluczenie Odwołującego z przedmiotowego postępowania związane jest z okolicznością realizacji umowy z dnia 6 grudnia 2018 r. o numerze 1000032164 na opracowanie dokumentacji projektowej dla zadania inwestycyjnego pn.: Budowa gazociągu Skoczów - Komorowice - Oświęcim - Tworzeń wraz z infrastrukturą niezbędną dla jego obsługi na terenie województwa małopolskiego i śląskiego. Etap III Gazociąg wysokiego ciśnienia DN500 MOP 8,4 MPa relacji Skoczów - Komorowice Oświęcim. Te same okoliczności faktyczne były przedmiotem postępowania odwoławczego przed Krajową Izbą Odwoławczą, które zakończyło się wydaniem wyroku w dniu 25 października 2021 r. o sygn. akt KIO 2706/21, po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez MGGP S.A. (czyli przez obecnego Odwołującego), w związku z postępowaniem o udzielenie zamówienia na świadczenie usługi budowlanego nadzoru inwestorskiego, przyrodniczego i zarządzania realizacją Inwestycji pn.: „Budowa gazociągu DN 1000 Gustorzyn - Wronów” z podziałem na trzy Etapy (numer postępowania: ZP/2021/04/0037/Pl), prowadzonym przez Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. (czyli przez Zamawiającego, który był stroną Umowy). W sprawie, która została merytorycznie rozpatrzona przez Krajową Izbę Odwoławczą, Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. również wykluczył MGGP S.A. z postępowania, ale nie na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp, lecz na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 Pzp. Okoliczności faktyczne będące podstawą decyzji Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. o wykluczeniu z postępowania są tożsame w obu sprawach, tj. w przedmiotowej sprawie oraz w sprawie, która była rozpoznana przez Krajową Izbę Odwoławczą pod sygnaturą KIO 2706/21. Ponadto obie przesłanki wykluczenia, tj. przesłanka wskazana w art. 109 ust. 1 pkt 5 Pzp i przesłanka, o której mowa w 109 ust. 1 pkt 7 Pzp, są związane z ustaleniem czy wykonawca w trakcie realizacji Umowy dochował należytej staranności, a zatem wniosek o dołączenie do akt niniejszej spawy akt sprawy prowadzonej prze Krajową Izbą Odwoławczą pod sygnaturą akt: KIO 2706/21 należy uznać za zasadny. Na dalszych stronach odwołania Odwołujący zamieścił bardzo szczegółową polemikę z argumentami wskazanymi w informacji o wykluczeniu wykonawcy z postępowania. Z uwagi na obszerność odwołania (odwołanie liczy 318 stron + 4 segregatory załączników) Izba ograniczyła część historyczną uzasadnienia. W dniu 21 czerwca 2022 r. (pismem z tej samej daty) Zamawiający, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej za pomocą platformy zakupowej przekazał wykonawcom uczestniczącym w postępowaniu informację o odwołaniu wraz z kopią odwołania oraz informacją o możliwości zgłoszenia przystąpienia wykonawców do postępowania odwoławczego. W dniu 22 czerwca 2022 r. (pismem z tej samej daty) Wykonawca PdS Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, zwany dalej „Wykonawcą PdS” zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego, po stronie Zamawiającego, przekazując kopie przystąpienia Odwołującemu i Zamawiającemu. W dniu 7 lipca 2022 r. (pismem z tej samej daty) Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości jako bezzasadnego (odpowiedź na odwołanie liczy 250 stron + 66 załączników). W dniu 8 lipca 2022 r. (pismo z dnia 7 lipca) Odwołujący złożył pismo procesowe w sprawie, zawierające - jak wskazał - dalszą argumentację w zakresie podniesionych w odwołaniu zarzutów. W dniu 11 lipca 2022 r. (pismem z tej samej daty) Odwołujący złożył pismo procesowe w sprawie. W dniu 11 lipca 2022 r. (pismem z tej samej daty) Zamawiający złożył pismo procesowe w sprawie, w którym wniósł o pominięcie argumentacji Odwołującego zawartej w piśmie z dnia 7 lipca 2022 r. z uwagi na to, że stanowi ona rozszerzenie zarzutów odwołania oraz odniósł się do argumentów odwołania (pkt 339-368). Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym SWZ, złożone oferty, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska Stron złożone podczas rozprawy, skład orzekający Izby ustalił i zważył, co następuje: Izba nie znalazła podstaw do odrzucenia odwołania w związku z tym, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek negatywnych, uniemożliwiających merytoryczne rozpoznanie odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp. Izba również stwierdziła, że wypełniono przesłanki istnienia interesu Odwołującego w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia Wykonawcy PdS Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie Zamawiającego. Izba rozpoznając sprawę uwzględniła akta sprawy odwoławczej, które zgodnie z § 8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U. z 2020 r. poz. 2453) stanowią odwołanie wraz z załącznikami oraz dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia w postaci elektronicznej lub kopia dokumentacji, o której mowa w § 7 ust. 2, a także inne pisma składane w sprawie oraz pisma kierowane przez Izbę lub Prezesa Izby w związku z wniesionym odwołaniem. Izba uwzględniła także stanowiska oraz oświadczenia Stron i Przystępującego wyrażone w pismach oraz złożone ustnie przez Strony do protokołu posiedzenia i rozprawy. Izba dopuściła dowody zawnioskowane przez Odwołującego i złożone w załączeniu do odwołania, tj.: 1. Oświadczenie Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. o odstąpieniu od Umowy z dnia 19 czerwca 2020 r. (załącznik nr 5); 2. Pismo Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z dnia 12 stycznia 2021 r. (znak: OS-DI.4121.11.2018.576) (załącznik nr 6); 3. Nota obciążeniowa nr 6040000505 z dnia 2 lipca 2020 r. (załącznik nr 7); 4. Pismo MGGP S.A. z dnia 24 czerwca 2020 r. znak L.Dz. K/OIiŚ/144/06/2020/EL (załącznik nr 8); 5. Pismo MGGP S.A. z dnia 25 czerwca 2020 r. znak L.Dz. K/OIiŚ/147/06/2020/AS (załącznik nr 9). 6. 3 segregatory zawierające kilkaset stron pism każdy (opisane przez Odwołującego jako Załącznik nr 1- Tom 1 z 2, Załącznik nr 1- Tom 2 z 2 i Załącznik nr 3 - Tom 1 z 1) z wyłączeniem tych z zawnioskowanych dowodów, które nie zostały przez Izbę dopuszczone w poczet materiału dowodowego. Izba dopuściła dowody zawnioskowane przez Zamawiającego i złożone w załączeniu do odpowiedzi na odwołanie, tj.: 1. Umowę nr 1000032164 dotycząca opracowania dokumentacji projektowej dla zadania inwestycyjnego pn.: „Budowa gazociągu Skoczów-Komorowice-OświęcimTworzeń wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województw małopolskiego i śląskiego. Etap III Gazociąg wysokiego ciśnienia DN500 MOP 8,4 MPa relacji Skoczów-Komorowice-Oświęcim” (załącznik C); 2. OPZ dot. zamówienia objętego Umową nr 1000032164 (Załącznik D); 3. Załącznik nr 1 - Protokół z inwentaryzacji nr 1; 4. Załącznik nr 2 - Protokół z inwentaryzacji nr 2; 5. Załącznik nr 3 - Korespondencja - zaopiniowanie DG; 6. Załącznik nr 4 - Odstąpienie od Umowy nr 1000032164 z dn. 6 grudnia 2018; 7. Załącznik nr 5 - Pismo w sprawie odstąpienia od Umowy przez Wykonawcę odpowiedź; 8. Załącznik nr 6 - Załącznik nr 15 do OPZ Opiniowanie; 9. Załącznik nr 7 - Pismo w sprawie opóźnienia odbioru KM nr 1; 10. Załącznik nr 8 - Odbiór KM nr 1 cd. Odpowiedź; 11. Załącznik nr 9 - Pismo w sprawie PWs-wer.04; 12. Załącznik nr 10 - Pismo w sprawie uwag do Raportów stanowisko GS; 13. Załącznik nr 11 - Odpowiedź w sprawie możliwości odbioru PWs; 14. Załącznik nr 12 - Pismo w sprawie realizacji Umowy oraz możliwości odbioru KM nr 1_Odpowiedź; 15. Załącznik nr 13 - Pismo w sprawie odbioru Projektu Wstępnego - wer. 05; 16. Załącznik nr 14 - Uwagi do Raportu nr 18; 17. Załącznik nr 15 - Uwagi do PWs_ver.00_pismo wychodzące; 18. Załącznik nr 16 - Procedura PI-II-I02; 19. Załącznik nr 17 - Protokół 135.19; 20. Załącznik nr 18 - Protokół 12.20 PWs SKO; 21. Załącznik nr 19 - Notatka z dnia 4.06.2019; 22. Załącznik nr 20 - Odpowiedź na pismo ws DL; 23. Załącznik nr 21 - Odbiór PWs z uwagami; 24. Załącznik nr 22 - Pismo w sprawie PRG; 25. Załącznik nr 23 - Pismo w sprawie uwag do wsadu do PRG_2; 26. Załącznik nr 24 - zestawienie WT; 27. Załącznik nr 25 - notatka_20190213; 28. Załącznik nr 26 - Przekazanie uwag do PWs; 29. Załącznik nr 27 - Notatka z dnia 30.08.2019; 30. Załącznik nr 28 - Przekazanie analizy wykonalności gazociągu po wizji w terenie; 31. Załącznik nr 29 - Uwagi do analizy wykonalności; 32. Załącznik nr 30 - Uwagi do Raportu nr 10; 33. Załącznik nr 31 - Pismo w sprawie real. PU i możliwości odbioru PWs; 34. Załącznik nr 32 - Odpowiedz w sprawie odbioru PWs-wer.06; 35. Załącznik nr 33 - Przekazanie analizy wykonalności; 36. Załącznik nr 34 - Załącznik nr 24 do OPZ Zakres zamawianej dokumentacji; 37. Załącznik nr 35 - Wezwanie pod rygorem odstąpienia; 38. Załącznik nr 36 - Pismo od podwykonawcy Oil Gas; 39. Załącznik nr 37 - Pismo w sprawie ugody; 40. Załącznik nr 38 - Pismo w sprawie PRG odpowiedz 1; 41. Załącznik nr 39 Odpowiedź na wyjaśnienia w sprawie odmowy wszczęcia postępowania - zatwierdzenie PRG; 42. Załącznik nr 40 - Uwagi Raport nr 6 43. Załącznik nr 41 - Pismo w sprawie zaległości 44. Załącznik nr 42 - Uwagi do Raportu nr 9 45. Załącznik nr 43 - Przekazanie analizy wykonalności gazociągu po wizji w terenie 46. Załącznik nr 44 - Pismo w sprawie odrzuconego wniosku przez Aqua 47. Załącznik nr 45 - Odpowiedż w sprawie Raportu nr 6 48. Załącznik nr 46 - Uwagi do Raportu nr 8 Korespondencja mailowa z dnia 06.11.2019 49. Załącznik nr 47Korespondencja mailowa z dnia 04.11.2019 Uwagi do Raportu nr 11 50. Załącznik nr 48 Raport nr 12 51. Załącznik nr 49Uwagi do Raportu nr 12 52. Załącznik nr 50Raport nr 13 Uwagi do Raportu nr 13 53. Załącznik nr 51 Raport nr 14 54. Załącznik nr 52 Uwagi do Raportu nr 14 55. Załącznik nr 53Raport nr 15 56. Załącznik nr 54Uwagi do Raportu nr 15 Raport nr 16 57. Załącznik nr 55 Uwagi do Raportu nr 16 58. Załącznik nr 56 Raport nr 17 59. Załącznik nr 57Uwagi do Raportu nr 17 60. Załącznik nr 58Raport nr 18 Wykaz Personelu BP SKO 61. Załącznik nr 59 Terminy realizacji zadań BP SKO 62. Załącznik nr 60 Protokół Zdawczo-Odbiorczy - gaz. łączący BP z KSP KM1 2020.02.14 Protokół odbioru częściowego PWs 63. Załącznik nr 61 64. Załącznik nr 62 Izba nie dopuściła dowodu zawnioskowanego i złożonego przez Odwołującego w załączeniu do odwołania, tj. : 65. Załącznik nr 63 1. Odpisu wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 25 października 2021 r. o sygn. akt: KIO 2706/21 (załącznik nr 4), gdyż niedopuszczalne jest oparcie ustaleń 66. Załącznik nr 64faktycznych w danej sprawie na ustaleniach dokonanych w innym postępowaniu. Nie może bowiem stanowić dowodu odpis orzeczenia lub decyzji administracyjnej, 67. Załącznik nr 65odzwierciedlający tok rozumowania innego składu orzekającego lub innego organu chyba, że mają charakter prejudycjalny w danej sprawie (np. prawomocny wyrok 68. Załącznik nr 66skazujący w warunkach art. 11 k.p.c. co w tym stanie faktycznym nie ma miejsca). 2. Akt sprawy odwoławczej o sygn. akt KIO 2706/21, gdyż dowód z akt innej sprawy nie istnieje. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego jedynie część akt w postaci określonych dokumentów może stanowić środek dowodowy (wyrok z dnia 27 stycznia 1999 r., II CKN 798/97). Niedopuszczalne jest natomiast oparcie ustaleń faktycznych i prawnych na ustaleniach dokonanych w innym postępowaniu. 3. Odpisów odwołania ze sprawy o sygn. akt KIO 2706/21 (pismo Odwołującego z dnia 11 października 2021 r. składane w związku ze sprawą KIO 2706/21 - załącznik nr 3 do obecnego odwołania) i pisma procesowego (pismo Odwołującego z dnia 30 września 2021 r. składane w związku ze sprawą KIO 2706/21 - załącznik nr 2 do obecnego odwołania) złożonych w toku wskazanej sprawy z uwagi na inną podstawę prawną i faktyczną będącą podstawą wniesionego odwołania (art. 109 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp a nie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp), a co za tym idzie rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie nie sposób nie odnieść się do obszerności odwołania wniesionego w tej sprawie i ukształtowanego w tym zakresie jednolitego stanowiska SN i NSA. NSA w postanowieniu z dnia 1 lipca 2021r., sygn. akt II OSK 2184/20, odwołując się do orzeczenia SN podniósł bowiem, iż „za Sądem Najwyższym wskazać zatem trzeba, że konstrukcja bardzo obszernej skargi kasacyjnej, cechująca się powielaniem w istocie tych samych zarzutów i tych samych przepisów w kolejnych punktach skargi kasacyjnej, powoduje, że skarga jest mało czytelna i utrudnia sądowi zbadanie zasadności postawionych zarzutów. Sformułowanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie powinno być zwięzłe, rzeczowe, jasne i emocjonalnie neutralne. Liczne, podnoszone ponad potrzebę zarzuty oraz rozwlekłe rozważania i argumenty, zajmujące wiele stron (w niniejszej sprawie 38), powtarzane i akcentowane w różnych miejscach uzasadnienia, z reguły odbierają skardze kasacyjnej siłę przekonywania i osłabiają jej procesową skuteczność (por. postanowienie SN z dnia 18 grudnia 2013 r., III CSK 311/13, publ. OSNC 2014, nr 7-8, poz. 83)”. Podobnie NSA w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2022 r., sygn. akt I FSK 1012/19. Nie sposób nie wywieść z zaprezentowanych orzeczeń wskazówki, iż wszelkie pisma procesowe powinny być w taki sposób konstruowane. Tymczasem odwołanie wniesione w niniejszej sprawie liczy 318 stron + 3 segregatory załączników zawierające kilkaset stron każdy i zawiera w swej treści wielokrotnie powielane argumenty i scany z wyciągów z różnych dokumentów, itp. Dlatego też w dobie elektronizacji pozwalającej dowolnie kopiować i scanować niemal wszystko tak ważne jest - jak podkreślono w wyżej zacytowanych orzeczeniach - zwięzłe i rzeczowe formułowanie pism procesowych aby przez nadmierną rozwlekłość nie pozbawić ich jasności i czytelności. Izba rozpoznała niniejszą sprawę tylko i wyłącznie w kontekście ściśle określonej czynności Zamawiającego, tj. wykluczenia Odwołującego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp a więc poprzez ustalenie istnienia przesłanek skutkujących zastosowaniem przez Zamawiającego tego przepisu. Izba, oceniając w tym konkretnym stanie faktycznym przesłanki wykluczenia z postępowania, brała pod uwagę te okoliczności, które miały miejsce na tle realizacji umowy stanowiącej podstawę zastosowania wykluczenia wykonawcy z obecnie prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia. Mając na uwadze powyższe skład orzekający Izby merytorycznie rozpoznał złożone odwołanie, uznając że odwołanie podlega oddaleniu. Izba ustaliła następujący stan faktyczny: Zamawiający, pismem z dnia 31 marca 2022 r., wezwał Odwołującego do przedłożenia aktualnych na dzień złożenia podmiotowych środków dowodowych, o których mowa w Rozdz. XII ust. 2 SWZ oraz oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy Pzp, tj. jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia, zwanego dalej „JEDZ”, w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu oraz braku podstaw wykluczenia. Dokumenty należało złożyć do dnia 12 kwietnia 2022 r. do godz. 12.00. Odwołujący w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 11 kwietnia 2022 r., złożył „JEDZ” celem potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu oraz braku podstaw wykluczenia z postępowania. Odwołujący w części III JEDZ „Podstawy wykluczenia lit. C „Podstawy związane z niewypłacalnością, konfliktem interesów lub wykroczeniami zawodowymi” na pytanie, czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową, odpowiedział: „NIE”. Do JEDZ załączył dodatkowe wyjaśnienia, w których poinformował Zamawiającego o tym, że „Wykonawca znajduje się w sytuacji, gdzie wcześniej zawarta umowa z zamawiającym publicznym została rozwiązana przed czasem. W drugiej połowie 2020 r. Spółka odstąpiła od umowy w sprawie zamówienia publicznego, ze względu na okoliczności leżące po stronie Zamawiającego. Oświadczenie o odstąpieniu złożył też Zamawiający będący stroną przedmiotowej umowy, przy czym oświadczenie Zamawiającego nie miało podstaw ani faktycznych ani też prawnych, a tym samym było bezskuteczne”. Nadto dodał, że „pomimo wcześniejszego rozwiązania uprzednio zawartej umowy w sprawie zamówienia publicznego nie zachodzi wobec Wykonawcy przesłanka wykluczenia z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5) i/lub 7) ustawy Pzp. Okoliczności, które spowodowały rozwiązanie umowy nie leżały po stronie Wykonawcy, który umowę realizował prawidłowo i zgodnie z jej treścią. Nie zachodzą więc wszystkie przesłanki wskazane w przywołanych przepisach, co skutkuje brakiem podstaw do wykluczenia Wykonawcy z postępowania”. Zamawiający, pismem z dnia 6 maja 2022 r., wezwał Odwołującego do poprawienia JEDZ poprzez wskazanie odpowiedzi „TAK” na pytanie „Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?” oraz do przedstawienia przedsięwziętych w celu samooczyszczenia środków wraz z ich opisem, zgodnie z dyspozycją art. 110 ust. 2 ustawy Pzp. Odwołujący, pismem z dnia 13 maja 2022 r., wskazał, że nie może zastosować się do żądania poprawienia JEDZ, ponieważ przesłanka wykluczenia określona w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp nie ma zastosowania, a złożone przez niego oświadczenie w tym zakresie odpowiada prawdzie. Odwołujący odwołał się także do toczącego się między Zamawiającym, a Odwołującym sporu dotyczącego realizacji umowy z dnia 6 grudnia 2018 r. o numerze 1000032164 na opracowanie dokumentacji projektowej dla zadania inwestycyjnego pn.: Budowa gazociągu Skoczów - Komorowice - Oświęcim - Tworzeń wraz z infrastrukturą niezbędną dla jego obsługi na terenie województwa małopolskiego i śląskiego. Etap III Gazociąg wysokiego ciśnienia DN500 MOP 8,4 MPa relacji Skoczów - Komorowice Oświęcim, a także do wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 25 października 2021 r. o sygn. akt KIO 2706/21, wydanym po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez Odwołującego, w związku z postępowaniem o udzielenie zamówienia na świadczenie usługi budowlanego nadzoru inwestorskiego, przyrodniczego i zarządzania realizacją Inwestycji pn.: „Budowa gazociągu DN 1000 Gustorzyn - Wronów” z podziałem na trzy Etapy (numer postępowania: ZP/2021/04/0037/Pl), prowadzonym przez Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. (czyli przez Zamawiającego, który był stroną Umowy). W sprawie, która została merytorycznie rozpatrzona przez Izbę, Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. wykluczył MGGP S.A. z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp oraz odrzucił jej ofertę w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp. Jako podstawę faktyczną swojej decyzji Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. wskazał okoliczności związane z realizacją Umowy podkreślając rażące naruszenie obowiązków zawodowych przez MGGP S.A., polegające na niewykonaniu obowiązków umownych, wskutek czego Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. odstąpił od Umowy z winy MGGP S.A. MGGP S.A. nie zgadzając się z decyzją Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. wniosła odwołanie zaskarżając czynność wykluczenia MGGP S.A. z postępowania i odrzucenia jego oferty. Odwołanie MGGP S.A. zostało uwzględnione w całości. W piśmie tym podkreślił, że co prawda przedmiotowe orzeczenie odnosi się do sytuacji wykluczenia MGGP S.A. na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, tym niemniej uzasadnienie orzeczenia, w szczególności w zakresie w jakim wskazuje na brak odpowiedzialności MGGP S.A. oraz brak odpowiedniego współdziałania Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z MGGP S.A., wskutek czego Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. przyczynił się znacząco do wydłużenia okresu realizacji przedmiotu umowy, potwierdza, że wobec Odwołującego nie zajdą przesłanki wykluczenia określone w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Zamawiający, pismem z dnia 10 czerwca 2021 r., poinformował Odwołującego o wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp a w konsekwencji o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. a) ustawy Pzp. Zamawiający uzasadniając powyższe podniósł, że w zaistniałych w sprawie okolicznościach faktycznych i prawnych konieczne oraz uzasadnione jest wykluczenie Wykonawcy z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7) ustawy Pzp, a w konsekwencji odrzucenie jego oferty w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. a) ustawy Pzp. Podkreślił, że w odpowiedzi na wezwanie ze strony Zamawiającego z dnia 6.05.2022 r. Wykonawca potwierdził brak woli skorzystania z procedury samooczyszczenia uregulowanej w art. 110 ust. 2 ustawy Pzp. Konieczność wykluczenia Wykonawcy z postępowania na ww. podstawie, związana jest z nienależytą realizacją przez Wykonawcę zawartej z Zamawiającym w dniu 6.12.2018 r. Umowy nr 1000032164 w przedmiocie: „Opracowania dokumentacji projektowej dla zadania inwestycyjnego pn.: Budowa gazociągu Skoczów-Komorowice-Oświęcim-Tworzeń wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie województw małopolskiego i śląskiego. Etap III Gazociąg wysokiego ciśnienia DN500 MOP 8,4 MPa relacji Skoczów-KomorowiceOświęcim” („Umowa”). Zamawiający dokonał zindywidualizowanej oceny zachowania i postawy Wykonawcy w związku z realizacją Umowy. W ocenie Zamawiającego zachowanie Wykonawcy towarzyszące realizacji Umowy w sposób rażący odbiegało od standardu świadczenia usług, jakiego należy oczekiwać od podmiotu profesjonalnego oraz od standardu podobnych podmiotów realizujących usługi projektowe a przede wszystkim uchybiało wymaganiom Zamawiającego określonym w Umowie, w tym OPZ. Co więcej, zachowanie i uchybienia, których dopuścił się Wykonawca - opisane w pkt. III niniejszego uzasadnienia - dalece odbiegały od minimalnego miernika staranności, którego można oczekiwać od podmiotu profesjonalnego. Stosownie do treści art. 109 ust. 1 pkt. 7) ustawy Pzp wykluczeniu z postępowania podlega wykonawca, który z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał swoje zobowiązanie umowne albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie umowne, zobowiązania wykonawcy wynikały z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Odnosząc się do powyższych przesłanek Zamawiający stwierdził, że Umowa zawarta pomiędzy Wykonawcą i Zamawiającym została zawarta w wyniku przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Tym samym niewątpliwie zachowanie Wykonawcy dotyczy nienależytego wykonania „wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego”. Co do przesłanki „nienależytego wykonania lub nienależytego wykonywania zobowiązania” stwierdził, że na gruncie przepisu art. 471 Kodeksu cywilnego, regulującego odpowiedzialność kontraktową dłużnika z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania pojęcie wykonania zobowiązania oznacza zachowanie dłużnika, polegające na spełnieniu wszystkich obowiązków spoczywających na nim, a wynikających z treści łączącego strony stosunku prawnego: Skoro powstał (...) stosunek zobowiązaniowy, to wierzyciel ma prawo oczekiwać, że dłużnik spełni obciążające go świadczenie, a więc, iż ten zachowa się zgodnie z treścią zobowiązania, zaspokajając jednocześnie określony w jego treści interes wierzyciela. Jeżeli to nastąpi, zobowiązanie zostaje wykonane i jako takie wygasa. Brak spełnienia świadczenia oznacza niewykonanie zobowiązania. Przy nienależytym wykonaniu zobowiązania świadczenie jest wprawdzie spełnione, lecz nie jest ono prawidłowe, gdyż odbiega w większym lub mniejszym stopniu od świadczenia wymaganego. Zastosowanie podstawy wykluczenia opisanej w art. 109 ust. 1 pkt. 7) ustawy Pzp warunkowane jest tym, aby nienależyte wykonanie lub nienależyte wykonywanie zobowiązania wykonawcy wynikało z „przyczyn leżących po jego stronie”. Powyższe sformułowanie oznacza, że nienależyte wykonanie umowy jest oceniane niezależnie od stopnia winy wykonawcy. Podstawa wykluczenia jest zatem niezależna od tego, czy niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania wynikającego z wcześniejszej umowy jest zawinione przez wykonawcę czy też nie. Podstawą do oceny zachowania Wykonawcy oraz sposobu wykonania zobowiązania są w szczególności postanowienia Umowy, w tym w szczególności postanowienia Opisu Przedmiotu Zamówienia, które w sposób szczegółowy regulowały oczekiwany przez Zamawiającego sposób wykonania zobowiązania, jak również standardy realizacji tego typu zamówień realizowanych przez podmioty zajmującego się profesjonalnie świadczeniem usług projektowych oraz starannością związaną z jakością i terminowością wykonywania poszczególnych zobowiązań cząstkowych składających się na przedmiot umowy. W ocenie Zamawiającego Wykonawca, z przyczyn leżących po jego stronie, w sposób nienależyty wykonywał swoje obowiązki wynikające z Umowy (opisane szczegółowo w punkcie III niniejszego uzasadnienia). Zarówno skala, charakter oraz uporczywość uchybień, których dopuścił się Wykonawca w związku z realizacją Umowy, w tym niewykonywanie obowiązków wynikających z Umowy i OPZ, nagminne ignorowanie uwag Zamawiającego, które poparte były wymogami OPZ, skala i elementarny charakter błędów podczas wykonywania opracowań objętych przedmiotem Umowy, nieznaczne zaawansowanie prac i znaczące opóźnienia w realizacji przedmiotu Umowy (wynikające m.in. z nieskierowania dostatecznej liczby personelu oraz skierowaniu personelu do realizacji innych projektów) świadczą o nienależytym wykonaniu Umowy w znacznym stopniu oraz w sposób istotny i długotrwały. Wykonawca nie tylko nie zrealizował istotnej części Umowy (Kamienie Milowe opisane w dalszej części uzasadnienia), ale również w sposób długotrwały nienależycie wykonywał Umowę - Kamień Milowy nr 1 (PWs), który został odebrany warunkowo dopiero 30.04.2020 r. (data podpisania Protokołu odbioru), a więc 13 miesięcy po upływie umownego terminu zakończenia tego etapu Umowy (06.03.2019). Umowa nie została zatem wykonana przez Wykonawcę zarówno w istotnej części rzeczowej i finansowej (wartość prac dotyczących Kamienia Milowego nr 1 - PWs wynosiła raptem 682 407,00 zł), ale również całe zobowiązanie nie było wykonywane w sposób odpowiadający istotnym dla Zamawiającego wymaganiom określonym w Umowie, a Wykonawca notorycznie przedstawiał do odbioru przedmiot umowy z licznymi wadami, które pomimo zgłaszanych przez Zamawiającego uwag nie były usuwane w terminie - przykładowo, z uwagi na liczbę uwag i zastrzeżeń Zamawiającego, które nie pozwalały na dokonanie odbioru PWs Wykonawca przedstawił do odbioru łącznie 8 wersji PWs (od rewizji 00 do rewizji 06 po poprawie), a pozostałe opracowania przygotowanie przez Wykonawcę (KM nr 1a i 3) były wadliwe, a przez to niezdatne do odbioru przez Zamawiającego. Co więcej, realizacja usługi dotyczyła projektu o istotnym i strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa energetycznego południowej części kraju, a tym samym dla Zamawiającego kluczowe znaczenie miało rzetelne i terminowe wykonania zamówienia. Co do ostatniego elementu podstawy wykluczenia - skutkiem nienależytego wykonywania umowy musi być wypowiedzenie lub odstąpienie od umowy, odszkodowanie, wykonanie zastępcze lub realizacja uprawnień z tytułu rękojmi za wady. W przypadku Wykonawcy, nienależyte wykonywanie Umowy doprowadziło do odstąpienia Zamawiającego w dniu 19 czerwca 2020 r. od Umowy z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy oraz nałożenia na Wykonawcę kar umownych, które należy rozumieć jako „odszkodowanie” w rozumieniu art. 109 ust. 1 pkt 7) ustawy Pzp. W pojęciu „odszkodowania” użytym w art. 109 ust. 1 pkt 7 Prawa zamówień publicznych mieścić się będą również ustalone w umowie w oparciu o art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego kary umowne z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego. Artykuł 483 § 1 Kodeksu cywilnego wskazuje, że zapłata określonej sumy (kary umownej) jest jedną z form naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania - ze swojej istoty zastępuje ona zatem odszkodowanie z art. 471 Kodeksu cywilnego. Co istotne, Wykonawca do tej pory nie zakwestionował w postępowaniu sądowym ani podstaw faktycznych ani podstaw prawnych odstąpienia. Mając na uwadze treść oraz wykładnię przepisu art. 109 ust. 1 pkt 7) ustawy Pzp oraz uwzględniając wskazane poniżej okoliczności, związane z realizacją przez Wykonawcę Umowy Zamawiający uznał, że podlegają one kwalifikacji jako przypadek nienależytego wykonania i wykonywania umowy o zamówienie publiczne, z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy, przy czym nienależyte wykonanie dotyczyło istotnego stopnia i zakresu zobowiązania Wykonawcy oraz polegało na długotrwałym nienależytym wykonywaniu umowy, co ostatecznie doprowadziło do odstąpienia przez Zamawiającego od Umowy oraz nałożenia na Wykonawcę kar umownych (odszkodowania). Zamawiający zaznaczył, że w odniesieniu do obowiązków wynikających z Umowy Wykonawca zrealizował ze znaczącym opóźnieniem lub nie zrealizował następujących zobowiązań wynikających z Umowy: Zamawiający zaznacza, że w odniesieniu do obowiązków wynikających z Umowy Wykonawca zrealizował ze Kamień Milowy znaczącym Data realizacji (zgodnie z Harmonogramem RzeczowoFinansowym) Data realizacji przez projektanta opóźnieniem lub nie zrealizował następujących zobowiązań wynikających z Umowy: Numer KM 1 Opracowanie i zatwierdzenie projektu 6.03.2019r. wstępnego (PWs) 9.04.2020r. - pismo informujące o warunkowym odbiorze 21.04.2020r. - Protokół Odbioru KM nr 1 podpisany w dniu 30.04.2020r. Nie zrealizowano. Przekazane Raporty oddziaływania Opracowanie dokumentacji w sprawie przeprowadzenia oceny oddziaływania 6.07.2019r. na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania Decyzji o pozwoleniu na budowę 1a Zamiennej i/lub Nowej Decyzji o ustaleniu l lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu z rygorem 6.07.2019r. 2a Inwestycji na środowisko nie spełniają wymagań obowiązujących przepisów i nie mogą stanowić podstawy do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko Nie zrealizowano natychmiastowej wykonalności Uzyskanie ostatecznej do końca trwania NA Nie zrealizowano 2b Zamiennej i/lub Nowej Decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu Nie zrealizowano. Przekazany materiał nie spełnia wymagań przepisów prawa Opracowanie i 3 zatwierdzenie Projektu 6.07.2019r. Budowlanego (szczegóły poniżej) i nie może zostać zatwierdzony. Uzyskanie decyzji 4a Pozwolenia na 6.12.2019r. budowę Uzyskanie ostatecznej 4b decyzji Pozwolenia na do końca trwania NA budowę Opracowanie i zatwierdzenie Nie zrealizowano Nie zrealizowano Projektów 5 Wykonawczych oraz 6.10.2019r. Nie zrealizowano 21 m-cy od uzyskania Decyzji o PnB Nie zrealizowano pozostałej dokumentacji projektowej. 6 Nadzór autorski Okoliczności, które świadczą o nienależytym wykonywaniu, co ostatecznie doprowadziło do nienależytego wykonania Umowy obejmują m.in.: a) rażące opóźnienia w wykonaniu zobowiązań umownych, w tym wykonanie newralgicznego dla kolejnych etapów realizacji zamówienia Kamienia Milowego nr 1, tj. Projektu Wstępnego (PWs) - jako dokumentu podstawowego i kluczowego dla określenia zakresu dalszych prac - z 13 miesięcznym opóźnieniem (!) względem Harmonogramu Rzeczowo-Finansowego - w tym uporczywe niestosowanie się do uwag i zaleceń Zamawiającego dotyczących sposobu wykonania zobowiązania wynikających z OPZ; b) rażąca ilość błędów w przedkładanych Zamawiającemu do akceptacji kolejnych, poprawianych wersji Projektu Wstępnego (łącznie Wykonawca złożył 8 wersji Projektu Wstępnego), w tym błędów mających charakter elementarny, które nie powinny wystąpić w opracowaniu przygotowanym przez podmiot świadczący profesjonalnie usługi projektowe; c) wielokrotne kwestionowanie przez Wykonawcę jednoznacznych i uzasadnionych w świetle przedmiotu zamówienia wymagań dotyczących realizacji zamówienia wynikających z treści Umowy i OPZ i składających się na treść zobowiązania umownego Wykonawcy - z wykorzystaniem przez niego argumentacji świadczącej o elementarnym braku profesjonalizmu Wykonawcy, a które miały wpływ na znaczące opóźnienie Wykonawcy w realizacji jego zobowiązań umownych; d) nierzetelne i sprzeczne ze stanem faktycznym informowanie Zamawiającego o istotnych okolicznościach faktycznych i prawnych związanych z wykonaniem opracowań projektowych; e) zrealizowanie przez Wykonawcę do dnia 19.06.2020 r. marginalnego zakresu Umowy ze znaczącym opóźnieniem (Kamień Milowy nr 1; nieprawidłowe zrealizowanie Kamienia Milowego nr 1a i 3) w sytuacji, gdy całość zakresu zobowiązania Wykonawcy, z wyłączeniem sprawowania nadzoru autorskiego, winna była zostać wykonana do dnia 06.12.2019 r. W związku z nienależytym wykonaniem przez Wykonawcę swoich obowiązków umownych w dniu 19.06.2020r., po wcześniejszym bezskutecznym wezwaniu Wykonawcy do wykonania Przedmiotu Umowy, Zamawiający odstąpił od niej z winy Wykonawcy. Uwzględniając rozmiar i stopień nagromadzenia przypadków nienależytego wykonywania zamówienia (zobowiązań wynikających z Umowy), które ostatecznie skutkowało niewykonaniem zamówienia przez Wykonawcę. W celu szczegółowego wykazania okoliczności świadczących o nienależytym wykonaniu zobowiązań umownych, z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy, w pkt III niniejszego pisma Zamawiający przedstawił szczegółową argumentację odnoszącą się do okoliczności faktycznych realizacji Umowy oraz nienależytego wykonania Umowy przez Wykonawcę. Mając na uwadze powyższe Izba zważyła, co następuje: W myśl art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp wykluczeniu podlega wykonawca, który z przyczyn leżących po jego stronie nie wykonał umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji lub wykonał tę umowę nienależycie w istotnym stopniu lub zakresie, lub też długotrwale nienależycie ją wykonywał, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnienia z tytułu rękojmi za wady. Przepis ten opiera się na art. 57 ust. 4 lit. g dyrektywy klasycznej, tj. Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE, który to przepis upoważnia Zamawiającego do wykluczenia wykonawcy, jeżeli wykonawca wykazywał znaczące lub uporczywe niedociągnięcia w spełnieniu istotnego wymogu w ramach wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejszej umowy z podmiotem zamawiającym lub wcześniejszą umową w sprawie koncesji, które doprowadziły do wcześniejszego rozwiązania tej wcześniejszej umowy, odszkodowań lub innych porównywalnych sankcji. Ustawodawca unijny w motywie 101 preambuły do dyrektywy klasycznej zamieścił także wskazówki dotyczące stosowania ww. podstawy wykluczenia, wskazując, że instytucje zamawiające „powinny także mieć możliwość wykluczenia kandydatów lub oferentów, którzy przy wykonywaniu wcześniejszych zamówień publicznych wykazali poważne braki w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów; było to np. niedostarczenie produktu lub niewykonanie zamówienia, znaczące wady dostarczonego produktu lub świadczonej usługi, które spowodowały ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem, lub niewłaściwe zachowanie poddające w poważną wątpliwość wiarygodność wykonawcy”. Dla zastosowania sankcji wykluczenia z postępowania wynikającej z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp konieczne jest zatem stwierdzenie kumulatywnego zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Wykluczeniu z postępowania podlega więc wykonawca, który: 1) w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał swoje zobowiązanie umowne, albo - długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie umowne, - zobowiązania wykonawcy wynikały z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, 2) niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy wynikało z przyczyn leżących po jego stronie wykonawcy, 3) skutkiem nienależytego wykonania lub nienależytego wykonywania obowiązków umownych było wypowiedzenie lub odstąpienie od umowy, odszkodowanie, wykonanie zastępcze lub realizacja uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Niewątpliwym jest, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie, w tym stanie faktycznym, dotyczy wcześniej zawartej umowy w sprawie zamówienia publicznego, w tym przypadku umowy zawartej z tym Zamawiającym a więc Zamawiającym, który obecnie prowadzi postępowanie, w którym Odwołujący został wykluczony na podstawie wskazanego wyżej przepisu. Podkreślić przy tym należy, że ta podstawa wykluczenia dotyczy nie tylko umów zawartych uprzednio pomiędzy danym wykonawcą a zamawiającym prowadzącym postępowanie, ale również wszelkich umów w sprawie zamówienia publicznego lub koncesji (umów łączących wykonawcę z innymi zamawiającymi). Umowa, która legła u podstaw wykluczenia Odwołującego z postępowania, została zawarta pomiędzy tym Zamawiającym a Odwołującym w dniu 6 grudnia 2018 r., a jej przedmiotem - zgodnie z treścią zawartej umowy (§ 1 ust. 2) - było wykonanie dokumentacji projektowej gazociągu DN 500 8m4 MPa, obejmującej m.in. opracowanie: Projektu Wstępnego (PWs), Projektu Budowlanego Projektu Wykonawczego wraz ze szczegółowymi specyfikacjami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlanych, przedmiarów robót oraz kosztorysów inwestorskich, uzyskanie wszystkich niezbędnych zgód, opinii, uzgodnień, sprawdzeń rozwiązań projektowych, zezwoleń, pozwoleń i ostatecznych decyzji administracyjnych niezbędnych do budowy instalacji, uzyskanie decyzji zmieniającej (-ych) dotychczas wydaną (-e) decyzje o lokalizacji inwestycji na podstawie Specustawy w przypadku konieczności wprowadzenia takich zmian i sprawowanie nadzoru autorskiego nad realizacją inwestycji. Szczegółowy zakres przedmiotu umowy określał OPZ (§ 1 ust. 4). Termin realizacji przedmiotowej umowy określono w załączonym do umowy Harmonogramie rzeczowo - finansowym, podając nazwę, termin realizacji przez projektanta oraz wartość (kwotę netto PLN) wyspecyfikowanych w tym harmonogramie dziewięciu „Kamieni Milowych”. Terminy wykonania Kamieni Milowych w odniesieniu do sześciu z nich uregulowano poprzez wskazanie daty, natomiast w odniesieniu do pozostałych poprzez wskazanie liczby miesięcy, w którym wskazany Kamień Milowy miał być wykonany. Przykładowo na „03.2019r.” wskazano realizację „KM nr 1: Opracowanie i zatwierdzenie projektu wstępnego” (poz. 1 Harmonogramu), na „12.2019r.” „KM nr 4a: Uzyskanie decyzji pozwolenia na budowę” (poz. 6 Harmonogramu), a na „21 m-cy (do zakończenia NA)” „KM nr 4b: Uzyskanie ostatecznej Decyzji pozwolenia na budowę” (poz. 7 Harmonogramu) oraz na „21 m-cy od odbioru KM nr 4b)” dla „KM nr 6: Nadzór Autorski” (poz. 9 Harmonogramu). Umowa precyzyjnie więc określała terminy wykonania poszczególnych Kamieni Milowych a co za tym idzie termin wykonania umowy. „Niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania z przyczyn leżących po stronie wykonawcy” - jak wynika z dotychczasowego piśmiennictwa i orzecznictwa - odnosi się zarówno do przypadków całkowitego niewykonania zobowiązania, jak i do nienależytego wykonania zobowiązania polegającego w szczególności na spełnieniu świadczenia bez zachowania terminu, miejsca, rozmiaru, sposobu lub jakości. Niewykonanie oraz nienależyte wykonanie zobowiązania to dwie postaci naruszenia zobowiązania (umowy). Przenosząc powyższe na stan faktyczny niniejszej sprawy stwierdzić należy, że umowa z dnia 6 grudnia 2018 r. nie została wykonana (nie została wykonana w całości). Jest to - jak się wydaje - rzecz oczywista i w zasadzie bezsporna. Jednak nie każde nieprawidłowe, niedokładne lub niskie jakościowo wykonanie umowy lub jej części - jak słusznie podniósł Odwołujący - daje podstawę do wykluczenia. Wobec powyższego należało ustalić, mając na uwadze treść art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, stopień niewykonania lub nienależytego wykonania tejże umowy. Nie ulga wątpliwości, że umowa ta nie została należycie wykonana, gdyż rzeczowo i finansowo odbiega „od wymaganego umową świadczenia”. W tym przypadku niewykonanie lub nienależyte wykonanie w szczególności polega na niespełnieniu świadczenia w terminie i zakresie wynikającym z umowy i załączników do tej umowy. Świadczy o tym już chociażby sposób realizacji pierwszego Kamienia Milowego - opracowania i zatwierdzenia projektu wstępnego, będącego bazą do kolejnych opracowań. Pierwszy Kamień Milowy (spośród ściśle określonych w Harmonogramie rzeczowofinansowym, stanowiącym załącznik nr 5 do umowy) został zrealizowany przez wykonawcę i warunkowo odebrany przez Zamawiającego dopiero w kwietniu 2020 r., dowodem czego jest protokół odbioru Kamienia Milowego z dnia 21 kwietnia 2020 r. oraz pismo informujące o jego warunkowym odbiorze z dnia 9 kwietnia 2020 r. Wartość tego kamienia wynosiła 682 407,00 zł netto (wartość całego zamówienia to 7 582 300,00 zł netto). Odbiór Kamienia Milowego odbywał się według ściśle określonych zasad. Procedura opiniowania dokumentacji projektowej, a tym samym odbioru poszczególnych Kamieni Milowych, została opisana w umowie i załącznikach do umowy oraz Załączniku nr 15 do OPZ - informacji o procesie opiniowania dokumentacji projektowej i projektów decyzji wskazanych w ramach realizacji Kamieni Milowych, zawierającym wskazania dotyczące sposobu uzgadniania. Jest to - jak wynika z powyższych dokumentów - standardowy, trzyetapowy tryb postępowania Zamawiającego, identyczny dla każdego z realizowanych projektów. Dokumentacja projektowa przekazana przez wykonawcę, zgodnie z tymi procedurami, podlega zaopiniowaniu zarówno przez Oddział (Radę Techniczną (RT) lub Radę Techniczno-Ekonomiczną (RTE), jak i Centralę Zamawiającego (Komisję Oceny Projektów Inwestycyjnych (KOPI). Odbiór następuje po pozytywnym zaopiniowaniu dokumentacji przez obie jednostki opiniujące. Dokumentacja podlega więc wstępnemu uzgodnieniu przez Zamawiającego a następnie po pozytywnym uzgodnieniu oraz po wypełnieniu postanowień poczynionych na tym etapie jest przekazywana do zaopiniowaniu przez RT lub RTE a następnie jest kierowana na KOPI. Stąd też uwagi do opracowania zgłaszane są oddzielenie przez każdą z tych jednostek. Mogą być one wnoszone na każdym etapie opiniowania i często mogły być wynikiem konieczności uszczegółowienia złożonego przez Projektanta opracowania. Uwagi tych jednostek pochodzą bowiem - jak podniósł Zamawiający - z różnych komórek organizacyjnych i dotyczą różnych zakresów, branż i kompetencji. Treść umowy nie wyklucza przy tym możliwości formułowania uwag do każdorazowo przedłożonej dokumentacji projektowej. Taka też sytuacja miała miejsce w czasie odbioru pierwszego Kamienia Milowego. Procedura odbiorowa, wbrew twierdzeniom Odwołującego, nie była chaotyczna a w trakcie odbioru pierwszego Kamienia Milowego (Projektu Wstępnego (PWs) nie doszło do jej naruszenia. To przecież Zamawiający celem przyspieszenia procesu opiniowania i, mając na uwadze napięte terminy realizacji umowy, wystąpił do Centrali o możliwość połączenia opiniowania dokumentacji przez RT (RTE) i KOPI (bez wstępnego opiniowania). Taka sytuacja, jak sam przyznał Odwołujący, miała miejsce w przypadku opiniowania PWs - rew. 01, rew. 03, rew. 05 oraz rew. 06. Decyzja ta nie przyniosła jednak wymiernych efektów. Opracowanie będące przedmiotem Projektu wstępnego (PWs) zostało bowiem warunkowo zatwierdzone dopiero po przedstawieniu jego 8-ej wersji (rew.06). Tymczasem - jak wynika z Harmonogramu rzeczowo-finansowego - pierwszy Kamień Milowy, obejmujący Projekt Wstępny (PWs) miał być wykonany w terminie do „03.2019r.”. Pierwsza wersja opracowania (rew.00) została złożona przez Odwołującego Zamawiającemu do zaopiniowania w dniu 11.02.2019 r. Natomiast ostatnia (odebrana warunkowo) została przekazana Zamawiającemu w dniu 20 marca 2020 r. W tym okresie a więc od marca 2019 r. do marca 2020 r. do zaopiniowania przedkładane były przez wykonawcę kolejne wersje PWs. Zastrzeżenia do przedstawianego opracowania, komentarze oraz uwagi zgłaszane przez Zamawiającego nie zawsze były nowe. Pojawiały się na każdym etapie - podczas oceny kolejnej wersji PWs, o ile przekazane opracowanie było niezgodne z wymaganiami zawartymi w OPZ, umową i załącznikami do umowy. Nie wszystkie uwagi były bowiem uwzględniane przez wykonawcę. Wobec tego bywało, że ponownie pojawiały się w każdej następnej rewizji Projektu Wstępnego. Uwagi mogły dotyczyć również takich kwestii, które wcześniej już były przedmiotem opinii. Załącznik nr 15 do OPZ, jak i Umowa regulowały także i to, na czym polega opiniowanie przedłożonego opracowania, jak i jakie działania ma podjąć wykonawca w przypadku zgłoszenia uwag, zastrzeżeń i komentarzy. Oznacza to niewątpliwie, że strony umowy wiedziały albo też powinny wiedzieć po zapoznaniu się z obowiązującymi regulacjami w tym zakresie jak wygląda cały proces opiniowania i odbioru opracowania. Wykonawca nie wywiązywał się z obowiązków wynikających z umowy z dnia 6 grudnia 2018 r. Zamawiający - zgodnie z § 6, ust .1 i ust. 2 umowy - miał „prawo kontrolować Projektanta oraz jakość wyników w zakresie realizacji Przedmiotu Umowy, a także dokonywać odbiorów Przedmiotu Umowy. Przedmiot Umowy będzie wykonywany w ścisłej współpracy z Zamawiającym, z którym będą konsultowane założenia, przyjmowane na poszczególnych etapach realizacji Umowy”. Realizując powyższe Zamawiający wielokrotnie wzywał wykonawcę m.in. do „zmiany sposobu realizacji zamówienia” oraz „rzetelnego i terminowego podejścia do tematu”, „wykonywania przedmiotu umowy zgodnie z postanowieniami umowy”, itp. (np. pisma Zamawiającego z dnia: 09.04.2019 r., 16.04.2019 r., 29.04.2019 r., 28.06.2019 r., 08.07.2019 r., 12.08.2019 r., 23.08.2019 r., 28.08.2019 r., 02.09.2019 r., 09.09.2019 r., 16.09.2019 r., 17.09.2019 r., 02.10.2019 r., 14.11.2019 r., 23.03.2020 r., 13.05.2020 r., 14.05.2020 r., 12.06.2020 r.). Wskazywał nie tylko na konieczność dochowania profesjonalizmu, ale także dołożenia wszelkich i należytych starań oraz realizację umowy „zgodnie z wymaganiami zawartymi w Umowie § 3 ust. 2 z najwyższą starannością wynikającą z zawodowego charakteru przedmiotu działalności Projektanta”. Wykonawca przekazywał Zamawiającemu raporty miesięczne, które pozwalały Zamawiającemu na kontrolowanie stopnia zaawansowania prac. Zgodnie bowiem z OPZ punkt 9 „Raportowanie” Projektant był zobowiązany do przekazywania Zamawiającemu informacji o zaawansowaniu prac w cyklu miesięcznym przedstawiającym stopień zaawansowania realizacji przedmiotu zamówienia. Okazało się jednak, że raporty te nie odzwierciedlają stanu faktycznego (np. raport nr 6, 7 i 8 - dotyczy trasy gazociągu przy ul. Grażyńskiego, co do której Zamawiający przedstawiał już wcześniej stanowisko i wskazywał na konieczność ponownego przeanalizowania z uwagi na zaproponowaną przez Projektanta trasę oraz rozwiązania technologiczne - brak możliwości korzystania z działki, bliskość kanalizacji deszczowej a w konsekwencji ryzyko uszkodzenia i zniszczenia). Uwagi Zamawiającego nie zostały jednak uwzględnione w opracowaniach. Dlatego też Zamawiający słusznie czynił, odnosząc się do treści raportów nr: 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 i 17 w pismach skierowanych do wykonawcy (pisma z dnia 05.08.2019 r., 16.09.2019 r., 03.06.2019 r., 08.07.2019 r., 08.10.2019 r., 06.11.2019 r., 03.11.2019 r., 04.11.2019 r., 14.11.2019 r., 29.11.2019 r., 09.12.2018 r., 03.01.2020 r., 10.02.2020 r., 16.03.2020 r., 04.09.2020 r., 07.05.2020 r., 15.06.2019 r.). Wykonawca - Projektant nie usuwał bowiem w terminie uwag zgłaszanych przez Zamawiającego (w każdym z protokołów zawarte były ustalenia w jakim zakresie opracowanie powinno być zmienione). Jak wynika z treści kolejnych protokołów i oświadczeń Zamawiającego uwagi i zastrzeżenia zgłaszane przez Zamawiającego nie były wprowadzane, pomimo tego, że wykonawca w kolejnych pismach przewodnich przekazujących kolejną wersją opracowania zapewniał, że tak się stało (np. pismo z 04.03.2019r., w którym wykonawca, przekazując projekt wstępny rew. 01 podał, że przekazuje wersję „uwzględniającą przesłane uwagi”; podobnie w piśmie z dnia 09.04.2019 r. wykonawca przekazuje projekt wstępny „z uwzględnieniem zgłoszonych uwag”, dodając że w załączeniu przekazuje „tabelaryczne zestawienie uwag wraz ze stanowiskiem Projektanta”; a także pismo z dnia 01.07.2019r. „przekazujemy projekt wstępny z uwzględnieniem zgłoszonych uwag” itp.). Brak rzetelności, staranności i ignorowanie uwag Zamawiającego wynika także z protokołów z narad, w których wskazywano braki, błędy i wszelkie niedociągnięcia elementów projektu wstępnego, podając np., że „projektanci pokażą kolizje na mapach zasadniczych oraz ortofotomapach (....) wraz z opisaniem rodzaju kolidującej sieci z projektowanym gazociągiem (...) w przypadku sieci przeznaczonych do przebudowy Projektant ma na mapach zasadniczych i ortofotomapach wskaże (zaprojektuje) nową trasę sieci oraz nowy zakres, na który należy pozyskać zamienną DL”; „w przekazanej do ponownej oceny wielobranżowej dokumentacji PWs rew.02 nie zostały wprowadzone w większości istotne uwagi merytoryczne, o których mowa w protokole z KOPI z dnia 19.03.2019r.” ze wskazaniem w jakim zakresie dokument ma zostać poprawiony; „Projektant zobligowany jest niezwłocznie złożyć poprawiony PRG do Urzędu Marszałkowskiego w Katowicach i Krakowie; Projektant ponownie przeanalizuje przyjęte rozwiązania w km 20+100 do km 20+400. Obszar wymaga ponownej analizy”; „ projekt wstępny należy skorygować zgodnie z uwagami i ustaleniami z punktu III niniejszego protokołu oraz ustaleniami spotkań (.)” oraz wskazanie, że to „na projektancie spoczywa obowiązek zmiany decyzji Lokalizacyjnej w zakresie tytułów prawnych”, „podział dokumentacji formalno-prawnej PWs został wykonany niezgodnie z wytycznymi zawartymi w korespondencji mailowej z dnia 23.07.2019 r.” „Projektant nie miał wystarczającej ilości czasu na dokładane przeanalizowanie materiałów projektowych” (np. protokoły z narad w dniu 29.03.2019r., 15.04.2019r., 16.05.2019r., 23.07.2019r., 30.08.2019r., 09.02.2020r.). W konsekwencji powyższego pierwszy Kamień Milowy (PWs) będący kluczowym dla realizacji całego przedmiotu umowy został wykonany z 13-miesięcznym opóźnieniem. Przyczyną tego - jak wykazał Zamawiający - były błędy i braki w opracowaniu oraz niewykonywanie przez wykonawcę obowiązków nałożonych umową. Okoliczność tę przyznał i Odwołujący, wskazując że w PWs „występowały błędy i niedoskonałości to jednak ich zakres i ilość nie uzasadnia stwierdzenia, że nienależycie wykonywał umowę”. W ocenie Odwołującego były one wynikiem działania Zamawiającego, którego stanowisko „było niespójne, i stale się zmieniało”, gdyż „Zamawiający oczekiwał realizacji prac wykraczających poza umowę i OPZ, np. opracowania tras alternatywnych wykraczających poza Decyzje Środowiskowe, analizy wykonalności miejsc newralgicznych”. Jednak Odwołujący nie zauważał i nadal nie zauważa, że zarówno przedmiot zamówienia, a co za tym idzie wymagania Zamawiającego dotyczące jego realizacji, jak i cały proces opiniowania i odbioru został szczegółowo określony w umowie oraz OPZ i - jak wynika z akt sprawy odbywał się w oparciu o te regulacje. A ponadto mimo, że wykonawca obecnie kwestionuje uwagi kierowane pod adresem PWs na etapie odbioru każdej wersji opracowania i odnosi się do nich z ogromną szczegółowością (odwołanie zawiera bowiem 318 stron, a w jego treści znajdują się scany z części różnych dokumentów, w tym m.in. pism, protokołów itp. i te same argumenty podnoszone są w różnych konfiguracjach), nie czynił tego w taki sposób na kolejnych etapach odbioru kolejnych wersji opracowania. Pisma (np. z dnia 11.12.2019r., 23.12.2019r.), w których kwestionował uwagi i zastrzeżenia Zamawiającego dotyczą sytuacji zastanej już po upływie terminu odbioru pierwszego Kamienia Milowego. Spośród błędów jakie pojawiły się podczas trwania procesu odbioru PWs, które stały się następnie podstawą stwierdzenia niewykonania oraz nienależytego wykonania umowy Zamawiający wskazał m.in. na następujące: • brak weryfikacji trasy gazociągu w terenie: wymóg w tym zakresie wynikał z pkt 13.1.1. i 5.1. OPZ i przewidywał konieczność dokonania wizji lokalnej, co w ocenie Izby jest niesporne. Była ona przeprowadzona w dniach 05-06.02.2019r. W trakcie realizacji opracowania powstała jednak konieczność przeprowadzenia kolejnej wizji, co przyznał wykonawca w trakcie narady podkreślając, że „nie miał wystarczającego czasu na dokładne przeanalizowanie materiałów projektowych ze względu na złożony charakter i zgłasza konieczność udziału w wizji terenowej wraz z projektantami oraz Zamawiającym” (protokół z narady w dniu 30.08.2019r.). Wizja została przeprowadzona w dniach 09-13.09.2019 r. a poczynione w jej trakcie ustalenia - na co wskazał Odwołujący w odwołaniu (str. 90) - zostały wykorzystane przy opracowywaniu treści PWs. Wizja ta została przeprowadzona już po umownym terminie odbioru Kamienia Milowego i świadczy to o tym, że faktycznie dopiero w tym okresie wykonawca dostrzegł złożoność wykonywanego opracowania. Konsekwencją tego było przygotowanie „Analizy możliwości wykonania gazociągu w miejscach newralgicznych”. Analiza ta jest wynikiem nie dostosowania się wykonawcy do zapisów OPZ (13.1.1.), gdzie jest mowa o przygotowaniu „analizy trasy gazociągu”, która powinna poprzedzać przygotowanie Projektu Wstępnego (PWs). Wykonanie opracowania w sposób prawidłowy i zgodny z OPZ nie wymagałoby wykonania kolejnych analiz. Zamawiający takiego dokumentu nie wymagał. Wykonawca został zobligowany do przeprowadzenia trasy gazociągu w PWs. A ponieważ wykonawca nie wykonał takiej analizy na wstępnym etapie prac wobec czego musiał opracować dokument dodatkowy. brak wymaganych uzgodnień będących podstawą do uzyskania Zamiennej Decyzji Lokalizacyjnej i/lub Nowej Decyzji Lokalizacyjnej: • wymóg w tym zakresie wynikał wprost z pkt 13.1.1. i 13.1.4.6.4. OPZ - „w trakcie realizacji PWs Wykonawca winien był uzyskać: wstępne uzgodnienia” gestorów sieci dla wykonania skrzyżowań (np. ul. Liliowa, ul. Rakietowa, ul. Cybernetyków). Wykonawca twierdzi, że takie uzgodnienia przedstawiał jednakże nie stanowiły one warunku odbioru PWs. Przeczą temu jednak powołane wyżej zapisy OPZ, jak również i to, że sam Odwołujący dalej wskazuje, że Zamawiający wymagał „wyłącznie warunków technicznych oraz wstępnych uzgodnień”. Odwołujący, mając wątpliwości dotyczące rozumienia pojęcia „wstępnych uzgodnień”, mógł jeszcze na etapie postępowania przetargowego te zapisy kwestionować i żądać ich wyjaśnienia i uszczegółowienia. Tego jednak nie uczynił. Brak uzyskania wymaganych uzgodnień miał miejsce na każdym etapie odbioru opracowania, np. do złożonej wersji 00 - nie przedstawiono żadnych uzgodnień, do złożonej wersji 03 - wykonawca nie uwzględnił tego, że wydana decyzja (Decyzja Wójta Gminy Jasienica) jest już nieaktualna. Podkreślić także należy, że wykonawca do czasu odstąpienia od umowy przez Zamawiającego nie uzyskał kompletu wymaganych uzgodnień. • brak dokonania optymalizacji trasy gazociągu: wymóg w tym zakresie wynikał wprost z pkt 13.1.1. i 13.1.4.6.4. OPZ - np. dotyczył zjazdu będącego w trakcie przebudowy, tj. ul. Olszewskiego (kwestii zjazdów dotyczą m.in. pisma Zamawiającego z dnia 21.02.2019r., 02.09.2019r., 14.11.2019r.). Wniosek złożony został dopiero w dniu 31.07.2019r., na skutek czego na Zamawiającego zostały nałożone obowiązki gwarancyjne związane z modernizacją drogi dojazdowej. Do zjazdów przy ul. Olszewskiego wykonawca nie uzyskał stosownych zgód. Tymczasem pierwszym krokiem jego działania - zgodnie z OPZ powinno być uzyskanie zgód w tym zakresie. Zgodę taką - zgodę dla lokalizacji zjazdów stałych wykonawca powinien pozyskać na wstępnym etapie prac projektowych. brak ostatecznego ostatecznego/poprawnego zakresu Zamiennych/Nowych Decyzji Lokalizacyjnych z uwagi na brak uzgodnienia trasy przebudowywanej infrastruktury obcej kolidującej z zaprojektowanym gazociągiem: • wymóg w tym zakresie wynikał wprost z pkt 13.1.1. i 13.1.8. OPZ oraz Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (konieczność spełnienia wymagań); Zamawiający w przedstawionych opracowaniach dla różnych wersji stwierdził m.in. brak uwzględnienia wymagań obejmujących np. kąty skrzyżowania kanalizacji teletechnicznej z zaprojektowanym gazociągiem w wymaganiami ww. rozporządzenia. Wykonawca wymagań tych nie uwzględniał w kolejno składanych wersjach PWs. Tymczasem - jak wskazał Zamawiający - aby wskazać zakres Zamiennych/Nowych Decyzji Lokalizacyjnych konieczne jest wyrysowanie przebudowywanych tras infrastruktury obcej oraz uzyskanie wstępnych uzgodnień od gestora w celu potwierdzenia prawidłowości poczynionych założeń. • błędy dotyczące weryfikacji geologicznej: wymóg w tym zakresie wynikał wprost z pkt 13.1.3. OPZ - wykonawca powinien był wykonać analizę i zweryfikować dokumentację geologiczną oraz dostosować ją do wymagań wynikających z instrukcji stanowiącej załącznik nr 8 do OPZ. Zmiana technologii z wykopowej na bezwykopową na późniejszym etapie prac projektowych skutkowała bowiem koniecznością wykonania kolejnej dokumentacji oraz dodatkowych odwiertów. Zamawiający ujawnił w złożonym przez wykonawcę opracowaniu (PWs) i zgłosił następnie wykonawcy uwagi/zastrzeżenia do około 200 odwiertów geologicznych w zakresie ich lokalizacji oraz głębokości. Dokumentacja geologiczno-inżynierska powinna bowiem spełniać wymagania określone w załączniku nr 4 do Instrukcji PI-II102, gdzie zostały one jasno i czytelnie sprecyzowane. Powstałe błędy - jak podniósł Zamawiający - to efekt braku rzetelnej analizy trasy gazociągu oraz nienależycie wykonanej lub niewykonanej wizji w terenie. • błędy i braki w poszczególnych rewizjach PWs: 1. braki uzyskania warunków technicznych dla skrzyżowań zaprojektowanego gazociągu z infrastrukturą obcą lub pozostawienia jej w strefie kontrolowanej gazociągu lub warunków przebudowy infrastruktury obcej. Dowodem na powyższe są przedłożone przez Zamawiającego …
Zakup usługi utrzymania czystości w latach 2023-2024 dla PGE Dystrybucja S.A. w podziale na 7 zadań
Zamawiający: PGE Dystrybucja Spółka Akcyjna…Sygn. akt: KIO 1676/22 WYROK z dnia 18 lipca 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Agnieszka Trojanowska Protokolant: Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniu 14 lipca 2022 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 czerwca 2022 r. przez: wykonawcę Impel spółka akcyjna z siedzibą we Wrocławiu, ul. Słonimskiego 1 w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego PGE Dystrybucja Spółka Akcyjna z siedzibą w Lublinie ul. Garbarska 21A orzeka: 1.1. umarza postępowanie w zakresie zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 433 pkt 4 ustawy przez wprowadzenie przez zamawiającego do projektu umowy w sprawie zamówienia publicznego postanowień abuzywnych ze względu na dopuszczenie do dowolnego kształtowania przez zamawiającego wielkości zamówienia i zaniechanie ustalenia w treści SWZ minimalnej wartości lub wielkości świadczenia stron, 1.2. umarza postępowanie w zakresie zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 8, art. 431, art. 16, art. 17 ustawy w zw. z art. 5 i art. 353(1) Kodeksu cywilnego w zw. z art. 484 § 2 oraz art. 58 Kodeksu cywilnego przez ustalenie łącznej wysokości kar umownych, których może dochodzić zamawiający na poziomie nieadekwatnym do wartości zamówienia, w wysokości rażąco wygórowanej i nieadekwatnej do okoliczności, które mogą stanąć u podstaw powstania roszczenia zamawiającego o jej zapłatę 1.3. w pozostałym zakresie oddala odwołanie, 2. kosztami postępowania obciąża wykonawcę Impel spółka akcyjna z siedzibą we Wrocławiu, ul. Słonimskiego 1 i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Impel spółka akcyjna z siedzibą we Wrocławiu, ul. Słonimskiego 1 tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od wykonawcy Impel spółka akcyjna z siedzibą we Wro- cławiu, ul. Słonimskiego 1 na rzecz zamawiającego PGE Dystrybucja Spółka Akcyjna z siedzibą w Lublinie ul. Garbarska 21A kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wydatków pełnomocnika. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:............................... Sygn. akt KIO 1676/22 Uzasadnienie Postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego „Zakup usługi utrzymania czystości w latach 2023-2024 dla PGE Dystrybucja S.A. w podziale na 7 zadań” zostało wszczęte ogłoszeniem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej za numerem 2022/S 112-316813 z dnia 13.06.2022 roku. W dniu 23 czerwca 2022 r. odwołanie wniósł wykonawca Impel spółka akcyjna z siedzibą we Wrocławiu, ul. Słonimskiego 1. Odwołanie zostało wniesione przez pełnomocnika działającego na podstawie pełnomocnictwa z dnia 6 czerwca 2022 r. udzielonego przez członka zarządu ujawnionego w KRS i upoważnionego do samodzielnej reprezentacji, zgodnie z odpisem z KRS. Odwołanie zostało przekazane zamawiającemu w dniu 23 czerwca 2022 r. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1) art. 436 pkt 4 lit. b) w zw. z art. 16 i 17 ustawy i w zw. art. 58 ustawy Kodeks cywilny oraz art. 431 ustawy przez wadliwe ustalenie w treści projektu umowy postanowień w przedmiocie aktualizacji wynagrodzenia obligujących wykonawcę do zaoferowania niezmienności cen do 2024 roku, w sytuacji gdy zgodnie z niniejszym przepisem waloryzacja wynagrodzenia należnego wykonawcy, w przypadkach, o których mowa w niniejszym przepisie, następuje automatycznie, a nowa wysokość wynagrodzenia powinna obowiązywać od dnia wejścia w życie nowych przepisów, 2) art. 431 i art. 439 ust. 1 ustawy w zw. z art. 353(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny („KC”) przez ustalenie postanowień o zasadach wprowadzania odpowiednich zmian wysokości wynagrodzenia wykonawcy, z określeniem, że pierwsza waloryzacja wynagrodzenia zostanie dokonana po roku obowiązywania umowy, co stanowi obejście przepisów ustawy dotyczących obowiązkowych umownych klauzul waloryzacyjnych wynagrodzenia wykonawcy zawartych w art. 439 ust. 1, a co za tym idzie, prowadzi do niedopuszczalnego zachwiania równowagi kontraktowej stron umowy przez przerzucenie ryzyk związanych z wahaniem cen na rynku usług w przedmiotowym okresie na wykonawcę, 3) art. 433 pkt 4 ustawy przez wprowadzenie przez zamawiającego do projektu umowy w sprawie zamówienia publicznego postanowień abuzywnych ze względu na dopuszczenie do dowolnego kształtowania przez zamawiającego wielkości zamówienia i zaniechanie ustalenia w treści SWZ minimalnej wartości lub wielkości świadczenia stron, 4) art. 8, art. 431, art. 16, art. 17 ustawy w zw. z art. 5 i art. 353(1) Kodeksu cywilnego w zw. z art. 484 § 2 oraz art. 58 Kodeksu cywilnego przez ustalenie łącznej wysokości kar umownych, których może dochodzić zamawiający na poziomie nieadekwatnym do wartości zamówienia, w wysokości rażąco wygórowanej i nieadekwatnej do okoliczności, które mogą stanąć u podstaw powstania roszczenia zamawiającego o jej zapłatę, 5) art. 99 ust. 1 ustawy przez wadliwy opis przez zamawiającego przedmiotu zamówienia, w zakresie żądania wykazu osób w zakresie szerszym niż przewiduje ustawa. Wniósł o nakazanie zamawiającemu zmiany kwestionowanych przez odwołującego postanowień projektu umowy w zakresie i brzmieniu zaproponowanym przez odwołującego w odwołaniu. Odwołujący oświadczył, że ma interes w złożeniu tego odwołania, ponieważ obecne postanowienia SWZ naruszają przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych, a w konsekwencji uniemożliwiają mu złożenie oferty zgodnej z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych i ubieganie się tym samym o przedmiotowe zamówienie. Opracowane przez zamawiającego postanowienia SWZ mogą narazić odwołującego na straty i uniemożliwiają złożenie prawidłowych i porównywalnych ofert, w tym kalkulacji oferty w sposób rzetelny, obejmujący w sposób możliwie pełny ryzyka, które mogą wystąpić w trakcie realizacji umowy. Ad. Zarzut 1) Zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 projektu umowy: 1. Zamawiający przewiduje zmiany wysokości wynagrodzenia wykonawcy w przypadku zmiany: 1.1 stawki podatku od towarów i usług (VAT w okresie obowiązywania umowy). Należna kwota podatku VAT zostanie obliczona od kwoty wynagrodzenia netto w wymiarze obowiązującym w dniu wystawienia przez wykonawcę faktury VAT, 1.2 wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, 1.3 zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniom zdrowotnemu lub wysokości składki na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne, 1.4 zasad gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych - jeżeli zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania Zamówienia przez wykonawcę. 2. Zmiana wysokości wynagrodzenia obowiązywać będzie od dnia wejścia w życie zmian o których mowa w ust. 1, przy czym wynagrodzenie nie będzie podlegać waloryzacji przez okres 12 miesięcy okresu obowiązywania Umowy, z wyłączeniem przypadku z pkt. 1.1. W ocenie odwołującego ww. postanowienia SWZ naruszają przepisy ustawy. Odwołujący podniósł, że zasady waloryzacyjne zostały ustalone wadliwie gdyż umowa wyłącza stosowanie art. 436 pkt. 4 lit. b ustawy Prawo zamówień publicznych do roku 2024. Zgodnie z § 4 projektu umowy, klauzula waloryzacja będzie stosowana najwcześniej po 12 miesiącach od dnia podpisania umowy tj. od 1.01.2024 roku. Tym samym wykonawca został pozbawiony uprawnienia do wystąpienia o aktualizację wynagrodzenia na okres 12 miesięcy obowiązywania nowych przepisów o minimalnym wynagrodzeniu i minimalnej stawce godzinowej. Zamawiający w świetle powyższych zapisów zażądał od wykonawców, aby przewidzieli, jakie będzie najniższe wynagrodzenia za pracę oraz najniższa stawka godzinowa od dnia 1 stycznia 2023 r. Rozpoczęcie świadczenia usług ma nastąpić 1 stycznia 2023r., a termin składania ofert zaś to dzień 15.07.2022 r. Już dziś wiadomo, że w 2022 r. Rada Dialogu Społecznego w ustawowych terminach nie wypracowała nowej stawki minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz nowej stawki minimalnego wynagrodzenia godzinowego. Wiadomo też że przed dniem składania ofert w niniejszym postępowaniu - 15.07.2022 r. - Rada Ministrów nie opublikuje rozporządzenia z nową stawką na rok 2023. Mając tą wiedzę zamawiający formułuje zapisy SWZ, które całe ryzyko związane z wysokością minimalnego wynagrodzenia za pracę od dnia 1 stycznia 2023 r. przerzuca na wykonawców. Zamawiający całkowicie wyklucza waloryzację przez 12 z 24 miesięcy trwania umowy i to w sytuacji gdy nie są znane stawki minimalnego wynagrodzenia za pracę od 01.01.2023 r. Wobec powyższego, w ocenie odwołującego, zawarte w § 4 projektu umowy klauzule aktualizacyjne są sprzeczne z dobrymi obyczajami, stanowią nadużycie przysługującego zamawiającemu prawa do kształtowania treści umowy oraz zmierzają do obejścia przepisów prawa. Opisany powyżej sposób formułowania postanowień umownych stanowi obejście prawa ponieważ de facto nie gwarantuje waloryzacji wynagrodzenia na zasadach określonych w art. 436 pkt 4 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych. Wykluczanie stosowania przez zamawiającego zasad dotyczących waloryzacji w sytuacji gdy wykonawca nie ma obiektywnie możliwości ustalenia swoich kosztów osobowych ze względu na działanie organów administracji państwowej, jest rażącym nadużyciem pozycji organizatora przetargu. Odwołujący podniósł, że ustalony w SWZ zakaz waloryzacji do 2024 r. jest sprzeczny z przepisem art. 436 pkt 4 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych. Odwołujący wskazał, że przepis art. 436 pkt 4 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych znajduje zastosowanie do umów długoterminowych i zawsze wówczas, gdy spełni się którakolwiek z przesłanek wskazanych w tymże przepisie. Norma art. 436 pkt 4 lit. b) dotycząca długości umowy określa wyłącznie typ umów, w których powinny zostać zawarte postanowienia aktualizacyjne. Sformułowanie, „umowa zawarta na okres dłuży niż 12 miesięcy” nie stanowi podstawy do wyodrębnienia z całego okresu obowiązywania kontraktu, owych 12 miesięcy bezwaloryzacyjnych. Umowa o zamówienie publiczne w kontekście postanowień waloryzacyjnych jest niepodzielna. Wobec powyższego, odwołujący wskazał, że ustalanie w umowach długoterminowych okresów stałości cen, mimo zaistnienia okoliczności z art. 436 pkt 4 lit. b) pzp, jest niezgodne z prawem. Odwołujący podkreślił, że przepis art. art. 436 pkt 4 lit. b) pzp jest przepisem ius cogens i nawet czasowo nie można wyłączyć jego stosowania na mocy poro- zumienia stron - umowy. Bez względu na moment trwania umowy długoterminowej, obowiązek waloryzacji wynagrodzenia wykonawcy następuje zawsze w przypadku zmiany prawa o VAT; wysokości płacy minimalnej lub minimalnej stawki godzinowej; albo przepisów o ZUS, pracowniczych planów kapitałowych. Ponadto, z uwagi na okoliczność, że ww. zmiany są nieprzewidywalne, to ustalanie w klauzuli waloryzacyjnej okresów stałości cen, stanowi naruszenie ustawy Prawo zamówień publicznych. Podkreślenia wymaga, że celem przepisu art. 436 pkt 4 lit. b) ustawy Prawo zamówień publicznych, jest m.in. umożliwienie prawidłowej wyceny usługi oraz ochrona zamawiającego polegająca na gwarancji uzyskania usługi o stałej i niezmiennej jakości. Zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny i orzecznictwa zmiana, o której mowa w art. 436 pkt 4 lit. b) pzp, dawniej 142 ust. 5 zmiana wysokości wynagrodzenia powinna być odpowiednia. Zgodnie ze stanowiskiem KIO wyrażonym wyroku dnia 16 marca 2015 r., wydanym pod sygn. akt 413/15 ,,odpowiednie zmiany wysokości wynagrodzenia" należy bowiem tłumaczyć, jako „adekwatne", czy ,,wprost proporcjonalne" do zmian wprowadzonych określonych przepisach prawa". Kwestię rozumienia pojęcia „odpowiedniej zmiany wynagrodzenia" precyzował ponadto art.1 pkt 2 ustawy dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o zmianie ustawy systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz. 1153), zgodnie którym w razie zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie art. ust. 3-5 ustawy dnia 10 października 2002 r. minimalnym wynagrodzeniu za pracę. (Dz. U. Nr 200, poz. 1679, 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz 2005 r. Nr 157, poz. 1314) cyt. ,,przez pojęcie ,,odpowiedniej zmiany wynagrodzenia" należy rozumieć sumę wzrostu kosztów wykonawcy zamówienia publicznego wynikających z podwyższenia wynagrodzeń poszczególnych pracowników, biorących udział w realizacji pozostałej do wykonania, momencie wejścia w życie zmiany, części zamówienia, do wysokości wynagrodzenia minimalnego obowiązującej po zmianie przepisów lub jej odpowiedniej części, przypadku osób zatrudnionych w wymiarze niższym niż pełen etat”, zaś w razie zmiany zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu lub wysokości stawki składki na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, cyt. ,,przez pojęcie ,,odpowiedniej zmiany wynagrodzenia" należy rozumieć sumę wzrostu kosztów wykonawcy zamówienia publicznego oraz drugiej strony umowy prace lub innej umowy cywilnoprawnej łączącej wykonawcę zamówienia publicznego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, wynikającym z konieczności odprowadzenia dodatkowych składek od wynagrodzeń osób zatrudnionych na umowę o pracę lub na podstawie innej umowy cywilnoprawnej zawartej przez wykonawcę z osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, biorących udział w realizacji pozostałej do wykonania, w momencie wejścia w życie zmiany, części zamówienia przy założeniu braku zmiany wynagrodzenia netto tych osób". Odwołujący podniósł, że ww. klauzula sformułowana w umowie w zakresie dotyczącym ograniczenia maksymalnej wysokości waloryzacji w związku z wystąpieniem okoliczności, o których mowa w 436 pkt 4 lit. b) ustawy jest sformułowana z naruszeniem art. 8 pzp i art. 58 Kodeksu cywilnego, a przede wszystkim niezgodnie z ww. art. 436 pkt 4 lit. b) ustawy. Skutkiem powyższego, klauzula ta jest wadliwa i jako taka, skutkuje jej nieważnością. Przepis art. 436 pkt. 4 lit. b) ustawy wymaga natomiast, aby umowy, zawierane na okres dłuższy, niż 12 miesięcy, zawierały postanowienia aktualizacyjne. Odwołujący wniósł o zmianę treści § 4 ust. 2 projektu umowy, przez wykreślenie zapisów „przy czym wynagrodzenie nie będzie podlegać waloryzacji przez okres 12 miesięcy okresu obowiązywania Umowy, z wyłączeniem przypadku z pkt. 1.1” Ad. Zarzut 2) Odwołujący wskazał, że termin realizacji umowy o przedmiotowe zamówienie publiczne został ustalony przez zamawiającego, zgodnie SWZ, na okres 24 miesięcy od daty podpisania umowy tj. na okres przekraczający 12 miesięcy. Zgodnie z art. 439 ustawy, w przypadku umów, zawieranych na okres dłuższy, niż 12 miesięcy, muszą one zawierać postanowienia dotyczące zasad wprowadzenia zmian wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy, w przypadku zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia. Umowa musi określać: 1) poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w ust. 1, uprawniający strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia oraz początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia; 2) sposób ustalania zmiany wynagrodzenia: a) z użyciem odesłania do wskaźnika zmiany ceny materiałów lub kosztów, w szczególności wskaźnika ogłaszanego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego lub b) przez wskazanie innej podstawy, w szczególności wykazu rodzajów materiałów lub kosztów, w przypadku których zmiana ceny uprawnia strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia; 3) sposób określenia wpływu zmiany ceny materiałów lub kosztów na koszt wykonania zamówienia oraz określenie okresów, w których może następować zmiana wynagrodzenia wykonawcy; 4) maksymalną wartość zmiany wynagrodzenia, jaką dopuszcza zamawiający w efekcie zastosowania postanowień o zasadach wprowadzania zmian wysokości wynagrodzenia. Zamawiający w § 4a przewidział możliwość waloryzacji wynagrodzenia cen i materiałów przez wprowadzenie do projektu umowy następujących zapisów: 1. Wynagrodzenie określone w umowie podlega zmianom w przypadku zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia - na warunkach określonych w tym paragrafie. 2. Poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w ust. 1, uprawniający Strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia, wynosi +/-10 %. 3. Warunkiem zmiany wynagrodzenia wykonawcy będzie wykazanie przez dana stronę umowy, że zmiana ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją umowy miała faktyczny wpływ na koszty wykonania umowy. 4. Za początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia strony przyjmują datę podpisania umowy. 5. Każda ze stron uprawniona jest do żądania zmiany wysokości wynagrodzenia wykonawcy, gdy ogłaszany w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku poprzedzającym wniosek o waloryzację wzrośnie/spadnie o co najmniej 10% w stosunku do roku poprzedniego. 6. W przypadku przyjęcia przez stronę, że zachodzą przesłanki do dokonania zmiany wynagrodzenia w związku ze zmianą cen materiałów i kosztów, strona ta wystąpi do drugiej strony z pisemnym wnioskiem o dokonanie wymaganej zmiany, wskazując na okoliczności i dokumenty uzasadniające takie stanowisko. Do procedury wzajemnego ustalenia przedmiotowej zmiany stosuje się odpowiednio postanowienia § 4 umowy. 7. Przyjmuje się następujące okresy, w których może następować zmiana wynagrodzenia wykonawcy: 12 miesięcy. Waloryzacja nie dotyczy wynagrodzenia za usługi wykonane przed datą złożenia wniosku. 8. Maksymalną wartość zmiany wynagrodzenia, jaka może być dokonana w trybie przewidzianym w niniejszym paragrafie, nie może przekroczyć 3 % aktualnej wartości umowy netto. Zmiana wysokości wynagrodzenia wykonawcy, o której mowa w niniejszym paragrafie, nie obowiązuje w stosunku do tej części wynagrodzenia wykonawcy która wynika ze zmiany wprowadzonej na podstawie § 4 umowy. 9. Jeżeli umowa została zawarta po upływie 180 dni od dnia upływu terminu składania ofert, w celu ustalenia zmiany wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy, oblicza się różnicę między średnią ceną materiałów lub kosztów, obowiązującą w dniu otwarcia ofert, a ceną nabycia materiałów lub rzeczywiście poniesionych kosztów przez wykonawcę - zgodnie z niniejszym paragrafem. 10. Przez zmianę ceny materiałów lub kosztów rozumie się wzrost odpowiednio cen lub kosztów, jak i ich obniżenie, względem ceny lub kosztu przyjętych w celu ustalenia wynagrodzenia wykonawcy zawartego w ofercie. 11. Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione zgodnie z postanowieniami tego paragrafu, zobowiązany jest do zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów dotyczących zobowiązania podwykonawcy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) przedmiotem są usługi; 2 2) okres obowiązywania umowy przekracza 12 miesięcy. 12. W przypadku braku zapłaty lub nieterminowej zapłaty przez wykonawcę wynagrodzenia należnego podwykonawcom z tytułu zmiany wysokości wynagrodzenia-zgodnie z ustępem poprzedzającym-zamawiający jest uprawiony naliczyć wykonawcy karę umowną w wysokości [5.000,00 zł.] za przypadek każdego podwykonawcy, którego takie naruszenie dotyczy. 13. Zmiany wysokości wynagrodzenia wykonawcy określone w niniejszym paragrafie zostaną wprowadzone w postaci pisemnego aneksu do umowy. Odwołujący zaznaczył, że waloryzacja dopuszczalna jest po 12 miesiącach. Z uwagi, że umowa zawarta ma być na okres 24 miesięcy, zamawiający w praktyce dopuszcza jedynie jedną zmianę waloryzacyjną. Naczelną zasadą przy budowaniu klauzul waloryzacyjnych powinno być uczciwe uprzedzenie wykonawców już w treści umowy, o zamiarze waloryzacji wartości świadczenia i wskazanie już przy jej negocjowaniu - według jakich kryteriów będzie to następowało. Zamawiający winien stworzyć taki mechanizm, który obu stronom da pewność, co do czynników które mogą mieć wpływ na zmianę wartości świadczenia i które dzięki temu nie będą zarzewiem sporu. W dzisiejszych realiach poziom inflacji zmienia się bardzo dynamicznie i osiąga rekordowe wielkości jeśli chodzi o wzrost cen, co sprawia, że gwarancja rentowności kontraktu zależy w dużej mierze od jasno określonych warunków waloryzacji wynagrodzenia. Potencjalny wykonawca pozbawiony możliwości zmiany wynagrodzenia przy tak szybko galopującym wzroście cen mógłby bowiem ponieść stratę, pomimo rzetelnej kalkulacji cen w momencie składania oferty. Zauważył również, że określony przez zamawiającego maksymalny poziom zmian na poziomie rażąco niskim tj. 3 % z jednoczesnym zastrzeżeniem, że waloryzacja może nastąpić po zmianie wskaźnika cen na poziomie rażąco wysokim tj. 10% wartości umowy przy obecnym wskaźniku inflacji, nie daje wykonawcy praktycznie żadnej gwarancji zwrotu kosztów adekwatnych do podwyżek cen materiałów i innych kosztów, niezbędnych do realizacji przedmiotowego postępowania. Odwołujący wniósł zatem o zmianę postanowień umowy, w taki sposób, aby wykonawca był uprawniony do złożenia wniosku o zmianę wysokości wynagrodzenia z tytułu realizacji umowy o wykazany wzrost ceny materiałów lub kosztów w stosunku do cen, obowiązujących na dzień złożenia oferty, na zasadach jasno określonych dla każdej ze Stron umowy i dla całego przedmiotu zamówienia. Odwołujący wniósł o zmianę § 4a projektu umowy w zakresie postanowień zgodnych z art. 439 ustawy tj. klauzuli, na podstawie której wprowadzane będą zmiany wynagrodzenia wykonawcy w przypadku zmiany cen materiałów lub kosztów, związanych z realizacją zamówienia, przez wykreślenie § 4a i wpisanie w jego miejsce postanowień o treści:: Strony zobowiązują się dokonać zmiany wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 umowy w formie pisemnego aneksu, każdorazowo w przypadku zmiany cen materiałów i kosztów, związanych z realizacją przedmiotu umowy (dalej także jako „indeksacja wynagrodzenia”), na następujących zasadach: a) zmiany dokonywane będą w oparciu o kwartalne wskaźniki wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, ogłaszane w komunikatach Prezesa GUS. b) zmiany mogą zostać wprowadzone na wniosek strony nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy -, przy czym zmiana jest dopuszczalna: - w przypadku pierwszej indeksacji - jeśli wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych, o którym mowa w ppkt. a) za kwartał, poprzedzający kwartał złożenia wniosku o indeksację wynagrodzenia, wzrośnie lub spadnie o min. 1% w stosunku do wskaźnika z kwartału, w którym przypadał termin składania ofert; - w przypadku każdej kolejnej indeksacji - jeśli wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych, o którym mowa w ppkt. a) za kwartał poprzedzający kwartał złożenia wniosku o indeksację wynagrodzenia, wzrośnie lub spadnie o min. 1% w stosunku do wskaźnika z kwartału, w którym nastąpiła ostatnia indeksacja; c) Strony mogą występować z wnioskami o indeksację wynagrodzenia nie częściej, niż jeden raz na 3 miesiące; d) suma zmian wynagrodzenia wykonawcy w wyniku indeksacji, wprowadzonych w takcie obowiązywania umowy, nie może przekroczyć 10 % wynagrodzenia, o którym mowa w ust. § 3 ust. 1 pkt 3 zmiany umowy wymagają zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności Ad. Zarzut 3) Zgodnie z art. 433 pkt 4 ustawy, projektowane postanowienia umowy nie mogą przewidywać: możliwości ograniczenia zakresu zamówienia przez zamawiającego bez wskazania minimal- nej wartości lub wielkości świadczenia stron. Zapisy projektu umowy brzmią następująco: § 3 ust. 2.2 Zamawiający pomniejszy koszt usługi w danym miesiącu o metraż pomieszczeń lub terenów zewnętrznych wyłączonych z eksploatacji przez minimum 5 dni roboczych (np. przerwa urlopowa, remont, malowanie-przyczyny niezależne od zamawiającego i niemożliwe do przewidzenia w momencie podpisywania umowy). O ww. wyłączeniu w eksploatacji zamawiający poinformuje wykonawcę co najmniej z jednodniowym wyprzedzeniem. § 11 ust. 1 pkt 1.3 i 1.5 1. Zmiana istotnych postanowień umowy, w szczególności w stosunku do treści załącznika nr 1, jest możliwa tylko w zakresie wynikającym z treści art. 455 ustawy, tj. w przypadkach i na warunkach określonych poniżej: 1.1. zmian powszechnie obowiązujących przepisów prawa w zakresie mającym wpływ na realizację przedmiotu umowy 1.2. zmian organizacyjnych u zamawiającego, 1.3. zmniejszenia zakresu świadczonych usług wykonawcy i w związku z tym wynagrodzenia, w przypadku sprzedaży obiektów podlegających usłudze, 1.4. zmiany lokalizacji realizacji umowy, 1.5. zmniejszenia zakresu świadczonych usług wykonawcy i w związku z tym wynagrodzenia, w przypadku zmiany ilości pomieszczeń podlegających realizacji umowy. Zamawiający dokonał opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, za pomocą określeń nieprecyzyjnych i ogólnych, tj. w sposób nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności, mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz w sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję. Działanie zamawiającego prowadzi do sytuacji, w której to zamawiający będzie miał możliwość dowolnego interpretowania i stosowania mechanizmu obniżenia wielkości zamawianej usługi (wpływającego na zmianę wynagrodzenia będącego istotną, w rozumieniu art. 454 ust. 2 ustawy, zmianą postanowień zawartej umowy), co narusza zasadę swobody umów, wyrażoną w art. 353(1) kodeksu cywilnego. W konsekwencji powyższego, zamawiający pozbawia wykonawców możliwości dokonania rzetelnej oceny ryzyka zmiany wysokości wynagrodzenia na skutek stosowania obniżenia, która to ocena powinna być dokonywana w oparciu o jednoznaczne i jednolicie interpretowane przez wszystkich wykonawców kryteria. Prowadzi to z kolei do niemożliwości przyjęcia przez wszystkich wykonawców tych samych założeń przy budowie swoich ofert, a tym samym obliczenia ich ceny, która stanowi istotne kryterium oceny ofert w niniejszym postępowaniu. Odwołujący podkreślił, że efektem postępowania prowadzonego na podstawie tak skonstruowanych zapisów SWZ, ma być zawarcie umowy z wykonawcą. Umowa ta jest umową wzajemną, jej postanowienia nie mogą być korzystne tylko dla jednej strony lub przyznawać tylko jednej stronie przywilejów. Istnienie kwestionowanego zapisu w SWZ powoduje to, że tylko zamawiający jest stroną uprzywilejowaną w umowie, gdyż może jednostronnie (bez jakiejkolwiek ochrony interesu wykonawcy) zmieniać ilość i wartość świadczeń wykonawcy. Wykonawca na etapie składania oferty nie ma żadnej wiedzy, co będzie wpływać na decyzję zamawiającego o zmianie wielkości zamówienia. Zamawiający winien precyzyjnie podać, w jakich przypadkach i z czym związanych, będzie możliwa zmiana umowy w zakresie wielkości sprzątanych powierzchni i jednocześnie (równie precyzyjnie) określić warunki i termin dokonania takiej zmiany. Przy obecnym brzemieniu zapisów SWZ, wykonawca nie jest w stanie racjonalnie oszacować ryzyka, związanego z potencjalnym zmniejszeniem wielkości zamówienia i nie ma szans uwzględnić tego ryzyka w oferowanej cenie. Odwołujący podniósł, że powyższe postanowienia SWZ wprost naruszają dyspozycję wskazanego artykułu ustawy. Zamawiający nie określił minimalnego zakresu zamówienia, jednocześnie zastrzegając dla siebie w ww. postanowieniach SWZ możliwość dowolnych ograniczeń wielkościowych, co stanowi przejaw praktyki, która miała miejsce przed 1 stycznia 2021r; a wyeliminowanie której stało się ratio legis art. 433 nowej, obecnie obowiązującej, ustawy. Podkreślenia wymaga, że zastrzeżenie dowolnego ograniczenia wielkości zamówienia jest również niezgodne z art. 455 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zamawiający przyznał sobie bowiem w SWZ prawo do każdej, w tym także istotnej zmiany umowy. Odwołujący podkreślił, że zgodnie z art. 455 ust. 1 pkt 1 pzp - zmiana umowy jest dopuszczalna, o ile została przewidziana w ogłoszeniu o zamówieniu lub specyfikacji istotnych warunków zamówienia w postaci jednoznacznych postanowień umownych, które określają ich zakres, w szczególności możliwość zmiany wysokości wynagrodzenia wykonawcy, i charakter oraz warunki wprowadzenia zmian. Skuteczny i zgodny z prawem opis klauzuli dot. zmiany, w tym ograniczenia zakresu rzeczowego umowy, wymaga więc „jednoznacznych postanowień umownych, które określają ich zakres”. Umowa i SWZ tego postępowania, dopuszcza dowolne ograniczenie zamówienia. Tym samym zastrzeżenie to narusza art. 455 ust. 1 pkt 1 pzp, gdyż nie spełnia wymogu, co do jednoznacznego opisu zakresu zmiany. Dopuszczalna wielkość zmiany jest nieograniczona, co narusza wymogi co do ww. klauzuli, a nadto stanowi przejaw nadużycia prawa podmiotowego (prawa do kształtowania postanowień umownych) przysługujących zamawiającemu. Przedstawione stanowisko jest zgodne z opinią UZP, w myśl, której zbyt ogólne sformułowanie zakresu i warunków zmian w postanowieniach umownych wyklucza możliwość skorzystania przez strony umowy z normy zawartej w treści art. 455 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. Prawo do dokonania modyfikacji w świetle powyższego przepisu przysługuje jedynie w przypadku precyzyjnego opisu okoliczności uzasadniających zmianę umowy oraz dokładnego określenia modyfikacji, które nastąpią w przypadku wystąpienia wskazanych okoliczności. Tytułem przykładu należy wskazać, że klauzula umowna dopuszczająca zmianę umowy w sprawie zamówienia publicznego na wykonanie robót budowlanych w zakresie wynagrodzenia czy terminu realizacji zamówienia z uwagi na duże opady atmosferyczne, nie spełnia wymagań określonych w przepisie art. 144 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. Chcąc skorzystać z możliwości zmiany umowy w oparciu o wskazaną podstawę prawną, zamawiający powinien we wzorze umowy sprecyzować dokładnie, o jakie opady atmosferyczne chodzi, tj. deszczu, śniegu, gradu, w jakich wielkościach (np. milimetry, centymetry słupa wody), przez jaki okres powinny występować (np. ilość dni) czy też przez dokładne określenie ich skutków. Umowa powinna precyzyjnie określać konsekwencje wskazanych wydarzeń, np. zmianę terminu realizacji (w dniach, tygodniach, miesiącach), modyfikację dotychczasowego harmonogramu prac (np. przestawienie kolejności poszczególnych robót), zmianę wynagrodzenia (wysokości czy sposobu dokonywania płatności). (opinia UZP: Jak Należy formułować klauzule umowne w oparciu o art 144 ust. 1 ustawy). Na mocy postanowienia § 3 ust. 2.2 oraz § 11 ust. 1 pkt 1.3 i 1.5 projektu umowy, zamawiający jest uprawniony do zredukowania wynagrodzenia wykonawcy aż o 100% wielkości zamówienia tj. całkowitą wartość umowy. Zamawiający, ograniczając wielkość zamówienia, nie znosi jednocześnie żadnego z innych, niż świadczenie pracy, obowiązków wykonawcy. Odwołujący wniósł zatem o zmianę postanowienia projektu umowy i wskazanie przez zamawiającego realnej, minimalnej wartości zamówienia, np. gwarantując 90 % wartości zamówienia. Odwołujący wniósł o określenie minimalnego zakresu zamówienia i dodanie w „projekcie umowy” postanowienia o treści: „Zmniejszenie zakresu usług (sprzątanej powierzchni) i wynagrodzenia wskazanego w § 3 ust. 1.3 w przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w § 3 ust. 2.2 oraz § 11 ust. 1 pkt 1.3 i 1.5 nie może w czasie trwania umowy, wynosić więcej niż 10% wartości zamówienia”. Ad. Zarzut 4) Odwołujący stwierdził, że zamawiający w § 6 projektu umowy zawarł następujące postanowienia, dotyczące kar umownych: 1. Zamawiającemu przysługuje prawo naliczenia wykonawcy kary umownej w przypadku: a) odstąpienia od umowy lub rozwiązania umowy z przyczyn leżących po stronie wykonawcy - w wysokości 20 % wartości umowy brutto określonej w § 3 ust. 1 pkt 1.3., b) nienależytego wykonania usług porządkowo - czystościowych, stanowiących część przedmiotu zamówienia, w jednorazowej wysokości 2 000,00 zł za każde zdarzenie (rozliczenie w formie kompensaty), na podstawie protokołu reklamacyjnego, sporządzonego przez zamawiającego i dostarczonego wykonawcy (obejmuje również reklamację wystawioną elektronicznie w systemie zgłoszeń i reklamacji dostarczonym przez wykonawcę), c) nie usunięcia stwierdzonych przez zamawiającego przypadków nienależytego wykonania umowy w terminie wskazanym przez zamawiającego, w jednorazowej wysokości 2 000,00 zł za każde zdarzenie (rozliczenie w formie kompensaty), na podstawie protokołu reklamacyjnego sporządzonego przez zamawiającego i dostarczonego wykonawcy (obejmuje również reklamację wystawioną elektronicznie w systemie zgłoszeń i reklamacji dostarczonym przez wykonawcę), d) nienależytego wykonania usług porządkowo-czystościowych, stanowiących część przedmiotu zamówienia, polegających na nie przestrzeganiu lub niewłaściwemu prowadzeniu segregacji odpadów, w wysokości 200 zł (rozliczenie w formie kompensaty) za każde tego rodzaju zdarzenie - o ile zostanie to udokumentowane protokołem przez zamawiającego., e) nienależytego wykonania usług porządkowo-czystościowych, stanowiących część przedmiotu zamówienia, skutkującego dla zamawiającego koniecznością zaangażowania strony trzeciej w usunięcie wad, usterek i zaniechań (np. nieuprzątnięcie zalegającego śniegu, brak wykoszeń trawy) w wysokości kosztów poniesionych przez zamawiającego, których kalkulację zamawiający przedstawi wykonawcy. Wynagrodzenie wykonawcy zostanie pomniejszone o wysokość kosztów zaangażowania strony trzeciej poniesionych przez zamawiającego, f) wystawienia przez służby porządkowe (miejskie i państwowe) mandatów zamawiającemu w związku z nienależytym wykonaniem umowy przez wykonawcę. Wynagrodzenie wykonawcy zostanie pomniejszone o wysokość nałożonych mandatów odpowiednio za dany miesiąc, w którym zostały wystawione, g) nieprzekazania zamawiającemu w terminie informacji o kwocie obniżenia, o której mowa w § 2 ust. 25 umowy - w wysokości 200 złotych (rozliczenie w formie kompensaty) za każdy dzień zwłoki, h) za stwierdzenie niezgodnego z zapisami Umowy lub obowiązującymi przepisami prawa sposobu zatrudniania osoby skierowanej do realizacji zamówienia - w wysokości 1.000,00 zł za każdy taki przypadek, i) za każdy dzień zwłoki w udzieleniu odpowiedzi na wezwania zamawiającego lub w umożliwieniu przez wykonawcę realizacji przez zamawiającego innych uprawnień określonych w Umowie - w wysokości 50,00 zł za każdy taki przypadek, j) za naruszenie przez wykonawcę zobowiązań do zachowania Klauzuli Poufności określonej w §10 Umowy w zakresie informacji pozyskanych w związku z przedmiotem Umowy lub jej wykonywaniem - w wysokości 10 000 zł za każdy przypadek naruszenia. 2. Kary umowne określone w niniejszym paragrafie mogą być naliczane wielokrotnie - za każdy odrębny przypadek naruszenia warunków umowy. 3. Jeżeli kara umowna nie pokrywa poniesionej szkody, zamawiający może dochodzić odszkodowania uzupełniającego na zasadach ogólnych. 4. O ile nie stoi to w sprzeczności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zamawiający może zaspokoić wierzytelność w stosunku do wykonawcy z tytułu kar umownych także niewymagalnych - wskazanych w niniejszej umowie przez potrącanie tych kar z przysługującego wykonawcy wynagrodzenia umownego, na co wykonawca wyraża niniejszym zgodę. Jeżeli kwota kar umownych przewyższy należne wykonawcy wynagrodzenie z tytułu wykonanych usług, wykonawca zapłaci kwotę kar umownych przewyższającą wartość należnego mu wynagrodzenia w terminie 7 dni od otrzymania stosownego wezwania do zapłaty/noty księgowej/noty W przypadku odstąpienia od umowy jedynie w zakresie jej niewykonanej części, wartość umowy określaną na potrzeby wyliczenia kary umownej z tytułu odstąpienia pomniejsza się o wartość usług, które zostały prawidłowo wykonane przez wykonawcę w toku umowy i nie podlegają zwrotowi lub kompensacie. 5. W przypadku wystawienia faktury VAT przez wykonawcę w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami, o których mowa w Ustawie VAT oraz stosownych do niej rozporządzeniach, jeżeli z tego tytułu zamawiający poniesie konsekwencje pozbawienia lub ograniczenia prawa do odliczenia kwoty podatku VAT z kwestionowanej faktury, wykonawca zobowiązany jest do zapłaty odszkodowania w wysokości wyrównującej powyższe szkody, z wyłączeniem utraconych korzyści. 6. Łączna maksymalna wysokość kar umownych, których może dochodzić zamawiający ograniczona jest do wartości 40 % brutto Umowy określonej w § 3 ust. 1 pkt 1.3. Umowy, nie wliczając w to kar z tytułu odstąpienia od Umowy. 7. Zamawiający jest uprawniony do miarkowania należnych kar umownych w przypadku zaistnienia uzasadnionych okoliczności poprzedzonych wnioskiem wykonawcy o takie miarkowanie, w tym w związku z wysokością szkody poniesionej przez zamawiającego. Zdaniem odwołującego, kary powyższe oraz ich łączna suma (40 % łącznej wartości brutto umowy) zostały zastrzeżone w rażąco wygórowanych kwotach. Ich wysokość, w ocenie odwołującego, w żaden sposób nie koresponduje z zakładanym wynagrodzeniem należnym wykonawcy z tytułu realizacji poszczególnych świadczeń w ramach umowy, jak również nie odzwierciedla potencjalnej szkody, którą mógłby na skutek naruszenia przez wykonawcę postanowień umownych ponieść zamawiający. Zauważenia według odwołującego wymaga, że zastrzeżenie przez zamawiającego kar umownych w oderwaniu od wartości potencjalnej jego szkody, może skutkować tym, że dojdzie do nieuzasadnionego wzbogacenia się zamawiającego kosztem wykonawcy, co w konsekwencji wykracza poza dopuszczalne granice umów, a tym samym stanowi naruszenie przepisu art. 353(1) Kodeksu cywilnego. zamawiający, jako podmiot uprawniony do właściwie jednostronnego określenia treści umowy w sprawie zamówienia publicznego, nie może swego prawa podmiotowego nadużywać. Określając treść umowy w sprawie zamówienia publicznego musi jednak mieć na uwadze ograniczenia wyni- kające z art. 353(1) oraz art. 5 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Odwołujący zastrzegł, że zgodnie z orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej, instytucja zamawiająca, która kształtuje ramy postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, nie może kreować zapisów umowy jedynie zgodnie ze swoim wyobrażeniem, w sposób arbitralny i dowolny. Nie jest uprawnione obarczanie wykonawcy niewspółmiernie wysokim ryzykiem, jakie wiąże się z realizacją zamówienia wobec ryzyka, które obciąża zamawiającego. W szczególności wskazania wymaga, że rażąco wysoka kara umowna to błąd w SWZ - tak przykładowo orzekła Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 6 czerwca 2018 roku (sygn.. akt KIO 980/18, KIO 983/18). Stad biorąc pod uwagę liczbę zastrzeżonych kar umownych, ich znaczne kwoty, fakt ich zastrzeżenia wyłącznie na rzecz zamawiającego, powoduje, że żądanie odwołującego w zakresie modyfikacji postanowień SWZ i w zakresie kar umownych, jest w pełni uzasadnione. Zastrzeżenie kar umownych w nadmiernej wysokości może oznaczać, że zamawiający naruszył dyrektywy kształtowania treści SIWZ zawarte w PZP (por. wyroki KIO z dn. 20 listopada 2015 r., sygn. KIO 2399/15, oraz z dn. 31 lipca 2015 r., sygn. KIO 1519/15). Uzupełniając powyższe, Prezes UZP twierdzi, że w orzecznictwie podnosi się, że „kara umowna nie może być instrumentem służącym wzbogaceniu wierzyciela, a zatem przyznającym mu korzyść majątkową w istotny sposób przekraczającą wysokość poniesionej przez wierzyciela szkody (wyrok SN z dn. 24 stycznia 2014 r., sygn. I CSK 124/13). Odwołujący podkreślił, że nowelizacja ustawy miała na celu wyeliminowanie zapisów, prowadzących do stosowania kar rażąco wygórowanych. Zachwiana zostaje wtedy relacja pomiędzy wysokością wynagrodzenia za wykonanie zobowiązania, a wysokością kary umownej w wykonaniu przedmiotu umowy, z jak i wtedy, gdy zachwiany zostaje stosunek wysokości zastrzeżonej kary umownej do wysokości doznawanej szkody. Kara umowna jest, bowiem surogatem odszkodowania, zastrzeżonym w określonej wysokości i nie może prowadzić do nieuzasadnionego wzbogacenia wierzyciela. W odniesieniu do zastrzeżonych kar umownych odwołujący stwierdził, że kary umowne zostały ustalone na nadmiernie wysokim poziomie i wniósł o ich stosowne obniżenie. Na gruncie przepisów prawa cywilnego nie ma podstaw do uznania kary umownej jako środka prewencyjnego, którego celem jest silne oddziaływanie na niesolidnych wykonawców w sposób zapewniający należyte wykonanie umowy. Zatem ustalenie przez zamawiającego zbyt wygórowanych kar umownych lub ich nieuzasadnione kumulowanie do nadmiernego poziomu, stanowi rażące naruszenie prawa. Rażąco wygórowane kary powodują sprzeczność pomiędzy celem umowy, a zasadami współżycia społecznego, czego skutkiem jest bezwzględna nieważność czynności prawnej (art. 353(1) Kodeksu cywilnego w zw. z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego). Odwołujący wniósł o zmianę treści SWZ przez: 1) zmianę postanowienia § 6 ust. 1 lit b) i c) projektu umowy przez zmniejszenie kar umownych: Zamawiającemu przysługuje prawo naliczenia wykonawcy kary umownej w przypadku: b) nienależytego wykonania usług porządkowo - czystościowych, stanowiących część przedmiot zamówienia, w jednorazowej wysokości 1 000,00 zł za każde zdarzenie (rozliczenie w formie kompensaty), na podstawie protokołu reklamacyjnego, sporządzonego przez zamawiającego i dostarczonego wykonawcy (obejmuje również reklamację wystawioną elektronicznie w systemie zgłoszeń i reklamacji dostarczonym przez wykonawcę), c) nie usunięcia stwierdzonych przez zamawiającego przypadków nienależytego wykonania umowy w terminie wskazanym przez zamawiającego, w jednorazowej wysokości 1 000,00 zł za każde zdarzenie (rozliczenie w formie kompensaty), na podstawie protokołu reklamacyjnego sporządzonego przez zamawiającego i dostarczonego wykonawcy (obejmuje również reklamację wystawioną elektronicznie w systemie zgłoszeń i reklamacji dostarczonym przez wykonawcę), 2) zmianę postanowienia § 6 ust. 7 przez zmniejszenie łącznej wysokości kar umownych: Łączna maksymalna wysokość kar umownych, których może dochodzić zamawiający ograniczona jest do wartości 20 % brutto Umowy określonej w § 3 ust. 1 pkt 1.3. Umowy, nie wliczając w to kar z tytułu odstąpienia od Umowy. Zarzut 5) Zamawiający w załączniku nr 1 do SWZ (str. 6) - Opis przedmiotu zamówienia zawarł następujące postanowienie: Wykonawca, na minimum 1 dzień, przed rozpoczęciem prac przedstawi zamawiającemu imienny wykaz (wykaz będzie zawierał: Imiona, Nazwiska oraz nr dowodów osobistych) osób, które będą realizowały przedmiotowe zamówienie. Przy każdej ewentualnej zmianie personelu realizującego zamówienie, wykonawca jest zobowiązany powiadomić, z 1 dniowym wyprzedzeniem zamawiającego, przed wprowadzeniem nowego pracownika na obiekt. Ww. powiadomienie powinno nastąpić w sposób pisemny lub przez e-mail. W przypadku nie spełnienia przez wykonawcę przedmiotowych warunków, zamawiający ma prawo odmówić wstępu na obiekt nowych osób i potraktować zaistniałą sytuacje, jako nienależyte wykonanie umowy, co będzie podstawą do naliczenia stosowych kar umownych. Odwołujący wskazał, że zamawiający żąda złożenia wykazu osób wraz z podaniem nr dowodów osobistych, co stanowi wymóg wygórowany i zbędny w procesie ubiegania się o przedmiotowe zamówienie. Zgodnie art. 4 z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (tzw. rozporządzenie RODO) dane osobowe oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej („osobie, której dane dotyczą”). Możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak: □ imię i nazwisko, □ numer identyfikacyjny, □ dane o lokalizacji, □ identyfikator internetowy lub □ jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej. W preambule rozporządzenia RODO wskazano, że „Zasady ochrony danych powinny mieć zastosowanie do wszelkich informacji o zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osobach fizycznych”. Spseudonimizowane dane osobowe, które przy użyciu dodatkowych informacji można przypisać osobie fizycznej, należy uznać za informacje o możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej Nr dowodu jest daną osobową w rozumieniu przepisów Rozporządzenia o ochronnie danych osobowych (RODO), ponieważ pozwala na jednoznaczną identyfikację osoby fizycznej. Rozporządzenie w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia wskazuje, że wykaz osób powinien zawierać, w szczególności osoby odpowiedzialne za świadczenie usług, kontrolę jakości lub kierowanie robotami budowlanymi, wraz z informacjami na temat ich kwalifikacji zawodowych, uprawnień, doświadczenia i wykształcenia niezbędnych do wykonania zamówienia publicznego, a także zakresu wykonywanych przez nie czynności oraz informacją o podstawie do dysponowania tymi osobami. Odwołujący podkreślił, że przy przetwarzaniu danych osobowych obowiązuje tzw. zasada minimalizacji danych tj. zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c RODO dane osobowe muszą być adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane. Z uwagi na powyższe, zamawiający żądając podania numeru dowodu nie spełnił zasad minimalizacji danych wynikających z przepisów RODO. Odwołujący wniósł o zmianę postanowienia zawartego w załączniku nr 1 opis przedmiotu zamówienia przez dopuszczenie złożenia wykazu osób bez wskazania numeru dowodów osobistych. W dniu 13 lipca 2022 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o: 1. oddalenie odwołania w zakresie zarzutów nieuwzględnionych przez zamawiającego; 2. zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadnienie Ad. Zarzut Odwołującego Nr 1 Zgodnie z art. 436 pkt 4 lit. b ustawy w przypadku umów zawieranych na okres dłuższy niż 12 miesięcy umowa powinna określać zasady wprowadzenia zmian wysokości wynagrodzenia, jeżeli zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania zamówienia przez wykonawcę. Dotyczy to zmiany ustaw regulujących stawki podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę i wysokości minimalnej stawki godzinowej, zasad i wysokości stawek składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenia zdrowotne oraz zasad gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych. Zamawiający zobligowany jest zatem do sformułowania i opisania zasad wprowadzania zmian w wysokości należnego wykonawcy wynagrodzenia. Ani treść tych zasad, ani stopień ich szczegółowości nie zostały jednak przez ustawodawcę określone. Ze stanowiska doktryny i orzecznictwa wynika, że zasady te muszą być „odpowiednie". Ze względu na konieczność zapewnienia stabilności stosunków gospodarczych według zamawiającego przyjąć należy, że owe zasady powinny precyzować kwestię waloryzacji wynagrodzenia na tyle szczegółowo, aby w toku realizacji umowy strony mogły dokonać procesu zmian, według opisanej krok po kroku procedury. W ocenie zamawiającego zapisy projektowanej umowy spełniają powyższe wymagania. Zamawiający stoi na stanowisku, iż skoro zgodnie z zapisami ustawy pzp, jedynie umowy zawierane na okres dłuższy niż 12 miesięcy podlegają waloryzacji, wywieść należy, że waloryzacja nie będzie dotyczyć wynagrodzenia za pierwszych 12 miesięcy wykonywania przedmiotu umowy. Jednocześnie zamawiający nie zgadza się z twierdzeniem odwołującego, iż nie są znane stawki wynagrodzenia minimalnego na 2023 r. Zamawiający odsyła do strony internetowej pod adresem: . Zasadniczym celem przedmiotowych zapisów ustawy jest ochrona wykonawcy przed stratami, jakie może ponieść w przypadku zamówienia długoterminowego, w związku z podwyższeniem obciążeń finansowych, które stanowią element kosztów jego realizacji. W przedmiotowej sytuacji wykonawcy na dzień składania ofert będą w posiadaniu informacji jaki poziom wzrostu minimalnego wynagrodzenia wystąpi w 2023 r. co oznacza, iż mogą odpowiednio skalkulować ten poziom wzrostu w cenie ofertowej. W ocenie zamawiającego, odwołujący nie uzasadnił w sposób przekonujący dlaczego pierwsza waloryzacja po upływie 12 miesięcy nie spełni celu waloryzacji. W świetle powyższego, zamawiający wniósł o oddalenie zarzutu. Ad. Zarzut odwołującego Nr 2 Zamawiający wprowadzi do projektu umowy następujące zmiany w par. 4a Umowy: w ust. 2: Poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w ust. 1, uprawniający Strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia wynosi +1- 8%. w ust. 5 : Każda ze Stron uprawniona jest do żądania zmiany wysokości wynagrodzenia Wykonawcy, gdy ogłaszany w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku poprzedzającym wniosek o waloryzację wzrośnie/spadnie o co najmniej 8% w stosunku do roku poprzedniego. w ust.8: Maksymalną wartość zmiany wynagrodzenia, jaka może być dokonana w trybie przewidzianym w niniejszym paragrafie, nie może przekroczyć 6% aktualnej wartości Umowy netto. Zmiana wysokości wynagrodzenia Wykonawcy, o której mowa w niniejszym paragrafie, nie obowiązuje w stosunku do tej części wynagrodzenia Wykonawcy która wynika ze zmiany wprowadzonej na podstawie par. 4 Umowy. Ustawodawca wprowadzając obowiązek ustanowienia klauzuli waloryzacyjnej w art. 439 ustawy pozostawił zamawiającemu możliwość doprecyzowania jej elementów. Nie jest jasne dla zamawiającego z czego wynika proponowana przez odwołującego zmiana propozycji zapisów w par 4a projektu umowy i dlaczego jej wprowadzenie jest zasadne. Przepis art. 439 ustawy nie zawiera regulacji co do terminu i częstotliwości waloryzacji wynagrodzenia. W ocenie zamawiającego, podobnie jak w przypadku zarzutu nr 1, odwołujący nie uzasadnił w sposób przekonujący dlaczego pierwsza waloryzacja po upływie 12 miesięcy nie spełni celu waloryzacji. W świetle powyższego, zamawiający wniósł o oddalenie zarzutu. Ad. Zarzut odwołującego Nr 3 Zamawiający uznaje zarzut i wprowadzi do projektu umowy postanowienie o treści: Zmniejszenie wynagrodzenia netto wskazanego w par. 3 ust. 1 pkt 1.3. w przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w par. 3 ust. ust. 2 pkt 2.2. oraz par. 11 ust. 1 pkt 1.3. i 1.5. nie może w czasie trwania Umowy wynosić więcej niż 10% wynagrodzenia umownego netto. Ad. Zarzut odwołującego Nr 4 Zamawiający dokona modyfikacji w treści projektu umowy w par. 6 ust. 7 w ten sposób że: „Łączna maksymalna wysokość kar umownych, których może dochodzić zamawiający ograniczona jest 40% wartości wynagrodzenia umownego netto określonego w par. 3 ust. 1 pkt 1.3. Umowy, nie wliczając w to kary z tytułu odstąpienia od Umowy." Przepis art. 436 ustawy zobowiązuje zamawiającego do wskazania łącznej maksymalnej wysokości kar umownych. Dzięki temu daje się każdemu wykonawcy pewność co do tego, ile maksymalnie mogą wynieść go kary umowne, co pozwala oszacować przez niego odpowiednio ryzyko i wpisać je w cenę oferty. Ponadto, chroni wykonawcę przed nakładaniem na niego kar umownych bez żadnego limitu. Jak trafnie wskazała KIO w uzasadnieniu do wyroku z 04.09.2018 r., KIO 1601/18, kara umowna jest dodatkowym zastrzeżeniem umownym, wprowadzanym do umowy w ramach swobody kontraktowania, mającym na celu wzmocnienie skuteczności więzi powstałej między stronami w wyniku zawartej przez nie umowy i służy realnemu wykonaniu zobowiązania. Kara umowna stanowi przede wszystkim czynnik stymulacyjny i represyjny dla niesolidnego wykonawcy. Zamawiający działa w interesie publicznym i ryzyko niepowodzenia zamierzonego w danym postępowaniu celu prowadzić może do niezaspokojenia uzasadnionych potrzeb szerszej zbiorowości. W związku z powyższym, ryzyko ponoszone przez zamawiającego przewyższa normalne ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, które występuje, gdy umowę zawierają równi sobie przedsiębiorcy — tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 07.01.2020 r., KIO 2547/19. Ponadto, wysokość zastrzeżonych kar umownych, w tym ich limit wysokości należy postrzegać przez pryzmat przedmiotu postępowania, okresu jego trwania a przede wszystkim faktu, iż działania zamawiającego są podejmowane w interesie publicznym. Zamawiający podkreślił, że odwołujący nie podjął próby udowodnienia iż poziom kar określony przez zamawiającego stanowi nadmierne i nieproporcjonalne obciążenie wykonawcy. Ponadto, odwołujący pomija możliwość sądowego miarkowania kary, a także fakt, iż zamawiający wprost wskazał taką możliwość w par. 6 ust. 8 umowy — w przypadku uzasadnionego wniosku wykonawcy. Co więcej, odwołujący w swojej negatywnej ocenie zapisów umowy, traci z pola widzenia inne zapisy, które niewątpliwie ograniczają odpowiedzialność wykonawcy z tytułu nałożonych kar umownych — tj. par. 6 ust. 5 „W przypadku odstąpienia od Umowy jedynie w zakresie jej niewykonanej części, wartość Umowy określoną na potrzeby wyliczenia kary umownej z tytułu odstąpienia pomniejsza się o wartość usług, które zostały prawidłowo wykonane przez Wykonawcę w toku umowy i nie podlegają zwrotowi lub kompensacie.” Zamawiający przywołał pogląd KIO wyrażony w wyroku z dnia 10.06.2020 r. KIO 969/20 gdzie Izba wskazała, że okoliczność iż określone postanowieniach umowne mogą w ocenie wykonawców być dla nich niekorzystne, nie powoduje automatycznie, iż naruszają równowagę stron umowy lub są sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W związku powyższym, zamawiający wniósł o oddalenie przedmiotowego zarzutu. Ad. Zarzut odwołującego Nr 5 Zgodnie art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (tzw. rozporządzenie RODO) dane osobowe oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej („osobie, której dane dotyczą"). Możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak: imię i nazwisko, numer identyfikacyjny. W zapisach OPZ zamawiający wskazał konieczność przekazania przez wykonawcę imiennego wykazu osób, które będą realizowały przedmiotowe zamówienie zawierającego: imię, nazwisko oraz numer dowodu osobistego. Przekazanie przez wykonawcę imiennej listy pracowników jest niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa obiektów zamawiającego przed nieuprawnionym dostępem osób nieupoważnionych. Samo imię i nazwisko w większości przypadków, bez innych informacji, nie umożliwia identyfikacji osoby fizycznej. Jednakże będą osoby, dla których już samo imię i nazwisko są wystarczające do jednoznacznej identyfikacji, gdyż nie będzie drugiej osoby o takim samy imieniu i nazwisko. Katalog danych osobowych jest otwarty, a definicja "danych osobowych” uznaniowa. Zgodnie z art. 4 rozporządzenia RODO, danymi osobowymi są wszelkie informacje, które umożliwiają bezpośrednią lub pośrednią identyfikację, w szczególności imię i nazwisko. Katalog danych osobowych, jest otwarty, gdyż współczesne technologie umożliwiają jednoznaczną identyfikację po informacjach takich jak lokalizacja i identyfikator urządzenia. Jednakże warto podkreślić, iż niekiedy nawet znajomość imienia i nazwiska nie będzie pozwalała na jednoznaczną identyfikację osoby, np. w przypadku bardzo popularnych nazwisk, gdyż osób noszących takie samo imię i nazwisko może być wiele. W chwili zawarcia umowy o realizację usług sprzątania obiektów zamawiającego podmiot, któremu zostały przekazane dane "osób do kontaktu” staje się ich administratorem. Zarówno zamawiający, jak i wykonawca, będą więc pełnić rolę administratorów danych osobowych, ponieważ w sposób samodzielny i niezależny decydują o celach i środkach przetwarzania tych danych. W tym stanie faktycznym dochodzi do udostępnienia danych osobowych pracowników między dwoma podmiotami będącymi stronami umowy o realizację usług sprzątania. Udostępnienie jest jedną z form przekazania danych osobowych innemu podmiotowi i różni się od powierzenia tym, że osoba, której dane są udostępniane decyduje o celach i środkach przetwarzania tych danych. W tym przypadku, zarówno zamawiający, jak i wykonawca, będą administratorami danych kontaktowych pracowników, ponieważ samodzielnie decydują oni o celach i sposobach przetwarzania tych danych. Niewątpliwie każda ze stron umowy ma prawo udostępnić dane osobowe swoich pracowników. Przesłanką legalizującą takie udostępnienie jest bowiem niezbędność ich przetwarzania w celu realizacji prawnie uzasadnionego interesu administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO), w tym przypadku usprawnienia komunikacji pomiędzy stronami umowy oraz wykonania umowy/kontraktu. W tym miejscu zamawiający wskazał również na specyfikę infrastruktury zamawiającego w szczególności obiekty elektroenergetyczne wokół, których również realizowana jest usługa sprzątania i związane z tym zapewnienie bezpieczeństwa osób przebywających na ich terenie. Jednocześnie wskazał, że jest przedsiębiorstwem o szczególnym znaczeniu gospodarczo — obronnym. Jest to przedsiębiorca, który realizuje zadania na rzecz obronności państwa, obszar jego działania jest większy niż teren jednego województwa, a charakter pracy mieści się w obszarze: eksploatacji lotnisk i portów morskich, kolportażu, nadawaniu programów radiowych i telewizyjnych, produkcji, transportu produktów naftowych, produkcji, remontu i modernizacji sprzętu wojskowego, realizacji obrotu specjalnego, transportu, usług pocztowych i telekomunikacyjnych oraz wytwarzania i dystrybucji gazu ziemnego, paliw płynnych, a także energii elektrycznej. Oznacza to że jego działalność jest strategiczna dla istnienia i funkcjonowania państwa, a zadania, które realizuje są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania obywateli. Ponadto zamawiający jest Operatorem usługi kluczowej (OUK). Operatorem usługi kluczowej jest podmiot, posiadający jednostkę organizacyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wobec którego organ właściwy (Minister odpowiedzialny za dany dział administracji rządowej) wydał decyzję o uznaniu za OUK jeżeli: podmiot świadczy usługę, która ma kluczowe znaczenie dla utrzymania krytycznej działalności społecznej lub gospodarczej — dystrybucja energii elektrycznej. Jednocześnie zamawiający posiada obiekty infrastruktury krytycznej. Infrastruktura krytyczna pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu państwa i życiu jego obywateli. W wyniku zdarzeń spowodowanych siłami natury lub będących konsekwencją działań człowieka, infrastruktura krytyczna może być zniszczona, uszkodzona, a jej działanie może ulec zakłóceniu: przez co zagrożone może być życie i mienie obywateli. Równocześnie tego typu wydarzenia negatywnie wpływają na rozwój gospodarczy państwa. Stąd też ochrona infrastruktury krytycznej jest jednym z priorytetów stojących przed państwem polskim. Istota zadań związanych z infrastrukturą krytyczną sprowadza się nie tylko do zapewnienia jej ochrony przed zagrożeniami, ale również do tego aby ewentualne uszkodzenia j zakłócenia w jej funkcjonowaniu były możliwie krótkotrwałe, łatwe do usunięcia i nie wywoływały dodatkowych strat dla obywateli i gospodarki. Ochrona infrastruktury krytycznej to wszelkie działania zmierzające do zapewnienia funkcjonalności, ciągłości działań i integralności infrastruktury krytycznej w celu zapobiegania zagrożeniom, ryzykom lub słabym punktom oraz ograniczenia i neutralizacji ich skutków oraz szybkiego odtworzenia tej infrastruktury na wypadek awarii, ataków oraz innych zdarzeń zakłócających jej prawidłowe funkcjonowanie. Dodatkowo zamawiający posiada świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego drugiego stopnia - dokument potwierdzający zdolność przedsiębiorcy do zapewnienia ochrony informacji niejawnych przed nieuprawnionym ujawnieniem w związku z realizacją umów lub zadań. Bezpieczeństwo przemysłowe to wszelkie działania związane z zapewnieniem ochrony informacji niejawnych udostępnianych przedsiębiorcy w związku z umową lub zadaniem wykonywanym na podstawie przepisów prawa. Przedmiotem bezpieczeństwa przemysłowego są informacje niejawne o różnych klauzulach, łącznie z systemem organizacyjnotechnicznym ich ochrony. Natomiast podmiotami są przedsiębiorcy zamierzający uzyskać dostęp do informacji niejawnych w związku z realizacją umów lub zadań wynikających z przepisów prawa oraz jednostki organizacyjne zlecające ich wykonanie (jednostki zlecające). Imienna lista pracowników wykonawcy ze wskazaniem numerów dowodów osobistych pozwoli na jednoznacznie zidentyfikować osoby fizycznej, która realizować będzie usługę sprzątania w obiektach zamawiającego. W ocenie inspektora ochrony danych zamawiającego w celu zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony mienia zamawiającego oraz odnosząc się do specyfiki obiektów, pozyskanie danych pracowników wykonawcy w postaci imienia, nazwiska oraz numeru dowodu osobistego ewentualnie numeru PESEL nie stoi w sprzeczności z zasadą minimalizacji danych. Ponadto należy wskazać, że sprzątanie obiektów zamawiającego odbywa się po godzinach pracy pracowników, a pracownicy wykonawcy pozostają bez nadzoru-zamawiający wniósł o oddalenie zarzutu. Izba ustaliła następujący stan faktyczny: Izba dopuściła dowody z dokumentacji postępowania tj. SWZ wraz z załącznikami i odpowiedzi na pytania skierowane do SWZ. Na podstawie tych dowodów Izba ustaliła, co następuje: Załącznik nr 1 do SWZ - Opis przedmiotu zamówienia Wymagania ogólne dotyczące Wykonawców i sposobu realizacji zamówienia: A. wymagania odnośnie personelu: □ Wykonawca, na minimum 1 dzień, przed rozpoczęciem prac przedstawi Zamawiającemu imienny wykaz (wykaz będzie zwierał: Imiona, Nazwiska oraz nr dowodów osobistych) osób, które będą realizowały przedmiotowe zamówienie. Przy każdej ewentualnej zmianie personelu realizującego zamówienie, Wykonawca jest zobowiązany powiadomić, z 1 dniowym wyprzedzeniem Zamawiającego, przed wprowadzeniem nowego pracownika na obiekt. Ww. powiadomienie powinno nastąpić w sposób pisemny lub przez e-mail. W przypadku nie spełnienia przez Wykonawcę przedmiotowych warunków, Zamawiający ma prawo odmówić wstępu na obiekt nowych osób i potraktować zaistniałą sytuacje, jako nienależyte wykonanie umowy, co będzie podstawą do naliczenia stosowych kar umownych. Wykonawca, na minimum 1 dzień, przed rozpoczęciem prac przedstawi Zamawiającemu imienny wykaz (wykaz będzie zwierał: Imiona, Nazwiska oraz nr dowodów osobistych) osób, które będą realizowały przedmiotowe zamówienie. Przy każdej ewentualnej zmianie personelu realizującego zamówienie, Wykonawca jest zobowiązany powiadomić, z 1 dniowym wyprzedzeniem Zamawiającego, przed wprowadzeniem nowego pracownika na obiekt. Ww. powiadomienie powinno nastąpić w sposób pisemny lub przez e-mail. W przypadku nie spełnienia przez Wykonawcę przedmiotowych warunków, Zamawiający ma prawo odmówić wstępu na obiekt nowych osób i potraktować zaistniałą sytuacje, jako nienależyte wykonanie umowy, co będzie podstawą do naliczenia stosowych kar umownych. Wzór umowy usługa sprzątania: par. 3 Wynagrodzenie pkt. 2.2. Zamawiający pomniejszy koszt usługi w danym miesiącu o metraż pomieszczeń lub terenów zewnętrznych wyłączonych z eksploatacji przez minimum 5 dni roboczych (np. przerwa urlopowa, remont, malowanie — przyczyny niezależne od Zamawiającego i niemożliwe do przewidzenia w momencie podpisywania umowy). O ww. wyłączeniu w eksploatacji Zamawiający poinformuje Wykonawcę co najmniej z jednodniowym wyprzedzeniem. par. 2 Sposób realizacji umowy 3. Wykonawca zobowiązuje się, iż osoby, z których pomocą usługę wykonuje, jak również osoby którym wykonanie usługi powierza będą posiadać aktualne badania lekarskie (okresowe), uprawnienia dotyczące prac na wysokości, potwierdzające zdolność do wykonywania usługi. 4. W czasie trwania umowy Wykonawca zobowiązany jest do udostępnienia Zamawiającemu do wglądu dokumentów, potwierdzających iż osoby, o których mowa w ust. 3, spełniają warunki określone w ust. 3. 17. Wykonawca ponosi odpowiedzialność za zatrudnionych przez siebie pracowników w związku z wykonywaniem przez nich prac zleconych przez Zamawiającego zgodnie z S 1 umowy j w razie wyrządzenia przez nich szkody obowiązany jest do jej niezwłocznego naprawienia. 