Postanowienie KIO 2814/26 z 22 czerwca 2026

Zespół Szpitali Powiatu Gliwickiego Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Knurowie (dalej:

„Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym na podstawie art.

275 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2026 r. poz. 793), zwanej dalej:

„ustawą Pzp”, na realizację zadania pn.: „Usługi przygotowywania i dostarczania posiłków na potrzeby Zespołu Szpitali Powiatu Gliwickiego Sp. z o.o.”, numer referencyjny: DZ/12/2026.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 30 kwietnia 2026 roku, pod numerem: 2026/BZP 00225360. Wartość zamówienia nie przekracza progów unijnych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

Wykonawca FOOD4MED Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie(zwany dalej:

„Odwołującym”) w dniu 9 czerwca 2026 roku wniósł odwołanie wobec:

1. niezgodnej z przepisami ustawy czynności Zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia, tj. odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 111 pkt 5 w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp (zawiadomienie o odrzuceniu oferty z dnia 3 czerwca 2026 r.);
2. niezgodnej z przepisami ustawy czynności Zamawiającego polegającej na wyborze oferty wykonawcy Catermed sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi jako najkorzystniejszej w zakresie części I zamówienia (informacja o wyborze najkorzystniejszej oferty z dnia 3 czerwca 2026 r.);
3. zaniechania czynności, do których Zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy, tj. zaniechania prawidłowego badania i oceny oferty Odwołującego, w tym zaniechania wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień w przedmiocie przyjętej przez Zamawiającego podstawy wykluczenia przed dokonaniem czynności odrzucenia oferty.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 111 pkt 5 ustawy Pzp poprzez odrzucenie oferty Odwołującego jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu, podczas gdy wobec Odwołującego nie ziściła się żadna z przesłanek wykluczenia określonych w art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp, albowiem: (a) w niniejszym postępowaniu Odwołujący nie przedstawił jakichkolwiek informacji wprowadzających w błąd — spełnienie warunku udziału w postępowaniu wykazał własną, wykonywaną samodzielnie i niekwestionowaną przez Zamawiającego usługą realizowaną na rzecz Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu (umowa nr 388/85/EZP/ZU/2025), (b) Zamawiający nie wykazał ani kwalifikowanej postaci winy Odwołującego (zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa), ani skutku w postaci wprowadzenia zamawiającego w błąd, ani możliwego istotnego wpływu na decyzje podejmowane w postępowaniu, (c) jedyną podstawą faktyczną odrzucenia Zamawiający uczynił wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt KIO 1429/25, zapadły w innym, ubiegłorocznym postępowaniu (nr ref. DZ/5/2025) na podstawie art. 226 ust.

1 pkt 7 ustawy Pzp, a więc na podstawie normy o odmiennej hipotezie, która przesłanek wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp nie przesądza;

1. art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1-3 oraz art. 17 ust. 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie dokonania samodzielnej i zindywidualizowanej oceny zaistnienia podstawy wykluczenia w realiach niniejszego postępowania oraz automatyczne przeniesienie na nie skutków rozstrzygnięcia zapadłego w innym postępowaniu, z całkowitym pominięciem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie — Sądu Zamówień Publicznych z dnia 16 października 2025 r., sygn. akt XXIII Zs 81/25, oddalającego skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt KIO 1211/25, którymi to orzeczeniami — w odniesieniu do tych samych okoliczności faktycznych, tj. referencyjnej usługi całodziennego żywienia pacjentów Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu — przesądzono, że usługę tę faktycznie samodzielnie wykonywał Odwołujący, a posłużenie się nią dla wykazania doświadczenia nie stanowiło ani wprowadzenia zamawiającego w błąd, ani czynu nieuczciwej konkurencji;
2. art. 253 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez sporządzenie uzasadnienia faktycznego i prawnego odrzucenia oferty w sposób uniemożliwiający weryfikację zaistnienia przesłanek wykluczenia, w szczególności poprzez niewskazanie, jakie konkretnie „zdarzenie” w rozumieniu art. 111 pkt 5 ustawy Pzp i z jaką datą miałoby wyznaczać początek dwuletniego okresu wykluczenia, oraz poprzez brak jakiejkolwiek analizy znamion strony podmiotowej i skutku, o których mowa w art.

109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp;

1. art. 128 ust. 4 w zw. z art. 16 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień dotyczących treści oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy Pzp, w zakresie braku podstaw wykluczenia, mimo powziętych przez Zamawiającego wątpliwości, czym Zamawiający pozbawił Odwołującego możliwości przedstawienia — przed podjęciem czynności odrzucenia — prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 października 2025 r., sygn. akt XXIII Zs 81/25 wraz z wyjaśnieniem rzeczywistego stanu rzeczy;
2. art. 239 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wybór jako najkorzystniejszej w części 1 zamówienia ofetty wykonawcy Catermed sp. z o.o., podczas gdy ofertą najkorzystniejszą w świetle jedynego kryterium oceny ofert (cena — 100%) jest oferta Odwołującego, podlegająca przywróceniu do postępowania — zarzut o charakterze wynikowym, będący konsekwencją uchybień opisanych w pkt 1-4 powyżej.

