Wyroki KIO połączone z przetargami
Szukaj po sygnaturze, zamawiającym, przepisie PZP albo problemie z oferty. Atlas łączy orzeczenia KIO z konkretnymi ogłoszeniami BZP, więc analizujesz spór razem z przetargiem, którego dotyczył.
Nie wiesz czym jest KIO? Przeczytaj poradnik: jak działa Krajowa Izba Odwoławcza.
Kanoniczne wejścia tematyczne
Indeksowalne strony tematów i przepisów, zamiast starych wariantów z filtrami noindex.
Monitoruj przetargi zanim problem trafi do KIO
Orzeczenia pokazują ryzyka, ale pieniądz jest w nowych postępowaniach. Ustaw alert na przetargi z podobnym zakresem i sprawdzaj sporne warunki wcześniej.
- Odwołujący: HELLAS SAT CONSORTIUM LTD, 1 Panagias Galaktotrofousas, Kofinou, 7735 Larnaca…Sygn. akt KIO 1064/20 Sygn. akt: KIO 1064/20 WYROK z dnia 16 lipca 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Renata Tubisz Protokolant: Piotr Cegłowski Konrad Wyrzykowski po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniach 10 i 14 lipca 2020r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 18 maja 2020 r. przez odwołującego HELLAS SAT CONSORTIUM LTD, 1 Panagias Galaktotrofousas, Kofinou, 7735 Larnaca, w postępowaniu powadzonym przez zamawiającego Telewizja Polska S.A. ul. Jana Pawła Woronicza 17; 00-999 Warszawa przy udziale: A. przystępującego Eutelsat S.A., rue Balard 70, 75015 Paryż, po stronie zamawiającego, B. przystępującego TTcomm S.A., ul. Żurawia 32/34, 00-515 Warszawa, po stronie zamawiającego orzeka: 1. Oddala odwołanie 2. kosztami postępowania obciąża HELLAS SAT CONSORTIUM LTD, 1 Panagias Galaktotrofousas, Kofinou, 7735 Larnaca i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez HELLAS SAT CONSORTIUM LTD, 1 Panagias Galaktotrofousas, Kofinou, 7735 Larnaca tytułem wpisu od odwołania Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ..................................... Uzasadnienie Odwołanie złożono w związku z prowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia, prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (PZP), którego przedmiotem jest „Dzierżawa transpondera satelitarnego dla potrzeb przewoźnych stacji satelitarnych DSNG”, nr postępowania ZP/TITT/18/2020. Odwołujący sformułował następująco zarzuty odwołania. 1. Działając na podstawie art. 180 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: „PZP”) w imieniu HELLAS SAT CONSORTIUM LTD z siedzibą na Cyprze (dalej: „Odwołujący”) wnoszę odwołanie na czynności i zaniechania czynności Telewizji Polskiej S.A. (dalej: „Zamawiający”) w Postępowaniu, w postaci: 1) odrzucenia oferty Odwołującego; 2) zaniechania czynności odrzucenia: a. oferty wykonawcy Studiotech Poland sp. z o.o.; b. oferty wykonawcy TTcomm S.A; c. oferty wykonawcy Eutelsat S.A.; 3) zaniechania czynności wykluczenia z Postępowania: a. wykonawcy Studiotech Poland sp. z o. o.; b. wykonawcy TTcomm SA. 2. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dniu 31 marca 2020 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 2020/S 064-152464. 3. Zaskarżonej czynności Zamawiającego zarzucono: 1) naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2) PZP przez dokonanie oceny oferty złożonej przez Odwołującego w sposób sprzeczny ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia w Postępowaniu (dalej: „SIWZ”), tj. błędne ustalenie, że pkt 3.2 oferty Odwołującego jest niezgodny z pkt 1. ppkt 5) lit. a) załącznika nr 1 do SIWZ, ewentualnie, na wypadek nie uwzględniania powyższego zarzutu 2) naruszenie art. 87 ust. 1 PZP poprzez zaniechanie wezwania Odwołującego do wyjaśnienia treści złożonej przez niego oferty Postępowaniu, czego skutkiem było odrzucenie oferty Odwołującego, tj. błędne niewezwanie Odwołującego do wyjaśnienia treści pkt 3.2 oferty Odwołującego, ewentualnie, na wypadek nie uwzględniania powyższego zarzutu 3) naruszenie art. 7 ust. 1 PZP w zw. z art. 29 ust. 2 i 3 PZP poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób nadmiernie rygorystyczny i nieuzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego ani względami technicznymi, a ponadto utrudniający uczciwą konkurencję, czego skutkiem było odrzucenie oferty Odwołującego, tj. niezgodne zawężenie parametru określonego w pkt 1. ppkt 5) lit, a) załącznika nr 1 do SIWZ jedynie do pozycji satelitarnej 23,5°E lub 33°E, gdy tymczasem obiektywnie potrzeby Zamawiającego spełnia także pozycja orbitalna 39°E, 4) naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2) PZP w zw. z art. 7 ust. 1 PZP przez zaniechanie odrzucenia złożonych w Postępowaniu ofert przez: a. wykonawcę Studiotech Poland sp. z o.o., pomimo tego, że oferta złożona przez tego wykonawcę jest niezgodna z treścią SIWZ, b. wykonawcę TTcomm SA, pomimo, że oferty złożone przez tych wykonawców są niezgodne z treścią SIWZ, tj. niezgodne z pkt 9.1 w zw. z pkt 10. 1 SIWZ w zw. z pkt 2 załącznika nr 2 do SIWZ (formularz oferty); 5) naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2) PZP w zw. z art. 7 ust. 1 PZP przez zaniechanie odrzucenia złożonej w Postępowaniu oferty przez wykonawcę Eutelsat S.A. pomimo, że wykonawca ten faktycznie zaoferował rozwiązania alternatywne (w ofercie złożonej bezpośrednio przez siebie oraz ofercie złożonej jako podwykonawca wykonawcy TTcomm S.A.), tj. niezgodnie z pkt 9.2 SIWZ; 6) naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 16) i 17) PZP poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji zaniechanie czynności wykluczenia z Postępowania wykonawców: a. wykonawcę Studiotech Poland sp. z o. o., b. wykonawcę TTcomm S.A., pomimo, że wykonawcy ci w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadzili Zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że zrealizują zamówienie bez udziału podwykonawców; 7) pozostałe naruszenia wskazane w odwołaniu. 4. W związku z podniesionymi zarzutami, wniesiono o: 1) uwzględnienie odwołania, 2) nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego w Postępowaniu, 3) nakazanie Zamawiającemu dokonania powtórnej oceny oferty Odwołującego, 4) nakazania Zamawiającemu odrzucenia ofert złożonych w Postępowaniu przez: a. wykonawcę Studiotech Poland sp. z o.o.; b. wykonawcę TTcomm SA; c. wykonawcę Eutelsat SA; 5) nakazania Zamawiającemu wykluczenia z Postępowania: a. wykonawcy Studiotech Poland sp. z o.o.; b. wykonawcy TTcomm S.A.; 6) dokonanie wyboru jako najkorzystniejszej w Postępowaniu oferty Odwołującego. 5. Odwołujący posiada interes we wniesieniu odwołania, bowiem w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przywołanych w treści odwołania przepisów PZP, interes Odwołującego w uzyskaniu zamówienia doznaje uszczerbku. Oferta złożona przez Odwołującego jest - zgodnie z informacją z otwarcia ofert przekazaną przez Zamawiającego w dniu 4 maja 2020 r. - najtańszą z ofert złożonych w Postępowaniu. Cena brutto oferty Odwołującego, obliczona zgodnie z punktem 6.2. SIWZ wynosi kwotę 7 269 120,00 zł. Czyni to ofertę Odwołującego tańszą o 424 516,61 zł od kolejnej, najniższej ceny oferty w Postępowaniu - złożonej przez Eutelsat S.A. (której cena brutto wynosi 7 693 636,61 zł). Stosownie zaś do punktu 15.2.1. SIWZ, cenie brutto przyznano w ramach kryteriów oceny ofert wagę aż 85% (w pozostałym zakresie punktowana jest szerokość pasma). Gdyby Zamawiający w sposób prawidłowy ocenił ofertę Wykonawcy, to oferta Odwołującego powinna dostać w rzeczywistości najwięcej punktów w ramach kryteriów oceny ofert. W świetle powyższego, oferta złożona przez Odwołującego jest w rzeczywistości ofertą najkorzystniejszą w Postępowaniu, lecz w skutek naruszeń dokonanych przez Zamawiającego została ona odrzucona. Naruszenie przez Zamawiającego wskazanych w odwołaniu przepisów powoduje więc utratę przez Odwołującego możliwości realizacji zamówienia objętego Postępowaniem i szkodę w postaci utraconych zysków z tytułu realizacji zamówienia. 6. Odwołujący dochował terminu na wniesienie odwołania, bowiem informację o okolicznościach stanowiących podstawę złożenia odwołania w zakresie zarzutów, o których mowa w punkcie 3 odwołania, Odwołujący powziął w dniu 8 maja 2020 r., tj. w dniu przesłania przez Zamawiającego informacji o odrzuceniu oferty Odwołującego. W uzasadnieniu odwołania przedstawił następującą argumentacją formalną i prawną. W zakresie zarzutu naruszenia art. 89 ust 1 pkt 2) PZP (pkt 3.1} niniejszego pisma) 1.1 Zgodnie z pkt 1. ppkt 5) lit. a) załącznika nr 1 do SIWZ, parametrem dzierżawionej pojemności jest pozycja satelitarna 23,5°E lub 33°E (dalej: „Parametr Przetargu”). Zgodnie natomiast z pkt 3.2 oferty Odwołującego, oświadczył on, że zrealizuje zamówienie zgodnie z pozycją orbitalną 39°E (dalej: „Parametr Oferty”). 1.2 Należy wskazać, że z technicznego punktu widzenia - zdolności satelitarne opisane Parametrze Przetargu mogą być zapewniane również na pozycji orbitalnej określonej w Parametrze Oferty. Z uwagi na tę okoliczność, złożona w Postępowaniu przez Odwołującego oferta powinna zostać uznana, za zgodną z SIWZ. 1.3 Szczegółową argumentację w tym zakresie Odwołujący przedstawia w punkcie 1.16 poniżej i zamierza ją dodatkowo przedstawić na rozprawie. W zakresie zarzutu naruszenia art. 87 ust. 1 PZP (pkt 3.2) niniejszego pisma) 1.4 Stosownie do art. 87 ust. 1 PZP: W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści. 1.5 W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej (dalej: „KIO”) podkreśla się, że odrzucenie oferty wykonawcy w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 2 PZP dopuszczalne jest jedynie, gdy niemożliwe jest wyjaśnienie treści oferty i ewentualne potwierdzenie jej zgodności z treścią SIWZ (por. m.in. wyrok KIO z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt: KIO 346/18). 1.6 Wobec powyższego, czynność odrzucenia oferty Odwołującego, dokonywana w oparciu o treść art. 89 ust. 1 pkt 2 PZP, powinna zostać poprzedzona wezwaniem Zamawiającego o wyjaśnień treści oferty. Złożone przez Odwołującego wyjaśnienia mogłyby bowiem prowadzić do ustalenia, że złożona oferta odpowiada treści SIWZ. 1.7 W stanie faktycznym sprawy, Zamawiający nie skierował jednak do Odwołującego wezwania w trybie art. 87 ust. 1 PZP, lecz dokonał odrzucenia złożonej przez niego oferty z pominięciem trybu wezwania do jej wyjaśnień. W ocenie Odwołującego, gdyby Zamawiający skorzystał z tego trybu, mógłby powziąć wiedzę, iż Parametr Oferty spełnia wymagania określone dla Parametru Przetargu. W zakresie zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 PZP w zw. z art. 29 ust. 2 i 3 PZP (pkt 3.3) niniejszego pisma) 1.8 Stosownie do: a. art. 7 ust 1 PZP: 1.9 Stosownie do przywołanych przepisów, czynności Zamawiającego powinny zmierzać do zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wszystkich wykonawców. Ponadto, z przywołanych przepisów wynika dla Zamawiającego zakaz dokonywania opisu przedmiotu zamówienia w sposób, który utrudnia dostęp do zamówienia wykonawcy, potencjalnie zdolnego do realizacji zamówienia. Stawiając wymogi w opisie przedmiotu zamówienia, Zamawiający nie powinien więc kierować się subiektywnym podejściem, nie znajdującym oparcia w jego obiektywnych potrzebach. 1.10 Powyższa reguła jest utrwalona w linie orzeczniczej. Przykładowo, w wyroku KIO z dnia 7 września 2017 r., sygn. KIO 1777/17, stwierdzono: Warunki udziału w postępowaniu muszą być związane z przedmiotem zamówienia oraz do niego proporcjonalne. Warunki udziału w postępowaniu muszą być adekwatne do przedmiotu zamówienia i sformułowane z poszanowaniem konkurencyjnych reguł postępowania. Wobec tego stwierdzić należy, że określenie odpowiednich warunków udziału w postępowaniu wymaga wyrażenia z jednej strony uzasadnionych potrzeb Zamawiającego z jednoczesnym umożliwieniem stosunkowo szerokiej grupie wykonawców dostępu do zamówienia. 1.11 Należy zaznaczyć, w rozumieniu zacytowanych przepisów niedopuszczalnym jest nie tylko wskazanie konkretnego produktu, ale także parametru, który de facto zmusza wykonawców do zaoferowania jednego, konkretnego rozwiązania. W tym tonie wypowiedziała się KIO m.in. w wyroku z dnia 18 listopada 2008 r.( KIO/UZP 1240/08: Należy przy tym zauważyć, że przez utrudnienie uczciwej konkurencji należy rozumieć nie tylko opisywanie przedmiotu zamówienia poprzez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, ale także poprzez opisanie przedmiotu zamówienia z wykorzystaniem oznaczeń lub parametrów wskazujących konkretnego producenta (dostawcę), lub konkretny produkt. W szerokim rozumieniu tego przepisu ograniczenie zasady uczciwej konkurencji może nastąpić w wyniku opisania przedmiotu zamówienia w sposób na tyle rygorystyczny, że ogranicza to krąg wykonawców zdolnych do wykonania zamówienia, a jednocześnie nie jest to uzasadnione potrzebami Zamawiającego. 1.12 Ciężar dowodu co do wykazania, że dane rozwiązanie jest obiektywnie uzasadnione dla zamawiającego, spoczywa na nim samym. I w tym zakresie właściwym jest odwołanie się do wyroku z dnia 18 listopada 2008 r., KIO/UZP 1240/08: Do naruszenia art. 29 ust. 2 p.z.p. może dojść w sytuacji, w której istnieje jedynie możliwość utrudnienia uczciwej konkurencji. Odwołujący ma obowiązek uprawdopodobnić, że wymagania Zamawiającego odnoszące się do przedmiotu zamówienia mogą utrudnić uczciwą konkurencję, a na Zamawiającym ciąży obowiązek dowiedzenia, że albo nie utrudnił on uczciwej konkurencji, albo ograniczenia wprowadzone przez Zamawiającego w ramach postawionych wymagań mają uzasadnienie w obiektywnych potrzebach Zamawiającego. 1.13 Sposób opisania Parametru Przetargu - przy założeniu, że Parametr Oferty nie spełnia wymagania postawionego w Parametrze Przetargu - nie jest uzasadniony obiektywnymi potrzebami Zamawiającego. 1.14 Warto zwrócić uwagę, że Odwołujący jest właścicielem dwóch (2) nowych satelitów zlokalizowanych na pozycji 39°E, funkcjonujących w rygorze umów koordynacji częstotliwości dla zakresu objętego przedmiotem zamówienia Postępowania. 1.15 Co więcej, satelity Odwołującego funkcjonują w rygorze priorytetu ITU wobec satelitów sąsiadujących w odległości ±2 stopni kątowych, w szczególności wobec satelitów Paksat 38.2 East oraz RSCC 40 East, co daje jego klientom środowisko spektralne wolne od interferencji dla stacji naziemnych uplink oraz downlink z antenami już od 60 cm. 1.16 Odwołujący od ponad dekady z sukcesem oferuje usługi Video (takie jak DTH, Video Distribution and Contribution oraz usługi Occasional Use) pierwszorzędnym klientom w Europie. Przy czym kolokacja dwóch satelitów na jednej pozycji orbitalnej 39°E, gwarantuje jego klientom świadczenie usług bez najmniejszych przeszkód. Ponadto, Odwołujący od roku 2008 świadczył usługi video także dla licznych kluczowych nadawców w Polsce, mianowicie TVP, Puls TV, Cyfrowy Polsat, TVN S.A. oraz TVS, którzy to nadawcy zarejestrowali w systemie Occasional Use Hellas Sat swoje stacje DSNG dla nadawania/odbioru swoich usług (szczegóły na ten temat znajdują się w załączniku nr 7 do dowołania). 1.17 W świetle powyższego, dokonanie przez Zamawiającego zawężenia możliwych do zastosowania rozwiązań nie jest obiektywnie uzasadnioną potrzebą Zamawiającego, stanowiąc naruszenie zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. W zakresie zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2) PZP w zw. z art. 7 ust. 1 PZP i ofert wykonawców Studiotech Poland sp. z o.o oraz TTcomm S.A (pkt 3.4) niniejszego pisma) 1.18 Zgodnie z pkt 9.1 SIWZ, oferta w Postępowaniu musiała obejmować całość przedmiotu zamówienia i być sporządzona zgodnie z SIWZ i treścią określoną w dokumentach wskazanych w pkt 10.1 SIWZ. Takim dokumentem był formularz oferty, który stanowił załącznik nr 2 do SIWZ. 1.19 Punkt 2 formularza oferty wymagał, aby właściwie zaznaczyć, czy wykonawca zamierza zrealizować zamówienie przy udziale podwykonawców. Zarówno wykonawca Studiotech Poland sp. z o.o. oraz TT.comm S.A wskazali, że nie będą wykonywać zamówienia przy udziale podwykonawców: bez udziału podwykonawców: z udziałem niżej wskazanych podwykonawców: Lp. podwykonawcy Cześć zamówienia, której wykonanie 1. 1.20 W rzeczywistości jednak żaden z tych wykonawców nie jest w stanie świadczyć przedmiotu zamówienia objętego Postępowaniem we własnym zakresie. Podmioty te są faktycznie jedynie wykorzystywane do sprzedaży usługi podmiotu trzeciego, który w realiach sprawy powinien być potraktowany za podwykonawcę. 1.21 W rzeczywistości bowiem, usługę stanowiącą przedmiot zamówienia objęty Postępowaniem mają realizować: a. dla wykonawcy Studiotech Poland S.A. - SES S.A., który jest właścicielem satelity Astra 3B (którą zaoferował wykonawca w punkcie 3.1 formularza jego oferty); b. dla wykonawcy TTcomm S.A. - Eutelsat SA, który jest właścicielem satelity Eutelsat 33 (którą zaoferował wykonawca w punkcie 3.1 formularza jego oferty). 1.22 Zaoferowane przez wykonawców Studiotech Poland S.A. oraz TTcomm S.A. rozwiązania należą do podmiotów trzecich, tj. odpowiednio SES S.A. oraz Eutelsat S.A. i to te podmioty faktycznie i bezpośrednio świadczyłyby usługi związane z przedmiotem zamówienia objętym Postępowaniem na rzecz Zamawiającego. 1.23 W tym miejscu należy przypomnieć, że przedmiot zamówienia stanowi „dzierżawa pojemności w paśmie ciągłym 36MHz lub 72MHz na satelicie kontrybucyjnym dla potrzeb TVP w zakresie przekazów DSNG”, co powoduje, że faktycznym dzierżawcą pojemności na satelicie kontrybucyjnym jest właściciel danego satelity kontrybucyjnego. 1.24 W oparciu o definicję umowy o podwykonawstwo, zawartą w art. 2 pkt 9b) PZP, należy wywieść, że podwykonawcą jest ten podmiot, który: a. posiada umowę z wykonawcą, której przedmiotem są dostawy (art. 2 pkt 2) PZP natomiast wśród umów dostawy wyraźnie wymienia także dzierżawę, która jest przedmiotem zamówienia objętego Postępowaniem); b. realizuje chociażby tylko część zamówienia publicznego. 1.25 Wobec powyższego, należy uznać, że obaj wykonawcy - Studiotech Poland S.A. oraz TTcomm S.A. - przy realizacji zamówienia mają zamiar korzystać z podwykonawstwa, lecz pomimo tego, w treści złożonych przez siebie ofert powiadomili Zamawiającego, że jest inaczej. Czyni to ich oferty niezgodnymi z SIWZ. 1.26 Nieodrzucenie oferty ww. wykonawców w świetle powyższych okoliczności stanowi tym samym naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2) PZP w zw. z art. 7 ust. 1 PZP, naruszając zasadę zachowania uczciwej konkurencji i równego taktowania wykonawców. Zasady te stanowią natomiast gwarancję transparentności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i są fundamentalne dla prawa zamówień publicznych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2019 r., sygn. I GSK 1455/18). W zakresie zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2) PZP w zw. z art. 7 ust. 1 PZP i oferty Eutelsat S.A. (pkt 3.5) niniejszego pisma) 1.27 Jak zostało to wskazane powyżej, satelita Eutelsat 33E stanowi własność Eutelsat S.A., który jako podwykonawca de facto zaoferował rozwiązanie przedstawione przez wykonawcę TTcomm SA, a niezależnie od tego - wykonawca Eutelsat S.A. złożył bezpośrednio własną ofertę. W ten sposób, wykonawca Eutelsat S.A. zaoferował Zamawiającemu alternatywne rozwiązania. 1.28 Stosownie do punktu 9.2 SIWZ : Wykonawca ma prawo złożyć tylko jedną ofertę. Złożenie większej liczby ofert lub oferty zawierającej rozwiązania alternatywne lub oferty wariantowej, spowoduje odrzucenie wszystkich ofert złożonych przez danego Wykonawcę 1.29 W Postępowaniu Zamawiający nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „rozwiązania alternatywnego". Pojęcie to nie jest definiowane również w PZP. Stosownym jest więc odwołanie się do terminu „alternatywny” używanego w mowie potocznej. Miarodajnym w tym zakresie będzie słownik języka polskiego PWN, który pod pojęciem „alternatywny” rozumie; «dający możność wyboru między dwiema możliwościami» 1.30 Można ponadto przypuszczać, że tak postawiony przez Zamawiającego warunek wynikał z chęci przeciwdziałania sytuacji, kiedy jeden podmiot stara się wpływać na postępowanie w ten sposób, że składa oferty o różnych cenach, by po ujawnieniu ofert konkurencji, nie wycofywać oferty tańszej, mniej opłacalnej gospodarczo. 1.31 Z pewnością także rozwiązanie alternatywne jest rozumiane szerzej, aniżeli złożenie przez jednego wykonawcę większej liczby ofert albo złożenia oferty wariantowej (świadczy o tym użycie alternatywy „lub” w warunku). Zdaniem Odwołującego, warunek ten miał przeciwdziałać w Postępowaniu czynnościom, które podjął Eutelsat S.A. 1.32 Nie ulega wątpliwości, że działanie Eutelsat S.A. w Postępowaniu polega na zaoferowaniu Zamawiającemu „wyboru między dwiema możliwościami", tj.: a. możliwości przedstawionej w ofercie wykonawcy TTcomm S.A., oraz b. możliwości przedstawionej bezpośrednio przez Eutelsat S.A. w jego ofercie. 1.33 Wobec powyższego, należy uznać, że wykonawca Eutelsat S.A. zaoferował w Postępowaniu rozwiązanie alternatywne. Czyni to jego ofertę niezgodną z SIWZ. 1.34 Nieodrzucenie oferty ww. wykonawcy w świetle powyższych okoliczności stanowi tym samym naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2) PZP w zw. z art. 7 ust. 1 PZP, naruszając zasadę zachowania uczciwej konkurencji i równego taktowania wykonawców, a więc fundamentalne dla prawa zamówień publicznych zasady. W zakresie zarzutu naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 16) i 17) PZP (pkt 3.6) niniejszego pisma) 1.35 Stosownie od argumentacji przedstawionej przy uzasadnieniu zarzutu z pkt 3.4 niniejszego pisma, dokonane przez wykonawców Studiotech Poland S.A. oraz TTcomm S.A. naruszenie kwalifikuje się - niezależnie od przesłanki na odrzucenie złożonych przez nich ofert - do wykluczenia obu wykonawców w oparciu o art. 24 ust. 1 pkt 16) i 17) PZP. 1.36 Zgodnie z: art. 24 ust. 1 pkt 16) i 17) PZP: 16) wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu łub obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria, zwane dalej 'kryteriami selekcji", lub który zataił te informacje łub nie jest w stanie przedstawić wymaganych dokumentów; 17) wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia 1.37 To, że Studiotech Poland S.A. oraz TTcomm S A. nie wskazali w ofertach, że będą korzystać z podwykonawstwa niewątpliwie wyczerpuje normę z zacytowanego przepisu. 1.38 Niezależnie od tego, czy wykonawcom w tym zakresie powinno zarzucić się zamierzone działanie/rażące niedbalstwo, czy też jedynie lekkomyślność i niekwalifikowaną formę niedbalstwa - obaj wykonawcy powinni zostać wykluczeni z Postępowania. 1.39 Waga naruszenia ww. wykonawców w tym zakresie jest doniosła także w świetle niedawnego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 3 października 2019 r. w sprawie C-267/18. 1.40 W wyroku tym, Trybunał uznał, że powierzenie części robót budowlanych w ramach wcześniejszego zamówienia publicznego, o którym to podwykonawstwie zadecydowano bez zgody instytucji (i które doprowadziło do rozwiązania umowy dotyczącej tego zamówienia), stanowi znaczące lub uporczywe niedociągnięcie przy wykonywaniu istotnego zobowiązania ze wspomnianym zamówieniem w rozumieniu rzeczonego przepisu, a zatem może ono uzasadniać wykluczenie tego wykonawcy z udziału w późniejszym postępowaniu sprawie udzielenia zamówienia publicznego. 1.41 Wobec powyższego, należy uznać, że obaj wykonawcy - Studiotech Poland S.A. oraz TTcomm S.A. - powinni zostać wykluczeni z Postępowania. Podsumowanie 1.42 W świetle powyższego odwołania jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zamawiający w dniu 10 lipca 2020r. udzielił odpowiedzi na odwołanie Działając w imieniu Zamawiającego — Telewizji Polskiej S.A. na podstawie art. 186 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843) — dalej jako: „ustawa Pzp"— niniejszym wnoszę o: 1) oddalenie odwołania w całości; 2) pozostawienie zarzutów odnoszących się wprost do postanowień specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej jako: „SIWZ') bez rozpoznania, jako zarzutów spóźnionych; 3) zasądzenie od Odwołującego kosztów postępowania wywołanych miesieniem odwołania. Stanowisko Zamawiającego: Zamawiający podnosi, że odwołanie jest bezzasadne i powinno zostać oddalone w całości. Ad. Zarzut 1 i 2 Zamawiający w SIWZ (pkt 1.5 Opisu przedmiotu zamówienia, stanowiącego Załącznik nr 1 do SIWZ), w sposób jednoznaczny wskazał, że przedmiotem zamówienia jest dzierżawa pojemności w paśmie ciągłym 36 MHz lub 72 MHz na satelicie kontrybucyjnym dla potrzeb TVP w zakresie przekazów DSNG na pozycji 23,5° E lub 33°E. Wymagania określone w SIWZ były wiążące dla wszystkich Wykonawców składających oferty w przedmiotowym postępowaniu, w tym również dla Odwołującego. W związku z tym, że odwołujący w pkt 3.2 Formularza oferty oświadczył, że zrealizuje przedmiotowe zamówienia na satelicie Helias Sat4 znajdującej się na pozycji orbitalnej 39° East, Zamawiający zmuszony był odrzucić ofertę Odwołującego na podstawie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy PZP „Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp (poprawienie innych omyłek polegających na niezgodności oferty z SIWZ, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty). Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy Pzp „w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści". Powyższy artykuł powinien być rozpatrywany w kategoriach uprawnień Zamawiającego, a więc prawa Zamawiającego do żądania wyjaśnień, połączonego z obowiązkiem zażądania tych że wyjaśnień w celu "spełnienia obowiązku przeprowadzenia badania i oceny ofert w sposób staranny i należyty. Zamawiający, korzystając z tego uprawienia, "wyjaśnia treść złożonej oferty. Celem wyjaśnienia treści złożonej oferty jest uzyskanie dodatkowych informacji, co w przypadkach wątpliwości, niejasności co do treści złożonej oferty pozwoli Zamawiającemu dokonać należytego badania i oceny złożonej oferty. Uzyskane dodatkowe informacje ("wyjaśnienia) nie mogą jedynie zmienić treści oferty”). W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt KIO 51/17 ) w przepisie art. 87 ust. 1 Pzp nie zostały zawarte jakiekolwiek przesłanki uniemożliwiające wystosowanie przez zamawiającego do wykonawcy żądania wyjaśnień dotyczących treści złożonej oferty. Jednak z praktyki, a także ugruntowanego orzecznictwa i doktryny wynika, że zamawiający powinien "stosować do "wykonawcy żądanie wyjaśnień dopiero, gdy zrodzą się u zamawiającego jakiekolwiek wątpliwości do treści oferty. W innych przypadkach żądanie wyjaśnień byłoby bezpodstawne i bezcelowe (...)". Wobec powyższego w przypadku gdy w treści oferty Odwołujący w sposób jasny i czytelny wskazał, że zrealizuje przedmiotowe zamówienie na satelicie Hellas Sat4 znajdującej się na pozycji orbitalnej 39°East, Zamawiający nie miał żadnych podstaw aby zwrócić się do Odwołującego o złożenie wyjaśnień dotyczących treści oferty. Sam Odwołujący w pkt 1.1 uzasadnienia do odwołania zaznaczył „(..)parametrem dzierżawionej pojemności jest pozycja satelitarna 23,5°E lub 33°E. Zgodnie natomiast z pkt 3.2 oferty Odwołującego, oświadczył on, że zrealizuje zamówienie zgodne z pozycją orbitalną 39°E”. Odwołujący złożył ofertę mając pełną świadomość tego, że ta oferta jest niezgodna z treścią SIVVZ, tak więc wezwanie Odwołującego do złożenia wyjaśnień w zakresie treści oferty byłoby bezzasadne i bezcelowe. W tym miejscu, z całą mocą należy podkreślić, że Zamawiający nie miał podstaw i nie powziął żadnych wątpliwości, co do treści oferty złożonej przez Odwołującego. Na marginesie należy wskazać, iż w kontekście treści SIWZ i treści oferty Odwołującego, Zarzut 2 mija się z elementarnymi zasadami logiki. Skoro bowiem Odwołujący zarzuca Zamawiającemu, że ów winien wezwać Odwołującego do wyjaśnienia treści oferty, oznacza to, że Odwołujący chciałby coś wyjaśnić — jak można by przypuszczać — chciałby wyjaśnić niezgodność treści swojej oferty z treścią SIWZ. Tymczasem w odwołaniu Odwołujący nie podnosi, że np. omyłkowo podał niezgodną z treścią SIWZ pozycję satelitarną — wręcz przeciwnie, Odwołujący podtrzymuje opisany w ofercie zamiar realizacji zamówienia na pozycji orbitalnej 39°E. Do czego miałyby zatem prowadzić owe wyjaśnienia treści oferty Odwołującego, jeśli nie do odrzucenia jego oferty. Ponadto, warto zaznaczyć że Zamawiający nie miał możliwości dokonania poprawy oferty złożonej przez Odwołującego w trybie art. 87 ust. 1 pkt 2 pkt 3 ustawy Pzp, albowiem zaoferowana przez Wykonawcę realizacja przedmiotu zamówienia przy użyciu satelity Hellas Sat4 na pozycji orbitalnej 39°East, w sposób oczywisty nie odpowiada treści SIWZ. Poprawienie w ofercie innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z SIWZ nie może prowadzić bowiem do istotnej zmiany w treści oferty. Wskazanie pozycji orbitalnej należy bezspornie traktować jako jeden z „kluczowych parametrów przedmiotu zamówienia”. Zamawiający nie mógłby poprawić w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp pozycji orbitalnej, albowiem takie poprawienie stanowiłoby bez wątpienia istotną zmianę treści oferty. Ponadto, nawet gdyby (hipotetycznie) Zamawiający dokonał poprawienia treści oferty Odwołującego w zakresie pozycji orbitalnej na odpowiadającą treści SIWZ, to biorąc pod uwagę fakt, że jak sam Odwołujący zaznaczył w odwołaniu realizacja zamówienia miałaby się odbywać na pozycji 39°East, a nie innej pozycji orbitalnej niż wskazana w formularzu oferty, Zamawiający byłby zobowiązany ofertę Odwołującego odrzucić, wobec — co oczywiste — wyrażenia sprzeciwu Odwołującego na dokonanie takiego poprawienia jego oferty. Zastosowanie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp i wezwanie Odwołującego do złożenia wyjaśnień jedynie potwierdziłoby, że będzie on realizował zamówienie z satelity HellaSat znajdującej się na pozycji orbitalnej 39°East. Chcąc spełnić wymagania Zamawiającego w zakresie Opisu przedmiotu zamówienia Odwołujący musiałby zmienić satelitę, a tym samy pozycję orbitalną, co stanowiłoby istotną zmianę treści oferty. Biorąc powyższe pod uwagę, nie sposób Zarzutów 1 i 2 określić inaczej niż kuriozalnymi. Odwołujący podnosi jakoby Zamawiający dokonał oceny jego oferty w sposób sprzeczny z SIWZ poprzez błędne ustalenie, że pkt 3.2 oferty Odwołującego jest niezgodny z pkt 1 ppkt 5 lit. a) załącznika nr 1 do SIWZ, podczas gdy fakty są oczywiste, dostrzegalne gołym okien, nie wymagające żadnej choćby spłyconej analizy, bowiem: 1) w pkt 1 ppkt 5 lit. a) załącznika nr 1 do SIWZ Zamawiający wymagał pozycji satelitarnej 23,5° E lub 33°E, a 2) Odwołujący w pkt 3.2 oferty podał: „pozycja orbitalna 39° East". Wyżej wymieniona, ewidentna rozbieżność nie jest przez Odwołującego w treści odwołania podważana (jest wręcz potwierdzona), wobec czego nie ma sporu pomiędzy Zamawiającym a Odwołującym co do ww. faktów. Kuriozalnym jest zatem stawianie zarzutu jakoby Zamawiający błędnie ustalił fakty, a taki zarzut expressis verbis został podniesiony w pkt 3.1) odwołania (str. nr 2 odwołania). Co więcej, Odwołujący nie zarzuca Zamawiającemu zaniechania zastosowania art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp i nie domaga się poprawienia jego oferty. Zdumiewające wobec tego jest żądanie Odwołującego by unieważnić czynność odrzucenia oferty Odwołującego, a tym samym stwierdzić, że jej treść jest zgodna z treścią SIWZ, choć nie trzeba mieć specjalistycznej wiedzy by stwierdzić, że takowa niezgodność bezsprzecznie zachodzi. Odnośnie Zarzutu 2 (alternatywnego) — tu również Zamawiający wykazał brak elementarnych zasad logiki formułowania zarzutu i wynikającego z niego żądania, bowiem z jednej strony Odwołujący domaga się by Zamawiający wezwał go do wyjaśnienia treści oferty, z drugiej zaś — sam w odwołaniu potwierdza parametry podane w ofercie, które bezspornie są niezgodne z istotnymi wymogami SIWZ, czego ewentualne wyjaśnienie treści oferty prowadziłoby do identycznych wniosków i skutków jakie wynikają z samej treści oferty, a więc do konieczności jej odrzucenia. Już z tego tylko powodu odwołanie podlega oddaleniu w zakresie Zarzutu 2 na podstawie art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, bowiem hipotetyczne naruszenie przez Zamawiającego rzekomego obowiązku wezwania Odwołującego do wyjaśnienia treści jego oferty nie ma i nie może mieć wpływu na wynik postępowania, gdyż efekt wyjaśnień prowadziłby do odrzucenia oferty Odwołującego. Można jedynie przypuszczać, że rzeczywistym żądaniem Odwołującego jest by Zamawiający przyjął ofertę, mimo ewidentnej niegodności jej treści z treścią SIWZ, i uznał, że zamówienie może być realizowane z innej niż wskazana w załączniku nr 1 do SIWZ pozycji satelitarnej, tak jakby tego wymagania w ogóle nie było lub można byłoby uznać, że jest ono nie istotne. Prezentowane w odwołaniu podejście w tym zakresie jest kompletnie oderwane od przepisów ustawy Pzp, a realizacja żądań Odwołującego prowadziłaby do pogwałcenia zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Mając na uwadze powyższe zarzuty należy uznać za całkowicie bezzasadne. Ad. Zarzut 3 (alternatywny) Zgodnie z art. 182 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp „odwołanie wobec treści ogłoszenia o zamówieniu, a jeżeli postępowanie jest prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego, także wobec postanowień specyfikacji istotnych warunków zamówienia, wnosi się w terminie 10 dni od dnia publikacji ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub zamieszczenia specyfikacji istotnych warunków zamówienia na stronie internetowej — jeżeli wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8". W dniu 31 marca 2020 r. Zamawiający wszczął Postępowanie, przez zamieszczenie na tablicy ogłoszeń oraz na Platformie Zakupowej Zamawiającego ogłoszenia o zamówieniu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod nr 2020/S 064-162464 z dnia 31 marca 2020 r. Działając na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy Pzp Zamawiający udostępnił SIWZ na Platformie Zakupowej Zamawiającego od dnia publikacji ogłoszenia o zamówieniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, tj. od dnia 31 marca 2020 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że termin na wniesienie odwołania w zakresie postanowień SIWZ, w tym Opisu przedmiotu zamówienia, upłynął w dniu 10 kwietnia 2020 r. (piątek). Odwołujący jednak takiego odwołania nie złożył. Mając na uwadze fakt, że terminy na wnoszenie odwołań są terminami zawitymi, a tym samym nie podlegają one przywróceniu (tak Krajowa Izba Odwoławcza w postanowieniu z 14 maja 2014 r., sygn. akt: KIO 872/14), odwołanie w zakresie przedmiotowego zarzutu należy uznać za spóźnione i winno zostać odrzucone w oparciu o przepis art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, zgodnie z którym Izba odrzuca odwołanie, jeżeli że zostało ono wniesione po upływie terminu określonego w ustawie. Warto zwrócić uwagę, że gdyby Zamawiający zmienił w sposób istotny opis przedmiotu zamówienia po otwarciu ofert, to wtedy ewidentnie naruszyłby przepisy ustawy Pzp, tj. zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Odwołujący z pełną zatem Wiadomością złożył ofertę niezgodną z istotnymi wymaganiami SIWZ, tylko po to żeby mieć legitymację prawną do wniesienia odwołania i usiłowania doprowadzenia do unieważnienia przedmiotowego postępowania. W ocenie Zamawiającego, Zarzut 3, jako wnoszony — w sposób oczywisty — po terminie, stanowi działanie mające cechy próby nadużycia prawa. Ad. Zarzut 4 (alternatywny) W niniejszym odwołaniu Odwołujący podnosi, że oferty złożone przez TTcomm S.A. oraz Studiotech Poland Sp. z o.o. powinny zostać odrzucone na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustaw Pzp w zw. z art. 7 ust 1 ustawy Pzp. Zarzut podniesiony w odwołaniu jest oczywiście bezzasadny, gdyż zarówno TTcomm S.A., jak i Studiotech Poland Sp. z .o.o. nie mieli obowiązku wskazania w formularzu oferty, że będą realizować zamówienie z udziałem podwykonawców w odniesieniu do właścicieli lub dzierżawców transponderów satelitarnych. Warto zaznaczyć, że oświadczenie o realizowaniu zamówienia przy udziale jest oświadczeniem wiedzy i ma jedynie walor informacyjny, a brak podania tej informacji. nie wywołuje żadnych negatywnych skutków prawnych. Nawet zmiana takiego oświadczenia w toku postępowania o udzielenie zamówienia nie jest istotną zmianą treści oferty. W wyroku z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt KIO 2336/17, Izba podniosła, że wymóg wskazania podwykonawców w związku z treścią art. 36b ust. 1 ustaw Pzp nie ma charakteru bezwzględnego a zaniechanie podania wyczerpujących informacji w tym zakresie nie może skutkować wyciąganiem wykonawców negatywnych konsekwencji w postaci odrzucenia oferty. Podkreślić należy, że biorąc pod uwagę przedmiot zamówienia w niniejszym postępowaniu oraz specyfikę jego realizacji, wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu, ani Eutelsat S.A. nie jest podwykonawcą TTcomm S.A., ani SES S.A. nie jest podwykonawcą Studiotech Poland Sp. z o.o. Dla wykonawcy, który składa ofertę w niniejszym postępowaniu oferując realizację zamówienia z wykorzystaniem transpondera dzierżawionego od innego podmiotu (właściciela transpondera lub jego dzierżawcy), ani właściciela transpondera, ani dzierżawca transpondera nie będzie podwykonawcą zamówienia dla tegoż wykonawcy. Inaczej rzecz ujmując, jeżeli wykonawca na potrzeby realizacji zamówienia korzysta z transpondera, który wydzierżawił lub i absolutnie nie oznacza, że realizacja zamówienia w takim przypadku będzie odbywała się przy udziale podwykonawców. Ponadto należy zauważyć, że nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, że Zarzut 4 jest zasadny (tj. że Wykonawcy którzy nie są Właścicielami transpondera winni wykazać w Formularzu oferty, że realizacja zamówienia będzie odbywać się przy udziale podwykonawców, to i tak odwołanie podlegałoby oddaleniu w zakresie Zarzutu 4 na podstawie art. 192 ust. 2 ustawy Pzp, bowiem ewentualne zaniechanie odrzucenia ofert wykonawców TTcomm S.A. oraz Studiotech Poland Sp. z o.o. nie miałoby wpływu na wynik przedmiotowego postępowania, albowiem najkorzystniejszą ofertą pozostaje oferta złożona przez Eutelsat S.A. Wobec powyższego Zarzut 4 również podlega oddaleniu. Ad. Zarzut 5 (alternatywny) Odnośnie zarzutu naruszenia zaniechania odrzucenia oferty złożonej przez Eutelsat S.A. stwierdzić należy, że zgodnie z pkt 9. 2 SIWZ „Wykonawca ma prawo złożyć tylko jedną ofertę. Złożenie większej liczby ofert lub oferty zawierającej rozwiązania alternatywne lub oferty wariantowej, spowoduje odrzucenie wszystkich ofert złożonych przez danego Wykonawcę". Jak Odwołujący zauważył w ustawie Pzp brak jest definicji „rozwiązania alternatywne”, natomiast zgodnie ze słownikiem języka polskiego pod pojęciem „alternatywny” rozumie się „dający możność wyboru między dwiema możliwościami”. W danym postępowaniu jeden podmiot może złożyć tylko jedną ofertę, w której deklaruje na jakich warunkach będzie realizował przedmiot zamówienia na rzecz Zamawiającego. W przedmiotowym postępowaniu Wykonawca Eutelsat S.A. złożył jedną ofertę, która w żadnym stopniu nie jest sprzeczna z ustawą Pzp oraz zapisami SIWZ. Zarzut odnoszący się do rzekomego zaoferowania przez Eutelsat S.A. rozwiązania alternatywnego jest zdumiewający i nie ma żadnego pokrycia w faktach. Nawet, gdyby — jak chce tego Odwołujący — hipotetycznie założyć, że Eutelsat S.A. był podwykonawcą TTcomm S.A. (z czym nie można się zgodzić — Zamawiający odniósł się do kwestii podwykonawstwa w odpowiedzi na Zarzut 4), to i tak nie mogłoby być mowy o zaoferowaniu przez Eutelsat S.A. rozwiązań alternatywnych. Przez alternatywne rozwiązanie nie sposób bowiem traktować sytuacji, w której podmiot składający samodzielnie ofertę w postępowaniu jest jednocześnie podwykonawcą innego podmiotu samodzielnie składającego ofertę. Taka sytuacja oznaczałaby jedynie w jednym przypadku realizację zamówienia przez dany podmiot, a w 'drugim udział owego podmiotu w realizacji zamówienia, czego nie sposób logicznie utożsamiać z oferowaniem przez ten podmiot alternatywnych rozwiązań. Próżno by szukać przepisów ustawy Pzp lub dorobku orzeczniczego Izby by wesprzeć pogląd prezentowany przez Odwołującego. Podkreślić przede wszystkim należy, że z powodów opisanych przez Zamawiającego w odpowiedzi na Zarzut 4 Eutelsat S.A. nie jest podwykonavwą TTcomm S.A., co stanowi samodzielną podstawę do oddalenia Zarzutu 5. Twierdzenie Odwołującego jakoby złożenie oferty przez podmiot będący podwykonawcą innego wykonawcy w postępowaniu miało być tożsame ze złożeniem oferty wariantowej przez ów podmiot jest do tego stopnia kuriozalne, że nie sposób z nim bardziej szczegółowo polemizować. Abstrahując od bezzasadnego twierdzenia Odwołującego jakoby Eutelsat S.A. był podwykonawcą TTcomm S.A. podkreślić należy, iż nawet gdyby tak hipotetycznie stwierdzić, brak byłoby podstaw do odrzucenia oferty Eutelsat S.A. z tego powodu. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 11 ustawy Pzp „wykonawca” to osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która ubiega się o udzielenie zamówienia publicznego, złożyła ofertę lub zawarła umowę w sprawie zamówienia publicznego. Stosownie zaś do art. 2 pkt 9b ustawy PZP „umowa o podwykonawstwo" to umowa zawierana w formie pisemnej o charakterze odpłatnym, której przedmiotem są usługi, dostawy lub roboty budowlane stanowiące część zamówienia publicznego, zawartą między wybranym przez zamawiającego wykonawcą a innym podmiotem (podwykonawcą), a w przypadku zamówień publicznych na roboty budowlane także między podwykonawcą a dalszym podwykonawcą lub między dalszymi podwykonawcami. W nawiązaniu do definicji „wykonawcy' i „podwykonawcy” należy zauważyć, że podwykonawca nie składa w postępowaniu oferty, nie ubiega się o nie i tym bardziej nie podpisuje umowy z Zamawiającym, może on realizować zamówienie publiczne, ale formalną podstawą wykonywania określonych czynności jest umowa między nim a wykonawcą lub innym podwykonawcą. Należy zaznaczyć, że w obowiązującym stanie prawnym, nie ma przeszkód, aby Wykonawca w tym samym postępowaniu, w którym złożył ofertę, występował jako podwykonawca innego wykonawcy lub udostępniał mu swoje zasoby jako podmiot trzeci. Co do zasady nie ma zatem żadnych podstaw do tego, aby uznać, że Wykonawca, który jest jednocześnie podwykonawcą innego Wykonawcy złożył w postępowaniu przetargowym dwie oferty. Jeśli Zamawiający wybierze ofertę tego Wykonawcy, będzie on realizował zamówienie zgodnie z umową zawartą z Zamawiającym. Jeśli nie dojdzie do wyboru jego oferty, a doszłoby do wyboru oferty innego wykonawcy, którego ten pierwszy jest podwykonawcą, wówczas zostałby on zaangażowany w realizację zamówienia jako podwykonawca. W takiej sytuacji, w żaden sposób nie można mówić o zakłóceniu uczciwej konkurencji w postępowaniu. W związku z powyższym Zarzut 5 Odwołującego jest całkowicie chybiony — oferta złożona przez Eutelsat S.A. w żaden sposób nie narusza przepisów ustawy Pzp. Ad. Zarzut 6 (alternatywny) Biorąc pod uwagę argumenty przedstawione w odpowiedzi na Zarzuty 4 i 5 niniejszej odpowiedzi, przedmiotowy zarzut powinien podlegać oddaleniu, jako bezzasadny. Ponadto, należy podkreślić, iż nawet gdyby przyjąć hipotetycznie, że wykonawcy TTcomm S.A. i Studiotech Poland Sp. z o.o. winni wskazać podwykonawców (tj. odpowiednio Eutelsat S.A. i SES S.A.), a tego nie uczynili, nie sposób byłoby uznać, że konieczne jest wykluczenie ww. Wykonawców stawiając zarzut wprowadzenia Zamawiającego w błąd w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa. Odwołujący po raz kolejny traktuje przepisy ustawy Pzp instrumentalnie, bowiem przepis art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp stanowi o wykluczeniu wykonawcy, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje w błąd zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Skoro Zamawiający nie postawił warunków udziału w postępowaniu, ani nie zastrzegł na podstawie art. 36a ust. 2 Pzp obowiązku osobistego wykonania przez Wykonawcę całości lub części zamówienia, to jaki wpływ na decyzje Zamawiającego w postępowaniu mogłoby mieć oświadczenie o czysto informacyjnym charakterze względem podwykonawstwa zatem wykluczenia wykonawcy w takiej sytuacji jest zdumiewające stając w ewidentnej sprzeczności z przepisami ustaw Pzp. Zamawiający zwraca również uwagę, że Zarzuty 4 - 6 są zarzutami przedwczesnymi. W dniu złożenia odwołania (18 maja 2020 r.) Zamawiający nie dokonał jeszcze czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, a tym samym Odwołujący nie miał żadnych podstaw do konstruowania zarzutów odwołania w zakresie pozostałych ofert. Nie można mówić o zaniechaniu przez Zamawiającego czynności odrzucenia ofert, czy też wykluczenia wykonawców, w sytuacji, w której Zamawiający nie dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej. Zamawiający dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej w dniu 29 czerwca 2020 r., a więc 42 dni po wniesieniu odwołania. Na jakiej podstawie Odwołujący antycypując czynności Zamawiającego, które miały miejsce ponad miesiąc po wniesieniu odwołania, postawił Zamawiającemu zarzuty w zakresie owych czynności?! W ocenie Zamawiającego, z powodów formalnych, odwołanie w zakresie Zarzutów 4 — 6 winno być pozostawione bez rozpoznania jako przedwczesne, bez względu na to, że na obecną chwilę te czynności zostały podjęte, bowiem ww. zarzuty na moment miesienia odwołania nie odpowiadały sytuacji zaistniałej w postępowaniu o zamówienie publiczne. Reasumując należy stwierdzić, że wniosek Odwołującego o uwzględnienie odwołania jest całkowicie bezzasadny i pozbawiony jakichkolwiek podstaw prawnych i faktycznych. Nie ma żadnych wątpliwości, co do faktu, że treść oferty złożonej przez Odwołującego nie odpowiada treści SIWZ, zaś zarzuty względem pozostałych ofert złożonych w postępowaniu skonstruowane są z intencjonalnym potraktowaniem przepisów ustawy Pzp. Odwołujący za wszelka cenę dąży do przywrócenia swojej oferty w postępowaniu, mimo iż godziłoby to bezsprzecznie w zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowana wykonawców, a jeżeli to by się nie udało dąży do tego, aby "eliminować wszystkie pozostałe oferty złożone w postępowaniu i w konsekwencji doprowadzić do jego unieważnienia. W kontekście całokształtu treści odwołania i sposobu sfomułowania kaskadowo alternatywnych zarzutów i żądań, w ocenie Zamawiającego, Odwołujący zniekształca stan faktyczny niejako na siłę dostosowując go do niekiedy abstrakcyjnych zarzutów. Nie ma to jednak kompletnie nic wspólnego z doprowadzeniem postępowania o zamówienie do stanu zgodności z prawem w związku z rzekomymi nieprawidłowościami, a taki jest cel postępowania odwoławczego. Na poparcie powyższej tezy należy zmłócić uwagę na fakt, że Odwołujący domaga się przywrócenia jego oferty (Zarzut 1), mimo bezsprzecznej niezgodności jej treści z treścią SIWZ, w dodatku jakoby Zamawiający błędnie ustalił fakty, które nie są w ogóle sporne. Jeden z głównych i klarownie wyrażonych w SIWZ parametrów zamówienia chciałby Odwołujący potraktować jako nieistotny, czy niebyły. Dostrzegając najprawdopodobniej bezzasadność ww. żądania Odwołując skonstruował Zarzut 2, jako ewentualny, na wypadek nie uwzględnienia Zarzutu 1. W tym miejscu zachodzi sprzeczność logiczna, bowiem brak uwzględniania Zarzutu 1 musiałby skutkować siłą rzeczy skutkować oddaleniem odwołania w zakresie Zarzutu 2, gdyż ewentualne naruszenie przez Zamawiającego przepisu art. 87 ust. 1 ustaw Pzp nie miałoby żadnego wpływu na wynik postępowania w kontekście zasadności odrzucenia oferty Odwołującego (do czego Zamawiający szerzej odniósł się w odpowiedzi na Zarzut 1 i 2). Dalej Odwołujący skonstruował trzecią alternatywę, tj. gdyby nie uwzględniono Zarzutu 1, a następnie nie uwzględniono Zarzutu 2, to Odwołujący stawia kolejne cztery zarzuty (nr 3-6). żądania w zakresie zarzutów 3-6 mają de facto na celu unieważnienie postępowania, skoro nie udało się go wygrać. Zarzut 3 jest zarzutem na postanowienia SIWZ, a więc jest zarzutem kompletnie spóźnionym, wniesionym po terminie. Zarzuty 4-6 opierają się na z gruntu błędnej tezie jakoby właściciel lub dzierżawca transpondera satelitarnego był podwykonawcą Wykonawcy, który dzierżawiąc ów transponder złożył ofertę w przedmiotowym postępowaniu. Nie bacząc na przedmiot zamówienia, jego specyfikę oraz przepisy prawa Odwołujący z tej wymienionej tezy próbuje uczynić dogmat, w oparciu o który buduje argumentację o całym szeregu rzekomych naruszeń po stronie Zamawiającego i błędach po stronie wszystkich pozostałych Wykonawców, którzy złożyli oferty w tym postępowaniu, podczas gdy w istocie rzeczy to Odwołujący jako jedyny poczynił błędy w tym postępowaniu i nie mogąc się z tym pogodzić próbuje wbrew prawu przywrócić swoją ofertę, a jeśli to by się okazało niemożliwe — bezprawnie przywrócić sobie termin na odwołania na postanowienia SIWZ, a gdyby i to okazało się niemożliwe, doprowadzić do unieważnienia postępowania. Zważyć jednak należy, iż kreowana przez Odwołującego teza w kwestii podwykonawstwa jest z gruntu chybiona, co sprawia że upada uzasadnienie Zarzutów 4-6. Biorąc pod uwagę powyższe Zamawiający wnosi o oddalenie odwołania w całości. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Odwołujący zaskarżył czynności jak i zaniechania zamawiającego w stosunku do jego oferty jak i ofert konkurentów (pozostałych wykonawców). W ocenie odwołującego niesłusznie odrzucono jego ofertę jako sprzeczną z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia (siwz). Przyznaje, że zaproponował inna pozycję orbitalną dla zaoferowanego wydzierżawionego transpondera satelitarnego niż wynika to z siwz to jest wyznaczonych przez zamawiającego dwóch pozycji orbitalnych to jest 23,5 stopni East i 33 stopni East, ponieważ zaoferował pozycję orbitalną 39 stopni East. Niemniej uważa, ze zaoferowana pozycja orbitalna spełni oczekiwania i potrzeby zamawiającego. Na tę okoliczność przedstawił dowody na rozprawie, które miały wykazać, że zaoferowana pozycja orbitalna 39 stopni East spełni potrzeby zamawiającego. Niemniej już w samym odwołaniu dopuścił możliwość, że jego argumentacja może nie zostać uwzględniona przez Izbę. W tej sytuacji uważa, że zamawiający nie wyczerpał obowiązku wezwania go do złożenia wyjaśnień, które by przekonały zamawiającego o tym, że jego oferta jest zgodna z treścią siwz. Tym samym odwołujący uważa, że odrzucenie jego oferty narusza zarówno art.89 ust.1 pkt 2 ustawy Pzp. jak i art.87 ust.1 ustawy Pzp. Z kolei zamawiający powołuje się na postanowienia siwz, które określiły parametry pozycji orbitalnej potencjalnie dzierżawionego transpondera satelitarnego do dwóch pozycji to jest 23.5 stopni East i 33 stopni East. Przez co po stronie zmawiającego leżał obowiązek odrzucenia oferty, której treść jest sprzeczna z treścią siwz. Izba oceniając zarzut naruszenia art.89 ust.1 pkt 2 ustawy Pzp w związku z odrzuceniem oferty odwołującego, przyznaje słuszność czynności zamawiającego. W myśl przywołanego art.89 ust.1 pkt 2 ustawy Pzp. zamawiający odrzuca ofertę, której treść jest sprzeczna z treścią siwz. W ocenie Izby skoro zamawiający w siwz określa parametr techniczny jaki ma spełnić oferowany przedmiot zamówienia to stanowi o treści siwz. Każde odstępstwo w złożonej ofercie od wyznaczonego parametru technicznego w siwz powoduje nie prawo a obowiązek odrzucenia oferty wykonawcy. Takie postępowanie zamawiającego wymusza art.7 ust.1 ustawy Pzp, który określa zasadę równego traktowania wykonawców. Wszyscy wykonawcy składający oferty mają obowiązek w równym zakresie przestrzegać postanowień siwz. W tym wypadku odnosi się ta zasada do opisu przedmiotu zamówienia, w którym zamawiający wyznaczył obowiązujące parametry w tym wypadku określając pozycje orbitalne dzierżawionych transponderów satelitarnych do dwóch dopuszczonych pozycji orbitalnych to jest 23,5 stopni East albo 33 stopni East. Skoro zamawiający określił parametry techniczne przedmiotu zamówienia wpisując je w treść siwz to ma prawo a wykonawca ma obowiązek składając ofertę zaoferować wyznaczone parametry techniczne pozycji orbitalnych transponderów. Zgodnie z formularzem oferty wykonawca miał obowiązek wpisać parametr techniczny to jest pozycję orbitalną wydzierżawianego transpondera do formularza oferty. Okolicznością przyznaną czyli bezsporną w sprawie, jest wpisanie do formularza oferty odwołującego parametru pozycji orbitalnej 39 stopni East, czyli poza pozycjami orbitalnymi dopuszczonymi w siwz to jest 23,5 stopni East i 33 stopni East. Przy czym odwołujący nie podnosi w odwołaniu, że zaszła w jego ofercie omyłka pisarska co do parametru pozycji orbitalnej a wpisanie 39 stopni East było świadome a nie wynikiem omyłki pisarskiej, ponieważ uważa, że zaoferowany parametr odpowiada i spełnia potrzeby zamawiającego. Jak już wyżej zaznaczono odwołujący przewiduje okoliczność uznania przez Izbę sprzeczności treści oferty z treścią siwz jednak uważa, że te niezgodności oferty z postanowieniami siwz można wyjaśnić w trybie art.87 ust.1 ustawy Pzp, wskazując wręcz na obowiązek wyjaśnienia wątpliwości po stronie zmawiającego, chociażby z powodu, że jego oferta jest najkorzystniejszą spośród złożonych ofert. Odwołujący uważa, że czynność wyjaśnienia powinna być wykonana przez zamawiającego przed odrzuceniem jego oferty jako sprzecznej z treścią siwz. Czyli oferta według odwołującego nie powinna być, w konsekwencji obowiązku po stronie zamawiającego wyjaśnień co do jej treści, odrzucona. Izba również nie podziela tego zarzutu odwołania a opartego o treść art.87 ust.1 ustawy Pzp. jako obowiązku zamawiającego. Przede wszystkim treść art.87 ust.1 ustawy Pzp reguluje prawo dla zamawiającego wyjaśniania wątpliwości. Czyli obowiązek do składania wyjaśnień można wywodzić po stronie wykonawcy, który złożył ofertę, a nie po stronie zamawiającego, który może żądać wyjaśnień co do treści złożonej oferty. Nawet gdyby przyjąć w określonych okolicznościach obiektywnie istniejące wątpliwości co do treści złożonej oferty, obligujące zamawiającego do wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień to ustawa nie dopuszcza negocjacji czyli ustaleń ponad treść wynikającą z treści złożonej oferty, jak i nie dopuszcza jakichkolwiek zmian w jej treści. Jak już wyżej Izba ustaliła tą wymaganą treścią objęte są parametry pozycji orbitalnej wyznaczonej na 23,5 stopni Est albo na 33 stopni East. W tym stanie rzeczy doprowadzenie do zgodności treści złożonej oferty do treści siwz wymagało by wpisania do formularza oferty odwołującego parametru 23,5 stopni East albo 33stopni East, w zamian wpisanej do formularza oferty wartości 39 stopni East. Po pierwsze dyspozycja art.87 ust.1 ustawy Pzp. nie dopuszcza takiej możliwości formułując wprost, że wyjaśnienia nie pozwalają na jakąkolwiek zmianę w treści oferty. Po drugie odwołujący w złożonym odwołaniu nie dopuszcza takiej możliwości twierdząc, że pozycja orbitalna o wartości 39 stopni East odpowiada oczekiwaniom i potrzebom zamawiającego dla przewoźnych stacji satelitarnych DSNG. Tak więc okoliczności co do treści złożonej oferty w zakresie pozycji satelitarnej (39 stopni East zamiast 23,5 albo 33 stopni East) jak i postawa, oczekiwania odwołującego co do oferowanego parametru pozycji orbitalnej transpondera satelitarnego wykluczają zastosowanie art.87 ust.1 w zakresie dopuszczonych tym przepisem wyjaśnień co do treści złożonej oferty, ponieważ nie usuną jej sprzeczności z treścią siwz. Oczekiwania odwołującego co do pozycji orbitalnej sprowadzają się do zmiany treści siwz i to po złożeniu ofert. Izba niejako z urzędu rozważyła zastosowanie art.87 ust.2 pkt 1 i pkt 3 ustawy Pzp, z których wynika obowiązek zamawiającego do poprawienia oferty w określonych tam sytuacjach. Przy czym podziela w tym zakresie argumentację zamawiającego zaprezentowaną w odpowiedzi na odwołanie jak i na rozprawie. Rozbieżności między parametrem oferty 39 stopni East a 23,5 albo 33 stopni East nie można zakwalifikować zwłaszcza do omyłki pisarskiej bo trudno skojarzyć cyfry z siwz (23,5 albo 33) z cyfrą z oferty (39) jako omyłkę pisarską. Tym bardziej, że wiedza, którą posiada zamawiający jak wskazał na rozprawie powoduje, że pozycja orbitalna transpondera satelitarnego odwołującego funkcjonuje o parametrze technicznym 39 stopni East i nie może być więc omyłką pisarską. Również nie zachodzi możliwość uznania niezgodności oferty z siwz jako niepowodującej istotnych zmian w treści oferty, skoro w odwołaniu jak i na rozprawie odwołujący twierdził, że parametr pozycji orbitalnej 39 ° East jest odpowiedni a nie tylko parametr 23,5 czy też 33 ° East. W tym stanie rzeczy Izba nie uznaje za wykazane i udowodnione zarzuty naruszenia przez zamawiającego zarówno art. 89 ust.1 pkt 2 jak i art.87 ust.1 ustawy Pzp, a wskazane w odwołaniu. Kolejny zarzut naruszenia ustawy Pzp wskazany w odwołaniu to art.29 ust.2 i 3 ustawy Pzp. czyli dotyczący nieuprawnionego opisu przedmiotu zamówienia w sposób naruszający uczciwą konkurencję jak i nieuzasadnione specyfiką przedmiotu zamówienia. Izba w tym zakresie podziela argumentację zamawiającego i uznaje zarzut za spóźniony. Ogłoszenie o zamówieniu i postanowień siwz nastąpiło dnia 31 marca 2020r, czyli 10 dniowy termin na wniesienie odwołania co do postanowień siwz upłynął dniu 10 kwietnia 2020r. Ustawa Pzp nie przewiduje przywrócenia terminu na wniesienie odwołania a w tym przypadku ustalonego w art.182 ust.2 pkt 1 ustawy Pzp., który traktować należy jako termin zawity na zaskarżenie czynności zamawiającego. W tym stanie rzeczy Izba nie przyjęła w poczet materiału dowodowego materiałów opracowanych przez zamawiającego i odwołującego, wskazujących na nieosiąganie parametru wymaganych dostępności przekazu satelitarnego dla transmisji przewoźnych stacji satelitarnych o pozycji orbitalnej 39 stopni East według twierdzeń zamawiającego. Jak również Izba nie przyjęła dowodów przeciwnych odwołującego na okoliczność osiągania parametru wymaganych dostępności dla transmisji przewoźnych stacji satelitarnych o pozycji orbitalnej 39 stopni East przekazu satelitarnego. Jak również wniosku dowodowego odwołującego o powołanie biegłego sądowego na wykazanie, że pozycja orbitalna 39 stopni East transpondera satelitarnego jest odpowiednia dla potrzeb zamawiającego. Izba powyższe dowody uznała za spóźnione na etapie po złożeniu ofert i upływie 10 dni od daty zamieszczenia specyfikacji istotnych warunków zamówienia co do wniosków odwołującego, jak i bezprzedmiotowych ze strony zamawiającego. Podsumowując zarzut odrzucenia oferty odwołującego jako naruszający wskazane powyżej przepisy ustawy Pzp nie potwierdził się. W związku z powyższym obowiązkiem zamawiającego było odrzucenie oferty odwołującego. W tym stanie rzeczy pozostałe zarzuty odwołania, a sprowadzające się do odrzucenia pozostałych ofert czy to jako sprzecznych z treścią siwz, czy to jako wymagających wykluczenia wykonawców są nieuprawnione i bezprzedmiotowe po stronie odwołującego, który nie posiada interesu w uzyskaniu zamówienia w myśl art.179 ust.1 ustawy Pzp. Jak słusznie podnosił w odpowiedzi na odwołanie i na rozprawie zmawiający zarzuty co do pozostałych ofert jak i wykonawców miały służyć unieważnieniu postępowania. Niemniej zarzut unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia z racji nie złożenia żadnej oferty nie podlegającej odrzuceniu (art.93 ust.1 pkt 1 ustawy pzp) odwołujący nie podniósł w złożonym odwołaniu. Niemniej Izba skwituje poniżej podniesione kolejne zarzuty jak poniżej, które również nie potwierdziły się. Co do braku odrzucenia ofert a. wykonawcy Studiotech Poland sp. z o.o.; b. wykonawcy TTcomm SA; c. wykonawcy Eutelsat SA; Izba stwierdza brak naruszenia przez zamawiającego wskazanego w odwołaniu art.89 ust.1 pkt 2 i art.7 ust.1 ustawy Pzp. przez nieodrzucenie tych ofert. Co do nie wypełnienia w formularzu ofertowym udziału podwykonawcy odnośnie oferty TTcomm S.A. udziału jako podwykonawcy Eutelsat S.A. a odnośnie oferty Studiotech Poland sp. z o.o. udziału podwykonawcy SES S.A., zarzut jest nieuprawniony. W myśl obowiązującego art.6 k.c. w związku z art.14 ust.1 ustawy Pzp. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W tym miejscu Izba wskazuje, że nie uwzględniła wniosków dowodowych złożonych na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2020r, co uczyniła na rozprawie w dniu 14 lipca 2020r., ponieważ skutki wywodzone z tych wniosków dowodowych nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższe odnosi się do wniosków dowodowych: - 1 - potwierdzenie, że satelita na pozycji orbitalnej 33°E należy do podmiotu Eutelsat, wyciąg ze strony internetowej Eutelsat; - 2 - informacja na stronie internetowej wikipedia, z powyższego wynika jak w 1, dowód nr 1 i 2 na okoliczność własności satelity zaoferowanej przez TTcomm jako należącej do Eutelsat, co stanowi potwierdzenie, że satelita zaoferowany przez Eutelsat stanowi jego własność; - 3 - prospekt informacyjny Eutelsat, z którego wynika, że dysponuje satelitą 33°E, str. 5, tłumaczenie zawarte jest dla jednej strony, dokument łącznie liczy stron 16 na okoliczność, że właściciel satelity jest podmiotem, który w rzeczywistości realizuje usługi związane z utrzymaniem satelity, w tym także miałby realizować usługi, które są przedmiotem zamówienia; - 4 - dotyczy oferty Studiotech, świadczy, że zaoferowana przez niego satelita jest własnością SES S.A. satelita Astra 3 B; - 5 - wyciąg ze strony internetowej SES S.A. Astra 3 B, który potwierdza, że zaoferowana satelita przez Studiotech należy do SES S.A. staelita Astra 3 B;. Natomiast Izba przyjęła wnioski dowodowe odnoszące się do treści złożonych ofert : - 6 - wyciąg z oferty Studiotech, z którego wynika, iż wykonawca ten wskazał, że będzie realizował zamówienie bez podwykonawcy, formularz ofertowy znajdujący się również w dokumentacji postępowania; - 7 - wyciąg z formularza ofertowego TTcomm, który potwierdza, że będzie wykonywał zamówienie bez udziału podwykonawcy, również znajduje się w dokumentacji postępowania. Z przywołanych w uzasadnieniu odwołania art.2 pkt 9b) w związku z art. 2 pkt 2 jak i art.36 b i następnych o podwykonawstwie ustawy Pzp. wynika, że przez umowę o podwykonawstwie należy rozumieć umowę w formie pisemnej o charakterze odpłatnym, zawartą pomiędzy wykonawcą a podwykonawcą, której przedmiotem są dostawy (w tym dzierżawa), stanowiące część zamówienia publicznego. Ustawa Pzp. w regulacjach o podwykonawstwie odnosi się jako do łącznych przesłanek tej umowy do po pierwsze umowy w formie pisemnej, po drugie o charakterze odpłatnym, po trzecie o części zamówienia publicznego a nie całości zamówienia publicznego. W przedmiotowej sytuacji, gdzie przedmiotem zamówienia jest dzierżawa transpondera satelitarnego dla potrzeb przewoźnych stacji satelitarnych DSNG odwołujący nie wykazał na potwierdzenie podwykonawstwa ze strony Eutelsat, czy też SES S.A. istnienia umów w formie pisemnej o charakterze odpłatnym (dzierżawy) oraz do jakiej części przedmiotu zamówienia jaką jest dzierżawa transpondera satelitarnego mogłaby odnosić się, czy też odnosi się konieczność podwykonawstwa. Tym samym postawiony przez odwołującego zarzut braku, wypełnienia w formularzu ofertowym Studiotech oraz TTcomm, a przez to potwierdzenia konieczności podwykonawstwa, nie został wykazany jako niezbędny do wykonania zamówienia i nieudowodniony jako istniejący. Tym samym odwołujący nie wykazał i nie udowodnił, że zamawiający naruszył art. 24 ust. 1 pkt 16) i 17) Pzp przez jego niezastosowanie i w konsekwencji zaniechanie czynności wykluczenia z postępowania wykonawców: a. wykonawcę Studiotech Poland sp. z o. o, b. wykonawcę TTcomm S.A., jakoby wykonawcy ci w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadzili zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że zrealizują zamówienie bez udziału podwykonawców. Bowiem odwołujący nie wykazał i nie udowodnił konieczności, ani istnienia podwykonawstwa części zamówienia jakim jest przedmiotowa dzierżawa transpondera satelitarnego. Również jako nieuprawniony Izba uznaje zarzut złożenia dwóch ofert przez Eutelsat, skoro oferty złożyli następujący oferenci: Eutelsat, TTcomm, Studiotech i Odwołujący. Fakt, że Eutelsat jest właścicielem satelity nie oznacza, że nie może udostępnić jej innym podmiotom, które za jego zgodą mogą oddawać przedmiotu dzierżawy osobie trzeciej do poddzierżawy (art.698 k.c.), a przez co mogą realizować niniejszy przedmiot zamówienia w ramach dzierżawy i to bez podwykonawstwa właściciela satelity Eutelsat na pozycji orbitalnej 33°E. Podsumowując Izba nie stwierdziła naruszenia przepisów wskazanych w odwołaniu, w tym przepisów, które mogłyby mieć wpływ na wynik postępowania w rozumieniu art.192 ust.2 ustawy Pzp., w związku z podniesionymi zarzutami odwołania co do czynności bądź zaniechań zamawiającego. Izba co do procedury nie uwzględniła wniosku zamawiającego o odrzucenie odwołania w związku z nie zaskarżeniem wyboru najkorzystniejszej oferty Eutelsat, którego termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu 9 lipca 2020r. nie znajdując podstaw w art.189 ust.2 w tym pkt 2 ustawy Pzp. jako podmiotu nieuprawnionego. Ponadto na rozprawie w dniu 14 lipca 2020r. zamawiający oświadczył o nie zawarciu umowy z wykonawcą wybranym. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy, a także w oparciu o przepisy § 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972) zaliczając w poczet postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania, uiszczony przez odwołującego w kwocie 15.000,00 zł. Zamawiający nie złożył faktury vat na poczet wynagrodzenia pełnomocnika z tytułu zastępstwa procesowego. Przewodniczący:............................. 28 …
Usługi doradztwa prawnego w zakresie zadań realizowanych przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Centrum Realizacji Inwestycji (Regiony) świadczone w ramach Pomocy Technicznej Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014-2020 (POIiŚ) oraz Pomocy Technicznej Connecting Europe Facility na lata 2014-2020 (CEF) na potrzeby wsparcia zadań inwestycyjnych finansowanych ze środków UE w ramach POIiŚ i CEF
Odwołujący: (1) R. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Radcy Prawnego dr R. C.Zamawiający: PKP Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna…Sygn. akt: KIO 1298/19 WYROK z dnia 23 sierpnia 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Katarzyna Poprawa Aleksandra Patyk Irmina Pawlik Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2019 roku, 31 lipca 2019 roku oraz 19 sierpnia 2019 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 8 lipca 2019 roku przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: (1) R. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Radcy Prawnego dr R. C. (pełnomocnik) oraz (2) T. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Prawna T. S. Radca Prawny, (adres dla pełnomocnika ulica Sobieszyńska 35, 00-764 Warszawa) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego PKP Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie przy udziale: A. Wykonawcy Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych P. J. S. & T. Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w Poznaniu zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 1298/19 po stronie odwołującego B. Wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: (1) D., Z., P. Spółka Komandytowa (pełnomocnik) oraz (2) D. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą K. Konsulting Group (adres dla pełnomocnika ulica Rondo ONZ 1, 00-124 Warszawa) zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 1298/19 po stronie zamawiającego orzeka: 1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu: 1.1 unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej z dnia 26 czerwca 2019 roku, unieważnienie czynności badania i oceny ofert, dokonanie ponownego badania i oceny ofert złożonych w części I zamówienia w szczególności w zakresie kryterium „metodologia” oraz „wartość techniczna” zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz z poszanowaniem zasad udzielania zamówień publicznych zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 t.j.). 2. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego PKP Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: (1) R. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Radcy Prawnego dr R. C. (pełnomocnik) oraz (2) T. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Prawna T. S. Radca Prawny tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od Zamawiającego PKP Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie na rzecz Odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: (1) R. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Radcy Prawnego dr R. C. (pełnomocnik) oraz (2) T. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Prawna T. S. Radca Prawny kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy), stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 t.j.), na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie. Przewodniczący: ........................... Sygn. akt: KIO 1298/19 Uzasadnienie Zamawiający - PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na zadanie pn. „Usługi doradztwa prawnego w zakresie zadań realizowanych przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Centrum Realizacji Inwestycji (Regiony) świadczone w ramach Pomocy Technicznej Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014-2020 (POIiŚ) oraz Pomocy Technicznej Connecting Europe Facility na lata 2014-2020 (CEF) na potrzeby wsparcia zadań inwestycyjnych finansowanych ze środków UE w ramach POIiŚ i CEF", nr postępowania u Zamawiającego: 6060/1CZ4/06457/02241/16/P” (zwane dalej postępowaniem). Postępowanie prowadzone jest z dopuszczeniem składania ofert częściowych. Przedmiot objęty odwołaniem dotyczy części pierwszej zamówienia. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nr 2016/S 057-096427 z dnia: 22/03/2016. Postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz. U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” lub „Pzp”. W dniu 8 lipca 2019 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zostało wniesione przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: R. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Radcy Prawnego dr R. C. (pełnomocnik) oraz T. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Prawna T. S. Radca (zwanych dalej Odwołującym) odwołanie od czynności Zamawiającego polegających na wyborze w zakresie części pierwszej oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: D. Z. P. Sp.k. oraz D. K. Consulting Group (dalej jako: DZP). Powyższym czynnościom Odwołujący zarzucił naruszenie: 1) art. 91 ust. 1 Pzp w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 Pzp oraz art. 7 ust. 1 Pzp poprzez dokonanie oceny ofert, w tym w ramach kryterium „Metodologia” i „Wartość techniczna” w sposób niezgodny z przyjętym w pkt 19 SIWZ trybem i sposobem oceny ofert, 2) art. 91 ust. 1 P pzp wzw. z art. 36 ust. 1 pkt 13 PZP oraz art. 7 ust. 1 PZP poprzez dokonanie oceny ofert w ramach kryterium „Metodologia” w sposób arbitralny oraz nieuwzględniający przedmiotu zamówienia oraz ryzyk faktycznie występujących w toku realizacji umowy na doradztwo prawne, 3) art. 38 ust. 4 oraz art. 7 ust. 1 Pzp przez niedopuszczalną zmianę po upływie terminu składania ofert zasad dokonywania oceny ofert w ramach przyjętych kryteriów oceny ofert, co prowadzi do naruszenia podstawowych zasad udzielania zamówień publicznych, tj. zasady równego traktowania, uczciwej konkurencji oraz przejrzystości postępowania, 4) art. 7 ust. 1 Pzp poprzez naruszenie zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców przejawiającą się w preferencyjnej ocenie oferty DZP względem pozostałych oferentów, w tym w szczególności oferty Odwołującego. Mając na uwadze powyższe, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu: 1) unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej z dnia 26 czerwca 2019 r. 2) dokonanie ponownego badania i oceny ofert, w tym przyznanie punktów ofertom wykonawców biorących udział w postępowaniu w sposób wskazany w treści uzasadnienia niniejszego odwołania, 3) dokonanie wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej. Ponadto Odwołujący wniósł o: 4) wyznaczenie terminu rozprawy po 26 lipca 2019 r. z uwagi na zaangażowanie pełnomocników Odwołującego w inne projekty oraz zaplanowane obowiązku zawodowe, które kolidować będą z terminem rozprawy wyznaczonym na dzień pomiędzy dniem złożenia odwołania a 26 lipca 2019 r. 5) rozpatrzenie sprawy w składzie trzech arbitrów, 6) dopuszczenie dowodu z akt postępowań toczących się pod sygnaturami KIO 2578/17 oraz KIO 2710/17 na okoliczność sposobu procedowania przetargu przez Zamawiającego, oceny ofert dokonywanej w ramach części III zamówienia, 7) dopuszczenie dowodu z akt postępowań toczących się pod sygnaturą KIO 1256/18 na okoliczność potwierdzenia, że działanie Zamawiającego ma charakter preferujący ofertę DZP, a dokonania oceny ofert uprzednio miała również cechy arbitralnej oraz dowolnej oceny ofert. 8) na podstawie art. 189 ust. 6 Pzp w zw. z 8 ust. 3 Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (Dz.U.2018.1092 t.j.) Odwołujący wniósł również o wyłączenie jawności postępowania z uwagi na okoliczność, iż merytoryczne rozpatrzenie zarzutów będzie wiązało się z koniecznością przywołania oraz analizy fragmentów skutecznie zastrzeżonych w toku postępowania przetargowego jako tajemnica przedsiębiorstwa. Odwołujący wskazał, że posiada interes we wniesieniu odwołania, ponieważ gdyby Zamawiający nie dopuścił się szeregu naruszeń Pzp to oferta Odwołującego zostałaby uznana za najkorzystniejszą, a w konsekwencji to z Odwołującym zostałaby podpisana umowa w sprawie zamówienia publicznego. Różnica pomiędzy ilością punktów przyznaną ofercie DZP i ofercie Odwołującego wynosi mniej niż 1 punkt. Odwołujący może ponieść szkodę w postaci utraty możliwości uzyskania wynagrodzenia z realizacji przedmiotowego zamówienia oraz wygenerowania zysku z tytułu jego realizacji. Termin na wniesienie odwołania określony w art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp został zachowany, ponieważ Odwołujący otrzymał zawiadomienie o wyborze oferty najkorzystniejszej w dniu 26 czerwca 2019 r., co oznacza, że 10-dniowy termin na wniesienie odwołania upływa 8 lipca 2019 roku. W uzasadnieniu odwołania Odwołujący przywołał następujący stan faktyczny: Zamawiający od dnia 18 marca 2016 r. prowadzi przedmiotowe postępowanie, w toku którego prawie dwudziestokrotnie dokonywał modyfikacji SIWZ, w tym zmieniał termin składania ofert oraz udzielił kilkudziesięciu odpowiedzi na zadane przez wykonawców pytania do dokumentacji przetargowej. Finalnie zgodnie z pkt 4 SIWZ-IDW Zamawiający przewidział podział zamówienia na części, z których każda obejmowała obsługę prawną określonego obszaru działalności Zamawiającego: Część I - Umowy Część II — Energetyka Część III - Organizacja przedsięwzięć inwestycyjnych Część IV - Telekomunikacja W postępowaniu łącznie złożonych zostało 10 ofert, z czego 5 ofert w ramach części I, 4 oferty w ramach części III oraz 1 oferta w ramach części IV. W ramach I części zamówienia oferty zostały złożone przez następujących Wykonawców: 1. Odwołujący; 2. Konsorcjum firm: JZP Kancelaria Adwokacja J. - Z., Z. P., Z. i Partnerzy oraz P. & S. Kancelaria Radców Prawnych Sp. p. (dalej: kancelaria JZP lub JZP); 3. Konsorcjum firm: Kancelaria Radców Prawnych M. i Partnerzy oraz P., D. i Wspólnicy Sp. p. (dalej: kancelaria M. lub M.) 4. Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych P. J. S. & T. Sp. k.-a. (dalej: kancelaria S. lub S.); 5) DZP. W dniu 5 maja 2017 r. Zamawiający dokonał wyboru w ramach IV części zamówienia oraz unieważnił postępowanie w ramach części II z uwagi na brak ofert. W dniu 24 listopada 2017 r. Zamawiający dokonał wyboru oferty dla części III zamówienia uznając ofertę konsorcjum W. T. P. D. spółka komandytowa oraz M. M.(2) i Partnerzy Prawnicza Sp. k. jako ofertę najkorzystniejszą. W dniu 12 grudnia 2017 r. Zamawiający unieważnił ww. czynność oraz dokonał ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Zamawiającego była ona wynikiem uwzględnienia zarzutów odwołania wniesionego przez Kancelaria Prof. M. W. i i Partnerzy — Adwokaci i Radcowie Prawni z siedzibą w Warszawie (dalej: kancelaria W.) (sprawa toczyła się pod sygn. KIO 2578/17). W tej samej dacie Zamawiający dokonał ponownego wyboru oferty ww. jako oferty najkorzystniejszej. Niemniej jednak pomimo tego, iż formalnie Zamawiający nie dokonał uwzględnienia odwołania to faktycznie podjęte czynności nie stanowiły wypełnienia dyspozycji żądań i zarzutów odwołania, co skutkowało wniesieniem przez ww. wykonawcę kolejnego odwołania — sprawa toczyła się pod sygnaturą KIO 2710/17. Izba uwzględniła odwołanie oraz nakazała Zamawiającemu unieważnienie ww. czynności oraz dokonanie ponownego badania i oceny ofert. W dniu 30 stycznia 2018 r. Zamawiający ponownie unieważnił wcześniejszą czynność wyboru oferty najkorzystniejszej oraz poinformował Wykonawców, że dla części III jako najkorzystniejsza została wybrana oferta złożona przez kancelarię W. . W dniu 15 czerwca 2018 r. Zamawiający poinformował o rozstrzygnięciu postępowania w ramach części I zamówienia, i wyborze oferty DZP jako oferty najkorzystniejszej. Ww. wybór został zaskarżony przez Odwołującego, który wniósł w dniu 25 czerwca 2018 r. odwołanie, w którym zarzucał m.in., że czynność badania i oceny ofert w ramach pozacenowych kryteriów oceny ofert była obarczona błędem, jak również była sprzeczna z Pzp oraz zasadami określonymi przez Zamawiającego w SIWZ, gdyż Zamawiający w sposób całkowicie dowolny oraz arbitralny dokonał przyznania punktacji poszczególnym ofertom złożonym w ramach części I zamówienia. Sprawa toczyła się pod sygn. akt: KIO 1256/18. W wyniku wniesionego odwołania Zamawiający w dniu 27 czerwca 2018 r. unieważnił czynność wyboru oferty najkorzystniejszej informując, że dokona ponownego badania oraz oceny ofert (kopia rozstrzygnięcia w załączeniu). Powyższe skutkowało koniecznością wycofania przez Odwołującego odwołania z uwagi na brak substratu zaskarżenia odwołania. Podtrzymanie zarzutów skutkowałoby bowiem jego oddaleniem z uwagi na treść art. 190 ust. 7 Pzp. Owo powtórne badanie i ocena ofert zajęła Zamawiającemu 364 dni, gdyż w dniu 26 czerwca 2019 r. Zamawiający poinformował o rozstrzygnięciu postępowania w ramach części I zamówienia i wyborze oferty DZP, jako oferty najkorzystniejszej. Zamawiający wraz z ww. informacją przekazał karty oceny ofert wykonawców. Ich analiza wskazuje, że ocena ofert dokonana w ramach pozacenowych kryteriów oceny ofert została w zasadzie powieloną wobec czynności z dnia 15 czerwca 2018 r. zaskarżonej odwołaniem z dnia 25 czerwca 2018 r. a sama ocena dokonana została z naruszeniem przepisów prawa, co uprawnia Odwołującego do wniesienia odwołania kwestionującego ww. czynność. Ocena ofert w ramach kryterium „Metodologia” Odwołujący wskazuje, iż analiza uzasadnienia kart oceny ofert prowadzi do przekonania, iż Zamawiający dokonał punktacji w ramach kryterium „Metodologia" w sposób rażąco godzący w naczelne zasady zamówień publicznych oraz w sposób sprzeczny z zasadami określonymi w pkt 19 SIWZ-IDW, których uszczegółowienie znajduje się w treści odpowiedzi na pytania do SIWZ. Sposób dokonywania oceny ofert w ramach ww. kryterium został określony w pkt 19.15 SIWZ - IDW: „Kryterium „METODOLOGIA” (M) - możliwa liczba punktów do uzyskania - 13 (trzynaście). Wyznaczeni członkowie komisji dokonają oceny cząstkowej. W ramach kryterium „METODOLOGIA” Wykonawca przedstawi opracowanie o rozmiarach nie większych niż 40 stron A4, sporządzone czcionką Arial 11, z interlinia max. 1,15; i marginesami normalnymi, które winno zawierać: 1) analizę przedmiotu zamówienia ze wskazaniem problemów i zagrożeń związanych z jego realizacją w tym sposobu komunikacji i wymiany danych - za tę część opisu wykonawca może otrzymać od poszczególnych członków komisji przetargowej do 3 pkt; 2) propozycje rozwiązań wskazanych problemów wraz z propozycjami zastosowania nowych technologii i rozwiązań do współpracy z Zamawiającym - za tę część opisu wykonawca może otrzymać od poszczególnych członków komisji przetargowej do 3 pkt; 3) opis zasad współpracy z zamawiającym i z podmiotem/podmiotami zewnętrznymi wyznaczonymi przez Zamawiającego do współpracy - za tę część opisu wykonawca może otrzymać od poszczególnych członków komisji przetargowej do 3 pkt; 4) analizę problemów i zagrożeń wraz z propozycją przeciwdziałania tym problemom w związku z realizacją umowy o doradztwo prawne w kontekście konstruowania i wykonywania umów dotyczących projektów infrastrukturalnych/zagadnień prawa energetycznego w związku z realizacją procesów infrastrukturalnych/organizacją procesu inwestycyjnego w kontekście przepisów prawa administracyjnego/wdrożeniem budowy sieci infrastruktury telekomunikacyjnej (wybrać właściwe zagadnienie dla części zamówienia) - za tę część opisu wykonawca może otrzymać od poszczególnych członków komisji przetargowej do 4 pkt. ” Zamawiający nie wskazał w SIWZ w jaki sposób będzie dokonywał gradacji punktów w określonych przez siebie skalach („widełkach”), jak również jakie czynniki będą wpływać na obniżenie przewidzianej punktacji. Zamawiający w odpowiedzi na pytanie nr 28 z dnia 18 stycznia 2018 r. (odpowiedź co prawda odnosiła się do kryterium „Wartość Techniczna” niemniej jednak z uwagi na analogicznie opisany sposób dokonywania ocen w ramach obydwu kryteriów jest ona w pełni adekwatna również do kryterium „Metodologia"): „Przyjęta przez zamawiającego konstrukcja kryterium oparta jest o zasadę metody wartościującej. Przy zastosowaniu takiej metody Zamawiający posługuje się kryte nami niewymiernymi, którym należy nadać znaczenie takie, jak wynika z językowego brzmienia w zestawieniu z wymaganiami wynikającymi z SIWZ oraz zasadami obowiązującymi w zakresie profesjonalnego świadczenia pomocy prawnej przez wykwalifikowane osoby. Kryteria niewymierne z reguły podlegają kwantyfikacji przez stopniowanie spełnienia przez ofertę preferencji zamawiającego wyrażonej w postaci danego kryterium. ” Odwołujący stoi na stanowisku, iż Zamawiający dokonując oceny ofert w ramach kryterium „Metodologia” naruszył ww. ustanowione przez siebie zasady i reguły. Analiza kart oceny ofert wykonawców prowadzi do przekonania, że ocena Metodologii była dokonywana w oparciu o metodę porównawczą dokumentów poszczególnych wykonawców, z pominięciem zestawienia „preferencji zamawiającego” i zidentyfikowanych przez wykonawców ryzyk. W ocenie Odwołującego ocena ofert została dokonana w oderwaniu od problemów i zagrożeń faktycznie występujących przy realizacji umów na doradztwo prawne skupiając się na podstawieniu sposobu prezentowanych treści Metodologii. Co więcej, w ocenie Wykonawcy Zamawiający w sposób preferencyjny ocenił ofertę DZP i to Metodologia ww. wykonawcy stanowiła podstawę dokonywania kolejnych porównań, co zostanie szczegółowo wykazane poniżej. Odwołujący pragnie wskazać, że jeden z konsorcjantów Odwołującego nieprzerwalnie od 2013 r. świadczy na rzecz Zamawiającego usługi doradztwa prawnego w zakresie analogicznym do tego, jakie zostało objęte przedmiotem niniejszego zamówienia. Analiza ryzyk i sposób ich rozwiązania został określony na podstawie posiadanego doświadczenia oraz upodobań Zamawiającego co do sposobu i jakości świadczenia usług prawnych. Upodobania te mają odzwierciedlenie m.in. w kartach oceny okresowej jakości świadczonych usług prawnych przez Odwołującego i spotkaniach podsumowujących okresy świadczenia usług prawnych (Zamawiający ocenia pozytywnie / wyróżniająco sposób świadczenia przez Odwołującego doradztwa prawnego), o czym szerzej w dalszej części odwołania. Podkryterium PM 1 - „analiza przedmiotu zamówienia ze wskazaniem problemów i zagrożeń związanych z jego realizacją w tym sposobu komunikacji i wymiany danych” Zamawiający w ramach powyższego kryterium (max. 3 punkty) przyznał następującą ilość punktów: Odwołujący - 2,67 Kancelaria JZP - 2,67 Kancelaria M. -1,67 Kancelaria S. -1,67 Kancelaria DZP - 2,67 W ramach pierwszego z podkryterium Metodologia (dalej jako: PM1) Zamawiający wskazał, iż będzie oceniał analizę przedmiotu zamówienia ze wskazaniem problemów i zagrożeń związanych z jego realizacją, w tym sposobu komunikacji i wymiany danych. Odwołujący, konsorcjum DZP oraz kancelaria JZP otrzymali taką samą liczbę punktów, tj. 2, 67 pkt. Niemniej jednak w ocenie Odwołującego mając na względzie okoliczności opisane poniżej oraz opisaną przez Zamawiającego metodę „wartościującą” ww. ocenę należy uznać za nieprawidłową. Analiza kart oceny poszczególnych ofert wskazuje, że Odwołujący zidentyfikował i opisał największą liczbę problemów oraz zagrożeń (ponad 10 różnych zidentyfikowanych potencjalnych ryzyk), jakie mogą wystąpić podczas realizacji przedmiotowego zamówienia. Co więcej wykonawcy DZP i JZP (każdy w złożonej Metodologii) dokonali multiplikacji tych samych zagrożeń, tj. „poufność informacji” oraz „ochrona danych” i z tego względu powinny być poczytywane jako jedno tożsame zagrożenie. Podobnie również pozycje związane ze śledziem zmian w prawie i orzecznictwie a ryzykiem pn. „aktualizacja wiedzy”. Co więcej, zidentyfikowane przez DZP ryzyko „nieznajomości praktyk Zamawiającego" jest ryzykiem jedynie po stronie ww. kancelarii, gdyż pozostali wykonawcy biorący udział w postępowaniu świadczą bądź świadczyli na rzecz Zamawiającego usługi doradztwa prawnego. Dla realizacji doradztwa prawnego ww. ryzyko nie będzie się materializować dla pozostałych oferentów. Odnosząc się natomiast do ryzyka identyfikowanego przez DZP dot. wpływu zmiany praktyk innych podmiotów publicznych na Zamawiającego Odwołujący wskazuje, że od lat to działalność Zamawiającego oraz sposób prowadzonych postępowań jest wytyczną dla innych podmiotów zamawiających. Zmiana sposobu prowadzenia postępowań przez innych zamawiających, w tym GDDKiA, pozostaje bez wpływu na działalność Zamawiającego, który przy prowadzeniu postępowań zobowiązany jest stosować aktualne regulacje prawne, nie zaś praktyki innych Zamawiających, które mogą wynikać ze specyfiki prowadzonej przez nich działalności (np. inwestycji drogowych, które różnią się w zasadniczym stopniu od praktyki związanej z inwestycjami kolejowymi PKP PLK S.A. — inwestycje drogowe prowadzone przez np. GDDKiA zakładają budowę nowych dróg i autostrad, natomiast projekty realizowane przez Zamawiającego obejmują w ponad 90% modernizację lub przebudowę istniejącej infrastruktury). Jedynym ujawnionym w karcie oceny ofert powodem prowadzącym do nieprzyznania Odwołującemu maksymalnej ilości punktów jest wskazanie, że Odwołujący w sposób ogólny opisał ryzyko związane z konfliktem interesów. Odwołujący wskazuje, iż Zamawiający w żadnym miejscu w SIWZ nie wykazał, iż oczekuje od wykonawców, że oprócz identyfikacji problemu wymaga dokonania jego szczegółowego opisu problemu/zagrożenia - zgodnie z opisem kryterium oceny ofert podkryterium brzmiało: analizę przedmiotu zamówienia ze wskazaniem problemów i zagrożeń związanych z jego realizacją w tym sposobu komunikacji i wymiany danych Wskazania wymaga, iż abstrahując od powyższego, dla tego konkretnego zagrożenia brak było potrzeby opisywania sposobu jego eliminowania, gdyż Zamawiający przewidział w umowie szczegółowe regulacje dotyczące sposobu rozwiązywania konfliktu interesów (§ 8 ust. 2 i nast.), a zatem dokonywanie jego szczegółowego opisu niejako stanowiłoby powielenie regulacji umownych („sztuczny” opis ryzyka). Zaproponowane przez Odwołującego rozwiązanie (strona nr 25 Metodologii) jest zgodne z założeniami przewidzianymi w umowie (§ 8 ust. 7) oraz art. 25 kodeksu etyki radcy prawnego. Niezależnie od powyższego ww. ryzyko nie zachodzi względem Odwołującego, który jako podmiot od wielu lat świadczy usługi na rzecz Zamawiającego będąc zobowiązanym złożyć stosowne oświadczenia w ww. zakresie, zobowiązany był także podjąć działania zmierzającego do wyeliminowania sytuacji, które rzutowałyby negatywnie na obiektywizm wykonywanych usług prawnych, i powstawanie choćby potencjalnych, konfliktów interesów. Odwołujący bezpośrednio na rozprawie przedstawi dowody potwierdzające ww. okoliczności. Dalej, Odwołujący wskazuje, że w Metodologii zidentyfikował szereg zagrożeń, niedostrzeżonych przez pozostałych konkurentów, które powinny powodować przyznanie jego ofercie dodatkowych punktów. Do ryzyk tych zalicza się: a. Ryzyko związane z wyceną zleceń - Wykonawca wskazuje, że właściwe oszacowanie pracochłonności pracy prawnika nad danym zleceniem (jeszcze przed przystąpieniem do jego realizacji, jedynie na podstawie oceny przesłanych dokumentów) jest kluczowe do właściwego wykonania zlecenia oraz właściwego rozliczenia umowy na doradztwo prawne współfinansowanej ze środków unijnych. Niedoszacowanie pracochłonności będzie skutkować koniecznością sfinansowania przez Wykonawcę kosztów jego wykonania (w przypadku niewyrażenia przez Zamawiającego zgody na zmianę wyceny), a w przypadku oszacowania czasu pracy na poziomie wyższym niż wynika to z zakresu zlecenia narażać może Zamawiającego na zarzut niegospodarnego wydatkowania środków unijnych. Odwołujący wskazuje, że z posiadanego doświadczenia wynika, że w znacznej części przypadków kancelaria oraz Zamawiający mają rozbieżne zapatrywania co do pracochłonności pracy nad danym zleceniem, co stanowi przedmiot wielodniowych wyjaśnień i negocjacji co - np. w przypadku terminowych zleceń, np. reprezentacja przed organem - skraca czas pracy na wykonanie zlecenia (np. na przygotowanie pisma procesowego). W ocenie Odwołującego ww. ryzyko winno zostać uwzględnione przez Zamawiającego przy dokonywanej ocenie oferty. Co ważne kwestie związane z wyceną zlecenia stanowią realne zagrożenie dla właściwej realizacji umowy na doradztwo prawne - tak pod względem prawidłowego merytorycznego wykonania zlecenia, jak również ma wpływ na poprawność stosunków pomiędzy kancelarią a Zamawiającym. Odwołujący przedłoży w tym zakresie stosowne dowody bezpośrednio na rozprawie. b. Kolizja terminów - Odwołujący wskazuje, że posiadanie personelu będącego w pełnej dyspozycji Zamawiającego, jak również personelu pomocniczego nie niweluje ryzyka związanego z kolizją terminów. Z uwagi na okoliczność, że Zamawiający wymaga, aby osoby zaangażowane w realizację zlecenia stanowiły zespół wysoko wykwalifikowanych i doświadczonych prawników należy przyjąć, że osoby te będą zaangażowane w realizację wielu projektów i tematów, w tym również na rzecz innych podmiotów, co powoduje, że kolizja terminów jest zagrożeniem realnym i jako takie winno zostać ocenione jak jedno z kluczowych ryzyk po stronie tak kancelarii, jak i Zamawiającego. Ww. zostało dostrzeżone jedynie przez Odwołującego, co powinno skutkować dokonaniem wartościującej oceny jego oferty względem pozostałych wykonawców biorących udział w postępowaniu. Odwołujący przedłoży w tym zakresie stosowne dowody bezpośrednio na rozprawie. c. Błędy merytoryczne stanowią kolejne ryzyko, które zostało zidentyfikowane jedynie przez Odwołującego, a które zostało zbagatelizowane przez Zamawiającego. Odwołujący wskazuje, że z uwagi na skale oraz rodzaj realizowanych przez Zamawiającego inwestycji ww. ryzyko winno zostać uznane za jedno z ważniejszych, a brak jego identyfikacji winien skutkować przyznaniem odpowiednio większej liczby punktów ofercie Odwołującego. Dokonanie przez Zamawiającego czynności według rekomendacji wykonawcy niezgodnych z przepisami prawa może mieć doniosłe konsekwencje dla Zamawiającego, w tym w szczególności narazić Zamawiającego na utratę dofinansowania poszczególnych inwestycji. Odwołujący wskazuje, że błędy nie muszą być wynikiem niewłaściwego działania osoby realizującej zlecenie, ale przykładowo nieprzekazaniem przez osobę zlecającą pełnej dokumentacji, pominięcie w opisie zlecenia istotnych okoliczności czy też sformułowanie zapytania do kancelarii nieoddającego intencji zlecającego. Powyższe skutkuje bowiem ustaleniem błędnego stanu faktycznego oraz sporządzeniem rekomendacji, które są właściwe dla danego problemu. Odwołujący przedstawi na rozprawie dowody potwierdzające, że ww. ryzyko jest często identyfikowanym problemem, który ma wpływ na świadczenie usług prawnych na rzecz Zamawiającego. Podsumowując powyższe prawidłowa punktacja powinna prezentować się w następujący sposób: Odwołujący DZP MIKULSKI SOWISŁO SIEDLECKI LICZBA PUNKTÓW 2,67 2,67 7 3 PRAWIDŁOWA PUNTACJA Zmiana przepisów prawa Zmiana stanowiska + + orzecznictwa Aktualizacja wiedzy Zmiana praktyki innych Zamawiających + 1,67 ? ZUGAJ 1,67 ? 2,67 + + Ryzyko nieistotne z punktu wic prawidłowości realizacji zamóv Uwagi: ? zenia /lenia Sprzeczność wewnętrznych procedur, brak decyzyjności Nieznajomość praktyki Zamawiającego + nie + nie dotyczy dotyczy Wszystkie Kancelarie poza DZP nie nie świadczą bądź świadczyły dotyczy dotyczy usługi prawne na rzecz Zamawiającego Ryzyko zwiększenia + personelu Zastępowalność personelu + Dostępność personelu poza siedzibą Zamawiającego Komunikacja, wymiana + danych Poufność informacji, + ochrona danych Prawidłowa rozłiczalność + Wewnętrzne bazy wiedzy + Konflikt interesów Krótkie terminy realizacji zleceń Szeroki zakres zleceń Wycena zleceń + + + + + + + +1 + + + + + + + + + + Błędy merytoryczne Kolizja terminów + + * Legenda: - zaciemnienie oznacza, zidentyfikowane przez Zamawiającego ryzyka, uzasadniające nieprzyznanie punktów w danym kryterium wykonawca - symbol „+"oznacza zidentyfikowane przez Wykonawcę ryzyko. W świetle powyższego Odwołujący wskazuje, iż w ramach przedmiotowego podkryterium zidentyfikował szeroko możliwe problemy i zagrożenia, co powinno wpłynąć na wysokość przyznanej mu punktacji względem pozostałych oferentów. W tym, wbrew twierdzeniom Zamawiającego, przewidział ryzyko związane z konfliktem interesów. W świetle powyższego Odwołujący wniósł o zmianę oceny ofert w ramach PMI w następujący sposól a. Przyznanie ofercie Odwołującego maksymalnej liczby punktów, tj. 3 punktów w ramach podkryterium PMI, a ofercie DZP odpowiednio mniej punktów, ale nie więcej niż 2 punkty, lub alternatywnie b. Przyznanie ofercie Odwołującego 3 punktów w ramach podkryterium. Podkryterium PM2 - „propozycja rozwiązań wskazanych problemów wraz z propozycjami zastosowania nowych technologii i rozwiązań do współpracy z Zamawiającym” W ramach tego kryterium wykonawcy otrzymali następującą ilość punków: Wykonawca Liczba Przyznanych Punktów (Maksymalnie 3 Punkty): Kancelaria S. Kancelaria DZP Odwołujący wskazał, iż działanie Zamawiającego polegające na przyznaniu maksymalnej liczby punktów ofertom wykonawców kancelarii JZP i kancelarii DZP, należy poczytywać jako uznanie, iż oferta w danym podkryterium została uznana za „perfekcyjną” czy też „bez zastrzeżeń". Niemniej jednak analiza oceny ofert zdaje się wskazywać, iż obie oferty obarczone są istotną wadą - nie zawierają opisu sposobu rozwiązywania problemu konfliktu interesów, zatem nie powinny otrzymać oceny maksymalnej. W powyższym działaniu Zamawiającego brak jest logiki i konsekwencji zwłaszcza w kontekście tego, iż w stosunku do oferty Odwołującego Zamawiający poczynił zarzut zbyt ogólnego opisu problemu konfliktu interesów, co bezpośrednio rzutowało na przyznanie mu mniejszej liczby punktów w obrębie ww. kryterium. Innymi słowy analiza kart oceny ofert prowadzi do wniosku, że brak zidentyfikowania problemu, a tym samym brak opisu jego rozwiązania daje Zamawiającemu możliwość przyznania w ramach podkryterium maksymalnej liczby punktów, natomiast identyfikacja problemu, ale brak opisu jego rozwiązania - skutkuje koniecznością przyznania odpowiednio mniejszej liczby punktów (i). W ocenie Odwołującego powyższe prowadzi do rażącego naruszenia zasady równego traktowania Wykonawców i pozostaje w jaskrawej sprzeczności ze sposobem oceny ofert, wynikającym z treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia. W świetle powyższego należy uznać, że Zamawiający wyżej ocenia ofertę, która w ogóle nie omawia danego zagadnienia niż ofertę, która opisuje ten problem, ale w ocenie Zamawiającego w sposób niewyczerpujący. 1,67 3 Zamawiający zarzucił Odwołującemu, że „ Wykonawca nie przenalizował dogłębnie problemu prawidłowej rozliczalności zleceń, skupił się jedynie na etapie szacowania zlecenia", Odwołujący wskazuje, iż ww. stwierdzenie jest nieprawdziwe, bowiem wykonawca na stronie 3 akapit 4 Metodologii odnosi się do przyjętej metody rozliczania zleceń, tj. utworzenie dedykowanego zespołu ekspertów, monitoring realizowanych zleceń, dokonywanie comiesięcznych rozliczeń z Zamawiającym. Dalej w pkt 1.2 akapit 3 został opisany proces informowania Zamawiającego o aktualnym stanie i toku realizacji zleceń, czasu przekazywania kopii dokumentów pozwalających na rozliczenie poszczególnych zleceń. Odwołujący, podczas rozprawy przed KIO przedstawi dowody świadczące o tym, że zaproponowane przez Odwołującego (o których mowa powyżej) rozwiązanie daje możliwość sprawnego rozliczania umowy, a wykorzystywane procedury i mechanizmy nie były nigdy kwestionowane przez Zamawiającego. W okresowych kartach oceny Odwołującego kwestie związane z rozliczalnością umów (aktualnie Kancelaria S. — jeden z konsorcjantów Odwołującego realizuje trzy umowy na świadczenie usług doradztwa pranego na rzecz trzech regionów PKP PLK S.A.) są oceniane w sposób pozytywny - co pozwala wywieść, że zaproponowane przez Odwołującego rozwiązania czynią zadość oczekiwaniom Zamawiającego i winny stanowić podstawę do przyznana w tym zakresie dodatkowych punktów. W ocenie Odwołującego na potrzeby realizacji przedmiotowego zamówienia istotniejszym problemem wydaje się problem wyceny zleceń aniżeli rozliczalność umowy, o czym szerzej w pkt 28 poniżej niniejszego odwołania. W ocenie Odwołującego sporządzona przez niego Metodologia w zakresie podkryterium PM2 jest kompletna, spełnia wszystkie kryteria i założenia Zamawiającego, co powinno mieć wydźwięk w przyznanej punktacji. W świetle powyższego wnoszę o zmianę oceny ofert w ramach PM2 w następujący sposób: a. Przyznanie ofercie Odwołującego maksymalnej liczby punktów w ramach podkryterium PM2, tj. 3 punktów, lub alternatywnie b. Przyznanie DZP oraz JZP w ramach podkryterium PM 2 - takiej samej ilości punktów jaka została przyznana Odwołującemu, tj. 2,33 punkta. Podkryterium PM3 - „opis zasad współpracy z zamawiającym i z podmiotem/podmiotami zewnętrznymi wyznaczonymi przez Zamawiającego do współpracy” Zamawiający w ramach powyższego kryterium przyznał następującą ilość punktów: Wykonawca Liczba Przyznanych Punktów (Maksymalnie 3 Punkty): W ramach trzeciego podkryterium Zamawiający wskazał, iż będzie oceniał opis zasad współpracy z Zamawiającym i z podmiotem/podmiotami zewnętrznymi wyznaczonymi przez Zamawiającego do współpracy. Odnosząc się do „zarzutów” wskazanych w kartach oceny względem oferty Odwołującego wskazać należy, iż są one wynikiem pobieżnej, a wręcz tendencyjnej oceny sporządzonej Metodologii, a rzekome „braki”, które zostały zidentyfikowane, w rzeczywistości nie istnieją. Wskazania bowiem wymaga, iż Zamawiający zobowiązany był - z uwagi na brak wytycznych formalnych co do tego w jaki sposób winna wyglądać struktura organizacyjna dokumentu Metodologii — zbadać dokument w sposób całościowy oraz kompleksowy. Wyrywkowa i fragmentaryczna ocena poszczególnych części Metodologii może prowadzić do niewłaściwych wniosków, że dokument nie normuje pewnego zakresu materii istotnej z punktu widzenia oceny ofert — jak miało to miejsce w niniejszym stanie faktycznym. Zamawiający stwierdził, że „Wykonawca w sposób lakoniczny zwrócił uwagę na akceptację projektu pisma / wskazanie uwag przez Zamawiającego”. Odwołujący wskazuje, iż w pkt 1.7 zidentyfikował takie ryzyko jak (tajemnica przedsiębiorstwa). Opisane w ww. punktach okoliczności wiążą się z problem dostrzeżenia przez Zamawiającego błędów natury merytorycznej oraz akceptacji przesyłanych przez wykonawcę projektów pism, opinii prawnych czy innych opracowań. Odwołujący zwrócił uwagę, że pkt. w V.1. Metodologii zostało zawarte sformułowanie (tajemnica przedsiębiorstwa). Dalej, zdaniem Zamawiającego „Wykonawca poprzestał na krótkim opisie roli ekspertów (■■■) Wykonawca nie opisał wprost i precyzyjnie zasad dostępności dla Zamawiającego”. Odnosząc się do powyższego Odwołujący wskazał, że odniósł się do powyższego na str. 3 akapit 4 Metodologii, pkt 1.1. strona 6 akapit 3 i 4 Metodologii, pkt. 1.2. Metodologii, pkt IV. 1 Metodologii. W ocenie Odwołującego ww. stwierdzenie, że Metodologia jest w ww. zakresie jest niekompletna, jest nieprawdziwe. Odwołujący wskazuje, iż znaczna część dokumentu odnosi się przede wszystkim do pracy, dostępności oraz funkcjonowania personelu na potrzeby realizacji zamówienia. Zamawiający zauważa również, że „Wykonawca nie omówił szczegółowo kwestii dotyczących współpracy z innymi kancelariami prawnymi". Odwołujący wskazuje, iż zakres metodologii wyznaczony był zakresem przedmiotu zamówienia, w tym w szczególności pkt 3.4 OPZ. Z ww. informacji nie wynika czy mowa tutaj o kancelariach prawnych reprezentujących również Zamawiającego czy też inne podmioty, np. Wykonawców. Jak wynika z informacji zawartej na stronie 20 Metodologii Odwołującego - zakładana jest współpraca z organami władzy publicznej, wykonawcami oraz innymi podmiotami. To właśnie do trzeciej grupy zaliczają się inne kancelarie zewnętrzne — na stronie 25 Metodologii zostały opisane mechanizmy współpracy w tym zakresie. Wzmianka o konieczności współpracy „z kancelariami” pojawia się jedynie w pkt 2.5 OPZ. W świetle braku dodatkowych wymagań w tym zakresie argumenty opisane powyżej zasługują na uwzględnienie. W ocenie Zamawiającego „Wykonawca nie omówił sposobu rozliczania współpracy (Wykonawca zaznaczył jedynie konieczność właściwej oceny zleceń)." Odwołujący wskazuje, iż ww. stwierdzenie jest nieprawdziwe, bowiem wykonawca na stronie 3 akapit 4 Metodologii oraz w pkt 1.2 akapit 3 wskazał i opisał (...)