18. Wykonawca ponosi odpowiedzialność za szkody powstałe w związku z realizacją usług oraz wskutek innych działań osób zatrudnionych przez Wykonawcę, 22. Wykonawca przed rozpoczęciem prac przedstawi Zamawiającemu imienny wykaz osób, które będą realizowały przedmiotowe zamówienie. Przy każdej zmianie personelu realizującego zamówienie, Wykonawca jest zobowiązany powiadomić pisemnie Zamawiającego, przed wprowadzeniem nowego pracownika na obiekt, poprzez doręczenie imiennego wykazu pracowników z podaniem rodzaju oraz nr dokumentu tożsamości. par. 4 Zmiana wynagrodzenia 1. Zamawiający przewiduje zmiany wysokości wynagrodzenia Wykonawcy w przypadku zmiany: 1.1 stawki podatku od towarów i usług (VAT w okresie obowiązywania umowy). Należna kwota podatku VAT zostanie obliczona od kwoty wynagrodzenia netto w wymiarze obowiązującym w dniu wystawienia przez Wykonawcę faktury VAT, 1.2 wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, 1.3 zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniom zdrowotnemu lub wysokości składki na ubezpieczenie społeczne iub zdrowotne, 1.4 zasad gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, o których mowa w ustawie dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych - jeżeli zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania Zamówienia przez Wykonawcę. 2. Zmiana wysokości wynagrodzenia obowiązywać będzie od dnia wejścia w życie zmian o których mowa w ust. 1, przy czym wynagrodzenie nie będzie podlegać waloryzacji przez okres 12 miesięcy okresu obowiązywania Umowy, z wyłączeniem przypadku z pkt. 1.1. par. 4 a Waloryzacja 1. Wynagrodzenie określone w Umowie podlega zmianom w przypadku zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia — na warunkach określonych w niniejszym paragrafie. 2. Poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w ust. 1, uprawniający Strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia, wynosi +/-10 %. 3. Warunkiem zmiany wynagrodzenia Wykonawcy będzie wykazanie przez dana stronę Umowy, że zmiana ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją Umowy miała faktyczny wpływ na koszty wykonania Umowy. 4. Za początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia Strony przyjmują datę podpisania Umowy. 5. Każda ze Stron uprawniona jest do żądania zmiany wysokości wynagrodzenia Wykonawcy, gdy ogłaszany w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku poprzedzającym wniosek o waloryzację wzrośnie/spadnie o co najmniej 10% w stosunku do roku poprzedniego. 6. W przypadku przyjęcia przez Stronę, że zachodzą przesłanki do dokonania zmiany wynagrodzenia w związku ze zmianą cen materiałów i kosztów, Strona ta wystąpi do drugiej Strony z pisemnym wnioskiem o dokonanie wymaganej zmiany, wskazując na okoliczności i dokumenty uzasadniające takie stanowisko. Do procedury wzajemnego ustalenia przedmiotowej zmiany stosuje się odpowiednio postanowienia S 4 Umowy. 7. Przyjmuje się następujące okresy, w których może następować zmiana Wynagrodzenia Wykonawcy: 12 miesięcy. Waloryzacja nie dotyczy wynagrodzenia za usługi wykonane przed datą złożenia wniosku. 8. Maksymalną wartość zmiany Wynagrodzenia, jaka może być dokonana w trybie przewidzianym w niniejszym paragrafie, nie może przekroczyć 3 % aktualnej wartości Umowy netto. Zmiana wysokości wynagrodzenia Wykonawcy, o której mowa w niniejszym paragrafie, nie obowiązuje w stosunku do tej części wynagrodzenia Wykonawcy która wynika ze zmiany wprowadzonej na podstawie S 4 Umowy. 9. Jeżeli umowa została zawarta po upływie 180 dni od dnia upływu terminu składania ofert, w celu ustalenia zmiany wysokości Wynagrodzenia należnego Wykonawcy, oblicza się różnicę między średnią ceną materiałów lub kosztów, obowiązującą w dniu otwarcia ofert, a ceną nabycia materiałów lub rzeczywiście poniesionych kosztów przez Wykonawcę — zgodnie z niniejszym paragrafem. 10. Przez zmianę ceny materiałów lub kosztów rozumie się wzrost odpowiednio cen lub kosztów, jak i ich obniżenie, względem ceny lub kosztu przyjętych w celu ustalenia wynagrodzenia Wykonawcy zawartego w ofercie. 11. Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione zgodnie z postanowieniami niniejszego paragrafu, zobowiązany jest do zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów dotyczących zobowiązania podwykonawcy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) przedmiotem są usługi; 2) okres obowiązywania umowy przekracza 12 miesięcy. 12. W przypadku braku zapłaty lub nieterminowej zapłaty przez Wykonawcę wynagrodzenia należnego podwykonawcom z tytułu zmiany wysokości wynagrodzenia — zgodnie z ustępem poprzedzającym — Zamawiający jest uprawiony naliczyć Wykonawcy karę umowną w wysokości [5.000,00 zł.] za przypadek każdego podwykonawcy, którego takie naruszenie dotyczy. 13. Zmiany wysokości wynagrodzenia Wykonawcy określone w niniejszym paragrafie zostaną wprowadzone w postaci pisemnego aneksu do Umowy. par. 11 Zmiany umowy oraz zastrzeżenie Zamawiającego 1. Zmiana istotnych postanowień Umowy, w szczególności w stosunku do treści Załącznika nr 1, jest możliwa tylko w zakresie wynikającym z treści art. 455 ustawy Prawo zamówień publicznych, tj. w przypadkach i na warunkach określonych poniżej: 1.3. zmniejszenia zakresu świadczonych usług Wykonawcy i w związku z tym wynagrodzenia, w przypadku sprzedaży obiektów podlegających usłudze, 1.5. zmniejszenia zakresu świadczonych usług Wykonawcy i w związku z tym wynagrodzenia, w przypadku zmiany ilości pomieszczeń podlegających realizacji umowy. Par. 4a zmiana wynagrodzenia 1. Wynagrodzenie określone w Umowie podlega zmianom w przypadku zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia — na warunkach określonych w niniejszym paragrafie. 2. Poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w ust. 1, uprawniający Strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia, wynosi +/-10 %. 3. Warunkiem zmiany wynagrodzenia Wykonawcy będzie wykazanie przez dana stronę Umowy, że zmiana ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją Umowy miała faktyczny wpływ na koszty wykonania Umowy. 4. Za początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia Strony przyjmują datę podpisania Umowy. 5. Każda ze Stron uprawniona jest do żądania zmiany wysokości wynagrodzenia Wykonawcy, gdy ogłaszany w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku poprzedzającym wniosek o waloryzację wzrośnie/spadnie o co najmniej 10% w stosunku do roku poprzedniego. 6. W przypadku przyjęcia przez Stronę, że zachodzą przesłanki do dokonania zmiany wynagrodzenia w związku ze zmianą cen materiałów i kosztów, Strona ta wystąpi do drugiej Strony z pisemnym wnioskiem o dokonanie wymaganej zmiany, wskazując na okoliczności i dokumenty uzasadniające takie stanowisko. Do procedury wzajemnego ustalenia przedmiotowej zmiany stosuje się odpowiednio postanowienia S 4 Umowy. 7. Przyjmuje się następujące okresy, w których może następować zmiana Wynagrodzenia Wykonawcy: 12 miesięcy. Waloryzacja nie dotyczy wynagrodzenia za usługi wykonane przed datą złożenia wniosku. 8. Maksymalną wartość zmiany Wynagrodzenia, jaka może być dokonana w trybie przewidzianym w niniejszym paragrafie, nie może przekroczyć 3 % aktualnej wartości Umowy netto. Zmiana wysokości wynagrodzenia Wykonawcy, o której mowa w niniejszym para- grafie, nie obowiązuje w stosunku do tej części wynagrodzenia Wykonawcy która wynika ze zmiany wprowadzonej na podstawie par. 4 Umowy. 9. Jeżeli umowa została zawarta po upływie 180 dni od dnia upływu terminu składania ofert, w celu ustalenia zmiany wysokości Wynagrodzenia należnego Wykonawcy, oblicza się różnicę między średnią ceną materiałów lub kosztów, obowiązującą w dniu otwarcia ofert, a ceną nabycia materiałów lub rzeczywiście poniesionych kosztów przez Wykonawcę — zgodnie z niniejszym paragrafem. 10. Przez zmianę ceny materiałów lub kosztów rozumie się wzrost odpowiednio cen lub kosztów, jak i ich obniżenie, względem ceny lub kosztu przyjętych w celu ustalenia wynagrodzenia Wykonawcy zawartego w ofercie. 11. Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione zgodnie z postanowieniami niniejszego paragrafu, zobowiązany jest do zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów dotyczących zobowiązania podwykonawcy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) przedmiotem są usługi; 2) okres obowiązywania umowy przekracza 12 miesięcy. 12. W przypadku braku zapłaty lub nieterminowej zapłaty przez Wykonawcę wynagrodzenia należnego podwykonawcom z tytułu zmiany wysokości wynagrodzenia — zgodnie z ustępem poprzedzającym — Zamawiający jest uprawiony naliczyć Wykonawcy karę umowną w wysokości [5.000,00 zł.] za przypadek każdego podwykonawcy, którego takie naruszenie dotyczy. 13. Zmiany wysokości wynagrodzenia Wykonawcy określone w niniejszym paragrafie zostaną wprowadzone w postaci pisemnego aneksu do Umowy. par. 7 Wymóg zatrudnienia 2. W trakcie realizacji zamówienia Zamawiający uprawniony jest do wykonywania czynności kontrolnych wobec wykonawcy odnośnie spełnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę wymogu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane w ust. 7 czynności. Zamawiający uprawniony jest w szczególności do żądania: 2.1. oświadczeń w zakresie potwierdzenia spełnienia ww. wymogów i dokonywania ich oceny; 2.2. oświadczenia Wykonawcy lub podwykonawcy o zatrudnieniu pracownika na podstawie umowy o pracę, 2.3. poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii umowy o pracę zatrudnionego pracownika, 2.4. innych dokumentów - zawierających informacje, w tym dane osobowe, niezbędne do weryfikacji zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, w szczególności imię i nazwisko zatrudnionego pracownika, datę zawarcia umowy o pracę, rodzaj umowy o pracę i zakres obowiązków pracownika. Dla uniknięcia wątpliwości Strony niniejszym potwierdzają, że dla realizacji przez Zamawiającego działań weryfikacyjnych bezpośrednie zastosowanie w zakresie wypełnienia wymogów ochrony danych osobowych mają wymogi oraz tryb postępowania przewidziane w par. 13. par. 8 Okres obowiązywania Umowy Umowa wchodzi w życie z dniem podpisania z mocą obowiązywania od 01.01.2023 roku do 31.12.2024 roku, zgodnie z harmonogramem. par. 13 Ochrona danych osobowych 1. Strony niniejszej Umowy, a także Podwykonawcy stron, o ile występują w procesie przetwarzania danych, zobowiązują się do ochrony danych osobowych udostępnianych wzajemnie w związku z jej wykonaniem, stosując w tym celu środki organizacyjno-techniczne, o których mowa w art. 32 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (dalej „RODO”), a także inne powszechnie obowiązujące przepisy prawa unijnego i krajowego, które chronią prawa osób, których dane dotyczą. 2. Każda ze Stron oświadcza, że jej pracownicy, współpracownicy lub inne osoby fizyczne posiadające dostęp do danych osobowych przedstawicieli drugiej Strony (w tym danych kon- taktowych) znają przepisy dotyczące ochrony danych osobowych, działają na podstawie polecenia administratora danych (art. 29 RODO) lub imiennego upoważnienia uprawniającego do przetwarzania danych osobowych w tym zakresie, a także zobowiązane są do zachowania w tajemnicy informacji prawnie chronionych. 3. Strony oświadczają, że udostępniają sobie wzajemnie dane pracowników wyznaczonych do reprezentacji Stron i realizacji Umowy w celu i zakresie niezbędnym do prawidłowej realizacji Umowy. 4. Dane osobowe osób, o których mowa w .................................., będą przetwarzane przez Strony jedynie w celu i zakresie niezbędnym do wykonania zadań związanych z realizacją zawartej Umowy. 5. Klauzula informacyjna dla osób wyznaczonych przez do wykonywania Umowy znajduje się na stronie: . Klauzula informacyjna dla osób wyznaczonych przez PGE Dystrybucja S.A. do wykonania Umowy znajduje się: na stronie: 6. Strony są zobowiązane poinformować osoby wyznaczone do wykonania Umowy o miejscu udostępnienia informacji, o których mowa w ustępie powyżej. 7. Niezależnie od postanowień powyżej, każda ze Stron, jeśli będzie to konieczne, zrealizuje własny obowiązek informacyjny w przyjęty przez siebie sposób. 8. Żadna ze Stron nie będzie ponosić odpowiedzialności za niezgodne z przepisami działania i zaniechania innej Strony w zakresie obowiązków związanych z przetwarzaniem danych osobowych. 9. Wykonawca zobowiązany jest na wezwanie Zamawiającego przedstawić potwierdzenie wypełnienia obowiązku informacyjnego, o którym mowa w ust. 5 w terminie nie dłuższym iż 7 dni od otrzymania wezwania. Wezwanie może zostać złożone pisemnie na adres korespondencyjny Wykonawcy lub za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres mailowy osoby odpowiedzialnej za realizację Umowy. 10. Niezależnie od ustępów powyższych, jeżeli w związku z wykonaniem Umowy niezbędne będzie powierzenie przetwarzania Danych osobowych lub ich udostępnienie, Strona która otrzyma Dane osobowe lub będzie przetwarzała Dane osobowe, jest zobowiązana uwzględnić wymogi określone w obowiązujących przepisach, w szczególności Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem Danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich Danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie Danych) (dalej: „RODO”) i w Ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie Danych osobowych, ponadto Strony uregulują kwestię przepływu Danych osobowych w formie pisemnej poprzez zawarcie odrębnej umowy powierzenia przetwarzania danych zgodnie ze wzorem obowiązującym w PGE Dystrybucja S.A., w której uregulują w szczególności cel i zakres przetwarzania Danych osobowych lub poprzez zawarcie Umowy Udostępnienia Danych. Izba zważyła, co następuje: Izba stwierdziła, że odwołanie nie podlega odrzuceniu na podstawie art. 528 ustawy. Izba oceniła, że odwołujący wykazał przesłankę materialnoprawną dopuszczalności odwołania, o której mowa w art. 505 ust. 1 ustawy. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 436 pkt 4 lit. b) w zw. z art. 16 i 17 ustawy i w zw. art. 58 ustawy Kodeks cywilny oraz art. 431 ustawy przez wadliwe ustalenie w treści projektu umowy postanowień w przedmiocie aktualizacji wynagrodzenia obligujących wykonawcę do zaoferowania niezmienności cen do 2024 roku, w sytuacji gdy zgodnie z niniejszym przepisem waloryzacja wynagrodzenia należnego wykonawcy, w przypadkach, o których mowa w niniejszym przepisie, następuje automatycznie, a nowa wysokość wynagrodzenia powinna obowiązywać od dnia wejścia w życie nowych przepisów Zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 436 pkt. 4 lit. b ustawy ustawodawca nakazał, aby zamawiający zawarł w umowie postanowienia określające w szczególności w przypadku umów zawieranych na okres dłuższy niż 12 miesięcy zasady wprowadzania zmian wysokości wynagrodzenia w przypadku zmiany: - stawki podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, - wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, - zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu lub wysokości stawki składki na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne, - zasad gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1342) - jeżeli zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania zamówienia przez wykonawcę. Ustawodawca zatem przewidział zakres obligatoryjnych postanowień umownych, oraz rodzaj umów których ten oblig dotyczy. Obowiązek waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zmian stawek Vat, minimalnego wynagrodzenia, zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu i zasad związanych z pracowniczymi planami kapitałowymi dotyczy jedynie umów zawartych na dłuższym okres niż 12 miesięcy. Ustawodawca nie przewidział nawet możliwości wprowadzenia przez zamawiającego takich wymagań w odniesieniu do umów krótszych przeciwnie jak przewidział, to w art. 440 ustawy dla zmian waloryzacyjnych związanych ze zmianą cen materiałów i lub kosztów związanych z realizacją zamówienia. Ustawodawca nie określił także, że dwanaście miesięcy musi obejmować rok budżetowy zamawiającego, czy okres obowiązywania obciążeń publicznych wymienionych w tym przepisie. Ustawodawca wskazał, że gdy umowa trwa dłużej niż 12 miesięcy zamawiający ma przewidzieć, że ulega ona zmianie w przypadku zmiany obciążeń publicznych. Jednak słusznie zauważył zamawiający, gdyby było tak, że wolą ustawodawcy było zminimalizowanie ryzyka wykonawców związanego ze zmianą obciążeń publicznych w każdym przypadku takiej zmiany, to ustawodawca nie wprowadziłby ograniczenia tylko do kontraktów ponad dwunastomiesięcznych. Przepis ten nakazywałby bowiem zamawiającym wprowadzenie mechanizmów waloryzacyjnych w każdym przypadku zmiany obciążeń publicznych. Na takie rozwiązanie nie zdecydował się jednak ustawodawca. W ocenie Izby rację ma zatem zamawiający, że ustawodawca wprowadzając art. 436 pkt. 4 lit. b ustawy rozłożył ryzyka zwiększenia zmian obciążeń publicznych pomiędzy zamawiających i wykonawców, w ten sposób, że przy umowach do 12 miesięcy, to wykonawcy muszą przyjąć na siebie ryzyko zmian tych obciążeń, a po tym okresie ryzyko zmian zostaje przeniesione także na zamawiających. W ocenie Izby taka wola ustawodawcy powoduje, że nie stanowi naruszenia przepisów ustawy przewidzenie przez zamawiającego zmian waloryzacyjnych po okresie 12 miesięcy obowiązywania umowy. Z tego też względu Izba postanowiła zarzut oddalić. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 431 i art. 439 ust. 1 ustawy w zw. z art. 353(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny („KC”) przez ustalenie postanowień o zasadach wprowadzania odpowiednich zmian wysokości wynagrodzenia wykonawcy, z określeniem, że pierwsza waloryzacja wynagrodzenia zostanie dokonana po roku obowiązywania umowy, co stanowi obejście przepisów ustawy dotyczących obowiązkowych umownych klauzul waloryzacyjnych wynagrodzenia wykonawcy zawartych w art. 439 ust. 1, a co za tym idzie, prowadzi do niedopuszczalnego zachwiania równowagi kontraktowej stron umowy przez przerzucenie ryzyk związanych z wahaniem cen na rynku usług w przedmiotowym okresie na wykonawcę Zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 439 ust. 1 umowa, której przedmiotem są usługi, zawarta na okres dłuższy niż 12 miesięcy, zawiera postanowienia dotyczące zasad wprowadzania zmian wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy, w przypadku zmiany ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacja zamówienia. Zatem obowiązkiem zamawiającego jest przewidzenie klauzuli waloryzacyjnej jedynie dla umów dłuższych niż 12 miesięcy. Zamawiający wprawdzie może przewidzieć klauzule waloryzacyjne w umowach zawartych na okres krótszy - art. 440 ustawy, ale pod warunkiem zastosowania zasad określonych w art. 439 ust. 2 - 4 ustawy. Zgodnie z ust. 2 art. 439 ustawy w umowie określa się poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów oraz początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia. Przy czym początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia, to nie termin od którego możliwe jest wystąpienie z żądaniem wprowadzania zmiany wynagrodzenia, ale termin, według, którego oceniany będzie poziom zmiany cen lub kosztów. Świadczy o tym art. 439 ust. 3 ustawy, który określa ten termin w przypadku, kiedy pomiędzy terminem składania ofert, a terminem zawarcia umowy upłynęło więcej niż 180 dni. Oznacza, to w ocenie Izby, że ustawodawca założył, że nie wszelkie zmiany cen materiałów lub kosztów uprawniają do ustalenia poziomu zmiany wynagrodzenia, ale takie, które nastąpiły w dłuższym 6 miesięcznym okresie od momentu ofertowania. Zamawiający może przewidzieć ter- min wcześniejszy, ale nie musi. Izba podkreśla, że ten termin ustalenia zmiany wynagrodzenia, to nie termin wystąpienia z roszczeniem o zmianę umowy, nie mniej jednak skoro ustawodawca przewidział, że termin ustalenia zmiany wynagrodzenia nie powinien być wcześniejszy niż 6 miesięcy od ofertowania, to ustawodawca uznał, że ryzyko zmiany cen materiałów i kosztów w bliskiej perspektywie czasowej od ofertowania nie stanowi nadmiernego ryzyka wykonawcy. Skoro tak, to w ocenie Izby nie ma podstaw do przyjęcia, że termin wystąpienia z roszczeniem o zmianę wynagrodzenia powinien zgodnie z ustawa być wcześniejszy niż po upływie 12 miesięcy od zawarcia umowy. Podobnie jak w przypadku art. 436 ustawy ustawodawca nie odwołał się w przepisie do umów trwających dłużej niż rok, nie odwołał się do roku kalendarzowego, czy roku budżetowego wskazał na umowy długoterminowe i uznał, że ryzyko przy umowach krótko terminowych daje się oszacować przez wykonawcę i nie stanowi nadmiernego ryzyka gospodarczego związanego z wykonaniem danego zamówienia. Tym samym Izba nie uznała za niezgodne z ustawą postanowienia umownego z par. 4 ust. 7 wzoru umowy sprzątania. Ustawodawca przewidział uprawnienie zamawiającego do przewidzenia zmian waloryzacyjnych z art. 439 ustawy także do innych rodzajów umów, o których mowa w art. 440 ustawy, z czego można wywieść, że skoro zamawiający może przewidzieć klauzule waloryzacyjne dla umów trwających krócej niż 12 miesięcy, to może przewidzieć także szybszą niż po upływie 12 miesięcy waloryzację. Jednakże jest to uprawnienie zastrzeżone dla zamawiającego, z którego w ocenie Izby nie sposób wywieść obowiązek zamawiającego, a w konsekwencji ewentualne uchybienie ustawie przez zamawiającego przez brak skorzystania z uprawnienia. Co więcej podobne stanowisko zajęła Izba w powołanym przez odwołującego wyroku KIO 552/22 z 18 lutego 2022 r., w którym Izba stwierdziła, że „Również co do waloryzacji wynagrodzenia wykonawcy, o której mowa w § 9 wzoru umowy, Izba stwierdziła, że Zamawiający wypełnił wymagania ustawowe takie postanowienia w umowie zawierając, przy czym ich treść nie jest niezgodna z prawem - nawet jeśli postanowienia te nie do końca satysfakcjonują Odwołującego i chciałby on, aby zasady waloryzacji zostały uregulowane w inny sposób. Zdaniem Izby Zamawiający także w sposób wystarczający rozłożył ryzyko pomiędzy strony umowy. Nie jest też niezgodne ze wskazanymi przez Odwołującego przepisami założenie, że stawki pozostaną niezmienne przez okres 12 miesięcy. Ustawodawca rzeczywiście bowiem do takiego okresu trwania umowy odniósł się w art. 439 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych jako okresu, w którym waloryzacja nie jest konieczna. Zrozumiałe jest przy tym, że Zamawiający również po swojej stronie chciałby mieć pewien zagwarantowany okres stabilności wynagrodzenia, dla którego mógłby przewidzieć swój budżet. I takie postanowienie umowy nie jest niezgodne z prawem, jakkolwiek Izba nie jest przekonana, czy jest ono dla Zamawiającego rzeczywiście korzystne pod względem ekonomicznym. Należy bowiem zauważyć, że umowy zostaną zawarte najprawdopodobniej w połowie roku 2022, zatem wykonawcy już na wstępie, przy stawkach wynagrodzenia odnoszących się do wynagrodzenia minimalnego, będą musieli przewidzieć dodatkowe kwoty na ryzyko wzrostu wynagrodzenia minimalnego w roku 2023 (albo ryzykować złożenie ofert z rażąco niską ceną) - tym samym Zamawiający już w roku 2022 będzie musiał wypłacać wykonawcy wynagrodzenie odnoszące się de facto do roku 2023, a potem również będzie dokonywał waloryzacji w odniesieniu do tych podwyższonych stawek. Zatem w ocenie Izby bardziej racjonalne i korzystniejsze dla obu stron pod kątem ryzyka byłoby przewidzenie waloryzacji od dnia zmiany przepisów, a nie po 12 miesiącach.”. Izba w cytowanym orzeczeniu orzekła zatem, że nie jest niezgodne z ustawą przewidzenie waloryzacji po 12 miesiącach obowiązywania umowy, Izba wręcz pokreśliła potrzebę stabilizacji po stronie zamawiającego, a jedynie poddała pod wątpliwość racjonalność zamawiającego, której ocena jednak nie mieści się w granicach kognicji Izby. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 433 pkt 4 ustawy przez wprowadzenie przez zamawiającego do projektu umowy w sprawie zamówienia publicznego postanowień abuzywnych ze względu na dopuszczenie do dowolnego kształtowania przez zamawiającego wielkości zamówienia i zaniechanie ustalenia w treści SWZ minimalnej wartości lub wielkości świadczenia stron Zarzut nie podlegał rozpoznaniu. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie uwzględnił podniesiony zarzut i zobowiązał się do modyfikacji postanowień SWZ. Zgodnie z art. 522 ust. 4 w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów. W tej sprawie do postępowania odwoławczego nikt po stronie zamawiającego nie przystąpił. Ziściły się zatem przesłanki do umorzenia postępowa- nia w zakresie tego zarzutu, co znalazło odzwierciedlenie w pkt. 1.1. sentencji orzeczenia. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 8, art. 431, art. 16, art. 17 ustawy w zw. z art. 5 i art. 353(1) Kodeksu cywilnego w zw. z art. 484 § 2 oraz art. 58 Kodeksu cywilnego przez ustalenie łącznej wysokości kar umownych, których może dochodzić zamawiający na poziomie nieadekwatnym do wartości zamówienia, w wysokości rażąco wygórowanej i nieadekwatnej do okoliczności, które mogą stanąć u podstaw powstania roszczenia zamawiającego o jej zapłatę Zarzut nie podlegał rozpoznaniu. Zarzut został wycofany przez odwołującego, stąd nie podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Zgodnie z art. 522 ust. 3 ustawy ustawodawca przewidział dopuszczalność cofnięcia części zarzutów. Skoro zarzut został cofnięty, to zgodnie z art. 519 ust. 2 ustawy należało uznać, że w tym zakresie odwołanie nie wywołało skutków związanych z wniesieniem odwołania, a na mocy art. 568 pkt. 1 ustawy postępowanie w tym zakresie podlegało umorzeniu. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 99 ust. 1 ustawy przez wadliwy opis przez zamawiającego przedmiotu zamówienia, w zakresie żądania wykazu osób w zakresie szerszym niż przewiduje ustawa Zarzut nie potwierdził się. Odwołujący naruszenia ustawy upatruje w art. 99 ust. 1 ustawy, który stanowi, że przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. W ocenie Izby odwołujący błędnie utożsamia wykaz osób z par 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy z wykazem osób stanowiącym element sposoby realizacji zamówienia pisany w pkt. A Opisu przedmiotu zamówienia oraz w par. 3 ust. 22 wzoru umowy. Wykaz osób z rozporządzenia jest składany w celu potwierdzenia spełniania przez wykonawcę warunków udziału dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej, zaś wykaz opisany w dokumentach zamówienia przez zamawiającego jest sposobem wykonania zamówienia w sposób zabezpieczający interesy zamawiającego związane z ochroną obiektów objętych zamówieniem przez nieuprawnionym wtargnięciem. W ocenie Izby nie można uznać, że na potrzeby realizacji zamówienia zamawiający może oczekiwać informacji wyłącznie takich jakie mają służyć potwierdzeniu spełniania warunku udziału. Przede wszystkim choćby z tego względu, że warunek ma być proporcjonalny do przedmiotu zamówienia, a nie z nim tożsamy. Z tego względu wskazanie przez odwołującego, że zamawiający może żądać wykazu osób z informacjami o ich kwalifikacjach zawodowych, uprawnieniach, doświadczeniu i wykształceniu, a także zakresie wykonywanych czynności i podstawie dysponowania, nie oznacza, że zamawiającemu mogą okazać się potrzebne inne dane o pracowniach wykonawcy w toku realizacji zamówienia. Zamawiający uzasadnił potrzebę pozyskania informacji o numerze i serii dowodu osobistego pracownika wskazując na konieczność identyfikacji osoby stawiającej się do wykonania zamówienia z uwagi na strategiczny charakter zamawiającego i specyfikę jego funkcjonowania. Izba uznała taką potrzebę za usprawiedliwioną. Wymóg jest ukształtowany w sposób jednoznaczny, zrozumiały, uwzględniający wymagania zamawiającego i jednakowy dla wszystkich wykonawców. W ocenie Izby wymóg ten nie preferuje żadnego z wykonawców, ani nie opisuje usługi dostarczanej tylko przez jednego wykonawcę, tym samym nie sposób mu przypisać naruszenie art. 99 ust. 1 ustawy. Izba zwraca uwagę na granice swojej kognicji wskazane w art. 513 ustawy. Z przepisu tego wynika, że Izba rozpoznaje odwołania na niezgodną z przepisami ustawy czynność zamawiającego lub na zaniechanie czynności, do której zamawiający był zobowiązany na podstawie ustawy. Odwołujący zaś naruszenia prawa przez zamawiającego upatruje w przepisach Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem Danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich Danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i w Ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie Danych osobowych. W ocenie Izby do badania tego typu uchybień Izba nie została upoważniona w art. 473 ust. 1 ustawy. Izba zauważa, że odwołujący kwestionuje uprawnienie zamawiającego do żądania serii i numeru dowodu osobistego pracownika, a nie kwestionuje innych postawień umownych, które również wymagają od wykonawcy przekazania zamawiającemu danych umożliwiających identyfikację osoby - w par. 3 ust. 3 i 4 zamawiający uzyskuje prawo wglądu do dokumentów w postaci okresowych badań lekarskich, uprawnień do wykonywania prac na wysokości, z kolei w związku z dokumentowaniem zatrudnienia określonych osób na podstawie umowy o pracę zamawiający zgodnie z par. 7 zamawiający uprawniony jest w szczególności do żądania: 2.1. oświadczeń w zakresie potwierdzenia spełnienia ww. wymogów i dokonywania ich oceny; 2.2. oświadczenia Wykonawcy lub podwykonawcy o zatrudnieniu pracownika na podstawie umowy o pracę, 2.3. poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii umowy o pracę zatrudnionego pracownika, 2.4. innych dokumentów - zawierających informacje, w tym dane osobowe, niezbędne do weryfikacji zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, w szczególności imię i nazwisko zatrudnionego pracownika, datę zawarcia umowy o pracę, rodzaj umowy o pracę i zakres obowiązków pracownika. Tym samym odwołujący w pewnych sytuacjach godzi się na przekazywanie danych osobowych, uznając to za usprawiedliwione potrzebą zamawiającego, a w przypadku serii i numeru dowodu osobistego umożliwiających jednoznaczną identyfikację pracownika uznaje ten wymóg za nadmierny. W ocenie Izby skoro zamawiający usprawiedliwił potrzebę pozyskania tych danych i żądając ich równo potraktował wszystkich wykonawców, to nie ma podstaw do uznania, że zamawiający naruszył art. 99 ust. 1 ustawy. Mając powyższe na uwadze Izba oddaliła odwołanie na podstawie art. 553 ust. 1 ustawy. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy, tj. stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem postanowień Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437) na podstawie par. 8 ust. 2 pkt 1 cyt. rozporządzenia obciążając kosztami uiszczonego wpisu odwołującego oraz zasądzając od odwołującego na rzecz zamawiającego koszty wydatków pełnomocnika w kwocie 3600zł. zgodnej ze złożoną fakturą. Przewodniczący:........................... 38 …- Odwołujący: Torpol Oil & Gas Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo Spółka Akcyjna…Sygn. akt: KIO 3335/21 WYROK z dnia 30 listopada 2021 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Irmina Pawlik Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2021 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 15 listopada 2021 r. przez wykonawcę Torpol Oil & Gas Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wysogotowie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie przy udziale wykonawcy Control Process Spółka Akcyjna z siedzibą w Krakowie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego orzeka: 1. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów odwołania oznaczonych nr 1.3 (zarzut dotyczący art. 2 ust. 2 projektu umowy) i nr 1.4 (zarzut dotyczący art. 2 ust. 3 projektu umowy); 2. oddala odwołanie; 3. kosztami postępowania odwoławczego obciąża odwołującego Torpol Oil & Gas Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wysogotowie i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: .............................................. Sygn. akt: KIO 3335/21 Uz as adnienie Zamawiający Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie złoża Różańsko i budowa źródła kogeneracyjnego na potrzeby KRNiGZ Dębno” (nr postępowania ZP/PGNG/21/0277/GE/DIG1). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 3 listopada 2021 r. pod numerem 2021/S 213-563133. Do ww. postępowania o udzielenie zamówienia zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm., dalej „ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa zamówienia przekracza progi unijne, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp. W dniu 15 listopada 2021 r. wykonawca Torpol Oil & Gas Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Wysogotowie (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie wobec treści dokumentów zamówienia, zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 433 pkt 3 ustawy Pzp poprzez zawarcie w projektowanych postanowieniach umownych postanowień, które przerzucają na wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi Zamawiający, wobec zawarcia w projekcie umowy nazwanym „Umowa o Generalne Wykonawstwo Inwestycji pod nazwą „Zagospodarowanie złoża Różańsko i budowa źródła kogeneracyjnego na potrzeby KRNiGZ Dębno” (zwany dalej „Projektem Umowy”) postanowień: 1.1. Art. 1 Definicje ust. 1 pkt 2) i pkt 3) Projektu Umowy - bez wyraźnego rozróżnienia na to, która Dokumentacja Projektowa jest dokumentacją dostarczaną przez Zamawiającego, a która Dokumentacja Projektowa jest dostarczana przez Wykonawcę, pomimo tego, że przedmiotowe zamówienie będzie realizowane częściowo na podstawie Dokumentacji Projektowej, którą przekazuje Zamawiający, a częściowo na podstawie Dokumentacji Projektowej, którą musi opracować Wykonawca, a tym samym brak tego rozróżnienia sprawia, że na Wykonawcę zostaje przerzucona odpowiedzialność również za Dokumentację Projektową, której nie jest autorem, i która jest mu dostarczana przez Zamawiającego, 1.2. Art. 10. Wynagrodzenie i Warunki Płatności ust. 7 pkt 2 Projektu Umowy które to postanowienie umowne przerzuca na Wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi Zamawiający, z uwagi na to, że część zakresu zamówienia będzie realizowana na podstawie Dokumentacji Projektowej opracowanej i dostarczonej przez Zamawiającego, a brak rozróżnienia w Projekcie Umowy, o którą Dokumentację Projektową chodzi, sprawia, że całą odpowiedzialność za Dokumentację Projektową przerzuca się na Wykonawcę, 1.3. Art. 2. Przedmiot Umowy ust. 2 Projektu Umowy - które to postanowienie umowne przerzuca na Wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi Zamawiający, z uwagi na to, że to Zamawiający dostarcza w tym zamówieniu Dokumentację Przetargową oraz w części Dokumentację Projektową, a nie Wykonawca, a tym samym nie może ponosić odpowiedzialności za tę Dokumentację, w zakresie w jakim otrzymał ją od Zamawiającego, 1.4. Art. 2. Przedmiot Umowy ust. 3 zdanie pierwsze Projektu Umowy - które to postanowienie umowne przerzuca na Wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi Zamawiający, z uwagi na to, że to Zamawiający dostarcza w tym zamówieniu Dokumentację Przetargową, a nie Wykonawca, a tym samym nie może ponosić odpowiedzialności za tę Dokumentację Przetargową, 1.5. Art. 2. Przedmiot Umowy ust. 4 zdanie ostatnie - Projektu Umowy - które to postanowienie umowne przerzuca na Wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi Zamawiający, z uwagi na to, że to Zamawiający dostarcza w tym zamówieniu Dokumentację Przetargową oraz Dokumentację Projektową w zakresie części przedmiotu zamówienia, a tym samym Wykonawca nie może ponosić odpowiedzialności za roboty, usługi czy też dostawy, których nie dało się przewidzieć w chwili zawarcia Umowy, w zakresie Dokumentacji przekazywanej przez Zamawiającego, 1.6. Art. 2 Przedmiot Umowy ust. 7 zdanie pierwsze Projektu Umowy - które to postanowienie umowne przerzuca na Wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi Zamawiający, z uwagi na to, że to Zamawiający w zakresie części przedmiotu zamówienia dostarcza Dokumentację Projektową, a przy postanowieniu o takiej treści cała odpowiedzialność za Dokumentację Projektową zostaje przerzucona na Wykonawcę, 1.7. Art. 4 Obowiązki Wykonawcy ust. 22 pkt 1 Projektu Umowy - które to postanowienie umowne przerzuca na Wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi Zamawiający, z uwagi na to, że to Zamawiający w zakresie części przedmiotu zamówienia dostarcza Dokumentację Projektową, a przy postanowieniu o takiej treści cała odpowiedzialność za Dokumentację Projektową zostaje przerzucona na Wykonawcę, 1.8. Art. 4. Obowiązki Wykonawcy ust. 31 Projektu Umowy - które to postanowienie umowne przerzuca całkowitą odpowiedzialność na Wykonawcę za realizację Umowy również w sytuacjach, gdy wyłączną odpowiedzialność ponosi Zamawiający, w szczególności dotyczy to dokumentów lub aktów administracyjnych niezbędnych do realizacji zamówienia, a których uzyskanie obciąża Zamawiającego, 1.9. Art. 4. Obowiązki Wykonawcy ust. 59 Projektu Umowy - które to postanowienie umowne przerzuca całkowitą odpowiedzialność na Wykonawcę za realizację Umowy również w sytuacjach, gdy wyłączną odpowiedzialność ponosi Zamawiający, w szczególności gdy nieosiągnięcie tych Parametrów Gwarantowanych będzie efektem np. wadliwej Dokumentacji Przetargowej/Projektowej, którą przekazuje Zamawiający i za którą w relacjach z Wykonawcą odpowiada Zamawiający, 2. art. 99 ust. 1 ustawy Pzp poprzez brak rozróżnienia w postanowieniach umownych dwóch rodzajów Dokumentacji Projektowej (tj. Dokumentacji Projektowej, którą przekazuje Zamawiający i Dokumentację Projektową, którą będzie musiał opracować Wykonawca), co sprawia, że przedmiot zamówienia nie jest opisany w sposób jednoznaczny i wyczerpujący oraz za pomocą dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty albowiem Wykonawcy nie są w stanie dokonać właściwego rozróżnienia zakresu swojej odpowiedzialności. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i: 1. nakazanie Zamawiającemu zmianę projektowanych postanowień Projektu Umowy lub ich usunięcie według poniższych żądań: 1.1. poprzez rozróżnienie w definicji Dokumentacji Projektowej (art. 1 ust. 1 pkt 2 Projektu Umowy), dwóch rodzajów Dokumentacji Projektowej tj. Dokumentacji Projektowej dostarczanej przez Zamawiającego, oraz Dokumentacji Projektowej, którą opracować musi Wykonawca, względnie dodanie również do definicji Dokumentacji Przetargowej, która jest przygotowywana i przekazywana przez Zamawiającego, że zawiera ona Dokumentację Projektową w tym zakresie w jakim Wykonawca ma wykonać Roboty na jej podstawie, 1.2. poprzez dodanie do art. 10 ust. 7 pkt 2) Projektu Umowy o treści: „Wynagrodzenie pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Wykonawcę w celu prawidłowego i terminowego zrealizowania Umowy i na warunkach w niej oznaczonych, w szczególności koszty związane z: (...) 2) opracowaniem Dokumentacji Projektowej”, fragmentu o treści: „z wyjątkiem Dokumentacji Projektowej, którą przekazuje Zamawiający”, 1.3. usunięcie w art. 2 ust. 2 Projektu Umowy o treści: „Wykonawca oświadcza, że zapoznał się z Dokumentacją Przetargową i nie wnosi do niej żadnych zastrzeżeń w szczególności nie stwierdził wad tej dokumentacji. Jeżeli po zawarciu Umowy Wykonawca w terminie 3 miesięcy od zawarcia Umowy, stwierdzi wady Dokumentacji Przetargowej, to Wykonawca ma obowiązek poinformowania Zamawiającego o tej wadzie w ciągu 3 dni od dnia wykrycia powyższej Wady. W razie niepoinformowania Zamawiającego przez Wykonawcę o wadzie Dokumentacji Przetargowej w terminie 3 miesięcy od zawarcia Umowy i w ciągu 3 dni od dnia wykrycia powyższej wady, Wykonawca traci prawo wystąpienia do Zamawiającego z wnioskiem o przedłużenie terminu realizacji Inwestycji z powodu wady Dokumentacji Przetargowej” 1.4. usunięcie w art. 2 ust. 3 zdanie pierwsze Projektu Umowy fragmentu o treści: „Gdyby zachodziła potrzeba dokonania Robót nieprzewidzianych w Umowie z powodu wadliwej Dokumentacji Przetargowej, Wykonawca wykona te Roboty na własny koszt i niebezpieczeństwo, przy czym zmiany zakresu Robót ustalonego w Umowie nie będą miały wpływu na termin realizacji Inwestycji”, 1.5. usunięcie w art. 2 ust. 4 zdanie ostatnie Projektu Umowy fragmentu o treści: „Wykonawca wykona usługi, roboty budowlane oraz inne czynności niewymienione w Umowie w sposób zgodny z wymaganiami właściwych organów administracji, wymogami prawa, w tym prawa unijnego, a także w sytuacji zmiany stanu prawnego, nawet jeśli konieczności wykonania tych usług, robót budowlanych lub czynności nie dało się przewidzieć w chwili zawarcia Umowy”, 1.6. poprzez dodanie do Art. 2 ust. 7 zdanie pierwsze Projektu Umowy o treści „Na Wykonawcy spoczywa w szczególności obowiązek sporządzenia Dokumentacji Projektowej (...)” fragmentu o treści: „że nie dotyczy to Dokumentacji Projektowej przekazanej przez Zamawiającego” 1.7. Poprzez dodanie do Art. 4 ust. 22 pkt 1 Projektu Umowy o treści: „Realizacja przedmiotu Umowy polegać będzie w szczególności na: 2) wykonaniu Dokumentacji Projektowej wraz z przeprowadzeniem niezbędnych procedur formalno-prawnych w celu uzyskania pozwolenia na budowę i pozwolenia na użytkowanie” fragmentu o treści: „że nie dotyczy do Dokumentacji Projektowej przekazanej przez Zamawiającego” 1.8. usunięcie art. 4 ust. 31 Projektu Umowy o treści: „Wykonawca poniesie wszelkie ryzyka związane z brakiem jakiegokolwiek, wymaganego dla prawidłowej realizacji przedmiotu Umowy, aktu administracyjnego lub dokumentu.” względnie dodanie fragmentu o treści „że nie dotyczy to aktów administracyjnych lub dokumentów, których dostarczenie obciąża Zamawiającego”, 1.9. usunięcie art. 4 ust. 59 projektu Umowy o treści: „Wykonawca gwarantuje, że podczas Próby Gwarancyjnej zostaną uzyskane Parametry Gwarantowane Inwestycji” względnie dodanie fragmentu o treści, że: „nie dotyczy to sytuacji, w których nie uzyskano Parametrów Gwarantowanych Inwestycji z uwagi na wadliwość Dokumentacji Przetargowej/Projektowej przekazanej przez Zamawiającego” 2. nakazanie Zamawiającemu, aby ten wyraźnie rozróżnił w Projekcie Umowy dwa rodzaje Dokumentacji Projektowej (tj. Dokumentacji Projektowej przekazywanej przez Zamawiającego oraz Dokumentacji Projektowej, którą ma opracować Wykonawca) i w konsekwencji odpowiednie rozdzielenie obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności za poszczególny rodzaj Dokumentacji Projektowej. Odwołujący na wstępie wskazał, iż przedmiotowe zamówienie będzie realizowane w formule mieszanej, tj. częściowo na podstawie Dokumentacji Projektowej przekazanej przez Zamawiającego (w formule „wybuduj”) oraz częściowo na podstawie Dokumentacji Projektowej, którą ma opracować Wykonawca (w formule „zaprojektuj i wybuduj”). Jest o tym mowa m.in. w Harmonogramie Rzeczowo-Finansowym stanowiącym załącznik nr 4 do Projektu Umowy. W Projekcie Umowy Zamawiający zawarł liczne postanowienia umowne, które stanowią niedopuszczalną na gruncie art. 433 pkt 3 Pzp klauzulę umowną, przerzucającą na Wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi Zamawiający. Ponadto Projekt Umowy został opracowany w taki sposób, że nie zawiera wyraźnego rozdziału poszczególnych praw i obowiązków Stron, a także ich odpowiedzialności - przy uwzględnieniu tego, że pewna część zakresu zamówienia do wykonania (Roboty) będzie wykonywana na podstawie Dokumentacji Projektowej przygotowanej i przekazanej przez Zamawiającego, a pewna część zakresu zamówienia do wykonania będzie polegała na opracowaniu Dokumentacji Projektowej przez Wykonawcę, a następnie na jej podstawie będą wykonywane Roboty. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 433 ust. 3 ustawy Pzp Odwołujący wskazał, iż postępowanie dotyczy zamówienia, które będzie realizowane w formule mieszanej tj. w formule „wybuduj” na podstawie dokumentacji projektowej przekazanej przez Zamawiającego oraz w formule „zaprojektuj i wybuduj”, gdzie to Wykonawca ma opracować dokumentację projektową i na jej podstawie zrealizować roboty. Tym samym oznacza to, że w relacjach Zamawiający - Wykonawca to zawsze Zamawiający będzie odpowiedzialny za tę dokumentację, którą dostarcza on Wykonawcy, na podstawie której Wykonawca zrealizuje opisane w niej roboty budowlane. To samo dotyczy dokumentacji, która ma posłużyć Wykonawcy do opracowania przez wykonawcę dokumentacji projektowej. Wynika to m.in. z art. 103 ust. 1 ustawy Pzp, zgodnie z którym zamówienie na roboty budowlane opisuje się za pomocą dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych. Podobnie w art. 103 ust. 2 ustawy Pzp ustawodawca wskazał, że w przypadku robót w formule „zaprojektuj i wybuduj” przedmiot zamówienia opisuje się za pomocą programu funkcjonalno-użytkowego. Opis przedmiotu zamówienia zaś to zawsze obowiązek zamawiającego. Ponadto stosownie do treści przepisu art. 647 Kodeksu cywilnego, przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że o ile Wykonawca będzie brał odpowiedzialność za dokumentację projektową, którą musi w przedmiotowym zamówieniu opracować, to w zakresie dokumentacji przetargowej oraz dokumentacji projektowej, którą przekazuje mu Zamawiający w tym postępowaniu - Wykonawca za jakość otrzymanej dokumentacji odpowiedzialności nie może ponosić. W tym bowiem zakresie cała odpowiedzialność w relacjach z Wykonawcą spoczywa bowiem na Zamawiającym. W relacjach z Wykonawcą nie zwalnia go z tej odpowiedzialności również to, że była ona wykonywana przez profesjonalny podmiot. Wszelkie zatem postanowienia umowne, które przerzucają na wykonawcę odpowiedzialność związaną z wadliwością Dokumentacji Projektowej, Dokumentacji Przetargowej przekazanej w tym Postępowaniu przez Zamawiającego, za którą to Wykonawca nie ponosi odpowiedzialności - należy uznać za tzw. klauzulę abuzywną niedopuszczalną na gruncie art. 433 pkt 3 ustawy Pzp. W zakresie zarzutu z pkt 1.1. Odwołujący Torpol wskazał, iż z treści definicji zawartych w art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 Projektu Umowy nie wynika to, że w pewnym zakresie Dokumentacja Projektowa jest dokumentem sporządzanym i dostarczanym przez Zamawiającego. W treści definicji Dokumentacji Projektowej brak takiej informacji, a w treści definicji Dokumentacji Przetargowej, w której jest mowa o dokumentach przekazywanych przez Zamawiającego, nie wymienia się z kolei Dokumentacji Projektowej w zakresie w jakim to Zamawiający ją dostarcza. Brak wyraźnego rozróżnienia, dwóch rodzajów Dokumentacji Projektowej, sprawia (co potwierdzają również inne Postanowienia Umowy - o czym w dalszej części), że Zamawiający próbuje przerzucić odpowiedzialność na Wykonawcę - za Dokumentację Projektową, którą to Zamawiający dostarcza Wykonawcy. W zakresie zarzutu z pkt 1.2. Odwołujący Torpol wskazał, iż Zamawiający w pewnym zakresie Robót do wykonania dostarcza w tym zamówieniu Dokumentację Projektową, a tym samym nie może on wymagać od Wykonawców, aby również wliczali do swojego wynagrodzenia koszty związane z opracowaniem tej właśnie Dokumentacji Projektowej. Tego typu postanowienie bez wyraźnego wyłączenia z wynagrodzenia Wykonawcy Dokumentacji Projektowej, którą dostarcza Zamawiający, zmierza do tego, aby przerzucić na Wykonawcę odpowiedzialność za Dokumentację Projektową, również w tej części, której Wykonawca nie wykonuje w tym zamówieniu. W odniesieniu do zarzutu z pkt 1.3. Odwołujący Torpol wskazał, iż przywołany fragment również zmierza do tego, aby przerzucić na Wykonawcę odpowiedzialność za wadliwą Dokumentację Przetargową/Projektową, którą dostarcza Zamawiający. Wystarczy bowiem jeden dzień spóźnienia Wykonawcy z poinformowaniem o wadzie takiej Dokumentacji, a na podstawie ww. postanowienia umownego, Wykonawca traci prawo do ewentualnych roszczeń związanych z przedłużeniem terminu realizacji takiego zamówienia, pomimo tego, że wada Dokumentacji może wstrzymać roboty na wiele miesięcy. Odwołujący wskazał, iż w znamienitej większości orzecznictwo sądów powszechnych potwierdza słuszność stanowiska, że nieważne są postanowienia warunków kontraktowych, które ograniczają wykonawcy możliwość dochodzenia roszczeń w przypadku niezgłoszenia ich drugiej stronie w terminie określonym umową. Odwołujący powołał się na wyroki Sądu Okręgowego w Warszawie (z dnia 1 grudnia 2011 r. sygn. akt XXV C 812/10, z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt 647/11, z dnia 11 czerwca 2012 r., sygn. akt XXV C 567/11 oraz z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt XXV C 701/10) oraz Sądu Okręgowego w Gdańsku (wyrok z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt XV C 1956/12), w których uznano, że prekluzyjny termin na złożenie powiadomienia o roszczeniu nie może zostać uznany za prawidłowy i zgodny z powszechnie obowiązującym prawem. Sądy te wskazywały, że z mocy samego prawa, próba nałożenia na wykonawcę ograniczonego do 28 dni terminu, z którym wiązałaby się większa niż dopuszcza Kodeks Cywilny sankcja w postaci utraty uprawnienia do przedłużenia kontraktowego czasu na ukończenie i zapłaty dodatkowego kosztu - jest nieskuteczna. Podobnie, nie jest możliwe podniesienie zarzutu przedawnienia przez zamawiającego w celu uniknięcia skutków roszczenia. Wykonawcy robót budowlanych, którym zamawiający „narzucił” umowny termin prekluzyjny, są uprawnieni do dochodzenia swoich roszczeń powstałych w związku realizacją kontraktu w terminie 3 lat. Termin rozpoczęcia biegu okresu przedawnienia należy liczyć od momentu, w którym roszczenie stało się wymagalne, a więc od momentu, w którym wykonawca dowiedział się lub przy zachowaniu należytej staranności powinien ył dowiedzieć się o okoliczności stanowiącej jego podstawę. Odwołujący wskazał, iż rozważania Sądu Apelacyjnego w Warszawie (wyroki Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt VI ACa 1315/12. Zbliżone stanowisko Sąd Apelacyjny w Warszawie zajął w wyrokach: z dnia 29 kwietnia 2013r., sygn. akt VI ACa 1183/12 oraz z dnia 4 lipca 2016 r., sygn. alt VI ACa 569/15) są co do zasad tożsame z argumentami podnoszonymi przez sądy okręgowe. W zakresie zarzutu z pkt 1.4. Odwołujący Torpol podniósł, iż w art. 2 ust. 3 Projektu Umowy Zmawiający wprost wskazuje, że Wykonawca ma wykonać wszelkie roboty na własny koszt, pomimo tego, że Dokumentacja Przetargowa z uwagi na swą wadliwość nie przewidywała określonych robót do wykonania, jak również, że zmiana zakresu tych robót nie będzie uprawniała Wykonawcy do jakichkolwiek roszczeń tak o przedłużenie terminu realizacji, jak również dodatkowej zapłaty za dodatkowe roboty budowlane. Tego typu postanowienia jest już najbardziej jaskrawym przejawem tzw. Klauzuli abuzywnej. Odwołujący przypomina, że to Zamawiający dostarcza Dokumentację Przetargową. W odniesieniu do zarzutu z pkt 1.5. Odwołujący Torpol wskazał, iż wskazany w odwołaniu fragment art. 2 ust. 4 Projektu Umowy to kolejny przykład niedopuszczalnej klauzuli umownej (abuzywnej), którą Zamawiający przerzuca na Wykonawcę całkowitą odpowiedzialność za realizację Umowy, również za okoliczności obciążające Zamawiającego (np. wadliwa Dokumentacja Przetargowa/Projektowa, teren budowy nie nadający się do prowadzenia robót). W odniesieniu do zarzutu z pkt 1.6. Odwołujący Torpol wskazał, iż w art. 2 ust. 7 Projektu Umowy Zamawiający narzuca na Wykonawcę obowiązek sporządzenia Dokumentacji Projektowej bez wyraźnego wskazania, że nie dotyczy to Dokumentacji Projektowej doręczonej przez Zamawiającego. Brak tego wskazania sprawia, że Zamawiający będzie domagał się wykonania (np. uzupełnienie, naprawa) Dokumentacji Projektowej, którą sam dostarcza Wykonawcy i za którą to Zamawiający ponosi odpowiedzialność. W odniesieniu do zarzutu z pkt 1.7. Odwołujący Torpol wskazał, iż w art. 4 ust. 22 pkt 1 Projektu Umowy, Zamawiający po raz kolejny narzuca na Wykonawcę obowiązek sporządzenia Dokumentacji Projektowej bez wyraźnego wskazania, że nie dotyczy to Dokumentacji Projektowej doręczonej przez Zamawiającego. Brak tego wskazania sprawia, że Zamawiający będzie domagał się wykonania (np. uzupełnienie, naprawa) Dokumentacji Projektowej, którą sam dostarcza Wykonawcy i za którą to Zamawiający ponosi odpowiedzialność. W zakresie zarzutu z pkt 1.8. Odwołujący Torpol podniósł, iż w art. 4 ust. 31 Projektu Umowy znajduje się kolejny przykład przerzucenia całkowitej odpowiedzialności na Wykonawcę. Postanowienie o takiej bowiem treści odnosi się do wszystkich dokumentów, czy też decyzji administracyjnych, nawet tych, które nie leżą w obowiązkach Wykonawcy. Do takich mogą np. zaliczać się opracowanie Dokumentacji Projektowej z uwagi na wadliwość dostarczonej przez Zamawiającego. W odniesieniu do zarzutu z pkt 1.9. Odwołujący Torpol podniósł, iż w art. 4 ust. 59 Projektu Umowy Zamawiający wymaga w art. 4 ust. 59 Projektu Umowy, aby Wykonawca złożył oświadczenie, w którym zobowiąże się do zagwarantowania Parametrów Gwarantowanych Inwestycji. Odwołujący wskazał, iż to nie wykonawca jest autorem Dokumentacji Przetargowej/Projektowej w tej części, którą przekazuje Zamawiający. Tym samym jedyne co może on zagwarantować to, że wykona to zgodnie z tą Dokumentacją, wszelkimi normami, czy też zasadami wiedzy technicznej. Nie może natomiast zagwarantować, że założone w niej parametry zostaną osiągnięte. Wykonawca nie będąc jej autorem nie może odpowiadać za to co zostało w niej zaprojektowane. Wystarczy bowiem, że projektant mógł niewłaściwie dobrać urządzenia (np. zbyt małą moc) i to wszystko sprawi, że finalnie Wykonawca wykona obiekt zgodnie z umową, ale parametry końcowe nie zostaną osiągnięte z przyczyn nie leżących absolutnie po stronie Wykonawcy. Przy takim natomiast postanowieniu umownym, Wykonawca bierze na siebie nieograniczoną w żaden sposób odpowiedzialność za osiągnięcie tych parametrów. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 99 ust. 1 ustawy Pzp Odwołujący Torpol podniósł, iż przygotowana przez Zamawiającego konstrukcja Projektu Umowy, która jak zostało to wyżej wskazane, nie rozróżnia tego podziału na prawa, obowiązki oraz odpowiedzialność Stron Umowy w zależności od tego, czy Wykonawca będzie realizował Roboty na podstawie Dokumentacji Projektowej oraz Dokumentacji Przetargowej. Brak tego wyraźnego rozróżnienia niezależnie od tego, że oznacza przerzucenie przez Zamawiającego na Wykonawcę pełnej odpowiedzialności za realizację zamówienia (również za dokumenty, które przekazuje mu Zamawiający) co stanowi niedopuszczalną na gruncie kontraktów realizowanych na PZP - klauzulę abuzywna, powoduje również to, że Wykonawcy pozostają w stanie niepewności, co do tego jaki faktycznie zakres obowiązków ich obciąża przy realizacji zamówienia. Taki stan niepewności co do tego, co faktycznie stanowi zakres obowiązków Wykonawcy, sprawia, że przedmiot zamówienia nie jest należycie opisany, przy przestrzeganiu reguł opisanych w art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z art. 99 ust. 1 Pzp przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Tymczasem oprócz braku wyraźnego rozróżnienia w Projekcie Umowy, o którym mowa wyżej, Projekt Umowy zawiera wiele wewnętrznych sprzeczności i tak np.: w art. 1 ust. 1 pkt 2) mamy definicję Dokumentacji Projektowej, w której Zamawiający wskazuje, że dokumentacja ta zawiera m.in. Projekt Technologiczny, Projekt Budowlany, Projekt Wykonawczy. Z kolei w art. 1 ust. 1 pkt 19), 21), 22) Projektu Umowy Zamawiający wskazał, że Projekt Budowlany, Projekt Technologiczny, Projekt Wykonawczy - są to dokumenty dostarczone przez Zamawiającego. Jednocześnie w innych miejscach Projektu Umowy Zamawiający narzuca na Wykonawcę obowiązek sporządzenia Dokumentacji Projektowej i uwzględnienia wykonania tej Dokumentacji w cenie oferty (np. art. 2 ust. 7, art. 4 ust. 22 pkt 1, art. 4 ust. 22 pkt 19, art. 4 ust. 47, art. 8 ust. 1 pkt 1 Projektu Umowy). Tego typu brak konsekwencji w opisaniu praw, obowiązków i odpowiedzialności Stron sprawia, że Wykonawcy nie są w stanie w sposób należyty wyszacować swojej oferty cenowej, nie wiedzą jaki jest ich zakres obowiązków do wykonania, jak również nie są w stanie wyszacować swojego ryzyka związanego z realizacją zamówienia. Na marginesie Odwołujący Torpol zauważył, że w jednym wycinku zakresu realizacji zamówienia Zamawiający wyraźnie rozdzielił tę „mieszaną” formułę realizacji zamówienia. Mianowicie w art. 10 ust. 7 pkt 17) Projektu Umowy wskazał, że: „Wynagrodzenie pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Wykonawcę w celu prawidłowego i terminowego zrealizowania Umowy i na warunkach w niej oznaczonych, w szczególności koszty związane z: 17) pełnieniem nadzoru autorskiego, z wyjątkiem nadzoru autorskiego w zakresie Dokumentacji Projektowej dostarczonej Wykonawcy przez Zamawiającego w ramach Dokumentacji Przetargowej”. Jak zatem widać w tym zakresie Zamawiający potrafił dokonać tego rozdziału praw, obowiązków i odpowiedzialności Stron Umowy. W taki sam sposób powinien postąpić w pozostałym zakresie Projektu Umowy. Zamawiający w dniu 26 listopada 2021 r. złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości. Po przeprowadzeniu rozprawy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Wobec spełnienia wymogów określonych art. 525 ust. 1-3 ustawy Pzp Izba uznała za skuteczne zgłoszenie przystąpienia dokonane przez wykonawcę Control Process Spółka akcyjna z siedzibą w Krakowie po stronie Odwołującego i dopuściła ww. wykonawcę do udziału w postępowaniu odwoławczym w charakterze Uczestnika. Izba stwierdziła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 528 ustawy Pzp. Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów odwołania oznaczonych nr 1.3 (zarzut dotyczący art. 2 ust. 2 projektu umowy) i nr 1.4 (zarzut dotyczący art. 2 ust. 3 projektu umowy) wobec ich wycofania przez Odwołującego na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2021 r., co znalazło odzwierciedlenie w pkt 1 sentencji wyroku. W pozostałym zakresie odwołanie zostało skierowane do rozpoznania na rozprawie. Izba uznała, iż Odwołujący wykazał, iż posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. w oparciu o dokumenty zamówienia przekazane przez Zamawiającego, w szczególności SWZ, OPZ i Projekt Umowy, z uwzględnieniem dokonanych przez Zamawiającego w toku postępowania modyfikacji. Izba ustaliła, co następuje: Przedmiotem zamówienia jest realizacja inwestycji polegającej na zagospodarowaniu złoża Różańsko i budowa źródła kogeneracyjnego na potrzeby KRNiGZ Dębno w zakresie wskazanym w pkt 3.2 SWZ. W pkt 3.4 SWZ wskazano, iż szczegółowy zakres i opis przedmiotu zamówienia, sposób i warunki jego wykonania oraz wymagania Zamawiającego przedstawione są w załącznikach do Projektu Umowy stanowiącego Załącznik nr 2 do SWZ. W Projekcie Umowy zawarto m.in. następujące postanowienia: - Art. 1 Definicje ust. 1 pkt 2) „Dokumentacja Projektowa - obejmuje wszelkie dokumenty (rysunki i ich opisy) przedstawiające obiekty budowlane składające się na Inwestycję, w szczególności: Projekt Technologiczny, Projekt Budowlany, Projekt Wykonawczy i informację dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, w przypadkach, gdy jej opracowanie jest wymagane na podstawie odrębnych przepisów” - Art. 1 Definicje ust. 1 pkt 3) „Dokumentacja Przetargowa - dokumentacja dostarczona Wykonawcy przez Zamawiającego oraz dokumentacja przekazana przez Wykonawcę Zamawiającemu w trakcie procedury o udzielenie zamówienia prowadzonego przez Zamawiającego, w szczególności SWZ, odpowiedzi Zamawiającego na pytania wykonawców w trakcie trwania postępowania o udzielenie zamówienia oraz Oferta” - Art. 1 Definicje ust. 1 pkt 15) -„Parametry Gwarantowane Inwestycji - parametry Inwestycji wskazane w załączniku do Umowy” - Art. 1 Definicje ust. 1 pkt 24) -„Roboty Dodatkowe - wszelkie roboty budowlane, dostawy i usługi wykraczające poza zakres zawarty w Dokumentacji Przetargowej” - Art. 2 Przedmiot Umowy ust. 1 - „Zamawiający powierza, a Wykonawca przyjmuje na warunkach określonych Umową: kompletne wykonanie Inwestycji zgodnie z załączoną Dokumentacją Projektową i specyfikacją techniczną inwestycji pn. „Zagospodarowanie złoża Różańsko i budowa źródła kogeneracyjnego na potrzeby KRNiGZ Dębno”, obejmującej w szczególności: 1) rozbudowę strefy odwiertów Różańsko-1a i 3k, 2) rozbudowę strefy odwiertu Różańsko-4, 3) budowę rurociągu przesyłowego wody złożowej relacji strefy odwiertów Różańsko - OC Barnówko wraz przyłączem elektroenergetycznym dla zasilania stref Różańsko, 4) monitoring szczelności istniejących rurociągów płynu złożowego, 5) budowę stacji transformatorowej na strefie Różańsko-1 i 3k, 6) rozbudowę OC Barnówko, 7) prace związane z odwodnieniem wykopów, 8) dostawę Źródła Kogeneracyjnego, 9) budowę rurociągu wody ze studni zlokalizowanej na terenie SP Mostno 7 na teren OC Barnówko, 10) świadczenie na rzecz Zamawiającego Obsługi Serwisowej, w celu zapewnienia utrzymania Turbozespołu Gazowego w optymalnym stanie technicznym, w szczególności umożliwiającym jego bezpieczną eksploatację oraz zapewnienie utrzymania Parametrów Gwarantowanych. Obsługa Serwisowa będzie realizowana zgodnie z Harmonogramem Przeglądów i Prac Planowanych.” - Art. 2. Przedmiot Umowy ust. 2 - „Wykonawca oświadcza, że zapoznał się z Dokumentacją Przetargową i nie wnosi do niej żadnych zastrzeżeń w szczególności nie stwierdził wad tej dokumentacji. Jeżeli po zawarciu Umowy Wykonawca w terminie 3 miesięcy od zawarcia Umowy, stwierdzi wady Dokumentacji Przetargowej, to Wykonawca ma obowiązek poinformowania Zamawiającego o tej wadzie w ciągu 3 dni od dnia wykrycia powyższej Wady. W razie niepoinformowania Zamawiającego przez Wykonawcę o wadzie Dokumentacji Przetargowej w terminie 3 miesięcy od zawarcia Umowy i w ciągu 3 dni od dnia wykrycia powyższej wady, Wykonawca traci prawo wystąpienia do Zamawiającego z wnioskiem o przedłużenie terminu realizacji Inwestycji z powodu wady Dokumentacji Przetargowej” - Art. 2. Przedmiot Umowy ust. 3 zdanie pierwsze - „Gdyby zachodziła potrzeba dokonania Robót nieprzewidzianych w Umowie w powodu wadliwej Dokumentacji Przetargowej, Wykonawca wykona te Roboty na własny koszt i niebezpieczeństwo, przy czym zmiany zakresu Robót ustalonego w Umowie nie będą miały wpływu na termin realizacji Inwestycji” - Art. 2. Przedmiot Umowy ust. 4 zdanie ostatnie - „Wykonawca w ramach Wynagrodzenia zobowiązuje się do wykonania wszelkich usług, robót budowlanych i innych czynności niewymienionych w Umowie, które są konieczne do wykonania Inwestycji, jak również dostarczenia lub wykonania Instalacji, Urządzeń, Wyposażenia i Materiałów, które nie są wyraźnie wymienione w Umowie, a których dostawa lub wykonanie w toku wykonywania Umowy okaże się konieczne dla pełnej realizacji Inwestycji. Wykonawca wykona usługi, roboty budowlane oraz inne czynności niewymienione w Umowie w sposób zgodny z wymaganiami właściwych organów administracji, wymogami prawa, w tym prawa unijnego, a także w sytuacji zmiany stanu prawnego, nawet jeśli konieczności wykonania tych usług, robót budowlanych lub czynności nie dało się przewidzieć w chwili zawarcia Umowy” - Art. 2 Przedmiot Umowy ust. 7 zdanie pierwsze - „Na Wykonawcy spoczywa w szczególności obowiązek sporządzenia Dokumentacji Projektowej (.)” - Art. 4 Obowiązki Wykonawcy ust. 5 - „Wprowadzanie przez Wykonawcę rozwiązań zamiennych w stosunku do rozwiązań przewidzianych w zatwierdzonej przez Zamawiającego Dokumentacji Projektowej wymaga uprzedniej akceptacji Zamawiającego i Projektanta” - Art. 4 Obowiązki Wykonawcy ust. 22 pkt 1 - „Realizacja przedmiotu Umowy polegać będzie w szczególności na: 1) wykonaniu Dokumentacji Projektowej wraz z przeprowadzeniem niezbędnych procedur formalno-prawnych w celu uzyskania pozwolenia na budowę i pozwolenia na użytkowanie” - Art. 4. Obowiązki Wykonawcy ust. 31 - „Wykonawca poniesie wszelkie ryzyka związane z brakiem jakiegokolwiek, wymaganego dla prawidłowej realizacji przedmiotu Umowy, aktu administracyjnego lub dokumentu.” - Art. 4. Obowiązki Wykonawcy ust. 59 „Wykonawca gwarantuje, że podczas Próby Gwarancyjnej zostaną uzyskane Parametry Gwarantowane Inwestycji” - Art. 8 Obowiązki Zamawiającego ust. 2 „Jeżeli uzyskanie przez Wykonawcę decyzji, pozwoleń, zgód, ekspertyz czy innych dokumentów lub aktów administracyjnych wymaganych do wykonania Umowy, nie będzie możliwe bez bezpośredniego udziału Zamawiającego, Zamawiający podejmie współpracę z Wykonawcą w celu usunięcia powstałych przeszkód.” - Art. 10. Wynagrodzenie i Warunki Płatności ust. 7 pkt 2 - „Wynagrodzenie pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Wykonawcę w celu prawidłowego i terminowego zrealizowania Umowy i na warunkach w niej oznaczonych, w szczególności koszty związane z: (...) 2) opracowaniem Dokumentacji Projektowej.” - Integralną część umowy stanowią m.in. załącznik nr 1 - Dokumentacja Projektowa i załącznik nr 2 - Specyfikacja techniczna robót nie ujętych w dokumentacji projektowej i dodatkowe wyjaśnienia. Ponadto Izba ustaliła, iż Zamawiający dokonał modyfikacji projektowanych postanowień umownych, wykreślając w art. 2 ust. 2 Projektu Umowy w zdaniu drugim fragment „w terminie 3 miesięcy od zawarcia Umowy” oraz zdanie trzecie „W razie niepoinformowania Zamawiającego przez Wykonawcę o wadzie Dokumentacji Przetargowej w terminie 3 miesięcy od zawarcia Umowy i w ciągu 3 dni od dnia wykrycia powyższej wady, Wykonawca traci prawo wystąpienia do Zamawiającego z wnioskiem o przedłużenie terminu realizacji Inwestycji z powodu wady Dokumentacji Przetargowej”, a ponadto wykreślając w art. 2 ust. 3 Projektu Umowy kwestionowany w odwołaniu fragment o treści „Gdyby zachodziła potrzeba dokonania Robót nieprzewidzianych w Umowie w powodu wadliwej Dokumentacji Przetargowej, Wykonawca wykona te Roboty na własny koszt i niebezpieczeństwo, przy czym zmiany zakresu Robót ustalonego w Umowie nie będą miały wpływu na termin realizacji Inwestycji. Izba zważyła, co następuje: Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut naruszenia art. 433 pkt 3 ustawy Pzp (zarzut nr 1 odwołania) nie potwierdził się. Zgodnie z tym przepisem projektowane postanowienia umowy nie mogą przewidywać odpowiedzialności wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający. Odwołujący przedmiotowy zarzut opierał na twierdzeniu, że zakwestionowane w odwołaniu postanowienia umowne przenoszą na wykonawcę odpowiedzialność za dokumentację projektową dostarczaną przez Zamawiającego, a zatem za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi Zamawiający, co uznać należy za niedozwolone na gruncie ww. przepisu postanowienie Projektu Umowy. W ramach uwag natury ogólnej zauważyć należy, że na gruncie prawa cywilnego za niedozwolone postanowienia umowne uznaje się takie postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie, które kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (art. 3851 § 1 Kodeksu cywilnego). Kodeksy cywilny wskazuje zatem, iż o abuzywności postanowień umownych świadczy co do zasady ustalenie praw i obowiązków jednej ze stron umowy w sposób rażąco naruszający jej interesy i sprzeczny z dobrymi obyczajami, przy czym celem omawianego przepisu jest przede wszystkich ochrona konsumentów. Swojego rodzaju odpowiednikiem tej regulacji na gruncie ustawy Pzp, chroniącym wszak interes wykonawcy (a zatem przedsiębiorcy, podmiotu profesjonalnego) jest art. 433, w świetle którego za niedozwolone należy uznać co do zasady takie postanowienia, które kształtują obowiązki wykonawcy w sposób rażąco nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i ryzyk związanych z jego realizacją. Ustawodawca, dążąc do zrównoważenia pozycji stron umowy w sprawie zamówienia publicznego, zdecydował się wprowadzić do ustawy Pzp przepis zakazujący stosowania w umowach klauzul nakładających na wykonawcę obowiązki rażąco nieproporcjonalne do przedmiotu zamówienia. Katalog klauzul abuzywnych ma w przypadku ustawy Pzp charakter zamknięty. Wśród tego rodzaju klauzul art. 433 wymienia m.in. postanowienia umowy przewidujące odpowiedzialność wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający. Zgodnie z ogólną zasadą odpowiedzialności kontraktowej wyrażoną w art. 471 Kodeksu cywilnego dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dłużnik (wykonawca) na gruncie regulacji prawa cywilnego co do zasady nie będzie zobowiązany do naprawienia szkody w sytuacji, gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania jest następstwem okoliczności, za które nie ponosi on odpowiedzialności. Z kolei w sytuacji przyczynienia się przez wierzyciela (zamawiającego) do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia przez dłużnika (wykonawcę) ulega co do zasady odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron (por. art. 362 Kodeksu cywilnego). Wskazać, jednak należy że art. 473 Kodeksu cywilnego (zgodnie z którym dłużnik może przez umowę przyjąć odpowiedzialność za niewykonanie lub za nienależyte wykonanie zobowiązania z powodu oznaczonych okoliczności, za które na mocy ustawy odpowiedzialności nie ponosi) daje stronom możliwość odstępstwa od zasad ogólnych i uregulowania odpowiedzialności umownej w inny sposób, w szczególności rozszerzenia jej na przypadki, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Na gruncie ustawy Pzp ustawodawca, mając na uwadze, że kształtowanie postanowień umowny w sprawie zamówienia publicznego ma co do zasady charakter jednostronny, dążąc do ochrony wykonawców, ograniczył ww. swobodę kontraktową, wprowadzając zakaz obarczania wykonawcy odpowiedzialnością za te okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający. Mając powyższe na uwadze co do zasady zgodzić trzeba się z Odwołującym, że za niedopuszczalne w świetle art. 433 pkt 3 ustawy Pzp należałoby uznać takie postanowienia umowne, które nakładałyby na wykonawcę odpowiedzialność za wady dokumentacji projektowej, którą Zamawiający przekazał wykonawcy w celu realizacji zamówienia. Natomiast w ocenie Izby Odwołujący nie wykazał, aby w przedmiotowym przypadku objęte zakresem zaskarżenia postanowienia Projektu Umowy nakładały na wykonawcę taką właśnie odpowiedzialność za Dokumentację Projektową przekazaną wykonawcom przez Zamawiającego (będącą elementem dokumentów zamówienia), a jako takie, aby stanowiły klauzule abuzywne, o których mowa w art. 433 pkt 3 ustawy Pzp. Zarzut oznaczony nr 1.1 odwołania został oparty na okoliczności, iż w zawartej w art. 1 ust. 1 pkt 2 definicji Dokumentacji Projektowej nie dokonano rozróżnienia na dokumentację projektową, którą zobowiązany jest wykonać w ramach przedmiotu umowy Odwołujący od dokumentacji projektowej przekazywanej wykonawcy przez Zamawiającego. Zdaniem Odwołującego okoliczność ta świadczyć ma o tym, że Zamawiający próbuje przenieść na wykonawcę odpowiedzialność również za tę dokumentację projektową, za której dostarczenie odpowiada Zamawiający. W ocenie Izby tak wyprowadzony wniosek nie jest prawidłowy. Owszem, sama definicja zawarta w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp nie wprowadza wspomnianego rozróżnienia, natomiast nie świadczy to bynajmniej o naruszeniu art. 433 pkt 3 ustawy Pzp. Po pierwsze definicja ta sama w sobie w ogóle nie referuje do kwestii odpowiedzialności stron umowy za wykonanie wskazanej tam Dokumentacji Projektowej, trudno zatem z jej brzmienia wywodzić taką okoliczność. Po drugie pomimo braku wyraźnego rozróżnienia we wskazanej definicji dokumentacji projektowej przekazywanej przez Zamawiającego od dokumentacji, jaką wykonać ma wykonawca, to jednak rozróżnienie takie wynika jednoznacznie z dokumentów zamówienia. Odwołujący nie wskazywał, aby miał jakiekolwiek trudności z ustaleniem zakresu dokumentacji projektowej jaką opracować miał będzie wykonawca, z którym zostanie zawarta umowa w sprawie zamówienia publicznego - został on opisany w specyfikacji technicznej stanowiącej załącznik nr 2 do Projektu Umowy (a ponadto zakres ten może objąć konieczność dokonania zmian w dokumentacji projektowej przekazanej przez Zamawiającego w przypadku wprowadzenia rozwiązań zamiennych w stosunku do przewidzianych w zatwierdzonej dokumentacji - por. art. 4 ust. 5 Projektu Umowy). Z kolei dokumentacja dostarczana przez Zamawiającego stanowi załącznik nr 1 do Projektu Umowy i jest jej integralną częścią (jednocześnie wchodząc w skład dokumentów zamówienia). Samo uregulowanie definicji Dokumentacji Projektowej w sposób zbiorczy nie powoduje, że staje się ona wadliwa ani że uchybia przepisom ustawy Pzp. Tym samym zarzut należy uznać za bezzasadny. W zakresie zarzutu nr 1.2 odwołania Izba stwierdziła, iż nie jest prawidłowy wniosek Odwołującego, jakoby o przeniesieniu odpowiedzialności za dokumentację przekazaną przez Zamawiającego na wykonawcę, miałaby świadczyć treść art. 10 ust. 7 pkt 2 Projektu Umowy, wskazująca na to, że wynagrodzenie umowne pokrywa koszty poniesione przez wykonawcę związane z opracowaniem Dokumentacji Projektowej. Przedmiotowego postanowienia umownego nie można interpretować w oderwaniu od pełnej treści Projektu Umowy i dokumentów zamówienia, a w szczególności w oderwaniu od przedmiotu zamówienia. Zakresem zamówienia objęte jest m.in. wykonanie przez wykonawcę konkretnej dokumentacji projektowej (na temat jej zakresu - vide uzasadnienie zarzutu nr 1.1), a to przecież za realizację zamówienia przysługiwać będzie wykonawcy wynagrodzenie, o którym mowa w art. 10 Projektu Umowy. Wynika to zarówno z art. 10 ust. 1 Projektu Umowy („Za należyte wykonanie Umowy Wykonawca otrzyma wynagrodzenie...”), jak i z przywołanego w odwołaniu ust. 7, gdzie wskazano, że wynagrodzenie pokrywa koszty poniesione przez wykonawcę „w celu prawidłowego i terminowego zrealizowania Umowy”. Co więcej, z art. 10 ust. 7 pkt 2 Projektu Umowy wprost wynika, że chodzi tu o koszty związane z „opracowaniem” dokumentacji, a oczywistym na gruncie postanowień Projektu Umowy jest, że w ramach realizacji przedmiotu zamówienia opracowana zostanie wyłącznie ta część Dokumentacji Projektowej, za której wykonanie odpowiada wykonawca. Z kolei część Dokumentacji Projektowej, za którą odpowiada Zamawiający została już sporządzona i stanowi integralną część Projektu Umowy (załącznik nr 1), a koszty związane z jej opracowaniem zostały już poniesione. Z zakwestionowanego postanowienia umownego nie wynika podnoszona przez Odwołującego okoliczność, że wykonawca miałby wliczyć do swojego wynagrodzenia koszty sporządzonej już dokumentacji projektowej, której opracowanie nie jest objęte zakresem zamówienia, byłoby to nielogiczne. W tym stanie rzeczy zarzut należy uznać za bezzasadny. Zarzuty nr 1.3 oraz 1.4 nie podlegały merytorycznemu rozstrzygnięciu. Postępowanie odwoławcze zostało w tym zakresie umorzone z uwagi na wycofanie ww. zarzutów przez Odwołującego. Zarzut nr 1.5 Izba uznała za niewykazany. Odwołujący domagał się usunięcia z art. 2 ust. 4 Projektu Umowy ostatniego zdania o treści: „Wykonawca wykona usługi, roboty budowlane oraz inne czynności niewymienione w Umowie w sposób zgodny z wymaganiami właściwych organów administracji, wymogami prawa, w tym prawa unijnego, a także w sytuacji zmiany stanu prawnego, nawet jeśli konieczności wykonania tych usług, robót budowlanych lub czynności nie dało się przewidzieć w chwili zawarcia Umowy”. Jednocześnie całe uzasadnienie przedmiotowego zarzutu zostało ograniczone do stwierdzenia, że jest to przykład klauzuli abuzywnej, która przerzuca na wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności obciążające Zamawiającego (np. wadliwa dokumentacja projektowa, teren budowy nie nadający się do prowadzenia robót). Odwołujący nie przedstawił żadnej merytorycznej argumentacji, która referowałaby do brzmienia ww. postanowienia umownego i analizy jego treści pod kątem abuzywności. Odwołujący jedynie postawił pewną tezę, której ani nie wyjaśnił, ani nie dowiódł. Dodatkowo należy wskazać, że omawiane postanowienie umowne wskazuje na czynności wykonywane przez wykonawcę podczas realizacji umowy, a zatem nie jest zasadne odnoszenie jego treści do przekazanej przez Zamawiającego i stanowiącej integralną część Projektu Umowy dokumentacji. Ponadto zakwestionowana treść art. 2 ust. 4 Projektu Umowy wskazuje na obowiązek wykonania zamówienia zgodnie z przepisami prawa (w tym z uwzględnieniem zaistniałych w stanie prawnym zmian) oraz zgodnie z wymaganiami organów administracji, którego to obowiązku nie sposób w ocenie Izby uznać za niedopuszczalny, zwłaszcza, że jak zauważono w odpowiedzi na odwołanie, wynagrodzenie umowne ma charakter ryczałtowy. W zakresie zarzutu nr 1.6 Izba odsyła do uzasadnienia wskazanego przy zarzucie nr 1.1. Dodatkowo należy podkreślić, że sformułowanie „Na wykonawcy spoczywa w szczególności obowiązek sporządzenia Dokumentacji Projektowej” winno być interpretowane z uwzględnieniem pełnej treści Projektu Umowy, w sposób wielopłaszczyznowy, a nie wybiórczy, jak czyni to Odwołujący. Jak wskazano już powyżej na gruncie postanowień Projektu Umowy oraz dokumentów zamówienia możliwe jest jednoznaczne ustalenie, jakie konkretnie obowiązki w zakresie sporządzenia dokumentacji projektowej ciążą na wykonawcy. Mając to na względzie, w sytuacji, gdy mowa jest o tym, że na wykonawcy spoczywa obowiązek sporządzenia dokumentacji projektowej, należy to rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia w takim zakresie, jaki wynika z treści Umowy. Ponadto należy wskazać, że w omawianym postanowieniu jest mowa o „sporządzeniu” dokumentacji, a zatem siłą rzeczy nie może ono dotyczyć tej dokumentacji, która została już opracowana i która została przez Zamawiającego przekazana wykonawcom jako załącznik do SWZ. Słusznie wskazał Zamawiający, że sporządzić można jedynie taką dokumentację, która nie istnieje w chwili zawierania umowy. Sam brak wyraźnego wskazania w kwestionowanym postanowieniu, że obowiązek ten nie dotyczy dokumentacji dostarczonej przez Zamawiającego, wbrew twierdzeniom Odwołującego, nie powoduje, że Zamawiający będzie miał prawo domagać się od wykonawcy opracowania dokumentacji projektowej, w zakresie w jakim odpowiada on za jej dostarczenie (przecież została ona przekazana już na etapie wszczęcia postępowania). Nie wskazuje także, że Zamawiający będzie mógł domagać się jej poprawienia czy uzupełnienia - umowa precyzuje zakres Dokumentacji Projektowej, za której sporządzenie odpowiada wykonawca i nie zawiera postanowień nakładających na wykonawcę dodatkowe obowiązki w tym zakresie, a jedynie wskazuje na możliwą ingerencję w tę dokumentację w przypadku zaproponowania rozwiązań zamiennych. Zarzut nr 1.7 Izba uznała za bezzasadny. W ocenie Izby Odwołujący w sposób nieprawidłowy wywodzi z zawartego w art. 4 ust. 22 pkt 1 Projektu Umowy stwierdzenia, że „Realizacja przedmiotu umowy polegać będzie w szczególności na wykonaniu Dokumentacji Projektowej” wniosek, że Zamawiający będzie domagał się wykonania (poprawienia, uzupełnienia) dokumentacji, którą dostarcza Zamawiający. Odwołujący po raz kolejny dokonuje analizy postanowień umownych w sposób wybiórczy, w tym w oderwaniu od faktycznego zakresu obowiązków wykonawcy, jaki wynika z dokumentów zamówienia. Przedmiot zamówienia w zakresie usług projektowych - jak już wskazano - wynika ze specyfikacji technicznej stanowiącej załącznik nr 2 do Projektu Umowy oraz z art. 4 ust. 5 Projektu Umowy, który referuje do robót zamiennych. Treść zakwestionowanego postanowienia umownego po pierwsze odnosi się do realizacji przedmiotu umowy, a po drugie wskazuje na wykonanie dokumentacji projektowej. Ta jej część, za którą odpowiada Zamawiający, została już opracowana i załączona do SWZ, a Projektu Umowy nie zawiera postanowień nakładających na wykonawcę dodatkowe obowiązki w odniesieniu do tej dokumentacji, jak konieczność jej poprawienia czy uzupełnienia (z zastrzeżeniem sytuacji, kiedy zaproponowane zostaną roboty zamienne). Zarzut nr 1.8 Izba uznała za niewykazany, Odwołujący domagał się usunięcia art. 4 ust. 31 Projektu Umowy o treści: „Wykonawca poniesie wszelkie ryzyka związane z brakiem jakiegokolwiek, wymaganego dla prawidłowej realizacji przedmiotu Umowy, aktu administracyjnego lub dokumentu”, ewentualnie jego zmiany w sposób wskazany w odwołaniu. Jednocześnie całe uzasadnienie przedmiotowego zarzutu zostało ograniczone do stwierdzenia, że jest to kolejny przykład klauzuli abuzywnej, która przerzuca na wykonawcę odpowiedzialność za okoliczności obciążające Zamawiającego (gdyż odnosi się do wszystkich dokumentów, także tych dostarczanych przez Zamawiającego). Odwołujący nie przedstawił jednak merytorycznej argumentacji, która referowałaby do brzmienia ww. postanowienia umownego i analizy jego treści pod kątem abuzywności. Odwołujący jedynie postawił pewną tezę, której ani nie wyjaśnił, ani nie dowiódł. Wskazać ponadto należy, że Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie powołał się na szereg postanowień Projektu Umowy (art. 2 ust. 7, art. 4 ust. 22 pkt 6 i 7, art. 4 ust. 30, art. 4 ust. 58, art. 4 ust. 82, art. 5 ust. 2, art. 5 ust. 8-9, art. 5 ust. 13), które precyzują kwestię obowiązków wykonawcy związanych z pozyskiwaniem aktów administracyjnych i dokumentów. Projekt Umowy wprost w art. 4 ust. 30 wskazuje, że obowiązkiem wykonawcy jest uzyskanie aktów administracyjnych i dokumentów wymaganych do wykonania inwestycji i jej eksploatacji z wyjątkiem tych, których uzyskanie stanowi obowiązek Zamawiającego. Dodatkowo Zamawiający zobowiązał się do współdziałania z wykonawcą w sytuacji, gdy udział Zamawiającego w pozyskaniu stosownych aktów administracyjnych będzie wymagany (art. 8 ust. 2 Projektu Umowy). Powyższe wskazuje, że Odwołujący przeprowadził analizę postanowień umownych w sposób wybiórczy, z pominięciem ich istotnej treści. Natomiast podczas rozprawy nie podjął żadnej polemiki z treścią odpowiedzi na odwołanie w omawianym zakresie, wobec czego nie sposób uznać, aby wykazał on zasadność postawionego zarzutu. Zarzut nr 1.9 Izba uznała za niewykazany. Odwołujący domagał się usunięcia z Projektu Umowy (względnie zmiany) postanowienia art. 4 ust. 59 o treści „Wykonawca gwarantuje, że podczas Próby Gwarancyjnej zostaną uzyskane Parametry Gwarantowane Inwestycji” powołując się na okoliczność, że wykonawca nie może zagwarantować, nie będąc autorem dokumentacji projektowej przekazanej przez Zamawiającego, że założone w niej parametry zostaną osiągnięte. Odwołujący jednak pominął okoliczność, iż wykonawca realizując umowę zobowiązany jest działać z należytą starannością, przy czym miernik tej należytej staranności jest tutaj podwyższony z uwagi na fakt, iż mamy do czynienia z podmiotem profesjonalnym (por. art. § 355 § 2 Kodeksu cywilnego). Osiągnięcie Parametrów Gwarantowanych Inwestycji jest celem zamówienia, jednym z jego kluczowych założeń i wykonawca zobowiązany jest do ich dochowania. Jak zauważył Zamawiający, wykonawca ma obowiązek informowania Zamawiającego o stwierdzonych wadach Dokumentacji Przetargowej (por. art. 2 ust. 2 Projektu Umowy). Wykonawca powinien być w stanie realizując inwestycję ocenić czy dokumentacja przekazana przez Zamawiającego umożliwia jej prawidłową realizację, w razie potrzeby zaproponować rozwiązania zamiennie, czy poinformować o konieczności wykonania Robót Dodatkowych (za które wszak przysługuje wykonawcy dodatkowe wynagrodzenie). Nie chodzi tu bowiem wyłącznie o cytując Zamawiającego - „bezrefleksyjną realizację Projektu”. Wykonawca ma obowiązek należytego wykonania przedmiotu zamówienia, w sposób zgodny z Dokumentacją Projektową, ale i z zasadami wiedzy technicznej, ma obowiązek współdziałania z Zamawiającym i informowania go o stwierdzonych wadach. Na powyższe okoliczności zwrócono szczegółowo uwagę w odpowiedzi na odwołanie, niemniej Odwołujący podczas rozprawy do twierdzeń Zamawiającego nawet nie odniósł się. W świetle powyższego nie znalazł potwierdzenia również zarzut nr 2 odwołania, tj. zarzut naruszenia art. 99 ust. 1 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Odwołujący nie sprostał ciężarowi wykazania, że zakwestionowane postanowienia umowne faktycznie budzą wątpliwości, są niejednoznaczne czy niezrozumiałe dla podmiotów profesjonalnie trudniących się działalnością stanowiącą przedmiot zamówienia. Nie wyjaśnił dlaczego nie jest w stanie w sposób należyty oszacować oferty, nie wskazał także argumentów, które potwierdzałyby postawioną w odwołaniu tezę, jakoby wykonawcy nie wiedzieli jaki jest zakres ich obowiązków do wykonania (jak zaś wskazano m.in przy omawianiu zarzutu nr 1.1 i 1.2 zakres ten został określony w sposób precyzyjny). Jak już opisano powyżej, Odwołujący dokonał interpretacji postanowień umownych w sposób oderwany od pełnej treści dokumentów zamówienia i wybiórczy. Ponadto Odwołujący podczas rozprawy w ogóle nie podjął polemiki ze stanowiskiem Zamawiającego zawartym w odpowiedzi na odwołanie, a zatem trudno uznać jego twierdzenia za wykazane. Mając na uwadze wszystko powyższe Izba uznała, że odwołanie podlega oddaleniu i na podstawie art. 553 ustawy Pzp orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 i 575 ustawy Pzp oraz § 8 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Przewodniczący: .............................................. 22 …
- Odwołujący: Odwołującego - Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Skarb Państwa, w imieniu którego działa Ministerstwo Finansów w Warszawie…Sygn. akt: KIO 3146/20 WYROK z dnia 21 grudnia 2020 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Justyna Tomkowska Członkowie: Agnieszka Trojanowska Renata Tubisz Protokolant: Konrad Wyrzykowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2020 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 listopada 2020 roku przez wykonawcę Odwołującego - Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego: Skarb Państwa, w imieniu którego działa Ministerstwo Finansów w Warszawie, z siedzibą w Warszawie przy udziale wykonawców zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego: 1)Strabag Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie; 2)GIAP Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie orzeka: 1.Umarza postępowanie w zakresie zarzutów oznaczonych w odwołaniu jako 2.2), 2.3), 2.4), 2.6), 2.8), 2.9), 2.10), 2.12), 2.13), 2.18) oraz 3.1), 3.7), 3.10), 3.11), 3.22), 3.24), 3.26), 3.27), 3.29) z powodu wycofania ich na posiedzeniu przez Odwołującego; 2.Uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutów oznaczonych w odwołaniu jako: 1.; 2.1), 2.5), 2.7), 2.11), 2.14), 2.15), 2.16) oraz 3.2), 3.3), 3.9), 3.12) do 3.19) i nakazuje Zamawiającemu dokonanie następujących zmian w SIW Z, OPZ, ogłoszeniu o zamówieniu i innych dokumentach składających się na dokumentację postępowania: a)określenie w opisie przedmiotu zamówienia jaka może być maksymalna liczba zlecanych jednocześnie do wykonania nowych Punktów Kontrolnych; b)zmianę treści § 2 ust. 4 IPU w następujący sposób: „Zamawiający ma prawo wykonać prawo opcji, tj. zlecić wykonanie całości lub części wskazanego w ust. 2.3. zakresu zamówienia w każdym momencie obowiązywania Umowy, jednak w terminie nie późniejszym niż 20 tygodni przed terminem zakończenia umowy, czyli zgodnie z terminami określonymi w OPZ i ofercie wykonawcy, o czym poinformuje Wykonawcę na piśmie.'’ c)określenie w § 4 ust. 4 pkt 11 IPU częstotliwości wykonywania określonych obowiązków przez Wykonawcę; d)wykreślenie w § 12 ust. 8 IPU słów „W zakresie nieprawidłowości w Utrzymaniu Punktów Kontrolnych SPOE KAS oraz korzystania z Punktów Kontrolnych SPOE KAS, powyższe nie dotyczy okresu wykraczającego poza okres 24 miesięcznej gwarancji, chyba, że ujawniona po tym okresie wada lub usterka wynikła z nieprawidłowego korzystania lub Utrzymania Punktów Kontrolnych SPOE KAS, które miało miejsce w 24 miesięcznym okresie gwarancji”; e)zmianę § 27 ust. 1 IPU w następujący sposób: „Zamawiający jest uprawniony do: 1) odstąpienia od Umowy - w terminie maksymalnym do rozpoczęcia świadczenia przez Wykonawcę Utrzymania dla wszystkich nowych Punktów Kontrolnych oraz dostosowanych istniejących Kontrolnych Lokalizacji IP KSPO, nie później jednak niż w terminie 36 miesięcy od dnia zawarcia Umowy"; f)wskazanie w punkcie 1.3. załącznika numer 6 do OPZ przedziałów dla wymiarów i wagi PPK; g)wskazanie w punkcie 2.1. załącznika numer 6 do OPZ obiektywnych, ogólnie stosowanych oznaczeń stopni ochrony dla poszczególnych czynników oddziaływania dla warunków charakterystycznych dla pracy w pasie drogowym; h)wskazanie w punkcie 2.4. załącznika numer 6 do OPZ powierzchni, która ma być pokryta elementami odblaskowymi, dopuszczalnych lub zalecanych kolorów oraz klasy odblaskowości podobnej, jak stosowana do znaków drogowych; i)doprecyzowanie punktu 2.4 i 3.39. załącznika numer 6 do OPZ poprzez wskazanie, co należy rozumieć pod pojęciem zachowania ogólnej estetyki; j)usunięcie § 7 ust. 6 IPU i odpowiednią korektę punktów 5.6 i 5.7 OPZ oraz wskazanie, że rozpoczęcie biegu KM4 rozpoczyna się od akceptacji KM3, podobnie jak to jest w przypadku KM2 względem KM1, k)wskazanie w § 8 ust. 4 IPU, że koszty odkrywki i przywrócenia stanu właściwego obciążają wykonawcę wyłącznie, jeżeli wykonawca nie powiadomił Zamawiającego o robotach zanikających; l)wykreślenie § 18 ust. 1 IPU; m)rozdzielenie zastrzeżonych kar umownych do wysokości zamówienia podstawowego i zamówienia w opcji oraz odpowiednie odniesienie wysokości tych kar (kwotowe lub procentowe) do poziomu wynagrodzenia odpowiednio dla części podstawowej i prawa opcji; 3.W pozostałym zakresie zarzuty odwołania oddala; 4.kosztami postępowania obciąża Zamawiającego Skarb Państwa, w imieniu którego działa Ministerstwo Finansów w Warszawie, z siedzibą w Warszawie oraz Odwołującego Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie i: 4.1.zalicza w poczet kosztów postępowania kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnastu tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego - Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie tytułem wpisu od odwołania; 4.2.zasądza od Zamawiającego Skarbu Państwa, w imieniu którego działa Ministerstwo Finansów w Warszawie na rzecz Odwołującego Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie kwotę 9 300 zł 00 gr (słownie: dziewięciu tysięcy trzystu złotych zero groszy) stanowiącą część kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez Odwołującego z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm.) na niniejszy wyrok terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do w Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ……………………………… Członkowie: ………………………………. ………………………………. Sygn. akt KIO 3146/20 UZASADNIENIE W dniu 30 listopada 2020 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, na podstawie art. 180 ust. 1 w zw. z art. 179 ust. 1 w zw. z art. 182 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 roku, poz. 1843 ze zm., dalej: „ustawa Pzp”), odwołanie złożył wykonawca Kapsch Telematic Services Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Odwołujący”). Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Zaprojektowanie, dostosowanie, budowa i utrzymanie Punktów Kontroli oraz dostawa i utrzymanie Przenośnych Punktów Kontrolnych dla Systemu Kontroli w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej Krajowej Administracji Skarbowej” (numer referencyjny postępowania: R/18/20/PO/G/450), prowadzi Zamawiający: Skarb Państwa, w imieniu którego działa Ministerstwo Finansów w Warszawie, z siedzibą w Warszawie. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem: 2020/S 227-558199 w dniu 20 listopada 2020 roku. Odwołanie złożono od czynności Zamawiającego, polegającej na określeniu treści ogłoszenia o zamówieniu, a także treści postanowień Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (dalej jako „SIW Z”), w tym Opisu Przedmiotu Zamówienia („OPZ”) oraz Istotnych Postanowień Umowy („IPU”). Zaskarżonej czynności Zamawiającego Odwołujący zarzucał naruszenie: 1. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia dużej dysproporcji pomiędzy zamówieniem podstawowym a zamówieniem w ramach prawa opcji, jak również w opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie prawa opcji w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący poprzez niejasne sformułowanie obowiązków wykonawcy, jakie zobligowany będzie wykonać w ramach prawa opcji, w szczególności jakich transzach może być zlecana realizacja nowych Punktów Kontrolnych (minimalna w i maksymalna liczba zlecanych jednocześnie nowych Punktów Kontrolnych, minimalne odstępy między zleceniami), jaki jest okres utrzymania dla każdego nowego Punktu Kontrolnego należy przewidzieć w ramach zobowiązań kontraktowych i jaki jest okres minimalny utrzymania dla jednego nowego Punktu Kontrolnego, co znacznie utrudnia lub uniemożliwia Odwołującemu dokonanie rzetelnej wyceny przedmiotu oferty i złożenia porównywalnej oferty. 2. art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ustawy Pzp, poprzez opisanie przedmiotu zamówienia sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący oraz niejasne sformułowanie obowiązków wykonawcy, jakie zobligowany w będzie wykonać w ramach zamówienia, co znacznie utrudnia lub uniemożliwia Odwołującemu dokonanie rzetelnej wyceny przedmiotu oferty i złożenia porównywalnej oferty, w szczególności poprzez: 1)wskazanie w § 2 ust. 2 pkt 4 Załącznika 1 do SIWZ - Wzór umowy („IPU”), i ż Zamawiający ma prawo wykonać prawo opcji w każdym momencie obowiązywania Umowy, co może oznaczać, że wykonanie prawa opcji może nastąpić również w terminie krótszym, niż wynikający z oferty wykonawcy lub niemożliwym do zrealizowania przed końcem okresu obowiązywania umowy (to jest 36 miesięcy, zgodnie z § 3 ust. 3.1 IPU), a tym samym może prowadzić do niemożliwości wykonania przedmiotu zamówienia lub nieuzasadnionego wzrostu kosztów wykonania zamówienia (poprzez nieuzasadnioną konieczność zwiększonej mobilizacji dodatkowych zasobów i środków wykonawcy), 2)nieprecyzyjne wskazanie w § 3 ust. 5 IPU, że Usługa Rozbudowy i Przebudowy Punktów Kontrolnych świadczona będzie w terminach wskazanych w stosownej Instrukcji Modyfikacji Punktu Kontrolnego, a zatem definiowana będzie przez Zamawiającego na etapie realizacji umowy, bez wskazania, że będzie to termin nie krótszy, niż wynikający z OPZ lub oferty wykonawcy, 3)wskazanie w § 4 ust. 4 pkt 4 IPU, iż w przypadku, gdy wykonawca wytworzy produkt, który nie został wskazany wprost w Umowie, a okaże się, że będzie on niezbędny dla prawidłowego wykonania przedmiotu umowy, to wykonawca będzie zobowiązany przenieść na Zamawiającego własność takiego produktu w ramach wynagrodzenia umownego przysługującego za daną część przedmiotu umowy, co w konsekwencji oznacza, że Zamawiający ma prawo żądać od wykonawcy wykonania czynności nieprzewidzianych wprost zakresem SIWZ, bez dodatkowego wynagrodzenia, 4)nakazanie w § 4 ust. 4 pkt 9 IPU wykonawcy współdziałania (w tym także przekazywania wszelkich wymaganych przez Zamawiającego informacji i materiałów źródłowych) przy realizacji obowiązków z podmiotami wskazanymi przez Zamawiającego na etapie umowy (obecnie niezdefiniowanymi), co powoduje niepewność zarówno co do kręgu podmiotów, jakie mają prawo zapoznać się z takimi informacjami, jak i co do zakresu informacji, jakie mają być udostępniane przez wykonawcę w ramach takiego obowiązku, 5)nakazanie w § 4 ust. 4 pkt 11 IPU wykonawcy opracowywania, wykonywania i przekazywania Zamawiającemu analiz, opracowań, zestawień i porównań dotyczących przedmiotu umowy, według wytycznych i wymagań Zamawiającego wraz z ich aktualizacjami i modyfikacjami, bez wskazania dokładnego zakresu, charakteru i częstotliwości oczekiwanych dokumentów (analiz, zestawień, opracowań etc.) przez co ich zakres nie jest znany, a w konsekwencji niemożliwy do oszacowania jest niezbędny zakres prac i ich koszt, 6)wskazanie w § 5 ust. 6 IPU, że Zamawiający przekaże wykonawcy Dokumentację Dotychczasową znajdującą się w posiadaniu Zamawiającego, związaną z przedmiotem umowy i niezbędną do jego realizacji, o ile nie będzie stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa Zamawiającego, jakkolwiek dokumentacja stanowiąca tajemnicę przedsiębiorstwa Zamawiającego również może być niezbędna dla prawidłowej realizacji umowy, co może konsekwencji oznaczać, że wykonawca nie otrzyma pełnej dokumentacji, wymaganej dla prawidłowej realizacji w zamówienia, 7)zawarcie sprzecznych postanowień tj. § 12 ust. 8 IPU w związku z § 12 ust. 4 IPU, powodujące niepewność co do biegu terminów gwarancji i konieczności świadczenia usługi UPK również w okresie gwarancji, 8)ukształtowanie w § 12 ust. 12 IPU obowiązku wykonawcy, iż na każde żądanie zarządcy danej infrastruktury (np. drogi, wiaduktu, konstrukcji nośnej, itd.) wykonawca udzieli gwarancji w zakresie wykonanych przez siebie prac, w obszarze objętym gwarancją przez innego wykonawcę, co jest obowiązkiem zbyt szerokim, nieprecyzyjnym i przez to niemożliwym do wyceny, 9)brak w § 23 ust. 1 IPU górnej granicy odpowiedzialności wykonawcy oraz ograniczenia odpowiedzialności do szkód rzeczywistych, co utrudnia lub uniemożliwia oszacowanie ryzyk związanych z realizacją umowy, a przez to kalkulację oferty 10)sformułowanie § 23 ust. 3 IPU w sposób, który powoduje, że wykonawca może być uznany za gwaranta należytego wykonania przedmiotu umowy przez wszelkie osoby lub podmioty trzecie, którymi wykonawca nie posługiwał się przy realizacji umowy, szczególności samego Zamawiającego i osoby wskazane przez Zamawiającego, którymi to Zamawiający posługiwał w się przy realizacji celów opisanych w umowie, 11)zawarcie sprzecznych postanowień tj. § 27 ust. 1 IPU, zgodnie z którym Zamawiający jest uprawniony do odstąpienia od Umowy nie później jednak niż w terminie 5 lat od dnia zawarcia Umowy, podczas, gdy zgodnie z § 3 ust. 1 IPU Umowa została zawarta na czas oznaczony, tj. od dnia jej zawarcia przez okres 36 miesięcy, 12)nieprecyzyjne wskazanie w § 28 ust. 4 pkt 5 IPU, że wykonawca jest zobowiązany do wykonywania określonych czynności również po zakończeniu umowy, bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia; 13)zawarcie niejasnych i sprzecznych ze sobą postanowień punktów 15.2 OPZ, 9.7 o) OPZ oraz 7.1 OPZ, w których Zamawiający z jednej strony nakłada na Wykonawcę obowiązek dostarczenia sprzętu elektronicznego i elektroenergetycznego, z drugiej zaś strony wskazuje, iż sam dostarczy wykonawcy taki sprzęt. 14)brak wskazania w punkcie 1.3. załącznika numer 6 do OPZ wymiarów i wagi PPK oraz floty samochodowej, jaką dysponować będą podmioty uprawnione do realizacji Czynności Kontrolnych; 15)brak wskazania w punkcie 2.1 załącznika numer 6 do OPZ, co należy rozumieć pod pojęciem warunków charakterystycznych dla pracy w pasie drogowym; 16)brak wskazania w punkcie 2.4 załącznika numer 6 do OPZ co należy rozumieć pod pojęciem zabezpieczeń, nieprzewidzianych zdarzeń drogowych oraz w jakiej ilości i w jakim kolorze elementy odblaskowe mają zostać dostarczone przez wykonawcę; 17)brak określenia w punkcie 3.12 i 3.13 załącznika numer 6 do OPZ niezbędnych danych i właściwości, jakie posiadać ma dostarczany przez wykonawcę sprzęt, t j. w szczególności brak danych dotyczących gabarytów, poboru mocy, prądu zasilania oraz brak wskazania terminów jego dostaw; 18)wprowadzenie w punkcie 3.15 i 3.34 załącznika numer 6 do OPZ postanowienia, zgodnie z którym Wykonawca zobligowany jest podjąć określone czynności wymagające znajomości określonych procedur i protokołów łączności, bez jednoczesnego przekazania tych procedur i protokołów Wykonawcy; 3. art. 5 k.c i art. 353(1) k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy Pzp i art. 139 ustawy Pzp oraz art. 29 ustawy Pzp poprzez ukształtowanie IPU w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i naturą stosunku umownego, który w wyniku udzielenia zamówienia miałby zostać nawiązany, w związku z obarczaniem wykonawcy ryzykami, których nie można przewidzieć oraz skalkulować na etapie składania oferty, w tym wobec nieprecyzyjnego i niejednoznacznego opisania przedmiotu zamówienia przez Zamawiającego, nakładania nierealnych terminów oraz ukształtowanie IPU w sposób, który przewiduje rażąco niewspółmierną wysokość kar umownych do wartości przedmiotu zamówienia, szczególności poprzez: w 1)obciążenie w § 5 ust. 7 IPU wykonawcy konsekwencjami braku współpracy ze strony podmiotów trzecich, z którymi Zamawiający pozostaje w relacji, nawet jeśli wynika to z sytuacji, za które wykonawca nie ponosi odpowiedzialności, 2)wskazanie w § 7 ust. 6 IPU, że w zakresie „obowiązku przekazania Zamawiającemu Projektów w terminie umożliwiającym ich weryfikację przez Zamawiającego, a także usunięcie przez wykonawcę zgłoszonych uwag, wad lub usterek tych dokumentów, tak aby osiągnięcie odpowiedniego Kamienia Milowego nastąpiło nie później niż w terminach określonych w OPZ” ryzyko i odpowiedzialność ponosi wyłącznie wykonawca, pomimo tego, że proces ten wymaga współpracy ze strony Zamawiającego, który ponadto w zestawieniu z terminami przewidzianymi w umowie dla realizacji poszczególnych Kamieni Milowych przyznał sobie w IPU nieproporcjonalnie długie terminy na reakcję oraz sprzeczne zapisy § 7 ust. 2 i 7 ust. 6 IPU, powodujące, że długi czasu akceptacji Projektów dla Kamienia Milowego 1 i Kamienia Milowego 3 przez Zamawiającego konsumuje około 75% całego czasu na realizację danego KM jaki przysługuje wykonawcy, 3)obciążanie w § 8 ust. 4 IPU wykonawcy kosztami odkrywki i przywrócenia stanu właściwego, nawet jeśli konieczność jej wykonania jest następstwem zachowania Zamawiającego i pomimo wcześniejszego powiadomienia Zamawiającego o robotach zanikających, 4)wskazanie w § 8 ust. 8 IPU, że w jednym Dniu Roboczym przeprowadzić można procedury odbiorowe maksymalnie 4 Punktów Kontrolnych, co powoduje, że z powodu wewnętrznych przyczyn organizacyjnych leżących wyłącznie po stronie Zamawiającego (mając na uwadze krótkie terminy na realizację Kamieni Milowych przewidziane w umowie) na wykonawcę przerzucone zostaje nadmierne ryzyko związane z niemożnością dotrzymania terminów umownych z przyczyn nieleżących po stronie wykonawcy lub konieczność skracania w praktyce czasu realizacji umowy w stosunku do terminów umowie uzgodnionych, w 5)wskazanie w § 8 ust. 17 IPU nadmiernie wygórowanej i nieproporcjonalnej sankcji postaci odstąpienia od umowy w przypadku zwłoki 24 godzin, w 6)wskazanie w § 12 ust. 6 IPU nierealnych terminów napraw gwarancyjnych, 7)nałożenie w § 12 ust. 8 IPU na wykonawcę obowiązku świadczeń gwarancyjnych również w sytuacji w której usterka jest skutkiem zawinionego działania Zamawiającego, 8)przyznanie w § 16 ust. 2 IPU niewspółmiernie długiego (30 dni) czasu Zamawiającemu na zgłaszanie uwag do projektów umów podwykonawczych oraz nie wyłączenie tego czasu z biegu terminu przewidzianego dla wykonawcy na realizację danego elementu przedmiotu zamówienia, 9)wskazanie w § 18 ust. 1 IPU, że Personel wykonawcy nie będzie związany zakazem konkurencji względem Zamawiającego, co jest sprzeczne z zasadami rynkowymi i zasadami współżycia społecznego, a akceptacja której to zasady przez wykonawcę może uznana być za działanie na szkodę wykonawcy, którego staraniem i kosztem było wyszkolenie i zapewnienie odpowiedniego personelu, 10)zbyt szerokie ukształtowanie w § 20 ust. 7 IPU prawa Zamawiającego do udostępniania poufnych informacji otrzymanych od wykonawcy, 11)brak wyłączenia w § 24 ust. 4 IPU możliwości naliczania kar umownych w przypadku niedochowania terminów w wykonaniu obowiązków przez wykonawcę, gdy nastąpiło ono z przyczyn leżących po stronie Zamawiającego, 12)określenie rażąco wysokiej i nieproporcjonalnej w stosunku do wynagrodzenia wykonawcy i potencjalnej szkody Zamawiającego kary umownej wskazanej w § 24 ust. 10 IPU i określenie nieprecyzyjnego katalogu zdarzeń, za które kara ta może być nałożona, 13)określenie rażąco wysokiej i nieproporcjonalnej w stosunku do wynagrodzenia wykonawcy i szkody Zamawiającego kary umownej wskazanej w § 24 ust. 11 pkt. 3 IPU, pokrywającej się z zakresem kary umownej wskazanej w § 24 ust. 11 pkt. 1 IPU, 14)określenie rażąco wysokiej i nieproporcjonalnej w stosunku do wynagrodzenia wykonawcy i potencjalnej szkody Zamawiającego kary umownej wskazanej w § 24 ust. 11 pkt. 4 IPU, 15)określenie rażąco wysokiej i nieproporcjonalnej w stosunku do wynagrodzenia wykonawcy i potencjalnej szkody Zamawiającego kary umownej wskazanej w § 24 ust. 11 pkt. 5 a) IPU, 16)określenie rażąco wysokiej i nieproporcjonalnej w stosunku do wynagrodzenia wykonawcy i potencjalnej szkody Zamawiającego kary umownej wskazanej w § 24 ust. 11 pkt. 6 IPU, 17)określenie rażąco wysokiej i nieproporcjonalnej w stosunku do wynagrodzenia wykonawcy i potencjalnej szkody Zamawiającego kary umownej wskazanej w § 24 ust. 11 pkt. 8 IPU, 18)określenie rażąco wysokiej i nieproporcjonalnej w stosunku do wynagrodzenia wykonawcy i potencjalnej szkody Zamawiającego kary umownej wskazanej w § 24 ust. 16 IPU, 19)określenie rażąco wysokiej i nieproporcjonalnej w stosunku do wynagrodzenia wykonawcy i potencjalnej szkody Zamawiającego kary umownej wskazanej w § 24 ust.19 IPU, 20)wskazanie w § 30 ust. 8 IPU, że brak odpowiedzi Zamawiającego oznacza brak jego zgody, co powoduje, że wykonawca nie może zaplanować terminów poszczególnych czynności i uprzywilejowuje Zamawiającego w sytuacjach, w których jego współpraca przy realizacji umowy jest niezbędna; 21)wskazanie w punkcie 11.6 OPZ na konieczność współpracy z podmiotami trzecimi obsługującymi SPOE KAS lub ANPRS PL, w sytuacji, w której podmioty te nie są jeszcze znane i obciążenie wykonawcy ryzykiem braku woli takiej współpracy ze strony tych podmiotów oraz wprowadzenie w podpunkcie d) tego punktu obowiązku współpracy przy wprowadzaniu zmian, które na tym etapie nie są możliwe do przewidzenia, a w konsekwencji uniemożliwiają kalkulację oferty; 22)wprowadzenie w punkcie 14.10 OPZ obowiązku wykonawcy zapewnienia dostępu i udzielania informacji podmiotom trzecim; 23)wprowadzenie w punkcie 16.2 OPZ nierealnego do spełnienia terminu dla realizacji IMPK dla Przebudowy Punktów Kontrolnych; 24)wprowadzenie w punktach 16.3 i 16.4 OPZ postanowień, które powodują po stronie wykonawcy powstanie odpowiedzialności z tytułu wystąpienia opóźnień w realizacji przedmiotu zamówienia związanego z wykonywaniem usług w ramach Przebudowy Punktów Kontrolnych, które powstaną na skutek zdarzeń od niego niezależnych; 25)wprowadzenie w punkcie 17.2 OPZ nierealnego do spełnienia terminu na usunięcie Punktów Kontrolnych; 26)wprowadzenie w punktach 18.3 i 18.4 OPZ postanowień, które powodują po stronie wykonawcy powstanie odpowiedzialności z tytułu wystąpienia opóźnień w realizacji przedmiotu zamówienia związanego z wykonywaniem usług w ramach Odbudowy Punktów Kontrolnych, które powstaną na skutek zdarzeń od niego niezależnych; 27)wprowadzenie w punktach 20.4 i 20.5 OPZ postanowień, które powodują po stronie wykonawcy powstanie odpowiedzialności z tytułu wystąpienia opóźnień w realizacji przedmiotu zamówienia związanego z wykonywaniem usług w ramach realizacji Rozszerzenia Sieci Dróg Płatnych, które powstaną na skutek zdarzeń od niego niezależnych; 28)wprowadzenie w punkcie 22.1 OPZ nierealnego do spełnienia terminu dostawy pełni wyposażonych i funkcjonalnych 34 sztuk Przenośnych Punktów Kontrolnych; w 29)wprowadzenie w punkcie 23.6 OPZ obowiązku wykonywania nieograniczonej liczby aktualizacji jakiejkolwiek uprzednio zatwierdzonej przez Zamawiającego dokumentacji; 30)wprowadzenie w punkcie 3.21 Załącznika numer 6 do OPZ niemożliwego do spełnienia warunku dotyczącego Systemu OCR; 31)wprowadzenie w punkcie 3.28 Załącznika numer 6 do OPZ obowiązku wykonania czynności, które nie są czynnościami niezbędnymi do wykonania przedmiotu umowy, a które mogą prowadzić do uprzywilejowania konkretnego wykonawcy; 32)wskazanie w § 27 ust. 16 lit. a IPU szerokiego i nieokreślonego katalogu przyczyn mogących skutkować rozwiązaniem przez Zamawiającego umowy w trybie natychmiastowym nawet przy jednostkowym naruszeniu terminów (w szczególności terminów SLA określonych w pkt. 13 OPZ), co w konsekwencji powoduje przerzucanie na wykonawcę nadmiernych ryzyk związanych z realizacją Przedmiotu Zamówienia. Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu dokonania następujących czynności: 1)zmianę SIW Z oraz OPZ, poprzez zwiększenie zakresu zamówienia podstawowego kosztem zamówienia wykonywanego w ramach prawą opcji, jak również precyzyjnego i jasnego wskazania zasad realizacji usług przewidzianych w ramach prawa opcji, szczególności w jakich transzach może być zlecana realizacja nowych Punktów Kontrolnych (minimalna i w maksymalna liczba zlecanych jednocześnie nowych Punktów Kontrolnych, minimalne odstępy między zleceniami), jaki okres utrzymania dla każdego nowego Punktu Kontrolnego należy przewidzieć w ramach zobowiązań kontraktowych i jaki jest okres minimalny utrzymania dla jednego nowego Punktu Kontrolnego. 2)zmianę § 2 ust. 4 IPU w następujący sposób: „Zamawiający ma prawo wykonać prawo opcji, tj. zlecić wykonanie całości lub części wskazanego w ust 2.3. zakresu zamówienia w każdym momencie obowiązywania Umowy, jednak w terminie realnie umożliwiającym wykonanie przedmiotu prawa opcji zgodnie z terminami określonymi w OPZ i ofercie wykonawcy, o czym poinformuje Wykonawcę na piśmie.'’ 3)zmianę § 3 ust. 5 IPU w następujący sposób: „Usługa Rozbudowy i Przebudowy Punktów Kontrolnych świadczona będzie w terminach wskazanych w stosownej Instrukcji Modyfikacji Punktu Kontrolnego, zgodnych z pkt. 16 i 18 OPZ”, 4)wykreślenie z § 4 ust. 4 pkt. 4) IPU słów „co oznacza w szczególności, że przypadku gdy Wykonawca wytworzy produkt, który nie został wskazany wprost w Umowie, a okaże się, że będzie on niezbędny dla prawidłowego wykonania Przedmiotu Umowy, to Wykonawca będzie w zobowiązany przenieść na Zamawiającego własność takiego produktu w ramach wynagrodzenia umownego przysługującego za daną część Przedmiotu Umowy, stosownie do § 15 Umowy”, 5)zdefiniowanie w § 4 ust. 4 pkt. 9 IPU, że obowiązek przekazywania informacji dotyczy wyłącznie informacji niezbędnych w związku z realizacją umowy i usunięcie słów „w tym m. in. z”, aby katalog podmiotów uprawnionych miał zamknięty charakter, 6)usunięcie § 4 ust. 4 pkt. 11 IPU lub wskazanie konkretnych potrzeb Zamawiającego i konkretnych obowiązków wykonawcy, 7)wykreślenie z § 5 ust. 6 IPU słów „o ile nie będą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa Zamawiającego", 8)zmianę § 12 ust. 8 IPU poprzez wykreślenie słów „W zakresie nieprawidłowości. Utrzymaniu Punktów Kontrolnych SPOE KAS oraz korzystania z Punktów Kontrolnych SPOE KAS, powyższe nie w dotyczy okresu wykraczającego poza okres 24 miesięcznej gwarancji, chyba, że ujawniona po tym okresie wada lub usterka wynikła z nieprawidłowego korzystania lub Utrzymania Punktów Kontrolnych SPOE KAS, które miało miejsce w 24 miesięcznym okresie gwarancji”, 9)ograniczenie obowiązków gwarancyjnych wykonawcy w § 12 ust. 12 IPU do gwarancji w zakresie wykonanych przez wykonawcę prac i ich obszaru oraz bezpośrednich skutków takich prac, 10)ograniczenie w § 23 ust. 1 IPU odpowiedzialności wykonawcy do maksymalnej kwoty równej wynagrodzeniu określonemu w umowie (odpowiednio dla zakresu podstawowego i prawa opcji) oraz ograniczenie odpowiedzialności wykonawcy wyłącznie do szkód rzeczywistych, 11) doprecyzowanie w § 23 ust. 3 IPU, że wykonawca nie odpowiada za działania Zamawiającego i osób którymi Zamawiający się posługuje, 12)zmianę § 27 ust. 1 IPU w następujący sposób: „Zamawiający jest uprawniony do: 1 ) odstąpienia od Umowy - w terminie maksymalnym do rozpoczęcia świadczenia przez Wykonawcę Utrzymania dla wszystkich nowych Punktów Kontrolnych oraz dostosowanych istniejących Kontrolnych Lokalizacji IP KSPO, nie później jednak niż w terminie 36 miesięcy od dnia zawarcia Umowy", 13)usunięcie § 28 ust. 4 pkt.5) IPU lub jego zmianę w następujący sposób: „utrzymywać na każdym etapie realizacji Umowy aktualną i kompletną Dokumentację", 14)wskazanie w § 5 ust. 7 IPU, że wykonawca nie odpowiada za brak współpracy pomiędzy tymi podmiotami, jeśli wynika to z sytuacji, za które wykonawca nie ponosi odpowiedzialności; 15)usunięcie § 7 ust. 6 IPU i odpowiednią korektę punktów 5.6 i 5.7 OPZ oraz rozpoczęcie biegu KM4 od akceptacji KM3, podobnie jak to jest w przypadku KM2 względem KM1, 16)wskazanie w § 8 ust. 4 IPU, że koszty odkrywki i przywrócenia stanu właściwego obciążają wykonawcę wyłącznie, jeżeli wykonawca nie powiadomił Zamawiającego o robotach zanikających, 17)wykreślenie § 8 ust. 8 IPU, 18)wskazanie w § 8 ust. 17 IPU, że zwłoka w rozpoczęciu prac musi wynosić co najmniej 48 godzin 19)wskazanie w § 12 ust. 6 IPU, że wykonawca w ramach gwarancji jest zobowiązany do naprawienia wszystkich elementów przedmiotu umowy, w najkrótszym możliwym terminie wynikającym z technicznych i prawnych uwarunkowań lub alternatywnie w terminie co najmniej 90 dni, 20)wyłączenie w § 12 ust. 8 IPU odpowiedzialności gwarancyjnej wykonawcy sytuacjach, w których usterka jest skutkiem działania Zamawiającego lub osób, którymi Zamawiający się posługuje w przy realizacji celów, dla których zawierana jest umowa, 21)wyłączenie biegu czasu na zgłoszenie przez Zamawiającego zastrzeżeń z biegu terminów przewidzianych umową na realizację poszczególnych elementów przedmiotu zamówienia, w szczególności Kamieni Milowych, a w przypadku, gdyby takie wyłączenie nie było możliwe zmianę terminu wskazanego w § 16 ust. 2 IPU w następujący sposób: „Zamawiający w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia otrzymania projektu tej umowy zgłasza w formie pisemnej zastrzeżenia co do projektu umowy o podwykonawstwo, której przedmiotem są roboty budowlane”; 22)wykreślenie § 18 ust. 1 IPU, 23)wykreślenie w § 20 ust. 7 IPU słów „a także podmiotom, z którymi Zamawiający ma zawarte umowy, których przedmiotem jest wykonywanie czynności w ramach systemu SPOE KAS”, 24)wskazanie w § 24 ust. 4 IPU, że kary umowne mogą zostać naliczone przez Zamawiającego niezależnie od zaistnienia przyczyn odstąpienia lub wypowiedzenia Umowy i niezależnie od tego, która strona dokona odstąpienia lub wypowiedzenia Umowy oraz czy nastąpi to na podstawie postanowień umownych czy też przepisów powszechnie obowiązującego prawa, przy czym nie dotyczy to sytuacji, kiedy odstąpienie lub wypowiedzenie Umowy nastąpiło z przyczyn zawinionych przez Zamawiającego oraz sytuacji, w których niedochowanie terminów w wykonaniu obowiązków przez wykonawcę, gdy nastąpiło ono z przyczyn leżących po stronie Zamawiającego, 25)usunięcie § 24 ust. 10 IPU lub zmniejszenie kary oraz odniesienie jej procentowo do wynagrodzenia dotyczącego opcji podstawowej w wysokości 0,01% lub tez zmniejszenie kary do 2000 PLN lub usuniecie jeśli nie jest możliwe sprecyzowanie sytuacji, w przypadku których kara jest naliczana, 26)usunięcie § 24 ust. 11 pkt. 3 IPU, 27)w § 24 ust. 11 pkt. 4 IPU zmniejszenie kary oraz odniesienie jej procentowo do wynagrodzenia dotyczącego opcji podstawowej w wysokości 0,01% lub tez zmniejszenie kary do 2000 PLN., 28)w § 24.11.5 a) IPU zmniejszenie kary oraz odniesienie jej procentowo do wynagrodzenia dotyczącego opcji podstawowej w wysokości 0,01% lub tez zmniejszenie kary do 2000 PLN, 29)w § 24 ust. 11 pkt. 6 IPU zmniejszenie kary do kwoty 200 000,00 zł i jednoczesne usunięcia podpunktu 11.6.a). 30)w § 24 ust. 11 pkt. 8 IPU zmniejszenie kary oraz odniesienie jej procentowo do wynagrodzenia dotyczącego opcji podstawowej w wysokości 0,05% lub też zmniejszenie kary do 20000 PLN oraz określenie katalogu co jest rozumiane jako nienależyte wykonanie, 31)w § 24 ust. 19 IPU zmniejszenie kary do kwoty 100 000,00 zł. 32)w § 30 ust. 8 IPU wskazanie, że brak odpowiedzi od Zamawiającego oznacza zgodę Zamawiającego, lub wskazanie, że Zamawiający powinien udzielić odpowiedzi w terminie nie dłuższym niż 5 Dni Roboczych, chyba że postanowienia Umowy przewidują dłuższy termin, 33)ujednolicenie punktu 15.2 OPZ, 9.7 o) OPZ oraz 7.1. OPZ, poprzez wskazanie, że za dostawę sprzętu elektronicznego i elektroenergetycznego odpowiadać będzie w całości wykonawca oraz doprecyzowanie zasad tych dostaw; 34)wskazanie w punkcie 1.3. załącznika numer 6 do OPZ jakie wymiary i wagę winien mieć Przenośny Punkt Kontrolny, tak aby możliwy był jego transport zgodnie z wymaganiami opisanymi w punkcie 1.3. załącznika numer 6 do OPZ. 35)doprecyzowanie punktu 2.1. załącznika numer 6 do OPZ poprzez wskazanie obiektywnych, ogólnie stosowanych oznaczeń stopni ochrony dla poszczególnych czynników oddziaływania; 36)doprecyzowanie punktu 2.4. załącznika numer 6 do OPZ poprzez precyzyjne wskazanie powierzchni, która ma być pokryta elementami odblaskowymi, dopuszczalnych lub zalecanych kolorów, czy też klasy odblaskowości podobnej, jak stosowana do znaków drogowych; 37)doprecyzowanie punktu 2.4 i 3.39. załącznika numer 6 do OPZ poprzez wskazanie, co należy rozumieć pod pojęciem zachowania ogólnej estetyki; 38)doprecyzowanie punktów 3.12 i 3.13 OPZ poprzez wskazanie jakie gabaryty mają posiadać dostarczane routery (i inne urządzenia wymienione w tym punkcie), jaki ma być ich pobór mocy, prąd zasilania i termin dostarczenia; 39)w ramach punktu 3.15 i 3.34 OPZ Załącznika numer 6 do OPZ, wykonawca wnosi o przekazanie wykonawcom wszystkich niezbędnych procedur i protokołów łączności niezbędnych do prawidłowej wyceny nakładu pracy; 40)zmianę punktu 11.6 OPZ poprzez wskazanie, że Zamawiający zapewni współpracę z wykonawcą podmiotów, z którymi Zamawiający pozostaje w stosunku umownym; 41)zmianę punktu 11.6 OPZ poprzez usunięcie podpunktu d); 42)zmianę punktu 14.10 OPZ poprzez usunięcie postanowienia zezwalającego na wejście do magazynu części zapasowych podmiotu trzeciego; 43)zmianę terminu wskazanego w punkcie 16.2 OPZ z 16 tygodni od daty wydania IMPK na 22 tygodni od daty wydania IMPK; 44)zmianę punktu 16.4 OPZ z „Poinformowanie Zamawiającego o okolicznościach, o których mowa w pkt 16.3 nie zwalnia Wykonawcy z dochowania terminu wskazanego IMPK’ na „ „Poinformowanie Zamawiającego o okolicznościach, o których mowa w pkt 16.3 nie zwalnia Wykonawcy z w dochowania terminu wskazanego w IMPK, chyba że wystąpienie zdarzeń powodujących opóźnienie nastąpiło z przyczyn niezależnych od Wykonawcy” 45)zmianę terminu wskazanego w punkcie 17.2 OPZ z 4 tygodni od daty wydania IMPK na 8 tygodni od daty wydania IMPK; 46)zmianę punktu 18.4 OPZ z „Poinformowanie Zamawiającego o okolicznościach, o których mowa w pkt. 18.3 nie zwalnia Wykonawcy z dochowania terminu dla Odbudowy Punktu Kontrolnego" na „Poinformowanie Zamawiającego o okolicznościach, o których mowa w pkt. 18.3 nie zwalnia Wykonawcy z dochowania terminu dla Odbudowy Punktu Kontrolnego, chyba że wystąpienie zdarzeń powodujących opóźnienie nastąpiło z przyczyn niezależnych od Wykonawcy’] 47)zmianę punktu 20.5 OPZ z „Poinformowanie Zamawiającego o okolicznościach, o których mowa w pkt 20.4 nie zwalnia Wykonawcy z dochowania terminu wskazanego IMPK' na „Poinformowanie Zamawiającego o okolicznościach, o których mowa w pkt 20.4 nie zwalnia Wykonawcy z w dochowania terminu wskazanego w IMPK, chyba że wystąpienie zdarzeń powodujących opóźnienie nastąpiło z przyczyn niezależnych od Wykonawcy. 