W oparciu o powyższe Odwołujący wnosił o:

1. uwzględnienie odwołania w całości;
2. nakazanie Zamawiającemu: a. unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego z dnia 3 czerwca 2026 r., b. unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w zakresie części 1 zamówienia z dnia 3 czerwca 2026 r., c. powtórzenia czynności badania i oceny ofert w zakresie części 1 i części 2 zamówienia z uwzględnieniem oferty Odwołującego, d. dokonania czynności wyboru oferty najkorzystniejszej;
3. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego.

Odwołujący w odwołaniu wskazał, iż: „Zawiadomienie o odrzuceniu oferty oraz informacja o wyborze oferty najkorzystniejszej zostały przekazane Odwołującemu przy użyciu środków komunikacji elektronicznej w dniu 3 czerwca 2026 r. Termin do wniesienia odwołania określony w art. 515 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp został zatem zachowany”.

Jednocześnie Odwołujący w piśmie przewodnim do odwołania wniesionego w dniu 9 czerwca 2026 roku na adres do doręczeń elektronicznych (e-Doręczenia) wskazywał, że wczoraj (tj. 8 czerwca 2026 roku – przyp. aut.) odwołanie z uwagi na problemy techniczne zostało przesłane jedynie mailem. Odwołujący dołączył zrzuty ekranów mające dowodzić prób logowania, gdzie po każdej próbie logowania pojawiał się komunikat o błędzie systemu.

Ponadto, w dniu 10 czerwca 2026 roku Odwołujący – działając „na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.; dalej: ustawa Pzp) w zw. z art. 168 § 1 k.c. stosowanym odpowiednio” - wnosił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

W uzasadnieniu wniosku, o którym mowa powyżej, Odwołujący wskazywał m.in., że:

„Ustawa Pzp nie zawiera własnej, odrębnej regulacji instytucji przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, do czynności podejmowanych przez zamawiającego, wykonawców oraz uczestników konkursu w postępowaniu o udzielenie zamówienia i konkursie oraz do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. W orzecznictwie i doktrynie utrwalone jest stanowisko, że art. 8 ust. 1 ustawy Pzp odsyła do Kodeksu cywilnego w zakresie obliczania terminów (art. 111–115 k.c.).

Skoro ustawodawca posłużył się odwołaniem do k.c. w odniesieniu do samego biegu i końca terminów, spójność systemowa i zakaz wykładni prowadzącej do luk w prawie nakazują przyjąć, że odsyłanie to obejmuje również art. 168 § 1 k.c., regulujący przywrócenie terminu przeoczonego bez winy zobowiązanego. Rozwiązanie odwrotne – dopuszczenie stosowania przepisów o obliczaniu terminów bez instytucji naprawczej w razie ich uchybienia z przyczyn niezawinionych – byłoby niekonsekwentne i prowadziłoby do rążco nieproporcjonalnych skutków dla wykonawców działających w dobrej wierze. Artykuł 168 § 1 k.c. stanowi: jeżeli ustawa przewiduje, że uchybienie terminu pociąga za sobą wygaśnięcie praw, sąd może – na wniosek zainteresowanego złożony niezwłocznie po ustaniu przeszkody – postanowić inaczej, gdy opóźnienie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych. Stosowany odpowiednio w postępowaniu przed Krajową Izbą Odwoławczą, przepis ten upoważnia Izbę do przywrócenia terminu do złożenia odwołania, jeśli zostają spełnione dwie przesłanki: (1) uchybienie terminu nastąpiło bez winy zobowiązanego, (2) wniosek został złożony niezwłocznie po ustaniu przeszkody”.

Dalej Odwołujący wyjaśniał, że w dniach 8–9 czerwca 2026 r. Odwołujący wielokrotnie podejmował próby złożenia odwołania za pośrednictwem platformy eDoręczeń przy użyciu uwierzytelnienia Profilem Zaufanym przez bankowość elektroniczną, z których każda kończyła się wyświetleniem komunikatu błędu o treści: „Logowanie do profilu zaufanego za pomocą banku lub innego dostawcy zostało przerwane. Spróbuj ponownie”. Odwołujący podnosił, że problem nie leżał po jego stronie, lecz wynikał z niestabilności systemu uwierzytelniania, co miała potwierdzac historia mobilnych autoryzacji z aplikacji bankowej ING.

W dniu 19 czerwca 2026 roku Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, wnosząc o jego odrzucenie, ewentualnie o jego oddalenie. Zamawiający podnosił, że z pism przekazanych mu przez Krajową Izbę Odwoławczą wynika, że odwołanie zostało wniesione dnia 9 czerwca 2026 roku. Zamawiający zawiadomił Wykonawców, w tym Odwołującego, o odrzuceniu oferty Odwołującego w dniu 3 czerwca 2026 roku. Zgodnie z przepisami ustawy Pzp termin na wniesienie odwołania wynosi 5 dni, a zatem ostatnim możliwym dniem na skuteczne wniesienie odwołania był 8 czerwca 2026 roku.