- tajemnica przedsiębiorstwa. Odwołujący pragnie zauważyć, iż jeden z konsorcjantów Odwołującego jako podmiot od lat świadczący usługę doradztwa prawnego na rzecz Zamawiającego posiada wiedzę w zakresie newralgicznych aspektów realizacji tego rodzaju zamówień mając na względzie specyfikę działania Zamawiającego oraz procesu realizacji zleceń. Z doświadczenia konsorcjanta Odwołującego wynika, iż sposób rozliczania zleceń stanowi wyłącznie kwestię techniczną i w żaden sposób nie wpływa na jakość czy terminowość pracy ani z Zamawiającym ani też z innymi podmiotami. Podkreślić należy, iż poszczególne obowiązki oraz fazy rozliczeń wynikają z samej umowy, a uchybienia w tym zakresie nie mają istotnego, a nawet żadnego znaczenia. Do rzetelnej realizacji umowy znaczenie może mieć co najwyżej proces właściwej wyceny poszczególnych zleceń. W świetle powyższego Odwołujący wniósł o zmianę oceny ofert w ramach PM3 w następujący sposób: a. Przyznanie ofercie Odwołującego maksymalnej liczby punktów w ramach podkryterium PM3, tj. 3 punktów, lub alternatywnie b. Przyznanie DZP takiej samej ilości punktów jaka została przyznana Odwołującemu, tj. 2 punktów. Podkryterium PM4 „analiza problemów i zagrożeń wraz z propozycją przeciwdziałania tym problemom w związku z realizacją umowy o doradztwo prawne w kontekście konstruowania i wykonywania umów dotyczących projektów infrastrukturalnych” Zamawiający w ramach powyższego kryterium przyznał następującą ilość punktów: Wykonawca Liczb Liczba Przyznanych Punktów (maksymalnie 4 Punkty): Odwołujący Kancelaria JZP Kancelaria M. Kancelaria S. Kancelaria DZP W ramach czwartego podkryterium oceniana była analiza problemów i zagrożeń wraz z propozycją przeciwdziałania tym problemom w związku z realizacją umowy o doradztwo prawne w kontekście konstruowania i wykonywania umów dotyczących projektów infrastrukturalnych. Dokonując analizy kart oceny ofert należy stwierdzić, że zakres dostrzeżonych problemów oraz uchybień poczynionych przez Odwołującego, jak i konsorcjum DZP jest niemalże identyczny, powyższe jednakże kancelaria DZP otrzymała punktację aż 0 100% wyższą niż ofercie Odwołującego. Wskazać należy, że zastrzeżenie, że Odwołujący nie dostrzegł zagrożenia związanego z zawarciem zapisów, które są niezgodne z obowiązującym prawem w kontekście okoliczności, że umowy bazowe Zamawiającego zawierają klauzule salwatoryjne wydaje się jest argumentem całkowicie bezzasadnym. Zamawiający zdaje się całkowicie nie dostrzegać faktu, że zidentyfikowane przez Odwołującego problemy związane z umowami dotyczącymi projektów infrastrukturalnych nie mają charakteru abstrakcyjnego, jak ma to miejsce w przypadku Metodologii DZP i innych oferentów, ale odnoszą się do specyficznych dla Zamawiającego problemów, które identyfikowane są zazwyczaj dopiero na etapie realizacji umowy: takie jak kwestie kosztów komunikacji zastępczej, czy zamknięć torowych etc. Analiza kart oceny ofert daje możliwość wywiedzenia stanowiska, że Zamawiający preferuje wykonawców, którzy podeszli do analizy problemu w sposób ogólny i blankietowy względem wykonawców, którzy skupili się na faktycznych problemach związanych z realizacją umów realizowanych przez Zamawiającego. Odwołujący przedstawi stosowne dowody na potwierdzenie, że zidentyfikowane przez Odwołującego problemy są istotne z punktu widzenia działalności Zamawiającego i winny skutkować uznaniem przez Zamawiającego, że wartość merytoryczna Metodologii w zakresie PM4 jest znaczna, a przyznana przez Zamawiającego punktacja w tym zakresie winna być odpowiednio wyższa. W ocenie Odwołującego Zamawiający dokonując oceny ofert w ramach pozacenowych kryteriów oceny ofert winien stosować jedną miarę w stosunku do wszystkich wykonawców, a zidentyfikowane nieprawidłowości powinny mieć taki sam skutek wobec każdego z oferentów. W niniejszym stanie faktycznym wobec dostrzeżonych niemalże identycznych nieprawidłowości Zamawiający dokonał odmiennej oceny, co skutkowało przyznaniem Odwołującemu mniejszej liczby punktów aniżeli ofercie konsorcjum DZP. Fakt zidentyfikowania problemów występujących w dokumentacji Zamawiającego, które są charakterystyczne głównie dla kontraktów realizowanych przez Zamawiającego, mających realny oraz faktyczny charakter, a nie jedynie formę abstrakcyjnego problemu prawnego winno skutkować przyjęciem przez Zamawiającego, że oferta Odwołującego w zakresie podkryterium PM4 winna otrzymać większą liczbę punktów aniżeli jeden punkt. Dokonana przez Zamawiającego ocena ofert została dokonana poprzez preferowanie oferty wykonawcy z największa liczbą problemów niż ofercie, w której zidentyfikowano problemy o większej wartości merytorycznej. Zamawiający dokonał w sposób niepoprawny oceny „wartościującej”, tj. w sposób całkowicie oderwany od jego faktycznych potrzeb oraz identyfikowanych problemów - tak zarówno w toku prowadzonych postępowań (pytania do SIWZ, odwołania do KIO), jak i realizowanych kontaktów (roszczenia wykonawców). Dokonana przez Odwołującego analiza skupia się na rzeczywistych niedoskonałościach dokumentacji Zamawiającego (po dokonaniu weryfikacji dokumentacji bazowej zamieszczonej na stronie Zamawiającego), a nie opiera się - jak ma to miejsce w przypadku oferty DZP na abstrakcyjnych problemach, które mogą zostać przypisane każdej umowie w sprawie zamówienia publicznego. W świetle powyższego Zamawiający winien przyznać Odwołującego odpowiednio większą liczbę punktów. Odwołujący przedłoży na rozprawie dowody potwierdzające ww. okoliczności. W świetle powyższego Odwołujący wniósł o zmianę oceny ofert w ramach PM4 w następujący sposób: a. Przyznanie ofercie Odwołującego w ramach podkryterium PM4 większej liczby punktów, nie mniej jednak niż 2 punkty. Ocena ofert w ramach kryterium „ Wartość techniczna” Zamawiający również w ramach kryterium „Wartość techniczna” dokonał oceny oferty Odwołującego w sposób dowolny i w znacznym zakresie oderwany od kryteriów określonych w SIWZ, opierając się na wymogach nieprzewidzianych w IDW. Zgodnie z pkt 19.16 SIWZ-IDW w ramach tego kryterium wykonawcy byli zobowiązani do sporządzenia opinii prawnej w zakresie zaproponowania postanowień klauzuli umownych dotyczących odstąpienia od umowy o roboty budowlane (przy założeniu, że umowa obejmuje również sporządzenie projekty budowlanego) z uwzględnieniem przesłanek takiego odstąpienia i zabezpieczeniu interesów Zamawiającego na każdym etapie realizacji umowy, a także przedstawieniem analogicznych klauzul odstąpienia od umowy przy założeniu, że umowa realizowana będzie na podstawie „Warunków kontraktowych na urządzenia i budowę z projektowaniem", tzw. żółty FIDIC. W ramach kryterium „Wartość techniczna” Zamawiający w pkt 19.16 SIWZ-IDW zdecydował się na ocenę ofert w ramach poszczególnych podkryteriów. Poniżej Odwołujący odniesie się do oceny dokonanej w ramach każdego z nich w celu wykazania, iż przyjęty przez Zamawiającego sposób oceny ofert jest niezgodny zarówno z SIWZ, Pzp, jak i z zasadami logicznego rozumowania. Podkryterium WTK1- „poprawność przywołania w opinii przepisów prawa” Odnosząc się do oceny dokonanej w ramach podkryterium poprawność przywołania w opinii przepisów prawa zauważyć należy, że Zamawiający wskazał w SIWZ, iż będzie dokonywał oceny ofert w następujący sposób: „Przy ocenie brane będzie pod uwagę: kompletność, niezbędność i trafność przywołania przepisów praw w odniesieniu do przedmiotu omawianego zagadnienia omawianego w opinii. ” Zamawiający przyznał Odwołującemu w ramach ww. podkryterium, 4 punkty na 5 możliwych. Odwołujący podkreśla, iż nie zgadza się z ww. punktacją. Zamawiający uzasadniając ocenę w tym zakresie wskazał, iż Odwołujący „nie omawia, a jedynie wymienia art. 492 k.c., który to przepis przewiduje możliwość odstąpienia od umowy wzajemnej, w sytuacji, w której możliwość taka została zastrzeżona w umowie, a jedynie wskazuje, że odstąpienie na podstawie tego przepisu jest ustawowym przypadkiem odstąpienia (w tym miejscu należy jednak zaznaczyć, iż w wielu orzeczeniach prezentowany jest pogląd, w świetle którego odstąpienie od umowy jest wykonaniem uprawnienia prawno kształtującego, realizowanego na podstawie postanowienia zawartego w umowie wzajemnej, por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt I CSK 392/13, opubl. Lex, wyrok SN z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt I CSK 345/13, opubl. Lex)". Z treści oceny wynika, iż Zamawiający nie jest w stanie ocenić w jaki sposób Odwołujący rozumie wskazaną normę oraz możliwości jej zastosowania, co w rezultacie powoduje niezrozumienie „argumentacji co do przywołania danego przepisu w odniesieniu do przedmiotu zagadnienia omawianego w opinii, zwłaszcza biorąc pod uwagę opisane powyżej rozbieżności w orzecznictwie sądów”. W tym miejscy wskazać należy, iż zgodnie z treścią opisu oceny oferty w ramach ww. podkryterium „Przy ocenie brane będzie pod uwagę: kompletność, niezbędność i trafność przywołania przepisów praw w odniesieniu do przedmiotu omawianego zagadnienia omawianego w opinii”. Zamawiający w żadnym miejscu nie określił, iż dla ww. podkryterium będzie oceniał fakt przywołania orzecznictwa dla potwierdzenia zastosowania przepisu (jak ma to miejsce na kanwie podkryterium WTK2). Powyższe jednoznacznie wskazuje na brak respektowania zasad, które Zamawiający sam określił w SIWZ. Odwołujący w sposób trafny i kompletny przywołał wszystkie niezbędne przepisy, zgodnie z wytycznymi wskazanymi w SIWZ i powinien otrzymać maksymalną liczbę możliwych do uzyskania punktów. W ofercie DZP, Zamawiający poczynił identyczne uwagi co do prezentowanego w orzecznictwie poglądu dotyczącego odstąpienia od umowy, jednakże Wykonawca ten otrzymał maksymalną ilość punków (tj. 5 punktów). W ocenie Odwołującego nie istnieją podstawy do arbitralnego przyznania punktacji, zwłaszcza, gdy skala błędu, o ile w ogóle z uwagi na argumentację wskazaną powyżej jest to błąd, jest niemal identyczna, zaś konsekwencje tego są zgoła odmienne - jeden z Wykonawców otrzymał 4 punktu, zaś drugi - 5 punktów. W świetle powyższego Odwołujący wniósł o zmianę oceny ofert w ramach powyższego kryterium w następujący sposób: a. Przyznanie ofercie Odwołującego w ramach podkryterium WTKI 5 punktów oceny ofert, lub alternatywnie b. Przyznanie ofercie DZP takiej samej liczby punktów jak ofercie Odwołującego, tj. 4 punkty. Podkryterium WTK2 - „poprawność przywołania w opinii orzecznictwa (np. sądów powszechnych, SN, sądów administracyjnych, KIO, TSUE), stanowiska doktryny prawa, wytycznych/komunikatów lub opinii ministrów/innych organów właściwych dla przedmiotu zagadnienia etc.)” Odnosząc się do oceny w ramach podkryterium „Poprawność przywołania w opinii orzecznictwa (np. sądów powszechnych, SN, sądów administracyjnych, KIO, TSUE), stanowiska doktryny prawa, wytycznych/ komunikatów lub opinii ministrów/ innych organów”, wskazać należy, iż Zamawiający zidentyfikował następujące problemy: • zarówno Odwołujący, jak i Kancelaria DZP nie wskazał publikatora ani też nie złączył do oferty kopii przywołanego w treści opinii orzeczenia, • Kancelaria DZP nie zacytowała wyroków wskazujących możliwe sposoby oznaczenia terminu w kontekście art. 395 1 k.c., • w zakresie dotyczącym „istnienia rozbieżności w orzecznictwie/ doktrynie Zamawiający oceniał będzie w jaki sposób Wykonawca uzasadnił przyjęcie danego stanowiska i uznał, że inne stanowisko jest niezasadne" Kancelaria DZP nie zaprezentowała w ogóle swojego stanowiska, ograniczając się w tym zakresie jedynie do wskazania rozbieżności w orzecznictwie dotyczącym wątpliwości czy przepis art. 492 k.c. jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 395 k.c. Należy dobitnie podkreślić, iż w powyższym zakresie Odwołujący przedstawił swoje stanowisko, a uchybienia w ocenie Zamawiającego dotyczą braku omówienia w wystarczający sposób rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie co do sposobu oznaczania terminu dostąpienia od umowy oraz rozważań na temat świadczenia podzielnego. Istotnym przy tym jest, iż Zamawiający nie sprecyzował, co należy rozumieć pod pojęciem „w wystarczający sposób”. Uznał jednak, iż takie sformułowanie uzasadnia przyznanie mniejszej ilości punktów Odwołującemu niż Kancelarii DZP. Trudno się zgodzić z powyższym działaniem Zamawiającego. Analiza treści opinii Odwołującego i Kancelarii DZP wprost wskazuje, iż jeden z Wykonawców (Odwołujący) przedstawił swoje stanowisko, a drugi (Kancelaria DZP) nie. Istotą sporządzania opinii prawnych jest właśnie prezentacja stanowiska opiniującego z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego. Opinia nie powinna stanowić opracowania niemal książkowego, lecz wskazywać na stan prawny, a w nim także odmienne poglądy czy stanowiska w zakresie konkretnego zagadnienia. Celem opinii jest nakreślenie wytycznych do podjęcia przez zlecającego jej sporządzenie, konkretnej decyzji. Opinia ma na celu przede wszystkim zabezpieczenie interesów Klienta z uwzględnieniem wszelkich możliwych ryzyk. W tym świetle przyznanie Kancelarii DZP większej ilości punktów niż Odwołującemu a sporządzenie opinii niezawierającej prezentacji stanowiska opiniującego, co do preferowanych rozwiązań, jest co najmniej, nieracjonalnym działaniem Zamawianego. Tak subiektywna ocena ma doniosłe skutki prawne, bowiem w rezultacie większą ilość punktów przyznano Wykonawcy, który sporządzając opinię popełnił istotne błędy merytoryczne (brak swojego stanowiska). Co więcej, Zamawiający w żadnym miejscu SIWZ nie wprowadził obowiązku wskazania w treści opinii publikatorów orzeczeń, a zatem czynienie zarzutu w tym zakresie jest bezpodstawne i świadczy o dokonaniu oceny w oderwaniu od postanowień SIWZ. Stanowczego podkreślenia wymaga, że Odwołujący każdorazowo w przypadku powoływania się na treść danego orzeczenia wskazywał jego datę wydania i sygnaturę akt, co z łatwością umożliwia znalezienie danego wyroku za pomocą programów typu Lex lub wyszukania danego orzeczenia za pomocą portali orzeczeń sądów powszechnych, czy też najpopularniejszych ogólnodostępnych wyszukiwarek (np. Google). Mając na uwadze ww. okoliczności, zarzut Zamawiającego w tym zakresie może być potraktowany jedynie jako zastrzeżenie o charakterze technicznym, które nie powinno mieć wpływu na ocenę merytoryczną w ramach omawianego podkryterium i przydzielaną punktację. Niezależnie od ww. kwestii, nie sposób zgodzić się z oceną Zamawiającego, iż w opinii Odwołującego brak jest wskazania rozbieżności odnośnie sposobu oznaczenia terminu odstąpienia. Na stronach (tajemnica przedsiębiorstwa) Z powyższego jednoznacznie wynika, że Odwołujący zwrócił uwagę na rozbieżność w zakresie sposobu oznaczenia terminu odstąpienia i wskazał na wyrok Sądu Najwyższego (tajemnica przedsiębiorstwa), który zgodnie ze stanowiskiem Odwołującego rozstrzyga wskazane rozbieżności. W świetle powyższego Odwołujący wniósł o zmianę oceny ofert w ramach powyższego kryterium w następujący sposób: a. Przyznanie ofercie Odwołującego w ramach podkryterium WTK2 7 punktów oceny ofert, lub alternatywnie b. Przyznanie ofercie Odwołującego w ramach podkryterium WTK2 6,67 punktów oceny ofert, lub/i c. Przyznanie ofercie DZP takiej samej liczby punktów jak ofercie Odwołującego, tj. 6 punktów. Podkryterium WTK3 - „Adekwatność zaproponowanych w opinii prawnej rozwiązań w zakresie określonych postanowień umownych lub przyjętych rozwiązań prawnych " Odnosząc się do oceny dokonanej w ramach podkryterium: adekwatność zaproponowanych w opinii prawnej rozwiązań w zakresie określonych postanowień umownych lub przyjętych rozwiązań prawnych Zamawiający przyznając punkty poszczególnym Wykonawcom nie traktował ich w równy sposób. Odnosząc się do oceny oferty Odwołującego zawartej w karcie oceny w zakresie „Dokładność przyjętych rozwiązań” wskazać należy, iż przyjęte uchybienia mają charakter natury formalnej, technicznej i nie wpływają na wartość oceny merytorycznej sporządzonej opinii. W szczególności za błędy w zakresie „Dokładności przyjętych rozwiązań" nie sposób uznać dwukrotnego zacytowania wyroku (...)- tajemnica przedsiębiorstwa . Zamawiający przy ocenie „Dokładności przyjętych rozwiązań” w przypadku oferty Kancelarii DZP wskazał na uchybienie natury merytorycznej, jednak powyższe nie stało na przeszkodzie, aby przyznać temu wykonawcy prawie maksymalną liczbę punktów w ramach przedmiotowego podkryterium. W sytuacji, gdy Zamawiający sformułował zarzuty w odniesieniu do opinii Konsorcjum DZP, nie powinien przyznać w tym podkryterium prawie maksymalnej liczby punktów. Świadczy to bowiem o dokonaniu dowolnej oceny ofert i wyraźnym preferowaniu Konsorcjum DZP. Podkreślić należy, iż zakres zastrzeżeń i ocena w przypadku oferty Odwołującego oraz oferty konsorcjum DZP są niemalże identyczne, to liczba punktów przyznanych przez Zamawiającego jest różna, co w konsekwencji przekłada się na wynik postępowania. Dodatkowo należy zauważyć, że Zamawiający nie uzasadnił, dlaczego uważa sporządzoną przez Konsorcjum DZP opinię za jednoznaczną, spójną a rozwiązania za adekwatne. Brak szczegółowego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia weryfikację i odtworzenie sposobu rozumowania członków komisji przetargowej, którzy zajęli to stanowisko. Reasumując należy wskazać, iż ocena ofert dokonana przez Zamawiającego obarczona jest wadą z dwóch powodów. Po pierwsze, brak ocen cząstkowych poszczególnych członków komisji uniemożliwia weryfikację poprawności dokonanej oceny zarówno na gruncie merytorycznym, jak i arytmetycznym, a brak ten stanowi jednocześnie uchybienie sposobowi oceny ofert określonemu przez samego Zamawiającego w SIWZ. Po drugie, liczba punktów przyznanych w poszczególnych kryteriach w powiązaniu z uzasadnieniem ich przyznania, świadczy o przyznawaniu punktów w sposób arbitralny, z naruszeniem zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji. W świetle powyższego Odwołujący wniósł o zmianę oceny ofert w ramach powyższego kryterium w następujący sposób: a. Przyznanie ofercie Odwołującego w ramach podkryterium WTK3 13,67 punktów oceny ofert, lub alternatywnie b. Przyznanie ofercie DZP takiej samej liczby punktów jak ofercie Odwołującego, tj.12 punktów. Mając na względzie, w ocenie Odwołującego powyższe nie powinno budzić wątpliwości, iż odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Dnia 10 lipca 2019 r. do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosili przystąpienie po stronie Zamawiającego wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: (1) D., Z., P. Spółka Komandytowa (pełnomocnik) oraz (2) D. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą K. Konsulting Group (adres dla pełnomocnika ulica Rondo ONZ 1, 00-124 Warszawa). Dnia 12 lipca 2019 r. do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego zgłosił przystąpienie po stronie odwołującego wykonawca Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych P. J. S. & T. Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w Poznaniu. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestników postępowania odwoławczego, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, oraz oświadczeń i stanowisk Stron i Uczestników postępowania odwoławczego złożonych na piśmie i ustnie do protokołu, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 189 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1986.; dalej: „Pzp” lub „ustawa”), skutkujących odrzuceniem odwołania. Odwołanie zostało złożone do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 8 lipca 2019 roku wobec czynności Zamawiającego z dnia 26 czerwca 2019 r. Izba nie uwzględniła wniosku Odwołującego o dopuszczenie dowodu z akt postępowań toczących się pod sygnaturami KIO 2587/17, KIO 2710/17 oraz KIO 1256/18 wskazując na brak związku z odwołaniem. Odwołujący przekazał w ustawowym terminie kopię odwołania Zamawiającemu, co zostało potwierdzone na posiedzeniu z udziałem stron i uczestnika postępowania. Izba ustaliła, że zostały wypełnione łącznie przesłanki z art. 179 ust 1 ustawy - środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów niniejszej ustawy - to jest posiadania interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody. Izba stwierdziła także skuteczność wniesionych przystąpień do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego i Zamawiającego. Zgłoszenie przystąpień nastąpiło z zachowaniem terminu określonego w art. 185 ust. 2 Pzp. Kopie przystąpień zostały przekazane Zamawiającemu oraz Odwołującemu - co również zostało potwierdzone na posiedzeniu z udziałem stron i uczestników postępowania. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy skład orzekający Izby wziął pod uwagę dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia w przedmiotowej sprawie złożoną do akt sprawy, odpowiedź na odwołanie z dnia 22 lipca 2019 r., pisma procesowe Przystępującego DZP z 22 lipca 2019 r. i 31 lipca 2019 r., pismo procesowe Odwołującego z dnia 14 sierpnia 2019 r. a także stanowiska i oświadczenia Stron złożone ustnie na posiedzeniu i rozprawie, do protokołu. Izba ustaliła i zważyła co następuje: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na potwierdzenie się zarzutów stawianych przez Odwołującego w zakresie dokonania oceny ofert w ramach kryterium „Metodologia” i „Wartość techniczna”, w sposób niezgodny z przyjętym w pkt 19.15 i 19.16 SIWZ trybem i sposobem oceny ofert, a także poprzez niedopuszczalną po upływie terminu składania ofert zmianę zasad dokonywania oceny ofert w ramach przyjętych kryteriów oceny ofert, co doprowadziło do naruszenia zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji oraz zasady przejrzystości. Konstrukcja przyjętych przez Zamawiającego kryteriów oceny ofert i sposób przyznawania w ramach nich punktów przez wyznaczonych członków komisji przetargowej wskazuje na to, że są to kryteria jakościowe, o charakterze ocennym i subiektywnym. Nie oznacza to jednak, że mogą być one stosowane w oderwaniu od obowiązujących przepisów i zasad ich stosowania określonych przez Zamawiającego w SIWZ, z pominięciem informacji znajdujących się w ocenianej ofercie lub przyznawaniem punktów za treści, których w ofercie nie było. W treści SIWZ (punk 19.15 i 19.16) Zamawiający wskazał na konkretne elementy, które będą podlegały ocenie i punktacji w ramach kryteriów „Metodologia” i „Wartość techniczna” ustalając zasady oceny. Zdaniem Izby, przy dokonaniu oceny ofert, zasady te zostały zmienione i rozszerzone poza zakres określony w SIWZ, co potwierdza słuszność stawianego zarzutu. Odwołujący zarzucił, że Zamawiający naruszył wartościującą metodę oceny ofert w kryterium „Metodologia”. Z odpowiedzi na pytanie nr 28, odnoszące się do kryterium „Wartość techniczna”, poprzez analogiczny opis sposobu dokonania oceny w ramach obu kryteriów Odwołujący wywiódł, że wartościującą metodę oceny ofert Zamawiający winien zastosować również do oceny ofert w ramach kryterium „Metodologia”, czego według Odwołującego nie uczynił, bowiem dokonał oceny ofert w oparciu o metodę porównawczą. Izba nie podziela w tym zakresie stanowiska Odwołującego i wskazuje że z żadnego zapisu SIWZ nie wynika wymóg stosowania metody wartościującej w kryterium „Metodologia”, natomiast odpowiedź na pytanie nr 28 odnosiła się do kryterium „Wartość techniczna”. Jednakże wskazać należy, że analiza kart oceny ofert nie pozwala stwierdzić jaką metodę oceny ofert w ramach kryterium „Metodologia” zastosował Zamawiający. Ponadto, podczas rozprawy Zamawiający oświadczył, że metodę wartościującą stosował jedynie do kryterium „Wartość techniczna”, zgodnie z odpowiedzią na pytanie nr 28, gdy tymczasem w odpowiedzi na odwołanie z dnia 22 lipca 2019r. na str. 13 (dotyczącej podkryterium MP3) oświadczył, że „Dokonane czynności mieszczą się zatem w dokonaniu oceny metodą wartościującą, sprowadzającą się do odpowiedzi na pytanie, czy i w jakim stopniu przedstawione opracowanie spełnia wymogi określone w SIWZ.’’ Zamawiający składa sprzeczne oświadczenia - podczas rozprawy zaprzecza, że stosował metodę wartościującą w zakresie powyższego kryterium, w odpowiedzi na odwołanie potwierdza jej stosowanie. Powyższe wskazuje na brak przejrzystych zasad w sposobie oceny ofert, brak konsekwencji w działaniu Zamawiającego, a także świadczy o braku jednej miary stosowanej do oceny wszystkich ofert. Odnosząc się do oceny ofert w ramach kryterium „Metodologia” podkryterium 1 (dalej:PM1) Zamawiający dokonywał oceny opracowanej przez wykonawców Metodologii, pod kątem analizy przedmiotu zamówienia ze wskazaniem problemów i zagrożeń związanych z jego realizacją w tym sposobu komunikacji i wymiany danych. Jak wynika z kart oceny ofert, w ramach tego podkryterium Odwołujący zidentyfikował 10 problemów i zagrożeń (ryzyk) zawartych w rozdziale zatytułowanym: „Analiza przedmiotu zamówienia ze wskazaniem problemów i zagrożeń związanych z jego realizacją w tym sposobu komunikacji i wymiany danych” lecz według Zamawiającego nie zidentyfikował istotnego ryzyka tj. „konfliktu interesów”, co w konsekwencji skutkowało nieprzyznaniem maksymalnej liczby punktów. Jednocześnie Zamawiający zauważył, że ryzyko to zostało zasygnalizowane w innym rozdziale, jednak z uwagi na podział struktury tekstu poprzez wyodrębnienie punktów/rozdziałów Odwołujący powinien sporządzić opracowanie w konsekwentny sposób zapewniający czytelność i przejrzystość. Ponadto, na rozprawie stwierdził, że skoro ryzyko to nie zostało ujęte w powyższym rozdziale, to nie podlegało ocenie. Podkreślenia wymaga, że ryzyko konfliktu interesów zostało przez Odwołującego wskazane na str. 23-25 Metodologii, co zresztą dostrzegł sam Zamawiający wskazując, iż „wykonawca jedynie zasygnalizował...”. Zestawiając powyższe, z oceną Metodologii Przystępującego DZP wskazać należy, że w jej treści ryzyko „konfliktu interesów” nie zostało zidentyfikowane w ogóle, co również skutkowało nieprzyznaniem maksymalnej liczby punktów. Jednakże w uzasadnieniu w ramach podkryterium PM1 Zamawiający wskazał, że ocenił najważniejsze z opisanych w Metodologii problemów i zagrożeń dotyczących realizacji przedmiotu zamówienia, w oparciu o dotychczasowe doświadczenia w korzystaniu z obsługi prawnej. Zamawiający zidentyfikował i ocenił 14 zagadnień (ryzyk), jednakże w ocenie Izby, analiza Metodologii Przystępującego DZP wskazuje na brak ich konkretnego wyodrębnienia, nazwania czy identyfikacji w treści rozdziału zatytułowanego: „Analiza przedmiotu zamówienia ze wskazaniem problemów i zagrożeń związanych z jego realizacją w tym sposobu komunikacji i wymiany danych.” Ryzyka te zidentyfikował Zamawiający za Przystępującego DZP wyprowadzając je z różnych miejsc Metodologii, sam je nazwał nadinterpretując treść Metodologii. Zamawiający przyznał Odwołującemu punkty w oparciu o ryzyka zidentyfikowane wyłącznie w jednym rozdziale (chociaż dostrzegł zidentyfikowanie w innym miejscu metodologii ryzyka konfliktu interesów), a Przystępującemu DZP przyznał punkty w oparciu o całą treść Metodologii, choć również jak Metodologia Odwołującego została ona podzielona na rozdziały i punkty. Okoliczność podziału struktury tekstu na rozdziały i punkty nie stanowiła dla Zamawiającego przeszkody, aby ocenić i punktować ryzyka wskazane w innym miejscu Metodologii Przystępującego DZP, pomimo że Odwołującemu w karcie oceny zarzucono z tego względu nieczytelność i nieprzejrzystość i wytknięto to jako uchybienie. Powyższe działanie Zamawiającego pozostaje w sprzeczności wobec stanowiska zawartego w odpowiedzi na odwołanie (str. 11): „Co więcej, należy podkreślić, iż Odwołujący wskazał na potencjalność wystąpienia konfliktu interesów w innej części sporządzonego opracowania, aniżeli w tej, w której winna była zgodnie z wewnętrznym podziałem dokumentu się pojawić. W tym miejscu należy przytoczyć wyrok KIO z dnia 28 czerwca 2017 r.; sygn. akt KIO 1192/ 17, w którym Izba w sprawie o podobnym stanie faktycznym, wskazała na związanie wewnętrzną strukturą opracowań składanych w celu uzyskania punktacji w jakościowych kryteriach oceny ofert: Zamawiający nie ma się domyślać powiązań pomiędzy poszczególnymi elementami opisanymi w różnych miejscach koncepcji, a zadaniem wykonawców jest wyczerpujące, rozległe, szczegółowe, przejrzyste, spójne, zrozumiałe, wykazujące dogłębną analizę i znajomość zagadnień przedstawienie opisu elementu oceny, co oznacza, iż Zamawiający powinien mieć możliwość dokonania samodzielnie oceny opracowań, bez wyjaśniania ich treści z wykonawcami.” Skoro zatem Odwołujący zasygnalizował na możliwość wystąpienia interesów i lakonicznie go opisał jedynie na marginesie w części Metodologii poświęconej innemu podkryterium, nie sposób uznać to za oczekiwane przez Zamawiającego kompleksowe dostrzeżenie ryzyka oraz wyczerpujący opis sposobu jego obsłużenia. Tak jak z wyżej przytoczonego wyroku, Zamawiający nie powinien się domyślać, co miał na myśli, lecz otrzymać opracowanie sporządzone w sposób profesjonalny, w tym zachowujące określony kształt, w tym również narzucony przez samego wykonawcę”. \N ocenie Izby czynności Zamawiającego w zakresie oceny ofert w podkryterium PM1 świadczą o zastosowaniu nierównej miary i braku konsekwencji w ocenie oferty Odwołującego i Przystępującego DZP. Zamawiający nie może w odmienny sposób, w oparciu o inne zasady dokonywać oceny ofert. Albo ocenia w ramach danego podkryterium treść zawartą wyłącznie we wskazanym rozdziale i przyznaje punkty w oparciu o treść w nim zawartą, albo ocenia całość opracowania, z uwzględnieniem ryzyk wskazanych w innych rozdziałach jednakże przyjętą, jednakową zasadę winien zastosować w odniesieniu do wszystkich ocenianych ofert. Analiza oceny ofert w ramach podkryterium PM1 wskazuje, że Zamawiający ocenił i punktował ryzyka wskazane w ofercie Odwołującego w oparciu o treść zawartą wyłącznie w jednym rozdziale, gdy tymczasem w ofercie Przystępującego DZP ocenił ryzyka zawarte w różnych miejscach (rozdziałach) Metodologii, zidentyfikowane i nazwane przez Zamawiającego. Powyższe potwierdza że ocena oferty Odwołującego i Przystępującego DZP została dokonana z naruszeniem zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Izba wskazuje, że rozpoznając zarzuty podniesione w odwołaniu ocenia działanie Zamawiającego, odpowiadając na pytanie czy Zamawiający poprzez wykonanie konkretnych czynności w postępowaniu, lub poprzez zaniechanie czynności do których był zobowiązany na podstawie ustawy, naruszył przepisy prawa zamówień publicznych. Ocena działania Zamawiającego nie może być utożsamiana z wykonywaniem czynności za Zamawiającego polegających np. na ustaleniu istotności lub jego braku w ryzykach zidentyfikowanych przez wykonawców, czy przyznaniu im odpowiedniej liczby punktów. Ocena znaczenia, rangi ryzyk wskazanych przez wykonawców należy do Zamawiającego, bowiem to na Zamawiającym ciąży obowiązek dokonania oceny i wyboru wykonawcy, któremu zostanie udzielone zamówienie publiczne. Rolą Krajowej Izby Odwoławczej jest ocena, czy czynności te zostały dokonane zgodnie z prawem zamówień publicznych. Wobec powyższego, Izba nie dokonała oceny znaczenia ryzyk zidentyfikowanych lub niezidentyfikowanych w ofertach wykonawców a także nie odniosła się do dowodów składanych przez Odwołującego, Zamawiającego i Przystępującego DZP na potwierdzenie lub zaprzeczenie istotności ryzyka wyceny zleceń, rozliczalności zleceń, konfliktu interesów i braku znajomości praktyk Zamawiającego, wskazując iż pozostają one bez wpływu na rozstrzygnięcie odwołania. W ramach podkryterium 2 (dalej PM2) Zamawiający oceniał propozycje rozwiązań wskazanych problemów wraz z propozycjami zastosowania nowych technologii i rozwiązań do współpracy z Zamawiającym. Przystępujący DZP w ramach tego podkryterium uzyskał maksymalną ilość punktów (tj. 3 pkt), a Odwołującemu obniżono punkty (2,33 pkt) ponieważ nie wskazał: - jak rozwiąże konflikt interesów (poza stwierdzeniem, iż nie wykona zlecenia), nie przeanalizował dogłębnie problemu prawidłowej rozliczalności zleceń, skupił się jedynie na etapie szacowania zlecenia. Porównując uzasadnienie dla przyznanej punktacji, Zamawiający w karcie oceny Przystępującego DZP wskazał, że w konsekwencji tego, iż Wykonawca nie zidentyfikował konfliktu interesów, który może wystąpić w czasie realizacji przedmiotu zamówienia w opisie podkryterium 2 zabrakło propozycji rozwiązania dla tego problemu. Jednocześnie mając na uwadze mechanizm przyznawania punktów określony w SiWZ (możliwość przyznania jedynie pełnych punktów przez poszczególnych członków komisji) Zamawiający zdecydował się przyznać 3 pkt. W innym przypadku dochodziłoby do multiplikacji błędów - brak identyfikacji ryzyka w podkryterium 1) skutkowałoby koniecznością automatycznego obniżenia punktacji w podkryterium 2) podczas gdy w treści SIWZ wskazano, że w niniejszym punkcie opracowanie powinno zawierać „propozycje rozwiązań wskazanych problemów”. Analiza kart oceny ofert obu wykonawców wskazuje, że brak identyfikacji ryzyka konfliktu interesów a tym samym brak jego opisu skutkuje przyznaniem większej ilości punktów (dla Przystępującego DZP maksymalnej tj. 3 pkt), podczas gdy identyfikacja ryzyka, ale brak opisu jego rozwiązania skutkuje przyznaniem mniejszej ilości punktów (Odwołujący 2,33 pkt). Takie działanie prowadzi do wniosku, że Zamawiający wyżej ocenia ofertę, w której nie odniesiono się w ogóle do danego zagadnienia, niż ofertę, w której wykonawca opisuje problem, ale w ocenie Zamawiającego w sposób niewystarczający. Izba podziela w tym zakresie stanowisko Odwołującego, wskazując na brak konsekwencji w działaniu Zamawiającego oraz stosowaniu nierównej miary w ocenie ofert obu wykonawców. Uzasadnienie przedstawione w kartach oceny wskazuje, iż Odwołującemu dwukrotnie odjęto punkty w odniesieniu do tej samej okoliczności tj. braku wskazania i opisu konfliktu interesów. Sytuacja gdy Przystępującemu DZP odjęto punkty w podkryterium PM1 za brak identyfikacji ryzyka konfliktu interesów, a przyznano maksymalną ilość punktów w podkryterium PM2, wskazując że punktowano ryzyka zidentyfikowane w podkryterium PM1, a Odwołującemu odjęto punkty za to samo w obu kryteriach, (pomimo identyfikacji ryzyka i fragmentarycznego opisu) stanowi potwierdzenie zarzutu Odwołującego, dotyczącego naruszenia zasady równego traktowania wykonawców i pozostaje w sprzeczności z zapisami SIWZ, na które powoływał się Zamawiający, przyznając punkty Przystępującemu DZP. Powyższe, stanowi kolejne potwierdzenie braku konsekwencji w działaniu Zamawiającego. Zamawiający raz wskazuje, że Odwołujący nie zidentyfikował ryzyka konfliktu interesów, za co nie otrzymał punktów w podkryterium PM1, po czym przy ocenienie w podkryterium PM2 odejmuje Odwołującemu punkty, uzasadniając że problem konfliktu interesów został ujęty ale lakonicznie opisany, zwłaszcza w odniesieniu do ilości miejsca poświęconego na opisanie innych ryzyk. Jeżeli Zamawiający uznał, że konflikt interesów nie został zidentyfikowany przez Odwołującego to nie powinien był w PM2 wskazywać na tym tle uchybień, analogicznie jak w przypadku oferty DZP. Natomiast jeżeli uznał, że konflikt interesów został jednak zidentyfikowany, jednakże jego sposób rozwiązania uznał za lakoniczny, to nie powinien był karać Odwołującego w PM1. Wskazać należy, iż obszerność opisu innych ryzyk nie może stanowić punktu odniesienia do oceny danego ryzyka i pominięcia w punktacji treści zawartej w ofercie, uzasadniając powyższe lakonicznością opisu ryzyka. Odnosząc się do braku w Metodologii Odwołującego dogłębnego przeanalizowania problemu „prawidłowej rozliczalności” zleceń, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Zamawiającego. Nie można pominąć w opisie Metodologii Odwołującego treści zawartej na str. 3 akapit 4 i w pkt. 1.2. akapit 3 na str. 7 odnoszącej się do zasad rozliczania zleceń. Ponadto, w zestawieniu z opisem prawidłowej rozliczalności w Metodologii Przystępującego DZP, trudno zgodzić się z Zamawiającym, że Przystępujący DZP wyodrębnił ryzyko „prawidłowej rozliczalności”. Wbrew treści uzasadnienia i stanowisku na rozprawie Metodologia ta nie zawiera identyfikacji takiego ryzyka ani sposobu jego rozwiązania. Odwołanie się przez Zamawiającego do stosowania przejrzystych metod ewidencjonowania czasu pracy prawników wraz z opisem wykonywanych przez nich zadań i dat wykonania, nie można uznać ani za zidentyfikowanie ryzyka „prawidłowej rozliczalności”. Tym bardziej, w świetle wyjaśnień Zamawiającego na rozprawie, oraz uzasadnienia dla istotności tego ryzyka, w ocenie Izby powyższe nie pozwala na stwierdzenie, że Przystępujący DZP zidentyfikował przedmiotowe ryzyko, nie mówiąc już o przedstawieniu propozycji rozwiązania problemów powstałych na tym tle. Stwierdzić należy, że to Zamawiający dokonał identyfikacji ww. ryzyka, poprzez wyinterpretowanie go z treści Metodologii Przystępującego DZP. Potwierdza to również stanowisko Przystępującego DZP wyrażone w piśmie procesowym z 31 lipca 2019r. pkt 3.6. str. 10, gdzie wskazano: na marginesie sformułowanie „rozłiczalność zleceń” zostało użyte wyłącznie przez Zamawiającego w karcie oceny. Nie zostało ono użyte w treści Metodologii Przystępującego. W zakresie tego pojęcia mieści się wskazana przez Przystępującego przejrzysta metoda ewidencjonowania czasu pracy prawników i opisywanie zrealizowanych zleceń. Metoda ta umożliwi właściwą kontrolę przez Zamawiającego realizacji usług oraz ich faktycznego kosztu. Ponadto, w kontekście powyższego wskazać należy, że opis Odwołującego zawarty na str. 3 akapit 4 i w pkt. 1.2. akapit 3 na str. 7 Metodologii stanowi dokładniejsze i szersze odniesienie się do zagadnienia rozliczalności zleceń niż treść zawarta w pkt 2.5.3 Metodologii Przystępującego DZP co winno znaleźć odzwierciedlenie w punktacji. W ocenie Izby działanie Zamawiającego w tym zakresie było nieprawidłowe. Odejmowanie punktów Odwołującemu za brak propozycji rozwiązań ww. ryzyk, a przyznanie maksymalnej ilości punktów Przystępującemu DZP za rozwiązanie ryzyka, którego nie zawarł on w Metodologii, należy uznać za przejaw nierównego traktowania wykonawców. Ponadto, czytając literalnie treść podkryterium MP2, to punkty winny być przyznane w wyniku oceny propozycji wskazanych rozwiązań. W sytuacji, w której ryzyko za Przystępującego DZP zidentyfikował Zamawiający, wyprowadzając je z innych części Metodologii, trudno uznać prawidłowość przyznanej, maksymalnej ilości punktów. Odnosząc się do podkryterium 3 (dalej: PM3) dotyczącego opisu zasad współpracy z zamawiającym i z podmiotem/podmiotami zewnętrznymi wyznaczonymi przez Zamawiającego do współpracy, Zamawiający przyznał maksymalną ilość punktów (3 pkt) Przystępującemu DZP, natomiast Odwołującemu przyznał 2 pkt. W uzasadnieniu, Zamawiający w odniesieniu do Metodologii Odwołującego zarzucił brak szczegółowego omówienia kwestii dotyczących: - współpracy z innymi kancelariami prawnymi (wskazał jedynie, iż istnieje przy realizacji zamówienia konieczność współpracy z tzw. innymi podmiotami, do których w szczególności zaliczył innych zamawiających, pomimo, że z pozostałej części opisu Metodologii wynika, że Wykonawca jest świadomy faktu wielości kancelarii prawnych obsługujących Zamawiającego) - sposobu rozliczania współpracy (Wykonawca zaznaczył jedynie konieczność właściwej wyceny zleceń). Ponadto wskazał, że Wykonawca w sposób lakoniczny zwrócił uwagę na kwestię związane z akceptacją projektu pisma / wskazanie uwag przez Zamawiającego. Wykonawca poprzestał na krótkim opisie roli ekspertów, np. wskazał, iż na etapie przygotowawczym ekspert przystąpi do analizy przekazanych materiałów, jednakże nie opisał wprost i precyzyjnie zasad dostępności ekspertów dla Zamawiającego poprzestając na ogólnych wskazaniu informacji o dostępności personelu. Wobec powyższego Odwołujący nie otrzymał maksymalnej liczby punktów. W odniesieniu do stwierdzonych u Odwołującego braków i uchybień, Zamawiający w karcie oceny oferty Przystępującego DZP wskazał, że Przystępujący DZP: - położył nacisk na prawidłową rozliczalność współpracy, - uwzględnił spotkania z innymi Kancelariami obsługującymi Zamawiającego, - określił zasady dostępności ekspertów wykonawcy dla pracowników Zamawiającego. Odwołujący, w rozdziale V na str. 19-25 Metodologii dokonał opisu zasad współpracy z Zamawiającym i innymi podmiotami zewnętrznymi wyznaczonymi do współpracy z Zamawiającym. Dokonał ich podziału na trzy grupy, tj.: organy władzy publicznej, wykonawców inwestycji realizowanych przez Zamawiającego oraz inne podmioty, wskazując przykładowo innych Zamawiających czy spółki Zamawiającego. Dokonał omówienia zasad współpracy z każdą z powyższych grup oraz zasady te przedstawił w postaci opisowej oraz graficznej. Literalna wykładnia treści opisu w podkryterium PM3 wskazuje, że odnosił się do opisu zasad współpracy z innymi podmiotami zewnętrznymi wyznaczonymi przez Zamawiającego, a nie do konieczności identyfikacji takich podmiotów. Odwołujący pogrupował podmioty zewnętrzne pod kątem zasad współpracy i opisał modele współpracy dla każdej z grup. Zatem, skoro nie było wymogu identyfikacji podmiotów współpracujących z Zamawiającym, to Zamawiający nie powinien traktować jako błędu, braku odrębnego opisu zasad współpracy w odniesieniu do konkretnych podmiotów. Ponadto, w ocenie Izby do grupy „Inne podmioty” można zaliczyć Kancelarie współpracujące z Zamawiającym. Ponadto, podkreślenia wymaga, że w ramach powyższego podkryterium, Zamawiający dokonał przyznania punktów w sposób subiektywny, naruszający zasady udzielania zamówień publicznych oraz zasady określone w SIWZ. Nie przyznał Odwołującemu punktów za brak szczegółowego omówienia współpracy z innymi Kancelariami, podczas gdy Przystępujący DZP również szczegółowo nie dokonał takiego omówienia a jedynie o nim wzmiankował. Ponadto przywołany w punkt 2.32 pisma procesowego z dnia 22 lipca 2019 r., punkt 3.2.2 Metodologii nie wymienia wśród podmiotów tam wskazanych kancelarii prawnych obsługujących Zamawiającego. Zdaniem Izby, nie sposób także zgodzić się z uzasadnieniem Zamawiającego, z którego wynika, że Przystępujący DZP położył nacisk na prawidłową rozliczalność współpracy, bowiem taka ocena nie znajduje potwierdzenia w treści Metodologii. Treść punktu 2.5.3 nie może stanowić uzasadnienia dla oceny, że jest to położenie nacisku na prawidłową rozliczalność. W tym miejscu Izba w całości odwołuje się argumentacji przywołanej w podkryterium PM2 dla omówienia ryzyka „prawidłowej rozliczalności”. Z powyższego wynika, że ocena dokonana przez Zamawiającego jest niespójna, brak jest w niej konsekwencji. Oceniając Metodologię Odwołującego, pomija zapisy zawarte na str. 3 akapit 4 i w pkt.1.2. akapit 3 na str. 7 odnoszące się do rozliczalności, natomiast Przystępującemu DZP wzmiankowaną informację w tym zakresie ocenia jako położenie nacisku na prawidłową rozliczalność współpracy. Ponadto, wskazać należy, iż Zamawiający ponownie dokonał multiplikacji błędów, bowiem - jak wskazał w uzasadnieniu - Odwołujący nie omówił szczegółowo sposobu rozliczenia współpracy, co stanowiło m.in. uzasadnienie braku przyznania maksymalnej liczby punktów. Za brak omówienia prawidłowej rozliczalności, Odwołującemu odjęto punkty w podkryterium PM2, zatem negatywnie oceniono ten sam brak w dwóch kategoriach. Odnosząc się do uwag Zamawiającego, dotyczących lakonicznego zwrócenia uwagi na kwestie związane z akceptacją projektu pisma/wskazanie uwag przez Zamawiającego oraz poprzestaniu przez Odwołującego na krótkim opisie roli ekspertów, wskazać należy, że w treści odwołania Odwołujący przywołał konkretne fragmenty Metodologii z podaniem numerów stron i punktów, w których odniósł się do ww. kwestii, jednakże Zamawiający nie wyjaśnił, czym uzasadnia swoją ocenę co do lakonicznego czy niepełnego, niekompletnego opisu, nie przedstawił także żadnych kontrargumentów wobec stanowiska Odwołującego. Reasumując, Zamawiający stosuje różne i nieprzejrzyste miary oceniając oferty wykonawców, czym narusza zasady udzielania zamówień publicznych. W zakresie podkryterium 4 (dalej: PM4) Zamawiający dokonywał oceny analizy problemów i zagrożeń wraz z propozycją przeciwdziałania tym problemom w związku z realizacją umowy o doradztwo prawne w kontekście konstruowania i wykonywania umów dotyczących projektów infrastrukturalnych. W ramach powyższego kryterium Odwołujący otrzymał 1 pkt, a Przystępujący DZP 2 pkt. Z karty oceny ofert wynika, że Odwołujący zidentyfikował mniej ryzyk niż Przystępujący DZP związanych bezpośrednio ze sporządzaniem lub uzgadnianiem umów. Oprócz tych ryzyk, których brak zidentyfikowania zarzucono także Przystępującemu DZP, Odwołujący nie dostrzegł ryzyk i problemów dotyczących: - zawierania w treści projektów umów postanowień które są niezgodne z obowiązującym prawem, - stosowania niejasnych (niejednoznacznych) postanowień umownych. Odwołujący podniósł, że zakres dostrzeżonych przez Odwołującego i Przystępującego DZP problemów jest niemalże identyczny, jednakże Przystępujący DZP otrzymał punktację o 100% większą niż Odwołujący. Ponadto wskazał na abstrakcyjność problemów wskazanych przez Przystępującego DZP, w porównaniu z wykazanymi w swojej Metodologii problemami realnymi, odnoszącymi się do specyfiki Zamawiającego. Izba nie podziela stanowiska Odwołującego, z którego wynika, że Zamawiający preferuje wykonawców, którzy podeszli do analizy problemu w sposób ogólny i blankietowy, względem wykonawców, którzy wykazali faktyczne problemy związane z realizacją umów infrastrukturalnych, właściwych dla specyfiki Zamawiającego. W ocenie Izby nie można zgodzić się z Odwołującym, że problemy i zagrożenia których nie zidentyfikował Odwołujący są niezasadnie i abstrakcyjne. Pomimo, że mają one ogólny charakter i mogą ziścić się przy każdej umowie zawieranej przez podmiot publiczny, nie uchybia to w żaden sposób ich istotności, czy zasadności. Ponadto Odwołujący nie odniósł się szerzej merytorycznie do tych konkretnych dwóch aspektów w odwołaniu i w związku z tym nie wykazał zasadności zarzutów. W zakresie kryterium „Wartość Techniczna” Zamawiający wyodrębnił trzy podkryteria, w ramach których oceniał: 1. poprawność przywołania w opinii przepisów prawa - maksymalna ilość punktów- 5. 2. poprawność przywołania w opinii orzecznictwa (np. sądów powszechnych, SN, sądów administracyjnych, KIO, TSUE), stanowiska doktryny prawa, wytycznych/ komunikatów lub opinii ministrów/innych organów - maksymalna ilość punktów -7, 3. Adekwatność zaproponowanych w opinii prawnej rozwiązań w zakresie określonych postanowień umownych lub przyjętych rozwiązań - maksymalna ilość punktów -15. W ramach podkryterium 1 (dalej: WTK1) Zamawiający dokonywał oceny w kategoriach: 1) Kompletność przywołania przepisów prawa w odniesieniu do przedmiotu zagadnienia omawianego w opinii, gdzie Zamawiający wskazał, że Odwołujący: - prawidłowo wskazuje, że podstawowym przepisem odnoszącym się do umownego prawa odstąpienia jest art. 395 Kodeksu cywilnego (k.c.), oraz że brak oznaczenia terminu powoduje, że zastrzeżenie prawa odstąpienia jest nieważne, - nie omawia, a jedynie wymienia art. 492 k.c., który to przepis przewiduje możliwość odstąpienia od umowy wzajemnej, w sytuacji, w której możliwość taka została zastrzeżona w umowie a jedynie wskazuje, że odstąpienie na podstawie tego przepisu jest ustawowym przypadkiem odstąpienia (w tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że w wielu orzeczeniach prezentowany jest pogląd w świetle którego, odstąpienie od umowy jest wykonaniem uprawnienia prawno kształtującego, realizowanego na podstawie postanowienia zawartego w umowie wzajemnej, por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt I CSK 392/13, opubl. Lex, wyrok SN z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt I CSK 345/13, opubl. Lex). Brak omówienia przez Wykonawcę art. 492 k.c. w sposób analogiczny co art. 395 k.c. nie pozwala na ocenę przez Zamawiającego w jaki sposób Wykonawca rozumie wskazaną normę oraz możliwości jej zastosowania w praktyce obrotu prawnego. W konsekwencji nie pozwala na zrozumienie argumentacji Wykonawcy co do przywołania danego przepisu w odniesieniu do przedmiotu zagadnienia omawianego w opinii, zwłaszcza biorąc pod uwagę opisane powyżej rozbieżności w orzecznictwie sądów. W pozostałych kategoriach tj.: 2) niezbędność przywołania przepisów prawa w odniesieniu do przedmiotu zagadnienia omawianego w opinii, 3) trafność przywołania przepisów praw w odniesieniu do przedmiotu zagadnienia omawianego w opinii Zamawiający nie miał zastrzeżeń do opinii prawnej sporządzonej przez Odwołującego. Odwołujący w ramach tego podkryterium otrzymał 4 punkty. Z przywołanego uzasadnienia dla punktacji, jednoznacznie wynika, że Zamawiający nie przyznał maksymalnej liczby punktów, z uwagi na brak omówienia art. 492 k.c. w sposób analogiczny jak art. 395 k.c. Izba wskazuje, że literalna wykładnia treści ww. podkryterium, nie nakłada na wykonawców obowiązku omówienia przywołanych przepisów. Zamawiający określił, że będzie oceniał poprawność przywołania przepisów poprzez ich kompletność, niezbędność i trafność w odniesieniu do przedmiotu zamówienia, nie stawiając szczegółowych wymogów w zakresie ich omówienia. Odwołujący poprawnie przywołał przepisy w opinii prawnej i wyłącznie ta okoliczność winna podlegać ocenie Zamawiającego, zgodnie z zasadami określonymi w treści SIWZ. Ponadto, okoliczność, że Odwołujący omówił art. 395 k.c. a Przystępujący DZP art. 395 k.c. i 492 k.c. nie powinna mieć negatywnego wpływu na ocenę poprawności przywołania innych przepisów, nie może stanowić punktu odniesienia do oceny. Takie działanie Zamawiającego może wskazywać, że w miejsce metody wartościującej, która w ramach tego kryterium miała być stosowana, Zamawiający stosował inne metody oceny, porównując wzajemnie treść opinii złożonych przez wykonawców i wyciągając negatywne konsekwencje z samego faktu nie omówienia jednego przepisu, który został omówiony przez innego wykonawcę. Wobec powyższego zarzut wskazany w odwołaniu dotyczący oceny ofert w sposób niezgodny z trybem i sposobem oceny wskazanym w SIWZ należy uznać za potwierdzony. W podkryterium 2 (dalej WTK2) Zamawiający oceniał poprawność przywołania w opinii orzecznictwa (np. sądów powszechnych, SN, sądów administracyjnych, KIO, TSUE), stanowiska doktryny prawa, wytycznych/ komunikatów lub opinii ministrów/innych organów. W ramach tego podkryterium Odwołujący otrzymał 6 pkt. Jako uchybienie, Zamawiający wskazał, że Odwołujący: przywołując orzeczenia nie wskazuje publikatora, ani nie załącza kopii przywoływanego orzeczenia. 1/1/ przypadku istnienia rozbieżności w orzecznictwie/doktrynie Zamawiający oceniał będzie w jaki sposób Wykonawca uzasadnił przyjęcie danego stanowiska i uznał, że inne stanowisko jest niezasadne. Wykonawca: nie omawia w wystarczający sposób rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie, w tym nie omawia rozbieżności: dotyczących sposobu oznaczenia terminu, w czasie którego będzie możliwe skorzystanie z prawa odstąpienia. Zamawiający jedynie wskazuję na istnienie rozbieżności w tym zakresie, jednakże nie przybliża istniejących stanowisk, wskazując jedynie na sygnatury wyroków sądowych oraz publikację naukowe. Sprawia to, że Zamawiający po lekturze opinii jest zmuszony sięgnąć do dokumentów zewnętrznych, znaleźć fragmenty odnoszące się do omawianego tematu oraz samodzielnie je porównać. Zamawiający po lekturze opinii nie ma możliwości zajęcia własnego stanowiska oraz zrozumienia sporu w tym zakresie dotyczących tego, czy świadczenie wykonawcy umowy o roboty budowlane jest podzielne, czy też nie, wskazując jedynie na linię orzeczniczą uznającą taką możliwość oraz wskazując na istnienie odmiennego stanowiska. Przybliża odmienne stanowisko, wskazując jedynie na sygnatury wyroków sądowych. Sprawia to, że Zamawiający po lekturze opinii jest zmuszony sięgnąć do dokumentów zewnętrznych, znaleźć fragmenty odnoszące się do omawianego tematu oraz samodzielnie je porównać. Zamawiający po lekturze opinii nie ma możliwości zajęcia własnego stanowiska oraz zrozumienia sporu w tym zakresie Izba wskazuje, że zastrzeżenia Zamawiającego dotyczące braku podania publikatora czy braku załączenia kopii orzeczeń mają charakter czysto techniczny, nie mający znaczenia dla poprawności przywołania orzecznictwa. Odwołujący przywołał orzeczenia podając każdorazowo datę i sygnaturę, co umożliwia ich wyszukanie. Ponadto Zamawiający nie podnosił, aby jakiekolwiek orzeczenie zostało nieprawidłowo przywołane. Zdaniem Izby, nie stanowi także uchybienia wykonawców okoliczność, że do opinii nie zostały załączone kopie orzeczeń, bowiem takiego wymogu nie było w SIWZ, a treść podkryterium nie nakładała na wykonawców takiego obowiązku. Powyższe nie powinno mieć przełożenia na punktację przyznaną w ramach podkryterium WTK2. Odnosząc się do zarzutu Zamawiającego, że Odwołujący nie omówił w wystarczający sposób rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie dotyczących sposobu oznaczenia terminu, w czasie którego możliwe będzie skorzystanie z prawa odstąpienia, wskazać należy, że Odwołujący w odwołaniu wskazał na konkretne strony z opinii prawnej, odnoszące się do problemu i wskazujące na omówienie przedmiotowych rozbieżności. Zamawiający nie odniósł się do stanowiska Odwołującego, nie wskazał, dlaczego w jego ocenie omówione rozbieżności są niewystarczające. Izba nie odniosła się do sposobu omówienia przez Odwołującego w opinii rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie w zakresie podzielności świadczeń, wskazując że kwestia ta nie stanowiła podstawy faktycznej zarzutów odwołania. Odwołujący nie przedstawił w treści odwołania argumentacji merytorycznej w tym zakresie, sygnalizując istnienie uchybień w ocenie dopiero podczas rozprawy. Zgodnie zaś z art. 192 ust. 7 Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Powyższe, wskazuje na dokonanie oceny ofert w sposób niezgodny z trybem i sposobem oceny wskazanym w SIWZ oraz z naruszeniem zasady przejrzystości. W zakresie podkryterium 3 (dalej: WTK3) Zamawiający oceniał adekwatność zaproponowanych w opinii prawnej rozwiązań w zakresie określonych postanowień umownych lub przyjętych rozwiązań. Oceniając opinię prawna Odwołującego, Zamawiający w ramach oceny pod kątem: dokładność, przyjętych rozwiązań/zaproponowanych postanowień w związku z przedmiotem zagadnienia wskazał, że Wykonawca dopuścił się następujących uchybień: - na stronie 8 opinii, formułując treść klauzuli dokonuje podziału ustępów na litery, podczas gdy zgodnie z zasadami techniki prawodawczej, które zwyczajowo stosuje się także przy sporządzaniu umów zwyczajowo ustępy dzieli się na punkty, te zaś dopiero dzieli się na litery, - na stronie 11 opinii, wskazując ustawowe przesłanki odstąpienia powołuje się na art. 143c pkt 7 oraz art. 145 p.z.p., podczas gdy przesłanki odstąpienia są uregulowane odpowiednio w art. 143c ust. 7 p.z.p. oraz w art. 145 ust. 1 p.z.p. Podobnie jako podstawę odstąpienia Wykonawca wskazuje art. 335 Kodeksu cywilnego, podczas gdy wskazany wyżej przepis dotyczy zaspokojenia zabezpieczonej wierzytelności pieniężnej i w ogóle nie reguluje problematyki odstąpienia od umowy, - na stronach 12 i 25 opinii przywołuje ten sam fragment wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I ACa 793/11 (pojedynczy cytat byłby wystarczający), - w propozycji postanowień dla umowy opartej na Warunkach Kontraktowych FIDIC Wykonawca określa termin ad quem (końcowy), w ciągu którego możliwe jest złożenie oświadczenia o odstąpieniu (tj. w terminie 365 dni od dnia upływu określonego w Umowie Czasu na Ukończenie), nie wskazuje jednak w ciągu jakiego terminu od dnia powzięcia wiadomości o okolicznościach stanowiących podstawę odstąpienia oświadczenie takie może zostać złożone. W gruncie rzeczy — w świetle zaproponowanej przez Wykonawcę klauzuli umownej - nawet po upływie bardzo długiego okresu od zaistnienia przesłanki uzasadniającej odstąpienie, Zamawiający mógłby złożyć oświadczenie o odstąpieniu, co w konsekwencji mogłoby zostać uznane w przypadku ewentualnego sporu sądowego za nadużycie prawa podmiotowego (tak dr Michał Wojewoda w wykładzie wygłoszonym dla OIRP w Łodzi, Odstąpienie od umowy — teoria, praktyka i orzecznictwo). Jedynie na marginesie należy wskazać, że w pierwszej propozycji postanowień (tj. tej, która nie opiera się na Warunkach Kontraktowych FIDIC) w zakresie odstąpienia od umowy, Wykonawca z jednej strony wskazuje termin końcowy (ad quem), z drugiej zaś strony pisze, że oświadczenie o odstąpieniu winno zostać złożone w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o okolicznościach uzasadniających odstąpienie. Odwołujący podniósł, że przyjęte uchybienia mają charakter natury formalnej, technicznej i nie wpływają na wartość oceny merytorycznej sporządzonej opinii. W ocenie Izby z powyższym stwierdzeniem można zgodzić się w odniesieniu do kwestii podziału ustępów na litery czy dwukrotnego przywołania tego samego wyroku - kwestie te mają charakter czysto techniczny, redakcyjny, nie mający znaczenia dla dokładności przyjętych rozwiązań. Jednakże, przywołania niewłaściwych przepisów w opinii prawnej, nie można zakwalifikować do błędów technicznych czy formalnych, które nie mają znaczenia dla wartości merytorycznej opinii. W tym zakresie Izba podziela argumentacji Zamawiającego. Izba nie odniosła się do zarzutów podniesionych podczas rozprawy przez Przystępującego do Odwołującego, dotyczących oceny oferty Przystępującego, wskazując na ich brak w odwołaniu. Zgodnie z art. 192 ust. 7 Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Podsumowując, czynności Zamawiającego dokonane w zakresie oceny ofert w ramach kryterium „Metodologia” i „Wartość Techniczna” świadczą o naruszeniu zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i zasady przejrzystości. Zamawiający zastosował różną miarę w ocenie ofert wykonawców, był niekonsekwentny w sposobie oceny, stosował nieprzejrzyste, budzące wątpliwości zasady przyznawania punktów. Dokonując ponownej oceny Zamawiający winien uwzględnić wytyczne Izby wskazane w wyroku i dać temu wyraz w kartach ocen. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 oraz art. 192 ust. 10 Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 3 i § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972) Przewodniczący: .......................................... 40 …- Odwołujący: [1] W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowaZamawiający: Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Olsztynie…Sygn. akt KIO 855/20 WYROK z dnia 9 czerwca 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Marek Koleśnikow Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 20 kwietnia 2020 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań [pełnomocnik] i [2] Healthcare Building Solutions Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Olsztynie, ul. Warszawska 30, 10-082 Olsztyn przy udziale wykonawcy ADAMIETZ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Strzelcach Opolskich, ul. Braci Prankel 1, 47-100 Strzelce Opolskie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań [pełnomocnik] i [2] Healthcare Building Solutions Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań i: 2.1) zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań [pełnomocnik] i [2] Healthcare Building Solutions Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań tytułem wpisu od odwołania; 2.2) zasądza od wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań [pełnomocnik] i [2] Healthcare Building Solutions Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań na rzecz zamawiającego Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Olsztynie, ul. Warszawska 30, 10-082 Olsztyn kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Olsztynie. Przewodniczący: .................................... Sygn. akt KIO 855/20 Zamawiający Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Olsztynie, ul. Warszawska 30, 10-082 Olsztyn wszczął postępowanie na roboty budowlane w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą »Rozbudowa Nowego Budynku Szpitala A o skrzydło północne wraz z nadbudową i przebudową Budynku Kotłowni nr 31 na terenie Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Olsztynie przy ulicy Warszawskiej 30 - etap II I«. 14.01.2020 r. zostało opublikowane ogłoszenie o zamówieniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod nrem 2020/S 009 015356. Postępowanie jest prowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843) zwanej dalej w skrócie Pzp lub ustawą bez bliższego określenia. 9.04.2020 r. zamawiający poinformował o wyborze najkorzystniejszej oferty wykonawcy ADAMIETZ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Strzelcach Opolskich, ul. Braci Prankel 1, 47-100 Strzelce Oplskie (dalej wykonawca A lub przystępujący). 20.04.2020 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego [1] W. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań [pełnomocnik] i [2] Healthcare Building Solutions Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu, ul. Bukowska 177, 60-196 Poznań zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp, wnieśli do Prezesa KIO odwołanie. Odwołujący sformułował zarzut naruszenia przez zamawiającego: 1) art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp 2) art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp 3) art. 26 ust. 3 Pzp 4) art. 7 ust. 1 Pzp - przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy A wobec tego, że: (a) treść oferty wykonawcy A nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: SIWZ), (b) oferta wykonawcy A zawiera błędy w obliczeniu ceny i kosztu, (c) co jednocześnie świadczy o przeprowadzeniu postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców bądź - z ostrożności (d) przez zaniechanie wezwania wykonawcy A do uzupełnienia dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp. Odwołujący wniósł o: 1) unieważnienie czynności zamawiającego polegającej na wyborze jako oferty najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę A; 2) odrzucenie oferty wykonawcy A na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i pkt 6 Pzp 3) uznania oferty złożonej przez odwołującego jako oferty najkorzystniejszej alternatywnie (z ostrożności) 4) dokonanie czynności ponownego badania, oceny ofert, w tym wezwanie wykonawcy A do uzupełnienia dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp, a następnie dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej. Argumentacja odwołującego 1. Informacje ogólne Zamawiający wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego przez publikację ogłoszenia o zamówieniu 14.01.2020 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod nrem 2020/S 009 015356. Wartość zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. 2. Zarzuty oraz okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające wniesienie odwołania 2.1. Zamawiający poinformował o wyborze najkorzystniejszej oferty 9.04.2020 r. Za najkorzystniejszą została uznana oferta złożona przez wykonawcę A. Oferta odwołującego została sklasyfikowana na drugim miejscu. Zgodnie z rozdz. XI ust. 2 SIWZ - treść oferty musi odpowiadać treści SIWZ, zaś na ofertę składają się m.in. kosztorysy ofertowe sporządzone na podstawie OPZ stanowiącego załącznik nr 2 do SIWZ (rozdz. XI ust. 3). Powyższe potwierdza postanowienie § 1 ust. 13 wzoru umowy (załącznika nr 10 do SIWZ), zgodnie z którym kosztorysem ofertowym jest kosztorys sporządzony przez wykonawcę w szczególności na podstawie dostarczonej przez zamawiającego dokumentacji projektowej, wycenionego przez wykonawcę w formie iloczynu ilości przedmiarowej i kosztu jednostkowego, stanowiący integralny element oferty wykonawcy. Opisując sposób obliczenia ceny zamawiający w rozdz. XIII ust. 4 SIWZ podał, że cena oferty w formularzu ofertowym musi być zgodna z kosztorysami ofertowymi sporządzonymi przez wykonawcę, zaś wykonawca przed sporządzeniem kosztorysu ofertowego powinien dokładnie zapoznać się z terenem budowy, wymaganiami SIWZ, dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych tak, aby cena ofertowa obejmowała cały przedmiot zamówienia (rozdz. XIII ust. 10 SIWZ) oraz w planowanym zestawieniu kosztów wykonawca powinien przeprowadzić i wycenić wszystkie koszty objęte nie tylko OPZ, dokumentacją projektową, przedmiarami robót oraz specyfikacjami technicznymi, ale również koszty niezbędne do realizacji umowy (rozdz. XIII ust. 11 SIWZ). W formularzu ofertowym zaprojektowanym przez zamawiającego, stanowiącym załącznik nr 1 do SIWZ, wśród wymaganych oświadczeń wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia znajduje się oświadczenie o tym, że podana cena za realizację przedmiotu zamówienia została ustalona na podstawie załączonych do oferty kosztorysów ofertowych. W stanowiącym załącznik nr 10 do SIWZ wzorze umowy podano, że kosztorys ofertowy wykonawcy (poza tym, że stanowi obligatoryjny element oferty, z którego ma wynikać cena oferty) i zawarte w nim wskaźniki cenotwórcze będą wykorzystywane do wyceny dodatkowych robót budowlanych (§ 11 ust. 2 pkt 1 lit. c wzoru umowy) oraz do obliczenia wynagrodzenia w przypadku konieczności zmiany sposobu przeprowadzenia robót lub wprowadzenia robót zamiennych (§ 11 ust. 2 pkt 1 lit. d wzoru umowy). W trakcie postępowania w ramach wyjaśnienia treści SIWZ zamawiający podał (odpowiadając na pytanie nr 5 z zestawu II) w dokumencie zatytułowanym „Pytania i odpowiedzi IV1” z 7.02.2020 r., że wyposażenie należy wycenić zgodnie z załącznikiem nr 1A Technologia - po modyfikacji. W przedmiotowym załączniku zamawiający podał, że wycenie podlega również blat laminowany, na szafkach (2 szt. - str. 21), blat laminowany - na szafkach (1 szt. - str. 30) oraz belownica jednokomorowa np. BalePress 3 CD (1 komplet str. 90). Dowód: 1) ogłoszenie o zamówieniu z 14.01.2020 r.; 2) informacja o wyborze najkorzystniejszej oferty z 9.04.2020 r.; 3) SIWZ wraz z załącznikami; 4) wyjaśnienia treści SIWZ. Wykonawca A składając ofertę na wykonanie zadania inwestycyjnego złożył m.in. kosztorysy ofertowe, w których jednak nie ujęto (oraz nie wyceniono) ww. blatu laminowanego na szafkach (łącznie 3 sztuki) oraz belownicy jednokomorowej. Zamawiający nie zwrócił na to uwagi, a w każdym razie nie dał temu żadnego wyrazu. Jednocześnie w złożonych przez wykonawcę A kosztorysach ofertowych takie same materiały budowlane wyceniono w różnej wartości. Na powyższe zamawiający zwrócił uwagę wzywając wykonawcę A do złożenia wyjaśnień na podstawie art. 87 ust. 1 Pzp. Odpowiadając wykonawca A wskazał, że ceny jednostkowe tak samo określonych materiałów różnią się z uwagi na to, że dotyczą różnych pozycji kosztorysowych, dotyczą różnych partii materiałów (producent, dostawca), czy wreszcie są to różne rodzaje materiałów budowlanych. W przypadku „grzejników stalowych 20v/900 1=920”, jako wyjaśnienie różnicy w cenie jednostkowej podano, że „do jednej pozycji przyjęto cenę grzejnika ze składu magazynowego dystrybutora do drugiej cenę od producenta (po podwyżce)”. Z oferty wykonawcy A wynika, że wykonawca A w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu zamierza polegać na zdolnościach podmiotu Instal Technika Medyczna Sp. z o.o. w Rzeszowie, co ma przyjąć formę podwykonawstwa. Wobec tego zamawiający wezwał na podstawie art. 26 ust. 1 Pzp wykonawcę A, m.in. do złożenia określonych dokumentów celem potwierdzenia braku podstaw do wykluczenia z udziału w postępowaniu oraz zaznaczył, że informacje dla wykonawców polegających na zasobach innych podmiotów na zasadach określonych w art. 22a Pzp w tym zakresie określono w rozdz. VII ust. 14 SIWZ. W wykonaniu ww. wezwania nie przedstawiono dokumentów potwierdzających brak podstaw do wykluczenia ww. podmiotu z udziału w postępowaniu. Do przedstawienia takich dokumentów zamawiający nie wezwał również na podstawie art. 26 ust. 3 Pzp. Dowód: 1) oferta wykonawcy A; 2) wezwanie z 12.03.2020 r. na podstawie art. 87 ust. 1 Pzp; 3) odpowiedź wykonawcy A na ww. wezwanie z 17.03.2020 r.; 4) wezwanie z 11.03.2020 r. na podstawie art. 26 ust. 1 Pzp; 5) odpowiedź wykonawcy A na ww. wezwanie z 20.03.2020 r. z załącznikami; 6) wezwanie z 24.03.2020 r. na podstawie art. 26 ust. 3 Pzp; 7) odpowiedź wykonawcy A na ww. wezwanie z 27.03.2020 r. z załącznikami. 2.2. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, (tj. nieodpowiadania treść oferty wykonawcy A) do treści SIWZ odwołujący wskazuje, że „treść oferty” to treść zobowiązania wykonawcy do zgodnego z żądaniami zamawiającego wykonania przedmiotu zamówienia publicznego. Na tak rozumianą treść oferty składa się formularz ofertowy oraz wszystkie dokumenty dookreślające i precyzujące zobowiązanie wykonawcy dotyczące przedmiotu oraz zakresu lub wielkości zamówienia, składane wraz z formularzem ofertowym. Oferta złożona przez wykonawcę A - przez to, że nie obejmuje wyceny ww. trzech pozycji, pomimo tego, że zamawiający obowiązek takiej wyceny przewidział - nie odpowiada oczekiwaniom zamawiającego wyrażonym w SIWZ, a tym samym nie odpowiada treści SIWZ. Wskutek tego cena oferty wykonawcy A - nie obejmuje całego przedmiotu zamówienia, ponieważ nie są zawarte w niej właśnie te, pominięte pozycje. Nie można przy tym zasadnie twierdzić, że zamawiający jest uprawniony do poprawienia omyłki wykonawcy A w tym zakresie. Za omyłki nienadające się do poprawienia w trybie art. 87 ust. 3 pkt 3 Pzp uznawane są m.in. właśnie brak pozycji kosztorysowej, brak podania ceny jednostkowej, zaoferowanie czy taka zmiana opisu, która dla ustalenia omyłki wymaga złożenia nowego oświadczenia woli składającego ofertę. Oferta wykonawcy A powinna ulec odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp również z tego powodu, że w odniesieniu do niektórych pozycji kosztorysów ofertowych nie przedstawiono w niej jednoznacznego oświadczenia co do wysokości stawek składników cenotwórczych. Powyższe zwłaszcza dotyczy kosztorysu ofertowego w branży sanitarnej w pozycjach wskazanych w sporządzonym przez zamawiającego wezwaniu do złożenia wyjaśnień na podstawie art. 87 ust. 1 Pzp, w szczególności w pozycjach 115, 116, 117; 128 i 129; 130, 131 i 132; 140, 141; 157, 158 i 159; 163 i 164; 236-282 dla tych samych uchwytów; 299-300; 400-403; 554-555. Kompletnie niezrozumiałe i niezmieniające powyższego są przy tym wyjaśnienia wykonawcy A w tym zakresie. Nie powinno mieć bowiem żadnego znaczenia dla wysokości przyjętej ceny jednostkowej danego materiału to, że jest wielokrotnie ujęty w danym kosztorysie czy to, że będzie dostarczany w różnych partiach. W wyjaśnieniach wykonawcy A nie przedstawiono również, na czym ma polegać różnica między tymi materiałami (co uzasadniać ma ich różną cenę jednostkową) skoro materiały te określone są w kosztorysie ofertowym identycznie. Powyższe skutkuje tym, że cena jednostkowa za te materiały określona jest wieloznacznie, ale także tym, że w ocenie odwołującego stanowi to przyznanie zaoferowania faktycznie różnych materiałów, a jedynie opracowania wyjaśnienia przygotowanego specjalnie na potrzeby skierowanego do konkurenta wezwana. Tymczasem oczekiwaniem zamawiającego było uzyskanie od wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia jednoznacznego oświadczenia o wysokości stawek składników cenotwórczych w postaci m.in. cen jednostkowych materiałów, które to stawki mają pozostać stałe i nie podlegać zmianom przez cały okres realizacji przedmiotu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Uzyskanie informacji o tych stawkach miało na celu uzyskanie wiedzy przez zamawiającego, za jakie stałe i niezmienne stawki możliwe będzie wykonanie ewentualnych dodatkowych lub zamiennych robót budowlanych. Wynika to jednoznacznie z treści wzoru umowy w sprawie zamówienia publicznego, co już opisano powyżej. Tymczasem oferta wykonawcy A w tym zakresie nie pozwala na jednoznaczne przypisanie określonej ceny jednostkowej za określone materiały dotyczące branży sanitarnej, a tym samym na określenie, jaką cenę wykonawca A zobowiązuje się stosować przy wykonywaniu ewentualnych dodatkowych lub zamiennych robót budowlanych. Tym samym uznać należy, że treść oferty wykonawcy A nie odpowiada oczekiwaniom zamawiającego w tym zakresie, co świadczy o tym, że oferta wykonawcy A nie odpowiada treści SIWZ, a co w konsekwencji powinno prowadzić do odrzucenia oferty wykonawcy A na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, czego jednak zamawiający w sposób bezzasadny zaniechał. 2.3. Opisane powyżej pominięcie trzech pozycji w kosztorysie ofertowym złożonym przez wykonawcę A stanowi również błąd w obliczeniu ceny, co stanowi odrębną przesłankę odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp. W rozpoznawanym przypadku kalkulacja ceny oferty obliczona na podstawie kosztorysów ofertowych nie obejmuje bowiem całego przedmiotu zamówienia, pomija bowiem ww. trzy pozycje wchodzące w zakres przedmiotu zamówienia. 2.4. Odwołujący z ostrożności (gdyby Izba nie uwzględniła dalej idących zarzutów skutkujących odrzuceniem oferty wykonawcy A) zarzuca zamawiającemu również naruszenie art. 26 ust. 3 Pzp. Jak już podniesiono wcześniej zamawiający na podstawie art. 26 ust. 1 Pzp wezwał wykonawcę A m.in. do złożenia określonych dokumentów celem potwierdzenia braku podstaw do wykluczenia z udziału w postępowaniu oraz zamawiający zaznaczył, że informacje dla wykonawców polegających na zasobach innych podmiotów na zasadach określonych w art. 22a Pzp w tym zakresie określono w rozdz. VII ust. 14 SIWZ. Zgodnie natomiast z rozdz. VII ust. 14 pkt 4 SIWZ zamawiający żąda od wykonawcy, który polega na zdolnościach lub sytuacji innych podmiotów na zasadach określonych w art. 22a Pzp, przedstawienia w odniesieniu do tych podmiotów dokumentów wymienionych w rozdz. VII. Dokumentami takimi w szczególności są opisane w rozdz. VII ust. 8 pkt 8.2 SIWZ dokumenty mające na celu potwierdzenie braku podstaw do wykluczenia z udziału w postępowaniu, a więc informacje z Krajowego Rejestru Karnego, zaświadczenie właściwego naczelnika urzędu skarbowego, zaświadczenie właściwej terenowej jednostki organizacyjnej ZUS oraz odpowiednie oświadczenia. Obowiązek przedstawienia powyższych dokumentów „podmiotowych” dotyczących podmiotu trzeciego jest zresztą niezależny od postanowień SIWZ i wynika bezpośrednio z przepisów prawa. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zamawiający żąda od wykonawcy, który polega na zdolnościach lub sytuacji innych podmiotów na zasadach określonych w art. 22a Pzp, przedstawienia w odniesieniu do tych podmiotów dokumentów wymienionych w § 5 pkt 1-9 ww. rozporządzenia w sprawie dokumentów, a więc wyżej opisanych dokumentów mających potwierdzać brak podstaw do wykluczenia z udziału w postępowaniu. Wykonawca A w odpowiedzi na ww. wezwanie zamawiającego nie przedstawił jednak powyższych dokumentów dotyczących podmiotu trzeciego, a jedynie ponownie przedstawił dokumenty, które zostały wcześniej złożone wraz z ofertą oraz dokumenty dotyczące doświadczenia podmiotu trzeciego. Pomimo tego, zamawiający nie wezwał wykonawcy A do uzupełnienia dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp, co stanowi ewidentne naruszenie przepisu art. 26 ust. 3 Pzp zobowiązującego zamawiającego dokonania uzupełnienia dokumentów. 2.5. Zaniechanie przez zamawiającego zastosowania w toku postępowania reguł, które ustalił sam zamawiający stanowi o prowadzeniu postępowania z oczywistym naruszeniem zasady wyrażonej w art. 7 ust. 1 Pzp. Odwołanie, zdaniem odwołującego, nie podlega odrzuceniu przez Krajową Izbę Odwoławczą na podstawie art. 189 ust. 2 Pzp: Odwołujący pismem przedłużył termin związania ofertą o kolejnych 60 dni. Odwołujący przesłał w terminie kopię odwołania zamawiającemu 20.04.2020 r. (art. 180 ust. 5 i art. 182 ust. 1-4 Pzp). Zamawiający przesłał w terminie 2 dni od uzyskania wiadomości o złożeniu odwołania kopię odwołania innym wykonawcom 24.04.2020 r. (art. 185 ust. 1 in initio Pzp). 27.04.2020 r. wykonawca A złożył Prezesowi KIO pismo o zgłoszeniu przystąpienia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia odwołania po stronie zamawiającego odwołującego. Przystępujący przekazał kopie przystąpienia zamawiającemu i odwołującemu (art. 185 ust. 2 Pzp). Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy 28.04 i 2.06.2020 r. (art. 186 ust. 1 Pzp). Zamawiający wniósł o odrzucenie odwołania ze względu na złożenie przez odwołującego kopii odwołania zamawiającemu po upływie terminu na złożenie odwołania - art. 180 ust. 5 Pzp. Zamawiający uwzględnił w części odwołanie, a przystępujący nie wyraził sprzeciwu do częściowego uwzględnienia odwołania. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron, na podstawie dokumentacji postępowania, wyjaśnień oraz stanowisk stron zaprezentowanych podczas rozprawy Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Skład orzekający Izby stwierdził, że odwołanie nie jest zasadne. Izba stwierdza, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 189 ust. 2 Pzp, których zaistnienie skutkowałoby odrzuceniem odwołania. W szczególności odwołujący wykazał, że w terminie ustawowym wniósł do zamawiającego kopię odwołania, jednak - z przyczyn leżących po stronie zamawiającego - zamawiający nie mógł odczytać treści przesłanego pliku z kopią odwołania. Ponadto zamawiający nie wykazał, że kopia odwołania przesłana do zamawiającego przez odwołującego nie została przekazana w taki sposób, aby zamawiający mógł zapoznać się z treścią kopii odwołania przed upływem terminu na wniesienie odwołania, o czym stanowi art. 180 ust. 5 Pzp. Przepis art. 180 ust. 5 Pzp brzmi »Odwołujący przesyła kopię odwołania zamawiającemu przed upływem terminu do wniesienia odwołania w taki sposób, aby mógł on zapoznać się z jego treścią przed upływem tego terminu. Domniemywa się, iż zamawiający mógł zapoznać się z treścią odwołania przed upływem terminu do jego wniesienia, jeżeli przesłanie jego kopii nastąpiło przed upływem terminu do jego wniesienia przy użyciu środków komunikacji elektronicznej«. Dlatego Izba stwierdza, że nie zaistniała żadna z przesłanek odrzucenia odwołania, a zwłaszcza przesłanka określona w art. 189 ust. 2 pkt 7 Pzp, który to przepis brzmi »Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że [...] odwołujący nie przesłał zamawiającemu kopii odwołania, zgodnie z art. 180 ust. 5«. W ocenie Izby odwołujący wypełnił łącznie przesłanki zawarte w art. 179 ust. 1 Pzp, to jest odwołujący wykazał posiadanie interesu w uzyskaniu rozpoznawanego zamówienia oraz odwołujący wykazał wystąpienie możliwości poniesienia szkody przez odwołującego. Izba ustaliła, że stan faktyczny postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (postanowienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz informacje zawarte w ogłoszeniu o zamówieniu) nie jest sporny. Izba postanowiła dopuścić, jako dowód, dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przekazaną przez zamawiającego, potwierdzoną za zgodność z oryginałem. Izba wzięła pod uwagę dowody złożone przez: A) przystępującego: 1) dowód nr 1 - kopie przesyłek odwołującego do zamawiającego z 20 i 22.04.2020 r. na wykazanie, że odwołujący rezygnując z posługiwania się platformą zakupową zamawiającego dobrowolnie zrezygnował z możliwości zagwarantowania sobie potwierdzenia przesłania informacji w danej dacie do zamawiającego; B) odwołującego: 2) dowód D2 w postaci wydruku maila (kopia odwołania) z adresu »m.« na adres »d.k.«, mail ten pochodzi od D. K., czego dowodem jest adnotacja w prawym górnym rogu i jeśli zatem pismo »do wiadomości« dotarło do adresata to nie jest zrozumiałe dlaczego mogło nie dotrzeć do zamawiającego i powinno to pismo dotrzeć do zamawiającego; 3) dowód D3 wydruk z poczty pełnomocnika odwołującego do szpitala z 22.04.2020 r. 14:22, na co odwołujący otrzymał informację telefoniczną, że również mail z 14:22 nie dotarł do zamawiającego i wtedy przesłał informację o 14:41 na adresy zamawiającego; 4) dowód D4 mail z 24.04.2020 r. 14:41 na dwa adresy zamawiającego i drugi z 14:41 - zamawiający nie potwierdził dotarcia tych maili; 5) dowód D5 maila z 24.04.2020 r. 10:50 na okoliczność wykazania, że ostatecznie przekazano kopie odwołania zamawiającemu w taki sposób, aby zamawiający nie zawarł umowy w sprawie zamówienia publicznego. Izba wzięła pod uwagę dowody złożone podczas posiedzenia z udziałem stron i Izba nie znalazła przesłanki do odrzucenia odwołania. Zamawiający pismem z 1.06.2020 r. wniósł o odstąpienie od rozpoznawania zarzutu w części, w której zamawiający uwzględnił odwołanie co do zaniechania wezwania wybranego wykonawcy (przystępującego) do złożenia dokumentów na potwierdzenie braku podstaw do wykluczenia dla podmiotu trzeciego (rozdz. VII ust. 14 pkt 4 SIWZ). Przystępujący oświadczył, że nie wnosi sprzeciwu wobec częściowego uwzględnienia odwołania przez zamawiającego. Wobec tego Izba nie rozpoznawała zarzutu trzeciego naruszenia art. 26 ust. 3 Pzp przez zaniechanie wezwania wykonawcy A do uzupełnienia dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp. W ocenie Izby zarzut pierwszy naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp - przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy A wobec tego, że treść oferty wykonawcy A nie odpowiada treści SIWZ oraz zarzut drugi naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp - przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy A wobec tego, że oferta wykonawcy A zawiera błędy w obliczeniu ceny i kosztu - nie zasługują na uwzględnienie. Przepisy art. 89 ust. 1 pkt 2 i 6 Pzp brzmią »Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli [...] [2] jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 [6] zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu [.]«. Izba stwierdza, że w postępowaniu nie podlega kwestionowaniu, że w postępowaniu będzie obowiązywało rozliczenie ryczałtowe, które zostało określone w § 4 ust. 1 in initio wzoru umowy. Wzór umowy stanowi załącznik do SIWZ. § 4 ust. 1 in initio wzoru umowy brzmi »Za wykonanie całego przedmiotu Umowy, Strony ustalają całkowite wynagrodzenie ryczałtowe, którego definicję określa art. 632 § 1 Kodeksu cywilnego ustalone na podstawie wyceny określonej w ofercie Wykonawcy, które zawiera wszystkie koszty niezbędne do pełnej i prawidłowej realizacji przedmiotu Umowy [...]« [pisownia oryginalna - Izba]. Przepis art. 632 § 1 Kc brzmi »Jeżeli strony umówiły się o wynagrodzenie ryczałtowe, przyjmujący zamówienie nie może żądać podwyższenia wynagrodzenia, chociażby w czasie zawarcia umowy nie można było przewidzieć rozmiaru lub kosztów prac«. Dlatego bez względu na inne okoliczności wykonawca będzie musiał wykonać umowne świadczenie za cenę ofertową. Same kosztorysy ofertowe nie mogą wpłynąć na zakres świadczenia czy na cenę zamówienia, jeżeli w SIWZ czy w pozostałych dokumentach postępowania nie znalazły się inne, szczególne postanowienia. I odwołujący nie wykazał, że w dokumentach postępowania znalazły się takie postanowienia oprócz postanowienia § 20 ust. 7 pkt 3 wzoru umowy (załącznik do SIWZ), który brzmi »Integralną część Umowy stanowi [.] załącznik nr 3 Kosztorysy ofertowe«. Jednak, zdaniem Izby, brak wskazania celu wprowadzenia pewnych elementów do kategorii integralnych części umowy nie rodzi skutków prawnych dla prowadzonego postępowania zamówieniowego. Ponadto w przypadku konieczności zmiany zakresu świadczenia zamawiający przewidział brak elementu w kosztorysie ofertowym i możliwość dokonania wyceny takiego elementu w § 11 ust. 2 pkt 1 lit. c wzoru umowy, który brzmi »Zamawiający przewiduje następujące możliwości dokonania zmian postanowień zawartej Umowy [.] Zmiana wynagrodzenia - jeżeli [.] wystąpi konieczność wykonania dodatkowych robót budowlanych, o których mowa w art. 144 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp (jeżeli ich wykonanie jest niezbędne do prawidłowego wykonania przedmiotu umowy) - w postaci zmiany wynagrodzenia. W takiej sytuacji Wykonawca wykona wycenę robót, cena będzie ustalona na podstawie obmiarów i wskaźników cenotwórczych kosztorysu ofertowego. W przypadku braku elementu cenowego w kosztorysie ofertowym, Wykonawca przyjmie cenę do wyceny w dostępnych publikacjach na rynku np. Sekocenbud, Orgbud, Wacetob, aktualnego na dzień sporządzania kosztorysu. Zamawiający zastrzega możliwość negocjowania wysokości zaproponowanego wynagrodzenia za wykonane roboty dodatkowe. Roboty te mogą być wykonane wyłącznie za pisemną zgodą Zamawiającego oraz sporządzenia stosownego Aneksu do Umowy«. Dlatego Izba musi stwierdzić, że w rozpoznawanym przypadku, gdzie rozliczenie będzie dokonywane ryczałtowo i nie były bezwzględnie wymagane sporządzenia kosztorysów ofertowych na konkretnych przedstawionych przez zamawiającego wzorach, ewentualne odstępstwa czy zagregowania w kosztorysie ofertowym nie mogą wywrzeć skutku postulowanego przez odwołującego i nie mogą skutkować odrzuceniem oferty ze względu na to, że treść oferty nie odpowiada treści SIWZ - art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Zarzut zastosowania przez przystępującego różnych cen na takie same elementy w kosztorysach ofertowych również nie może skutkować odrzuceniem oferty przystępującego, gdyż nie narusza to żadnego przepisu. O funkcji pomocniczej kosztorysu ofertowego może świadczyć również brak sporządzenia wzoru kosztorysu przez zamawiającego, co - nawet nie w nieekstremalnych przypadkach - mogłoby doprowadzić do braku porównywalności ofert, gdyby uznać taki kosztorys za istotny element oferty, gdyż wykonawcy mogli takie kosztorysy sporządzać różnymi metodami i na różnym poziomie szczegółowości i agregowania. Wobec powyższej argumentacji Izba stwierdza, że nie może przychylić się do stanowiska odwołującego i Izba musi oddalić odwołanie w zakresie zarzutu pierwszego naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp - przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy A wobec tego, że treść oferty wykonawcy A nie odpowiada treści SIWZ oraz zarzutu drugiego naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp - przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy A wobec tego, że oferta wykonawcy A zawiera błędy w obliczeniu ceny i kosztu. W ocenie Izby zarzut czwarty naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp - przez przeprowadzenie postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców - nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 7 ust. 1 Pzp brzmi »Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości«. Odwołujący oprócz postawienia zarzutu nie wykazał w żaden sposób naruszenia przez zamawiającego art. 7 ust. 1 Pzp, a zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp wynikał z zarzutów naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 i 6 Pzp. Skoro Izba nie mogła uwzględnić zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 i 6 Pzp to również zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp nie może się ostać i Izba jest zmuszona oddalić również ten zarzut. Zamawiający - podczas prowadzenia postępowania - nie naruszył wskazanych przez odwołującego przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. Z powyższych względów oddalono odwołanie, jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania uznając za uzasadnione koszty wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego w kwocie 3 600,00 zł zgodnie z § 3 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972). Jednocześnie Izba stwierdza, że nie może uwzględnić wniosku przystępującego o zaliczenie do kosztów postępowania odwoławczego kosztów zastępstwa przystępującego, gdyż żaden z przepisów nie przewiduje możliwości zaliczenia kosztów zastępstwa przystępującego do kosztów postępowania odwoławczego. Szczególnie nie przewiduje możliwości takiego zaliczenia kosztów § 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania. Jedynym przypadkiem możliwości zaliczenia kosztów pełnomocnika przystępującego do kosztów postępowania jest stanowisko uczestnika postępowania odwoławczego, który przystąpił po stronie zamawiającego oraz wniósł sprzeciw, a to w rozpoznawanym postępowaniu nie miało miejsca, a jest to unormowane w § 3 ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania. Przepis § 3 ust. 2 wprowadzenia do wyliczenia rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania brzmi »Do kosztów postępowania odwoławczego, zwanych dalej „kosztami”, zalicza się [.] uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego, a w okolicznościach, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 3 lit. b lub § 5 ust. 3 pkt 2, koszty uczestnika postępowania odwoławczego, który przystąpił po stronie zamawiającego oraz wniósł sprzeciw, w wysokości określonej na podstawie rachunków przedłożonych do akt sprawy, obejmujące w szczególności [.]«. Przewodniczący: .................................... 14 …
Czysta Energia w Gminie Łuków
Odwołujący: [1] ML SYSTEM S.A.Zamawiający: Gmina Łuków, Świderska 12, 21-400 Łuków…Sygn. akt KIO 1176/19 WYROK z dnia 16 lipca 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Marek Koleśnikow Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 czerwca 2019 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] ML SYSTEM S.A. z siedzibą w Zaczerniu, Zaczernie 190, 36-062 Zaczernie [pełnomocnik], [2] ML SYSTEM+ Sp. z o.o. z siedzibą w Zaczerniu, 36-062 Zaczernie 190 w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gmina Łuków, Świderska 12, 21-400 Łuków przy udziale wykonawcy Hymon Energy Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tarnowie, ul. Dojazd 16 A, 33-100 Tarnów zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: 1176/19 po stronie zamawiającego orzeka: 1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje dokonanie: 1) unieważnienia czynności polegającej na wyborze oferty wykonawcy Hymon Energy Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tarnowie, ul. Dojazd 16 A, 33-100 Tarnów jako najkorzystniejszej; 2) dokonania ponownego badania i oceny złożonych ofert. 2. W pozostałym zakresie oddala odwołanie. 3. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Gmina Łuków, Świderska 12, 21-400 Łuków i: 3.1) zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] ML SYSTEM S.A. z siedzibą w Zaczerniu, Zaczernię 190, 36-062 Zaczernię [pełnomocnik], [2] ML SYSTEM+ Sp. z o.o. z siedzibą w Zaczerniu, 36-062 Zaczernię 190 tytułem wpisu od odwołania; 3.2) zasądza od zamawiającego Gmina Łuków, Świderska 12, 21-400 Łuków na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] ML SYSTEM S.A. z siedzibą w Zaczerniu, Zaczernię 190, 36-062 Zaczernię [pełnomocnik], [2] ML SYSTEM+ Sp. z o.o. z siedzibą w Zaczerniu, 36-062 Zaczernię 190 kwotę 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Lublinie. Przewodniczący: .................................... Sygn. akt KIO 1176/19 Zamawiający Gmina Łuków, ul. Świderska 12,21-400 Łuków wszczął postępowanie na dostawy w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą »Dostawa i montaż instalacji kolektorów słonecznych oraz instalacji fotowoltaicznych na terenie Gminy Łuków w ramach projektu „Czysta Energia w Gminie Łuków” (Projekt pn. „Czysta Energia w Gminie Łuków III” współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w Ramach Regionalnego programu operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020” (znak sprawy: PI.271.1.2019)« odwołanie dotyczy 2 części zamówienia. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 4.02.2019 r. pod nrem 2019/S 024-052293. Postępowanie jest prowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215) zwanej dalej w skrócie Pzp lub ustawą bez bliższego określenia. 12.06.2019 r. zamawiający poinformował o: 1) wyborze najkorzystniejszej oferty wykonawcy Hymon Energy Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tarnowie, ul. Dojazd 16 A, 33-100 Tarnów (dalej wykonawca H). 24.06.2019 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (1) ML SYSTEM S.A. z siedzibą w Zaczerniu, Zaczernie 190, 36-062 Zaczernie (pełnomocnik), (2) ML SYSTEM+ Sp. z o.o. z siedzibą w Zaczerniu, 36-062 Zaczernie 190, zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp, wniósł do Prezesa KIO odwołanie w zakresie części nr 2 na: 1) wybór jako najkorzystniejszej oferty - oferty złożonej przez wykonawcę H; 2) zaniechanie wykluczenia z postępowania wykonawcy H; 3) zaniechanie przez zamawiającego odrzucenia oferty wykonawcy H jako niezgodnej z SIWZ. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1) art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp przez zaniechanie wykluczenia wykonawcy H, pomimo że wykonawca H przedstawił nieprawdziwe informacje dotyczące parametrów technicznych oferowanego modułu, wprowadzając tym samym w błąd zamawiającego, że moduł spełnia wymagania SIWZ, miało to istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego, bo w oparciu o te informacje zamawiający uznał, że oferta wykonawcy H jest zgodna z SIWZ, co doprowadziło do wyboru oferty wykonawcy H jako najkorzystniejszej; 2) art. 30b ust. 1 Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp przez zaniechanie wykluczenia wykonawcy H, pomimo że wykonawca H przedstawił nieprawdziwe informacje dotyczące certyfikacji oferowanych urządzeń, wykonawca H nie przedstawił certyfikatu dla oferowanych modułów oraz inwertera, po pierwsze - złożone przez wykonawcę H dokumenty nie stanowią kompletnych certyfikatów (a jedynie wyciągi), po wtóre - dokumenty dotyczą innych urządzeń, o standardowych parametrach (nie zmienionych na potrzeby rozpoznawanego postępowania); 3) art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp przez nieodrzucenie oferty, pomimo, że jej treść nie spełnia wymagań stawianych w SIWZ co do parametrów oferowanego towaru; 4) art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp w zw. z art. 90 ust. 3 Pzp przez nieodrzucenie oferty, pomimo, że oferowana przez wykonawcę H cena była rażąco niska; 5) art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 84 ust. 1 Pzp i art. 87 ust. 1 Pzp przez zezwolenie na modyfikację treści oferty wykonawcy H w zakresie opisu oferowanego urządzenia po upływie terminu składania ofert. Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu: 1) unieważnienia czynności wyboru oferty wykonawcy H; 2) dokonania ponownego badania i oceny ofert, z uwzględnieniem argumentacji przedstawionej w treści odwołania; 3) wykluczenie z udziału w postępowaniu wykonawcy H; względnie o nakazanie zamawiającemu: 4) odrzucenie oferty wykonawcy H jako niezgodnej z SIWZ. Argumentacja odwołującego Z uwagi na wysokość cen ofertowych brutto zaproponowanych przez pozostałych wykonawców, które to ceny były niższe niż cena z oferty odwołującego, odwołujący już w tym miejscu wskazuje, że oferty pozostałych wykonawców biorących udział w postępowaniu obarczone były istotnymi błędami, w związku z czym żadna z nich nie będzie mogła zostać skutecznie wybrana przez zamawiającego. Odwołujący - przed złożeniem odwołania, zestawił parametry falowników i modułów oferowanych przez pozostałych wykonawców, z którego to zestawienia wynika bezspornie, że zaoferowane produkty nie odpowiadają treści SIWZ. 1) J. S. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą JSB Construction PPHU J. S., zaoferowała dostawę modułów produkowanych przez spółkę Bruk Bet sp. z o.o. (model BEM-290), gdzie napięcie obwodu otwartego (Voc) wynosi 38,4 V. Zamawiający dopuścił natomiast wyłącznie urządzenia o parametrach pomiędzy 39,4-40,6 V. Oferta ta jest zatem niezgodna z wymogami SIWZ, a niezgodność ta nie podlega konwalidacji w trybie wyjaśnień lub uzupełnień, gdyż po upływie terminu składania ofert nie jest dopuszczalna zmiana oferowanego urządzenia - prowadziłaby ona bowiem do niedozwolonej zmiany treści oferty. Zgodnie zaś z art. 87 ust. 1 zdanie drugie Pzp niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą jakichkolwiek negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz dokonywanie zmiany w jej treści. Zaoferowanie wadliwego urządzenia dyskredytuje zatem ww. ofertę w całości, co uzasadnia jej odrzucenie. 2) Spółka Flexipower Group sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Woli Zaradzyńskiej, zaoferowała dostawę modułów KuBlack CS3K 310 MS, gdzie prąd w punkcie mocy maksymalnej wynosi 9,43A, zamawiający dopuścił zaś wyłącznie urządzenia o parametrach: pomiędzy 9,05-9,34 A. Ponadto, oferowane urządzenie posiada napięcie dla punktu mocy max (Vm) 32,9 V. Zamawiający treścią SIWZ dopuścił zaś wyłącznie urządzenia o parametrach - 31,4-32,1 V. Co więcej ww. podmiot zaoferował moduł, dla którego maksymalne obciążenie śniegiem wynosi 5400 Pa, natomiast zamawiający w treści SIWZ wymaga, aby urządzenie dopuszczało obciążenie śniegiem 6000 Pa. Co więcej, zamawiający określił, że nominalna max moc jednego modułu (Pmax) powinna wynosić 290 Wp, przy maksymalnej liczbie 60 ogniw. Tymczasem oferowane przez wykonawcę moduły mają moc w wysokości 310 Wp „i są cięte na pół”, co sugeruje, że moduł, wbrew wymogom SIWZ, składać się będzie ze 120 ogniw. Ww. spółka zaoferowała także falowniki marki Solax Power, Solax XI3.0, które również nie spełniają wymagań określonych przez zamawiającego w SIWZ: oferowany produkt posiada maksymalną moc wyjściową w wysokości 3000 W, podczas gdy w SIWZ wskazano, że maksymalna moc wyjściowa powinna wynosić 2700 W. Co więcej, maksymalny prąd na wyjściu oferowanego produktu wynosi 14 A, podczas gdy zamawiający wskazał wartość 12,5 A. Powyższe, jednoznacznie wskazuje, że produkty oferowane przez wykonawcę - spółkę Flexipower Group sp. z o.o. sp.k. nie spełniają wymagań określonych przez zamawiającego. 3) Spółka Sanito sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zaoferowała falowniki typu Growatt 3000S, które nie spełniają wymagań określonych przez zamawiającego w SIWZ: oferowany produkt posiada maksymalną moc wyjściową w wysokości 3000 W, podczas gdy w SIWZ wskazano, że maksymalna moc wyjściowa powinna wynosić 2700 W. Co więcej, maksymalny prąd na wyjściu oferowanego produktu wynosi 14 A, podczas gdy zamawiający wskazał wartość 12,5 A. Co więcej oferowane przez ww. spółkę moduły MSPSolar Group, MP-M-290, również nie spełniają wymagań określonych w SIWZ: - prąd w punkcie mocy maksymalnej wynosi 9,42 A, podczas gdy zamawiający wymaga 9,05-9,34 A, - prąd zwarciowy wynosi 10,8 A, podczas gdy zamawiający wymaga 9,5-9,98 A, - napięcie dla punktu mocy max (Vm) wynosi 30,8 V, gdy zamawiający wymaga 31.4- 32,1 V, - napięcie obwodu otwartego (Voc) wynosi 38,45 V, gdy zamawiający wymaga 39.4- 40,6 V. Jednoznacznie wskazuje to, że produkty oferowane przez wykonawcę Sanito sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie nie spełniają wymagań określonych przez zamawiającego. Dowód: - Zestawienie propozycji oferentów w zakresie proponowanych modułów i falowników, z uwzględnieniem wymagań zamawiającego wskazanych w treści SIWZ; - Specyfikacja techniczna dla modułu Bruk Bet, BEM- 290, - Specyfikacja techniczna dla modułu CSUN290-60M, - Specyfikacja techniczna dla modułu Ku Black CS3K 310 MS, - Specyfikacja techniczna dla modułu MPSoiar Group sp. z o.o. MP-M-270W-300, - Specyfikacja techniczna dla modułu RS290M6-60 - na okoliczność niezgodności oferowanych produktów przez wykonawców z treścią SIWZ, błędnych obliczeń cen przez wykonawców, możliwości uzyskania przez odwołującego zamówienia, którego oferta, jako jedyna, spełnia wszystkie warunki określone SIWZ. Z uwagi na powyższe odwołujący podnosi, że oferty ww. wykonawców powinny zostać odrzucone, gdyż ich treść nie odpowiada OPZ wskazanego przez Zamawiającego w SIWZ, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Zauważyć przy tym także należy, że oferowanie produktów niższej jakości, odbiegających od wymagań ustalanych przez zamawiającego w SIWZ, przyczyniło się w konsekwencji do wskazania niższej ceny w porównaniu do ceny obliczonej przez odwołującego, który zaoferował moduły i falowniki, odpowiadające parametrom wymaganym przez zamawiającego. Podane przez innych wykonawców ceny są także znacznie niższe od ceny szacowanej przez zamawiającego, co w stopniu graniczącym z pewnością skutkować będzie odrzuceniem złożonych ofert bądź to w trybie art. 90 ust. 3 Pzp, bądź to jako niezgodnych z treścią SIWZ. Interes wykonawcy we wniesieniu odwołania sprowadza się zatem do możliwości uzyskania zamówienia. W ocenie odwołującego, tylko oferta złożona przez odwołującego jako jedyna odpowiada SIWZ. Powyższe legitymuje odwołującego do wniesienia odwołania. Mając na uwadze powyższe, wnoszę o uwzględnienie odwołania w całości oraz o obciążenie zamawiającego kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa radcy prawnego, według norm prawem przepisanych. Jednocześnie, z daleko idącej ostrożności, celem udowodnienia zarzutów wskazanych w pkt 1.2-1.3 powyżej, wnoszę o powołanie biegłego rzeczoznawcy - eksperta z dziedziny fotowoltaiki celem wykazania: 1) czy wskazany przez wykonawcę H moduł typu RS290M6-60 oraz falownik GROWATT 3000 S spełnia określone treścią SIWZ minimalne wymagania Zamawiającego co do parametrów oferowanych urządzeń; 2) czy zaprezentowane w treści złożonych przez wykonawcę H kart katalogowych dane (parametry) są fizycznie możliwe do osiągnięcia, pomimo ewidentnie widocznego braku zależności liniowej pomiędzy poszczególnymi wartościami; 3) czy złożone przez wykonawcę H certyfikaty dotyczą oferowanych urządzeń? I. STAN FAKTYCZNY SPRAWY Wykonawca H złożył ofertę w rozpoznawanym postępowaniu celem udzielenia mu zamówienia publicznego. Wypełniając opracowany przez zamawiającego formularz oferty, wykonawca H zaoferował dostawę instalacji fotowoltaicznej o mocy 2,32 kWp, wykonanej przy użyciu modułu marki RUNDA SOLAR nr RS290M6-60 oraz inwertera fotowoltaicznego marki GROWATT 3000 S za cenę jednostkową netto 8 889,00 zł, a za łączną cenę 2 956 504,32 zł. Oferta ta, w ocenie odwołującego, nie spełniała warunków określonych w SIWZ, o czym odwołujący informował zamawiającego w toku postępowania. W konsekwencji powyższego, a także - jak wynika z treści wezwania - z uwagi na podejrzenia co do rażąco niskiej ceny oferty, zamawiający m.in. pismem z 10.052019 r. wezwał wykonawcę H do złożenia wyjaśnień, czy rzeczywiście: 1) wykonawca H zaoferował moduły typu RS290M6-60 gdzie prąd zwarciowy wynosi 9,45 A, podczas gdy zamawiający dopuścił urządzenia wyłącznie o parametrach pomiędzy 9,5-9,98 A; 2) oferowane przez wykonawcę H urządzenie waży 20 kg, podczas gdy maksymalna waga urządzenia to 18,5 kg; 3) wykonawca H zaoferował falowniki GROWATT 3000 S o maksymalnej mocy wyjściowej w wysokości 3000 W, podczas gdy maksymalna moc wyjściowa zgodnie z SIWZ nie powinna przekroczyć 2 700 W; 4) maksymalna wartość prądu wyjściowego oferowanego urządzenia wynosi 14 A, podczas gdy zamawiający wskazał w SIWZ na maksymalną wartość 12,5 A, - a nadto, czy w złożonej ofercie uwzględniono koszt: 5) wykonania rozdzielnic RDC (stopień ochrony obudowy IP65); 6) liczników wyprodukowanej energii; 7) zastosowania dwóch ograniczników przepięć; 8) prac geodezyjnych; 9) falownika, który byłby kompatybilny z zainstalowanym w rozdzielnicy AC budynku, licznikiem energii zliczającym wyprodukowaną energię ze źródeł OZE. W odpowiedzi na powyższe pytania, w treści pisma z 15.05.2019 r.: Ad 1 i 2 - wykonawca H oświadczył, że jego urządzenie spełnia parametry SIWZ. Jednocześnie, wyjaśniając rozbieżności pomiędzy treścią złożonej zamawiającemu karty katalogowej a „oryginałem” producenta, dostępnym na jego stronie internetowej wskazał, że wszelkie różnice pomiędzy ww. dokumentami wynikają wyłącznie z braku aktualizacji danych kart na ww. stronie. Najnowsza wersja oferowanego modułu zawiera parametr prądu zwarciowego Isc równego 9,51 A jak również wagę modułu 18,5 Kg i w tym też zakresie producent urządzeń poprawił publikowane przez siebie karty produktu. Na dowód powyższego wykonawca dodatkowo złożył oświadczenie producenta, które potwierdzało, że producent faktycznie oferuje do sprzedaży taki produkt. Producent w ww. dokumencie nie oświadczył jednak, by ww. urządzenie, o nowych parametrach, poddane zostało certyfikacji. Ad 3 i 4 - powołując się na treść pisma z 16.04.2019 r., wykonawca potwierdził podane w piśmie informacje, że „moc 3000 W zostanie zredukowana na etapie produkcji do wymaganej mocy 2750 W”, aczkolwiek moc 3000 W jest wartością lepszą aniżeli oczekiwana przez zamawiającego oraz że w podobny sposób, na skutek redukcji mocy do 2750 W, zostanie zredukowany prąd wyjściowy do wymaganej wartości 12.5.A. Na dowód powyższego wykonawca złożył umowę dystrybucyjną oraz oświadczenie producenta. Podobnie jak w poprzednim przypadku, producent nie potwierdził, by urządzenie z dostosowanymi parametrami urządzenia poddane zostało certyfikacji. Ad 5 - wskazał, że informację w zakresie kosztów uwzględniania rozdzielić RDC w łącznym koszcie dostawy zostały wyjaśnione w odrębnym piśmie dotyczącym rażąco niskiej ceny. Ad 6 - wyjaśnił, że koszt liczników zgodnie z odpowiedzią na pytanie nr 22 do SIWZ nie został uwzględniony. Ad 7 - powołując się na poprzednio złożone wyjaśnienia, koszty dwóch ograniczników przepięć zostały uwzględnione w kosztach dodatkowych, pod pozycją „inne koszty”. Ad 8 - wykonawca H wskazał, że uwzględnianie w wycenie ewentualnych kosztów prac geodezyjnych jest niezasadne (sic!), bo wszystkie instalacje znajdować się będą na budynkach mieszkalnych, w których punkt wpięcia znajduje się wewnątrz. Powyższe sugeruje, że koszt prac geodezyjnych nie został uwzględniony. Pomimo tego, w treści pisma z 15.05.2019 r.: wykonawca H wskazał, że „jeżeli w pojedynczych przypadkach wystąpi konieczność przeprowadzenia przewodów w gruncie, koszty prac oraz inwentaryzacji geodezyjnej zostały przewidziane”. Ad 9 - wykonawca H wyjaśnił, że w związku z rezygnacją z wymogu zastosowania dodatkowego licznika zliczającego energię brutto, wymóg dla falownika posiadania funkcji kompatybilności jest niezasadny. Koszt ten zatem nie został uwzględniony. Odwołujący kwestionuje wiarygodność i rzeczowość ww. wyjaśnień w całości oraz podnosi, co następuje: UZASADNIENIE ZARZUTU RAŻĄCEGO NARUSZENIA ART. 24 UST. 1 PKT 17 PZP II. 1. Rażące naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp w kontekście podania nieprawdziwych informacji co do parametrów oferowanego modułu (ad 1) Odwołujący podnosi, że wykonawca H podał w karcie produktu oferowanego modułu nieprawdziwe dane celem udowodnienia zamawiającemu, że oferowany towar spełnia wymagania SIWZ. W sposób celowy podmieniono bowiem wskazane poniżej wartości z oryginalnej, producenckiej karty katalogowej modułu, tworząc kartę nieistniejącego urządzenia. Wykonawca H po wezwaniu przedstawił co prawda oświadczenie producenta potwierdzające, że tego rodzaju produkt, na zamówienie kontrahenta, jest w stanie wyprodukować, jednak ww. oświadczeniu nie można przyznać waloru wiarygodności. Niżej opisanych zmian parametrów urządzenia dokonano jednak w sposób bezmyślny, „podmieniając” na prawidłowe tylko niektóre z wartości określonych w karcie. Nie jest możliwa zmiana wskazanych w pkt 1 ppkt 1 i 2 powyżej parametrów prądu zwarcia (Isc), bez modyfikacji pozostałych parametrów podanych w karcie - w szczególności wartości prądu zwarcia (Isc) zmierzonego w warunkach NOCT. Wszystkie elementy podane w karcie technicznej urządzenia są od siebie bowiem zależnie. Zmiana jedynie jednej wartości wpływa na szereg pozostałych, zgodnie z prawami fizyki. Innymi słowy - nie jest możliwe wyprodukowanie urządzenia, które cechować się będzie wszystkimi parametrami wskazanymi przez wykonawcę H w pierwotnie złożonej karcie katalogowo produktu Mono 6 cells 280-305 W Runda Solar z jedną tylko zmienną, tj. z wyższą tylko wartością prądu zwarcia, przy zachowaniu takich samych (identycznych) pozostałych cech urządzenia. Zmiana ww. wartości pociągać będzie za sobą kolejne zmiany, innych parametrów, co jest wiedzą powszechną (aczkolwiek techniczną) i może być potwierdzone przez każdą osobę posiadającą podstawową wiedzę w branży. Już jednak na pierwszy rzut oka widać, że w obu złożonych przez wykonawcę H kartach katalogowych przedstawiono wartości poszczególnych parametrów modułów RS290M6 (B)-60 oraz Mono 6 cells 280-305 W zmierzonych dla warunków STC oraz NOCT. Wartości te obrazują ilość energii docierającą do paneli. Warunki STC to tzw. standardowe warunki atmosferyczne STC (Standard Test Conditions) które zakładają: - nasłonecznienie 1000W/m2, - temperaturę ogniw oświetlanego panelu +25° C, - spektrum promieniowania dla gęstości atmosfery 1,5 (AM 1,5). Uzyskanie takich warunków w Polsce jest trudne, dlatego bardziej obiektywne będą parametry paneli dla warunków NOCT (Normal Operating Celi Temperatur - temperatura ogniwa w normalnych warunkach pracy). Warunki te są następujące: - nasłonecznienie 800 W/m2, - temperatura otoczenia oświetlanego panelu +20° C, - spektrum promieniowania dla gęstości atmosfery 1,5 (AM 1,5), - prędkość wiatru 1 m/s1. Karty katalogowe produktu wskazują obie z ww. wartości, pokazując możliwą do uzyskania ilość energii w warunkach STC i NOCT przy wartości prądu 9,45 A - w treści oryginalnej karty producenta dla wartości 9,45 A - w karcie zmodyfikowanej przez wykonawcę H. W karcie katalogowej złożonej przez wykonawcę H nie zmieniono jednak żadnej z wartości NOCT, co sugerowałoby, że przy prądzie zwarcia o wartości 9,45 A panel zachowa się identycznie jak przy wartości 9,51 A. Jest to jednak niemożliwe, bowiem testom poddane zostaje inne urządzenie. Porównując wartości pozostałych parametrów elektrycznych modułów PV przedstawionych w kartach katalogowych zauważyć można, że jedynie weryfikowana przez zamawiającego wartość Isc różni się, pozostałe wartości są identyczne, co wskazuje ewidentnie na celową i sztuczną modyfikację karty katalogowej celem spełnienia wymagań postępowania. W ocenie odwołującego każdy rzeczoznawca potwierdzi, że zmiana wartości parametru prądu zwarcia Isc wyznaczonego w warunkach STC z wartości 9,45 A (w karcie RS290M6 (B)-60) na wartość 9,51 A (w przedstawionej karcie Mono 6 cells 280-305 W) bez zmiany wartości prądu zwarcia wyznaczonego w warunkach NOCT (8.04 A dla obu przedstawionych produktów) nie jest możliwa z fizycznego oraz technologicznego punktu widzenia. Prąd zwarcia powstaje, gdy kontakty przednie ogniwa są zwarte z tylnymi. W takich warunkach napięcie jest równe 0 V a przez ogniwo płyną tylko prądy generowane światłem. Wartość prądu zwarcia zależy ściśle od konstrukcji ogniwa i materiału półprzewodnika, zatem jeżeli testy przeprowadzano dla tych samych modułów (tych samych ogniw PV) w warunkach STC i NOCT nie jest możliwe uzyskanie deklarowanych w karcie katalogowej wartości. Z technicznego punktu widzenia, porównując wartości Short Circuit current Isc dla różnych typów modułów mierzonych w warunkach STC i NOCT zauważyć można zależności liniowe przedstawione na rys. 1 - dla karty RS290M6 (B) oraz Rys. 2 dla karty Mono 6 cells Rys. 1: wartości Isc dla 5 różnych modułów opisanych w karcie RS290M6 (B) mierzone w warunkach STC - czerwone punkty, oraz NOCT - czarne kwadraty D1 Rys.2: Wartości Isc dla 5 różnych modułów opisanych w karcie Mono 6 cells 280-305 W mierzone w warunkach STC - czerwone punkty oraz NOCT - czarne kwadraty Wyraźnie widać zależności liniowe zarówno dla STC jak i dla NOCT, z wyjątkiem punktu, który odbiega od trendu RS290, co jednoznacznie wskazuje na modyfikacje tej wartości w karcie katalogowej. Nie jest zatem możliwe, by przy dwóch różnych parametrach prądu zwarcia (Isc), pozostałe właściwości urządzenia, pozostały takie same. II. 2. Rażące naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp w kontekście podania nieprawdziwych informacji co do wagi oferowanego modułu, (ad 2) W dalszej kolejności odwołujący wskazał, że z analizy przedstawionej architektury modułu z uwzględnieniem jego rozmiarów (wys., szer., gł.) wynika że ofertowany produkt jest identyczny pod względem budowy, jedyną różnicą jest waga deklarowana na 20 kg dla RS290M6 (B)-60 oraz 18,5 kg dla Mono 6 cells 280-305 W. Biorąc pod uwagę schemat budowy modułu (identyczny dla obu produktów) różnice w wadze pomiędzy modułami można tłumaczyć wyłącznie zmianą materiałów konstrukcyjnych modułu (ramki, szkło itp.). Wykonawca H na żadne tego rodzaju zmiany nie wskazał i nie wytłumaczył, w jaki sposób „odchudził” moduł o 1,5 kg. Powyższe wskazuje na fikcyjność podanych danych - nie jest możliwa tak znaczna zmiana wagi bez istotnych różnic materiałowych oraz, co istotne, wskazanych w pkt 11.1 parametrów, które także w tym przypadku powinny ulec choćby nieznacznej zmianie. W ocenie odwołującego następstwem zmiany materiałów konstrukcyjnych modułu bez wątpienia są zmiany parametrów mechanicznych, dlatego też przedstawione przez wykonawcę H informacje jako nierzetelne, nie powinny zostać uznane przez zamawiającego. Powyższe świadczy nadto o naruszeniu art. 30b ust. 1 Pzp, bo zamawiający dokonał wyboru oferty złożonej przez wykonawcę H pomimo nie złożenia przez wykonawcę H certyfikatu dla ww. „odchudzonego” urządzenia (o czym w pkt V). III. Rażące naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp w kontekście podania nieprawdziwych informacji co do cech oferowanego modułu, nieprawidłowa wartość parametru Temp Coefficientl Odwołujący wskazał, że przedstawiona w karcie produktu Mono 6 cells 280-305 W wartość parametru Temp Coefficient Pmmp (%/°C) równa 0,445 nie jest wartością możliwą do osiągnięcia. Współczynniki temperaturowe (Isc, Uoc, Pmpp) pokazują jak zmienia się natężenie prądu (Isc), napięcie (Uoc) oraz moc (Pmpp) panelu fotowoltaicznego wraz ze zmianą jego temperatury w stosunku do warunków STC, czyli w stosunku do temperatury ogniwa wynoszącej 25° C. Podana wartość 0,455 wskazuje że moc modułu rośnie wraz ze wzrostem temperatury, co absolutnie nie jest możliwe dla proponowanego produktu. Na chwilę obecną nie istnieją na świecie moduły fotowoltaiczne oparte o ogniwa krzemowe wykazujące dodatni współczynnik temperaturowy mocy. Powyższe, podobnie jak wskazane uprzednio uchybienia i nieścisłości, wskazuje na fikcyjność i dowolność podanych w poprawionej karcie katalogowej wartości, które nijak się mają do rzeczywistych właściwości oferowanego urządzenia. IV. Rażące naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp polegające na zaniechaniu odrzucenia oferty wykonawcy H, pomimo że nie spełniała ona wymagań SIWZ co do wartości mocy wyjściowej oraz maksymalnej wartości prądu wyjściowego oferowanego urządzenia (ad 3 i 4) Niezależnie od wyżej opisanych niezgodności, wynikających z celowego podstawienia wartości wynikających z SIWZ do kart katalogowych oferowanych produktów odwołujący wskazuje, że w toku składanych przez wykonawcę H wyjaśnień doszło do nieuprawnionej zmiany oferty, polegającej na zaproponowaniu: - zamiast inwertera fotowoltaicznego marki GROWATT New Energy Technology model 3000 S, o standardowych parametrach, przedstawionych w dołączonej na wezwanie zamawiającego karcie katalogowej, - inny inwerter o indywidualnie ustalonych parametrach, którego moc oraz prąd wyjściowy zostanie zredukowana na etapie produkcji. Z powyższego wynika, że wykonawca H zamierza dostarczyć urządzenie wykonane na zamówienie, o właściwościach innych niż standardowe dla urządzeń ww. typu. Powyższe świadczy o zmianie treści pierwotnie złożonej oferty - wykonawca H nie wskazał bowiem w ofercie, by zamawiane urządzenie miało być „personalizowane” specjalnie pod zamówienie - Treść oferty wskazuje, że wykonawca H zaoferował produkt „katalogowy”. Zamieszczony przez wykonawcę w treści oferty opis wprost odsyła do produktu o określonym numerze, o zidentyfikowanych parametrach technicznych - zmiana w tym zakresie, na tym etapie postępowania, jest niedopuszczalna i świadczy o naruszeniu art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 84 ust. 1 Pzp i art. 87 ust. 1 Pzp, a na potwierdzenie tego odwołujący wskazał na wyrok KIO z 16 grudnia 2016 r., (sygn. akt KIO 2300/16). Skoro zatem z treści oferty nie wynika wola modyfikacji „standardowego” urządzenia, którego nazwa została podana w tabeli, wyjaśnienia wykonawcy H w ww. zakresie nie powinny spotkać się z uznaniem zamawiającego. Powyższe okoliczności potwierdzają nadto naruszenie art. 30b ust. 1 Pzp, bo wykonawca nie złożył certyfikatów dla urządzeń o zmienionych parametrach. V. Rażące naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp polegające na wyborze oferty wykonawcy H pomimo niezłożenia certyfikatu dla oferowanego modułu Dodatkowo odwołujący wskazał, że nawet gdyby teoretycznie (co w rzeczywistości jest nieosiągalne biorąc pod uwagę sumę i zależności poszczególnych parametrów) przyjąć, że oferowany przez wykonawcę H moduł posiada deklarowane parametry to i tak nie można byłoby uznać oferty wykonawcy H za kompletną i prawidłową. Złożone do oferty certyfikaty (a w zasadzie ich wyciągi) dotyczą bowiem innego urządzenia. Wyjaśniając powyższe odwołujący wskazuje, że z analizy przedstawionej architektury modułu z uwzględnieniem jego rozmiarów (wys., szer., gł.) wynika że ofertowany produkt jest identyczny pod względem budowy, jedyną różnicą jest waga deklarowana na 20 kg dla RS290M6 (B)-60 oraz 18,5 kg dla Mono 6 cells 280-305 W. Biorąc pod uwagę schemat budowy modułu (identyczny dla obu produktów) różnice w wadze pomiędzy modułami można tłumaczyć wyłącznie zmianą materiałów konstrukcyjnych modułu (ramki, szkło itp.). Tak istotna zmiana parametrów urządzenia wymusza ponowny proces certyfikacyjny (recertyfikacyjny). Następstwem zmiany materiałów konstrukcyjnych modułu mogą być zmiany parametrów mechanicznych. Jeśli faktycznie w budowie modułu zostały wprowadzone zmiany, zgodnie z „retesting guideline” wymaga on ponownej certyfikacji (MQT16) dla potwierdzenia spełnienia norm, oraz wyznaczenie wartości parametrów mechanicznych. W takim przypadku nie jest możliwe posługiwanie się certyfikatami uzyskanymi dla modułu RS290M6 (B)-60 o wadze 20 kg. Nie tylko waga produktu, ale i zmiana prądu zwarciowego, wymaga w ocenie odwołującego ponownej certyfikacji. Z technicznego punktu widzenia bowiem tego rodzaju zmiana możliwa jest jedynie przy zmianie parametrów optycznych układu moduł-ogniwa (np. przez zastosowanie szkła solarnego z powłoką antyrefleksyjną). Taka zmiana musi prowadzić to zwiększenia prądu znamionowego (ImPP), napięcia znamionowego (Vmpp), a w efekcie podniesienia mocy znamionowej (Pmpp) modułu. Nie znajduje to odzwierciedlenia w poprawionej karcie katalogowej modułu. Wartość prądu została zmieniona w sposób arbitralny bez wykonania należytego pomiaru parametrów znamionowych modułu w warunkach STC zgodnie z normą IEC 60904. Jest to niedopuszczalne z punktu widzenia normy IEC 61215, gdzie aprobata typu musi być każdorazowo poddana pomiarowi. Ponadto, jeżeli podniesienie wartości prądu zwarciowego wynikało ze zmiany parametrów szkła lub zmiany technologii ogniw słonecznych to zgodnie z dokumentem „Retesting Guideline” dla normy IEC 61215 należy dodatkowo wykonać następujące testy: 1) Thermal cycling, 200 cycles (10.11); 2) Damp heat (10.13); 3) Outdoor exposure (10.8); 4) Hot spot endurance (10.9); 5) Sekwencja UV (10.10)/thermal cycling, 50cycles (10.11)/humidity freeze (10.12); 6) Mechanical load test (10,16); 7) Hail test (10.17). W celu potwierdzenia dostarczonego certyfikatu nr Z2 17 02 72918 051 na zgodność z normą IEC 61215 należało zatem dostarczyć: 1) potwierdzenie powiadomienia jednostki certyfikującej o zmianach dokonanych w produkcie; 2) potwierdzenie wykonania i przejścia dodatkowych testów wykonanych w jednostce certyfikującej; 3) potwierdzenie z aprobaty typu i przedstawienie krzywych prądowo napięciowych dla zmodyfikowanego typu modułu. W przeciwnym wypadku przedstawiony przez wykonawcę H certyfikat należy uznać za nieważny, ponieważ dotyczy innego typu produktu. VI. Uzasadnienie zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp polegające na wyborze oferty wykonawcy H, pomimo że cena wskazana w ofercie wykonawcy H była rażąco niska Odwołujący nadto wskazuje, że rażąca dysproporcja pomiędzy ceną zaoferowaną przez wykonawcę H, a jego ofertą musi wynikać z niedoszacowania niektórych robót bądź ich pominięcia. Nawet bowiem teoretyczne - aczkolwiek wbrew prawom fizyki - potwierdzenie możliwości wykonania instalacji zgodnie z SIWZ przy pomocy oferowanych urządzeń nie daje zamawiającemu pewności co do ukończenia przez wykonawcę H wszelkich robót za oferowaną kwotę brutto. W ocenie odwołującego jest cena ofertowa wykonawcy H rażąco niska. Jakkolwiek większość informacji w ww. zakresie zostało utajnionych, jako tajemnica przedsiębiorstwa, to jednak już na podstawie treści pisma z 15.05.2019 r. można wskazać, że wykonawca H: 1) nie uwzględnił kosztów dwóch ograniczników przepięć; wyjaśnienia z ww. daty, wskazujące, że zostały one uwzględnione w „kosztach dodatkowych pod pozycją inne koszty” nie powinny zostać uwzględnione przez zamawiającego; 2) nie uwzględnił kosztów prac geodezyjnych, gdyż w treści pisma nie wskazał, pod jaką pozycją i w jakiej kwocie zostały one uwzględnione; co więcej, wykonawca H wprost oświadczył, że uwzględnienie kosztów prac geodezyjnych jest niezasadne (sic!). Koszty prac geodezyjnych to nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych, dlatego też powyższe należy uznać za istotną wadę oferty. W ocenie odwołującego, wyjaśnienia wykonawcy H, jakie zostały złożone w ww. zakresie, uznać należy za pozorne i niewystarczające. W postępowaniu wyjaśniającym wykonawca powinien udowodnić, nie budząc wątpliwości zamawiającego, że składowe ceny są racjonalne i umożliwiają prawidłowe wykonanie przedmiotu zamówienia. Dlatego to wykonawca w wyjaśnieniach musi wykazać, że zaproponowana cena (lub jej część składowa) nie jest rażąco niska. Ponieważ ich celem jest wzruszenie przyjętego domniemania, muszą one być konkretne, wyczerpujące i rzeczywiście uzasadniające podaną cenę w ofercie, a takie stanowisko wyraził SO w Warszawie w wyroku, z 5 stycznia 2007 r. (V Ca 2214/06). Zasadnym jest zatem, by w toku postępowania Krajowa Izba Odwoławcza zweryfikowała - te i inne elementy przedstawionych wyjaśnień co do rażąco niskiej ceny - m.in. w zakresie ww., dwóch niedoszacowanych kosztów. Dodatkowo, wyjaśnienia i potwierdzenia wymaga fakt czy wykonawca H podał w wyjaśnieniach koszt zakupu standardowych modułów i inwerterów, według cen producenta, czy też przedstawił koszt wykonania ww. urządzeń pod indywidualne zamówienie, o zmienionych w sposób istotny parametrach, w tym koszt ich certyfikacji. Wykonawca H nie złożył i nie potwierdził, że oferowane przez wykonawcę H moduły i falowniki, o indywidualnych cechach, posiadały wymagane certyfikaty. Podsumowując, analiza przedstawionych przez wykonawcę dokumentów: karty produktu oraz certyfikatów budzi wątpliwości w zakresie kompetentności, rzetelności i uczciwości wykonawcy H, jako wykonawcy pracy określonych w dokumentacji projektowej. Karta katalogowa przedstawiona przez wykonawcę H w ocenie odwołującego została utworzona na potrzeby przedmiotowego zamówienia, a wybrany wykonawca H nie udowodnił w toku postępowania, że oferowany produkt spełnienia warunki SIWZ tak co do parametrów, jak i certyfikatów. Na zakończenie odwołujący podkreślił, że poprawiona karta techniczna modułu nie odnosi się do wcześniej przedstawionych certyfikatów innego modułu i producent ani w karcie, ani w treści korespondencji nie oświadcza, że poprawiona karta techniczna modułu spełnia wymagania dotyczące wymaganych certyfikatów. Dyskredytuje to złożoną przez wykonawcę H ofertę w całości. Odwołujący przesłał w terminie kopię odwołania zamawiającemu 24.06.2019 r. (art. 180 ust. 5 i art. 182 ust. 1-4 Pzp). Zamawiający przesłał w terminie 2 dni kopię odwołania innym wykonawcom 24.06.2019 r. (art. 185 ust. 1 in initio Pzp). 26.06.2019 r. wykonawca Hymon Energy Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tarnowie, ul. Dojazd 16 A, 33-100 Tarnów złożył Prezesowi KIO pismo o zgłoszeniu przystąpienia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia odwołania po stronie zamawiającego. Przystępujący przekazał kopie przystąpienia zamawiającemu i odwołującemu (art. 185 ust. 2 Pzp). Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy 9.07.2019 r. (art. 186 ust. 1 Pzp). Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron, na podstawie dokumentacji postępowania, wyjaśnień oraz stanowisk stron zaprezentowanych podczas rozprawy Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Izba stwierdziła, że odwołanie jest zasadne. W ocenie Izby zostały wypełnione łącznie przesłanki zawarte w art. 179 ust. 1 Pzp, to jest posiadania interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz wystąpienia możliwości poniesienia szkody przez odwołującego. Odwołujący wykazał zarzuty do ofert wszystkich wykonawców, które znalazły się w rankingu ocenianych ofert wyżej od oferty odwołującego. Mimo że odwołujący nie wykazał tych zarzutów w części odwołania przeznaczonej na formułowanie zarzutów, to jednak nie może to zaważyć na wykazaniu braku interesu odwołującego we wniesieniu odwołania. Izba stwierdza, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 189 ust. 2 Pzp, których zaistnienie skutkowałoby odrzuceniem odwołania. Izba postanowiła dopuścić jako dowód, dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przekazaną przez zamawiającego, potwierdzoną za zgodność z oryginałem. Izba ustaliła, że stan faktyczny postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (postanowienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz informacje zawarte w ogłoszeniu o zamówieniu) nie jest sporny. Izba wzięła pod uwagę dowody złożone przez przystępującego: A) deklaracja jednostki certyfikującej na okoliczność niezasadności zarzutu modyfikowania parametrów oferowanego urządzenia; B) formularz danych urządzeń elektrycznych i maszyn z 13.11.2017 r. odsyłający do dowodu A strona 2 na wykazanie braku modyfikacji urządzenia od co najmniej listopada 2017 r.; C) oficjalne oświadczenie producenta JIANGSU RUNDA Ltd.; D) oświadczenie producenta falownika Growatt, uzupełniające wystąpienie dystrybutora, a potwierdzające możliwość ograniczenia mocy wyjściowej w seryjnych urządzeniach. W ocenie Izby, zarzut trzeci naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp - przez nieodrzucenie oferty, pomimo, że jej treść nie spełnia wymagań stawianych w SIWZ co do parametrów oferowanego towaru - zasługuje na uwzględnienie. Izba stwierdza za odwołującym, że zamawiający musiał zbadać zmiany wagi urządzeń bez zmiany ich konstrukcji ani zmiany użycia materiałów i nie zastanowiło zamawiającego 1,5 kg to jak stwierdził odwołujący „odchudzenie”. Ponadto zamawiający powinien bardziej się pochylić nad kwestią kart katalogowych, gdzie w jednej (starej) są podane wyniki STC (badane w warunkach stałych, laboratoryjnych) i NOCT (badane w warunkach rzeczywistych), a w drugiej karcie (nowej) wyniki STC zmieniają się, a wyniki NOCT pozostają bez zmian, co nie jest możliwe do spełnienia, gdyż na wyniki badań NOCT mają wpływ wyniki badań STC. W związku z tym nowe karty katalogowe nie mogą być potraktowane przez zamawiającego jako wiarygodne. Z tego względu należy stwierdzić, że treść oferty wykonawcy H nie jest zgodna z treścią SIWZ i dlatego podlega odrzuceniu zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, a przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp brzmi »Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli [...] jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3«. Dlatego Izba musi uwzględnić trzeci zarzut odwołującego zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy H. W ocenie Izby, zarzut pierwszy naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp - przez zaniechanie wykluczenia wykonawcy H, pomimo że wykonawca H przedstawił nieprawdziwe informacje dotyczące parametrów technicznych oferowanego modułu, wprowadzając tym samym w błąd zamawiającego, że moduł spełnia wymagania SIWZ, miało to istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego, bo w oparciu o te informacje zamawiający uznał, że oferta wykonawcy H jest zgodna z SIWZ, co doprowadziło do wyboru oferty wykonawcy H jako najkorzystniejszej - nie może zasługiwać na uwzględnienie. Izba stwierdza, że zamawiający dysponując ofertą i wyjaśnieniami wykonawcy H nie wziął pod uwagę zawartych w tych dokumentach wszystkich informacji i bez wprowadzania zamawiającego w błąd. Zamawiający podjął bezpodstawną decyzję o nieodrzuceniu oferty, ale to nie obligowało zamawiającego do wykluczenia wykonawcy na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp, który to przepis brzmi »Z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się [...] wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia«. W związku z tym Izba stwierdza, że zamawiający natykając się na niewyjaśniane dane w ofercie wykonawcy H miał obowiązek odrzucenia tej oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp i zamawiający nie powinien dać się wprowadzić w błąd danymi zawartymi w ofercie i wyjaśnieniach. W związku z tym Izba nie widzi podstaw do uwzględnienia zarzutu pierwszego. W ocenie Izby, zarzut drugi naruszenia art. 30b ust. 1 Pzp w zw. z art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp - przez zaniechanie wykluczenia wykonawcy H, pomimo że wykonawca H przedstawił nieprawdziwe informacje dotyczące certyfikacji oferowanych urządzeń, wykonawca H nie przedstawił certyfikatu dla oferowanych modułów oraz inwertera. Po pierwsze - złożone przez wykonawcę H dokumenty nie stanowią kompletnych certyfikatów (a jedynie wyciągi), po wtóre - dokumenty dotyczą innych urządzeń, o standardowych parametrach (nie zmienionych na potrzeby rozpoznawanego postępowania) - nie może zasługiwać na uwzględnienie. Brak złożenia dokumentów nie może być przyczyną wykluczenia wykonawcy H na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 Pzp, bo to sam zamawiający niewłaściwie ocenił ofertę, a nie został wprowadzony w błąd. Dlatego zarzut drugi nie może zostać uwzględniony przez Izbę. W ocenie Izby, zarzut czwarty naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp w zw. z art. 90 ust. 3 Pzp - przez nieodrzucenie oferty, pomimo, że oferowana przez wykonawcę H cena była rażąco niska - nie może zasługiwać na uwzględnienie. Izba stwierdza, że poszczególne ceny składowe ceny ofertowej nie mogą wpływać na stwierdzenie rażąco niskiej ceny (dalej RNC) całej oferty. Dopiero wykazanie, że cała cena (lub koszt) lub przynajmniej istotna część składowa została rażąco zaniżona wtedy należy odrzucić ofertę zgodnie z art. 90 ust. 3 Pzp. Przepis art. 90 ust. 3 Pzp brzmi »Zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień lub jeżeli dokonana ocena wyjaśnień wraz ze złożonymi dowodami potwierdza, że oferta zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia«. Co prawda w przepisie brak jest odniesienia do istotnej części składowej ceny, ale przepis art. 90 ust. 3 Pzp należy czytać jednocześnie z art. 90 ust. 1 Pzp, gdzie pojawia się pojęcie istotnych części składowych ceny. Wprowadzenie do wyliczenia art. 90 ust. 1 Pzp brzmi »Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie«. Nawet całkowite pominięcie jakiś nieistotnych składników, jeżeli globalna cena nie jest rażąco niższa do innych cen czy wyliczeń szacunkowych zamawiającego nie upoważnia do odrzucenia oferty na podstawie art. 90 ust. 3 Pzp. Odwołujący nie wykazał, że kwestionowane kilkadziesiąt tysięcy różnicy w cenie wykonawcy H obejmuje istotne części składowe ceny zamówienia i kwestionowana część ceny oferty jest niższa niż kilka procent całej ceny ofertowej. Dlatego Izba nie może uwzględnić zarzutu czwartego naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp w zw. z art. 90 ust. 3 Pzp. W ocenie Izby, zarzut piąty naruszenia art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 84 ust. 1 Pzp i art. 87 ust. 1 Pzp - przez zezwolenie na modyfikację treści oferty wykonawcy H w zakresie opisu oferowanego urządzenia po upływie terminu składania ofert - zasługuje na uwzględnienie. Izba stwierdza, że wykonawca H w trakcie wyjaśnień oferty, zgodnie z art. 87 ust. 1 Pzp może wskazywać na szczególne cechy oferty czy przedstawiać nawet nowe dokumenty potwierdzające spełnienie przez oferowany przedmiot wymogów zamawiającego. Przepis art. 87 ust. 1 Pzp brzmi »W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści«. Także zamawiający może dokonać zmian w ofercie, ale tylko zgodnie z art. 87 ust. 2 Pzp (w rozpoznawanej sprawie odwołujący nie wskazywał, aby zamawiający bezpodstawnie korzystał z tego przepisu). Takich działań zamawiającego i wykonawcy H - żądanie wyjaśnień oferty przez zamawiającego i złożenie wyjaśnień przez wykonawcę H z powołaniem się na nowe udokumentowania - nie można jednak uznać za nieuprawnioną zmianę oferty. Dlatego Izba nie może przychylić się do zarzutu piątego. W efekcie rozpoznania odwołania Izba uwzględniła zarzut trzeci oddalając pozostałe zarzuty i uwzględnienie zarzutu trzeciego powoduje wskazanie na konieczność odrzucenia oferty wykonawcy H na podstawie art. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Zamawiający naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. Z powyższych względów uwzględniono odwołanie, jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania uznając za uzasadnione koszty wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego w kwocie 3 600,00 zł zgodnie z § 3 pkt 1 i pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972), jednak Izba nie uznała kosztów za dojazd, gdyż odwołujący nie przedstawił właściwych biletów ani rachunków za koszty dojazdu. Przewodniczący: .................................... 21 …- Odwołujący: Garden Designers spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa ul. Grenadierów 13/1; 20-331 LublinZamawiający: Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie ul. Za torem 22; 30-542 Kraków…Sygn. akt: KIO 165/19 WYROK z dnia 18 lutego 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Renata Tubisz Protokolant:Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniu 13 lutego 2019r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 stycznia 2019r. przez odwołującego: Garden Designers spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa ul. Grenadierów 13/1; 20-331 Lublin w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonym przez zamawiającego: Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie ul. Za torem 22; 30-542 Kraków przy udziale przystępującego: Park-M Poland Sp. z o.o.; ul. Piaski 12, 33-340 Stary Sącz po stronie zamawiającego orzeka: 1.Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty oraz nakazuje zamawiającemu przeprowadzenie ponownej oceny i wyboru najkorzystniejszej oferty po uprzednim odrzuceniu oferty wykonawcy wybranego Park-M Poland sp. z o.o. z s. Stary Sącz 2.kosztami postępowania obciąża Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie ul. Za torem 22; 30-542 Kraków i : 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10.000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Garden Designers spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa ul. Grenadierów 13/1; 20-331 Lublin tytułem wpisu od odwołania 2.2.zasądza od Zarządu Zieleni Miejskiej w Krakowie ul. Za torem 22; 30-542 Krakówkwotę 13.600 zł 00 gr (słownie: trzynaście tysięcy sześćset złotych zero groszy) na rzecz Garden Designers spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa ul. Grenadierów 13/1; 20-331 Lublin, stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Krakowie. Przewodniczący: …………..………………………… Uzasadnienie Izba ustaliła Odwołanie złożył Garden Designers spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa ul. Grenadierów 13/1, 20-331 Lublin zwany dalej „odwołującym”. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzi Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie, ul. Za Torem 22, 30542 Kraków w imieniu którego postępowanie prowadzi Zespół ds. Zamówień Publicznych Zarządu Zieleni Miejskiej w Krakowie ul. Reymonta 20, 30-059 Kraków zwany dalej „zamawiającym”. Odwołujący na podstawie art. 179 ust. 1, art. 180 ust 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1986 ze zm.) zwana dalej „Pzp", wniósł odwołanie od niezgodnej z przepisami Pzp czynności zamawiającego polegającej na: 1.nieuprawnionym wyborze jako oferty najkorzystniejszej oferty złożonej przez PARK M Poland sp. z o.o. (PARK M), która winna być odrzucona ze względu na niespełnienie wymagań określonych przez zamawiającego w specyfikacji istotnych warunków zamówienia (SIWZ), 2.zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez PARK M mimo, że nie wykazał on, że cena jego oferty nie jest rażąco niska, 3.zaniechanie wykluczenia PARK M z postępowania, mimo że wykonawca ten nie spełnił warunków określonych w SIWZ, 4.zaniechanie wyboru oferty złożonej przez odwołującego mimo, że oferta ta jako jedyna spełnia wszystkie wymagania SIW Z i wykonawca nie podlega wykluczeniu z postępowania oraz spełnia wszystkie warunki określone w SIWZ. Przedmiotowej czynności odwołujący zarzucił naruszenie następujących przepisów Pzp: 1.naruszenie art. 7 ust. 1 Pzp poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji i przejrzystości, 2.naruszenie art. 7 ust. 3 Pzp poprzez niedokonanie wyboru wykonawcy zgodnie z przepisami ustawy, w związku z poniższymi naruszeniami: 3.naruszenie art. 91 ust. 1 Pzp w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp poprzez wybór oferty rzekomo najkorzystniejszej, mimo że treść oferty złożonej przez PARK M nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, 4.naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp oraz 90 ust. 3 Pzp zaniechanie odrzucenia oferty PARK M, mimo iż oferta ta zawiera rażąco niską cenę lub koszt oraz poprzez przyjęcie odpowiedzi PARK M za wyjaśnienie rażąco niskiej ceny oferty, mimo że złożonych przez PARK M dokumentów w istocie nie można uznać za wyjaśnienia z dołączonymi dowodami, 5.naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 12 Pzp poprzez przyjęcie, że dokumenty załączone przez firmę PARK M wykazują spełnienie warunku dotyczącego potencjału kadrowego, mimo że w istocie dokumenty te nie potwierdzają spełnienia tego warunku, 6.naruszenie art. 91 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie wyboru oferty Odwołującego, która winna być uznana za najkorzystniejszą. Wobec powyższego Odwołujący wnosi o uwzględnienie odwołania oraz: 1.nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, 2.nakazanie Zamawiającemu wykluczenia wykonawcy PARK M z postępowania, 3.nakazanie Zamawiającemu odrzucenia oferty złożonej przez PARK M, 4.nakazanie Zamawiającemu przeprowadzenia ponownej oceny i wyboru oferty Odwołującego z pominięciem oferty złożonej przez PARK M, 5.zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego przed KIO, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Interes we wniesieniu odwołania: Odwołujący posiada interes we wniesieniu odwołania, bowiem złożył ważną, niepodlegającą odrzuceniu ofertę, która spełnia wszystkie wymagania zawarte w specyfikacji istotnych warunków zamówienia i jako taka winna być uznana za najkorzystniejszą zgodnie z przyjętymi przez Zamawiającego kryteriami i zasadami oceny ofert określonymi w SIW Z. W następstwie prawidłowo dokonanych czynności oceny ofert Odwołującemu powinno być udzielone zamówienie. Niezgodna z zasadami określonymi przez samego Zamawiającego w SIW Z czynność Zamawiającego, tj. wybór oferty podlegającej odrzuceniu, pozbawia Odwołującego możliwości przyznania mu zamówienia, mimo że jego oferta powinna zostać uznana za najkorzystniejszą. Powyższe przekłada się na możliwość poniesienia przez Odwołującego szkody wyrażającej się w utracie możliwości realizacji zamówienia objętego Postępowaniem. Wymogi formalne: Informacja o wyborze oferty została udostępniona wykonawcom biorącym udział w postępowaniu w dniu 25.01.2019 r. (data pisma Zamawiającego). Przedmiotowe postępowanie jest postępowaniem o wartości poniżej progów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Koniec terminu na wniesienie odwołania, zgodnie z przepisem art. 182 ust. 1 pkt 2 Pzp, wynoszący 5 dni, przypada w dniu 30.01.2019 r., stąd odwołanie jest wniesione w terminie. Dowód uiszczenia wpisu od odwołania oraz dowód przekazania kopii odwołania Zamawiającemu stanowią załączniki do niniejszego odwołania. UZASADNIENIE I. Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy postanowienia SIWZ 1.Zamawiający wszczął postępowanie w sprawie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego, przedmiotem którego przedmiotem jest wykonanie robót budowlanych w zakresie przebudowy Parku im. Anny i Erazma Jerzmanowskich, dla Zarządu Zieleni Miejskiej w Krakowie, (znak sprawy: 127/2018). Postępowanie zostało wszczęte w dniu 11.09.2018 r. poprzez publikację ogłoszenia o postępowaniu w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 615585-N-2018. 2. Zamawiający zadeklarował w pkt 2 specyfikacji istotnych warunków zamówienia (SIW Z), że zastosuje procedurę wskazaną w art. 24aa Pzp (procedura odwrócona). 3. Przedmiot zamówienia został określony w pkt 3 SIW Z jako zakres podstawowy oraz ewentualnie zakresy objęte prawem opcji. Zamawiający wyszczególnił w SIW Z zakresy objęte prawem opcji. Zamawiający wskazał w pkt 1.5, że szczegółowy opis przedmiotu zamówienia zawiera dokumentacja projektowa, STWiOR, instrukcja programu R3 Trees, wzory protokołów i oświadczeń, jak i przedmiar, stanowiące Załącznik B do SIW Z i będący jej integralną częścią (...). W skład dokumentacji projektowej wchodził projekt wykonawczy branża architektoniczna. 4.Zamawiający zaznaczył w pkt 5 projektu wykonawczego, że w zakresie prac rozbiórkowych i wyburzeniowych przewiduje się usunięcie wszystkich obecnych elementów małej architektury, rozebranie ogrodzenia za wyjątkiem zabytkowych fragmentów, demontaż istniejącego oświetlenia, demontaż istniejącego placu zabaw. 5. Zamawiający żądał dołączenia do ofert kosztorysu ofertowego wraz z podaniem czynników cenotwórczych. W tym zakresie Zamawiający w SIW Z napisał: „3. Wykonawca musi dołączyć do oferty obliczenie ceny oferty dla całości zamówienia wyliczonej w oparciu o własna kalkulację, a przedstawić w formie kosztorysów uproszczonych. Cena musi uwzględniać wymagania i zapisy niniejszej SIWZ oraz jej załączników, w szczególności dokumentacji projektowej”. 6.W pkt 3 SIWZ Zamawiający zawarł opis przedmiotu zamówienia, zgodnie z którym: 6.1.ppkt 1.2.1.11: „Wykonawca zobowiązany jest również do demontażu oraz wykonania renowacji (naprawa ubytków, malowanie itp.), a następnie do ponownego montażu zainstalowanych obecnie w Parku 47 szt. ławek i 49 szt. koszy. Ponadto Zamawiający informuje, iż przekaże Wykonawcy na teren Parku 39 szt. ławek do montażu w na jego terenie z zachowaniem warunków gwarancji dla wymienionych elementów zgodnie z przekazanymi kartami gwarancyjnymi oraz zapisami niniejszej SIW Z dotyczących gwarancji, przy czym od dnia przekazania do czasu ostatecznego odbioru przedmiotu zamówienia zgodnie z zapisami wzoru umowy Wykonawca odpowiedzialny jest za ich zabezpieczenie. Zamawiający informuje dodatkowo iż Wykonawca powinien udzielić gwarancji zarówno nowe elementy jak i przekazane przez Zamawiającego”, 6.2.ppkt 8. „ Wykonawca musi dołączyć do oferty wszystkie dokumenty i oświadczenia przedstawione w SIWZ”. 7.W pkt 10 SIWZ - Opis sposobu przygotowania ofert 7.1.ppkt 9: „Oferta wraz ze stanowiącymi jej integralną część załącznikami powinna być sporządzona przez Wykonawcę według treści postanowień niniejszej SIWZ”. 12. ppkt 10; „Oferta musi być sporządzoną według treści formularza oferty i jego załączników zamieszczonych w niniejszej SIWZ 7.3.ppkt 11: „Do oferty Wykonawca musi dołączyć komplet dokumentów i oświadczeń oraz wszelkich informacji wymaganych postanowieniami niniejszej SIWZ”. Dowód: -Specyfikacja istotnych warunków zamówienia -Projekt wykonawczy architektura II. Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy żądania Zamawiającego zawarte w treści wezwania do wyjaśnień rażąco niskiej ceny oraz zawarte w SIWZ. 1.Zamawiający żądał w SIW Z dołączenia do ofert kosztorysu ofertowego wraz z podaniem czynników cenotwórczych. W tym zakresie Zamawiający w SIW Z napisał: „3. Wykonawca musi dołączyć do oferty obliczenie ceny oferty dla całości zamówienia wyliczonej w oparciu o własna kalkulacje, a przedstawić w formie kosztorysów uproszczonych. Cena musi uwzględniać wymagania i zapisy niniejszej SIWZ oraz jej załączników, w szczególności dokumentacji projektowej”. 2.W pkt 4 SIW Z znajduje się następujące stwierdzenie: „4. Wykonawca musi zaoferować przedmiot zamówienia zgodny z wymogami Zamawiającego określonymi w SIW Z i jej załącznikach, przy czym zobowiązany jest dołączyć do oferty kosztorysy uproszczone plus 5 zestawienie materiałów. urządzeń i wyposażenia z nośnikami cenotwórczymi stanowiącymi podstawę do wykonania kosztorysów. Ewentualne braki w wycenach pozycji robót oraz materiałów i sprzętu w kosztorysie uproszczonym nie stanowią podstawy do żądania dodatkowego wynagrodzenia i przyjmuje się, że Wykonawca zobowiązał się wykonać wszystkie roboty wynikające z SIW Z i jej załączników w cenie oferty. Kosztorysy uproszczone i zestawienia materiałów wraz z opisem oferowanych elementów oraz urządzeń i z dokumentami potwierdzającymi spełnienie wymagań SIW Z, stanowią jedynie podstawę do oceny zgodności oferowanego przedmiotu zamówienia z wymaganiami SIWZ oraz do rozliczenia ewentualnych robót zamiennych lub zaniechanych 3.Zamawiający, dokonując oceny ofert powziął wątpliwości, co do zgodności treści oferty z SIW Z oraz zaoferowanych rażąco niskich cen poszczególnych pozycji ofertowych i pismem z 11.10.2018 r. wezwał wykonawcę do wyjaśnienia kosztorysu ofertowego złożonego wraz z ofertą, w tym m.in. do przedstawienia: 3.1.stosownych wyliczeń i obiektywnych czynników jakie miały wpływ na kalkulację i cenę elementów oferty, lub szczegółowych wyliczeń z podaniem kosztów pracy, tj. zatrudnienia personelu, jego liczby przewidzianej do realizacji zamówienia, jak i jego wynagrodzeń, dla wszystkich osób jakie Wykonawca oddeleguje dla realizacji przedmiotowego zakresu zamówienia, 3.2.ewentualnie dokumentów lub oświadczeń, umów z podwykonawcami czy współpracownikami itp., które miały wpływ na kalkulację ceny oferty w poszczególnych zakresach i elementach zamówienia, 3.3.wskazanie zysku, jaki zakłada osiągnąć Wykonawca w wyniku realizacji niniejszego zamówienia, 3.4.opisów materiałów lub urządzeń bądź roślin dla oferowanego zakresu przedmiotowego zamówienia dotyczącego zaoferowanych a wyżej opisanych istotnych części składowych oferty z podaniem w szczególności ich producentów, typów lub modeli lub symboli katalogowych pozwalających na ich identyfikację i ocenę zgodności w stosunku do wymagań opisanych w SIWZ i jej załącznikach, 3.5.wyliczenie i udokumentowanie odpowiednimi oświadczeniami lub dokumentami gwarancyjnymi, ofertami producentów lub dostawców o zapewnieniu Zamawiającemu wraz z udzieloną gwarancją, wydłużoną zgodnie z ofertą do 72 miesięcy przeglądów okresowych i obsługi serwisowej elementów lub urządzeń, zgodnie z wymogami użytkowymi dla danego elementu lub urządzenia, w tym konserwacji w okresie gwarancyjnym zgodnie z zaleceniami i wymaganiami producentów. 4.Zamawiający podkreślił, iż złożone wyjaśnienia mają uwzględniać w szczególności oprócz dowodów na możliwość ich zakupu, dostawy i montażu bądź wykonania za zaoferowane ceny, także opisy materiałów lub urządzeń dla oferowanego zakresu przedmiotowego zamówienia dotyczącego zaoferowanych a opisanych wyżej istotnych części składowych oferty z podaniem w szczególności na przykład producentów, typów lub modeli lub symboli katalogowych pozwalających na ich identyfikację i ocenę zgodności w stosunku do wymagań opisanych w SIW Z i jej załącznikach. Zamawiający zauważył, że cena oferty, a głównie wskazane w przedmiotowym wezwaniu jej pozycje będące istotnymi częściami składowymi, które w większości są rażąco zaniżone w stosunku do średniej ceny złożonych ofert lub do wartości szacunkowej dokonanej przez Zamawiającego dla tych pozycji, według przeprowadzonej analizy kalkulacji cen, budzi uzasadnione wątpliwości Zamawiającego, co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z warunkami określonymi w SIW Z, zarówno dotyczącymi technologii i jakości robót budowlanych, jaki i parametrów technologicznych oraz wymagań technicznych i funkcjonalnych materiałów, w tym również roślin i innych dostaw niezbędnych do należytego wykonania zamówienia. 5.Ocena przekazanych w odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie wyjaśnień, w tym odpowiednich szczegółowych wyliczeń, kalkulacji lub kosztorysów, oświadczeń i opisów oferowanych materiałów i urządzeń oraz roślin, ewentualnie dowodów zakupów lub faktur proforma, czy umów lub ofert w zakresie dostaw, itp., miała pozwolić na ustalenie czy oferta lub wykazane powyżej jej istotne części składowe nie zawierają rażąco niskiej ceny. W konsekwencji pozwolić miała na realną ocenę, czy jest możliwe wykonanie przedmiotu zamówienia za zaoferowaną cenę, przy uwzględnieniu obecnych realiów rynkowych, czyli znaczącego wzrostu kosztów robocizny i materiałów na rynku budowlanym. III.Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy postanowienia SIW Z dotyczące postawionych przez Zamawiającego warunków udziału w postępowaniu 1. W pkt 5 SIW Z Zamawiający zawarł opis warunków udziału w postępowaniu, W ppkt 1.3 Zamawiający napisał: „Wykonawca musi posiadać zdolność techniczną lub zawodową pozwalająca na realizacje zamówienia dlatego też musi wykazać, że: tym m.in. w zakresie potencjału kadrowego wykonawca musiał dysponować osobami: 1.1.ppkt 1.3.1.1. „osobą przeznaczoną do pełnienia funkcji kierownika budowy w zakresie branży konstrukcyjnobudowlanej, posiadającą uprawnienia budowlane w zakresie niezbędnym do realizacji zamówienia oraz odbytą co najmniej 18-miesięczną praktykę na obiektach lub obszarach wpisanych do rejestru zabytków, zgodnie z wymaganiami wynikającymi z ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (art. 37c), oraz posiadającą co najmniej 5-letnie doświadczenie zawodowe liczone od dnia uzyskania uprawnień oraz doświadczenie w kierowaniu dwoma robotami budowlanymi w zakresie budowy/przebudowy/rozbudowy/remontu obiektów budowlanych wraz z zagospodarowaniem terenu i obiektami małej architektury o powierzchni łącznej prac objętych wykazanymi dwoma robotami nie mniejszej niż 3 hektary, w tym co najmniej jedna z wykazanych robót musiała być zrealizowana na terenie objętym wpisem do rejestru zabytków lub inną formą ochrony zabytków w rozumieniu zapisów art. 7 ustawy z dn. 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tekst jedn.: Dziennik Ustaw z 2017r. poz. 2187 z późn. zm.). 1.2.pkt 1.3.1.2. „osobą przeznaczoną na funkcję kierownika robót drogowych, posiadającą uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi w specjalności drogowej w zakresie niezbędnym do realizacji zamówienia, a także posiadającą co najmniej 3-letnie doświadczenie zawodowe liczone od dnia uzyskania uprawnień oraz doświadczenie w kierowaniu co najmniej dwoma robotami budowlanymi w zakresie budowy przebudowy /rozbudowy/ remontu nawierzchni w zakresie odpowiadającym posiadanym uprawnieniom.” IV.Złożona przez PARK M oferta, wyjaśnienia dotyczące rażąco niskiej ceny i wyjaśnienia dotyczące kandydata na stanowisko kierownika budowy oraz kierownika robót drogowych Zamawiający dokonał wyboru ofert wskazując w dniu 25.01.2019 r., że najkorzystniejszą ofertę złożył PARK M. 1. Odwołujący kwestionuje poprawność dokonanego przez Zamawiającego wyboru oferty najkorzystniejszej gdyż oferta jest niezgodna z wymaganiami SIWZ i zawiera rażąco niską cenę: 1.1. Złożony wraz z ofertą kosztorys nie uwzględniał wszystkich wymagań Zamawiającego odnośnie zawartości pozycji kosztorysowych oraz zawierał rażąco niskie ceny w wielu pozycjach kosztorysowych. 1.2.W odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego do udzielenia wyjaśnień odnośnie zaoferowanej rażąco niskiej ceny poszczególnych, wskazanych przez Zamawiającego, pozycji kosztorysowych PARK M nie przedstawił wymaganych w wezwaniu informacji i dowodów. Załączył do wyjaśnień kilka załączników, które również nie stanowią dowodu zaoferowania cen niebędących rażąco niskimi, którego złożenia wymagał Zamawiający w wezwaniu. W szczególności odwołujący wskazuje, że informacje podane w załączniku nr 1 dla poniższych pozycji są niewiarygodne i jako takie nie mogą stanowić potwierdzenia niezaoferowania rażąco niskiej ceny. Co więcej Wykonawca ustosunkował się wyłącznie do wybranych (nie wszystkich) pozycji, do wezwania których wezwał go Zamawiający, w pozostałym zakresie odwołując się do złożonego kosztorysu wykonanego metodą kalkulacji szczegółowej. W tym zakresie uznać należy, że Wykonawcy już na etapie składania ofert dołączali kosztorys wykonany metodą kalkulacji uproszczonej, wobec tego złożenie kosztorysu szczegółowego jest co najwyżej prezentacją poszczególnych składników ceny, nie zaś sposobem na wyjaśnienie prawidłowej jej wysokości. Zamawiający wprost wymagał przedstawienia dowodów potwierdzających że przyjęta cena wraz ze wszystkimi jej składnikami jest realna i zapewniająca zysk -w tym zakresie sam kosztorys nie może być dowodem na okoliczność prawidłowości jego sporządzenia pod względem przyjętych stawek. 1.3.1. Pozycja kosztorysowa 25 - „Rozbiórka ławek do ponownego montażu z wywozem” - Park M wskazał w tej pozycji jedynie koszt Robocizny. Nie policzył natomiast kosztu wywozu, gdyż nie wskazał w kalkulacji szczegółowej środka transportowego. Dla porównania w pozycji 26, która jest analogiczną pozycją dla pozycji 26, a dotyczy „Rozbiórka koszy na śmieci do ponownego montażu z wywozem” - Park M policzył w analogicznej pozycji nr 26 wywóz wskazując na środek transportowy i wyszczególniając ilość motogodzin. 1.3.2.Pozycja kosztorysowa 27 - PARK M wyjaśnia w treści pisma, że „zgodnie z kosztorysem szczegółowym (zał. nr 1) załączonym do wyjaśnień. Pozycje nr 25, 26 i 27 traktujemy jako jeden zakres (demontaż ławek, koszy oraz pozostałych elementów małej architektury) i na całość przewidujemy ok. 586,50 roboczogodzin oraz ok. 1400 zł kosztów transportu we skazane miejsce Odwołujący stwierdza, że nie można traktować tych pozycji łącznie bowiem w grę wchodzą w umowie ewentualne roboty zamienne, roboty zaniechane, dodatkowe itp., zatem nie sposób jest połączyć wybranych dowolnie trzech pozycji z uwagi na fakt, że Zamawiający traktuje je jako trzy oddzielne pozycje. Takie łączenie kilku pozycji w jedną uniemożliwia porównanie tej oferty z innymi ofertami. Zamawiający celowo ustalił konkretne, odrębne pozycje kosztorysowe i nakazał dokonanie ich wyceny. Nieuprawnionym jest zatem twierdzenie o możliwości ich łączenia. Takie bowiem połączenie pozycji kosztorysowych doprowadzić może na etapie realizacji umowy do braku możliwości rozliczenia robót zaniechanych, dodatkowych czy zamiennych objętych przedmiotem zamówienia. Ponadto brak jest odzwierciedlenia twierdzeń PARK M w tych 3 wskazanych przez wykonawcę pozycjach, bowiem wskazał on w piśmie przewodnim, że łącznie dla tych 3 pozycji przewiduje „ (...) ok. 1400 zł kosztów transportu... ” W ocenie Odwołującego, wyjaśnienia w zakresie rażąco niskiej ceny powinny być dokładne i precyzyjne, nie zaś wskazywać ceny „w przybliżeniu Z kalkulacji wprost wynikać ma ile wykonawca wyliczył roboczogodzin dla każdej z tych trzech pozycji odrębnie oraz ile wynosić będzie transport dla każdej z tych trzech pozycji. Podnieść ponadto należy, że wyliczenia te nie są spójne z wyliczeniami szczegółowymi zawartymi w załączonym do wyjaśnień kosztorysie szczegółowym. O ile ilość roboczogodzin z załączonego kosztorysu wynosi 580,4444, o tyle cenę za transport w wysokości 784 zł ujęto tylko w pozycji nr 26. Nie koresponduje to z wyjaśnieniami, w których zawarto stwierdzenie, że przyjęto dla.3 pozycji na transport kwotę 1.400 zł. Nie może być wytłumaczeniem, że razem z narzutami na sprzęcie, którymi są koszty pośrednie liczone jako 65% od (R+S), wynoszą 1.487,64 zł, albowiem według sztuki kosztorysowania koszty pośrednie są liczone jako procent (tu 65%) od obu wskazanych wyżej czynników i składają się na nie koszty ogólne budowy i koszty zarządu. Składniki te nie są bezpośrednio kalkulowane w kosztorysie, lecz uwzględniane w wyliczeniu ceny kosztorysowanej, jako jeden z narzutów kosztorysu. Koszty pośrednie i inne narzuty kosztorysu, stanowią komplementarne dopełnienie dla kosztów bezpośrednich kalkulowanych bezpośrednio w kosztorysie na podstawie nakładów rzeczowych i cen jednostkowych. Jak wyżej zaznaczono, koszty pośrednie obejmują: koszty ogólne budowy i koszty zarządu. Koszty ogólne budowy, to koszty ponoszone w odniesieniu do danej, konkretnej budowy, a nie objęte kosztami bezpośrednimi w jakiejkolwiek pozycji kosztorysowej. Koszty te obejmują takie wydatki jak, np.: płace personelu stałego budowy, np. kierownika budowy, kierowników robót, majstrów itp., koszty zaplecza budowy, np. wynajmu lub amortyzacji baraków i innych elementów zaplecza budowy, wody, energii elektrycznej i innych mediów, itd., narzędzia, ewentualne koszty zatrudnienia pracowników zamiejscowych (np. diety), inne (np. ubezpieczenie, ochrona itd.). Koszty zarządu obejmują koszty utrzymania całego przedsiębiorstwa, jego kierownictwa, siedziby, koszty biurowe, itd. Koszty pośrednie Kp, które najogólniej można określić jako koszty ponoszone przez firmę budowlaną (które nie są zaliczane do kosztów bezpośrednich) są związane z działalnością produkcyjną firmy na placach budowy oraz zarządzania całym przedsiębiorstwem. Wysokość kosztów pośrednich nie wiąże się w sposób bezpośredni z rodzajem i ilością konkretnej roboty budowlanej, wobec czego nie można dla nich określić jednostkowych norm nakładów rzeczowych. Właśnie dlatego te koszty określa się jako pośrednie, ponieważ nie można ich powiązać w sposób bezpośredni z poszczególnymi rodzajami, a zwłaszcza przedmiarami/obmiarami robót budowlanych wykonywanych na poszczególnych placach budów firmy. Koszty pośrednie, jako kalkulacyjne kategorie kosztów robót budowlanych, obejmują dwie podstawowe grupy kosztów firmy budowlanej, a mianowicie: koszty zarządu firmy, zajmujące w całości wskaźnika Kp ok. 40% oraz koszty ogólne budowy, zajmujące w całości wskaźnika Kp ok. 60% Koszty zarządu firmy obejmują wszystkie koszty ponoszone przez szeroko rozumiane kierownictwo firmy, a więc nie tylko dyrekcję, ale również komórki obsługujące całe przedsiębiorstwo (jak centralny magazyn, laboratoria, produkcję pomocniczą, transport itp.). Na strukturę kosztów zarządu firmy składają się (przykładowo): płace i narzuty na płace personelu zarządu, koszty marketingu i reklamy, koszty delegacji i przejazdów, koszty eksploatacji samochodów służbowych, koszty biurowe i utrzymanie obiektów ogólnego przeznaczenia, ubezpieczenia. Koszty finansowe, koszty racjonalizacji i wynalazczości, inne koszty. Z powyższego jednoznacznie wynika, że transport nie może być traktowany jako element kosztów pośrednich, bowiem jest kosztem bezpośrednim wpisanym w pozycji szczegółowej kosztorysu nr 26 i w ofercie PARK M wynosi 784 zł, co wynika z przemnożenia ilości godzin pracy sprzętu wynoszącej 9,8 m-g przez wskazaną przez wykonawcę wartość ceny jednostkowej dla 1 m-g wynoszącą 80 zł. Tym bardziej niewiarygodna jest deklaracja PARK M, według której wykonawca ten przewiduje w ramach zaledwie 9,8 motogodzin przewieźć wszystkie materiały z rozbiórki we wskazane miejsce. 1.3.3.Pozycja kosztorysowa 27 jest ewidentnie rażąco niska, albowiem jest o 26,5 razy niższa od drugiej w kolejności najniższej ceny tej pozycji spośród 4 złożonych ofert. Cena Park M wynosi 204,93 zł/lcpl, ceny pozostałych oferentów to kolejno 5.433,12 zł, 6.000 zł i 9.375 zł. Wskazać również należy, że pozycja ta ma obejmować 1 komplet, a nie 1 sztukę, jak w przypadku koszy na śmieci i ławek. W 1 komplecie do demontażu Zamawiający wskazał „Rozbiórka pozostałych elementów małej architektury”, Zamawiający w opisie do projektu parku w pkt 5. opis prac rozbiórkowych i wyburzeniowych na str. 3 wskazał: „ W projekcie przewiduje się usunięcie: a) wszystkich obecnych elementów małej architektury, b) rozebranie ogrodzenia, za wyjątkiem zabytkowych fragmentów c) demontaż istniejącego oświetlenia, d) demontaż istniejącego placu zabaw”. Wobec powyższego Odwołujący wskazuje, że po przeprowadzeniu szczegółowej analizy kosztorysu ofertowego złożonego przez PARK M należy uznać, że wykonawca ten nie dokonał wyceny demontażu istniejącego placu zabaw, który to odnosi się do pozycji 27, jako rozbiórka pozostałych elementów, gdyż Zamawiający dla wszystkich innych wymienionych przez siebie w projekcie rozbiórek wskazał odpowiednie pozycje kosztorysowe, a jedynie rozbiórkę placu zabaw ujął jako pozostałe elementy w formie kompletu. Ponadto zauważyć należy, że PARK M w pozycji 27 kosztorysu, którą złożył do wyjaśnień jako pozycję szczegółową, wskazał, że w ramach tej pozycji przewidział jedynie 6 roboczogodzin na demontaż placu zabaw, czyli wszystkich urządzeń zabawowych obejmujących: 3 bujaki obetonowane w gruncie, 2 huśtawki dwuosobowe obetonowane w gruncie, 2 huśtawki wahadłowe obetonowane w gruncie, zestaw zabawowy oraz piaskownicę, w związku z czym brak jest jakiejkolwiek możliwości dokonania tej rozbiórki w ramach 6 godzin pracy jednej osoby, czy nawet 3 godzin pracy dwóch osób. 1.3.4.Pozycje kosztorysowe 25, 26 i 27, według wyjaśnień złożonych przez PARK M zostały potraktowane „jako jeden zakres (demontaż ławek, koszy oraz pozostałych elementów małej architektury) i na całość przewidujemy ok. 586,50 roboczogodzin oraz ok 1400 zł kosztów transportu we skazane miejsce". Wnioskować należy, że PARK M przewidział jedynie demontaż elementów, podczas gdy pozycje kosztorysowe dotyczą rozbiórki koszy i ławek w sposób umożliwiający ich użycie do ponownego montażu a nie tylko ich demontaż. Zamawiający w treści SIW Z w pkt 1.2.1.11 na stronie 2 napisał: Zamawiający zaznacza, że Wykonawca zobowiązany jest również do demontażu oraz wykonania renowacji (naprawa ubytków, malowanie itp.), a następnie do ponownego montażu zainstalowanych obecnie w parku 47 szt. ławek i 49 koszy” . Należy zaznaczyć, że ani w pozycji 25 ani 26 PARK M nie przewidział żadnych kosztów materiałów pomocniczych, tym samym nie przewidując renowacji ławek i koszy, ich odmalowania itp., a są to koszty stricte bezpośrednie. 