48)zmianę wskazanego w punkcie 22.1 OPZ terminu z 60 dni na 180 dni. 49)usunięcie punktu 23.6 OPZ, ewentualnie wskazanie maksymalnej liczby aktualizacji, jakich może żądać Zamawiający od wykonawcy; 50)usunięcie punktu 3.21 Załącznika numer 6 do OPZ, ewentualnie zmianę w postaci zapewnienia przez Zamawiającego dostępu do bazy danych zawierających wymagane dane o wszystkich pojazdach (również do bazy pojazdów zagranicznych); 51)zmianę punktu 3.28 załącznika numer 6 do OPZ poprzez usunięcie obowiązkowego stosowania dodatkowych detektorów wspomagających rozpoznanie pojawienia się pojazdu i dopuszczenie możliwości zastosowania dodatkowych technologii dla wykrywania pojazdów; 52)zdefiniowania w § 27 ust. 16 lit. a IPU konkretnego katalogu zdarzeń mogących stanowić podstawę rozwiązania umowy przez Zamawiającego oraz wskazanie, że rozwiązanie umowy możliwe będzie w przypadku istotnego (mającego miejsce więcej niż raz) naruszenia terminów wskazanych w Umowie. Odwołujący wskazał, że posiada interes w rozumieniu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp we wniesieniu odwołania, bowiem może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp. Odwołujący jest zainteresowany złożeniem oferty postępowaniu. Z powodu dokonania przez Zamawiającego niezgodnych z prawem czynności, złożenie przez w Odwołującego rzetelnie przygotowanej i skalkulowanej oferty jest obecnie istotnie utrudnione lub wręcz niemożliwe, co naraża Odwołującego na ryzyko utraty możliwość uzyskania przedmiotowego zamówienia. Odwołujący powziął wiadomość o czynnościach Zamawiającego stanowiących przedmiot odwołania w dniu 20 listopada 2020 roku, z którą to datą Zamawiający opublikował treść SIW Z. Zatem termin na wniesienie odwołania został zachowany. Kopia odwołania została prawidłowo przekazana Zamawiającemu. Odwołujący uiścił wpis wymaganej wysokości na rachunek UZP. w W zakresie zarzutu nr 1: Zamawiający w rozdziale I punkt 5 SIW Z wskazuje, że w ramach wykonania przedmiotu zamówienia, przewiduje możliwość skorzystania z prawa opcji. W zakresie czynności objętych prawem opcji zastosowanie mają postanowienia Umowy oraz zapisy OPZ. W rozdziale VIII SIW Z Zamawiający z kolei podaje sposób obliczania ceny, rozliczania i płatności dokonywanych w z tytułu usług wykonywanych w ramach zamówienia podstawowego i opcjonalnego. Jak wynika z treści tych dokumentów, wykonawca w ramach zamówienia podstawowego ma dostarczyć i następnie utrzymywać w pełni wyposażone i funkcjonalne 34 Punkty Kontrolne, natomiast w ramach prawa opcji Zamawiający może zlecić dostarczenie i utrzymanie 147 Punktów Kontrolnych. W ocenie Odwołującego, występująca tak duża dysproporcja pomiędzy zamówieniem podstawowym a zamówieniem w ramach prawa opcji jest niedopuszczalna. Wskazać należy, że wykonawca, przystępując do postępowania, musi przyjąć, że Zamawiający może nie skorzystać w ogóle z prawa opcji. Wykonawca zobligowany będzie zatem do ujęcia wszystkich potencjalnych kosztów związanych z budową systemu, budową zaplecza technicznego i operacyjnego dostosowanego do pełnej skali zamówienia (podstawowy zakres plus opcja) w kosztach zamówienia podstawowego, istotnie podwyższając jego cenę. Brak sprecyzowania minimalnej liczby bramownic przewidzianej do realizacji oraz brak sprecyzowania maksymalnej liczby bramownic, których budowa może być zlecona jednocześnie, czyni niemożliwą, rzetelną i zarazem racjonalną kalkulację przedmiotu zamówienia. W szczególności należy przygotować się do sytuacji, w której wykonawca ma być gotowy do podjęcia zadania budowy i uruchomienia wszystkich 147 nowych Punktów Kontrolnych, a następnie do podjęcia zadania utrzymania wszystkich nowych Punktów Kontrolnych w każdym momencie objętym czasem realizacji kontraktu. Taka gotowość oznacza konieczność wliczenia do ceny zamówienia podstawowego kosztów związanych z zagwarantowaniem i utrzymaniem gotowości do podjęcia się realizacji prawa opcji w najszerszym możliwym zakresie przez każdego oferenta. Koszt utrzymania jednego Punktu Kontrolnego jest znacznie niższy w sytuacji, gdy wykonawca otrzymuje gwarancję zlecenia utrzymania dużej liczby Punktów Kontrolnych, niż w sytuacji, gdy takiej pewności nie ma i musi się liczy z koniecznością zapewnienia utrzymania dla zaledwie jednego lub kilku punktów (co istotnie podnosi koszty). W przypadku ograniczenia zadań wynikających z prawa opcji przez Zamawiającego, czy w szczególności - w przypadku rezygnacji z prawa opcji w ogóle, Zamawiający poniesienie istotnie wyższe koszty niż wynikające z wyodrębnionych zadań zamówienia podstawowego. Obecne sformułowanie wymagań oznacza, że Zamawiający akceptuje wliczenie do kosztu zamówienia podstawowego gotowości do jednoczesnej realizacji pełnego zakresu opcji. Takie podejście jest nieracjonalne i sprzeczne z zasadą dyscypliny budżetowej. Ponadto brak określenia przez Zamawiającego, czy w ramach prawa opcji zamierza składać zlecenia na realizację pojedynczych bramownic, czy też np. wszystkich 147 jednocześnie, powoduje, że przyjęcie jako kryterium oceny ofert czasu realizacji staje się całkowicie nieracjonalne. Wykonawca bowiem jest zmuszony zobowiązać się do określonego terminu, nie znając de facto zakresu prac, który musi w tym terminie wykonać. Zatem konieczne jest sprecyzowanie zakresu prac w ramach opcji i ewentualnie zmiana kryterium oceny ofert. Na uwagę zasługuje także fakt, że Zamawiający w udostępnionej wykonawcom dokumentacji, nie sprecyzował, jakie elementy będą musiały zostać wykonane w ramach prawa opcji, w szczególności nie sprecyzował w jakich transzach może być zlecana realizacja nowych Punktów Kontrolnych (minimalna i maksymalna liczba zlecanych jednocześnie nowych Punktów Kontrolnych, minimalne odstępy między zleceniami), jaki okres utrzymania dla każdego nowego Punktu Kontrolnego należy przewidzieć w ramach zobowiązań kontraktowych i jaki jest okres minimalny utrzymania dla jednego nowego Punktu Kontrolnego. Nie wskazał również minimalnej ilości usług oraz terminu w jakim może zlecić ich realizację. Oznacza to, że Zamawiający może skorzystać z tego prawa przez cały okres obowiązywania Umowy, a więc nawet dzień przed jej zakończeniem. Brak wskazania konkretnych ram czasowych rodzi po stronie wykonawcy ryzyko ponoszenia dodatkowych kosztów. Dostawa Punktów Kontrolnych, ich utrzymanie, zajmuje określoną ilość czasu, związku z czym konieczność jej realizacji, w sytuacji zgłoszenia przez Zamawiającego takiego zapotrzebowania (jeśli w ma ono być objęte prawem opcji) na końcowym etapie wykonywania Umowy, może wiązać się z niemożliwością wykonania lub z powstaniem dodatkowych kosztów, takich jak dodatkowa mobilizacja zasobów i środków. Sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy Pzp powinno uwzględniać wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Pośród takich uwarunkowań szczególne znaczenie ma bez wątpienia określenie zakresu ilościowego zamówienia. Zamawiający określił wprawdzie minimalny zakres ilościowy zamówienia poprzez wyznaczenie zamówienia podstawowego obejmującego dostarczenie i utrzymanie 34 Punktów Kontrolnych, z tym, że poziom ten pozostaje w rażącej dysproporcji względem przewidzianego w ramach prawa opcji dostarczenia i utrzymania aż 147 Punktów Kontrolnych. Tym samym, maksymalny zakres zamówienia (181 punktów kontrolnych) stanowi 532% minimalnego zakresu zamówienia (zamówienie podstawowe). Stan taki, stawia wykonawcę w wysoce niekorzystnej sytuacji, w której musi on zaoferować gotowość oscylującą pomiędzy jednokrotnością a pięciokrotnością zakresu zamówienia. W tym przypadku, niedogodność ta jest powiązana z charakterystyką przedmiotu zamówienia. Wykonawca musi bowiem ująć wszystkie potencjalne koszty związane z budową systemu oraz budową zaplecza technicznego i operacyjnego dostosowanego do pełnej skali zamówienia (zakresu podstawowego oraz opcji) w kosztach zamówienia podstawowego. Uzasadnione wydaje się stwierdzenie, że dochodzi tutaj do obejścia prawa, które poprzez nadużycie instytucji prawa opcji powoduje skutek faktycznie bardzo zbliżony do braku określenia minimalnego poziomu zamówienia. Prawo opcji, choć służy bardziej elastycznemu pod względem ilościowym udzielaniu zamówień, zawiera w swojej istocie założenie odmienne względem instytucji zamówień uzupełniających. Wydaje się, że nie powinno ono być stosowane do rozszerzania zamówienia podstawowego o przedmiot tożsamy z przedmiotem zamówienia podstawowego. W doktrynie zaznacza się, że „Prawo opcji to prawo do rozszerzenia zamówienia podstawowego o pewne usługi lub dostawy, które towarzyszą zamówieniu podstawowemu, a co do których zamawiający na etapie wszczęcia postępowania nie podjął decyzji, czy będzie z nich korzystał. Zamawiający; zastrzegając prawo opcji, może skorzystać z możliwości rozszerzenia zamówienia o konkretny przedmiot, co do zasady nietożsamy z przedmiotem zamówienia, jednakże każdorazowo ściśle z nim związany, bądź też zamienić określoną część zamówienia na inne, również ściśle określone, pozostające w związku z zamówieniem podstawowym. Skorzystanie z prawa opcji nie może bowiem stanowić obejścia przepisów Prawa zamówień publicznych przez rozszerzanie przedmiotu zamówienia o dostawy lub usługi tożsame z przedmiotem zamówienia dzięki jednostronnemu oświadczeniu zamawiającego woli zwiększenia wolumenu zamówienia bądź wydłużenia czasu trwania umowy.” (M. Stachowiak, w: W. Dzierżanowski, J. Jerzykowski, . Stachowiak, Prawo zamówień publicznych, komentarz do art. 34, WKP 2018.) M Taki rozkład zamówienia prowadzi również do niemożności prawidłowego zadeklarowania czasu dla kryterium oceny ofert „czas realizacji IRPK”. Czas, jaki zadeklarować może wykonawca będzie bowiem różnił się przy uwzględnieniu jednoczesnego zamówienia 147 punktów kontrolnych (pełny zakres prawa opcji) i przy uwzględnieniu zaledwie jednego bądź kilku punktów kontrolnych. Obecne brzmienie dokumentacji, nie pozwala wykonawcy sporządzić porównywalnej oferty, w związku z czym, z tych choćby względów stwierdzić można, iż opis przedmiotu zamówienia jest niejasny i nie odpowiada wymaganiom stawianym przez ustawę Pzp. Wszystkie składane w postępowaniu oferty powinny odnosić się do tego samego przedmiotu zamówienia. W postępowaniu oferty składane przez wykonawców nie będą ofertami opierającymi się na tych samych założeniach, a bardziej na domysłach i wyobrażeniach co do opisu przedmiotu zamówienia. Uwagi ogólne w zakresie zarzutu numer 2: Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy Pzp przedmiot zamówienia powinien być opisany sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając w wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. „Opis przedmiotu zamówienia jest jednym z najistotniejszych elementów i w dużej mierze determinuje kształt i przebieg postępowania o udzielenie zamówienia. Zamawiający powinien opisać przedmiot zamówienia w taki sposób, aby wykonawcy nie mieli wątpliwości, jakie usługi, dostawy, roboty budowlane należy wykonać i jaki będzie ich zakres, tak aby spełniały oczekiwania Zamawiającego, a z drugiej strony aby wykonawcy mogli w sposób prawidłowy dokonać wyceny złożonych oferty" (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 grudnia 2011 roku, sygn. KIO 2649/11). Pełne opisanie przedmiotu zamówienia i zakresu obowiązków wykonawcy jest warunkiem sine qua non dla złożenia przez wykonawcę oferty. Wykonawca nie może rzetelnie skalkulować i złożyć oferty, jeśli z dokumentacji przetargowej przedstawionej przez zamawiającego nie da się ustalić zakresu obowiązków, zakresu odpowiedzialności, katalogu kar umownych czy przypadków, w których możliwe jest rozwiązanie umowy. „Obowiązkiem zamawiającego jest podjęcie wszelkich możliwych środków w celu wyeliminowania elementu niepewności wykonawców co do przedmiotu zamówienia poprzez maksymalnie jednoznaczne i wyczerpujące określenie przedmiotu zamówienia. (...) Podkreślić bowiem należy, że wycena ryzyk związanych z wykonaniem zamówienia może być niemożliwa właśnie ze względu na niewłaściwy opis przedmiotu zamówienia. Nie można bowiem wyliczyć ewentualnego kosztu ryzyka, którego wykonawca nie ma możliwości zidentyfikować z uwagi na brak odpowiedniej i wyczerpującej informacji w SIW Z”(wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 30 lipca 2018 roku, sygn. KIO 1380/18 oraz 1384/18). Brak jednoznaczności w opisie przedmiotu zamówienia zaburza także zasady konkurencji. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy Pzp przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Wymóg ten jest uszczegółowieniem bardziej ogólnej dyrektywy ustawowej, wyrażonej w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, mówiącej, iż zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości. Wykonawcy nie mają obowiązku poszukiwania potrzebnych informacji dla przygotowania oferty u innych źródeł niż zamawiający. Oczekiwanie od wykonawców posiadania pełnej wiedzy o przedmiocie zamówienia, w przypadku gdy zamawiający - zaniechał wskazania informacji niezbędnych do przygotowania oferty na równych warunkach przez wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia, narusza bez wątpienia zasadę zachowania uczciwej konkurencji (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 19 sierpnia 2008 r., sygn. KIO/UZP 798/08). Niejednoznaczny i nieprecyzyjny opis przedmiotu zamówienia prowadzi też do sytuacji, w której złożone oferty są nieporównywalne (tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 17 października 2018 roku, sygn. KIO 1985/18). W postępowaniu, Zamawiający swoim obowiązkom związanym z precyzyjnym zdefiniowaniem przedmiotu zamówienia w ocenie Odwołującego nie sprostał. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 1): Umowa zawierana jest na czas określony (36 miesięcy - § 3 ust. 1 IPU). W umowie powinien wskazany być maksymalny termin, w ramach którego Zamawiający uprawniony jest do wykonania prawa opcji, by realnym było wykonanie przedmiotu umowy w okresie jej trwania. Zbyt późne zgłoszenie Zamawiającego zamówienia opcji może prowadzić do niemożliwości wykonania przedmiotu zamówienia lub też wykonania go ale z ponoszeniem zwiększonych kosztów, co w konsekwencji naraża wykonawcę na szkody. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 2): IPU wskazuje, że Usługa Rozbudowy i Przebudowy Punktów Kontrolnych świadczona będzie w terminach wskazanych w stosownej Instrukcji Modyfikacji Punktu Kontrolnego, a zatem definiowana przez Zamawiającego na etapie późniejszym. Terminy te będą zgodne z pkt. 16, 17 i 18 OPZ. Termin określony w Instrukcji nie może być bowiem krótszy od terminu ustalonego w OPZ i wynikającego z oferty wykonawcy. W szczególności wskazać należy na pkt. 16.2 OPZ (termin realizacji IMPK dla Przebudowy Punktów Kontrolnych wynosi 16 tygodni od daty wydania IMPK. Data dzienna terminu realizacji IMPK zostanie każdorazowo wskazana w IMPK), pkt. 17.2 OPZ (termin realizacji IMPK dla Usunięcia Punktu Kontrolnego wynosi 4 tygodnie od daty wydania IMPK. Data dzienna terminu realizacji IMPK zostanie każdorazowo wskazana w IMPK) oraz pkt. 18.2 OPZ (termin realizacji IMPK dla Odbudowy Punktu Kontrolnego wynosi 16 tygodni od daty wydania). W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 3): Jakkolwiek jest zrozumiałym, że wykonawca ma zagwarantować, że świadczony Przedmiot Umowy i Usługi będą rozwiązaniem kompletnym, to tak sformułowany niejednoznaczny i niepełny opis zamówienia przez Zamawiającego stwarza ryzyko w postaci narzucenia na wykonawcę obowiązków nieprzewidzianych w SIW Z i ryzyko w postaci braku wynagrodzenia dla wykonawcy za wytworzony produkt, który stał się konieczny, dopiero według oceny Zamawiającego dokonanej na etapie realizacji umowy, a więc jego konieczność wytworzenia nie mogła być przewidziana i skalkulowana na etapie przygotowania oferty. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 4): § 4 ust. 4 pkt. 9 IPU nakazuje wykonawcy współdziałać (w tym także przekazywać wszelkie wymagane przez Zamawiającego informacje i materiały źródłowe) przy realizacji obowiązków z podmiotami wskazanymi przez Zamawiającego. Katalog podmiotów, którym wykonawca ma przekazywać informacje oraz zakres tych informacji jest jednak niejasny. Powoduje to ryzyka po stronie wykonawcy, w tym dotyczące udostępniania informacji objętych tajemnicą przedsiębiorstwa wykonawcy podmiotom niezwiązanym z wykonywaniem umowy. Zasadnym byłoby również ograniczenie otwartego katalogu („wszelkie") do „niezbędne”, skoro są one przekazywane podmiotom trzecim; ograniczenie takie leży również w interesie Zamawiającego. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 5): Zgodnie z § 4 ust. 4 pkt. 11 IPU wykonawca ma opracowywać, wykonywać i przekazywać Zamawiającemu analizy, opracowania, zestawienia, porównania dotyczące Przedmiotu Umowy, według wytycznych i wymagań Zamawiającego wraz z ich aktualizacjami i modyfikacjami. Nie jest jednak znany zakres takiej dokumentacji, a możliwy jej katalog pozostaje otwarty. Oznacza to, że przedmiot zamówienia nie został wyczerpująco opisany. Wykonawca nie znając zakresu takich prac nie jest w stanie ocenić niezbędnego nakładu środków i pracy, a tym samym uniemożliwia to wycenę zamówienia i kalkulację oferty. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 6): Zgodnie z § 5 ust. 6 IPU Zamawiający przekaże wykonawcy Dokumentację Dotychczasową znajdującą się w posiadaniu Zamawiającego, związaną z Przedmiotem Umowy i niezbędną do jego realizacji, o ile nie będą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa Zamawiającego. Zamawiający powinien jednak udostępnić wszelką niezbędną dokumentację, mając zwłaszcza na uwadze szerokie zobowiązanie do zachowania poufności przez wykonawcę. Przykładowo, informacje takie mogą być niezbędne dla dokonania integracji systemu z system SPOE KAS. Nadto, wykonawca zgodnie z pkt. 9.5. OPZ zobowiązany jest zapewnić spełnianie przez Punkty Kontrolne wszystkich wymagań w zakresie bezpieczeństwa, wynikających co najmniej z wytycznych w Dokumentacji lub Dokumentacji Dotychczasowej. Umowa przewiduje wystarczające zabezpieczenia dla Zamawiającego w postaci szerokiego katalogu obowiązków związanych z poufnością. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 7): Zapisy § 12 ust. 4 IPU, mówią, iż gwarancja zostaje udzielona na okres 24 miesięcy, który rozpoczyna swój bieg od dnia następnego po dniu, w którym upływa termin wskazany w ust. 3.4, tj. od zakończenia wykonania Utrzymania Punktów Kontrolnych i Przenośnych Punktów Kontrolnych dla Punktów Kontrolnych i Przenośnych Punktów Kontrolnych pozostają w sprzeczności z zapisem § 12 ust. 8 IPU, który stanowi, że gwarancja nie ogranicza się tylko do wady tkwiącej w Przedmiocie Umowy objętym gwarancją zgodnie z ust. 12.1, Punkcie Kontrolnym SPOE KAS, w tym w jego Elemencie, a także w wynikające z nieprawidłowego Utrzymania Punktów Kontrolnych SPOE KAS oraz nieprawidłowego korzystania z Punktów Kontrolnych SPOE KAS, wykonanych napraw awarii wynikających z przypadkowego uszkodzenia, zniszczenia, aktów wandalizmu bądź Siły Wyższej. W zakresie nieprawidłowości w Utrzymaniu Punktów Kontrolnych SPOE KAS oraz korzystania z Punktów Kontrolnych SPOE KAS, powyższe nie dotyczy okresu wykraczającego poza okres 24 miesięcznej gwarancji, chyba, że ujawniona po tym okresie wada lub usterka wynikła z nieprawidłowego korzystania lub Utrzymania Punktów Kontrolnych SPOE KAS, które miało miejsce w 24 miesięcznym okresie gwarancji." Gwarancja zgodnie z pierwszym z przywołanych postanowień zaczyna biec po upływie świadczenia UPK przez wykonawcę. Wykonawca nie świadczy zatem UPK w okresie gwarancji. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 8): Zgodnie z § 12 ust. 12 IPU na każde żądanie zarządcy danej infrastruktury (np. drogi, wiaduktu, konstrukcji nośnej, itd.), wykonawca jest zobowiązany udzielić gwarancji zakresie wykonanych przez siebie prac, w obszarze objętym gwarancją przez innego wykonawcę, poprzez złożenie w pisemnego oświadczenia o udzieleniu gwarancji i rękojmi, co najmniej do czasu obowiązywania warunków gwarancji udzielonej przez innego wykonawcę, które to warunki wykonawca naruszył. W obecnym brzmieniu zapis ten jest zbyt ogólny i nakłada na wykonawcę niemożliwe do skalkulowania ryzyka (np. konieczności udzielenia gwarancji na odcinki dróg publicznych o znacznej długości w przypadku prac wykonywanych jedynie na niewielkim obszarze). Uniemożliwia to kalkulację oferty i wymaga doprecyzowania. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 9): Zgodnie z § 23 ust. 1 IPU wykonawca ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie Umowy na zasadach opisanych w Umowie, a w zakresie nieuregulowanym Umową, na zasadach ogólnych przewidzianych w przepisach prawa, szczególności w Kodeksie cywilnym. w Obecny kształt IPU nie przewiduje żadnego ograniczenia odpowiedzialności wykonawcy, co jest również niezgodne z praktyką rynkową i wiąże się z ryzykiem pociągnięcia wykonawcy do odpowiedzialności w wysokości znacznie przekraczającej wartość umowy. Wprowadzenie takiego ograniczenia wydaje się uzasadnione dla uniknięcia sytuacji, w której Zamawiający dążyłby do obciążenia wykonawcy odpowiedzialnością daleko przekraczającą rzeczywistą wartość usług świadczonych w ramach Umowy. Ponadto, w odniesieniu do utrwalonej praktyki w zakresie obrotu gospodarczego, należy zauważyć, że wprowadzenie umownej górnej granicy odpowiedzialności do wysokości wartości kontraktu jest powszechnie stosowane i stanowi normę rynkową zarówno w prywatnoprawnych umowach handlowych, jak i w umowach zawieranych w ramach zamówień publicznych. Wprowadzenie takiej górnej granicy odpowiedzialności nie stanowiłoby odstępstwa od norm rynkowych, ani od zasady równości stron i wzajemnych korzyści. Uzasadnione byłoby zatem wprowadzenie takiego ogólnego limitu odpowiedzialności wykonawcy. Z tych samych powodów odpowiedzialność wykonawcy powinna być ograniczona do szkód rzeczywistych. Wykonawca nie powinien ponosić odpowiedzialności za utratę zysku, utratę możliwości użytkowania, utratę produkcji, utratę kontraktów ani za żadne inne straty pośrednie czy utracone korzyści. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 10): Zgodnie z § 23 ust. 3 IPU wykonawca pozostaje gwarantem wykonywania i przestrzegania przez wszelkie osoby lub podmioty trzecie, biorące udział w realizacji Umowy, a w tym Podwykonawców, Podwykonawców Dalszych wszelkich zasad, reguł i zobowiązań określonych w Umowie. Z zakresu tego powinny być wyłączone dla uniknięcia wątpliwości działania Zamawiającego i osób którymi Zamawiający się posługuje. Na wykonawcę nie może być przerzucane ryzyko związane z działaniami samego Zamawiającego lub podmiotów działających na jego polecenie. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 11): § 27 ust. 1 IPU wskazuje, że Zamawiający jest uprawniony do odstąpienia od Umowy - w terminie maksymalnym do rozpoczęcia świadczenia przez wykonawcę Utrzymania dla wszystkich nowych Punktów Kontrolnych oraz dostosowanych istniejących Kontrolnych Lokalizacji IP KSPO, nie później jednak niż w terminie 5 lat od dnia zawarcia Umowy. Zapis ten jest nielogiczny, uprawnia bowiem Zamawiającego do odstąpienia od umowy po jej wygaśnięciu. W świetle § 3 ust. 1 IPU bowiem umowa została zawarta na czas oznaczony, t j. od dnia jej zawarcia przez okres 36 miesięcy. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 12): § 28 ust. 4 pkt. 5) nakazuje wykonawcy utrzymywać Dokumentację po zakończeniu umowy oraz przekazaniu Punktu Kontrolnego do Zmawiającego lub innego podmiotu. Jest oczywistym, że po przekazaniu PK i zakończeniu realizacji umowy nie można narzucić wykonawcy utrzymywania przez nieokreślony czas aktualnej i kompletnej Dokumentacji Umownej, do tego gotowej do przekazania Zamawiającemu na każde jego żądanie. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 13): Kolejna nieścisłość powodująca wątpliwość wpływającą na kalkulację oferty, znajduje się w punkcie 15.2 OPZ, w którym zostało wskazane, że w ramach świadczenia UIRP obowiązkiem wykonawcy jest montaż skonfigurowanego sprzętu elektronicznego i elektroenergetycznego zakupionego przez Wykonawcę w ramach Umowy lub jeśli będzie miało to miejsce, otrzymanego od Zamawiającego lub innych podmiotów trzecich wskazanych przez Zamawiającego, odpowiedzialnych za działanie pozostałych komponentów SPOE KAS. W tym miejscu, opis przedmiotu zamówienia jest w ocenie Odwołującego niejasny. Zamawiający z jednej strony nakłada na wykonawcę obowiązek dostarczenia sprzętu, z drugiej zaś, nie wyklucza, iż sam będzie takowy sprzęt dostarczał. W związku z tym, wykonawca przy tak skonstruowanym wymaganiu nie wie jaką ilość ma ująć w kalkulacji oferty. Może poczynić założenia i w wyliczeniach wskazać, iż zapewni maksymalną ilość sprzętu, co w konsekwencji wpłynie na podwyższenie ceny oferty. Z drugiej zaś strony, wykonawcy mogą poczynić odmienne założenia, zgodnie z którymi przyjmą, że otrzymają od Zamawiającego jego określoną ilość. Skutkować to będzie złożeniem nieporównywalnych ofert, sporządzonych na odmiennych koncepcjach. Zmiana tego postanowienia jest o tyle istotna, że w punkcie 9.7 o) OPZ zostało wskazane, że to Zamawiający dostarcza sprzęt zgodnie z zapotrzebowaniem wykonawcy, natomiast w punkcie 7.1 OPZ taki obowiązek dostarczenia sprzętu przewidziany został dla wykonawcy. Konieczne jest zatem ujednolicenie OPZ pod kątem obowiązków dostawy sprzętu i jednoznacznie wskazanie kto i w jakim zakresie go dostarczy. Dodatkowo, w punkcie 15.2 OPZ przewidziany został także obowiązek wykonawcy pod kątem wsparcia Zamawiającego lub podmiotów obsługujących SPOE KAS przy konfiguracji sprzętu, bezpośrednio w Punkcie Kontrolnym. Brak jest tutaj wskazania po pierwsze, jakie wsparcie ma na myśli Zamawiający, po drugie, jak wyglądać miałaby współpraca ze wspomnianymi powyżej podmiotami. Niezbędne jest zatem doprecyzowanie przedmiotu zamówienia i w tym zakresie. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 14): W założeniach funkcjonalnych Przenośnego Punktu Kontrolnego opisanych załączniku numer 6 do OPZ, punkt 1.3. Zamawiający wskazał, iż„Wymiary i waga PPK musi umożliwiać jego transport w w pojazdach samochodowych będących własnością podmiotów uprawnionych do realizacji Czynności Kontrolnych bez znaczących modyfikacji przestrzeni pojazdu samochodowego, pozwalającą na jego transport, przeniesienie, instalację i deinstalację przez jedną osobę." W ocenie Odwołującego, takie sformułowanie wymagań jest niejasne, ponieważ wykonawca nie zna floty, jaką dysponują podmioty uprawnione do realizacji Czynności Kontrolnych i tym samym, nie może określić jednoznacznie jakim ograniczeniom może podlegać wymiar i waga PPK. Podmioty te mogą bowiem dysponować pojazdami typu „dostawczy” lub osobowy typu „sedan”, bądź inny. W ten sposób sformułowane wymaganie uniemożliwia przygotowanie oferty, która byłaby porównywalna z innymi. W związku z powyższym, Odwołujący wnosi o wskazanie przez Zamawiającego jakie wymiary i wagę winien mieć Przenośny Punkt Kontrolny, tak aby możliwy był jego transport zgodnie z wymaganiami opisanymi w punkcie 1.3. załącznika numer 6 OPZ, ewentualnie wskazanie typu pojazdów samochodowych, jakimi posługiwać się będą podmioty realizujące Czynności Kontrolne. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 15): Kolejna niejasność w opisie przedmiotu zamówienia, dotyczy kwestii konstrukcji Przenośnego Punktu Kontrolnego. W załączniku numer 6 do OPZ, punkt 2.1. znalazł się wymóg, zgodnie z którym „Konstrukcja nośna musi gwarantować stateczność całego PPK uwzględniając ciężar i gabaryty własne (konstrukcja, System OCR i sprzęt), odporność na warunki charakterystyczne dla pracy w pasie drogowym, w szczególności będących skutkiem ruchu pojazdów: wibracje lub zawirowania powietrza, oraz warunki pogodowe, tym opady atmosferyczne i wiatr”. w Tak postawione wymaganie jest nieobiektywne, ponieważ istnieją normy techniczne/współczynniki, które określają odporność na kurz, wiatr, itp. Przykładowo, wskazać można współczynnik IP. Nie istnieje jednoznaczne wymaganie jak „warunki charakterystyczne dla pracy w pasie drogowym”. Tak sformułowane wymaganie uniemożliwia przygotowanie porównywalnych ofert, dlatego Odwołujący wnosił o jego doprecyzowanie przez Zamawiającego, poprzez wskazanie, co konkretnie należy rozumieć pod pojęciem warunków charakterystycznych dla pracy w pasie drogowym. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 16): Zamawiający w załączniku nr 6, punkt 2.4. OPZ wskazuje, że„PPK musi być widoczny i zabezpieczony na wypadek nieprzewidzianych zdarzeń drogowych oraz warunków pogodowych, poprzez zastosowanie elementów odblaskowych i kontrastowych umiejscowionych na PPK przy jednoczesnym zachowaniu ogólnej jego estetyki”. Tak postawione wymaganie kolejny raz jest nieprecyzyjne i w ocenie Odwołującego postawione zbyt szeroko. Pierwszą wątpliwość budzi, co należy rozumieć jako nieprzewidziane zdarzenia i warunki pogodowe, druga wątpliwość, to z kolei, kwestia ogólnej estetyki. Dodatkowo, brak jest informacji odnośnie tego, jakie zabezpieczenia należy wykonać. W związku z tym, takie postanowienia, powinny zostać doprecyzowane przez Zamawiającego. Są to pojęcia nieostre, które mogą być interpretowane przez każdego odmienny sposób. w Dodatkowo, Zamawiający nie określił ile wykonawca ma zapewnić elementów odblaskowych, w jakim kolorze, itd. Brak tych informacji uniemożliwia sporządzenie porównywalnej oferty. Każdy z wykonawców składających ofertę może przyjąć całkowicie odmienne założenia oraz liczby, dlatego też punkt 2.4. załącznika numer 6 OPZ, powinien zostać doprecyzowany poprzez określenie, co należy rozumieć pod pojęciem nieprzewidzianych zdarzeń drogowych oraz warunków pogodowych, zachowanie ogólnej estetyki oraz poprzez wskazanie jakie zabezpieczenia wykonawca będzie zobligowany wykonać oraz ile elementów odblaskowych i w jakim kolorze wykonawca zobowiązany będzie zapewnić. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 17): Kolejny brak precyzji ze strony Zamawiającego, powodujący niemożliwość skalkulowania oferty, dotyczy wymogów systemu OCR. W załączniku numer 6 do OPZ, punkt 3.12 i 3.13 wskazano, że„Zamawiający na potrzeby działania Systemu OCR dostarczy dwa routery z możliwością zastosowania karty SIM dowolnego operatora wraz z niezbędnym wyposażeniem (anteny, okablowanie), zapewniający stałą łączność Systemowi OCR z zewnętrznymi systemami KAS bez względu na lokalizację PPK na Sieci Dróg Płatnych”. Zamawiający nie podał jednak gabarytów, jakie ma mieć dostarczany sprzęt, jak również brak jest informacji w przedmiocie poboru mocy, prądu zasilania urządzeń. Poza tym, Zamawiający nie wskazał w jakich terminach przedmiotowy sprzęt ma być dostarczany. Takie braki uniemożliwiają rzetelne skalkulowanie oferty, dlatego też Odwołujący wnosił o doprecyzowanie tego punktu. W zakresie zarzutu numer 2 ppkt. 18): Kolejną wątpliwość co do przedmiotu zamówienia, budzi punkt 3.15 i 3.34 Załącznika numer 6 do OPZ, gdzie zostało wskazane „System OCR musi umożliwiać automatyczne i ręczne pobieranie oraz zastępowanie list alarmów, za pośrednictwem zestawionego za pomocą połączenia LTE kanału komunikacyjnego z zewnętrznego systemu wykorzystywanego przez KAS" oraz „Szczegółowy opis mechanizmów komunikacji oraz zakresu przekazywanych danych poprzez dodatkową aplikację dostarczoną przez Zamawiającego zostanie uzgodniony przez Wykonawcę z Zamawiającym na etapie realizacji”. Formułując tak obowiązek wykonawcy, Zamawiający uniemożliwia wykonawcy oszacowanie nakładu pracy. Brak jest bowiem informacji co do procedur, jakie mają zostać zastosowane oraz protokołów łączności (interfejsu) z zewnętrznym systemem. W zależności od stosowanych przez Zamawiającego protokołów i procedur inny będzie nakład pracy związany z wdrożeniem odpowiednich interfejsów i procedur w oprogramowaniu dostarczanych przez wykonawcę. Co może prowadzić do nieporównywalności ofert, szczególności jeżeli potencjalny inny potencjalny wykonawca wykonywał już zamówienia na oprogramowanie w wykorzystujące procedury i protokoły stosowane przez Zamawiającego. Odwołujący wnosił o przekazanie wykonawcom wszystkich niezbędnych procedur i protokołów łączności. W zakresie zarzutu nr 3 W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej wielokrotnie i konsekwentnie wskazywano, że swoboda zamawiającego w kształtowaniu warunków umowy, jaka zawarta ma zostać w wyniku udzielania zamówienia, nie jest nieograniczona (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 30 października 2018 roku, sygn. KIO 2115/18). Uprawnienie Zamawiającego nie ma jednak charakteru absolutnego (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej sygn. KIO 2196/18, 2197/18 z dnia 8 listopada 2018 roku). Takie ukształtowanie dokumentacji przetargowej i przerzucanie nadmiernych ryzyk na wykonawcę narusza też zasadę wyrażoną w art. 353(1) kc, albowiem sprzeczne jest z zasadami współżycia społecznego i naturą stosunku umownego, który w wyniku udzielenia zamówienia miałby zostać nawiązany (tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 marca 2014 roku, sygn. KIO 487/14, wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 19 grudnia 2016 roku sygn. KIO 2280/16, też wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 10 maja 2019 roku, sygn. KIO 693/19., KIO 694/19, zob. też wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 1 października 2019 roku, sygn. XXIII Ga 1023/19). Artykuł 353(1) k.c. zawiera co prawda zasadę swobody umów, niemniej jednak swoboda ta doznaje ograniczeń, ponieważ z uwagi na treść i cel umowy nie mogą one sprzeciwiać się naturze stosunku zobowiązaniowego, zasadom współżycia społecznego ani być sprzeczne z ustawą. W ocenie Odwołującego w prowadzonym postępowaniu Zamawiający nie sprostał obowiązkowi należytego ukształtowania przyszłego stosunku umownego. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 1): Zgodnie z § 5 ust.7 Zamawiający jest zobowiązany poinstruować inne podmioty, z którymi pozostaje w stosunku umownym, mającym bezpośredni związek z wykonaniem Umowy przez wykonawcę lub inne podmioty administracji publicznej, z którymi współpraca ma bezpośredni związek z wykonaniem Umowy przez wykonawcę, aby współpracowały z wykonawcą w zakresie realizacji Usług, Zamawiający nie odpowiada jednak za brak współpracy pomiędzy tymi podmiotami a wykonawcą, bez względu na to, która ze stron utrudnia lub uniemożliwia współpracę. Jednak również wykonawca nie powinien ponosić konsekwencji braku współpracy ze strony takich podmiotów, jeśli ma to miejsce z przyczyn leżących po stronie tych podmiotów lub samego Zamawiającego. W przeciwnym wypadku oznaczałoby to przerzucanie na wykonawcę odpowiedzialności za zdarzania, pozostające poza jego kontrolą. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 2): W odniesieniu do § 7 ust. 6 IPU w zw. z § 7 ust. 3 wskazać należy, iż takie sformułowanie IPU sprawia, że wykonawca ponosi wyłączną odpowiedzialność za osiągnięcie Kamienia Milowego, pomimo faktu, że nie ma pełnej kontroli nad tym procesem. To w gestii Zamawiającego i zarządcy drogi jest zatwierdzenie projektów. Zamawiający ma bardzo dużo czasu na wniesienie uwag do dokumentacji. Procedura zatwierdzania dokumentów opisana jest w pkt 23 OPZ, zgodnie z którym Zamawiający ma 15 Dni Roboczych na weryfikację Dokumentacji przekazanej przez wykonawcę (chyba, że termin dla danego Dokumentu jest inaczej wskazany w OPZ). Zamawiający ma prawo do kilkukrotnego wnoszenia uwag do złożonej przez wykonawcę Dokumentacji, przy czym brak uwag Zamawiającego do jakiejkolwiek części Dokumentu oznacza akceptację tej części Dokumentu przez Zamawiającego. Ponadto osiągnięcie Kamienia Milowego w zakresie Projektów wymaga zatwierdzenia wszystkich Punktów Kontroli. Pkt 5.6 OPZ (i analogicznie pkt. 5.7 OPZ w zakresie dostosowania kontrolnych lokalizacji) wskazuje, że „osiągnięcie Kamienia Milowego „Opracowanie i przedłożenie Zamawiającemu do akceptacji przez Wykonawcę projektu nowego Punktu Kontrolnego dla Sieci Dróg Płatnych w SPOE KAS” nastąpi w momencie zatwierdzenia Projektów wszystkich nowych Punktów Kontrolnych przez Zamawiającego. Projekt Punktów Kontrolnych zostanie zatwierdzony przez Zamawiającego, jeżeli będzie spełniał wymagania określone w niniejszym OPZ i w Umowie”. Wreszcie powstaje wątpliwość jak rozumieć § 7 ust. 6 IPU w zakresie osiągnięcia Kamieni Milowych 1 i 3 w terminach wskazanych w zał. 5 do OPZ w odniesieniu do § 7 ust. 2 IPU, który opisuje sytuację wydłużenia 4-tygodniowego terminu o czas niezbędny do przeprowadzenia procedury zatwierdzenia dokumentacji. Stąd, w kontekście sprzecznych zapisów § 7 ust. 2 i § 7 ust. 6 IPU, wnoszono o usunięcie § 7 ust. 6 IPU i odpowiednią korektę punktów 5.6 i 5.7 OPZ, czyli wyłączenie czasu akceptacji projektów dla Kamienia Milowego 1 i Kamienia Milowego 3 z czasu przeznaczonego dla wykonawcy na osiągniecie każdego z wymienionych Kamieni Milowych. W przypadku pozostawienia zapisów jak w § 7 ust. 6 IPU oraz pkt. 5.6 i 5.7 OPZ czas akceptacji rozwiązania przez Zamawiającego, jaki wykonawca powinien uwzględnić stanowi bowiem ok. 75% całego czasu na realizację danego Kamienia Milowego. W takiej sytuacji terminy wskazane w OPZ stają się nierealne, a na wykonawcę przerzuca się nieproporcjonalne ryzyka i związane z nimi ryzyka odstąpienia Zamawiającego od umowy i nałożenia na wykonawcę wysokich kar umownych. Nadto, konsekwentnie rozpoczęcie biegu Kamienia Milowego 4 powinno mieć miejsce od chwili akceptacji Kamienia Milowego 3, podobnie jak to jest w przypadku Kamienia Milowego 2 względem Kamienia Milowego 1. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 3): § 8 ust. 4 IPU wskazuje, że na wniosek Zamawiającego wykonawca odkryje lub zrobi otwory w częściach robót, które są przedmiotem odbioru lub zostały odebrane, po czym przywróci je do właściwego stanu. Koszty odkrywki i przywrócenia stanu właściwego obciążają wykonawcę. Z drugiej strony IPU przewiduje obowiązek wykonawcy informowania Zamawiającego o robotach zanikających. Wobec tego postanowienie to powinno mieć zastosowanie jedynie w sytuacjach, których wykonawca nie powiadomił Zamawiającego o robotach zanikających. W innych sytuacjach brak jest w uzasadnienia obciążania wykonawcy kosztami tego, że Zamawiający | z możliwości zapoznania się ze stanem robót przed ich zakryciem nie skorzystał. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 4): Zgodnie z § 8 ust. 8 IPU, w jednym Dniu Roboczym przeprowadzić można procedury odbiorowe maksymalnie 4 Punktów Kontrolnych. Taki zapis powoduje, iż w przypadku gdy zamawiający w tym samym czasie wyda wiele IRPK celem budowy nowych PK (w sumie może być 147 nowych PK) może pojawić się problem z możliwością dochowania przez wykonawcę terminu Kamienia Milowego 4 dla części nowych PK (Budowa i uruchomienie nowego Punktu Kontrolnego na Sieci Dróg Płatnych w SPOE KAS), z przyczyn, na które wykonawca nie ma wpływu. Osiągnięcie Kamienia Milowego 4 wymaga odbioru PK przez Zamawiającego ( § 8 ust. 15 IPU stanowi, iż podpisanie przez Zamawiającego protokołu odbioru bez wad i usterek (bądź z wadami lub usterkami w przypadkach określonych w ust. 8.10 lit. b i d dla wszystkich Punktów Kontrolnych dla SPOE KAS na Sieci Dodatkowej oznacza osiągnięcie Kamienia Milowego: „Budowa i uruchomienie nowego Punktu Kontrolnego na Sieci Dróg Płatnych w SPOE KAS, z wyłączeniem pkt 8.10 lit. c.). Ogranicza to więc w praktyce czas wykonawcy na wykonanie prac (zmniejszając go poniżej czasu wskazanego w OPZ, jeśli wykonawca miałby brać pod uwagę leżące po stronie Zamawiającego ograniczenia) i przerzuca na wykonawcę ryzyka związane z wewnętrzną organizacją prac po stronie Zamawiającego, co stanowi naruszenie przepisów k.c. i ustawy Pzp. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 5): Zgodnie z § 8 ust. 17 IPU w przypadku zwłoki w rozpoczęciu realizacji robót wskazanych w ust. 8.1. względem terminu określonego w IRPK, wynoszącego powyżej 24 godzin, niezależnie od możliwości nałożenia na wykonawcę kary umownej, Zamawiający może odstąpić od Umowy w całości lub części. Sankcja w postaci odstąpienia od umowy w przypadku zwłoki 24 godzin (biorąc dodatkowo pod uwagę możliwość nałożenia wysokiej kary finansowej) jest zdecydowanie wygórowana, nakłada na wykonawcę niewspółmierne ryzyka (związane jednocześnie z utratą kontraktu i wysoką karą umowną). W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 6): Wskazany w § 12 ust. 6 IPU termin do gwarancyjnego naprawienia wszystkich elementów Przedmiotu Umowy (to jest w terminie 5 Dni Roboczych od dnia wykrycia wady, przy czym jeżeli naprawa nie jest możliwa, wykonawca zobowiązany jest do wymiany wadliwego elementu Przedmiotu Umowy, w tym Punktów Kontrolnych lub Elementu Punktu Kontrolnego który objęty jest wadą, w ww. terminie), jest nierealny i niemożliwy do dochowania. Odwołujący zwrócił uwagę na związane z naprawami procedury administracyjne, tym konieczność uzgodnienia projektu TOR/COR (Czasowej Organizacji Ruchu) w z GDDKiA i uzyskania opinii policji, gdzie zarówno policja ma 30 dni na wydanie opinii dla w/w projektu, jak również GDDKiA (zaś bez opinii policji GDDKiA nie zatwierdzi projektu TOR/COR). Do tego doliczyć należy czas konieczny na samą naprawę/demontaż i wymianę elementów Przedmiotu Umowy. Ponadto przed rozpoczęciem prac na drodze należy te prace zgłosić u zarządcy drogi (GDDKiA) w terminie minimum 7 dni przed rozpoczęciem robót. Termin naprawy powinien być więc uzależniony od uwarunkowań technicznych lub prawnych związanych z naprawą danego elementu. W przeciwnym wypadku, niezbędny termin to co najmniej 90 dni kalendarzowych na naprawę elementów Przedmiotu Umowy ramach gwarancji, jeśli termin miałby być jednolity niezależnie od przedmiotu naprawy. w W zakresie zarzutu numer 3 pokt. 7): § 12 ust. 8 IPU wskazuje, że gwarancja nie ogranicza się tylko do wady tkwiącej Przedmiocie Umowy objętym gwarancją zgodnie z ust. 12.1, Punkcie Kontrolnym SPOE KAS, w tym w jego w Elemencie, a także w Dokumentacji Umownej, lecz obejmuje także przyczyny zewnętrzne, w szczególności wynikające z nieprawidłowego Utrzymania Punktów Kontrolnych SPOE KAS oraz nieprawidłowego korzystania z Punktów Kontrolnych SPOE KAS, wykonanych napraw awarii wynikających z przypadkowego uszkodzenia, zniszczenia, aktów wandalizmu bądź Siły Wyższej. Gwarancja nie powinna jednak obejmować sytuacji, w których usterka jest skutkiem działania (zwłaszcza zawinionego) Zamawiającego. Byłoby to nieuprawnione przerzucanie na wykonawcę ryzyk niemożliwych do skwantyfikowania. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 8): Zgodnie z § 16 ust. 2 wykonawca, Zamawiający w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu umowy podwykonawczej, zgłasza w formie pisemnej zastrzeżenia co do projektu umowy o podwykonawstwo, której przedmiotem są roboty budowlane. Niezgłoszenie zastrzeżeń w terminie wskazanym w zdaniu poprzednim, uważa się za akceptację projektu umowy przez Zamawiającego. Jest to bardzo długi proces akceptacyjny umowy o podwykonawstwo na roboty budowlane. W rezultacie skróceniu ulega czas na realizację przedmiotu umowy w zakresie dot. robót budowlanych w przypadku korzystania przez wykonawcę z usług podwykonawców. W rezultacie powoduje to przerzucanie na wykonawcę konsekwencję organizacji wewnętrznej Zamawiającego i skraca i tak krótkie terminy na wykonanie umowy, narażając wykonawcę na odpowiedzialność kontraktową. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 9): § 18 IPU zawiera zastrzeżenie, że Personel Wykonawcy nie będzie związany zakazem konkurencji względem Zamawiającego. Taki zapis oznacza w praktyce możliwość zabierania wykonawcy przez Zamawiającego kluczowych pracowników, których doświadczenie i know how jest efektem inwestowania w nich przez wykonawcę. Celem każdego wykonawcy biorącego udział postępowaniu jest tymczasem realizacja kontraktów podobnych do objętego postępowaniem. Umożliwienie odpływu w pracowników do Zamawiającego (np. w przypadku rozwiązania przez Zamawiającego umowy) i zgoda wykonawcy na taki zapis byłaby nie tylko sprzeczna z rynkowymi standardami, ale uznana by mogło być za działanie na szkodę spółki wykonawcy. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 10): § 20 ust. 7 IPU przewiduje, że Zamawiający będzie uprawniony do udostępnienia niezbędnym zakresie informacji uzyskanych w związku z Umową, które zostały zastrzeżone przez wykonawcę, jako w informacja poufna lub tajemnica przedsiębiorstwa podmiotom biorącym udział w postępowaniu na wybór Następczego Wykonawcy oraz wszelkim doradcom Zamawiającego (prawnym, technicznym, ekonomicznym), a także podmiotom, z którymi Zamawiający ma zawarte umowy, których przedmiotem jest wykonywanie czynności w ramach systemu SPOE KAS. Jest to zbyt szerokie uprawnienie Zamawiającego, stanowiące w związku z niegraniczonym w praktyce charakterem tego zapisu, ryzyko ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa wykonawcy na przykład podmiotom będącym dla wykonawcy naturalną konkurencją rynkową. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 11): Zgodnie z § 24 ust. 4 IPU kary umowne mogą zostać naliczone przez Zamawiającego niezależnie od zaistnienia przyczyn odstąpienia lub wypowiedzenia Umowy i niezależnie od tego, która strona dokona odstąpienia lub wypowiedzenia Umowy oraz czy nastąpi to na podstawie postanowień umownych czy też przepisów powszechnie obowiązującego prawa, przy czym nie dotyczy to sytuacji, kiedy odstąpienie lub wypowiedzenie Umowy nastąpiło z przyczyn zawinionych wyłącznie przez Zamawiającego. Dla uniknięcia wątpliwości IPU powinno wyłączać również odpowiedzialność wykonawcy za niedochowanie terminów w wykonaniu obowiązków przez wykonawcę, gdy nastąpiło ono z przyczyn leżących po stronie Zamawiającego. Dotyczy to w szczególności kary umownej opisanej w § 24 ust.11 pkt. 1) IPU. W przeciwnym wypadku na wykonawcę przerzucane byłyby nieproporcjonalne i niemożliwe do wyceny, oraz pozostające poza kontrolą wykonawcy ryzyka. W zakresie zarzutów numer 3 ppkt. od 12) do 19): Jak wskazał Urząd Zamówień Publicznych,„Zbyt represyjne reguły odpowiedzialności w karach umownych mogą zniechęcać do składania ofert i mogą stanowić przyczynę małego zainteresowania wykonawców ubieganiem się o uzyskanie zamówienia publicznego, co wpływa na konkurencyjność postępowań oraz niekiedy konieczność ich unieważnienia. W takim przypadku wykonawcy na etapie sformułowania warunków umownych mają pełne prawo kwestionować czynności podjęte przez zamawiających jako naruszające zasadę proporcjonalności udzielania zamówień publicznych, a przez to niezgodne z ustawą Prawo zamówień publicznych. (...) Projektując zapisy umowne w przedmiocie kar umownych, zamawiający powinni mieć na uwadze, że wykonawcy nie odpowiadają za zdarzenia, na których powstanie nie mają wpływu, a wysokość kar umownych nie może być dowolna. Zatem określenie wysokości kar umownych należy poprzedzić kalkulacją przyszłej, hipotetycznej szkody, jaką może ponieść zamawiający w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy” (Raport dotyczący stosowania kar umownych zamówieniach publicznych, Warszawa, marzec 2018roku) w Podobnie, Krajowa Izba Odwoławcza w swoim orzecznictwie wskazuje na konieczność wyważenia interesów stron umowy o udzielenie zamówienia publicznego, gdy chodzi o kształtowane kar umownych (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 6 czerwca 2018 roku, sygn. KIO 980/18, KIO 983/18; wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 maja 2015 roku, sygn. KIO 897/15; wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 marca 2014 roku, sygn. KIO 487/14, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2016 roku, sygn. IV CSK 674/15). Swoboda kształtowania postanowień umownych przez zamawiającego publicznego nie może oznaczać dowolności i nieproporcjonalności w konstruowaniu kar umownych, tym ich wysokości (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 6 czerwca 2018 roku, sygn. KIO 980/18, KIO 983/18) w Opisana w § 24 ust. 10 IPU kara (zarzut 2.I) wskazuje, że wykonawca zobowiązany jest do zapłacenia Zamawiającemu kary umownej z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązku wynikającego z § 4 ust. 3. pkt 9 Umowy, obejmującego szczególności, lecz nie wyłącznie: brak przekazania informacji żądanych przez podmioty wymienione w § 4 ust. 4.3. w pkt 9 Umowy, brak udostępnienia Elementów Punktów Kontrolnych celem prowadzenia prac przez te podmioty, brak udziału w testach zdalnych wykonywanych przez te podmioty w przypadku kiedy zgłoszą potrzebę udziału wykonawcy, w wysokości odpowiadającej kwocie 100 000,00 zł, za każdy przypadek naruszenia. Przede wszystkim, ze względu na jak się wydaje błędne odesłanie (§ 4 ust. 3. pkt 9 zamiast § 4 ust. 4 pkt 9 IPU) nie jest jasny katalog zdarzeń, za które wykonawca może być ukarany. Szeroki katalog sprawia, że kara nie jest adekwatna do wynagrodzenia. Jeśli kara ma dotyczyć przekazywania informacji dla podmiotów trzecich, Odwołujący wnosił o usuniecie, jeśli zaś dotyczy nieprawidłowego wykonania umowy (zgodnie z wskazanym numer IPU) wnoszono o zamkniecie katalogu zdarzeń, za które kara może być nałożona i jej odniesienie jej procentowo do wynagrodzenia dotyczącego opcji podstawowej w wysokości 0,01% lub tez zmniejszenie kary do 2000 PLN. Jeśli chodzi o § 24 ust. 11 pkt 3 IPU (zarzut 2.m), zgodnie z § 11 IPU Testy są przeprowadzane przez Zamawiającego, wykonawca może w nich jedynie uczestniczyć. Zatem kara powinna być usunięta z IPU, bo albo dotyczy działań Zamawiającego, albo objęta już jest (w przypadku czynności wykonawcy) jako część Kamienia Milowego 2 lub 4 objęta karą stypizowaną w § 24 ust. 11 pkt 1) IPU, a zatem jej pozostawienie umożliwiałoby dwukrotne karanie wykonawcy za to samo zdarzenie. Odnośnie kary z § 24 ust. 11 pkt 4 IPU (zarzut 2.n) wskazać należy, że katalog zdarzeń podlegających karze jest bardzo szeroki i nieprecyzyjny (nie sprecyzowano co oznacza każdy przypadek nienależytego wykonania Utrzymania Przenośnych Punktów Kontrolnych). W tej sytuacji kara w wysokości 50 000,00 zł, za każdy dzień niedochowania terminu to kwota nieadekwatna do wysokości wynagrodzenia. Miesięczne wynagrodzenie za utrzymanie Przenośnego Punktu Kontrolnego może być porównywalne do wynagrodzenia wskazanego przed wykonawców w przetargu pn. „ZAPROJEKTOWANIE, BUDOWA | I UTRZYMANIE PUNKTÓW KONTROLI DLA SYSTEMU KONTROLI W SYSTEMIE POBORU OPŁATY ELEKTRONICZNEJ KRAJOWEJ ADMINISTRACJI SKARBOWEJ” pozycji 3 cennika tzn. utrzymanie Punktów Kontrolnych Miesięczne. Jest to wynagrodzenie na poziomie 5000-20000 w PLN za miesiąc. W takiej sytuacji dzienna kara rzędu 50.000 PLN jest zdecydowania wyższa niż wynagrodzenie, jest niewspółmierna i pozostaje bez związku z ewentualną szkodą Zamawiającego. Co do zarzutu 2.o, odnoszącego się do § 24 ust. 11 pkt 5 a) IPU, a więc kary za każdy przypadek nienależytego wykonania Utrzymania Punktów Kontrolnych, która wynosi 100.000 PLN za każdy przypadek naruszenia, jest to kara nieadekwatna do wysokości wynagrodzenia. Miesięczne wynagrodzenie za utrzymanie Przenośnego Punktu Kontrolnego może być porównywalne do wynagrodzenia wskazanego przed Wykonawców we wspomnianym przetargu „ZAPROJEKTOWANIE, BUDOWA I UTRZYMANIE PUNKTÓW KONTROLI DLA SYSTEMU KONTROLI W SYSTEMIE POBORU OPŁATY ELEKTRONICZNEJ KRAJOW EJ ADMINISTRACJI SKARBOW EJ w pozycji 3 cennika tzn. utrzymanie Punktów Kontrolnych Miesięczne wynagrodzenie za Utrzymanie Przenośnego Punktu Kontrolnego czy też dostosowanego Punkt Kontrolnego może być na poziomie 5000-20000 PLN. Zatem całkowite wynagrodzenie miesięczne za cześć podstawową może być na poziomie od 5 do 70 razy większym, zatem około 35.000 do 1.4000.000 PLN. W takiej sytuacji kara rzędu 100.000 PLN jest rażąco wysoka. Kara wskazana w § 24 ust. 11 pkt 6 IPU, której dotyczy zarzut 2.p, z tytułu niewykonania Przekazania Punktów Kontrolnych i Przenośnych Punktów Kontrolnych przewiduje, że w takim przypadku wykonawca nie tylko nie otrzyma wynagrodzenia za ostatni Okres Rozliczeniowy Utrzymania PK (niezależnie od tego, czy będzie to okres rozliczeniowy pełny czy niepełny), ale dodatkowo zapłaci Zamawiającemu karę umowną wysokości 1 000 000 PLN. Zamawiający nie przewiduje osobnego wynagrodzenia za przekazanie Punktów w Kontrolnych. W takiej sytuacji karanie poprzez brak wynagrodzenia za miesiąc utrzymania oraz dodatkowo kara w wysokości 1.000.000 jest nieadekwatne do wynagrodzenia za utrzymanie oraz za zawinienie. Podobnie rażąco wysoka jest przewidziana w § 24 ust. 11 pkt 8 IPU (zarzut 2.q) kara z tytułu nienależytego wykonaniu URiP w wysokości 1.000.000 PLN za każdy przypadek naruszenia. Przede wszystkim zwrócić uwagę trzeba na bardzo szeroki zakres pojęcia „nienależyte wykonanie". Wykonawca ma wykonać URiP w ramach usługi utrzymania. Nie otrzyma za to dodatkowego wynagrodzenia i powinno to być wliczone w ramach wynagrodzenia za utrzymanie. Zgodnie z pkt. 15.8 OPZ wykonawca może być zobligowany do wykonania 5 usług URiP. Zarówno w odniesieniu do miesięcznego wynagrodzenia kara jest nieadekwatna. Wykonawca zauważa, że kara zgodnie z § 24 ust. 11 IPU za niedotrzymanie terminów jest w kwocie 50.000 PLN, przy czy zakresy odpowiedzialności są tu porównywalne. Z kolei § 24 ust. 16 IPU (zarzut 2.r) wskazuje, że wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną za każdy przypadek faktycznego zaangażowania Podwykonawcy lub Podwykonawcy Dalszego do realizacji Przedmiotu Umowy, bez zachowania procedur wskazanych w § 16 Umowy, w wysokości 20.000 PLN. Terminy wskazane w IPU są bardzo wymagające biorąc pod uwagę terminy Kamieni Milowych wskazanych w umowie, co Odwołujący podnosił również w odwołaniu. Tak ukształtowana kara nieadekwatna do winy. Wreszcie, jeśli chodzi o objętą zarzutem 2.s karę umowną opisaną w § 24 ust. 19 IPU (w przypadku odstąpienia przez Zamawiającego od Umowy lub wypowiedzenia umowy z winy wykonawcy, Zamawiający może naliczyć karę umowną w wysokości 15.000.000 PLN), tak ogromna kara nie jest adekwatna i to w rażący sposób. Zamawiający przyznał sobie w IPU szereg możliwości odstąpienia od umowy (m. in. w § 8 ust. 17 w przypadku zwłoki w rozpoczęciu realizacji robót wynoszącej powyżej 24 godzin, w § 10 ust. 6 w przypadku zwłoki w rozpoczęciu realizacji Utrzymania Punktów Kontrolnych, wynoszącego powyżej 24 godzin, w § 27 ust. 6). Stawarza to olbrzymie ryzyko finansowe po stronie wykonawców. Kara jest też absolutnie nieproporcjonalna do wynagrodzenia. Standardem rynkowym jest kara przypadku odstąpienia na poziomie 10-15% wartości zamówienia podstawowego. Przy karze w wysokości 15.000.000 w PLN musiała by być ona na poziomie 150.000.000, co przypadku prowadzonego postępowania raczej nie będzie miało miejsca. w Porównując znów kwoty zaoferowane w przetargu „ZAPROJEKTOWANIE, BUDOWA I UTRZYMANIE PUNKTÓW KONTROLI DLA SYSTEMU KONTROLI W SYSTEMIE POBORU OPŁATY ELEKTRONICZNEJ KRAJOW EJ ADMINISTRACJI SKARBOWEJ pozycji 3 cennika tzn. utrzymanie Punktów Kontrolnych Miesięczne wynagrodzenie za Utrzymanie Przenośnego w Punktu Kontrolnego czy tez dostosowanego Punkt Kontrolnego może być na poziomie 5000 - 20000 PLN za miesiąc, zatem łącznie około 350.000- 1.400.000 PLN miesięcznie, a tym samym dla 36 miesięcy około 12.000.000-50.000.000 PLN. Z kolei wynagrodzenie za dostarczenie Przenośnego Punktów Kontrolnych czy też dostosowanego Punkt Kontrolnego szacowane na podstawie wspomnianego przetargu zakładając, iż koszt dostarczenia tych punktów to byłaby 30-70% wynagrodzenia za dostarczenie nowego punktu Kontrolnego mogłoby być na poziomie 300.000-800.000 PLN. Dla Przenośnych Punktów kontrolnych oraz dostosowanych Punktów Kontrolnych kwota rzędu 24.000.000-58.000.000 PLN. W całości jest to więc przedział pomiędzy 36.000.000 a 108.000.000 mln. Tym samym kara rzędu 15.000.000 zł za wypowiedzenie umowy przy tak szerokim katalogu jest nie współmierna. Ukształtowany w IPU katalog kar umownych w praktyce prowadzi do sprzecznej z przepisami ustawa Pzp i k.c. sytuacji. W ocenie Odwołującego, takie ukształtowanie IPU rodzi po stronie wykonawcy wysokie ryzyko poniesienia szkody (kary umownej i utraty Zamówienia), nawet bez jego winy. Tak ukształtowane kary umowne są znacząco wygórowane i stanowią nieproporcjonalne obciążenie wykonawcy w stosunku do wysokości jego wynagrodzenia oraz są nieadekwatne do wagi naruszeń, mając w szczególności na uwadze dodatkowo postanowienia IPU, który umożliwiają Zamawiającemu dochodzenie odszkodowania za poniesioną szkodę w kwocie przekraczającej wysokość kar umownych. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 20): Obecne brzmienie § 30 ust. 8 IPU, przewidujące, że milczenie Zamawiającego, gdy jego stanowisko jest niezbędne, oznacza brak, co zgody prowadzi do sytuacji, w której wykonawca nie ma możliwości planowania terminów realizacji umowy, a tym samym ponosi ryzyko ewentualnych opóźnień. Brak terminu do udzielenia odpowiedzi powoduje, że Zamawiający z odpowiedzią może zwlekać w nieskończoność. Powoduje to przerzucanie na wykonawcę nieproporcjonalnych ryzyk. Jeśli Zamawiający nie chce, aby jego milczenie oznaczało dorozumianą zgodę, konieczne jest w każdym przypadku wprowadzenie terminu na udzielenie odpowiedzi. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 21): W punkcie 11.6 OPZ, Zamawiający wskazał, że w przypadku, gdy inny podmiot obsługujący SPOE KAS lub ANPRS PL, zgłosi Wykonawcy lub Zamawiającemu potrzebę współpracy przy: a) identyfikacji awarii, b) usunięciu awarii, c) kontrolowaniu czy awaria została usunięta, d) zmianach, w tym zmianach konfiguracji oprogramowania i urządzeń wchodzących w skład SPOE KAS lub ANPRS PL, a wykonanie tych czynności wymaga udziału Wykonawcy, to Wykonawca jest zobowiązany na polecenie Zamawiającego ramach wynagrodzenia za UPK udzielić wsparcia, współpracować z tymi podmiotami oraz na polecenie w Zamawiającego wykonać prace w zakresie świadczenia UPK, jeśli takie będą konieczne dla usunięcia awarii, przeprowadzenia testów, wprowadzenia zmian w SPOE KAS. W kolejnym punkcie 11.7 OPZ zaznaczono, iż wykonawca zobowiązany będzie postępować w tym zakresie zgodnie z poleceniami Zamawiającego. Odwołujący wskazał, że Zamawiający zobowiązuje Wykonawcę do współpracy z podmiotami, które nie są jeszcze znane. Dodatkowo, będą to wykonawcy, którzy będą związani stosunkiem umownym, właśnie z Zamawiającym, a nie z Wykonawcą, w związku z czym, wykonawca nie będzie miał realnego wpływu na zakres i charakter tej współpracy. Zamawiający powinien zobowiązać się do zapewnienia współpracy ze strony tych podmiotów, z którymi ma zawarte umowy. Zaś wykonawca nie powinien odpowiadać za zdarzenia wynikające z działań lub zaniechań Zamawiającego (w tym opóźnień w realizacji Umowy będących następstwem braku zapewnienia przez Zamawiającego współpracy z podmiotami, z którymi łączy go stosunek umowny). W związku z powyższym, w tym zakresie, Odwołujący wnosił o zmianę OPZ poprzez wskazanie, że Zamawiający zapewni współpracę z wykonawcą podmiotów, z którymi Zamawiający pozostaje w stosunku umownym. Jak wynika z dalszej części punktu 11.6 OPZ przedmiotowa współpraca z podmiotami trzecimi miałaby dotyczyć m.in. współpracy przy zmianach, w tym zmianach konfiguracji oprogramowania i urządzeń wchodzących w skład SPOE KAS lub ANPRS PL. Takie wymaganie jest bardzo szerokie i z uwagi na fakt, iż wykonawca nie posiada wiedzy, jaki zakres owe zmiany będą miały, nie ma możliwości ich wyceny, a zatem prawidłowe skalkulowanie oferty. Z tych też względów, Odwołujący wnosił o usunięcie podpunktu d) z punktu 11.6 OPZ. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt 22): W punkcie 14.10 OPZ Zamawiający wskazuje, że na każde jego żądanie, dogodnym dla niego terminie, wykonawca zapewni dostęp do magazynu części zapasowych. Dostęp obejmuje w wpuszczenie Zamawiającego lub podmiotu trzeciego wskazanego przez Zamawiającego. Wykonawca zobowiązany jest jednocześnie do udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące przedmiotowego magazynu. O tyle o ile wejście Zamawiającego na teren magazynu wydaje się być zrozumiałe i tym samym akceptowalne, to w przypadku podmiotu trzeciego w ocenie Odwołującego już nie. Zamawiający w projektowanym postanowieniu OPZ nie wskazuje jakie podmioty trzecie ma na myśli, kto dokładnie i na jakiej podstawie będzie miał prawo wejścia do magazynu. Dlatego też, rodzi to po stronie wykonawcy ryzyko i niepewność co do jednostek przebywających na terenie tego magazynu. Wykonawca może nie posiadać wiedzy czy podmiot trzeci został rzeczywiście wyznaczony przez Zamawiającego do kontroli. W związku z powyższym, Odwołujący wnosił o usunięcie postanowienia zezwalającego na wejście do magazynu części zapasowych podmiotu trzeciego. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt 23): Zgodnie z punktem 16.2 O PZ„termin realizacji IMPK dla Przebudowy Punktów Kontrolnych wynosi 16 tygodni od daty wydania IMPK. Data dzienna terminu realizacji IMPK zostanie każdorazowo wskazana w IMPK". W ocenie Odwołującego, termin 16 tygodni jest terminem zdecydowanie za krótkim. Przebudowa, o której mowa w OPZ obejmuje przygotowanie dokumentacji, budowę, usunięcie, deinstalację oraz utylizację. W związku z tym, zakres prac w przypadku przebudowy jest znacznie większy niż w przypadku budowy nowego Punktu Kontrolnego. C o istotne, dla samej tylko budowy, Zamawiający przewidział termin 20 tygodni (punkt 20.3 OPZ), a więc dłuższy niż dla przebudowy, która jak już zostało wspomniane wymaga podjęcia szerszego zakresu czynności. Co więcej, termin 16 tygodni nie jest terminem, w którym wykonawca może skupić się tylko i wyłącznie na przebudowie Punktów Kontrolnych. Zgodnie bowiem z punktem 16.24c) OPZ wykonawca w terminie nie dłuższym niż 14 dni powinien usunąć istniejący dotychczasowy Punkt Kontrolny. W związku z tym, termin na samą przebudowę ulega dodatkowo skróceniu. Zasadnym jest zatem wniosek Odwołującego o wydłużenie przedmiotowego terminu z 16 tygodni do 22 tygodni. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt 24): W punkcie 16.3 OPZ przewidziany został obowiązek Wykonawcy podjęcia określonych działań mogących mieć wpływ na opóźnienie w realizacji przedmiotu zamówienia. Jednocześnie, w kolejnym punkcie, 16.4 OPZ wskazano, że wystąpienie okoliczności, o których mowa w punkcie 16.3 OPZ nie zwalnia wykonawcy z dochowania terminu określonego w IMPK. Powyższe oznacza więc, że wykonawca będzie ponosił odpowiedzialność nawet przypadku wystąpienia okoliczności, za które nie ponosi on odpowiedzialności. Wykonawca nie może być karany z w powodu wystąpienia zdarzeń całkowicie od niego niezależnych. W związku z tym, zasadna jest zmiana tego punktu OPZ. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt 25): W punkcie 17.2 OPZ, Zamawiający wprowadził obowiązek usunięcia Punktów Kontrolnych w terminie 4 tygodni od daty wydania IMPK. W ocenie Odwołującego, wskazany czterotygodniowy termin jest za krótki. Usunięcie Punktów wiąże się bowiem z koniecznością podjęcia szeregu działań administracyjnych, tym, m.in. sporządzenie projektu Tymczasowej/Czasowej Organizacji Ruchu (TOR) na deinstalację, który zgodnie z w postanowieniami OPZ powinien zostać uzgodniony z Zarządcą Drogi, jakim jest w tym przypadku Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. D la przedmiotowego projektu TOR w pierwszej kolejności należy uzyskać opinię Policji, co zajmuje okres 30 dni. Następnie na podstawie zaopiniowanego przez Policję projektu TOR, stosowne uzgodnienie i zatwierdzenie należy przeprowadzić z GDDKiA, gdzie i w tym przypadku okres ten wynosi 30 dni i finalnie Zamawiający winien zaakceptować przyjęte rozwiązania w terminie 15 dni roboczych. Biorąc pod uwagę powyższe czynności i czas ich trwania, przy założeniu braku uwag ze strony podmiotów zewnętrznych do projektu, całkowity, czas usunięcia Punktów Kontrolnych, to ponad 11 tygodni, a więc prawie trzykrotnie więcej niż wskazał Zamawiający. W związku z powyższym, wniosek Odwołującego o wydłużenie terminu wskazanego w punkcie 17.2 OPZ jest w pełni zasadny. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt 26): Podobnie jak w przypadku punktu 16.3 i 16.4 OPZ, Zamawiający w punkcie 18.3 i 18.4 OPZ przerzuca na wykonawcę odpowiedzialność za wszelkie powstałe w toku realizacji przedmiotu zamówienia opóźnienia, a więc nawet te, za które nie ponosi on odpowiedzialności. W związku z tym, Odwołujący wnosił o zmianę tego postanowienia i uzależnienie odpowiedzialności wykonawcy, tylko od wystąpienia okoliczności, na które ma on wpływ i które są przez niego zawinione. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt 27): Analogicznie jak w punkcie powyżej, wygląda sytuacja w przypadku wykonywania usług w ramach Rozszerzenia Sieci Dróg Płatnych. Także w tym przypadku, w punkcie 20.4 i 20.5 OPZ Zamawiający zobowiązał wykonawcę do terminowej realizacji przedmiotowych usług, nawet w przypadku wystąpienia opóźnień, niezależnych od Wykonawcy. W związku z powyższym, wykonawca wnosił o zmianę punktu 20.5 OPZ. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt. 28): W ramach zadań związanych z Przenośnymi Punktami Kontroli, zgodnie z punktem 22.1 OPZ Wykonawca zobowiązany jest do dostarczenia w pełni wyposażonych i funkcjonalnych 34 sztuk Przenośnych Punktów Kontrolnych w terminie 60 dni od dnia podpisania Umowy. Wskazany w powyższym punkcie termin 60 dni jest terminem zdecydowanie za krótkim. Dostarczenie w takim terminie w pełni sprawnych Przenośnych Punktów Kontrolnych jest niemożliwe do spełnienia, w związku z koniecznością zamówienia i kompletacji wysokospecjalistycznych kamer i innych elementów, których czas produkcji i dostawy jest znacznie dłuższy niż ogólnodostępnych rozwiązań. Również okres pandemii wydłużył czas oczekiwania na tego typu sprzęt. Co więcej, tego typu rozwiązania należy też przed zamówieniem komponentów dedykowanych dla specyficznego zastosowania poprzedzić fazą projektowania przed produkcją. Następnie, konieczne jest przeprowadzenie przed dostawą adekwatnych testów SAT. Zgodnie z deklaracją potencjalnego wykonawcy realny czas realizacji dostawy 34 zestawów PPK to min. 6 miesięcy. W związku z powyższym, Odwołujący wnosi o zmianę wskazanego w punkcie 22.1 OPZ terminu z 60 dni na 180 dni. W zakresie zarzutu numer 3 ppkt 29): Jeśli zaś chodzi o procedurę zatwierdzania dokumentacji, to w punkcie 23.6 OPZ, Zamawiający wskazał: „Zamawiający może w każdym momencie obowiązywania Umowy zgłaszać potrzebę aktualizacji jakiejkolwiek uprzednio zatwierdzonej przez Zamawiającego Dokumentacji, opracowanej w trakcie i na potrzeby realizacji Umowy, a Wykonawca ma obowiązek w ciągu 15 Dni Roboczy…
- Zamawiający: Państwową Agencję Atomistyki…Sygn. akt: KIO 2388/20 WYROK z dnia 2 listopada 2020 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Katarzyna Prowadzisz Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2020 roku, w Warszawie, odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu w dniu 21 września 2020 roku p rzez wykonawcę Aspello spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Opolu w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Państwową Agencję Atomistyki przy udziale wykonawcy S & T Services Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 2388/20 po stronie Zamawiającego orzeka: 1.Umarza postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 2288/20 wywołane w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na stworzenie i wdrożenie systemu informatycznego składającego się z bazy danych monitoringu radiacyjnego oraz narzędzi do analizy i raportowania na potrzeby Komputerowego Centrum Analizy Danych Centrum ds. Zdarzeń Radiacyjnych (System KCAD), zgodnego ze Szczegółowym opisem przedmiotu umowy stanowiącym załącznik nr 1 do umowy spełniającego założenia zawarte w Projekcie technicznym Systemu KCAD stanowiącym załącznik nr 2 do umowy oraz zapewnienie serwisu gwarancyjnego i świadczenie asysty technicznej w okresie gwarancji w zakresie wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu w odniesieniu do wykonawcy Centrum Informatyki „ZETO” spółka akcyjna z siedzibą w Białymstoku z uwagi wycofanie zarzutów odwołania przez Odwołującego. 2.Uwzględnia odwołanie. Nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności z dnia 10 września 2020 roku t j . Zawiadomienia o wyborze najkorzystniejszej oferty, o Wykonawcach wykluczonych oraz o ofertach odrzuconych, w tym poinformowania Odwołującego o wykluczeniu z postępowania o udzielnie zamówienia publicznego na stworzenie i wdrożenie systemu informatycznego składającego się z bazy danych monitoringu radiacyjnego oraz narzędzi do analizy i raportowania na potrzeby Komputerowego Centrum Analizy Danych Centrum ds. Zdarzeń Radiacyjnych (System KCAD), zgodnego ze Szczegółowym opisem przedmiotu umowy stanowiącym załącznik nr 1 do umowy spełniającego założenia zawarte w Projekcie technicznym Systemu KCAD stanowiącym załącznik nr 2 do umowy oraz zapewnienie serwisu gwarancyjnego i świadczenie asysty technicznej w okresie gwarancji. Nakazuje Zamawiającemu powtórzenie czynności poinformowania Odwołującego o podjętej czynności w postępowaniu o udzielnie zamówienia publicznego względem Odwołującego z podaniem uzasadnienia faktycznego i prawnego zgodnie z regulacją art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy. Pozostałe zarzuty odwołania uznaje za niezasadne. 3.Kosztami postępowania obciąża Zamawiającego Państwową Agencję Atomistyki i: 3.1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Aspello spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Opolu tytułem wpisu od odwołania, 3.2zasądza od Zamawiającego Państwowej Agencji Atomistyki na rzecz wykonawcy wykonawcę Aspello spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Opolu kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione tytułem wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1843 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ………………………………………… Sygn. akt: KIO 2388/20 U Z AS AD N I E N I E Zamawiający – Państwowa Agencja Atomistyki – prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na stworzenie i wdrożenie systemu informatycznego składającego się z bazy danych monitoringu radiacyjnego oraz narzędzi do analizy i raportowania na potrzeby Komputerowego Centrum Analizy Danych Centrum ds. Zdarzeń Radiacyjnych (System KCAD), zgodnego ze Szczegółowym opisem przedmiotu umowy stanowiącym załącznik nr 1 do umowy spełniającego założenia zawarte w Projekcie technicznym Systemu KCAD stanowiącym załącznik nr 2 do umowy oraz zapewnienie serwisu gwarancyjnego i świadczenie asysty technicznej w okresie gwarancji. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiejw dniu 15 czerwca 2020 roku pod numerem 2019/S 114-276704. 21 września 2020 roku działając na podstawie art. 180 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1843 ze zm.; dalej: „Pzp” lub „ustawa”) Odwołujący wniósł odwołanie wobec następujących czynności i zaniechań Zamawiającego polegających na: -wykluczeniu Odwołującego z Postępowania z naruszeniem art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp a w konsekwencji art. 89 ust 1 pkt 5 Pzp, -naruszeniu art. 92 ust 1 pkt 3 Pzp w zakresie braku pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego czynności wykluczenia, -naruszeniu art. 91 ust. 1 Pzp w zw. z art. 7 ust 1 Pzp poprzez wadliwy wybór oferty najkorzystniejszej, -z ostrożności - również na zaniechaniu odrzucenia z postępowania oferty wykonawcy Centrum Informatyki „ZETO" S.A przy zaistnieniu wobec tej oferty dodatkowej i niepodniesionej przez Zamawiającego w decyzji o rozstrzygnięciu postępowania przesłanki niezgodności treści oferty tego wykonawcy z treścią SIW Z na podstawie art. 89 ust 1 pkt 2 Pzp. Odwołujący wniósł o unieważnienia czynności wykluczenia Odwołującego z postępowania a także odrzucenia jej jako obarczonej wadą mającą wpływ na wynik Postępowania, a w konsekwencji, powtórzenia czynności badania oraz oceny ofert z uwzględnieniem Odwołującego i jego oferty złożonej w Postępowaniu oraz odrzucenia oferty Centrum Informatyki „ZETO" S.A na podstawie dodatkowej przesłanki odrzucenia ( w przypadku gdyby wykonawca ten wniósł własne odwołanie wobec czynności odrzucenia jego oferty z dnia 10.09.br.). Odwołujący podniósł, że posiada interes we wniesieniu odwołania ponieważ jego oferta, przy uwzględnieniu danych z czynności publicznego otwarcia ofert z dnia 17 lipca br., a także mając na uwadze fakt, że decyzją Zamawiającego z dnia 10 września 2020 roku doszło do odrzucenia z postępowania ofert poprzedzających Odwołującego w rankingu (NET PC Sp. z o.o., ABAKUS Systemy Teleinformatyczne Sp. z o.o., BI Insight S.A., Centrum Informatyki „ZETO" S.A.) przy uwzględnieniu odwołania będzie ofertą najkorzystniejszą w świetle przyjętych w Postępowaniu kryteriów oceny ofert, a jednocześnie mieszczącą się w kwocie jaką Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. W konsekwencji interes Odwołującego w uzyskaniu zamówienia w tym Postępowaniu doznał więc uszczerbku, bowiem gdyby nie zaskarżone czynności i zaniechania Zamawiającego, to Odwołujący uzyskałby zamówienie, tym samym Odwołujący może ponieść szkodę w postaci utraconych zysków z realizacji umowy zawartej z Zamawiającym. W zakresie odnoszącym się do zarzutów dotyczących wykonawcy Centrum Informatyki „ZETO" S.A. Odwołujący wskazuje, że odwołanie jest wnoszone z ostrożności, gdyby pomimo odrzucenia oferty decyzją Zamawiającego z dnia 10 września 2020 roku, wykonawca ten wobec decyzji wnosił własne odwołanie do Izby, uwzględniając fakt, że w rankingu ofert „ZETO” jest przed Odwołującym. Odwołujący następująco uzasadnił przedstawione w odwołaniu zarzuty: Zgodnie ze Specyfikacją Istotnych Warunków Zamówienia (dalej: SIW Z) - Przedmiot zamówienia obejmuje stworzenie i wdrożenie systemu informatycznego, składającego się z bazy danych monitoringu radiacyjnego oraz narzędzi do analizy i raportowania na potrzeby Centrum Analizy Danych Centrum ds. Zdarzeń Radiacyjnych (System KCAD], zgodnego ze Szczegółowym opisem przedmiotu umowy stanowiącym załączniknr 1 do umowy, spełniającego założenia zawarte w Projekcie technicznym Systemu KCAD stanowiącym załącznik nr 2 do umowy oraz zapewnienie serwisu gwarancyjnego i świadczenie asysty technicznej w okresie gwarancji. Wymagania przedmiotowe zostały określone we wzorze umowy. Odwołujący wskazał na informacje wynikające z przebiegu postępowania w zakresie dotyczącym podstaw wykluczenia z postępowania podając: Zamawiający przewidział w postępowaniu w treści SIW Z stosowanie fakultatywnej podstawy wykluczenia z postępowania, o której mowa w art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp - zgodnie z Rozdziałem III. Pkt 5 SIW Z. Odwołujący podał, że SIW Z nie wskazuje, które konkretnie przesłanki fakultatywne wykluczenia mają zastosowanie, jednak powołanie ust 5 art. 2 4 ustawy bez precyzowania konkretnych jego punktów Odwołujący uznaje za stosowanie wszystkich podstaw wykluczenia wymienionych w tym przepisie. Zamawiający nie udostępnił wykonawcom JEDZ wstępnie wypełnionego w narzędziu https://espd.uzp.gov.pl/. Powyższe skutkowało koniecznością samodzielnego wypełnienia formularza przez wykonawców. Odwołujący składając ofertę nie złożył wraz z nią oświadczenia JEDZ, a w konsekwencji Zamawiający czynnością z dnia 4 sierpnia 2020 roku wezwał Odwołującego do uzupełnienia JEDZ wyznaczając termin. Odwołujący wyznaczonym przez Zamawiającego terminie oraz formie uzupełnił oświadczenie JEDZ. w Treść JEDZ uzupełnionego przez Odwołującego w postępowaniu w zakresie Sekcji, z którą związane jest wykluczenie z postępowania została przez Odwołującego wypełniona następujący sposób: w rozwiązanie umowy przed czasem, odszkodowania lub inne porównywalne sankcje Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową? Proszę podać odpowiedź •Tak O Nie Proszę je opisać Szczegółowe informacje znajdują się w załączniku do JEDZ. Na osobnych kartach Wykonawca przedstawia stan prawny i faktyczny w zakresie okoliczności rozwiązania umowy. Całość dokumentacji przedłożona wraz z JEDZ w zakresie w/w pytania objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa wykonawcy. Czy przedsięwzięto środki w celu wykazania Państwa rzetelności („samooczyszczenie”)? OTak •Nie Proszę je opisać Odwołujący podał, że zgodnie z adnotacją zawartą w powołanej powyżej sekcji JEDZ złożył wraz z uzupełnionym JEDZ także pełną dokumentację odnoszącą się do umowy, której dotyczyła kwestia rozwiązania. W szczególności Odwołujący złożył szczegółową informację własną w zakresie okoliczności towarzyszących realizacji wskazanej umowy (plik : JEDZ - załącznik nr 1-sig.pdf). Stanowisko własne prezentuje okoliczności związane z realizacją umowy oraz skutecznym, w ocenie Odwołującego, wykazaniem, że wskutek wyłącznych zaniechań poprzedniego Zamawiającego w zakresie odbiorów wykonanych etapów i braku współpracy przez Zamawiającego z Wykonawcą, konieczne stało się odstąpienie od umowy, ale nie przez Zamawiającego, ale przez Wykonawcę. Przedłożone wyjaśnienia wraz z dokumentami potwierdzają, że Zamawiający w sposób nieuprawniony naliczył kary umowne Wykonawcy, a do rozwiązania umowy przed czasem doszło wyłącznie z winy poprzedniego Zamawiającego. Tym samym w ocenie Odwołującego nie zaistniały wobec Wykonawcy przesłanki dotyczące wykluczenia go z postępowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy, a więc niezasadnym byłoby skorzystanie przez niego z instytucji samooczyszczenia. Poza obszernym wyjaśnieniem Odwołujący przedłożył wraz z pismem 15 odrębnych załączników (dokumentów źródłowych na które powołuje się w piśmie). Odwołujący podał, że aktualne orzecznictwo Izby potwierdza obowiązki informacyjne wykonawców w odniesieniu do poprzednich zamówień skutkujących rozwiązaniem umowy – tak wyrok sygn. akt KIO 706/20. Odwołujący podał, że w postępowaniu nie zataił Zamawiającemu powyższych okoliczności, a ponadto złożył wyczerpujące wyjaśnienia i dokumenty źródłowe dotyczące realizacji spornej umowy. Dokumentacja ta została przez Wykonawcę zastrzeżona jako zawierająca tajemnicę przedsiębiorstwa wykonawcy. Poza zastrzeżeniem Odwołujący złożył wraz z dokumentami także odrębne obszerne uzasadnienie prawne i faktyczne oraz dowody uzasadniające przyczynę ochrony informacji. Zamawiający tajemnicy tej w trakcie postępowania nie uchylił, co oznacza, że była ona od złożenia dokumentów oraz na dzień wnoszenia odwołania pozostaje w pełni aktualna i skuteczna. Żaden z pozostałych wykonawców nie kwestionował skuteczności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa tych dokumentów i nie wnosił o ich odtajnienie. Dodatkowo Odwołujący wskazał, że gdyby pozostali wykonawcy kwestionowali skuteczność zastrzeżenia powyższych informacji jako stanowiących tajemnicę, przysługiwało im prawo do zakwestionowania powyższego zastrzeżenia oraz decyzji Zamawiającego na drodze środków ochrony prawnej, czego jednak nie uczynili. Zawity charakter terminów dla wnoszenia przez wykonawców odwołań powoduje, że ewentualne przystąpienie do postępowania odwoławczego nie jest właściwym czasem dla kwestionowania powyższych czynności, bowiem powyższe winno być, o ile taka byłaby ocena konkurencyjnych wykonawców, przedmiotem samodzielnego odwołania wnoszonego z terminem liczonym od daty rozstrzygnięcia postępowania [od tego czasu zgodnie z art. 96 ust 3 Pzp załączniki do protokołu postępowania a do takich należą także przedmiotowe wyjaśnienia w trybie art. 26 ust 4 Pzp z załącznikami stają się jawne). Powyższe potwierdza aktualność ochrony informacji w tym zakresie także w trakcie postępowania odwoławczego. Także Zamawiający nie dokonując w trakcie postępowania czynności zmierzających do odtajnienia dokumentów Odwołującego na aktualnym etapie postępowania nie jest do tego uprawniony, bowiem w zakresie takiego zamiaru, także Odwołującemu, przysługiwałoby odrębne prawo do wniesienia odwołania. Uwzględniając fakt, że Zamawiający na wezwanie Izby ma obowiązek udostępnienia pełnej dokumentacji postępowania, w tym w szczególności stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa wyjaśnień wraz z załącznikami, odwołanie jest sporządzone w sposób, który poufnych informacji nie zawiera, zaś Izba orzekając w sprawie posiadać będzie dokumenty stanowiące tajemnicę na które Odwołujący powołuje się w odwołaniu. Wezwanie do udzielenia wyjaśnień JEDZ. Zamawiający pismem z dnia 10 sierpnia 2020 roku wezwał Odwołującego w przedmiocie powyższego oświadczenia zawartego w JEDZ do udzielenia dodatkowych wyjaśnień wskazując: W związku z uzupełnieniem przez Wykonawcę oświadczenia JEDZ oraz skorzystaniem z procedury samooczyszczenia, na podstawie art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, Zamawiający wnosi o udzielenie szczegółowych wyjaśnień, jakie konkretne środki naprawcze podjął Wykonawca, aby przeciwdziałać niewykonaniu w terminie (w tym miejscu wykreślenie) Zamawiający wnosi o przedłożenie dowolnych środków dowodowych powyższej sprawie. w Jak wynika z treści wezwania, na co wskazuje Odwołujący, Zamawiający powołując się na przepis art. 26 ust 4 Pzp oczekiwał od Odwołującego szczegółowych wyjaśnień w zakresie złożonego JEDZ jednocześnie wskazał jakoby wykonawca skorzystał z procedury samooczyszczenia - co jednak nie było zgodne z treścią oświadczenia JEDZ. Odwołujący w JEDZ w sposób jednoznaczny i nieobarczony żadną wadą oświadczenia woli wskazał, że nie przedsięwziął środków w celu wykazania rzetelności („samooczyszczenia"). Tymczasem treść wezwania wskazywała na oczekiwanie Zamawiającego aby jednak przedstawił samooczyszczenie mimo, że Wykonawca wyraźnie w JEDZ oświadczył, że środków takich nie stosował: Pzp”, Zamawiający wnosi o udzielnie szczegółowych wyjaśnień, jakie konkretnie środki naprawcze podjął Wykonawca, aby przeciwdziałać niewykonaniu w terminie (w tym miejscu wykreślenie). Wyjaśnienia Odwołującego. Odwołujący w piśmie z dnia 12 sierpnia 2020 roku przedstawił szczegółowe wyjaśnienia, m.in. w zakresie odnoszącym się do podstawy prawnej wykluczenia z art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp oraz procedury self cleaning w relacji do treści złożonego JEDZ oraz okoliczności faktycznych dotyczących realizacji powołanej umowy. Odwołujący szczegółowo prezentował stanowisko, zgodnie z którym kształt formularza JEDZ oznacza, że oświadczenie w powołanej części JEDZ potwierdzające fakt rozwiązania uprzedniej umowy lub nałożenie odszkodowania bądź innych porównywalnych sankcji nie stanowi automatycznego przyznania przez wykonawcy, że zaistniała wobec niego krajowa podstawa wykluczenia z postępowania, co z kolei obligowałoby wykonawcę także automatycznie do przedstawiania i opisania przedsięwziętych środków w celu samooczyszczenia aby uniknąć wykluczenia. Powyższe znajduje odzwierciedlenie orzecznictwie Izby – sygn. akt KIO 80/19, co zostało podtrzymane przez Sąd Okręgowy w Warszawie w orzeczeniu Sygn. akt XXIII Ga 469/19 z dnia 23 sierpnia 2019. w W zakresie dotyczącym procedury samooczyszczenia Odwołujący prezentował stanowisko, które podtrzymał w odwołaniu, że procedura samooczyszczenia nie może dotyczyć przypadku gdy przyczyną, i to wyłączną, niewykonania przez wykonawcę uprzedniego zamówienia publicznego były okoliczności za które odpowiada poprzedni zamawiający. Celem procedury self-cleaning, zgodne z intencją ustawodawcy tak europejskiego j ak i krajowego, jest wykazanie przez danego wykonawcę, że pomimo zaistnienia okoliczności uzasadniającej wykluczenie go z postępowania, jest on wykonawcą rzetelnym i dającym rękojmię należytego wykonania umowy. Sytuacja ta dotyczy zatem jedynie przypadku, gdy wykonawca przyznaje, że zaistniała wobec niego podstawa wykluczenia. ie dotyczy zatem sytuacji, gdy przesłanka wykluczenia obiektywnie wobec wykonawcy N n ie występuje, jak w przedmiotowej sprawie. Na czym bowiem miałaby ona polegać, skoro kontrahent-zamawiający nie przestrzega zawartej umowy i rości wobec wykonawcy realizacji zamówienia na wskazanym etapie w sposób niezgodny z dokumentacją przetargową oraz ofertą wykonawcy. Odwołujący podał, że stanowisko jego znajduje odzwierciedlenie orzecznictwie Izby dotyczącym procedury samooczyszczenia – sygn. akt KIO 2400/18; sygn. akt KIO 1797/18, sygn. w akt KIO 1102/18, sygn. akt KIO 596/18. Odwołujący uzasadniał, że mając na uwadzejednolite stanowisko wyrażone w powołanych orzeczeniach Izby, podstawa do samooczyszczenia to przyznanie się wykonawcy do istnienia wobec niego podstawy do wykluczenia. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie wykonawca potwierdza, ż e nie istnieją wobec niego przesłanki wykluczenia, dokonywanie samooczyszczenia byłoby nieuzasadnione. Treść JEDZ złożonego przez Odwołującego jest jednoznaczna i nie budząca wątpliwości interpretacyjnych - potwierdza on fakt, że do czynności rozwiązania umowy doszło (zaprzeczenie wiązałoby się z ryzykiem podstawy wykluczenia o której mowa w art. 24 ust 1 pkt 16 Pzp z samego tytułu podania oświadczenia odnoszącego się do odmiennych faktów JEDZ) ale jednocześnie nie potwierdza zastosowania procedury samooczyszczenia, która odnosi się wyłącznie do w sytuacji przyznania się do wystąpienia podstawy wykluczenia z postępowania, co w sprawie nie ma miejsca. Naruszające art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp wykluczenie Odwołującego. Deficyt uzasadnienia decyzji o wykluczeniu. Zamawiający czynnością z dnia 10 września 2020 dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej oraz wykluczenia z postępowania Odwołującego. Uzasadnienie decyzji o wykluczeniu jest lakoniczne i nie zawiera praktycznie żadnego konkretnego uzasadnienia i sprowadza się d o powielenia brzmienia przepisu ustawy Pzp. Zgodnie z treścią decyzji Zamawiającego: ASPELLO Sp. z o.o. z siedzibą: ul. Technologiczna 2, 45-839 Opole - Wykonawca został wykluczony z prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego n a podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp, z uwagi na to, iż Wykonawca z przyczyn leżących po jego stronie nienależycie wykonał w istotnym stopniu wcześniejszą umowę sprawie zamówienia publicznego, zawartą z Zamawiającym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Pzp. co w doprowadziło do rozwiązania umowy oraz naliczenia kary umownej. Odwołujący podniósł, że ciężar wykazania zaistnienia podstaw wykluczenia wykonawcy z postępowania spoczywa, zgodnie z art. 6 KC, w całości na Zamawiającym, który podejmuje decyzję o wykluczeniu wykonawcy z udziału w postępowaniu. Powyższe jest szczególnie istotne właśnie w odniesieniu do podstawy wykluczenia z art. 24 ust 5 pkt 4 ustawy - zwłaszcza w sytuacji, gdy w trakcie postępowania Odwołujący przedstawił Zamawiającemu zarówno pełne uzasadnienie faktyczne jak i prawne związane z realizacją spornej umowy, a dodatkowo poza stanowiskiem własnym złożył dokumenty źródłowe, których lektura winna pozwolić Zamawiającemu na ocenę stanowiska Odwołującego. Nawet w sytuacji gdyby Zamawiający doszedł do odmiennych wniosków zgodnie z Pzp miał obowiązek zakomunikować to stanowisko Odwołującemu w sposób konkretny i jednoznaczny. Odwołujący wskazał na orzeczenia Izby – sygn. akt KIO 988/19, sygn. akt KIO 454/18. Zdaniem Odwołującego uzasadnienie faktyczne podstawy wykluczenia sprowadza się w istocie do przepisania przez Zamawiającego brzmienia art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp i jednozdaniowego komentarza. podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp, z uwagi na to, iż Wykonawca z przyczyn leżących po jego stronie nienależycie wykonał w istotnym stopniu wcześniejszą umowę w sprawie zamówienia publicznego, zawartą z Zamawiającym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Pzp co doprowadziło do rozwiązania umowy oraz naliczenia kary umownej. Jak wynika z powyższego Zamawiający w sposób arbitralny uznał, że Odwołujący z przyczyn leżących po jego stronie nienależycie wykonał w istotnym stopniu wskazaną umowę. ocenie Zamawiającego poza rozwiązaniem umowy podstawą do wykluczenia W z postępowania ma być także fakt naliczenia kary umownej. W odniesieniu do obszernych wyjaśnień wraz z dowodami jakie zostały złożone wraz z JEDZ przez Odwołującego, Zamawiający ogranicza się do ogólnikowego stwierdzenia: W przesłanych wyjaśnieniach Wykonawca neguje, jakoby doszło do rozwiązania umowy i naliczenia kary umownej z jego winy, co jest sprzeczne z dostarczonymi wraz z JEDZ dowodami. Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 27 marca 2018r. (sygn. Akt: KIO… Przesłanka wykluczenia wykonawców z postępowania o zamówienie publiczne o której mowa w art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp ma swoje źródło w art. 57 ust. 4 lit. g Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. Zgodnie z przepisem art. 24 ust. 5 ustawy Pzp, z postępowania wyklucza się wykonawcę, który z przyczyn leżących po jego stronie, nie wykonał albo nienależycie wykonał w istotnym stopniu wcześniejszą umowę w sprawie zamówienia publicznego lub umowę koncesji, zawartą z zamawiającym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-4, co doprowadziło do rozwiązania umowy lub zasądzenia odszkodowania. Dla zaistnienia tej przesłanki niezbędne jest wykazanie przez Zamawiającego, że zachodzą łącznie następujące okoliczności: - wykonawca z przyczyn leżących po jego stronie nie wykonał albo nienależycie wykonał wcześniejszą umowę w sprawie zamówienia publicznego lub umowę koncesji (w okresie 3 lat), - niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy dotyczyło "istotnego stopnia" tej umowy, - niewykonanie lub nienależyte wykonanie doprowadziło do rozwiązania tej umowy albo zasądzenia odszkodowania. Jak wynika z przedłożonych w postępowaniu Zamawiającemu wyjaśnień oraz dokumentów, to wskutek wyłącznych zaniechań w zakresie odbiorów wykonanych etapów prac i braku współpracy przez poprzedniego Zamawiającego, konieczne stało się odstąpienie od umowy ale nie przez Zamawiającego ale przez Wykonawcę. Nie ulega wątpliwości, że brzmienie przesłanki wykluczenia wykonawcy z postępowania na podstawie art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp referują do przypadku, gdy rozwiązanie umowy o zamówienie publiczne nastąpiło z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, który nie wykonał albo nienależycie wykonał wcześniejszą umowę w sprawie zamówienia publicznego, które to niewykonanie lub nienależyte wykonanie doprowadziło do rozwiązania tej umowy albo zasądzenia odszkodowania. Bez wątpienia zatem nie jest przez Pzp sankcjonowane wykluczeniem z postępowań niewykonanie zamówienia publicznego wskutek odstąpienia od tej umowy przez wykonawcę z przyczyn obciążających wyłącznie zamawiającego, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie. Wykonawca wskazuje, iż, co wynika ze złożonych wyjaśnień oraz dowodów, powodem rozwiązania umowy przed czasem były: (-) brak współdziałania Zamawiającego z Wykonawcą podczas wykonywania umowy, (-) brak odbioru przez Zamawiającego Etapu 3 Umowy pomimo jego należytego wykonania przez Wykonawcę i niezgłoszenia przez Zamawiającego uwag do niego w terminie określonym w umowie, (-) brak zapłaty przez Zamawiającemu całości wynagrodzenia Wykonawcy za wykonane prace. Ponadto pomiędzy wykonawcą a Zamawiającym doszło do sporu dotyczącego realizacji Etapu 3 umowy, który to spór spowodował, że Zamawiający złożył oświadczenie o rozwiązaniu umowy z powodu naliczenia kar umownych. W ocenie Wykonawcy oświadczenie to nie wywołało żadnych skutków prawnych, gdyż było prawnie bezskuteczne, a naliczone kary umowne - bezpodstawne. W następstwie zaistniałego sporu to Wykonawca zmuszony był odstąpić skutecznie od umowy z wyłącznej winy Zamawiającego. Okoliczności faktyczne odstąpienia zostały opisane szczegółowo w wyjaśnieniach złożonych wraz z JEDZ. Jak wynika z powyższych dowodów w sprawie zasadnicze znaczenie miała kwestia sposobu rozumienia przez strony Opisu przedmiotu zamówienia w zakresie Etapu 3. W ocenie Wykonawcy realizacja przez niego zamówienia w zakresie Etapu 3 była w pełni zgodna z SIW Z, OPZ, ofertą, umową oraz harmonogramem. To wskutek rozszerzającej i niezgodnej z rzeczywistym zakresem rzeczowym OPZ i oferty interpretacji przez poprzedniego Zamawiającego doszło do stwierdzonego przez Zamawiającego jednostronnie opóźnienia, co stało się bezpośrednią podstawą naliczenia kar umownych. Jak potwierdza udostępniona korespondencja jak również harmonogram realizacji zamówienia, na żadnym etapie realizacji umowy ani Etap kolejny 4 ani też ostateczny termin wykonania zamówienia nie był zagrożony. Wykonawca, co potwierdza załączona korespondencja na każdym etapie wykonania umowy podkreślał, że Zamawiający nie był uprawniony do rozwiązania umowy bowiem żadna z występującej w niej przesłanek nie została spełniona. Wykonawca podkreślał każdorazowo, że Zamawiający nie był uprawniony do egzekwowania o d Wykonawcy wykonania poleceń niezgodnych z treścią Umowy lub Opisu Przedmiotu Zamówienia lub też takich, które nie mieszczą się w treści umowy lub też w Opisie Przedmiotu Zamówienia i stanowią dodatkowe obowiązki dla Wykonawcy, które nie są objęte wynagrodzeniem umownym. Wykonawca kwestionował wielokrotnie brak podstaw d o naliczenia kary umownej. Wykonawca kwestionował, co potwierdza załączona korespondencja w sprawie z Zamawiającym, i nadal kwestionuje, podstawę zarówno d o naliczania w tej sytuacji kar umownych jak i rozwiązania umowy, do których to czynności w jego ocenie, doszło z naruszeniem umowy. Wykonawca uznaje, że czynność zarówno naliczenia kar umownych z tytułu opóźnienia jak również czynność Zamawiającego polegająca na rozwiązaniu umowy zostały dokonane z oczywistym naruszeniem postanowień zawartej umowy i jako takie nie wywołują skutków prawnych. Wykonawca, c o potwierdza, jego ocenę rozwiązania umowy przez Zamawiającego jako czynności niewywołującej skutków prawnych, zrealizował i przekazał Zamawiającemu także Etap 4 Umowy. Wobec powyższych okoliczności, to Wykonawca, odstąpił od umowy ze skutkiem e x nunc tj. w części niewykonanej, z wyłącznej winy Zamawiającego i ta ostatnia czynność była czynnością zgodną z umową wobec bierności Zamawiającego i niedokonywania odbioru zrealizowanych przez wykonawcę etapów. Odwołujący potwierdzał w odwołaniu, że do rozwiązania umowy z poprzednim zamawiającym doszło z wyłącznej winy Zamawiającego a zatem w stosunku do Wykonawcy nie zachodzi podstawa do wykluczenia z postępowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy w konsekwencji powyższego nie znajduje zastosowania w sprawie także procedura self cleaning. Odwołujący wskazał na orzeczenie Izby sygn. akt KIO 454/18. W odniesieniu do kwestii elementu przesłanki wykluczenia z art. 24 ust 5 pkt 4 ustawy postaci zasądzenia odszkodowania w sprawie okoliczność taka nie nastąpiła. To Odwołujący jest na etapie w powództwa cywilnego w powyższym zakresie przeciwko poprzedniemu Zamawiającemu o zwrot nienależnie zatrzymanych kar umownych oraz bezpodstawne zakończenie umowy, co skutkowało nie uzyskaniem przez Odwołującego przewidzianych umową korzyści. Odwołujący podał, że jako podmiot profesjonalnie zajmujący się realizacją analogicznych projektów informatycznych potwierdza, że to brak kompetencji po stronie poprzedniego zleceniodawcy stał się faktyczną przeszkodą w realizacji przedmiotu zamówienia określonego w dokumentacji przetargowej a jednocześnie poprzedni Zamawiający usiłował przerzucić w nieuprawniony sposób odpowiedzialność na stronę wykonawcy. Sam projekt jako taki nie był ani projektem innowacyjnym ani szczególnie skomplikowanym zadaniem ani też wysokowartościowym. Odwołujący jako strona Umowy, która jest przedmiotem zastrzeżeń aktualnego Zamawiającego, posiada zarówno dostęp do kompletnej dokumentacji z przebiegu realizacji zamówienia, wiedzę nt. sposobu jego wykonania przez strony, jak również jako przedsiębiorca z branży IT posiada kwalifikacje i kompetencje zakresie realizacji takich projektów informatycznych. W ocenie Odwołującego okoliczności związane z rozwiązaniem w wskazanej umowy pozostają poza podstawą wykluczenia z postępowań o zamówienie publiczne o której mowa w art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp. Odwołujący składał analogiczne dokumenty oraz oświadczenia w wielu postępowaniach o zamówienie publiczne i w żadnym z przypadków Zamawiający po zapoznaniu się z ich treścią nie uznawali aby zachodziła podstawa wykluczenia Odwołującego z postępowań. C o więcej w aktualnym postępowaniu także inny wykonawca Comarch SA w analogiczny sposób wypełnił JEDZ, a Zamawiający nie dokonał wykluczenia tego wykonawcy z postępowania. Jak wynika z JEDZ Comarch SA: rozwiązanie umowy przed czasem, odszkodowania lub inne porównywalne sankcje Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową? Proszę podać odpowiedź •Tak ONie Proszę je opisać Informacje znajdują się w zał. 1 do JEDZ Comarch S.A. Na osobnych kartach wykonawca przedstawia stan prawny i faktyczny w zakresie okoliczności rozwiązania wszystkich w/w umów. Całość dokumentacji przedłożona wraz z JEDZ w zakresie w/w pytania objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa wykonawcy - z uzasadnieniem na osobnej karcie. Tajemnicą nie są objęte wyłącznie dokumenty wyraźnie oznaczone jako jawne w spisie dokumentów. Czy przedsięwzięto środki w celu wykazania Państwa rzetelności („samooczyszczenie”)? OTak •Nie Proszę je opisać W zakresie odnoszącym się do procedury self cleaning w uzasadnieniu wykluczenia, gdzie Zamawiający podnosi, że: dowodami. Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z unia 27 marca 2018r. (sygn. Akt: KIO 444/18) wskazuje, iż warunkiem koniecznym do prawidłowego przeprowadzenia self- cleaningu jest przyznanie się do winy. W ramach wszczętej przez Zamawiającego procedury self-cleaningu Wykonawca nie złożył wyjaśnień i nie przedstawił odpowiednich dowodów wskazujących na podjęte działania, które zapobiegałyby dalszemu nieprawidłowemu postępowaniu, a więc nie wskazał na takie działania, które eliminowałby przyczyny niewłaściwego zachowania Wykonawcy przyszłości. w Odwołujący przywołał orzecznictwo Izby podane wcześniej, które wskazuje na proces samooczyszczenia jedynie w sytuacji, gdy materializuje się wobec wykonawcy podstawa d o wykluczenia z postępowania. Skoro, jak wynika ze złożonych przez wykonawcę w trakcie postępowania wyjaśnień, Odwołujący potwierdza, że nie zachodzi wobec niego przesłanka wykluczenia zgodnie z art. 24 ust 5 pkt 4 ustawy, oczekiwanie przeprowadzenia procesu samooczyszczenia jest nieuprawnione. Odwołujący odwołał się do orzecznictwa Izby – sygn. akt KIO 1248/20. Odnosząc się do uzasadnienia faktycznego decyzji o wykluczeniu Odwołujący podał, ze wydaje się, że w istocie została ona dokonana z powodu nie złożenia przez wykonawcę dowodów na samooczyszczenie. Powyższe wynika prawdopodobniej z przekonania Zamawiającego, że oświadczenie zawarte w JEDZ informujące o fakcie rozwiązania poprzedniej umowy o zamówienie publiczne automatycznie rodzi po stronie wykonawcy obowiązek przeprowadzenia procedury samooczyszczenia tymczasem tak w istocie nie jest. Obowiązek przeprowadzenia samooczyszczenia związany jest wyłącznie z wystąpieniem wobec wykonawcy przesłanki wykluczenia z postępowania. Odwołujący odwołał się do orzecznictwa Izby – sygn. akt KIO 2336/19. Deficyt uzasadnienia faktycznego wykluczenia. W zakresie odnoszącym się do treści uzasadnienia decyzji o wykluczeniu z postępowania ocenie Odwołującego brak konkretnego i wyczerpującego uzasadnienia decyzji w o wykluczeniu odwołującego stanowi naruszenie art. 92 ust 1 pkt 3 Pzp, co faktycznie jeśli nie uniemożliwia to co najmniej utrudnia kwestionowanie decyzji Zamawiającego. Wykonawca odnosi się w treści odwołania wyłącznie do tych podstaw wykluczenia i tego uzasadnienia które powołał Zamawiający w decyzji. Jak wskazuje orzecznictwo Izby podkreślenia wymaga, że zamawiający powinien już w uzasadnieniu przekazywanej informacji zawrzeć wszelkie podstawy podjętej przez niego czynności (np. wykluczenia albo odrzucenia), gdyż nie jest dopuszczalne podnoszenie w ramach postępowania odwoławczego nowych podstaw niewyrażonych uprzednio – sygn. akt KIO 1346/16, t eż sygn. akt KIO 1794/15, sygn. akt KIO 1858/17, sygn. akt KIO 163/17. Odrzucenie oferty Odwołującego na podstawie art. 89 ust 1 pkt 5 Pzp. Zamawiający decyzją z dnia 10 września 2020 roku dokonał w związku z wykluczeniem Odwołującego na podstawie art. 24 ust 5 pkt 4 Pzp odrębnej czynności odrzucenia jej na podstawie art. 89 ust 1 pkt 5 ustawy. Odwołujący wskazuje, że czynność ta jest wadliwa, bowiem przepis art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy nie stanowi równoległej odrębnej podstawy prawnej odrzucenia oferty wykonawcy, który został wykluczony z postępowania ale odnosi się do trybów dwuetapowych i sytuacji złożenia w postępowaniu na drugim etapie oferty przez wykonawcę który na etapie kwalifikacji podmiotowej został wykluczony z postępowania – Odwołujący wskazał na orzeczenia Izby sygn. akt KIO 2075/16, sygn. akt KIO 2154/16 oraz sygn. akt KIO 268/16 i KIO 270/16. Uwzględniając tryb w jakim prowadzone jest przedmiotowe postępowanie, czynność odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 5 Pzp jest dokonana w sposób nieprawidłowy. Oczywistym przy tym jest, że uwzględnienie zarzutu dotyczącego podstawy wykluczenia z postępowania w sposób automatyczny ubezskuteczni czynność odrzucenia, niemniej z ostrożności Odwołujący kwestionował także tą odrębną podstawę odrzucenia oferty. Dodatkowa podstawa odrzucenia oferty wykonawcy „ZETO” W zakresie dotyczącym dodatkowej podstawy odrzucenia oferty wykonawcy „ZETO” na podstawie art. 89 ust 1 pkt 2 Pzp Odwołujący wskazał, że zgodnie z wymaganiami SIW Z obowiązkiem wykonawców było przedstawić w ofercie następujący koszt szkoleń: szkolenie systemowe na poziomie podstawowym dla 3 administratorów, szkolenie systemowe na poziomie zaawansowanym dla 3 administratorów, szkolenie bazodanowe na poziomie podstawowym dla 3 administratorów, szkolenie bazodanowe na poziomie zaawansowanym dla 3 administratorów - łącznie 12 szkoleń. Wykonawca „ZETO" w złożonej w postępowaniu ofercie jako koszt sumaryczny autoryzowanych wskazał kwotę 22 140,00 zł, co znajduje potwierdzenie w ofercie. Zamawiający wymagał w SIW Z przedstawienia potwierdzenia kosztu autoryzowanych szkoleń. Wykonawca „ZETO" złożył wraz z ofertą załącznik zawierający koszt szkoleń wskazując wśród nich: szkolenie systemowe (załącznik "Szkolenie autoryzowane Microsoft") gdzie cena za jedną osobę wynosi 3 600,00 zł netto, szkolenie bazodanowe (załącznik "Oświadczenie producenta oprogramowania bazodanowego dot. szkoleń") gdzie cena za 1 osobę wynosi 2 952,00 zł. Podsumowując to cena została wyliczona następująco: szkolenia systemowe - 3 użytkowników x 3 600 = 10 800,00 + 23% VAT = 13 284,00 zł brutto, szkolenia bazodanowe - 3 użytkowników x 2 952 = 8 856,00 zł brutto Łącznie - 22 140,00 zł brutto. Powyższe ustalenia z treści oferty tego wykonawcy dowodzą że „ZETO" przedstawił ofertę na tylko jeden poziom szkoleń przy wymaganych dwóch. Potwierdza to nawet wydruk dostarczony z szkoleniem o nr MS-20740. Uwzględniając powyższe czynność odrzucenia oferty wykonawcy „ZETO” na podstawie dodatkowej i bezwzględnej podstawy odrzucenia jest konieczna. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron oraz uczestnika postępowania odwoławczego na podstawie zebranego materiału w sprawie oraz oświadczeń i stanowisk Stron i uczestnika postępowania odwoławczego Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: I. Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 189 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1986 ze zm.; dalej: „Pzp” lub „ustawa”), skutkujących odrzuceniem odwołania. Odwołanie zostało złożone do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 21 września 2020 roku (poniedziałek) od czynności Zamawiającego z dnia 10 września 2020 roku oraz została przekazana w ustawowym terminie kopia odwołania Zamawiającemu, co Strony potwierdziły na posiedzeniu z ich udziałem. II. Izba ustaliła, że zostały wypełnione łącznie przesłanki z art. 179 ust 1 ustawy– Środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów niniejszej ustawy - to jest posiadania interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody. III. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 192 ust 2 ustawy Prawo zamówień publicznych Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Izba dokonawszy oceny podniesionych w odwołaniu zarzutów, biorąc pod uwagę stanowiska Stron i uczestnika postępowania odwoławczego przedstawione na rozprawie oraz w pismach procesowych stwierdziła, że odwołanie jest zasadne. IV. Na podstawie art. 191 ust. 2 ustawy wydając wyrok, Izba bierze za podstawę stan rzeczy ustalony w toku postępowania. Na podstawie art. 190 ust. 1 ustawy – Strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody do stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Dowody na poparcie swych twierdzeń lub odparcie twierdzeń strony przeciwnej strony i uczestnicy postępowania odwoławczego mogą przedstawiać aż do zamknięcia rozprawy. Przepis ten nakłada n a Strony postępowania obowiązek, który zarazem jest uprawnieniem Stron, wykazywania dowodów na stwierdzenie faktów, z których wywodzą skutki prawne. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że postępowanie przed Izbą stanowi postępowanie kontradyktoryjne, czyli sporne, a z istoty tego postępowania wynika, że spór toczą Strony postępowania i to one mają obowiązek wykazywania dowodów, z których wywodzą określone skutki prawne. Mając na uwadze, że stosunki z zakresu prawa zamówień publicznych mają charakter cywilnoprawny, powołując w tym miejscu na regulację art. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny, zgodnie z którym kodeks reguluje stosunki cywilnoprawne między osobami fizycznymi i osobami prawnymi, przechodząc do art. 6 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne należy wskazać, że właśnie z tej zasady wynika reguła art. 190 ust 1 ustawy. Przepis art. 6 Kodeksu cywilnego wyraża dwie ogólne reguły, a mianowicie wymaganie udowodnienia powoływanego przez stronę faktu, powodującego powstanie określonych skutków prawnych oraz usytuowanie ciężaru dowodu danego faktu po stronie osoby, która z faktu tego wywodzi skutki prawne; ei incubit probatio qui dicit non qui negat (na tym ciąży dowód kto twierdzi a nie na tym kto zaprzecza). Izba wskazuje, że postępowanie odwoławcze jest odrębnym od postępowania o udzielenie zamówienia publicznego postępowaniem, które ma na celu rozstrzygnięcie powstałego pomiędzy Stronami sporu. W trakcie postępowania odwoławczego t o Odwołujący kwestionuje podjęte przez Zamawiającego decyzje w zakresie oceny ofert i wykonawców w postępowaniu, nie zgadza się z podjętymi czynnościami lub zaniechaniem określonych działań, tak więc zgodnie z regułą płynącą z art. 190 ustawy to na Odwołującym ciąży ciężar dowiedzenia, że stanowisko Zamawiającego jest nieprawidłowe. Izba wskazuje w tym miejscu na wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 19 marca 2009 roku sygn. akt X Ga 32/09, w którym to orzeczeniu Sąd wskazał między innymi Ciężar udowodnienia takiego twierdzenia spoczywa na tym uczestniku postępowania, który przytacza twierdzenie o istnieniu danego faktu, a nie na uczestniku, który twierdzeniu temu zaprzecza (…) V. Skład orzekający Izby rozpoznając sprawę uwzględnił akta sprawy odwoławczej, skład których zgodnie z par. 8 ust. 1 rozporządzenia z Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 marca 2018 roku w sprawie w regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (Dz. U. z 2018 r. poz. 1092 ze zm.) wchodzą odwołanie wraz z załącznikami oraz kopia dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub dokumentacja postępowania w postaci elektronicznej, a także inne pisma składane w sprawie oraz pisma przekazywane przez Izbę w związku z wniesionym odwołaniem. Izba uwzględniła stanowiska i oświadczenia Stron i uczestnika postępowania odwoławczego złożone ustnie do protokołu. Izba uwzględniła stanowisko Zamawiającego zawarte w piśmie procesowym z dnia 9 czerwca 2020 roku Odpowiedź na odwołanie. Pismo to zostało złożone do Izby w trakcie posiedzenia z udziałem Stron i uczestnika postępowania odwoławczego w egzemplarzu zawierającym pełną argumentację, w tym argumentację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa, jak również w egzemplarzu nie zawierającą treści stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Izba uwzględniła stanowisko uczestnika postępowania odwoławczego złożone w sprawie piśmie Pismo przystępującego z dnia 29 października 2020 roku. w Izba dopuściła dowody zawnioskowane i złożone przez Odwołującego w trakcie rozprawy: -dowód nr 1 – pismo (3 karty) – dokument objęty tajemnicą przedsiębiorstwa oraz zawiadomienie z dnia 10 kwietnia 2020 roku o rozstrzygnięciu (wyniku) postępowania o udzielnie zamówienia publicznego prowadzanego w trybie przetargu nieograniczonego na wykonanie i wdrożenie zintegrowanego systemu informatycznego dla zarzadzania działalnością opiniodawczą Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof. dr J. S. w Krakowie (dokument jawny), -dowód nr 2 – Opinia w sprawie prawidłowości wykonania oprogramowania (opinia prywatna) – dokument objęty tajemnicą przedsiębiorstwa (15 kart), -dowód nr 3 – Oświadczenie radcy prawnego dr P. Ł. z dnia 30 września 2019 roku. VI. Izba ustaliła: Izba ustaliła, że pismem z dnia 10 września 2020 roku Zamawiający powiadomił Odwołującego – Aspello spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Białymstoku (dalej: Aspello lub Odwołujący) o wykluczeniu z prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, wskazując następujące uzasadnienie czynności: na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp, z uwagi na to, iż Wykonawca z przyczyn leżących po jego stronie nienależycie wykonał w istotnym stopniu wcześniejszą umowę w sprawie zamówienia publicznego, zawartą z Zamawiającym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-4 ustawy Pzp, co doprowadziło do rozwiązania umowy oraz naliczenia kary umownej. W przesłanych wyjaśnieniach Wykonawca neguje, jakoby doszło do rozwiązania umowy i naliczenia kary umownej z jego winy, co jest sprzeczne z dostarczonymi wraz z JEDZ dowodami. Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 27 marca 2018r. (sygn. Akt: KIO 444/18) wskazuje, iż warunkiem koniecznym do prawidłowego przeprowadzenia selfcleaningu jest przyznanie się do winy. W ramach wszczętej przez Zamawiającego procedury self-cleaningu Wykonawca nie złożył wyjaśnień i nie przedstawił odpowiednich dowodów wskazujących na podjęte działania, które zapobiegałyby dalszemu nieprawidłowemu postępowaniu, a więc nie wskazał na takie działania, które eliminowałby przyczyny niewłaściwego zachowania Wykonawcy przyszłości. w Oferta Wykonawcy została odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, jako oferta złożona przez Wykonawcę wykluczonego z udziału w postępowaniu. VII W zakresie zarzutów odwołania Izba zważyła: W zakresie zarzutu naruszenia art. 92 ust 1 pkt 3 ustawy w zakresie braku pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego czynności wykluczenia – Izba uznała zarzut za zasadny. Izba wskazuje, że zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy Zamawiający informuje niezwłocznie wszystkich wykonawców o (2) wykonawcach, którzy zostali wykluczeni, (3) wykonawcach, których oferty zostały odrzucone, powodach odrzucenia oferty, a w przypadkach, o których mowa w art. 89 ust. 4 i 5, braku równoważności lub braku spełniania wymagań dotyczących wydajności lub funkcjonalności – podając uzasadnienie faktyczne i prawne. Ustawodawca w art. 92 ustawy ukształtował obowiązek Zamawiającego do niezwłocznego poinformowania wykonawców o ich wykluczeniu z postępowania o udzielnie zamówienia publicznego jak również odrzucenia oferty wykonawcy z postępowania. Oznacza to, że w okolicznościach, w których w ocenie Zamawiającego zaistniały podstawy do dokonania ww. czynności Zamawiający obowiązany jest do podania wykonawcy uzasadnienia faktycznego i prawnego podjętej czynności. Izba wskazuje, że zasadność czynności wykluczenia wykonawcy z postępowania oraz odrzucenia oferty podlega ocenie Izby w kontekście okoliczności faktycznych i prawnych przedstawionych przez Zamawiającego w uzasadnieniu tej czynności. Przywołany na wstępie przepis, stanowiący realizację zasad postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, takich jak przejrzystość postępowania oraz równe traktowanie wykonawców i zachowanie uczciwej konkurencji (art. 7 ust. 1 ustawy) oraz jawność postępowania (art. 8 ust. 1 ustawy) nakłada na Zamawiającego obowiązek zakomunikowania wykonawcom, dlaczego uznał, że dany wykonawca podlega wykluczeniu i oferta podlega odrzuceniu, a po stronie wykonawcy kształtuje prawo do uzyskania pełnej i rzetelnej wiedzy na temat przyczyn jego wykluczenia z postępowania lub odrzucenia oferty. Wymaga podkreślenia w tym miejscu, że to na podstawie informacji przekazanej zgodnie z ustawy wykonawca po pierwsze, podejmuje decyzję, czy skorzystać ze środków ochrony prawnej, a po drugie - jakie zarzuty sformułować w odwołaniu i w jaki sposób polemizować ze stanowiskiem Zamawiającego. Kluczowym do skorzystania z uprawnień przypisanych wykonawcy jest uzasadnienie faktyczne przedstawione przez Zamawiającego w zakresie zawiadomienia o wykluczeniu wykonawcy lub odrzuceniu oferty. Uzasadnienie czynności Zamawiającego powinno, musi wyczerpująco obrazować, jakie przyczyny legły u podstaw decyzji Zamawiającego, tak aby wykonawca, gdy dokonanej przez Zamawiającego oceny nie podziela, mógł się do wskazanej przez Zamawiającego argumentacji ustosunkować. Powyższe prowadzi do wniosku, że zasadność zarzutów odwołania kwestionujących czynność wykluczenia wykonawcy i odrzucenia oferty może być oceniana wyłącznie w zakresie tych okoliczności, które zostały przez Zamawiającego przedstawione jako uzasadniające wykluczenie wykonawcy z postępowania o udzielnie zamówienia publicznego i odrzucenie oferty. Tym samym ocena dokonywana przez Izbę w tym zakresie nie może wykraczać poza uzasadnienie przedstawione przez Zamawiającego i polegać na badaniu istnienia podstaw wykluczenia wykonawcy z postępowania o udzielnie zamówienia publicznego i odrzucenia oferty w szerszym aspekcie. W ocenie Izby w rozpoznawanej sprawie Zamawiający w uzasadnieniu czynności wykluczenia Odwołującego z postępowania o udzielnie zamówienia publicznego z dnia 10 września 2020 roku podał podstawę prawną tj. art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy wykluczenia wykonawcy z postępowania, jednakże nie przedstawił faktycznego uzasadnienia podjętej czynności. Nie sposób uznać za wyczerpujące i dając wykonawcy możliwość kwestionowania czynności przytoczenie przez Zamawiającego w uzasadnieniu wykluczenia treści przepisu oraz stanu faktycznego. Wskazanie przez Zamawiającego, że w przesłanych wyjaśnieniach Wykonawca neguje, jakoby doszło do rozwiązania umowy i naliczenia kary umownej z jego winy, co jest sprzeczne z dostarczonymi wraz z JEDZ dowodami nie stanowi uzasadnienia w świetle przesłanek jakie określa podana przez Zamawiającego podstawa prawna. Brak w uzasadnieniu niewątpliwie argumentacji odnoszącej się do tego, jak i dlaczego ustalony przez Zamawiającego stan faktyczny doprowadził do uznania przez Zamawiającego, że wykonawca nie wykazał spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Nie sposób uznać za uzasadnienie faktyczne czynności Zamawiającego polegającej na przytaczaniu treści przepisów czy stanowiska wykonawcy lub podejmowanych w postępowaniu czynności, bowiem te elementy stanowią wskazanie podstawy faktycznej oraz elementy ustalenia stanu faktycznego. Uzasadnieniem faktycznym czynności Zamawiającego byłyby wnioski jakie Zamawiający wyprowadził na podstawie dokumentacji zgromadzonej w postępowaniu, które mogłyby również stanowić o kształtowaniu zarzutów odwołania. Trudno polemizować z ustaleniami dokonanymi przez Zamawiającego w piśmie, gdy Odwołujący nie zna – poza ogólnym stwierdzeniem, że ten stan stanowił podstawę wykluczenia wykonawcy i odrzucenia jego oferty – przesłanek jakie stanowiły podstawę wykluczenia, a które Zamawiający wywiódł w oparciu o ten stan faktyczny. Zamawiający mając na uwadze przesłanki z art. 24 ust. 2 pkt 5 ustawy w prezentowanym uzasadnieniu powinien wykazać, że wykonawca z przyczyn leżących po jego stronie nie wykonał albo nienależycie wykonał wcześniejszą umowę w sprawie zamówienia publicznego lub umowę koncesji (w okresie 3 lat), oraz że niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy dotyczyło "istotnego stopnia" tej umowy, a także, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie doprowadziło do rozwiązania tej umowy albo zasądzenia odszkodowania. Co istotne powyższe okoliczności dla skuteczności zaistnienia podstawy wykluczenia z ww. przepisu muszą zaistnieć kumulatywnie co również powinien wykazać Zamawiający. Wymaga również odnotowania w tym miejscu, że w trakcie rozprawy Zamawiający starał się budować argumentację faktyczną stanowiącą uzasadnienie przesłanek wykluczenia Odwołującego z postępowania w oparciu o podaną podstawę prawną – Izba nie oceniała tej argumentacji faktycznej jak i stanowiska zawartego w odpowiedzi na odwołanie – co pozwala stwierdzić, że Zamawiający zdawał sobie sprawę oraz miał świadomości konieczności budowania uzasadnienia faktycznego znajdującego się u podłoża jego czynności. Natomiast przedstawianie tej argumentacji na rozprawie, gdy nie została ona zawarta w uzasadnieniu wykluczenia Odwołującego z postępowania, w żaden sposób nie konwaliduje czynności Zamawiającego z dnia 10 wrześnie 2020 roku. Izba uwzględniając powyżej przedstawioną argumentację uznała, że Zamawiający naruszył postanowienia art. 92 ust.1 pkt 2 ustawy, bowiem nie podał uzasadnienia faktycznego wykluczenia wykonawcy z postępowania do czego był obowiązany. odniesieniu do wskazanego w zarzucie naruszenia art. 92 ust.1 pkt 3 Izba wskazuje, W ż e podana przez Odwołującego podstawa prawna nie koreluje z czynnością wykluczenia, aczkolwiek subsumcja podstawy prawnej do stanu faktycznego należy do Izby, a zidentyfikowane naruszenia co do braku uzasadnienia wykluczenia z postępowania i faktyczne jego uzasadnienie stanowi istotę rozpoznania zarzutu. Wskazana podstawa prawna koreluje z odrzuceniem oferty jakie podał Zamawiający w swoim uzasadnieniu czynności z dnia 10 września 2020 roku. Izba wskazuje w tym miejscu, że zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy ofertę wykonawcy wytłuczonego uznaje się za odrzuconą – wskazany w ustawie skutek powstaje z mocy prawa i nie wymaga uzasadnienia przez Zamawiającego. W zakresie naruszenia art. 89 ust.1 pkt 5 ustawy Izba zaznacza, że ta regulacja prawna n ie ma zastosowania w tym stanie faktycznym (bowiem ma ona zastosowanie d o postępowań dwuetapowych). W ocenie Izby brak podania uzasadnienia faktycznego wykluczenia wykonawcy z postępowania o udzielnie zamówienia publicznego powoduje, że nie może on skutecznie wnieść odwołania od tej czynność, co oznacza w ocenie Izby, że niezbędne było unieważnienie czynności z dnia 10 września 2020 roku tj. Zawiadomienia o wyborze najkorzystniejszej oferty, o Wykonawcach wykluczonych oraz o ofertach odrzuconych, w tym poinformowania Odwołującego o wykluczeniu z przedmiotowego postępowania o udzielnie zamówienia publicznego. Tym samym Izba nakazała unieważnienie ww. czynności o raz powtórzenie czynności poinformowania Odwołującego o podjętej czynności postępowaniu o udzielnie zamówienia publicznego względem Odwołującego z podaniem uzasadnienia faktycznego i w prawnego zgodnie z regulacją art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy. Izba zaznacza, że uwzględnienie odwołania nie oznacza, że Izba dokonała jakichkolwiek czynności w zakresie oceny podstaw wykluczenia Odwołującego z postępowania o udzielnie zamówienia publicznego, wręcz przeciwnie Izba nie dokonywała oceny czynności wykluczenia Odwołującego z postępowania dokonanej przez Zamawiającego na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy, a uznała jedynie, że brak było uzasadnienia dokonania tej czynności w piśmie z dnia 10 września 2020 roku. Mając na uwadze powyższe, Izba uznała nieprzydatność dowodów złożonych przez Odwołującego w trakcie rozprawy i uczestnika postępowania odwoławczego przy piśmie z dnia 29 października 2020 roku dla rozstrzygnięcia zarzutu odwołania. W zakresie zarzutu wykluczenia Odwołującego z postępowania z naruszeniem art. 24 ust 5 pkt 4 ustawy, a w konsekwencji art. 89 ust 1 pkt 5 ustawy oraz naruszenia art. 91 ust. 1 ustawy w zw. z art. 7 ust 1 ustawy przez wadliwy wybór oferty najkorzystniejszej Izba uznała zarzuty za niezasadne z uwagi na uwzględnienie ww. przedstawionego zarzutu. Niezasadność zarzutu w okolicznościach tej sprawy Izba upatruje w przedwczesności przedstawienia zarzutów z powodu braku uzasadnienia faktycznego czynności Zamawiającego z dnia 10 września 2020 roku. Tym samym wykonawca, w zależności o d czynności jakie podejmie Zamawiający, będzie mógł o ile takie będą okoliczności i jego decyzja podnosić ten zarzut. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 oraz art. 192 ust. 10 Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 3 i § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238 ze zm.). Przewodniczący: ………………………………………… …
Modernizacja pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz
Zamawiający: Ośrodek Sportu i Rekreacji "Żoliborz" m.st. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz…Sygn. akt: KIO 1679/20 WYROK z dnia 2 września 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Magdalena Rams Protokolant: Piotr Kur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w 20 lipca 2020 r. wykonawcę TMB MAAT Sp. z o.o. Sp. k., z siedzibą w Józefowie, w postępowaniu prowadzonym przez Ośrodek Sportu i Rekreacji "Żoliborz" m.st. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz, przy udziale wykonawcy HONAT Sp. z o.o., Sp. k., z siedzibą w Warszawie zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania po stronie zamawiającego, orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę TMB MAAT Sp. z o.o. Sp. k., z siedzibą w Józefowie i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę TMB MAAT Sp. z o.o. Sp. k., z siedzibą w Józefowie tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1843) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: Sygn. akt: KIO 1679/20 UZASADNIENIE W dniu 20 lipca 2020 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wypłynęło odwołanie wykonawcy TMB MAAT Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Józefowie (dalej „Odwołujący”) zarzucając zamawiającemu Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz (dalej „Zamawiający”) naruszenie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr ZP-2/OSIR/2020, którego przedmiotem jest: Modernizacja pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz: 1) art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez jego błędne zastosowanie, a w konsekwencji odrzucenie oferty Odwołującego, podczas gdy wykładania literalna zarówno treści SIWZ jak i oferty Odwołującego prowadzi do wniosku, że treść jego oferty odpowiada treści SIWZ; 2) art. 90 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 89 ust. 4 ustawy Pzp poprzez jego błędne zastosowanie, a w konsekwencji odrzucenie oferty Odwołującego, pomimo że Zamawiający nie dokonał badania rażąco niskiej ceny w postępowaniu wyjaśniającym, podczas gdy przeprowadzenie takiego postępowania wyjaśniającego doprowadziłoby Zamawiającego do definitywnego rozstrzygnięcia, że zaoferowana przez Odwołującego cena pozwala mu na wykonanie zamówienia bez strat i dodatkowego finansowania wykonania zamówienia z innych źródeł niż wynagrodzenie umowne, a ponadto że złożona oferta jest rzetelnie przygotowana, a cena prawidłowo oszacowana, zatem nie stwarza zagrożeń dla prawidłowego wywiązania się Odwołującego z przyjętych obowiązków umownych; 3) art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp poprzez jego błędne zastosowanie, a w konsekwencji odrzucenie oferty, podczas gdy zaoferowana cena została prawidłowo obliczona przez Odwołującego biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy, w szczególności zakres prac wykonanych przez Odwołującego i przyjętych przez Zamawiającego w ramach Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r.; 4) art. 7 ust. 3 ustawy Pzp, poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie udzielenia zamówienia Odwołującemu, podczas gdy zgodnie z przepisami PZP oferta Odwołującego winna zostać uznana za najkorzystniejszą, ewentualnie: 5) art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie przez Zamawiającego unieważnienia postępowania, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, że prowadzenie postępowania zgodnie z opisem przedmiotu zamówienie prowadzi do zniweczenia robót budowlanych wykonanych przez Odwołującego i przyjętych przez Zamawiającego w ramach Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r., a tym samym do niegospodarnego zarządzania środkami publicznymi; 6) art.93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie przez zamawiającego unieważnienia postępowania, podczas, gdy z okoliczności sprawy wynika, że wystąpiła niemożliwa do usunięcia wada, uniemożliwiająca zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania, unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego, nakazanie Zamawiającemu powtórzenia czynności badania i oceny ofert w postępowaniu z uwzględnieniem zarzutów wskazanych w odwołaniu, a w konsekwencji dokonanie wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej, ewentualnie: nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp, ewentualnie: nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp; obciążenie Zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa przed Krajową Izbą Odwoławczą. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Odwołujący wskazał, że Zamawiający prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest „Modernizacja pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz”. W odpowiedzi na ww. ogłoszenie o zamówieniu Odwołujący złożył ofertę na modernizację pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz za ryczałtową cenę brutto: 156.350,80 zł. Pismem z dnia 07 lipca 2020 r. (nr pisma OS-ZO.DTE.221.1.2020.AJ.) Zamawiający wezwał Odwołującego, na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp do złożenia wyjaśnień dotyczących treści złożonej oferty, w tym do złożenia dowodów na okoliczność wyliczenia ceny. Zamawiający w piśmie z dnia 7 lipca 2020 r. zażądał od Odwołującego złożenia wyjaśnień w celu ustalenia czy oferta zawiera rażąco niską cenę. W uzasadnieniu do w/w pisma Zamawiający wskazał, że oferta Odwołującego odbiega od wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o podatek VAT o 79,72%, a także że odbiega od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert o 75,19%. Jednocześnie Zamawiający zobowiązał Odwołującego do ustosunkowania się do wybranych przez Zamawiającego pozycji kosztowych zawartych w Kosztorysie Ofertowym stanowiącym załącznik do oferty. Odwołujący wskazał, że w odpowiedzi na ww. wezwanie, Odwołujący pismem z dnia 09 lipca 2020 r. wskazał, że w związku z wykonaniem przez Odwołującego w 2018 roku robót budowlanych na podstawie Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r., a objętych w znaczącej części niniejszym postępowaniem przetargowym i odebranych przez Zamawiającego. Odwołujący potraktował opis przedmiotu zamówienia w części obejmującej opis prac już wykonanych jako omyłkę. W uzasadnieniu do przedstawionego stanowiska Odwołujący wskazał, że trudno uznać za możliwe i prawdopodobne, ażeby Zamawiający dokonał zamówienia publicznego na wykonanie robót już wykonanych w ramach w/w Umowy. Odwołujący wyjaśnił również, że w ramach swojej oferty skalkulował więc roboty nieobjęte rozstrzygniętym w 2018 roku postępowaniem. W ocenie Odwołującego, w wyniku omyłki Zamawiającego w zakresie opisu przedmiotu zamówienia, Odwołujący zobowiązany był skorygować i dostosować opis pozycji kosztorysowych do rzeczywistego zakresu prac do wykonania na podstawie dokumentacji technicznej. Kalkulacja ceny wreszcie wykonana była w taki sposób, ażeby oferta nie stanowiła czynu nieuczciwej konkurencji. Ponadto, w w/w piśmie Odwołujący przedstawił szczegółowe wyjaśnienia dotyczące poszczególnych pozycji kosztowych zawartych w Kosztorysie Ofertowym stanowiącym załącznik do oferty. Pismem z dnia 15 lipca 2020 r. (przekazanym Odwołującemu w dniu 15 lipca 2020 r.) Zamawiający poinformował Odwołującego o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 PZP, art. 90 ust. 3 PZP w zw. z art. 89 ust. 4 ustawy Pzp, art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp. W uzasadnieniu do odrzucenia oferty Odwołującego, Zamawiający wskazał, tak jak w Piśmie z dnia 7 lipca 2020 r., stanowiącym wezwanie do złożenia wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny, że oferta Odwołującego odbiegała od wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o podatek VAT o 79,72%, a także że odbiegała od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert o 75,19%. Ponadto, Zamawiający wskazał, że jego zdaniem Odwołujący nie udowodnił, że zaoferowana przez niego cena nie nosi znamion ceny rażąco niskiej, a dodatkowo, że oferta nie jest niezgodna z SIWZ oraz nie zawiera błędów w obliczeniu ceny. Dodatkowo Odwołujący wyjaśnił, że zawarł z Zamawiającym Umowę nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r. Przedmiotem Umowy było wykonanie modernizacji pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni znajdującego się na terenie Ośrodka Sportu i Rekreacji m. st. Warszawy w dzielnicy Żoliborz ul. Potocka 1 w Warszawie. Strony w dniu 09 listopada 2018 r. podpisały Protokół konieczności dokonania robót dodatkowych, w których określiły m.in. zakres rzeczowy dodatkowych robót do wykonania, a także ustaliły wynagrodzenie należne Odwołującemu za wykonanie tych robót. Do Protokołu załączono Kosztorys na roboty dodatkowe, który został parafowany przez strony. W dniu 11 stycznia 2019 r. strony podczas spotkania ustaliły termin przystąpienia odbioru na dzień 17 stycznia 2019 r. na godzinę 13.00. W dniu 17 stycznia 2019 r. strony dokonały odbioru końcowego robót. W protokole końcowym odbioru robót wskazano, że roboty zostały wykonane z usterkami, o których mowa w Załączniku nr 1 do Protokołu. Ponadto, strony ustaliły, że usterki zostaną usunięte przez Odwołującego do dnia 30 maja 2019 r. Pismem z dnia 21 stycznia 2019 r. Zamawiający wskazał, że Protokół odbioru końcowego robót z dnia 17 stycznia 2019 r. jest traktowany jako komisyjny przegląd stanu faktycznego, a wskazane w trakcie braki i uchybienia po uzupełnieniu i skwitowaniu przez Zamawiającego mogą być podstawą do skutecznego zgłoszenia gotowości do odbioru końcowego. Zamawiający w uzasadnieniu do ww. pisma wskazał również termin usunięcia usterek do dnia 30 kwietnia 2019 r. Na zlecenie Odwołującego, w dniu 22 stycznia 2019 r., została wykonana przez dr inż. L. K., rzeczoznawcy budowlanego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej obejmującej wykonawstwo (77/00/R) i projektowanie (84/01 /R), członka Mazowieckiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (MAZ/BO/0038/01), rzeczoznawcy Inspekcji Handlowej ds. jakości produktów i usług materiały i usługi budowlane leg. Nr 064, Ocena techniczna na okoliczność odbioru dachowych robót budowlanych na budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji (OSiR) Dzielnicy Żoliborz w Warszawie przy ul. Potockiej 1. W treści ww. oceny wskazano m.in., że: a) wady fizyczne ujawnione w protokole z dnia 17 stycznia 2019 r. były jedynymi, których istnienie komisja w czasie czynności odbiorowych potwierdziła, b) stwierdzone w protokole odbioru wady są nieistotnymi wadami usuwalnymi nie uniemożliwiającymi normalne użytkowanie przedmiotowego budynku. Okoliczność wykonania przez Odwołującego zamówienia w ramach Umowy nr 22/OSIR/IX/2Q18/T z dnia 27 września 2018 r. miała zatem istotny wpływ na złożoną przez Odwołującego ofertę, w szczególności sposób skalkulowania ceny i nie powinna zostać pominięta przez KIO przy ocenie zasadności niniejszego Odwołania. Zarzut dotyczący odrzucenie przez Zamawiającego oferty wykonawcy z uwagi na iei niezgodność z treścią SIWZ (art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp) W ocenie Odwołującego, Zamawiający bezpodstawnie przyjął, że oferta Odwołującego nie odpowiada specyfikacji istotnych warunków zamówienia, co doprowadziło do błędnego zastosowania art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp nakazuje ustalić treść SIWZ oraz ustalić treść oferty i dokonać porównania tych ustalonych treści, a w przypadku stwierdzenia niekompatybilności tych treści odrzucić taką ofertę. W ocenie Odwołującego ustalona treść SIWZ nie pozwala na uznanie, że treść oferty wykonawcy wybranego nie odpowiada treści SIWZ. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z treścią ogłoszenia o zamówieniu, przedmiotem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr ZP-2/OSIR/2020 jest modernizacja pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz, zaś oferta złożona przez Odwołującego za ryczałtową cenę brutto: 156.350,80 zł obejmuje modernizację pokrycia dachu i jego izolację termiczną w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz. W szczególności należy wskazać, że Odwołujący w załączniku do oferty zwanym „Kosztorys ofertowy” ujął pozycje kosztowe odpowiadające dokumentacji projektowej stanowiącej Załącznik do SIWZ, w tym przedmiarze robót (Załącznik nr 8c do SIWZ) przy czym dla pozycji odpowiadającym poszczególnym pracom, które zostały wykonane i przyjęte przez Zamawiającego przypisał wartość „zero”. Ponadto, Odwołujący wskazał, że każdy zamawiający ma obowiązek dokonywania wykładni postanowień SIWZ tak jak zostały one napisane, a zatem wykładni literalnej, jako sprzyjającej zachowaniu zasady równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego (art. 7 ustawy Pzp). Dokonana przez Zamawiającego wykładnia SIWZ zawarta w Informacji o odrzuceniu oferty z dnia 15 lipca 2020 r. nie wypełnia powyższego warunku, ponieważ dokonywana jest z pominięciem pozycji kosztowych, którym Odwołujący przypisał wartość „zero”. W ocenie Odwołującego nietrafiony jest także zarzut Zamawiającego, że wykonawca nie skorzystał z instytucji wezwania do wyjaśnień treści SIWZ na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy Pzp. Mając na względzie, iż Odwołujący kierował się doświadczeniem z dotychczas wykonywanych robót budowlanych, w szczególności wynikających z zawartej uprzednio z Zamawiającym Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r., a tym samym nie miał wątpliwości co do treści SIWZ. Zarzut dotyczący odrzucenie przez Zamawiającego oferty wykonawcy z uwagi na rażąco niska cenę (art. 90 ust. 3 PZP w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp) a) Rażąco niska cena Odwołujący wskazał, że w polskim prawie brak jest definicji rażąco niskiej ceny. Źródłem przepisów w tym zakresie jest motyw 103 preambuły dyrektywy Parlamentu Europejskiego Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE i odpowiednio motyw 108 preambuły dyrektywy Parlamentu Europejskiego Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylającej dyrektywę 2004/17/WE. Zgodnie z art. 69 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE „Instytucje zamawiające wymagają od wykonawców wyjaśnień dotyczących ceny lub kosztów zaproponowanych w ofercie, jeżeli oferta wydaje się rażąco niska w stosunku do odnośnych robót budowlanych, dostaw lub usług. Pomimo tego, że ustawa PZP nie zawiera definicji ceny rażąco niskiej, to ustawodawca określa przesłanki kwalifikacji oferty wykonawcy jako oferty, która zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia publicznego (art. 90 ust. 1 ustawy PZP). Celem art. 90 ustawy Pzp jest ochrona zamawiającego przed nienależytym wykonaniem zamówienia w przyszłości, wspieranie zasad uczciwej konkurencji w postępowaniach o zamówienie publiczne i dbałość o to. aby środki publiczne były wydatkowane efektywnie (wyr. KIO z dnia 10.10. 2010 r., sygn. akt KIO 2338/10). Za cenę rażąco niską uważana jest cena nierealistyczna, niewiarygodna w porównaniu do cen rynkowych podobnych zamówień i innych ofert (wyr. Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2008 r., sygn. akt XIX Ga 128/08). Cena „rażąco niska” to taka, która została zaoferowana poniżej kosztów wytworzenia usługi, czy też dzieła przez tego wykonawcę, który ją zaoferował. Oznacza to, że dysproporcja cen zaoferowanych przez kilku wykonawców, nie daje jeszcze podstaw do założenia, że cena najniższa podana przez jednego z wykonawców, jest cena rażąco niska, gdyż zależne jest to efektywności oraz kosztów prowadzenia działalności określonego podmiotu (wyr. Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 21 czerwca 2010 r., sygn. akt XIX Ga 175/10). Odwołujący wskazał, że także w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej wskazuje się, że cena rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia będzie cena odbiegająca od jego rzeczywistej wartości, a rzeczona różnica nie będzie uzasadniona obiektywnymi względami pozwalającymi danemu wykonawcy bez strat finansowych, zamówienie to wykonać. O cenie rażąco niskiej można mówić, gdy jest oczywiste, że przy zachowaniu reguł rynkowych wykonanie umowy przez wykonawcę za podaną cenę byłoby nieopłacalne, albo gdy cena w stosunku do przedmiotu zamówienia będzie ceną odbiegającą od jego wartości, w szczególności gdy różnica ta nie będzie możliwa do uzasadnienia obiektywnymi względami pozwalającymi wykonawcy zrealizować to zamówienie bez strat i dodatkowego finansowania wykonania zamówienia z innych źródeł niż wynagrodzenie umowne (wyr. KIO z 7.01.2019 r., KIO 2640/18). b) Obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego Odwołujący wskazał, że zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Jednak odrzucenie oferty pod katem rażąco niskiej ceny musi zostać poprzedzone badaniem jej wystąpienia w postępowaniem wyjaśniającym. Celem postępowania wyjaśniającego jest definitywne rozstrzygnięcie przez zamawiającego faktów świadczących o tym, że zaoferowana przez wykonawców cena jest realna, wiarygodna i zapewni prawidłowe wykonanie przedmiotu zamówienia, inne ustalenia przesadzają o tym, że cena lub koszty są rażąco niskie. Obowiązkiem wykonawcy wezwanego do złożenia wyjaśnień jest zaś przedstawienie przekonywujących wyjaśnień i dowodów na potwierdzenie tego, że cena oferty została skalkulowana w sposób rzetelny i gwarantuje realizację całego zakresu objętego zamówieniem. Wykonawca, który składa wyjaśnienia w zakresie rażąco niskiej ceny powinien wskazać, co spowodowało obniżenie ceny, jak również w jakim stopniu wskazany czynnik wpłynął na jej obniżenie. Udzielone wyjaśnienia mają potwierdzić, iż złożona oferta jest rzetelnie przygotowana, a cena prawidłowo oszacowana, zatem nie stwarza zagrożeń dla prawidłowego wywiązania się wykonawcy z przyjętych obowiązków umownych (wyr. KIO z 25 kwietnia 2019 r., KIO 624/19). Jak wskazuje M. Sieradzka tylko konkretne wyjaśnienia i dowody przedstawione przez wykonawcę (w szczególności składniki cenotwórcze, np. oszczędność metody wykonania zamówienia, koszty pracy) pozwalają zamawiającemu na obiektywną ocenę czy cena oferty jest rażąco niska (M. Sieradzka, Glosa do wyroku KIO z dnia 18 marca 2015 r,, KIO/UZP 439/15, LEX 2015; M. Sieradzka Wykładnia pojęcia rażąco niskiej ceny w świetle orzecznictwa sądowego z zakresu zamówień publicznych, GLOSA 2012, nr 1, s.82-90). c) Obowiązek uzasadnienia decyzji o odrzuceniu oferty Podjęcie przez zamawiającego decyzji o odrzucenie oferty wykonawcy na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy PZP musi być uzasadnione. Oznacza to, że zamawiający jest zobligowany przedstawić uzasadnienie faktyczne i prawne odrzucenia oferty wykonawcy (co wynika z art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy PZP) stanowiące przeciwdowód. Zatem zamawiający musi wskazać, z jakich względów wyjaśnienia dotyczące wysokości zaoferowanej ceny uznaje za niewystarczające. Uzasadnienie prawne i faktyczne odrzucenia oferty powinno być jasne i klarowne i jako takie nie powinno prowadzić do wątpliwości interpretacyjnych co do motywów kierujących zamawiającym (zob. M. Sieradzka (red.), Prawo zamówień publicznych, Komentarz, Warszawa, C.H. Beck, 2018, s. 444). Wykonawca, którego oferta została odrzucona, nie może domyślać się przyczyn takiego rozstrzygnięcia. Niewypełnienie w sposób prawidłowy tego obowiązku przez zamawiającego skutkuje naruszeniem powyższych zasad. Tym samym odrzucenie oferty musi poprzedzać pełna i merytoryczna ocena wyjaśnień złożonych przez wykonawcę. d) Stanowisko Odwołującego W ocenie Odwołującego zaoferowana przez niego cena nie jest rażąco niską ceną. Odwołujący w piśmie z dnia 9 lipca 2020 r. wykazał jakie czynniki decydowały o kalkulacji kosztów, a to przede wszystkim zakres robót wykonanych w ramach Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r. i przyjętych przez Zamawiającego. Złożone przez Odwołującego wyjaśnienia uzasadniają kwoty wskazanych przez niego w Kosztorysie Ofertowym na podstawie których można ocenić czy przyjęte stawki są stawkami realnymi. Ponadto, w ocenie Odwołującego, wyjaśnienia te nie są zbyt ogólne, by uznać je za nie wystarczające do uznania, że Odwołujący nie zaoferował rażąco niskiej ceny. Odwołujący w szczególności wskazał okoliczności, które w jego ocenie wpływają na obniżenie ceny (jak powyżej), ale także wskazał sposobu tego wpływu i podał realne wartości obniżające cenę i wbrew temu co twierdzi Zamawiający, odniósł się do konkretów. Natomiast Zamawiający w decyzji o odrzuceniu oferty na okoliczność ustalenia rażąco niskiej ceny zawartej w ofercie Odwołującego wskazywał przede wszystkim na dysproporcję pomiędzy ceną zaoferowaną przez Odwołującego, a oszacowaniem Zamawiającego oraz ceną zaoferowaną przez innych wykonawców. Ponadto, zdaniem Odwołującego wyjaśnienia wykonawcy mają wyczerpujący charakter. Nie można bowiem przyjąć, że odpowiedź Odwołującego ograniczyła się do formalnej odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego do wyjaśnienia ceny w trybie art. 90 ust. 1 ustawy PZP (zob. wyr. KIO z dnia 13.03.2017 r., KIO 340/17). Po pierwsze, Odwołujący przedstawił obszerne wyjaśnienia dotyczące ceny oferty. Po drugie, w sposób kompleksowy ukazał Zamawiającemu metodykę budowania ceny oferty i ponoszonych kosztów. Kluczowe znaczenie ma bowiem fakt, iż roboty budowlane objęte postępowaniem zostały już wykonane, co znajduje potwierdzenie w Protokole końcowym odbioru robót z dnia 17 stycznia 2019 r. Dodatkowo, w ocenie Odwołującego, decyzja o odrzuceniu oferty Odwołującego nie została prawidłowo uzasadniona. Jak wskazano powyżej, Zamawiający był zobligowany przedstawić uzasadnienie faktyczne i prawne odrzucenia oferty wykonawcy stanowiące przeciwdowód. Tymczasem na zarzut nieprawidłowego określenia stanu faktycznego przez Zamawiającego wynikającego z nieuwzględnienia w najmniejszym zakresie robót wykonanych przez Odwołującego w ramach nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r. (przyjętych w znacznej części przez Zamawiającego), Zamawiający wskazał wyłącznie, że w/w umowa została rozwiązana z uwagi na nienależyte wykonanie umowy. Zamawiający nie wskazał w uzasadnieniu odrzucenia oferty chociażby jaki zakres robót, jego zdaniem, wymaga ponownego wykonania. Samo już wskazanie przez Zamawiającego, że umowa została rozwiązana wskutek nienależytego wykonania umowy, a nie - niewykonania umowy, prowadzi do wniosku, że część robót wykonana była prawidłowo, co wpływa na kalkulację ceny. Zamawiający nie przedstawił także żadnego uzasadnienia prawnego przemawiającego za tym, że czynniki wpływające na kalkulację ceny przez Odwołującego nie mogły być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu. Zarzut dotyczący odrzucenie przez Zamawiającego oferty wykonawcy z uwagi na błąd w obliczeniu ceny (art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp) W ocenie Odwołującego biorąc pod uwagę treść art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp błędem w obliczeniu ceny jest błąd co do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, nie zaś wadliwe od strony technicznej wykonanie czynności arytmetycznych składających się na obliczenie ceny. Błąd w obliczeniu ceny zachodzi, jeśli cena oferty została obliczona w sposób niezgodny ze sposobem jej obliczenia podanym w dokumentacji przetargowej lub w cenie oferty uwzględniono niewłaściwą stawkę podatku VAT. Biorąc pod uwagę powyższe, Odwołujący wskazał, że Zamawiający oczekuje wykonania przedmiotu zamówienia, który już został wykonany. W stanie faktycznym sprawy Odwołujący w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny, ponieważ wziął pod uwagę, inaczej niż to czyni Zamawiający, zakres prac wykonanych przez Odwołującego i przyjętych przez Zamawiającego w ramach Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r. - o czym świadczy m.in. podpisany przez Odwołującego i Zamawiającego Protokół z dnia 17 stycznia 2019 r. w którym strony wskazały, że roboty zostały wykonane z usterkami, o których mowa w Załączniku nr 1 do Protokołu. Zarzut dotyczący unieważnienia postępowania z uwagi na wystąpienie istotnej zmiany okoliczności (art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp) Z daleko posuniętej ostrożności Odwołujący podniósł, że prowadzenie niniejszego postępowania w obecnym kształcie powoduje naruszenie interesu publicznego polegającego na niegospodarnym zarządzaniu środkami publicznymi. Ponadto należy wskazać, że Zamawiający swoim postępowaniem naraża się na zarzut naruszenia art. 44 ust. 3 pkt. 1) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. 2019 poz. 869) zgodnie z którym wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny. Zamawiający jako jednostka zobowiązana do przestrzegania ustawy o finansach publicznych, powinna wydatkować środki zgodnie z ich planowanym przeznaczeniem, zgodnie z celem na który zostały przekazane i zaplanowane. Naruszenia przepisów ustawy o finansach publicznych, wiążą się z negatywnym i konsekwencjami prawnymi dla osób, które dopuszczają się takich naruszeń. Ocena, czy prowadzenie danego postępowania lub wykonanie zamówienia leży w interesie publicznym, należy do zamawiającego. Należy pamiętać, że w przepisie jest mowa o interesie publicznym, który niekoniecznie musi być zbieżny z interesem zamawiającego. W ocenie Odwołującego można nawet postawić tezę, że powinien pozostawać w oderwaniu od interesu zamawiającego. Jak wskazuje J. Pieróg, nie brak udzielenia zamówienia ma powodować naruszenie interesu publicznego, a wręcz przeciwnie - wykonanie zadania (udzielenie zamówienia) ma być sprzeczne z interesem publicznym. Dlatego stosowanie tej przesłanki wymaga dużej rozwagi i wykazania rzeczywistej szkody, jaka w interesie publicznym mogłoby spowodować udzielenie zamówienia (J. Pieróg, komentarz do art. 93, Prawo zamówień publicznych, Legalis/el.). W ocenie Odwołującego przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na modernizację pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz w zakresie wskazanym przez Zamawiającego w opisie przedmiotu zamówienia będzie prowadzić do zniweczenia robót budowlanych wykonanych przez Odwołującego i przyjętych przez Zamawiającego w ramach Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r. Można bowiem wyobrazić sobie sytuacje, w której wykonawca wybrany przez Zamawiającego w celu należytego wykonania zamówienia będzie musiał usunąć, a de facto po prostu zniszczyć to co wykonał wcześniej prawidłowo Odwołujący. To zaś oznacza, że Zamawiający (podatnicy) zapłaci dwa razy za te same prace. W ocenie Odwołującego prace stanowiące przedmiot zamówienia zostały wykonane. Zgodnie z Protokołem końcowym odbioru robót z dnia 17 stycznia 2019 r. tylko nieznaczna część robót budowlanych została wykonana z usuwalnymi usterkami. Ponadto, warunkiem unieważnienia postępowania jest wystąpienie dodatkowych przesłanek w postaci istotnej zmiany okoliczności oraz niemożliwość przewidzenia następstw tej zmiany okoliczności. Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać że pozostali wykonawcy nie mieli wiedzy o zakresie robót wykonanych przez Odwołującego w ramach Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r. (Zamawiający nie poinformował o tym pozostałych wykonawców na etapie składania ofert), co mogłoby wpłynąć istotnie na sposób skalkulowania przez nich ceny, a nawet odstąpienie od złożenia oferty z uwagi na niewielki zakres przedmiotu zamówienia. Zarzut dotyczący unieważnienia postępowania z uwagi na wystąpienie niemożliwej do usunięcia wady, uniemożliwiającej zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy (art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp) W ocenie Odwołującego istnieje podstawa do unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Wskazana przesłanka dotyczy sytuacji, gdy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego popełniono takie naruszenia, które mają wpływ na wynik postępowania o zamówienie publiczne w postaci zawarcia ważnej umowy w sprawie zamówienia publicznego. Zaistniała w postępowaniu wada uniemożliwia podpisanie przez zamawiającego ważnej umowy z wybranym wykonawcą. Z pewnością za wadę postępowania należy uznać sytuacje, o których stanowi art. 146 ust. 1 PZP, określający przesłanki do stwierdzenia nieważności umowy zawartej w sprawie zamówienia publicznego. Wykładnia celowościowa przepisu art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp prowadzi do wniosku, że niemożliwa do usunięcia wada uniemożliwiająca zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego to każda niedająca się usunąć wada uniemożliwiająca zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy. Konieczne jest więc wystąpienie związku przyczynowego pomiędzy zaistniałą wadą, a niemożnością zawarcia umowy. W ocenie Odwołującego zamawiający unieważniając postępowania na podstawie przepisu art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp są uprawnieni do brania pod uwagę zarówno okoliczności skutkujących unieważnieniem zawartej umowy wynikających z art. 146 ust. 1 PZP, jak i powinni brać pod uwagę okoliczności skutkujące unieważnieniem umowy na podstawie art. 146 ust. 6 ustawy Pzp. Odwołujący wskazał, że w orzecznictwie wskazuje się, iż od pojęciem niemożliwej do usunięcia wady uniemożliwiającej zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego kryje się każde uchybienie przepisom PZP, którego skutków nie można usunąć przy zastosowaniu procedur z nich wynikających (wyrok z dnia 17 marca 2016 r. sygn. KIO 314/16). Jednocześnie owo usunięcie może nastąpić w dowolny sposób byleby nie był on sprzeczny z ustawą Pzp, a w szczególności nie prowadził do wypaczenia wyniku postępowania. Zatem pomiędzy dokonaniem przez zamawiającego czynności lub zaniechaniem dokonania czynności z naruszeniem przepisu PZP a wynikiem postępowania musi zatem zaistnieć związek pozwalający wykazać ich wpływ, realny lub potencjalny, na wybór oferty najkorzystniejszej. Do zastosowania art. 93 ust. 1 pkt 7 PZP konieczne jest wykazanie zaistnienia wszystkich wymienionych w tym przepisie przesłanek. Do przesłanek należy zaliczyć: 1. fakt wystąpienia wady postępowania, 2. wada musi być niemożliwa do usunięcia, 3. niemożliwa do usunięcia wada musi powodować niemożność zawarcia umowy, która nie podlegałaby unieważnieniu, 4. zagrożenie unieważnieniem umowy musi wynikać z zaistnienia jednej z podstaw unieważnienia określonych w art. 146 ust. 1 lub 6 ustawy PZP. W ocenie Odwołującego odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy należy wskazać, że istnieje podstawa do unieważnienia postępowania z powodu wady tkwiącej w opisie przedmiotu zamówienia. Zamawiający bowiem prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na modernizację pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz. Wskazane roboty budowlane zostały jednak wykonane przez Odwołującego i przyjęte przez Zamawiającego w ramach Umowy nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r., a wykonawcy nie zostali o tym fakcie poinformowani. W stanie faktycznym sprawy mamy zatem do czynienia z wada SIWZ, która zakwalifikować należy jako wadę, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 7 PZP. Zaistnienie takiej wady nie może zostać konwalidowane, a cel postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie może być osiągnięty. Izba ustaliła co następuje: Izba rozpoznając sprawę uwzględniła akta sprawy odwoławczej, w rozumieniu § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 marca 2018 roku w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (Dz.U. z 2018 r.. Izba postanowiła dopuścić w poczet materiału dowodowego następujący dokumenty: umowę nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r., protokół końcowy odbioru robót z dnia 17 stycznia 2019 r., ocena techniczna na okoliczność odbioru dachowych robót budowalnych na budynku pływalni przy ul. Potockiej 1 z dnia 22 stycznia 2019 r. - na okoliczność wykazania zakresu robót wykonanych przez Odwołującego oraz prawidłowości złożonej oferty; protokół stanu faktycznego sporządzonego w dniu 05 września 2019 r. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie N. J. Kancelaria Komornicza nr VIII w Warszawie w ramach postępowania prowadzonego pod sygn. akt: Kmn 1/19 wraz z załącznikami, o na okoliczność: zakresu prac wykonanych przez Odwołującego w ramach Umowy nr 22/0SIR/IX/201 WT z dnia 27 września 2018 r. zawartej pomiędzy Zamawiającym a Odwołującym, który świadczy o wadliwie sporządzonym opisie przedmiotu zamówienia, który w konsekwencji prowadzi do nieważności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr ZP-2/OSIR/2020, ostanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie, II Wydział Cywilny z dnia 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt: II Co 434/20 w przedmiocie zabezpieczenia dowodu z oględzin nieruchomości przez biegłego z zakresu budownictwa w zakresie prac wykonanych przez TMB Maat Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Józefowie na dachu budynku pływalni miejskiej OSIR położonego w Warszawie przy ul. Potockiej 1 o na okoliczność: ustalenia, że udzielenie zamówienia publicznego na modernizację pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr ZP-2/OSIR/2020 w zakresie wskazanym przez Zamawiającego w opisie przedmiotu zamówienia będzie prowadzić do zniweczenia robót budowlanych wykonanych przez Odwołującego i przyjętych przez Zamawiającego w ramach Umowy nr 22/0SIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r., co świadczy o wadliwie sporządzonym opisie przedmiotu zamówienia, co w konsekwencji prowadzi do nieważności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr ZP-2/OSIRJ2020, korespondencji pomiędzy Odwołującym a Zamawiającym dotyczącej usunięcia usterek stwierdzonych w Protokole końcowego odbioru robót z dnia 17 stycznia 2019 r. o na okoliczność: niedopuszczenia przez Zamawiającego do usunięcia usterek stwierdzonych w Protokole końcowego odbioru robót z dnia 17 stycznia 2019 r. oraz ustalenia, że udzielenie zamówienia publicznego na modernizację pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. St. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr ZP2/OSIR/2020 w zakresie wskazanym przez Zamawiającego w opisie przedmiotu zamówienia będzie prowadzić do zniweczenia robót budowlanych wykonanych przez Odwołującego i przyjętych przez Zamawiającego w ramach Umowy nr 22/0SIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r., co świadczy o wadliwie sporządzonym opisie przedmiotu zamówienia, który w konsekwencji prowadzi do nieważności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr ZP-2/OSIR/2020, pismo Zamawiającego z dnia 14 czerwca 2019 r. na okoliczność ustalenia przyczyn odstąpienia od umowy z dnia 27 września 2018 r. Izba ustaliła, że Zamawiający ogłosił w dniu 08.06.2020 r. postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest Modernizacja pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m st. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz. W pkt 7 SIWZ oraz pkt 11.4 Ogłoszenia o zamówieniu Zamawiający wskazał, że: „Przedmiotem niniejszego zamówienia jest „Modernizacja pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji m. st. Warszawy w Dzielnicy Żoliborz przy ul. Potockiej 1 w Warszawie". Zamawiający opisał stan istniejący: „Zespół basenów został wybudowany w 1999 roku. Hala basenowa jest przykryta dachem, którego elementy nośne stanowią dźwigary z drewna klejonego w kształcie zbliżonym do fali a pokrycie jest z blachy fałdowej. Na pierwszym piętrze budynku znajduje się część biurowo - socjalna przykryta dachem łukowym o pokryciu z blachy fałdowej. Na papierze budynku znajduje się część rekreacyjna i zaplecze basenu, które przykryte są dachami płaskimi o pokryciu z papy lub membrany z tworzywa sztucznego. W 2018 r. została wykonana częściowa modernizacja dachu i jego termicznej izolacji w budynku pływalni OSiR Żoliborz. Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia określa załącznik nr 1 do wzoru umowy oraz: a) Wzór umowy stanowiący załącznik nr 5 do SIWZ; b) Dokumentacja projektowa — załącznik nr 8a do SWZ stanowiąca równocześnie załącznik nr 2 do wzoru umowy c) Specyfikacja Techniczna Wykonania i Odbioru Robót — załącznik nr 8b do SIWZ stanowiąca równocześnie załącznik nr 3 do wzoru umowy; d) Przedmiar robót — załącznik nr 8c do SIWZ. W pkt 22 SIWZ, Zamawiający wskazał, że Wykonawca w formularzu ofertowym ma określić ryczałtową cenę ofertową brutto (z podatkiem VAT należnym Wykonawcy) za wykonanie przedmiotu zamówienia przy czym za podstawę jej obliczenia wskazał kosztorys ofertowy sporządzony w oparciu o przedmiar robót opracowany przez Wykonawcę. Wskazano również, że przedmiar robót zawarty w załączniku nr 8c do SIWZ opracowany przez Zamawiającego stanowi jedynie podstawę informacyjną o zakresie przedmiotu zamówienia. W przypadku nie uwzględnienia w przedmiarze robót opracowanym przez Wykonawcę, wszystkich robót i innych wydatków niezbędnych do zrealizowania przedmiotu umowy na warunkach określonych w pkt 6 SIWZ oraz we wzorze umowy stanowiącym załącznik nr 5 do SWZ i wynikających z dokumentacji projektowej stanowiącej załącznik nr 8a) do SIWZ, a także specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót, stanowiącej załącznik nr 8b) do SIWZ, powstałe różnice stanowią element ryzyka Wykonawcy i nie skutkują zwiększeniem ceny, o której mowa w niniejszym punkcie. Izba ustaliła, że Odwołujący złożył ofertę za cenę brutto 156.350,80 złotych. Cena oferty Odwołującego odbiegała od wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o podatek VAT (opiewającej na kwotę 770.843.46 zł) o 79 72 % a od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert (630.117,70 zł) 0 75 19%. Zamawiający wystosował do Odwołującego w dniu 07.07.2020 r. na mocy art. 90 ust. 1 ustawy Pzp wezwanie do złożenie wyjaśnień w zakresie wyliczenia ceny. Na wezwanie Zamawiającego, Odwołujący w dniu 9 lipca 2020 r. złożył wyjaśnienia w których wskazał, że w związku z wykonaniem przez niego robót budowlanych na podstawie umowy 22/0SlR/lX/2018/T zawartej w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego a objętych w znaczącej części niniejszym postępowaniem przetargowym, Odwołujący potraktował opis przedmiotu zamówienia w części obejmującej opis prac już wykonanych jako omyłkę. W ocenie Odwołującego trudno było uznać za możliwe i prawdopodobne aby Zamawiający rozpisał przetarg na wykonanie robót będących już obecnie we władaniu tychże. Odwołujący w ramach swojej oferty skalkulował więc roboty nieobjęte rozstrzygniętym w 2018 przetargiem w wyniku którego wykonano roboty budowlane na podstawie umowy z dnia 1 października 2018 r. lub sprawdzeniu tychże. W ocenie Odwołującego w wyniku omyłki Zamawiającego w zakresie przedmiotu zamówienia Odwołujący zobowiązany był skorygować i dostosować opis pozycji kosztorysowych do rzeczywistego zakresu prac do wykonania na podstawie dokumentacji technicznej. Kalkulacja ceny wreszcie dokonana była w taki sposób, ażeby oferta Odwołującego nie stanowiła czynu nieuczciwej konkurencji. Odwołujący przedstawił również szczegółowe wyjaśnienia dot. poszczególnych pozycji kosztorysu ofertowego, wskazując, iż szereg prac, których wykonania wymagał Zamawiający w ramach obecnie prowadzonego postępowania, zostały już przez Odwołującego wykonane w ramach realizacji umowy z dnia 27 września 2018 r. Odwołujący wskazał, że w związku z tym nie będzie deklarował wykonania robót, które w jego ocenie już wykonał. Odwołujący załączył również kosztorys ofertowy sporządzony metodą uproszczoną który potwierdza, że ww. pozycje kosztorysu zostały wyzerowane (wyzerowano obmiar oraz w miejscu na cenę wskazano 0 zł.). Pismem z dnia 15 lipca 2020 r. Zamawiający poinformował Odwołującego o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, art. 90 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 89 ust. 4 ustawy Pzp, art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp. W uzasadnieniu do odrzucenia oferty Odwołującego, Zamawiający wskazał, tak jak w Piśmie z dnia 7 lipca 2020 r., stanowiącym wezwanie do złożenia wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny, że oferta Odwołującego odbiegała od wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o podatek VAT o 79,72%, a także że odbiegała od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert o 75,19%. Ponadto, Zamawiający wskazał, że jego zdaniem Odwołujący nie udowodnił, że zaoferowana przez niego cena nie nosi znamion ceny rażąco niskiej, a dodatkowo, że oferta nie jest niezgodna z SIWZ oraz nie zawiera błędów w obliczeniu ceny. Izba ustaliła, że Odwołujący zawarł z Zamawiającym Umowę nr 22/OSIR/IX/2018/T z dnia 27 września 2018 r. Przedmiotem Umowy było wykonanie modernizacji pokrycia dachu i jego izolacji termicznej w budynku pływalni znajdującego się na terenie Ośrodka Sportu i Rekreacji m. st. Warszawy w dzielnicy Żoliborz ul. Potocka 1 w Warszawie. Strony w dniu 9 listopada 2018 r. podpisały Protokół konieczności dokonania robót dodatkowych, w których określiły m.in. zakres rzeczowy dodatkowych robót do wykonania, a także ustaliły wynagrodzenie należne Odwołującemu za wykonanie tych robót. Do Protokołu załączono Kosztorys na roboty dodatkowe, który został parafowany przez strony. W dniu 11 stycznia 2019 r. strony podczas spotkania ustaliły termin przystąpienia odbioru na dzień 17 stycznia 2019 r. na godzinę 13.00. W dniu 17 stycznia 2019 r. strony dokonały odbioru końcowego robót. W protokole końcowym odbioru robót wskazano, że roboty zostały wykonane z usterkami, o których mowa w Załączniku nr 1 do Protokołu. Ponadto, strony ustaliły, że usterki zostaną usunięte przez Odwołującego do dnia 30 maja 2019 r. Pismem z dnia 21 stycznia 2019 r. Zamawiający wskazał, że Protokół odbioru końcowego robót z dnia 17 stycznia 2019 r. jest traktowany jako komisyjny przegląd stanu faktycznego, a wskazane w trakcie braki i uchybienia po uzupełnieniu i skwitowaniu przez Zamawiającego mogą być podstawą do skutecznego zgłoszenia gotowości do odbioru końcowego. Zamawiający w uzasadnieniu do ww. pisma wskazał również termin usunięcia usterek do dnia 30 kwietnia 2019 r. Izba ustaliła, że pismem z dnia 14 czerwca 2019 r. Zmawiający poinformował Odwołującego o odstąpieniu od umowy zawartej w dniu 27 września 2018 r. W treści pisma Zamawiający wskazał, że w związku z niedotrzymaniem przez Odwołującego wyznaczonego przez Zamawiającego na dzień 10 czerwca 2019 r. terminu na naprawę wadliwe wykonanych prac i dokończenia realizacji inwestycji, Zamawiający odstępuje od umowy. Izba zważyła co następuje: Na wstępie Izba ustaliła, że Odwołujący - jako wykonawca, którego oferta, w przypadku potwierdzenia się zarzutów odwołania, może zostać wybrana jako najkorzystniejsza - spełnia określone w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp przesłanki korzystania ze środków ochrony prawnej, tj. ma interes w uzyskaniu zamówienia, a naruszenie przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp może spowodować poniesienie przez niego szkody, polegającej nieuzyskaniu zamówienia. W ocenie Izby odwołanie podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, ż pomimo, iż Odwołujący kwestionuje czynność Zamawiającego polegającą na odrzuceniu jego oferty, odwołanie w zasadniczej części dotyczy postanowień SIWZ. Zarzuty i argumenty podniesione bowiem przez wykonawcę w treści odwołania dotyczące zapisów SIWZ w zakresie nieprawidłowego opisu przedmiotu zamówienia. Argumentacja Odwołującego sprowadza się do twierdzenie, że w opisie przedmiotu zamówienia Zamawiający nie uwzględnił prac jakie Odwołujący wykonał w ramach umowy zawartej w dniu 27 września 2018 r. W ocenie Izby powyższe zarzuty i argumenty są w istocie polemiką Odwołującego z określonymi zapisami zawartymi w SIWZ, które były znane wykonawcy od dnia jej publikacji na stronie internetowej Zamawiającego tj. od dnia 8 czerwca 2020 r. Zamawiający w pkt 7 SIWZ oraz pkt II.4 Ogłoszenia o zamówienia opis zakres prac objętych przedmiotowym postępowaniem. Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia został określony w załączniku nr 1 do wzoru umowy. Zgodnie z art. 182 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp odwołanie wobec treści ogłoszenia o zamówieniu, a jeżeli postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego, także wobec postanowień Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia, wnosi się w terminie 5 dni od dnia publikacji ogłoszenia w Biuletynie Zamówień Publicznych lub zamieszczenia Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia na stronie internetowej. Tym samym termin na złożenie odwołania co do wymagań Zamawiającego w zakresie kwestionowanych zapisów SIWZ upłynął 13 czerwca 2020 roku. Wykonawca jest związany ustawowym terminem wniesienia odwołania, który ma charakter zawity, a jego upływ powoduje utratę możliwości skorzystania z tego środka ochrony prawnej. Odnosząc się zaś do poszczególnych zarzutów podniesionych przez Odwołującego, Izba wskazuje co następuje: Zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp W ocenie Izby zarzut nie potwierdził się. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, której treść nie odpowiada treści SIWZ. Ustawodawca zobowiązał więc zamawiającego do odrzucenia ofert tych wykonawców, którzy złożyli ofertę niezgodną z wymaganiami zamawiającego określonymi w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, co do zakresu, ilości, jakości, warunków realizacji i innych elementów istotnych dla wykonania przedmiotu zamówienia. Niezgodność treści oferty z treścią SIWZ może polegać na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami specyfikacji, z zaznaczeniem, że chodzi tu o wymagania SIWZ dotyczące sposobu wyrażenia, opisania i potwierdzenia zobowiązania (świadczenia) ofertowego, a więc wymagania, co do treści oferty. Niezależnie od charakteru niezgodności, aby zastosować podstawę odrzucenia oferty z art. 89 ust.1 pkt 2 Pzp musi być możliwe uchwycenie na czym konkretnie taka niezgodność polega, czyli co i w jaki sposób w ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi postanowieniami SIWZ. W ocenie Izby w analizowanym stanie faktycznym Zamawiający zasadnie uznał, że Odwołujący złożył ofertę niezgodną z opisem przedmiotu zamówienia, dokonując samodzielnego i nieuprawnionego określenia przedmiotu zamówienia. Wskazać należy, że w dokumentacji postępowania Zamawiający określił zakres prac, który należy wykonać w ramach przedmiotowego postępowania. Odwołujący złożyć ofertę niezgodną z SIWZ tj. obejmującą tylko część prac określonych w dokumentacji postępowania, uzasadniając swoją decyzję w wyjaśnieniach z dnia 9 lipca 2020 r. okolicznością, iż w jego ocenie prace niewycenione przez wykonawcę zostały już przez niego wykonane w 2018 roku. Takie działanie Odwołującego uznać należy za nieprawidłowe i co więcej pozostaje w sprzeczności z innymi oświadczeniami zawartymi w złożonej dokumentacji ofertowej m.in. oświadczeniem Odwołującego zawartym w formularzu ofertowym, iż zapoznał się ze Specyfikacją Istotnych Warunków Zamówienia, w tym ze wzorem umowy, jak też z wszystkimi innymi dokumentami oraz warunkami spełnienia świadczenia, do dokumentów i warunków nie wnosi żadnych zastrzeżeń i uznaje się za związanych określonymi w nich postanowieniami, a w przypadku wyboru jego oferty podpisze umowę zgodnie z treścią przedstawioną przez Zamawiającego. Odwołujący wskazał również w treści formularza, że oferuje wykonanie ww. przedmiotu zamówienia określonego w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia zgodnie z warunkami określonymi przez Zamawiającego za cenę brutto w wysokości 156.350,80 złotych. W ocenie Izby wcześniejsza realizacja jakichkolwiek prac na dachu stanowiących przedmiot obecnego zamówienia nie daje legitymacji Odwołującemu do decydowania za Zamawiającego które prace należy obecnie wykonać i jakie prace należy wycenić w ramach obliczenia kosztów realizacji zamówienia. To bowiem Zamawiający samodzielnie decyduje co jest przedmiotem zamówienia, zaś wykonawcy na odpowiednim etapie postępowania mają możliwość skorzystania ze środków ochrony prawnej i zaskarżyć treść SIWZ. Tego zaś w przedmiotowym postępowaniu Odwołujący nie uczynił. Za nieuprawnione, w ocenie Izby, uznać należy samodzielne i subiektywne określenie przez wykonawcę zakresu prac podlegających wycenie. Skutkuje to bowiem samodzielnym określeniem przez Odwołującego przedmiotu zamówienia, to zaś przekłada się na porównywalność ofert złożonych przez innych wykonawców w postępowaniu. Podkreślić należy, że Odwołujący w treści złożonych wyjaśnień z dnia 9 lipca 2020 r. sam potwierdził niezgodność oferty z opisem przedmiotu zamówienia, wskazując, iż nie uwzględnił w wycenie przedmiotu zamówienia określonych prac wskazanych w SIWZ, gdyż samodzielnie przyjął, iż prace te zostały już wykonanie. Odwołujący samodzielnie określił zakres przedmiotu zamówienia podlegający wycenie, w konsekwencji czego Zamawiający zasadnie odrzucił ofertę Odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. W ocenie Izby istota zarzutu Odwołującego sprowadza się do kwestionowania prawidłowości opisu przedmiotu zamówienia sporządzonego przez Zamawiającego, co zresztą potwierdził sam Odwołujący podczas rozprawy. Jak Izba wskazała powyżej, termin na wniesienie odwołania co do zapisów SIWZ minął w dniu 13 czerwca 2020 r. Obecnie taki zarzut uznać należy za spóźniony. Odwołujący miał możliwość rozwiania swoich wątpliwości i mógł skorzystać z ustawowego przywileju określonego w art. 38 ust. 1 ustawy Pzp i mógł zwrócić się do Zamawiającego z prośbą o wyjaśnienie kwestii dotyczących zakresu prac, które są konieczne do wykonania, jak również, pomimo prawa do dokonania wizji lokalnej w obiekcie Zamawiającego, Odwołujący z przedmiotowego przywileju nie skorzystał i nie złożył wniosku o wyjaśnienie treści SIWZ jak również nie dokonał wizji lokalnej i sam podjął decyzję za Zamawiającego o zakresie robót do wykonania. Czynności podejmowane obecnie przez Odwołującego są, w ocenie Izby, spóźnione. Zgodzić się należy z Zamawiającym, iż od czasu realizacji umowy w 2018 roku, stan techniczny dachu mógł ulec chociażby pogorszeniu, degradacji, czego Odwołujący zdaje się zupełnie nie wziął pod uwagę przygotowując ofertę w przedmiotowym postępowaniu. Z góry założył, że prace przez niego wykonane zostały prawidłowo i do dnia złożenia oferty stan faktyczny nie uległ zmianie. Przyjęcie takiego założenia było, w ocenie Izby, niedopuszczalne. W SIWZ próżno szukać postanowień uprawniających Odwołującego do samodzielnego określenia przedmiotu zamówienia w przedmiotowym postępowaniu. Podkreślić należy, że obowiązkiem wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia publicznego, jest złożenie oferty odpowiadającej treści SIWZ i zakresowi zamówienia, który określa Zamawiający. Trudno sobie wyobrazić, aby Zamawiający w wyniku prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego uzyskał przedmiot zamówienia odmienny od tego który był celem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Gdyby przyjąć stanowisko Odwołującego za prawidłowe to wykonawcy, a nie Zamawiający decydowaliby o zakresie zamówień publicznych, a swym działaniem i składaniem odmiennych ofert, doprowadzaliby do sytuacji w której oferty te byłyby nieporównywalne — tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie. Oferta Odwołującego jest bowiem w obecnym kształcie nieporównywalna względem pozostałych prawidłowo złożonych ofert. Obejmuje bowiem węższy zakres aniżeli żądał tego Zamawiający. Mając zatem na uwadze powyższe oraz fakt, iż błąd Odwołującego ma charakter nieusuwalny i nie można go poprawić na mocy art. 87 ust 2 pkt 3 ustawy Pzo, jego oferta jest niezgodna z SIWZ i podlega odrzuceniu art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, co Zamawiający zasadni uczynił w przedmiotowym postępowaniu. Zarzut naruszenia art. 90 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 89 ust. 4 ustawy Pzp W zakresie zarzutu naruszenia przez Zamawiającego art. 90 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 89 ust. 4 ustawy Pzp, to Izba również uznała, że Zamawiający swoim działaniem nie naruszył przepisów ustawy na jakie powołał się Odwołujący. Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień lub jeżeli dokonana ocena wyjaśnień wraz ze złożonymi dowodami potwierdza, że oferta zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Z kolei art. 89 ust. 4 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Wskazać należy, że Odwołujący złożył ofertę za cenę brutto 156 350,80 złotych. Zaproponowana przez Odwołującego cena za realizację zamówienia odbiegała od wartości szacunkowej zamówienia o 79,72% oraz o 75,19% średniej arytmetycznej złożonych ofert. Zamawiający wystosował do Odwołującego w dniu 7.07.2020 r. na mocy art. 90 ust. 1 ustawy Pzp wezwanie do złożenie wyjaśnień w zakresie wyliczenia ceny. W treści wezwania Zamawiający wskazał w sposób precyzyjny pozycje kosztorysowe, które wzbudzały jego wątpliwości co do prawidłowości wyceny. W ocenie Izby, treść złożonych przez Odwołującego wyjaśnień potwierdzała, że zaoferowane cena za realizację zamówienia jest ceną rażąco niską. Nie ulega wątpliwości, że Odwołujący zaoferował cenę nierealną, gdyż w wycenie kosztów realizacji zamówienia nie uwzględnił wszystkich prac składających się na przedmiot zamówienia i wskazanych w SIWZ. Zaoferowana przez Odwołującego cena w stosunku do przedmiotu zamówienia jest ceną odbiegającą od jego wartości, a rzeczona różnica nie jest uzasadniona obiektywnymi względami pozwalającymi Odwołującemu, bez strat i finansowania wykonania zamówienia z innych źródeł niż wynagrodzenie umowne zamówienie to wykonać. Za taką okoliczność nie może być uznana umowa z dnia 27 września 2018 r. i samodzielnie ustalony przez Odwołującego zakres prawidłowo wykonanych prac przez wykonawcę w ramach tego postępowania. Nie ma żadnych dowodów potwierdzających, że Odwołujący rzeczywiście w sposób prawidłowy wykonał prace, co do których oświadczył, iż nie będzie deklarował ich wykonania. Zarówno protokół końcowego odbioru prac z dnia 17 stycznia 2019 jak i protokół stanu faktycznego sporządzonego w dniu 5 stycznia 2019 r. wskazują na szereg nieprawidłowości w realizacji robót w 2018 r. Odwołujący w sposób ogólny w treści złożonych wyjaśnień z dnia 9 lipca 2020 r. wskazał, że określone prace w jego ocenie są już wykonane. Okoliczność ta nie została jednak potwierdzona ani protokołem odbioru robót ani innych obiektywnym dowodem. Ponadto podkreślić należy jeszcze raz, że uprawnieniem Zamawiającego było określenie zakresu prac objętych obecnie prowadzonym postępowaniem przetargowym, zaś obowiązkiem wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia było złożenie oferty odpowiadającej temu zakresowi. Wskazać dalej należy, że wbrew zarzutom Odwołującego Zamawiający przeprowadził procedurę wyjaśniająca określoną w art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, a dodatkowo wskazał uzasadnienie faktyczne i prawne odrzucenia oferty odnosząc się do pozycji kosztorysowych oraz innych okoliczności swojej decyzji. Podał także powód odrzucenia powołując się na fakt, iż zaoferowana cena nie jest realna i stwarza zagrożenie prawidłowości wykonanych robót. Stad też, w ocenie Izby, zarzuty sformułowane przez Odwołującego w tym zakresie uznać należy za niezasadnie. Zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp W ocenie Izby zarzut nie potwierdził się. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zwiera błąd w obliczeniu ceny lub kosztu. Błędem takim w szczególności będzie zastosowanie niewłaściwych jednostek miary, niewłaściwego zakresu czynności, które trzeba wykonać w trakcie realizacji zamówienia, błędem będzie również przyjęcie niewłaściwej stawki podatku VAT. Błąd w rozumieniu omawianego przepisu jest więc błędem polegającym na tym, że wykonawca kalkulując cenę za realizację zamówienia nie uwzględnił cech przedmiotu zamówienia, jego zakresu czy warunków realizacji określonych w SIWZ. W analizowanym stanie faktycznym, po dokonaniu analizy wyjaśnień złożonych na wezwanie Zamawiającego na mocy art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, Zamawiający powziął wiedzę o fakcie, że powodem zaoferowania przez Odwołującego ceny ofertowej na poziomie 156.350,80 złotych brutto było nieuwzględnienie w ofercie części robót koniecznych do wykonania w przedmiotowym zamówieniu, będącego, w ocenie Izby, następstwem błędnej oceny stanu faktycznego polegającej na przyjęciu przez Odwołującego, że realizacja w 2018 roku robót budowlanych na dachu stanowiącym przedmiot modernizacji w obecnie prowadzonym postępowaniu, daje Odwołującemu uprawnienie do dobrowolnej zmiany opisu przedmiotu zamówienia i złożenia oferty niezgodnej z zakresem określonym w SIWZ. W ocenie Izby, Odwołujący działając pod wpływem błędnej oceny stanu faktycznego popełnił błąd w obliczeniu ceny nie uwzględniając przy jej kalkulacji całego zakresu zamówienia wskazanego w SIWZ. Zakres prac objętych przedmiotowym postępowaniem został określony przez Zamawiającego w SIWZ, zaś obowiązkiem Odwołującego było uwzględnienie w wycenie tak określonego przez Zamawiającego zakresu zamówienia. W konsekwencji, Izba uznała, że zarzut nie potwierdził się. Zarzut naruszenia art. 93 ust. 1 pkt 6 oraz pkt 7 ustawy Pzp W ocenie Izby nie ma podstaw do zastosowania powyższych przepisów w analizowanym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publiczny, czego nie można było wcześniej przewidzieć. Unieważnienie postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp wymaga wykazania, że wcześniej, czyli w momencie wszczęcia postępowania, nie można było przy zachowaniu odpowiedniej staranności przewidzieć, iż nastąpi istotna zmienia okoliczności, w wyniku której - kontynuowanie postępowania i udzielenie zamówienia publicznego nie będzie leżało w interesie publicznym. W ocenie Izby w przedmiotowym postępowaniu nie doszło do jakiejkolwiek zmiany okoliczności faktycznych, które winny uzasadniać unieważnienie postępowania. Zamawiający ogłaszając postępowanie miał pełną widzę o umowie z dnia 27 września 2018 r., o odstąpieniu od umowy, co usterkach stwierdzonych w protokole odbioru z dnia 17 stycznia 2019 r. Oczywistym dla Izby jest to, że Zamawiający znając treść postanowienia Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2020 r. dotyczącego dowodu z oględzin nieruchomości przez biegłego jest związany treścią postanowienia sądu. Z treści postanowienia sądu wynika, że biegły miał dokonać oględzin w dniu 28 sierpnia 2020 r. Odwołujący nie przedłożonych żadnych dowodów na wykazanie, że takie oględziny nie zostały wykonane. Nie ma więc uzasadnienia dla twierdzenia Odwołującego, iż Zamawiający poprzez obecne postępowanie uniemożliwi ocenę prac wykonanych przez Odwołującego. W ocenie Izby opinia biegłego co do zakresu prawidłowo wykonanych prac przez Odwołującego i wzajemnych rozliczeń stron wówczas prowadzonego postępowania jest kwestią irrelewantną dla obecnego postępowania. Zmawiający ma bowiem prawo do samodzielnego ustalenia zakresu zamówienia kierując się swoim doświadczeniem i swoją oceną stanu technicznego dachu pływalni. Nawet jeśliby hipotetycznie przyjąć słuszność stanowisko Odwołującego co do prawidłowości wykonanych prac, to okoliczność tak podlega ocenie sądu w ramach rozliczeń realizacji umowy z dnia 27 września 2018 r. Nie można zgodzić się z Odwołującym, że przesłanka istotnej zmiany okoliczności oraz niemożliwości jej przewidzenia to fakt, że inni wykonawcy nie mieli wiedzy o zakresie robót wykonanych przez Odwołującego w ramach umowy z dnia 27 września 2018 r. Izba stoi na stanowisku, że Zamawiający opisał w SIWZ przedmiot zamówienia, umożliwił potencjalnym wykonawcom dokonanie oględzin, wykonawcy mieli możliwość zaskarżenia treści SIWZ lub składania wniosków o jej wyjaśnienie. Okoliczność, iż Odwołujący subiektywnie twierdzi, że wykonał prawidłowo jakieś zakres prac, nie może być uznana za nadzwyczajną okoliczność uzasadniającą unieważnienie postępowania. Okoliczność ta była bowiem znana Zamawiającemu w momencie wszczynania obecnego postępowania, zaś wykonawcy otrzymali od Zamawiającego niezbędne informacje do wyceny przedmiotu zamówienia określonego przez Zamawiającego w obecnym postępowaniu. Odnosząc się interesu publicznego, to w ocenie Izby, twierdzenia Odwołującego nie zasługują na uwzględnienie. Odwołujący identyfikuje interes publiczny ze swoim interesem. Nie ulega wątpliwości, iż prace zrealizowane przez Odwołującego w ramach umowy z dnia 27 września 2018 r. nie były wykonane prawidłowo, co wynika choćby z pism Odwołującego kierowanych do Zamawiającego z dnia 30 kwietnia 2019 r czy 7 maja 2019 r. Usterki stwierdzone w protokole odbioru nie zostały usunięte, a w konsekwencji przedmiot zamówienia nie został zrealizowany w sposób wymagany przez Zamawiającego. Izba przychyla się do stanowiska Zamawiającego, że udzielenie przedmiotowego zamówienia publicznego obejmującego zakres ustalony w dokumentacji postępowania służy realizacji interesu publicznego. W efekcie realizacji zamówienia Zamawiający otrzyma wyremontowany dach, który nie będzie zagrażał bezpieczeństwu użytkowników budynku, zaś jego prawidłowe wykonanie nie będzie narażało Zamawiającego na kolejne straty finansowe. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp i braku w dokumentacji postępowania informacji o fakcie wykonania robót przez Odwołującego co spowodowało w ocenie Odwołującego, że pozostali wykonawcy nie mieli rzekomo dostatecznej wiedzy przy kalkulacji ceny oferty, to Izba wskazuje, że w istocie argumentacja Odwołującego to kwestionowanie zapisów SIWZ po upływie terminu na wniesienie odwołania co do treści SIWZ. Skoro Odwołujący po zapoznaniu się z opisem przedmiotu zamówienia nie zgadzał się z jego zakresem oraz uznał, że postępowanie obarczone jest wspomnianą wadą, mógł skorzystać z prawa do złożenia wniosku o wyjaśnienie treści SIWZ zgodnie z art. 38 ustawy Pzp oraz ewentualnie mógł zaskarżyć jego treść na mocy art. 180 ust. 2 pkt 5 ustawy Pzp. W ocenie Izby, Odwołujący nie wykazał żadnego błędu w opisie przedmiotu zamówienia. Wykonawca wyłącznie subiektywnie dostosowuje treść SIWZ do swojej indywidualnej sytuacji, podejmując nieuzasadnioną próbę narzucenia Zmawiającemu swojego stanowisko co powinno składać się na przedmiot zamówienia. Izba stoi na stanowisko, że Zamawiający nie miał obowiązku informowania w przedmiotowym postępowaniu jaki był zakres zamówienia (wykonany bądź też niewykonany w ramach wcześniej prowadzonych postępowań), zarówno gdyby to było w roku 2018 czy we wcześniejszych latach. Pozostaje to bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy i dla składanych ofert. Wykonawca po zapoznaniu się z opisem przedmiotu zamówienia winien bowiem złożyć ofertę mu odpowiadającą i wiedza na temat jakichkolwiek robót we wcześniejszych latach pozostaje w ocenie Zamawiającego bezużyteczna, bo wykonawca zobowiązuje się do wykonania zakresu zamówienia określnego w konkretnym postępowaniu przetargowym. Zamawiający zaś umożliwił dokonanie oględzin jak również zawarł w SIWZ wymagany zakres informacji, co nie było kwestionowane przez wykonawców na etapie publikacji SIWZ. Podkreślić również należy, że przytoczenie przez Odwołującego regulacji art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp nie stanowi, w ocenie Izby, uzasadnienia dla unieważnienia postępowania. W ocenie Izby samo naruszenie przepisów ustawy Pzp w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w zakresie opisu przedmiotu zamówienia - niekwalifikowane jako jedno z naruszeń określonych w art. 146 ust. 1 ustawy Pzp - nie stanowi wystarczającej podstawy do unieważnienia umowy. Odwołujący winien więc wykazać, że zachodzą przesłanki unieważnienia umowy w sprawie zamówienia publicznego określone w kodeksie cywilnym. Wykazać związek przyczynowy pomiędzy rzekomą wadą postępowania o koniecznością unieważnienia umowy. Tego zaś Odwołujący nie uczynił. Rzekome błędne opisanie przez Zamawiającego przedmiotu zamówienia nie może być uznane za wadę postępowania skutkującą brakiem możliwości zawarcia niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Co więcej, jak Izba wskazał powyżej, Odwołujący nie wykazał żadnej wady opisu przedmiotu zamówienia. Odnosząc się do dowodów załączonych przez Odwołującego do pisma procesowego z dnia 30 sierpnia 2020 r. to, w ocenie Izby, dowody ten nie mają znaczenia dla sprawy. Protokół stanu faktycznego sporządzonego w dniu 5 września 2019 r. złożony na okoliczność wykazania zakresu prac wykonanych przez Odwołującego na podstawie umowy z dnia 27 września 2018 r., który świadczy o wadliwym sporządzeniu opisu przedmiotu zamówienia i prowadzi do unieważnienia postępowania nie potwierdza okoliczności na jaki został złożony. Z treści protokołu w żaden sposób nie wynika zakres prac prawidłowo wykonanych przez Odwołującego. Treść protokołu opisuje wyłącznie stan techniczny obiektu, wskazując na wady techniczne ujawnione podczas oględzin obiektu. Treść protokołu w żaden sposób nie uzasadnia rzekomego błędu w opisie przedmiotu zamówienia w niniejszym postępowaniu. Co więcej, potwierdza stanowiska Zamawiającego, że prace zostały niewłaściwe wykonane przez Odwołującego. Dowód w postaci postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 11 sierpnia 2020 r sygn. akt: II Co 434/20 na okoliczność ustalenia, że udzielenie zamówienia publicznego w zakresie wskazanym przez Zamawiającego w SIWZ będzie prowadzić do zniweczenia robót budowalnych wykonanych w ramach umowy z dnia 27 września 2018 r, co świadczy o wadliwym opisie przedmiotu zamówienia i winno prowadzić o unieważnienia postępowania również, w ocenie Izby, nie ma znaczenia dla zasadności podniesionych zarzutów. Jak Izba wskazała powyżej, z treści postanowienia wynika, że oględziny winny być dokonane w dniu 28 sierpnia 2020 r. Nie ma dowodów wskazujących, iż takie oględziny nie odbyły się. Ponadto podkreślić raz jeszcze należy, że to Zamawiający oceniał stan techniczny dachu, ustalił niezbędny zakres prac, który został wskazany w SIWZ, umożliwił wykonawcom dokonanie wizji lokalnej, zapewnił niezbędne informacje i narzędzie do wyceny przedmiotu zamówienia. Kwestia wykonania przez Odwołującego prac w poprzednim postępowaniu i rozliczenia z Zamawiającym jest irrelewantna dla obecnie prowadzonego postępowania przetargowego. Dowód w postaci korespondencji pomiędzy Odwołującym a Zamawiającym dotyczącej usunięcia usterek stwierdzonych w protokole końcowego odbioru robót z dnia 17 stycznia 2019 na okoliczność niedopuszczenia przez Zamawiającego do usunięcia usterek stwierdzonych w ww. protokole oraz ustalenia, że obecnie prowadzone postępowanie w zakresie wskazanym przez Zamawiającego z opisie przedmiotu zamówienia będzie prowadzić do zniweczenie robót budowalnych wykonanych przez Odwołującego na podstawie umowy z dnia 17 września 2018 r., co świadczy o wadliwym opisie przedmiotu zamówienia i winno skutkować unieważnieniem postępowania, również, w ocenie Izby, jest bez znaczenia dla sprawy. Ponownie Izba podkreśla, że Odwołujący kwestionuje zapisy SIWZ po upływie terminu na składanie odwołań co do treści SIWZ. Po drugie, kwestia wykonania przez Odwołującego prac w poprzednim postępowaniu i rozliczenia z Zamawiającym jest irrelewantna dla obecnie prowadzonego postępowania przetargowego. To co Odwołujący subiektywnie uważa za prace wykonane w żaden sposób nie zobowiązywało Zamawiającego do uwzględnienia stanowiska wykonawcy w opisie przedmiotu zamówienia. Skoro Odwołujący twierdzi, że prace te wykonał prawidłowo, to w ramach prowadzonego postępowania sądowego z Zamawiającym będzie mógł tą okoliczność wykazać i żądać odpowiedniego wynagrodzenia. Odwołujący nie wykazał również, aby prowadzenie obecnego postępowania przez Zamawiającego uniemożliwiło wykonanie postanowienie sądu z dnia 11 sierpnia 2020 r. Podobnie okoliczność, iż Zamawiający rzekomo odmawiał Odwołującemu przystąpienia do usunięcia usterek nie ma znaczenia dla sprawy. Dotyczy ona innego postępowania przetargowego. Mając na uwadze powyższe, odwołanie podlegało oddaleniu. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt 1 i 2 lit. b 972 z zm.). Przewodniczący: ................................. 26 …- Odwołujący: FCC Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: NOVA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością…Sygn. akt: KIO 1540/20 WYROK z dnia 22 lipca 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Agnieszka Trojanowska Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniu 20 lipca 2020r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 6 lipca 2020r. przez wykonawcę FCC Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zabrzu, ul. Lecha 10 w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego NOVA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Nowym Sączu, ul. Śniadeckich 14 orzeka: 1. Umarza postępowanie w zakresie zarzutów: a) naruszenia przez zamawiającego art. 91 ust. 2 ustawy w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy oraz art. 7 ustawy przez opisanie pozacenowych kryteriów oceny ofert w sposób niejednoznaczny, w zakresie w jakim zamawiający w treści rozdziału XXIV pkt 24. 3. SIWZ określił następujące, pozacenowe kryteria oceny ofert: - W zakresie termin płatności - każda oferta może uzyskać maksymalnie 40 punktów. 7 dni -10 punktów 14 dni - 20 punktów 30 dni - 40 punktów oraz b) naruszenia przez zamawiającego art. 36 ust. 1 pkt 16 ustawy w zw. 139 ust. 1 ustawy w zw. z art. 353[1] k.c. oraz w zw. z art. 15 oraz 15r ustawy COVID-19 przez pominięcie w projekcie umowy ukształtowania obowiązków notyfikacyjnych związanych z wystąpieniem okoliczności mających wpływ na należyte wykonanie umowy przez Wykonawcę, a także ograniczeń dotyczących dopuszczalności potrącenia kar umownych zastrzeżonych na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o których mowa w art. 15r ust. 1, z wynagrodzenia wykonawcy lub z innych jego wierzytelności, w związku z ogłoszenia na terytorium Rzeczpospolitej Polskie stanu epidemii i zmian, w tym przepisów szczególnych, związanych z wdrożeniem przedmiotowego stanu lub stanu zagrożenia epidemicznego oraz możliwych jego skutków na przyszłość - na podstawie art. 186 ust. 2 ustawy, 2. umarza postępowanie w zakresie zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 29 ust. 1 i 2 ustawy w zw. z 41 pkt 4) ustawy w zw. z art. 7 ustawy przez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, i sprzeczny z istotą stosunku zobowiązaniowego w zakresie, w jakim zamawiający gwarantuje wykonawcy wykonanie wyłącznie 2% przedmiotu umowy, a co w konsekwencji narusza zasady uczciwej konkurencji, a także stanowi niczym nieuzasadnione przerzucenie ryzyka ekonomicznego na wykonawców, a także pozostaje sprzeczne z realizacją zamówienia na podstawie umowy zawartej w trybie przetargu nieograniczonego, w sposób mający wpływ na sporządzenie oferty, w zakresie, w jakim zamawiający w rozdziale III SIWZ zobowiązuje się do przekazania wykonawcy w celu zagospodarowania co najmniej 100 [Mg] odpadów, a za nieprzekazanie tej minimalnej ilości zamawiający ponosi odpowiedzialność na zasadach ogólnych, przy szacunkowej ilości odpadów do zagospodarowania od 3 000 [Mg] do 5 000 [Mg], zaś ich nieosiągnięcie nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony zamawiającego - na podstawie art. 187 ust. 8 ustawy, 3. oddala odwołanie w pozostałym zakresie, 4. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę FCC Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zabrzu, ul. Lecha 10 i : 4.1. Zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000zł. 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę FCC Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zabrzu, ul. Lecha 10 tytułem wpisu od odwołania, 4.2. Zasądza od wykonawcy FCC Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zabrzu, ul. Lecha 10 na rzecz zamawiającego NOVA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Nowym Sączu, ul. Śniadeckich 14 kwotę 4 293zł. 50 gr (słownie: cztery tysiące dwieście dziewięćdziesiąt trzy złote pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego i dojazdu. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.1843) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Krakowie. Przewodniczący:.......................... Sygn. akt KIO 1540/20 Uzasadnienie Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 10 odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120 zostało wszczęte ogłoszeniem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 24 czerwca 2020r. za numerem 2020/S 120-292429. W dniu 6 lipca 2020r. odwołanie wniósł wykonawca FCC Polska sp. z o.o. z siedzibą w Zabrzu. Odwołanie zostało wniesione przez pełnomocnika działającego na podstawie pełnomocnictwa z dnia 2 lipca 2020r. udzielonego przez prezesa i członka zarządu ujawnionych w KRS i upoważnionych do łącznej reprezentacji, zgodnie z odpisem z KRS. Kopia odwołania została zamawiającemu przekazana w dniu 6 lipca 2020r. Odwołanie zostało wniesione wobec: 1) opisaniu przedmiotu zamówienia w sposób naruszający zasady określone w przepisach prawa zamówień publicznych, a w konsekwencji w sposób uniemożliwiający odwołującemu rzetelne przygotowanie oferty w szczególności zaś ustalenie właściwej ceny ofertowej, 2) opisaniu przedmiotu zamówienia z pominięcie szczególnych warunków realizacji umów zawartych trybie ustawy prawo zamówień publicznych w związku z przepisami ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 1086). 3) zaniechania unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pomimo, że postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, a to polegającą na ogłoszeniu przez zamawiającego postępowania o udzielenie zamówienia, którego przedmiot jest już objęty ważną i wiążącą umową o zamówienie publiczne. Odwołujący zarzucił zamawiającemu: 1) naruszenie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy w zw. z 41 pkt 4) ustawy w zw. z art. 7 ustawy przez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, i sprzeczny z istotą stosunku zobowiązaniowego w zakresie, w jakim zamawiający gwarantuje wykonawcy wykonanie wyłącznie 2% przedmiotu umowy, a co w konsekwencji narusza zasady uczciwej konkurencji, a także stanowi niczym nieuzasadnione przerzucenie ryzyka ekonomicznego na wykonawców, a także pozostaje sprzeczne z realizacją zamówienia na podstawie umowy zawartej w trybie przetargu nieograniczonego, w sposób mający wpływ na sporządzenie oferty, w zakresie, w jakim zamawiający w rozdziale III SIWZ zobowiązuje się do przekazania wykonawcy w celu zagospodarowania co najmniej 100 [Mg] odpadów, a za nieprzekazanie tej minimalnej ilości zamawiający ponosi odpowiedzialność na zasadach ogólnych, przy szacunkowej ilości odpadów do zagospodarowania od 3 000 [Mg] do 5 000 [Mg], zaś ich nieosiągnięcie nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony zamawiającego. 2) Naruszenie art. 91 ust. 2 ustawy w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy oraz art. 7 ustawy przez opisanie pozacenowych kryteriów oceny ofert w sposób niejednoznaczny, w zakresie w jakim zamawiający w treści rozdziału XXIV pkt 24. 3. SIWZ określił następujące, pozacenowe kryteria oceny ofert: - W zakresie termin płatności - każda oferta może uzyskać maksymalnie 40 punktów. 7 dni -10 punktów 14 dni - 20 punktów 30 dni - 40 punktów 3) Naruszenie art. 36 ust. 1 pkt 16 ustawy w zw. 139 ust. 1 ustawy w zw. z art. 353[1] k.c. oraz w zw. z art. 15 oraz 15r ustawy COVID-19 przez pominięcie w projekcie umowy ukształtowania obowiązków notyfikacyjnych związanych z wystąpieniem okoliczności mających wpływ na należyte wykonanie umowy przez Wykonawcę, a także ograniczeń dotyczących dopuszczalności potrącenia kar umownych zastrzeżonych na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o których mowa w art. 15r ust. 1, z wynagrodzenia wykonawcy lub z innych jego wierzytelności, w związku z ogłoszenia na terytorium Rzeczpospolitej Polskie stanu epidemii i zmian, w tym przepisów szczególnych, związanych z wdrożeniem przedmiotowego stanu lub stanu zagrożenia epidemicznego oraz możliwych jego skutków na przyszłość; Zaniechaniu zamawiającego opisanemu w punkcie 3] powyżej zarzucił: 4) Naruszenie art. 99 ustawy w zw. z art. 101 a ustawy oraz 7 ustawy przez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy w istocie zamiarem zamawiającego jest dokonywanie wyboru przy przekazaniu danych partii odpadów pomiędzy stronami dwóch równolegle obowiązujących umów o zamówienie publiczne 5) Naruszenie art. 93 ust. 1 pkt 7) ustawy w zw. z art. 7 ustawy w zw. z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych przez zaniechanie unieważnienia postępowania, pomimo okoliczności, że postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Wniósł o uwzględnienie odwołania, a w konsekwencji: I. W przypadku uwzględnienia zarzutów określonych w punkatch 1) - 3) odwołania o nakazanie zamawiającemu: 1) Zmiany Opisu Przedmiotu Zamówienia w następujący sposób: a) przez dokonanie zmiany w rozdziale III SIWZ redakcji akapitu 3 opisu przedmiotu zamówienia, przez wykreślenie zapisów dotyczących braku odpowiedzialności zamawiającego za przekazanie do zagospodarowania odpadów w mniejszej ilości niż wynika to z przedmiotu umowy, a także zwiększenia gwarancji wykonania, przez zobowiązanie do przekazania co najmniej minimalnej szacunkowej ilości odpadów tj. 3 000 [Mg]; b) w rozdziale XXIV SIWZ dokonał zmiany pozacenowych kryteriów oceny ofert, w sposób zgodny z przepisami ustawy; c) w rozdziale XXVI SIWZ dokonał zmiany istotnych dla stron postanowień, które zostaną wprowadzone do treści zawieranej umowy w sprawie zamówienia publicznego, przez uwzględnienie wymogów prawa powszechnie obowiązującego, a w szczególności określił: - obowiązki notyfikacyjne stron związane z wystąpieniem okoliczności mających wpływ na należyte wykonanie umowy przez Wykonawcę; - zmienił zasady dotyczące odpowiedzialności za zastrzeżone kary umowne; 2) Zmiany wzoru umowy o zamówienie publiczne w następujący sposób: 1. przez uzupełnienie wzoru umowy o zamówienie publiczne w § 7 Projektu umowy po ust. 5 w związku z okolicznościami związanymi z epidemią COVID- 19 i jej skutkami przez dodanie ust. 6 o następującej treści: Zmawiający zobowiązuje się, że w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19, i przez 90 dni od dnia odwołania stanu, który obowiązywał jako ostatni, że nie dokona potrącenia kary umownej zastrzeżonej na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy z wynagrodzenia wykonawcy lub z innych jego wierzytelności, o ile zdarzenie, w związku z którym zastrzeżono tę karę, nastąpiło w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii. 2. przez uzupełnienie wzoru umowy o zamówienie publiczne w § 9 Projektu umowy po ust. 5 w związku z okolicznościami związanymi z epidemią COVID- 19 i jej skutkami przez dodanie ust. 3 o następującej treści: ust. 3. Zamawiający zobowiązuje się, że w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19, i przez 90 dni od dnia odwołania stanu, który obowiązywał jako ostatni, że nie będzie dochodził zaspokojenia roszczeń z tytułu kary umownej z zabezpieczenia należytego wykonania tej umowy, o ile zdarzenie, w związku z którym zastrzeżono tę karę, nastąpiło w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii. 3. w związku z okolicznościami braku możliwości prognozowania wzrostu cen w zagospodarowania odpadów frakcji palnej o następującej treści: Strony ponadto dopuszczają możliwość zmiany umowy w przypadku, gdy nastąpi zmiana rzeczywistych poziomów cen materiałów, pracy, sprzętu i stawek robocizny jakie kształtują się w okresie realizacji przedmiotu zamówienia. Zmiana będzie proporcjonalna do wzrostu faktycznych cen. Zmiana mówi w zakresie ceny nie może być większa niż % ogólnej wartości zamówienia. II. W przypadku uwzględnienia zarzutu określonego w punktach 4)-5) niniejszego odwołania wniósł o nakazanie zamawiającemu unieważnienia postępowania. III. Wniósł o obciążenie zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego, tym zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kwoty 18.600,00 zł, na którą składa się kwota 15.000,00 zł tytułem wpisu od odwołania uiszczonego przez odwołującego oraz kwota 3.600,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego (radcy prawnego) reprezentującego odwołującego w postępowaniu odwoławczym. Odwołujący zastrzega sobie prawo do złożenia w toku posiedzenia zestawienia kosztów i uzupełnienia powyższego roszczenia m.in. o koszty dojazdu osób reprezentujących odwołującego na posiedzenie. IV. Wniósł o przeprowadzenie dowodów zawnioskowanych w treści niniejszego odwołania. Występowanie warunków szczególnych związanych z epidemią COVID-19 w dacie ogłoszenia o zamówieniu publicznym, w tym regulacji szczególnych dotyczących realizacji umów zawartych w trybie ustawy Dnia 8 marca 2020 r. w życie weszła ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej również jako „ustawa COVID-19"). Dnia 14 marca 2020 r. na terenie Rzeczpospolitej Polskiej ogłoszony został stan zagrożenia epidemicznego związanego z wirusem SARS-COV-2 wywołującym chorobę COVID-19. Następnie dnia 20 marca 2020 r. ogłoszono stan epidemii związany z ww. wirusem i wywoływaną nią choroba (dalej również jako: „koronawirus"). Dnia 24 czerwca 2020 r. w życie weszła ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o opłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID- 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19, która znowelizowała przepisy ustawy COVID-19, w zakresie, w jakim ustanawiają szczególne warunki realizacji umów o udzielenie zamówienia publicznego tj. art. 15 r i 15 r. Wyżej wskazane regulacje prawne wprowadzają szereg rozwiązań o charakterze szczególnym, które dotyczą nie tylko umów związanych z realizacją zamówienia publicznego, ale także ściśle sposobu świadczenia usług z zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów, które stanowią przedmiot zamówienia, którego dotyczy postępowanie. I tak wskazać należy m.in. na następujące regulacje: - Art. 15r. ustawy CON/ID-19, zgodnie z treścią którego: „1. Strony umowy w sprawie zamówienia publicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - 'Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843), niezwłocznie, wzajemnie informują się o wpływie okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte wykonanie tej umowy, o ile taki wpływ wystąpił lub może wystąpić. Strony umowy potwierdzają ten wpływ dołączając do informacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, oświadczenia lub dokumenty, które mogą dotyczyć w szczególności: 1) nieobecności pracowników lub osób świadczących pracę za wynagrodzeniem na innej podstawie niż stosunek pracy, które uczestniczą lub mogłyby uczestniczyć w realizacji zamówienia; 2) decyzji wydanych przez Głównego Inspektora Sanitarnego lub działającego z jego upoważnienia państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, nakładających na wykonawcę obowiązek podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub kontrolnych; 3) poleceń lub decyzji wydanych przez wojewodów, ministra właściwego do spraw zdrowia lub Prezesa Rady Ministrów, związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, o których mowa w art. 11 ust. 1-3; 4) wstrzymania dostaw produktów, komponentów produktu lub materiałów, trudności w dostępie do sprzętu lub trudności w realizacji usług transportowych; 5) innych okoliczności, które uniemożliwiają bądź w istotnym stopniu ograniczają możliwość wykonania umowy; 6) okoliczności, o których mowa w pkt 1-5, w zakresie w jakim dotyczą one podwykonawcy lub dalszego podwykonawcy. 2. Każda ze stron umowy: o której mowa w ust. 1, może żądać przedstawienia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów potwierdzających wpływ okoliczności związanych z wystąpieniem C0VID-19 na należyte wykonanie tej umowy. 3. Strona umowy, o której mowa w ust. 1, na podstawie otrzymanych oświadczeń lub dokumentów, o których mowa w ust. l i 2, w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania, przekazuje drugiej stronie swoje stanowisko, wraz z uzasadnieniem, odnośnie do wpływu okoliczności, o których mowa w ust. 1, na należyte jej wykonanie. Jeżeli strona umowy otrzymała kolejne oświadczenia lub dokumenty, termin liczony jest od dnia ich otrzymania. 4. zamawiający, po stwierdzeniu, że okoliczności związane z wystąpieniem COVID-19, o których mowa w ust. 1, wpływają na należyte wykonanie umowy, o której mowa w ust. 1, w uzgodnieniu z wykonawcą dokonuje zmiany umowy, o której mowa w art. 144 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, w szczególności przez: 1) zmianę terminu wykonania umowy lub jej części, lub czasowe zawieszenie wykonywania umowy lub jej części, 2) zmianę sposobu wykonywania dostaw, usług lub robót budowlanych, 3) zmianę zakresu świadczenia wykonawcy i odpowiadającą jej zmianę wynagrodzenia lub sposobu rozliczenia wynagrodzenia wykonawcy, - o ile wzrost wynagrodzenia spowodowany każdą kolejną zmianą nie przekroczy 50% wartości pierwotnej umowy. 4a. W przypadku stwierdzenia, że okoliczności związane z wystąpieniem C0VID-19, o których mowa w ust. 1, mogą wpłynąć na należyte wykonanie umowy, o której mowa w ust. 1, zamawiający, w uzgodnieniu z wykonawcą, może dokonać zmiany umowy zgodnie z ust. 4. 6. Jeżeli umowa w sprawie zamówienia publicznego zawiera postanowienia dotyczące kar umownych lub odszkodowań z tytułu odpowiedzialności za jej niewykonanie lub nienależyte wykonanie z powodu oznaczonych okoliczności, strona umowy, o której mowa w ust. 1, w stanowisku, o którym mowa w ust. 3, przedstawia wpływ okoliczności związanych z wystąpieniem C0VID-19 na należyte jej wykonanie oraz wpływ okoliczności związanych z wystąpieniem C0VID-19, na zasadność ustalenia i dochodzenia tych kar lub odszkodowań, lub ich wysokość. (...) - Art. 15r1 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego w związku z C0VID-19, i przez 90 dni od dnia odwołania stanu, który obowiązywał jako ostatni, zamawiający nie może potrącić kary umownej zastrzeżonej na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 15r ust. 1, z wynagrodzenia wykonawcy lub z innych jego wierzytelności, a także nie może dochodzić zaspokojenia z zabezpieczenia należytego wykonania tej umowy, o ile zdarzenie, w związku z którym zastrzeżono tę karę, nastąpiło w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii. 2. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego w związku z C0VID-19, i przez 90 dni od dnia odwołania stanu, który obowiązywał jako ostatni, bieg terminu przedawnienia roszczenia zamawiającego, o którym mowa w ust. 1, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu. Upływ terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, może nastąpić nie wcześniej niż po upływie 120 dni od dnia odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni. 3. W przypadku gdy termin ważności zabezpieczenia należytego wykonania umowy upływa w okresie, o którym mowa w ust. 1, zamawiający nie może dochodzić zaspokojenia z zabezpieczenia, o którym mowa w tym przepisie, o ile wykonawca, na 14 dni przed upływem ważności tego zabezpieczenia, każdorazowo przedłuży jego ważność lub wniesie nowe zabezpieczenie, którego warunki zostaną zaakceptowane przez zamawiającego. 4. W przypadku gdy termin ważności zabezpieczenia należytego wykonania umowy upływa w okresie między 91. a 119. dniem po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, termin ważności tego zabezpieczenia przedłuża się, z mocy prawa, do 120. dnia po dniu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii w związku z COVID-19. 5. Obliczając terminy, o których mowa w ust. 1-4, dzień odwołania ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii w związku z COVID-19 wlicza się do tych terminów. Wyżej wskazane okoliczności zostały wprowadzone z uwagi na fakt, iż niewątpliwie mają one wpływ na możliwość i sposób realizacji zobowiązań kontraktowych w dobie epidemii, w tym mogą mieć wpływ na sposób i zakres realizacji usług składających się na przedmiot zamówienia publicznego, którego dotyczy postępowanie, do czego odwołujący odniesie się szerzej w części II uzasadnienia odwołania. 3. Treść Opisu Przedmiotu Zamówienia W treści Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia zamawiający zawarł m.in. następujące regulacje: - W rozdziale III Przedmiotem niniejszego zamówienia jest: Zagospodarowanie odpadów o kodzie 1912 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120. Zamówienie obejmuje okres od momentu zawarcia umowy do 31 grudnia 2020 r. Szacunkowa ilość odpadów do zagospodarowania: od 3 000 [Mg] do 5 000 [Mg]. zamawiający zastrzega, że tak określona ilość odpadów jest ilością orientacyjną i zagospodarowanie odpadów w ilości mniejszej, niż 3 000 [Mg] nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony zamawiającego, z zastrzeżeniem, że zamawiający jest zobowiązany do przekazania Wykonawcy w celu zagospodarowania co najmniej 100 [Mg] odpadów, a za nieprzekazanie tej minimalnej ilości zamawiający ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą na zasadach ogólnych przewidzianych prawem powszechnie obowiązującym. - W rozdziale XXIV 24.3 Przy wyborze oferty zamawiający przyjął następujące kryteria i ich znaczenie: a) cena -60% b) termin płatności -40% W zakresie kryterium - ocena z najniższą ceną brutto otrzyma maksymalną ilość punktów - 60, pozostałe otrzymają ilość punktów obliczonych wg następującej formuły: Wskaźnik ceny = najniższa cena/cena badanego wykonawcy x 60 W zakresie terminu płatności - każda oferta może uzyskać maksymalnie 40 punktów. 7 dni-10 pkt. 14 dni-20 pkt. 30 dni - 40 pkt. - W rozdziale XXVI 26.4 zamawiający przewiduje możliwość dokonania zmian postanowień zawartej umowy stosunku do treści oferty oraz określa zakres, warunki i charakter takiej zmiany, tj. - w zakresie opisu przedmiotu zamówienia zmiana będzie możliwa w razie zmiany przepisów powodujących konieczność zastosowania innych rozwiązań niż zakładano w opisie przedmiotu zamówienia, - w zakresie opisu przedmiotu zamówienia, wysokości wynagrodzenia oraz sposobu i terminów spełniania świadczeń określonych umową zmiana będzie możliwa jeżeli zmiana jest korzystna dla zamawiającego (np. gdy obniży to koszty zadania), - w zakresie obowiązującej stawki VAT zmiana będzie możliwa, jeżeli zmiana stawki VAT będzie powodować zwiększenie kosztów wykonania umowy po stronie Wykonawcy, zamawiający dopuszcza możliwość zwiększenia wynagrodzenia o kwotę równą różnicy w kwocie podatku zapłaconego przez wykonawcę, - w zakresie opisu przedmiotu zamówienia, wysokości wynagrodzenia oraz sposobu i terminów spełniania świadczeń określonych umową zmiana będzie możliwa jeżeli jej dokonanie wynika z wydania przez organy administracji decyzji lub innych aktów związanych z przedmiotem dostawy i mających wpływ na realizację umowy przez którąkolwiek ze stron. W treści Projektu umowy zamawiający zawarł m.in. następujące regulacje: Wynagrodzenie za przedmiot umowy §5. 4. Uzgodnione wynagrodzenie za l[Mg] odpadów jest niezmienne do końca realizacji niniejszej umowy. Kary umowne §7. 1. Zamawiający naliczy Wykonawcy karę umowną w wysokości 10% wynagrodzenia umownego brutto określonego w § 5 ust. 2 lit. B) niniejszej umowy (łączna cena oferty brutto) za odstąpienie od umowy z przyczyn zależnych od wykonawcy. 2. Za każdy dzień opóźnienia w przyjęciu przez wykonawcę odpadów w stosunku do harmonogramu, o którym mowa w zgodnie z § 3 ust. 4 niniejszej umowy, zamawiający naliczy Wykonawcy karę umowną w wysokości 0,2% wynagrodzenia umownego brutto określonego w § 5 ust. 2 lit. B) niniejszej umowy (łączna cena oferty brutto). 3. Zamawiającemu służy prawo potrącania kar umownych z należnego wynagrodzenia bez dalszych wezwań. 4. Strony zastrzegają sobie prawo do odszkodowania uzupełniającego, przewyższającego wysokość kar umownych do wysokości poniesionej szkody. 5. Za szkody wyrządzone zamawiającemu przez wykonawcę z innych tytułów, wykonawca odpowiada według zasad określonych w Kodeksie Cywilnym. Postanowienia końcowe §9. 1. Zmiana postanowień zawartej umowy może nastąpić za zgodą obu stron wyrażoną na piśmie pod rygorem nieważności takiej zmiany, jedynie w przypadkach podanych w SIWZ. 2. Strony ponadto dopuszczają możliwość zmiany umowy w przypadku, gdy w dacie obowiązywania umowy obowiązywał będzie stan epidemii lub stan zagrożenia epidemiologicznego, a wdrożone na podstawie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw wraz ze zmianami lub innymi aktami szczególnymi restrykcje, obostrzenia, zakazy lub nakazy będą miały wpływ na sposób, zakres i możliwość realizacji przedmiotu niniejszej umowy, w tym w szczególności w przypadku: a) przedłużenia przez organy władzy publicznej obowiązywania restrykcji i norm szczególnych związanych ze stanem epidemii lub zagrożenia epidemiologicznego, b) wprowadzenie nowych zmian w przepisach prawa w zw. ze stanem epidemii lub stanem zagrożenia epidemiologicznego, c) wprowadzenie jednego ze stanów nadzwyczajnych (stan wyjątkowy, stan klęski żywiołowej), d) wystąpienia niemożliwych do przewidzenia na dzień złożenia oferty skutków gospodarczych związanych z epidemią COVID-19. W przypadku ziszczenia się którejkolwiek z przesłanek, o których mowa powyżej możliwe będzie w dokonanie zmian umowy w szczególności w zakresie: terminów realizacji poszczególnych usług składających się na przedmiot umowy, zakresu prac składających się na przedmiot umowy oraz sposobu świadczenia, należytego wykonawcy wynagrodzenia. Wyżej przytoczone postanowienia SIWZ oraz Projektu umowy w ocenie odwołującego są niezgodne z wymogami sporządzenia tego dokumentu określonymi w przepisach ustawy, a w części pozostają w sprzeczności z przepisami innych ustaw. Odwołujący zwrócił uwagę, że zgodnie z raportem Prezesa UOKIK z dnia 11 maja 2020 r. „Badanie rynku usług związanych z zagospodarowaniem odpadów komunalnych w instalacjach w latach 2014-2019" standardowe struktury kosztów w ujęciu rodzajowym faktycznie różnią się od ceny zakupu usług polegających na przyjęciu frakcji palnej z odpadów. W instalacjach, które w związku z morfologią odpadów na danym terenie, wydobywały z nich duże ilości frakcji palnej - udział tego rodzaju kosztów mógł przekraczać nawet 40% kosztów ogółem. Niezależnie od powyższego postanowienia Projektu umowy nie uwzględniają w ogóle okoliczności faktycznych wynikających z pandemii COVID-19, na które naprowadzono w ramach punktu 2 powyżej. 4. umowa nr 4/2020 z dnia 1 lutego 2020 r. Niezależnie od wyżej wskazanych okoliczności faktycznych, odwołujący, co ma kluczowe znaczenie dla zarzutu sformułowanego w punkcie 5) odwołania, dnia 1 lutego 2020 r. zamawiający zawarł z wykonawcami skupionymi w ramach konsorcjum, w składzie KOMPOSTECH Sp. z o.o. z siedzibą w Nowym Sączu, MPGK Sp. z o.o. z siedzibą w Zabrzu oraz FCC Podhale Sp. z o.o. z siedzibą w Nowym Targu umowę numer 4/2020 na odbiór i odzysk odpadów o kodzie 19 12 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120 (dalej jako: „umowa"). FCC Podhale Sp. z o.o. oraz MPGK Sp. z o.o. skupione są w ramach wspólnej grupy kapitałowej FCC Environment CEE Group, której członkiem jest odwołujący. Przedmiotowa umowa została zawarta w wyniku przeprowadzenia przez zamawiającego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Odbiór i odzysk odpadów o kodzie 19 12 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120" nr postępowania NV/V/P_Z/12/2019/4784. Przedmiot powołanego postępowania w istocie stanowi przedmiot tożsamy z przedmiotem postępowania tj. obejmuje również odbiór i odzysk odpadów o kodzie 19 12 10 z Zakładu Zagospodarowania Odpadów w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120. Dla postępowania tego w istocie określono tożsame warunki udziału w postępowaniu, jak dla postępowania. Co zaś wymaga podkreślenia przedmiotowe postępowanie, a w konsekwencji przedmiot umowy zawartej wskutek jego udzielenia, obejmują okres od daty zawarcia umowy (1 lutego 2020 r.) do 31 grudnia 2020 r. W ramach przedmiotu umowy konsorcjanci obowiązani są do odbioru wyżej wskazanych odpadów w ilości 11 000 [Mg]. Dowód: [3] Ogłoszenie o zamówieniu dotyczące postępowania o numerze NV/V/P_Z/12/2019/4784 [4] Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia dot. postępowania o numerze NV/V/P_Z/12/2019/4784 [5] umowa nr 4/2020 z dnia 1 lutego 2020 r. W tym miejscu odwołujący wskazał, że wyżej oznaczeni wykonawcy umowę realizują w sposób należyty, zaś oznaczone w niej ilości odpadów nie zostały wyczerpane. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do ogłoszenia przez zamawiającego postępowania, którego przedmiot stanowi powielenie realizowanej już umowy, co ma zmierzać wyłącznie do pokrzywdzenia wykonawców należących z odwołującym do wspólnej grupy kapitałowej FCC Environment CFE Group, realizujących przedmiot umowy. 5. Ogłoszenie o zamówieniu dotyczące postępowania o numerze NV/V/P_Z/3/2020/2155 W dniu 5 maja 2020 r zamawiający dokonał ogłoszenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na wykonanie usługi pn. „Zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120" nr referencyjny u zamawiającego NV/V/P_Z/3/2020/2155, nr ogłoszenia o zamówieniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej: 2020/S 087-207865 z dnia 5.05.2020 r., którego przedmiot pokrywał się zarówno z przedmiotem usług realizowanych na podstawie umowy nr 4/2020 z dnia 1 lutego 2020 r., a także z przedmiotem niniejszego postępowania. Dowód: [6] Ogłoszenie o zamówieniu dotyczące postępowania o numerze NV/V/P_Z/3/2020/2155 [7] Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia W dniu 14 maja 2020 r. Odwołujący, FCC Polska Sp. z o.o. wniosła odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dot. postępowania o numerze NV/V/P_Z/3/2020/21£5. Dowód: [8] Zawiadomienie o złożeniu odwołania z dnia 18.05.2020 r. W przedmiotowym postępowaniu zamawiający - NOVA Sp. z o.o. - pomimo zaskarżenia Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia przez odwołującego, procedował nadal w postępowaniu. Z uwagi na fakt, że do dnia wyznaczonego na termin złożenia ofert tj. 15 czerwca 2020 r. godzina 9.00 nie wpłynęła żadna oferta, zamawiający podjął decyzję o unieważnieniu postępowania w oparciu o art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy W tym stanie rzeczy dalsze podtrzymywanie odwołania było bezprzedmiotowe, wobec czego, Odwołujący cofnął wniesiony środek zaskarżenia. Dowód: [9] Zawiadomienie o unieważnieniu postępowania z dnia 15 czerwca 2020 r. 6. Zawiadomienie o podejrzeniu naruszenia dyscypliny finansów publicznych Na marginesie stanu faktycznego, dotyczącego przedmiotu odwołania, odwołujący nadmienił, że zamawiający, poza zamówieniem dotyczącym zagospodarowania odpadów o 19 12 10 odpady palne (paliwo alternatywne), prowadzi obecnie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na realizację usług: - Transport odpadów o kodzie 19 12 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z ZZO w Nowym przy ul. Tarnowskiej 120, nr referencyjny u zamawiającego NV/V/P_Z/3/2020/2155; - Zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 12 (powyżej 80 mm) - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty z mechanicznej obrobi odpadów inne niż wymienione w 19 12 11) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120, nr referencyjny u zamawiającego NV/V/P_Z/4/2020/2156; - Transport odpadów o kodzie 19 12 12 (powyżej 80 mm) - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty z mechanicznej obrobi odpadów inne niż wymienione w kodzie 19 12 11) z ZZO w Nowym przy ul. Tarnowskiej 120, nr referencyjny u zamawiającego NV/V/P_Z/5/2020/2861. które to postępowania swoim przedmiotem obejmują usługi realizowane przez wykonawców należących z odwołującym do wspólnej grupy kapitałowej FCC Environment CEE Group. Z tego względu odwołujący w dniu 23 czerwca 2020 r. dokonał zgłoszenia do Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Krakowie, właściwej przez wzgląd na siedzibę zamawiającego o podejrzeniu naruszenia dyscypliny finansów publicznych przez NOVA Sp. z o.o. Powyższe okoliczności są istotne z uwagi na dopełnienie szczegółowej argumentacji dotyczącej zaniechania opisanego w pkt 3 odwołania. Zarzut naruszenie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy w zw. z 41 pkt 4) ustawy w zw. z art. 7 ustawy W punkcie 1) petitum odwołania sformułowano zarzuty dotyczące niezgodności SIWZ z określonymi w ustawie prawo zamówień publicznych warunkami, jakim powinien odpowiadać przygotowywany przez zamawiającego opis przedmiotu zamówienia tj.: przez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, i sprzeczny z istotą stosunku zobowiązaniowego w zakresie, w jakim zamawiający gwarantuje wykonawcy wykonanie wyłącznie 2% przedmiotu umowy, a co w konsekwencji narusza zasady uczciwej konkurencji, a także stanowi niczym nieuzasadnione przerzucenie ryzyka ekonomicznego na wykonawców, a także pozostaje sprzeczne z realizacją zamówienia na podstawie umowy zawartej w trybie przetargu nieograniczonego, w sposób mający wpływ na sporządzenie oferty, w zakresie, w jakim zamawiający w rozdziale III SIWZ zobowiązuje się do przekazania Wykonawcy w celu zagospodarowania co najmniej 100 [Mg] odpadów, a za nieprzekazanie tej minimalnej ilości zamawiający ponosi odpowiedzialność na zasadach ogólnych, przy szacunkowej ilości odpadów do zagospodarowania od 3 000 [Mg] do 5 000 [Mg], zaś ich nieosiągnięcie nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony zamawiającego. Odnosząc się do powyższego zarzutu wskazać należy, że Krajowa Izba Odwoławcza (dalej również jako „KIO") w swoich orzeczeniach wielokrotnie zwracała uwagę, że: „Opis przedmiotu zamówienia powinien odzwierciedlać rzeczywiste potrzeby zamawiającego, ale też umożliwiać wykonawcy prawidłowe skalkulowanie ceny oferty oraz zapewnić, że wszyscy potencjalni wykonawcy w ten sam sposób będą rozumieć opis przedmiotu zamówienia, w szczególności sporządzą i złożą oferty porównywalne zarówno co do zakresu przedmiotu zamówienia, jak i co do uwzględnienia w cenie oferty wszystkich jego elementów. Zamawiający, w celu wyeliminowania niepewności wykonawców co do przedmiotu zamówienia, ma obowiązek jednoznacznie i wyczerpująco opisać przedmiot zamówienia na tyle jak tylko jest to możliwe. Zamawiający nie może przenosić na wykonawców ryzyka związanego z prawidłowa wycena przedmiotu zamówienia w ofercie, w szczególności biorąc pod uwagę, że nie można prawidłowo wycenić ryzyka, którego nie można prawidłowo i w pełni zidentyfikować." (tak: Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt 1555/19; podobnie KIO w wyroku z dnia 4 lipca 2019 r. (sygn. KIO 1129/19). Ponadto Krajowa Izba Odwoławcza wielokrotnie i w sposób jednoznaczny wskazywała zarówno na obowiązek takiego określenia przedmiotu zamówienia, który pozwoli wykonawcą na skalkulowanie ceny ofertowej z uwzględnieniem wszelkich obowiązków składających się na dane zamówienie publiczne, jak i wyraźnie przeciwstawiając się przerzucaniu na wykonawcę niemożliwych do oszacowania ryzyk kontraktowych (np. w wyroku z dnia 21 maja 2019 r., sygn. akt KIO 847/19). W odniesieniu do powyższego, dalej wskazać należy, na KIO wytyczne w zakresie sporządzania przez zamawiający publicznych opisu przedmiotu zamówienia w sposób określony w art. 29 ust. 1 i 2 ustawy w zw. z zasadami wyrażonymi w art. 7 ustawy w tym w szczególności zasadą zachowania uczciwej konkurencji oraz zasadą proporcjonalności. Co prawda podzielić należy stanowisko wielokrotnie prezentowane przez Krajową Izbę Odwoławczą tj. co do tego, że zamawiający, jako dysponent zamówienia publicznego, może określić sposób realizacji przedmiotu zamówienia nawet na zasadach bardziej restrykcyjnych niż wynikające z obowiązujących przepisów prawa, musi to jednak być wyraźnie uzasadnione potrzebami danego zamawiającego, a ponadto pozostawać w odpowiedniej proporcji do celu, jaki realizować ma dane zamówienie publiczne (por. wyrok KIO z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt KIO 168/19). Obarczanie wykonawcy zbyt dużym ryzykiem kontaktowym nie tylko może się okazać niepożądane w odniesieniu do budżetu zamawiającego, lecz może również prowadzić do naruszenia zawartej w art. 7 ust. 1 ustawy zasady zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. W ocenie odwołującego zamawiający zaniechał dochowania wyżej wskazany reguł w zakresie, w jakim w treści opisu przedmiotu zamówienia gwarantuje wykonawcom wykonanie wyłącznie 2% przedmiotu umowy. Powyższe postanowienie po pierwsze pozostaje w sprzeczności ze wskazanymi w treści SIWZ ilościami odpadów, jakie mają podlegać odbiorowi na podstawie niniejszej umowy (tj. szacunek pomiędzy 3.000 Mg, a 5.000 Mg), ponadto zaś czynią w zasadzie niemożliwym właściwe skalkulowanie ceny ofertowej przez wykonawców. Oczywistym jest, że dla właściwej kalkulacji ceny ofertowej konieczne jest uwzględnienie nie tylko kosztu utylizacji określonego odpadu, ale również kosztów stałych związanych z obsługą danego kontraktu tj. kosztów personelu, kosztów utrzymania właściwego potencjału technologicznego, pozostawania w gotowości do świadczenia usług. Nie może zatem zostać uznane za prawidłowe określenie minimalnej ilości odpadów w wyżej wskazanym przetargu na poziomie 100 Mg. Nie pozwala to w żadnym razie na prawidłowe skalkulowanie ryzyk i kosztów realizacji kontraktu, a ponadto stanowi nieuprawnioną próbę przerzucenia wszelkich ryzyk w tym zakresie na wykonawcę zamówienia publicznego. Zarzut naruszenie art. 91 ust. 2 ustawy w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy oraz art. 7 ustawy Odwołujący zarzucił zamawiającemu wadliwe opisanie pozacenowych kryteriów oceny ofert tj. w sposób niejednoznaczny, w zakresie w jakim zamawiający w treści rozdziału XIV pkt 24. 3. SIWZ określił następujące, pozacenowe kryteria oceny ofert: - W zakresie termin płatności - każda oferta może uzyskać maksymalnie 40 punktów. 7 dni -10 punktów 14 dni - 20 punktów 30 dni - 40 punktów Z powyższego dla odwołującego jasno wynika, że opis kryteriów oceny ofert oraz sposobu przyznania punktacji został przez zamawiającego sporządzony w sposób nieprecyzyjny, dozwalający na interpretacje i nie przewidujący wszystkich możliwych sposobów wypełnienia formularza ofertowego w zakresie wyżej oznaczonego kryterium pozacenowego ofert. Zaznaczyć należy bowiem, że odpowiednio 7-dniowy, 14-dniowy oraz 30-dniowy termin płatności nie są jedynymi, jakie Wykonawca może wskazać w treści oferty. Można łatwo przyjąć, że Wykonawca oznaczy termin płatności na poziomie przykładowo 21 dni lub 10 dni. W takim przypadku nie sposób jest przyjąć, jaka liczba punktów, w ramach przedmiotowego kryterium, winna zostać przydzielona takiemu wykonawcy. zamawiający bowiem nie wskazał, że w przypadku określenia terminu płatności jako 7 dni lub mniej, wykonawca otrzyma 10 punktów, czy też w przypadku jego określenia jako więcej niż 7 dni, a mniej niż 14 dni wykonawca otrzyma 20 punktów. Powyższe nie może być przez wykonawców uczestniczących w procedurze przetargowej domniemane. Winno bowiem wyraźnie wynikać z treści Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia. Przy ukształtowaniu sposobu oceny pozacenowego kryterium oceny ofert jak wyżej, nie sposób jest przyjąć, czy w przypadku wskazania przykładowych 10 dni wykonawca oznaczający takie termin ma otrzymać 10 punktów, czy też jego punktacja zostanie wyliczona w sposób proporcjonalny. Sposób oceny kryteriów oceny ofert nie może zaś budzić wątpliwości wykonawców i musi w sposób jednoznaczny pozwalać na ustalenie punktacji w ramach danego postępowania. Zarzut naruszenia art. 36 ust. 1 pkt 16 ustawy w zw. 139 ust. 1 ustawy w zw. z art. 353[1] k.c. oraz w zw. z art. 15 oraz 15rx ustawy COVID-19 Odwołujący zauważył, że konstruując opis przedmiotu zamówienia oraz wzór umowy o zamówienie publiczne, zamawiający dopuścił się dalszych naruszeń, tj. uregulował warunki kontraktowe w sposób z sprzeczny z przywołanymi w części I. niniejszego uzasadnienia przepisami szczególnymi ustawy COVID-19. W treści wzoru umowy, stanowiącego integralną część Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia zamawiający bowiem pominął całkowicie: 1) ukształtowanie obowiązków notyfikacyjnych związanych z wystąpieniem okoliczności mających wpływ na należyte wykonanie umowy przez Wykonawcę, 2) wprowadzenie ograniczeń dotyczących dopuszczalności potrącenia kar umownych zastrzeżonych na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o którym mowa w art. 15r ust. 1 ustawy COVID-19, z wynagrodzenia wykonawcy lub z innych jego wierzytelności. Powyższe okoliczności wynikają zaś wprost z regulacji szczególnych wdrożonych do polskiego porządku prawnego na mocy przepisów szczególnych tzw. tarcz antykryzysowych 1.0-4.0 tj. art. 15 r oraz 15r[l] ustawy Covid-19, a tym samym winny znaleźć odzwierciedlenie w Specyfikacjach Istotnych Warunków Zamówienia ogłaszanych po dacie wejścia w życie tychże przepisów. Odwołujący wskazał, że w unieważnionym w dniu 15 czerwca 2020 r. postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na wykonanie usługi pn. „Zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 10 odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120" nr referencyjny u zamawiającego NV/V/P_Z/3/2020/2155, nr ogłoszenia o zamówieniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej: 2020/S 087-207865 z dnia 5.05.2020 r. tj. dotyczącego tego samego przedmiotu zamówienia, co postępowanie, odwołujący wnosił zarzuty związane z nieuwzględnieniem regulacji COVID-19 m.in. w zakresie, w jakim regulują one możliwość zmiany umowy o zamówienie publiczne, które to zarzuty zamawiający podówczas uwzględnił, co znajduje swoje odzwierciedlenie również w aktualnej treści wzoru umowy przedłożonego w ramach postępowania. Zamawiający ogłaszając nowe postępowanie nie uwzględnił jednak dalszych zmian przepisów szczególnych, co uzasadnia w pełni zarzut punktu 2) projektu odwołania. Zarzut naruszenie art. 99 ustawy w zw. z art. 101 a ustawy oraz 7 ustawy oraz art. 93 ust. 1 pkt 7) ustawy w zw. z art. 7 ustawy w zw. z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych Odwołujący podniósł, iż w jego ocenie przeprowadzenie postępowania co do zasady narusza przepisy tak ustawy prawo zamówień publicznych, jak i ustawy o finansach publicznych, a jako takie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, a także w sposób mający na celu obejście przepisów o umowach ramowych. Jak wskazano powyżej, w ramach punktu I. uzasadnienia niniejszego odwołania, przedmiot postępowania pokrywa się w istocie (co do zasadniczej części objętych nim obowiązków) z przedmiotem realizowanej aktualnie umowy o zamówienie publiczne tj. umowy z dnia 1 lutego 2020 r. Zarówno przedmiot, jak i termin wykonania świadczenia, w zakresie, jaki objęty jest przedmiotem postępowania, pozostają tożsame z przedmiotem już realizowanej umowy. Co wymaga ponownego podkreślenia, umowa realizowana jest w sposób należyty, nie została przez zamawiającego wypowiedziana, a ponadto określone w niej ilości odpadów nie zostały przekroczone. Tym samym dla odwołującego niezrozumiałym jest ogłoszenie przez zamawiającego ponownego postępowania, obejmującego ten sam zakres usług. W ocenie odwołującego powyższe świadczy o zamiarze pokrzywdzenia przez zamawiającego wykonawcy umowy, tj. konsorcjum, w skład którego wchodzi odwołujący, a to przez przekierowanie strumienia odpadów na wykonawcę nowej umowy o zamówienie publiczne, w sytuacji, gdy obowiązuje już umowa obejmująca ten zakres świadczeń. Takie działanie zamawiającego uznać należy za działanie naruszające podstawowe zasady udzielania zamówień publicznych, tj. wyrażoną w art. 7 ustawy zasadę równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji. W ocenie odwołującego zasady te muszą być rozumiane szeroko i obejmują swym zakresem nie tylko równość stron danego postępowania o zamówienie publiczne ale przede wszystkim równość wykonawców, w tym z uwzględnieniem tych, którzy realizują już określone zamówienie. Niezależnie od powyższego w ocenie odwołującego takie działanie zamawiającego narusza ustawę o finansach publicznych tj. art. 44 ust. 3 przedmiotowej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem: „ Wydatki publiczne powinny być dokonywane: 1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad: a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, b)optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów; 2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań; 3) w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań." Niewątpliwie udzielenie umowy o to samo zamówienie odrębnemu podmiotowi rodzi po stronie zamawiającego obowiązek zapłaty z tytułu dwóch odrębnych umów, de facto za to samo świadczenie. Dodatkowo odwołujący zauważył, że już samo przeprowadzenie procedury przetargowej powoduje powstanie po stronie zamawiającego określonych kosztów, do których poniesienia, w niniejszym stanie faktycznym, nie powinno było w ogóle dojść. Takie działania zamawiającego uznać należy za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Zgodnie z powołaną regulację bowiem, naruszenie takie stanowi m.in. opisanie przedmiotu zamówienia publicznego w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Zamawiający dokonując opisu przedmiotu zamówienia przez oznaczenie przedmiotu tożsamego z aktualnie realizowanym (zamówienie tej samej usługi w tym samym czasie) zmierza do naruszenia zasad uczciwej konkurencji i pokrzywdzenia wykonawcy aktualnie obowiązującej umowy o zamówienie publiczne. Przedmiotowe zostało zresztą, jak wskazano wyraźnie powyżej, w ramach opisu okoliczności faktycznych sprawy, objęte odrębnym wnioskiem skierowanym do właściwego organu nadzorczego tj. Rzecznika dyscypliny finansów publicznych. W tym miejscu, antycypujące ewentualne twierdzenia zamawiającego w tym względzie, odwołujący wskazał, że złożenia wniosku do ww. organu, w żadnym razie nie może być poczytywane za przyjęcie, że skoro organ ten jest właściwy do rozpoznania naruszenia dyscypliny finansów publicznych, to powyższy zarzut nie może być przedmiotem rozpoznania przez Krajową Izbę Odwoławczą. Przeciwnie, o ile ww. organ jest właściwy do oceny działania zamawiającego ściśle w świetle przepisów ustawy o finansach publicznych, o tyle Krajowa Izba Odwoławcza pozostaje właściwą dla oceny wpływu takiego działania, na postępowanie. Niewątpliwie zaś, wyżej opisane działania zamawiającego stanowią wprost o naruszeniu podstawowych zasad udzielania zamówień publicznych, do których należy zasada uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania wykonawców. Nie może bowiem być mowy o ich dochowaniu w sytuacji, w której zamawiający ogłaszając nowy przetarg, obejmujący dotychczas realizowaną umowę o zamówienie publiczne, w tym samym okresie, prowadzi do pokrzywdzenia wykonawcy umowy z dnia 1 lutego 2020 r. lub wykonawcy, z którym umowa zostanie zawarta na skutek przeprowadzenia niniejszego postępowania. Niezależnie od powyższego, tj. naruszenia podstawowych zasad prawa zamówień publicznych oraz dyscypliny finansów publicznych, odwołujący podkreślił, iż w jego ocenie wyżej opisane działanie zamawiającego uznać należy ponadto za naruszające normy wyrażone w art. 99 ustawy w zw. z art. 101 a ustawy oraz 7 ustawy zamawiający bowiem, w ocenie wykonawcy, w sposób nieuprawniony i niezgodny z powołanymi przepisami próbuje obejść normy regulujące zawieranie tzw. umów ramowych, doprowadzając do faktycznej sytuacji, w której współistniały będą dwie umowy o to samo zamówienie publiczne, w tym samym okresie, a zamawiający, wedle swego wyboru (dowolnego) będzie kierował strumień odpadów do jednego z wykonawców, z pokrzywdzeniem drugiego i odwrotnie. Taką sytuację uznać należy za niedopuszczalną. Odwołujący wskazał, że posiada interes we wniesieniu odwołania. Odwołujący jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie objętym przedmiotem zamówienia. Posiada doświadczenie, a także niezbędny potencjał tak techniczny, jak i ludzki, do realizacji przedmiotu takiego zamówienia. Odwołujący wnosi odpowiednio: 1) w przypadku uwzględnienia zarzutów opisanych w puntach 1-3) odwołania o nakazanie zamawiającego dokonania zmiany SIWZ w sposób tamże określony; 2) w przypadku uwzględnienia zarzutu opisanego w punktach 4)-5) odwołania, o nakazanie zamawiającemu unieważnienia postępowania. W dniu 20 lipca 2020r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której oświadczył, że 1. uwzględnia zarzuty nr 2 i 3 (numeracja z odwołania), tj. zarzut naruszenia art. 91 ust. 2 ustawy w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy i art. 7 ustawy oraz zarzut naruszenia art. 36 ust. 1 pkt 16 ustawy w zw. 139 ust. 1 p.z.p w zw. z art. 353(1) k.c. oraz w zw. z art. 15 oraz 15rt(1) ustawy COVID-19; 2. Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania w pozostałej części, tj. w zakresie zarzutów nr 1, 4 i 5 (numeracja z odwołania) ze względu na bezzasadność przedmiotowych zarzutów. W związku z uwzględnieniem zarzutów określonych w pkt 1 powyżej zamawiający oświadczył, że niezwłocznie dokonana zmian Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (dalej jako „SIWZ”) zgodnie z żądaniami sformułowanymi w odwołaniu, tj. zgodnie z wnioskami z pkt l. ppkt 1) lit. b) i c) oraz pkt l. ppkt 2) ppkt 1 i 2 odwołania. Zamawiający nie uwzględni wniosku wyrażonego w pkt l. ppkt 2) ppkt 3 odwołania, ponieważ przedmiotowy wniosek nie odnosi się do żadnego z postawionych w odwołaniu zarzutów. Odnosząc się szczegółowo do zarzutów, które nie zostały uwzględnione, zamawiający podniósł, co następuje: Zarzut nr 1 Zarzut w ocenie zamawiającego jest w całości bezzasadny. Wbrew gołosłownym wywodom odwołującego, określenie minimalnej ilości odpadów, których przekazanie wykonawcy do zagospodarowania gwarantuje zamawiający, jest jednoznaczne, precyzyjne i umożliwia wykonawcom określenie ryzyka oraz przygotowanie oferty w postępowaniu. Znając minimalną ilość odpadów, jaka jest gwarantowana, każdy wykonawca jest w stanie odpowiednio skalkulować ryzyko i koszty stałe. Nie mamy zatem do czynienia z brakiem jakichkolwiek danych lub ich niejednoznacznością w zakresie opisu przedmiotu zamówienia. Jest wręcz przeciwnie - wykonawcy dysponują precyzyjnymi danymi, w oparciu o które mogą przygotować ofertę w postępowaniu. Podkreślenia dla zamawiającego wymaga przy tym, że w poprzednio ogłoszonym postępowaniu o analogicznym przedmiocie (sygn. KIO 1056/20) odwołujący domagał się ustalenia minimalnej gwarantowanej ilości odpadów, pozostawiając zamawiającemu swobodę co do minimalnego pułapu. Zamawiający uwzględnił wniosek odwołującego i ustalił minimalną ilość w wysokości 100 Mg. Analogiczne postanowienie znalazło się w SIWZ w postępowaniu. Obecnie odwołujący próbuje dowodzić, iż podana gwarantowana wartość jest zbyt niska, pomimo, że poprzednio nie zgłaszał zastrzeżeń i wniosków w tym zakresie. W ocenie zamawiającego zachowanie odwołującego świadczy o tym, iż celem odwołującego jest wyłącznie przedłużanie postępowania przez wnoszenie bezzasadnych środków ochrony prawnej. Zamawiający podkreślił, iż wynagrodzenie przysługuje wykonawcy za każdą tonę (Mg) przekazanych odpadów. Jeżeli zatem ilość odpadów przekazanych w celu zagospodarowania będzie większa od minimalnej ilości, wykonawca otrzyma wynagrodzenie za całość zagospodarowanych odpadów obliczone wedle stawki za jedną tonę, zawartej w złożonej przez siebie ofercie. Nie mamy zatem do czynienia z jakimkolwiek pokrzywdzeniem wykonawcy lub przerzucaniem na niego ryzyka ekonomicznego, ponieważ wykonawca otrzyma wynagrodzenie za każdą tonę zagospodarowanych odpadów. O pokrzywdzeniu wykonawcy można by mówić w przypadku, gdyby zamawiający przewidywał wynagrodzenie w tożsamej wysokości niezależnie od ilości przekazanych opadów. Taka sytuacja jednak w niniejszej sprawie nie występuje. Za wszystkie zagospodarowane odpady w ramach zawartej umowy wykonawca otrzyma odpowiednie wynagrodzenie proporcjonalne do ilości zagospodarowanych opadów. Nie można przy tym zrównywać minimalnej gwarantowanej ilości odpadów z ilością szacunkową, ponieważ są to dwie zupełnie różne instytucje. Ogłaszając postępowanie zamawiający ma obowiązek oszacować wartość zamówienia poprzez ustalenie szacunkowej ilości odpadów. Nie oznacza to jednak, iż zamawiający jest w stanie zagwarantować przekazanie takiej ilości odpadów. Ilość przekazanych opadów będzie zależała od wielu czynników niezależnych od zamawiającego. w tym od daty zawarcia umowy, na co również zamawiający nie ma wpływu, ponieważ zawarcie umowy może zostać odroczone ze względu np. na odwołania wnoszone przez wykonawców. Określenie minimalnej gwarantowanej ilości odpadów na poziomie równej wartości szacunkowej narażałoby zamawiającego na istotne ryzyko niedotrzymania tego zobowiązania i wynikającą z takiego stanu rzeczy odpowiedzialność odszkodowawczą. Również wykonawcy zostaliby wprowadzi w błąd odnośnie gwarancji ilości przekazanych opadów, podczas gdy - tak naprawdę podana ilość nie byłaby pewna i gwarantowana. Z istoty rzeczy wartość gwarantowana jest niższa od wartości szacunkowej, ponieważ odnosi się do minimum, którego osiągnięcie zamawiający gwarantuje i przyjmuje za to odpowiedzialność. Podanie minimalnej ilości pozwala wykonawcy ustalić minimalny przychód z wykonania zamówienia i na tej podstawie skalkulować ryzyko na wypadek, gdyby zamawiający przekazał wyłącznie minimalną ilość opadów. Jeżeli określony wykonawca z jakichkolwiek względów takiego ryzyka nie akceptuje, to może nie składać oferty w postępowaniu. Ryzyko otrzymania przez wykonawcę mniejszej ilości opadów niż szacunkowa jest standardowe dla tego rodzaju zamówień na rynku. Najlepszym tego dowodem są dokumenty załączone do samego odwołania, tj. SIWZ dwóch postępowań na zagospodarowanie i transport odpadów o kodzie 19 12 10 ogłoszonych przez zamawiającego w 2019 oraz umowa nr 4/2020 zawarta z konsorcjum, w składzie którego znajdowała się spółka powiązana z Odwołującym. W przedmiotowym zamówieniach w ogóle nie było gwarantowanej ilości, co sprawia, że konsorcjum w składzie z podmiotem powiązanym z odwołującym teoretycznie mogło nie otrzymać nawet jednej tony odpadów do zagospodarowania. Pomimo tego, wskazane konsorcjum zawarło ową umowę, a wcześniej nie zgłaszało jakichkolwiek zastrzeżeń. Odwołujący nie wskazał na czym miałby polegać czyn nieuczciwej konkurencji zarzucany zamawiającemu. Twierdzenia odwołującego są ogólnikowe i w żaden sposób nie pozwalają na stwierdzenie spełnienia przesłanek ustawowych w tym zakresie. Niezależnie od powyższego zamawiający podał, iż podniesiony przez odwołującego zarzut jest bezprzedmiotowy, ponieważ w dniu 17.07.2020 zamawiający dokonał zmiany SIWZ poprzez podniesienie minimalnej ilości opadów, które zostaną przekazane celem zagospodarowania, do 1500 Mg. Kwestionowana przez odwołującego treść SIWZ zatem już nie istnieje. Obecnie gwarantowana ilość odpadów odpowiada 50 % ilości szacunkowej, co z całą pewnością umożliwia wykonawcom odpowiednie określenie kosztów i ryzyka. Zarzut nr 4 Zarzut w ocenie zamawiającego jest oczywiście bezzasadny i w zasadzie niezrozumiały dla zamawiającego, ponieważ odwołujący nie wskazał na czym konkretnie miałoby polegać naruszenie art. 99 ustawy w związku z art. 101 ustawy Wybór pomiędzy zamówieniem publicznym udzielanym bezpośrednio a umową ramową stanowi swobodną decyzję zamawiającego i nie sposób uznać, że zamawiający narusza prawo decydując się na zamówienie bezpośrednie, a nie umowę ramową, ponieważ są dwie różne instytucje prawa zamówień publicznych. Zamawiający zdecydował się na zamówienie bezpośrednie, do czego miał w pełni prawo, a przedmiotowy zarzut zamawiający odczytuje jako bezpodstawną próbę narzucania zamawiającemu rodzaju organizowanych postępowań. Zarzut nr 5 Zamawiający podniósł, że odwołujący w zasadzie nie wskazał precyzyjne na czym miałaby polegać nieusuwalna wada prawna, na którą się powołuje. Z uzasadnienia odwołania można wywieść, że odwołujący owej wady upatruje w ewentualnym istnieniu dwóch zamówień o tożsamym przedmiocie. Odwołujący wywodzi, iż zamawiający zawarł już umowę nr 4/2020, której przedmiotem jest transport i zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 10 w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2020 roku. W ocenie odwołującego powyższe uniemożliwia zamawiającemu ogłoszenie kolejnego postępowania prowadzącego do udzielenia zamówienia na zagospodarowanie opadów o kodzie 19 12 10. Co jednak znamienne, odwołujący nie wskazuje, z którego przepisu taki zakaz miałby wynikać, poprzestając jedynie na ogólnikach. W pierwszej kolejności zamawiający podniósł, iż — jak każdy zamawiający — posiada swobodę w zakresie organizacji postępowań w sprawie udzielania zamówień publicznych w zależności od aktualnych potrzeb. Udzielenie jednego zamówienia w żadnym razie nie stanowi przeszkody w udzieleniu kolejnego zamówienia, nawet jeżeli będą dotyczyły tożsamych lub zbliżonych rodzajowo świadczeń. Przepisy prawa powszechnie obowiązującego, w tym Ustawy prawo zamówień publicznych, nie zawierają żadnych ograniczeń czy zakazów w tym zakresie. Posiadanie kilku dostawców towarów lub usługobiorców w tym samym czasie jest racjonalne ekonomicznie i ogranicza ryzyko szkód wywołanych przez nierzetelność jednego z dostawców lub usługobiorców. O prawnej niedopuszczalności udzielania kolejnego zamówienia można by mówić wyłącznie w sytuacji, w której przedmiotem poprzedniego zamówienia jest świadczenie dotyczące rzeczy określonej co do tożsamości, np. zamawiający zleca budowę konkretnego mostu w konkretnym miejscu. Jeżeli jeden wykonawca wybuduje w konkretnym miejscu most, to kolejny wykonawca w tym samym miejscu nie może już mostu wybudować bez zburzenia poprzedniego. Zatem, gdyby zamawiający zlecił kolejnemu wykonawcy budowę mostu w tym samym miejscu, to realizacja owego zamówienia byłaby obiektywnie niemożliwa. Mielibyśmy zatem do czynienia z obiektywną niemożliwością świadczenia, o której mowa w art. 387 ś 1 Kodeksu Cywilnego. Z obiektywną niemożliwością świadczenia nie będziemy w ocenie zamawiającego mieli natomiast do czynienia w przypadku świadczeń dotyczących rzeczy określonych wyłącznie co do rodzaju, a nie co do tożsamości. Przykładowo, jeżeli zamawiający zlecił już jednemu wykonawcy dostawę długopisów w roku 2020, to wcale nie oznacza, że nie może zlecić kolejnemu wykonawcy również dostawy długopisów w tym samym roku. Przedmioty świadczeń będą tożsame wyłącznie w zakresie rodzaju rzeczy. Świadczenia nie będą dotyczyły tych samych długopisów, ale długopisów tego samego rodzaju. Podobna sytuacja zachodzi w przypadku zagospodarowania odpadów. W postępowaniu zamawiający zleca usługę zagospodarowania odpadów określonego rodzaju, tj. odpadów o kodzie 19 12 10 według obowiązującej klasyfikacji opadów. Są to odpady spełniające wymogi właściwe dla tego kodu. Zamawiający nie zleca zagospodarowania konkretnych odpadów znajdujących w konkretnym worku oznaczonym numerem seryjnym. Z tego względu bez znaczenia pozostaje, że w przeszłości zamawiający udzielił zamówienia na zagospodarowanie odpadów tego samej rodzaju, tj. opadów o kodzie 19 12 10. Przedmioty świadczeń z obydwu zamówień nie dotyczą bowiem tych samych konkretnych rzeczy, ale dotyczą rzeczy tego samego rodzaju. Każdy z wykonawców otrzyma do zagospodarowania rzeczy (opady), które będą posiadały te same właściwości. Nie oznacza to jednak, że każdy z wykonawców zagospodaruje te same odpady. Mamy zatem do czynienia z różnymi świadczeniami, które mogą być wykonywane równolegle, ponieważ obiektywnie możliwe jest przekazywanie w tym samym czasie dwóm różnym wykonawcom odpadów tego samego rodzaju. Niezależnie od powyższego zamawiający podnosi, że przedmiot zamówienia, którego dotyczy postępowanie, i przedmiot zamówienia stanowiącego umowę nr 4/2020 nie są nawet rodzajowo tożsame. Odwołujący przemilcza bowiem w odwołaniu istotny fakt, iż przedmiotem umowy nr 4/2020 jest odbiór (transport) odpadów oraz zagospodarowaniu odpadów. Owo zamówienie obejmuje zatem dwa świadczenia: transport i zagospodarowanie. Natomiast zamówienie, które zostanie udzielone w ramach postępowania, obejmuje wyłącznie zagospodarowanie odpadów, bez transportu. Odpady zagospodarowywane przez wykonawcę będą dostarczane przez innego wykonawcę wyłonionego w odrębnym postępowaniu. Wbrew wywodom odwołującego, nie mamy zatem do czynienia z tożsamością zamówień nawet w ujęciu rodzajowym. Zamawiający zdecydował się na rozdzielenie zagospodarowania i transportu w celu zwiększenia konkurencyjności. Poprzednio zamawiający udzielał zamówień łącznie na te dwa elementy. Jednakże zamawiający zaobserwował, iż na rynku działa stosunkowo niewielu wykonawców, którzy sami zajmują się zarówno transportem, jak i zagospodarowaniem odpadów, co powodowało konieczność zawiązywania konsorcjów, czego najlepszym przykładem jest przywoływana przez odwołującego umowa nr 4/2020. Z tego względu zamawiający uznał, iż w celu zwiększenia poziomu konkurencyjności celowe będzie wszczęcie dwóch odrębnych postępowań na zagospodarowanie i transport. Nie jest również prawdą, jakoby rzekomo celem zamawiającego miało być pokrzywdzenie wykonawcy zamówienia objętego umową nr 4/2020. Otóż w trakcie bieżącego roku okazało się, że potrzeby Zamawiającego w zakresie odpadów o kodzie 19 12 10 zwiększyły się w stosunku do stanu na dzień wszczęcia postępowania zakończonego zawarciem umowy nr 4/2020. Poprzednio zamawiający zakładał, iż będzie potrzebował zagospodarować około 11 tysięcy Mg odpadów o tym kodzie. Kilka miesięcy później okazało się, że szacunki wzrosty do poziomu ponad 14 Mg. Z tego właśnie względu zamawiający zdecydował się na ogłoszenie kolejnego postępowania na zagospodarowanie odpadów o szacunkowej ilości 3-5 tysięcy Mg odpadów do zagospodarowania oraz odrębnego postępowania na transport tych odpadów, o czym była mowa wyżej. Nie może być mowy zatem o jakimkolwiek zamiarze pokrzywdzenia kogokolwiek, ponieważ organizacja postępowania wynika z uzasadnionych potrzeb zamawiającego. Wbrew twierdzeniom odwołującego, zamawiający zakłada, że możliwa będzie realizacja zamówienia udzielonego w postępowaniu bez zmniejszania ilości odpadów przekazywanych do zagospodarowania w ramach umowy nr 4/2020. Nie sposób zgodzić się z odwołującym, iż poprzez organizację niniejszego postępowania zamawiający nawet teoretycznie mógłby naruszyć art. 44 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o finansach publicznych i ponosić odpowiedzialność z art. 17 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Po pierwsze, co umknęło uwadze odwołującego, członkowie Zarządu zamawiającego nie są związani dyscypliną finansów publicznych i nie odpowiadaj za naruszenie tej dyscypliny. Za naruszenie dyscypliny finansów publicznych odpowiadają osoby wskazane w art. 4 Ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, a art. 44 ust. 4 Ustawy o finansach publicznych dotyczy wyłącznie jednostek sektora finansów publicznych. Zamawiający, jako spółka prawa handlowego, nie jest podmiotem zaliczanym do jednostek sektora finansów publicznych na podstawie wyłączenia z art. 9 pkt 14) Ustawy o finansach publicznych, jak również nie jest innym podmiotem, o którym mowa w art. 4 Ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Po drugie, odwołujący nie wykazał na czym owo naruszenie dyscypliny finansów publicznych miałoby konkretnie polegać. Zamawiający wszczął postępowanie w sprawie udzielenia zamówienia publicznego w trybie konkurencyjnym, do czego ma prawo i co jednocześnie jest jego obowiązkiem. Jak przedstawiono szczegółowo powyżej, organizacja postępowania wynika z uzasadnionej potrzeby i leży w interesie zamawiającego. Nie sposób zatem stwierdzić, w jaki sposób tego rodzaju uprawnione i uzasadnione merytorycznie działanie miałoby naruszać dyscyplinę finansów publicznych. Po trzecie, nawet gdyby teoretycznie założyć jakiekolwiek naruszenie dyscypliny finansów publicznych w trakcie postępowania, to takie naruszenie samo w sobie nie stanowi nieusuwalnej wady postępowania, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 7) ustawy Naruszenie norm prawnych dotyczących dyscypliny finansów publicznych obarczone jest sankcjami określonymi w Ustawie o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Nawet zastosowanie tych sankcji przez uprawnione organy nie oznacza, iż samo postępowanie obarczone jest nieusuwalną wadą. Co więcej, owe sankcje skierowane są do określonych osób fizycznych kierujących daną jednostką organizacyjną, a nie do samej jednostki organizacyjnej, Natomiast na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron odwołujący cofnął zarzut nr 1 odwołania, zaś na rozprawie wniósł o przeprowadzenie następujących dowodów na okoliczność, że przedmiot postępowania jest tożsamy z przedmiotem umowy o zamówienie publiczne zawartej pomiędzy zamawiającym, a wykonawcą w dniu 4 lutego 2020 r., a także braku wyczerpania ilości oznaczonych w tymże postępowaniu, braku nieprawidłowości w realizacji usług objętych przedmiotem postępowania oraz nielojalności zamawiającego względem wyżej oznaczonego wykonawcy, a to polegającej na braku płatności z tytułu zrealizowanych usług pomimo okoliczności, że prawidłowość i kompletność ich wykonania nie było kwestionowana: -Wezwanie do zapłaty z dnia 4 maja 2020 r. - Pismo Wykonawcy z dnia 8 kwietnia 2020 r. - Wezwanie do zapłaty z dnia 24 kwietnia 2020 r. - Pozew o zapłatę z dnia 29 kwietnia 2020 r. - Pozew o zapłatę z dnia 14 maja 2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 3.02.2020 do dnia 28.02.