Natomiast Odwołujący wniósł odwołanie w dniu 9 czerwca 2026 roku, tj. jeden dzień po terminie.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje:

W dniu 3 czerwca 2026 roku Zamawiający – za pomocą środków komunikacji elektronicznej - przekazał informację o czynności stanowiącej podstawę odwołania, tj. o odrzuceniu oferty Odwołującego i o wyborze najkorzystniejszej oferty w zakresie cz. 1.

W dniu 9 czerwca 2026 roku Zamawiający przekazał Wykonawcom uczestniczącym w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego kopię odwołania – za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W dniu 12 czerwca 2026 roku wykonawca Catermed Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiajacego.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła co następuje:

Izba stwierdziła, że okolicznościach niniejszej sprawy została wypełniona przesłanka ustawowa skutkująca odrzuceniem odwołania, wynikająca z art. 528 pkt 3 ustawy Pzp.

Zgodnie z art. 528 pkt 3 ustawy Pzp Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w ustawie.

Zgodnie z art. 515 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp odwołanie wnosi się w przypadku zamówień, których wartość jest mniejsza niż progi unijne, w terminie 5 dni od dnia przekazania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu środków komunikacji elektronicznej.

W niniejszej sprawie odwołanie zostało wniesione wobec czynności odrzucenia oferty Odwołującego, a takż

wobec czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w zakresie części 1 zamówienia, o dokonaniu których to czynności Zamawiający poinformował Odwołującego w dniu 3 czerwca 2026 roku. Informacja została przekazana za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Odwołujący w treści odwołania potwierdził, że „Zawiadomienie o odrzuceniu oferty oraz informacja o wyborze oferty najkorzystniejszej zostały przekazane Odwołującemu przy użyciu środków komunikacji elektronicznej w dniu 3 czerwca 2026 r. Termin do wniesienia odwołania określony w art. 515 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp został zatem zachowany”.

Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzone jest w trybie podstawowym bez negocjacji na podstawie art. 275 pkt 1 ustawy Pzp, a wartość zamówienia nie przekracza progów unijnych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

Powyższe oznacza, że termin na wniesienie odwołania w niniejszej sprawie należało liczyć od dnia 3 czerwca 2026 roku zgodnie z art. 515 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp, tj. odwołanie winno być wniesione w terminie 5 dni od dnia 3 czerwca 2026 roku (data przekazania informacji o czynnościach Zamawiającego, stanowiących podstawę wniesienia odwołania). Pięciodniowy termin na wniesienie odwołania upływał zatem w dniu 8 czerwca 2026 roku. Natomiast odwołanie zostało wniesione do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej na adres do doręczeń elektronicznych (e-Doręczenia) dopiero w dniu 9 czerwca 2026 roku, tj. jeden dzień po upływie ustawowego terminu na jego wniesienie.

Wobec powyższego Izba stwierdziła, że odwołanie wykonawcy FOOD4MED Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie wniesione w dniu 9 czerwca 2026 roku, zostało wniesione z uchybieniem 5dniowego terminu, określonego przepisami ustawy Pzp i podlega odrzuceniu w oparciu o przepis art. 528 pkt 3 ustawy Pzp.

Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, należy dostrzec, na co zwrócił uwagę sam Odwołujący, że przepisy ustawy Pzp nie zawierają własnej regulacji instytucji przywrócenia terminu na wniesienie odwołania.

Za chybione Izba uważa powołanie się przez Odwołującego w tym zakresie na przepisyart. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.; dalej: ustawa Pzp) w zw. z art.

168 § 1 k.c. stosowanym odpowiednio” - który na tej podstawie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp do czynności podejmowanych przez zamawiającego, wykonawców oraz uczestników konkursu w postępowaniu o udzielenie zamówienia i konkursie oraz do umów w sprawach zamówień publicznych stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 i 1508 oraz z 2026 r. poz. 184 i 507), jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Odwołujący powołał się na przepis art. 168 § 1 k.c. Przepis art. 168 k.c. został uchylony.

Kwestię przywrócenia terminu niewątpliwie reguluje przepis art. 168 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.

Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2026 r., poz. 468), zgodnie z którym: jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Przepis ten nie ma jednak zastosowania na gruncie postępowania odwoławczego przed Krajową Izbą Odwoławczą.

Ustawa Pzp nie zna bowiem instytucji przywrócenia terminu na wniesienie odwołania, niezależnie od przyczyn które spowodowały uchybienie terminowi ustawowemu, jak i nie zawiera odesłania do przepisów innych ustaw (regulujących kwestie związane z przywróceniem terminu czy to w ramach procedury cywilnej czy administracyjnej), z których możnaby wywodzić możliwość przywócenia terminu na wniesienie odwołania do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej.

Z tych też względów Izba nie znalazała podstaw do uwzględnienia wniosku Odwołujacego o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania i postanowiła odrzucić odwołanie na podstawie art. 528 pkt 3 ustawy Pzp.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 i art. 575 ustawy Pzp w zw. z § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodnicząca

…………………………………