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 25.02.2020 do dnia 28.02.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 9.03.2020 do dnia 13.03.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 16.03.2020 do dnia 20.03.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 23.03.2020 do dnia 27.03.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 30.03.2020 do dnia 03.04.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 06.04.2020 do dnia 10.04.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 14.04.2020 do dnia 17.04.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 20.04.2020 do dnia 24.04.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 27.04.2020 do dnia 30.04.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 04.05.2020 do dnia 08.05.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 11.05.2020 do dnia 15.05.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 18.05.2020 do dnia 22.05.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 25.05.2020 do dnia 29.05.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 1.06.2020 do dnia 5.06.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 8.06.2020 do dnia 12.06.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 22.06.2020 do dnia 26.06.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 29.06.2020 do dnia 03.06.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 15.06.2020 do dnia 19.06.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 22.06.2020 do dnia 26.06.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 29.06.2020 do dnia 03.07.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 6.07.2020 do dnia 10.07.2020 r. - Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 15.06.2020 do dnia 19.06.2020 r. w okresie od dnia 13.07.2020 do dnia 17.07.2020 r. Jak wynika zdaniem odwołującego z przedstawionych dowodów, nie tylko zamawiający nie kwestionuje prawidłowości realizacji zamówienia, jednocześnie, w sposób uporczywy i bezpodstawny uchylając obowiązkowi zapłaty, ale też ilości odpadów przekazywanych na podstawie wyżej wskazanej umowy uległy znacznemu zmniejszeniu począwszy od maja bieżącego roku. Jeżeli zatem ilość odpadów przekazywanych na podstawie umowy o zamówienie publiczne, której przedmiot jest tożsamy z przedmiotem zamówienia, którego dotyczy postępowanie Niezależnie od powyższego odwołujący zwrócił uwagę, że zamawiający posiada pozwolenie na wytwarzanie odpadów o kodzie 19 10 12 tj. objętych przedmiotem niniejszego postępowania w ilości 30.000 Mg. Ilość taka została wskazana w umowie o zamówienie publiczne z dnia 1 lutego 2020 r., która zgodnie z jej treścią realizowana jest w okresie do dnia 31.12.2020 r. tj. w tożsamym okresie, na który ma zostać zawarta umowa w wyniku przeprowadzenia postępowania. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że ilości odpadów o kodzie 19 12 10, jakie miałyby zostać przekazane wykonawcy na podstawie zawartej w wyniku przeprowadzenia przedmiotowego postępowania umowy przekroczą ilości, na które zamawiający posiada pozwolenie. Również z tego względu zatem postępowanie uznać należy według odwołującego za bezprzedmiotowe i zmierzające wyłącznie do obejścia przepisów ustawy oraz pokrzywdzenia dotychczasowego wykonawcy umowy o zamówienie publiczne. - Decyzja Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 14 września 2017 r. znak SRlll.7222.6.2017.MS - Decyzja Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 16 maja 2018 r. znak SRlll.7222.10.2018.MS Izba ustaliła następujący stan faktyczny: Izba dopuściła dowody z dokumentacji postępowania, tj. siwz wraz z załącznikami oraz dowody dołączone do odwołania oraz złożone przez odwołującego i zamawiającego na rozprawie Na podstawie tych dowodów Izba ustaliła, co następuje: Rozdział III - Opis przedmiotu zamówienia. Przedmiotem niniejszego zamówienia jest: Zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120. Zamówienie obejmuje okres od momentu zawarcia umowy do 31 grudnia 2020 r. Szacunkowa ilość odpadów do zagospodarowania: od 3 000 [Mg] do 5 000 [Mg]. Zamawiający zastrzega, że tak określona ilość odpadów jest ilością orientacyjną i zagospodarowanie odpadów w ilości mniejszej, niż 3 000 [Mg] nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony Zamawiającego, z zastrzeżeniem, że Zamawiający jest zobowiązany do przekazania Wykonawcy w celu zagospodarowania co najmniej 100 [Mg] odpadów, a za nieprzekazanie tej minimalnej ilości Zamawiający ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą na zasadach ogólnych przewidzianych prawem powszechnie obowiązującym . Zamawiający dokonał zmiany treści siwz w toku postępowania odwoławczego wskazując, że zamawiający jest zobowiązany do przekazania Wykonawcy w celu zagospodarowania co najmniej 1 500 [Mg] odpadów, a za nieprzekazanie tej minimalnej ilości Zamawiający ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą na zasadach ogólnych przewidzianych prawem powszechnie obowiązującym. Średnie przybliżone ilości odpadów przekazywanych do przetwarzania w analogicznym okresie (tj. w okresie od 1 lipca do 31 grudnia) w latach poprzednich to około 5000 Mg. Minimalny próg odpadów, które Zamawiający przekaże Wykonawcy w celu zagospodarowania, to 100 Mg. Po modyfikacji siwz w toku postępowania próg minilany to 1 500 Mg. Odpad o kodzie 19 12 10 stanowi regularnie wytworzony materiał posortowniczy jako tzw. frakcja nadsitowa > 80mm w postaci kalorycznej frakcji o cieple spalania większym niż 6 MJ/kg suchej masy pochodzący: a) z procesu mechanicznego przetworzenia zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie 20 03 01, które przed rozpoczęciem procesu przetwarzania magazynowane są na placu, następnie kierowane na rozdrabniacz typu Linder Jupiter 1800, następnie za pomocą taśmociągów kierowane na sito 0-80 mm i następnie do kabiny sortowniczej dalej taśmociągiem z separatorem magnetycznym i następnie do pojemników jako odpad o kodzie 19 12 10;lub b) z odpadów selektywnie zbieranych o kodach 15 01 01, 15 01 02, 15 01 05, 15 01 06 oraz 20 01 02, 20 01 39 (Odpady przed poddaniem ich procesowi przetwarzania magazynowane są na placu następnie kierowane są do urządzenia rozrywającego Matthiessen typ SR III K4 Seg. Następnie za pomocą taśmociągów kierowane do kabiny sortowniczej, dalej taśmociągiem z separatorem magnetycznym i następnie do pojemników jako odpad o kodzie 19 12 10); lub c) z przetwarzania odpadów wielkogabarytowych o kodzie 20 03 07 na rozdrabniaczu Doppstadt Dw 3060 wyposażonym w separator magnetyczny. (Zaznacza się, że odpady wielkogabarytowe przed poddaniem ich procesowi przetwarzania są ręcznie doczyszczane). Wszystkie wyżej wymienione odpady o kodzie 19 12 10 przed poddaniem ich procesowi przetwarzania magazynowane są na niezadaszonych placach. Wytworzone odpady po procesie przetwarzania o kodzie 19 12 10 magazynowane są luzem na utwardzonym niezadaszonym placu. Zamawiający dopuszcza możliwość dokonania przez Wykonawcę wizji lokalnej wraz z poborem próbki przedmiotowego odpadu. Postanowienia wzoru umowy: Przedmiot umowy § 1 1. Zamawiający zleca, a Wykonawca przyjmuje do realizacji przedmiot zamówienia p.n.: „Zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120”, zgodnie z wymaganiami i zakresem zawartym w specyfikacji istotnych warunków zamówienia tj. zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 10. 2. Szacunkowa ilość odpadów do zagospodarowania: od 3 000 [Mg] do 5 000 [Mg]. Zamawiający zastrzega, że tak określona ilość odpadów jest ilością orientacyjną i odbiór odpadów w ilości mniejszej niż 3 000 [Mg] nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony Zamawiającego, z zastrzeżeniem, że Zamawiający jest zobowiązany do przekazania Wykonawcy w celu zagospodarowania co najmniej 100 [Mg] odpadów, a za nieprzekazanie tej minimalnej ilości Zamawiający ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą na zasadach ogólnych przewidzianych prawem powszechnie obowiązującym. Po modyfikacji siwz w toku postępowania wartość minimalna za którą odpowiada zamawiający to 1 500 Mg. Wynagrodzenie za przedmiot umowy § 5 1. Strony ustalają, że obowiązującą formą wynagrodzenia za przedmiot umowy określony w § 1, będzie wynagrodzenie ryczałtowe za 1 [Mg] odpadów. 2. Ustalone w tej formie na podstawie formularza ofertowego wynagrodzenie za 1 [Mg] Wykonawcy wyraża się kwotą: A) Cena netto za 1[Mg] odpadów...............................zł, podatek VAT...... % Łączna cena brutto za 1[Mg] odpadów .................................. zł Słownie brutto: .................................................................................................................... zł 3. Wynagrodzenie to obejmuje wszystkie obowiązki Wykonawcy, niezbędne do zrealizowania przedmiotu umowy. 4. Uzgodnione wynagrodzenie za 1[Mg] odpadów jest niezmienne do końca realizacji niniejszej umowy. Z postępowania nr NV/V/P_Z/3/2020/2155 wynika, że : Rozdział III - Opis przedmiotu zamówienia. Przedmiotem niniejszego zamówienia jest: Zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów (ZZO) w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120. Zamówienie obejmuje okres od 1 lipca 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. Szacunkowa ilość odpadów do zagospodarowania: 6 000 [Mg]. Zamawiający zastrzega, że tak określona ilość odpadów jest ilością orientacyjną i zagospodarowanie odpadów w ilości mniejszej, niż 6 000 [Mg] nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony Zamawiającego. Ogłoszenie o tym zamówieniu ukazało się w dniu 5 maja 2020r. za numerem 2020/S 087207865. W postępowaniu nr NV/V/P_Z/12/2019/4784 wynika, że przedmiotem zamówienia jest "Odbiór i odzysk odpadów o kodzie 19 12 10 - odpady palne (paliwo alternatywne) z Zakładu Zagospodarowania Odpadów ZZO w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120. Zamówienie obejmuje okres od 2 stycznia 2020r. do 31 grudnia 2020r. Szacunkowa ilość odpadów do zagospodarowania : 11 Mg. Zamawiający zastrzega, że tak określona ilość odpadów jest ilością orientacyjną i odbiór odpadów w ilości mniejszej, niż 11 000 MG nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony zamawiającego. To zamówienie zostało ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 5 listopada 2019r. za numerem 2019/S - 213-523039. W dniu 1 lutego 2020r. zawarto w tym postepowaniu umowę nr 4/2020 pomiędzy zamawiającym, a Konsorcjum Firm: Kompostech sp. z o.o. z siedzibą w Nowym Sączu, FCC Podhale sp. z o.o. z siedzibą w Nowym Targu i MPGiK sp. z o.o. z siedzibą w Zabrzu. Z wezwania do zapłaty z dnia 4 maja 2020 r. wynika, że w tej dacie Kompostech sp. z o.o. wezwał zamawiającego do zapłaty z tytułu faktur nr 037/02/2020T i 081/03/2020/T na łączną kwotę 1 367 378,88zł. Z pisma Kompostech z dnia 8 kwietnia 2020 r. wynika, że w dniu 8 kwietnia 2020r. nie wyraził zgody na wydłużenie terminu płatności faktury 037/02/2020/T Z wezwanie do zapłaty z dnia 24 kwietnia 2020 r. wynika, że w tej dacie Kompostech wezwał zamawiającego do zapłaty z tytułu faktury 037/02/2020/T na kwotę 694 076,04zł. Z pozwu o zapłatę z dnia 29 kwietnia 2020 r. wynika, że Kompostech domaga się od zamawiającego zapłaty 694 077, 04 zł. tytułu zapłaty za fakturę nr 037/02/2020/T Z pozwu o zapłatę z dnia 14 maja 2020 r. wynika, że Kompostech domaga się od zamawiającego zapłaty kwoty 673 302,84zł. z tytułu faktury 081/03/2020/T Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 3.02.2020 do dnia 28.02.2020 r. nie została załączona do pisma odwołującego Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 25.02.2020 do dnia 28.02.2020 r. - nie została załączona do pisma odwołującego Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 9.03.2020 do dnia 13.03.2020 r. - wynika, że w okresie 9 -13 marca 2020r. zamówił w przeciągu 1 tygodnia 7 transportów, Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 16.03.2020 do dnia 20.03.2020 r. - wynika, że zamawiający zamówił w ciągu tygodnia 5 transportów, Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 23.03.2020 do dnia 27.03.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił w ciągu tygodnia 10 transportów Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 30.03.2020 do dnia 03.04.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił w ciągu tygodnia 8 transportów Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 06.04.2020 do dnia 10.04.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 8 transportów w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 14.04.2020 do dnia 17.04.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transportów w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 20.04.2020 do dnia 24.04.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 2 transportów w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 27.04.2020 do dnia 30.04.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 8 transportów w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 04.05.2020 do dnia 08.05.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 10 transportów w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 11.05.2020 do dnia 15.05.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 10 transportów w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 18.05.2020 do dnia 22.05.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 5 transportów w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 25.05.2020 do dnia 29.05.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transporty w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 1.06.2020 do dnia 5.06.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transporty w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 8.06.2020 do dnia 12.06.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transporty w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie 15.06.2020-19.06.2020r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transporty w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 22.06.2020 do dnia 26.06.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transporty w ciągu tygodnia Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 29.06.2020 do dnia 03.06.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transporty w ciągu tygodnia Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 15.06.2020 do dnia 19.06.2020 r. - nie została załączona do pisma odwołującego Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 22.06.2020 do dnia 26.06.2020 r.- nie została załączona do pisma odwołującego Korespondencja mailowa Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 29.06.2020 do dnia 03.07.2020 r. - nie została załączona do pisma odwołującego, Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 6.07.2020 do dnia 10.07.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transporty Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 13.07.2020 do dnia 17.07.2020 r. wynika, że zamawiający zamówił 4 transporty Z korespondencji mailowej Zamawiającego - harmonogram przekazywania odpadów w okresie od dnia 20.07.2020 do dnia 24.07.2020 r. wynika, że zamawiający nie planuje w tym terminie zagospodarowania odpadu o kodzie 19 12 10. Z decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 14 września 2017 r. znak SRlll.7222.6.2017.MS wynika, że zamawiający ma pozwolenie zintegrowane dla regionalnej instalacji do mechaniczno - biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych o zdolności przetworzenia 30 000 Mg/rok na części mechanicznej oraz 19 500 Mg rok na części biologicznej z możliwością sortowania odpadów selektywnie zebranych o wydajności 25 000 Mg/rok oraz instalacji do przetwarzania selektywnie zebranych odpadów zielonych i innych bioodpadów o wydajności 4100 Mg/rok zlokalizowanych w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120. Z pkt II.1.3 wynika, ze regionalna instalacja do mechaniczno- biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, zlokalizowana w Nowym Sączu przy ul. Tarnawskiej 120 należy do instalacji w gospodarce odpadami, wymienionymi w pkt. 5.3. a załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych lub środowiska jako całości (Dz. U. z 2014 poz. 1169) tzn. instalacji do unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne o zdolności przetwarzania ponad 50 ton na dobę, z wykorzystaniem obróbki biologicznej. Z pkt. II.2.1.1.4 wynika, że w związku z wolnymi mocami przerobowymi instalacji MBP w części mechanicznej jako odrębny wariant eksploatacji sortowni prowadzony będzie proces przetwarzania odpadów selektywnie zebranych w ilości 25 000 Mg/rok. Proces sortowania odpadów selektywnie zebranych prowadzony będzie na instalacji opisanej w pkt II.2.1.3. Łączna ilość odpadów przetwarzanych mechanicznie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych oraz odpadów selektywnie zebranych nie będzie przekraczać 30000 Mg/rok. Z pkt. II4.2. wynika, że Instalacja MBP w części mechanicznej jako osobny wariant umożliwia również przetworzenie 25 000 Mg/rok odpadów selektywnie zebranych oraz otrzymanie do 13 750 Mg/rok frakcji surowcowych odpadów przeznaczonych do odzysku, w tym recyclingu, do 10 500 Mg/rok frakcji odpadów przeznaczonych do wytwarzania paliwa alternatywnego oraz do 750 Mg/rok frakcji balastowej przeznaczonej do skierowania do składowania na składowisku odpadów, pod warunkiem spełnienia wymagań wynikających z przepisów odrębnych. Z decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 16 maja 2018 r. znak SRlll.7222.10.2018.MS wynika, że mieniono pkt I pierwotnej decyzji opisanej powyżej w ten sposób, że zamawiający ma pozwolenie zintegrowane dla regionalnej instalacji do mechaniczno - biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych o zdolności przetworzenia 30 000 Mg/rok na części mechanicznej oraz 19 500 Mg rok na części biologicznej z możliwością sortowania odpadów selektywnie zebranych o wydajności 25 000 Mg/rok (łączna ilość przetwarzanych mechanicznie zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów selektywnie zebranych nie będzie przekraczać 55 000 Mg/rok) oraz regionalnej instalacji do przetwarzania selektywnie zebranych odpadów zielonych i innych bioodpadów o wydajności 4100 Mg/rok zlokalizowanych w Nowym Sączu przy ul. Tarnowskiej 120. Zgodnie z pkt. 7 pkt. II.3.3 pierwotnej decyzji otrzymuje brzmienie Łączna ilośc przetwarzanych mechanicznie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych oraz odpadów selektywnie zebranych nie będzie przekraczać 55 000 Mg/rok. Z pkt. 8 dotyczącego pkt. II.12 wynika, że wydajność średniodobowa to 100 Mg/dobę. Z siwz na usługę odzysku i/lub unieszkodliwiania odpadów o kodzie 19 12 12 - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 11 - frakcja energetyczna z sortowania zmieszanych odpadów komunalnych Zakładu Utylizacji Odpadów Stałych sp. zo.o. w Tczewie wynika, ze zamawiający w pkt. III. 1 określił szacunkową ilość odpadów do zagospodarowania na do 3500 Mg i ilość ta może ulec zmniejszeniu, co nie skutkuje odstąpieniem od umowy lub zmianą jej warunków, a wykonawcy z tego tytułu nie przysługuje żadne roszczenie. Z siwz na odbiór i zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 12 stanowiących komponent do produkcji paliwa alternatywnego Miejskiego Zakładu Oczyszczania sp. z o.o. wynika, że w pkt. 3.2. zamawiający wskazał, że szacunkowa ilość komponentów do produkcji paliwa alternatywnego w okresie realizacji zamówienia wynosi ok. 28 000 Mg. Zamawiający w pkt. 3.3. poinformował, że podana ilość jest ilością szacunkową i nie gwarantuje określonej powyżej ilości komponentów do odbioru, w związku z powyższym wykonawcy nie będą przysługiwały roszczenia z tego tytułu. Z siwz na odbiór i zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 12 12 - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 11 oraz odpadów o kodzie 19 12 10 - paliwo alternatywne, pochodzących z Regionalnej Instalacji Przetwarzania Odpadów Komunalnych w Bladowie - Przedsiębiorstwa Komunalnego w Tucholi sp. z o.o. z rozdziału 2 pkt. 4 wynika, że ilość odpadów o kodzie 19 12 12 wynosi około 3000 Mg w okresie obowiązywania umowy. Miesięczna ilość wynosi maksymalnie 200 Mg, natomiast maksymalna ilość dzienna to około 10 Mg. Ilość odpadów o kodzie 19 12 10 wynosi ok. 600 Mg. Są to ilości szacunkowe, służące pomocniczo do przygotowania oferty, przy czym 3000 Mg i 600 Mg to maksymalne ilości do odbioru i odzysku, których zamawiający nie jest zobowiązany zrealizować w pełnym wymiarze. Odbiór odpadów wynikać będzie z bieżących potrzeb zamawiającego. Z szacunku zamawiającego dokonanego w dniu 25 października 2019r. wynika, że prognozy szacunkowe wytworzenia odpadu 19 12 10 przeznaczonego do zagospodarowania w 2020 r. 1) . Szacowna ilość odpadu 19 12 10 wytworzonego ze zmieszanych odpadów: Prognozowane przyjęcie: 30 000 Mg zgodnie z decyzją pozwolenia zintegrowanego 30 000 Mg x 23,33 % (maksymalna ilość z decyzji) 7000 Mg 2) . Szacowna ilość odpadu 19 12 10 wytworzony w wyniku przetwarzania odpadów selektywnie zebranych. Prognozowane przyjęcie odpadów selektywnie zebranych: 5500 Mg 5000 Mg x 42 % (maksymalna ilość z decyzji) 2310 Mg 3) . Szacowna ilość odpadu 19 12 10 wytworzony w wyniku przetwarzania odpadów wielkogabarytowych: Prognozowane przyjęcie odpadów wielkogabarytowych: 3200 Mg 3200 Mg x 45,9 % (maksymalna ilość z decyzji) 1469 Mg Łączna prognozowana ilość odpadu 19 12 10 przeznaczonego do zagospodarowania w 2020r: 7000 Mg + 2310 Mg + 1469 Mg 10 779 Mg około 11 000 Mg. Szacunkowa ilość do zagospodarowania to około 11 000 Mg. Z szacunku z dnia 23 kwietnia 2020r. wynika, że nawiązując do prognozy ilości odpadu 19 12 10 przewidzianego do zagospodarowania w roku 2020 z dnia 25.10.2019 r., która wynosiła 11 000 Mg planuje się dodatkowe przyjęcie do przetworzenia odpadów zebranych selektywnie w ilości ok 8000 Mg (zgodnie z decyzją pozwalającą przetworzyć łącznie 25 000 Mg/rok). Szacowna ilość odpadu 19 12 10 wytworzony w wyniku przetwarzania odpadów selektywnie zebranych. Prognozowane dodatkowe przyjęcie odpadów selektywnie zebranych: 8000 Mg 8000 Mg x 42 % (maksymalna ilość wytworzenia odpadu z decyzji) 3360Mg W związku z powyższym łączna szacowana ilość odpadu 19 12 10 przeznaczonego do zagospodarowania w 2020 r. wynosi 11 000 Mg + 3360 Mg 14 360 Mg Ocena materiału dowodowego dokonana przez Izbę Izba ustaliła, że w umowie nr 4 ilość maksymalna odpadów do zagospodarowania to 11 000 Mg, w umowie nie określono minimalnej gwarantowanej ilości odpadów za których przekazanie odpowiada zamawiający. Z przedstawionych przez odwołującego harmonogramów wynika, że ilość przekazywanych odpadów w ramach umowy nr 4 była zmienna i wynosiła 0 - 1 raz w jednym tygodniu lipca, 2 - 1 raz, 4 w okresie maj - czerwiec 2020r. 5 - 10 w okresie marzec - kwiecień 2020r. Według oświadczenia odwołującego w ramach umowy nr 4 Konsorcjum Kompostech przekazano do daty rozprawy 3 049 Mg odpadów. Według postępowania nr NV/V/P_Z/3/2020/2155 zamawiający określił maksymalną ilość odpadów do zagospodarowania na 6 000 Mg, przy czym zamawiający nie gwarantował ilości minimalnej do przekazania potencjalnemu wykonawcy, za którą ponosiłby odpowiedzialność, a postępowanie zostało unieważnione. W bieżącym postępowaniu zamawiający zadeklarował przekazanie do zagospodarowania ilości pomiędzy 3000 Mg, a 5000Mg, przy czym zagwarantował przekazanie 1 500 Mg odpadów. Jednocześnie z decyzji zmieniającej pozwolenie zintegrowane wynika, że zamawiający może przyjąć do przetworzenia 55 000 Mg odpadów łącznie (zmieszanych odpadów komunalnych i odpadów zebranych selektywnie) poza tymi wartościami zamawiający przetwarza także odpady wielkogabarytowe i odpady biodegradowalne. Z przedstawionych przez zamawiającego dowodów w postaci specyfikacji istotnych warunków zamówienia wynika, że wybór trybu przetargu nieograniczonego bez dopuszczenia umowy ramowej jest trybem postępowania stosowanym przy zamówieniu na zagospodarowanie odpadów. Przepis art. 99 ustawy mieści się w dziale III przepisy szczególne i stanowi, że zamawiający może zawrzeć umowę ramową po przeprowadzeniu postępowania, stosując odpowiednio przepisy dotyczące udzielania zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego, negocjacji z ogłoszeniem, dialogu konkurencyjnego, negocjacji bez ogłoszenia, zamówienia z wolnej ręki lub partnerstwa innowacyjnego. Warunkami udzielenia umowy ramowej są: przewidzenie zastosowania umowy ramowej w dokumentach wszczynających postępowanie o udzielenie zamówienia i nie dokonanie istotnych zmian warunków tej umowy. Przepis art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy nakazuje unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sytuacji gdy postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Izba zważyła, co następuje: Izba nie stwierdziła okoliczności mogących skutkować odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 ustawy. Izba stwierdziła, że odwołujący wykazał przesłankę materialnoprawną dopuszczalności odwołania z art. 179 ust. 1 ustawy. Izba wbrew stanowisku wyrażonemu przez zamawiającego uznała, że odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia i może ponieść szkodę w związku z potencjalnym naruszeniem przez zamawiającego ustawy. Dla wykazania istnienia przesłanki materialnoprawnej dopuszczalności odwołania na etapie przed upływem terminu składania ofert, konieczne jest wykazanie, że wykonawca prowadzi działalność umożliwiającą mu realizację zamówienia objętego przedmiotem zamówienia i tę okoliczność w ocenie Izby odwołujący wykazał, gdyż jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą reglamentowaną na rynku zagospodarowania odpadów: obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne, odzysku surowców z materiałów segregowanych, działalność związana z rekultywacją i pozostała działalność usługowa związana z gospodarką odpadami- taki zakres działalności wynika wprost z przedstawionego przez odwołującego odpisu z KRS. Niewątpliwie odwołujący wykazał i temu nie przeczył zamawiający - uznając częściowo zarzuty odwołania, że ma interes w tym, aby domagać się doprecyzowania postanowień siwz, a także wyrażenia oczekiwania przyznania mu gwarancji realizacji minimalnego zakresu przedmiotu zamówienia. W ocenie Izby dokonanej w tym postępowaniu interes w uzyskaniu zamówienia jest interesem mającym uzasadnić cel wniesienia odwołania jako całości, tym samym gdyby choćby jeden z zarzutów odwołania wskazywał na możliwość zaspokojenia jego interesu prawnego czy ekonomicznego odwołującego się w danym zamówieniu publicznym, to przesłankę istnienia interesu należy uznać za wykazaną niezależnie od czynności stron podjętych w toku postępowania odwoławczego wobec poszczególnych zarzutów. Interes w uzyskaniu zamówienia jest przesłanką materialnoprawną, a więc w odróżnieniu od przesłanek formalnych wskazanych w art. 189 ust. 2 ustawy, podlega badaniu na etapie rozprawy, a nie ma etapie posiedzenia - wbrew stanowisku odwołującego. Pogląd ten jest gruntowany w orzecznictwie Izby. Przykładowo można wskazać wyrok z 11 września 2013 r. sygn. akt KIO 2037/13. Niezależnie od wyrażonego wyżej poglądu o konieczności rozpatrywania interesu w uzyskaniu zamówienia w odniesieniu do odwołania jako całości, Izba oceniła, że również sam fakt sformułowania żądania unieważnienia postępowania w odniesieniu do zarzutów podtrzymanych przez odwołującego nie powoduje w ocenie Izby możliwości uznania, że odwołujący nie ma interesu w uzyskaniu zamówienia. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę, że celem prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia jest zawarcie umowy pomiędzy zamawiającym, a wybranym zgodnie z przepisami ustawy wykonawcą. Jednak celem tym nie jest zawarcie jakiejkolwiek umowy, ale takiej, której nie można skutecznie unieważnić z powodu jej wad. Tym samym wykonawca może mieć interes w tym, aby dążyć do unieważnienia postępowania obarczonego w jego ocenie taką wadą, która uniemożliwia zawarcie ważnej umowy, aby zapewnić sobie możliwość udziału w postępowaniu dotyczącym tego samego zamówienia publicznego, ale nieobarczonego wadą. W ocenie Izby nie ulega żadnej wątpliwości, że wykonawca nie ma interesu w tym, aby zawrzeć nieważną umowę, gdyż jej unieważnienie pozbawia możliwości uzyskania zakładanego zysku, a może rodzić także spory prawne w zakresie rozliczenia wzajemnych świadczeń stron wykonanych do momentu unieważnienia umowy. Przekładając tę tezę ma kanwę przedmiotowego postępowania odwołujący ma interes w tym, aby odpady przekazane mu w ramach umowy zawartej w tym postępowaniu, nie były przedmiotem sporu pomiędzy zamawiającym, a wykonawcą umowy nr 4. W przypadku negatywnego wyniku takiego sporu dla zamawiającego, odwołujący mógłby nie otrzymać zakontraktowanemu mu świadczenia, a więc potencjalnie mógłby ponieść szkodę. Izba wskazuje, że w bieżącym orzecznictwie Izby dominuje pogląd oparty o orzeczeniach TSUE 4 lipca 2013 r. w sprawie C-100/12 (Fastweb), 5 kwietnia 2016 r. w sprawie C-689/13 Puligenica Facility Esco (PFE), z 21 grudnia 2016 r. w sprawie C-355/15 (Technische Gebaudebetreuung i Caverion Osterreich) i z 11 maja 2017 r. w sprawie C-131/16 (Archus et Gama), że pojęcie „danego zamówienia w rozumieniu art. 1 ust. 3 dyrektywy 92/13, zmienionej dyrektywą 2007/66, może dotyczyć ewentualnego wszczęcia nowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, gdyż zamówienia publiczne to umowa o określony przedmiot świadczenia i wykonawca może mieć interes w zawarciu takiej umowy, która może być wynikiem prawidłowo przeprowadzonego postępowania. W tych okolicznościach Izba oceniła, że odwołujący wykazał dopuszczalność wniesionego odwołania. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 29 ust. 1 i 2 ustawy w zw. z 41 pkt 4) ustawy w zw. z art. 7 ustawy przez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, i sprzeczny z istotą stosunku zobowiązaniowego w zakresie, w jakim zamawiający gwarantuje wykonawcy wykonanie wyłącznie 2% przedmiotu umowy, a co w konsekwencji narusza zasady uczciwej konkurencji, a także stanowi niczym nieuzasadnione przerzucenie ryzyka ekonomicznego na wykonawców, a także pozostaje sprzeczne z realizacją zamówienia na podstawie umowy zawartej w trybie przetargu nieograniczonego, w sposób mający wpływ na sporządzenie oferty, w zakresie, w jakim zamawiający w rozdziale III SIWZ zobowiązuje się do przekazania wykonawcy w celu zagospodarowania co najmniej 100 [Mg] odpadów, a za nieprzekazanie tej minimalnej ilości zamawiający ponosi odpowiedzialność na zasadach ogólnych, przy szacunkowej ilości odpadów do zagospodarowania od 3 000 [Mg] do 5 000 [Mg], zaś ich nieosiągnięcie nie rodzi jakiejkolwiek odpowiedzialności ze strony zamawiającego. Zarzut nie podlegał rozpoznaniu merytorycznemu, z uwagi na jego cofnięcie przez odwołującego na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron. Izba w tym zakresie umorzyła postępowanie w pkt. 2 sentencji orzeczenia na podstawie art. 187 ust. 8 ustawy w związku z art. 186 ust. 3a ustawy. Zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 91 ust. 2 ustawy w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 ustawy oraz art. 7 ustawy przez opisanie pozacenowych kryteriów oceny ofert w sposób niejednoznaczny, w zakresie w…
- Odwołujący: wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia - Polska Grupa Zbrojeniowa S.A.Zamawiający: Skarb Państwa - Inspektorat Uzbrojenia w Warszawie…Sygn. akt KIO 927/20 WYROK z dnia 6 lipca 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Daniel Konicz Protokolant: Piotr Kur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 kwietnia 2020 r. przez Odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia - Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. z siedzibą w Radomiu, Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych „OBRUM” sp. z o.o. z siedzibą w Gliwicach, w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego - Skarb Państwa - Inspektorat Uzbrojenia w Warszawie, przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia H. C. - POZNAŃ S.A. z siedzibą w Poznaniu; WB ELECTRONICS S.A. z siedzibą w Ożarowie, zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego. orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża Odwołującego i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000,00 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych 00/100) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1843 j.t.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: .............................................. Sygn. akt KIO 927/20 Uzasadnienie Skarb Państwa - Inspektorat Uzbrojenia w Warszawie (dalej: „Zamawiający”) prowadzi, na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1843 j.t. ze zm.), zwanej dalej „Pzp”, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji z ogłoszeniem pn.: „Pozyskanie Mobilnego mostu składanego MLC-70/100 do pokonywania średnich przeszkód wodnych i terenowych”, zwane dalej „Postępowaniem”. Wartość zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z 21 listopada 2019 r., pod nr 2019/S 225-552938. 20 kwietnia 2020 r. Zamawiający poinformował wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia - Polską Grupę Zbrojeniową S.A. z siedzibą w Radomiu, Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych „OBRUM” sp. z o.o. z siedzibą w Gliwicach („Odwołujący”) o jego wykluczeniu z Postępowania, co zostało zaskarżone odwołaniem wniesionym do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej (dalej „Izba” lub „KIO”) 30 kwietnia 2020 r. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 131 e ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 24. ust. 1 pkt. 12 w zw. z art. 22 ust. 1b pkt. 3 oraz naruszenie art. 22 ust. 1a i art. 7 ust. 1 Pzp, ponieważ Zamawiający (1) wykluczył Odwołującego, pomimo że wykazał spełnianie warunków udziału w Postępowaniu, (2) błędnie uznał, że wykonanie umowy po terminie przesądza o jej nienależytym wykonaniu, (3) błędnie uznał, że wykonanie umowy po terminie i udzielenie z tego tytułu przez Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych „OBRUM” sp. z o.o. (dalej „Wykonawca O”) opustu cenowego oznacza, że umowa została nienależycie wykonana, (4) oceniając spełnienie przez Odwołującego warunków udziału w Postępowaniu Zamawiający naruszył zasadę proporcjonalności, Odwołujący wskazał na okoliczność spełnienia warunku umowy o wartości 100x większej od wymaganej przez Zamawiającego, a Zamawiający uznał, że wykonanie ich po terminie skutkuje brakiem wykazania spełnienia warunku, (5) naruszył zasadę równego traktowania wykonawców. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wykluczenia Odwołującego. Uzasadniając zarzuty odwołania Odwołujący podał, że zgodnie z ogłoszeniem o zamówieniu wykonawca ubiegający się o udzielenie zamówienia był zobowiązany do wykazania w zakresie zdolności technicznej wykonania co najmniej jednej usługi polegającej na zaprojektowaniu i wykonaniu dźwigu (żurawia) samojezdnego lub konstrukcji mostów składanych o wartości brutto co najmniej 1.000.000,00 zł. Na potwierdzenie spełniania tego warunku wykonawcy zobowiązali byli złożyć wykaz wykonanych usług w okresie 5 lat przed upływem terminu składnia wniosku do udziału w postępowaniu z podaniem ich wartości, przedmiotu, daty wykonania i podmiotu na rzecz których usługi zostały wykonane, wraz z dołączeniem dowodów potwierdzających, że usługi zostały wykonane należycie. Odwołujący, w celu wykazania spełnienia przedmiotowego warunku, złożył wykaz usług obejmujący realizację zamówień: 1. Dostawa 8 szt. platform bezobsługowych jednostek radiolokacyjnych JBR-15, tj. hydraulicznych urządzeń zabudowanych na podwoziu realizujących pracę podnoszenia i opuszczania oraz stabilizacji systemu radarowego; odbiorca PIT-RADWAR S.A., wartość umowy brutto 29.500.320,00 zł; 2. Wyprodukowanie i dostawa 10 kpl. mostów towarzyszących na podwoziu samochodowym MS-20 obejmująca wprowadzenie zmian do dokumentacji; odbiorca Inspektorat Uzbrojenia, wartość umowy brutto 70.681.950,00 zł; 3. Realizacja pracy rozwojowej dotyczącej Mobilnego mostu składanego MLC 70/110 do pokonywania średnich przeszkód wodnych i terenowych MS-40 obejmującej zaprojektowanie i wykonanie mostu; odbiorca Inspektorat Uzbrojenia; wartość umowy brutto 33.475.600,00 zł. Już w wykazie wykonanych usług Odwołujący wskazał, że: „ W/w Umowy zostały wykonane po terminie. Wykonawca stoi na stanowisku, iż w świetle przepisów kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo Zamówień Publicznych, wykonanie umowy po terminie nie oznacza jej nienależytego wykonania i tym samym Wykonawca ma prawo powoływania się na w/w umowy w celu wykazania spełnienia warunku kwalifikacji technicznych wykonania zamówienia, (por. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r. V CSK 182/08 LEX nr 619662 oraz Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 05.07.2018 r., sygn. akt KIO 1252/18). Nadto Wykonawca wskazuje, że wartość każdego z zamówień wymienionych w wykazie wielokrotnie przekracza minimalną wartość zamówienia wymaganą zgodnie z pkt. III.2.3 ogłoszenia”. Pomimo powyższego wyjaśnienia Zamawiający, pismem z dnia 16.01.2020 r., wezwał Odwołującego do złożenia wykazu wykonanych usług wskazując w szczególności, że w przypadku umów wymienionych w wykazie opóźnienie wynosiło 330 i 1764 dni. W przesłanej odpowiedzi Odwołujący dokonał korekty wykazu usług uznając argumenty Zamawiającego, że „Dostawa 8 szt. platform bezobsługowych jednostek radiolokacyjnych JBR-15, tj. hydraulicznych urządzeń zabudowanych na podwoziu realizujących pracę podnoszenia i opuszczania oraz stabilizacji systemu radarowego” nie wpisuje się w definicję urządzenia dźwigowego oraz mostu składanego. Co do pozostałych pozycji Wykazu Odwołujący podtrzymał stanowisko, że wymienione tam usługi zostały wykonane należycie, ponieważ w świetle przepisów kodeksu cywilnego oraz Pzp wykonanie umowy po terminie nie oznacza nienależytego jej wykonania. Zamawiający w piśmie informującym o wykluczeniu Odwołującego z dnia 20.04.2020 r., kwestionując spełnienie warunku w zakresie zdolności technicznej, uznał, że ponieważ obie umowy wskazane przez Odwołującego wykonane zostały po terminie, to jest to równoznaczne z nienależytym wykonaniem tych umów i w konsekwencji nie mogą być one przywoływane na potwierdzenie spełnienia przedmiotowego warunku udziału w Postępowaniu. W nawiązaniu do powyższego Odwołujący oświadczył, że podtrzymuje stanowisko, że w świetle przepisów kodeksu cywilnego oraz Pzp wykonanie umowy po terminie nie oznacza a priori jej nienależytego wykonania. Odwołujący ma tym samym prawo powoływania się na umowy wskazane w wykazie wykonanych usług w celu wykazania spełnienia warunku kwalifikacji technicznych wykonania zamówienia, a zatem brak było podstaw do wykluczenia Odwołującego z Postępowania. Odnosząc się do twierdzeń Zamawiającego dotyczących umów wymienionych w wykazie wykonanych usług wskazać należy, że zgodnie z umową nr IU/194/VI67/ZO/PO/DOS/SS/2014/268 z dnia 04.03.2015 r. (dalej „Umowa”) Wykonawca O oraz Zakłady Mechaniczne „Bumar-Łabędy” S.A. („Wykonawcy”) zobowiązali się do dostawy w latach 2015-2016 10 kompletów mostów MS 20, w tym 4 z kabiną opancerzoną i 6 z kabiną nieopancerzoną. Termin dostawy ustalono na 30.11.2016 r. (§ 3 Umowy). Termin dostawy mostów MS 20 nie został dotrzymany. Nie jest jednak prawdą, co sugeruje Zamawiający, że opóźnienie co do wszystkich egzemplarzy wynosiło 330 dni. W rzeczywistości poszczególne egzemplarze były Zamawiającemu przekazywane sukcesywnie w okresie od 19.06.2018 r. do 26.10.2018 r., a Zamawiający odebrał je bez zastrzeżeń. W terminie umownym, tj. do dnia 30.11.2016 r. Wykonawcy przedstawili do odbioru egzemplarze mostów w pełnym ukompletowaniu z wykonanymi wszystkimi elementami w tym najbardziej skomplikowanymi częściami mechanicznymi itp. Zamawiający odmówił odbioru ze względu na ujawnione pęknięcia spawów, co niewątpliwie miało charakter wady, ale nie oznacza, jednak, że podstawiono mu produkcję w toku, o charakterze częściowym bez końcowego kompleksowego ukompletowania. Stwierdzona wada skutkowała niedokonaniem odbioru i nieprzekazaniem zestawów mostowych MS-20 do użytkowników (Jednostek Wojskowych). Co jednak istotne konstrukcja pojazdów była poprawna co potwierdza opinia Politechniki Wrocławskiej „Wykonanie analizy wytrzymałościowej ramienia chwytnego układacza mostu MS-20” i możliwy był ich odbiór i bezpieczna eksploatacja, a jedyną przyczyną odmowy odbioru były bardzo wysokie wymagania odbioru wojskowego. Co jednak istotne, w celu wykonania dostawy mostów MS 20 na podstawie umowy z dnia 15.05.2015 r. Nr 80/P2015 (dalej „Umowa podwykonawcza”) Wykonawca O zamówił w Jelcz sp. z o.o. wykonanie 10 sztuk ciągników siodłowych C-MS-20 (6 sztuk z kabiną nieopancerzoną, 4 sztuki z kabiną opancerzoną). Ważne jest także, to że wybór Jelcz sp. z o.o. jako podwykonawcy ciągników został wskazany przez Zamawiającego zapisami SIWZ. Zgodnie z § 3 Umowy Podwykonawczej Jelcz sp. z o.o. zobowiązany był do dostawy ciągników sukcesywnie zgodnie z harmonogramem (1 ciągnik w listopadzie 2015 r., 1 ciągnik w grudniu 2015 r., 2 ciągniki do 15.01.2016 r., 2 ciągniki w kwietniu 2016 r., 2 ciągniki w czerwcu 2016 r., 2 ciągniki lipcu 2016 r.). Pomimo wcześniejszego trzykrotnego aneksowania (przesunięcie terminu) umowy na dostawę ciągników Jelcz Sp. z o.o. nie dotrzymywał kolejno ustalanych terminów dostawy. Faktycznie ciągniki zostały odebrane w dniu 02.12.2016 r. Liczba dni zwłoki Jelcz sp. z o.o. w zależności od egzemplarza wynosiła od 123 do 367 dni. Powyższa sytuacja ograniczyła do krytycznego minimum czas potrzebny Wykonawcom na integrację, uruchomienie i przeprowadzenie badań zestawów mostowych MS-20. Tak więc wskazany przez Zamawiającego w dokumentach postępowania o zamówienie publiczne podwykonawca przez bardzo znaczącą zwlokę przyczynił się, do powstania o ile w ogóle sam nie spowodował, opóźnienia w dostawie przez wykonawców przedmiotu umowy do Zamawiającego. Zważyć należy, że pierwszy kompletny ciągnik miał być dostarczony do Wykonawców 30.11.2015 r. (i to już po aneksowaniu na wniosek Jelcz sp. z o.o. umowy). Tak więc bezspornie dostawa pierwszego ciągnika miała nastąpić 12 miesięcy przed terminem wykonania Umowy z Zamawiającym. Odwołujący wskazują, że jako wykonawcy zakładali, że właśnie ten okres roku czasu miał być poświęcony na prace związane z integracją, jak również miał służyć ewentualnemu zdiagnozowaniu problemów z produkcją seryjną. Należy również podkreślić, że most samochodowy MS-20 jest jednym z najnowocześniejszych rozwiązań tego typu na świecie i stanowi ostatnie osiągnięcie w inżynierii wojskowej, niemające swojego odpowiednika w armiach innych krajów. Jednocześnie innowacyjna konstrukcja tego sprzętu wojskowego, jej zaawansowanie technicznie oraz skomplikowanie pod względem technologicznym powoduje, że proces produkcyjny staje się niezwykle złożonym i wymagającym wyzwaniem. Wymagania technicznie w zakresie mobilności, czasu rozkładania, automatyki itp., były mocno wyśrubowane, co wymuszało zastosowanie wysokospecjalistycznych materiałów i zaawansowanych technologii do ich obróbki. Sposób podejścia do ujawnionych niezgodności wskazuje jednoznacznie, że w trakcie realizacji Umowy ze strony Wykonawców dochowano należytej staranności, dążąc do dostawy Zamawiającemu pełnowartościowych wyrobów, nie tylko w ramach obecnej umowy, ale również przygotowując potencjał produkcyjny pod przyszłe dostawy, ograniczając tym samym do minimum ryzyko techniczne wystąpienia niezgodności w przyszłości. Pomimo to Inspektorat Uzbrojenia pismami nr GK/8719/17 z dnia 11 lipca 2017 r., nr GK 11898 z dnia 26 września 2017 r., nr GK 13653/17 z dnia 6 listopada 2017 r. powiadomił Wykonawców o naliczeniu kar umownych łącznie w kwocie 14.136.390,00 zł, tj. 20% wartości umowy oraz potrąceniu wierzytelności z tytułu kar umownych z wynagrodzenia powodów z tytułu wykonania Umowy. W związku z powyższym pozwem z dnia 30 listopada 2018 r. Wykonawcy wystąpili do Sądu Okręgowego w Warszawie z pozwem o zasądzenie od Zamawiającego kwoty 12.722.751,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty oraz miarkowanie kary umownej naliczonej przez Zamawiającego notami obciążeniowymi nr 59/06/2017/FM, 80/06/2017/FM, 98/06/2017/FM załączonymi do pism pozwanego nr GK/8719/17 z dnia 11 lipca 2017 r., nr GK 11898/17 z dnia 26 września 2017 r., GK 13653/17 z dnia 6 listopada 2017 r., w kwocie 14.136.390,00 zł do kwoty 1.413.639,00 zł. Zamawiający podnosi również, że w dostarczonych egzemplarzach ujawniły się wady. Po pierwsze, żadne ze zgłoszeń nie dotyczyło działania kluczowych elementów mostów MS-20, uniemożliwiających bezpieczne korzystanie z nich. Po drugie, część ujawnionych wad dotyczy ciągników dostarczonych przez Jelcz sp. z o.o., do którego kompetencji i starannego działania Zamawiający odwołuje się w odpowiedzi na pozew. Poza tym znaczna część wad, a faktycznie drobnych usterek stanowią zgłoszenie typu „świeci się kontrolka hamulca ABS naczepy”, „czujnik położenia koła zamachowego (komunikat na desce)” „uszkodzony czujnik prędkości turbiny”, „brak zasilania świateł pozycyjnych naczepy”. Wystąpienie drobnych usterek, wad podczas realizacji umowy nie przesądza o jej nienależytym wykonaniu. W ocenie Odwołującego w przypadku Umowy kluczowe znaczenie ma fakt, że jej wartość brutto 70.681.950,00 zł jest 70x większa niż wymagana przez Zamawiającego wartość zamówienia niezbędnego w celu wykazania zdolności technicznej. W art. 22 ust. 1a Pzp ustanowiona została zasada proporcjonalności, tzn. zamawiający określa warunki udziału w postępowaniu oraz wymagane od wykonawców środki dowodowe w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, w szczególności wyrażając je jako minimalne poziomy zdolności. Skoro stosując zasadę proporcjonalności opisaną w art. 22 ust. 1a i art. 7 ust. 1 Pzp Zamawiający uznał, że do wykazania zdolności technicznej wystarczy wykonanie jednej usługi polegającej na zaprojektowaniu i wykonaniu dźwigu (żurawia) samojezdnego lub konstrukcji mostów składanych o wartości brutto co najmniej 1.000.000,00 zł, to oceniając spełnienie przedmiotowego warunku przez Odwołującego i mając, jak wskazano wyżej, pełną wiedzę o przedmiotowej umowie winien również przy ocenie spełnienia warunku zdolności technicznej stosować zasadę proporcjonalności. W znaczeniu prawnym zasada proporcjonalności to, w uproszczeniu, założenie, zgodnie z którym zamawiający w postępowaniu powinien podejmować tylko takie działania, które są konieczne i niezbędne do osiągnięcia założonych celów (tu: sprawdzenia zdolności wykonawcy do wykonania zamówienia przez sprawdzenie jego dotychczasowego doświadczenia), środki zastosowane do realizacji tego celu muszą być proporcjonalne do jego istoty oraz odpowiednie, tj. takie, przy pomocy których ten cel da się osiągnąć, właściwe dla danego celu; niezbędne, tj. takie, których nie sposób osiągnąć lepiej za pomocą innego środka, najwłaściwsze do osiągnięcia zamierzonego celu oraz takie, które w najmniejszym stopniu ograniczają interesy i prawa wykonawców. Zdaniem Odwołującego zasada proporcjonalności musi mieć kontynuację również na etapie oceny przez Zamawiającego spełnienia warunków udziału w postępowaniu. Przykładowo, jeżeli zamawiający wymagał wykazania dostawy 1.000 sztuk danego asortymentu, a dany wykonawca w celu wykazania spełnienia warunku przywołuje umowę, w ramach której dostarczył 10.000 sztuk, to nawet jeżeli 7.000 sztuk dostarczonych byłoby po terminie albo z wadami to nadal 3.000 sztuk jest dostarczonych w terminie i w należytej jakości. Wykluczenie wykonawcy byłoby w tym przypadku niezasadne. Wykonawca nie może być karany za to, że realizował jedną dużą umowę zamiast np. 10 mniejszych. W ocenie Odwołującego wykonawca realizujący nawet z problemami umowę wartości kilkadziesiąt razy większej niż wartość wymagana nie może być traktowany gorzej niż wykonawca realizujący umowę o znacznie niższej wartości. Wykonanie umowy o wartości 1.000.000 zł wiąże się z koniecznością posiadania znacznie mniejszego potencjału niż umowy o wartości 70.000.000 zł w dodatku o nowatorskim charakterze. W takim przypadku zamawiający, analizując kwestię należytego wykonania, czy opóźnienia winien ocenić, jaka część zobowiązań została wykonana należycie i w terminie oraz czy na wystąpienie zwłoki nie miała wpływu znacząco wyższa skala zobowiązań do wykonania. Nadto, skoro zwłoka podwykonawcy wskazanego przez samego Zamawiającego w SIWZ była większa, niż opóźnienie w dostawie przez Wykonawcę O, to biorąc pod uwagę skalę zamówienia winien uznać, że nie jest ona konsekwencją okoliczności zawinionych przez Wykonawców. Co się tyczy realizacji pracy rozwojowej dotyczącej Mobilnego mostu składanego MLC 70/110 do pokonywania średnich przeszkód wodnych i terenowych MS-40 obejmującej zaprojektowanie i wykonanie mostu, o wartości umowy 33.475.600,00 zł. Odwołujący wskazał, że do tej umowy zastosowanie znajdą przedstawione wyżej wywody dotyczące należytego w wykonania umowy w przypadku niewykonania jej w terminie, jak również dotyczące zasady proporcjonalności. W przypadku przedmiotowej umowy kluczowe znaczenie ma jednak fakt, że zgodnie z jej postanowieniami i z uwagi na jej charakter sam Zamawiający nie traktuje opóźnienia w realizacji jako nienależytego wykonania. Zgodnie z § 15 ust. 1 umowy w przypadku zwłoki w wykonaniu umowy Zamawiającemu przysługuje opust cenowy. Wyliczony opust cenowy pomniejsza wartość brutto wynagrodzenia i winien być uwzględniony w fakturze wystawionej za wykonanie danego etapu/zadania (15 ust. 2 umowy). Opust cenowy w przeciwieństwie do kary umownej nie stanowi w świetle kodeksu cywilnego surogatu odszkodowania. Zgodnie z art. 483 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2019 r., poz. 1145 j.t.), zwanej dalej „Kc”, można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły (484 § 1 Kc). Tak więc kara umowna stanowi surogat odszkodowania i wysokość kary umownej nie ma wpływu na cenę (wynagrodzenia) należne stronie umowy, a ewentualne pomniejszenie należności wykonawcy w przypadku naliczenia kary umownej wymaga dokonania potrącenia wierzytelności. Natomiast jak wynika z przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz.106 j.t. ze zm.), zwanej dalej „Ustawą o VAT”, opust cenowy bądź to jest wprost uwzględniony w cenie jednostkowej, bądź też jest formą obniżenia jej wysokości (art. 106e Ustawy o VAT). W przypadku opustu cenowego mamy do czynienia z sytuacją, w której skutkiem późniejszego wykonania umowy jest niższa cena (wynagrodzenie). Taka konstrukcja umowy prowadzi do wniosku, że strony w postanowieniach umowy przewidziały w istocie sposób jej nowacji na wypadek późniejszego terminu wykonania. W przypadku gdy dojdzie do opóźnienia zmianie ulegają postanowienia umowy o wysokości wynagrodzenia i terminie. W związku z tym w sensie prawnym w dacie rzeczywistego wykonania umowy mamy do czynienia z jej wykonaniem w terminie tylko za niższą cenę (wynagrodzenie). Skoro Zamawiający w umowie ustalił (umowa została zawarta zgodnie ze stosowanym przez MON wzorem), że w przypadku niedotrzymania terminu wykonania umowy zastosowany zostanie opust cenowy, a nie kara umowna, to znaczy, że z uwagi na specyfikę umowy o realizację pracy rozwojowej nie powinna być sankcja o charakterze odszkodowawczym (kara umowna) lecz obniżona będzie cena, to nie może aktualnie twierdzić, że umowa nie została wykonana należycie, bo Wykonawca O zapłacił odszkodowanie. Wręcz przeciwnie z tytułu realizacji umowy po terminie nie zastosowano wobec Wykonawcy O żadnej sankcji o charakterze odszkodowawczym, natomiast to Zamawiający uzyskał opust i w związku z tym zapłacił niższe wynagrodzenie. Odwołujący wskazali również, że przedmiotowa umowa była aneksowana. Aneksami nr 1-4 zmieniane były między innymi postanowienia umowy dotyczące terminu wykonania umowy, harmonogramu jej realizacji, płatności, czy też zabezpieczenia należytego wykonania. Natomiast Porozumieniami stron kilkukrotnie zmieniony został termin jej realizacji ostatecznie na dzień 30.03.2018 r. Tym samym twierdzenie Zamawiającego, że opóźnienie wynosiło 1764 dni jest nieuprawnione. Skoro strony w porozumieniu, zgodnie z zasadą swobody umów, złożyły zgodne oświadczenie woli o zmianie terminu wykonania umowy, to ustalenia nowego terminu są dla stron wiążące i jako opóźnienie może być traktowane wyłącznie wykonanie umowy po dacie ustalonej jako termin wykonania umowy. Tym samym należy uznać, że przedmiotowa umowa została wykonana należycie, co Zamawiający potwierdził w Protokole Odbioru Etapu III - końcowego (pkt X.l i pkt X.5.). Następnie Odwołujący podał, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 Pzp o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy, którzy spełniają warunki udziału w postępowaniu, o ile zostały one określone przez zamawiającego w ogłoszeniu o zamówieniu lub w zaproszeniu do potwierdzenia zainteresowania. Warunki udziału w postępowaniu mogą dotyczyć zdolności technicznej lub zawodowej (ust. 1b pkt. 3). W myśl art. 24 ust. 1 pkt 12 Pzp zamawiający wyklucza z postępowania o udzielenie zamówienia wykonawcę, który nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu lub nie został zaproszony do negocjacji lub złożenia ofert wstępnych albo ofert, lub nie wykazał braku podstaw wykluczenia. W art. 7 ust. 1 Pzp nałożony na zamawiającego został obowiązek przygotowania i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości. Z kolei art. 14 Pzp odsyła do stosowania przepisów Kc przy czynnościach podejmowanych przez zamawiającego i wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia, jeżeli przepisy Pzp nie stanowią inaczej. Kodeks cywilny w art. 471 stanowi, że dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zgodnie z art. 471 Kc, dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dodał, że przepisy Kc rozróżniają pojęcie nienależytego wykonania zobowiązania od opóźnienia lub zwłoki, na którą to okoliczność przywołał orzecznictwo Sądu Najwyższego, sądów powszechnych i KIO. Odwołujący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z treści następujących dokumentów: 1. Pierwotny wykaz wykonanych usług złożony przez Odwołującego - dowód 1; 2. Wezwanie Odwołującego do złożenia dokumentów w trybie art. 26 ust. 3 Pzp dowód 2; 3. Odpowiedzi Odwołującego na ww. wezwanie wraz z kolejnym wykazem usług dowód 3; 4. Umowy na dostawę 10 kompletów mostów towarzyszących MS-20 z 4 marca 2015 r. (dalej „Umowa nr 1”) - dowód 4 (oznaczony przez Odwołującego jako tajemnica przedsiębiorstwa); 5. Faktur za dostawę mostów towarzyszących MS-20 wraz z protokołami odbioru dowody 5; 6. Raportu Politechniki Wrocławskiej pn.: „Wykonanie analizy wytrzymałościowej ramienia chwytnego mostu MS-20” - dowód 6; 7. Pism Odwołującego do Zamawiającego z 2 marca 2016 r., 12 grudnia 2016 r., 30 stycznia 2017 r., 23 lutego 2017 r., 1 marca 2017 r., 17 lipca 2017 r. i 27 lipca 2017 r. - dowody 7; 8. Wyciągu z warunków technicznych dot. mostu samochodowego MS-20 - dowód 8; 9. Umowy z podwykonawcą JELCZ sp. z o.o. z 15 maja 2015 r. wraz z porozumieniem dodatkowym z 5 maja 2016 r. - dowody 9 (oznaczone przez Odwołującego jako tajemnica przedsiębiorstwa); Wezwań podwykonawcy JELCZ sp. z o.o. do wykonania ww. umowy z 29 lutego 2016 r., 18 marca 2016 r., 8 czerwca 2016 r., 28 lipca 2016 r., 22 listopada 2016 r. - dowody 10; 10. Pism Zamawiającego z 25 lutego 2016 r. i 26 września 2016 r. - dowody 11; 11. Protokołów odbioru ciągników JELCZ sp. z o.o. - dowody 12; 12. Pisma Zamawiającego z 11 lipca 2017 r. raz z notą obciążeniową i oświadczeniem o potrąceniu - dowody 13; 13. Pisma Zamawiającego z 19 lipca 2017 r. wraz z korektą noty obciążeniowej dowody 14; 14. Pisma Zamawiającego z 26 września 2017 r. wraz z notą obciążeniową oraz oświadczeniem o potrąceniu - dowody 15; 15. Pisma Zamawiającego z 6 listopada 2017 r. wraz z notą obciążeniową oraz oświadczeniem o potrąceniu - dowody 16; 16. Pozwu z dnia 30 listopada 2018 r. - dowód 17; 17. Odpowiedzi na pozew z 11 stycznia 2019 r. - dowód 18; 18. Pisma procesowego powoda z 18 lutego 2019 r. - dowód 19; 19. Zestawienia zgłaszanych wad „Reklamacje MS-20” za okres od 4 października 2017 r. do 22 listopada 2018 r.- dowód 20; 20. Umowy o realizację pracy rozwojowej z dnia 4 czerwca 2008 r. (dalej „Umowa nr 2”) wraz z aneksami 1-4 - dowody 21; 21. Porozumień do ww. umowy z dnia 21 października 2013 r., 30 listopada 2015 r., 7 grudnia 2016 r., 4 lipca 2017 r. i 15 listopada 2017 r. - dowody 22 (oznaczone przez Odwołującego jako tajemnica przedsiębiorstwa); 22. Protokołu Odbioru Etapu III - końcowego z dnia 3 sierpnia 2018 r. - dowód 23. Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie w powołaniu na następującą argumentację. 1. Zarzut naruszenia art. 131e ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 12 w zw. z art. 22 ust. 1b pkt 3 Pzp Zamawiający podał, że stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 2 Pzp o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy, którzy nie podlegają wykluczeniu oraz spełniają warunki udziału w postępowaniu, o ile zostały one określone przez Zamawiającego w ogłoszeniu o zamówieniu lub w zaproszeniu do potwierdzenia zainteresowania. Zgodnie z ust. 1a tego artykułu zamawiający określa warunki udziału w postępowaniu oraz wymagane od wykonawców środki dowodowe w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, w szczególności wyrażając je jako minimalne poziomy zdolności. Zgodnie z ust. 1b tego przepisu, warunki udziału w postępowaniu mogą dotyczyć m.in. zdolności technicznej lub zawodowej. Na zamawiającym ciąży obowiązek zapewnienia by warunki podmiotowe pozwalały na wyłonienie wykonawcy dającego rękojmię należytego wykonania zamówienia, nie naruszając przy tym art. 7 ust. 1 Pzp. Warunki udziału w postępowaniu powinny być zatem określone w taki sposób, aby ich weryfikacja pozwalała na ocenę, czy sytuacja podmiotowa wykonawcy, w szczególności potencjał, którym on dysponuje i który może wykorzystać do wykonania zamówienia, są wystarczające dla uznania, że wykonawca ten będzie w stanie wykonać zamówienie zgodnie z wymaganiami Zamawiającego. Natomiast przepis art. 24 ust. 1 pkt 12 Pzp stanowi, że Zamawiający wyklucza wykonawcę z postępowania, który m.in. nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu. Zamawiający jest zobowiązany do badania, czy zachodzi podstawa wykluczenia wykonawców. Powinno to następować z uwzględnieniem treści postawionego warunku oraz sposobu wykazania przez wykonawcę jego spełnienia. W sytuacji, gdy z przedstawionych przez wykonawcę dokumentów nie wynika w sposób jednoznaczny, że spełnia on warunki udziału w postępowaniu, to powinien on zostać wezwany przez Zamawiającego do wyjaśnienia lub uzupełnienia dokumentów. Wynika to z art. 26 ust. 3 Pzp. Ocena wyjaśnień lub ich braku oraz ocena uzupełnionych dokumentów powinna następować z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, należy podnieść, że: a) Umowa dotycząca wyprodukowania i dostawy 10 kpl. mostów towarzyszących na podwoziu samochodowym MS-20. Przedmiotowa umowa była realizowana na rzecz Zamawiającego przez konsorcjum w składzie Wykonawca O oraz Zakłady Mechaniczne „BUMAR-ŁABĘDY” S.A. na podstawie umowy nr IU/194/V1-67/ZO/PO/DOS/SS/2014/268 z dnia 4.03.2015 r. Termin wykonania umowy został określony na dzień 30.11.2016 r., a ostateczne opóźnienia w jej realizacji wyniosły 330 dni. Podkreślić w tym miejscu należy, że przedmiotem zamówienia była dostawa sprzętu wojskowego, niezbędnego dla realizacji celów obronności i bezpieczeństwa państwa oraz szczególnie istotnego ze względu na potrzebę pozyskania nowych zdolności i utrzymania gotowości bojowej Sił Zbrojnych RP. Należy dodać również istotną kwestię, że sprzęt ten planowany jest do wykorzystania w czasie kataklizmów naturalnych np. powodzi, celem niesienia pomocy ludności cywilnej. Zamawiający zaprzeczył słowom Odwołującego, który w uzasadnieniu pisze „Nie jest prawdą, co sugeruje Zamawiający, że opóźnienie co do wszystkich egzemplarzy wynosiło 330 dni”. W uzasadnieniu zawartym w Informacji o wykluczeniu... z dnia 20.04.2020 r. Zamawiający użył sformułowania „Termin wykonania umowy został określony na dzień 30.11.2016 r., a ostateczne opóźnienia w jej realizacji wyniosły 330 dni”. Jednocześnie stwierdzenie Odwołującego, jakoby „W rzeczywistości poszczególne egzemplarze były Zamawiającemu przekazywane sukcesywnie w okresie od 19.06.2018 r. do 26.10.2018 r., a Zamawiający odebrał je bez zastrzeżeń” jest niezgodne ze stanem faktycznym, gdyż oprócz błędnej daty dostaw (dostawy były realizowane w 2017 r.), nieprawdziwe jest stwierdzenie, że odbiór był realizowany przez Zamawiającego i przebiegał bez zastrzeżeń. Zgodnie z postanowieniami § 5 zawartej umowy wykonawca dostarczał do wskazanych odbiorców sprzęt odebrany, w sposób określony w § 7 umowy, przez 33 Rejonowe Przedstawicielstwo Wojskowe (RPW) w Gliwicach pod względem stanu technicznego i ukompletowania. W związku z powyższym, wskazane przez Odwołującego faktury i protokoły przyjęcia-przekazania nie stanowią o stanie przedstawianego do odbioru sprzętu. Zgodnie z postanowieniami umowy każdy egzemplarz sprzętu przed dostawą do Odbiorców podlegał: - badaniom sprawdzającym realizowanym przez Wojskowy Dozór Techniczny; - badaniom zdawczo-odbiorczym realizowanym przez wykonawcę pod nadzorem przedstawiciela RPW; - odbiorowi końcowemu. Dodatkowo, warunkiem rozpoczęcia dostaw był pozytywny wyniku badania okresowego jednego egzemplarza z całej partii wyrobów Na dzień wykonania Umowy, tj. 30.11.2016 r., wykonawcy nie posiadali ani jednego egzemplarza spełniającego powyższe wymagania. Przedstawiciel Zamawiającego - 33 RPW odmówiło odbioru z wynikiem pozytywnym pierwszych 4 kpl. mostów MS-20 w związku ze stwierdzeniem w dniu 5.12.2016 r. po raz kolejny pęknięć w układaczach wszystkich egzemplarzy mostów MS-20, o czym poinformował Zamawiającego pismem z dn. 07.12.2016 r. (zał. 6). Jednocześnie wskazano, że odbiory zostaną wznowione po wprowadzeniu i sprawdzeniu poprawności działań korygujących. Nadmienić należy, że pierwsze oficjalne informacje o problemach z pojawianiem się pęknięć spoin spawanych w układaczach wyprodukowanych przez ZM „BUMAR-ŁABĘDY” S.A. wykonawcy przedstawili Zamawiającemu podczas kontroli realizacji umowy w dn. 24-26.10.2016 r. (notatka z dn. 07.11.2016 r.). Jako przyczynę wskazano błędy technologiczne oraz brak dotrzymania należytej jakości wykonania. Co więcej, wykonawca poinformował, że jako działanie naprawcze producent wykona wycięcie starego spawu oraz powtórne spawanie. Zaznaczono, że w przypadku egzemplarza nr 3 działanie to nie przyniosło spodziewanych efektów, gdyż ujawniło się powtórne pęknięcie w miejscu już naprawianym. Zgodnie z informacjami wykonawcy dopuszczalna była dwukrotna naprawa uszkodzenia ww. metodą, co powodowało konieczność wykonania nowego elementu. W celu umożliwienia wykonawcy kontynuacji Umowy, na jego wniosek, (pismo z dnia 18.11.2016 r.) Zamawiający wyraził zgodę na kolejną naprawę pęknięć spoin oraz zastosowanie nakładek wzmacniających (pismo z dnia 22.11.2016 r.). Pomimo takich działań naprawy nie przyniosły zamierzonego celu, nie usunęły wad wykonawczych i w ostateczności nie pozwoliły na odbiór sprzętu. Wobec powyższego stwierdzenie Odwołujących w odwołaniu dotyczące przedstawienia do odbioru, w dniu 30.11.2016 r., sprzętu kompleksowo wykonanego i umożliwiającego bezpieczną eksploatację jest bezpodstawne. Potwierdzeniem tego jest pismo wykonawcy z dnia 12.12.2016 r., w którym informuje on Zamawiającego: „Głównym powodem niedotrzymania terminu dostawy są usterki w postaci pęknięć spoin ramienia chwytnego wchodzącego w skład układacza przęsła mostu MS-20. Stwierdzona wada uniemożliwia dokonanie odbioru i przekazanie zestawów mostowych MS-20 do Użytkowników (Jednostek Wojskowych)”. W tym samym piśmie wykonawca poinformował również, że chciałby przekazać sprzęt niekompletny, przez odbiory częściowe wyłączające odbiór elementów w których stwierdzono usterki. Poinformował, że weryfikację przyczyn wystąpienia usterki zlecił niezależnemu podmiotowi i po ich ustaleniu zaproponuje sposób usunięcia wady i termin, a w przypadku jeżeli będzie to konieczne to dokona wymiany elementu na nowy. Zaproponował, że po usunięciu wady sprzęt oddany częściowo podlegałby odbiorowi całych zestawów z układaczami. Wskazanie przez Odwołującego opinii Politechniki Wrocławskiej, przesłanej do Zamawiającego za pismem 6.02.2017 r., jako potwierdzającej możliwość odbiorów i bezpiecznej eksploatacji wadliwych mostów MS-20, jest dużym nadużyciem, gdyż dotyczy ona analizy wytrzymałościowej ramienia chwytnego i potwierdza jedynie prawidłowość konstrukcji, jednak dotyczy ona elementu prawidłowo wykonanego i nie uwzględnią ona wadliwie wykonanych połączeń spawanych. O powyższym zastrzeżeniu Odwołujący dokładnie był poinformowany, gdyż przytoczył w piśmie przewodnim cytat z opinii (pkt 7 wniosków), w którym jest zastrzeżenie, że konstrukcja spełnia kryteria wytrzymałości doraźnej przy założeniu poprawnej technologii wykonania całego układacza mostu. Opinia ponadto w pkt. 5 wniosków zawiera stwierdzenie, że „Model obliczeniowy zakłada, że w stanie wyjściowym ustrój nośny jest wolny od naprężeń własnych (montażowych, spawalniczych). Jeśli uszkodzenia występują w innych miejscach niż przekroczenia naprężeń wskazane w raporcie, oznacza to, że prawdopodobnym powodem uszkodzenia konstrukcji jest technologia spawania wprowadzająca do konstrukcji naprężenia własne. Uszkodzenia mogą być spowodowane niezgodnościami spawalniczymi w spoinach”. Błędną kwalifikację Odwołującego wadliwych mostów jako umożliwiających bezpieczną eksploatację od dn. 30.11.2016 r. potwierdza fakt, że pierwsze rzetelne informacje wskazujące na przyczyny pękania spoin zostały przedstawione Zamawiającemu w dniach 24-25.01.2017 r. podczas kontroli realizacji Umowy (notatka z kontroli w dniach 24-25.01.2017 r. z dn. 03.03.2017 r.). Podczas spotkania wykonawcy nie byli w stanie przedstawić jednoznacznego stanowiska dotyczącego powodów występowania pęknięć spoin w konstrukcji mostu. Konsorcjanci wzajemnie obwiniali się za zaistniałą sytuację, ZM „BUMAR-ŁABĘDY” S.A. wskazywała, że winę za zaistniałą sytuację ponosił podmiot opracowujący dokumentację techniczną, tj. Wykonawca O, który temu zaprzeczał, opierając się na badaniach spoin wskazujących na wady wykonania. Ostatecznej odpowiedzi udzielił członek komisji roboczej, powołanej przez Odwołującego, pracującej nad określeniem powodów pękania spoin - przedstawiciel Politechniki Śląskiej prof. Andrzej Klimpel. Zgodnie z przekazaną Zamawiającemu „Oceną zdolności produkcyjnej firmy BUMARŁABĘDY S.A.” pękanie spoin pierwotnych oraz ponaprawczych wynika z błędów wykonawcy. Ponadto określono, że za jedną z przyczyn nieakceptowalnie niskiej jakości wykonania konstrukcji spawanych ramion chwytnych układacza mostu MS-20 należało uznać „Brak odpowiedniej organizacji kontroli jakości procesów spawania, a zwłaszcza brak systemu zapewnienia jakości wykonania konstrukcji mostu MS-20, opartego na wymaganiach norm europejskich i światowych, a szczególnie normy PN-EN 1090-2 oraz wymaganiach dobrej praktyki inżynierskiej. Konstrukcje spawane mostu MS-20 zostały przekazane Zleceniodawcy z niedopuszczalnymi wadami spawalniczymi wewnętrznymi i wewnętrznymi złączy spawanych, niespełniającymi wymagania poziomu jakości B, ustalonego przez Zleceniodawcę. Jest to dyskwalifikujące inspektorów jakości, ale również tak inżynierów spawalników, jak i spawaczy oraz inspektorów nadzoru Zleceniodawcy”. Potwierdzeniem braku utrzymania jakości produkcji na założonym poziomie jest Decyzja Nr 105-04/WDT/UTB/17 Szefa Wojskowego Dozoru Technicznego z dnia 12.01.2017 r. o zawieszeniu uprawnień ZM „BUMAR-ŁABĘDY” S.A. do wytwarzania urządzeń załadowczo-wyładowczych mostów wojskowych przeznaczonych dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (pismo z dnia 26.01.2017 r.). Ostatecznym potwierdzeniem niedostatecznej jakości wykonania, jako przyczyny pękania połączeń spawanych, jest załącznik nr 4 do pisma wykonawcy z 7 marca 2017 r. W treści notatki ze spotkania z dnia 21.02.2017 r., stanowiącej załącznik do ww. pisma, wprost wskazano, że połączenia spawane wykonane przez ZM „BUMAR-ŁABĘDY” S.A. były złej jakości. W powyższym piśmie wykonawca informował, że po dokonaniu weryfikacji wyprodukowanych mostów stwierdzono, że naprawie podlega 100% (10 szt.) ramion głównych układaczy oraz ram naczep. W przypadku ramion chwytnych układaczy naprawa będzie dotyczyła 70% (7 szt.), natomiast 3 szt. muszą być wykonane od nowa ze względu na wcześniejsze wadliwie wykonane próby naprawy. Ze względu na zawieszone uprawnienia oraz brak odpowiednich zdolności produkcyjnych dotychczasowego wykonawcy ZM „BUMAR-ŁABĘDY” S.A., naprawę ram przyczep realizowano u Wykonawcy O, zaś produkcję nowych podzespołów zlecono w dniu 10.02.2017 r. Zakładowi Konstrukcji Spawanych Łabędy sp. z o.o. Odnosząc się do zarzutów Odwołującego, dotyczących opóźnień w realizacji umowy na dostawę mostów towarzyszących MS-20 ze względu na opóźnienia firmy Jelcz w dostawie ciągników siodłowych C-MS-20 oraz odpowiedzialności Zamawiającego za wskazanie podwykonawcy, należy wykazać, że konstrukcja Mostu MS-20 została opracowana w ramach pracy wdrożeniowej, której wykonawcą, a przez to autorem dokumentacji technicznej do produkcji seryjnej Wykonawca O. Warunki kompletacji oraz dostosowania ciągników C-MS-20 (pojazdów Jelcz) ujęte zostały w dokumentacji technicznej do produkcji seryjnej Mostu towarzyszącego na podwoziu samochodowym MS-20. Wskazane przez Odwołującego opóźnienie dostawy ciągników C-MS-20 przez firmę JELCZ Sp. z o.o. jako główny powód opóźnień mostów MS-20 jest nieprawdziwy, gdyż na dzień wykonania umowy, tj. 30.11.2016 r., wykonawca był w posiadaniu wszystkich ciągników jednak nie posiadał ukończonych pozostałych elementów mostów, za które odpowiadał bezpośrednio, natomiast w tych, które były wyprodukowane przez niego, zostały stwierdzone pęknięcia i wady wykonawcze (notatka z kontroli w dniach 23-25.11.2016 r.). Co więcej, zgodnie z informacjami udzielonymi przez Odwołującego w dniu 20.04.2016 r. posiadał on dostarczony pierwszy ciągnik w celu adaptacji zestawu oraz do przeprowadzenia testów (notatka z kontroli w dniach 19-20.04.2016 r. z dnia 26.04.2016 r.), zaś w dniu 19.07.2016 r. Wykonawca O posiadał na swoim terenie 6 szt. przekazanych warunkowo ciągników C-MS-20 i prowadziła przy nich prace montażowe, co umożliwiało mu prowadzenie integracji i uruchomienia zestawów mostowych. O powyższych możliwościach, w przypadku zaistnienia sytuacji posiadania przez Odwołującego pozostałych elementów mostów, świadczy również fakt, że w dniu 18.08.2016 r. Wykonawca O zwrócił się do Zamawiającego o zgodę na zaprezentowanie na XXIV Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach kompletnego mostu MS-20, którą uzyskała. Ostateczny termin dostawy ciągników C-MS-20 przez firmę JELCZ sp. z o.o., w opinii Zamawiającego, nie miał wpływu na rozliczenie Umowy, gdyż posiadane przez wykonawcę wszystkie ramy naczep oraz ramiona główne i chwytne układaczy posiadały wady wykonawcze spoin, co uniemożliwiało ich odbiór i użytkowanie, a ponadto wymagało przeprowadzenia napraw. W zakresie twierdzeń Odwołującego o dochowaniu należytej staranności w jego wykonaniu oraz wysokiej złożoności i nowoczesności sprzętu należy wyjaśnić, że projekt mający na celu opracowanie konstrukcji Mostu towarzyszącego MS-20 został rozpoczęty w 2003 r. i realizowany na zlecenie Ministerstwa Obrony Narodowej w ramach prac rozwojowej i wdrożeniowej. Wykonawcą umów oraz autorem dokumentacji technicznej do produkcji seryjnej, opracowanej ostatecznie w 2012 r., był Wykonawca O. Konstrukcja mostu opiera się na wcześniejszych rozwiązaniach technicznych, które w związku z rozwojem technologii i możliwości wykonawczych rozszerzono o nowe funkcje, a także zastosowano w konstrukcji nowoczesne materiały, co pozwoliło na zwiększenie nośności przęsła. Upływ czasu od rozpoczęcia ww. projektu do zakończenia oraz okres do rozpoczęcia produkcji seryjnej spowodował upowszechnienie zastosowanych w nim technologii, przez co realizacja tego zadania, przy zastosowaniu podstawowych zasad kontroli produkcji, nie powinna przysparzać wykonawcy stwierdzonych problemów. W związku ze stwierdzonymi wadami mostów towarzyszących MS-20, a przez to opóźnieniami w wykonaniu umowy, Zamawiający obciążył wykonawcę karami za nienależyte jej wykonanie zgodnie postanowieniami § 12 ust. 1 pkt 2) przedmiotowej umowy. Ze względu na bardzo duże opóźnienia w realizacji umowy, sięgające od 201 do 330 dni, naliczane kary osiągnęły maksymalne wartości w wysokości 20% wartości brutto niewykonanej w terminie części umowy. W dniu 30.11.2018 r. wykonawcy wystąpili z pozwem do Sądu Okręgowego o miarkowanie naliczonych kar umownych o 90%, tj. do 2% wartości brutto niewykonanej w terminie części umowy. Należy uwzględnić, że złożony pozew dotyczy miarkowania kar za nienależyte wykonanie umowy. Do dnia sporządzenia odpowiedzi na odwołanie sprawa nie została rozstrzygnięta. Stanowisko wykonawcy o braku wpływu stwierdzonych podczas użytkowania wad i awarii na sposób wykonania umowy jest nie do końca właściwe, gdyż sposób oraz jakość realizacji umowy, oprócz wykonania i dostaw sprzętu, jest zależna również od zobowiązań serwisowych i gwarancyjnych. W przedmiotowej umowie w trakcie obowiązywania gwarancji Zamawiający, na dostarczone 10 egzemplarzy mostów MS-20, otrzymał 62 zgłoszenia reklamacyjne oraz stwierdzono wady ukryte we wszystkich siłownikach rozkładania przęseł. Twierdzenie wykonawcy, że żadne ze zgłoszeń nie dotyczyło działania kluczowych elementów mostów MS-20 jest nieprawdziwe i nieuprawnione, gdyż w co najmniej 27 zgłoszeniach 40 wykrytych usterek mogło mieć bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo użytkowników oraz innych osób. Twierdzenie wykonawcy, że większość stwierdzonych wad miała małe znaczenie i była jedynie drobnymi usterkami wskazuje na sposób podejścia do realizacji napraw gwarancyjnych, które ze względu na brak obwarowań karami umownymi za nieterminową realizację były w większości przypadków przedłużane i realizowane niezgodnie z umową. Na wspomniane 62 zgłoszenia reklamacyjne w 25 przypadkach nastąpiło przekroczenie 28-dniowego terminu realizacji naprawy, liczonego od dnia zgłoszenia do odbioru (zgłoszenia z przekroczonym terminem naprawy zaznaczono w wykazie na żółto). Brak terminowej realizacji napraw dotyczył również wymiany elementów noszących znamiona wady wykonawczej (siłowniki rozkładania przęsła). Pomimo stwierdzenia przez wykonawcę wady w maju 2018 r. (pismo z dnia 18.05.2018 r.) do dnia 26.06.2020 r. (pismo z dnia 4.06.2020 r.) wykonawca nie wywiązał się ze zobowiązań, a Zamawiający nie posiada środków umożliwiających wymuszenie działań poza odstąpieniem od umowy i zwrotem wadliwego sprzętu. Potwierdzeniem nienależytego wykonania umowy oraz braku dochowania należytej staranności są stwierdzone w maju i czerwcu br. pęknięcia spawów w elementach odpowiadających za poziomowanie mostów. Dotychczas uszkodzenie to zostało stwierdzone w 40% dostarczonych egzemplarzy mostów. Ze względu na ocenę uszkodzenia przez Wojskowy Dozór Techniczny jako mającego wpływ na bezpieczeństwo eksploatacji oraz stanowiącego zagrożenie dla zdrowia i życia wydał on decyzje, posiadające rygor natychmiastowej wykonalności, wstrzymujące eksploatację mostów MS-20. Wskazywanie przez wykonawcę, że część ujawnionych wad dotyczyła ciągników dostarczonych przez JELCZ sp. z o.o. jest nieuprawnioną próbą zrzucenia z siebie odpowiedzialności, pomimo że od chwili otrzymania SIWZ posiadał wiedzę, że warunki gwarancji obejmowały wyroby i usługi nabyte od podwykonawców. Przywoływane ciągniki siodłowe nie były w umowie elementem wyodrębnionym i wchodziły w skład Mostowego Pojazdu Transportowego, dla którego jako kompletu zostały określone wymagania gwarancyjne. Powyższe działania Wykonawcy wskazują na brak dochowywania warunków zawartej umowy i umacnia ocenę Zamawiającego o jej nienależytym wykonaniu. b) Praca rozwojowa pt.: „Mobilny most składany MLC 70/110 do pokonywania średnich przeszkód wodnych i terenowych” kryptonim DAGLEZJA-S Praca realizowana była przez Wykonawcę O na rzecz Zamawiającego na podstawie umowy nr IU/10/V1-21/DPZ/U/2/ZDW/R/1.4.4/2007/2011 z dnia 4.06.2008 r.. Ostateczny termin wykonania umowy został określony na dzień 30.09.2013 r. Odnosząc się do stanowiska Odwołującego dotyczącego zapisów umowy na realizację ww. pracy rozwojowej, w zakresie opustów za zwłokę w nieterminowej realizacji umowy, należy w pierwszej kolejności wziąć pod uwagę ówcześnie obowiązujące wewnątrzresortowe przepisy regulujące zawieranie umów. Dokumentem obowiązującym w chwili opracowania i zawarcia przedmiotowej umowy, tj. w 2008 r., była decyzja Nr 291/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 lipca 2006 r. w sprawie zasad i trybu zawierania w resorcie obrony narodowej umów, których przedmiotem jest uzbrojenie lub sprzęt wojskowy (Min. Obr. Nar. nr 14, poz. 179). Zgodnie z § 48 ww. decyzji: „[•••] 1. Zamawiający obowiązany jest określić w umowie kary za jej niewykonanie. 2. Oprócz kar, o których mowa w ust. 1, zamawiający może ustalić opusty, zmniejszające wartość umowy, za nieterminową jej realizację. 3. Opusty, o których mowa w ust. 2, należy określać w wysokości od 3 % do 10%. Należną kwotę opustu należy naliczać w wysokości, np. 0,1% lub 0,2 % z każdy dzień zwłoki od niezrealizowanej części umowy. Opust w wysokości 10% należy w szczególności stosować w postępowaniach, w których termin występuje jako kryterium oceny ofert lub termin realizacji zamówienia jest istotny dla zamawiającego (użytkownika UiSW). [...]”. Przedmiotowa regulacja prawna w szczególności wskazuje, że opust miał być wprowadzony w umowie w sytuacji, gdy termin realizacji zamówienia jest szczególnie istotny dla Zamawiającego. Powyższa regulacja prawna znalazła odzwierciedlenie w § 15 łączącej strony umowy. Niezależnie od wewnątrzresortowych rozwiązań prawnych należy wskazać, że zakres odpowiedzialności Odwołującego z tytułu poniesionych opustów cenowych w umowach wiąże się z zakresem ogólnej odpowiedzialności kontraktowej przewidzianej w art. 471 Kc w myśl art. 3531 Kc. Za niedotrzymanie terminów realizacji umowy Odwołujący przyjął na siebie odpowiedzialność kontraktową opisaną w § 15 umowy, tj. obowiązek opustu cenowego dla Zamawiającego. Warto zauważyć, że opust cenowy przysługiwał Zamawiającemu wyłącznie za niezrealizowaną w terminie część umowy, a zatem za nienależyte wykonanie zobowiązania. Na gruncie tej sprawy należy dodać, że Zamawiający nie został zaspokojony w sposób wynikający z treści zobowiązania, gdyż Odwołujący nie zachował terminu realizacji umowy, czyli dopuścił się zwłoki w spełnieniu świadczenia. Podnoszony przez Odwołującego argument, że opust nie stanowi odszkodowania, w ocenie Zamawiającego nie ma znaczenia z punktu widzenia powstania lub nie stanu nienależytego zobowiązania. Fakt braku realizacji umów w terminie określonym umową jest już stanem nienależytego wykonania umowy, a kwestia dochodzenia lub nie kar umownych jest tego konsekwencją. Jednocześnie Zamawiający podkreśla, że przyjęta konstrukcja opustu cenowego absolutnie nie może zostać uznana za nowację postanowień umowy. Jak już wcześniej zostało wykazane opust cenowy jest sankcją za nieterminową realizację jej zobowiązań. Gdyby strony umowy chciały dokonać nowacji jej postanowień, wynikałoby to wprost z jej treści. Wskazać należy, że przytoczone przez Odwołującego aneksy do umowy w zakresie zmiany terminu wykonania umowy, harmonogramu jej realizacji, płatności czy też zabezpieczenia należytego wykonania umowy w ostatecznym brzmieniu umowy określały termin jej wykonania na dzień 30.09.2013 r. Postanowienia zaś przedmiotowych porozumień zawierały jedynie zobowiązanie wykonawcy do wykonania pracy, po terminie jej wykonania, tj. 30.09.2013 r., do określonego dnia. Jednocześnie w porozumieniach wprost wskazano, że wykonawca zobowiązany był przekazać jej wyniki Zamawiającemu, na zasadach określonych w § 12 umowy z zastrzeżeniem terminów określonych w Harmonogramie. Dodatkowo, zobowiązanie Zamawiającego dotyczyło opłacenia wyników pracy z zastosowaniem opustów cenowych wynikających z powstałych opóźnień. Ujęte w porozumieniach zapisy świadczą o braku woli stron w zakresie zmiany terminu wykonania pracy określonego w umowie. Powyższe znalazło odzwierciedlenie w przytaczanym przez Odwołującego Protokole odbioru Etapu III - końcowego z dnia 3.08.2018 r. (zał. 26), w którym, w części V. „Ocena wyników wykonanego zadania”, w pkt. 3 określono, że „Wyniki Etapu III pod względem terminowym nie są zgodne z postanowieniami umowy”. Ponadto, o nieterminowej realizacji umowy jest mowa w części IX protokołu, w której określono zwłokę w realizacji Etapu na 1764 dni. Oprócz w ww. protokole o nieterminowej realizacji umowy świadczą pozostałe protokoły odbioru poszczególnych zadań tej umowy w zakresie: zadania Ild (zwłoka 1658 dni, zał. 27), zadania Ilc (zwłoka 1336 dni), zadania Ilb (zwłoka 9 dni), zadanie Ii (zwłoka 827 dni,), zadania Ig (zwłoka 115 dni), zadania Id (zwłoka 71 dni). Poprawność naliczenia powyższych opóźnień oraz właściwe naliczenie opustów zostało potwierdzone przez przedstawiciela wykonawcy przez złożenie podpisu pod każdym z protokołów odbioru. W związku z przeprowadzoną analizą uznano, że przekroczenie terminu realizacji umowy o 1764 dni nie może być uznane jako incydentalne i nie mające znaczenia (okres realizacji umowy, określony w umowie, wynosił poniżej 1600 dni). W świetle przedstawionej powyżej argumentacji oraz załączonych dowodów trudno jest uznać, przedstawione przez Wykonawcę na potwierdzenie spełniania warunków udziału w postepowaniu usługi, jako dające rękojmię należytej realizacji zamówienia. 2. Zarzut naruszenia art. 22 ust. 1a w zw. z art. 7 Pzp Przywołana przez Odwołującego zasada proporcjonalności opisana w art. 22 ust. 1a Pzp dotyczy określenia udziału warunków w postępowaniu oraz wymaganych od wykonawców środków dowodowych w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, w szczególności wyrażając je jako minimalne poziomy zdolności. Odwołujący formułując zarzut podnosi, że oceniając spełnienie warunków udziału w postępowaniu Zamawiający naruszył zasadę proporcjonalności. Odwołujący wskazał na okoliczność spełnienia warunku umowy o wartości 100 razy większej od wymaganej przez Zamawiającego, a Zamawiający uznał, że ich wykonanie po terminie skutkuje brakiem wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Zarzut ten również nie jest do końca zrozumiały. Jeżeli bowiem w istocie Odwołujący kwestionuje określenie przez Zamawiającego warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej (na co wskazuje powołane orzecznictwo), poprzez określenie zbyt niskich wartości umów, to oznacza, że zarzut Odwołującego sprowadza się de facto do treści ogłoszenia o zamówieniu. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nr 2019/S 225-552938 z dnia 21.11.2019 r. Ustawodawca w art. 182 ust. 2 pkt 1 Pzp przewidział możliwość wniesienia odwołania na treść ogłoszenia o zamówieniu, jeżeli więc Odwołujący kwestionuje warunki wskazane w ogłoszeniu, to chwila publikacji ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej stanowi rozpoczęcie biegu terminu określonego na wniesienie odwołania co do treści tego ogłoszenia. Już w ówczesnej sytuacji faktycznej interes prawny Odwołującego mógł być przez niego uznany za potencjalnie zagrożony, a sam ten fakt stanowi przesłankę do wniesienia odwołania. W świetle powyższego, w ocenie Zamawiającego, powyższy zarzut należy potraktować jako spóźniony. Jeżeli natomiast Odwołujący upatruje naruszenia zasady proporcjonalności w tym, że Zamawiający dokonał oceny warunków udziału w postępowaniu zgodnie z treścią ogłoszenia traktując umowę jako całość, a nie wybierając z tej umowy jej części (wykonane należycie i o wartości przekraczającej 1 mln z), to również zarzut ten nie może się ostać. W pierwszej kolejności należy podnieść, że zasada proporcjonalności nie daje Zamawiającemu możliwości zmiany sposobu dokonywania oceny. Zgodnie z postanowieniami Sekcji III.2.3) ogłoszenia w celu wykazania spełnienia warunków udziału w Postępowaniu, o których mowa w art. 22 ust. 1b pkt 3 Pzp, tj. zdolności technicznej, Zamawiający wymagał, aby wykonawca wykonał co najmniej 1 (jedną) usługę polegającą na zaprojektowaniu i wykonaniu dźwigu (żurawia) samojezdnego lub konstrukcji mostów składanych o wartości brutto co najmniej 1.000.000,00 zł (słownie: jeden milion złotych). Na potwierdzenie spełnienia powyższego warunku należało złożyć wykaz wykonanych usług, w okresie ostatnich 5 lat przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, z podaniem ich wartości, przedmiotu, daty wykonania i podmiotów, na rzecz których usługi zostały wykonane wraz z załączeniem dowodów potwierdzających, że zostały wykonane należycie. Dowodami mogły być referencje bądź inne dokumenty wystawione przez podmiot, na rzecz którego usługa była wykonana, a jeżeli z uzasadnionych o obiektywnym charakterze wykonawca nie był w stanie uzyskać tych dokumentów - oświadczenie wykonawcy. Zamawiający mógł dokonywać oceny zgodnie z postawionymi warunkami. Ponadto Zamawiający jest zainteresowany należytym wykonaniem całości umowy, a nie jej poszczególnych fragmentów. Nawet w razie nieprawidłowego wykonania części umowy przez wykonawcę, mamy do czynienia z nienależytym wykonaniem całości umowy. Wykazanie się przez wykonawcę należycie wykonanymi umowami daje Zamawiającemu rękojmię, że zamówienie na jego rzecz również zostanie zrealizowane w sposób rzetelny. Niezależnie od powyższego należy podnieść, że to wykonawca ze swojego portfolio wykonanych umów, wybiera i przedstawia Zamawiającemu te wykonane umowy, które pozwolą na jednoznaczne stwierdzenie, że dany wykonawca spełnia warunki udziału w postępowaniu. 3. Zarzut naruszenia zasady równego traktowania wykonawców Z uwagi na brak argumentacji ze strony Odwołującego, w jakim zakresie doszło do naruszenia powyższej zasady, Zamawiający nie ma możliwości odniesienia się do zarzutu. Niemniej jednak, w ocenie Zamawiającego, Postępowanie prowadzone jest zgodnie z regulacjami prawnymi określonymi w Pzp oraz w pełnym poszanowaniu zasady równego traktowania wykonawców. Zamawiający wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z treści wskazanych poniżej dokumentów (zestawienie uwzględnia dokumenty inne niż załączone do odwołania): 1. Informacja o wykluczeniu Odwołującego z Postępowania - dowód 24; 2. Pismo 33 RPW ws. stwierdzenia pęknięć spoin z 6 grudnia 2016 r. - dowód 25; 3. Notatka z kontroli realizacji Umowy nr 1 z 28 października 2016 r. - dowód 26; 4. Pismo z 17 listopada 2016 r. ws. akceptacji wniosku o odstępstwo dotyczące naprawy ramienia chwytnego układacza w ramach Umowy nr 1 - dowód 27; 5. Pismo z 22 listopada 2016 r. zaakceptowanym wnioskiem o odstępstwo - dowód 28; 6. Pismo z 6 lutego 2017 r. ws. naprawy i analizy wytrzymałościowej - dowód 29; 7. Notatka z kontroli realizacji Umowy nr 1 i 2 z 24 lutego 2017 r. z załącznikiem w postaci dokumentu pn.: „Ocena zdolności produkcyjnej firmy „BUMAR-ŁABĘDY” - dowody 30; 8. Decyzja Szefa Wojskowego Dozoru Technicznego z 12 stycznia 2017 r. dowód 31; 9. Notatka ze spotkania w sprawie realizacji Umowy nr 1 z 21 lutego 2017 r. dowód 32; 10. Notatka z kontroli realizacji Umowy nr 1 i 2 z 29 listopada 2016 r. - dowód 33; 11. Notatka z kontroli realizacji Umowy nr 1 i 2 - dowód 34; 12. Pismo ws. posiadanych ciągników siodłowych z 19 lipca 2016 r. dowód 35; 13. Pismo ws. pokazów MS-20 na MSPO z 18 sierpnia 2016 r. - dowód 36; 14. Zestawienia zgłaszanych wad „Reklamacje MS-20” za okres od 4 października 2017 r. do 18 listopada 2019 r. - dowód 37; 15. Pismo z 18 maja 2018 r. ws. wad powierzchni tłoczysk - dowód 38; 16. Pismo z 4 czerwca 2020 r. o kontynuacji napraw wadliwych siłowników - dowód 39; 17. Decyzja Szefa Wojskowego Dozoru Technicznego z 18 czerwca 2020 r. o wstrzymaniu eksploatacji MS-20 w 3 BDM - dowód 40; 18. Decyzja Szefa Wojskowego Dozoru Technicznego z 13 maja 2020 r. o wstrzymaniu eksploatacji MS-20 w 1 PSB - dowód 41; 19. Protokoły odbiorów zadań IId, IIc, IIb, Ii, Ig oraz Id realizowanych w ramach Umowy nr 2 - dowody 41. Do postępowania odwoławczego, po stronie Zamawiającego, przystąpienie zgłosili wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia - H. C.-Poznań S.A. z siedzibą w Poznaniu, WB Electronics S.A. z siedzibą w Ożarowie, wnosząc o oddalenie odwołania. Izba, wobec spełniania przez zgłoszone przystąpienie przesłanek z art. 185 ust. 2 Pzp, postanowiła o dopuszczeniu ww. wykonawców (dalej „Przystępujący”) do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie Zamawiającego. W zgłoszonym przystąpieniu Przystępujący przedstawił następujące stanowisko. Analizy zarzutów Odwołującego nie można dokonać w oderwaniu od treści ogłoszenia, w tym również pozostałych jego postanowień. Zgodnie z Sekcją IV. 1.2) pkt 4 ogłoszenia, do składania ofert wstępnych zaproszonych zostanie 3 (trzech) wykonawców o najwyższej sumarycznej wartości brutto usług wykonanych bezpośrednio przez wykonawcę, wykazanych w wykazie wykonanych usług. Oznacza to, że każdy z wykonawców przystępujących do ubiegania się o udzielenie zamówienia, chcąc przejść do kolejnego etapu Postępowania był zdeterminowany do wykazania takich usług, które cechowała najwyższa wartość. Nic nie stało na przeszkodzie, aby Odwołujący przedstawił w wykazie takie usługi, które spełniały kryteria wskazane w ogłoszeniu, a wobec których nie istniały by żadne wątpliwości co do ich należytego wykonania. Z uwagi na niewielką liczbę wykonawców, bez względu na wartość usług objętych wykazem, Zamawiający nie będzie prowadził klasyfikacji w zakresie ograniczenia liczby wykonawców. Skoro mimo to Odwołujący posłużył się wątpliwymi pod względem należytego wykonania usługami, którymi chciał dowieść posiadania zdolności technicznych to musiał się liczyć z ryzykiem z tym związanym, w szczególności, że istniał spór sądowy pomiędzy Odwołującym i Zamawiającym w zakresie realizacji usług objętych wykazem. Oczywistym było, że Zamawiający zakwestionuje zdolność techniczną Odwołującego, która została oparta o usługi, co do których trwał spór sądowy, w którym zakwestionowano należyte wykonanie owych usług. Odwołujący mógł więc w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego wykazać inne dowody i powołać się na inne usługi, niemniej jednak nie uczynił tego, dlatego też twierdzenie, że to Zamawiający dopuścił się czynności sprzecznej z prawem jest nieuprawnione. Gdyby Odwołujący w wykazie powołał usługi świadczone na rzecz innego podmiotu niż Zamawiający, to w ramach procedury określonej w sekcji III.2.3) pkt 4 Ogłoszenia, Zamawiający zwróciłby się do takiego zamawiającego o udzielenie informacji czy usługa została wykonana należycie. Gdyby ten zamawiający przedstawił okoliczności całej sprawy i stwierdziłby, że w jego ocenie usługa nie została wykonana należycie, to w zasadzie Zamawiający zobowiązany byłby do wykluczenia takiego wykonawcy, ponieważ w zasadzie Pzp, ani ogłoszenie nie przewiduje możliwości weryfikacji stanowiska takiego innego zamawiającego. Zaś wobec faktu, że z żadnych dokumentów złożonych przez Odwołującego nie wynika wprost, że usługi zostały wykonane w sposób prawidłowy, to w aktach sprawy nie byłoby nawet dowodów pozwalających twierdzić, że usługi były jednak wykonane należycie. Co więcej, to ocena podmiotu, na rzecz którego wykonane były usługi objęte wykazem jest bardziej obiektywna, ponieważ nie ma on żadnego interesu w tym, aby przedstawić nieprawdziwe informacje. Ocena sposobu wykonania usług przedstawiona przez wykonawcę, który ma interes w tym, aby pozyskać zamówienie będzie zawsze subiektywna i ukierunkowana na cel, jakim jest pozyskanie zamówienia. Wydawać by się mogło, że w sytuacji tożsamości stron postępowania ze stronami umowy świadczenia usług przywołanych w wykazie sytuacja jest analogiczna. Tymczasem Odwołujący de facto ma na celu przeprowadzenie ponownie oceny stanu wykonania zupełnie innego postępowania. W ocenie Przystępującego ogniskową przedmiotowej sprawy powinno być jedynie badanie, czy Odwołujący wykazał spełnienie warunków udziału w Postępowaniu - posiadania zdolności technicznych przez wykonanie usług o określonych kryteriach i czy w związku z dokumentami złożonymi przez Odwołującego Zamawiający postąpił zgodnie z przepisami pzp. Postępowanie nie powinno w ogóle skupiać się na szczegółach wykonania tej usługi. Co istotne, Zamawiający ma pełną znajomość wszelkich aspektów sposobu realizacji usług objętych wykazem, więc tym bardziej jego ocena ich należytego wykonania jest obiektywna i pełna. Sam Odwołujący nie kwestionuje sposobu określenia warunków udziału w Postępowaniu, a jedynie wywodzi, że zasada proporcjonalności powinna być również rozciągnięta na etap oceny przez Zamawiającego spełnienia tych warunków. Nie można zapominać o tym, że zamówienia nie są udzielane w interesie wykonawcy, a w interesie Zamawiającego i wykonywane są w celach służących nie tylko Zamawiającemu, ale i szerszemu ogółowi z uwagi na specyfikę podmiotów objętych obowiązkiem stosowania przepisów Pzp. W tej sprawie zamówienie ma zostać udzielone w celu obronności i bezpieczeństwa państwa, który to powinien być celem nadrzędnym. Waga interesu Odwołującego i Zamawiającego jest nieporównywalna. Już z dowodów załączonych przez Odwołującego do odwołania można wywieść, że usługi objęte wykazem nie zostały wykonane w sposób należyty. Co więcej, z żadnego dowodu załączonego przez Odwołującego nie można nawet próbować wyprowadzić wniosku, że usługi zostały należycie zrealizowane. Załączone dowody co najwyżej potwierdzają fakt wykonania i rozliczenia usługi (np. protokoły przekazania, faktury VAT), która nie poruszają w żaden sposób kwestii prawidłowości usług. Na gruncie usługi realizowanej w oparciu o Umowę nr IU/194Nl67/ZO/PO/DOS/SS/2014/268, na podstawie dowodów załączonych przez Odwołującego, można stwierdzić, że: a) Umowa ta została zawarta w dniu 4 marca 2015 r., zaś pierwotny termin jej wykonania został ustalony na dzień 30 listopada 2016 r. (§ 3 ust 1 umowy), co oznacza, że Odwołujący miał prawie 19 miesięcy na jej realizację. Co więcej, okres realizacji umowy został wskazany przez Odwołującego w ramach postępowania przetargowego, który wskazał, że jest to okres minimalny niezbędny do wykonania zobowiązań umownych; b) Kary umowne zostały przewidziane za niewykonanie lub nienależyte wykonanie, które to strony rozumiały jako: odstąpienie od umowy lub niedotrzymanie terminu wykonania umowy (§ 12 ust 1 umowy). Zgodnie z zasadą swobody umów strony mogły określić jakie stany będą kwalifikowane jako nienależyte wykonanie umowy. Skoro wykonawca znał i akceptował wzór umowy, to musiał się liczyć z tym, że opóźnienie w terminowej realizacji będzie przez zamawiającego kwalifikowane jako nienależyte wykonanie umowy, a w konsekwencji naliczone zostaną kary umowne; c) W § 14 Umowy, wykonawca przyjął na siebie odpowiedzialność za działania i zaniechania podwykonawców, wobec powyższego nie może się zwolnić z odpowiedzialności tylko z tego tytułu, że do powstania opóźnień przyczynił się JELCZ sp. z o.o. Ponadto, sam Wykonawca jeszcze w marcu 2016 r. twierdził, że opóźnienie wygenerowane przez JELCZ sp. z o.o. uda się zniwelować. Co więcej, z treści odpowiedzi na pozew wynika, że pojazdy były w posiadaniu wykonawcy na długo przed terminem wykonania umowy; d) Już z treści protokołu przyjęcia wynika, że w trakcie przejmowania elementów pojawiły się uwagi; e) Faktury, ani protokoły przyjęcia załączone do odwołania nie mogą stanowić dowodu na należyte wykonanie usługi, albowiem nie wynika z nich fakt należytego wykonania. Z dokumentów tych co najwyżej można wyprowadzić wniosek, że elementy wskazane w protokole zostały odebrane a odpowiednia część wynagrodzenia została zafakturowana; f) Za dowód należytego wykonania umowy nie można uznać również Raportu serii Sprawozdania nr SPR 10/2017 autorstwa E. R., A. I. oraz M. W. z Politechniki Wrocławskiej, który to dotyczył jednego z elementów umowy (ramienia chwytnego układacza mostu MS-20), a co więcej już z tej opinii wynikał że wystąpiły wady konstrukcyjne, a nadto opinia nie jest miarodajna, gdyż analiza była wykonywana w oparciu o model obliczeniowy niepozwalający na pozyskanie kompleksowej wiedzy (str. 18 Raportu). Z wniosków Raportu jednoznacznie wynika, że będą pojawiać się odkształcenia plastyczne oraz że konieczne jest przeprowadzenie analizy pod kątem obecności pęknięć, które mogą powodować uszkodzenia konstrukcji; g) sam Odwołujący przyznał w piśmie z dnia 12 grudnia 2016 r. (czyli już po upływie pierwotnego terminu realizacji umowy), że ujawniły się problemy dotyczące realizacji umowy polegające na wystąpieniu usterek w postaci pęknięć spoin ramienia chwytnego wchodzącego w skład układacza przęsła mostu MS-20 i że wada ta uniemożliwia dokonanie odbioru i przekazanie zestawów mostowych do użytkowników oraz że nie ma możliwości niezwłocznego usunięcia uszkodzeń. Układacz jest kluczową częścią całej konstrukcji mostu, gdyż w razie jego wadliwości nie będzie możliwe rozłożenie, czy złożenie mostu MS-20, co oznacza, że cała konstrukcja nie jest zdatna do umówionego użytku, a tym samym jej odbiór jest niemożliwy; h) W piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. wykonawca przyznał, że zdiagnozowano szereg pęknięć złącz spawalniczych, jak również nieprawidłowości w konstrukcji spawanej ramy naczepy, Już po terminie wykonania umowy, a przed wydaniem przedmiotu umowy wykonawca podjął decyzję o naprawie wszystkich wykonanych układaczy. Mimo 2-miesięcznego opóźnienia wykonawca dopiero opracowywał metodę naprawy wad konstrukcyjnych; i) Już w lipcu 2017 r. Zamawiający poinformował wykonawcę, że mimo 7-miesięcznego opóźnienia otrzymał tylko część zamówionych mostów, które mimo iż są nowe noszą znamiona naprawy, a także że poniósł szkodę wynikającą z braku możliwości odbycia szkolenia oraz współdziałania pododdziałów SZ RP, co jest szczególnie istotne biorąc pod uwagę sytuację geopolityczną. Co więcej, w związku z ujawnionymi wadami konstrukcyjnymi istnieje zwiększone ryzyko ujawnienia się ich w trakcie użytkowania, zaś wobec wydłużonego procesu napraw (wobec błędu konstrukcyjnego) tych błędów nie będzie możliwa normalna eksploatacja. Oznacza to, że przyczyną opóźnienia było nieprawidłowe wykonanie usług, wada konstrukcyjna, brak przeprowadzenia szkolenia, które było częścią zamówienia. Na skutek opóźnienia zagrożone zostało bezpieczeństwo państwa, ponieważ wojska lądowe utraciły możliwość korzystania z zamówionego sprzętu wojskowego i stan ten utrzymuje się do dzisiaj i to nie tylko z powodu opóźnienia, ale również awaryjności mostów i ich podzespołów; j) Podstawą wykonania umowy była dokumentacja techniczna do produkcji seryjnej opracowana przez Wykonawcę O w ramach realizacji innego zadania; k) W toku realizacji umowy wyszły na jaw liczne nieprofesjonalne zachowania, w szczególności nawet ekspert powołany przez wykonawców stwierdził, że wady wykonawcze spowodowane są „nieakceptowalnie niską jakością wykonania konstrukcji spawanych wynikłej z braku dochowania staranności przy pracach spawalniczych, niewłaściwym opracowaniem warunków technologicznych spawania oraz oprzyrządowania spawalniczego, brakiem zapewnienia odpowiedniej organizacji kontroli jakości procesów spawania, brakiem odpowiednich umiejętności oraz doświadczenia załogi”; l) Ze stanowiska Odwołującego wynika, że do opóźnienia w realizacji umowy doszło jedynie z powodu opóźnień wygenerowanych przez podwykonawcę narzuconego przez Zamawiającego (Jelcz sp. z o.o.), co jednak mija się z prawdą. Ten warunek SIWZ wynikał z dokumentacji technicznej sporządzonej przez wykonawcę. Zatem to sam wykonawca w ramach prac wdrożeniowych przewidział możliwość realizacji umowy wyłącznie przy wykorzystaniu pojazdów typu JELCZ a co za tym idzie próba przerzucenia odpowiedzialności na Zamawiającego za powstałe opóźnienia nie znajduje jakiegokolwiek oparcia w rzeczywistości; m) Przedmiot usług cechuje się dużą awaryjnością, wobec czego nie można mówić o należytym wykonaniu umowy również na tym polu. Z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności, wykazane dokumentami załączonymi do odwołania stwierdzić należy, że twierdzenie Odwołującego, że: a) zamawiający dokonał odbioru przedmiotu umowy bez zastrzeżeń; b) przyczyną odmowy odbioru były jedynie wysokie wymagania odbioru wojskowego; c) wyłącznie odpowiedzialnym za opóźnienie był podwykonawca - Jelcz sp. z o.o.; d) poprawność konstrukcji pojazdów została potwierdzona opinią Politechniki Wrocławskiej nie znajdują odzwierciedlenia w załączonej dokumentacji, wobec czego należy je uznać za bezpodstawne. Na gruncie usługi realizowanej w oparciu o Umowę o realizację pracy rozwojowej NR DPZ/U/2/ZDW/R/1.4.4/20071544, na podstawie dowodów załączonych przez Odwołującego, można stwierdzić, że: a) Umowa została zawarta w dniu 4 czerwca 2008 r., a termin jej realizacji został pierwotnie ustalony na dzień 30 listopada 2012 r. (§ 3), co oznacza, że sama umowa zakładała ponad 4 letni okres jej realizacji. Strony zgodnie zmieniły aneksem termin na dzień 30 września 2013 r.; b) Zawarto kilka porozumień, w których wykonawca zobowiązał się do wykonania umowy we wskazanym przez siebie terminie. Ostatni termin wskazany przez wykonawcę przypadał na dzień 30 marca 2018 r.; c) Odbioru końcowego dokonano w dniach 2-3 sierpnia 2018 r., czyli prawie 6 lat po terminie pierwotnie określonym w umowie i z blisko 5-miesięcznym opóźnieniem w stosunku do terminu określonego ostatnim porozumieniem; d) W trakcie odbioru końcowego, komisja odbiorowa ustaliła, że ze względu na błędy merytoryczne, formę oraz brak wymaganej części, zamawiający zwrócił wykonawcy dokumentację eksploatacyjną do poprawy dwukrotnie. Z treści protokołu w sposób jednoznaczny wynika, że pod względem terminowym umowa nie została wykonana zgodnie z postanowieniami umowy, a z uwagi na zwłokę zastosowanie znalazł § 15 umowy obniżający wynagrodzenie należne wykonawcy. Podkreślenia wymaga, że zawarte porozumienia nie zmieniały terminu określonego umową, a jedynie stanowiły wyraz deklaracji wykonawcy w jakim terminie wykonawca zobowiązuje się wykonać swoje zobowiązania. Co więcej, deklaracja ta była zmieniana pięciokrotnie, ponieważ wykonawca nie dotrzymał żadnego wskazanego przez siebie terminu. Już chociażby ten fakt pozwala wątpić w należytą staranność wykonawcy i jego profesjonalizm. Postanowienia regulujące opust cenowy są oparte na konstrukcji zbliżonej do kary umownej. Jedyna różnica między opustem, a karą umowną wyraża się w aspekcie podatkowym. Od kar umownych nie nalicza się VAT, a mimo potrącenia kar z wynagrodzenia od wartości wynagrodzenia należy uiścić VAT w pełnej wysokości. Natomiast opust powoduje obniżenie wynagrodzenia, a tym samym zmienia się wysokość podstawy do obliczenia wysokości podatku VAT. Oznacza to, że Zamawiający uzyskuje pewną korzyść wyrażającą się w tym, że ma mniejszy VAT do zapłaty w razie zastosowania opustu. Natomiast nie sposób się zgodzić z twierdzeniem, że konstrukcja § 15 Umowy oznacza odnowienie zobowiązania z nowym terminem. Z literalnej wykładni § 15 wynika, że opust cenowy jest sankcją za nienależyte wykonanie w postaci zwłoki w realizacji zobowiązań umownych. To, że umowa przewidywała opust cenowy, a nie karę umowną za zwłokę w realizacji zobowiązań, w żadnej mierze nie oznacza, że Zamawiający nie traktuje zwłoki jako nienależytego wykonanie umowy. Umowa jedynie przewidywała inne niż kara umowna konsekwencje zwłoki, które de facto z punktu widzenia wykonawcy odnosiły ten sam skutek co kara umowna potrącona z wynagrodzenia wykonawcy. To, że opust cenowy nie stanowi surogatu odszkodowania nie ma żadnego znaczenia dla stwierdzenia czy wystąpił stan nienależytego wykonania umowy. Nawet gdyby zamawiający odstąpił od dochodzenia jakichkolwiek roszczeń względem wykonawcy nie oznaczałoby to, że stan nienależytego wykonania umowy nie wystąpił. Należy jednoznacznie rozróżnić dwie płaszczyzny - wystąpienia stanu nienależytego wykonania umowy oraz uprawnień przysługujących stronom w związku z wystąpieniem tego stanu. Instytucja kary umownej czy odszkodowania nie wykluczają możliwości zastosowania innych konstrukcji prawnych wprowadzonych do umowy na mocy swobody kontraktowej stron. Z § 15 Umowy nie wynika, aby fakt zastosowania opustu cenowego wpływał na zmianę terminu wykonania umowy, a tym bardziej, że wolą stron jest dokonanie nowacji jej postanowień. Gdyby wolą stron było odnowienie zobowiązania przy zmianie wysokości wynagrodzenia i terminu jej realizacji to wynikałoby to w sposób jednoznaczny z jej postanowień. Tymczasem opust cenowy jest powiązany ze stanem zwłoki, która jest właśnie przejawem nienależytego wykonania umowy. Co więcej, twierdzenie, że umowa została wykonana w terminie w sytuacji, gdy wykonawca wielokrotnie zmieniał zadeklarowany (opóźniony) termin realizacji umowy i żadnego z nich nie dotrzymał jest co najmniej niepoważne i pozbawione podstaw prawnych i faktycznych. Zmiana terminu zobowiązania nastąpiła jedynie w aneksie nr 1/2009 termin przesunięto na dzień 30.09.2013 r. Potwierdziły to również same strony w protokole odbioru końcowego z sierpnia 2018 r., wskazując, w pkt IX ust. 1 protokołu, że umowa miała zostać wykonana do dnia 30.09.2013 r., lecz wystąpiła zwłoka wynosząca 1764 dni. Protokół ten został zaakceptowany i podpisany przez wykonawcę, wobec czego prezentowanie w odwołaniu twierdzeń przeciwnych do tego, co Odwołujący sam przyznał i co w sposób jednoznaczny wynika z załączonych do odwołania dokumentów jest nieuzasadnione. Podsumowując powyższe uznać należy, że z dowodów złożonych przez Odwołującego w toku Postępowania nie można wywieść jednoznacznego wniosku, że usługi objęte wykazem zostały wykonane należycie, co w konsekwencji oznacza, że Odwołujący nie posiada zdolności technicznej, albowiem warunki określone w Ogłoszeniu nie zostały spełnione. W oparciu o dokumenty przedstawione w toku postępowania można powziąć zasadną wątpliwość co do tego, czy usługi objęte wykazem zostały wykonane należycie, zwłaszcza, że między stronami umów objętych wykazem toczy się spór sądowy w zakresie miarkowania kar umownych. Ten fakt pozwala stwierdzić, że istnieje znaczne prawdopodobieństwo, że Odwołujący nie daje rękojmi należytego wykonania umowy, co z kolei oznacza, że Zamawiający prawidłowo wykluczył Odwołującego na podstawie art. 131 e ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 12 w zw. z art. 22 ust. 1 pkt 2 Pzp. Ponadto, podkreślenia wymaga, że nawet w treści odwołania Odwołujący nie próbuje twierdzić, że rzeczywiście wykazał fakt posiadania zdolności technicznej, a jedynie podnosi twierdzenie natury prawnej (a nie faktycznej), że opóźnienie nie mieści się w ramach nienależytego wykonania umowy. Zupełnie niezrozumiałym jest zarzut naruszenia art. 22 ust. 1b pkt 3 Pzp, który to stanowi, że warunki udziału w postępowaniu mogą dotyczyć zdolności technicznej lub zawodowej. Warunki określone w sekcji III.2.3) Ogłoszenia dotyczyły właśnie zdolności technicznej. Również z treści odwołania nie wynika na czym miałoby polegać ewentualne naruszenie powołanych przepisów. Odwołujący nie wyjaśnia również na czym polega naruszenie art. 22 ust 1a Pzp, który stanowi, że warunki udziału w postępowaniu oraz wymagane od wykonawców środki dowodowe, zamawiający określa w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, w szczególności wyrażając je jako minimalne poziomy zdolności. Odwołujący nie podniósł w odwołaniu żadnego twierdzenia dotyczącego niewłaściwego określenia warunków udziału w postępowaniu. Ponadto, nawet gdyby Odwołujący twierdził inaczej, to odwołanie w tym zakresie winno zostać wniesione po opublikowaniu ogłoszenia, a nie dopiero po wykluczeniu wykonawców. W ocenie Odwołującego kluczowe jest w zasadzie jedynie to, że usługi wskazane w wykazie znacznie przewyższały wartość określoną w sekcji III. 2.3) pkt 1 Ogłoszenia. W ocenie Odwołującego, wykonawca, który wykonał usługi o dużo większej wartości, powinien móc się powołać na to, że wykonał jedynie część (nawet nieznaczną) takiej umowy. Z punktu widzenia Zamawiającego istotne jest wykonania całej umowy, a nie np. 30%. Nawet w razie prawidłowego wykonania części umowy przez wykonawcę, mamy do czynienia z nienależytym wykonaniem całości umowy. Tym się nota bene różni nienależyte wykonanie umowy od niewykonania umowy, że jeżeli chociażby część umowy została wykonana prawidłowo, to nadal umowa jako całość jest wykonana nienależycie. Skoro dany wykonawca potrafi wykonać należycie tylko część umowy, to jej wartość pozostaje bez znaczenia. Posiadanie zdolności technicznej odnosi się do możliwości wykonania całości umowy, a nie jedynie jej części. To, że dany wykonawca wykonał część umowy o znacznej wartości nie oznacza jednoznacznie, że należycie wykona całość zobowiązań wynikających z umowy o mniejszej wartości. W interesie Zamawiającego jest udzielenie zamówienia takiemu wykonawcy, który daje rękojmie należytego wykonania umowy w 100%, a nie jedynie częściowo. To wykonawca dokonuje wyboru w jaki sposób i poprzez jakie usługi będzie wykazywał posiadanie zdolności technicznej, więc to na nim spoczywa ciężar i ryzyko powołania się na takie usługi, które pozwolą na jednoznaczne stwierdzenie, że dany wykonawca spełnienia warunki udziału w postępowaniu. Po przeprowadzeniu rozprawy Izba, uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy omówiony w dalszej części uzasadnienia, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron i uczestników postępowania odwoławczego, ustaliła i zważyła, co następuje. Skład orzekający stwierdził, że Odwołujący jest legitymowany, zgodnie z przepisem art. 179 ust. 1 Pzp, do wniesienia odwołania. Izba dopuściła i przeprowadziła dowody z treści SIWZ z załącznikami oraz dokumentów załączonych do odwołania i odpowiedzi na odwołanie. Odnosząc się do załączników do odwołania, których treść objęta została tajemnicą przedsiębiorstwa Izba wskazuje, że Odwołujący w żaden sposób nie odniósł się do kwestii spełniania przez zastrzeżone informacje przesłanek z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Na marginesie zauważyć należy, że Zamawiający przedstawił w załączeniu do odpowiedzi na odwołanie Umowę nr 1, nie obejmując jej treści tajemnicą przedsiębiorstwa, a ponadto w samej odpowiedzi na odwołanie omawiał dokumenty zastrzeżone przez Odwołującego. Stąd, w zakresie w jakim było to niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, Izba odniosła się w uzasadnieniu wyroku do nieskutecznie utajnionych załączników do odwołania. Na podstawie materiału dowodowego skład orzekający ustalił następujący stan faktyczny. Na potwierdzenie spełniania warunku udziału w Postępowaniu określonego w sekcji III.2.3 ogłoszenia o zamówieniu (treść niesporna) Odwołujący wskazał w wykazie wykonanych usług na realizację na rzecz Zamawiającego zamówień objętych Umową nr 1 i 2 (dalej łącznie „Umowy”), zaznaczając przy tym, że umowy te zostały zrealizowane po upływie określonych w nich terminach, co - w ocenie Odwołującego - nie oznacza ich nienależytego wykonania (dowód 1). Zamawiający wezwał Odwołującego do uzupełnienia dokumentów stwierdzając, że usługi zrealizowane na podstawie ww. umów nie potwierdzają spełniania warunku udziału w postępowaniu, ponieważ zostały wykonane nienależycie, tj. z opóźnieniem wynoszącym, odpowiednio, 330 i 1764 dni (dowód 2). W odpowiedzi na to wezwanie Odwołujący przedstawił wykaz, w którym ponownie ujął usługi zrealizowane na podstawie Umowy nr 1 i 2 i podtrzymał argumentację, zgodnie z którą wykonanie umowy z przekroczeniem terminu nie stanowi o nienależytym wykonaniu wynikającego z niej zobowiązania (dowód 3). Zamawiający wykluczył Odwołującego z Postępowania na podstawie art. 131e ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 12 Pzp w powołaniu na argumenty przedstawione następnie w streszczonej powyżej odpowiedzi na odwołanie (dowód 24). W zakresie stanu faktycznego związanego z realizacją Umów Izba podziela wyrażone w odpowiedzi na odwołanie i poparte załączonymi do niej dowodami stanowisko Zamawiającego, odnosząc się poniżej jedynie do wskazywanych przez Odwołującego okoliczności przeciwnych i mających je potwierdzać dowodów. Przede wszystkim Odwołujący błędnie wskazywał, w odniesieniu do Umowy nr 1, że w terminie umownym (tj. do dnia 30 listopada 2016 r.) wykonawcy przedstawiono Zamawiającemu egzemplarze mostów w pełnym ukompletowaniu. Po pierwsze - wniosku takiego nie sposób wyprowadzić z dowodów 5, w których widnieją daty odbiorów przypadające na 2017 r. Po drugie - pismo Wykonawcy O z 12 grudnia 2016 r., przedstawione w ramach dowodów 7, stanowi potwierdzenie stanowiska Zamawiającego, że do pierwszego odbioru obejmującego 4 zestawy mostowe MS-20 miało dojść 5 grudnia 2016 r., niemniej jednak z uwagi na ujawnione wady do odbioru ostatecznie nie doszło. Odnosząc się kolejno do twierdzenia o odpowiedzialności podwykonawcy Jelcz sp. z o.o. za powstałe opóźnienia należało przede wszystkim stwierdzić, że zgodnie z § 14 Umowy nr 1 Wykonawca O przyjął na siebie odpowiedzialność za działania i zaniechania podwykonawców. W konsekwencji, w kontekście dowodów 10, niezrozumiałe było poprzestawanie na wyznaczaniu temu podwykonawcy kolejnych terminów dostaw ciągników bez konsekwencji np. w postaci naliczania kar umownych, przewidzianych w § 11 umowy z podwykonawcą (dowód 9). Wreszcie nie polegało na prawdzie twierdzenie Odwołującego, jakoby ujawnione w toku eksploatacji wady mostów MS-20 miały charakter drobnych usterek. Odwołujący nie przedstawił pełnej listy zgłoszeń reklamacyjnych (dowód 20), a ponadto w odwołaniu selektywnie przedstawił sygnalizowane mu wady. W tym zakresie Izba dała wiarę zestawieniu przedstawionemu przez Zamawiającego (dowód 37) i twierdzeniom o istotności niektórych wad, na co Zamawiający przedstawił stosowne dowody (dowody 38-39). Zaprzeczeniem stanowiska Odwołującego są również dowody 40-41 wskazujące na wstrzymanie eksploatacji 2 zestawów mostów. W konsekwencji przedstawionych powyżej ustaleń Izba uznała, że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że za należyte wykonanie zamówienia publicznego Izba poczytuje spełnienie świadczenia wynikającego z umowy w sprawie zamówienia publicznego w sposób odpowiadający treści łączącego strony stosunku obligacyjnego, tak co do jakości świadczenia, jak i co do terminu jego spełnienia. Można przy tym zgodzić się z ogólnymi stwierdzeniami Odwołującego, że nie każde odstępstwo od określonego w umowie terminu jej realizacji stanowić będzie przejaw nienależytego wykonania zobowiązania oraz, że stwierdzenie tej okoliczności wymaga analizy konkretnego stanu faktycznego, niemniej jednak, w tej sprawie, ustalone okoliczności dotyczące realizacji Umów nie prowadzą do wniosku, że związane z tym uchybienia były - jak chciał tego Odwołujący - nieznaczne, czy incydentalne. Jakkolwiek Odwołujący wykonał na rzecz Zamawiającego oba zamówienia, na których należyte wykonanie się powoływał, to jednak każda z umów wykonana została ze znacznym przekroczeniem terminów, a ponadto świadczenie objęte Umową nr 1 od początku nosiło znamiona wadliwości. W kwestii Umowy nr 1 okolicznością rzutującą na negatywną ocenę Izby wpływ miał nie tylko ostateczny rozmiar opóźnienia, ale także fakt, że w terminie, w którym powinno dojść do zakończenia dostaw Zamawiający nie otrzymał ani jednego kompletu mostu MS-20. Z kolei mosty dostarczane sukcesywnie z przekroczeniem określonego w Umowie nr 1 terminu, dotknięte były wadami jakościowymi, których usunięcie opóźniało zakończenie procedur odbiorowych i ostatecznie wywołało niemal roczne przekroczenie terminu wykonania kontraktu. Nie bez znaczenia dla oceny jakości świadczenia jest również liczba zgłaszanych usterek (w tym ich istotność skutkująca wstrzymaniem eksploatacji 2 kompletów mostów) i opieszałość w ich usuwaniu. W ocenie składu orzekającego Odwołujący bezpodstawnie poszukiwał przyczyny opóźnienia w zaniedbaniach swojego podwykonawcy - Jelcz sp. z o.o. Należy bowiem zauważyć, że - po pierwsze - z okoliczności sprawy wynika, że to Wykonawca O opracował dokumentację techniczną do produkcji seryjnej mostów MS-20, w tym określił warunki kompletacji oraz dostosowania ciągników pochodzących od Jelcz sp. z o.o. Po drugie zgodnie z § 14 Umowy nr 1 wykonawcy tego zamówienia (w tym m.in. Wykonawca O) przyjęli odpowiedzialność za działania i zaniechania podwykonawców. W konsekwencji obowiązkiem m.in. Wykonawcy O było takie zorganizowanie dostaw komponentów do produkcji mostów (tu - ciągników), aby możliwa była terminowa realizacja tego zamówienia. W kwestii Umowy nr 2 Izba nie uznała zasadności twierdzeń Odwołującego, jakoby naliczone przez Zamawiającego opusty cenowe (§ 15 umowy) należało traktować, w okolicznościach sprawy, jako element ceny oferty, nie zaś instytucję, której istota odpowiada karze umownej. Niezależnie od przyjętego przez Zamawiającego nazewnictwa, które zdaniem składu orzekającego - nie przesądza o znaczeniu danej konstrukcji prawnej należało rozważyć przesłanki zastosowania opustu. Z przywołanego postanowienia umowy i przytoczonego w odpowiedzi na odwołanie § 48 decyzji Nr 291/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 lipca 2006 r. wynikało, że opust przysługiwał za nieterminową realizację umowy - zwłokę (a więc, jak wspomniano powyżej, za okoliczność będącą przejawem nienależytego wykonania umowy) i stosowany był w umowach, w których termin realizacji zamówienia był istotny dla zamawiającego. Z powyższego wynika, że opust miał postać sankcji skutkującej obniżeniem wynagrodzenia, której celem było zabezpieczenie interesów zamawiającego w kontekście terminowości wykonania na jego rzecz zobowiązania. Z powyższego można z kolei wyprowadzić wniosek o dyscyplinującym charakterze omawianej instytucji, zwłaszcza zważywszy na fakt, że opusy naliczane były przez Zamawiającego. Przedstawione rozważania podważają zasadność twierdzenia o przynależności opustu do ceny oferty, której określenie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego należy do kompetencji wykonawcy. Nie mogły również odnieść skutku twierdzenia Odwołującego o kilkukrotnym przesuwaniu terminu realizacji świadczenia wynikającego z Umowy nr 2. Niezależnie od zapatrywań na charakter zawieranych z Zamawiającym porozumień nie sposób nie zauważyć, że Wykonawca O nie wywiązywał się z kilkukrotnie składanych deklaracji odnośnie terminu wykonania zamówienia, nie wykonał go nawet w dacie przewidzianej w ostatnim z porozumień, co znalazło odzwierciedlenie w protokole odbioru końcowego. Na zakończenie należy odnieść się do podnoszonej przez Odwołującego kwestii proporcjonalności działań Zamawiającego. Jakkolwiek treść tego zarzutu, w tym przywołane w odwołaniu orzecznictwo, odnosi się zasadniczo do zasad formułowania warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego (których termin zaskarżenia ad casum bezsprzecznie upłynął), to jednak nie sposób nie zauważyć, że wymóg proporcjonalności dotyczy wszystkich czynności podejmowanych przez zamawiającego w toku takiego postępowania. Potwierdza to przepis art. 7 ust. 1 Pzp, z którego wynika, że przygotowanie i przeprowadzenie przez zamawiającego postępowania o udzielenie zamówienia musi odpowiadać zasadom uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz proporcjonalności i przejrzystości. Oznacza to, że w okolicznościach konkretnej sprawy działanie zamawiającego może zostać uznane za nieproporcjonalne (nieadekwatne) do celu, jakiego osiągnięciu działanie takie służy. Nie jest jednak tak, jak przekonywał Odwołujący, że w tej sprawie ocena proporcjonalności zaskarżonej odwołaniem czynności wykluczenia Odwołującego z Postępowania wymagała wyłącznie porównania wysokości kwoty wskazanej w treści warunku, którego wykazaniu spełniania Odwołujący nie sprostał, do sumy zrealizowanych przez niego zamówień. Ocena proporcjonalności wymagała także rozważenia celu stawiania warunków udziału w postępowaniu, a jest nim zapewnienie zamawiającemu możliwości wyboru wykonawcy dającego rękojmię należytego (tj. również terminowego) wykonania zamówienia. Ponadto, omawianą kwestię należało odnieść również do okoliczności udzielanego zamówienia, związanych tak z jego przedmiotem, jak i ze statusem Zamawiającego. W tym kontekście Odwołujący pominął, że mamy do czynienia ze szczególną kategorią zamawiającego, jak i z zamówieniem w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa państwa. Ergo biorąc pod uwagę zarówno stwierdzone przez Izbę przyczyny nienależytego wykonania zamówień, jak i wspomniane powyżej okoliczności, zarzut Odwołującego nie mógł się ostać. Nie mogła również odnieść skutku argumentacja Odwołującego wskazująca na możliwość uznania Umów za należycie wykonane w części niezbędnej do wykazania spełniania warunku udziału w Postępowaniu. Przeszkody w skorzystaniu z takiej ewentualności poszukiwać należało w treści samego warunku, którego wykazaniu spełniania służyły zamówienia realizowane na podstawie Umów. Warunek odnosił się bowiem niepodzielnie do 1 (jednej) usługi polegającej na zaprojektowaniu i wykonaniu dźwigu (żurawia) samojezdnego lub konstrukcji mostów składanych o wartości brutto co najmniej 1 mln zł. Jeżeli zatem w ramach usługi przewidziano wykonanie większej liczby urządzeń, to powinny one zostać zaprojektowane i wykonane w całości. Reasumując przedstawione powyżej zapatrywania orzeczono, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania odwoławczego (pkt 2 sentencji wyroku) orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Pzp oraz § 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz.U. z 2018 r., poz. 972 j.t.). Przewodniczący: .............................................. 36 …
- Zamawiający: Gminę Wrocław we Wrocławiu…Sygn. akt: KIO 644/20 POSTANOWIENIE z dnia 5 maja 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca: Ewa Sikorska Robert Skrzeszewski Bartosz Stankiewicz wobec cofnięcia przed otwarciem rozprawy w dniu 29 kwietnia 2019 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 25 marca 2019 roku przez Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA Spółkę Akcyjną we Wrocławiu w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Wrocław we Wrocławiu postanawia: 1. Umarza postępowanie odwoławcze. 2. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Wrocławskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania ALBA Spółki Akcyjnej we Wrocławiu kwoty 13 500 zł 00 gr (słownie: trzynaście tysięcy pięćset złotych zero groszy), stanowiącej 90% uiszczonego wpisu. Stosownie do art. 198a ust. 1, 198b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1843), na niniejsze postanowienie, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, przysługuje skarga, za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, do Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Sygn. akt: KIO 644/20 Zamawiający - Gmina Wrocław we Wrocławiu, w imieniu i na rzecz której działa Ekosystem Sp. z o.o. we Wrocławiu - prowadzi postępowanie w trybie negocjacji bez ogłoszenia, którego przedmiotem jest odbiór, zbieranie, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu gminy Wrocław w obrębie Sektora I - Stare Miasto i Śródmieście. Postępowanie prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1843), zwanej dalej ustawą P.z.p. W dniu 25 marca 2020 roku wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. z siedzibą we Wrocławiu (dalej: odwołujący) wniósł odwołanie wobec niezgodnych z przepisami ustawy czynności zamawiającego. Odwołujący zarzucił zamawiającemu: 1) naruszenie przepisu art. 93 ust. 1 pkt 6 i.7 ustawy P.z.p. w zw. z art. 46c ustawy z dnia 5.grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz. U. z 2019 poz. 1239) i art. 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. nr 374) i art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez zaniechanie unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia w sytuacji gdy wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć a postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie, niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego i jednocześnie zamawiający prowadzi postępowanie przetargowe na niemalże tożsamy zakres usług dotyczący odbioru, zbierania, transportu i zagospodarowania odpadów komunalnych pochodzących z terenu Gminy Wrocław w obrębie Sektora I - Stare Miasto i Śródmieście. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie negocjacji bez ogłoszenia. Na wypadek gdyby Izba nie uwzględniła odwołania w powyższym zakresie, odwołujący podniósł następujące zarzuty: 2) naruszenie przepisu art. 64 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez wyznaczenie terminu składania ofert w sposób nieuwzględniający czasu niezbędnego na przygotowanie i złożenie oferty; 3) naruszenie przepisu art. 29 ust 1, 2 i 4 oraz art. 7 ust. 1 i art. 14 i art. 139 ust. 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 5, art. 3531 k.c., art. 487 § 2 K.c. poprzez zaniechanie sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób uwzględniający wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie ważnej oferty, spełniającej w całości wymagania zamawiającego i stanowiący nadużycie uprzywilejowanej pozycji zamawiającego wobec wykonawcy, co jednocześnie prowadzi do naruszenia równowagi między stronami umowy i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i naturą łączącego je stosunku, wobec nieuwzględnienia przy sporządzaniu specyfikacji istotnych warunków zamówienia aktualnej sytuacji związanej z epidemią wirusa SARS-CoV-2; 4) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i art. 36 ust. 1 pkt 4 i art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez niewskazanie w specyfikacji istotnych warunków zamówienia terminu realizacji zamówienia, z uwagi na brak precyzyjnego wskazania zarówno terminu początku, jak i końca realizacji zamówienia; 5) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 i art. 7 ustawy P.z.p. w zw. z art. 3b u.c.p.g. poprzez wadliwy opis przedmiotu zamówienia w zakresie osiągania poziomów recyklingu oraz art. 139 ust. 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 5, art. 3531, art. 387 i art. 487 § 2 K.c. poprzez wprowadzenie do wzoru umowy oraz szczegółowych warunków umowy zapisów niekorzystnych dla wykonawców, naruszających bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa, zasady współżycia społecznego oraz równowagę stron umowy oraz zakładających nadmiernie obciążenie wykonawców ryzykiem kontraktowym w zakresie kar umownych za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu w sytuacji gdy osiągnięcie poziomów recyklingu wedle wzoru określonego przez zamawiającego jest obiektywnie niemożliwe do osiągnięcia. Jednocześnie działanie takie narusza art. 7 ustawy P.z.p., gdyż utrudnia konkurencję i tworzy po stronie wykonawców stan niepewności, który może skutkować, złożeniem nieporównywalnych ofert; 6) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 i art. 139 ust. 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 5, art. 3531 i art. 487 § 2 K.c. poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję, naruszający równowagę stron i obciążający nadmiernym ryzykiem kontraktowym wykonawcę, zakładający realizację obowiązków, których rozmiar i zakres na etapie składania oferty nie może być przewidziany wobec objęcia przedmiotem zamówienia obowiązku wykonawcy do odebrania, zbierania, transportu i zagospodarowania bliżej niezidentyfikowanych odpadów o kodach niewskazanych w opisie przedmiotu zamówienia, co uniemożliwia wykonawcy należytą wycenę usługi; 7) naruszenie art. 36 ust. 1 pkt 5a oraz art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez określenie podstawy wykluczenia w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców; 8) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. z art. 36 ust. 2 pkt 8a lit. c ustawy P.z.p. poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i utrudniający uczciwą konkurencję, naruszający równowagę stron oraz przygotowanie i prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców oraz naruszający zasadę proporcjonalności i przejrzystości przy formułowaniu specyfikacji istotnych warunków zamówienia; 9) naruszenie przepisu art. 14 i art. 139 ust 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 5, art. 3531, art. 483 § 1, art. 484 § 2, art. 487 § 2 K.c. oraz art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez nadużycie uprzywilejowanej pozycji zamawiającego wobec wykonawcy i wprowadzenie do wzoru umowy zapisów dotyczących kar umownych, które rodzą po stronie wykonawców wątpliwości, w jakich sytuacjach kary umowne będą na nich nakładane, co jednocześnie nie pozwala na skalkulowanie w cenie ofertowej ryzyka z tym związanego, poprzez obciążenie wykonawcy odpowiedzialnością z tytułu kar umownych za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy w zakresie obowiązków, których dochowanie przez wykonawcę jest niemożliwe i to także w sytuacjach, gdy do naruszenia obowiązków umownych dojdzie z przyczyn przez wykonawcę niezawinionych, poprzez nałożenie na wykonawcę rażąco wygórowanych i nieadekwatnych kar umownych, .co jednocześnie prowadzi do naruszenia równowagi między stronami umowy i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i naturą łączącego je stosunku. Jednocześnie działanie takie stanowi naruszenie przepisu art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. utrudniając konkurencję i tworząc po stronie wykonawców stan niepewności, który może skutkować złożeniem nieporównywalnych ofert; 10) naruszenie art. 3531 i art. 5 K.c. w zw. z art. 14 ust. 1 i art. 139 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez ułożenie treści stosunku prawnego stron w sposób sprzeciwiający się zasadom współżycia społecznego, naruszający równowagę stron umowy oraz zakładający nadmiernie obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym z uwagi na wprowadzenie do projektu umowy oraz szczegółowych warunków umowy zapisów niekorzystnych dla wykonawców poprzez brak zawarcia w projekcie umowy postanowienia zakładającego możliwość dokonania istotnych zmian postanowień zawartej umowy w zakresie zmiany wysokości wynagrodzenia; 11) naruszenie art. 29 ust. 1 i 4 i 30 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez zaniechanie dokonania opisu przedmiotu zamówienia w sposób wyczerpujący, gdyż nie określono wymagań środowiskowych ani nie wskazano norm emisji spalin pojazdów wykorzystywanych do realizacji usługi; 12) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez zaniechanie sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniających wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie ważnej oferty, spełniającej w całości wymagania zamawiającego; 13) naruszenie art. 22 ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy P.z.p. poprzez określenie warunków udziału w postępowaniu w sposób uniemożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, jako że zamawiający określił warunki udziału w postępowaniu w sposób niedostateczny w stosunku do opisu przedmiotu zamówienia w zakresie wymagań co do uprawnień do prowadzenia działalności zawodowej; 14) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 1 oraz art. 139 ust. 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 5, art. 3531 i art. 487 § 2 K.c. poprzez ułożenie treści stosunku prawnego w sposób sprzeciwiający się zasadom współżycia społecznego i naruszający równowagę stron umowy oraz zakładający nadmiernie obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym z uwagi na wprowadzenie do projektu umowy oraz szczegółowych warunków umowy zapisów określających wzajemne zobowiązania stron w sposób nieproporcjonalny; 15) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 3531 oraz art. 487 § 2 K.c. poprzez zaniechanie sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniających wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie ważnej oferty, spełniającej w całości wymagania zamawiającego oraz w sposób naruszający zasady współżycia społecznego oraz zaburzający wzajemność świadczeń i równowagę stron umowy; 16) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust 1 ustawy P.z.p. poprzez zaniechanie sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniających wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie ważnej oferty, spełniającej w całości wymagania zamawiającego; 17) naruszenie przepisu art. 29 ust 1 i 2 oraz art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez zaniechanie sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniających wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie ważnej oferty, spełniającej w całości wymagania zamawiającego, a także dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób naruszający uczciwą konkurencję; 18) naruszenie przepisu art. 29 ust 1, 2 i 4 oraz art. 7 ust. 1 ustawy P.z.p. poprzez zaniechanie sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób uwzględniający wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie ważnej oferty, spełniającej w całości wymagania zamawiającego wobec zaniechania określenia aspektów gospodarczych, społecznych i środowiskowych; 19) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 i art. 7 ustawy P.z.p. poprzez niejasny opis przedmiotu zamówienia w zakresie obowiązku wysortu odpadów metali, opakowań wielomateriałowych i opakowań tworzyw sztucznych; 20) naruszenie przepisu art. 29. ust. 1 i 2 i art. 7 ustawy P.z.p. poprzez niejasny opis przedmiotu zamówienia w zakresie obowiązku kontrolowania zawartości pojemników i worków i uznania obowiązku selektywnej zbiórki za spełniony; 21) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust. 1 i art. 14 i art. 139 ust. 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 5, art. 3531, art. 487 § 2 K.c. poprzez opis przedmiotu zamówienia w sposób nieadekwatny do potrzeb zamawiającego, stanowiący nadużycie uprzywilejowanej pozycji zamawiającego wobec wykonawcy, co jednocześnie prowadzi do naruszenia równowagi między stronami umowy i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i naturą łączącego je stosunku, jako że zamawiający wymaga przekazywania skanów dowodów ważenia maksymalnie 30 minut od momentu zakończenia ważenia; 22) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 ust 1 i art. 14 i art. 139 ust 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 5, art. 3531, art. 487 § 2 K.c. poprzez opis przedmiotu zamówienia w sposób nieadekwatny do potrzeb zamawiającego, stanowiący nadużycie uprzywilejowanej pozycji zamawiającego wobec wykonawcy, co jednocześnie prowadzi do naruszenia równowagi między stronami umowy i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i naturą łączącego je stosunku; 23) naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 i 2 i art. 7 ust 1 w zw. art. 139 ust 1 ustawy P.z.p. w zw. z art. 5, art. 3531, 387 i art. 487 § 2 K.c. poprzez wprowadzenie do wzoru umowy oraz szczegółowych warunków umowy zapisów niekorzystnych dla wykonawców, naruszających zasady współżycia społecznego oraz równowagę stron umowy, zakładających nadmiernie obciążenie wykonawców w związku z obowiązkiem wydzierżawienia pojemników, co utrudnia uczciwą konkurencję i tworzy po stronie wykonawców stan niepewności, który może skutkować złożeniem nieporównywalnych ofert; 24) naruszenie przepisu art. 36 ust 1 pkt. 17 ustawy P.z.p. poprzez niewskazanie w specyfikacji istotnych warunków zamówienia pouczenia o środkach ochrony prawnej przysługujących wykonawcy w toku postępowania. Podnosząc powyższe zarzuty, odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu unieważnienia postępowania, względnie o nakazanie zamawiającemu dokonania następujących czynności: • nakazanie Zamawiającemu zmiany terminu składania ofert poprzez wydłużenie go o czas niezbędny do ich przygotowania, i wyznaczenie terminu składania ofert na dzień nie wcześniejszy niż 3 kwietnia 2020 r. • dokonania jednoznacznego i wyczerpującego opisu przedmiotu zamówienia poprzez modyfikację treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, w szczególności zapisów projektu umowy i szczegółowych warunków umowy zgodnie z propozycją odwołującego przedstawioną w uzasadnieniu odwołania. Ponadto odwołujący wniósł o obciążenie zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego, w tym o zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów zastępstwa procesowego przed Krajową Izbą Odwoławczą. Pismem z dnia 6 kwietnia 2020 roku zamawiający poinformował o unieważnieniu postępowania o udzielenie przedmiotowego zamówienia publicznego na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 ustawy P.z.p., tj. z uwagi na wystąpienie istotnej zmiany okoliczności, powodującej, że prowadzenie postępowania nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć. W dniu 29 kwietnia 2020 roku, przed otwarciem rozprawy, odwołujący cofnął odwołanie wniesione w dniu 25 marca 2020 roku. Uwzględniając powyższe, Krajowa Izba Odwoławcza, działając na podstawie art. 187 ust. 8 zd. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm.), umorzyła postępowanie odwoławcze. Zgodnie z art. 187 ust. 8 zd. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Izba postanowiła zwrócić na rzecz odwołującego 90% kwoty uiszczonego wpisu. 9 …
Świadczenie usług projektowych budynku Instytutu Ekonomicznego Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Sączu - III postępowanie
Odwołujący: D. Studio Architektura i Urbanistyka Sp. z o.o. Sp. k.Zamawiający: Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Nowym Sączu…Sygn. akt: KIO 1763/19 WYROK z dnia 23 września 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Emilia Garbala Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 10 września 2019 r. przez wykonawcę D. Studio Architektura i Urbanistyka Sp. z o.o. Sp. k., ul. Stokrotek 6, 31463 Kraków, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Nowym Sączu, ul. Staszica 1, 33-300 Nowy Sącz, orzeka: 1. uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, wezwanie wykonawcy Locum M.P. spółka komandytowa, na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, do złożenia umowy ubezpieczenia zawartej przez Locum M.P. spółka komandytowa z tytułu odpowiedzialności cywilnej oraz oryginału polisy Hestia Biznes nr 903012912224, a następnie powtórzenie czynności badania i oceny ofert, 2. kosztami postępowania obciąża zamawiającego Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Nowym Sączu, ul. Staszica 1, 33-300 Nowy Sącz, i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego D. Studio Architektura i Urbanistyka Sp. z o.o. Sp. k., ul. Stokrotek 6, 31-463 Kraków, tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od zamawiającego Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Sączu, ul. Staszica 1, 33-300 Nowy Sącz, na rzecz odwołującego D. Studio Architektura i Urbanistyka Sp. z o.o. Sp. k., ul. Stokrotek 6, 31-463 Kraków, kwotę 7 500 zł 00 gr (siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztu uiszczonego wpisu. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Nowym Sączu. Przewodniczący: ........................... Sygn. akt KIO 1763/19 UZASADNIENIE Zamawiający - Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu, ul. Staszica 1, 33-300 Nowy Sącz, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Świadczenie usług projektowych budynku Instytutu Ekonomicznego Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Sączu - III postępowanie”, numer referencyjny - ZP.382-23/19”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 14 sierpnia 2019 r., nr 586724-N2019. Pismem z dnia 5 września 2019 r. zamawiający poinformował wykonawców o wyborze jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy Locum M. P. spółka komandytowa. W dniu 10 września 2019 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy D. Studio Architektura i Urbanistyka Sp. z o.o. Sp. k., ul. Stokrotek 6, 31-463 Kraków (dalej: „odwołujący”), w którym odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1. art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, poprzez zaniechanie przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości, 2. art. 24 ust. 1 pkt 16 i 17 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia Locum M. P. spółka komandytowa z postępowania z uwagi na fakt, iż wykonawca ten w wyniku co najmniej rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że spełnia warunek udziału w postępowaniu, określony w Rozdziale V SIWZ, Warunki udziału w postępowaniu oraz podstawy wykluczenia pkt 3, 3. art. 91 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wybór jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę Locum M. P. spółka komandytowa, który powinien być wykluczony z postępowania, 4. art. 91 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie dokonania wyboru oferty odwołującego. W szczególności odwołujący podniósł, co następuje: „Oferent firma „Locum M. P. sp. komandytowa” dołączył do oferty dwie polisy ubezpieczeniowe OC. Polisa OC Hestia Biznes 903012912224 wydana jest na podstawie „Ogólnych warunków ubezpieczenia Hestia Biznes” o symbolu B-IHB-01/18 (treść OWU Hestia Biznes dostępna jest także w internecie). Zgodnie z OWU »§ 75 Na podstawie niniejszych Ogólnych Warunków Ubezpieczenia, bez względu na wysokość zgłoszonego roszczenia, Ubezpieczyciel nie odpowiada za szkody: w zakresie objętym systemem ubezpieczeń obowiązkowych; powstałe wskutek uchybień w wykonywaniu czynności zawodowych przez osoby objęte ubezpieczeniem, w szczególności w związku z wykonywaniem zawodu lekarza, architekta i projektanta, nauczyciela, pracownika ochrony, zarządcy nieruchomości, rzeczoznawcy majątkowego, geodety, komornika«. (...) Zakres tego typu polisy OC Hestia Biznes obejmuje m.in.: ubezpieczenie mienia od ognia i zdarzeń losowych, ubezpieczenie mienia od kradzieży i z włamaniem i rabunku, ubezpieczenie mienia od wandalizmu, ubezpieczenie sprzętu elektronicznego, ubezpieczenie mienia od wszystkich ryzyk. W żadnym przypadku nie jest to polisa odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia jaka była wymagana przez Zamawiającego w rozdziale VI pkt 3 SIWZ. Polisa OC Hestia Biznes zabezpiecza jedynie lokal firmy, sprzęt firmy, w przypadku np.: kradzieży, pożaru, stąd niska składka ubezpieczeniowa w kwocie 445 zł. Tego typu polisa OC nie ma nic wspólnego z wymaganiami opisanymi w Rozdziale VI SIWZ, co zostało potwierdzone zapisami Ogólnych Warunków Ubezpieczenia oraz informacjami od brokera ubezpieczeniowego TU ERGO Hestia. Druga polisa OC dołączona do oferty firmy „Locum M. P. sp. komandytowa” nie obejmuje spółki komandytowej składającej ofertę w postępowaniu przetargowym a obejmuje wyłącznie wspólnika spółki komandytowej - osobę architekta Panią M. P. Pani M. P. nie jest oferentem w tym postępowaniu. Oferentem jest spółka komandytowa a nie osoba fizyczna, na którą została wystawiona druga polisa - OC architekta. Aby wyjaśnić tło sprawy należy zrozumieć jak działa spółka komandytowa. Na podstawie art. 117 Kodeksu spółek handlowych »spółkę reprezentuje komplementariusz, który z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie zostali pozbawieni prawa jej reprezentowania«. Sposób reprezentacji można dogodnie ukształtować w umowie spółki. Reprezentacja przez komplementariusza może odbywać się jednoosobowo lub przez prokurenta z każdym z komplementariuszy. Komplementariusz jednak tylko reprezentuje. Jeżeli zaciąga zobowiązania, to w imieniu spółki komandytowej. Działa w jej imieniu. Natomiast stosownie do ustawy o zamówieniach publicznych (art. 1 pkt 11) »przez wykonawcę - należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która ubiega się o udzielenie zamówienia publicznego, złożyła ofertę lub zawarła umowę w sprawie zamówienia publicznego«. Oferta została złożona przez spółkę komandytową, a nie przez jej wspólnika - osobę fizyczną. Aczkolwiek sama osoba fizyczna jako odrębny podmiot ma także prawo do złożenia oferty - wtedy będzie odrębnym oferentem, a w razie wygrania przetargu odrębnym wykonawcą. W tej sprawie M. P. nie występuje jako wykonawca. A więc wymogi ustawy o zamówieniach publicznych nie odnoszą się do niej, a odnoszą się do podmiotu, w imieniu którego oferta jest składana. Zamawiający ma prawo zażądać polisy OC od oferenta, zatem ubezpieczenie OC firmy było wymagane. Nie ma prawa żądania takiej polisy od podmiotu działającego w imieniu oferenta. Tak samo jest w przypadku spółki jawnej. OC posiadać musi spółka, a nie jej wspólnicy, ponieważ to spółka jawna jest oferentem. Wybrana w postępowaniu przetargowym firma „Locum M. P. sp. komandytowa” nie posiada wymaganego ubezpieczenia OC w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia i celowo dołączyła do oferty polisy OC mając na celu wprowadzenie Zamawiającego w błąd. Cel wprowadzenia w błąd został osiągnięty. (...) Zamawiający nie ma ani prawa, ani obowiązku do wzywania wykonawcy, który przedstawił informacje nieprawdziwe, do złożenia informacji niewadliwych. Ustawowy tryb uzupełnienia oświadczeń lub dokumentów określony w art. 26 ust. 3 Pzp stosowany jest tylko wtedy, gdy po stronie wykonawcy składającego ofertę zaistniały uchybienia, których skutkiem jest niemożliwość wykazania na dzień składania ofert, że określone przez zamawiającego warunki udziału w postępowaniu spełnia. Natomiast oferent „Locum M. P. sp. komandytowa” na dzień składania oferty nie spełniał warunków udziału w postępowaniu i celowo wprowadził Zamawiającego w błąd dołączając do oferty dwie polisy OC, które nie obejmowały ubezpieczenia w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia. Pierwsza polisa OC obejmowała ubezpieczenie wyłącznie mienia a druga polisa OC wystawiona była na osobę a nie na oferenta, czyli spółkę komandytową. (...) Świadomość wprowadzania w błąd Zamawiającego wynika też z bardzo niskiej składki ubezpieczeniowej, która w przypadku polisy Hestia Biznes na kwotę 1 000 000 zł wynosi tylko 445 zł za rok ubezpieczenia. Natomiast w przypadku polisy OC architekta i projektanta lub biura architektonicznego (rożne nazewnictwo w zależności od wybranego towarzystwa ubezpieczeniowego) przy ubezpieczeniu na kwotę 1 000 000 zł suma składek wynosiłaby ok 7500-10000 zł. Jest to kolejny argument potwierdzający, że firma „Locum M. P. sp. komandytowa” celowo wprowadziła Zamawiającego w błąd. (.)” Wobec powyższego odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności wyboru oferty wykonawcy Locum M. P. spółka komandytowa, 2. wykluczenia wykonawcy Locum M. P. spółka komandytowa z postępowania, 3. dokonania wyboru jako najkorzystniejszej oferty odwołującego. Pismem z dnia 11 września 2019 r. wykonawca Locum M. P. Sp. k., ul. Lipowa 33, 62- 800 Kalisz, zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego. Ww. wykonawca nie przekazał Prezesowi Izby dowodów potwierdzających przesłanie obu stronom kopii przystąpienia, natomiast w trakcie posiedzenia odwołujący oświadczył, że kopii takiej nie otrzymał. Izba stwierdziła zatem, że przystąpienie nie zostało dokonane skutecznie z uwagi na brak przekazania kopii przystąpienia odwołującemu, tj. niedochowanie obowiązku wynikającego z art. 185 ust. 2 ustawy Pzp. Tym samym Izba nie dopuściła wykonawcy Locum M. P. spółka komandytowa do postępowania odwoławczego w charakterze przystępującego. Pismem z dnia 20 września 2019 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której podniósł w szczególności: „Przystępujący załączył do oferty polisę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej nr 903012912224 Hestia Biznes zawartą w dniu 28 stycznia 2019r. przez Przystępującego, który jest również podmiotem ubezpieczonym z tytułu przedmiotowej polisy. (...) Dokument w swojej treści wskazuje, że obejmuje ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej oraz wskazuje rodzaj prowadzonej działalności wg kodu PKD 2007.71.111, tj. działalności w zakresie architektury. Zgodnie z rozwinięciem ww. kodu PKD w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24.12.2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2007 r. nr 251, poz. 1885 z późn. zm.) podklasa ta obejmuje: »opracowywanie projektów architektonicznych oraz doradztwo w zakresie architektury związane z: - projektowaniem budowlanym, - projektowaniem urbanistycznym i architektonicznym kształtowaniem krajobrazu.« (.) Bez wątpienia więc złożona przez Przystępującego polisa OC od prowadzonej działalności gospodarczej na sumę gwarancyjną 1 000 000,00 zł (słownie: jeden milion złotych) stanowi i przesądza o jego ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia.” W trakcie rozprawy strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje: Przedmiotem zamówienia jest świadczenie usług projektowych budynku Instytutu Ekonomicznego Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Sączu. W rozdziale V pkt 3 specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: „siwz”) zamawiający wskazał, że „będzie rozpatrywał oferty Wykonawców ubezpieczonych od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia na minimalną wysokość sumy ubezpieczeniowej 500.00,00 PLN”. W rozdziale VI pkt 2 siwz, na potwierdzenie ww. warunku zamawiający żądał dokumentów potwierdzających, że „Wykonawca jest ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia na minimalną wysokość sumy ubezpieczeniowej 500.00,00 PLN”. Wykonawca Locum M. P. spółka komandytowa złożył ofertę, do której dołączył 2 polisy: 1) polisę Hestia Biznes nr 903012912224 dotyczącą ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, w której wskazano jako ubezpieczonego Locum M. P. spółka komandytowa, a jako rodzaj prowadzonej działalności - działalność w zakresie architektury, jak też wskazano, że umowę ubezpieczenia zawarto na podstawie OWU Hestia Biznes o symbolu B-iHB-01/18, zaś poniżej wskazano: „Odstępstwa OC -”, 2) polisę PZU dotyczącą ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej architektów oraz inżynierów budownictwa, w której wskazano jako ubezpieczonego M. P., a jako zakres ubezpieczenia - m.in. Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej architektów i inżynierów budownictwa (Dz.U. Nr 220, poz. 2174). Pismem z dnia 26.08.2019 r. odwołujący zawiadomił zamawiającego o wprowadzeniu go w błąd przez wykonawcę Locum M. P. spółka komandytowa poprzez przedstawienie przez tego wykonawcę polisy, która nie obejmuje ubezpieczenia w zakresie prowadzonej działalności (zgodnie z OWU) i jednoczesne przedstawienie drugiej polisy dla komplementariusza tej spółki - p. M. P., która jednakże nie jest wykonawcą składającym ofertę. Do ww. pisma odwołujący dołączył wydruk korespondencji z brokerem firmy Hestia, który potwierdził, że polisa wystawiona dla Locum M. P. spółka komandytowa nie zapewnia ochrony z tytułu wykonywanego zawodu architekta i projektanta (§ 75 OWU). Pismem z dnia 05.09.2019 r. zamawiający odpowiedział na ww. pismo odwołującego wskazując w szczególności: „Spółka komandytowa należy do grupy spółek osobowych. M. P. jest komplementariuszem w spółce i reprezentuje ją jednoosobowo, odpowiadając za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem. Dlatego obydwie przedstawione polisy mogą i muszą być traktowane łącznie, jako uzupełniające się dokumenty. W przypadku firmy, która nie posiada osobowości prawnej - a cechą charakterystyczną spółki komandytowej jest posiadanie zdolności prawnej, sądowej oraz procesowej bez jednoczesnego posiadania osobowości prawnej - indywidualna polisa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej architekta, który jest komplementariuszem spółki komandytowej, zapewnia również ochronę tej spółce. Biorąc pod uwagę ustawową definicję architekta: art. 2. 1. Wykonywanie zawodu architekta polega na współtworzeniu kultury przez projektowanie architektoniczne obiektów budowlanych, ich przestrzennego otoczenia oraz ich realizację, nadzorze nad procesem ich powstawania oraz na edukacji architektonicznej (ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa), wyrażamy opinię, że przedstawione przez wykonawcę polisy spełniają wymagania zamawiającego określone w SIWZ. Przedstawione umowy ubezpieczenia należy traktować łącznie z uwagi na fakt, że spółka komandytowa nie posiada osobowości prawnej i zaliczana jest do spółek osobowych.” Pismem z dnia 5 września 2019 r. zamawiający poinformował wykonawców o wyborze jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy Locum M. P. spółka komandytowa. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła co następuje. W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 189 ust. 2 ustawy Pzp. Ponadto Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 179 ust. 1 Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane zaniechanie zamawiającego. Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu w pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że zgodnie z art. 2 pkt 11 ustawy Pzp przez wykonawcę należy rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która ubiega się o udzielenie zamówienia publicznego, złożyła ofertę lub zawarła umowę w sprawie zamówienia publicznego. Oznacza to, że wykonawcą w niniejszym postępowaniu jest Locum M. P. spółka komandytowa, nie zaś osoba fizyczna, tj. p. M. P.. W konsekwencji oznacza to też, że opisany przez zamawiający warunek posiadania ubezpieczenia spełniać ma wykonawca, czyli Locum M. P. spółka komandytowa, a nie p. M. P. W tym miejscu wskazać należy, że spółka osobowa jest podmiotem odrębnym od tworzących ją osób. Odpowiedzialność za szkodę wynika zaś najczęściej z umowy łączącej sprawcę szkody i poszkodowanego. Jeżeli umowa na wykonywanie czynności z zakresu działalności architektonicznej została zawarta ze spółką, a nie z architektem, to ewentualne roszczenia kierowane będą do spółki, bowiem to spółka w takim wypadku odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy. Dlatego też ubezpieczenie z tytułu odpowiedzialności cywilnej architekta nie zabezpiecza przed roszczeniami skierowanymi do spółki osobowej i dlatego spółka taka powinna być odrębnie ubezpieczona od odpowiedzialności cywilnej. Z powyższego wynika, że polisa PZU, w której wskazano jako ubezpieczonego p. M. P., nie ma znaczenia dla oceny spełniania ww. warunku udziału w postępowaniu przez wykonawcę Locum M. P. spółka komandytowa, gdyż nie dotyczy tego wykonawcy, tj. nie dotyczy spółki komandytowej, która złożyła ofertę. Pośrednio przyznał to też zamawiający, który oświadczył na rozprawie, że nie brał pod uwagę tej polisy dla oceny spełniania warunku posiadania ubezpieczenia przez ww. wykonawcę, gdyż uznał za wystarczającą treść polisy Hestia Biznes, w której wskazano jako ubezpieczonego Locum M. P. spółka komandytowa. W tym miejscu należy zatem odnieść się do treści polisy Hestia Biznes nr 903012912224 wystawionej dla wykonawcy Locum M. P. spółka komandytowa. Po pierwsze, Izba zwróciła uwagę, że w treści ww. polisy faktycznie jako rodzaj prowadzonej działalności wskazano działalność w zakresie architektury, ale jednocześnie wskazano, że umowę ubezpieczenia zawarto na podstawie OWU Hestia Biznes o symbolu B-iHB-01/18, zaś poniżej wskazano: „Odstępstwa OC -”. Biorąc pod uwagę treść § 75 pkt 2 ww. OWU, który wyłącza odpowiedzialność Ubezpieczyciela m.in. za szkody powstałe wskutek wykonywania zawodu architekta, dla dokonania oceny spełniania warunku udziału w postępowaniu należy przede wszystkim ustalić, jakie odstępstwa w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zostały przewidziane w przypadku ubezpieczenia wykonawcy Locum M. P. spółka komandytowa. Przedstawiona przez tego wykonawcę polisa, poza ogólnym wskazaniem: „Odstępstwa OC -”, nie zawiera jednakże takich informacji. Tym samym nie wiadomo, czy odpowiedzialność Ubezpieczyciela za szkody powstałe m.in. wskutek wykonywania zawodu architekta, została wyłączona (zgodnie z OWU), czy też w wyniku zastosowania odstępstw, odpowiedzialność ta nie została wyłączona. W efekcie, na podstawie treści złożonej polisy Hestia Biznes nr 903012912224, nie sposób ustalić, czy wykonawca spełnia warunek, tj. czy jest ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia, czyli związanej ze świadczeniem usług projektowych. Po drugie, Izba stwierdziła, że w polisie Hestia Biznes nr 903012912224 treść: „Odstępstwa OC -”, kończy się myślnikiem, po którym występuje puste miejsce, bez jakiejkolwiek treści. W ocenie Izby powyższe może budzić wątpliwości co do tego, czy w oryginale dokumentu po myślniku nie znajduje się treść mogąca mieć znaczenie dla oceny spełniania przez wykonawcę warunku. Należy przy tym zauważyć, że w myśl § 15 Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia (Dz.U. z 2016 r. poz. 1126 ze zm.) zamawiający może żądać przedstawienia oryginału lub notarialnie poświadczonej kopii dokumentów m.in. wtedy, gdy złożona kopia budzi wątpliwości co do jej prawdziwości. Biorąc zatem pod uwagę, że treść polisy Hestia Biznes nr 903012912224 nie potwierdza jednoznacznie, jakie odstępstwa w zakresie odpowiedzialności cywilnej zostały zastosowane i czy odpowiedzialność Ubezpieczyciela za szkody powstałe m.in. wskutek wykonywania zawodu architekta, nie została wyłączona, Izba nakazała zamawiającemu: 1) unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, 2) wezwanie wykonawcy Locum M. P. spółka komandytowa, na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, do złożenia umowy ubezpieczenia zawartej przez Locum M. P. spółka komandytowa z tytułu odpowiedzialności cywilnej oraz oryginału polisy Hestia Biznes nr 903012912224, 3) powtórzenie czynności badania i oceny ofert. Należy przy tym zauważyć, że dokumenty wskazane powyżej w pkt 2 mieszczą się w pojęciu „dokumentów potwierdzających, że wykonawca jest ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia”, o którym mowa w ww. rozporządzeniu i w siwz. Izba uznała jednocześnie, że na obecnym etapie postępowania, w świetle treści dokumentów dotychczas złożonych przez Locum M. P. spółka komandytowa, przedwczesne jest stwierdzenie, że wykonawca ten wprowadził zamawiającego w błąd. Niemniej jednak potwierdził się wskazywany w odwołaniu (choć nie przez podstawę prawną) zarzut niewykazania przez ww. wykonawcę spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i ustalenia, Izba postanowiła jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie przepisów art. 190 ust. 7 i art. 191 ust. 2 ustawy Pzp. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 972). Przewodniczący ......... KIO 1763/19 10 …Dostawę tramwajów jednokierunkowych i dwukierunkowych, wieloczłonowych, całkowicie niskopodłogowych
Odwołujący: Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A.Zamawiający: Tramwaje Warszawskie sp. z o.o.…Sygn. akt: KIO 524/19 POSTANOWIENIE z dnia 1 kwietnia 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Robert Skrzeszewski Bartosz Stankiewicz Klaudia Szczytowska-Maziarz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron oraz uczestników postępowania w dniu 1 kwietnia 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 25 marca 2019 r. przez wykonawcę Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. z siedzibą w Bydgoszczy w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego: Tramwaje Warszawskie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przy udziale wykonawcy Hyundai Rotem Company z siedzibą w Changwon w Korei zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 524/19 po stronie Zamawiającego postanawia: 1.odrzuca odwołanie; 2.kosztami postępowania obciąża wykonawcę Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. z siedzibą w Bydgoszczy i: 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę: Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. z siedzibą w Bydgoszczy tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198 a i 198 b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) na niniejsze postanowienie – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:………………………… …………………………. …………………………. Sygn. akt: KIO 524/19 Uzasadnie nie Zamawiający: Tramwaje Warszawskie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na „Dostawę tramwajów jednokierunkowych i dwukierunkowych, wieloczłonowych, całkowicie niskopodłogowych”, numer referencyjny: DWZ/95/2018. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem2018/S 177-402123. Zamawiający w dniu 8 lutego 2019 r. poinformował Odwołującego: Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. z siedzibą w Bydgoszczy o wyborze najkorzystniejszej oferty wykonawcy konkurencyjnego: Hyundai Rotem Company zwanego dalej Hyundai. Nie zgadzając się z powyższą czynnością Zamawiającego, Odwołujący w dniu 18 lutego 2019r. wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 4.1. art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.), zwanej dalej ustawą Pzp w zw. z art. 82 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp oraz w zw. z art. 24 ust. 1 pkt. 17 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie przez Zamawiającego wyjaśnienia treści oferty Hyundai w zakresie dotyczącym sposobu wykonania przedmiotu zamówienia przez Hyundai, w sytuacji, w której: a) Hyundai oświadczył w ofercie o samodzielnym wykonaniu całego zakresu zamówienia, w terminach określonych przez Zamawiającego w SIWZ; b) wedle istniejących w branży modeli produkcji pojazdów szynowych (tramwajów), wykonanie zamówienia w terminie wskazanym przez Zamawiającego w SIW Z jest możliwe wyłącznie w przypadku posiadania przez wykonawcę gotowej bazy technicznej (zaplecza) zorganizowanego i czynnego na potrzeby realizacji zamówienia natychmiast po podpisaniu umowy z Zamawiającym; c) Hyundai wedle ogólnie dostępnej wiedzy, potwierdzanej w środkach masowego przekazu, nie posiada zorganizowanego zaplecza umożliwiającego zrealizowanie zamówienia objętego przetargiem, tak w Polsce jak i w innych lokalizacjach i nie będzie posiadać go w chwili podpisania umowy z Zamawiającym; d) Hyundai nie opracował na dzień składania ofert (oraz do chwili wyboru oferty najkorzystniejszej) jednoznacznej koncepcji co do sposobu realizacji zamówienia, zaś elementy istotne dla przedmiotu zamówienia (w szczególności w zakresie miejsca - kraju - produkcji pojazdów) w dalszym ciągu stanowią przedmiot uzgodnień i negocjacji po stronie Hyundai; co winno było wzbudzić uzasadnione wątpliwości Zamawiającego co do zgodności oferty złożonej przez Hyundai z treścią SIW Z (w szczególności w zakresie terminów dostaw i wielkości zamówienia), a także prawdziwości oświadczeń Hyundai złożonych w ofercie odnośnie zrealizowania zamówienia zgodnie z wymogami Zamawiającego i w terminach określonych w SIWZ, za cenę zaoferowaną przez Hyundai w ofercie; 4.2. art. 90 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie wezwania Hyundai do złożenia wyjaśnień i złożenia dowodów dotyczących wyliczenia zaoferowanej przez Hyundai ceny za dostawę tramwajów typu 1, 2 i 3 (dostosowanych do nauki jazdy oraz bez dostosowania do nauki jazdy), a w konsekwencji również ceny łącznej zaoferowanej przez Hyundai za wykonanie przedmiotu zamówienia, podczas gdy biorąc pod uwagę treść oferty Hyundai w zakresie, w jakim: a) Hyundai oświadczył w ofercie o samodzielnym wykonaniu całego zakresu zamówienia, w terminach określonych przez Zamawiającego w SIWZ; b) wedle istniejących w branży modeli produkcji pojazdów szynowych (tramwajów), wykonanie zamówienia w terminie wskazanym przez Zamawiającego w SIW Z jest możliwe wyłącznie w przypadku posiadania przez wykonawcę gotowej bazy technicznej (zaplecza) zorganizowanego i czynnego na potrzeby realizacji zamówienia natychmiast po podpisaniu umowy z Zamawiającym; c) Hyundai wedle ogólnie dostępnej wiedzy, potwierdzanej w środkach masowego przekazu, nie posiada zorganizowanego zaplecza umożliwiającego zrealizowanie zamówienia objętego przetargiem, tak w Polsce jak i w innych lokalizacjach i nie będzie posiadać go w chwili podpisania umowy z Zamawiającym; d) Hyundai nie opracował na dzień składania ofert (oraz do chwili wyboru oferty najkorzystniejszej) jednoznacznej koncepcji co do sposobu realizacji zamówienia, zaś elementy istotne dla przedmiotu zamówienia (w szczególności w zakresie miejsca - kraju - produkcji pojazdów) w dalszym ciągu stanowią przedmiot uzgodnień i negocjacji po stronie Hyundai; e) zaproponowana przez Hyundai cena w Postępowaniu uległa jedynie niewielkiej modyfikacji w stosunku do ceny zaoferowanej w poprzednim (unieważnionym) postępowaniu o udzielenie niniejszego zamówienia i: (i) nie pokrywa ona kosztów wynikających z wymagań dodatkowo wprowadzonych przez Zamawiającego względem poprzedniego postępowania o udzielenie zamówienia, (ii) nie pokrywa kosztów wynikających z krótszego terminu realizacji zamówienia przez wykonawcę w stosunku do poprzednio przeprowadzonego postępowania oraz funkcjonujących modeli produkcji pojazdów szynowych i kosztów powiązanych z każdym z tych modeli; Zamawiający winien był powziąć wątpliwości co do sposobu skalkulowania przez Hyundai ceny oferty i jej istotnych części składowych oraz uwzględnienia przez Hyundai wszystkich elementów cenotwórczych oferty, założeń przyjętych przez Hyundai na potrzeby wyceny oferty w Postępowaniu (oraz wiarygodności takich ewentualnych założeń), a w konsekwencji winien zobowiązać Hyundai do złożenia wyjaśnień i dowodów w przedmiotowym zakresie; 4.3. art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 90 ust. 1 i ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Hyundai, podczas gdy cena złożonej oferty Hyundai jest rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia; 4.4. art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie wykluczenia Hyundai z Postępowania, pomimo faktu, iż względem Hyundai spełniły się przesłanki wykluczenia opisane we wskazanych przepisach, tj. Hyundai winien jest poważnego naruszenia obowiązków zawodowych, podważającego jego uczciwość, polegającego na nienależytym wykonaniu zamówienia na dostawę 10 sztuk Elektrycznych Zespołów Trakcyjnych dla Kolei Ukraińskich w postaci dostarczenia pojazdów zawierających błędy konstrukcyjne, które skutkowały wyłączeniem pojazdów z eksploatacji i powstania znacznych szkód z tego tytułu; 4.5. art. 24 ust. 1 pkt 16 oraz pkt 17 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie wykluczenia Hyundai z Postępowania, pomimo faktu, iż Hyundai - w wyniku co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa, ewentualnie zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa - wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu z Postępowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 Pzp, poprzez zatajenie przez Hyundai informacji w przedmiocie zawinionego poważnego naruszenia przez Hyundai obowiązków zawodowych i nienależyte wykonanie umowy w sprawie zamówienia publicznego przez Hyundai, która skutkowała zasądzeniem odszkodowania, przy realizacji kontraktu ukraińskiego; 4.6. art. 26 ust. 4 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 15 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie wezwania Hyundai do złożenia wyjaśnień dotyczących treści dokumentów złożonych przez Hyundai na potwierdzenie braku podstaw wykluczenia z Postępowania w postaci braku zaległości Hyundai z uiszczaniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, tj. dokumentów opisanych przez Hyundai jako: a) „zaświadczenie o niezaleganiu z opłacaniem podatków”; b) „zaświadczenie o zapłacie w całości (w części) składek ubezpieczenia (społecznego i zdrowotnego)”; c) „zaświadczenie o zapłacie w całości składek ubezpieczenia pracowniczego i ubezpieczenia wypadków przemysłowych”; mimo iż treść wskazanych zaświadczeń zawiera informacje wzbudzające uzasadnione istotne wątpliwości co do okoliczności stanu faktycznego, który miał zostać potwierdzony tymi dokumentami, a w konsekwencji budzi uzasadnione wątpliwości co do braku wystąpienia wobec Hyundai podstawy wykluczenia z art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy Pzp bądź art. 24 ust. 1 pkt 15 ustawy Pzp; a w związku z powyższymi zarzutami; 4.7. art. 91 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez uznanie oferty Hyundai za ofertę najkorzystniejszą, podczas gdy w rzeczywistości oferta ta nie jest ofertą najkorzystniejszą w Postępowaniu; 4.8. art. 7 ust. 3 ustawy Pzp, poprzez udzielenie zamówienia wykonawcy wybranemu niezgodnie z przepisami Pzp. Odwołujący podniósł jednocześnie, że na podstawę podniesionych niżej zarzutów składają się wszystkie okoliczności opisane w ich treści, jak również opisane w uzasadnieniu odwołania, a także wskazane w załącznikach do odwołania, które stanowią jego integralną część. W związku z podniesionymi zarzutami wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu: 1) unieważnienia czynności wyboru oferty Hyundai jako najkorzystniejszej w Postępowaniu; 2) dokonania ponownego badania i oceny ofert w Postępowaniu; 3) wezwania Hyundai do złożenia na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp wyjaśnień odnośnie treści złożonej oferty w zakresie zakładanego przez Hyundai sposobu realizacji zamówienia; 4) wezwania Hyundai do złożenia wyjaśnień odnośnie ceny zaoferowanej w Postępowaniu na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp; 5) odrzucenia oferty Hyundai na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp; 6) wykluczenia Hyundai z Postępowania; 7) wezwania Hyundai do złożenia wyjaśnień odnośnie treści dokumentów: a) „zaświadczenie o niezaleganiu z opłacaniem podatków”; b) „zaświadczenie o zapłacie w całości (w części) składek ubezpieczenia (społecznego i zdrowotnego)”; c) „zaświadczenie o zapłacie w całości składek ubezpieczenia pracowniczego i ubezpieczenia wypadków przemysłowych” w zakresie w jakim dokumenty te nie potwierdzają jednoznacznie braku zaległości Hyundai z uiszczaniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne; 8) dokonania wyboru jako oferty najkorzystniejszej oferty złożonej przez Odwołującego. Wniósł o zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, na podstawie spisu kosztów, który zostanie przedłożony na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą. Nadto wniósł o: 1) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów powołanych w treści odwołania lub przedłożonych w toku postępowania odwoławczego przed Izbą, na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia lub w dacie ich powołania; 2) zobowiązanie Zamawiającego do przedłożenia akt postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zakup tramwajów jednokierunkowych i dwukierunkowych, wieloczłonowych, całkowicie niskopodłogowych”, znak ref.: DNZ/58/2016 oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z tych akt na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia lub w dacie ich powołania; 3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu produkcji maszyn na okoliczność: (i) istniejących modeli produkcji pojazdów szynowych, (ii) czynności składających się na wyprodukowanie pojazdu szynowego (tramwaju) w ramach poszczególnych modeli produkcji, (iii) minimalnego czasu niezbędnego na wykonanie tych czynności i elementów mogących ulec przyspieszeniu bądź równoległego wykonania, wraz z (iv) wpływem powyższe na koszty produkcji pojazdów. W następstwie powyższego odwołania Krajowa Izba Odwoławcza wydała w dniu 27 marca 2019 r. wyrok (sygn. akt KIO 292/19) w przedmiotowej sprawie. W dniu 25 marca 2019r., przed ogłoszeniem powyższego wyroku, Odwołujący wniósł drugie odwołanie wobec niezgodnych z przepisami prawa czynności i zaniechań Zamawiającego polegających na zaniechaniu unieważnienia czynności wyboru jako oferty najkorzystniejszej oferty wykonawcy Hyundai Rotem Companyi zaniechaniu odrzucenia oferty Hyundai, pomimo powzięcia przez Zamawiającego informacji o zaistnieniu wobec oferty Hyundai podstaw do jej odrzucenia w postępowaniu. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 4.1. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 82 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie przez Zamawiającego odrzucenia oferty Hyundai, która jest niezgodna z treścią SIW Z w zakresie zobowiązania Hyundai do dotrzymania wyznaczonych w SIWZ terminów realizacji zamówienia, co wynika z faktu, iż: a) Hyundai w dniu 13 marca 2019 r. złożył jednoznaczne oświadczenia oraz dokumenty, z których wynika, że Hyundai - jako warunek dochowania przewidzianego w SIW Z terminu dostawy pierwszych pojazdów, a w konsekwencji dla przygotowania i złożenia w Postępowaniu oferty - przyjął w szczególności, że: • przed podpisaniem umowy w sprawie zamówienia publicznego (dalej jako „Umowa”) Hyundai: (i) wykona zaawansowane czynności w zakresie projektowania pojazdów; (ii) dokona uzgodnień z dostawcami strategicznych komponentów; (iii) rozpocznie procedurę zamówień komponentów strategicznych; • przeprowadzi uzgodnienia wymagane w treści SIW Z w sposób ograniczony, niezgodny z postanowieniami Umowy i OPZ; • dostawa komponentów strategicznych (komponentów o długim czasie oczekiwania) rozpocznie się bezpośrednio po podpisaniu Umowy; b) zgodnie z treścią SIW Z, po podpisaniu Umowy, niezbędne będzie prze-prowadzenie z Zamawiającym procedury uzgodnień rozwiązań dotyczących produkcji pojazdów, która to procedura będzie miała istotny wpływ i będzie warunkować: (i) proces projektowania pojazdów, (ii) możliwość zamówienia i dostaw komponentów o długim czasie oczekiwania (komponentów strategicznych) a w konsekwencji, wbrew założeniom Hyundai, nie jest możliwe dopuszczalne (ze skutkiem w postaci przyspieszenia czynności realizacji zamówienia) wykonanie zaawansowanych czynności projektowych i dokonanie zamówień komponentów strategicznych (a tym bardziej ich dostawa) przed podpisaniem Umowy i przeprowadzeniem z Zamawiającym procedury uzgodnień, ani nie jest dopuszczalne pominięcie lub ograniczenie procedury uzgodnień, poprzez narzucenie Zamawiającemu gotowych rozwiązań, dla których Zamawiający zastrzegł w SIW Z obowiązek przeprowadzenia uzgodnień; 4.2. art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie przez Zamawiającego odrzucenia oferty Hyundai, mimo że jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zakresie, w jakim: a) Hyundai w dniu 13 marca 2019 r. złożył jednoznaczne oświadczenia oraz dokumenty, z których wynika, że Hyundai - jako warunek dochowania przewidzianego w SIW Z terminu dostawy pierwszych pojazdów, a w konsekwencji dla przygotowania i złożenia w Postępowaniu oferty - przyjął w szczególności, że: • przed podpisaniem Umowy Hyundai: (i)wykona zaawansowane czynności w zakresie projektowania pojazdów; (ii)dokona uzgodnień z dostawcami strategicznych komponentów; (iii)rozpocznie procedurę zamówień komponentów strategicznych; • dostawa komponentów strategicznych (komponentów o długim czasie oczekiwania) rozpocznie się bezpośrednio po podpisaniu Umowy; b) wbrew jednoznacznym postanowieniom SIW Z odnośnie obowiązku przeprowadzenia z Zamawiającym procedury uzgodnień rozwiązań dotyczących produkcji pojazdów (która to procedura będzie miała istotny wpływ i będzie warunkować: (i) proces projektowania pojazdów, (ii) możliwość zamówienia i dostaw komponentów o długim czasie oczekiwania (komponentów strategicznych)) Hyundai założył, iż procedura uzgodnień przewidziana przez Zamawiającego w SIW Z zostanie pominięta lub w istotny sposób ograniczona poprzez narzucenie Zamawiającemu gotowych rozwiązań, mimo zastrzeżenia dla nich w SIW Z obowiązku przeprowadzenia uzgodnień z Zamawiającym; c) Hyundai nie wlicza do ceny oferty kosztów bezpośrednio związanych z wykonaniem zamówienia, a dokonywanych jako działania wyprzedzające (np. projektowanie, zamówienia dodatkowych komponentów o długim okresie oczekiwania, itp.); 4.3. art. 90 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie wezwania Hyundai do złożenia wyjaśnień i złożenia dowodów dotyczących wyliczenia zaoferowanej przez Hyundai ceny za dostawę tramwajów typu 1, 2 i 3 (dostosowanych do nauki jazdy oraz bez dostosowania do nauki jazdy), a w konsekwencji również ceny łącznej zaoferowanej przez Hyundai za wykonanie przedmiotu zamówienia, podczas gdy biorąc pod uwagę nowe okoliczności sprawy, gdzie Hyundai oświadczył w toku postępowania odwoławczego KIO 292/19, że: a) w cenie ofertowej uwzględnił koszty transportu komponentów i pojazdów na linii Warszawa - zakład produkcyjny w Changwon Korea - Warszawa; b) dokonał wiążących zamówień i będzie zamawiał komponenty do produkcji tramwajów przed zakończeniem projektu (w tym w fazie koncepcyjnej), gdzie dla przykładu po stronie Zamawiającego leży wybór foteli z dwóch dostępnych modeli, co powoduje, że co najmniej jeden z zamówionych wyprzedzająco foteli jest dodatkowym kosztem oferty; c) uwzględnił płace minimalne pracowników zatrudnionych na potrzeby produkcji tramwajów; d) dokonuje czynności wyprzedającego projektowania i zaawansowanych zamówień na komponenty bez określenia, czy owe koszty uwzględnił w ofercie, czy też zaliczył je np. do kosztów pozyskania rynku europejskiego, co stoi w sprzeczności z zasadami badania ceny pod kątem jej rażącej niskości i narusza zasady uczciwej konkurencji; e) układ napędowy montowany w zamawianych tramwajach będzie kupował od firmy Medcom Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, gdzie przy jednocześnie zaoferowanym przez Hyundai poziomie zużycia energii wzrost ceny w zakresie zakupu omawianego elementu nie został uwzględniony w cenie oferty Hyundai; 4.4. art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 90 ust. 1 i ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Hyundai, podczas gdy cena złożonej oferty Hyundai jest rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia, a w związku z powyższym zarzutem, nadto zarzuca naruszenie: 4.5. art. 91 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez uznanie oferty Hyundai za ofertę najkorzystniejszą, podczas gdy w rzeczywistości oferta ta nie jest ofertą najkorzystniejszą w Postępowaniu i zaniechanie unieważnienia przedmiotowej czynności, pomimo powzięcia przez Zamawiającego informacji o tym, że oferta Hyundai jest niezgodna z SIWZ i podlega odrzuceniu z Postępowania; 4.6. art. 7 ust. 3 ustawy Pzp, poprzez udzielenie zamówienia wykonawcy wybranemu niezgodnie z przepisami Pzp. Odwołujący podniósł jednocześnie, że na podstawę podniesionych powyżej zarzutów składają się wszystkie okoliczności opisane w ich treści, jak również opisane w uzasadnieniu odwołania, a także wskazane w załącznikach do odwołania, które stanowią jego integralną część. W związku z podniesionymi zarzutami wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu: 1) unieważnienia czynności wyboru oferty Hyundai jako najkorzystniejszej w Postępowaniu; 2) dokonania ponownego badania i oceny ofert w Postępowaniu; 3) odrzucenia oferty Hyundai; 4) ewentualnie do zastosowania wobec Hyundai procedury wyjaśnienia rażąco niskiej ceny i oceny tych wyjaśnień zgodnie z regulacjami ustawy Pzp. Wniósł o zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, na podstawie spisu kosztów, który zostanie przedłożony na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą. Nadto wnosił o: 1) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów powołanych w treści odwołania lub przedłożonych w toku postępowania odwoławczego przed Izbą, na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia lub w dacie ich powołania; 2) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania odwoławczego prowadzonego przez Krajową Izbę Odwoławczą pod sygn. akt: KIO 292/19 na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia lub w dacie ich powołania. W odwołaniu Odwołujący oświadczył, że złożył odwołanie w terminie przewidzianym w art. 182 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp w zw. z art. 185 ust. 8 ustawy Pzp, kierując się uchwałą Sądu Najwyższego. Wskazał, że zgodnie z art. 182 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp odwołanie, wobec czynności innych niż określone w ust. 1 i 2, wnosi się w przypadku zamówień, których wartość jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 - w terminie 10 dni od dnia, w którym powzięto lub przy zachowaniu należytej staranności można było powziąć wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę jego wniesienia. W myśl natomiast uchwały Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2013 r. (sygn. akt: IIICZP 107/12): „Termin do złożenia odwołania określony w art. 182 ust. 3 p.z.p. rozpocznie zatem swój bieg w dniu, w którym wykonawca uzyskał lub przy zachowaniu należytej staranności mógł uzyskać wiedzę o podjętych przez zamawiającego zaskarżalnych czynnościach, co do których (uprzednio) zamawiający nie przesłał informacji (art. 182 ust. 1 p.z.p.). Bez znaczenia jest przy tym to, czy czynności, o których uzyskał informację wykonawca należą do kategorii czynności objętych obowiązkiem informacyjnym czy też nie”. Zwrócił uwagę, że w ww. uchwale Sąd Najwyższy stwierdził także, że „Uzyskania wiadomości, o którym mowa w art. 182 ust. 3 Pr.z.p., nie można ograniczać wyłącznie do uzyskania informacji o dokonanej czynności, lecz należy wiązać również z uzyskaniem informacji o motywach jej podjęcia przez zamawiającego, tylko bowiem przy takim rozumieniu art. 182 ust. 3 Pr.z.p. może w sposób właściwy być realizowane przysługujące wykonawcy prawo do kwestionowania w drodze odwołania czynności podejmowanych przez zamawiającego w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego”. Kierując się brzmieniem ww. uchwały Sądu Najwyższego (jakkolwiek – wskazał Odwołujący - została ona wydana w odmiennych okolicznościach niż zaistniałe w niniejszej sprawie, i w ocenie Odwołującego nie odnosi się bezpośrednio do wniesienia odwołania dot. nieprawidłowego zaniechania czynności przez Zamawiającego), Odwołujący - celem pełnego zabezpieczenia swoich praw w Postępowaniu i dochowując należytej staranności - wywodzi zatem niniejsze odwołanie, którego termin wniesienia został obliczony od dnia, w którym Odwołujący uzyskał informacje o okolicznościach stanowiących jego podstawę faktyczną, tj. od dnia 13 marca 2019 r. Stwierdził, że wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę zarzutów niniejszego odwołania Odwołujący powziął dnia 13 marca 2019 r. Tego bowiem dnia wykonawca Hyundai przedstawił (w piśmie procesowym złożonym w sprawie prowadzonej przez Krajową Izbę Odwoławczą pod sygn. akt: KIO 292/19) oświadczenia oraz dokumenty świadczące o tym, że oferta złożona przez Hyundai jest niezgodna z treścią Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (dalej jako „SIW Z”), jej złożenie stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji po stronie Hyundai, jak również, że zaoferowana przez Hyundai cena budzi obiektywne wątpliwości co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami, a w konsekwencji oferta ta winna podlegać odrzuceniu w Postępowaniu. Zauważył, że w postępowaniu odwoławczym prowadzonym przez Izbę pod sygn. akt: KIO 292/19 (dotyczące tego samego postępowania o udzielenie zamówienia co w niniejszym przypadku) przedmiot rozpoznania Izby stanowiło m.in. zaniechanie Zamawiającego wezwania Hyundai do złożenia wyjaśnień treści oferty na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp. Zdaniem Odwołującego - Zamawiający, pomimo ciążącego na nim w tym zakresie obowiązku, nie wezwał Hyundai do takich wyjaśnień, które skutkowałyby ujawnieniem przez Hyundai planowanego sposobu realizacji zamówienia, z dochowaniem terminów realizacji przewidzianych w SIWZ. Wyjaśnił, że toku przywołanego wyżej postępowania odwoławczego Hyundai przedłożył samodzielnie dokumenty i oświadczenia odnoszące się do tych kwestii (jakkolwiek nie w sposób kompletnie wyczerpujący procedurę wynikającą z art. 87 ust. 1 ustawy Pzp). W ocenie Odwołującego, poprzez te dokumenty i oświadczenia Hyundai ujawnił nowe, nieznane wcześniej informacje o tym, jak zamierza realizować zamówienie objęte Postępowaniem i jakie założenia bądź działania poczynił w tym zakresie, celem dochowania przewidzianych przez Zamawiającego terminów realizacji zamówienia. Powzięcie powyższych informacji winno było zatem – w przekonaniu Odwołującego - skutkować po stronie Zamawiającego unieważnieniem czynności wyboru oferty Hyundai jako najkorzystniejszej, dokonaniem ponownego badania i oceny oferty Hyundai z uwzględnieniem ww. informacji i w konsekwencji odrzuceniem tej oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp lub art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp lub wezwaniem do złożenia wyjaśnień na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp i w konsekwencji odrzuceniem oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Tym samym zatem – wedle stanowiska Odwołującego - należy uznać, że od dnia 13 marca 2019 Zamawiający znajduje się w zwłoce z dokonaniem czynności. Mając powyższe na uwadze, termin na wniesienie niniejszego odwołania obliczany jest jako 10 dni od dnia 13 marca 2019 r., zgodnie z treścią art. 182 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp. Jako że ostatni dzień tego 10-dniowego terminu przypadał na dzień 23 marca 2019 r. (sobota), w myśl art. 185 ust. 8 ustawy Pzp termin na wniesienie niniejszego odwołania upływał następnego dnia po dniach wolnych od pracy, tj. w dniu 25 marca 2019 r. W związku z powyższym, Odwołujący wniósł odwołanie – według niego - z zachowaniem terminu określonego w art. 182 ust. 3 pkt 1 ustawy Pzp. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego przedmiotowego postępowania przetargowego, w tym akt sprawy odwoławczej, Izba postanowiła odwołanie odrzucić. Na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron i uczestników, Izba doszła do przekonania, że zachodzą przesłanki do odrzucenia odwołania na podstawie art. 189 ust.2 pkt. 1, pkt.3, pkt. 4 ustawy Pzp w związku z art.180 ust.1 ustawy Pzp. W pierwszej kolejności, Izba stwierdziła, że Odwołujący nie wykazał czynności Zamawiającego, która została zaskarżona odwołaniem. Podobnie, Izba odniosła się do braku wykazania przez Odwołującego zaniechania czynności do, której Zamawiający był zobowiązany. Izba stanęła na stanowisku, że Zamawiający w okresie toczącego się postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą nie jest zobowiązany do podejmowania jakichkolwiek czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego do czasu wydania rozstrzygnięcia przez KIO. Nie uszło uwadze Izby, że Odwołujący powołując się na treść przepisu art.182 ust.3 pkt 1 ustawy Pzp zupełnie pominął fakt, że zgodnie z brzmieniem tego przepisu odwołanie wobec czynności innych niż określone w ust. 1 i 2 wnosi się w przypadku zamówień, których wartość jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie - w terminie 10 dni od dnia, w którym powzięto lub przy zachowaniu należytej staranności można było powziąć wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę jego wniesienia. Powyższy przepis odnosi się do innych czynności, a nie do sytuacji powzięcia przez jednego uczestnika przetargu w toku postępowania odwoławczego nowych wiadomości dotyczących oferty konkurenta. Stosownie do przepisu art.180 ust.1 ustawy Pzp odwołanie przysługuje wyłącznie od niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zaniechania czynności, do której zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy. Powyższy przepis określa wyłączne przesłanki do wniesienia odwołania, stanowiąc, że wykonawca ma prawo wnieść odwołanie jedynie od: 1)czynności Zamawiającego, lub 2)zaniechania czynności, do której zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy. Przy czym powyższe czynności zamawiającego podjęte w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zaniechania czynności, do której zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy muszą być niezgodne z przepisami ustawy Pzp. Według zapatrywania Izby Odwołujący w istocie zmierza do obejścia przepisów dotyczących dopuszczalności wniesienia odwołania, o których mowa w powołanym wyżej przepisie art.180 ust.1 ustawy Pzp, jak również przesłanek do jego odrzucenia określonych w art.189 ust.2 ustawy Pzp. Z powyższych względów Izba uznała, że nie może mieć zastosowania przepis art.182 ust.3 pkt. 1 ustawy Pzp, zgodnie z którym odwołanie wobec czynności innych niż określone w ust. 1 i 2 wnosi się w przypadku zamówień, których wartość jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp – w terminie 10 dni od dnia, w którym powzięto lub przy zachowaniu należytej staranności można było powziąć wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę jego wniesienia, bowiem nie było żadnej czynności (zaniechania) Zamawiającego. Przyjmując, że Odwołujący wniósł niniejsze odwołanie w warunkach jego niedopuszczalności w związku z art.180 ust.1 ustawy Pzp, Izba uznała, że zaistniała podstawa prawna do odrzucenia odwołania na zasadzie art.189 ust.2 pkt 1 ustawy Pzp, który stanowi, że Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy – w omawianym przypadku jest to art.180 ust.1 ustawy Pzp. Izba zważyła również, że w sprawie tej Zamawiający rzeczywiście dokonał czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, lecz miało to miejsce w dniu 8 lutego 2019 r. i czynność ta została już przez Odwołującego zaskarżona odrębnym odwołaniem, a w sprawie tej został już wydany wyrok (sprawa została rozstrzygnięta co do meritum). Według Izby Odwołujący, już na etapie przeglądu oferty konkurenta, a następnie po zapoznaniu się z powyższą czynnością Zamawiającego dotyczącą wyboru najkorzystniejszej oferty miał możliwość sformułowania zarzutów odwołania, z czego już skorzystał wnosząc w dniu 18 lutego 2019 r. odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej w sprawie KIO 292/19. W związku z tym Izba uznała, że w przedmiotowej sprawie aktualizuje się rzymska zasada ne bis in idem (zakaz orzekania dwa razy w tej samej sprawie) i zachodzi res iudicata (powaga rzeczy osądzonej), a wobec tego niedopuszczalne jest podważanie przez Izbę wyroku w sprawie KIO 292/19. Konsekwentnie, stwierdzając, że Odwołujący wniósł już odwołanie w dniu 18 lutego 2019r., z zachowaniem terminu ustawowego, stwierdzić należy, że terminu nie dochowano przy obecnym odwołaniu wniesionym w dniu 25 marca 2019 r., co potwierdza prezentata Izby znajdująca się na tym dokumencie. Stosownie do przepisu art.182 ust.1 pkt 1 ustawy Pzp odwołanie wnosi się w terminie 10 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia - jeżeli zostały przesłane w sposób określony w zdanie drugie albo w terminie 15 dni - jeżeli zostały przesłane w inny sposób - w przypadku gdy wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie . W związku z tym, Izba stwierdziła, że Odwołujący wniósł odwołanie dopiero w dniu 25 marca 2019 r., to jest po upływie terminu ustawowego, co potwierdza prezentata Izby znajdująca się na tym dokumencie, podczas gdy upływ 10 dniowego terminu prawem przewidzianego liczonego od dnia 8 lutego 2019 r.(data czynności wyboru najkorzystniejszej oferty) nastąpił w dniu 18 lutego 2019 r. Stosownie do przepisu art.189 ust.2 pkt. 3 ustawy Pzp Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w ustawie. Kolejną z podstaw prawnych uzasadniających odrzucenie odwołania jest przepis art. 189 ust.2 pkt. 4 ustawy Pzp, który stanowi, że Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołujący powołuje się wyłącznie na te same okoliczności, które były przedmiotem rozstrzygnięcia przez Izbę w sprawie innego odwołania dotyczącego tego samego postępowania wniesionego przez tego samego odwołującego się. Izba ustaliła, że zarówno w pierwszym, jak i w obecnie rozpoznawanym odwołaniu istotą sporu były te same okoliczności, które były przedmiotem rozstrzygnięcia przez Izbę w sprawie innego odwołania dotyczącego tego samego postępowania wniesionego przez tego samego odwołującego się. Okoliczności te dotyczą w szczególności treści oferty i domniemanej rażąco niskiej ceny oferty wykonawcy konkurencyjnego. W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 192 ust. 1 zd.2 ustawy Pzp postanowiła odrzucić odwołanie. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238 ze zm.). Przewodniczący:………………………….. …………………………… …………………………… …- Odwołujący: tytułem wpisu od odwołania. S tosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznychZamawiający: Podkarpacki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Rzeszowie…Sygn. akt: KIO 2085/18 Wyrok z dnia 29.10.2018 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Emil Kawa Magdalena Grabarczyk Ernest Klauziński Protokolant:Klaudia Ceyrowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 08.10.2018 r. przez wykonawcę wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Eurovia Polska S.A., Bielany Wrocławskie, ul. Szwedzka 5, 55-040 Kobierzycew postępowaniu prowadzonym przez Podkarpacki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Rzeszowie, ul. T. Boya Żeleńskiego 19A, 35-105 Rzeszów przy udziale Polskiego Związku Pracodawców Budownictwa, ul. Kaliska 23/lok. U4, 02-316 Warszawazgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego orzeka 1. oddala odwołanie 2. kosztami postepowania obciąża odwołującego wykonawcę Eurovia Polska S.A., Bielany Wrocławskie, ul. Szwedzka 5, 55-040 Kobierzyce i zalicza w poczet kosztów postepowania kwotę 20 000,00(dwadzieścia tysięcy) złotych uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania. S tosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986) na niniejszy wyrok- w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Rzeszowie. Przewodniczący…………..…………….. …………………………. ………………………….. Sygn. akt. KIO 2085/18 UZASADNIENIE Województwo Podkarpackie - Podkarpacki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Rzeszowie ul. T. Boya - Żeleńskiego 19a, 35-105 Rzeszów, dalej zwany „Zamawiającym” prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na „Wykonanie w systemie „zaprojektuj i wybuduj" dokumentacji projektowej z uzyskaniem decyzji środowiskowej i decyzji ZRID z rygorem natychmiastowej wykonalności dla całości odcinka od km 17+432 do km 31+000 (etap III) oraz robót budowlanych na odcinku od km 25+150 do km 31+000 w ramach zadania pn.: „Przebudowa/rozbudowa drogi wojewódzkiej nr 865 Jarosław - Bełżec na odcinku od miejscowości Zapałów do miejscowości Oleszyce". Postępowanie jest na etapie składania ofert po podaniu treści ogłoszenia o zamówieniu oraz SIWZ. Wykonawca Eurovia Polska S.A. Bielany Wrocławskie, ul. Szwedzka 5, 55-040 Kobierzyce, dalej zwany „Odwołującym” po zapoznaniu się z treścią w dokumentów wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej od czynności opisu wymagań i ustaleń w zakresie kar umownych podanych w SWZ. We wniesionym odwołaniu zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 7 ust 1 i ust 3 Pzp, oraz art. 5 i 3531 Kodeksu cywilnego, a także art. 471 i 473 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 14 PZP oraz 29 i 139 ust. 1 Pzp - poprzez ukształtowanie warunków umowy w sposób sprzeczny z właściwością wzajemnego stosunku zobowiązaniowego, powodujące rażącą nierównowagę stron stosunku cywilnoprawnego oraz naruszający zasady prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji. Pomimo podniesienia kilkunastu zarzutów to jednak wszystkie mają wskazana praktycznie taką samą podstawę prawną. Izba uznała za niezasadne osobne prezentowanie zarzutów o takiej samej podstawie prawnej przy równoczesnym ich powtarzaniu na etapie merytorycznej ich oceny przez Izbę. Wskazać należy, że Odwołujący zarzucił naruszenia wskazanych powyżej przepisów w zakresie Warunków Szczególnych Kontraktu odnoszących się do: -postanowienia znajdującego się w Subklauzuli 1.12. (Poufne szczegóły) - pkt (i) -postanowienia znajdującego się w Subklauzula 4.1 (Ogólne zobowiązania Wykonawcy) ppkt. b) pkt (ii) -postanowienia znajdującego się w Subklauzuli 18.2 (Ubezpieczenie Robót i Sprzętu Wykonawcy) —pkt (iii) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 8.7 -pkt (iv) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 8.7.pkt (v) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 8.7.(pkt vi) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 8.1.(pkt vii) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 8.7.( pkt viii) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 8.3.(pkt ix) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 8.7. (pkt x) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 11.1 . (pkt xi) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 10.1.(pkt xii) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - brak określonej Subklauzuli. ( pkt xiii) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 11.1. (pkt xiv) -postanowienia znajdującego się w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu - odnośnie Subklauzuli 11. (pkt xv) Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wniósł o oddalenie odwołania w całości wskazując, że podniesione zarzuty są bezzasadne. Stanowisko Zamawiającego z zakresie przedstawionych zarzutów zostanie przedstawione łącznie z przedstawieniem konkretnego zarzutu i żądania Odwołującego. Za Przystępującego Polski Związek Pracodawców Budownictwa, ul. Kaliska 23/lok. U4, 02-316 Warszawa, nikt się nie stawił, nie zostało też złożone stanowisko Przystępującego na piśmie. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając złożone odwołanie na rozprawie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska stron postępowania i przystępujących zaprezentowane na piśmie i ustnie do protokołu rozprawy, ustaliła i zważyła co następuje. Odwołane nie jest zasadne i dlatego podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania wynikających z art. 189 ust. 2 ustawy Pzp. Izba stwierdziła nadto, że Odwołujący posiada interes we wniesieniu środka ochrony prawnej na postanowienia ogłoszenia o zamówieniu i SIW Z, chociaż należy zaznaczyć, że interes ten nie został wykazany w stopniu wystarczającym, co po części miało także wpływ na treść orzeczenia Izby. Odwołujący jest podmiotem mogącym ubiegać się o udzielenie rozpoznawanego zamówienia publicznego. Sposób ustalenia opisu przedmiotu zamówienia przekłada się wprost na możliwość udziału wykonawcy w postępowaniu oraz złożenia konkurencyjnej oferty. Na tym etapie postępowania - odwołania od treści postanowień SIW Z ofert, krąg podmiotów mogących skutecznie bronić swoich interesów w uzyskaniu zamówienia obejmuje każdego potencjalnego wykonawcę mogącego samodzielnie zrealizować zamówienie lub wykonawcy mogącego wspólnie ubiegać się o udzielenie zamówienia. Wskazać należy, że Odwołujący oddzielnie odniósł się do pierwszych trzech zarzutów, a następnie w sposób zbiorczy przedstawił argumentację mającą uzasadniać zasadność zarzutów wskazanych pod poz. IV – XV. Odwołujący w zakresie zarzutu pierwszego zarzucił Zamawiającemu niezasadne ograniczenie prawa Odwołującego do posługiwania się dokumentami postępowania ustalając wymóg, aby „Wykonawca będzie traktował szczegóły Kontraktu jako służbowe i poufne, tak dalece jak mu na to pozwala wypełnienie jego zobowiązań według Kontraktu i przestrzeganie stosownych praw. Wykonawca nie będzie publikował lub pozwalał na publikowanie, ani ujawniał żadnych szczegółów Robót w żadnym periodyku zawodowym czy technicznym lub gdziekolwiek indziej, bez uprzedniej zgody Zamawiającego. W odniesieniu do stron trzecich będzie traktował szczegóły Kontraktu jako poufne, z wyjątkiem takiego zakresu jaki może być konieczny do wypełnienia zobowiązań wynikających z Kontraktu lub zastosowania do nich obowiązujących praw. Wykonawca nie będzie publikował, ani zezwalał na publikowanie lub ujawnienie jakichkolwiek szczegółów dotyczących robót w żadnym wydawnictwie technicznym, bez uzyskania zgody Zamawiającego ". Wobec powyższego wniósł o nakazanie Zamawiającemu wykreślenia tego postanowienia subklauzuli 1.12 Warunków Szczególnych Kontraktu lub ewentualnie zmianę w ten sposób, że otrzyma ono brzmienie: „Wykonawca zapewni przestrzeganie stosownych praw, co do szczegółów Kontraktu stanowiących informacje poufne w rozumieniu odpowiednich przepisów ". Zamawiający odnosząc się do tego zarzutu wniósł o jego oddalenie podając, że Odwołujący nie wskazał na czym polega w tym przypadku „ukształtowanie warunków umowy w sposób sprzeczny z właściwością wzajemnego stosunku zobowiązaniowego, powodujące rażącą nierównowagę stron stosunku cywilnoprawnego oraz naruszający zasady prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji”. Wskazał, że Zamawiający bez udzielenia swojej zgody nie pozwala wykonawcy na dokonanie określonych w tej klauzuli czynności. W ten sposób zamawiający sprawuje kontrolę nad przepływem informacji, a także dostępem do informacji które mogą korzystać z ochrony prawnej przewidzianej prawem autorskim. Zamawiający kupując projekt nabywa prawa autorskie do prac projektowych, tym samym technologii wykonania i wszystkich pól eksploatacji, zgodnie z ustawą o prawie autorski i prawach pokrewnych. Dodał, że Odwołujący nie wskazał na czym polega utrudnianie uczciwej konkurencji w sytuacji, gdy każdy z potencjalnych wykonawców posiada takie same informacje. Izba powyższy zarzut uznaje za niezasadny. Nie zostało w jakikolwiek sposób wykazane, że takie postanowienie ma wpływ na ograniczenie prawa wykonawcy kontraktu do możliwość korzystania przez niego z pomocy przy realizacji np. kancelarii prawnej, biur rachunkowych itp. Ponadto niewątpliwym jest, że zakres objętym poufnością jest wąski i dotyczy przede wszystkim ochrony praw autorskich do których treści, będzie przy wykonywaniu zamówienia dopuszczony tylko wykonawca realizujący zamówienie. Nie zostało wykazane, że powyższe ograniczenie w jakikolwiek sposób narusza konkretny przepis prawa i stanowi utrudnienie dla wykonawcy przy założeniu konkurencyjnej oferty i realizacji zamówienia. Stanowisko Izby uzasadniają także postanowienia subklauzuli, gdzie wskazano, że nie ulega wątpliwości, że dane ustawowo jawne nie mogą stanowić jednocześnie informacji poufnych. Zamawiający w tym kontekście wskazał na użyte w tej klauzuli sformułowania „ (...) tak dalece jak mu na to pozwała wypełnienie jego zobowiązań według Kontraktu i przestrzeganie stosownych praw (...)” oraz „ W odniesieniu do stron trzecich będzie traktował szczegóły Kontraktu jako poufne, z wyjątkiem takiego zakresu jaki może być konieczny do wypełnienia zobowiązań wynikających z Kontraktu lub zastosowania do nich obowiązujących praw”. „Stosowne” i „obwiązujące” prawa to między innymi Prawo zamówień publicznych, ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czy prawa i obowiązki wynikające z Ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W zarzucie drugim Odwołujący zarzucił Zamawiającemu użycie w subklauzuli 4.1. ppkt, b) Warunków Szczególnych Kontraktu niedookreślonego zwrotu : „lub względy praktyczne" wnosząc o jego wykreślenie. Zamawiający w odpowiedzi na zarzut podniósł brak wykazania naruszenia możliwości konkurowania wykonawców, a także wskazał, że biorąc pod uwagę doświadczenie jakie zdobył podczas realizowania licznych kontraktów wskazuje, że treść tej klauzuli jest zgodna z realiami realizowanych inwestycji ( żądania nadzoru budowlanego weryfikacji dokumentów przez weryfikatorów niezbędne do uzyskania pozwolenia na użytkowanie od W INB ). Zapis ten nie jest związany z opisem przedmiotu zamówienia bowiem opis przedmiotu zamówienia w tej inwestycji o którym mowa w art.31 Pzp ( program funkcjonalno-użytkowy) wynika z warunków realizacji. Izba uznaje stanowisko Zamawiającego za zasadne i tym samym przedmiotowy zarzut nie podlega uwzględnieniu. W zarzucie trzecim Odwołujący zarzucił niezasadne ujęcie w postanowieniu „b) subklauzuli 18.2 Warunków Szczególnych Kontraktu wymagania objęcia ubezpieczeniem wartości wyższej niż kwota kontraktowa tj. „kwotę wyższą o 15 % od kwoty jaka może być wymieniona w Warunkach Szczególnych, przeznaczoną na pokrycie dodatkowych bezpośrednich lub pośrednich kosztów związanych z naprawą strat lub szkód, wliczając w to honoraria i koszty rozbiórki i usunięcia danej części Robót oraz usunięcia wszelkiego rodzaju gruzu.", wnosząc o wykreślenie takiego postanowienia. W uzasadnieniu podał, że żądanie wyższej o 15 % kwoty wymienionej w Warunkach Szczególnych, będzie powodowała sytuację, iż żaden Wykonawca nie będzie mógł uzyskać polisy zawierającej w pełni oczekiwania Zamawiającego. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie przedstawił stanowisko, iż wymaganie postawione przez Zamawiającego posiadania przez wykonawcę ubezpieczenia wysokości 115 % jego wartości jest powiązana z jasno określonym w umowie obowiązkiem wykonawcy - odnosi się do klauzuli 18.2 Szczególnych warunków umowy w powiazaniu z subklauzulami 4.22, 4.23. Zgodnie z wiedzą posiadaną przez Zamawiającego uzyskanie takiego ubezpieczenia nie jest działaniem nadmiernym i pociągającym za sobą nadmierne koszty po stronie Wykonawców. Izba oddaliła przedmiotowy zarzut, gdyż nie zostało wykazane przez Odwołującego, że brak jest możliwości pozyskania takiego ubezpieczenia. W tym zakresie Zamawiający przedstawił na rozprawie jako dowód polisy ubezpieczeniowe z innych prowadzonych postępowań wykazując, że brak jest jakichkolwiek przeszkód w uzyskaniu takiego ubezpieczenia przewyższającego o 15% wartość kontraktu. Tym samym nie zostało wykazane, aby taki wymóg powodował negatywne konsekwencje dla wykonawców w szczególności uniemożliwiając złożenie ofert z powodu niemożliwości uzyskania takiej polisy ubezpieczeniowej. Niewątpliwie wyższa kwota ubezpieczenia stanowi dodatkowy koszt wykonywania zamówienia, ale jest to koszt możliwy do jednoznacznego określenia jego wysokości, który wykonawca może wliczyć w koszt ceny ofertowej. Pozostałe podniesione zarzuty odwołania tj od IV do XV dotyczą kar umownych, których możliwość naliczenia w postanowieniach SIW Z ustalił Zamawiający. Wskazać należy, że argumentacja Odwołującego, a także po części i Zamawiającego w zakresie tych zarzutów została przedstawiona w sposób zbiorczy. Powyższe zdaniem Izby determinuje potrzebę przedstawienia zarzutów i żądań od (IV do XV) 4 – 15 wraz z łączą argumentacją stron w tym zakresie. Wskazać należy, że w zakresie powyższych zarzutów oraz wskazanych żądań Odwołujący zarzucił Zamawiającemu: 4)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez zmianę treści postanowienia: „Kara umowna za nieterminowe (zwłokę) rozpoczęcie robót - 1 % wynagrodzenia umownego brutto (zaokrąglenie w górę do pełnych stu złotych) za każdy dzień opóźnienia w stosunku do terminu wyznaczonego w umowie/ harmonogramie/ SIWZ Przez pojęcie zwłoka należy rozumieć upływ wyznaczonego terminu do rozpoczęcia robót budowlanych." I nadanie mu treści: „Kara umowna za zwłokę w rozpoczęcie robót - 0,05 % wynagrodzenia umownego brutto za każdy dzień zwłoki w stosunku do terminu wyznaczonego w umowie." 5)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez skreślenie postanowienia: „Kara umowna za niekontynuowanie/niezrealizowanie przedmiotu umowy przez okres 7 dni pomimo pisemnych wezwań Zamawiającego - 1% wynagrodzenia umownego brutto (zaokrąglenie w górę do pełnych stu złotych) za każdy dzień niekontynuowania/niezrealizowania przedmiotu umowy licząc od dnia wyznaczonego w piśmie." lub ewentualnie zmianę w ten sposób, że otrzyma ono brzmienie: „Kara umowna za niekontynuowanie wykonania robót z przyczyn zależnych wyłącznie od Wykonawcy przez okres przekraczający 7 dni pomimo pisemnych wezwań Zamawiającego - 0,05% wynagrodzenia umownego brutto za każdy dzień niekontynuowania wykonania robót licząc od dnia wyznaczonego w piśmie Zamawiającego." 6)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez zmianę treści postanowienia: „Kara umowna za nieterminowe wykonanie/zakończenie robót lub jakiegokolwiek etapu robót (np. etapu remontów cząstkowych) Zakończenie robót stwierdza się wpisem do Dziennika Budowy, a następnie w Protokole odbioru końcowego robót. Terminem wykonania danego etapu jest data podpisania przez obie strony protokołu odbioru częściowego – 1 % wynagrodzenia umownego brutto (zaokrąglenie w górę do pełnych stu złotych) za każdy dzień opóźnienia w stosunku do terminu wyznaczonego w umowie/ harmonogramie/ SIWZ”. I nadanie mu treści: „Kara umowna za zwłokę w zakończeniu robót – 0,1 % wynagrodzenia umownego brutto za każdy dzień zwłoki w stosunku do terminu wyznaczonego w umowie.” 7)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez zmianę treści postanowienia: „Nieterminowe przejęcie/przekazanie placu budowy - 1 % wynagrodzenia umownego brutto (zaokrąglenie w górę do pełnych stu złotych) za każdy dzień opóźnienia w stosunku do terminu wyznaczonego w umowie/ harmonogramie/ SIWZ" I nadanie mu treści; „Kara umowna należna Wykonawcy w przypadku zwłoki Zamawiającego w przekazania placu budowy przejęcie/przekazanie placu budowy - 0,05 % wynagrodzenia umownego brutto za każdy dzień zwłoki w stosunku do terminu wyznaczonego w umowie. Kara umowna należna Zamawiającemu w przypadku zwłoki Wykonawcy w przejęciu placu budowy przejęcie/przekazanie placu budowy - 0,05 % wynagrodzenia umownego brutto za każdy dzień zwłoki w stosunku do terminu wyznaczonego w umowie." 8)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez skreślenie postanowienia: „Opóźnienia w związku z niewykonywaniem umowy zgodnie z terminami umownymi zwłaszcza zawartymi w harmonogramie 10 % wynagrodzenia umownego brutto (zaokrąglenie w górę do pełnych stu złotych) niezależnie od wartości robót niewykonanych." 9)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez skreślenie postanowienia: „Niewykonanie robót na wartość przewidzianą w zatwierdzonym harmonogramie finansowym na dany rok - 10 % wynagrodzenia brutto przewidzianego na dany rok (zaokrąglenie w górę do pełnych stu złotych) niezależnie od wartości robót niewykonanych." lub ewentualnie zmianę w ten sposób, że otrzyma ono brzmienie: „Niewykonanie przez Wykonawcę robót z przyczyn zależnych wyłącznie od Wykonawcy na wartość przewidzianą w zatwierdzonym harmonogramie finansowym na dany rok - 1 % wynagrodzenia brutto niewykorzystanego w danym roku wynagrodzenia zgodnie z harmonogramem finansowym." 10)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez skreślenie postanowienia: „Niewykonywanie/niewykonanie przedmiotu umowy zgodnie z jej warunkami - 10 % wynagrodzenia umownego brutto (zaokrąglenie w górę do pełnych stu złotych)" 11)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez zmianę treści postanowienia: „Stwierdzenie opóźnień w usunięciu wad stwierdzonych przy odbiorze lub w okresie gwarancji/rękojmi - 0,5% wynagrodzenia brutto za każdy dzień opóźnienia, licząc od dnia wyznaczonego na usunięcie wad" I nadanie mu treści: „Kara umowna za zwłokę w usunięciu wad stwierdzonych przy odbiorze lub w okresie gwarancji/rękojmi- 0,05 % wynagrodzenia umownego brutto za każdy dzień zwłoki w stosunku do terminu wyznaczonego w umowie." 12)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez skreślenie postanowienia: „Zgłoszenie do odbioru wykonanych robót lub zgłoszenia usunięcia wad/usterek które faktycznie nie zostały wykonane lub zakończone - 0,5% wartości kwoty umownej brutto" 13 )nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez skreślenie postanowienia: „Niewykonywanie lub niewykonanie lub nienależyte wykonywanie lub nienależyte wykonanie lub niedbałe wykonywanie przedmiotu umowy wpływające na jakość realizowanych zadań - niezależnie od długości okresu niedbałego wykonywania przedmiotu umowy. Poprzez określenie „niedbałe" należy rozumieć wykonywanie przedmiotu umowy w szczególności: „byle jak, na odczepnego, niedobrze, niefachowo, niestarannie, źle, niechlujnie, niedokładnie, lekceważąco, obcesowo, brudno, niehigienicznie, nieobowiązkowo, nieporządnie, nieprofesjonalnie, nierzetelnie, niesumiennie, nieuważnie, powierzchownie ,tandetnie, niesolidnie, partacko". 14)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez skreślenie postanowienia: „Wystąpienie zwłoki w usunięciu wad - 1% wynagrodzenia umownego brutto za każdy dzień zwłoki; Przez pojęcie zwłoka należy rozumieć upływ wyznaczonego terminu do usunięcia wad." 15)nakazanie Zamawiającemu zmiany w Załączniku do Warunków Szczególnych Kontraktu poprzez skreślenie postanowienia: „Kara umowna z tytułu zwłoki za nieterminowe usunięcie wad - 1000 zł za każdy dzień zwłoki lecz nie więcej niż 50 % Ceny Kont” Odwołujący w zbiorczym uzasadnieniu ww. zarzutów podał, że jego zdaniem zasadnym jest zarzut naruszenia przez Zamawiającego w niniejszym postępowaniu swojej pozycji dominującej i skonstruowania umowy, która narusza wskazane na wstępie przepisy art. 5 k.c, 3531 k.c. i 58 k.c. Kwestionowane niniejszym odwołaniem działanie Zamawiającego wymaga stanowczej krytyki. Odwołujący sprzeciwia się nadużywaniu przez Zamawiającego swoich uprawnień w zakresie obarczania wykonawców zupełnie nieproporcjonalnymi i nieuzasadnionymi karami oraz ryzykami niemożliwymi do zidentyfikowania, a tym samym niemożliwymi do skalkulowania w cenie oferty. Odnosząc się do szerokiego orzecznictwa zarówno sądów jak i Krajowej Izby Odwoławczej podał, że niezasadnym jest przyjmowanie stanowiska iż fakt, że umowa i jej postanowienia są znane wykonawcy na etapie wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, a zatem „wykonawca może rekompensować sobie ryzyka, jakimi jest obciążony, poprzez właściwą wycenę oferty", (vide: wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt X Ga 67/08). Wskazał, że o ile możliwy do przyjęcia jest pogląd, że w ramach swobody kontraktowania strony mogą ukształtować wzajemne ryzyka w wykonaniu zobowiązania, o tyle swoboda ta nie obowiązuje w reżimie zamówień publicznych. To Zamawiający ustala warunki udziału w postępowaniu, dokonuje opisu przedmiotu zamówienia, a przede wszystkim ustala warunki przyszłej umowy. Nie może być mowy o negocjowaniu postanowień umowy przez strony w realiach niniejszej sprawy, jedyną formą „negocjacji” jest wyrażenie przez wykonawcę sprzeciwu poprzez skorzystanie ze środków ochrony prawnej. Odwołujący dodatkowo przed złożeniem niniejszego odwołania zwrócił się do Zamawiającego z wnioskiem o modyfikację projektu umowy w innym postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego (analogiczne zapisy umowne) poprzez dokonanie stosownych zmian w zakresie kwestionowanych postanowień, przy czym do dnia wniesienia odwołania pismo pozostało bez odpowiedzi. Podniósł, że w realiach naszej sprawy uprawniony jest zarzut, że Zamawiający nie może czynić ze swego prawa do ustalenia wzorca umownego użytek, który jest sprzeczny ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego (zwłaszcza w sytuacji, gdy Zamawiający formułuje jednostronnie warunki umowy). Takie działanie, zgodnie z art. 5 k.c nie powinno być uważane za wykonywanie prawa, a w konsekwencji nie powinno korzystać z ochrony prawnej. Dodać też należy, że umowne regulacje nie mogą sprzeciwiać się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego, co wynika wprost z przepisu art. 3531 k.c. Zasada swobody umów stanowi, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Na treść zasad współżycia społecznego składają się elementy etyczne i socjologiczne, kształtowane przez oceny moralne i społeczne. W niniejszym postępowaniu w ramach pojęcia zasad współżycia społecznego na szczególną uwagę zasługują zasady sprawiedliwości kontraktowej, uczciwości kupieckiej, równej pozycji stron umowy. Zasady te znajdują zastosowanie w umowach wzajemnych, w tym też umowach w sprawie zamówień publicznych. Wskazał na wyrok KIO z 19.12.2016 gdzie Krajowa Izba Odwoławcza, gdzie Izba wskazała, że „obowiązkiem Zamawiającego jest określenie postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego tak, aby cel zamówienia publicznego tj. zaspokojenie określonych potrzeb publicznych został osiągnięty. W swoim działaniu nie może jednak korzystać z prawa absolutnego, oderwanego od przedmiotu zamówienia, sytuacji wykonawcy oraz ciążących na nim obowiązków jako drugiej strony stosunku zobowiązaniowego z wykonawcą". (KIO 2280/16,LEX nr 217409). Podkreślił, że odpowiedzialność dłużnika w zakresie kary umownej bez względu na przyczynę niewykonania zobowiązania powinna być w umowie wyraźnie określona, nie ma bowiem podstaw do dorozumienia rozszerzonej odpowiedzialności dłużnika. Przywołując się na kolejno przywołane orzeczenia KIO stwierdził, iż zgadza się z standardową praktyką jaką jest zastrzeganie przez zamawiających w kontraktach kar umownych. Jeżeli kary umowne zostały zastrzeżone, a zamawiający wydatkuje środki publiczne, jest uprawniony do naliczenia kar umownych oraz domagania się ich zapłaty. W przedmiotowym postępowaniu Zamawiający jednak dokonał opisu poszczególnych kar umownych - jakoby kopiując zapisy penalizujące z wielu różnych umów. W takim odniesieniu doszło do powtórzenia kar z tego samego tytułu i de facto chaotycznej systematyki treści umowy. Obowiązkiem zamawiającego jest dokładne określenie elementów umowy, które wpływają na szacowanie przez wykonawcę ryzyka związanego z jej wykonaniem. Postanowienia umowy powinny zostać określone w sposób na tyle precyzyjny, aby wykonawca był w stanie określić cenę ofertową. Zwrócił uwagę iż w orzecznictwie sądowym dominuje pogląd, iż rażąco wygórowana kara umowna to zarówno sytuacja, gdy zachwiana zostanie relacja pomiędzy wysokością wynagrodzenia za wykonanie zobowiązania a wysokością kary umownej zastrzeżonej za opóźnienie w wykonaniu przedmiotu umowy, z uwzględnieniem okresu opóźnienia, jak i wtedy (co jest zasadniczym kryterium miarkowania kary umownej z uwagi na jej rażące wygórowanie), gdy zachwiany został stosunek wysokości zastrzeżonej kary umownej do wysokości doznawanej szkody (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2007 r., V CSK 139/07, LEX nr 341635, oraz uchwałę składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2003 r., III CZP 61/03, LEX nr 81615), Kara umowna jest bowiem surogatem odszkodowania, zastrzeżonym w określonej wysokości i nie może prowadzić do nieuzasadnionego wzbogacenia wierzyciela (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 września 2010 r., V ACa 267/10). Reasumując swoje stanowisko w sprawie tej grupy podniesionych zarzutów podkreślił, że jednostronne kształtowanie postanowień umownych przez zamawiających ma niekorzystny wpływ na efektywność wydatkowania środków publicznych oraz konkurencyjność. Określanie przez zamawiających restrykcyjnych i często nieproporcjonalnych do wartości przedmiotu zamówienia kar umownych może powodować, że w postępowaniu złożona zostanie mała liczba ofert lub wykonawcy uwzględnią w cenie ofert wysokość kar umownych, co powoduje wzrost ceny. Zamawiający w ogólnym odniesieniu do zarzutów i żądań wskazanych w pkt 4 -15 wskazał na szereg orzeczeń KIO mających uzasadniać jego stanowisko odnośnie zarzutów odwołania i podał, że Zamawiający działa w interesie publicznym, w celu zaspokojenia potrzeb publicznych i ryzyko niepowodzenia zamierzonego celu prowadzi do niezaspokojenia uzasadnionych potrzeb szerszej zbiorowości. Zatem, ryzyko zamawiającego przewyższa normalne ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, które występuje, gdy umowę zawierają dwaj przedsiębiorcy i tym samym ma nie tylko prawo, ale i obowiązek zabezpieczyć ten interes społeczny zastrzegając możliwość naliczenia kar umownych dla niesolidnego wykonawcy. Podał, że zarzuty podnoszone w odwołaniu przez Odwołującego nie prowadzą w żaden sposób do wykazania, że zostały naruszone zasady określone w art. 7 ust.1 Pzp. .Odwołujący przywołując naruszenie przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 Pzp skoncentrował się na zasadach uczciwej konkurencji, czy równego traktowania wykonawców - w związku z kwestionowanymi postanowieniami dotyczącymi kar umownych. Zamawiający podkreślił, że stoi na stanowisku, że nie uchybił zasadom uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Zamawiający w ogłoszeniu o zamówieniu, oraz w specyfikacji istotnych warunków zamówienia podał wszystkie informacje mające wpływ na sporządzenie oferty i wyliczenie ceny oraz środki służące do weryfikacji treści oferty - czyli sposób oceny. Zasada równego traktowania wykonawców oznacza jednakowe traktowanie na każdym etapie postępowania, bez stosowania przywilejów i jakiejkolwiek dyskryminacji bezpośredniej lub pośredniej, a więc także stwarzanie wykonawcom zdolnym do należytej realizacji usługi równego dostępu do zamówienia. Zamawiający wskazuje, w tym kontekście, że wszyscy potencjalni wykonawcy są w tej samej sytuacji, posiadają jednakową wiedzę na temat treści SIWZ i żaden z nich nie jest dyskryminowany. W opinii Zamawiającego Odwołanie nie wskazuje w jaki sposób Zamawiający nierówno traktuje potencjalnych wykonawców oraz w jaki sposób zakłóca mechanizm wolnej i uczciwej konkurencji, ogranicza dostęp do zamówienia dla nieoznaczonej grupy wykonawców, którzy mogliby wykonać przedmiotowe zamówienie z pozytywnym skutkiem. Odwołujący wprawdzie powołuje się na naruszenie w prowadzonym postępowaniu art. 7 ust. 1 Pzp, ale z treści wywodów wynika, że chodzi o równowagę między Zamawiającym a Wykonawcą w zakresie wzajemnych relacji. Podniósł, że jego zdaniem Zamawiający ma prawo użyć dozwolonych przepisami prawa środków zabezpieczających jego interes, bowiem opóźnienia w realizacji zamówienia, niewykonanie umowy lub jej nienależyte wykonanie mogą skutkować dla zamawiającego poważnymi konsekwencjami. Zamawiający może starać się zwiększyć odpowiedzialność wykonawców za należyte wykonanie zamówienia. Powyższe, o ile nie występują przesłanki wynikające z art. 3531 k.c. (niezgodność umowy z właściwościami stosunku prawnego, ustawą oraz zasadami współżycia społecznego) nie uchybia zasadzie swobody umów, również z tego powodu, że wobec wymagań określonych w SIW Z, wykonawca może nie złożyć oferty na ustalonych przez zamawiającego warunkach. Jeśli natomiast wykonawca podejmuje decyzję o złożeniu oferty, winien uwzględnić wszystkie zobowiązania zobowiązań i wynikające z nich ryzyko i odpowiednio zabezpieczyć swoje interesy, kalkulując cenę ofertową. Błędem jest utożsamianie podziału ryzyk z naruszeniem zasady równości stron stosunku zobowiązaniowego. Podniósł, że w odpowiedzi na stawiane mu zarzuty co do niezasadności ustaleń w zakresie kar umownych pragnie przytoczyć założenia, którymi kierował się formułując kwestionowany katalog kar umownych. Poglądem ugruntowanym w orzecznictwie jest fakt, że to Zamawiający jest gospodarzem postępowania przetargowego i to na jego barkach spoczywa takie ukształtowanie postanowień umowy aby odpowiadały one potrzebom i wymaganiom zgodnym z celem zamówienia. W związku z tym, to właśnie Zamawiający jest zobowiązany do takiego ustalenia warunków umownych, które należycie zabezpieczą jego interes, a tym samym interes publiczny. W ocenie Zamawiającego kary umowne są zabezpieczeniem interesu publicznego przed nierzetelnymi wykonawcami. Zamawiający formułując SIW Z miał na uwadze ugruntowane orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej, która akceptowała prawo instytucji zamawiającej do obwarowania umowy o zamówienie publiczne karami umownymi nakładanymi na wykonawcę. Wskazał między innymi na kwestię, że Zamawiający ma prawo do określenia wysokich standardów realizacji zamówienia, obwarować obowiązki wykonawcy karami umownymi i oczekiwać, że przedmiot umowy zostanie wykonany zgodnie z postanowieniami umowy (vide wyrok z dnia 29 stycznia 2014 r. o sygn. KIO 69/14). Podniósł, że kary umowne nie będą naliczane w przypadku, gdy nie zaistnieją ku temu przesłanki. W ocenie Zamawiającego oczywiste jest, że wykonawca nie może płacić kary umownej za wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z umową. Ponadto Zamawiający zwraca uwagę, że kary umowne są stosowane przez Zamawiającego w ostateczności, kiedy wszystkie inne sposoby zmotywowania Wykonawcy do należytego i terminowego wykonania umowy zawiodą. Naliczenie kary umownej zwyczajowo poprzedzone jest korespondencją wskazującą uchybienie i nakazującą jego usunięcie pod groźbą naliczenia kary. Ponadto cykliczne spotkania na Radach Budowy również bywają poświęcone jakości świadczonych usług czy robót budowlanych. Jednocześnie Zamawiający podkreślił, że w wypadku naliczenia kary która w ocenie wykonawcy jest nie adekwatna do jego przewinienia, istnieje możliwość skierowania przez niego powództwa do Sądu Powszechnego o zmiarkowanie kary. Jednakże ta instytucja może być wykorzystana na etapie realizacji umowy, a nie na etapie prowadzenia postępowania przetargowego. Odnosząc się do żądań zmniejszenia wysokości wskazanych kar umownych podał, że przy konstruowaniu kar umownych, nie przewiduje się miarkowania kar. Zgodnie bowiem z treścią art. 484 § 2 K.c., jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane, dłużnik może żądać zmniejszenia kary umownej; to samo dotyczy wypadku, gdy kara umowna jest rażąco wygórowana. Żądanie dłużnika z powołaniem się na wymienione wyżej przesłanki może być jednak zgłoszone przed sądem, jeżeli wykonawca uznaje, iż zapłata kar umownych w pełnej zastrzeżonej w umowie wysokości byłaby niezasadna, gdyż zobowiązanie zostało w przeważającej części wykonane. Nie można też pomijać, iż zgodnie z art. 471 kc. dłużnik w ogólności może być zwolniony od kar za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zamówienia, jeżeli wykaże, iż niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy, z tytułu czego kary zostały naliczone, było następstwem okoliczności, za które odpowiedzialności nie ponosi. Podkreślił, że Zamawiający prawidłowo zadbał o realizację inwestycji, dokonując jej zabezpieczenia nie tylko za pomocą odpowiedzialności kontraktowej przysługującej na mocy samych przepisów z art. 471 i następnych Kodeksu Cywilnego, ale także poprzez zastosowanie konstrukcji kary umownej, wymagającej dla skuteczności jej dochodzenia dodatkowego postanowienia w treści umowy zawartej z Wykonawcą prac. Ponadto Zamawiający uczynił zastrzeżenie w postaci możliwości dochodzenia na zasadach ogólnych odszkodowania przewyższającego kary umowne, do wysokości rzeczywiści poniesionej straty lub szkody. Należy również pamiętać, że każda ze stron przystępująca do umowy kieruje się własną korzyścią. W dalszej argumentacji dotyczącej brak podstaw uwzględnienia danego zarzutu poprzez dokonanie jego zmiany lub skreślenia przedstawił argumentację zbieżną treściowo wskazując, iż wprowadzenie kar za dane niewykonanie zamówienia w określonej wysokości jest w pełni zasadne. Biorąc pod uwagę powyższą argumentację obu stron postępowania Izba zważyła, że tak sformułowane zarzuty i żądania nie wykazują, że kwestionowana treść SIW Z uniemożliwia wykonawcy złożenia oferty oraz stanowinaruszenia przepisów prawa co do możliwości ustalania kar umownych. Izba nie znalazła w materiale dowodowym dowodu przeciwnego w powyższym zakresie i wobec tego uznała, że odwołanie jest niezasadne i podlega oddaleniu. Na wstępie zdaniem Izby wskazać należy, że specyfikacja istotnych warunków zamówienia jak każde oświadczenie woli podlega wykładni w sposób wskazany w art. 65 § 1 Kodeksu cywilnego, a więc w taki sposób jak wymagają tego zasady współżycia społecznego i ustalone zwyczaje, rozpatrywane w odniesieniu do okoliczności, w których oświadczenie zostało złożone. Aby dokonać jednak tej wykładni trzeba wcześniej zdefiniować założenia na jakiej będzie ona oparta. Zasadniczą przesłanką interpretacji kwestionowanych treści postanowień SIW Z winno być przede wszystkim zachowanie konkurencji. Tym samym Interpretacja treści postanowień SIW Z nie powinna prowadzić do sytuacji, gdy warunki zamówienie spełniał będzie tylko jeden wykonawca, lub będą na tyle uciążliwe, że zainteresowanym udziałem w postepowaniu będzie bardzo ograniczony krąg wykonawców. Podkreślić należy, że Izba rozpatrując zarzuty co od prawidłowego sformułowania treści SIW Z ocenia ich zasadność z uwzględnieniem formułowanych żądań co do jego nowej treści. To podmiot odwołujący formułując swoje żądania wskazuje jakie rozstrzygnięcie czyni zadość jego interesom i jednocześnie wskazuje zapisy, które w jego ocenie są zgodne z przepisami ustawy Pzp. Tym samym istotny wpływ na uwzględnienie odwołania dotyczącego żądania zmiany treści SIWZ mają sformułowane przez Odwołującego żądania. Ponadto za wyrokiem SO w Warszawie z 30 maja 2018 r sygn. akt XXIII Ga2057/17 wskazać należy, że aby odwołanie zostało uwzględnione to wpierw należy ustalić, że rozpatrzenie podniesionych zarzutów ma lub może mieć wpływ na wynik postepowania. W tym zakresie sąd wskazał, że punktem wyjścia dla oceny zasadności zarzutów jest norma opisana w art. 192 ust. 2 ustawy Pzp dotycząca wpływu orzeczenia na wynik postepowania . Przez istotny wpływ na wynik postępowania należy rozumieć wpływ rozpatrywanych zarzutów na wybór najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Nadto sąd wskazał, że warunkiem sine qua non uwzględnienia odwołania jest spełnienie przez odwołującego się wykonawcę materialnoprawnych przesłanek z art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. W stanowisku sądu podkreślono, że odwołanie jest środkiem ochrony prawnej, którego celem jest uzyskanie zamówienia. Interes w uzyskaniu zamówienia jest skonkretyzowany do określonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, tj. tego, w związku z którym środek ochrony prawnej jest wnoszony. Wskazać należy także, że dla oceny zasadności zarzutów i żądań co do potrzeby zmiany treści konkretnych postanowień SIW Z istotne znaczenie ma treść odpowiedzi Zamawiającego, którą zdaniem Izby należy traktować jako wykładnie i wyjaśnienie treści danych postanowień SIW Z. Tym samym wskazane stanowisko, jest zdaniem Izby, wiążące dla Zamawiającego na każdym etapie danego postepowania o udzielenie zamówienia. Powyższe wskazania są wskazaniami istotnymi dla rozstrzygnięcia przedmiotowego odwołania, gdyż w znacznej mierze miały wpływ na treść orzeczenia Izby. Wskazać należy, że ustawa Prawo zamówień publicznych nie określa zasad ustalania oraz wysokości kar umownych, które mogą zostać naliczone w przypadku nienależytego wykonania zamówienia publicznego. Wobec powyższego w odniesieniu do kar umownych z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o zamówienie publiczne odnieść się trzeba do przepisów Kodeksu cywilnego. Kara umowna nie jest instytucją samodzielną, jest bowiem postanowieniem umownym, które strony mogą dobrowolnie zamieścić w umowie. Co do zasady, zastrzeganie kar umownych nie jest obowiązkowe i zależy wyłącznie od woli stron, a w szczególności od Zamawiającego, jako strony co do zasady decydującej o treści umowy która ma być zawarta na wykonanie przedmiotu zamówienia. Zgodnie z art. 139 ust. 1 ustawy Pzp, do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Podstawowym przepisem w zakresie możliwości zastrzegania kar umownych jest przepis art. 483 § 1 K.c., z którego wynika, że można zastrzec w umowie, iż naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy. Natomiast zasada swobody umów wynikająca z art. 3531 Kodeksu cywilnego znajdująca zastosowanie także na gruncie ustawy Pzp, stanowi, iż strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Według ukształtowanego stanowiska doktryny i orzecznictwa kara umowna pełni funkcje odszkodowawczokompensacyjne stymulujące dłużnika do prawidłowego wykonania zobowiązania, a także represyjne czyli prowadzące do zmniejszenia zysku wykonawcy poprzez zapłacenie kary umownej. Jej istotą jest obciążenie dłużnika obowiązkiem zapłaty określonej kwoty za niewykonanie lub nienależyte wykonanie przez niego umowy, niezależnie od tego, czy wierzyciel poniósł szkodę (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 30 listopada 2016 roku, sygn. akt I ACa 491/16). Z powyższego można jednoznacznie wywieść, że Zamawiający ma możliwość formułowania w dowolny sposób postanowień dotyczących kar umownych regulujących zarówno wysokość jak i zakres przedmiotowy przewidywanych kar umownych. Wskazać należy, że podmiot dochodzący kary nie jest zobowiązany do wykazywania faktycznie poniesionej szkody, jej rozmiaru i związku pomiędzy zdarzeniem a szkodą. Jedyną przesłanką naliczenia kary umownej jest bowiem ziszczenie się postanowień zawartych w umowie, a więc np. wykonanie dzieła po terminie. W praktyce oznacza to, że zamawiający może dochodzić kary umownej nawet gdy wskutek działania wykonawcy nie doznał szkody. Przenosząc powyższe na stan faktyczny przedmiotowego odwołania wskazać należy, że Odwołujący jako podstawę swoich zarzutów i żądań wskazał na przepisy: - art. 7 ust.1 i 3 Pzp. - w tym zakresie wskazać należy, że możliwość ustalenia w umowie kar umownych, a także określenie ich wysokości nie może być podstawą do uznania naruszenia zasady równego traktowania wykonawców, gdyż każdy podmiot które weźmie udział w tym postepowaniu przetargowym będzie „narażony” na nałożenie na niego takich samych kar umownych. Również niezasadne jest przywołanie ust.3 art. 7 Pzp, gdyż przepis ten odnosi się do sytuacji udzielenia zamówienia, a więc zarzut z tego przepisu może być najwcześniej podnoszony, kiedy Zamawiający wskaże wykonawcę z którym zamierza zawrzeć umowę o wykonanie zamówienia. W tym przypadku mamy dopiero etap składania ofert, a więc trudno zasadnie wywieść naruszenia ust.3 ww. przepisu. - art. 29 Pzp. - na wstępie oceny zasadności przywołanej podstawy prawnej odwołania wskazać należy, iż zarzut w tym zakresie jest co najmniej blankietowy, gdyż przepis ten jest bardzo rozbudowany, zawiera miedzy innymi sześć ustępów z podziałem na punkty. Część treści tego przepisu w żaden sposób nie da się powiązać z przedmiotowym zamówieniem, a odwołujący nie wskazał, jaki konkretny przepis dokonanym opisem przedmiotu zamówienia miałby zostać naruszony. Ponadto Izba uznaje, że kwestionowane naruszenie art. 29 Pzp nie ma zastosowania w tym stanie faktycznym, gdyż podniesione zarzuty dotycząca zasadności ustalenia i wskazanej wysokości kar umownych, a nie opisu przedmiotu zamówienia. Podkreślić należy, że przedmiotowe zamówienie jest ujęte w formule ”zaprojektuj i wybuduj”, a podstawowymi jego elementami jest opracowanie dokumentacji projektowej i w oparciu o nią wykonanie zamówienia. To wykonawca w oparciu o sporządzony i zatwierdzony projekt budowlany sporządzi w oparciu o program funkcjonalno-użytkowy harmonogram robót. (oczywiście w ramach wskazanych przez Zamawiającego założeń). Powyższe ustalenie ma istotne znaczenie dla dalszej oceny zasadności kwestionowanej zasadności ustalenia kar umownych za niedotrzymanie terminów realizacji zamówienia, gdyż podkreślić należy, że to wybrany wykonawca przygotuje w oparciu o sporządzony projekt i pozwolenia (środowiskowe, ZRiD) harmonogram robót, które winny być wykonane zgodnie z tym harmonogramem i projektem. Pozostałe wskazane przepisy tj. art. 471 i 473 § 1, 3531 kc umożliwiają ustalenie odpowiedzialności odszkodowawczej dłużnika z tytułu niewłaściwego wykonania zobowiązania. Fakt skorzystania przez zamawiającego z przyznanego mu ustawowo uprawnienia kształtowania treści umowy w zakresie kar umownych nie stanowi sam w sobie o nadużyciu zasady swobody umów i naruszeniu zasad współżycia społecznego. Podkreślić należy, że istota prawidłowości zarówno samego ustalenia kary umownej jak i jej wysokości zawiera się w kwestii, czy obiektywnie rzecz biorąc możliwe jest wykonanie zamówienia w warunkach ustalonych i opisanych przez Zamawiającego bez narażenia się na konieczność zapłacenia kary umownej. Jeśli nie jest możliwe wykonanie zamówienia , bądź określonej jego części za którą została ustalona kara umowna to należałoby stwierdzić, że tak ustalona kara umowna naruszałaby zasady prawa zamówień publicznych. Podkreślić należy także, iż podstawą do naliczenia kary umownej jest sam fakt niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, w tym także jego nieterminowe wykonanie. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 listopada 2003 r mającym moc zasady prawnej, sygn. akt III CZP 61/03. SN uznał, że zastrzeżenie kary umownej na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania nie zwalnia dłużnika z obowiązku jej zapłaty nawet w razie wykazania, że wierzyciel nie poniósł szkody. Wskazać należy, że elementem przesadzającym o oddaleniu zarzutów odwołania przez Izbę była kwestia braku wykazania wpływu tak ustalonych kar umownych na możliwość złożenia oferty w postępowaniu, a także możliwość wykonania zamówienia. Odwołujący kwestionując fakt ustalenia kary i ich wysokości wskazywał, iż brak jest możliwości ustalenia z jakiej przyczyny i w jakiej wysokości kary mogą zostać naliczone wykonawcy. Podkreślił, ze powyższe miało powodować brak możliwości oszacowania ryzyka nieterminowego wykonania zamówienia, a tym samym niemożliwymi do skalkulowania w cenie oferty kwot kar, które wykonawca zapłaci. Izba kwestionuje zasadność takiej argumentacji, związanej niewątpliwie z wykazywanym interesem wykonawcy o którym mowa w art. 179 ust.1 Pzp. Niewątpliwym jest, że cena ofertowa winna obejmować koszt wykonania przedmiotu zamówienia w tym także koszty ryzyka wykonania robót niedających się w pełni przewidzieć w kosztorysie ofertowym . Nie do zaakceptowania jest sytuacji, iż cena ofertowa będzie obejmowała z założenia, także należności wykonawcy z tytułu kar umownych. Zdaniem Izby kwestia naliczania kar umownych winna odnosić skutek w postaci zmniejszenie dochodowości wykonawcy z realizacji danego zamówienia, a nie stanowić zapłatę z puli środków zarezerwowanych na ten cel w cenie ofertowej, wliczonej w koszt wykonania zamówienia. W zakresie wskazanego naruszenia przez Zamawiającego art. 5 kc Izba stoi na stanowisku, iż przywoływanie tego przepisu w zakresie działalności gospodarczej jak również w tym stanie faktycznym jest zupełnie niezasadne. Wskazać należy na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II CSK 236/16 w którymSąd wskazał, że norma zawarta w tym przepisie ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko po wykazaniu wyjątkowych okoliczności, w sytuacji, gdy w inny sposób nie można zabezpieczyć interesu osoby zagrożonej wykonaniem prawa podmiotowego przez inną osobę (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 1969 r., III CRN 310/69, OSNCP 1970, Nr 6, poz. 115) oraz w tych szczególnych przypadkach, w których wykorzystywanie uprawnień wynikających z przepisów prawa prowadziłoby do skutku nie aprobowanego w społeczeństwie ze względu na przyjętą w społeczeństwie zasadę współżycia społecznego. Podkreślić należy także, że zasady współżycia społecznego to pojęcie niedookreślone, nieostre, a powoływanie się na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego powinno wiązać się z konkretnym wykazaniem o jakie zasady współżycia społecznego w konkretnym stanie faktycznym chodzi oraz na czym polega sprzeczność danego działania z tymi zasadami. Ustalenie możliwości naliczenia kar umownych dopuszczonych przez prawo nie może być uznawane za „sprzeczność z zasadami współżycia społecznego”. Nawiązując do wskazanej w odwołaniu podstawy z art. zgodnie z art 3531 k.c. wskazać należy, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byle jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie albo zasadom współżycia społecznego. W przypadku zamówienia publicznego, to zamawiający kształtuje większość essentialiae i incidentaliae negotii w treści ogłoszenia o zamówieniu i SIWZ. Izba stoi na stanowisku, że samo ukształtowanie nieproporcjonalnych praw i obowiązków w ramach stosunku umownego nie narusza zasady swobody umów – konieczne jest tu wykazanie, iż nieproporcjonalność ta narusza konkretny przepis prawa, przekreśla naturę stosunku lub jej stopień, przekracza dopuszczalny poziom wynikający z zasad współżycia społecznego obowiązującego przy stosunkach danego rodzaju. W tym przypadku takie okoliczności nie zostały w żadnej mierze wykazane. Przywołać należy także ww. argumentację, że zamówienie jest prowadzone w formule „zaprojektuj i wybuduj” i to wykonawca wskaże harmonogram prac, który następnie będzie realizował. Zakładanie, iż tak ustalony harmonogram robót będzie niewykonalny i wykonawca będzie musiał zapłacić kary za brak zrealizowania robót w określonych przez siebie terminach, jest całkowicie niezasadne. Odnosząc się do wniosku Odwołującego o miarkowanie ustalonych kwot kar, Izba w tym zakresie akceptuje i uznaje za własne stanowisko Zamawiającego, iż kwestia miarkowania kar dotyczy etapu realizacji zamówienia i po naliczeniu konkretnej kary przez Zamawiającego. W powyższym zakresie, zdaniem Izby ustalona w SIW Z kara umowna mogłaby zostać uznana za wygórowaną wtedy, gdyby to strona żądająca zapłaty kary umownej przyczyniła się do powstania szkody. Odwołujący oprócz wskazywania na niezasadność ustalenia wielości kar przez Zamawiającego podnosił także zarzut co do ustalonej ich wysokości, wnosząc o ich znaczne nawet dwudziestokrotne zmniejszenie. Odnosząc się do takich żądań Odwołującego Izba uznaje, że ustalona kara, aby miała znaczenie stymulujące, a więc mobilizujące wykonawców do prawidłowego i terminowego realizowania zamówienia nie może być karą symboliczną, jak o to wnosi Odwołujący w postawionych żądaniach. Wskazać należy za wyrokiem SA w Łodzi, który w wyroku z dnia 24 marca 2017 r. I ACa 1238/16 stwierdził,, iż o karze wygórowanej można mówić, gdyby Odwołujący wykazał, że jest to wygórowanie sięgające stopnia “rażącego”, a zatem niewspółmiernego do celów i założeń jakim ma służyć”. Tym samym samo powołanie się na kwestie, iż dana wysokość kary jest niezasadna, a nawet wygórowana, nie jest argumentem na obniżenie jej wysokości już na etapie składania ofert. Również wskazywanie na nadmiernie obciążanie wykonawcy ryzykiem kontraktowym nie jest wystarczające do ingerencji KIO w treść przyszłej umowy w sprawie zamówienia publicznego. Przyjęcie innego stanowiska byłoby uznaniem zasadności przyjęcia już na etapie konstruowania oferty, że wykonawca będzie opóźniał się z realizacją zamówienia, bądź będzie je wykonywał w sposób niezgodny z harmonogramem i projektem. Reasumując, stanowiska stron postępowania zaprezentowane zarówno na piśmie jak i prezentowane na rozprawie Izba uznała, że odwołanie nie mogło być uwzględnione gdyż Odwołujący w żaden sposób nie wykazał podstawowej kwestii, iż brak zmiany postanowień SIW Z w wskazanym zakresie uniemożliwi lub znacznie utrudni mu złożenie oferty, jak również treść kwestionowanych postanowień SIW Z narusza zasadę równego traktowania wykonawców. Zdaniem Izby nie potwierdziło się naruszenie żadnego z przepisów przywołanych w odwołaniu, a tylko naruszenie przepisów ustawy przez Zamawiającego może stanowić podstawę do postawienia zarzutów Zamawiającemu (art. 180 ust.3 Pzp) mogącego skutkować ich uwzględnieniem przez Izbę. Podkreślenia wymaga także fakt, że wskazywanie przez Odwołującego na potrzebę miarkowania wysokości kar ustalonych przez Zamawiającego nie jest objęte zakresem kognicji Izby. Izba orzeka o zmniejszeniu wysokości kar, kiedy stwierdzi, że naruszają one zasady prawa zamówień publicznych, bądź ustalone kary są powiązane z nakazem takiego prowadzenia postępowania, że jego wykonanie bez możliwości uniknięcia zapłaty kary jest niemożliwe (np. ustalenie niemożliwego terminu realizacji danego zakresu zamówienia) Pomimo oddalenia przedmiotowego odwołania, Izba na marginesie rozstrzygnięcia wskazuje na niektóre kwestie w zakresie ilości i wysokości ustalonych przez Zamawiającego, w tym postępowaniu kar umownych, mogących mieć znaczenie dla zachowania zasad i reguł prawidłowego funkcjonowania rynku zamówień publicznych. Niewątpliwym jest, że ustalenie w tym postępowaniu możliwości naliczenia wykonawcy kar umownych za kilkanaście rodzajów zdarzeń mogących nastąpić w postepowaniu, jest zdecydowanie ilością nadmierną. Zamawiający musi mieć na względzie fakt, że postawienie tak restrykcyjnych wymagań nie przekłada się na wybór najkorzystniejszej oferty, jaka mogłaby być złożona w postępowaniu. Podstawową zasadą w zakresie udzielania zamówień publicznych jest takie ustalenie warunków podmiotowych i przedmiotowych, które umożliwi każdemu wykonawcy zdolnemu do wykonania zamówienia wzięcie w nim udziału. Natomiast ustalenie tak restrykcyjnej polityki kar spowoduje – czego na rozprawie nie krył sam Zamawiający, umożliwia złożenie ofert tylko przez dużych wykonawców, którzy w sytuacji wystąpienia problemów z wykonywanie zamówienia, będą w stanie uiścić należności z tytułu kar bez obawy o możliwość dalszego funkcjonowania firmy. Podkreślić należy, że Zamawiający jest zobowiązany zachować niezbędną równowagę między interesem polegającym na możliwości dokonania wyboru wykonawcy dającego rękojmi należytego wykonania zamówienia, a interesem potencjalnych wykonawców, których nie można z góry eliminować (odstraszać od złożenia ofert) przez wprowadzenie nadmiernych wymagań w zakresie kar umownych. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że Zamawiający dla realizacji tego zamówienia wydatkuje środki publiczne. Wydatkowanie środków publicznych winno być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, jak również w sposób umożliwiający terminową realizację zadań. Zły dobór miar efektu wydatków publicznych prowadzi do złych wskaźników efektywności, co powoduje brak racjonalności w ich wydatkowaniu. Postawienie, (zgodnych z prawem), ale tak restrykcyjnych wymogów z reguły powoduje sytuację, iż zostają złożone oferty z wysoką ceną nie mającą uzasadnienia w faktycznych kosztach wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z jego opisem dokonanym przez Zamawiającego. Na powyższą sytuacje zwrócił uwagę Urząd zamówień Publicznych, który w raporcie dotyczącym prawidłowości stosowania przez zamawiających kar umownych (https://noweprzetargi.pl/2018/04/Raport-kary_umowne_2018.pdf) stwierdził, że „bardzo ważne jest wyważenie interesów obu stron stosunku zobowiązaniowego wynikającego z umowy w sprawie zamówienia publicznego. Z jednej strony zamawiający, uwzględniając funkcje, jakie kary umowne mają realizować przy wykonywaniu przedsięwzięć publicznych, powinni tak kształtować postanowienia umowne dotyczące tego zagadnienia, aby odpowiednio zabezpieczyć interes publiczny i właściwą realizację zamówienia publicznego. Z drugiej zaś strony powinność zamawiających do należytego zabezpieczenia interesu publicznego nie może prowadzić do przerzucenia na wykonawców odpowiedzialności za zdarzenia, które pozostają poza ich kontrolą, czyli na których powstanie nie mają oni wpływu.(…). Zbyt represyjne reguły odpowiedzialności w karach umownych mogą zniechęcać do składania ofert i mogą stanowić przyczynę małego zainteresowania wykonawców ubieganiem się o uzyskanie zamówienia publicznego, co wpływa na konkurencyjność postępowań oraz niekiedy konieczność ich unieważnienia. Projektując zapisy umowne w przedmiocie kar umownych, zamawiający powinni poprzedzić kalkulacją przyszłej, hipotetycznej szkody, jaką może ponieść zamawiający w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy”. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i ustalenia, Izba orzekła jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie przepisów art. 190 ust.7, 191 ust.2 i 192 ust. 2 ustawy Pzp Zgodnie z treścią art. 192 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, co – ze wskazanych wyżej względów nie miało miejsca w przedmiotowym postępowaniu. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt.1a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 roku w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (tj. Dz.U. z 22 maja 2018r. poz. 972 .) Przewodniczący ……………………. ……………………. ……………………. …
- Odwołujący: EKO-SAM BIS Sp. z o.o.Zamawiający: Gminę Jakubów…Sygn. akt: KIO 3691/24 WYROK Warszawa, dnia 31.10.2024 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Rafał Malinowski Protokolant: Oskar Oksiński po rozpoznaniu na posiedzeniu z udziałem stron odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dnia 7 października 2024 r. przez wykonawcę EKO-SAM BIS Sp. z o.o. z siedzibą w Jakubów, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gminę Jakubów orzeka: 1.Uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu nr 1 i nakazuje zamawiającemu dokonanie modyfikacji § 9 ust. 2 wzoru umowy oraz ewentualnie innych powiązanych postanowień umownych, poprzez obniżenie kary umownej opisanej ww. postanowieniem do wysokości 50% kary nałożonej na zamawiającego w sposób określony w art. 9x ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. 2.Oddala odwołanie w pozostałym zakresie. 3.Kosztami postępowania odwoławczego obciąża w 1/3 Zamawiającego i w 2/3 Odwołującego i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych, zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania. 4.Zasądza od zamawiającego Gmina Jakubów na rzecz odwołującego EKO-SAM BIS Sp. z o.o. kwotę 5 000 zł 00 gr (słownie: pięć tysięcy złotych, zero groszy) tytułem proporcjonalnego rozdzielenia kwoty wpisu od odwołania. 5.Znosi koszty postępowania odwoławczego pomiędzy stronami w pozostałym zakresie. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodniczący: ………..................... Sygn. akt: KIO 3691/24 Uzasadnienie Gmina Jakubów, dalej jako: „Zamawiający”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1320), dalej jako: „ustawa PZP”, którego przedmiotem jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych na terenie gminy Jakubów. Wartość zamówienia jest równa lub wyższa niż kwoty progów unijnych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy PZP. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane zostało w Suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 26 września 2024 r., pod numerem 578379-2024. W dniu 7 października 2024 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcyEKO-SAM BIS Sp. z o.o., dalej jako: „Odwołujący”, wobec treści dokumentów zamówienia. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1.art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w z art. 353 1 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. w zw. z art. 387 § 1 k.c. w zw. z art. 16 pkt. 1 i 3 pzp poprzez zastrzeżenie na rzecz Zamawiającego kar umownych (§ 9 ust. 2 wzoru umowy) naliczonych Zamawiającemu w przypadku nieosiągnięcia wymaganych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania wymaganych obowiązującymi przepisami prawa. Zamawiający wyliczy Wykonawcy z tego tytułu wysokość kary w sposób określony w art. 9x ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w sytuacji gdy: a.przedmiotowa kara umowna jest rażąco wygórowana, dowolna oraz prowadząca do możliwości bezpodstawnego wzbogacenia się zamawiającego jako wierzyciela kosztem dłużnika (wykonawcy) mimo że nie ponosi on jakiejkolwiek winy w niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu umowy w zakresie braku osiągnięcia odpowiednich poziomów recyklingu, b.zapis o wysokości naliczenia kary jest nieprecyzyjny, nie pozwalający na ocenę ryzyka kontraktowego, a przez to na prawidłową wycenę oferty, c.zapis nie uwzględnia faktu, że wykonawca nie ma wyłącznego wpływu na osiągnięcie odpowiedniego poziomu recyklingu jako, że nie posiada mechanizmów prawnych, które pozwalałyby odpowiednio kontrolować sposób składowania odpadów przez mieszkańców oraz nie posiada mechanizmów prawnych, które miałyby realny wpływ na jakość przygotowywanych do odbioru odpadów „u źródła” (sprzed danej posesji), d.zapis nie uwzględnia zmian rynkowych (odpowiedniego popytu na surowce u tzw. recyklerów), co w konsekwencji powyższych stanowi rażące nadużycie przysługujących Zamawiającemu praw podmiotowych, narusza zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, zastrzeżenie kary umownej za powstanie okoliczności na które wykonawca może nie mieć wpływu jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego oraz naturą przedmiotowego stosunku prawnego, stanowi naruszenie zasady swobody umów oraz stoi w sprzeczności z naczelnymi funkcjami jakie ma pełnić kara umowna jak w szczególności funkcja stymulująca (represyjna) ponieważ mimo że Wykonawca w sposób należyty dokona odbioru wszystkich odpadów „u źródła”, a następnie je zagospodaruje w uprawnionych do tego instalacjach to i tak nie ma gwarancji, że poziomy recyklingu zostaną osiągnięte zaś brak tego osiągnięcia będzie niezależny od prawidłowych działań wykonawcy w tym zakresie, a mimo to będzie obciążony zapłatą kar umownych 2.art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w z art. 353 (1) k.c. oraz art. 5 k.c. z art. 16 pkt. 1 i 3 pzp w zw. z § 8 ust. 6 wzoru umowy poprzez zastrzeżenie nieograniczonego prawa odmowy zapłaty wynagrodzenia, gdzie brak raportu podpisanego przez Zamawiającego lub podpisanie go z uwagami stwierdzającymi niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy skutkuje uznaniem umowy za niewykonaną lub nienależycie wykonaną, co stanowi podstawę do nie zapłacenia za usługę, podczas gdy tak skonstruowany zapis umowny jest nieprecyzyjny, ogólnikowy i powodujący dużą dowolność w ocenie raportu przez zamawiającego gdzie nawet najmniejsza uwaga (bliżej nieokreślona) daje zamawiającemu prawo odmowy zapłaty wynagrodzenia wykonawcy, co w konsekwencji powyższych stanowi rażące nadużycie przysługujących Zamawiającemu praw podmiotowych, nadużycie pozycji dominującej, narusza zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, może wyrządzić wykonawcy niepowetowaną szkodę, 3.art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w z art. 353 (1) k.c. oraz art. 5 k.c. z art. 16 pkt. 1 i 3 pzp w zw. z art. 95 ust. 1 i 2 pzp zw. z § 12 ust. 1 wzoru umowy gdzie zamawiający zobowiązuje wykonawcę do zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, przez cały okres realizacji zamówienia, osób wykonujących czynności: kierowanie pojazdami, załadunek/rozładunek odpadów podczas gdy osoby te nie zawsze muszą świadczyć w/w czynności na podstawie stosunku pracy w rozumieniu art. 22 § 1 kodeksu pracy zaś zamawiający wymaga zatrudnienia tych osób na stosunku pracy bez względu na okoliczności. W związku z postawionymi zarzutami Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu odpowiedniej modyfikacji dokumentów zamówienia, tj.: 1.W zakresie zarzutu nr 1 poprzez: a.wykreślenie treści § 9 ust. 2 wzoru umowy ewentualnie: b.dokonanie zmiany treści § 9 ust. 2 wzoru umowy poprzez nadanie mu następującego brzmienia: Zamawiający może naliczyć Wykonawcy karę umowną w przypadku nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania w danym roku. Kara umowna nie przekroczy kwoty 10 000,00 zł wysokości kary, której podlega Gmina Jakubów za niewywiązywanie się z obowiązków określonych w art. 9z ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2024 r. poz. 399 z późn. zm.). Kara zostanie nałożona jeżeli jej nałożenie miało związek z nieprawidłowym zawinionym wykonywaniem umowy przez Wykonawcę, a Wykonawca nie był w stanie wykazać, że podjął niezbędne czynności, aby te poziomy uzyskać. LUB Zamawiający może naliczyć Wykonawcy karę umowną w przypadku nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania w danym roku. Kara umowna nie przekroczy wartości 10% wysokości kary, której podlega Gmina Jakubów za niewywiązywanie się z obowiązków określonych w art. 9z ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2024 r. poz. 399 z późn. zm.). Kara zostanie nałożona jeżeli jej nałożenie miało związek z nieprawidłowym zawinionym wykonywaniem umowy przez Wykonawcę, a Wykonawca nie był w stanie wykazać, że podjął niezbędne czynności, aby te poziomy uzyskać. LUB Zamawiający może naliczyć Wykonawcy karę umowną w przypadku nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania w danym roku. Kara umowna nie przekroczy wartości 30% wysokości kary, której podlega Gmina Jakubów za niewywiązywanie się z obowiązków określonych w art. 9z ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2024 r. poz. 399 z późn. zm.). Kara zostanie nałożona jeżeli jej nałożenie miało związek z nieprawidłowym zawinionym wykonywaniem umowy przez Wykonawcę, a Wykonawca nie był w stanie wykazać, że podjął niezbędne czynności, aby te poziomy uzyskać. 2.W zakresie zarzutu nr 2 poprzez dokonanie zmiany treści § 8 ust. 6 wzoru umowy i nadanie mu następującego brzmienia: Zamawiającemu przysługuje prawo do odmowy zaakceptowania raportu w całości bądź w części jeżeli poweźmie uzasadnione wątpliwości co do wykazanych tam przez wykonawcę konkretnych ilości odpadów lub rodzajów odpadów. Zamawiający w takiej sytuacji w pierwszej kolejności wezwie wykonawcę do złożenia szczegółowych wyjaśnień w zakresie powstałych wątpliwości zakreślając termin nie krótszy niż 5 dni, a następnie po złożeniu wyjaśnień lub ich braku poinformuje w jakim zakresie akceptuje raport pozwalający na zapłatę wynagrodzenia. 3.W zakresie zarzutu nr 3 poprzez dokonanie zmiany treści § 8 ust. 6 wzoru umowy i nadanie mu następującego brzmienia: Wykonawca zobowiązuje się do zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, przez cały okres realizacji zamówienia, osób wykonujących czynności: kierowanie pojazdami, załadunek/rozładunek odpadów, jeżeli wykonanie tych czynności polega na wykonywaniu pracy w sposób określony w art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878 i 1222). Stanowisko Odwołującego: Argumentując postawione zarzuty Odwołujący wskazywał przede wszystkim, że: Zarzut nr 1: Zdaniem Odwołującego kwestionowany zapis umowy narusza zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Niewątpliwie stanowi również nadużycie przysługujących Zamawiającemu praw podmiotowych oraz zaburza równowagę ekonomiczną stron umowy. Zamawiający zdaje się nie zauważyć, że przedmiotowy zapis dotyczący kar umownych za brak osiągnięcia poziomów recyklingu stanowi niejako zastrzeżenie gwarancyjne, a nie karę umowną. Dalej Odwołujący wskazywał, że Zamawiający zastrzega karę umowną której wysokość jest uzależniona od innego postępowania administracyjnego o nałożeniu kary pieniężnej gdzie Wykonawca nie jest stroną/uczestnikiem tego postępowania. Nie ma wpływu na jego przebieg. Odwołujący dodał, że osiągnięcie poziomów recyklingu jest przede wszystkim zadaniem gminy zaś już obecnie wiadomo, że osiągniecie wymaganych poziomów będzie niezwykle trudne i można to stwierdzić jeszcze przed tym jak wykonawcy w ogóle rozpoczną realizację usługi. Odwołujący podkreślił, że przy obecnym kształcie mamy do czynienia z sytuacją gdy za nieosiągnięcie poziomów recyklingu, które spowodowane będzie np. nienależytym zagospodarowaniem odpadów przez podmioty odbierające odpady komunalne od firm nieobjętych systemem gminnym czy przez podmioty zbierające odpady komunalne obciążony ma być podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości na podstawie umowy z gminą. Jak dodał, Zamawiający przewidział nałożenie na wykonawcę kar umownych w sytuacji, gdy w świetle okoliczności faktycznych i prawnych opisanych w odwołaniu spełnienie tych wymogów jest obiektywnie niemożliwe, zwłaszcza że odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych jest tylko jednym z kilku elementów składających na możliwość uzyskania odpowiedniego poziomów recyklingu. Jako jeden z takich czynników Odwołujący wskazał, że nie ma najmniejszego wpływu na jakość odpadów odbieranych „u źródła”. Odwołujący dodał, że to obowiązkiem gminy jest przedsięwzięcie odpowiednich działań mających na celu przede wszystkim uświadamiać właścicieli nieruchomości od których odpady są obierane o właściwej segregacji odpadów celem osiągania odpowiednich poziomów recyklingu. Zwrócił uwagę, na obowiązywanie od 2025 r. systemu kaucyjnego co najprawdopodobniej zmniejszy ilość odpadów przekazywanych do recyklingu przez wykonawców. Jak kontynuował Odwołujący możliwość uzyskania określonych poziomów recyklingu odpadów komunalnych w systemie gospodarowania odpadami jest uzależniona od szeregu czynników, w pierwszej kolejności jednakże od udziału zmieszanych (niesegregowanych) odpadów komunalnych w całym strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, którego udział w odniesieniu do strumienia odpadów, który będzie odbierany przez wykonawcę w ramach niniejszego zamówienia, jest bardzo duży (ponad 45%). Już tylko ten fakt powoduje, że wykonawca ponosi ryzyko, iż wymaganych poziomów recyklingu nie uda się osiągnąć (wręcz w aktualnej sytuacji nie ma fizycznej możliwość ich osiągnięcia), a przecież nie ma on wpływu nie tylko na rzetelność segregacji odpadów "u źródła", ale też nie ponosi odpowiedzialności za edukowanie mieszkańców gminy w tym zakresie. Wykonawca ma wprawdzie obowiązek zgłaszania faktu niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych (art. 6ka ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach), ale powyższe nie zastąpi konieczności rzetelnej segregacji, o co powinni zadbać mieszkańcy jak również sam Zamawiający. W zakresie zarzutu nr 2 Odwołujący wskazał, że Zamawiający ma obecnie nieograniczone prawo i swobodę w decydowaniu czy Wykonawcy należy się wynagrodzenie czy też nie. Z treści zapisu umownego wynika, że wystarczy jakakolwiek uwaga do realizacji usługi co może spowodować odmowę zapłaty wynagrodzenia. Z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy podstawową funkcję prewencyjną, dyscyplinującą i sankcjonującą pełnią przede wszystkim kary umowne. Obecna sytuacja powoduje bardziej dotkliwie sankcje w postaci całkowitego braku zapłaty wynagrodzenia bez względu na stopień ewentualnego naruszenia postanowień umowy. Zdaniem Odwołującego Zamawiający ma zatem prawo powziąć wątpliwość, zgłosić uwagi co do złożonego raportu w zakresie danej ilości czy danego odpadu. Wykonawca winien mieć jednak prawo do złożenia wyjaśnień jak również prawo do wynagrodzenia w zakresie w którym takich wątpliwości, uwag zamawiający nie posiada. Obecny zapis ma charakter arbitralny i krzywdzący. Powoduje, że wykonawca tak naprawdę mimo realizowanej usługi nigdy nie może być pewien czy w ogóle otrzyma wynagrodzenie. W zakresie zarzutu nr 3 Odwołujący wskazał, że Zamawiający winien w § 12 wzoru umowy zastrzec, że wymóg zawarcia stosunku pracy z kierowcą lub ładowaczem następuje w okolicznościach kiedy świadczenie to wpisuje się w treść art. 22 § 1 kodeksu pracy. Nie w każdych okolicznościach taki wymóg będzie jednak spełniony, podczas gdy zapis umowny nakłada niejako automatyzm bez jakichkolwiek ograniczeń w tym zakresie. Dokładna treść odwołania znajduje się w aktach niniejszej sprawy odwoławczej. Odwołujący złożył również dodatkowe pismo procesowe, które wpłynęło do akt sprawy dnia 26 października 2024 r., w którym zawarł dodatkową argumentację. Stanowisko Zamawiającego: Pismem z dnia 14 października 2024 r., stanowiącym odpowiedź na odwołanie, stanowisko merytoryczne zajął Zamawiający, wnosząc o oddalenie odwołania w całości. Zamawiający wskazywał m. in., że stosownie do art. 474 kc, Gmina jest odpowiedzialna jak za własne działanie lub zaniechanie za działania i zaniechania osób, którym powierza wykonanie zobowiązania. Powyższe obliguje Gminę do wprowadzenia mechanizmów zabezpieczających należyte wykonanie usługi odbioru, transportu i zagospodarowania odpadów komunalnych przez wybranego wykonawcę. W ocenie Zamawiającego wprowadzenie do umowy zapisów przenoszących na wykonawcę realizującego usługę na rzecz Gminy obowiązkiem, którym sama została obciążona przez ustawodawcę nie może być uznane za prowadzące do możliwości bezpodstawnego wzbogacenia się zamawiającego kosztem wykonawcy. Nie sposób także uznać, że zapis o wysokości naliczenia kary jest nieprecyzyjny, nie pozwalający na ocenę ryzyka kontraktowego, a przez to na prawidłową wycenę oferty, bowiem regulacje dotyczące wysokości kar oraz poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych wynikają wprost z ustawy. Brak jest także uzasadnienia dla wykreślenia lub zmiany kwestionowanego zapisu z powodu braku wpływu wykonawcy na osiągnięcie odpowiedniego poziomu recyklingu czy też nieuwzględnienia odpowiedniego popytu na surowce u tzw. recyklerów. Zamawiający powołał się również na orzecznictwo KIO, z którego wynika, że „niezadbanie przez gminę o zastrzeżenie w umowie w sprawie zamówienia publicznego dotyczącego gospodarowania odpadami komunalnymi wytwarzanymi na jej obszarze kar umownych odpowiadających administracyjnoprawnym karom pieniężnym, które sama poniesie w razie nieosiągnięcia wymaganych przepisami poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu, należałoby poczytać za udzielenie takiego zamówienia w sposób niezapewniający odpowiednio: po pierwsze - najlepszej jakości usługi, pomimo że jest to uzasadnione charakterem tego zamówienia, w ramach środków, które może przeznaczyć na jej realizację, po drugie - uzyskania najlepszych efektów, w tym społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, pomimo że są one możliwe do osiągnięcia, w stosunku do poniesionych nakładów, co byłoby wprost sprzeczne z art. 17 ust. 1 odpowiednio pkt 1 i 2 ustawy p.z.p. Biorąc pod uwagę uregulowania zawarte w ustawie o czystości i porządku w gminach domaganie się, aby gmina zrezygnowała z zabezpieczenia się przed poniesieniem negatywnych skutków finansowych nieosiągnięcia wymaganych w tej ustawie rezultatów gospodarowania odpadami komunalnymi, a jednocześnie była gotowa zapłacić przedsiębiorcom, którym udzieli dla realizacji tego zadania zamówień, wynagrodzenie w określonej przez nich na zasadach rynkowych wysokości, budzi wręcz sprzeciw” ((tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 13 czerwca 2022 r., sygn. akt KIO 1118/22 oraz podzielają to zapatrywanie wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt KIO 2665/22). Zamawiający nie zgodził się także z pozostałymi zarzutami. W zakresie zarzutu nr 2 wskazał, że w sytuacji, gdy wynagrodzenie umowne jest ustalone wg. stawki za 1Mg, niezbędnym z puntu widzenia interesów obu stron jest określenie dokumentów źródłowych dotyczących ilości odebranych odpadów w celu ustalenia wynagrodzenia Wykonawcy według określnej umową stawki. Ponadto, dokumenty przedstawiane przez Wykonawcę w postaci miesięcznych raportów muszą znajdować odzwierciedlenie oraz potwierdzenie w kartach przekazania odpadów do instalacji i dowodach wagowymi. Zatem w takiej sytuacji, tj. gdy ilości odebranych odpadów wskazane w miesięcznych raportach znajdują odzwierciedlenie w kartach przekazania odpadów do instalacji i dowodach wagowymi brak jest podstaw do niezaakceptowania tych raportów przez Zamawiającego i wypłaty wynagrodzenia. W zakresie zarzutu nr 3 Zamawiający wskazał, że po przeprowadzeniu analizy w zakresie realizacji przedmiotowego zamówienia oraz na podstawie dotychczasowego doświadczenia i praktyki ustalił, że co do zasady pracowniczy charakter będą miały czynności wykonywane przez personel kierujący pojazdami oraz zajmujący się załadunkiem/rozładunkiem odpadów. Odwołujący - poza ogólnymi stwierdzeniami dotyczącymi celu wprowadzenia przepisu art. 95 PZP - nie przedstawił przekonujących argumentów świadczących o tym, że analiza Zamawiającego na tle zastosowania art. 95 ust. 1 i 2 PZP była błędna. Odnosząc się do twierdzeń Odwołującego Zamawiający dodał, że z oczywistych względów powyższy obowiązek nie dotyczy samego Wykonawcy (w tym wspólników spółek osobowych), który osobiście realizować będzie wyżej wymienione czynności na zasadzie jednoosobowej działalności gospodarczej (samozatrudnienie). Szczegółowa treść odpowiedzi na odwołanie znajduje się w aktach niniejszej sprawy odwoławczej. Po przeprowadzeniu posiedzenia i rozprawy z udziałem stron i uczestników postępowania, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Izba stwierdziła istnienie materialnoprawnych przesłanek do wniesienia odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy PZP. Izba nie stwierdziła przesłanek do odrzucenia odwołania. Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. w szczególności dokumentację przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz dokumenty załączane przez strony do pism procesowych i składane na rozprawie. W zakresie ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy należy zwrócić uwagę na następujące zapisy dokumentów zamówienia: Zgodnie z § 9 ust. 2 wzoru umowy: „Wykonawca zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Zamawiającego kary umownej w przypadku nieosiągnięcia wymaganych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania wymaganych obowiązującymi przepisami prawa. Zamawiający wyliczy Wykonawcy z tego tytułu wysokość kary w sposób określony w art. 9x ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.” Zgodnie z § 8 ust. 6 wzoru umowy: „Brak raportu podpisanego przez Zamawiającego lub podpisanie go z uwagami stwierdzającymi niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy skutkuje uznaniem umowy za niewykonaną lub nienależycie wykonaną, co stanowi podstawę do nie zapłacenia za usługę.” Zgodnie z § 12 ust. 1 wzoru umowy: „Wykonawca zobowiązuje się do zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, przez cały okres realizacji zamówienia, osób wykonujących czynności: kierowanie pojazdami, załadunek/rozładunek odpadów.” Uzasadnienie prawne: Zarzut nr 1: Zgodnie z art. 3b ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. z 2024 r., poz. 399 – dalej jako: „ucpg”) gminy są obowiązane osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w wysokości co najmniej 55% wagowo - za rok 2025. W ust. 1a przywołanego powyżej przepisu wskazano, że poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oblicza się jako stosunek masy odpadów komunalnych przygotowanych do ponownego użycia i poddanych recyklingowi do masy wytworzonych odpadów komunalnych. Gmina, która nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 3b lub art. 3c - podlega karze pieniężnej obliczonej odrębnie dla wymaganego poziomu: 1) przygotowania odpadów komunalnych do ponownego użycia i recyklingu; 2) ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania; 3) składowania (art. 9z ust. 2a ucpg). Z zestawienia przytoczonych przepisów wynika, że obowiązek osiągnięcia wymaganego prawem poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów w odpowiedniej wysokości spoczywa na gminie, która narażona jest na nałożenie na nią kar pieniężnych w razie niewywiązywania się z ww. obowiązku. Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy (art. 3 ust. 1 ucpg). Dążąc do realizacji ww. zadania, wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany m. in. udzielić zamówienia publicznego na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, o których mowa w art. 6c, albo zamówienia publicznego na odbieranie i zagospodarowanie tych odpadów (art. 6d ust. 1 ucpg). Przepisy przewidują więc przeniesienie przez gminę obowiązku odbierania lub odbierania i zagospodarowania odpadów na wyspecjalizowany podmiot w drodze zamówienia publicznego, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Uwzględniając powyższe, jeśli gmina nie realizuje samodzielnie odbierania i zagospodarowania odpadów, zasadnym jest następcze obciążenie wykonawcy zamówienia publicznego karami umownymi z tytułu nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu, gdyż bez wątpienia sposób realizowania odbioru i zagospodarowania ma wpływ na osiągnięcie wymaganych wskaźników. Uzasadnionym jest więc by wykonawca zamówienia był odpowiednio zmotywowany by do ich osiągnięcia dążyć, jak też uzasadnionym jest by gmina otrzymała stosowną rekompensatę w razie nałożenia na nią kar pieniężnych w razie ich nieosiągnięcia. Izba identyfikuje czynność odbioru i zagospodarowania odpadów jako jedną z kluczowych czynności wpływających na osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu. W związku z powyższym Izba nie uwzględniła żądania głównego odwołania, które ukierunkowane było na wykreślenie ze wzoru umowy ww. kary umownej. Zdaniem Izby Odwołujący nie wykazał również by zasadnym było obniżenie jej tak dalece, jak wskazywano w treści odwołania. Biorąc jednak pod uwagę podniesione argumenty, zdaniem Izby zasadnym jest obciążenie odpowiedzialnością za niewywiązywanie się z obowiązku osiągnięcia odpowiednich poziomów recyklingu zarówno gminę, jak też wykonawcę odbierającego i zagospodarowującego odpady równomiernie. Wydając takie rozstrzygnięcie Izba wzięła pod uwagę to, że oprócz samego sposobu realizowania odbioru i zagospodarowania odpadów, na osiągnięcie wymaganych poziomów wpływ ma wiele innych czynników, na które nie ma wpływu wykonawca zamówienia publicznego. Przy czym te inne czynniki należy również odczytywać jako kluczowe w kontekście możliwości uzyskania odpowiednich poziomów recyklingu. W pierwszej kolejności Izba zgodziła się z Odwołującym, że wykonawca ma ograniczony wpływ na jakość odpadów odbieranych „u źródła”. Bezpośrednim czynnikiem wpływającym na to, czy wymagany poziom recyklingu uda się osiągnąć, jest jakość odbieranych frakcji odpadów. Teza ta ma potwierdzenie w Krajowym Planie Gospodarki Odpadami 2022 przyjętym w roku 2016 r., w którym wskazano, że „ilość oraz skład morfologiczny odpadów komunalnych w bardzo dużym stopniu zależą od miejsca ich powstawania, w tym przede wszystkim od zamożności społeczeństwa i związanego z nią poziomu konsumpcji wyrobów, ale także od pory roku.” (…). Jako jeden z czynników zapobiegania powstawania odpadów w gospodarstwach domowych wskazano na „edukację w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów, w tym w zakresie ponownego użycia przedmiotów w gospodarstwach domowych i w szczególności w zakresie docelowej zmiany ich pierwotnej funkcji lub przeznaczenia (…).” Z powyższego wynika, że wykonawca realizujący odbiór i zagospodarowanie odpadów ma ograniczony wpływ na jeden z podstawowych czynników warunkujących osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, tj. świadomość społeczeństwa związaną przede wszystkim z obowiązkiem należytego segregowania odpadów, a co za tym idzie – na jakość odbieranych odpadów u źródła. Nie ulega wątpliwości, że świadomość ta w poszczególnych rejonach będzie na różnym poziomie, a na jej kształtowanie wpływ mają m. in. działania podejmowane przez gminę, mające charakter edukacyjny, ale nie tylko. Gmina ma obowiązek przedsięwziąć szereg działań, których celem ma być ogólnie pojęte „utrzymanie czystości i porządku”. Działania te wymienione są w art. 3 ust. 2 ucpg, a objęcie wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem gospodarowania odpadami komunalnymi jest tylko jednym z nich. Za równie istotne należy uważać pozostałe obowiązki gmin w tej materii, w tym wskazany w pkt 8 ww. przepisu obowiązek prowadzenia działań informacyjnych i edukacyjnych w zakresie prawidłowego gospodarowania odpadami komunalnymi, w szczególności w zakresie selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Także ustawodawca dostrzega istotę kształtowania przez gminy zachowań mieszkańców w zakresie prawidłowego gospodarowania odpadami komunalnymi, w szczególności w zakresie selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Jak bowiem uregulowano w art. 9z ust. 1 ucpg gmina, która nie tworzy warunków niezbędnych do utrzymania czystości i porządku na swoim terenie, o których mowa m. in. w art. 3 ust. 2 pkt 8 - podlega karze pieniężnej w wysokości od 1000 zł do 100 000 zł. Izba nie zgodziła z twierdzeniem Odwołującego, że wykonawca nie ma żadnego wpływu na jakość odpadów odbieranych u źródła. Wskazać należy, że zgodnie z § 7 ust. 6 pkt 1 lit. d) wzoru umowy wykonawca zobowiązany jest m. in. do „wykonywania kontroli selektywnej zbiórki odpadów prowadzonej przez właścicieli nieruchomości a w przypadku ich niedopełnienia zobowiązany jest przyjąć odpady jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i niezwłocznie pisemnie powiadomić o tym fakcie Zamawiającego. Przed zakwalifikowaniem odpadów segregowanych do zmieszanych, w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku w zakresie selektywnego zbierania odpadów komunalnych, sporządzić dokumentację zdjęciową na poziomie umożliwiającym Zamawiającemu wydanie decyzji administracyjnej naliczającej zmianę wysokości opłaty.” Z powyższego postanowienia umownego wynika, że wykonawca dysponuje środkiem dyscyplinującym właścicieli nieruchomości do bardziej rzetelnego prowadzenia selektywnej zbiórki odpadów. Wykonawca powinien więc dołożyć wszelkich starań by kontrole takie były prowadzone regularnie i rzetelnie, co zdaniem Izby może wpływać w pewnym stopniu na zachowania mieszkańców. Nie bez znaczenia pozostaje jednak to, że odpowiednia motywacja w tym zakresie powinna również towarzyszyć działaniom gminy (a konkretnie jej organom), która ostatecznie wydaje decyzję administracyjną dotyczącą zmiany wysokości opłaty. Jak wynika z art. 6ka ust. 3 ucpg to wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Tym samym może zaistnieć sytuacja, w której nawet pomimo rzetelnych kontroli prowadzonych przez wykonawcę, ostatecznie podwyższone opłaty nie zostaną nałożone. W każdym razie, odbywa się to bez udziału i wpływu wykonawcy zamówienia publicznego. Dalej należy wskazać, że na osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu ma wpływ również to, jakie konkretnie frakcje odpadów są odbierane bowiem w przypadku odpadów zmieszanych tylko znikoma ich ilość jest następnie poddawana recyklingowi – według szacunków Odwołującego ok. 2-4%. Jak wykazał to Odwołujący, w przypadku gminy Jakubów niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne stanowiły główną ilość zbieranych na terenie gminy odpadów komunalnych wynoszącą ponad 45% (Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy Jakubów za 2023 r.). Z powyższego wynika, że wszystkie pozostałe odpady musiałyby zostać w niemal 100% poddane recyklingowi by wymagane na 2025 r. poziomy zostały osiągnięte, co zdaniem Izby jestem zadaniem zbliżonym do niemożliwego. Nie bez znaczenia przy ocenie zasadności postawionego zarzutu jest tryb, w którym kary, o których mowa w art. 9z ust. 2a ucpg są wymierzane. Kary pieniężne, o których mowa w art. 9y ust. 1 i 2, art. 9z ust. 1-2a, 4, 6 i 7 oraz art. 9za, nakłada, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska (art. 9zb ust. 2 ucpg). Oblicza się je w sposób określony w art. 9x ust. 3. Z kolei zgodnie z art. 9zb ust. 3 ucpg Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w drodze decyzji, może zawiesić zapłatę kar, o których mowa w art. 9z ust. 2 i 2a, lub je umorzyć. Z powyższego wynikają dwa zasadnicze elementy przemawiające na korzyść Odwołującego. Po pierwsze opisana wyżej kara pieniężna jest wymierzana w postępowaniu administracyjnym, którego stroną jest gmina, a nie podmiot świadczący usługę odbioru i zagospodarowania odpadów. Wykonawca zamówienia publicznego nie ma więc żadnego wpływu na przebieg tego postępowania. Co więcej, samo nałożenie kary nie jest jeszcze jednoznaczne z obowiązkiem jej zapłaty. Jak wynika z art. 9zb ust. 3 możliwe jest bowiem zawieszenie zapłaty kary lub jej umorzenie. Powyższe jest jednak uzależnione od przedstawienia przez gminę udokumentowanego wniosku dotyczącego podjętych działań naprawczych zmierzających do usunięcia przyczyny nałożenia tej kary (art. 9ze ust. 2 ucpg). Po usunięciu przyczyn nałożenia kary pieniężnej kara ta podlega umorzeniu (art. 9ze ust. 3 ucpg). Zdaniem Izby trudno oczekiwać by Zamawiający, który w całości przerzuci na wykonawcę odpowiedzialność z tytułu nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu poprzez ustanowienie kar umownych w wysokości równiej nałożonym karom administracyjnym, miał interes w podejmowaniu działań na rzecz zawieszenia lub umorzenia nałożonych kar. Trudno oczekiwać by w takiej sytuacji Zamawiającemu zależało na tym, by kary te zostały zawieszone lub umorzone, zwłaszcza że podjęcie takich działań wymagałoby niewątpliwie zaangażowania konkretnych zasobów Zamawiającego np. kadrowych czy finansowych. Nie bez znaczenia dla sprawy ma również powoływana przez Odwołującego okoliczność wejścia w życie tzw. systemu kaucyjnego. Zdaniem Izby istnieje duże prawdopodobieństwo, że w związku ze zwrotem kaucji za niektóre rodzaje opakowań, system ten będzie popularny wśród mieszkańców. To z kolei może wpłynąć na to, że wykonawca odbierający i zagospodarowujący odpady zostanie pozbawiony znacznej ilości odpadów, które są najbardziej wartościowe z punktu widzenia recyklingu i stanowią główny strumień odpadów kierowanych do recyklingu. To z kolei może skutkować jeszcze wyższym udziałem odpadów nienadających się do recyklingu w masie odpadów komunalnych odbieranych w ramach umowy, a co za tym idzie, na wyższe prawdopodobieństwo nałożenia na wykonawcę spornej kary umownej. Oczywiście na dzień dzisiejszy nie można przewidzieć skali wpływu systemu kaucyjnego na rodzaj i ilość odbieranych przez wykonawcę odpadów, jednak zdaniem Izby jest to okoliczność, którą należy mieć na względzie. Mając na uwadze powyższe argumenty, sytuacja w której wykonawca odbierający i zagospodarowujący odpady w całości obciążony jest odpowiedzialnością za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, jest zdaniem Izby niesprawiedliwa. Niewątpliwie ustanowienie kary umownej odpowiadającej jeden do jednego karze, jaka może zostać nałożona na gminę, stanowi nadużycie przysługującego Zamawiającemu prawa podmiotowego do ukształtowania postanowień wzoru umowy w sprawie zamówienia publicznego. Wskazać bowiem należy, że na osiągnięcie wymaganych wskaźników wpływ ma szereg okoliczności i nie za wszystkie z nich odpowiedzialny jest wykonawca zamówienia publicznego. Odpowiedzialność za część z nich, które zdaniem Izby są równie istotne, ponosi Zamawiający. Wobec tego brak jest podstaw do uznania, że tylko jeden z tych podmiotów powinien być obciążany konsekwencjami finansowymi stanu rzeczy, za który odpowiada więcej podmiotów. Z tego powodu Izba zdecydowała się nakazać Zamawiającemu obniżenie kary umownej opisanej spornym postanowieniem umownym do wysokości 50% kary nałożonej na zamawiającego w sposób określony w art. 9x ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Taki rozkład będzie zdaniem Izby wzajemnie motywował oba podmioty do współpracy na rzecz osiągnięcia wymaganych wskaźników i zapewni sprawiedliwie rozłożenie odpowiedzialności w razie ich niedotrzymania. W podobnym tonie na temat opisywanych kar umownych wypowiedziała się Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 31 stycznia 2024 r., sygn. akt: KIO 102/24. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela poglądy wyrażone przez Izbę w przywołanym wyroku, w zakresie w jakim orzeczenie to dotyczy kar umownych z tytułu nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu. Zarzut nr 2: W zakresie przedmiotowego zarzutu zasadnym jest odwołanie się do następujących postanowień wzoru umowy: § 8 ust. 4: Podstawą wystawienia faktury będzie zaakceptowanie przez Zamawiającego miesięcznych raportów zawierających ilość (Mg) odebranych odpadów z nieruchomości zamieszkałych z podziałem na poszczególne frakcje, potwierdzone kartami przekazania odpadów do instalacji i dowodami wagowymi. § 8 ust. 5: Faktura wystawiona przed datą zaakceptowania raportu przez Zamawiającego do czasu sporządzenia właściwych korekt, nie będzie stanowiła podstawy do wypłaty wynagrodzenia Wykonawcy. Termin płatności faktury o której mowa powyżej wynosił będzie 14 dni od daty dostarczenia właściwych korekt. § 8 ust. 6: Brak raportu podpisanego przez Zamawiającego lub podpisanie go z uwagami stwierdzającymi niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy skutkuje uznaniem umowy za niewykonaną lub nienależycie wykonaną, co stanowi podstawę do nie zapłacenia za usługę. Izba uznała, że Odwołujący nie wykazał by § 8 ust. 6 wzoru umowy, który powinien być czytany łącznie z ust. 4 i 5, naruszał przepisy powołane przez Odwołującego w ramach podnoszonego zarzutu. Z przywołanych wyżej zapisów umownych wynika, że miesięczne raporty zawierające ilość odebranych odpadów, potwierdzone kartami przekazania odpadów do instalacji i dowodami wagowymi, będą stanowiły podstawę do dokonania płatności wykonawcy zamówienia. Powyższe koresponduje z § 8 ust. 1 umowy, zgodnie z którym za wykonanie usług będących przedmiotem umowy wykonawcy przysługuje wynagrodzenie za 1Mg odpadów, ustalone zgodnie z ofertą. Słusznie zatem Zamawiający wskazywał, że gdy wynagrodzenie umowne jest ustalone wg. stawki za 1Mg, niezbędnym z puntu widzenia interesów obu stron jest określenie dokumentów źródłowych dotyczących ilości odebranych odpadów w celu ustalenia wynagrodzenia Wykonawcy według określnej umową stawki. Co więcej, raporty te muszą znajdować odzwierciedlenie oraz potwierdzenie w kartach przekazania odpadów do instalacji i dowodach wagowych. Powyższe postanowienia umowne wydają się oczywiste z punktu widzenia sposobu ustalenia wynagrodzenia wykonawcy. Zamawiający by uiszczać wynagrodzenie na podstawie raportów, wymaga dodatkowo ich potwierdzenia dodatkowymi dokumentami, tak by płatność obejmowała faktyczny zakres świadczonej usługi. Izba nie znajduje w tych postanowieniach niczego nieracjonalnego. Co więcej, zdaniem Izby nie jest również tak jak wskazuje Odwołujący, że postanowienie § 8 ust. 6 jest nieprecyzyjne, ogólnikowe i powodujące dowolność w ocenie raportu przez Zamawiającego. Zdaniem Izby ww. postanowienie precyzyjne formułuje obowiązki wykonawcy związane z miesięcznym raportowaniem oraz dokumentami, jakie muszą zostać przez niego złożone. Z analizy ww. postanowienia umownego nie wynika również, że jakiekolwiek uwagi Zamawiającego mogą wstrzymać płatność na rzecz wykonawcy. Postanowienia wzoru umowy wskazane w § 8 ust. 4-6 dotyczą raportów, w których powinny znaleźć się dane dotyczące ilości odpadów i ich wagi. Nie sposób zatem uznać by uwagi Zamawiającego mogły dotyczyć czegoś innego niż poprawności danych znajdujących się w składanych raportach, a dotyczących właśnie ilości i wagi odpadów odebranych (np. w sytuacji, gdy z raportów wynikać będą dane inne niż z dowodów wagowych). Co więcej, § 8 ust. 6 mówi o tym, że jedynie uwagi stwierdzające niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy mogą skutkować wstrzymaniem płatności wykonawcy. Nie jest więc tak, że jakiekolwiek uwagi mogą wstrzymywać płatności, a jedynie takie, które wskazywać będą na niewykonanie lub nienależyte wykonania zobowiązania. Nie ma więc racji Odwołujący, że ww. postanowienie daje Zamawiającemu dowolność w ocenie składanych raportów. Trudno zaakceptować stanowisko Odwołującego by w sytuacji, gdy istnieją rozbieżności w zakresie ilości odebranych odpadów, a właśnie ich ilość przesądza o wysokości wynagrodzenia, Zamawiający bezrefleksyjne dokonywał płatności na rzecz wykonawcy. Zamawiający ma prawo w taki sposób konstruować postanowienia umowne by płatność dokonywana była za rzeczywisty zakres wykonanej usługi. Izba nie doszukała się w kwestionowanych zapisach umownych naruszenia przepisów wskazywanych przez Odwołującego, czego skutkiem jest oddalenie odwołania w tej części. Zarzut nr 3: Zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy PZP zamawiający określa w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia na usługi lub roboty budowlane wymagania związane z realizacją zamówienia w zakresie zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie stosunku pracy osób wykonujących wskazane przez zamawiającego czynności w zakresie realizacji zamówienia, jeżeli wykonanie tych czynności polega na wykonywaniu pracy w sposób określony w art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878 i 1222). Treść ww. przepisu co do zasady zbieżna jest z obowiązującym przed wejściem w życie nowej ustawy PZP art. 29 ust. 3a. Na gruncie ww. przepisu Urząd Zamówień Publicznych wydał opinię uwzględniającą wspólne stanowisko Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych oraz Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia 28 kwietnia 2017 r. (opinia ta opublikowana jest na stronie internetowej UZP). Jak można przeczytać w ww. opinii ustawodawca wprowadzając w życie ww. przepis „miał na celu zobligowanie zamawiających do dokonania oceny, czy przy realizacji konkretnego zamówienia publicznego na usługi lub roboty budowlane wykonanie określonych czynności będzie zawierało cechy stosunku pracy. Jeśli wystąpią te czynności, to po stronie zamawiającego będzie spoczywał obowiązek określenia w opisie przedmiotu zamówienia wymagania zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane przez zamawiającego czynności. Podstawą prawną do określenia, czy czynności wykonywane przez pracowników wykonawcy/podwykonawcy polegają na wykonywaniu pracy, stanowi art. 22 § 1 Kodeksu pracy.” (…) „Natomiast, w każdym postępowaniu na usługi lub roboty budowlane na zamawiającym będzie spoczywał ciężar ustalenia, czy takie czynności będą wchodziły w realizację zamówienia.” Na tożsamym stanowisku stoją komentatorzy. Przykładowo można wskazać na następującą opinię: „Regulacja art. 95 PZP ma na celu zobligowanie zamawiającego do dokonania oceny, czy przy realizacji konkretnego zamówienia publicznego na usługi lub roboty budowlane wykonanie określonych czynności będzie odpowiadało cechom stosunku pracy. Jeśli wystąpią te czynności, to po stronie zamawiającego spoczywa obowiązek określenia w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia wymagania zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane przez zamawiającego czynności.” (tak: A. Matusiak, w: Prawo zamówień publicznych. Komentarz pod red. M. Jaworskiej, Legalis). Słusznie zatem wskazywał Zamawiający, że ustalenie pracowniczego charakteru czynności personelu kierującego pojazdami oraz zajmującego się załadunkiem/rozładunkiem odpadów, a co za tym idzie wprowadzenie do OPZ stosownych zapisów zgodnych z art. 95 ust. 1 ustawy PZP, było efektem przeprowadzonych przez niego analiz. Czynności Zamawiającego są zatem zbieżne z przywołanymi wyżej poglądami. Zdaniem Izby brzmienie art. 95 ust. 1, tj. wyrażenie „jeżeli wykonanie tych czynności polega na wykonywaniu pracy w sposób określony w art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy”, odnosi się właśnie do obowiązku przeprowadzenia przez Zamawiającego stosownej analizy, który jeśli dojdzie do wniosku, że wykonanie określonych czynności polega na wykonywaniu pracy w sposób określony w KP, to ma obowiązek zawarcia w OPZ stosownych zapisów. Zamawiający powyższe uczynił, a Odwołujący nie wykazał by przedmiotowy zapis w jakikolwiek sposób naruszał postulowane przez niego przepisy lub by analiza Zamawiającego w zakresie zidentyfikowania czynności polegających na wykonywaniu w sposób określony w KP była błędna. Na marginesie trzeba jednak dodać, że wprowadzenie do OPZ zapisów zgodnych z art. 95 ust. 1 ustawy PZP, nie powinno ograniczać konkurencji. Przepis ten, a co za tym idzie – również postanowienia OPZ, nie znajdą więc zastosowania w przypadku osobistego wykonywania zamówienia przez osobę fizyczną, w tym również do przedsiębiorcy prowadzącego indywidualną działalność gospodarczą (tak: art. 95 Prawo zamówień publicznych Komentarz – pod redakcją Huberta Nowaka i Mateusza Winiarza). Nie będzie on również dotyczył wspólników spółek prawa handlowego, którzy mogą świadczyć pracę na rzecz spółki poza stosunkiem pracy (np. art. 48 Kodeksu spółek handlowych w przypadku spółki jawnej, art. 176 KSH w przypadków spółki z ograniczoną odpowiedzialnością). Z powyższego wynika, że w sytuacjach, w których wykonawca „osobiście” będzie wykonywał określone czynności objęte przedmiotem zamówienia, ww. postanowienie OPZ nie znajdzie zastosowania. Zdaniem Izby powyższe jest oczywiste i nie wymaga żadnej modyfikacji dokumentów zamówienia. Skutkiem takiego zapatrywania jest oddalenie odwołania w omawianym zakresie. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 557 w zw. z art. 575 ustawy PZP oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Przewodniczący: ……………………… …
- Odwołujący: MS-EKO Sp. z o.o.Zamawiający: Gminę SkarżyskoKamienna…Sygn. akt: KIO 2929/25 WYROK Warszawa, dnia 1 września 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Małgorzata Matecka Protokolant:Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu14 lipca 2025 r. przez wykonawcę MS-EKO Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawiew postępowaniu prowadzonym przez Gminę SkarżyskoKamienna orzeka: 1.Oddala odwołanie. 2.Kosztami postępowania obciąża odwołującego i: 2.1.zalicza do kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 17 zł 00 gr (słownie: siedemnaście złotych zero groszy) poniesioną przez zamawiającego tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa; 2.2.zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego kwotę 3 617 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: Sygn. akt: KIO 2929/25 Uzasadnienie Zamawiający Gmina Skarżysko-Kamienna (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pod nazwą „Odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych z tereny Gminy Skarżysko – Kamienna od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dniu 2 lipca 2025 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod nr 2025/S 124425993. I. W dniu 14 lipca 2025 r. wykonawca MS-EKO Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Odwołujący”) wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołaniewobec treści dokumentów zamówienia, w tym w szczególności postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia („SW Z”), Opisu Przedmiotu Zamówienia („OPZ”) oraz projektowanych postanowień umowy. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów, w tym przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (dalej: „ustawa Pzp”): 1.art. 99 ust. 1, 2 i 4 oraz art. 433 pkt 2 i 3 w zw. z art. 431 ustawy Pzp w zw. z art. 58 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny („Kc”), w zw. z art. 3531 Kc w zw. z art. 387 § 1 Kc w zw. z art. 16 ustawy Pzp przez nałożenie na wykonawcę w OPZ ust. 12 i projektowanych postanowień umowy obowiązku osiągnięcia wskazanego w dokumentach zamówienia poziomu recyklingu i przygotowania do ponownego użycia odpadów komunalnych” (dalej: „Poziom Recyklingu”), a za rok 2026 dodatkowo na poziomie wyższym niż wskazany w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach: -bez uwzględnienia wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty w tym bez uwzględnienia przeważającego udziału frakcji odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, słabej jakość selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła", wprowadzenia systemu kaucyjnego, sposobu obliczania poziomów recyklingu, dominującej roli Zamawiającego w gminnym systemie gospodarki odpadami, uwarunkowań rynkowych w zakresie recyklingu odpadów, rygorystycznych wymogów jakościowych stawianych przez recyklerów), -bez wskazania realnych metod, w jaki sposób Wykonawca ma ten obowiązek zrealizować, -bez zapewnienia Wykonawcy odpowiednich narzędzi pozwalających na realizację tego obowiązku, -bez realnego i efektywnego współdziałania Zamawiającego w zakresie zapewnienia osiągnięcia wymaganego Poziomu Recyklingu, -przez nałożenie na Wykonawcę obowiązku, który mogą zrealizować jedynie podmioty trzecie, za których działanie Wykonawca nie ponosi odpowiedzialności, tj. mieszkańcy Gminy Skarżysko- Kamienna, -przez nałożenie na Wykonawcę obowiązku obiektywnie niemożliwego do zrealizowania w Gminie SkarżyskoKamienna, -przez nałożenie na Wykonawcę obowiązku wewnętrznie sprzecznego, tj. z jednej strony obowiązku odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych z nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, a więc takich, jakie wytworzą ci mieszkańcy i przekażą Wykonawcy do odbioru i zagospodarowania, które to odpady nie odpowiadają Poziomom Recyklingu, a z drugiej wymaganie od Wykonawcy osiągnięcia Poziomów Recyklingu, -przez nałożenie obowiązku osiągnięcia Poziomu Recyklingu na rok 2026 na wyższym poziomie niż wskazany w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, pomimo braku obiektywnej możliwości osiągnięcia Poziomu Recyklingu wskazanego w ww. ustawie, -stanowi to naruszenie zasad współżycia społecznego i społeczno-gospodarczego przeznaczeniem prawa do ustalania warunków realizacji zamówienia przez nałożenie na Wykonawcę obowiązku, podczas gdy oczywiste jest, że Wykonawca nie ma wpływu na osiągnięcie Poziomu Recyklingu, a nadto obowiązek ten stanowi świadczenie obiektywnie niemożliwe do zrealizowania z uwagi na przeważający strumień odpadów zmieszanych w przedmiocie zamówienia i zbyt niski strumień odpadów selektywnie żebranych jakie mogą zostać przekazane do recyklingu, -stanowi to naruszenie zasad współżycia społecznego, równowagę stron umowy oraz zasady uczciwej konkurencji, jako że zakłada nadmiernie obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym w zakresie obowiązku osiągnięcia Poziomu Recyklingu odpadów komunalnych w sytuacji, gdy ich osiągnięcie na poziomie oczekiwanym przez Zamawiającego jest obiektywnie niemożliwe do spełnienia przez wykonawcę w toku realizacji przedmiotowej usługi, co musi być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, bowiem a priori obciąża wykonawcę odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na wykonawcę może powstać nawet przy dochowaniu przez niego najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niego niezależnych, jednocześnie działanie takie narusza art. 16 ustaw Pzp, gdyż obowiązek nałożony na wykonawcę pozostaje nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i jako taki narusza zasadę uczciwej konkurencji; 2.art. 99 ust. 1 i art. 433 pkt 2 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 471 i art. 472 Kc przez zastrzeżenie w § 17 ust. 1 pkt e) projektowanych postanowień umowy od Wykonawcy na rzecz Zamawiającego kary umownej za niewywiązanie się z wymaganego przepisami poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych: za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych (Poziom Recyklingu) w wysokości obliczonej jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i brakującej masy odpadów komunalnych wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych (poziom Recyklingu), które to zastrzeżenie: -stanowi przypisanie odpowiedzialności wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi Zamawiający (jako władze Gminy i mieszkańcy Gminy), w szczególności w zakresie osiągnięcia Poziomu Recyklingu, -stanowi to ustalenie kary umownej za zachowanie Wykonawcy niezwiązane z prawidłowym wykonaniem umowy, bowiem Wykonawca może zrealizować umowę z dochowaniem najwyższej staranności, a mimo tego nie osiągnąć wymaganego Poziomu Recyklingu, stanowi zatem rozszerzenie odpowiedzialności o charakterze gwarancyjnym, -stanowi naruszenie zasad współżycia społecznego i społeczno-gospodarczego przeznaczeniem prawa do ustalania warunków realizacji zamówienia przez nałożenie na Wykonawcę obowiązków i kar, podczas gdy oczywiste jest, że Wykonawca nie ma wpływu na osiągnięcie Poziomu Recyklingu oraz nałożenie ww. kar jest niezgodne z ich przeznaczeniem wskazanym w art. 471 Kc oraz z innymi przepisami Kodeksu cywilnego wskazanymi w odwołaniu, -nie uwzględnia faktu, że na osiągnięcie Poziomu Recyklingu mają wpływ przede wszystkim okoliczności od Wykonawcy niezależne oraz w sposób zakładający nierównomierne rozłożenie ryzyk kontraktowych pomiędzy strony umowy, co stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy recyklingu, przy jednoczesnym ograniczonym wpływie wykonawcy na osiągane poziomy recyklingu (przeważający udział frakcji odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, słaba jakość selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła", sposób obliczania poziomów recyklingu, rola Zamawiającego w gminnym systemie gospodarki odpadami, uwarunkowania rynkowe w zakresie recyklingu odpadów, rygorystyczne wymogi jakościowe stawiane przez recyklerów), -niezależnie od powyższego, nakłada odpowiedzialność w oderwaniu o jakiejkolwiek szkody Gminy i bez uwzględnienia tego czy i w jakim zakresie Gmina została obciążona karą za nieosiągnięcie Poziomu Recyklingu. W związku z podniesionymi zarzutami Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1.W zakresie zarzutu nr 1 Odwołujący zażądał usunięcia z SW Z obowiązku osiągnięcia przez Wykonawcę Poziomu Recyklingu Gminy lub też wskazania w SW Z lub też takie sformułowanie postanowień OPZ i umowy, z których wynikać będzie, że Wykonawca ma obowiązek dążyć do osiągnięcia jak najwyższego Poziomu Recyklingu przez obowiązek przekazywania odpadów komunalnych do podmiotów uprawnionych celem zagospodarowania odpadów do procesów recyklingu co najmniej 70% opakowań ze szkła, 70% opakowań z papieru i tektury, 70% zmieszanych odpadów opakowaniowych do procesów rozsortowania celem wysortowania odpadów nadających się do recyklingu, 80% odpadów ulegających biodegradacji przekazać podmiotowi, który podda odpad procesom biologicznego przetwarzania odpadów. 2.W zakresie zarzutu nr 2 Odwołujący zażądał usunięcia § 17 ust. 1 lit e) Wzoru umowy lub ewentualnie nałożenia na Wykonawcę odpowiedzialności w postaci kary umownej, gdy Wykonawca nie będzie w sposób zawiniony dążyć do osiągnięcia jak najwyższego Poziomu Recyklingu i w sposób zawiniony nie będzie przekazywać odpadów komunalnych do podmiotów uprawnionych celem zagospodarowania odpadów do procesów recyklingu co najmniej 70% opakowań ze szkła, 70% opakowań z papieru i tektury, 70% zmieszanych odpadów opakowaniowych do procesów rozsortowania celem wysortowania odpadów nadających się do recykling, 80% odpadów bio do biologicznego przetwarzania odpadów przy czym wysokość kary umownej naliczona zostanie w wysokości iloczyn masy nieprzekazanej do odpowiedniego podmiotu (różnica między masą która powinna być przekazana i rzeczywista przekazana masa) i jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Na posiedzeniu z udziałem stron w dniu 26 sierpnia br. Odwołujący oświadczył, że modyfikuje żądanie w zakresie zarzutu nr 1, tj. zastępuje sformułowanie "70% zmieszanych odpadów opakowaniowych" sformułowaniem "50% zmieszanych odpadów opakowaniowych", a ponadto dokonuje analogicznej modyfikacji w zakresie żądania dotyczącego zarzutu nr 2 (str. 12 oraz 16 odwołania). Odwołujący przedstawił następujące uzasadnienie podniesionych zarzutów: W OPZ Zamawiający wymaga od wykonawcy spełnienia poniższego wymagania w zakresie osiągnięcia poziomu recyklingu w odniesieniu do wszystkich odebranych w ramach całej umowy odpadów: 12. Poziom recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami a) Wykonawca zobowiązany jest do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w odniesieniu do wszystkich odebranych w ramach całej umowy odpadów w wysokości co najmniej: - 55% wagowo – za rok 2025 - 60% wagowo – za rok 2026 b) Sposób obliczenia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych: Poziomy przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oblicza się zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 sierpnia 2021r. (poz. 1530) tj. zgodnie ze wzorem: Mr P = ---- x 100% Mw gdzie: P – oznacza poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, wyrażony w %, Mr – oznacza łączną masę odpadów komunalnych przygotowanych do ponownego użycia i poddanych recyklingowi, wyrażoną w Mg, Mw – oznacza łączną masę wytworzonych odpadów komunalnych, wyrażoną w Mg c) Druk, na którym należy obliczyć poziomy przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych stanowi załącznik Nr 3.7 do umowy. Do druku należy dołączyć dokumenty potwierdzające poziomy przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych jednoznacznie wskazujące, jaki podmiot przeprowadził jaki proces. d) Do dnia 31 stycznia 2026 r., 31 stycznia 2027 r. Wykonawca zobowiązany jest dostarczyć: - Prawidłowo wypełniony Druk - poziom recyklingu. Niedostarczenie druku – poziom recyklingu, dostarczenie go nieprawidłowo wypełnionego, niedostarczenie dokumentów potwierdzających przygotowanie do ponownego użycia i recykling odpadów komunalnych wstrzymuje płatność w/w faktur VAT, do momentu dostarczenia prawidłowych dokumentów. - Dokumenty potwierdzające przygotowanie do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych. Dokumentem potwierdzającym spełnienie obowiązku wymaganego w zdaniu poprzednim może być oświadczenie przedsiębiorstwa o osiągniętym poziomie recyklingu oraz o sposobie i masie zagospodarowanych odpadów w poszczególnych instalacjach. Druk – poziom recyklingu składany jest za dany rok kalendarzowy w trakcie trwania umowy w terminach określonych powyżej. e) Niewywiązanie się z wymaganego przepisami poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych obwarowane jest sankcją w postaci kary w wysokości i na warunkach określonych § 17 ust. 1 lit e) umowy. W OPZ i w projektowanych postanowieniach umowy przewidziano sposób realizacji tego obowiązku przez Wykonawcę (w tym w zakresie obliczania i raportowania Poziomów Recyklingu). Zgodnie § 17 ust. 1 lit e) projektowanych postanowień umowy Zamawiający przewidział też karę umowną za niewywiązanie się z wymaganego przepisami poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz za niedopełnienie obowiązku ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania: za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w wysokości obliczonej jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i brakującej masy odpadów komunalnych wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych lub ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania. Zarzut 1 Wprowadzony w dokumentach zamówienia obowiązek osiągnięcia przez wykonawcę Poziomu recyklingu jest niemożliwy do osiągnięcia, a jako taki jest nadmierny i nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia. Zgodnie z art. 3b ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r. poz. 733), dalej: „ucpg” gminy są obowiązane osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w wysokości co najmniej 55% wagowo – za rok 2026 i 56% wagowo – za rok 2026. Zamawiający za rok 2026 wskazał 60%. Przy czym Poziom Recyklingu oblicza się jako stosunek masy odpadów komunalnych przygotowanych do ponownego użycia i poddanych recyklingowi do masy wytworzonych odpadów komunalnych (art. 3b ust. 1a ucpg). Oznacza to, że obowiązek osiągania Poziomu Recyklingu odpadów komunalnych w określonych wysokościach nałożony został bezpośrednio na gminę i stanowi jej zadanie i to gmina ponosi odpowiedzialność za jego nieosiągnięcie. Poziom ten nie dotyczy także jedynie odpadów odebranych z nieruchomości zamieszkanych przez mieszkańców (jak niniejsze zamówienie), ale całego strumienia odpadów komunalnych gminy. Przy czym należy tu przypomnieć, że pojęcie „gmina” nie odnosi się jedynie do jej wójta/burmistrza/prezydenta miasta, rady gminy/miasta, pracowników urzędów miejskich i innych podmiotów tworzonych przez gminę, lecz – co zostało wyraźnie wskazane w art. 1 i art. 2 z dnia 8 marca 1990 r. ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 40 z późn. zm.) – to „mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową”, a „ilekroć w ustawie jest mowa o gminie, należy przez to rozumieć wspólnotę samorządową oraz odpowiednie terytorium” (art. 1). Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1). Tym samym nie jest tak, że obowiązki nałożone ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach dotyczą tylko władz i pracowników gminy, a nie obejmują jej mieszkańców. Wynika to zresztą wprost z ust. 1 pkt 1 upcg: „Ustawa określa: 1) zadania gminy oraz obowiązki: a) właścicieli nieruchomości, b) właścicieli lokali w budynku wielolokalowym, w którym ustanowiono odrębną własność lokali, osób, którym służy tytuł prawny do lokalu w budynkach wielolokalowych, osób faktycznie zamieszkujących lub użytkujących te lokale lub osób faktycznie zamieszkujących lub użytkujących lokal należący do spółdzielni mieszkaniowej – dotyczące utrzymania czystości i porządku.” Zatem nierealizowanie tych obowiązków przez mieszkańców gminy, jest de facto brakiem realizacji tych obowiązków przez gminę. Co jest faktem powszechnie wiadomym, osiągnięcie Poziomu Recyklingu uzależnione jest od jakości odpadów i rodzajów (kodów) odpadów przekazywanych do odbioru i zagospodarowania przez mieszkańców Gminy oraz sposobu prowadzonej przez nich segregacji, na co Wykonawca nie ma wpływu – zarówno na samą jakość tych odpadów (która zależy od mieszkańców), jak i sposób oznaczania ich kodem oraz dalsze z nimi postępowanie (które wynika z przepisów prawa). Zgodnie z planowaną umową oraz przepisami prawa przedmiotem zamówienia jest odebranie i zagospodarowanie przez Wykonawcę odpadów dokładnie takiego rodzaju i jakości, jakie przekażą Wykonawcy mieszkańcy Gminy. Wykonawca zaś nie jest w stanie ingerować w odpady, które zostaną mu przekazane albo może to zrobić jedynie w znikomym stopniu, który nie wpływa znacząco na osiągnięty Poziom Recyklingu. Jedyne bowiem, co realnie może zrobić Wykonawca, to dołożyć należytej staranności w celu przekazania odebranych przez siebie odpadów, w stosunku do których możliwy jest recykling lub przygotowanie do ponownego użycia, do odpowiednich podmiotów przetwarzających odpady. W zakresie selektywnej zbiórki może jedynie kontrolować jej jakość przez mieszkańców, zgłaszając Zamawiającemu nieprawidłowości, jednak ma obowiązek odebrać odpady niezależnie od ich jakości. Nie ma możliwości administracyjnych ani jakichkolwiek innych, aby skutecznie wpływać na mieszkańców. Nie ma także żadnych możliwości, aby wpływać na rodzaj odpadów przekazywanych do zagospodarowania, ani na ilość poszczególnych frakcji. Nie ma wpływu też na to aby w strumieniu odebranych odpadów zwiększyła się ilość odpadów, które mogą zostać przekazane do recyklingu, a zmniejszyła tych, które nie mają takiego potencjału. Przy czym należy podkreślić, że w największej ilościowo masie odpadów, tj. odpadach zmieszanych, zgodnie z prawem nie powinno być odpadów nadających się do recyklingu lub ponownego użycia. Inne odpady, jak np. popioły już z samego swojego charakteru nie nadają się ani do recyklingu, ani ponownego użycia. Również przepisy prawa w znacznym stopniu ograniczają lub wręcz uniemożliwiają Wykonawcy możliwość prowadzenia przez siebie segregacji odpadów odebranych od mieszkańców, nawet jeśli technicznie byłby w stanie tego dokonać, np. art. 6ka ucpg, zgodnie z którym w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane). Co do zasady Wykonawca odbierający odpady nie może ich sam posegregować. Zresztą nawet w przypadku możliwości przeprowadzenia takiej segregacji instalacje są w stanie wysegregować jakieś 2-3% masy z odpadów zmieszanych. Także sposób obliczania Poziomów Recyklingu ujemnie wpływa na możliwe do osiągnięcia wysokości. Pomimo że z roku na rok przepisy (przywołany art. 3b ucpg) nakładają na Gminę coraz bardziej restrykcyjne Poziomy Recyklingu (wagowo 20% za rok 2021, 25% za rok 2022, 35% za rok 2023, 45% za rok 2024, 55% za rok 2025, 56% za rok 2025) struktura segregacji wśród mieszkańców nie zmienia się znacząco w ostatnich latach, a w Gminie SkarżyskoKamienna w żadnym wypadku nie osiąga ona 55% czy 56% masy, tym bardziej 60%. Odwołujący powołał się na dane wynikające z SWZ (tabela z danymi w odwołaniu). Taka struktura odpadów nie pozwala na wniosek, że możliwe będzie osiągnięcie poziomu recyklingu w wymaganym wymiarze. W każdym bowiem przypadku wielkość strumienia odpadów zmieszanych wynosi około 60% i będzie się zwiększać. Natomiast fakcje, które można przekazać do podmiotów, które mogą poddać odpady recyklingowi, i to też nie w całości, ponieważ każda frakcja zawiera w sobie zanieczyszczenia oraz frakcje nienadające się do recyklingu, to maksymalnie 30%. Tymczasem poziom do osiągniecia za 2025 r. to 55%, za 2026 r. 56% - wartość wskazana w przepisach, 60% według Zamawiającego w OPZ. Osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu w przypadku gdy około 60% strumienia odpadów w Gminie to odpady zmieszane, jest niemożliwe do zrealizowania. Dla odpadów zmieszanych możliwy do osiągnięcia poziom recyklingu wynosi zaledwie kilka procent. Jak wskazano powyżej. zasadniczo w odpadach zmieszanych w ogóle nie powinny znajdować się odpady nadające się do recyklingu lub ponownego użycia. Recyklingowi poddawane są frakcje odpadów zbieranych selektywnie (Zamawiający omyłkowo w pkt 10 wskazał kod frakcji 20 01 99, zamiast 20 02 01, Odwołujący uwzględnił odpady ulegające biodegradacji w strumieniu odpadów, który posiada potencjał w zakresie osiągania poziomów recyklingu), lecz ich udział w całym strumieniu odpadów jest zbyt mały, aby osiągnąć poziom recyklingu na poziomie 55 i 56% lub większym (60% jak określił Zamawiający w SWZ). Nawet przy niezgodnym z realiami założeniu, że wszystkie odpady zbierane selektywnie zostaną poddane recyklingowi w 100% brak jest możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu na wymaganym w dokumentach zamówienia poziomie, ponieważ odpady, które taką zdolność posiadają z uwagi na ich rodzaj stanowią ok. 30%. Nie jest natomiast realne, aby cały strumień tych odpadów był przeznaczony do recyklingu. Zamawiający zmierza do całkowitego obarczenia wykonawcy odpowiedzialnością za osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, a brak realizacji tego obowiązku sankcjonuje nałożeniem na wykonawcę kary umownej. Z uwagi na nałożenie na wykonawcę obowiązku osiągnięcia poziomów recyklingu, sporządzony przez Zamawiającego opis przedmiotu zamówienia nie spełnia wymagań określonych w art. 99 ust. 1 i ust. 2 Pzp. Przede wszystkim przedmiot zamówienia został opisany przez Zamawiającego w sposób nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, czego konsekwencją jest m.in. błędne przekonanie Zamawiającego, że to wykonawca ma bezpośredni wpływ na osiągnięcie wymaganych poziomów. W rzeczywistości w całym łańcuchu zdarzeń prowadzących do recyklingu, udział podmiotu odbierającego i zagospodarowującego odpady jest relatywnie niewielki. Odwołujący nie ma bowiem wpływu na to, jakie frakcje odpadów wytwarzają mieszkańcy ani nie dysponuje administracyjnymi narzędziami, aby polepszyć selektywną zbiórkę. W ocenie Odwołującego nałożenie na wykonawcę obowiązku osiągnięcia wskazanych Poziomów Recyklingu w wysokości określonej w dokumentacji postępowania jest żądaniem świadczenia niemożliwego w rozumieniu art. 387 § 1 Kc. Zdaniem Odwołującego niemożność ta ma charakter pierwotny i obiektywny – żaden wykonawca nie jest w stanie osiągnąć tak wysokich poziomów, jakich oczekuje Zamawiający, ze strumienia odpadów objętych przedmiotem zamówienia. Wprowadzenie przez Zamawiającego omawianego wymagania należy zatem uznać za naruszenie zasad współżycia społecznego oraz nadużycie prawa podmiotowego. Tym samym nakładanie na Wykonawcę obowiązku osiągnięcia Poziomu Recyklingu jest żądaniem świadczenia niemożliwego w rozumieniu art. 387 § 1 Kc – o czym wiedzą obie strony planowanej umowy. Zgodnie z tym przepisem umowa o świadczenie niemożliwe jest nieważna. Zgodnie z art. 387 § 1 k.c. umowa o świadczenie niemożliwe jest nieważna. Interpretacji tej normy dokonał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 27 września 2016 r., sygn. akt VI ACa 817/15, wskazując, że "w przepisie art. 387 § 1 k.c. chodzi o takie zachowanie się dłużnika, które jest obiektywnie niemożliwe do zrealizowania, a więc, nie tylko przez dłużnika, ale i osoby trzecie. Nadto, niemożliwość ta musi być pierwotna (istniejąca w chwili zawarcia umowy) oraz nieprzemijająca (świadczenie nie jest możliwe do spełnienia w przewidywalnej przyszłości). Kwestią kluczową jest to, że pojęcie niemożliwości świadczenia łączy się z samym zachowaniem dłużnika (świadczeniem), którego dotyczy umowa lub z przedmiotem świadczenia (jego cechą). Nie dotyczy natomiast innych elementów kształtujących treść stosunku zobowiązaniowego, jak sposób, miejsce, czy też termin spełnienia świadczenia. Należy zatem uznać, że zastrzeżenie w umowie terminu obiektywnie niemożliwego do dochowania nie oznacza, że strony zawarły umowę o świadczenie niemożliwe”. Wszystkie te elementy „niemożliwości świadczenia” zachodzą w niniejszej sprawie. Ponieważ Zamawiający doskonale zdaje sobie z tego sprawę, takie działanie stanowi z jego strony naruszenie zasad współżycia społecznego oraz nadużycie prawa podmiotowego pozwalającego mu na formułowanie warunków realizacji zamówienia i warunków realizacji przyszłej umowy. Powyższe znajduje potwierdzenie w tym, że za rok 2023 i 2024 Gmina nie osiągnęła poziomu recyklingu – wyniósł on odpowiednio 30,43% i 30,67% (co potwierdzają dane zawarte w Rocznej analizie stanu gospodarki odpadami w Gminie Skarżysko-Kamienna za 2023 i 2024 r.). Jest to poziom znacznie niższy niż ten, który powinien zostać osiągnięty w 2025 i 2026 r. W międzyczasie nie doszło zaś do żadnej zmiany faktycznej ani prawnej, która dawałaby podstawy przypuszczać, że poziomy recyklingu w roku 2025 i 2026 będą mogły zostać osiągnięte. W szczególności nadal nie wdrożono systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta ani przepisów o ekoprojektowaniu opakowań czy o ekomodulacji. Dowody: Roczna analiza stanu gospodarki odpadami w Gminie Skarżysko Kamienna za 2023 r. Roczna analiza stanu gospodarki odpadami w Gminie Skarżysko Kamienna za 2024 r. Wykonawca nie może odpowiadać w stopniu przewidzianym przez Zamawiającego za brak osiągniętych Poziomów Recyklingu, ponieważ ich osiągnięcie zależy od wielu czynników, które w większości przypadków są całkowicie niezależne od wykonawcy. Jak było już wskazane powyżej, dokonując opisu przedmiotu zamówienia Zamawiający pominął szereg okoliczności mających wpływ na osiąganie Poziomów Recyklingu. Przede wszystkim pominięto, że wykonawca nie ma żadnego wpływu ani na ilość, ani na rodzaj i jakość wytworzonych na terenie Gminy odpadów komunalnych, które zobligowany jest odebrać i zagospodarować, realizując przedmiot zamówienia. Innymi słowy, wykonawca nie ma wpływu na to, jaki strumień odpadów zostanie mu przekazany do odbioru i zagospodarowania w toku realizacji przedmiotowej umowy. Wykonawca nie dysponuje także żadnymi instrumentami, które pozwalałyby oddziaływać na sposób gospodarowania odpadami komunalnymi nieobjętymi zamówieniem, w szczególności odpady, które trafią do systemu kaucyjnego. Od 1 października 2025 roku wraz z wejściem w życie systemu kaucyjnego nastąpi znacząca zmiana struktury odpadów. Z punktu widzenia obowiązku osiągnięcia Poziomu Recyklingu, jest to zmiana negatywna, ponieważ oznacza, że ze strumienia odpadów znikną odpady w najwyższym stopniu poddawane recyklingowi, a tym samym statystycznie zwiększy się masa odpadów odebranych niepodlegających recyklingowi czy ponownemu wykorzystaniu. Oczywiste jest bowiem, że znaczna część mieszkańców zdecyduje się na zwrot opakowań w celu odzyskania kaucji, a dodatkowo opakowania wyrzucone będą zabierane z pojemników przez tzw. zbieraczy. Zatem tym bardziej niemożliwe będzie osiągnięcie przez Wykonawcę poziomu 55% i 56% czy 60% Poziomu Recyklingu. Im większa ilość wytworzonych odpadów komunalnych, tym trudniej będzie osiągnąć wymagane poziomy recyklingu, jako że nie każdy rodzaj odpadów, nawet jeżeli są to odpady selektywnie gromadzone, podlega recyklingowi. Wiele przedmiotów i substancji, które stają się odpadami komunalnymi, w ogóle nie może zostać poddane recyklingowi ze względu na ograniczenia fizyko-chemiczne, zanieczyszczenia i wtrącenia, brak dostępnych technologii przetwarzania lub całkowitą ekonomiczną nieopłacalność prowadzenia działalności w zakresie recyklingu. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z 3 sierpnia 2021 r. w sprawie sposobu obliczania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w masie odpadów poddanych recyklingowi uwzględnia się masę odpadów, które utraciły status odpadów, pod warunkiem że zostały przetworzone na produkty, materiały lub substancje, które nie są odpadami, używane do celów pierwotnych lub innych celów. Okolicznością notoryjną jest niedobór instalacji zajmujących się recyklingiem w Polsce. Wymagania w zakresie jakości odpadów stawiane przez recyklerów są bardzo wysokie, co także jest faktem notoryjnym i co dyskwalifikuje znaczą część strumienia odpadów komunalnych odbieranych od mieszkańców. Zgodnie z art. 431 Pzp Zamawiający i wykonawca wybrany w postępowaniu o udzielenie zamówienia obowiązani są współdziałać przy wykonaniu umowy w sprawie zamówienia publicznego w celu należytej realizacji zamówienia. Przerzucenie na Wykonawcę odpowiedzialności za osiągnięcie Poziomu Recyklingu w sytuacji, gdy oczywistym jest, że Wykonawca nie ma wpływu na osiągnięcie tego poziomu, jest niezgodne z obowiązkiem Zamawiającego wynikającym z art. 431 Pzp. Jest to niezgodne także z art. 354 Kc, który stanowi, że „§ 1. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje – także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. § 2. W taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel.” oraz jest niezgodne z art. 5 Kc: „Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.” Natomiast art. 353(1) Kc określa, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W niniejszym przypadku wymóg zgodności z przepisami i zasadami współżycia społecznego został naruszony, co prowadzi do wniosku, że w stosunku do tej części umowy będą mieć zastosowanie regulacje art. 58 Kc. Jednak świadome zawieranie umowy obarczonej cechami choćby częściowej nieważności nie jest zgodne z zasadami udzielania zamówień publicznych. Odpowiedzialność Wykonawcy za prawidłowe zrealizowanie przedmiotu umowy kształtować się winna stosownie do odpowiedzialności tego wykonawcy, jaka może być mu z tego tytułu rzeczywiście przypisana w kontekście danego przedmiotu zamówienia, czyli odbiór i zagospodarowanie takich odpadów, jakie dostarczą mieszkańcy Gminy, a na co Wykonawca nie ma żadnego wpływu. To, czy obowiązek uzyskania Poziomów Recyklingu został nałożony przez ustawodawcę na Gminę i czy Gmina jest w stanie go spełnić, ma tutaj znaczenie drugorzędne. Na pewno dysponuje w tym zakresie znacznie większymi środkami – zarówno jako mieszkańcy tej gminy (poprawa jakości odpadów), jak i władze tej gminy, w tym administracyjnymi (np. stawki opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi), którymi nie dysponuje Wykonawca. Wykonawca może jedynie poinformować Gminę o niedopełnianiu przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych – musi natomiast odpady te przyjąć jako zmieszane (ww. art. 6ka ucpg). Co więcej, z art. 99 ust. 1, ust. 2 zd. pierwsze i ust. 4 Pzp, ustalającego zasady dotyczące prawidłowego opisu przedmiotu zamówienia wynika, że przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Zamawiający określa w opisie przedmiotu zamówienia wymagane cechy dostaw, usług lub robót budowlanych. Przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję. Tymczasem dokonany przez Zamawiającego opis przedmiotu zamówienia nie spełnia tych wymagań. Jak wskazano we wcześniejszej części odwołania, Zamawiający nie opisał przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty, określając niesprzeczne ze sobą cechy usługi: - wskazując realne metody, w jaki sposób Wykonawca ma obowiązek osiągnięcia Poziomu Recyklingu zrealizować – przy jednoczesnym przestrzeganiu przepisów prawa (oraz innych aktów wskazanych w SW Z) oraz wykorzystaniu odpadów przekazanych przez mieszkańców Gminy, - zapewniając Wykonawcy odpowiednie narzędzia pozwalające na realizację tego obowiązku, - jak ma osiągnąć powyższe bez realnego i efektywnego współdziałania Zamawiającego w zakresie zapewnienia osiągnięcia wymaganego Poziomu Recyklingu, - jak ma osiągnąć powyższe, gdy jest wiadome, że to obowiązek dla Wykonawcy obiektywnie niemożliwy do zrealizowania w Gminie Miejskiej Legionowo, Takie opisanie obowiązków Wykonawcy, jak dokonane w ww. punktach SW Z, jest wewnętrznie sprzeczne, ponieważ wprowadza niewiadomą, czy Wykonawca ma odebrać i zagospodarować rzeczywiste odpady mieszkańców Gminy, czy też jakieś mityczne odpady, które spełniają wymogi Poziomu Recyklingu i w jaki sposób ma to zrobić zgodnie z przepisami prawa, które są tu restrykcyjne, jeśli chodzi o postępowanie z odebranymi odpadami, jeśli nie spełniają one wymogów dla kodu, pod którym zostały przez mieszkańców przekazane (m.in. ww. art. 6ka ucpg). Jednocześnie działanie takie narusza art. 16 ustawy Pzp, gdyż pozostaje nieproporcjonalne do przedmiotu zamówienia oraz utrudnia uczciwą konkurencję i tworzy po stronie wykonawców stan niepewności, który może skutkować złożeniem nieporównywalnych ofert. Zarzut 2 W odniesieniu do zarzutu 2 ma w pełni zastosowanie argumentacja Odwołującego dotycząca zarzutu nr 1, ponieważ w dużej mierze są to zarzuty ze sobą powiązane, a projektowana kara umowna jest konsekwencją obowiązku, o którym mowa w zarzucie nr 1. Zamawiający nie tylko więc bezpodstawnie deleguje swoje obowiązki w postaci osiągania Poziomu Recyklingu na Wykonawcę, ale też obarcza Wykonawcę wysokimi karami umownymi, nieopartymi na zasadzie winy. Co więcej, nie jest to nawet odpowiedzialność na zasadzie ryzyka, ponieważ nie występuje tu żaden element ryzyka, gdyż skutek w postaci braku osiągnięcia Poziomu Recyklingu 55% i 56% (tym bardziej 60%) jest pewny. Jest też przeciwieństwem oparcia działania na zasadzie słuszności. Zatem nie są to de facto kary umowne, lecz jakaś instytucja nieznana polskiemu systemowi prawa. Kary umowne bowiem, zgodnie z art. 483 § 1 Kc można zastrzec w umowie jako formę naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego, tj. przez zapłatę określonej sumy zwanej karą umowną. Jest to realizacją zarówno obowiązków wynikających z art. 415 Kc: „Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.”, jak i art. 471 Kc: „Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.” § 17 ust. 1 lit. e) umowy Wzoru nie posiada żadnej z tych cech. Jedyną sytuacją, w której odpowiedzialność za osiągnięcie poziomów recyklingu leży na podmiocie dokonującym odbioru odpadów, jest opisana w art. 9g pkt 1 ucpg i dotyczy ona przypadku, gdy podmiot dokonuje odbioru odpadów z nieruchomości na podstawie umowy z właścicielem nieruchomości (a nie z gminą). Jednak sytuacja ta wykracza poza zakres projektowanej umowy z Zamawiającym. Sytuacja ta narusza także zakaz wynikający z art. 433 ust. 2 i 3 Pzp, zgodnie z którym projektowane postanowienia umowy nie mogą przewidywać: naliczania kar umownych za zachowanie wykonawcy niezwiązane bezpośrednio lub pośrednio z przedmiotem umowy lub jej prawidłowym wykonaniem ani odpowiedzialności wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający. Jak wskazano już w uzasadnieniu zarzutu nr 1 – osiągnięcie Poziomów Recyklingu nie jest związane: - ani z prawidłową realizacją umowy przez Wykonawcę – który może ją realizować z najwyższą starannością, a Poziomu Recyklingu nie osiągnie; - ani nie jest związane z przedmiotem umowy, którym jest odbiór i zagospodarowanie odpadów takich, jakie przekażą mieszkańcy, a nie odpadów zdolnych osiągnąć Poziom Recyklingu. Jest to też kara za okoliczność, za którą wyłączną odpowiedzialność ponosi Gmina, czyli zarówno jej mieszkańcy, którzy wytwarzają odpady o niskiej jakości pod względem możliwości osiągnięcia Poziomu Recyklingu, jak i władze Gminy, które nie są w stanie zmobilizować mieszkańców do wytwarzania odpadów lepszej jakości – nie zaś Wykonawca. Argumentacja dotycząca pojęcia „gminy” i jego definicji zawartej w art. 1 i art. 2 ustawy o samorządzie gminnym jako ogółu mieszkańców gminy oraz nałożonego na mieszkańców gminy w art. 1 pkt 1 ucpg zawarta w uzasadnieniu zarzutu nr 1 pozostaje aktualna. Zatem nierealizowanie obowiązku osiągnięcia Poziomu Recyklingu przez mieszkańców gminy jest de facto brakiem realizacji tego obowiązku przez Gminę, czyli Zamawiającego, co spełnia przesłanki art. 433 pkt 3 Pzp. Odwołujący podkreśla, że jak wskazano powyżej osiągnięcie przez gminy poziomów recyklingu jest szczegółowym obowiązkiem w ramach utrzymania czystości i porządku jako zadania własnego gminy wynikającym z art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Biorąc pod uwagę powyższe, to na Zamawiającym spoczywa ustawowy obowiązek osiągnięcia ww. poziomów W przypadku systemu gminnego ustawodawca jednoznacznie przesądził, że obowiązek osiągniecia ww. poziomów, jak też ewentualna kara w przypadku ich nieosiągnięcia, obciąża gminę. Zgodnie z art. 9z ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach gmina, która nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 3b lub art. 3c - podlega karze pieniężnej obliczonej odrębnie dla wymaganego Poziomu Recyklingu. Zgodnie z art. 9z ust. 2a u.c.p.g w zw. z art. 9z ust. 3 u.c.p.g w zw. z art. 9x ust. 3 u.c.p.g administracyjną karę pieniężną za nieosiągnięcie poziomów recyklingu oblicza się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i brakującej masy odpadów komunalnych wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych lub ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania. Należy wskazać, że ustawodawca obniżył wysokość administracyjnych kar pieniężnych za nieosiągnięcie poziomów recyklingu oraz ograniczenia składowania w 2025 r. i 2024 r. Ustawa z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r., poz. 1717) wprowadziła szczególne zasady obliczania kar pieniężnych za 2024 r. i 2025 r. Na jej mocy wprowadzono do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach art. 12b obniżający o połowę wysokość kar, jakie będą nakładane m.in. na gminę z tytułu nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu oraz ograniczenia składowania. Art. 12b [Kary pieniężne] 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 9x ust. 2 pkt 1 i 2, art. 9y ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 9z ust. 2a pkt 1 i 2, oblicza się za 2024 r. i 2025 r. jako połowę iloczynu jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i brakującej masy odpadów komunalnych wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych lub ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania. 2. Kary pieniężne, o których mowa w art. 9x ust. 2 pkt 3, art. 9y ust. 2 pkt 3 oraz art. 9z ust. 2a pkt 3, oblicza się za 2025 r. jako połowę iloczynu jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i masy składowanych odpadów komunalnych przekraczającej poziom składowania wyrażonej w Mg. Zamawiający w ogóle nie uwzględnił tego czy i w jakiej wysokości kara zostanie na niego nałożona i niezależnie od obciążenia Wykonawcy w całości odpowiedzialnością gwarancyjną za osiągnięcie Poziomu Recyklingu, przewidział karę umowną w wysokości, która jest oderwana nawet od kary pieniężnej, która zagraża potencjalnie Gminie. Kara umowna stanowi zatem źródło wzbogacenia Zamawiającego, ponieważ nie zależy od tego czy i w ogóle Zamawiający poniesienie szkodę i w jakiej wysokości z tytułu nieosiągnięcia Poziomu Recyklingu (poza faktem, że na osiągnięcie tego Poziomu Recyklingu) Wykonawca ma wpływ niewielki. Uprawnienie gminy do zapewnienia sobie możliwości oddziaływania na sposób gospodarowania odpadami komunalnymi przez podmiot, któremu udzielono zamówienia publicznego na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych, nie powinno być utożsamiane z możliwością przenoszenia na wykonawcę całkowitej odpowiedzialności za realizację obowiązków publicznoprawnych przynależnych gminie. To bowiem Zamawiający jako gmina ma odpowiednie instrumenty, którymi może oddziaływać na zachowania mieszkańców w zakresie selektywnej zbiórki odpadów. Takich narzędzi nie posiada natomiast wykonawca. W praktyce zachowania mieszkańców w zakresie spełniania obowiązku selektywnej zbiórki odpadów w istotny sposób odbiegają od zachowań pożądanych, jednak bez działań podejmowanych przez Zamawiającego, nie jest możliwa zmiana zachowań mieszkańców. Poprzez próbę obciążenia wykonawcy karami umownymi za nieosiągnięcie przez wykonawcę Poziomów Recyklingu, Zamawiający zmierza do przerzucenia obowiązku realizacji zadań własnych gminy w całości na podmiot trzeci, który, w oczywisty sposób nie dysponuje odpowiednimi instrumentami celem wykonania tych zadań, przerzucenia całości ryzyka finansowego związanego z brakiem osiągnięcia poziomów przez gminy na taki podmiot trzeci (tak bowiem należy traktować możliwość domagania się kary umownej), a w konsekwencji do pozbycia się przez gminy zarówno części zadań własnych, jak też uwolnienia się od sankcji administracyjnych w tym zakresie. W ocenie Odwołującego, są to założenia i cele w oczywisty sposób sprzeczne z prawem, gdyż prowadzą do całkowitej utraty przez gminę zainteresowania podejmowaniem przez ograny gminy działań w zakresie osiągania wymaganych poziomów, m.in. działań edukacyjnych, działań propagujących należytą segregację, działań organizacyjnych i przede wszystkim działań sankcyjnych względem mieszkańców nierealizujących obowiązku selektywnej zbiórki odpadów, skoro i tak pełną realizację celów miałby zapewnić wykonawca realizujący usługę na rzecz gminy, a ponadto zmierzają do uniknięcia motywujących skutków sankcji administracyjnych wobec Gminy Skarżysko-Kamienna. W konsekwencji zaś takie postanowienia umowne należy uznać za nieważne. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego nieważna jest bowiem dokonana z naruszeniem zakazu wynikającego z norm prawa publicznego czynność prawna kształtująca stosunki cywilnoprawne (art. 58 § 1 i 3 k.c.) (tak wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2002 r., sygn. akt V CKN 1445/00, i z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt V CSK 361/16). Możliwość nałożenia na wykonawcę kary umownej z tytułu nieosiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu oraz ograniczenia składowania obciąża wykonawcę pomimo prawidłowej realizacji pozostałych obowiązków wynikających z umowy. Tymczasem odpowiedzialność wykonawcy powinna kształtować się stosownie do działań wykonawcy, za które można przypisać mu winę. Jeżeli niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które wykonawca odpowiedzialności nie ponosi, to nie jest zobligowany do naprawienia powstałej szkody. Instytucja kary umownej oparta jest na ogólnych zasadach odpowiedzialności odszkodowawczej. Kara umowna przewidziana w § 17 ust. 1 lit. e) umowy całkowicie abstrahuje od odpowiedzialności, jaka może być wykonawcy przypisana, a tym samym została określona w sposób nieadekwatny, z naruszeniem zasady proporcjonalności oraz zasad współżycia społecznego, w tym uczciwości kupieckiej. Zamawiający całkowicie pominął wspomnianą już okoliczność, że w świetle obowiązujących przepisów od 1 października 2025 r. funkcjonować będzie system kaucyjny, co spowoduje odpływ odpadów, które nadają się do recyklingu, ze strumienia odpadów objętych przedmiotem zamówienia. Tym samym udział odpadów zmieszanych w strumieniu objętym przedmiotem zamówienia zgodnie z przewidywaniami Odwołującego wzrośnie. Butelki i puszki objęte systemem kaucyjnym to odpady nadające się do ponownego wykorzystania lub recyklingu, które od 1 października 2025 r. nie będą zbierane przez Wykonawcę. W 2025 r. i kolejnych latach szanse Wykonawcy na osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu zostaną istotnie zmniejszone. W ocenie Odwołującego obciążenie jednej strony umowy obowiązkiem i karą umowną za nieosiągnięcie poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz poziomów ograniczenia składowania stanowi naruszenie przepisów ustawy. Zgodnie z uzasadnieniem do wprowadzenia regulacji dot. art. 433 Pzp. Ustawodawca podał: „Skutkiem tego przepisu jest jasna dyrektywa dla zamawiających, aby postanowień umownych nie kształtować w sposób rażąco nieproporcjonalny, a co za tym idzie nie przerzucać wszystkich ryzyk realizacji zamówienia na wykonawcę. Wprowadzenie tej zasady nie ma na celu uniemożliwienia zamawiającym takiego ukształtowania treści umowy, który jest uzasadniony specyfiką, rodzajem, wartością, sprawną realizacją zamówienia, a jedynie eliminacje postanowień umowy rażąco naruszających interesy wykonawców. Wykonawcy mający zastrzeżenia do zaproponowanych postanowień umownych będą mogli je zweryfikować przez skorzystanie z odwołania w tym zakresie”. Zamawiający przerzucił na wykonawcę w całości ryzyko wystąpienia jakichkolwiek okoliczności, które mogą wpłynąć na nieosiągnięcie wskazanych poziomów. Takie działanie Zamawiającego jest niezgodne z art. 433 pkt 2 Pzp. II. Pismem z dnia 25 sierpnia 2025 r. Zamawiający udzielił odpowiedzi na odwołanie. Zamawiający uznał zarzuty odwołania za niezasadne i wniósł o jego oddalenie. III. Żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Odwołujący podniósł zarzuty wobec postanowień zawartych w dokumentów zamówienia, których treść nie była pomiędzy stronami sporna. Należy podkreślić, że skład orzekający Izby podziela prawie całą argumentację, jaka została przedstawiona w odwołaniu. W szczególności należy podkreślić, że przepisy ucpg nakładają obowiązek osiągnięcia określonych poziomów recyklingu na gminy, a nie wykonawców zawierających z gminą umowę w sprawie zamówienia publicznego na odbiór i zagospodarowanie odpadów (art. 3b ust. 1 ucpg – „Gminy są obowiązane osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w wysokości co najmniej: (…)”). Przepis, na który powołał się Zamawiający (art. 9g ucpg), dotyczy umów zawieranych bezpośrednio z właścicielem nieruchomości, a nie z gminą. Te umowy zawierane są w zupełnie innych warunkach niż umowy w sprawie zamówienia publicznego. Jak słusznie zauważył Odwołujący, wymagany poziom recyklingu nie dotyczy jedynie odpadów odebranych z nieruchomości zamieszkałych przez mieszkańców, ale całego strumienia odpadów komunalnych gminy. Jak wynika z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (art. 1 ust. 1 i 2) pod pojęciem gminy należy rozumieć wspólnotę samorządową (którą tworzą mieszkańcy gminy) oraz odpowiednie terytorium. Jakość segregacji odpadów na terenie gminy w przeważającym stopniu zależy od jej mieszkańców, a w konsekwencji od zamawiającego. Również to, czy działania edukacyjne w zakresie segregacji odpadów przyniosą pozytywne skutki, zależy przede wszystkim od mieszkańców gminy, a w konsekwencji zamawiającego. Na efektywność działań kontrolnych wpływ ma nie tylko prawidłowe wykonywanie obowiązków przez wykonawcę (art. 6ka ust. 1 ucpg), ale również właściwe nastawienie mieszkańców gminy do segregacji odpadów. Wpływ wykonawcy na jakość segregacji odpadów na terenie gminy jest zatem niewielka – w przeważającym stopniu zależy od samego zamawiającego (mieszkańców gminy). Z kolei jakość segregacji odpadów w ogromnym stopniu przekłada się na możliwości co do osiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu. Skład orzekający Izby wyraża pogląd, że zamawiający (gmina) może nałożyć na wykonawcę obowiązki w zakresie uzyskania poziomów recyklingu (w odniesieniu do strumienia odpadów objętego umową w sprawie zamówienia publicznego) nawet na wyższym poziomie niż przewidziany przez ustawodawcę w ucpg – jednakże pod warunkiem, że w przypadku danej gminy jest to poziom możliwy do osiągnięcia w okresie obowiązywania umowy. Izba podziela przedstawione przez Odwołującego stanowisko prawne, że nakładanie na wykonawcę niemożliwych do zrealizowania obowiązków w zakresie osiągnięcia poziomów recyklingu, obwarowanych karami umownymi, należy uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (do których odsyła m.in. przepis art. 58 § 2 Kc). Z drugiej strony, Izba wyraża pogląd, że obowiązki i kary w zakresie recyklingu powinny zostać uregulowane w umowie w sprawie zamówienia publicznego. Dążenie do osiągania jak najwyższych poziomów recyklingu niewątpliwie leży w interesie publicznym. Jednakże postanowienia SW Z określające te obowiązki i kary muszą uwzględniać realne możliwości dotyczące danej gminy, co powinno wynikać z przeprowadzonej w tym zakresie analizy, uwzględniającej konkretne okoliczności. Odwołujący sporządził taką analizę – przedstawił ją w formie tabeli zawierającej dane, na podstawie których dokonał wyliczeń (opracowanie pt. „Szacowane realne poziomy recyklingu do osiągnięcia” złożone przez Odwołującego jako dowód w sprawie). Należy jednak zauważyć, że złożone przez Odwołującego opracowanie nie zawierało informacji o źródłach przedstawionych w nim danych (poza tymi wynikającymi z SW Z), a przede wszystkich na ich potwierdzenie Odwołujący nie złożył żadnych dowodów. Odwołujący stwierdził jedynie, że wynikają one z jego doświadczenia. Jakkolwiek Zamawiający w ogóle nie przedstawił żadnych dowodów, to jednak również Odwołujący, będący stroną inicjującą postępowanie odwoławcze, w niewielkim stopniu wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku dowodowego. Roczne analizy stanu gospodarki odpadami w Gminie Skarżysko – Kamienna za lata 2023 r. i 2024 r. złożone na potwierdzenie poziomów recyklingu osiągniętych przez gminę w poprzednich latach oraz dokumentacja zdjęciowa i raporty przedstawione na potwierdzenie nieprawidłowej segregacji odpadów przez mieszkańców, braku odpowiednich pojemników i działań ze strony Zamawiającego - pokazują tylko pewien fragment rzeczywistości, uniemożliwiając ustalenie całego stanu faktycznego istotnego w kontekście podniesionych zarzutów i związanych z nim żądań. W tym stanie rzeczy Izba uznała, że odwołanie podlega oddaleniu. Biorąc pod uwagę powyższe, Izba orzekła, jak w sentencji, na podstawie art. 553 oraz art. 554 ust. 1 pkt 1 a contrario ustawy Pzp. O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Izba nie uwzględniła wniosku Zamawiającego o zasądzenie na jego rzecz od Odwołującego kosztów dojazdu na rozprawę pełnomocnika, będącego radcą prawnym. W uzasadnieniu postanowienia z 27 listopada 2024 r. sygn. akt XXIII Zs 153/24 Sąd Okręgowy w Warszawie przedstawił następujące stanowisko: „Sąd podziela stanowisko skarżącego co do zasady, iż podstawy prawne określone w §5 ust.2 lit a i b są samodzielne i pełnomocnikowi przysługuje zarówno wynagrodzenie w kwocie 3600 zł jak i zwrot kosztów związanych z dojazdem na rozprawę. Niemniej jednak Izba zasadnie uznała, iż skarżący nie wykazał wysokości poniesionych kosztów. Skarżący powoływał się na wysokość stawki określonej w §2 pkt1) lit b ww rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Odnośnie wykazywania wysokości kosztów przejazdu zawodowego pełnomocnika wypowiedział się Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 29 czerwca 2016r III CZP 26/16 i wskazał, iż kosztami przejazdu do sądu pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym - jeżeli ich poniesienie było niezbędne i celowe w rozumieniu art. 98 § 1 KPC - są koszty rzeczywiście poniesione. Sąd Okręgowy podziela stanowisko wyrażone w tym orzeczeniu i uznaje, iż ma zastosowanie również w postępowaniu z zakresu zamówień publicznych. W uzasadnieniu w/w uchwały Sąd Najwyższy podniósł, iż nie może się powieść próba wykazania, że ustalenie kosztów przejazdu zawodowego pełnomocnika następuje na podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. Nr 27, poz. 271 ze zm.). Niezależnie od tego, że rozporządzenia te wprowadzają pewien automatyzm ustalania kosztów przejazdu, niejednokrotnie oderwany od kosztów poniesionych w rzeczywistości, należy pamiętać, iż dotyczą kosztów podróży osób mających status pracownika, w związku z odbyciem podróży służbowej na podstawie wystawionej przez pracodawcę tzw. delegacji, czyli polecenia wykonania zadań służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. Rozporządzenie z dnia z dnia 29 stycznia 2013 r. zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art . 77 KP, a rozporządzenie z dnia 25 marca 2002 r. na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.), w związku z odesłaniem zawartym w § 4 ust. 4 rozporządzenia z dnia z dnia 29 stycznia 2013 r. Obydwa rozporządzenia pozostają więc na obszarze prawa pracy i dotyczą wyłącznie stron stosunku pracy, a - co oczywiste - niedopuszczalne jest stosowanie bez wyraźnej podstawy prawnej przepisów dotyczących pracowników do osób niemających takiego statusu. Poza tym, w związku z unormowaniem zawartym w art. 85 ust. 1 oraz art. 88, 90 i 91 KSCU), stosowanie tych przepisów do radców prawnych i adwokatów prowadziłoby do ich uprzywilejowania w stosunku do innych uczestników postępowania, w tym także do stron. Koszty te powinny być wyszczególnione przez pełnomocnika w spisie kosztów (art. 109 § 1 KPC), który podlega kontroli sądu na podstawie art. 233 KPC . Pełnomocnik nie przedstawił rachunku za zakup paliwa, nie wykazał rzeczywistych kosztów podróży.” Analogiczna sytuacja miała miejsce w tej sprawie. Pełnomocnik Zamawiającego nie wykazał rzeczywistych kosztów dojazdu na rozprawę, a jedynie przedstawił wyliczenia dokonane na podstawie przepisów ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Przewodnicząca: …
Prowadzenie eksploatacji podczyszczalni ścieków
Odwołujący: Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Jarocinie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Wielkopolskie Centrum Recyklingu Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością…Sygn. akt: KIO 2497/25 WYROK z dnia 25 lipca 2025 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Justyna Tomkowska Protokolant: Oskar Oksiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2025 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 18 czerwca 2025 roku przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Jarocinie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gajówce (Odwołujący) w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Wielkopolskie Centrum Recyklingu Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Witaszyczkach przy udziale Przystępującego zgłaszającego przystąpienie po stronie Zamawiającego: wykonawcy EKO – DBAJ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Cielczy orzeka: 1.Oddala odwołanie, 2.kosztami postępowania obciąża Odwołującego - Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Jarocinie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gajówce w następujący sposób: 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedmiu tysięcy pięciuset złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzech tysięcy sześciuset złotych zero groszy) poniesioną przez Odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, oraz kwotę 3 772 zł 00 gr (słownie: trzech tysięcy siedmiuset siedemdziesięciu dwóch złotych zero groszy) poniesioną przez Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, kosztów dojazdu i opłaty skarbowej; 2.2.zasądza od Odwołującego - Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Jarocinie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gajówce na rzecz Zamawiającego – – Wielkopolskiego Centrum Recyklingu Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Witaszyczkach kwotę 3 772 zł 00 gr (słownie: trzech tysięcy siedmiuset siedemdziesięciu złotych 00/100 groszy) stanowiącą uzasadnione koszty Strony poniesione tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, kosztów dojazdu i opłaty skarbowej. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: …………………………………… KIO 2497/25 UZASADNIENIE Zamawiający: Wielkopolskie Centrum Recyklingu Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Witaszyczkach prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym bez negocjacji o wartości zamówienia poniżej progów unijnych na „Prowadzenie eksploatacji podczyszczalni ścieków”. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowano w Biuletynie Zamówień Publicznych dnia 28 marca 2025 roku pod numerem sprawy 2025/BZP 00167953/01. Dnia 18 czerwca 2025 roku do Prezes Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, na podstawie art. 505 ust. 1 i art. 513 ustawy Pzp odwołanie złożyli wykonawcy Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Jarocinie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą Gajówce, dalej jako „Odwołujący”. w Odwołujący powziął wiadomość o czynnościach i zaniechaniach Zamawiającego dnia 13 czerwca 2025 r., kiedy poinformowany został o wyborze oferty najkorzystniejszej. Termin na złożenie odwołania został zachowany. Odwołujący uiścił wpis od odwołania w kwocie stosownej na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołanie złożono na czynności i zaniechania Zamawiającego polegających na: 1.wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę EKO – DBAJ p. z o.o. z siedzibą w Cielczy (dalej jako: „EKO – DBAJ”); S 2.zaniechaniu wykluczenia z postępowania wykonawcy EKO – DBAJ a w konsekwencji również zaniechania odrzucenia jego oferty – pomimo zaistnienia przesłanek do jego wykluczenia na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie: 1.art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 228 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp – poprzez zaniechanie wykluczenia z postępowania wykonawcy EKO – DBAJ, a w konsekwencji – zaniechanie odrzucenia jego oferty, pomimo iż wykonawca ten wielokrotnie dopuszczał się niewykonywania oraz nienależytego wykonywania, w tym w sposób długotrwały, istotnych zobowiązań wynikających z umowy w sprawie zamówienia publicznego, czego skutkiem było obciążenie EKO - DBAJ karami umownymi o charakterze odszkodowawczym, naliczonymi przez Odwołującego. Zachowanie wykonawcy miało charakter zawiniony w rozumieniu; 2.art. 239 ust. 1 Pzp w zw. z przepisem art. 266 Pzp – poprzez dokonanie wyboru oferty wykonawcy EKO – DBAJ Sp. z o.o., pomimo że wykonawca ten podlegał wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp, a jego oferta – odrzuceniu; 3.art. 128 ust. 1–5 Pzp – poprzez nierzetelną ocenę wyjaśnień złożonych przez Odwołującego w trybie art. 128 ust. 1 Pzp oraz zaniechanie wezwania do złożenia wyjaśnień uzupełniających, mimo że – jak wynika z decyzji Zamawiającego – złożone wyjaśnienia nie zostały uznane za wystarczające; 4.art. 16 pkt 1–3 Pzp oraz art. 17 ust. 1 pkt 1 Pzp – poprzez przygotowanie i przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości i proporcjonalności, a także w sposób, który nie zapewnia wyboru oferty przedstawiającej najlepszą jakość usług, uzasadnioną charakterem zamówienia. Odwołujący wnosił o przeprowadzenie dowodów z dokumentów: 1.umowy nr 3/12/DZ/2023 z dnia 29 grudnia 2023 roku oraz umowy 4/12/DZ/2023 z dnia 29 grudnia 2023 roku w Cielczy – celem wykazania istnienia stosunków prawnych łączących Odwołującego z wykonawcą EKO – DBAJ, ustalenia treści oraz charakteru tego stosunku prawnego, w tym odszkodowawczego charakteru kar umownych przewidzianych w umowie; 2.wezwań oraz monitów Odwołującego do EKO – DBAJ do wykonywania przedmiotu umowy w sposób należyty nr 4/12/DZ/2023 z dnia 29 grudnia 2023 roku w Cielczy w sposób należyty 365/ZT/2024, 380/ZT/2024, 1423/TE/2024, 2403/ZT/2024, 160/TE/2025, 210/ZT/2025, 242/ZT/2025, 244/ZT/2025, 257/ZT/2025, 544/TE/2025, 601/ZT/2025, 938/TE/2025, 978/TE/2025, 979/TE/2025, 1098/ZT/2025, 1100/ZT/2025 – celem wykazania niewykonywania oraz nienależytego wykonywania istotnych zobowiązań wynikających z umowy przez EKO – DBAJ, obciążenia EKO – DBAJ karami umownymi przez Odwołującego się, odszkodowawczego charakteru kar umownych; 3.not obciążeniowych Nota księgowa nr 1/2025, Nota księgowa nr 2/2025, Nota księgowa nr 3/2025, Nota księgowa nr 4/2025, Nota księgowa nr 5/2025, Nota księgowa nr 6/2025, Nota księgowa nr 8/2025, Nota księgowa nr 9/2025, Nota księgowa nr 10/2025, Nota księgowa nr 11/2025, Nota księgowa nr 13/2025, Nota księgowa nr 14/2025, Nota księgowa nr 15/2025, Nota księgowa nr 17/2025, Nota księgowa nr 18/2025, Nota księgowa nr 19/2025, Nota księgowa nr 20/2025, Nota księgowa nr 21/2025, Nota księgowa nr 22/2025 – celem wykazania obciążenia wykonawcy karami umownymi, a także ustalenia ich wysokości oraz charakteru odszkodowawczego; 4.pisma z dnia 12 maja 2025 roku, pisma odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień z dnia 26 maja 2025 roku – celem poinformowania Zamawiającego o naruszeniach, jakich dopuścił się wykonawca EKO – DBAJ, złożenia dodatkowych wyjaśnień przez Odwołującego oraz przedłożenia materiału dowodowego, który został przez Zamawiającego pominięty; 5.zawiadomienia o wszczęciu śledztwa w sprawie z art. 296 § 1 kk w zw. z art. 305 § 2 k.k. a także w sprawie z art. 296 § 1 k.k. przeciwko ówczesnemu Prezesowi Zarządu Spółki Odwołującego – celem wykazania prowadzenia śledztwa przeciwko byłym władzom spółki Odwołującego oraz jego przedmiotu. Odwołujący wnosił o nakazanie Zamawiającemu: 1.unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; 2.wykluczenie wykonawcy EKO – DBAJ z udziału w postępowaniu, a w konsekwencji – odrzucenia jego oferty; 3.dokonania ponownej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, z pominięciem oferty wykonawcy wykluczonego. Odwołujący oświadczył, że posiada interes faktyczny i prawny w wniesieniu odwołania. Odwołujący złożył ofertę niepodlegającą odrzuceniu, która – zgodnie z informacjami przekazanymi przez Zamawiającego – została sklasyfikowana na drugim miejscu. W przypadku uwzględnienia odwołania oraz wykluczenia wykonawcy EKO – DBAJ, oferta Odwołującego zostanie wybrana jako najkorzystniejsza. W uzasadnieniu zarzutów odwołania podniesiono, że Zamawiający w dniu 28 marca 2025 roku zamieścił ogłoszenie o zamówieniu dotyczącym usługi polegającej na prowadzeniu eksploatacji podczyszczalni ścieków. W postępowaniu oferty złożyli: Odwołujący oraz EKO – DBAJ, a także C.T. prowadzący działalność gospodarczą CHEM TOP C.T. – którego oferta została finalnie z postępowania odrzucona. Odwołującego oraz EKO – DBAJ łączy umowa nr 3/12/DZ/2023 oraz 4/12/DZ/2023 z dnia 29 grudnia 2023 roku, zawarta w Cielczy (dalej: „Umowa”). Przedmiotem Umowy jest obsługa i utrzymanie ciągu technologicznego Zakładu Odzysku Surowców w Cielczy (oczyszczalni ścieków), obejmującego m.in. utrzymanie porządku. Zakład składa się z trzech części: ściekowej, fosforowej oraz osadowej. W toku realizacji Umowy EKO – DBAJ nie wykonał szeregu zobowiązań, szczególności dopuszczając się następujących naruszeń: w a)niewłaściwego zarządzania procesem oczyszczania ścieków i gospodarką osadową, w tym niedostatecznego i nieefektywnego działania w zakresie optymalizacji procesów oraz niewykorzystania potencjału energetycznego możliwego do uzyskania z osadów. Brak prawidłowej eksploatacji odsiarczalnika doprowadził do zatrzymania pracy kogeneracji, co skutkowało stratami w postaci braku produkcji energii elektrycznej; b)licznych zaniedbań w zakresie konserwacji i utrzymania urządzeń oczyszczalni, skutkujących częstymi awariami oraz zakłóceniami w jej prawidłowym funkcjonowaniu, co przełożyło się negatywnie na ogólną efektywność zakładu. Przykładowo: − w przypadku sprężarki (obiekt 58/1) doszło do utraty gwarancji oraz odmowy naprawy przez producenta, w związku z ingerencją mechaniczną w urządzenie oraz zaniechaniem regularnych czynności serwisowych; − w przypadku przekładni systemu pras śrubowych, doszło do jej uszkodzenia wyniku działania strumienia wody pod wysokim ciśnieniem. w Wykonawca nie realizował również pomiarów wynikających z DTR biofiltra, jak również nie prowadził wymaganych badań biogazu zasilającego kogeneratory – co ma istotne znaczenie dla utrzymania gwarancji producenta. c)niewłaściwego zarządzania zbiornikiem retencyjnym – polegającego na braku zapewnienia stałego nadzoru oraz niezrealizowaniu zaleceń Zamawiającego dotyczących jego obsługi w okresie jesienno-zimowym; d)braku należytej dbałości o przestrzeganie norm środowiskowych i technologicznych, w szczególności w zakresie wykorzystywania wody technologicznej do obsługi procesów w obiektach oczyszczalni, co było wynikiem niewłaściwego zarządzania procesem oczyszczania; e)braku troski o efektywność kosztową, w tym niewykonaniu założeń ekonomicznych Zamawiającego, wadliwego zarządzania kosztami związanymi z eksploatacją oczyszczalni (w szczególności w zakresie przeróbki osadów i procesów technologicznych), a także powstania znacznych kosztów operacyjnych wynikających z nieprawidłowej organizacji pracy, braku optymalizacji oraz niedbałości o oszczędności; f)niewystarczającej, spóźnionej i nieadekwatnej reakcji na zgłaszane przez Zamawiającego problemy, która skutkowała koniecznością podejmowania przez Zamawiającego osobistych interwencji – mimo że obowiązki w tym zakresie obciążały wykonawcę. Odwołujący podkreślił, że wszystkie powyższe obowiązki miały charakter istotny, a ich nienależyte wykonanie doprowadziło do powstania szkody po stronie Odwołującego. Naruszenia te miały również wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa Odwołującego jako Zamawiającego oraz na szeroko pojęty interes publiczny. Z uwagi na powyższe, Odwołujący obciążył EKO – DBAJ następującymi karami umownymi: a)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za brak realizacji zaleceń wynikających z dokumentacji techniczno– ruchowej odsiarczalni Suflax typ SFA przez okres 326 dni – karą umowną w wysokości 163.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 19 lutego 2025 roku, nr 365/ZT/2024; nota księgowa nr 1/2025; b)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2 Umowy – za zwłokę w przekazaniu harmonogramu uwzględniającego uwagi Zamawiającego przez okres 29 dni – karą umowną w wysokości 29.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 20 lutego 2025 roku, nr 367/ZT/2025; nota księgowa nr 2/2025; c)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi ustalonemu w harmonogramie w odniesieniu do wykonania prac kontrolnych mierzenia zawartości H2S na dolocie i nad złożem, zawartości NH3 na dolocie i nad złożem, przepływu objętościowego, pH wody w komorze zraszania, temp. gazów dolotowych, poboru prądu przez wentylator, ciśnienia wody w przyłączu i w układzie obiegowym, straty na U-rurce przez okres 181 dni – karą umowną w wysokości 181.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 652/ZF/2025; nota księgowa nr 3/2025; d)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi przeglądu technicznego/gwarancyjnego silosu osadu odwodnionego przez okres 363 dni – karą umowną w wysokości 181.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 653/ZF/2025; nota księgowa nr 4/2025; e)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do wymiany czujnika UV w pochodni biogazu przez okres 335 dni – karą umowną w wysokości 167.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 654/ZF/2025; nota księgowa nr 5/2025; f)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do wymiany elektrod w pochodni biogazu przez okres 335 dni – karą umowną w wysokości 167.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 655/ZF/2025; nota księgowa nr 6/2025; g)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do sprawdzenia stanu łożysk oraz dokonania smarowania krat ręcznych i mechanicznych przez okres 90 dni – karą umowną w wysokości 45.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 657/ZF/2025; nota księgowa nr 8/2025; h)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do czyszczenia, dokręcenia poluzowanych nakrętek, sprawdzenia zawartości oleju, smarowania łożysk w przenośniku ślimakowym przez okres 59 dni – karą umowną w wysokości 29.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 658/ZF/2025; nota księgowa nr 9/2025; i)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do czyszczenia filtra wlotowego powietrza, wszystkich elementów zewnętrznych silnika i pompy kompresora przez okres 59 dni – karą umowną w wysokości 29.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 659/ZF/2025; nota księgowa nr 10/2025; j)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do przeprowadzenia kontroli złącz śrubowych i połączeń sworzniowych (łożysk kół, motoreduktora, napędów zgrzebeł, łączenie segmentów oraz elementów mocowania zgrzebeł do ramy), usunięcia zauważonych luzów, sprawdzenia stanu gumowej listwy szczotki czyszczącej bieżnię i dokonania niezbędnej regulacji położenia, sprawdzenia stanu kabli i ich połączeń, przeprowadzenia smarowania łożysk kół jezdnych, skontrolowania i ewentualnego dokręcenia śrub mocujących koła jezdne, usunięcia zauważonych usterek, w razie potrzeby oczyszczenia i przesmarowania gwintów śrub regulacyjnych zgrzebła, czyszczenia gwintów, sprawdzenia poziomu oleju w motoreduktorze i w razie potrzeby uzupełnienia przez okres 59 dni – karą umowną w wysokości 29.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 660/ZF/2025; nota księgowa nr 11/2025; k)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do czyszczenia lub wymiany filtra wlotowego przez okres 59 dni – karą umowną w wysokości 29.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 662/ZF/2025; nota księgowa nr 13/2025; l)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do smarowania łożysk kulkowych w osi obrotu zgarniacza przez okres 121 dni – karą umowną w wysokości 60.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 663/ZF/2025; nota księgowa nr 14/2025; m)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy – za uchybienie terminowi w odniesieniu do sprawdzenia połączeń elektrycznych w szafie sterującej przez okres 121 dni – karą umowną w wysokości 60.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 31 marca 2025 roku, nr 664/ZF/2025; nota księgowa nr 15/2025; n)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy 3/12/DZ/2023 – za uchybienie terminowi w odniesieniu do wyczyszczenia specjalistycznym samochodem odcinka kanalizacji deszczowej o długości 5,4 km przez okres 10 dni – karą umowną w wysokości 5.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 8 kwietnia 2025 roku, nr 714/ZF/2025; nota księgowa nr 17/2025; o)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy 3/12/DZ/2023 – za uchybienie terminowi w odniesieniu do wyczyszczenia specjalistycznym samochodem odcinka kanalizacji deszczowej o długości 5,4 km przez okres 32 dni – karą umowną w wysokości 16.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 8 kwietnia 2025 roku, nr 715/ZF/2025; nota księgowa nr 18/2025; p)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 10 Umowy 3/12/DZ/2023 – za nienależyte wykonanie umowy polegające na niewykonaniu pomiarów elektrycznych pomimo ponownego wezwania – karą umowną w wysokości 1.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 8 kwietnia 2025 roku, nr 716/ZF/2025; nota księgowa nr 19/2025; q)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy 3/12/DZ/2023 – za uchybienie terminowi w odniesieniu do wyczyszczenia wskazanego odcinka sieci kanalizacyjnej– przez okres 30 dni karą umowną w wysokości 15.000,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 8 kwietnia 2025 roku, nr 717/ZF/2025; nota księgowa nr 20/2025; r)na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 Umowy 3/12/DZ/2023 – za uchybienie terminowi w odniesieniu do wyczyszczenia wskazanego odcinka sieci kanalizacyjnej – przez okres 11 dni karą umowną w wysokości 5.500,00 zł, o czym poinformowano w piśmie z dnia 8 kwietnia 2025 roku, nr 718/ZF/2025; nota księgowa nr 21/2025. Ponadto Odwołujący poniósł istotną szkodę na skutek zaniedbań EKO – DBAJ zakresie konserwacji i eksploatacji urządzeń zgodnie z dokumentacją techniczno–ruchową. W szczególności w doprowadzono do wyłączenia z użytkowania odsiarczalnika w okresie od 3 do 28 stycznia 2025 roku. W konsekwencji Odwołujący został zmuszony do zakupu energii elektrycznej, która w normalnym trybie pracy instalacji byłaby wytwarzana przez kogeneratory – jak miało to miejsce w poprzednich miesiącach. Na podstawie wyliczeń Odwołującego szkoda poniesiona z tego tytułu wynosi 63.611,60 zł i odpowiada wartości utraconej produkcji energii elektrycznej. Pismem z dnia 21 lutego 2025 roku, nr 380/ZT/2024, nota księgowa nr 22/2025 na podstawie § 1 ust. 10 Umowy, Odwołujący obciążył EKO – DBAJ powyższą kwotą tytułem odszkodowania. Niestety, wszelkie informacje przekazane przez Odwołującego, jak również złożone przez niego dodatkowe wyjaśnienia oraz przedstawione dowody, nie zostały przez Zamawiającego w żaden sposób uwzględnione ani zweryfikowane. Zamawiający ograniczył się jedynie do formalnego przyjęcia stanowiska wykonawcy EKO – DBAJ, nie dokonując rzeczywistej, merytorycznej oceny przesłanek wykluczenia – mimo że okoliczności świadczące o rażących uchybieniach wykonawcy były w pełni udokumentowane oraz wiadome Zamawiającemu jeszcze przed wyborem oferty. Pomimo powyższego, w dniu 13 czerwca 2025 roku oferta EKO – DBAJ – mimo istnienia ewidentnych i obiektywnie potwierdzonych podstaw do wykluczenia wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp – została uznana za najkorzystniejszą. Taka decyzja budzi uzasadniony sprzeciw Odwołującego. Wybierając ofertę złożoną przez EKO – DBAJ, Zamawiający dopuścił się zaniechania zastosowania przepisów ustawy, które mają na celu ochronę interesu publicznego, równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji. Zamawiający zignorował swoją powinność dokonania samodzielnej, rzetelnej oceny zachowania wykonawcy w toku realizacji innej umowy w sprawie zamówienia publicznego, mimo że dysponował obszernym materiałem dowodowym wskazującym na istnienie przesłanek wykluczenia. Aby Zamawiający mógł wykluczyć wykonawcę na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, muszą zostać spełnione następujące przesłanki: − wykonawca musi nie wykonać lub długotrwale nie wykonywać istotnego zobowiązania; − zobowiązanie to musi wynikać z umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji; − następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania tej umowy musi być jej wypowiedzenie, odstąpienie od niej, naliczenie odszkodowania, wykonanie zastępcze lub skorzystanie z rękojmi za wady; − działanie wykonawcy musi być zawinione. W ocenie Odwołującego wszystkie powyższe przesłanki zostały spełnione w sposób jednoznaczny. EKO – DBAJ w sposób długotrwały i powtarzalny uchybiał realizacji zobowiązań wynikających z umowy nr 3/12/DZ/2023 oraz umowy 4/12/DZ/2023, dotyczącej eksploatacji oczyszczalni ścieków – zawartej w trybie ustawy Pzp. Uchybienia te dotyczyły obowiązków o charakterze zasadniczym – istotnych zarówno z perspektywy zapewnienia ciągłości działania infrastruktury technicznej, jak i realizacji interesu Zamawiającego jako podmiotu publicznego. Nie były to uchybienia incydentalne ani nieistotne – miały charakter poważny, systemowy i naruszały elementarne wymogi należytej staranności w wykonywaniu usług. Skutkiem niewywiązywania się z zobowiązań umownych było obciążenie wykonawcy karami umownymi o funkcji kompensacyjnej o znacznej ilości oraz wysokości. Zarówno treść umowy, jak i sposób sformułowania zapisów dotyczących kar, jednoznacznie wskazują, ż e miały one funkcję odszkodowawczą – ich celem była rekompensata za realnie poniesione straty. To właśnie tego rodzaju kara – tj. kara umowna o charakterze odszkodowawczym – może stanowić przesłankę zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Zwrócić należy uwagę, ż e każdorazowo Odwołujący się, w pisemnym upomnieniach jak i w monitach przesyłanych razem z notami obciążeniowymi, wskazywał jednoznacznie jaką szkodę poniósł (wskazywał jej zakres), nawet jeżeli w aktualnym momencie nie potrafił jej wykluczyć. W sprawie spełniony został zatem zarówno warunek formalny (naliczenie kary), jak i materialny (istnienie szkody). Odszkodowawcza funkcja kary potwierdzona została nie tylko konstrukcją umowy, lecz również szeregiem informacji, które zostały przekazane przez Odwołującego się Zamawiającemu. Obok kar umownych Odwołujący obciążył również EKO - DBAJ kwotą odpowiadającą powstałej szkodzie po stronie Odwołującego, w tym w szczególności kosztów zakupu energii elektrycznej, która – w prawidłowo funkcjonującym systemie – powinna być produkowana na miejscu z wykorzystaniem instalacji kogeneracyjnej. Kary umowne zostały naliczone związku z naruszeniami świadczeń niepieniężnych, których realizacja miała bezpośredni wpływ na techniczne i w energetyczne funkcjonowanie oczyszczalni. Z ostrożności Odwołujący zaznaczył, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej, fakt, że wykonawca podważa swoją odpowiedzialność lub nie uznaje zasadności nałożonych kar, nie może skutkować automatycznym pominięciem przesłanek wykluczenia. Ustawa nie uzależnia możliwości wykluczenia od istnienia prawomocnego orzeczenia sądu ani od tego, czy wykonawca zgadza się z oceną swojego postępowania. Zamawiający, dysponując dokumentacją potwierdzającą istnienie przesłanek określonych art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp, zobowiązany jest do ich samodzielnej i obiektywnej oceny. Obowiązek ten wynika z roli w Zamawiającego jako podmiotu wydatkującego środki publiczne – nie może on biernie tolerować udziału w postępowaniu wykonawcy, którego zachowanie nosi cechy rażącej nierzetelności i nielojalności wobec uprzednio zawartej umowy publicznej. Zachowanie EKO – DBAJ należy przy tym ocenić jako zawinione – w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Wykonawca miał pełną świadomość konsekwencji wynikających z niewykonania lub nienależytego wykonania umowy. Był wielokrotnie wzywany do podjęcia działań naprawczych, otrzymywał szczegółowe monity i przypomnienia. Pomimo tego, nie zmienił sposobu działania, co świadczy o rażącym braku należytej staranności. Nieprzypadkowość i powtarzalność tych uchybień wskazuje na to, że wykonawca lekceważył swoje zobowiązania i nie podejmował realnych prób ich poprawy – a to wprost wpisuje się w przesłankę zawinienia, o której mowa w ustawie. Reasumując, EKO – DBAJ spełnił w sposób oczywisty wszystkie warunki wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Obowiązkiem Zamawiającego – wynikającym z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b Pzp – było dokonanie oceny tych przesłanek oraz wykluczenie wykonawcy z udziału w postępowaniu. Zaniechanie tej czynności nie znajduje uzasadnienia żadnych okolicznościach faktycznych lub prawnych i stanowi istotne naruszenie przepisów ustawy. w Zamawiający zignorował przekazane przez Odwołującego obszerne wyjaśnienia i materiał dowodowy – obejmujące m.in. noty obciążeniowe, wezwania, dokumentację wewnętrzną, wyjaśnienia operacyjne – które jednoznacznie potwierdzały spełnienie przesłanek wykluczenia wykonawcy. Zamawiający nie uwzględnił w żaden sposób, wielości naruszeń oraz kwoty łącznej kar umownych. Pominięcie tych informacji naruszyło zasady przejrzystości i proporcjonalności, prowadząc do uprzywilejowania wykonawcy, który w innym postępowaniu rażąco nienależycie wykonywał podobne zobowiązania. Efektem tego była decyzja o wyborze oferty złożonej przez wykonawcę, który nie tylko nie dawał gwarancji należytego wykonania zamówienia, ale którego wcześniejsze działania pozostawały sprzeczności z celem postępowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 Pzp. w Dodatkowo, wyjaśnienia Odwołującego zostały złożone na skutek wezwania w trybie art. 128 ust. 1 Pzp. Mimo ich szczegółowego charakteru i oparcia na konkretnych, możliwych do weryfikacji danych, Zamawiający nie tylko ich nie uwzględnił, ale nie wskazał również, które ich elementy uznaje za niewiarygodne, niekompletne lub niewystarczające. Tymczasem, mając wątpliwości co do ich treści, powinien – zgodnie z art. 128 ust. 5 Pzp – wystąpić z kolejnym wezwaniem do złożenia dodatkowych wyjaśnień. Zaniechanie tej czynności świadczy o naruszeniu nie tylko przepisów proceduralnych, ale również zasad dobrej administracji oraz rzetelnego prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Takie działanie – polegające na zignorowaniu materiału przedstawionego przez wykonawcę i niewykorzystaniu mechanizmów wyjaśniających przewidzianych w ustawie – prowadziło do wadliwej czynności wyboru oferty. Wybór ten został dokonany z naruszeniem art. 128 ust. 1–5 Pzp oraz fundamentalnych zasad określonych w art. 16 i art. 17 ust. 1 pkt 1 Pzp. W konsekwencji, oferta złożona przez wykonawcę, który nie powinien być dopuszczony do udziału w postępowaniu, została niezasadnie uznana za najkorzystniejszą. Odwołujący wskazał również, że aktualnie toczy się postępowanie przygotowawcze formie śledztwa, przeciwko byłemu prezesowi zarządu spółki Odwołującego, o przestępstwa określone w art. 296 oraz w art. 305 Kodeksu karnego. W przedmiotowej sprawie istnieje podejrzenie niegospodarności, wpływania na przebieg przetargów publicznych czy też uczestniczenie w zmowie przetargowej. Sytuacja ta mogła doprowadzić do zawarcia umów i kształtować zobowiązań Odwołującej się spółki w sposób naruszający jej interesy, szczególności poprzez doprowadzenie od zawarcia uzależnienia logistycznego w i funkcjonalnego spółki Odwołującego się od innych podmiotów. Przedmiotowe czyny sprawcze miały miejsce w okresie 2020 – 2024 roku, co pokrywa się z zawarciem umów 3/12/DZ/2023 oraz 4/12/DZ/2023 z dnia 29 grudnia 2023 roku. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Odwołującego przedmiotowe odwołanie zasługuje na uwzględnienie w całości. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń, a także stanowisk Stron i Uczestnika postępowania, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie. Izba ustaliła, że Wykonawca wnoszący odwołanie wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej. Wykonawca jest podmiotem, który złożył ofertę w postępowaniu i jest zainteresowany uzyskaniem zamówienia. Zaniechanie odrzucenia oferty uznanej za najkorzystniejszą godzi w interesy ekonomiczne Odwołującego i naraża go na szkodę postaci niemożliwości uzyskania zamówienia, co prowadzić może do utraty zamówienia w i możliwości osiągnięcia zysku z realizacji przedmiotu zamówienia. Zgłoszenie przystąpienia po stronie Zamawiającego złożył wykonawca EKO – DBAJ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Cielczy. Izba potwierdziła skuteczność zgłoszenia przystąpienia i dopuściła wykonawcę jako Przystępującego. Przystępujący złożył pisemne stanowisko wraz z materiałem dowodowym, w którym wnosił o oddalenie odwołania w całości. Zamawiający złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, w której wnosił o jego oddalenie w całości. ZARZUT 1 Zamawiający, w dniu 13.05.2025 r. otrzymał od Odwołującego pismo, w którym informowano, że „EKO-DBAJ z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu nienależycie wykonał istotne zobowiązania wynikające z umowy w sprawie zamówienia publicznego zawartej w dniu 29.12.2023 r. o nr 4/12/DZ/2023 co doprowadziło do nałożenia na ten podmiot kar umownych jako formy odszkodowania. W konsekwencji powyższego, Zamawiający wezwał Odwołującego oraz Przystępującego do złożenia wyjaśnień. Po przeanalizowaniu udzielonych wyjaśnień, Zamawiający podjął decyzję, iż nie zachodzą przesłanki do wykluczenia Przystępującego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP. Za Krajową Izbą Odwoławczą wskazać należy, że „aby mogło dojść do wykluczenia wykonawcy z postępowania na wskazanej wyżej podstawie prawnej musi dojść do: 1)niewykonania lub nienależytego wykonania bądź długotrwałego nienależytego wykonywania obowiązków wynikających z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, 2)musi ono dotyczyć znacznego zakresu umowy albo być naruszeniem znacznego stopnia, 3)przyczyna musi tkwić po stronie wykonawcy, 4)musi to doprowadzić do skutków w postaci wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. (…) Wskazać należy, iż obowiązkiem Zamawiającego jest wykazanie, że określone we wcześniejszej umowie zobowiązanie, którego Wykonawca nie wykonał lub wykonał nienależycie, było dla tej umowy istotne. Oznacza to, że Zamawiający musi wykazać, że Wykonawca albo nie wykonał umowy w ogóle albo wykonał ją nienależycie w stopniu znaczącym lub nienależyte wykonywanie miało charakter uporczywy, nawet jeśli niedociągnięcia nie były znaczące.” Aby zatem możliwe i konieczne było wykluczenie Przystępującego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP, konieczne było łączne zaistnienie wszystkich wymienionych wyżej przesłanek. Tymczasem, w ocenie Zamawiającego sytuacja taka nie miała miejsca. Ponadto, przesłanki wynikające z art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP nie mogą być interpretowane dowolnie, z uwagi na sankcyjny charakter przepisu. Zamawiający nie kwestionuje faktu, iż Odwołujący nałożył na Przystępującego kary umowne z tytułu realizacji umów z dnia 29.12.2023 r. nr 4/12/DZ/2023 i nr 3/12/DZ/2023, jednak sam fakt naliczenia kar umownych nie przesądza jeszcze o konieczności wykluczenia Przystępującego z postępowania. Zgodnie z wyrokiem KIO z dnia 23.02.2023 r., kara umowna nie jest odszkodowaniem, a jedynie jego zamiennikiem, a przepisy o charakterze sankcji nie powinny być wykładane rozszerzająco: „Z powyżej cytowanych zapisów dyrektywy, rozporządzenia jak i instrukcji do rozporządzenia wynika, że w przedmiotowej sprawie związku z zarzutem na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP ma zastosowanie lit. D Inne podstawy wykluczenia, w które mogą być przewidziane w przepisach krajowych państwa członkowskiego instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego i według dyspozycji pkt 7 art. 109 ust. 1 ustawy PZP i przewidzianych tam sankcji wymienionych wyczerpująco, wśród których nie ma kar umownych tylko odszkodowanie. Ustawodawca krajowy sprecyzował przesłanki odpowiedzialności do następujących sankcji: wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępcze lub do realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady, nie przy tym używając zwrotu "w szczególności", czy też zwrotu "bądź inne porównywalne sankcje". W toku postępowania odwoławczego wśród wymienionych sankcji, co potwierdził odwołujący, zastosowane były sankcje kar umownych za nieterminowe wykonanie. (…) Przy ocenie sankcji przewidzianych w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP należy stosować na mocy art. 8 ust. 1 ustawy PZP, przepisy kodeksu cywilnego. (…) Tak więc zarówno kara umowna jak i odszkodowanie mają na celu pokrycie szkody z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania, które co do zasady nie zwalniają dłużnika z wykonania zobowiązania. Niemniej różne zasady i podstawy dochodzenia obowiązują przy odszkodowaniu i przy karze umownej, gdzie w pierwszym przypadku należy wykazać związek przyczynowo - skutkowy w działaniu lub zaniechaniu w związku z wystąpieniem szkody jak i udowodnić jej wysokość. W drugim przypadku to jest kary umownej wystarczy wykazać spełnienie okoliczności, dla których przewidziano karę umowną. Mimo, że karę umowną nazywa się surogatem odszkodowania to odszkodowanie i kara umowna są odrębnymi instytucjami prawa cywilnego i przez to nie są pojęciami tożsamymi w prawie cywilnym. To sam Odwołujący przywołuje art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP, jako podstawę wykluczenia, nie wykazując spełnienia jego przesłanek poza przyznaną przez (...) zresztą okolicznością co do zapłaty kar umownych we wcześniejszych zamówieniach przystępującego. Sam fakt zapłaty kar umownych, a nie odszkodowania, wyłącza odpowiedzialność z przyczyn leżących po stronie wykonawcy wybranego, od których to wykazania przyczyn PZP uzależnia wykluczenie z postępowania. Podsumowując odwołujący nie wykazał zastosowania sankcji wymienionych w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp to jest wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady, które to powinny wynikać "z przyczyn leżących po jego stronie, w sytuacji znacznego stopnia lub zakresu nie wykonania lub nienależytego wykonania albo długotrwałego nienależytego wykonywania istotnego zobowiązania z wcześniejszej umowy", które to okoliczności powinien wykazać, na etapie postępowania odwoławczego odwołujący. Tak więc dla zastosowania tej sankcji nie jest wystarczającym wykazanie jednej przesłanki nie wykazując pozostałych, pominąwszy okoliczność, że kara umowna nie jest odszkodowaniem, a jedynie jego zamiennikiem, a przepisy o charakterze sankcji nie powinny być wykładane rozszerzająco, na zasadzie podobieństw.” Zatem fakt naliczania Przystępującemu kar umownych, a nie odszkodowania, wyłącza zastosowanie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP. Niezależnie od powyższego, wskazać należy, że w ocenie Zamawiającego rozpatrywanej sprawie nie zachodzą także inne przesłanki warunkujące możliwość zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 w PZP wobec Przystępującego. Odwołujący naliczył Przystępującemu kary umowne za uchybienia terminowe wykonaniu poszczególnych obowiązków wynikających z umów nr 4/12/DZ/2023 w i nr 3/12/DZ/2023. Mimo naliczenia kar umownych, według wiedzy Zamawiającego obie umowy są nadal realizowane, co przemawia za uznaniem, że naruszenia obowiązków umownych przez Przystępującego nie były na tyle istotne i znaczące, by uzasadniały wypowiedzenie czy odstąpienie od umów. „Nie każde nieprawidłowe, niedokładne lub niskie jakościowo wykonanie umowy lub jej części daje podstawę do wykluczenia wykonawcy. P rzy ocenie, czy stopień niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania jest wystarczająco "znaczny", należy wziąć pod uwagę zarówno kryteria jakościowe, takie jak brak wymaganej staranności lub stopień wadliwości dostarczonego produktu, świadczonej usługi lub wykonanego obiektu budowlanego, jak i ilościowe, biorąc pod uwagę zakres niewykonanych lub nienależycie wykonanych świadczeń oraz rozmiar wynikłych stąd szkód. (…) Według ustawodawcy europejskiego poważnym brakiem w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów w ramach wcześniejszego zamówienia jest np. niedostarczenie produktu lub niewykonanie zamówienia, znaczące wady dostarczonego produktu lub świadczonej usługi, które spowodowały ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem.” W rozpatrywanej sprawie, mimo niedochowania terminu na wykonanie niektórych obowiązków wynikających z umów, obie umowy były i są nadal realizowane w sposób przydatny dla Odwołującego. Odwołujący, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, w treści odwołania nie wykazał, by działania Przystępującego skutkujące naliczeniem kar umownych dotyczyły znacznego zakresu umowy albo były naruszeniem znacznego stopnia. Odwołujący ograniczył się jedynie do krótkiego stwierdzenia, iż „uchybienia te dotyczyły obowiązków o charakterze zasadniczym – istotnych zarówno z perspektywy zapewnienia ciągłości działania infrastruktury technicznej, jak i realizacji interesu Zamawiającego jako podmiotu publicznego.”, nie precyzując które z uchybień i w jaki sposób mogły wpłynąć na zapewnienie ciągłości działania infrastruktury technicznej. Zamawiający zwraca również uwagę, że ilość czy wysokość kar umownych nie przesądza o zaistnieniu przesłanki wykluczenia wynikającej z art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP, co znalazło potwierdzenie w wyroku KIO z dnia 09.09.2024 r.: „nie sposób jest wykazać istotności naruszenia jedynie poprzez wysokość naliczonej wykonawcy kary umownej. Istotność kary, nawet jeśli uznać, że owe 10% wartości umowy jest wartością istotną - nie przesądza o wypełnieniu przesłanki wykluczenia wykonawcy z postępowania.(…) Sama tylko wysokość naliczonej wykonawcy kary nie jest wystarczająca do uznania, że doszło po stronie wykonawcy do zależnego od niego niewykonania, nienależytego wykonania lub długotrwałego nienależytego wykonywania istotnych zobowiązań, wynikających z wcześniejszej umowy sprawie zamówienia publicznego.” w Podsumowując w ocenie Zamawiającego nie zostało wykazane, że Przystępujący dopuścił się niewykonania lub nienależytego wykonania bądź długotrwałego nienależytego wykonywania obowiązków wynikających z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, które dotyczyło znacznego zakresu umowy albo było naruszeniem znacznego stopnia. Aby zasadne było wykluczenie Przystępującego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP, niezbędne było również stwierdzenie przez Zamawiającego, że do niewykonania lub nienależytego wykonania wcześniejszej umowy doszło z przyczyn leżących po stronie Przystępującego. Z dokumentów, które Zamawiający zebrał w trakcie postępowania, a także z dokumentów załączonych do odwołania nie wynika w sposób jednoznaczny, że przyczyny niedochowania terminów w wykonaniu poszczególnych obowiązków wynikających z umów nr 4/12/DZ/2023 i nr 3/12/DZ/2023 leżą wyłącznie po stronie Przystępującego. Niewątpliwie powody, dla których wykonawca nie wykonuje lub nienależycie wykonuje umowę, mogą wynikać z różnych okoliczności, w tym również okoliczności leżących po stronie zamawiającego, z którym była zawarta wcześniejsza umowa lub okoliczności niezależnych od żadnej ze stron tej umowy. W piśmie z dnia 03.06.2025 r. Przystępujący wskazał, że „żadna kara umowna czy odszkodowanie nie zostały zapłacone dobrowolnie. EKO-DBAJ sp. z o.o. nie uznaje swojej winy w żadnym przypadku naliczonej kary. (…) Sprawa ta również, podobnie jak sprawy potrąceń zostanie dopiero rozpoznana przez Sąd powszechny w zainicjowanym przez EKODBAJ sp. z o.o. procesie.”Z powyższego wynika, że Odwołujący i Przystępujący pozostają w sporze co do zasadności naliczenia kar umownych. W tym miejscu warto przytoczyć stanowisko KIO wyrażone w wyroku z dnia 19.10.2017 r.: „Izba wskazuje, że w analizowanej sprawie nie wykazano przede wszystkim, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy wynika z przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Przeciwnie, jak wynika z wyjaśnień Odwołującego oraz samego pisma Miasta R., sprawa naliczenia kar umownych za nienależyte wykonanie lub niewykonanie umowy oraz z tytułu rozwiązania umowy z przyczyn leżących po stronie wykonawcy jest kwestią sporną, zawisłą przed Sądem Okręgowym w Gliwicach I Wydział Cywilny. Odwołujący sprzeciwił się rozwiązaniu umowy przez Zamawiającego i nałożeniu kary umownej, wskazując, że nie doszło do naruszenia umowy przez wykonawcę, a brak możliwości realizacji umowy leżał po stronie Zamawiającego, który nie określił granic poszczególnych lokalizacji i nie dostarczył informacji i dokumentów pozwalających na identyfikację obszaru świadczenia usługi. Zatem, sprawa rozwiązania umowy jest sprawą sporną i brak jednoznacznego dowodu na to, że rozwiązanie umowy nastąpiło w przyczyn leżących wyłącznie po stronie wykonawcy.” Zatem, istnienie między Przystępującym a Odwołującym sporu co do zasadności naliczenia kar umownych niewątpliwie wpływa na możliwość oceny, po które stronie leżą przyczyny niedochowania terminów. Załączone do odwołania noty księgowe wraz z przyporządkowanymi do nich pismami również w ocenie Zamawiającego nie potwierdzając w sposób jednoznaczny, że przyczyny naliczenia kar umownych leżą wyłącznie po stronie Przystępującego. „Samo naliczenie kar umownych nie może automatycznie oznaczać, że do nienależytego wykonania rzeczywiście doszło. Zamawiający może zastosować sankcję wykluczenia wykonawcy z postępowania tylko wtedy, jeżeli jest w stanie ustalić i wykazać, że miało miejsce nienależyte wykonanie zamówienia i że nastąpiło to w warunkach opisanych art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Odwołujący, zarzucając Zamawiającemu zaniechanie zastosowania tego przepisu, w obciążony był obowiązkiem wykazania zaistnienia przesłanek określonych w tym przepisie, czego w rozpoznawanej sprawie nie zrobił, ograniczając się do wskazania na niesporną okoliczność nałożenia na członka Konsorcjum Przystępującego kar umownych.” Odwołujący nie sprostał obowiązkowi wykazania zaistnienia przesłanek określonych w art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP, skupiając się na fakcie naliczenia kar umownych, które same w sobie nie przesądzają o obowiązku wykluczenia Przystępującego z postępowania. Zarzut nr 1 nie zasługuje na uwzględnienie. ZARZUT 2 Zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 PZP w związku z art. 266 PZP nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut ten sprowadza się do twierdzenia, że Zamawiający w sposób błędny dokonał wyboru oferty Przystępującego jako najkorzystniejszej, podczas gdy Przystępujący powinien zostać wykluczony z postępowania, a jego oferta odrzucona. W świetle uznania przez Zamawiającego zarzutu numer 1 za niezasadny, również zarzut numer 2 nie zasługuje na uwzględnienie. Przywołany przez Odwołującego art. 239 ust. 1 PZP dotyczy wyboru najkorzystniejszej oferty na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia, a Odwołujący nie zarzucał Zamawiającemu błędnego zastosowania kryteriów oceny ofert. ZARZUT 3 Zarzut naruszenia art. 128 ust. 1-5 PZP nie zasługuje na uwzględnienie. Niezrozumiałe jest dla Zamawiającego stawianie zarzutu naruszenia art. 128 ust. 1-4 PZP w kontekście rzekomo nierzetelnej oceny wyjaśnień złożonych przez Odwołującego. Odwołujący został wezwany do złożenia wyjaśnień na podstawie art. 128 ust. 5 PZP, a nie na podstawie art. 128 ust. 1-5 PZP. Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie również z tego powodu, że fakt, iż Zamawiający nie wykluczył Przystępującego z postępowania nie oznacza, że złożone przez Odwołującego wyjaśnienia zostały uznane za niewystarczające. Zamawiający, po dokonanej ocenie wyjaśnień złożonych przez Odwołującego uznał, że nie ma podstaw do wykluczenia Przystępującego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP. W takim stanie rzeczy Zamawiający nie był zobowiązany by kierować do Odwołującego kolejne wezwania do złożenia wyjaśnień. ZARZUT 4 Ostatni postawiony przez Odwołującego zarzut dotyczy naruszenia przepisu art. 16 pkt 1–3 PZP oraz art. 17 ust. 1 pkt 1 PZP – poprzez przygotowanie i przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości i proporcjonalności, a także w sposób, który nie zapewnia wyboru oferty przedstawiającej najlepszą jakość usług, uzasadnioną charakterem zamówienia Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wskazuje się w doktrynie: „Naruszenie zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców może odnosić się właściwie do każdego elementu postępowania, wszędzie tam, gdzie następuje różnicowanie szans wykonawców nie tylko w możliwości uzyskania zamówienia, lecz również w możliwości złożenia korzystniejszej oferty. Należy pamiętać, że zamawiający powinien traktować wszystkich wykonawców na równych zasadach, wymagając realizacji zamówienia według tych samych reguł bez różnicowania ich sytuacji np. ze względu na cechy tych wykonawców.” Właśnie w taki sposób Zamawiający prowadził postępowanie. Zamawiający nie wprowadził żadnych dyskryminujących reguł, a dokonując oceny złożonych ofert kierował się ustawą Prawo zamówień publicznych. Odwołujący nie sprecyzował, na czym w jego ocenie polegało naruszenie zasady przejrzystości i proporcjonalności, jednak w ocenie Zamawiającego o naruszeniu tej zasady nie może być mowy. Wszystkie warunki i zasady postępowania wynikały albo z opublikowanej Specyfikacji Warunków Zamówienia albo z ustawy PZP. Sam fakt, iż Odwołujący nie zgadza się z dokonanym przez Zamawiającego wyborem najkorzystniejszej oferty, nie oznacza, że działania Zamawiającego naruszały podstawowe zasady prawa zamówień publicznych. Załączone do odwołania zawiadomienie o wszczęciu śledztwa dotyczy wewnętrznych spraw Odwołującego i nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Dlatego też zdaniem Zamawiającego odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Izba ustaliła: Na podstawie dokumentacji postępowania Izba ustaliła, że Zamawiający w Rozdziale IX SW Z podał, że z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się Wykonawców, stosunku do których zachodzi którakolwiek z okoliczności wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt. 4, 7 Pzp, tj.: w a)w stosunku do którego otwarto likwidację, ogłoszono upadłość, którego aktywami zarządza likwidator lub sąd, zawarł układ z wierzycielami, którego działalność gospodarcza jest zawieszona albo znajduje się on w innej tego rodzaju sytuacji wynikającej z podobnej procedury przewidzianej w przepisach miejsca wszczęcia tej procedury; b)który z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Dalej Zamawiający podał, że Wykonawca nie podlega wykluczeniu w okolicznościach określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 lub art. 109 ust. 1 pkt 4 lub 7 uPzp, jeżeli udowodni Zamawiającemu, że spełnił łącznie następujące przesłanki: 1) naprawił lub zobowiązał się do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem, w tym poprzez zadośćuczynienie pieniężne; 2) wyczerpująco wyjaśnił fakty i okoliczności związane z przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem oraz spowodowanymi przez nie szkodami, aktywnie współpracując odpowiednio z właściwymi organami, w tym organami ścigania, lub zamawiającym; 3) podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, odpowiednie dla zapobiegania dalszym przestępstwom, wykroczeniom lub nieprawidłowemu postępowaniu, szczególności: w a) zerwał wszelkie powiązania z osobami lub podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy, b) zreorganizował personel, c) wdrożył system sprawozdawczości i kontroli, d) utworzył struktury audytu wewnętrznego do monitorowania przestrzegania przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów, e) wprowadził wewnętrzne regulacje dotyczące odpowiedzialności i odszkodowań za nieprzestrzeganie przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów. Zamawiający zaznaczył, że oceni, czy podjęte przez Wykonawcę czynności, o których mowa w pkt. 6., są wystarczające do wykazania jego rzetelności, uwzględniając wagę i szczególne okoliczności czynu Wykonawcy. Jeżeli podjęte przez Wykonawcę czynności, o których mowa w pkt 6. powyżej, nie są wystarczające do wykazania jego rzetelności, Zamawiający wyklucza Wykonawcę. Przystępujący złożył wraz z ofertą oświadczenie, że nie podlega wykluczeniu. Na wezwanie Zamawiającego, aby potwierdzić aktualność występowania lub nie występowania przesłanek wykluczenia, ponownie oświadczył, że nie zachodzi wobec niego żadna z podstaw wykluczenia. W toku badania i oceny ofert, Odwołujący złożył Zamawiającemu stanowisko, zbieżne w treści z odwołanie, że w Przystępujący podlega wykluczeniu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Zamawiający, w trybie art. 128 ust. 5 ustawy Pzp poprosił Odwołującego do złożenia dalszych informacji w zakresie niezbędnym do oceny zaistnienia przesłanek wykluczenia. Zamawiający zaznaczył, że nie może opierać się wyłącznie na fakcie, że doszło w znacznym stopniu do nienależytego wykonania istotnych zobowiązań wynikających z umowy zawartej między Odwołującym a Przystępującym. W związku z powyższym Zamawiający prosił o wskazanie: 1)przedmiotu umowy nr 4/12/DZ/2023 z dnia 29/12/2023 r., 2)czy powyższa umowa została rozwiązana z przyczyn Wykonawcy, 3)jakich istotnych zobowiązań nie wykonał wykonawca w ramach umowy, 4)czy zasądzone kary umowne w formie odszkodowania zostały zapłacone przez Wykonawcę, 5)czy posiadają Państwo korespondencję z Wykonawcą wzywającą do wykonania zobowiązań wynikających z umowy, 6)czy Wykonawca w trakcie realizacji zgłaszał jakiekolwiek problemy uniemożliwiające prawidłową realizację przedmiotu umowy, 7)czy niewykonanie umowy nastąpiło w stopniu znacznym, 8)czy niewykonanie umowy w znacznym stopniu jest następstwem okoliczności, za które Wykonawca ponosi tylko i wyłącznie odpowiedzialność. Odwołujący odpowiedział, że: 1. Przedmiot umowy nr 4/12/DZ/2023 z dnia 29 grudnia 2023 roku dotyczył całodobowej obsługi i utrzymania ciągu technologicznego Zakładu Odzysku Surowców Cielczy (oczyszczalnia ścieków) w tym utrzymanie porządku, w 3 częściach oczyszczalni: części ściekowej, części w fosforowej, części osadowej. 2. Przedmiotowy stosunek prawny nie został rozwiązany z przyczyn Wykonawcy. o dnia dzisiejszego umowa obowiązuje, z uwagi na konieczność realizacji interesu publicznego. D 3. Wykonawca nie wykonał szeregu zobowiązań w ramach przedmiotowej umowy, polegających w szczególności na: c) Niewłaściwym zarządzaniu procesem oczyszczania ścieków i gospodarką osadową, a w szczególności niewystarczającym i nieefektywnym działaniu w zakresie optymalizacji procesów oraz niewystarczającym wykorzystaniu potencjału energetycznego, który można by uzyskać z osadów. Brak prawidłowej eksploatacji odsiarczalnika doprowadził do przerwy pracy kogeneracji, co doprowadziło do strat wynikających z braku produkcji energii elektrycznej. d) Dopuszczeniu się licznych zaniedbań w zakresie konserwacji i utrzymania urządzeń oczyszczalni, które skutkowały częstymi awariami oraz utrudnieniami w prawidłowym funkcjonowaniu oczyszczalni, co również przełożyło się na jej efektywność. Brak prawidłowego używania urządzeń doprowadził m.in. do: - w przypadku sprężarki (obiekt 58/1) do utraty gwarancji oraz odmowy jej naprawy przez producenta. Okazało się, że w trakcie używania sprężarki dopuszczono się ingerencji mechanicznej w urządzenie oraz nie dokonywano regularnych czynności serwisowych; - w przypadku przekładni systemu myjącego pras śrubowych, do jej uszkodzenia doprowadziło działanie strumieniu wody o wysokim ciśnieniu. Wykonawca nie realizował również wykonywania pomiarów wynikających z DTR Biofiltra a także badań biogazu zasilającego kogeneratory wynikających z DTR, co również jest kluczowe dla utrzymania gwarancji producenta. c) Niewłaściwym zarządzaniem zbiornikiem retencyjnym, poprzez niezapewnienie ciągłego nadzoru nad nim oraz niezrealizowaniu zaleceń zamawiającego w zakresie jego obsługi w okresie jesienno – zimowym. d) Brakiem dbałości o przestrzeganie norm środowiskowych i technologicznych, co było spowodowane m.in. niewłaściwym zarządzaniem procesu oczyszczania, w szczególności w zakresie wykorzystywania wody technologicznej do obsługi procesów technologicznych obiektach oczyszczalni. w e) Brakiem dbałości o efektywność kosztową oraz nierealizowaniu założeń ekonomicznych zamawiającego, niewłaściwym zarządzaniem kosztami związanymi z eksploatacją oczyszczalni, w tym z przeróbką osadów i procesami technologicznymi, powstaniu wysokich kosztów operacyjnych związanych z niewłaściwą organizacją pracy, brakiem optymalizacji procesów oraz niedbałością o oszczędności. f) Niewystarczającej, spóźnionej i nieadekwatnej reakcji na zgłaszane przez zamawiającego problemy, która doprowadziła do sytuacji, że w wielu przypadkach zamawiający musiał interweniować osobiście, mimo tego, że poszczególne obowiązki ciążyły na wykonawcy. Zamawiający podkreśla, że wszelkie obowiązki, którym uchybiał wykonawca są obowiązkami przedmiotowo istotnymi oraz doprowadziły do powstania daleko idącej szkody po stronie zamawiającego. Zamawiający podkreśla, że przedmiotowe uchybienia wykonawcy negatywnie wpłynęły na działanie przedsiębiorstwa zamawiającego jak również na szeroko pojęty interes publiczny. 4. Kary umowne przedłożone w poprzednim piśmie, którymi został obciążony wykonawca nie zostały przez niego uregulowane – pozostają sporne. Spółka w stosunku do dwóch kar umownych dokonała na podstawie art. 498 kodeksu cywilnego potrącenia należności. 5. Zamawiający posiada korespondencję, wzywającą wykonawcę do wykonania zobowiązań wynikających z przedmiotu umowy. W okresie od sierpnia 2024 roku do maja 2025 roku, zamawiający wzywał wykonawcę kilkunastokrotnie do wykonywania przedmiotu umowy w sposób prawidłowy. 6. Wykonawca w trakcie realizacji umowy nie zgłaszał problemów uniemożliwiających mu prawidłową realizację przedmiotu umowy, aż do momentu, w którym to zamawiający zaczął formułować zarzuty wobec realizacji przedmiotu umowy przez wykonawcę. W ocenie zamawiającego, zgłaszane uwagi przez wykonawcę nie mają pokrycia w rzeczywistości oraz stanowią wyłącznie polemikę z twierdzeniami zamawiającego. 7. Niewykonanie umowy, którego dopuścił się wykonawca, w ocenie zamawiającego ma charakter istotny. Wykonawca dopuścił się szeregu naruszeń, które dotyczą kluczowych aspektów realizacji przedmiotu umowy oraz świadczenia usług przez zamawiającego na rzecz mieszkańców Gminy Jarocin. Ponadto przedmiotowe naruszenia spowodowały istotną szkodę po stronie zamawiającego, jak również wpłynęły negatywnie na funkcjonowanie przedsiębiorstwa zamawiającego. Wykonawca w okresie ostatnich miesięcy pozostawał wielokrotnie w zwłoce w realizacji świadczeń wzajemnych wynikających z umowy 4/12/DZ/2023. Charakter naruszeń odzwierciedla również wysokość kary umownej, którą został obciążony wykonawca. 8. Niewykonanie umowy w ocenie zamawiającego jest następstwem okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi wyłącznie wykonawca. 9. Zamawiający traktuje kary umowne, którymi został obciążony wykonawca jako formę odszkodowania. Zakres przedmiotowych kar umownych pokrywa się w pełni z zakresem ogólnej odpowiedzialności wykonawcy za niewykonanie zobowiązania (art. 471 k.c.). C o należy również podkreślić, kary umowne związane są bezpośrednio z niewykonaniem zobowiązania przez wykonawcę, ponieważ istnieje istotny związek przyczynowo skutkowy pomiędzy nienależytym wykonaniem przedmiotu umowy przez wykonawcę (jego odpowiedzialnością kontraktową) a szkodą, którą poniósł zamawiający. Zamawiający deklaruje pełną współpracę, w zakresie przewidzianym powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, celem udzielenia wszelkich niezbędnych informacji zakresie dotyczącym nienależytego wykonania przedmiotu umowy 4/12/DZ/2023 przez wykonawcę. w W załączeniu Przedsiębiorstwo przekazuje korespondencję wskazującą uchybienia wykonywaniu przedmiotowej umowy, a także wzywającą Eko-Daj do wykonywania czynności zgodnie z umową. w Oświadczenie o potrąceniu, a także wezwanie do uiszczenia kary. Zamawiający, na podstawie art. 128 ust. 4 ustawy Pzp wezwał Przystępującego do złożenia wyjaśnień co do podstaw naliczenia kar umownych, w związku ze stanowiskiem otrzymanym od drugiego z Wykonawców. Zamawiający podał, że w zgodnie z treścią art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp możliwe jest wykluczenie wykonawcy, który z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego (…), co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. W przypadku umowy zostały naliczone kary umowne jako forma odszkodowania, w związku z powyższym złożenie wyjaśnień jest niezbędne dla Zamawiającego celem weryfikacji podstaw wykluczenia Wykonawcy z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Przystępujący odpowiedział, że: 1.bezpośrednim konkurentem Wykonawcy jest PWiK sp. z o.o. w Jarocinie, której oferta uplasowała się na miejscu drugim w rankingu ofert z otwarcia. Działanie obejmujący fakt naliczenia kar umownych w ramach umowy 4/12/DZ/2023 z dnia 29 grudnia 2023 roku, realizowanej obecnie (umowa się nie zakończyła, nie została wypowiedziana i nie odstąpiono od niej) przez naszą spółkę właśnie dla PWiK sp. z o.o. w Jarocinie. Spółka ta ma więc bezpośredni cel biznesowy w swoim działaniu, a znając stan faktyczny i formułując donosy działa z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji w postępowaniu. 2.Przepis art. 109 ust. 1 pkt. 7) ustawy Pzp mówi o możliwości wykluczenia wykonawcy (a nie o obowiązku, jak w przypadku przesłanek obligatoryjnych) który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady; Istotny może być również przepis ust. 3 przepisu art. 109 o treści: w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5 lub 7, zamawiający może nie wykluczać wykonawcy, jeżeli wykluczenie byłoby w sposób oczywisty nieproporcjonalne, w szczególności gdy kwota zaległych podatków lub składek na ubezpieczenie społeczne jest niewielka albo sytuacja ekonomiczna lub finansowa wykonawcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest wystarczająca do wykonania zamówienia. (…) sytuację ocenia zamawiający. W sposób ścisły oraz uwzględniając fakt, że przesłanki zawarte w komentowanym przepisie muszą być spełnione łącznie. Ewentualna szkoda powinna być znaczna i istotna dla postępowania. W tej ocenie mogą pomóc szczególności dwa wyroki Krajowej Izby Odwoławczej tj. wyrok z dnia 22 marca 2023 – KIO 620/23 oraz wyrok z dnia w 9 września 2024 r. KIO 298/24. W pierwszym z nich Krajowa Izba Odwoławcza, mówiąc o stanie faktycznym w danym postępowaniu określa, że przesłanki wykluczenia z postępowania nie mogą odnosić się do innych zamawiających, w szczególności w braku potwierdzenia wyrokiem lub ostateczną decyzją, co jest związane z użyciem przez ustawodawcę w treści przepisu art. 109 ust. 1 pkt 7) odniesienia do „wcześniejszych umów”. Tymczasem Zamawiający ma wiedzę, co do realizacji naszej obecnej umowy w tym samym przedmiocie, w ramach której nie wystąpiła żadna przesłanka opisana w przepisie art. 109 ust. 1 pkt 7) PZP. 3. (…) przepis nie odnosi się do kar umownych, ale wskazuje na wypowiedzenie, odstąpienie, odszkodowanie, czy wykonanie zastępcze. W ramach umowy nr 4/12/DZ/2023 oraz innych zawartych z PWiK sp. z o.o. strony prowadzą wiele sporów, z których żaden na dzień dzisiejszy nie doczekał się wyroku sądowego, czy ostatecznej decyzji administracyjnej. Strony prowadząc spory, co do wykładni zawartych umów w zakresie praw i obowiązków, realizują umowę nadal, z tym że PWiK sp. z o.o. w Jarocinie jest dłużnikiem EKO-DBAJ zakresie istotnych i wymagalnych kwot wynagrodzenia, którego PW IK sp. z o.o. nie kwestionuje, ale odmawia zapłaty, w gdyż nie ma środków na pokrycie zobowiązań. Za to szuka możliwości naliczenia kar umownych, czy bezzasadnych odszkodowań, które mogę umniejszyć niekwestionowane zobowiązania z tytułu obsługi i wynagrodzenia umownego. Żadna kara umowna, czy odszkodowanie nie zostały zapłacone dobrowolnie. EKO- DBAJ nie uznaje swojej winy w żadnym przypadku naliczonej kary. Naliczane (bezzasadnie) kary umowne PWiK sp. z o.o. potrąca z swoim długiem względem EKO-DBAJ, a jedyne zapłacone odszkodowanie z kwietnia br. na kwotę nieznaczną ok. 62. tys. złotych (patrz przepis art. 109 ust. 3 PZP) zostało zapłacone z „zastrzeżeniem zwrotu”. Sprawa ta również, podobnie jak sprawy potrąceń zostanie dopiero rozpoznana przez Sąd powszechnych w zainicjowanym przez EKO-DBAJ procesie. Zapłata odszkodowania została poprzedzona pismem z dnia 24 kwietnia 2025 roku (w załączeniu), które stanowi odpowiedź na wezwanie. 4. Niemniej jednak na gruncie przepisów prawa polskiego kary umowne nie są odszkodowaniami. Kodeks cywilny odróżnia zarówno karę umowną, jak i odszkodowanie. Są to instytucje prawa służące podobnemu celowi, ale odmienne choćby dlatego, że jeśli kara umowna jest zasadnie nałożona (a to EKO-DBAJ kwestionuje), to jest ona należna bez względu na to, czy zamawiający w ogóle poniósł szkodę i w jakiej wysokości. Przepisy polskie nie utożsamiają obu instytucji. Przy karach umownych zamawiający nie ma obowiązku wykazywania podstawowych elementów zasadności odszkodowania. To zdarzenie faktyczne powoduje obowiązek zapłaty kary naliczonej, za wystąpienie tego zdarzenia. Szkoda nie ma znaczenia. Przy odszkodowaniu sprawca szkody może wykazać przyczynienie się poszkodowanego do szkody i jej rozmiaru, co niweczy albo w ogóle szkodę, albo ma wpływ na wysokość odszkodowania. W przypadku kar umownych występuje instytucja miarkowania kar, która nie może prowadzić do całkowitego zniesienia obowiązku jej zapłacenia. Mierniki należą do sądu orzekającego, który nie jest związany żadnymi przesłankami, które konkretnie wpływają na możliwość obliczenia kar umownych po miarkowaniu. Ocenia się wiele czynników, w tym rzeczywistą szkodę, ale nie jest to odniesienie do wartości szkody 1:1. 5. Ostania i być może najważniejsza rzecz z punktu widzenia formalno - prawnego. W mediach w ostatnim miesiącu rozgorzała dyskusja, która doprowadziła do dymisji prezesa zarządu PWiK sp. z o.o. z zajmowanego stanowiska w PWiK sp. z o.o. Przyczyną zgodnie z informacjami prasowymi, potwierdzonymi w KRS było posiadanie udziałów w spółce kapitałowej w czasie jego powołania w czerwcu 2024 roku na to stanowisko i przynajmniej do kwietnia 2025 roku. Przepisy prawa w takim przypadku przewidują sankcję bezwzględnej nieważności powołania na stanowisko członka zarządu osoby, która będąc członkiem zarządu spółki komunalnej, jest jednocześnie wspólnikiem spółki kapitałowej. Niezależnie od twierdzeń – ewentualnych PWiK sp. z o.o , wynika to z mocy prawa, a fakt posiadania udziałów jest stwierdzony w KRS. Fakt odwołania Prezesa i powołania tej samej osoby na to samo stanowisko po wyzbyciu się udziałów w spółce kapitałowej nie sanuje nieważności powołania. Skoro więc zarząd PWiK sp. z o.o. został powołany wadliwie, to również prokurent powołany przez ten zarząd został powołany wadliwie, a czynności w postaci naliczenia kar umownych (podpisy zarówno prokurenta jak i Prezesa zarządu), czy inne oświadczenia zarządu wadliwie powołanego są nieważne z mocy prawa. Brak jest więc formalnie również przyczyn do rozważania, czy nałożone (bezzasadnie i nieważnie) kary umowne, czy też żądanie (bezzasadnego i także nieważnego) odszkodowania (zapłaconego z zastrzeżeniem zwrotu wyniku zagrożenia odstąpieniem od umowy) mają jakiekolwiek znaczenie dla tej sprawy. w Mając powyższe na względzie Wykonawca wnosił o dokonanie wyboru spółki, z uwagi na złożenie ważnej, najkorzystniejszej oferty. Zamawiający dokonał wyboru oferty Przystępującego. Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę, Izba uznała, że odwołanie w całości podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp możliwe jest wykluczenie wykonawcy, który z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego (…), co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Na podstawie informacji przedstawionych przez Odwołującego nie sposób stwierdzić, iż Przystępujący realizując wskazywane umowy w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonywał lub nienależycie je wykonywał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie z nich i skutkowało m.in. zapłatą odszkodowania. Przystępujący z Odwołującym pozostają w trwającym już kilka lat sporze. Ze stanowiska przedstawionego przez Przystępującego na zarzuty Odwołującego wynika, że w sądach powszechnych toczy się co najmniej 12 spraw i to na dodatek z powództwa Przystępującego. Podstawą roszczeń jest naliczenie kar umownych w nieprawidłowej wysokości, kwestionowanie co do zasady naliczenia kar umownych, niewykonywanie obowiązków umownych przez pozwanego (czyli Odwołującego), nieprawidłowa interpretacja zapisów umowy, nakładanie na powoda (czyli Przystępującego) obowiązku wykonania zobowiązań, które z zapisów umowy nie wynikają. Dotychczas w żadnej ze spraw nie zapadł wiążący wyrok. Co więcej Odwołujący poza jednostronnym przedstawieniem stanowiska, co polegało na wymienieniu wystawionych w stosunku do Przystępującego not obciążeniowych pozostał całkowicie bierny dowodowo. Nie złożono materiału dowodowego, z którego wynikałoby, że Przystępujący wykonuje obowiązki nienależycie, odmawia ich wykonania, zaś naliczone kary są zawinione przez Przystępującego. Odwołujący nie wykazał również, że wykonywane nienależycie są istotne elementy zobowiązania umownego łączącego obie strony. Odwołujący, zarówno w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, jak też w postępowaniu odwoławczym ograniczył się do twierdzeń. Tym twierdzeniom Przystępujący zaprzeczył swoim stanowisku w postępowaniu przed Zamawiającym, jak również w pismach procesowych. Nie jest rolą Izby w rozstrzygać, która strona w tym sporze ma rację. Ocenie Izby podlega czynność bądź zaniechanie Zamawiającego, czy miał on obowiązek zastosować art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Na etapie postępowania odwoławczego udowodnienie stawianych tez spoczywało na Odwołującym. Przy czym przez udowodnienie nie należy rozumieć samych tez, ale wiarygodny, niezależny materiał, choćby opinie specjalistów, z których wynikałoby, że Przystępujący nieprawidłowo serwisuje sprzęt. Jak już wspomniano, Odwołujący nie przedstawił takich dowodów. Odwołujący wskazywał także, że umowa łącząca go z Przystępującym nie została dotychczas wypowiedziana, ani od niej nie odstąpiono. Wobec tak dużego stopnia i zakresu naruszeń, jaki zarzuca Odwołujący, w ocenie Izby takie działanie byłoby uzasadnione. Tymczasem Odwołujący z dużą dozą lekkomyślności podchodzi do tego zagadnienia. B rak wypowiedzenia lub odstąpienia tłumaczy bliżej niesprecyzowanym interesem publicznym. Skoro, jak twierdzi Odwołujący, działania i zaniechania Przystępującego prowadzą do znacznego uszczuplenia lub szkód w majątku Odwołującego, dla Izby brak działań zapobiegawczych takim zjawisko ze strony władz samorządowej spółki gospodarującej majątkiem publicznym, jest niezrozumiały. Zauważyć należy, że aby ziściły się przesłanki wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, konieczne jest odstąpienie lub wypowiedzenie umowy, na dodatek w znacznym stopiniu. Już tylko z powodu braku takiego działania, nie można stwierdzić, że wszystkie przesłanki z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp miały miejsce. Zauważenia ponadto wymaga, że wystąpienie przy realizacji umów pojedynczych naruszeń, skutkujących nałożeniem kar umownych, jest zjawiskiem bardzo częstym i nie może być automatycznie utożsamiane z nienależytym wykonaniem umowy (tak wyrok Krajowej Izby Odwoławczej, sygn. akt: KIO 251/25 z dnia 17 luty 2025 r.). Izba popiera stanowisko i przyjmuje za własne podglądy doktryny, z których można wyprowadzić wniosek, że dopiero wystąpienie szkody może mieć znaczenie dla oceny niewłaściwego, nienależytego wykonania zobowiązania umownego przez dany podmiot. am zaś fakt nałożenia kary umownej nie dyskwalifikuje Wykonawcy i nie czyni go podmiotem nienależycie wykonującym S umowę lub jej niewykonującym. Każdorazowo rozważyć należy okoliczności, w których doszło do naliczenia danej kary. Izba nie podziela zapatrywań Odwołującego, że umowa łącząca go z Przystępującym kwalifikuje się do umów nienależycie wykonanych. Odwołujący takich dowodów nie przedstawił. Umowę można uznać za nienależycie wykonaną lub wykonywaną, gdyby jej cel całkowicie lub w znaczącym stopniu został przez Przystępującego niewykonany. W przedmiotowym przypadku jak wykazywał Przystępujący, a Odwołujący nie przeczył, obiekt będący przedmiotem umowy, nieprzerwanie działa, pracownicy Przystępującego wykonują na nim niezbędne czynności. Naliczanie kar umownych w ramach łączącej strony umowy nie ma charakteru odszkodowawczego ale wynika z zapisów samej umowy. W ocenie składu orzekającego Izby Zamawiający postąpił prawidłowo oceniając ofertę i spełnianie warunków podmiotowych przez Przystępującego. Po otrzymaniu stanowiska Odwołującego, poprosił go o dodatkowe naświetlenie sytuacji, złożenie dodatkowych wyjaśnień. Ponadto Zamawiający prawidłowo także wezwał Przystępującego do przedstawienia stanowiska i argumentacji w zakresie kierowanych wobec Wykonawcy zarzutów. Następnie Zamawiający dokonał w sposób obiektywny i kompleksowy oceny otrzymanych dokumentów i stanowisk, celnie zauważając, że zaistniała sytuacja nie wypełnia przesłanek zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Jest to podstawa wykluczenia Wykonawcy, której zastosowanie wymaga szczególnego zaangażowania się Zamawiającego w ocenę podmiotową. Zamawiający winien wszechstronnie zbadać przedstawione mu przez Wykonawców okoliczności, ustalić, że po pierwsze doszło do rozwiązania umowy. Następnie konieczne jest wykazanie, że powody rozwiązania umowy miały miejsce z przyczyn leżących po stronie danego Wykonawcy, czyli jego działań lub zaniechań w ramach ocenianego zobowiązania umownego. Działania lub zaniechania Wykonawcy doprowadziły do niewykonania lub nienależytego wykonania w znacznym stopniu zobowiązania albo jego długotrwałego nienależytego wykonania, a elementy te były dla zobowiązania wynikającego z umowy istotne. Izba uważa, że Zamawiający właśnie takie wnioskowanie przeprowadził. Odnosząc się do podnoszonego naruszenia art. 128 ust. 1-5 ustawy Pzp, to za Zamawiającym powtórzyć należy, iż wywody Odwołującego są w tym zakresie niezrozumiałe. Odwołujący został poproszony o złożenie dodatkowych wyjaśnień w trybie art. 128 ust. 5 ustawy Pzp, ponieważ sam złożył zawiadomienie o podmiotowej sytuacji Przystępującego. W takim przypadku Zamawiający, w ocenie Izby, był wręcz zobowiązany, a nie tylko uprawniony, do uzyskania szczegółowych wyjaśnień. Sama zaś ocena wyjaśnień należy do Zamawiającego, jeżeli Odwołujący uważał, że proces oceny otrzymanych informacji został przeprowadzony nieprawidłowo, to winien był w odwołaniu i na rozprawie powyższe udowodnić. Izba uważa, że Zamawiający dokonując oceny zgromadzonych informacji wyprowadził prawidłowe wnioski i zasadnie nie wykluczył Przystępującego z postępowania, a także nie odrzucił jego oferty. Ocena prawidłowości działania danego podmiotu w ramach wykonywanego zobowiązania umownego wymaga od Zamawiającego odniesienia się ramach wskazywanych przez Strony umowy nieprawidłowości do konkretnego przedmiotu zamówienia, jego zakresu, w specyfiki, zasad współpracy, współdziałania podmiotów. Zamawiający w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego ten obowiązek wypełnił. Z tych powodów nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 239 ustawy Pzp. Jako zarzut wynikowy wobec pozostałych, skoro inne zarzuty się nie potwierdziły, nie można również stwierdzić, że nieprawidłowo dokonano wyboru oferty najkorzystniejszej. Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 oraz art. 575 ustawy Pzp, a także w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. b oraz § 8 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020r., poz. 2437 ze zmianami), orzekając w tym zakresie o obciążeniu kosztami postępowania stronę przegrywającą, czyli Odwołującego. Przewodnicząca: ……………………………….. …- Odwołujący: Hitachi Rail GTS Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: PKP Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna…Sygn. akt: KIO 2445/25 WYROK Warszawa, dnia 24 lipca 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca: Danuta Dziubińska Członkowie:Przemysław Dzierzędzki Emilia Garbala Protokolantka: Wiktoria Ceyrowska po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 czerwca 2025 r. przez wykonawcę Hitachi Rail GTS Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez PKP Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie orzeka: 1.umarza postępowanie w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3 odwołania; 2. oddala odwołanie w pozostałym zakresie; 3.kosztami postępowania obciąża odwołującego i: 3.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego, 85 zł 00 gr (osiemdziesiąt pięć złotych zero groszy) tytułem opłaty od pełnomocnictw złożonych przez zamawiającego; 3.2.zasądza od Hitachi Rail GTS Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie na rzecz PKP Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie kwotę 3 685 zł (trzy tysiące sześćset osiemdziesiąt pięć złotych zero groszy), w tym 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, 85 zł 00 gr (osiemdziesiąt pięć złotych zero groszy) tytułem opłaty od pełnomocnictw złożonych przez zamawiającego. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: ……………………………. Członkowie: ……………………………. ……………………………. Sygn. akt: KIO 2445/25 Uzasadnienie PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.(dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (dalej: „ustawa Pzp” lub „Pzp”), postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na Zaprojektowanie i wykonanie robót dla zadania pn. „Zabudowa systemu ERTMS/ETCS poziomu 2 na liniach kolejowych nr 133 i 134 odc. Sosnowiec Jęzor – Kraków Główny oraz linii kolejowej nr 91 odc. Kraków Główny – Podłęże”, wewnętrzny identyfikator: 9090/IREZA3/0302/02578/25/P. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiejz 4 czerwca 2025 r. pod numerem 361756-2025. Specyfikacja Warunków Zamówienia (dalej: „SW Z”) została opublikowana przez Zamawiającego w tej samej dacie. Wykonawca Hitachi Rail GTS Polska Sp. z o.o.z siedzibą w Warszawie (dalej: „Odwołujący”) wniósł odwołanie wobec w postanowień SWZ, w którym zarzucił naruszenie przepisów: 1)art. 99 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 103 ust. 1, 2 i 3 w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp oraz w zw. z art. 441 ust. 1 pkt 2 Pzp poprzez zaniechanie opisu przedmiotu zamówienia objętego zakresem podstawowym oraz Prawem Opcji nr 2 i Prawem Opcji nr 4 w sposób jednoznaczny, wyczerpujący, uwzględniający wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie ważnej oferty, a w konsekwencji w sposób uniemożliwiający jednoznaczne ustalenie zakresu i kosztów wykonania zamówienia podstawowego oraz Prawa Opcji nr 2 i Prawa Opcji nr 4, a także przygotowanie oferty w zakresie obliczenia ceny; 2)art. 99 ust. 1 i ust. 4 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp oraz w zw. z art. oraz art. 441 ust. 1 pkt 2 Pzp poprzez zaniechanie opisu przedmiotu zamówienia w zakresie Prawa Opcji nr 1 w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, a tym samym opisanie przepisu przedmiotu zamówienia w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i przejrzystości oraz prowadzący do nieporównywalności ofert złożonych w Postępowaniu, tj. brak jednoznacznego wskazania w treści SW Z terminu, w jakim Zamawiający może skorzystać z ww. Prawa Opcji; 3)art. 99 ust. 1 Pzp i ust. 4 Pzp oraz art. 441 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 3531 Kodeksu cywilnego oraz w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp i w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp poprzez zastrzeżenie przez Zamawiającego możliwości skorzystania z Prawa Opcji nr 1, Prawa Opcji nr 2 i Prawa Opcji 4 w okresie 15 lat od dnia zawarcia umowy, tj. w okresie w znaczący sposób wykraczającym poza termin realizacji zamówienia podstawowego, a tym samym w sposób sprzeczny z naturą stosunku i zasadami współżycia społecznego, naruszający podstawowe zasady udzielania zamówień publicznych, uniemożliwiający wycenę oferty oraz prowadzący do nieporównywalności ofert złożonych w Postępowaniu; 4)art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 3531 Kodeksu cywilnego oraz w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp oraz art. 455 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie zawarcia w treści SW Z jednoznacznych postanowień przenoszących na Zamawiającego ryzyka finansowe i czasowe związane z koniecznością wprowadzenia przez Wykonawcę zmian do zatwierdzonej przez Zamawiającego Dokumentacji Wstępnej na wniosek Zamawiającego, a także poprzez zaniechanie zawarcia w treści W U jasnych, precyzyjnych i jednoznacznych postanowień umownych, umożliwiających dokonanie zmiany umowy w przypadku konieczności wprowadzenia zmian do zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej; 5)art. 77 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 432 Pzp oraz w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp poprzez przyznanie Zamawiającemu uprawnienia do zmiany Umowy bez zachowania wymaganej prawem formy tej zmiany. Wskazując na powyższe zarzuty Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości inakazanie Zamawiającemu: 1)w odniesieniu do Zarzutu nr 1: dokonania zmiany treści SW Z poprzez precyzyjne określenie zakresu zamówienia podstawowego oraz zakresu Prawa Opcji nr 2 i Prawa Opcji nr 4, tj. wskazanie, że: a)Prawo Opcji nr 2 obejmuje wszystkie prace związane z zaprojektowaniem i zabudową systemu ERTMS/ETCS w sposób uwzględniający budowę łącznicy pomiędzy linią kolejową nr 133 a linią kolejową nr 156 oraz, że Wykonawca nie jest zobowiązany do wykonania tych prac i robót w ramach zamówienia podstawowego; b)Prawo Opcji nr 4 obejmuje wszystkie prace (wykonanie dokumentacji projektowej oraz roboty budowlane) związane z wykonaniem powiązania RBC – RBC Handover z urządzeniami systemu ETCS poziom 2 przewidzianymi do zabudowy w ramach innych zadań oraz, że Wykonawca nie jest zobowiązany do wykonania tych prac i robót w ramach zamówienia podstawowego; 2)w odniesieniu do Zarzutu nr 2: jednoznaczne wskazanie w treści SW Z,że Zamawiający jest uprawniony do skorzystania z Prawa Opcji nr 1 w całości lub w części w okresie 15 miesięcy od dnia zawarcia Umowy; 3)w odniesieniu do Zarzutu nr 3: a)wskazanie w treści SW Z, że Zamawiający jest uprawniony do skorzystania z Prawa Opcji nr 1, Prawa Opcji nr 2 oraz Prawa Opcji 4 w całości lub w części w terminie 15 miesięcy od dnia zawarcia Umowy; ewentualnie w przypadku nieuznania powyższego żądania: b)nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia do treści SW Z, w szczególności do treści W U, postanowień umożliwiających Wykonawcy dochodzenie od Zamawiającego odszkodowania w przypadku nieskorzystania przez Zamawiającego z Prawa Opcji nr 1, Prawa Opcji nr 2 lub Prawa Opcji nr 4w tym w szczególności zwrotu kosztów związanych z pozostawaniem w gotowości do wykonania odpowiednio: Prawa Opcji nr 1, Prawa Opcji nr 2, Prawa Opcji nr 4 oraz utraconych korzyści związanych z niemożliwością zaangażowania zasobów przewidzianych do wykorzystania odpowiednio w ramach Prawa Opcji nr 1, Prawa Opcji nr 2 lub Prawa Opcji nr 4 w inne przedsięwzięcia; 4)w odniesieniu do Zarzutu nr 4 i Zarzutu nr 5: a)nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia do treści SW Z postanowień jednoznacznie wskazujących, że w przypadku, w którym wprowadzenie przez Wykonawcę zmian do zatwierdzonej przez Zamawiającego Dokumentacji Wstępnej będzie następowało na wniosek Zamawiającego, Zamawiający poniesie koszty wprowadzenia tych zmian, a Wykonawca nie będzie ponosił odpowiedzialności za ewentualne opóźnienia w realizacji zamówienia; b)nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia do treści SW Z postanowień, zgodnie z którymi wprowadzenie zmian do zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej będzie wymagało każdorazowo zawarcia przez Strony aneksu do Umowy; c)nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia do treści W U jasnych, precyzyjnych i jednoznacznych postanowień umownych, umożliwiających dokonanie zmiany Umowy w przypadku konieczności wprowadzenia zmian do zatwierdzonej przez Zamawiającego Dokumentacji Wstępnej, w szczególności umożliwiających zmianę: zakresu Robót, sposobu wykonania, Materiałów, technologii wykonania Robót i konstrukcji obiektów budowlanych, lokalizacji obiektów budowlanych i Urządzeń, terminu realizacji Umowy lub Etapów, a także wynagrodzenia należnego Wykonawcy poprzez jego zwiększenie do wartości pozwalającej na pokrycie dodatkowych Kosztów, obliczonych na podstawie § 12 Umowy. W uzasadnieniu w zakresie zarzutu nr 1 Odwołujący podał m.in., że zgodnie z pkt 1.3 ppkt 25 IDW przez „Prawo opcji” lub „Opcję” rozumieć należy w Postępowaniu uprawnienie Zamawiającego do zwiększenia zakresu realizacji Zamówienia ponad Zakres podstawowy na zasadach opisanych w § 4a Warunków Umowy w zakresie opisanym w Tomie III SW Z PFU.Stosownie do postanowień pkt 5.2 PFU Prawo Opcji nr 2 (zwane dalej:PO2) obejmuje wprowadzenie zmian w zabudowanych i uruchomionych w ramach niniejszego zadania urządzeniach systemu ERTMS/ETCS poziom 3, wynikających ze zmian w układzie torowym i konfiguracji urządzeń srk w związku z budową łącznicy pomiędzy linią kolejową nr 133, a linią nr 156 w ramach zadania pn.: „Budowa połączenia kolejowego Kraków – Olkusz”. Jednocześnie Zamawiający zaznaczył, że uruchomienie PO2 może dotyczyć wyłącznie sytuacji, w której realizacja zakresu podstawowego została zakończona bez uwzględnienia zmian wynikających z budowy łącznicy pomiędzy linią kolejową nr 133, a linią nr 156, zaś w przypadku, gdy budowa łącznicy pomiędzy linią kolejową nr 133 a linią nr 156 będzie się pokrywać z okresem realizacji niniejszego zadania, Wykonawca zobowiązany jest do zaprojektowania i zabudowy systemu ERTMS/ETS poziom 2 w formie docelowej w ramach zamówienia podstawowego. W pkt 2.2.1 PFU dotyczącym koordynacji zamówienia z innymi inwestycjami realizowanymi przez Zamawiającego, Zamawiający wskazał, że: w przypadku równocześnie realizowanych lub następujących po sobie zadań inwestycyjnych wymagana jest koordynacja prac i porozumienie pomiędzy wykonawcami realizującymi poszczególne zadania przy udziale Zamawiającego; dla zapewnienia spójności pomiędzy zadaniami inwestycyjnymi oraz zapewnienia optymalnego wykorzystania przeznaczonych na te zadania środków finansowych, Zamawiający wymaga od Wykonawcy współpracy m.in. z wykonawcą inwestycji Budowa połączenia kolejowego Kraków – Olkusz. Stosownie do postanowień pkt 5.4 PFU Prawo Opcji nr 4 (zwane dalej: PO4) obejmuje wprowadzenie zmian w zabudowanych i uruchomionych w ramach niniejszego zadania urządzeniach systemu ERTMS/ETCS poziom 2, w zakresie niezbędnym do zapewnienia funkcji RBC – RBC Handover z urządzeniami systemu ETCS poziom 2 przewidzianymi do zabudowy w ramach innych zadań. Jednocześnie: uruchomienie PO4 może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy realizacja zakresu podstawowego zadania nie została zakończona; w przypadku, gdy powiązanie RBC z RBC zadania sąsiedniego będzie się pokrywać z okresem realizacji niniejszego zadania, Wykonawca zgodnie z zapisami PFU (pkt 4.3.1 i 4.3.13) zobowiązany będzie do współpracy z innymi wykonawcami systemu ETCS w celu powiązania RBC wraz z implementacją funkcji handover; Wykonawca zobowiązany jest do przewidzenia zakresu prac oraz dokonani wyceny kosztów związanych ze współpracą z innymi wykonawcami w zakresie niezbędnym i koniecznym do realizacji skutecznego powiązania. W pkt 4.3.1 PFU Zamawiający wskazał obszar, dla którego należy dokonać zabudowy zespołu przytorowego systemu ERTMS/ETCS poziom 2. Odwołujący wskazał, że przywołane postanowienia SW Z, w szczególności PFU,nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, jaki zakres robót związany z budową łącznicy (PO2) oraz wykonania powiązań RBC (PO4) został objęty zamówieniem podstawowym, a jaki poszczególnymi Prawami Opcji (PO2, PO4). Nadto z treści SW Znie wynika jednoznacznie, kiedy Wykonawca będzie obowiązany do wykonania ww. robót w ramach zakresu podstawowego, a kiedy w ramach Prawa Opcji. Prace, do których referuje PO2 oraz PO4 związane są zrealizacją innych inwestycji przez Zamawiającego (zwanych dalej: Innymi Inwestycjami), a zatem Zamawiający powinien posiadać wiedzę na temat tego, jaki zakres robót zamierza zlecić w ramach tych Innych Inwestycji oraz kiedy zamierza je realizować. Po pierwsze, m.in. zgodnie z postanowieniami § 4 W U realizacja przedmiotu zamówienia będzie następowała etapami obejmującymi m.in. opracowanie dokumentacji wstępnej, przeprowadzenie inwentaryzacji, a następnie opracowanie dokumentacji projektowej, uzyskanie stosownych decyzji administracyjnych, aż wreszcie wykonanie zabudowy systemu ERTMS/ETCS. Za wyjątkiem Etapu I, Etapu X oraz Etapu XI, terminy wykonania poszczególnych Etapów zostały określone oddzielnie dla poszczególnych obszarów LCS. Realizacja poszczególnych Etapów jest rozciągnięta w czasie i wynosi od kilku do kilkudziesięciu miesięcy od dnia zawarcia Umowy. Całość robót stanowiących przedmiot zamówienia powinna zostać zakończona w terminie 39 miesięcy od daty zawarcia Umowy (vide: § 4 ust. 1 pkt 1 W U). W przypadku PO2, jeżeli budowa łącznicy pomiędzy linią kolejową 133 a linią kolejową 156 będzie pokrywać się z okresem realizacji niniejszego zadania, to Wykonawca zobowiązany jest do wykonania prac związanych z zaprojektowaniem i wykonaniem systemu ERTMS/ETCS poziomu 2 w ramach zamówienia podstawowego. JednocześnieZamawiający nie sprecyzował, co rozumie pod pojęciem pokrywania się budowy łącznicy z okresem realizacji „niniejszego zadania”, ani też co rozumie przez „okres realizacji niniejszego zadania”, wobec faktu, że zamówienie zostało podzielone nie tylko na Etapy, ale również obszarami poszczególnych LCS-ów. Takie sformułowanie SW Z nie pozwala na stwierdzenie, czy okres realizacji budowy łącznicy musi się w 100%, a zatem 1:1, pokrywać z terminem realizacji zamówienia stanowiącego przedmiot Postępowania, czy też wystarczy częściowe pokrywanie się tych okresów (np. w ¾). Co więcej, możliwą jest sytuacja, w której budowa łącznicy rozpocznie się ostatniego dnia realizacji umowy zawartej w wyniku Postępowania, co teoretycznie będzie oznaczało, że Wykonawca będzie musiał na nowo rozpocząć projektowanie i roboty, aby uwzględnić w wykonanym przez siebie systemie fakt budowy łącznicy. W przypadku PO4 Zamawiający dokonał jeszcze dalej idących naruszeń przepisów ustawy Pzp. Jak wynika bowiem z postanowień PFU przywołanych w rozdzialeII.1.1.2 uzasadnienia Odwołania, z jednej strony Zamawiający wskazuje, że PO4 może zostać uruchomione, jeżeli zakres podstawowy nie został ukończony, a z drugiej wskazuje, że jeżeli okresy realizacji zadań sąsiednich będą się pokrywać, to Wykonawca musi wykonać prace związane z powiązaniem RBC w zakresie podstawowym. Powyższe zapisy PFU budzą wątpliwości co do tego, w jakim momencie Wykonawca będzie wykonywał prace jeszcze w ramach zakresu podstawowego, a od jakiego momentu będą to prace w ramach PO4. W przypadku PO4 pozostają aktualne uwagi dotyczące braku sprecyzowania przez Zamawiającego, co rozumie on pod pojęciem „pokrywania się” okresów realizacji zadania stanowiącego przedmiot Postępowania oraz Innych Inwestycji, a także tego, co Zamawiający rozumie pod pojęciem „niniejszego zadania”. Zaskarżone postanowienia PFUimplikują również wątpliwości co do zakresu prac, jaki powinien być wyceniony w ramach zakresu podstawowego oraz PO2 i PO4. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z § 3 ust. 4 W U wynagrodzenie należne wykonawcy z tytułu wykonania przedmiotu zamówienia jest wynagrodzeniem ryczałtowym, zaś zgodnie z § 3 ust. 5 W U ma ono obejmować wszystkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z realizacją zamówienia, w tym objętego Prawem Opcji. Zarówno w ramach zamówienia podstawowego, jak i Prawa Opcji wykonawcy powinni wycenić m.in. opracowanie dokumentacji projektowej i wykonanie robót związanych z zakresem zabudowy systemu ERTMS/ETCS odpowiedniow przypadku budowy łącznicy oraz realizacji zadań sąsiednich wymagających powiązania RBC, nie posiadają oni bowiem wiedzy, czy prace te będą realizowane w ramach zamówienia podstawowego czy w ramach Prawa Opcji, a tym samym dochodzi do dublowania się zakresów prac, jeżeli zatem Zamawiający skorzysta z Prawa Opcji po zakończeniu realizacji zakresu podstawowego (PO2) czy nawet w jego trakcie (PO4), z uwagi na ryczałtowy charakter wynagrodzenia będzie musiał dwukrotnie zapłacić za te same prace, co pozostaje także w oczywistej sprzeczności z zasadą racjonalnego wydatkowania środków publicznych, dodatkowo, z uwagi na brak określenia przez Zamawiającego, co rozumie on pod pojęciem „pokrywania się” zakresu zadania podstawowego i Innych Inwestycji, Wykonawcy będą musieli skalkulować w cenie zakresu podstawowego szereg dodatkowych ryzyk; inaczej bowiem będzie wyglądała kalkulacja oferty w sytuacji, gdy Wykonawca poweźmie wiedzę o „pokrywaniu się zakresów” na etapie opracowywania dokumentacji projektowej, a inaczej, gdy dowie się on o tym np. ostatniego dnia realizacji zakresu podstawowego, co będzie implikowało: konieczność zmiany opracowanej już dokumentacji, uzyskania zamiennych / nowych pozwoleń na budowę oraz – być może – konieczność ingerencji w prace już wykonane, w tym takie, dla których rozpoczął bieg okres rękojmi i gwarancji; w przypadku PO4 ryzyka te będą musiały zostać uwzględnione zarówno w wycenie dla zakresu podstawowego, jak i zakresu PO4, albowiem PO4 może zostać uruchomiona jeszcze w okresie wykonywania zakresu podstawowego. Brak jednoznacznego rozgraniczenia przez Zamawiającego tego, kiedy prace związane z (i) budową łącznicy i (ii) powiązaniem systemów RBC będą wykonywane w ramach zamówienia podstawowego, a kiedy w ramach Prawa Opcji, uniemożliwia Wykonawcom precyzyjne ustalenie zakresu prac, które należy wycenić w ramach zamówienia podstawowego oraz w ramach Prawa Opcji. Wykonawcy nie posiadają ani precyzyjnej wiedzy, na jakim etapie realizacji zamówienia będzie koniecznym rozpoczęcie i wykonanie prac związanych z (i) budową łącznicy oraz (ii) powiązaniem RBC, tj. na etapie projektowania, na etapie realizacji robót, a może nawet po ich faktycznym ukończeniu (np. na dzień przed podpisaniem dokumentów potwierdzających wykonanie przedmiotu zamówienia), ani też jakiego rodzaju prace powinni oni wycenić w ramach zakresu podstawowego, a jakie w ramach Prawa Opcji. Powyższe prowadzi nie tylko do naruszenia podstawowych zasad opisu przedmiotu zamówienia, ale skutkuje również brakiem zapewnienia równego traktowania wykonawców, uczciwej konkurencji oraz przejrzystości Postępowania, a także będzie prowadziło od nieporównywalności ofert złożonych w Postępowaniu i konieczności jego unieważnienia. W zakresie zarzutu nr 2 Odwołujący podał m.in., że stosownie do postanowień § 4a ust. 3 lit. a) Warunków Umowy, Zamawiający może skorzystać z Prawa Opcji w następujących terminach: Prawa opcji nr 1 w całości lub w części w okresie 15 lat od dnia zawarcia Umowy; Powyższe postanowienia zostały powtórzone również w pkt 3 Instrukcji dla Wykonawców (s. 8) oraz w pkt 14 Załącznika nr 1 do IDW – Formularza Ofertowego.Zgodnie z pkt 5.1 PFU Zamawiający wskazał, że: Realizacja zakresu objętego prawem opcji nr 1 rozpocznie się na żądanie złożone w trakcie realizacji zadania lub okresie zgłaszania wad. Odwołujący wskazał, że przywołane postanowienia SW Z (IDW, W U oraz Formularza Ofertowego)nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, w jakim terminie Zamawiający może skorzystać z Prawa Opcji nr 1 (zwanego dalej: PO1). Z jednej bowiem strony Zamawiający wskazał, że opcja może zostać uruchomiona w terminie 15 lat od dnia zawarcia Umowy, a jednocześnie – we wspomnianym pkt 5.1 PFU – zastrzegł, że realizacja zakresu PO1 rozpocznie się na żądanie Zamawiającego zgłoszone w trakcie realizacji zadania lub okresie zgłaszania wad dla zamówienia podstawowego. Stosownie do pkt 3 IDW okres realizacji zamówienia został określony na 45 miesięcy od dnia zawarcia umowy, tj. na okres 3 lat i 9 miesięcy. Jednocześnie w § 29 W U wskazano, że wykonawca będzie zobowiązany udzielić Zamawiającemu rękojmi za wady oraz gwarancji jakości na okres 72 miesięcy licząc od dnia wskazanego w Protokole Odbioru Końcowego lub Protokole Odbioru Końcowego danej części Robót lub Odcinka lub części Robót niebędącej Odcinkiem. Oznacza to, że maksymalny zakładany okres trwania umowy obejmujący czas realizacji robót i okres zgłaszania wad wynosi 9 lat i 9 miesięcy liczonych od dnia zawarcia Umowy. W konsekwencji termin (15 lat od zawarcia Umowy) w jakim Zamawiający zastrzegł sobie prawo do uruchomienia PO1wykracza poza czas trwania umowy w sprawie zamówienia stanowiącego przedmiot Postępowania i pozostaje w oczywistej sprzeczności z postanowieniami pkt 5.1 PFU, w których Zamawiający wskazał, że skorzysta z PO1 w okresie realizacji zadania lub okresie zgłaszania wad. Nie jest zatem możliwym precyzyjne stwierdzenie, czy termin, w jakim Zamawiający może skorzystać z PO1 wynosi 15 lat od zawarcia umowy czy też może maksymalnie 9 lat i 9 miesięcy od zawarcia umowy. Termin, w jakim Zamawiający może zlecić Wykonawcy realizację PO1 powinien być precyzyjny i jednoznaczny, zaś również ze względów szczegółowo opisanych w rozdziale II.3 uzasadnienia Odwołania powinien on wynosić 15 miesięcy od dnia zawarcia Umowy. W zakresie zarzutu nr 3 Odwołujący podał, że zgodnie z pkt 1.3 ppkt 25 IDW przez „Prawo opcji” lub „Opcję” rozumieć należy w Postępowaniu uprawnienie Zamawiającego do zwiększenia zakresu realizacji Zamówienia ponad Zakres podstawowy na zasadach opisanych w § 4a Warunków Umowy w zakresie opisanym w Tomie III SW Z PFU. Stosownie do postanowień § 4a ust. 3 lit. a), b) i d) W U w brzmieniu nadanym im w drodze zmiany SW Z nr 2 z dnia 16.06.2025 r. Zamawiający może skorzystać: a. z Prawa Opcji nr 1 w całości lub w części w terminie 15 lat od dnia zawarcia Umowy; b. z Prawa Opcji nr 2 w całości lub w części w terminie 15 lat od dnia zawarcia Umowy; c. z Prawa Opcji nr 4 w całości lub w części w terminie 15 lat od dnia zawarcia Umowy. Powyższe postanowienie zostało powtórzone również w pkt 3 Instrukcji dla Wykonawców (s. 8) oraz w pkt 14 Załącznika nr 1 do IDW – Formularza Ofertowego. Zgodnie z § 4a ust. 6 W U nieskorzystanie przez Zamawiającego z Prawa Opcji nie stanowi podstawy do dochodzenia jakichkolwiek roszczeń w stosunku do Zamawiającego. Niezależnie od Zarzutu nr 2 w zakresie, w jakim dotyczy on sposobu określenia przez Zamawiającego okresu, w którym Zamawiający może skorzystać z PO1, Odwołujący podniósł, że określenie terminu na skorzystanie z PO1, ale również PO2 oraz PO4 na15 lat od dnia zawarcia Umowy jest terminem zbyt długim, przekraczającym o niemalże 6 lat (czyli o 66%) termin przewidziany na wykonanie zakresu podstawowego zamówienia, niepozwalającym na określenie faktycznego zakresu zamówienia oraz na prawidłowe oszacowanie przez wykonawców wartości zamówienia. Konsekwencją ukształtowania przez Zamawiającego tak odległego terminu na skorzystanie z PO1, PO2 i PO4 jest nie tylko naruszenie podstawowych zasad udzielania zamówień publicznych, nieporównywalność ofert złożonych w postępowaniu, ale również uznanie, że Zamawiający dopuścił się nadużycia prawa i naruszenia zasady swobody kontraktowania, w tym również w związku z pozbawieniem Wykonawców prawa podnoszenia wobec Zamawiającego jakichkolwiek roszczeń w przypadku nieskorzystania przez Zamawiającego z PO1, PO2 lub PO4.Stosownie do postanowień PFU zakres prac objętych PO1, PO2 lub PO4 jest analogiczny do tego, który jest objęty zakresem podstawowym zamówienia, tj. polega na zaprojektowaniu i wykonaniu robót budowlanych związanych z implementacją systemu ERTMS/ETCS poziom 2. Zarówno z postanowień SW Z, jak również z istoty, zakresu oraz wartości prac i robót stanowiących przedmiot zamówienia, wynika konieczność zapewnienia i dysponowania przez Wykonawcę określonymi zasobami niezbędnymi do prawidłowego wykonania zamówienia. Przykładowo wskazać należy, że pkt 8.6.2 IDW nakłada na Wykonawcę obowiązków dysponowania posiadającymi określone uprawnienia i doświadczenia osobami zdolnymi do wykonania zamówienia (m.in. kierownik budowy, kierownik robót telekomunikacyjnych, kierownik robót sterowania ruchem kolejowym, główny projektant). Jest to wyłącznie personel, który ma – w dużym uproszczeniu – umożliwić Wykonawcy zarządzanie realizacją prac projektowych i robót budowlanych, a Wykonawca musi dysponować również personelem odpowiedzialnym za faktyczne wykonywanie zamówienia, jak również personelem, który zapewni mu administracyjną obsługę zamówienia. Niezależnie od powyższego Wykonawca musi zapewnić również odpowiedni sprzęt, narzędzia, zaplecze budowy czy wymagane przez Zamawiającego polisy ubezpieczeniowe. Wszystkie te koszty muszą zostać uwzględnione w wycenie PO1, PO2 oraz PO4. Koszty te będą się inaczej kształtowały w wypadku, w którym Zamawiający skorzysta z PO1, PO2 lub PO4 jeszcze w okresie realizacji zakresu zamówienia podstawowego, kiedy Wykonawca będzie mógł korzystać zaplecza i zasobów skierowanych do realizacji zamówienia podstawowego, a inaczej jeżeli PO1, PO2 lub PO4 zostanie uruchomione po upływie np. 5 latod dnia zakończenia robót, co będzie implikowało po stronie Wykonawcy konieczność dokonania ponownej mobilizacji (skierowania urządzeń, sprzętu, personelu na teren budowy). Co więcej, faktyczne koszty wykonania PO1, PO2 oraz PO4 mogą ulec znaczącym zmianom z uwagi na zachodzące zmiany polityczne, gospodarcze, ekonomiczne, prawne i społeczne. Odwołujący zauważa, że tylko w przeciągu ostatnich 5 lat, wykonawcy robót budowlanych (ale nie tylko) musieli mierzyć się ze skutkami epidemii COVID-19 czy agresji Rosji na Ukrainę, które skutkowały wysoką inflacją, ekstremalnym wzrostem cen materiałów budowlanych i energii elektrycznej, odpływem siły roboczej, brakiem lub znaczącymi opóźnieniami w dostawach, a także prawnymi ograniczeniami możliwości realizacji robót (chociażby w okresie wprowadzenia zakazu gromadzenia się). Wszystkie te okoliczności wpłynęły na koszt realizacji inwestycji tak znacząco, że koniecznym było wprowadzenie przez ustawodawcę odpowiednich rozwiązań legislacyjnych, które pozwalały wykonawcom na uzyskanie przynajmniej częściowej rekompensaty. W podsumowaniu Odwołujący podał, że powyższe oznacza, że każdy z oferentów, dokonujący wyceny PO1, PO2 oraz PO4 będzie musiał wziąć pod uwagę szereg okoliczności i ryzyk, których skutki finansowe są w swej istocie niemożliwe do przewidzenia w perspektywie 15 lat od dnia zawarcia umowy. Każdy z oferentów będzie musiał również uwzględnić w swojej wycenie koszt pozostawania w gotowości do wykonania PO1, PO2 oraz PO4 przez okres 15 lat, w tym koszt utrzymywania wspomnianych wyżej zasobów. W efekcie przyjęcie odmiennych założeń realizacyjnych będzie powodowało, że oferty złożone w Postepowaniu będą nieporównywalne, co powinno skutkować unieważnieniem Postępowania. Brak zapewnienia przez Zamawiającego możliwości porównania ofert złożonych w Postępowaniu świadczy natomiast o naruszeniu przez Zamawiającego podstawowych zasad udzielenia zamówień publicznych, a w szczególności zasady konkurencyjności i równego traktowania wykonawców. Do ograniczenia konkurencyjności dochodzi również ze względu na fakt, iż niewiele podmiotów działających na rynku będzie w stanie podjąć ryzyka związane z pozostawaniem w gotowości do spełnienia świadczenia przez okres 15 lat przy jednoczesnym braku zagwarantowania zwrotu poniesionych kosztów w przypadku nieskorzystania przez Zamawiającego z PO1. Przyjęte przez Zamawiającego rozwiązanie należy ocenić również jako nadmiernie obciążające wykonawców, a co za tym idzie naruszające zasadę proporcjonalności. Niezależnie od powyższego, zgodnie z § 4a ust. 5 W U realizacja zakresu zamówienia objętego Prawem opcji stanowi jednostronne uprawnienie Zamawiającego, z którego skorzystanie rodzi po stronie Wykonawcy obowiązek realizacji Robót objętych Prawem opcji. Oznacza to, że nieprzystąpienie przez Wykonawcę do realizacji Prawa Opcji będzie skutkowało powstaniem po jego stronie odpowiedzialności odszkodowawczej względem Zamawiającego za nienależyte wykonanie umowy (zamówienia). Tymczasem żaden z wykonawców nie jest w stanie zagwarantować, że po upływie 15 lat od zawarcia umowy będzie nadal posiadał możliwość spełnienia świadczenia. Przyczyn utraty możliwości spełnienia świadczenia może być wiele, w tym chociażby zmiana profilu prowadzonej przez Wykonawcę działalności gospodarczej, ale również nierozwijanie systemów i urządzeń, których dostawy oczekuje Zamawiający (np. z przyczyn ekonomicznych). Może się również okazać, że z przyczyn, o których mowa powyżej, wykonanie przedmiotu PO1, PO2 czy PO4będzie generowało dla Wykonawcy wyższe koszty niż wynagrodzenie wskazane w ofercie, złożonej Zamawiającemu 15 lat wcześniej. W § 4a ust. 6 W U wskazał, że nieskorzystanie przez Zamawiającego z Prawa Opcji nie stanowi podstawy dla Wykonawcy do dochodzenia jakichkolwiek roszczeń w stosunku do Zamawiającego. Oznacza to, że Wykonawca będzie zmuszony przez 15 lat nie tylko ponosić koszty związane z pozostawaniem w gotowości do wykonania PO1, PO2 oraz PO4ale również nie będzie miał możliwości zaangażowania tak „zamrożonych” zasobów w realizację innych przedsięwzięć, co oznacza utratę określonych korzyści (zysków). Finalnie zaś w przypadku nieskorzystania przez Zamawiającego z PO1, PO2 i/lub PO4Wykonawcy nie będą przysługiwały względem Zamawiającego żadne roszczenia. Pozostawanie przez Wykonawcę w gotowości do świadczenia na rzecz Zamawiającego, w przypadku braku skorzystania z PO1, PO2 i/lub PO4 będzie prowadziło po stronie Zamawiającego do bezpodstawnego wzbogacenia. Zamawiający otrzyma bowiem świadczenie w postaci wspomnianego „pozostawania w gotowości do realizacji PO1 / PO2 / PO4 przez Wykonawcę”, nie ofiarując Wykonawcy adekwatnego świadczenia wzajemnego. Nie można przy tym zapominać, że zgodnie z definicją zawartą w art. 7 pkt 32) Pzp przez zamówienie rozumieć należy odpłatną umowę zawieraną pomiędzy zamawiającym a wykonawcą. Wszystkie powyższe okoliczności potwierdzają, że takie ukształtowanie Prawa Opcji pozostaje w oczywistej sprzeczności z zasadą swobody zawierania umów wyrażoną w art. 3531 Kodeksu cywilnego, a w szczególności z właściwością stosunku zobowiązaniowego wynikającego z umowy o zamówienie publiczne oraz zasadami współżycia społecznego. Zamawiający przerzucając na Wykonawcę wszystkie ryzyka związane z możliwością realizacji PO1 / PO2 / PO4 w tak odległym terminie od momentu złożenia oferty w Postępowaniu, a także pozbawiając go możliwości żądania zwrotu poniesionych przez Wykonawcę kosztów związanych z pozostawaniem w gotowości do realizacji PO1 / PO2 / PO4 stanowinadużycie przewagi kontraktowej przez Zamawiającego. Nie można przy tym zapominać, że regulacje ustawy Pzp, a w szczególności dotyczące jednostronnego określania przez Zamawiającego postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego, i tak już znacząco pogarszają sytuację wykonawcy takiego zamówienia. W zakresie zarzutów nr 4 i 5 Odwołujący podał w szczególności, że zgodnie z pkt 3.2.7 „Postanowienia ogólne” PFU Wykonawca w terminie 4 miesięcy od daty podpisania umowy zobowiązany jest opracować 6 kompletów dokumentacji wstępnej (zwanej dalej: Dokumentacją wstępną) . W ppkt 2 przywołanego powyżej postanowienia PFU wskazano, że Zamawiający, po zatwierdzeniu Dokumentacji wstępnej przez Zamawiającego, dopuszcza wprowadzanie dalszych zmian do Dokumentacji wstępnej wynikających z wyników przeprowadzonych testów, warunków lokalnych, zmian prawa lub instrukcji wewnętrznych zarządcy infrastruktury. Zmiany te mogą być dokonywane zarówno na wniosek Wykonawcy, jak i samego Zamawiającego, przy czym: system ERTMS/ETCS zabudowany zostanie zgodnie z zatwierdzoną przez Zamawiającego ostateczną wersją Dokumentacji wstępnej, oraz w przypadku konieczności zmian w systemie ERTMS/ETCS wynikających ze zmian w dokumentacji wstępnej wnioskowanych przez Wykonawcę, koszty wprowadzenia zmian będą po stronie Wykonawcy, a za ewentualne opóźnienia w realizacji kontraktu odpowiada Wykonawca. Jednocześnie w pkt 3.2 ppkt 2 PFU wskazano, że Wykonawca jest zobowiązany zapewnić opracowanie dokumentacji projektowej z należytą starannością, zasadami sztuki budowlanej oraz w sposób zgodny z ustaleniami zawartymi w Specyfikacji Warunków Zamówienia oraz wymaganiami Prawa, przez które rozumieć należy – zgodnie z tabelą znajdującą się na s. 11 PFU oraz § 1 ust. 1 pkt 35 W U – „wymienione w SW Z normy i specyfikacje techniczne, Regulacje Zamawiającego i obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej przepisy prawa powszechnie obowiązującego”. Powyższe postanowienia SW Z oznaczają, że m.in. w przypadku zmian instrukcji wewnętrznych zarządcy infrastruktury, na żądanie Zamawiającego, Wykonawca będzie zobowiązanych do ich wprowadzenia do Dokumentacji Wstępnej, chociażby jej finalna wersja została już uprzednio zatwierdzona przez Zamawiającego. Postanowienia SW Z nie precyzują natomiast, że w takim wypadku podmiotem ponoszącym ryzyka finansowe i terminowe związane z wprowadzeniem zmian będzie Zamawiający. Odwołujący stwierdził, że postanowienia SW Z w obecnym kształcie pozostają w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa z uwagi na to, że w treści SW Z brak jest postanowienia analogicznego do tego, które zostało zawarte w pkt 3.2.7 ppkt 2 in fine PFU, tj. postanowienia wprost stanowiącego, że w przypadku, gdy zmiany w zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej będą wprowadzone na wniosek Zamawiającego, Zamawiający zwróci Wykonawcy koszty wprowadzenia tych zmian, a Wykonawca nie będzie odpowiedzialny za opóźnienia w realizacji umowy; Zamawiający nie przewidział w treści W U przesłanek umożliwiających modyfikację postanowień W Uwynikających z wprowadzenia zmian do zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej (bez względu na to, kto jest inicjatorem tych zmian), które powinny mieć postać jasnych, precyzyjnych i jednoznacznych postanowień umownych, co powoduje, że postanowienia PFU dotyczące zwrotu Wykonawcy kosztów wprowadzenia zmian oraz braku odpowiedzialności za opóźnienia w realizacji umowy są w swej istocie postanowieniami „martwymi”; możliwość jednostronnego (na wniosek) wprowadzenia zmian do zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej, implikujących zmiany innych postanowień umowy (np. dotyczących zakresu czy sposobu wykonania robót stanowiących przedmiot zamówienia) stoi w oczywistej opozycji do art. 77 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym zmiana lub uzupełnienie umowy wymaga takiej formy, jaką ustawa lub strony przewidziały w celu jej zawarcia. W ocenie Odwołującego brak zawarcia w treści SW Z postanowienia analogicznego do tego, które obciąża Wykonawcę kosztami oraz skutkami terminowymi wprowadzenia zmian do Dokumentacji Wstępnej w przypadku, gdy zmiany te dokonywane są na wniosek Wykonawcy, a które jednoznacznie rozstrzygałoby, że w przypadku, gdy taka zmiana jest dokonywana na wniosek Zamawiającego, stanowi nadużycie praw podmiotowych przez Zamawiającego oraz naruszenie zasady swobody kontraktowania (art. 3531 Kodeksu cywilnego). Opracowanie Dokumentacji Wstępnej stanowi pierwszy Etap realizacji zamówienia (vide: § 4 ust. 1 W U), obejmujący opracowanie koncepcji projektowej, zasady przygotowania danych projektowych, scenariusze operacyjne, zasady prowadzenia ruchu kolejowego oraz przypadki testowe (vide: pkt 2 PFU). Stosownie zaś do postanowień pkt 3.2.8 ppkt 1 PFU:Na podstawie zatwierdzonej dokumentacji wstępnej Wykonawca opracuje dokumentację niezbędną do prawidłowej zabudowy urządzeń systemu ERTMS/ETCS wchodzących w zakres umowy, odrębnie dla każdej lokalizacji, umożliwiającą pozyskanie zgód wymaganych przepisami Prawa Budowlanego. Powyższe oznacza, że zmiany dokonywane w zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej będą oddziaływały na treść docelowej dokumentacji projektowej oraz sposób realizacji robót przez Wykonawcę. Zamawiający zastrzegł sobie prawo do żądania od Wykonawcy wprowadzenia zmian w Dokumentacji Wstępnej bez ograniczeń czasowych, co może wiązać się dla Wykonawcy z koniecznością wprowadzenia daleko idących zmian w dokumentacji projektowej, a nawet uzyskania nowych / zamiennych decyzji administracyjnych umożliwiających mu prowadzenie robót czy konieczności wprowadzenia zmian w robotach już wykonanych. Powyższe uprawnienie, chociaż zostało ograniczone do przypadków wymienionych w pkt 3.2.7 ppkt 2 PFU w rzeczywistości pozwala Zamawiającego na swobodne decydowanie o kształcie Dokumentacji Wstępnej, a także dokumentacji projektowej i sposobie wykonywania robót, chociażby w drodze zmian instrukcji wewnętrznych zarządcy przebudowywanej infrastruktury, którym jest Zamawiający. Podkreślić należy, że w świetle przywołanych postanowień PFU, Wykonawca nie może odmówić wprowadzenia zmian wnioskowanych przez Zamawiającego bez narażenia się na zarzut nienależytego wykonania umowy. Tymczasem, wprowadzenie tego rodzaju zmian może nie tylko generować dla Wykonawcy dodatkowe koszty, ale prowadzić do opóźnień w realizacji zamówienia, za co Wykonawca nie powinien ponosić odpowiedzialności. Wykonawca powinien również posiadać gwarancję, że w takim wypadku Zamawiający dokona zwrotu poniesionych przez niego kosztów oraz uiści należne mu wynagrodzenie wynikające z konieczności wykonania prac dodatkowych, a także zwolni ze wszelkiej odpowiedzialności za powstałe w związku z tym opóźnienia. Obecne brzmienie SW Znie tylko nie zawiera postanowień statuujących powyższe uprawnienia Wykonawcy, ale również nie zawiera klauzul umożliwiających dokonanie zmiany Umowy w przypadku zmian w zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej, zgodnie z wymaganiami wynikającymi z art. 455 ust. 1 pkt 1 Pzp. W konsekwencji, pomimo zasadności żądań Wykonawcy, Zamawiający będzie mógł odmówić dokonania zwiększenia należnego wynagrodzenia czy też zmiany terminów realizacji zamówienia, powołując się właśnie na brak stosownych przesłanek w treści umowy. Niedokonanie w takim wypadku zmian w treści umowy, będzie narażało Wykonawcę nie tylko na koszty związane z koniecznością dochodzenia swoich spraw czy to w postępowaniu polubownym czy sądowym, ale będzie wiązało się również z ryzykiem obciążenia go karami umownymi za niedotrzymanie terminów realizacji Umowy lub Etapów. Powyższe okoliczności potwierdzają, że w niniejszym przypadku dochodzi do nadużycia pozycji kontraktowej Zamawiającego oraz nieuzasadnionego zachwiania równowagi ekonomicznej między wybranym wykonawcą a Zamawiającym z niekorzyścią dla wykonawcy. Nadto wprowadzenie prawa do jednostronnej zmiany zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej wyłącznie na mocy wniosku czy to Wykonawcy czy to Zamawiającego (dla którego notabene Zamawiający nie przewidział również formy pisemnej) stoi w oczywistej opozycji do treści art. 77 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym uzupełnienie lub zmiana umowy wymaga zachowania takiej formy, jaką ustawa lub strony przewidziały w celu jej zawarcia. Tymczasem zgodnie z art. 432 Pzp umowa w sprawie zamówienia publicznego wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności. W konsekwencji każda zmiana umowy w sprawie zamówienia publicznego, bez względu na to czy ma ona charakter istotny w rozumieniu art. 454 ust. 2 Pzp czy też nie, będzie wymagała zachowania formy pisemnej. Powyższe zostało potwierdzone przez samego Zamawiającego w treści § 44 ust. 1 W U. Obecne brzmienie PFU dopuszcza niezgodny z prawem sposób dokonywania zmian zawartej umowy w sprawie zamówienia publicznego. Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie, w odniesieniu do postawionych w nim zarzutów podał, że w zakresie: - zarzutów nr 1 i 2 - wnosi o umorzenie postępowania ze względu na dokonaną modyfikację dokumentacji postępowania; - w zakresie zarzutu nr 3 - wnosi o oddalenie odwołania z uwagi na nieuznanie zarzutu oraz ze względu na dokonaną modyfikację dokumentacji postępowania; - w zakresie zarzutów nr 4 i 5 – wnosi o oddalenie odwołania oraz wniósł o oddalenie odwołania w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu pisma, w odniesieniu do zarzutu nr 4 i nr 5 Zamawiający podał, że postanowienia SW Z i Warunków Umowy nie naruszają zasady swobody kontraktowania, lecz są wyrazem uprawnienia Zamawiającego do kształtowania warunków zamówienia w granicach prawa, zgodnie z art. 16 oraz art. 99 ust. 1 Pzp. Zamawiający stwierdził, że przewidział możliwość dokonania zmiany umowy, co wynika wprost z katalogu zmian zawartego w § 9 Warunków Umowy, w szczególności ust. 2. Zamawiający zauważył, że zakres odpowiedzialności stron wynika z konstrukcji umowy typu "projektuj i buduj", w której podstawą realizacji zamówienia jest ostateczna dokumentacja projektowa zaakceptowana przez Zamawiającego. Wszelkie zmiany do niej inicjowane przez Zamawiającego nie mogą skutkować automatycznym przeniesieniem wszelkich ryzyk (czasowych i finansowych) na Zamawiającego, bez uprzedniego ustalenia ich przyczyn, zakresu oraz uzasadnienia. Zamawiający przewidział możliwości zmian umowy w dokumentach zamówienia, w postaci jasnych, precyzyjnych i jednoznacznych postanowień umownych, które obejmują postanowienia dotyczące zasad wprowadzania zmian wysokości ceny, spełniające łącznie następujące warunki: określają rodzaj i zakres zmian, określają warunki wprowadzenia zmian, nie przewidują takich zmian, które modyfikowałyby ogólny charakter umowy. Odpowiedni katalog przesłanek zmiany umowy został zatem przewidziany w dokumentacji postępowania, co spełnia wymogi ustawowe. Zamawiający wskazał także, że zakwestionowane przez Odwołującego zapisy dot . wprowadzania zmian w zatwierdzonej Dokumentacji Wstępnej stanowią powszechnie stosowaną i sprawdzoną praktykę w realizacji zamówień dotyczących zabudowy systemów ERTMS/ETCS poziomu 2.Zapisy te wynikają ze specyfiki technologicznej przedmiotu zamówienia i są konsekwentnie stosowane przez Zamawiającego w realizacji podobnych zadań inwestycyjnych w przeszłości, m.in. w ramach projektów: •Zabudowa systemu ERTMS/ETCS poziom 2 na linii E30 odcinek Podłęże - Rzeszów wramach projektu pn: „Zabudowa ERTMS-ETCS na liniach sieci bazowej TENT”; •Zabudowa systemu ERTMS/ETCS poziom 2 na linii E20 Kunowice – Terespol (z wyłączeniem węzła warszawskiego) w ramach projektu pn: „Zabudowa ERTMSETCS na liniach sieci bazowej TEN-T”; •Zaprojektowanie i zabudowa systemu ERTMS/ETCS na linii kolejowej nr 8 (LCS Warszawa Okęcie i LCS Radom) przewidzianego do realizacji w ramach Programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko 20212027, (FEnIKS). Dotychczasowe doświadczenia Zamawiającego w formułowaniu wymagań tego typu nie potwierdzają obaw podnoszonych przez Odwołującego. Praktyka wdrożeniowa wskazuje, że zastosowane zapisy nie prowadziły do powstania nieproporcjonalnych obciążeń po stronie wykonawców, nie skutkowały sporami kontraktowymi, a także nie były dotychczas kwestionowane w postępowaniach odwoławczych przed Krajową Izbą Odwoławczą. Krajowa Izba Odwoławcza (w treści także: „KIO” lub „Izba”) stwierdziła, że odwołanie nie zawiera braków formalnych. Wpis w prawidłowej wysokości został wniesiony w ustawowym terminie. Nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, o których mowa w art. 528 ustawy Pzp. Na posiedzeniu z udziałem stron Odwołujący wniósł o umorzenie postępowania w zakresie zarzutów nr 1 i 2 z uwagi na wprowadzenie przez Zamawiającego zmian SW Z pozostających w związku z tymi zarzutami oraz złożył oświadczenie o wycofaniu zarzutu nr 3. Zgodnie z art. 568 pkt 1 i 2 Izba umarza postępowanie odwoławcze w formie postanowienia, w przypadku: 1) cofnięcia odwołania, 2) stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Izba stwierdziła, że wobec wprowadzenia przez Zamawiającego zmian SW Z w zakresie kwestionowanym przez Odwołującego w zarzutach nr 1 i 2, rozstrzyganie o tych zarzutach stało się zbędne. W związku z tym postępowanie w odniesieniu do tych zarzutów podlega umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp. Postępowanie w zakresie zarzutu nr 3, z uwagi na jego wycofanie przez Odwołującego, podlega umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp. Tym samym rozpoznaniu przez Izbę podlegały zarzuty nr 4 i 5 odwołania. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając odwołanie, uwzględniając dokumentację postępowania oraz stanowiska zaprezentowane w sprawie, ustaliła i zważyła co następuje: Odwołujący legitymuje się uprawnieniem do skorzystania w przedmiotowym postępowaniu ze środków ochrony prawnej. Zostały bowiem wypełnione przesłanki, o których mowa w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Następnie Izba ustaliła, co następuje: Przedmiotem zamówienia jest zabudowa systemu ERTMS/ETCS poziomu 2 na liniach kolejowych nr 133 i 134 odc. Sosnowiec Jęzor – Kraków Główny oraz linii kolejowej nr 91 odc. Kraków Główny - Podłęże. Specyfikacja Warunków Zamówienia (SW Z) obejmuje swoim zakresem: Tom I – Instrukcja dla Wykonawców (IDW); Tom II – Warunki Umowy (W U); Tom III – Program Funkcjonalno-Użytkowy (PFU); Tom IV – Rozbicie Ceny Ofertowej (RCO). W § 9 ust. 2 i 3 Warunków Umowy zostało określone: 2.Zmiana postanowień Umowy możliwa jest w przypadku zaistnienia zmiany technologicznej spowodowanej: 1)zastosowaniem Materiałów lub Urządzeń nowszej generacji niż wskazane w SW Z, pozwalających na zaoszczędzenie kosztów realizacji przedmiotu Umowy lub kosztów eksploatacji wykonanego przedmiotu Umowy, lub umożliwiających uzyskanie lepszej jakości Przedmiotu Umowy; 2)zastosowaniem innej niż wskazana w SW Z technologii wykonania zaprojektowanych Robót, powodującej zmianę sposobu wykonywania Umowy pozwalającej na skrócenie terminu realizacji Umowy lub Etapów lub zmniejszenie kosztów wykonywanych Robót, lub kosztów eksploatacji wykonanego przedmiotu Umowy, pod warunkiem osiągnięcia niemniejszych niż wskazane w SWZ parametrów końcowych wykonanych Robót; 3)koniecznością zrealizowania przedmiotu Umowy przy zastosowaniu innych rozwiązań technicznych lub materiałowych posiadających świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typów budowli i urządzeń przeznaczonych do prowadzenia ruchu kolejowego, ze względu na zmiany obowiązującego Prawa.” z zaznaczeniem, że w ramach Warunków Umowy „Prawo” zostało zdefiniowane w następującym brzmieniu: „oznacza wymienione w SW Z normy i specyfikacje techniczne, Regulacje Zamawiającego i obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej przepisy prawa powszechnie obowiązującego.” 3 . W przypadku wystąpienia okoliczności wymienionej w ust. 2 możliwa jest zmiana sposobu wykonania przedmiotu Umowy, w tym technologii wykonania Robót lub konstrukcji obiektów budowlanych, terminu wykonania Umowy lub Etapów, terminu realizacji zakresu prawa opcji, Wynagrodzenia netto poprzez jego zmniejszenie maksymalnie o wartość oszczędzanych Kosztów bądź zwiększenie maksymalnie do wartości pozwalającej na pokrycie dodatkowych uzasadnionych i udokumentowanych Kosztów, obliczonych na podstawie § 12, zmiana Materiałów lub Urządzeń, jak również zmiana lokalizacji obiektów budowlanych lub Urządzeń w zakresie adekwatnym do przyczyny powodującej konieczność zmiany lub zmiana zakresu Robót. W § 38 ust. 7-10 Warunków Umowy zostało określone: 7.Polecenia Inżyniera powodujące konieczność zmiany Dokumentacji projektowej lub wykonania zmienionej w stosunku do Projektu Budowlanego ilości Robót lub w inny sposób powodujące zmianę zakresu Robót wpływającą na wysokość Wynagrodzenia lub termin realizacji Umowy wymagają uprzedniego potwierdzenia przez Zamawiającego. Brak pisemnego potwierdzenia przez Zamawiającego Polecenia zwalnia Wykonawcę z obowiązku jego wykonania. Zamawiający może potwierdzić pisemnie zasadność wydania Polecenia bez akceptacji kalkulacji zmiany Wynagrodzenia. 8.W przypadku, gdy Zamawiający potwierdzi pisemnie zasadność wydania Polecenia, lecz między Stronami będzie istniała rozbieżność co do kalkulacji zmiany Wynagrodzenia, Inżynier upoważniony jest do wydania Polecenia z zastosowaniem stawki tymczasowej wyliczonej zgodnie z kalkulacją opisaną w § 12 ust. 4. 9.Wszelkie Polecenia będą zawierały szczegółowe uzasadnienie techniczne z powołaniem odpowiednich Praw i postanowień Umowy oraz będą wydawane na piśmie pod rygorem nieważności i będą przesyłane do Wykonawcy i Zamawiającego. 10.Polecenie wymaga zawarcia pisemnego aneksu do Umowy, pod rygorem nieważności w przypadkach, gdy wynika to z przepisów prawa, w szczególności Ustawy Prawo zamówień publicznych. § 44 ust. 1 W U stanowi: 1. Wszelkie zmiany Umowy będą odbywały się za zgodą Stron, w formie aneksów, sporządzanych w formie pisemnej pod rygorem nieważności, za wyjątkiem zmian danych teleadresowych oraz osobowych, o których mowa w § 43 ust. 1 lub zmiany adresu do doręczeń faktur, o którym mowa w § 3 ust. 36 lub waloryzacji Wynagrodzenia dokonanej zgodnie z § 10 lub § 11, w takim wypadku wystarczy pisemne lub elektroniczne poinformowanie drugiej Strony. Oświadczenie woli złożone w formie elektronicznej tj. oświadczenie woli w postaci elektronicznej i opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej. Izba zważyła, co następuje: Odwołanie podlega oddaleniu. Nie potwierdziły się bowiem zarzuty odwołania, w granicach których Izba orzeka. Ad zarzuty nr 4 i 5 Stosownie do art. 99 ust. 1 Pzp: 1. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Art. 3531 Kodeksu cywilnego stanowi: Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Zgodnie z art. 8 ust. 1 Pzp: 1. Do czynności podejmowanych przez zamawiającego, wykonawców oraz uczestników konkursu w postępowaniu o udzielenie zamówienia i konkursie oraz do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. ), jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 455 ust. 1 Pzp: 1. Dopuszczalna jest zmiana umowy bez przeprowadzenia nowego postępowania o udzielenie zamówienia: 1) niezależnie od wartości tej zmiany, o ile została przewidziana w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia, w postaci jasnych, precyzyjnych i jednoznacznych postanowień umownych, które mogą obejmować postanowienia dotyczące zasad wprowadzania zmian wysokości ceny, jeżeli spełniają one łącznie następujące warunki: a) określają rodzaj i zakres zmian, b) określają warunki wprowadzenia zmian, c)nie przewidują takich zmian, które modyfikowałyby ogólny charakter umowy; 2) gdy nowy wykonawca ma zastąpić dotychczasowego wykonawcę: a) jeżeli taka możliwość została przewidziana w postanowieniach umownych, o których mowa w pkt 1, lub b) w wyniku sukcesji, wstępując w prawa i obowiązki wykonawcy, w następstwie przejęcia, połączenia, podziału, przekształcenia, upadłości, restrukturyzacji, dziedziczenia lub nabycia dotychczasowego wykonawcy lub jego przedsiębiorstwa, o ile nowy wykonawca spełnia warunki udziału w postępowaniu, nie zachodzą wobec niego podstawy wykluczenia oraz nie pociąga to za sobą innych istotnych zmian umowy, a także nie ma na celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy, lub c) w wyniku przejęcia przez zamawiającego zobowiązań wykonawcy względem jego podwykonawców, w przypadku, o którym mowa w ; 3) jeżeli dotyczy realizacji, przez dotychczasowego wykonawcę, dodatkowych dostaw, usług lub robót budowlanych, a w przypadku zamówień w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa usług lub robót budowlanych, których nie uwzględniono w zamówieniu podstawowym, o ile stały się one niezbędne i zostały spełnione łącznie następujące warunki: a) zmiana wykonawcy nie może zostać dokonana z powodów ekonomicznych lub technicznych, w szczególności dotyczących zamienności lub interoperacyjności wyposażenia, usług lub instalacji zamówionych w ramach zamówienia podstawowego, b) zmiana wykonawcy spowodowałaby istotną niedogodność lub znaczne zwiększenie kosztów dla zamawiającego, c) wzrost ceny spowodowany każdą kolejną zmianą nie przekracza 50% wartości pierwotnej umowy, a w przypadku zamówień w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa łączna wartość zmian nie przekracza 50% wartości pierwotnej umowy, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków; 4) jeżeli konieczność zmiany umowy, w tym w szczególności zmiany wysokości ceny, spowodowana jest okolicznościami, których zamawiający, działając z należytą starannością, nie mógł przewidzieć, o ile zmiana nie modyfikuje ogólnego charakteru umowy a wzrost ceny spowodowany każdą kolejną zmianą nie przekracza 50% wartości pierwotnej umowy. Zgodnie z art. 77 § 1 Kodeksu cywilnego: § 1. Uzupełnienie lub zmiana umowy wymaga zachowania takiej formy, jaką ustawa lub strony przewidziały w celu jej zawarcia. Art. 432 ustawy Pzp stanowi: Umowa wymaga, pod rygorem nieważności, zachowania formy pisemnej, chyba że przepisy odrębne wymagają formy szczególnej. Zdaniem Odwołującego zarzucane Zamawiającemu naruszenie przepisów art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 3531 Kodeksu cywilnego oraz w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 455 ust. 1 ustawy Pzp nastąpiło przez zaniechanie zawarcia w treści SW Z jednoznacznych postanowień przenoszących na Zamawiającego ryzyka finansowe i czasowe związane z koniecznością wprowadzenia przez wykonawcę na wniosek Zamawiającego zmian do zatwierdzonej przez Zamawiającego Dokumentacji Wstępnej (w treści także: „Dokumentacja wstępna”), a także przez zaniechanie zawarcia w treści W U jasnych, precyzyjnych i jednoznacznych postanowień umownych, umożliwiających dokonanie zmiany umowy w przypadku konieczności wprowadzenia zmian do zatwierdzonej Dokumentacji wstępnej (zarzut nr 4). Z kolei do naruszenia art. 77 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 432 ustawy Pzp oraz w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, w ocenie Odwołującego, doszło przez przyznanie Zamawiającemu uprawnienia do zmiany Umowy bez zachowania wymaganej prawem formy tej zmiany. W ocenie Izby Odwołujący nie wykazał naruszenia przez Zamawiającego ww. przepisów prawa oraz zasadności wskazanych w odwołaniu żądań. W sprawie nie ma sporu, że zamówienie ma być realizowane w formule „zaprojektuj i wybuduj”. Wykonawca ma zatem wykonać zarówno projekt jak i zrealizować roboty budowlane według dokumentacji projektowej, opracowanej przez niego z należytą starannością, zasadami sztuki budowlanej oraz w sposób zgodny z ustaleniami zawartymi w SW Z oraz wymaganiami prawa, przez które zgodnie z SW Z należy rozumieć m.in. er gulacje Zamawiającego. Opracowanie Dokumentacji wstępnej stanowi pierwszy etap realizacji zamówienia, obejmujący opracowanie koncepcji projektowej, zasady przygotowania danych projektowych, scenariusze operacyjne, zasady prowadzenia ruchu kolejowego oraz przypadki testowe. Na podstawie zatwierdzonej Dokumentacji wstępnej wykonawca opracuje dokumentację niezbędną do prawidłowej zabudowy urządzeń systemu ERTMS/ETCS wchodzących w zakres umowy, odrębnie dla każdej lokalizacji. Dokumentacja wstępna wymaga zatwierdzenia przez Zamawiającego. Po takim zatwierdzeniu, na wniosek każdej ze stron umowy, może dojść do zmian Dokumentacji wstępnej, jeśli potrzeba ich wprowadzenia ujawni się w wyniku przeprowadzonych testów, warunków lokalnych, zmian prawa lub instrukcji wewnętrznych zarządcy infrastruktury. Odwołujący podnosi w tym zakresie kwestę związaną z inicjatorem zmian Dokumentacji wstępnej i wywodzi, że w sytuacji gdy SW Z przewiduje, że w przypadku, gdy zmiany w zatwierdzonej Dokumentacji wstępnej będą wprowadzone na wniosek wykonawcy to wykonawca poniesie tego konsekwencje, w tym za opóźnienia umowy, to takie postanowienia powinny być wprowadzone do SW Z także na okoliczność, gdy do zmiany Dokumentacji wstępnej dojdzie na wniosek Zamawiającego, tj. że Zamawiający powinien dokonać zwrotu wykonawcy kosztów wprowadzenia zmian a wykonawca nie powinien ponosić odpowiedzialności za opóźnienia w realizacji umowy. Izba zwraca przy tym uwagę, że Odwołujący pomija w tym zakresie aspekt, że wniosek Zamawiającego o dokonanie zmian w Dokumentacji wstępnej może dotyczyć m.in. stwierdzonych, np. w wyniku testów, wad tej Dokumentacji, w tym jej niezgodności z SW Z, w szczególności z PFU. Odwołujący wskazuje natomiast na proste powiązanie konsekwencji wprowadzenia zmian, np. kosztowych, z tą stroną umowy, która występuje o wprowadzenie zmian. Nadto w ocenie Odwołującego, możliwość jednostronnego (na wniosek) wprowadzenia zmian do zatwierdzonej Dokumentacji wstępnej, może skutkować zmianą innych postanowień umowy (np. dotyczących zakresu czy sposobu wykonania robót stanowiących przedmiot zamówienia), a zatem zmiany te powinny być wprowadzone w formie aneksu do umowy. Izba zwraca przy tym uwagę, że Odwołujący pominął treść postanowień SW Z, w szczególności postanowień W U regulujących kwestie formy wprowadzania zmian do umowy. Odwołujący nie wykazał, że już wprowadzone przez Zamawiającego postanowienia umowne nie są wystarczające do uznania, że w przypadku zmiany umowy, będą one następowały w formie pisemnej. W postawionych w odwołaniu żądaniach co do zmian SW Z, Odwołujący dał wyraz swoim oczekiwaniom co do sposobu usunięcia naruszenia wskazanych w odwołaniu przepisów. Odnosząc się do przedstawionych przez Odwołującego w odwołaniu żądań, stwierdzenia wymaga, że nie zostało wykazane, aby brak uzupełnienia treści W U o wnioskowane przez Odwołującego postanowienia dotyczące postanowień umownych, umożliwiających dokonanie zmiany umowy w przypadku konieczności wprowadzenia zmian do zatwierdzonej przez Zamawiającego Dokumentacji wstępnej, skutkował naruszeniem ww. przepisów prawa. Jak wyżej wskazano, z dokumentów zamówienia wynika, że zmiany Dokumentacji wstępnej opracowanej przez wykonawcę, po jej zatwierdzeniu przez Zamawiającego, mogą być wprowadzone w wyniku przeprowadzonych testów, warunków lokalnych, zmian prawa lub instrukcji wewnętrznych zarządcy infrastruktury na wniosek każdej ze stron umowy. Rozstrzygnięcia Izby wymaga, czy zasadny jest wniosek Odwołującego dotyczący nakazania Zamawiającemu wprowadzenia do treści SW Z postanowień jednoznacznie wskazujących, że w przypadku, w którym wprowadzenie przez wykonawcę zmian do zatwierdzonej przez Zamawiającego Dokumentacji wstępnej będzie następowało na wniosek Zamawiającego, Zamawiający poniesie koszty wprowadzenia tych zmian, a wykonawca nie będzie ponosił odpowiedzialności za ewentualne opóźnienia w realizacji zamówienia. W ocenie Izby należy zgodzić się z Zamawiającym, że w przypadku gdy potrzeba zmian w Dokumentacji wstępnej wynika z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy, tj. wiąże się z tym, że wykonawca opracowując Dokumentację wstępną uczynił to w sposób niezgodny z dokumentami zamówienia, w szczególności PFU, to niezależnie od tego czy wniosek dotyczący zmiany tej Dokumentacji zostanie złożony przez Zamawiającego czy wykonawcę, konsekwencje z tym związane co do kosztów ich wprowadzenia oraz ewentualnych opóźnień kontraktowych, obciążają wykonawcę. Przyjęcie stanowiska Odwołującego, że o poniesieniu tych kosztów każdorazowo decyduje to, która ze stron występuje z wnioskiem wprowadzenia zmian Dokumentacji wstępnej, oznaczałoby, że dla wykonawcy korzystne byłoby niezgłaszanie dostrzeżonych przez siebie potrzeb zmiany, a zatem nieuzasadniona bierność w sytuacji stwierdzenia wad Dokumentacji wstępnej, co nie daje się pogodzić z zasadami wynikającymi z przepisów prawa, w tym obowiązkiem należytego wykonania umowy oraz zakresem odpowiedzialności stron przy znajdującej zastosowanie do niniejszego zamówienia formule „zaprojektuj i wybuduj”, zgodnie z którą podstawą realizacji zamówienia jest dokumentacja projektowa, która powinna być zgodna z wymogami postawionymi przez Zamawiającego w dokumentach zamówienia. Za niezasadne należy także uznać żądanie nakazania Zamawiającemu wprowadzenia do treści SW Z postanowień, zgodnie z którymi wprowadzenie zmian do zatwierdzonej Dokumentacji wstępnej będzie każdorazowo wymagało zawarcia przez strony aneksu do umowy. Jak wyżej wskazano Odwołujący pomija istniejące w SW Z w tym zakresie postanowienia i nie wykazuje dlaczego, np. przedstawione powyżej postanowienia § 38 Warunków Umowy, w szczególności ust. 14, zgodnie z którym polecenie wymaga zawarcia pisemnego aneksu do umowy, pod rygorem nieważności w przypadkach, gdy wynika to z przepisów prawa, jak też § 44 ust. 1, zgodnie z którym wszelkie zmiany umowy będą odbywały się za zgodą stron, w formie aneksów, sporządzanych w formie pisemnej pod rygorem nieważności, za wyjątkiem np. zmian danych teleadresowych oraz osobowych, nie są wystarczające do uznania, że Zamawiający przewidział w dokumentach zamówienia, że zmiany umowy będą wprowadzane w formie pisemnej. W ocenie Izby z postanowień tych jasno wynika, że zmiany umowy będą następowały w formie pisemnej. Ponownie przy tym zauważenia wymaga, że zmiana Dokumentacji wstępnej, także po jej zatwierdzeniu przez Zamawiającego, wynikająca ze stwierdzenia jej niezgodności z dokumentacją postępowania, nie stanowi zmiany umowy, lecz oznacza doprowadzenie do wykonania tego elementu umowy do zgodności z wymogami zawartymi w szczególności w PFU. W związku z tym nie każdy wniosek Zamawiającego o wprowadzenie zmiany Dokumentacji wstępnej powoduje konieczność wprowadzenia zmian do umowy. W sytuacji, gdy zmiany Dokumentacji wstępnej wynikają z wadliwego jej sporządzenia przez wykonawcę i zaniechań wykonawcy co do zgłoszenia wniosku jej zmiany z tym związanej, to wprowadzone zmiany nie stanowią zmiany umowy, lecz służą doprowadzeniu do jej należytego wykonania, a zatem należy je odróżnić od zmian samej umowy. Stosownie do art. 552 ust. 1 Pzp 1. Wydając wyrok, Izba bierze za podstawę stan rzeczy ustalony w toku postępowania odwoławczego. Zgodnie z przepisem art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. W analizowanej sprawie nie zostało wykazane naruszenie przepisów ustawy, które miało lub może mieć wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. W związku z tym odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku postępowania na podstawie art. 557 i art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. b i d rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. Przewodnicząca:………….………………… Członkowie: ………….………………… ………….………………… …
O bazie wyroków KIO
Krajowa Izba Odwoławcza (KIO) rozpatruje odwołania wykonawców od decyzji zamawiających w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Wyroki są dokumentami publicznymi, wydawanymi na podstawie przepisów Prawa zamówień publicznych. Zobacz też nasz poradnik: jak się odwołać do KIO.
Źródło danych: orzeczenia.uzp.gov.pl. Baza jest aktualizowana automatycznie — co dzień pojawiają się nowe wyroki. Każde orzeczenie łączymy z ogłoszeniem BZP, którego dotyczyło — to jedyna baza w Polsce która pokazuje spór razem z przetargiem, zamiast w oderwaniu.