1.3.5.Pozycja kosztorysowa 58 - W treści wyjaśnień PARK M napisał: pozycję tę wycenialiśmy łącznie z pozycjami 51 57. Ich suma to 147,25 zł. Kosztorys szczegółowy z tymi pozycjami zostaje załączony do wyjaśnień (zał. nr 1). .. ” Odwołujący wskazuje, że Zamawiający rozpisuje poszczególne pozycje w tym celu, że chce znać cenę za każdą pozycję, by móc dokonywać m.in. robót zamiennych itp. o czym wprost pisze w SIW Z. Z tego powodu nie jest możliwe ich dowolne łączenie. 1.3.6.Pozycja kosztorysowa 160 - „ Wykonanie wierceń o średnicy 25 cm i głębokości 2 m i 3 m” jest to kosztowa pozycja, której wartość została wyliczona na kwotę 26.880 zł netto, podczas gdy policzone są w tej cenie jedynie koszty materiału bez robocizny, co jest nieprawidłowe. Nie da się wykonać wierceń nie uwzględniając również robocizny, a w przypadku zmechanizowanego ich wykonywania przynajmniej pracy sprzętu. W tej pozycji policzony jest tylko materiał. 1.4.W Załączniku nr 10 - do wyjaśnień pozycji kosztorysowej 1 - „Wykonanie wierceń o średnicy 25 cm i głębokości 1 m” jest zawarta kosztowa pozycja, której wartość została wyliczona przez PARK M na kwotę 12.922 zł netto, podczas gdy policzone są w tej cenie jedynie koszty materiału bez robocizny, co jest irracjonalne. Nie da się wykonać wierceń nie uwzględniając również robocizny, a w przypadku zmechanizowanego ich wykonywania przynajmniej pracy sprzętu. W tej pozycji policzony jest tylko materiał. 1.5.W załączniku nr 8 - do wyjaśnień pozycji kosztorysowych 2 i 10 - dotyczących dostawy i montażu urządzeń siłowni zewnętrznej nie można odnieść się do poprawności wyjaśnień i załączonych szczegółowych kosztorysów w odniesieniu do dla tych dwóch pozycji, gdyż Park M dołączył ofertę Producenta ukrywając jednocześnie koszt transportu i koszt robocizny, który widnieje w ofercie Producenta. Ponadto w tych dwóch pozycjach skalkulowanych przez Park M brak kosztów transportu i nie sposób ocenić zgodności wysokości kosztów montażu, co jest o tyle ważne, że Producent wskazuje pisemnie, że w przypadku złożenia u niego zamówienia bez opcji montażu producenta uwzględnić należy koszt fundamentu z betonu, którego to kosztu brak jest we wskazanych dwóch pozycjach kosztorysu Park M. 1.6.W Załączniku nr 11 - do wyjaśnień pozycji kosztorysowych 43, 71, 87, 91 - wyjaśnienie PARK M jest następujące: „Pozycja ta została wyceniona łącznie z pozycją 42 . Ich suma to 200,50 zł. Kosztorys szczegółowy z tymi pozycjami zostaje załączony do wyjaśnień (zał. nr 11).** „Poz. 185 - Założono sposób pielęgnacji zgodnie z dokumentacją. Z naszego doświadczenia wynika, że w przypadku tej ilości drzew założony koszt pielęgnacji są odpowiedni. Dodatkowo chcielibyśmy poinformować, że nasza cena jednostkowa w tej pozycji biorąc pod uwagę oferty konkurencyjne jest ceną porównywalną (nie najniższą). ** Poz. 87 - pozycja ta została wyceniona łącznie z pozycją 85 i 86. Ich suma to 203,83 zł. Kosztorys szczegółowy z tymi pozycjami zostaje załączony do wyjaśnień (zał. nr 11). Poz. 91 — pozycja ta została wyceniona łącznie z pozycją 89 i 90. Ich suma 34,41 zł. Kosztorys szczegółowy z tymi pozycjami zostaje załączony do wyjaśnień (zał. nr 11). Dodatkowo chcielibyśmy poinformować, że nasza cena jednostkowa w tej pozycji biorąc pod uwagę oferty konkurencyjne jest ceną porównywalną (nie najniższą). Podobnie, jak już wcześniej wykazano, nie można traktować dwóch pozycji jako całość. Każda pozycja winna stanowić wycenę odrębnego zakresu prac. 1.7.W wyjaśnieniach PARK M odnośnie pozycji kosztorysowych nr 184 i 185 napisano, że „Poz. 184 — Założono sposób pielęgnacji zgodnie z dokumentacją. Z naszego doświadczenia wynika, że w przypadku tej wielkości terenu z tym rodzajem roślinności środki na pielęgnację są odpowiednie. Założono sposób pielęgnacji zgodnie z dokumentacją. ** „Poz. 185 - Założono sposób pielęgnacji zgodnie z dokumentacją. Z naszego doświadczenia wynika, że w przypadku tej ilości drzew założony koszt pielęgnacji są odpowiedni. Dodatkowo chcielibyśmy poinformować, że nasza cena jednostkowa w tej pozycji biorąc pod uwagę oferty konkurencyjne jest ceną porównywalną (nie najniższą). Powyższe nie jest żadnym wyjaśnieniem. Brak jakichkolwiek dowodów odnoszących się do nakładów pracy, kosztów, ilości i rodzaju materiałów, czynności logistyki itp. przy tak ważnym aspekcie jak pielęgnacja nasadzeń w tak długim wymaganym przez Zamawiającego okresie. Nie można opierać się tylko na doświadczeniu w odniesieniu do istotnych cenotwórczo pozycji. Pozycja 184 obejmuje prace, których wartość netto wynosi 181.021,50 zł, natomiast pozycja 185 obejmuje prace, których wartość netto wynosi 86.411,60 zł. Skoro w formularzu ofertowym PARK M nie wskazał, ani zakresu jaki zamierza powierzyć Podwykonawcom, ani nazw firm Podwykonawców, to przy przyjęciu, że Park M samodzielnie będzie realizować cały zakres prac należy wskazać, że nie zamieścił w wyjaśnieniach szczegółowej kalkulacji cen, czego wymagał i na co zwracał szczególną uwagę Zamawiający wzywając do złożenia „szczegółowego i jednoznacznego wyjaśnienia ceny oferty oraz złożenia dowodów dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny”, PARK M powinien był w zakresie tej pozycji złożyć dowody obejmujące zarówno ceny materiałów, jak i zestawienia robocizny oraz wszelkich kosztów ujmując w wyliczeniach wszystkie czynności wymagane przez Zamawiającego w ramach pielęgnacji nasadzeń. Jak wskazuje Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku KIO 1107/18 z dnia 19.06.2018 r. „Fakt, iż odwołujący posiada bogate doświadczenie na obszarze, gdzie posiada swoją siedzibę (PARK M jest firmą ze Starego Sącza), nie oznacza jednocześnie, że jest dostatecznie zorientowany w kosztach prowadzenia działalności i wykonywania usług na rynku, na którym zamierza świadczyć przedmiotowe zamówienie (...) Zarówno Krajowa Izba Odwoławcza jak i Sądy Okręgowe, w swoich orzeczeniach jednomyślnie stwierdzają, że to na wykonawcy spoczywa obowiązek wykazania, w tym z powołaniem się na dowody, że cena oferty nie jest rażąco niska, np. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 7 lutego 2018 r., sygn. akt KIO 131/18 Fakt wystosowania przez zamawiającego wezwania o udzielenie wyjaśnień w zakresie wyliczenia ceny rodzi po stronie wzywanego wykonawcy obowiązek wykazania, iż zaoferowania przez niego cena jest skalkulowana na rynkowym poziomie i nie ma cech ceny rażąco niskiej.” Również w wyroku dnia 25.04. 2016 r. KIO 482/16, KIO 484/16 Izba podzieliła to stanowisko, 1.8.W załączonych przez PARK M wyjaśnieniach zawarto spis cen materiałów bez jakichkolwiek dowodów, do złożenia których wzywał Zamawiający w treści wezwania do złożenia wyjaśnień. Dowód: Oferta PARKM, Wyjaśnienia z dnia 19.10.2018 r. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 SPIS MATERIAŁÓW BEZ DOWODÓW Jm geowłóknina 4zł/ m2 piasek 95zł/m3 piasek 60zł/m3 tłuczeń kamienny niesortowany 70 zł/t miał kamienny 80zł/t warstwa ścieralna z mieszanki kamienno-żwirowej 22,5zł/m2 cement portlandzki 35 zwykły bez dodatków 350zł/t mieszanka betonowa 265zł/m3 wykonanie wierceń o średnicy 25cm i głębokości 2m i 3m 1120zł/szt zawory wodne przelotowe proste o śr. nominalnej 50mm izolator przepływu typ BA 294 DN50 240zł/szt rura PE RC 67zł/m wentylator kanałowy o wydajności 70 m3/hp fi 100 205,12zł/szt m2 m3 m3 Latarnia parkowa - zgodna z dokumentacją 5200zł/kpl wykonanie wierceń o średnicy 25cm i głębokości 1m 36,4zł/szt Wykonanie posadzek, sufitów i ścian wewnętrznych komory technologicznej - materiał 23,45zł/m2 beton C30/37 265zł/m3 beton wodoszczelny 265zł/m3 t t m2 t m3 szt Łącznie w, pozycjach wskazanych przez Zamawiająceg oido wyjasniemRNC 8 600,64 24 661,19 2 652,88 78 251,06 2 411,55 52 173,00 3 951,42 371,00 26 880,00 szt m 240,00 20 682,90 szt Kpl szt 410,24 431 600,00 12 922,00 m2 1 532,46 m3 m3 1 332,86 4 853,92 18 warstwa piasku ze żwirem, zagęszczenie ręczne, grubość warstwy po zagęszczeniu 10cm 18,50zł/m2 Łącza cena powyższych materiałów m2 462,50 673 989,62 1.4.Mimo, że Zamawiający w wezwaniu do wyjaśnień (...) podkreśla, iż złożone wyjaśnienia maja uwzględniać w szczególności oprócz dowodów na możliwość ich zakupu, dostawy i montażu bądź wykonania za zaoferowane ceny, także opisów materiałów lub urządzeń dla oferowanego zakresu przedmiotowego zamówienia dotyczącego zaoferowanych a opisanych wyżej istotnych części składowych oferty z podaniem w szczególności ich na przykład producentów, typów lub modeli lub symboli katalogowych pozwalających na ich identyfikację i ocenę zgodności w stosunku do wymagań opisanych w SIWZ i jej załącznikach ”, PARK M nie wyjaśnił pochodzenia cen materiałów dla wszystkich pozycji, do wyjaśnienia których wezwał go Zamawiający. Wykonawcy zobligowani byli dołączyć do kosztorysów zestawienie materiałów. Zatem złożenie przez wykonawcę kosztorysu szczegółowego nie dowiodło Zamawiającemu realności przyjętych w kosztorysie cen materiałów. Dla materiałów, których łączna wartość wynosi 673.989,62 zł netto we wskazanych przez Zamawiającego pozycjach brak jest dowodów, faktur, ofert itp. wymaganych przez Zamawiającego. W ocenie Odwołującego, złożone przez PARK M wyjaśnienia w zakresie rażąco niskiejceny nie tylko nie odpowiadają w pełni zakresowi wezwania skierowanego przez Zamawiającego, są niepełne, ale też niespójne i niepoparte żadnymi dowodami, bądź też opisane selektywnie wraz ze wskazaniem ogólnikowego stwierdzenia, że w pozostałym zakresie cena została wyliczona prawidłowo. Ocena złożonych wyjaśnień nie pozostawia wątpliwości, że są one blankietowe, lakoniczne oraz wewnętrznie sprzeczne, co zostało wskazane powyżej. Ponadto w zakresie, w którym wykonawca podjął próbę wyjaśnienia - wyłącznie potwierdził, że skalkulowana przez niego cena jest rażąco niska. W wyroku KIO z dnia 19.06.2018 r. (KIO 1107/18) Izba wskazała, że: „Zarówno Krajowa Izba Odwoławcza jak i Sądy Okręgowe, w swoich orzeczeniach jednomyślnie stwierdzają, że to na wykonawcy spoczywa obowiązek wykazania, w tym z powołaniem się na dowody, że cena oferty nie jest rażąco niska, np. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 7 lutego 2018 r., sygn. akt KIO 131/18 ”(...) Fakt wystosowania przez zamawiającego wezwania o udzielenie wyjaśnień w zakresie wyliczenia ceny rodzi po stronie wzywanego wykonawcy obowiązek wykazania, iż zaoferowania przez niego cena jest skalkulowana na rynkowym poziomie i nie ma cech ceny rażąco niskiej. Wynika to wprost z art 90 ust. 2 ustawy P.z.p. Ustęp 1 wskazanego artykułu określa, jakież to okoliczności mogą wpłynąć na obniżenie ceny oferty,; przy czym wymieniony tam katalog nie ma charakteru zamkniętego. Wykonawca może i powinien powołać się na wszelkie czynniki pozwalające mu zaoferować cenę na niższym poziomie.", czy też wyrok z 2 lutego 2018 r. sygn. akt KIO 115/18 "Z przepisów art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp oraz art. 90 ust. 3 w związku z art. 90 ust. 1-2 ustawy Pzp wynika, iż odrzucenie oferty może nastąpić wyłącznie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego dotyczącego ceny oferty. Ponadto, zamawiający obowiązany jest odrzucić ofertę, jeżeli stwierdzi że zawiera ona rażąco niską cenę albo jeżeli wykonawca nie sprostał obowiązkowi wykazania, że jego oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny, w tym gdy w ogóle nie przedstawił wyjaśnień w tym zakresie. Przepisy ustawy Pzp nie zawierają definicji pojęcia rażąco niskiej ceny, jednakże w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej pod tym pojęciem rozumie się cenę nierealistyczną, nieadekwatną do zakresu i kosztów prac składających się na dany przedmiot zamówienia, zakładającą wykonanie zamówienia poniżej jego rzeczywistych kosztów i w takim sensie nie będącą ceną rynkową, tzn. generalnie nie występującą na rynku, na którym ceny wyznaczane są m.in. poprzez ogólną sytuację gospodarczą panującą w danej branży i jej otoczeniu biznesowym, postęp technologiczno-organizacyjny oraz obecność i funkcjonowanie uczciwej konkurencji podmiotów racjonalnie na nim działających etc. Cena rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia to cena odbiegająca od jego rzeczywistej wartości, a rzeczona różnica nie jest uzasadniona obiektywnymi względami pozwalającymi danemu wykonawcy bez strat i finansowania wykonania zamówienia z innych źródeł niż wynagrodzenie umowne, zamówienie to wykonać. Wyjaśnienia składane w trybie ort. 90 ustawy Pzp mają na celu wykazanie, iż oferta znacząco odbiegająca od cen pozostałych ofert lub szacowanych przez Zamawiającego kosztów, nadal jest ceną realną, umożliwiającą wykonanie zamówienia w warunkach rynkowych i z zyskiem. W związku z tym zdawkowe, ogólne i uniwersalnej natury wyjaśnienia nie stanowią podstawy do obalenia domniemania rażąco niskiej ceny.". Jednocześnie w wyroku z dnia 2 lutego 2016 r. (KIO 66/16) Krajowa Izba Odwoławcza wskazała, jakie są wymagania odnośnie sposobu i treści składania wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny oraz skutki uchybienia przez wezwanego wykonawcę temu obowiązkowi: „Ciężar wykazania zamawiającemu, że zaoferowana cena nie jest rażąco niska, spoczywa na wykonawcy Wykonawca składając wyjaśnienia odnoszące się do ceny swojej oferty, powinien wykazać, jakie obiektywne czynniki spowodowały możliwość obniżenia ceny oraz w jakim stopniu dzięki tym czynnikom cena została obniżona. Tym samym złożenie przez wykonawcę wyjaśnień ogólnikowych, niewiarygodnych, nierozpraszających wątpliwości zamawiającego jest równoznaczne w skutkach z brakiem złożenia wyjaśnień w ogóle. Nie chodzi, bowiem o złożenie jakichkolwiek wyjaśnień, lecz takich wyjaśnień, które w sposób niebudzący wątpliwości pozwalają na ocenę oferty pod względem zaoferowania rażąco niskiej ceny.”. Uzasadnienie niniejszego odwołania, wraz ze wskazaniem okoliczności relewantnych z punktu widzenia zastosowania przepisu art. 90 ust. 3 Pzp, potwierdza, że wykonawca PARK M nie sprostał obowiązkowi udowodnienia, że jego cena nie jest ceną rażąco niską - tak poprzez brak wyjaśnień części pozycji kosztorysowych, do wyjaśnienia których wezwał Zamawiający, jak również poprzez lakoniczne, ogólnikowe i przede wszystkim niepoparte dowodami udzielenie wyjaśnień w wybranym przez PARK M zakresie. Złożone wyjaśnienia, o ile w ogóle można przypisać im taki walor, w zaprezentowanej części potwierdzają wątpliwości Zamawiającego, co do zaoferowania przez PARK M ceny rażąco niskiej. 1.11.Tym samym PARK M nie udowodnił, że nie zaoferował w ofercie cen rażąco niskich, co powinno skutkować odrzuceniem jego oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp. Dowód: -Wezwanie Zamawiającego do wyjaśnień rażąco niskiej ceny z 11.10.2018 r. -Wyjaśnienia PARK M z 19.10.2018 r. Odwołujący kwestionuje poprawność dokonanego przez Zamawiającego wyboru oferty najkorzystniejszej również z uwagi na fakt, że PARK M nie wykazał spełnienia warunków udziału w postępowaniu w zakresie potencjału kadrowego w odniesieniu do kandydata proponowanego na stanowisko kierownika budowy w branży konstrukcyjno- budowlanej i kierownika robót drogowych 2.1.Zamawiający w pkt 5 SIWZ ppkt 1.3 wymagał wskazania kandydatów na opisane przez siebie stanowiska m. in. kierownika budowy i kierownika robót drogowych. W SIW Z Zamawiający posługuje się liczbą mnogą wymagając przedstawienia na opisane przez siebie stanowiska: "osób” 2.2.Żadne z postanowień SIW Z nie uprawniało wykonawców do wskazania tej samej osoby na różne stanowiska. Zatem Odwołujący wskazuje, że Zamawiający nie dopuścił w SIW Z łączenia stanowisk przez tą samą osobę. Gdyby dopuścić do rozumienia w ten sposób wymagania SIW Z, to jedna osoba mająca wszystkie wymagane SIW Z uprawnienia mogłaby spełnić warunek dotyczący całego potencjału kadrowego. 2.3.PARK M wskazał do pełnienia obu wskazanych wyżej stanowisk tego samego kandydata - pana S. . 2.4.Odwołujący wskazuje, że w pkt 1.3 SIW Z Zamawiający podkreślił, że: „Wykonawca musi posiadać zdolność techniczną lub zawodową pozwalającą na realizację zamówienia” Należy zwrócić uwagę, że zamówienie objęte postępowaniem dotyczy wykonania przedmiotu zamówienia z prawem opcji. W pierwszej kolejności przedmiotem realizacji są roboty drogowe, zatem jest to branża wiodąca obejmująca połowę zakresu robót objętego przetargiem W branży drogowej zawarty jest szeroki zakres prac dotyczący remontu schodów kamiennych oraz z nawierzchnią mineralną, wykonania nawierzchni z betonu asfaltowego w ilości 2.240 m2, nawierzchni mineralnych w ilości 1.431 m2, nawierzchni kamienno-żwirowych w ilości 2.108 m2, które stanowią bardzo specjalistyczne nawierzchnie wymagające stricte wiedzy z branży drogowej. Z tego powodu wymóg Zamawiającego dotyczący odrębnej osoby przeznaczonej na stanowisko kierownika w specjalności drogowej. 2.5.Treść SIW Z nie wskazuje, aby Zamawiający dopuszczał do łączenia stanowisk przez jedną osobę, wobec czego nie można takiej możliwości domniemywać. Treść warunku wprost wskazuje, że Zamawiający oczekiwał wykazania dysponowaniem odrębnymi osobami do pełnienia funkcji kierownika w każdej ze wskazanych specjalności. W odniesieniu do powyższego, w ocenie Odwołującego, zasadnym jest zacytowanie wyroku KIO z dnia 10.08.2017 r. (KI01595/17), w którym Izba wypowiedziała się w zakresie domniemywania możliwości łączenia funkcji poszczególnych wymaganych przez Zamawiającego osób, w sytuacji, gdy treść SIW Z nie zawiera w tym zakresie wprost wyartykułowanego zakazu: „Przechodząc do analizy treści postanowień SIW Z w zakresie wykazania spełniania warunków udziału w postępowaniu podkreślić należy, iż Zamawiający w zakresie potrzeby wykazania dysponowania określonymi osobami posiadającymi odpowiednie kwalifikacje zawodowe postawił w rozdziale 10 ust. 1 pkt 3b wymóg, aby wykonawca wykazał między innymi osoby na funkcję Kierownika Zespołu Nadzoru - Inspektora nadzoru robót drogowych oraz osobę na stanowisko Inspektora nadzoru na drogowych obiektach inżynierskich. Dla obu z tych funkcji postawił osobne wymagania, które już w oparciu o postawione wymagania wskazywały na to, ze winny to być dwie różne osoby. Dodać należy także, iż Zamawiający opisując wymagania wobec osób dopuścił tylko łączenie funkcji Inspektora nadzoru robót telekomunikacyjnych i Inspektora nadzoru robót elektroenergetycznych. Wobec powyższego, w dniu 19.07.2017 r. Odwołujący został wezwany zgodnie z art. 26 ust 3 do przedstawienia nowego wykazu osób potwierdzającego dysponowanie jedną osobą w funkcji Inspektora nadzoru robót drogowych oraz drugą osobą w funkcji Inspektora nadzoru na drogowych obiektach inżynierskich. W dniu 20.07.2017 r. do Zamawiającego wpłynęło pismo, w którym Odwołujący podał, że w SIW Z nie ma zapisu, który nie dopuszczał by łączenia ww. funkcji oraz nie ma zapisu, który dopuszczał tylko łączenie Inspektora nadzoru robót telekomunikacyjnych i Inspektor nadzoru robót elektroenergetycznych. W zakresie niewykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie dysponowania ww. osobami, Izba uznaje opisany przez Zamawiającego wymóg za tyle w jednoznaczny, iż nie powinien budzić wątpliwości profesjonalnego wykonawcy. Niewątpliwym jest, że brak jest w SIW Z wyraźnego zakazu łączenia, aby jedna i ta sama osoba pełniła funkcję Inspektora nadzoru robót drogowych z funkcją Inspektora nadzoru na drogowych obiektach inżynierskich. Jednakże podkreślić należy, że SIW Z nie jest dokumentem mającym zawierającym nakazy czy zakazy Zamawiającego, ale jest dokumentem wskazującym oczekiwania zamawiającego w zakresie spełniania warunków podmiotowych i przedmiotowych przez wykonawców. Treść postanowień SIW Z podlega wykładni językowej, a ta jednoznacznie, zdaniem Izby wskazuje, iż ww. funkcje inspektorów winny pełnić dwie osoby posiadające wymagane kwalifikacje. Wśród wykonawców niezasadnie utrzymywany jest pogląd, iż "wszelkie niejasne, nieprecyzyjne wymogi SIW Z nie mogą wpływać negatywnie na sytuację wykonawcy w postępowaniu i winny być interpretowane na korzyść wykonawców." Postępowanie o udzielenie zamówienia to postępowanie, w którym biorą udział profesjonaliści, do których obowiązuje tzw. podwyższona staranność. Na ta kwestię zwrócił uwagę Sąd Najwyższy, który w wyroku z dnia z 5 czerwca 2014 r. sygn. akt IV CSK 626/2013, uznał, że tracą na ostrości prezentowane poglądy, które opierały się na założeniu, że ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień SIW Z powinna bowiem ponieść strona, która ten SIW Z zredagowała, czyli Zamawiający. Sąd Najwyższy w związku z tym w sposób odmienny ocenił pogląd, że zadawanie pytań zwykło się uważać jedynie za uprawnienie wykonawcy Z literalnego brzmienia przepisu art. 38 Pzp wynika bowiem, że wykonawca może skierować zapytanie o wyjaśnienie treści SIW Z, lecz wcale nie musi tego robić. SN wskazał na znaczenie art. 38 Pzp w kontekście przepisów Kodeksu cywilnego wyznaczających ogólne reguły wykonywania zobowiązań. Zgodnie z ww. wyrokiem SN art. 38 Pzp w związku z art. 354§ 2 k.c. w okolicznościach konkretnego zamówienia publicznego nie tylko daje wykonawcy uprawnienie, ale także nakłada na niego obowiązek zwrócenia się do Zamawiającego o wyjaśnienie treści SIW Z. Zaniechanie tej powinności może być podstawą zarzucenia wykonawcy niedochowania należytej staranności wymaganej od przedsiębiorcy przez art. 355 § 2 kc., Sąd wskazał także, że od profesjonalisty w danej dziedzinie uzasadnione jest wymaganie większej staranności niż od innych uczestników rynku, a to skutkuje potrzebą zwrócenia się do Zamawiającego o udzielenie potrzebnych interpretacji postanowień SIW Z celem przygotowania poprawnej oferty 2.6.Biorąc pod uwagę powyższe. PARK M nie miał uprawnień do wskazania jednej osoby na oba stanowiska i w konsekwencji nie wykazał spełnienia warunków udziału w postępowaniu, co powinno skutkować wykluczeniem go z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 12 Pzp. Odwołujący wnosi o przeprowadzenie dowodów z dokumentacji postępowania powołanej w odwołaniu oraz o uwzględnienie odwołania, zgodnie z zarzutami i argumentacją podniesioną w odwołaniu. Odpowiedź na odwołanie z dnia 30 stycznia 2019r. Działając w oparciu o art. 186 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity: Dziennik Ustaw z 2018r., poz. 1986 z późn. zm.), dalej w skrócie ustawa Pzp, w imieniu Zamawiającego wnoszę o: 1.oddalenie w całości odwołania wniesionego przez Garden Designers D. i Wspólnicy s.j., ul. Grenadierów 13/1; 20331 Lublin, 2.zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Zamawiający informuje ponadto, iż mimo stosownego zawiadomienia, po Stronie Odwołującego, nikt nie przyłączył się do postępowania odwoławczego. Natomiast po stronie Zamawiającego do postępowania odwoławczego przystąpił Wykonawca, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą, tj. Park M Poland Sp. z o.o. ul. Piaski 12, 33-340 Stary Sącz oraz Firma FLORA Sp. z o.o. sp. k, ul. Siwka 40, 31-588 Kraków. Uzasadnienie Odwołujący wnosząc odwołanie dnia 30 stycznia 2019r. wskazuje, iż niezgodne z przepisami ustawy PZP czynności Zamawiającego polegają na: 1)nieuprawnionym wyborze jako oferty najkorzystniejszej oferty złożonej przez PARK M Poland Sp. z o.o. (PARK M), która winna być odrzucona ze względu na niespełnienie wymagań określonych przez Zamawiającego w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, 2)zaniechaniu odrzucenia oferty złożonej przez PARK M mimo, że nie wykazał on że cena jej oferty nie jest rażąco niska, 3)zaniechaniu wykluczenia firmy PARK M z postępowania, mimo że wykonawca ten nie spełnił warunków określonych w SIWZ, 4)zaniechaniu wyboru oferty złożonej przez Odwołującego mimo, że oferta ta jako jedyna spełnia wszystkie wymagania SIWZ i wykonawca nie podlega wykluczeniu z postępowania oraz spełnia wszystkie warunki określone w SIWZ. Wykonawca zarzuca Zamawiającemu, iż dokonując czynności oceny spełnienia warunków udziału w postępowaniu, badania i oceny ofert oraz wyboru oferty najkorzystniejszej naruszył w sposób rażący przepisy ustawy prawo zamówień publicznych, a w szczególności: 1)art. 7 ust, 1 ustawy PZP poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji i przejrzystości, 2)art. 7 ust. 3 ustawy PZP poprzez, niedokonanie wyboru wykonawcy zgodnie z przepisami ustawy, 3)art. 91 ust. 1 w związku z art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy PZP poprzez wybór oferty rzekomo najkorzystniejszej, mimo że treść oferty złożonej przez PARK M nie odpowiada treści SIVVZ, 4)art. 89 ust 1 pkt 4 oraz art. 90 ust 3 ustawy PZP poprzez zaniechanie odrzucenia oferty PARK M, mimo iż oferta ta zawiera rażąco niską cenę lub koszt oraz poprzez przyjęcie odpowiedzi PARK M za wyjaśnienie rażąco niskiej ceny, mimo że włożonych przez PARK M dokumentów w istocie nie można uznać za wyjaśnienia z dołączonymi dowodami, 5)art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy PZP poprzez przyjęcie, że dokumenty załączone przez firmę FLORA wykazują spełnienie warunku dotyczącego potencjału kadrowego, mimo że w istocie dokumenty te nie potwierdzają spełnienia tego warunku. 6)Art. 91 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wyboru oferty Odwołującego, która winna być uznana za najkorzystniejszą. Zdaniem Zamawiającego przedstawione w odwołaniu zarzuty są chybione, a ich uzasadnienie nie znajduje oparcia w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, dlatego też odwołanie winno zostać w całości oddalone. Poniżej Zamawiający przedstawia odniesienie do poszczególnych zarzutów Odwołującego, które w całości uznaje za niezasadne. Odnosząc się do wyżej wyszczególnionych zarzutów, Zamawiający wskazuje odpowiednio poniżej, iż: 1. Kwestia rażąco niskiej ceny w ofercie firmy PARK M Poland Sp. z o.o., ul. Piaski 12, 33-340 Stary Sącz W ocenie Zamawiającego złożone przez Wykonawcę PARK M Poland Sp. z o.o., ul. Piaski 12, 33-340 Stary Sącz (dalej w skrócie PARK M), wyjaśnienia wraz z załączonymi dowodami, wskazują jednoznacznie i dokumentują niezbicie, że określone pozycje kosztorysu, o które zostało skierowane wezwanie, nie są rażąco niskie. Jednocześnie należy podnieść, że wartość oferty nie przekracza różnicy 30% w stosunku do kosztorysu inwestorskiego, ani w stosunku do średniej wartości ofert, a tym samym nie było obowiązku badania aspektu rażąco niskiej ceny. Niemniej jednak Zamawiający, działając z należytą starannością, podjął decyzję o wezwaniu do wyjaśnienia niektórych elementów składowych ceny oferty, aby upewnić się, iż wartości tych pozycji są realne i prawidłowo skalkulowane, gdyż szacunek dokonany w kosztorysie inwestorskim dla tych składowych wartości był wyższy o ponad 30%. Skierowanie wezwania miało na celu jedynie potwierdzenie, że pozycje te zostały skalkulowane prawidłowo i stanowią one realne wartości rynkowe, a w konsekwencji ryczałtowa cena oferty jest realną ceną rynkową. Prawidłowość działania Zamawiającego znajduje swoje potwierdzenie w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt KIO 1391/17 z dnia 10 sierpnia 2017r., w którym orzekła, że: „Warunkiem wystosowania wezwania na podstawie art. 90 ust. 1 p.z.p. jest to, czy Zamawiający w toku badania i oceny oferty wykonawcy powziął wątpliwości co do realności zaoferowanej ceny, kosztu lub istotnej części składowej. Odmiennie sytuacja przedstawia się na gruncie art. 90 ust. 1a p.z.p., którego zaniechanie zastosowania przez Zamawiającego, w przypadku wystąpienia określonych w nim przesłanek, może stanowić podstawę do formułowania zarzutu. Wystosowanie wezwania na podstawie art. 90 ust. 1 p.z.p. stanowi jednak uprawnienie Zamawiającego polegające na tym, że dopiero w przypadku powzięcia przez niego wątpliwości co do zaoferowanej ceny, zwraca się do wykonawcy do przedłożenie stosownych wyjaśnień". Ponadto należy nadmienić, iż: „Przesłanki określone w art. 90 ust. 1a p.z.p. dotyczą całkowitej ceny oferty, a nie ceny jej części składowych" (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt KIO 1944/18 z dnia 19 października 2018r.). Zamawiający podkreśla, iż treść odpowiedzi Wykonawcy na skierowane wezwanie jest precyzyjna i kompletna. Odnosi się ona do wyjaśnienia wszystkich pozycji, które zostały wyszczególnione w wezwaniu, a Wykonawca przedstawił szczegółowe wyjaśnienie wyszczególnionych elementów składowych ceny oferty wraz ze stosownymi dowodami. Ponadto przedłożył między innymi oferty dostawców materiałów i podstawy kalkulacji kosztów. Wyjaśnienia są szczegółowe, jednoznaczne i należycie udokumentowane, co przy uwzględnieniu dodatkowo faktu, iż wartość sumaryczna oferty odpowiada wartości szacowanej przez Zamawiającego, nie daje żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności i realności wartości cen poszczególnych pozycji. Tym bardziej na prawidłową ocenę powyższego zasługuje fakt, iż ceny jednostkowe w ofercie nie przesądzają o istnieniu rażąco niskiej ceny, lecz decyduje o tym dopiero wartość całkowita przedmiotu zamówienia. Na potwierdzenie tego warto przytoczyć wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu o sygn. akt X Ga 127/08 z dnia 4 czerwca 2008r., stwierdzającego, iż „ani przepisy p.z.p., ani przepisy unijne, czy też orzecznictwo zarówno krajowe, jak i ETS nie wykształciło definicji pojęcia "rażąco niska cena". Niemniej jednak kwestia rażąco niskiej ceny podlegająca rozstrzygnięciu w oparciu o kryteria wskazane w art. 90 ust. 1 p.z.p. znalazła uregulowanie ustawowe w powołanym przepisie. Właściwie to zamawiający na etapie wstępnego badania ofert ocenia, czy w jego przekonaniu cena przedstawiona w ofercie nie nosi takiego charakteru. W czasie tego wstępnego badania, w którym pod uwagę należy brać co do zasady całkowitą cenę za przedmiot zamówienia, a nie poszczególne pozycje, czy składniki ceny". Zasadnym jest przytoczenie również wyroku Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt KIO 2361/17 z dnia 24 listopada 2017r. wskazującego, iż „W przypadku ceny ryczałtowej za wykonanie zamówienia, wykonawca zobowiązany jest tylko ująć wszystkie koszty związane z realizacją zamówienia, a ustalona kwota wynagrodzenia za wykonanie zamówienia jest niezmienna. Ponadto, przy wynagrodzeniu ryczałtowym, w kontekście wymogów wynikających z legalnej definicji ceny, nie jest więc ważna struktura wewnętrzna ceny. tj. ceny jednostkowe (bo wynagrodzenie jest jedno i z góry określone wartością jednej ceny ryczałtowej, którą zamawiający ma zapłacić wykonawcy). Przy cenie ryczałtowej załączone do oferty kosztorysy, czy formularze cenowe mają tylko charakter informacyjny i jeśli nic innego nie wynika z treści SIW Z, wykonawcy mogą swobodnie przenosić koszty pomiędzy pozycjami kosztorysu/formularza cenowego. Ponadto, aby mówić o cenie rażąco niskiej, należy brać pod uwagę całkowitą cenę za wykonanie przedmiotu zamówienia, a nie cenę za wykonanie danego elementu zamówienia." Należy wskazać także, iż Wykonawcy w przypadku poszczególnych składników oferty mogą bazować na rabatach, upustach od dostawców, bądź samodzielnie dysponować częścią z posiadanych materiałów, co może wpływać na obniżenie cen poszczególnych pozycji. Zaznaczyć przy tym trzeba, iż przywoływane przez Odwołującego pozycje kosztorysowe nr 25, 26 i 27 zostały skalkulowane indywidualnie, a nie według KNR, co dopuszcza Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego, obliczania planowanych kosztów prac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych określonych w programie funkcjonalno-użytkowym. Przy ustalaniu jednostkowych nakładów rzeczowych należy stosować w kolejności: 1) analizę indywidualną; 2) kosztorysowe normy nakładów rzeczowych określone w odpowiednich katalogach oraz metodę interpolacji i ekstrapolacji, przy wykorzystaniu wielkości określonych w katalogach. Przywołane rozporządzenie nie określa, że w przypadku analizy indywidualnej, obligatoryjnie należy stosować rozbicie na poszczególne składniki- robociznę, materiały, prace sprzętu. Wykonawca bazując na wiedzy i doświadczeniu zawodowym, jak także długoletniej praktyce budowlanej, wycenia pozycję indywidualnie w całości. Nie ma zatem kluczowego znaczenia dla wartości określonej pozycji, czy wykonawca podał koszty robocizny, czy koszty sprzętu, czy koszty materiałów, gdyż kosztorysowa cena wskazanych pozycji nie została uznana przez Zamawiającego jako rażąco niską, zaś ewentualne pomylenie wpisania wartości w pozycji R/M/S nie ma żadnego istotnego znaczenia dla wyliczenia wartości danej pozycji (sporządzając kosztorys ofertowy Wykonawca ręcznie wpisuje pozycje w komórkach R/M/S, poszczególne składniki nie są wczytywane automatycznie z Katalogu Nakładów Rzeczowych). Należy wskazać, że przedłożone wyjaśnienia Wykonawcy są dla Zamawiającego wystarczające, aby na podstawie wiedzy i doświadczenia uznać, że są racjonalne i poprawne. Co więcej, pozycje te dotyczą rozbiórki elementów małej architektury do ponownego montażu z wywozem, więc trudno mówić w takim wypadku o robotach zamiennych - z prac tych Zamawiający nie może zrezygnować z uwagi na zakres prac projektowych, technologiczną kolejność wykonywania prac oraz zasady sztuki budowlanej (część elementów małej architektury należy zdemontować na czas realizacji robót budowlanych z uwagi na konieczność wykonania nawierzchni wraz z podbudowami, część elementów małej architektury zmienia lokalizację, zgodnie z projektem). W przypadku rozliczania robót zaniechanych podstawą jest kosztorys ofertowy, w którym poszczególne pozycje są określone i przyjęte przez Zamawiającego w całości (bez rozbicia na koszty R/M/S). Podobna sytuacja ma miejsce w poz. 58, jak także w poz. 160 kosztorysu, gdzie Wykonawca Park M również skalkulował indywidualnie wartość. Reasumując, ewentualne nieścisłości Wykonawcy przy właściwym wypełnieniu pozycji wyceny indywidualnej (R/M/S) nie mają wpływu na jej końcową wartość, gdyż tak jak wskazano powyżej, wycena ma charakter analizy własnej. W załączniku nr 8 do wyjaśnień koszt montażu oraz dostawy urządzeń siłowni został zawarty w cenie oferty dostawcy urządzeń, poza tym czynnik M (materiały), w pozycjach nr 2 i 10 kosztorysu jest wyższy niż przedstawiona oferta dostawcy, a więc zawiera koszt pośrednie, do których zaliczyć można wykonanie fundamentów. Tym bardziej, że pozycje te zostały skalkulowane indywidualnie. Nieprawidłowości wymieniane przez Odwołującego w załączniku nr 11 w szczególności kwestia pielęgnacji zieleni są błędnie sformułowane, z uwagi na fakt iż wskazany załącznik nr 11 dotyczy fontanny, a nie zieleni. Odnosząc się zaś do zarzutu w zakresie pozycji nr 184 i 185 kosztorysu zieleni, uznać należy - uwzględniając znajomość rynku przez Zamawiającego i biorąc pod uwagę faktyczne doświadczenie Park M w pracach ogrodniczych za wartości realne, tym bardziej iż w ocenie Zamawiającego Odwołujący nie posiada doświadczenia w pracach pielęgnacyjnych zieleni. Zamawiający zauważa, iż w wielu organizowanych postępowaniach przetargowych, których zakres obejmuje wyłącznie nasadzenia zieleni wraz z ich pielęgnacją stosuje zapis „ Wartość pielęgnacji nie może być mniejsza niż 10% lub 15% sumarycznej wartości oferowanej ceny”. Park M zastosował w swoich wyliczeniach powyższe zalecenie Zamawiającego, biorąc pod uwagę jego doświadczenie, wieloletnią współpracę i czynny udział w postępowaniach przetargowych z zakresu nasadzeń i pielęgnacji zieleni. Dlatego też należy zauważyć, że PARK M przyjął uśrednioną wartość pielęgnacji na poziomie 15% ceny oferowanego materiału nasadzeniowego (na drzewa 23% a zieleń niska 12%). W ocenie Zamawiającego złożone wyjaśnienia wraz z dowodami jednoznacznie wskazują, iż wyłoniony w postępowaniu Wykonawca - PARK M jest w stanie zrealizować zamówienie z należytą starannością i zgodnie z wymaganiami wynikającymi z treści SIW Z za zaoferowaną cenę. Potwierdzają one, że zaoferowana cena, jak i jej poszczególne elementy składowe, są realne i stanowią aktualne odniesienie do cen rynkowych, a Wykonawca udowodnił, iż cena jego oferty i jej składowe nie może zostać uznana za rażąco niską. Ponadto Zamawiający pragnie zauważyć, iż wnioski o wyjaśnienie elementów ceny oferty kierowane były do wszystkich Wykonawców uczestniczących w postępowaniu, w tym także do Odwołującego. Dokonane ich oceny i analizy prowadzą do wniosku, iż niektóre z pozycji były wyceniane w oparciu o własne kalkulacje oraz doświadczenia, a wyjaśnienia w tym zakresie były uwzględniane w przypadku każdego z Wykonawców analogicznie, czym zachowano w przypadku tej oceny równe traktowanie Wykonawców. Na marginesie należy zauważyć, iż również w wyjaśnieniach Odwołującego nie wszystkie pozycje kosztorysowe wymieniane w wezwaniu o wyjaśnienie poszczególnych składników cenotwórczych zostały szczegółowo określone. Przykładowo połączono pozycje w ramach danego działu, np. w poz. 184 i 185 w branży zieleni, a przez to nie zostało wprost wykazane, co zostało ujęte w ofercie w tych pozycjach. Wyjaśnienia zostały przyjęte przez Zamawiającego na podstawie deklarowanego doświadczenia firmy Garden Designers oraz wiedzy własnej Zamawiającego, jak i wzajemnego porównania ofert i wyjaśnień złożonych w niniejszym postępowaniu przez Wykonawców. Opierając się na analogicznych założeniach i wiedzy przyjęto, a w konsekwencji uznano za prawidłowe wyjaśnienia wszystkich wzywanych Wykonawców do wyjaśnienia rażąco niskiej ceny. Zamawiający zauważa, iż Odwołujący nie przedstawił żadnego dowodu, na poparcie swoich twierdzeń, jedynie przypuszczenia. W uzasadnieniu odwołania posługuje się ogólnikami nie wykazując rzeczowej argumentacji. Dlatego też, zważywszy na materiał zgromadzony w dokumentacji postępowania, jak i powyższe jego uzasadnienie, ten zarzut należy oddalić. 2. Kwestia spełnienia warunku udziału w postępowaniu dotyczącego potencjału kadrowego w odniesieniu do jednej osoby wskazanej do pełnienia funkcji kierownika budowy w branży konstrukcyjno- budowlanej i branży drogowej. W ocenie Zamawiającego przedstawienie jednej osoby przewidzianej do pełnienia funkcji kierownika budowy w branży konstrukcyjno-budowlanej i branży drogowej jest dopuszczalne, a w efekcie skutkuje spełnieniem warunku udziału w postępowaniu w wymaganym zakresie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż treść SIW Z była jednoznaczna i nie zawierała nakazu wykazania się dysponowaniem konkretną liczbą osób, a wskazywała jedynie na konieczność posiadania zdolności technicznej lub zawodowej pozwalającej na realizację zamówienia poprzez wykazanie się dysponowaniem osobami zdolnymi do realizacji zamówienia w zakresie pięciu funkcji. Zamawiający nie przewidział zakazu łączenia tych funkcji. Z żadnego również przepisu powszechnie obowiązującego prawa nie wynika ten zakaz. W związku z tym, dokonana przez Odwołującego przeciwna interpretacja jest bezpodstawna i nie zasługuje na uwzględnienie. Znikąd nie wynika to, iż Zamawiający oczekiwał wykazania dysponowania odrębnymi osobami do pełnienia funkcji kierownika w każdej ze wskazanych specjalności. Wywodzenie takich domniemań jest całkowicie bezpodstawne. W tym miejscu przytoczyć należy wyrok Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt KIO 1396/14 z dnia 18 lipca 2014r.: „w odniesieniu zaś do Zespołu Zmiennego Inżyniera, brak było zakazu łączenia funkcji np. inspektora nadzoru różnych branż przez jedną osobą posiadającą odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje. Funkcję inspektora nadzoru specjalności drogowej przystępujący połączył z funkcją inspektora nadzoru branży konstrukcyjno-budowlanej. Izba uwzględniła stanowisko przystępującego, że tę pozycję wycenił on łącznie z funkcją inspektora specjalność konstrukcyjnobudowlanej, gdyż wymienione nadzory zamierza powierzyć jednej i tej samej osobie dysponującej stosownymi uprawnieniami, czego SIWZ nie wyłączało”. Potwierdzeniem prawidłowości twierdzeń i stanowiska Zamawiającego jest również wyrok Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt KIO 1011/16 z dnia 29 czerwca 2016r.: „Zamawiający opisując sposób dokonywania oceny spełniania warunku udziału w postępowaniu nie użył słowa „łącznie", ani nie przewidział zakazu łączenia funkcji operatora urządzenia do aplikacji i osoby uprawnionej do kierowania ruchem drogowym. Z żadnego przepisu obowiązującego prawa również nie wynika zakaz łączenia tych funkcji. W świetle powyższego w ocenie Izby treść SIW Z była jednoznaczna i nie zawierała nakazu wykazania się dysponowaniem minimum 4 osobami po dwie na każdą z przewidzianych przez zamawiającego funkcji. Przeciwna interpretacja nie wynika wprost z treści SIW Z. W tej sytuacji brak było podstaw do uznania, że przystępujący, który wykazał trzy osoby, w tym jedną zarówno jako osobę do kierowania ruchem jak i operatora malowarki nie wykazał spełnienia warunków udziału w postępowaniu." Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, iż przytoczony przez Odwołującego się wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 10 sierpnia 2017r. sygn. akt: KIO 1595/17 odnosi się do zupełnie odmiennego stanu faktycznego, a w związku z tym nie może znaleźć odzwierciedlenia w przedmiotowym stanie faktycznym. W dalszej kolejności wskazać należy, iż użyte przez Zamawiającego w SIW Z sformułowanie „osób" miało i ma na celu, zgodnie z zasadą wykładni mieszanej przepisów prawa, tj. literalnej, funkcjonalnej i celowościowej, jedynie wskazanie liczby mnogiej odnoszącej się do funkcji jakie miały być pełnione w ramach zamówienia. Jak wskazuje Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 22 września 2016r. sygn. akt: KIO 1642/16 „Dokonując wykładni, będących istotą sporu postanowień SIW Z, nie można tylko i jedynie ograniczać się do ich literalnej ich wykładni. Powyższe wynika nie tylko z treści art. 65 § 1 ustawy z 1964 r. Kodeks cywilny ale również z ogólnych reguł wykładni, czy to przepisów prawa, czy też oświadczeń woli. Obecnie panująca tendencja w ramach wykładni przepisów prawa skłania bowiem do stosowania metody mieszanej, w tym ze szczególnym uwzględnieniem metod wykładni celowościowej i funkcjonalnej. " Należy również zaznaczyć, iż Zamawiający jednoznacznie w swoich postępowaniach określa brak możliwość łączenia stanowisk przez tą samą osobę poprzez zawarcie zapisu: „Zamawiający informuje, iż nie dopuszcza możliwości łączenia funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego w powyższych branżach, pomimo posiadania przez jedną osobę stosownych uprawnień w tym zakresie (nie dopuszcza możliwości łączenia stanowisk przez tą samą osobę)." Taka jest dotychczasowa praktyka i zwyczaj Zamawiającego co ma istotne znaczenie przy dokonywaniu ewentualnej interpretacji zapisów SIWZ. Potwierdza to wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 26 maja 2017r, sygn. akt: I ACa 92/16 stanowiący, iż „Zgodnie z art. 65 § 1 k.c., oprócz kontekstu językowego, przy interpretacji oświadczenia woli powinno się brać pod uwagę także okoliczności złożenia oświadczenia woli, czyli tzw. kontekst sytuacyjny, na który składają się w szczególności dotychczasowe doświadczenia stron, ich status, przebieg negocjacji. Zatem istotnym argumentem dla wykładni postanowień umowy jest też praktyka między stronami", wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 września 2018r. sygn. akt: I ACa 214/18 zgodnie z którym „Przy wykładni oświadczenia woli należy - poza kontekstem językowym - brać pod uwagę także okoliczności złożenia oświadczenia woli, czyli tzw. kontekst sytuacyjny (art. 65 1 k.c.). Obejmuje on w szczególności przebieg negocjacji dotychczasowe doświadczenie stron i ich status (wyrażający się, np. prowadzeniem działalności gospodarczej). Niezależnie od tego z art. 65 § 2 k.c. wynika nakaz kierowania się przy wykładni umowy jej celem. Nie jest konieczne, aby był to cel uzgodniony przez strony, wystarczy - przez analogię do art. 491 § 2, art. 492 i 493 k.c. - cel zamierzony przez jedną stronę, który jest wiadomy drugiej.", wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 stycznia 2018r. sygn. akt: I ACa 745/17 wedle którego „Zarówno zasady współżycia społecznego, jak też ustalone zwyczaje (stanowiące zewnętrzne, zobiektywizowane kryteria) - pełniąc rolę interpretacyjną - pozwalają na usunięcie ewentualnych wątpliwości i niejasności, jakie mogą powstać w odniesieniu do treści oświadczenia woli. Ustalone zwyczaje odnoszą się do typowych zachowań osób dokonujących czynności prawnych, związanych również ze sposobem zawarcia umowy czy wykonania jej postanowień. Ze swej istoty funkcjonują one na pewnym obszarze lub w grupie społecznej w czasie dokonywania czynności", oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2017r. sygn. akt V CSK 131/17 stanowiący, iż „Oświadczenie woli podlega ocenie z zastosowaniem reguł z art. 65 § 1 k.c., to znaczy należy je tłumaczyć tak, jak tego wymagają zasady współżycia społecznego i ustalone zwyczaje, ze względu na okoliczności, w których zostało złożone.” W konsekwencji Zamawiający uznaje, iż brak jednoznacznego zakazu w tej kwestii daje Wykonawcy również możliwość skorzystania z jednej osoby do dwóch stanowisk, bądź innej konfiguracji liczby osób przewidzianych do realizacji zamówienia, przy uwzględnieniu faktu, iż zostanie wykazane łączne spełnienie wymagań opisanych w warunkach. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, iż zgodnie z jednolicie obowiązującą w zamówieniach publicznych zasadą, wszelkie wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść Wykonawcy. Na potwierdzenie tego przywołać należy Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 9 listopada 2012r. sygn.. akt: KIO 2332/12 stanowiący, iż „sprzeczności w postanowieniach SIWZ i w ich wyniku powstające wątpliwości winny być interpretowane na korzyść wykonawcy”. Dlatego też, w ocenie Zamawiającego Park M mógł przewidzieć jedną osobę na oba stanowiska, a w konsekwencji wykazał spełnienie warunku udziału w postępowaniu. Tym samym takie wykazanie spełnienia warunku udziału nie może skutkować wykluczeniem go z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy PZP. W przypadku tego zarzutu Odwołujący nie przywołuje żadnych dowodów na jego poparcie, co czyni go zupełnie bezpodstawnym i w żadnej mierze nie pozwala uznać za zasadny. Dlatego też. także i ten zarzut nie może być uwzględniony, a tym samym należy go oddalić. W świetle powyższego, w ocenie Zamawiającego, bezwzględnie zachodzą przesłanki dla oddalenia w całości odwołania Wykonawcy Garden Designers D. i Wspólnicy spółka jawna z siedzibą w Lublinie. Mając na uwadze przedstawioną argumentację oraz stan faktyczny wynikający z dokumentacji niniejszej sprawy, jak również obowiązujące przepisy, Zamawiający wnosi jak w petitem niniejszej odpowiedzi o oddalenie odwołania w całości. Przystępujący po stronie zamawiającego pismem z dnia 12 lutego 2019 roku przedstawił stanowisko w sprawie, popierając zamawiającego jak poniżej. W ocenie Przystępującego zarzut rażąco niskich cen jednostkowych nie zasługuje na uwzględnienie i jest całkowicie chybiony zarówno co do zasady (odnośnie czego Przystępujący rozwinie swoje stanowisko ustnie podczas rozprawy) jak i co do wysokości. Przede wszystkim Przystępujący pragnie podkreślić, że w przypadku ceny ryczałtowej za cały przedmiot zamówienia lub jego wyszczególnione części zarzut rażąco niskich cen jednostkowych może zostać uznany za zasadny tylko wtedy, gdy poszczególne, znacząco niższe ceny jednostkowe pojedynczych towarów lub usług powodują, że cena za cały przedmiot umowy (albo jego część) jest ceną rażąco niską — co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Ponadto Przystępujący w sposób szczegółowy i wyczerpujący ustosunkował się do wezwania Zamawiającego w przedmiocie badania niskich cen pojedynczych pozycji kosztorysowych i wykazał, że nie są one rażąco zaniżone w rozumieniu przepisów Prawa zamówień publicznych. Wobec treści odwołania Przystępujący ustosunkowuje się szczegółowo do zarzutów dla braku wyjaśnień poszczególnych pozycji kosztorysowych: Odwołanie punkt nr 1.3.1 do 1.3.4 - poz 25, 26, 27 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 18 (numeracja stron wg. numeracji w ofercie) oraz w wyjaśnieniach na str. 1 i str 9 (numeracja stron wg. numeracji pdf). - wartość tych 3 pozycji w ofercie Przystępującego to 21517,65 zł a w ofercie Odwołującego 14175 zł (oferta Przystępującego jest wyższa, tylko w cenie za pozycję 27) - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości całej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 5 760 000 zł). Odwołanie punkt nr 1.3.5 - poz 58 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 19 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 1113 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 106 172,06 zł a w ofercie Odwołującego 100 130,00 zł - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości całej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 5 760 000 zł) Odwołanie punkt nr 1.3.6- poz 160 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 19 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 20 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 26 880,00 zł a w ofercie Odwołującego 15 000 zł - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości całej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 5 760 000 zł) Odwołanie punkt nr 1.4 - zał nr 10, poz 1 (wykonanie wierceń o średnicy 25 cm i głębokości lm - kosztorys ogrodzenia) informacje na ten temat są w ofercie na str. 48 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 51 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 12 922 zł a w ofercie Odwołującego 19 968,55zł - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości całej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 580 000 zł) Odwołanie punkt nr 1.5 - załącznik nr 8 - poz. 2 i 10 (dot. dostawy i montażu urządzeń siłowni) - informacje na ten temat są w ofercie na str. 44 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 47-49. Odwołanie punkt nr 1.6 - załącznik nr 11 (kosztorys - fontanna) - poz. 43 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 52 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 56. Odwołanie punkt nr 1.6 - załącznik nr 1 1 (kosztorys - fontanna) - poz. 71 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 54 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str. 57. - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 140,94 zł a w ofercie Odwołującego 814,50 zł - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości całej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 560 000 zł) Odwołanie punkt nr 1.6 - załącznik nr 1 1 (kosztorys - fontanna) - poz. 87 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 54 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 59 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 61 , 12 zł a w ofercie Odwołującego 353,13 zł - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości naszej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 560 000 zł) Odwołanie punkt nr 1.6 - załącznik nr 11 (kosztorys - fontanna) - poz. 91 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 54 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 60. Odwołanie punkt nr 1.7 - poz 184 i 185 (kosztorys - zieleń) - informacje na ten temat są w ofercie na str. 69 oraz w wyjaśnieniach na str. 5 Jeżeli chodzi o materiały to: -geowłóknina - kosztorys cz. podstawowa poz 52. - informacje na ten temat są w ofercie na str. 19 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 1 1 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 30 731 ,63 zł a w ofercie Odwołującego 18 445 zł. -piasek 95 zł/m3 - kosztorys cz. podstawowa poz 53 i 54 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 19 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 1 1 -12 - wartość pozycji 53 i 54 w naszej ofercie to odpowiednio 18 314,58 zł i 12 001 zł a w ofercie Odwołującego 26 350 zł i 21 080 zł. -piasek 60 zł/m3 - kosztorys cz. podstawowa poz 70 i 77 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 20 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 13-14 - jest to tylko materiał pomocniczy dla tych pozycji (materiałem podstawowym jest granit). -tłuczeń kamień sortowany - kosztorys cz. podstawowa poz 55,56 i 57 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 20 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 12-13 - wartość pozycji 55, 56 i 57 w ofercie Przystępującego to odpowiednio 78 999,64 zł, 49 454,75 zł i 85 44,07 zł (łącznie:136 998,46) a w ofercie Odwołującego 65 875,00 zł, 39 525,00 zł i 21 080100 zł (łącznie 126 480 zł). -miał kamienny - kosztorys cz. podstawowa poz 56 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 20 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 12 - wartość pozycji w ofercie Przystępującego to 49 454,75 zł a w ofercie Odwołującego 39 525,00 zł -warstwa ścieralna z mieszanki kamienno-żwirowej - kosztorys cz. podstawowa poz 58 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 19 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 1 1-13 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 106 172,06 zł a w ofercie Odwołującego 100 130,00 zł -cement portlandzki - kosztorys cz. podstawowa poz 70 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 20 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 13-14 - jest to tylko materiał pomocniczy dla tych pozycji (materiałem podstawowym jest granit) -mieszanka betonowa 265 zł/m3 - kosztorys cz. podstawowa poz 99, 100, 116, 118 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 21-22 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 16-17 - jest to tylko materiał pomocniczy dla tych pozycji (materiałem podstawowym jest granit) -Wykonanie wierceń o średnicy 25cm i głębokości 2m i 3m - kosztorys cz. podstawowa poz 160 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 23 oraz w wyjaśnieniach na str. 2 i str 20 wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 26 880,00 zł a w ofercie Odwołująceg015 000 zł -zawory wodne przelotowe proste o śr. nominalnej 50 mm - Izolator przepływu typ BA 294 DN50 - kosztorys cz. instalacje sanitarne poz 7 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 29 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 32 wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 258,50 zł a w ofercie Odwołującego l 517,58 zł - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości całej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 395 000 zł) -rura PE RC - kosztorys cz. instalacje sanitarne poz 14 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 29 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 32 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 52 313,85 zł a w ofercie Odwołującego 28 990,52 zł -wentylator kanałowy o wydajności 70 m3/h, fi 100 - kosztorys cz. instalacje sanitarne poz 63 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 31 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 34 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 609,10 zł a w ofercie Odwołującego 1023,12 zł jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości naszej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 395 000 zł) -latarnie parkowe - kosztorys cz. instalacje elektryczne poz 20 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 35 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 39 - wartość latarni w ofercie Przystępującego 5 200 zł (tylko materiał), a w ofercie Odwołującego 4 095 zł (również tylko materiał) -wykonanie wierceń o średnicy 25 cm i głębokości lm - kosztorys ogrodzenia poz nr 1 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 48 oraz w wyjaśnieniach na str. 3 i str 51 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 12 922 zł a w ofercie Odwołującego 19 968,55zł - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości naszej oferty (ok 11 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 580 000 zł) -Wykończenie posadzek, sufitów i ścian wewnętrznych komory technologicznej - kosztorys fontanna poz 31 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 52 oraz w wyjaśnieniach na str. 4 i str 55 - wartość tej pozycji w ofercie Przystępującego to 19 78,87 zł a w ofercie Odwołującego 2 042, 19 - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości naszej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 560 000 zł) -beton C30/37 - kosztorys fontanna poz 42 i 43 - informacje na ten temat są w ofercie na str 52 oraz w wyjaśnieniach na str. 4 i str 56. -beton wodoszczelny - kosztorys fontanna poz 82 - informacje na ten temat są w ofercie na str. 54 oraz w wyjaśnieniach na str. 4 i str 57. -Warstwa piasku ze żwirem, zagęszczenie ręczne, grubość warstwy po zagęszczeniu kosztorys fontanna poz 90 informacje na ten temat są w ofercie na str. 54 oraz w wyjaśnieniach na str. 4 i str 59 - wartość tej pozycji ofercie Przystępującego to 633,28 zł a w ofercie Odwołującego 312,50 zł - jedna i druga kwota jest niewielką wartością w porównaniu do wartości naszej oferty (ok 1 1 670 000 zł) lub wartości tego kosztorysu ( ok 560 000 zł). Krajowa Izba Odwoławcza zważyła Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zarzuty odwołania potwierdziły się. Znaczenie dla rozstrzygnięcia zarzutów odwołania ma okoliczność, że postępowanie ma charakter postępowania poniżej progów unijnych w myśl art.11ust.8 Pzp, co jest obiektywnie jednoznaczne jak i pomiędzy stronami bezsporne, a to ze względu na argumentacje podnoszone zarówno przez zamawiającego jak i przystępującego co do podstaw odrzucenia odwołania w zakresie co najmniej rażąco niskiej ceny. Zamawiający powołując się na poprzedzające niniejsze postępowanie odwołanie a odnoszące się do niniejszego postępowania prowadzonego przez zamawiającego, w sprawie oznaczonej Sygn. akt KIO 2345/18 twierdzi, że już wówczas udzielone i znane były wyjaśnienia przystępującego PARK M co do rażąco niskiej ceny w trybie art.90 ust.1 Pzp i powinien odwołujący już wówczas złożyć odwołanie w tym zakresie. Tym samym na dzień dzisiejszy w ocenie zamawiającego i przystępującego odwołanie co do zarzutu rażąco niskiej ceny w ofercie przystępującego PARK M jest spóźnione. Stanowisko to w ocenie Izby jest błędne, ponieważ po pierwsze postępowanie o udzielenie zamówienia ma charakter podprogowy i odwołujący jest związany zakresem ustanowionym Pzp zgodnie z art. 180 ust.2 w tym przypadku jego pkt 6 zgodnie z którym wśród tam wymienionych podstaw odwołania wymienia się wybór najkorzystniejszej oferty. Wówczas najkorzystniejszą ofertą wobec wyboru zamawiającego na tamtym etapie postępowania nie była oferta przystępującego PARK M tylko oferta spółki Flora sp. zo.o. sp. k. z siedzibą w Krakowie. Owszem do postępowania odwoławczego wówczas przystąpił odwołujący po stronie zamawiającego, popierając stanowisko zamawiającego wobec spółki Flora sp. z o.o. sp.k. z s. w Krakowie ale jako uczestnik, który w ówczesnym stanie prawnym postępowania nie miał podstaw odnosić się do statusu oferty PARK M. Prawo zaskarżenia z art.180 ust.2 pkt 6 Pzp przewiduje zaskarżenie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w tamtym przypadku spółki Flora sp. z o.o. sp.k. z s. w Krakowie (Sygn. akt KIO 2345/18) a nie oferty spółki PARK M, która za taką wówczas w ocenie zamawiającego nie była uznana. Ewentualnie jako uzasadnienie, co zresztą miało miejsce, odwołującego na poparcie interesu w przystąpieniu, służyła m.in. argumentacja co do charakteru r.n.c. oferty PARK M ale tylko do wykazania interesu w przystąpieniu. Po drugie postępowanie prowadzone jest w trybie tzw. odwróconym w myśl art.22aa Pzp i zamawiający bada i ocenia po kolei najkorzystniejsze oferty wzywając poszczególnego oferenta do składania dokumentów. Z tego powodu również odwołanie na r.n.c w ofercie PARK M było przedwczesne, ponieważ zamawiający w trybie odwróconym nie bada pozostałych ofert i nie wzywa pozostałych oferentów do składania dokumentów. Czyni to zamawiający tylko w stosunku do wykonawcy z najkorzystniejszą ofertą według przeprowadzonego rankingu ofert zgodnie z kryteriami oceny ofert. Natomiast żaden przepis Pzp nie zabrania wezwać wykonawców wszystkich od razu do wyjaśnienia podejrzenia rażąco niskiej ceny. Natomiast wezwanie i złożone wyjaśnienie w trybie art.90 Pzp nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania. Reasumując tzw. procedura odwrócona w stosunku do tzw. procedury klasycznej różni się tym, że zamawiający kolejno a nie jednocześnie bada oferty złożone pod kątem spełnienia warunków udziału w postępowaniu jak i podstaw do ich odrzucenia. W związku z tym odwołanie w zakresie r.n.c. w ofercie spółki PARK M/ przystępującego nie jest spóźnione. Co do zasadniczych zarzutów odwołania w zakresie art.89 ust.1 pkt 2 i art.89 ust.1 pkt 4 Pzp to należy stwierdzić, że argumentacja co do podstaw odrzucenia oferty PARK M/ przystępującego w trybie art.89 ust.1 pkt 2 Pzp wywodzi się z zarzutu r.n.c (rażąco niskiej ceny) a właściwie złożonych wyjaśnień (art.90 ust.3 w związku z art.89 ust.1 pkt 4 Pzp.), które doprowadzają słusznie odwołującego do zarzutu sprzeczności treści oferty z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia (siwz lub specyfikacji) wobec wymagań zamawiającego. Wezwanie do wyjaśnienia r.n.c. skierowane zostało zarówno do pozostałych wykonawców jak i przystępującego w związku z podejrzeniem, że zaoferowane ceny nie gwarantują otrzymania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami postawionymi przez zamawiającego w specyfikacji a co wynika z treści art.90 ust.1 Pzp. Nadmienić należy, że cena według postanowień siwz ma charakter ceny ryczałtowej. Niemniej zamawiający żądał kosztorysu uproszczonego według kalkulacji indywidualnej jak również sporządzony był przedmiar robót. Z kolei w wezwaniu zamawiający żądał wyjaśnień standardowo wynikających z treści przepisu art.90 ust.1 Pzp gdzie dla rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu istotnym jest wymóg dostarczenia wszelkiego rodzaju ofert, faktur na potwierdzenie cen zastosowanych do wyliczenia ceny oferty jak i wskazania czynników mających wpływ na wysokość zaoferowanej ceny. Znaczącym elementem w sprawie jest również okoliczność, że przestępujący do wyjaśnień załączył kosztorys szczegółowy, ponieważ to na jego podstawie odwołujący sformułował zarzut r.n.c. jak i nieprawidłowości w wycenie w związku z przewidzianymi w siwz robotami zamiennymi czy też pominiętymi jak i również robotami przewidzianymi prawem opcji. Bowiem błędy popełnione w dostarczonym do wyjaśnień kosztorysie szczegółowym a co wykazał odwołujący, uniemożliwią rozliczenie robót zamiennych, pominiętych czy wykonanych zgodnie z prawem opcji, z uwagi na nie wskazanie prawidłowo czynników produkcji (r/s/m). Zamawiający i przystępujący broniąc prawidłowości czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty PARK M co do zarzutu rażąco niskiej ceny w szczególności podnosili argumentacje, że wszystkie oferty złożone w tym postępowaniu nie przekroczyły progu różnicy 30 % zarówno do wartości kosztorysowej zamawiającego wyceny robót jak i do średniej arytmetycznej cen złożonych ofert. Natomiast w odniesieniu do oferty przystępującego i odwołującego, porównując je podnosili, że w poszczególnych pozycjach wycen robót ceny były przede wszystkim porównywalne to jest w niektórych przypadkach wycena przystępującego była wyższa niż wycena danej pozycji u odwołującego a w niektórych przypadkach odwrotnie. Poza tym podnosili, że ceny ofert tych dwóch wykonawców są na poziomie porównywalnym i różnią się zaledwie o kilkanaście tysięcy w stosunku do cen całkowitych ofert, które są na poziomie kilkunastu milionów złotych. Również zamawiający powoływał się na prawo do kalkulacji indywidualnej co jego zdaniem zwalnia wykonawcę ze stosowania zasad kalkulowania robót budowlanych według obowiązujących przepisów. Z kolei odwołujący wykazał rozbieżności w wycenie poszczególnych pozycji kosztorysu szczegółowego, który załączył do wyjaśnień r.n.c. przystępujący. Rozbieżności polegały na różnej wycenie poszczególnych pozycji to jest w niektórych pozycjach przystępujący wymienił wszystkie elementy kalkulacji to jest robociznę, materiały i sprzęt a w innych pozycjach niektóre z nich pominął np.: sprzęt, czy robociznę, czy też materiał (wycena pozycji ławki, czy koszy, czy elementy małej architektury, czy też zamontowania w gruncie nie spoistym urządzeń fitness bez użycia cementu). Zamawiający odpierając zarzuty odwołującego usprawiedliwiał i przyjmował jako uprawnione zakwalifikowanie pominiętych klasycznych pozycji kosztowych w innych pozycjach np.: „beton” w kosztach ogólnych budowy. Przy tej okazji twierdząc, że kalkulacja indywidualna zwalnia z reżimu kalkulacji robót budowlanych według powszechnie obowiązujących, czy też zwyczajowo obowiązujących reguł. Dalej zamawiający jak i przystępujący powoływali się na nieistotny element w całości ceny, który został pominięty jak i na okoliczność, że cena ma charakter ryczałtowy i wykonawca niezależnie czy pominie jakikolwiek element wyceny robót to i tak ze względu na charakter ceny jest zobligowany do wykonania całego przedmiotu umowy zgodnie z obowiązującą dokumentacją techniczną. Natomiast odwołujący w tej sytuacji wywodził, że pominięcie elementów wyceny w pozycjach w których wycena tych elementów (r.s.m) powinna się znaleźć świadczy nie tylko o braku prawidłowości kalkulacji szczegółowej ale również o braku zaoferowania przedmiotu zamówienia zgodnie ze specyfikacją i wywodził z powyższego w oparciu o treść art.90 ust.1 sprzeczność treści oferty z treścią specyfikacji opierając się o przepis art.89 ust.1 pkt 2 Pzp i żądając odrzucenia oferty przystępującego PARK M. Wnioski powyższe odwołujący wywodzi z samorzutnej decyzji przystępującego do przedstawienia kosztorysu szczegółowego, który nie był wymagany przez zamawiającego ale jest faktem zaistniałym po stronie przystępującego, który podlega reżimowi w trybie art.90 ust.3 w związku z treścią art.90 ust.1 Pzp. Słusznie wywodzi w sprawie odwołujący, że przedstawienie nawet z własnej inicjatywy kosztorysu szczegółowego przez przystępującego do wyjaśnień r.n.c. w przypadku występujących w nim błędów to jest pominięć koniecznych elementów kosztowych związanych z daną pozycją jak materiał, robocizna czy sprzęt rodzi skutki prawne. Tymi skutkami prawnymi jest oferowanie przedmiotu zamówienia niezgodnie z treścią siwz oraz potwierdzenie wątpliwości zamawiającego wykonania zamówienia niezgodnie z wymaganiami zamawiającego (art. 90 ust.1 i art.89 ust.1 pkt 2 Pzp) a w konsekwencji potwierdza zarzut rażąco niskiej ceny w stosunku do przedmiotu zamówienia (art.90 ust.3 i art.89 ust.1 pkt 4 Pzp) w związku z pominięciem wymaganych elementów kosztowych. Dla przykładu na rozprawie przystępujący oświadczył, że do montowanego sprzętu na niespoistym terenie i tak oprócz przewidzianych tylko kotw użyje cementu chociażby ze względów bezpieczeństwa. Z kolei zarzuty odwołującego co do wyceny kosztów robocizny w ofercie przystępującego na poziomie ponad dwudziestokrotnie niższym niż pozostali oferenci skwitowano umieszczeniem tych kosztów w innych pozycjach kosztorysu np.: koszty zarządu czy koszty ogólne budowy. Izba nie podziela poglądu zamawiającego, że użycie w siwz formuły „kalkulacja indywidualna” w przypadku robót budowlanych umożliwia koszty bezpośrednie lokować w kosztach pośrednich. Reasumując powyższe zarzuty nawet w sytuacji ceny ryczałtowej zwłaszcza w kontekście robót dodatkowych, pominiętych przewidzianych w siwz wykonawca w przypadku sporządzania kosztorysu szczegółowego ma obowiązek jego prawidłowego sporządzenia a czego przystępujący nie uczynił ,co wykazał odwołując. Tym samym potwierdziły się zarzuty naruszenia art.89 ust.1 pkt 2 jak i pkt 4 Pzp w związku z art.90 ust.1 i ust.3 Pzp jak i art.7 ust.1 i 3 Pzp., czemu służy argumentacja formalna i prawna odwołującego przedstawiona w odwołaniu cytowanym powyżej jak i na stanowisko odwołującego prezentowane na rozprawie do protokołu. Izba również podziela stanowisko jak i argumentacje odwołania co do naruszenia art.89 ust.1 pkt 2 Pzp w związku z zaoferowaniem na okoliczność spełnienia warunku doświadczenia zawodowego przez przedstawienie jako posiadającego doświadczenie zawodowe wymagane dla kierownika budowy i kierownika robót drogowych jednej osoby w sytuacji gdy siwz przewiduje na te stanowiska osoby używając liczby mnogiej a nie osobę w liczbie pojedynczej. Interpretacja zastosowana przez zamawiającego umożliwia wykonawcy potencjalnie użycie jednej osoby do wymagań kwalifikacyjnych dla pięciu osób. Powyższa interpretacja postanowień siwz ma wpływ na kalkulację oferty co umożliwia nieuczciwą konkurencję i naruszenie w konsekwencji art.7 ust.1 Pzp. W tym stanie rzeczy potwierdził się zarzut naruszenia art.89 ust.1 pkt 2 Pzp jako elementu oferty a nie elementu warunku udziału w postępowaniu w zakresie osób jakimi ma dysponować wykonawca. Na podstawie art.192 ust.2 ustawy Pzp w związku z naruszeniem przepisów ustawy Pzp wskazanej w odwołaniu Izba uwzględnia odwołanie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 pzp stosownie do wyniku sprawy oraz zgodnie z § 3 pkt. 1 i pkt. 2 lit. b oraz § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (j.t. Dz. U. 2018r. poz.972) zaliczając uiszczony wpis przez odwołującego w kwocie 10.000,00 zł. w koszty postępowania odwoławczego i zasądzając od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 10.000,00 złotych jako koszty obejmujące uiszczony wpis odwołującego i 3.600 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego na podstawie złożonej do akt sprawy faktury vat. Przewodniczący: ……………………………. …
Budowę kanalizacji ściekowej na Osiedlu BUKÓW zad. I - III. (Zadanie 1.1.3; Zadanie 1.1.4; Zadanie 1.1.5) - Faza V
Odwołujący: ETP S.A.Zamawiający: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m. st. Warszawie S.A.…Sygn. akt: KIO 14/20 POSTANOWIENIE z dnia 21 stycznia 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Robert Skrzeszewski Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron oraz uczestników postępowania odwoławczego w dniu 21 stycznia 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 2 stycznia 2020 r. przez wykonawcę ETP S.A. z siedzibą w Katowicach w postępowaniu prowadzonym przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m. st. Warszawie S.A. z siedzibą w Warszawie przy udziale wykonawcy Instalbud sp. z o.o. z siedzibą w Rzeszowie zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt KIO 14/20 po stronie Zamawiającego, postanawia: 1.odrzuca odwołanie; 2.kosztami postępowania obciąża wykonawcę ETP S.A. z siedzibą w Katowicach i: 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę: ETP S.A. z siedzibą w Katowicach tytułem wpisu od odwołania, 2.2.zasądza od wykonawcy ETP S.A. z siedzibą w Katowicach na rzecz Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w m. st. Warszawie S.A. z siedzibą w Warszawie kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198 a i 198 b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843), na niniejsze postanowienie – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:………………. Sygn. akt: KIO 14/20 Uzasadnie nie Zamawiający: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m. st. Warszawie S.A. z siedzibą w Warszawie wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na „Budowę kanalizacji ściekowej na Osiedlu BUKÓW zad. I - III. (Zadanie 1.1.3; Zadanie 1.1.4; Zadanie 1.1.5) - Faza V”, znak sprawy 00575/WS/PW/JRP-DNP/B/2019. Ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 3 czerwca 2019 r., pod numerem 2019/S 105-257213. W dniu 11 października 2019 r. Zamawiający podjął pierwszą decyzję o wyborze najkorzystniejszej oferty wykonawcy Instalbud sp. z o.o., zwanego dalej Instalbud lub Przystępującym. Nie zgadzając się z powyższymi czynnościami Zamawiającego w zakresie między innymi rażąco niskiej ceny Odwołujący: ETP S.A. z siedzibą w Katowicachw dniu 21 października 2019r. wniósł pierwsze odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843), zwanej dalej ustawą Pzp oraz art. 90 ust. 2 i 3 ustawy Pzp poprzez błędną ocenę oferty i wyjaśnień Instalbud złożonych przez tego wykonawcę w trybie art. 90 ust. 2 i 3 ustawy Pzp i zaniechanie odrzucenia tej oferty jako zawierającej rażąco niską cenę i koszt, 2)art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Instalbud jako oferty niezgodnej z treścią SIWZ, 3)art. 91 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wybór oferty, która nie jest ofertą najkorzystniejszą, 4)ewentualnie art. 90 ust. 1-3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie przeprowadzenia procedury wyjaśniającej zaoferowana cenę lub koszt w taki sposób, aby możliwa była ocena tychże wyjaśnień, 5)ewentualnie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wyjaśnienia treści oferty w zakresie sposobu realizacji przedmiotu zamówienia, 6)art. 7 ust. 1 ustawy Pzp poprzez prowadzenie postępowania w sposób niezgodny z zasadami uczciwej konkurencji i równego traktowania stron. Z uwagi na powyższe zarzuty wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1)unieważnienia czynności oceny ofert, w tym wyboru najkorzystniejszej oferty, 2)przeprowadzenie ponownej oceny ofert i odrzucenie oferty złożonej przez Instalbud, jako zawierającej niską cenę oraz sprzeczną z treścią SIWZ, 3)ewentualnie wezwania Instalbud do złożenia kolejnych wyjaśnień w trybie art. 90 ust. 1 Pzp dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu oraz wyjaśnień w trybie art. 87 ust. 1 Pzp dotyczących sposobu realizacji przedmiotu zamówienia, 4)dokonania ponownego wyboru najkorzystniejszej oferty, 5)zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania, w tym kosztów reprezentacji wg przedstawionych na rozprawie rachunków. Wyrokiem z dnia 18 listopada 2019 r.( sygn. akt KIO 2139/19) Krajowa Izba Odwoławcza w pkt 1 sentencji uwzględniła odwołanie i nakazała zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty przystępującego po stronie zamawiającego oraz nakazała zamawiającemu ponowną ocenę oferty przystępującego po wezwaniu przystępującego do wyjaśnienia rażąco niskiej ceny przez: 1.1. złożenie szczegółowej kalkulacji materiału, sprzętu oraz robocizny zgodnej z dokumentacją zamawiającego. W wykonaniu powyższego wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 6 grudnia 2019r. Zamawiającywezwał Przystępującego do wyjaśnień uzupełniających, to jest o udzielenie wyjaśnień dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny oferty poprzez złożenie szczegółowej kalkulacji materiału, sprzętu oraz robocizny zgodnej z dokumentacją zamawiającego. Izba ustaliła, że w następstwie powyższego wezwania Przystępujący pismem z dnia 13 grudnia 2019 r. wykonał powyższe wezwanie załączając obszerny 85 stronnicowy Preliminarz kanalizacji osiedla Buków stanowiący szczegółową kalkulację materiału, sprzętu oraz robocizny zgodnej z dokumentacją zamawiającego. W dniu 23 grudnia 2019 r. Odwołujący: ETP Spółka Akcyjna z siedzibą w Katowicachpowziął ponownie wiadomość o wyborze oferty najkorzystniejszej wykonawcy Instalbud sp. z o.o., zwanego dalej Instalbud lub Przystępującym. Nie zgadzając się z powyższą czynnością Zamawiającego Odwołujący w dniu 2 stycznia 2020 r. wniósł drugie odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec: 1)czynności oceny ofert, w tym wyboru najkorzystniejszej oferty i wybraniu oferty złożonej przez Instalbud sp. z o.o., 2) zaniechania odrzucenia oferty złożonej przez Instalbud, jako oferty zawierającej rażąco niską cenę. Zaskarżonym czynnościom Zamawiającego zarzucił naruszenie: 1)art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843), zwanej dalej ustawą Pzp oraz art. 90 ust. 2 i 3 ustawy Pzp poprzez błędną ocenę oferty i wyjaśnień Instalbud złożonych przez tego wykonawcę w trybie art. 90 ust. 2 i 3 ustawy Pzp i zaniechanie odrzucenia tej oferty jako zawierającej rażąco niską cenę i koszt, 2)art. 91 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wybór oferty, która nie jest ofertą najkorzystniejszą. Z uwagi na powyższe zarzuty wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1)unieważnienia czynności oceny ofert, w tym wyboru najkorzystniejszej oferty, 2)przeprowadzenie ponownej oceny ofert i odrzucenie oferty złożonej przez Instalbud, jako zawierającej rażąco niską cenę, 3)dokonania ponownego wyboru najkorzystniejszej oferty, 4)zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania, w tym kosztów reprezentacji wg przedstawionych na rozprawie rachunków. W ocenie Odwołującego - zaoferowana przez Instalbud cena jest ceną rażąco niską z następujących przyczyn. Odwołujący zwrócił uwagę, że w toku postępowania, Zamawiający dwukrotnie wzywał Instalbud do złożenia wyjaśnień (pierwsze wezwanie, w trybie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, nastąpiło pismem z dnia 12 sierpnia 2019 r., natomiast drugie - w trybie art. 90 ust. 3 ustawy Pzp - pismem z dnia 6 grudnia 2019 r. Według Odwołującego - wezwania te, w połączeniu z art. 90 ust. 2 ustawy Pzp oznaczają, że wezwany wykonawca miał obowiązek wykazania, że jego oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny, w tym miał obowiązek wykazania, co składa się na zaoferowaną przez niego cenę. W związku z tym wskazał, że zastosowanie procedury z art. 90 ustawy Pzp, tworzydomniemanie, że zaproponowana w ofercie cena nosi znamiona ceny rażąco niskiej, a zatem dowód na twierdzenie przeciwne spoczywa na wykonawcy. Przekonywał, że powstanie tego domniemania skutkuje tym, że wykonawca (Instalbud) wezwany do złożenia wyjaśnień jeżeli chce je obalić musi wykazać, iż zaoferowana przez niego cena nie jest ceną rażąco niską. W tym też celu wykonawca musi złożyć takie wyjaśnienia, które jednoznacznie wykażą, że możliwe i realne jest rzetelne wykonanie zamówienia za zaproponowaną cenę oraz załączyć potwierdzające to dowody. Owe wyjaśnienia muszą być konkretne, odpowiednio umotywowane i odnoszące się do danego zamówienia, jak również poparte dowodami. Odwołujący stwierdził, że w odpowiedzi wezwanie z dnia 6 grudnia 2019 r. Instalbud złożył wyjaśnienia dotyczące sposobu kalkulacji ceny ofertowej, z jednoczesnym wskazaniem składników swojego wynagrodzenia oraz przedłożył preliminarz mający, w jego ocenie, wykazywać rzekomą prawidłowość ceny. W ocenie Odwołującego - wyjaśnienia Instalbud są niewystarczające. Przede wszystkim należy zauważył, że Instalbud przedłożył bardzo niewielką liczbę dowodów, które mogłyby potwierdzić zasadność jego wyliczeń oraz wykazać, że zaoferowana przez niego cena nie jest ceną rażąco niską. W szczególności zaznaczył, że do wyjaśnień z 13 grudnia 2019 r. nie przedłożono żadnych (dosłownie ani jednego) dowodu potwierdzającego zasadność dokonanych wyliczeń. Przyznał, że jedynie do wyjaśnień z dnia 19 sierpnia 2019 r. przedłożone ledwie kilka takich dowód. Podkreślił, że cena zaoferowana przez Instalbud w tym postępowaniu wyniosła 17.687.400,00 zł, tymczasem suma wartości wszystkich ofert (jako dowodów) ledwie około 6 milionów złotych. W związku z tym Odwołujący dostrzegł, że nawet gdyby oferty te uznać za należyte i niezawierające rażąco niskiej ceny, ich łączna wartość (około 1/3 wartości ceny ofertowej) jest zbyt niska, aby wytłumaczyć na ich podstawie sposób ustalenia ceny ofertowej. Podniósł jako istotną okoliczność, że najwyższą wartościowo ofertą (dowodem) jest oferta od spółki Instal-Nika sp. k. na kwotę 4.174.277,00 zł brutto, tj. od podmiotu, który, jak wskazał sam Instalbud, podwykonawcą w tym postępowaniu nie będzie, trudno zatem, aby oferta taka miała stanowić jakikolwiek dowód w tym postępowaniu. Ponadto stwierdził, że nie można uznać za wyjaśnienie ceny ofertowej, kiedy wykonawca de facto zastępuje własną ofertę ofertą podmiotu trzeciego. Przyjęcie takiego zachowania wykonawcy doprowadziłoby do sytuacji, że wykonawca wezwany do wyjaśnienia rażąco niskiej ceny, zamiast faktycznie wyjaśniać sposób kalkulacji, przedkładałby ofertę uzyskaną od podmiotu trzeciego, na przyjętym przez siebie w ofercie do zamawiającego poziomie. Wywodził, że wyłączywszy zatem tę ofertę z dowodów zostaje kwota niecałych 2 mln zł przy cenie ofertowej ponad 17,5 mln zł. Wskazał przy tym, że Instalbud w szczególności: - w żaden sposób nie udowodnił kosztów pracowniczych, które przyjęte zostały na bardzo zaniżonym poziomie, nie przedkładając choćby wydruków z dokumentacji księgowej czy też umów o pracę (oczywiście zanonimizowanych); co istotne koszt robocizny w tym postępowaniu należalo uznać za niebagatelny, albowiem wynosi on (łącznie z kosztami kierownictwa budowy) ok. 12,39 % ceny ofertowej, - z kosztów materiałów wykazano stosownymi dowodami jedynie kwotę ok. 1.432.135,19 zł, podczas gdy łączna wartość materiałów to ok. 34,57 % ceny ofertowej, czyli kwota ok. 6.114.727,44 zł, - w żaden sposób nie potwierdził dowodami kosztów pracy sprzętu, a koszt ten jest niebagatelny, bo wynosi ok. 19,35 % ceny ofertowej, - nie wykazał, aby był właścicielem (ewentualnie dysponował jako leasingobiorca) jakiegokolwiek sprzętu, który, wg jego twierdzeń z postępowania KIO 2139/19 rzekomo posiadał jako własny, i który dawał mu odpowiednie oszczędności, - nie udowodnił kosztów finansowych, w tym kosztów finansowania odroczonych wypłat wynagrodzenia oraz kosztów pozyskania wadium, gwarancji należytego wykonania umowy, ubezpieczenia, - nie przedłożył ani jednego dowodu na okoliczność kosztów organizacji zaplecza budowy, - nie przedłożył dowodów kosztów wskazanych w części preliminarza pt. „wymagania ogólne”, w tym w szczególności kosztów geodezji, czy też kosztów zajęcia pasa drogowego (nie wskazano sposobu wyliczenia podanej kwoty, a więc przyjętej stawki bazowej, ilości zajmowanego pasa drogowego, jak i czasu jego zajęcia). W konsekwencji tak szczątkowa ilość dowodów – w ocenie Odwołującego - nie może być w żaden sposób uznana za właściwe udowodnienie wyjaśnień. Powyższe istotne deficyty dowodowe wzbudziły tym większe zdziwienie, że Odwołujący już w odwołaniu z dnia 21 października 2019 r. (KIO 2139/19) wskazywał, że Instalbud nie udźwignął spoczywającego na nim ciężaru dowodowego wykazania, że wykazana przez niego cena nie jest ceną rażąco niską, kwestionując zarówno braki w dowodach, jak i same wyliczenia. Zatem, zdaniem Odwołującego - wykonawca ten miał wystarczająco możliwości, aby stosowne dokumenty przekazać Zamawiającemu. Skoro jednak Instalbud ponownie, wraz z wyjaśnieniami z dnia 13 grudnia 2019 r. nie dostarczył takich dowodów, powinno to prowadzić do stosownych wniosków i konsekwencji procesowych wynikających z art. 90 ust. 2 Pzp. Zasadnym dla Odwołującego jest uznanie, że wyjaśnienia i wyliczenia przedłożone przez Instalbud stanowią tylko gołosłowne oświadczenia, w znacznej części nie poparte żadnymi dokumentami, w związku z czym nie mogą one świadczyć o prawidłowym wyliczeniu ceny ofertowej. O braku rzetelności i wysokiej niewiarygodności wyjaśnień Instalbud świadczy dla Odwołującego, nie tylko brak odpowiednich dowodów, ale także i wzajemne niespójności w wyjaśnieniach składanych przez Instalbud. W szczególności ten brak spójności widać porównując preliminarz kosztów złożony dnia 13 grudnia 2019 r. z tzw. „Tabelą wykazu cen” złożoną wraz z wyjaśnieniami z 19 sierpnia 2019 r. oraz oświadczeniami składanymi w toku sprawy KIO 2139/19. Zwrócił uwagę, że przede wszystkim pomiędzy preliminarzem, a tabelą wykazu cen istnieją daleko idące rozbieżności, których nie da się wyjaśnić np. wprowadzeniem dodatkowych pozycji w preliminarzu. Zapowiedział, że stosowne porównanie w formie tabelarycznej zostanie przedłożone na rozprawy przed KIO. Argumentował, że także szereg argumentów, na które powoływał się Instalbud w sprawie KIO 2139/19 nie znajduje żadnego potwierdzenia w wyjaśnieniach z dnia 13 grudnia 2019 r. jak i dowodach (a zasadniczo ich braku). Zdaniem Odwołującego - taki brak konsekwencji wskazuje dość jednoznacznie, że wyjaśnienia składane przez Instalbud są sztucznie dopasowywane do zaoferowanej ceny, a cena ofertowa nie została ustalona na podstawie rzetelnej kalkulacji kosztowej. Analizując wyjaśnienia Instalbud z dnia 13 grudnia 2019 r. podkreślił, że Instalbud praktycznie nie odniósł się do kosztów pracowniczych. Przyznał, że co prawda przy poszczególnych robotach robocizna została rzekomo proporcjonalnie uwzględniona, jednak Instalbud nie wykazał, że faktycznie jest w stanie ponieść te koszty na tak niskim poziomie, jaki wynika z wyjaśnień i preliminarza. Zarzucił, że przede wszystkim wykonawca nie przedłożył żadnych dowodów potwierdzających faktyczny poziom kosztów pracowniczych, takich jak chociażby zanonimizowane umowy o pracę na stanowiska konieczne do realizacji zamówienia. Odwołujący stanowczo zakwestionował, aby koszty pracownicze, w tym także koszty kierownictwa budowy (szczególnie kierowników robót) mogły być na tak niskim poziomie. Wskazał przy tym, że z preliminarza załączonego do wyjaśnień wynika, że koszt 1 roboczogodziny (zwanej dalej „rbh”) 1 pracownika zatrudnionego do realizacji zamówienia wynosi 22,50 zł. W ocenie Odwołującego - Instalbud - co wynika z preliminarza i wyjaśnień z dnia 13 grudnia 2019 r. - kalkulując cenę ofertową poczynił znacznie zaniżone założenia w tym zakresie, co skutkuje tym, że wskazane przez niego koszty pracownicze są zaniżone, w stopniu podważającym ofertę tego wykonawcy. Przede wszystkim, z doświadczenia Odwołującego wynika, że przy wyliczaniu wysokości kosztów pracy należy wziąć pod uwagę szereg czynników, które wpływają na ostateczną wysokość kosztu pracy ponoszonego przez pracodawcę. To, choć oczywiście ma związek, nie jest tożsame z wynagrodzeniem pracownika. Każdy bowiem przedsiębiorca wie, że koszt pracy jest znacznie wyższy niż wynagrodzenie pracownika. Po pierwsze, zaznaczył, że ustalając koszt pracy bierze się pod uwagę wynagrodzenie brutto powiększone o stawki na ubezpieczenie społeczne płatne przez pracodawcę. Stawki te zwiększają koszt pracy ustalony jedynie na podstawie wynagrodzenia pracownika o trochę ponad 20%. Koszt taki musi być uwzględniony w wycenie pracy pracownika ma bowiem obligatoryjne zastosowanie, co oznacza, że nawet przy minimalnym wynagrodzeniu za pracę wynoszącym od stycznia 2020 r. kwotę 2.600,00 brutto, całkowity koszt dla pracodawcy wynosi ok 3.120,00 zł miesięcznie. Po drugie, przekonywał, że należy wziąć pod uwagę ustawowe i płatne zwolnienia od pracy, które powoduje zwiększenie efektywnej godzinowej stawki kosztu za pracę (albowiem ów czas płatnego zwolnienia od pracy powiększa jednostkowy koszt pracy). Powyższe w szczególności dotyczy urlopu wypoczynkowego, który wynosi 26 dni (tj. 208 rbh, czyli miesięcznie 17,33 rbh), co oznacza, że koszt pracy zwiększa się efektywnie wskutek urlopu o 10% (średnio 176 rbh/mc do 17,33 rbh urlopu). Dodatkowo 15 min przerwa od pracy umniejsza miesięczny czas pracy o 5,5 rbh. Wreszcie, dalej wywodził, że czas pracy umniejszają także dodatkowe (oczywiście płatne) dni wolne od pracy (poza niedzielami), czyli tzw. święta. Rocznie jest 13 dni. Średniorocznie takie święta umniejszają czas pracy pracownika o 10 dni w roku (w zależności od dnia tygodnia, w który wypadają), a w 2020 r. umniejszą one czas pracy o 9 dni, tj. 72 rbh, czyli 6 rbh/mc. Powyższe oznacza, że pracownik zobowiązany jest do pracy przez średniomiesięcznie 147,17 rbh pracy (176 rbh/mc - 17 rbh/mc urlopu - 5,5 rbh/mc płatnych przerw - 6 rbh/mc dodatkowych dni wolnych od pracy). Co najwyżej taki czas pracy można wziąć pod uwagę na potrzeby wyliczeń kosztu rbh pracy. Zdaniem Odwołującego - przyjmując wynagrodzenie minimalne pracownika w wysokości 2.600,00 zł m-c brutto, otrzymujemy koszt pracodawcy na poziomie 3.120,00 zł m-c. Dzieląc to przez 147,17 rbh/m-c otrzymujemy koszt godzinowy na poziomie 21,22 zł, podczas gdy Instalbud tymczasem przyjął koszt pracy na praktycznie identycznym poziomie tj. 22,5 zł za rbh, co świadczy, że wykonawca ten przyjął założenie, że praktycznie jego wszyscy pracownicy (poza kierownictwem budowy) pracują za najniższe dopuszczalne prawem wynagrodzenie. Jest to założenie całkowicie nierealne, nieprawdopodobne i odbiegające od realiów rynkowych. Dla Odwołującego - powszechnie wiadomym jest, że najniższe wynagrodzenie jest w praktyce bardzo rzadko stosowane, a w branży budowlanej, która od dłuższego już czasu zmaga się problemem braku ludzi do pracy, praktycznie niespotykane. W tej branży, nawet na stanowiskach pracy nie wymagających praktycznie żadnych kwalifikacji wynagrodzenia są wyższe niż wynagrodzenie minimalne (ok 3.000,00 zł brutto, czyli bez kosztu pracodawcy). Pracownicy na stanowiskach wymagających pewnych kwalifikacji (np. operatorzy sprzętu, kierowcy, brygadziści, majstrzy, elektrycy itp.) otrzymują jeszcze większe wynagrodzenie (w przedziale 3.200,00 do 4.500,00 zł). Dla Odwołującego kuriozalnie Instalbud przyjął założenie takiej samej stawki godzinowej za pracę dla wszystkich pracowników, podczas gdy powszechnie wiadomym jest, że stawki za pracę są różne w zależności od kwalifikacji i specjalności. Przyjęcie równej (i to na minimalnym poziomie) stawki za pracę pokazuje skrajną nierzetelność wyjaśnień. Co więcej, w sytuacji, w której przyjęto najniższą z możliwych stawek trudno także mówić o uśrednionej stawce wynagrodzenia, co oznacza, że Instalbud przy kalkulacji ceny ofertowej założył, że wszyscy pracownicy, którzy będą wykonywali roboty budowlane w ramach zamówienia, otrzymają takie samo (w praktyce minimalne) wynagrodzenie. Dodatkowo, zauważył, że przyjęta stawka nie uwzględnia faktu, że zamówienie ma być realizowane przez okres 20 m-cy, a więc stawki te najpewniej jeszcze z czasem wzrosną, choćby wskutek zapowiadanego wzrostu płacy minimalnej. Zarzucił konkurentowi zaniżenie także kosztów kierownictwa budowy, w szczególności w odniesieniu do kosztów pracy wynagrodzeń kierownika budowy oraz kierowników robót, bowiem Instalbud przyjął ich łączny miesięczny koszt pracy na poziomie 12.500,00 zł, tymczasem przy wymaganiach zamawiającego określonych w SIW Z (5 wysoko wykwalifikowanych i doświadczonych osób) jest to niemożliwe. Nadto, zauważył, że osoby na takich stanowiskach średniomiesięcznie zarabiają ok. 7.500,00 - 9.000,00 zł brutto, a także, że efektywne koszty pracodawcy są jeszcze wyższe niż powyższe wyliczenia, co także powinno wpłynąć na ocenę wyjaśnień Instalbudu. Dodatkowo, w przekonaniu Odwołującego - uwzględnić należało m.in. takie elementy jak: - statystyczne koszty wynagrodzeń chorobowych, urlopów okolicznościowych, macierzyńskich/tacierzyńskich i innych pełnopłatnych przez pracodawcę, - koszty tzw. absenteizmu (nieobecności w pracy) i prezenteizmu (czyli tzw. nieefektywnej obecności w pracy), - koszty wykonywania innych obowiązków pracodawcy, np. szkolenia bhp, okresowe badania zdrowotne, itp., - koszty wyposażenia pracowników w podstawowe narzędzia pracy i ochrony BHP (np. ubrania robocze, kaski) oraz ich utrzymania (pranie, wymiana na nowe, itp.), - koszty prowadzenia dokumentacji i sprawozdawczości pracowniczej. W ocenie Odwołującego - te czynniki także istotnie wpływają na zwiększony koszt pracy dla pracodawcy i nie mogą być pomijane w ustalaniu kosztów realizacji robót budowalnych. Uwzględniając powyższe czynniki należy uznać – według Odwołującego, że koszty pracownicze zostały zaniżone o co najmniej ok. 25-30%. Przekonywał, że koszt pracy stanowi znaczącą część ceny ofertowej, a zatem koniecznym było, aby Instalbud składając wyjaśnienia i wskazując sposób kalkulacji ceny ofertowej, w sposób szczegółowy odniósł się do sposobu wyliczenia tych kosztów. Reasumując powyższe rozważania, podkreślił, że w swoich wyjaśnieniach - oprócz lapidarnego stwierdzenia w piśmie oraz pojedynczych pozycji w preliminarzu - Instalbud nie wykazał, że jest w stanie ponosić koszty pracownicze na faktycznie tak niskim poziomie jak 22,50 zł/rbh. W konsekwencji zarzucił, że Instalbud nie wykazał, że przyjęte przez niego koszty pracownicze nie są rażąco niskie ani że, tym samym, cała cena ofertowa nie jest rażąco niska, co powinno prowadzić do wniosku, że wykonawca ten nie obalił skutecznie domniemania, że zaoferowana przez niego cena jest rażąco niską. Podniósł brak jakiegokolwiek dowodu ze strony wykonawcy na przyjęcie tak nierealnej stawki kosztu godziny pracy. Dalej, zarzucił, że Wykonawca w żadnym miejscu swego preliminarza nie wycenił też kosztów usług usuwania wad i usterek, podczas gdy w branży budowlanej oczywiste jest, że nie ma takich robót budowlanych, w których nie pojawiłyby się wady lub usterki i to niezależności nawet od wysokiej jakości tychże robót. Zwrócił uwagę, że w niniejszym postępowaniu Instalbud zaoferował aż 48 miesięczny okres gwarancyjny, a więc stosunkowo długi, co istotnie zwiększa jego ryzyka. Oczywiste dla Odwołującego jest przy tym, że koszty usuwania wad i usterek pojawiających się w okresie gwarancji muszą być uwzględnione w cenie oferty. Średnioroczny koszt gwarancji (usuwania wad) to ok. 0,5 do 1% wartości prac, a tym samym w okresie 4 letnim ten uśredniony (do 0,75%) koszt wynosi w tym przypadku ok. 530.000,00 zł. Wskazał, że z analizy preliminarza załączonego do wyjaśnień z dnia 13 grudnia 2019 r. wynikają dalsze okoliczności świadczące o tym, że pomimo twierdzeń Instalbudu, zaoferowana przez niego cena jest ceną rażącą niską. Po pierwsze, zauważył, że dla Zadania 1.1.3 w pozycji preliminarza 2.1.16.4 Instalbud przyjął błędną (zbyt niską) ilość rur koniecznych do wykonania robót budowlanych. W preliminarzu przyjęto 18 mb rur osłonowych stalowych, prawdopodobnie zgodnie z uzgodnieniami z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych z dnia 11 grudnia 2012 r. W rzeczywistości, zgodnie z zamiennym projektem z dnia 10 maja 2017 r. faktycznie konieczna ilość mb rur osłonowych stalowych niezbędnych do realizacji Zamówienia na tym odcinku wynosi 34. Różnica w wycenie wynosi około 14.500,00 zł, o które wyższa powinna być cena ofertowa wykonawcy. Po drugie, zwrócił uwagę, że Instalbud przyjął błędną technologię ułożenia ww. rur osłonowych, co również przekłada się bezpośrednio na zbyt niską cenę przewidzianą przez wykonawcę za realizację tej części robót budowlanych. Zaznaczył, że w preliminarzu, pozycję tę wykazano jako rury osłonowe (ułożenie rur stalowych w rozkopie), a k kosztorysie zastosowano nakłady robocizny do układania rur w rozkopie „norma R=1,33 r-g/m”, przy braku wykazania w sprzęcie nakładów na pracę maszyny do wierceń poziomych. Argumentował, że wbrew założeniom Instalbudu, metodę bezwykopową należy zastosować zgodnie z opisem technicznym (str. 9 pkt 13 dokumentu „Przejścia pod ciekami wodnymi (kanał Henrykowski, rurociąg KD1200 Struga Jabłonna)”), gdzie zaprojektowano metodą bezwykopową mikrotunelingiem z rur osłonowych Dz610xl0mm zgodnie z Pozwoleniem Wodnoprawnym (Decyzja Nr 1473/OŚ/2017). Również Zamawiający potwierdził takie technologie w odpowiedzi na pytanie nr 50 z dnia 3 lipca 2019 r. W konsekwencji tych błędnych założeń, Instalbud w swojej wycenie ujął wykonanie całego odcinka (87,2 m) metodą bezwykopową - Dn 300mm i ułożenie rur osłonowych Dz610x10 rozkopem 2 odcinki, podczas gdy zgodnie z dokumentacją i odpowiedzią na pyt. nr 50 należało wykonać 2 odcinki Dz610x10 mikrotunelem, przeciągnąć w nim rury kamionkowe, oraz wykonać mikrotunel Dn300 na pozostałych odcinkach. Z uwagi na powyższe, zarzucił, że Instalbud w kosztorysie nie uwzględnił większej średnicy mikrotunelu, bowiem przeliczając różnicę w technologii (przyjmując nakłady wg średnich cen Sekocenbudu za II kwartał 2019 r. oraz koszt maszyny przewiertowej wg wyceny Instalbud) należało wskazać, że cena Instalbud za te roboty jest zaniżona o kolejną kwotę rzędu około 37.400,00 zł. Dodatkowo, podniósł, że następujące koszty zostały podane w preliminarzu na podstawie nierealnych zaniżonych stawek, co w konsekwencji wpływa na to, że ostateczna łączna cena ofertowa jest rażąco niska: - w dziale 4.29 i (analogicznych dla każdego zakresu robót) wskazane zostały zaniżone koszty odtworzenia podbudowy; biorąc pod uwagę, że wskazano poprawną cenę kruszywa oraz uwzględniając narzut i zyski wykonawcy, na pokrycie wydatków na sprzęt, robociznę, koszty i zysk pozostaje kwota 0,2796 zł/m2/1cm, podczas gdy realne ceny rynkowe wynoszą 0,60-0,70 zł/1cm; - mieszkanki piaskowe i z kruszyw mają zaniżone nakłady (nawet nie uwzględniając wskaźnika zagęszczenia piasku i kruszywa), ponieważ prawidłowy nakład piasku za 1 m2/1cm powinien wynieść 0,017t a kruszywa 0,020 t, podczas gdy Instalbud wskazał nakłady w następujących wymiarach: piasek 0,0105 t a kruszywa 0,0212 t; konieczność wykorzystania większego nakładu tych materiałów poskutkuje zwiększeniem wydatków wykonawcy w tym zakresie, w związku z czym cena wskazana w ofercie jest zbyt niska; - błędne założenia (skutkujące uwzględnieniem w cenie ofertowej zbyt niskiej ilości surowców, a tym samym uwzględnienia zbyt niskiej ceny) dotyczą również mieszanek asfaltowych, które w zależności od użytego kruszywa ważą od 2,2-2,7t/m3, czyli co najmniej 0,022t/1m2/1cm, podczas gdy w ofercie Instalbud wskazał, że podbudowa asfaltowa 18 cm waży 0,0108t/1m2/1cm, warstwa wiążąca 9 cm - 0,0165t/1m2/1cm, a warstwa ścieralna 4 cm - 0,0255t/1m2/1cm; - w kosztorysie w poz. 3.22.3 Instalbud wskazał ponadto błędną cenę za budowę studni o 0,60 m w kwocie 900,00 zł, podczas gdy zgodnie z przedłożoną ofertą podwykonawcy HTI cena za studnię DN600mm wynosi 2.112,53 zł (co istotne, taka cena została wskazana w innych pozycjach kosztorysu); - ponadto dla pozycji „Budowa studni o DN600" zostały zaniżone nakłady rbh: w preliminarzy była uwzględniona 1 rbh, podczas gdy powszechnie przyjęta norma przewiduje na te roboty wymiar 6,75 rbh, co daje różnicę w kosztach 1.073,07 zł, - Instalbud przyjął również nierealne ceny za włazy żeliwne w wysokości 380 zł/szt., podczas gdy faktyczna cena rynkowa wynosi 450 zł/szt., co dla całego zakresu robót daje kwotę około 7.420,00 zł. Zdaniem Odwołującego - zarówno zaznaczone wcześniej zastrzeżenia, jak i powyższe nieścisłości w preliminarzu, wskazują, że Instalbud nie wykazał się należytą starannością w kalkulowaniu ceny ofertowej, zaś popełnione omyłki i przyjęte zaniżone stawki powodują, że łączna cena ryczałtowa jest zbyt niska, aby można było za nią wykonać przedmiot zamówienia w sposób należyty, przewidziany przez Zamawiającego. W świetle powyższego, stwierdził, że oprócz braku dowodów potwierdzających oświadczenia Instalbudu w takich kwestiach jak chociażby koszty ubezpieczeń, kosztów gwarancji czy kosztów pracy, kalkulacja ceny ofertowej przez Instalbud zawiera szereg nieścisłości w stosunku do dokumentacji projektowej dostarczonej przez Zamawiającego, które poskutkowały zaniżeniem poszczególnych pozycji i w konsekwencji łącznej ceny ofertowej, a tym samym świadczą o jej rażąco niskim charakterze. Dodatkowo, zwrócił uwagę na fakt, że pomimo, iż zgodnie z SIW Z cena ofertowa jest ceną ryczałtową, nie zwalnia to wykonawcy z obowiązku należytego wykazania (poprzez wyliczenia i dowody), w jaki sposób została ustalona jej wysokość i co się na nią składa. Odwołujący nie podzielił stanowiska Instalbud, jakoby leżące po stronie wykonawcy ryzyko błędnego skalkulowania ceny mogło uzasadnić dopuszczenie ceny zaniżonej (rażąco niskiej), bowiem cena ryczałtowa musi być adekwatna do przedmiotu zamówienia, a tym samym nie może opierać się na nierealnych i zaniżonych kosztach. W dniu 7 stycznia 2018r. Przystępujący zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Pismem z dnia 20 stycznia 2020 r. Zamawiający udzielił odpowiedzi na odwołanie wnosząc o jego odrzucenie z uwagi na wystąpienie bezwzględnej przesłanki formalnej odrzucenia, wynikającej z art.189 ust.2 pkt 4 i pkt 5 ustawy Pzp. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego przedmiotowego postępowania przetargowego, w tym akt sprawy odwoławczej o sygn. akt KIO 2139/19, Izba postanowiła odwołanie odrzucić. Na posiedzeniu niejawnym, po wysłuchaniu argumentacji stron i uczestnika, Izba doszła do przekonania, że zachodzą przesłanki do odrzucenia odwołania na podstawie art. 189 ust.2 pkt. 4, pkt. 5 ustawy Pzp. Pierwszą z podstaw prawnych uzasadniających czynność odrzucenia odwołania na zasadzie art. 189 ust.2 pkt. 3 ustawy pzp jest przepis, który to stanowi, że Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w ustawie. Jednocześnie, w myśl art.182 ust.1 pkt 1 odwołanie wnosi się w terminie 10 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia - jeżeli zostały przesłane w sposób określony w zdanie drugie albo w terminie 15 dni - jeżeli zostały przesłane w inny sposób - w przypadku gdy wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie . Według zapatrywania Izby – Odwołujący mógł kwestionować in concreto zarówno koszty pracownicze, jak i brak kosztów gwarancji, niedoszacowane koszty rur na etapie poprzedniego postępowania odwoławczego, czego nie uczynił, a zatem należało uznać te zarzuty za spóźnione i jako takie podlegające odrzuceniu. Drugą z podstaw prawnych uzasadniających czynność odrzucenia przedmiotowego odwołania jest przepis art. 189 ust.2 pkt. 4 ustawy Pzp, zgodnie z którym Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołujący powołuje się wyłącznie na te same okoliczności, które były przedmiotem rozstrzygnięcia przez Izbę w sprawie innego odwołania dotyczącego tego samego postępowania wniesionego przez tego samego odwołującego się. Izba ustaliła, że zarówno w pierwszym, jak i w obecnie rozpoznawanym odwołaniu istotą sporu były te same okoliczności faktyczne i prawne związane z rażąco niską ceną lub kosztem, które Odwołujący podnosił w poprzednim odwołaniu. Zarówno w tym, jak i w poprzednim postępowaniu odwoławczym odnosił się do przekazanych przez Przystępującego ofert – w jego ocenie - nie pokrywających w całości przedmiotu zamówienia: oferta HTI BP sp. z o.o. sp. k. na kwotę 807.458,89 zł brutto, oferta Instal-Nika sp. z o.o. sp. k. na kwotę 4.174.277,00 zł brutto, oferta P.V. Prefabet Kluczbork S.A. na kwotę 356.967,96 zł brutto, oferta Rurex sp. z o.o. na kwotę 749.251,20 zł brutto, oferta Nadolles sp. z o.o. na wykonanie mikrotunellingu. Nadto, wskazane podstawy prawne obu odwołań były identyczne. Ostatecznie, Izba doszła do przekonania, że odwołanie zostało wniesione w warunkach opisanych w przepisie art. 189 ust.2 pkt. 4 ustawy Pzp stosownie do którego, Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie dotyczy czynności, którą zamawiający wykonał zgodnie z treścią wyroku Izby lub sądu lub, w przypadku uwzględnienia zarzutów w odwołaniu, którą wykonał zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu. Według zapatrywania Izby – Zamawiający wzywając Przystępującego zgodnie z treścią cyt. wyżej wyroku Krajowej Izby Odwoławczej, którego Odwołujący nie zaskarżył, wykonał go w całości. Jednocześnie, Izba stwierdziła, że Przystępujący wykonał go w całości w granicach żądania Zamawiającego i nakazu Krajowej Izby Odwoławczej. W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 192 ust. 1 zd.2 ustawy Pzp postanowiła odrzucić odwołanie. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238 ze zm.). Przewodniczący:………………………….. …- Odwołujący: [1] Budimex J Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Gmina Miejska Kraków Zarząd Dróg Miasta Krakowa…Sygn. akt KIO 959/19 WYROK z dnia 14 czerwca 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Marek Koleśnikow Protokolant: Klaudia Ceyrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 maja 2019 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] Budimex J Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa [pełnomocnik], [2] Asfalt Śląski WPRINŻ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie, ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków, [3] FBS S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gmina Miejska Kraków Zarząd Dróg Miasta Krakowa, ul. Centralna 53, 31-586 Kraków przy udziale: A. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] PPP Solution Polska 2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Grzybowska 80/82, 00-844 Warszawa [pełnomocnik], [2] Gulermak Agir Sanayi inęaat ve Taahhut A.§. z siedzibą w Ankarze (Turcja) zgłaszających swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 959/19 po stronie zamawiającego B. wykonawcy VARDUN Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, pl. Marszałka Józefa Piłsudskiego 1, 00-078 Warszawa zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 959/19 po stronie zamawiającego orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] Budimex J Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa [pełnomocnik], [2] Asfalt Śląski WPRINŻ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie, ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków, [3] FBS S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa i: 2.1) zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] Budimex J Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa [pełnomocnik], [2] Asfalt Śląski WPRINŻ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie, ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków, [3] FBS S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa tytułem wpisu od odwołania; 2.2) nakazuje zwrot z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] Budimex J Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa [pełnomocnik], [2] Asfalt Śląski WPRINŻ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie, ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków, [3] FBS S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa kwoty 5 000 zł (pięć tysięcy) stanowiącą nadpłatę wpisu od odwołania omyłkowo wniesioną przez odwołującego. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Krakowie. Przewodniczący: .................................... Sygn. akt KIO 959/19 Uzasadnienie Zamawiający Gmina Kraków, ul. Centralna 53, 31-585 Kraków wszczął postępowanie na usługi w trybie dialogu konkurencyjnego pod nazwą »Budowa linii tramwajowej KST, etap IV w modelu partnerstwa publiczno-prywatnego«. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 06.04.2018 r. pod nrem 2018/S 067-149146. Postępowanie jest prowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i poz. 2018) zwanej dalej w skrócie Pzp lub ustawą bez bliższego określenia. 17.05.2019 r. zamawiający poinformował o: 1) o rankingu wniosków; 2) zaproszeniu wykonawców do udziału w dalszej części postępowania, którzy to wykonawcy znaleźli się na pierwszych trzech miejscach rankingu na podstawie kryteriów selekcji; 3) niezaproszeniu wykonawców do dalszej części postępowania, którzy to wykonawcy nie znaleźli się na pierwszych trzech miejscach rankingu na podstawie kryteriów selekcji - art. 60d ust. 3 Pzp. 27.05.2019 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenia zamówienia [1] Budimex J Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa [pełnomocnik], [2] Asfalt Śląski WPRINŻ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Pruszkowie, ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków, [3] FBS S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Stawki 40, 01-040 Warszawa, zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp, wnieśli do Prezesa KIO odwołanie. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1) art. 60d ust. 3 Pzp i art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 6 Pzp oraz 25a ust. 3 Pzp przez dokonanie nieprawidłowej i niezgodnej z zasadami opisanymi w Ogło- szeniu o zamówieniu oceny spełniania kryteriów selekcji w zakresie oceny wniosku wykonawcy Vardun sp. z o.o. (dalej „wykonawca V”) co skutkowało przyznaniem temu wykonawcy zawyżonej liczby punktów w tym zakresie i bezzasadnym zakwalifikowaniem wykonawcy V do dalszego udziału w postępowaniu, a wykonawca V powinien ulec wykluczeniu; 2) art. 60d ust. 3 Pzp i art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. z art. 48 ust. 2 pkt 6 Pzp przez zaniechanie zakwalifikowania odwołującego do dalszego udziału w postępowaniu. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu: 1) unieważnienia czynności badania i oceny wniosku wykonawcy V w zakresie kryteriów selekcji, a także unieważnienia zaproszenia tego wykonawcy do dialogu, jeżeli nastąpiło; 2) dokonania powtórnej czynności badania i oceny wniosku wykonawcy V w zakresie kryteriów selekcji, w tym dokonania ponownej oceny punktowej tego wniosku; 3) obniżenia punktacji przyznanej wykonawcy V w zakresie kryterium selekcji wskazanego w sekcji II.2.9 lit. c przyznania wykonawcy V 0 pkt w tym kryterium; 4) obniżenia punktacji przyznanej wykonawcy V w zakresie kryterium selekcji wskazanego w sekcji II.2.9 lit. d i przyznania wykonawcy V 0 pkt w tym kryterium, które to żądanie odwołujący zmienił na rozprawie, gdyż oświadczył do protokołu na początku rozprawy, że cyt. »za czas obsługi linii kolejowo-tramwajowej w Murcji wynoszącej 6 lat powinno być przyznane 6 pkt wykonawcy V«; 5) zaproszenie odwołującego do dalszego udziału w postępowaniu. Argumentacja odwołującego I. Stan faktyczny 1. Zamawiający w sekcji II.2.9 ogłoszenia wskazał sposób wyboru maksymalnie trzech wykonawców zaproszonych do dialogu konkurencyjnego spośród wykonawców, którzy złożyli wnioski i spełniających kryteria udziału, i tak, zgodnie z kryterium opisanym: - w lit. c za każdą dodatkową usługę ponad opisaną jako warunek udziału wskazany w lit. c w sekcji III.1.3 wykonawca otrzyma 1 punkt jednak nie więcej niż 5 punków łącznie, - w lit. d za każdy dodatkowy, pełny rok świadczenia którejkolwiek z usług wskazanych na spełnienie warunku udziału opisanego w sekcji III.1.3 lit. d lub którejkolwiek z usług wskazanych na spełnienie kryterium selekcji opisanego w lit. c powyżej, ponad minimalne 12 miesięcy następujące po sobie wykonawca otrzyma 1 punkt jednak nie więcej niż 10 punków łącznie. Zamawiający po ocenie wniosków przyznał wykonawcy V w sumie 23 pkt w tym za wyżej wskazane usługi 14 pkt - 4 pkt za dodatkowe usługi i 10 pkt za okres świadczenia tych usług. II. Skonkretyzowanie zarzutów i wniosków odwołującego 1. Odwołujący w pierwszej kolejności podniósł, że w załączniku nr 4 do wniosku Wykaz usług wykonawca V jako usługę fakultatywną na spełnienie kryterium selekcji wskazał pod pozycją nr 4 zamówienie publiczne na budowę i eksploatację linii metra we wspólnocie autonomicznej Madrytu T2 między stacjami Colonia Jardin i Pozuelo de Alcaron oraz T3 miedzy stacjami Colonia Jardin i Boadilla del Monte. Jednak w piśmie z 23.04.2019 r. w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego pod pozycją 12 wykonawca V oświadczył, że inwestycja ta nie spełnia kryterium postawionego przez zamawiającego i wnosi o niebranie jej pod uwagę. Mając powyższe na uwadze wykonawca V finalnie wskazał tylko 3 dodatkowe usługi spełniające kryterium ponad wskazaną jako kryterium udziału. Wobec tego zgodnie z sekcją II.2.9 lit. c ogłoszenia wykonawca V powinien maksymalnie uzyskać 3 punkty. Jednak zamawiający za to kryterium selekcji przyznał wykonawcy V 4 punkty co jest sprzeczne z kryterium selekcji jak i wnioskiem wykonawcy V. 2. Odwołujący wskazał, że wykonawca V na spełnienie kryterium selekcji świadczenia przez dodatkowy okres usług utrzymania oparł się w całości na udostępnionych wykonawcy V zasobach podmiotu trzeciego. Wykonawca V do wniosku załączył stosowne oświadczenie spółki Comsa Concesiones S.L. (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością). Wymienione w tym oświadczeniu zadania korespondują z wykazem usług wskazanym przez wykonawcę V w załączniku 4 do wniosku na potwierdzenie spełnienia fakultatywnego kryterium selekcji. Jednak w złożonych przez wykonawcę V referencjach na potwierdzenie powyższego oświadczenia, podmiot trzeci nie występuje. I tak według złożonych referencji wskazane zadania zostały przyznane spółkom (osobom prawnym) odpowiednio: 1) Sociedad Concesionaria Tramvia Metropolita S.A. (spółka akcyjna) - pkt 2 wykazu; 2) Sociedad Concesionaria Tramvia Metropolita Del Besos S.A. - pkt 3 wykazu; 3) Sociedad Concesionaria Metro De Malaga S.A. - pkt 5 wykazu. W żadnym miejscu podmioty zaświadczające nie wskazują by przedmiotowe usługi utrzymaniowe były świadczone przez podmiot spółkę (osobę prawną) Comsa Concesiones S.L. udostępniającą zasoby. Sam fakt bycia akcjonariuszem czy udziałowcem w innej osobie prawnej, co próbuje sugerować w swych wyjaśnieniach z 23.04.2019 r. wykonawca V, nie uprawnia do przypisywania sobie przymiotów tej innej osoby prawnej, w tym zasobów na potrzeby rozpoznawanego postępowania czyli faktycznego utrzymywania linii kolejowej, tramwajowej lub metra. Co więcej sam wykonawca V w swoich wyjaśnieniach z 23.04.2019 r. oświadcza (ad 10, 11, 13), że usługi utrzymaniowe zostały faktycznie podzlecone przez spółkę celową nie podmiotowi udzielającemu zasobów (ten pozostał jedynie akcjonariuszem spółki celowej), lecz UTE, które dalej podzleciło konsorcjum w skład, którego wchodziły inne spółki, w tym Comsa S.A. czy Comsa S.A.U. W tym stanie powiązań zobowiązaniowych faktyczny odbiorca usługi powinien być wystawcą referencji dotyczących tych prac. Przepis § 2 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia (Dz. U. poz. 1126) mówi bowiem o odbiorcy usługi, co wskazuje na odbiorcę bezpośredniego; innymi dokumentami można się natomiast posłużyć tylko w uzasadnionych przypadkach, które w tym przypadku nie miały miejsca ani nie zostały udowodnione [§ 2 pkt 4 ww. rozporządzenia brzmi: W celu potwierdzenia spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów selekcji dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej zamawiający może żądać następujących dokumentów (...) 4) opisu urządzeń technicznych oraz środków organizacyjno-technicznych zastosowanych przez wykonawcę w celu zapewnienia jakości oraz opisu zaplecza naukowo-badawczego posiadanego przez wykonawcę lub które będzie pozostawało w dyspozycji wykonawcy (...)]. Innymi słowy zakładając, że źródłem (zasadniczą intencją) powołania się na zasób tego podmiotu w zakresie tej referencji był fakt wykonywania przez Comsa S.A.U. prac na rzecz UTE, a więc to referencje od UTE powinny zostać przedstawione, co w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Co więcej w wyjaśnieniach z 23.04.2019 r. wykonawca V składa zaświadczenia, gdzie potwierdza, że podmiot udzielający zasobów nie uczestniczy w utrzymaniu - pozycja 2 wykazu, lecz konsorcjum Astom Transporte S.A. i Comsa S.A. Także złożone dodatkowo przy wyjaśnieniach z 23.04.2019 r. zaświadczenie odnośnie linii metra w Maladze - pozycja 5 wykazu stanowi wyłącznie o robotach budowlanych pomijając milczeniem fakt utrzymania. Odwołujący wskazał ponadto, że składanie i uzupełnianie dokumentów w przypadku kryteriów selekcji jest niedopuszczalne i odwołujący przywołał wyroki Izby. Sam wykonawca V w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego dokonując uzupełnień uznaje de facto, że uzupełnienie jest konieczne, aby wykazać możliwość posłużenia się tymi referencjami, gdyż pierwotnie przedstawione są wadliwe. Brak kompletnych informacji już we wniosku powinien skutkować przyznaniem 0 pkt za to kryterium selekcji. W tym miejscu odwołujący podnosi i wskazuje, że w sposób całkowicie dowolny, nieuprawniony i w całości wprowadzający w błąd wykonawca V żongluje firmami różnych spółek (osób prawnych) i tak w pierwotnie złożonym wniosku i dokumencie JEDZ wskazuje, że zasoby odnośnie spełnienia kryterium selekcji II 1.1.3 lit. c Ogłoszenia udziela spółka Comsa S.A., gdy w wyjaśnieniu z 23.04.2019 r., ma spełnić Comsa S.A.U. i ją wskazuje jako podmiot świadczący faktycznie usługi utrzymania, gdy w przywołanym powyżej złożonym zaświadczeniu dotyczącym linii tramwajowej Trabaix i Trambesos mowa jest jednak o Comsa S.A. Odnośnie zaś spełnienia kryterium selekcji II 1.1.3 lit. d Ogłoszenia wykonawca V powołuje się na zasoby spółki Comsa Concesiones S.L., gdzie znowu według oświadczenia samego wykonawcy V usługę wykonuje konsorcjum w składzie z Comsa S.A.U., a ze złożonych zaświadczeń wynika, że jednak Comsa S.A. Nawet zakładając, że między złożeniem wniosku, a złożeniem wyjaśnień doszło do przekształcenia spółki Comsa (zmiana S.A. na S.A.U lub odwrotnie), to następstwo czasu się nie zgadza, bo oświadczenia lub dokumenty wystawione w tym samym okresie tj. „na początku” i „na końcu” jednocześnie operują i Comsa S.A. i Comsa S.A.U., co powinno wzbudzić wątpliwości zamawiającego, chociażby co do ewentualnej prawdziwości czy wprowadzenia w błąd. Także w całości nieprawdziwe są twierdzenia wykonawcy V zawarte w wyjaśnieniach z 23.04.2019 r. jakoby spółka Comsa S.A.U. i spółka Comsa Concesiones S.L. jednocześnie i podwójnie spełniały kryteria selekcji wskazane w sekcjach III.1.3 lit. c i d Ogłoszenia. Otóż pomijając zadanie dotyczące linii tramwajowej w Murcji, które jest wskazane jako zadanie na spełnienie warunku kwalifikacji lub wyboru i za nie przysługują dodatkowe punkty w ramach selekcji, to w wykazie stanowiącym załącznik 3 do wniosku (kryterium III.1.3 lit. c) i wykazie stanowiącym załącznik nr 4 (kryterium III.1.3 lit. d) jest tylko jedno zadanie, które się powtarza, to jest budowa i eksploatacja metra w Maladze. Ewentualnie uznać by można, że tylko to jedno zadanie spełnia kryterium „dodatkowości” i za nie można hipotetycznie rozważać przyznanie dodatkowych punktów. Odwołujący jednak wskazuje, że odnośnie tego zadania, żadne z dwóch złożonych zaświadczeń noszących odpowiednio daty 15.05.2018 r. i 26.03.2019 r., ani słowem nie wymienia spółki faktycznie świadczącej usługi utrzymania, wskazując jedynie (o czym odwołujący wskazał), że jednym z akcjonariuszy koncesjonariusza w maju 2018 r. była spółka Comsa S.A., a w marcu 2019 r. spółka Comsa S.A.U. i kto wykonywał roboty budowlane i wobec tego nie mogą służyć na wykazanie spełnienia kryterium utrzymaniowego. Odwołujący podkreślił, że z wykazu stanowiącego załącznik 3 do wniosku tylko wspomniane zadania tramwaj w Murcji i metro w Maladze, za swój przedmiot oprócz budowy miały świadczenie usługi utrzymania. Wobec tego wszelkie inne zadania tam wskazane nie mogą być brane pod uwagę przy ocenie spełnienia kryteriów selekcji dodatkowych usług i okresu utrzymania tj. sekcja III. 1.3 lit. c i d Ogłoszenia. Ponadto odwołujący wskazał, że jedno zadanie wskazane przez wykonawcę V dotyczące kryterium sekcji III.1.3 lit. d Ogłoszenia (okres świadczonych usług) jest także przywołane przez innego wykonawcę zakwalifikowanego do dialogu tj. konsorcjum lider PPP Solutions Polska sp. z o.o. Chodzi o zadanie Tramwaj w korytarzu Diagonal Baix Llonregat Trambaix i Trambesos. Zaświadczenia złożenie przez wykonawców do swoich wniosków różnią się. I tak w zaświadczeniu dla wykonawcy V jako podmioty świadczące usługę utrzymaniową wskazane są spółki Alstrom Transporte S.A. i Comsa S.A., w sytuacji gdy w zaświadczeniu złożonym przez konsorcjum PPP Solutions sp. z o.o. (dalej wykonawca P) wymieniona jest jedynie tylko spółka Alstom Transporte. Zamawiający był zobowiązany do wyjaśnienia rozbieżności i wyjaśnienia, które z referencji są prawdziwe. Otóż na swoich stronach internetowych spółka Alstom informuje, że świadczy usługi utrzymania linii tramwajowej, sieci trakcyjnej i taboru, zaś spółka Comsa jedynie utrzymuje perony („platforms”) - co nie spełnia kryterium selekcji. Dowód: wydruk ze strony internetowej Alstom Odwołujący zwrócił w tym zakresie także uwagę na fakt, że wykonawca V składa Comsa dwie referencje oddzielnie na Trambaix i Trambesos. Natomiast wykonawca P uznał to za jeden projekt składający się z dwóch linii i ma na całość składa tylko jedne referencje. Zamawiający powinien taką rozbieżność również wyjaśnić. Powyższa różnica w zaświadczeniach i wyjaśnienie wykonawcy Alstom podkreślają argumentację odwołania, że wykonawcy V nie powinny być przyznane dodatkowe punkty wobec niespełnienia kryteriów selekcji wskazanych w sekcji II.2.9 ogłoszenia odnoszących się do warunków wskazanych w sekcji III. 1.3 lit. c i d Ogłoszenia. III. Podsumowanie Odwołujący stwierdził, że w świetle wskazanych przez odwołującego argumentów skorzystanie ze środka ochrony prawnej przez odwołującego i żądania odwołującego są w pełni uzasadnione i konieczne. Odwołujący przesłał w terminie kopię odwołania zamawiającemu 27.05.2019 r. (art. 180 ust. 5 i art. 182 ust. 1-4 Pzp). Zamawiający przesłał w terminie 2 dni kopię odwołania innym wykonawcom 27.05.2019 r. (art. 185 ust. 1 in initio Pzp). 30.05.2019 r. wykonawca VARDUN Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, pl. Marszałka Józefa Piłsudskiego 1, 00-078 Warszawa złożył Prezesowi KIO pismo o zgłoszeniu przystąpienia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia odwołania po stronie zamawiającego. Przystępujący przekazał kopie przystąpienia zamawiającemu i odwołującemu (art. 185 ust. 2 Pzp). 30.05.2019 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenia zamówienia [1] PPP Solution Polska 2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Grzybowska 80/82, 00-844 Warszawa [pełnomocnik], [2] Gulermak Agir Sanayi in§aat ve Taahhut A.§. z siedzibą w Ankarze (Turcja) złożyli Prezesowi KIO pismo o zgłoszeniu przystąpienia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia odwołania po stronie zamawiającego odwołującego. Przystępujący przekazał kopie przystąpienia zamawiającemu i odwołującemu (art. 185 ust. 2 Pzp). Odwołujący zgłosił opozycję przeciw przystąpieniu po stronie zamawiającego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenia zamówienia [1] PPP Solution Polska 2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Grzybowska 80/82, 00-844 Warszawa [pełnomocnik], [2] Gulermak Agir Sanayi in§aat ve Taahhut A.§. z siedzibą w Ankarze (Turcja) do czasu otwarcia rozprawy 11.06.2019 r. (art. 185 ust. 4 Pzp). Izba nie uwzględniła opozycji, gdyż odwołujący nie uprawdopodobnił, że wykonawca nie ma interesu w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść zamawiającego (art. 185 ust. 4 Pzp). Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy 11.06.2019 r. (art. 186 ust. 1 Pzp). Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania oraz złożył Aneks z 10.06.2019 r. do »Protokołu ze sprawdzania dokumentów złożonych przez wykonawców na potwierdzenie spełnienia warunków udziału i braku podstaw do wykluczenia z postępowania oraz spełnienia warunków selekcji w dialogu konkurencyjnym p.n. [...]«. Z aneksu wynika, że zamawiający dokonał poprawy arytmetycznej obliczeń w zakresie przyznania dodatkowych punktów wykonawcy V. Poprawa polegała na sprostowaniu omyłki pisarskiej, cyt. »która w konsekwencji spowodowała omyłkę rachunkową w przeliczeniu punktacji dot. wykonawcy V«. Jednak była to na tyle mała korekta, że nie miała istotnego wpływu na wynik postępowania, a w szczególności zmiana ta nie powodowała zmiany kolejności wykonawców w rankingu ofert i tym samym zamawiający nie dokonał zmiany wykonawców zaproszonych do dalszego postępowania zgodnie z art. 60d ust. 3 Pzp. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron, na podstawie dokumentacji postępowania, wyjaśnień oraz stanowisk stron zaprezentowanych podczas rozprawy Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Skład orzekający Izby stwierdził, że odwołanie nie jest zasadne. Izba stwierdza, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 189 ust. 2 Pzp, których zaistnienie skutkowałoby odrzuceniem odwołania. W ocenie Izby odwołujący wypełnił łącznie przesłanki zawarte w art. 179 ust. 1 Pzp, to jest odwołujący wykazał posiadanie interesu w uzyskaniu rozpoznawanego zamówienia oraz odwołujący wykazał wystąpienie możliwości poniesienia szkody przez odwołującego. Izba ustaliła, że stan faktyczny postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (postanowienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz informacje zawarte w ogłoszeniu o zamówieniu) nie jest sporny. Izba postanowiła dopuścić jako dowód, dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przekazaną przez zamawiającego, potwierdzoną za zgodność z oryginałem. Izba wzięła pod uwagę dowody złożone przez przystępującego V: A) wyciąg z hiszpańskiej ustawy 18/1982 z 26 maja o systemie podatkowym przedsiębiorstw połączonych w grupy/grupy przedsiębiorstw i tymczasowych związków przedsiębiorstw (UTE) i spółek regionalnego rozwoju przemysłowego, gdzie na str. 2 w art. 7 i 8 wskazane jest, co to jest UTE i na podstawie tej definicji przystępujący V wskazywał na faktyczne wykonanie usługi; B) oświadczenie spółki celowej Tramvia Metropolita del Besós, S.A. z Barcelony, co do faktycznego doświadczenia i zaangażowania uprzedniej spółki COMSA CONCESIONES S.L.U. str. 2 ust. 2 i 3 oraz str. 4. W ocenie Izby, zarzuty naruszenia art. 60d ust. 3 Pzp i art. 7 ust. 1 Pzp w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 6 Pzp oraz 25a ust. 3 Pzp - przez dokonanie nieprawidłowej i niezgodnej z zasadami opisanymi w »Ogłoszeniu o zamówieniu« oceny spełniania kryteriów selekcji w zakresie oceny wniosku wykonawcy V co skutkowało przyznaniem wykonawcy V zawyżonej liczby punktów w tym zakresie i bezzasadnym zakwalifikowaniem wykonawcy V do dalszego udziału w postępowaniu, a wykonawca V powinien ulec wykluczeniu oraz - przez zaniechanie zakwalifikowania odwołującego do dalszego udziału w postępowaniu - nie zasługują na uwzględnienie. Izba ustaliła, że zamawiający prowadzi postępowanie na usługę utrzymania linii tramwajowej w trybie dialogu konkurencyjnego, zgodnie z art. 60a-60f Pzp. W trybie dialogu konkurencyjnego, zgodnie z art. 60a Pzp, po publicznym ogłoszeniu o zamówieniu zamawiający prowadzi z wybranymi przez siebie wykonawcami dialog, a następnie zaprasza ich do składania ofert. Na podstawie art. 60d ust. 2 Pzp zamawiający ogłosił, że do postępowania zaprosi 3 wykonawców, którzy spełniają warunki udziału w postępowaniu, a zgodnie z art. 60d ust. 3 Pzp - jeżeli liczba wykonawców, którzy wykażą spełnienie warunków udziału w postępowaniu, będzie większa niż trzech, co zostało określone w ogłoszeniu, zamawiający zaprosi do dialogu wykonawców wyłonionych na podstawie kryteriów selekcji, a wykonawcy niezaproszeni do dialogu będą traktowani jak wykluczeni z postępowania. W rozpoznawanym postępowaniu zamówieniowym wymagane warunki udziału w postępowaniu spełniało więcej niż trzech wykonawców, którzy złożyli wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. W związku z tym odwołujący, który nie został zaproszony do dalszego udziału w postępowaniu, ale spełniał postawione w ogłoszeniu o zamówieniu przez zamawiającego warunki udziału w postępowaniu zakwestionował przyznanie punktów w kryteriach selekcji wykonawcy V. Na wstępie Izba wzięła pod uwagę stanowisko zamawiającego wyrażone w odpowiedzi na odwołanie i w Aneksie do Protokołu ZP z 10.06.2019 r. Pierwotnie zamawiający, na podstawie postanowień ogłoszenia przyznał wykonawcy V zbyt dużą liczbę punktów przekraczającą określoną maksymalną liczbę punktów w ogłoszeniu. Po wytknięciu w odwołaniu zamawiającemu działań niezgodnych z ogłoszeniem, zamawiający faktycznie uwzględnił odwołanie w tym zakresie i dokonał nowego przyznania i obliczenia właściwej liczby punktów, co zamawiający wykazał w odpowiedzi na odwołanie i w Aneksie do Protokołu z 10.06.2019 r. Jednak Izba stwierdza, że przyznanie niewłaściwej liczby punktów wykonawcy V , a następnie korekta tego wyniku nie miała ani nie mogła mieć istotnego wyniku na wynik postępowania zamówieniowego, gdyż nie uległy zmianie pozycje ofert wykonawców w rankingu ofert. Dlatego zgodnie z art. 191 ust. 2 Pzp, który brzmi »lzba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia« Izba nie może uwzględnić tego zarzutu. Izba stwierdza również, że zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia (Dz. U. poz. 1126 oraz z 2018 r. poz. 1993) nie ma wskazanych konkretnych podmiotów, które są uprawnione do wystawiania referencji. Prawodawca określił tam ogólnie, że uprawnionym podmiotem do wystawiania referencji jest cyt. »podmiot, na rzecz którego dostawy lub usługi były wykonywane«. Nie ma tu więc znaczenia czy wystawca referencji był bezpośrednim czy pośrednim dawcą zamówienia. Podobne stanowisko zajęła Izba w wyroku z 7 września 2011 r., sygn. akt. KIO 1867/11: »Referencje muszą być wystawione przez podmiot, który ma wiedzę na temat całościowego wykonania umowy, który był odbiorcą świadczonych usług i miał prawo rozliczyć wykonawcę z prawidłowości ich świadczenia, a więc w zasadzie przez drugą stronę umowy«. Nie ma również znaczenia czy w danym momencie podmiot wystawiający referencje nazywał się tak czy inaczej bądź czy działał w takiej czy innej formie prawnej. Istotne, że odwołujący nie dowiódł, że referencje nie zawierały prawdy i usługi, których dotyczyły referencje, nie zostały wykonane lub nie są wykonywane należycie. Przytaczany § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia brzmi »W celu potwierdzenia spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów selekcji dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej zamawiający może żądać następujących dokumentów [...] wykazu dostaw lub usług wykonanych, a w przypadku świadczeń okresowych lub ciągłych również wykonywanych, w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert albo wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, wraz z podaniem ich wartości, przedmiotu, dat wykonania i podmiotów, na rzecz których dostawy lub usługi zostały wykonane, oraz załączeniem dowodów określających czy te dostawy lub usługi zostały wykonane lub są wykonywane należycie, przy czym dowodami, o których mowa, są referencje bądź inne dokumenty wystawione przez podmiot, na rzecz którego dostawy lub usługi były wykonywane, a w przypadku świadczeń okresowych lub ciągłych są wykonywane, a jeżeli z uzasadnionej przyczyny o obiektywnym charakterze wykonawca nie jest w stanie uzyskać tych dokumentów - oświadczenie wykonawcy; w przypadku świadczeń okresowych lub ciągłych nadal wykonywanych referencje bądź inne dokumenty potwierdzające ich należyte wykonywanie powinny być wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem terminu składania ofert albo wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu«. Ponadto odwołujący podniósł, że zamawiający dokonał oceny wniosku wykonawcy V w zakresie spełnienia kryteriów selekcji na podstawie dokumentów uzupełnionych podczas procedury wyjaśniania ofert po upływie terminu składania ofert. Izba wzięła pod uwagę, że zamawiający może wezwać do uzupełnienia oferty sensu largo o właściwe oświadczenia lub dokumenty, o których mowa w art. 25a ust. 1 lub w art. 25 ust. 1 Pzp. Jednak zamawiający nie może tak uzupełnionych dokumentów stosować do ustalenia pozycji w rankingu ofert, a tylko do zaliczenia spełnienia minimalnych wymogów czy warunków postawionych przez zamawiającego, co zostało wyartykułowane m.in. już w wyroku KIO z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt KIO 1152/12: »Jednak art. 26 ust. 3 Pzp odnieść można tylko do uzupełniania dokumentów, które związane są ze spełnieniem minimalnych wymogów zamawiającego [...], a nie podniesieniem pozycji wykonawcy w rankingu ofert«. Jednak Izba stwierdza, że w postępowaniu zamawiający nie stosował art. 26 ust. 3 Pzp, który to przepis brzmi »Jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 25a ust. 1, oświadczeń lub dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1, lub innych dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania, oświadczenia lub dokumenty są niekompletne, zawierają błędy lub budzą wskazane przez zamawiającego wątpliwości, zamawiający wzywa do ich złożenia, uzupełnienia lub poprawienia lub do udzielania wyjaśnień w terminie przez siebie wskazanym, chyba że mimo ich złożenia, uzupełnienia lub poprawienia lub udzielenia wyjaśnień oferta wykonawcy podlega odrzuceniu albo konieczne byłoby unieważnienie postępowania«. Zamawiający podczas oceny spełnienia kryteriów selekcji brał pod uwagę dokumenty, które zostały złożone zamawiającemu przez wykonawcę V razem z ofertą przed upływem terminu składania ofert. W związku z wyżej przytoczonymi argumentami Izba nie może uwzględnić zarzutów odwołującego i oddala odwołanie w całości. Zamawiający - podczas prowadzenia postępowania - nie naruszył wskazanych przez odwołującego przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. Z powyższych względów oddalono odwołanie, jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania. Przewodniczący: .................................... 13 …
Budowa drogi ekspresowej SI (dawniej S69) BielskoBiała-Żywiec-Zwardoń, odcinek Przybędza-Milówka (obejście Węgierskiej Górki)
Odwołujący: [1] AECOM Polska Sp. z o.o.Zamawiający: Skarb Państwa, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad ul. Wronia 53, 00874 Warszawa…Sygn. akt KIO 2319/18 WYROK z dnia 26 listopada 2018 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący:Marek Koleśnikow Członkowie: Daniel Konicz Beata Konik Protokolant: Marcin Jakóbczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 21 listopada 2018 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] AECOM Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Puławska 2, 02-566 Warszawa [lider] i [2] R. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą DIM Pracownia Projektowa Dróg i Mostów R. K., ul. Sosnowa 6F, 71468 Szczecin w postępowaniu prowadzonym przez Skarb Państwa, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad ul. Wronia 53, 00874 Warszawa przy udziale wykonawcy TPF Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Annopol 22, 03236 Warszawa zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: 2319/18 po stronie zamawiającego orzeka: 1.Oddala odwołanie. 2.Kosztami postępowania obciąża odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] AECOM Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Puławska 2, 02-566 Warszawa [lider] i [2] R. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą DIM Pracownia Projektowa Dróg i Mostów R. K., ul. Sosnowa 6F, 71-468 Szczecin i: 2.1)zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] AECOM Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Puławska 2, 02-566 Warszawa [lider] i [2] R. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą DIM Pracownia Projektowa Dróg i Mostów R. K., ul. Sosnowa 6F, 71468 Szczecin tytułem wpisu od odwołania; 2.2)zasądza od wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] AECOM Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Puławska 2, 02566 Warszawa [lider] i [2] R. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą DIM Pracownia Projektowa Dróg i Mostów R. K., ul. Sosnowa 6F, 71-468 Szczecin na rzecz zamawiającego Skarb Państwa, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad ul. Wronia 53, 00874 Warszawa kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. S tosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i poz. 2018) na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego Warszawie. Przewodniczący:……………………………… ……………………………… ……………………………… Sygn. akt KIO 2319/18 Uzasadnie nie Zamawiający Skarb Państwa Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad ul. Wronia 53, 00874 Warszawa wszczął postępowanie na roboty budowlane, dostawy, usługi w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą »Pełnienie nadzoru nad projektowaniem i realizacją robót oraz zarządzanie Kontraktem pn.: „Budowa drogi ekspresowej SI (dawniej S69) BielskoBiała-Żywiec-Zwardoń, odcinek Przybędza-Milówka (obejście Węgierskiej Górki)”« . Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 14.08.2018 r. pod nrem 2018/S 155–356213. Postępowanie jest prowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i poz. 2018) zwanej dalej w skrócie Pzp lub ustawą bez bliższego określenia. Zamawiający poinformował 31.10 i 8.11.2018 r. o zamiarze ujawnienia oferty odwołującego w zakresie nieskutecznie zastrzeżonych stron 13-16 oraz 90-98 oferty. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia [1] AECOM Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Puławska 2, 02-566 Warszawa i [2] R. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą DIM Pracownia Projektowa Dróg i Mostów R. K., ul. Sosnowa 6F, 71-468 Szczecin [zwanymi dalej odwołującym], zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp, wniósł 9.11.2018 r. do Prezesa KIO odwołanie na: odtajnienie stron 13-16 oraz 90-98 oferty złożonej przez odwołującego zawierających informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa („oferta”) i odwołujący zarzucił niezgodność z przepisami ustawy Pzp. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1)art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2018 r. poz. 419 ze zm.; dalej „UZNK”)przez odtajnienie stron 13-16 oraz 90-98 oferty odwołującego, pomimo, że odwołujący zastrzegł w ofercie, że informacje zawarte na tych stronach oferty nie mogą być udostępnione oraz wykazał, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w tym posiadają wartość gospodarczą, nie są powszechnie znane ani nie są łatwo dostępne dla osób zwykle zajmujących się tym rodzajem informacji oraz, że odwołujący podjął działania w celu zachowania poufności tych informacji; 2)art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 i ust. 4 UZNK przez odtajnienie stron 13-16 oraz 90-98 oferty odwołującego przez zamawiającego w oparciu o art. 11 ust. 4 UZNK w brzmieniu przed zmianą ustawy, tj. w brzmieniu przed 4.09.2018 r., podczas gdy definicja tajemnicy przedsiębiorstwa w chwili podejmowania tych czynności, jak i obecnie uregulowana jest w art. 11 ust. 2 UZNK, a nie w art. 11 ust. 4 UZNK; 3)art. 7 ust. 1 Pzp przez sporządzenie uzasadnienia ww. czynności zamawiającego w sposób lakoniczny i ogólny, nie odnoszący się konkretnie do uzasadnienia zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa sporządzonego przez odwołującego i zawartego w zał. nr 1 do oferty. Odwołujący wniósł o: 1)uwzględnienie odwołania złożonego przez odwołującego w całości; 2)nakazanie unieważnienia czynności zamawiającego polegających na odtajnieniu stron 13-16 oraz 90-98 oferty odwołującego; 3)wyłączenie jawności rozprawy, na podstawie art. 189 ust. 6 Pzp, z uwagi na fakt, że na rozprawie mogą zostać ujawnione informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa odwołującego; 4)zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez odwołującego, w tym zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego według norm przepisanych, zgodnie ze złożonym rachunkiem. Argumentacja odwołującego I. Stan faktyczny Kontraktem pn.: „Budowa drogi ekspresowej SI (dawniej S69) Bielsko-Biała-ŻywiecZwardoń, odcinek PrzybędzaMilówka (obejście Węgierskiej Górki)”. Odwołujący, składając ofertę, zastrzegł, że informacje i dokumenty zawarte na str. od 12 do 16 – Formularz „Kryteria pozacenowe” (Formularz 2.2), na str. od 88 do 89 – Zobowiązanie do oddania do dyspozycji wykonawcy niezbędnych zasobów na okres korzystania z zasobów przy wykonywaniu zamówienia (Formularz 3.2) oraz na str. od 90 do 98 – Wykaz osób skierowanych przez wykonawcę do realizacji zamówienia publicznego (Formularz 3.4) stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i nie mogą być udostępniane (str. 7-8 oferty, pkt 10). Ponadto, odwołujący, wraz z ofertą, złożył Zał. nr 1, w którym uzasadnił, dlaczego ww. informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i w związku z tym nie powinny być udostępniane. Odwołujący wskazał, zwłaszcza że informacje zawarte w zastrzeżonych częściach oferty oraz dokumentach załączonych do oferty nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, a tym samym nie są one powszechnie znane ani nie są łatwo dostępne dla osób zwykle zajmujących się tym rodzajem informacji. Ponadto odwołujący opisał działania, które podjął, w celu zachowania poufności tych informacji, a także wykazał, że informacje na temat wysoko wykwalifikowanego personelu stanowią najważniejszy kapitał każdej firmy, a tym samym posiadają wartość gospodarczą. Pomimo powyższego, zamawiający 31.10.2018 r. poinformował odwołującego o odtajnieniu str. 12-16, 90-98 oraz 88-89 oferty odwołującego, tj. formularza 2.2 – „Kryteria pozacenowe” w zakresie informacji dotyczących Kryterium Doświadczenie personelu Konsultanta, „Wykazu osób” oraz zobowiązania podmiotu do oddania do dyspozycji odwołującego niezbędnych zasobów na potrzeby wykonania zamówienia. W uzasadnieniu swojego stanowiska zamawiający wskazał m. in., że: (i)odwołujący nie wykazał, aby informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa posiadały wartość gospodarczą; (ii)odwołujący nie załączył dowodu potwierdzającego, że dane personelu stale współpracującego z odwołującym (dane takie jak: najwyższe i unikalne kwalifikacje, specjalistyczna wiedza, doświadczenie) nie mogą być udostępniane; (iii)sam fakt posiadania doświadczenia nie może być uznany za informację nieujawnioną do wiadomości innych osób, skoro posiadacz określonego doświadczenia może się na nie powoływać; (iv)samo wymienienie narzędzi, z jakich korzysta odwołujący w celu zastrzeżenia informacji poufnych nie potwierdza, że konkretne informacje, dotyczące osób i ich doświadczenia, kwalifikacji, są chronione; (v)odwołujący nie wykazał faktu podkupowania jego personelu przez podmioty konkurencyjne i nie przedstawił na to dowodu. Z tą argumentacją odwołujący nie zgodził się. II. Kwestie formalne 1. Interes prawny Zgodnie z art. 179 ust. 1 Pzp środki ochrony prawnej przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp. Odwołujący ma interes prawny w uzyskaniu zamówienia, którego dotyczy postępowanie i złożył ofertę. Ponadto, ujawnienie przez zamawiającego informacji objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, w tym odtajnienie informacji na temat wysoko wykwalifikowanego personelu odwołującego, może skutkować poniesieniem szkody przez odwołującego. Informacje o wysoko wykwalifikowanym personelu i jego doświadczeniu posiadają obiektywną wartość gospodarczą, a ich ujawnienie naraża odwołującego na szkodę. 2. Zachowanie terminu do wniesienia odwołania Zamawiający poinformował odwołującego o odtajnieniu str. 12-16, 90-98 oraz 88-89 oferty w 31.10.2018 r. Termin na złożenie odwołania upływa 13.11.2018 r. , zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp, art. 14 ust. 2 Pzp, art. 115 Kc (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025) w zw. z art. 2 ustawy z dnia 7 listopada 2018 r. o ustanowieniu Święta Narodowego z okazji Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r., poz. 2117)oraz w zw. z art. 14 ust. 1 Pzp, a zatem termin ten został zachowany. 3. Wpis Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczenia (Dz. U. z 2018 r., poz. 972) wpis od przedmiotowego odwołania wynosi 15.000,00 zł i został uiszczony 5.11.2018 r. na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. III. Wniosek o wyłączenie jawności rozprawy Zgodnie z art. 189 ust. 6 Pzp, Izba, na wniosek strony lub z urzędu wyłącza jawność rozprawy w całości lub w części, jeżeli przy rozpoznawaniu odwołania może być ujawniona informacja stanowiąca tajemnicę chronioną na podstawie odrębnych przepisów inna niż informacja niejawna w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych. Z uwagi na fakt, że przedmiotem postępowania są informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, chronione na podstawie przepisów UZNK, uzasadnione jest rozpoznanie odwołania na rozprawie niejawnej. Zgodnie z art. 8 ust. 3 Pzp nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli wykonawca nie później niż w terminie składania ofert zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz jeżeli wykonawca wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa w art. 86 ust. 4 Pzp, tj. nazwy (firmy) wykonawcy, adresu wykonawcy, informacji dotyczących ceny, terminu wykonania zamówienia, okresu gwarancji i warunków płatności zawartych w ofertach. contrario, pozostałe informacje, w tym informacje dotyczące personelu, jego doświadczenia i kwalifikacji, mogą zostać A zastrzeżone. Podobnie wyrok KIO z 21 lipca 2015 r., sygn. akt KIO 1401/15: „… art. 86 ust. 4 Pzp wymienia enumeratywnie elementy, jakie złożonej ofercie nie mogą zostać zastrzeżone. […]. Ustawodawca […] a contrario dopuścił możliwość objęcia w pozostałych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa […], jeżeli wykonawca, nie później niż w terminie składania ofert […], zastrzegł, że nie mogą być one [informacje] udostępniane”. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa, na podstawie art. 11 ust. 2 UZNK (w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą od 4 września 2018 r.), odwołujący rozumie informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. W związku z tym odwołujący uważa, że w celu skutecznego zachowania w poufności informacji przekazywanych przez wykonawcę w trakcie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego niezbędne jest: 1) zastrzeżenie w ofercie, że dane informacje nie mogą być udostępniane; 2) wykazanie, że ww. informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 UZNK, a w tym wykazanie, że: a)są to informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub posiadające wartość gospodarczą, b)informacje te nie są powszechnie znane lub nie są łatwo dostępne dla osób zwykle zajmujących się tym rodzajem informacji, c)wykonawca podjął działania w celu zachowania poufności tych informacji. 1. Brak możliwości udostępnienia informacji Zastrzeżenie, że informacje nie mogą być udostępniane Pierwszą przesłanką skutecznego zastrzeżenia poufności informacji przekazywanych ofercie składanej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego jest zastrzeżenie, że informacje te nie mogą w być udostępniane. Odwołujący na str. 7-8 oferty (pkt 10) wskazał, że informacje i dokumenty zawarte na str. od 12 do 16 – Formularz „Kryteria pozacenowe” (Formularz 2.2), na str. od 88 do 89 – Zobowiązanie do oddania do dyspozycji wykonawcy niezbędnych zasobów na okres korzystania z nich przy wykonywaniu zamówienia (Formularz 3.2) oraz na str. od 90 do 98 – Wykaz osób skierowanych przez wykonawcę do realizacji zamówienia publicznego (Formularz 3.4) stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i nie mogą być udostępniane. Na obecnym etapie odwołujący wskazuje, że co najmniej str. 13-16 oraz 9098 oferty odwołującego nie mogą być udostępnione, ponieważ zawierają informacje o wysoko wykwalifikowanym personelu odwołującego i jako takie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Odwołujący w ofercie skutecznie zastrzegł, że ww. informacje nie mogą być udostępniane, a tym samym spełnił pierwszą z przesłanek, o których mowa w art. 8 ust. 3 Pzp. Wykazanie tajemnicy przedsiębiorstwa Drugą z przesłanek, o których mowa w art. 8 ust. 3 Pzp jest wykazanie, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tj. art. 11 ust. 2 UZNK. Odwołujący wraz z ofertą złożył Załącznik nr 1, w którym odwołujący szeroko uzasadnił, dlaczego informacje znajdujące się na str. 12-16, 88-89 oraz 90-98 oferty odwołującego stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Mimo tego, zamawiający uznał, że wyjaśnienia te nie są wystarczające, a tym samym, że nie doszło do skutecznego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa przez odwołującego i w związku z tym zamawiający postanowił odtajnić ww. strony oferty odwołującego, przez co naruszył art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 UZNK. a) wykazanie nie stanowi dowodu Zdaniem zamawiającego, określenie „wykazać”, użyte w art. 8 ust. 3 Pzp, oznacza coś więcej niż tylko wyjaśnić. W związku z powyższym, zamawiający zarzucił m.in., że odwołujący nie załączył do oferty dowodu potwierdzającego, że dane dotyczące personelu, takie jak najwyższe i unikalne kwalifikacje, specjalistyczna wiedza oraz doświadczenie nie mogą być ujawniane, jak również, że odwołujący nie przedstawił dowodów na to, aby rzeczywiście spotkał się z praktyką podkupowania jego personelu. Z orzecznictwa KIO wynika natomiast, wbrew stanowisku zamawiającego, że dla wykazania, że zastrzeżone informacje mogą stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa i nie jest wymagane przedstawienie konkretnych dowodów. Np. wyrok KIO z 12 czerwca 2017 r., sygn. akt KIO 1015/17. Zdaniem odwołującego oświadczenie jest także środkiem dowodowym, za pomocą którego można wykazać określone okoliczności, jeśli zawiera rzetelną, logiczną i rzeczową argumentację, z powołaniem się na obiektywne fakty podlegające weryfikacji. W art. 8 ust. 3 Pzp obowiązek dowodzenia nie został na wykonawców nałożony. W świetle przepisów Pzp nie sposób uznać, że ustawodawca zamiennie posługuje się pojęciami „wykazać” oraz „udowodnić”. Podobnie KIO przyjęła w wyr. z 30 marca 2018 r., sygn. akt KIO 496/18. Z związku z tym, należy uznać, że zamawiający dokonał nieprawidłowej wykładni art. 8 ust. 3 Pzp, wymagając od odwołującego przedstawienia dowodu potwierdzającego, że dane dotyczące personelu nie mogą być ujawniane oraz dowodów na praktykę podkupowania jego personelu. Faktem notoryjnym jest, że osoby posiadające wysokie kwalifikacje i doświadczenie są „rozchwytywane na rynku”, „podkupowane”, a przez samo pozyskanie ich danych osobowych, takich jak imię i nazwisko, możliwe jest następnie uzyskanie informacji na temat ich kwalifikacji i doświadczenia. Natomiast bez tych podstawowych danych, konkurenci nie są w stanie ustalić, z kim współpracuje odwołujący. Jak stanowi art. 190 ust. 5 Pzp, fakty powszechnie znane oraz fakty znane z urzędu nie wymagają dowodu. W związku z powyższym, również na podstawie tego przepisu, zamawiający nie był uprawniony do wymagania od odwołującego przedstawienia dowodów co do okoliczności stanowiący fakt notoryjny, powszechnie znany na rynku projektowania i nadzorowania robót budowlanych. Zdaniem odwołującego zamawiający naruszył art. 8 ust. 3 Pzp również przez błędną wykładnię tego przepisu i wymaganie od odwołującego przedstawienia dowodów na to, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa odwołującego. b) wartość gospodarcza informacji Odwołujący wskazał, że w definicji tajemnicy przedsiębiorstwa, uregulowanej w art. 11 ust. 2 UZNK, tajemnicę przedsiębiorstwa mogą stanowić informacje (1) techniczne, (2) technologiczne, (3) organizacyjne przedsiębiorstwa lub (4) posiadające wartość gospodarczą. Wystarczające jest wykazanie jednej z czterech cech tych informacji. Odwołujący stanął na stanowisku, że informacje zawarte na str. 13-16 oraz 90-98 oferty odwołującego posiadają wartość gospodarczą, co wykazał w Zał. 1 do oferty. Odwołujący wskazał, że wysoko wykwalifikowany potencjał kadrowy stanowi najważniejszy kapitał każdej firmy doradczej, a ujawnienie listy trudnodostępnych ekspertów i pracowników zaoszczędza konkurentom kosztów takich poszukiwań. Podkreślić należy, że odwołujący, w celu pozyskania ekspertów posiadających bogate doświadczenie oraz spełniających kryteria określone w SIWZ, musiał przeprowadzić długotrwałe i kosztowne poszukiwania oraz procesy rekrutacyjne, co również potwierdza, że informacje o tego typu ekspertach posiadają wartość gospodarczą. Pomimo tego zamawiający uznał, że odwołujący nie wykazał wartości gospodarczej tych informacji w uzasadnieniu zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Informacje posiadające wartość gospodarczą to informacje stanowiące pewną ekonomiczną wartość pozwalającą na zdobycie przewagi w stosunku do konkurencji, przez np. zaoszczędzenie wydatków lub zwiększenie zysków. Z utrwalonej już linii orzeczniczej KIO wynika, że informacje dotyczące personelu, kwalifikacji i doświadczenia posiadają wartość gospodarczą. Podobnie wyrok KIO z 9 listopada 2016 r., sygn. akt KIO 2024/16, wyrok z 30 lipca 2010 r., sygn. akt KIO/UZP 1498/10 czy wyrok z 17 stycznia 2018 r., sygn. akt KIO 2745/17. c) poufność informacji Kolejna przesłanką zawartą w art. 11 ust. 2 UZNK jest to, że informacje zastrzeżone nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób. Zamawiający oparł swoje stanowisko na przepisie art. 11 ust. 4 UZNK w brzmieniu przed zmianą ustawy, tj. przed dniem 4 września 2018 r., wskazując, że jedną z przesłanek definicji tajemnicy przedsiębiorstwa jest nieujawnienie informacji do wiadomości publicznej, czym naruszył art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 i ust. 4 UZNK. Zgodnie bowiem z obecnym brzmieniem przepisu art. 11 ust. 2 UZNK przesłanka ta dotyczy informacji, które nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób. Zamawiający twierdzi, że sam fakt posiadania doświadczenia przez personel odwołującego nie może być uznany za informację nieujawnioną do wiadomości innych osób, skoro posiadacz określonego doświadczenia może się na nie powoływać. Z powyższym stanowiskiem nie można się zgodzić. Zgodnie z Regulaminem Pracy AECOM [dalejwspółwykonawca A], pracownicy współwykonawcy A są zobowiązani do zachowania w poufności informacji związanych z wykonywaną pracą. Także w Kodeksie postępowania współwykonawcy A zastrzeżono, że pracownicy nie mogą, nawet po rozwiązaniu stosunku zatrudnienia, udostępniać poufnych informacji biznesowych współwykonawcy A przyszłemu pracodawcy. Co więcej, zgodnie z Kodeksem postępowania współwykonawcy A, ww. informacje nie mogą być udostępnianie nie tylko podmiotom postronnym, ale nawet współpracownikom, którzy nie mają uzasadnionej potrzeby służbowej, by wejść w ich posiadanie. Również u współwykonawcy DIM [dalej współwykonawcy D] wprowadzone są procedury zapewniające dostęp do zastrzeżonych informacji jedynie określonym osobom, którym informacje te są niezbędne np. do przygotowania oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Procedury te zapewniają ograniczenie dostępu do ww. informacji oraz określają zasady obiegu tych informacji w korespondencji wewnętrznej i zewnętrznej. Ponadto w umowach z personelem oraz kontrahentami znajdują się klauzule zobowiązujące te podmioty do zachowania poufności i nierozpowszechniania informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa współwykonawcy D. Z tego – zdaniem odwołującego – wynika, że zastrzeżone informacje pozostają dostępne dla bardzo wąskiej grupy podmiotów i odwołujący decyduje o tym, komu te dane są udostępniane. Oznacza to, że krąg podmiotów, które mają dostęp do tych informacji, jest ograniczony i kontrolowany przez odwołującego. Pozyskanie informacji o osobach pracujących bądź współpracujących z odwołującym, a zwłaszcza o wykwalifikowanych ekspertach, nie jest tym samym możliwe w sposób dowolny dla każdego zainteresowanego. Tym samym, odwołujący nie może zgodzić się z zamawiającym, że odwołujący nie wykazał, aby zastrzeżone informacje pozostawały dostępne dla wąskiej grupy osób. Podobnie wyrok KIO z 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt KIO 570/18. Odwołujący uznał, że faktem notoryjnym jest, że okoliczności pozyskiwania i nawiązywania współpracy z wykwalifikowaną kadrą nie są informacjami jawnymi, a w związku z tym nie wymaga to dowodu, zgodnie z art. 190 ust. 5 Pzp. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że przesłana braku powszechności lub łatwości pozyskania zastrzeżonych informacji przez osoby zajmujące się tego rodzaju informacjami, o której mowa w art. 11 ust. 2 UZNK, również jest spełniona. Tym samym, zamawiający błędnie przyjął, że informacje o doświadczeniu personelu odwołującego mogą być ujawnione. d) podjęcie działań przez odwołującego Ostatnią przesłanką, zdaniem odwołującego, o której mowa w art. 11 ust. 2 UZNK, jest wykazanie działań, które zostały podjęte w celu zachowania poufności informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Odwołujący w Załączniku nr 1 do oferty w sposób szczegółowy opisał podejmowane przez odwołującego działania zapobiegające zapoznaniu się przez osoby nieuprawnione z dokumentami i informacjami stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorstwa. Mimo tego, zdaniem zamawiającego, bez wpływu na ocenę poufności zastrzeżonych informacji jest wymienienie przez odwołującego narzędzi z jakich korzysta w celu zapewnienia ochrony, bowiem, według zamawiającego, nie wynika z tego, że to właśnie konkretne informacje, dotyczące osób i ich doświadczenia oraz kwalifikacji są chronione. Odwołujący z powyższym się nie zgodził. Zgodnie z pkt 1.4 lit. e Regulaminu Pracy współwykonawcy A, pracownicy zobowiązani są do zachowania w poufności wszystkich zastrzeżonych informacji współwykonawcy A, a w tym informacji dotyczących zagadnień technicznych, technologicznych, biznesowych i organizacyjnych oraz związanych z zatrudnieniem, a więc również informacji dotyczących personelu, jego kwalifikacji i doświadczenia. Ponadto u współwykonawcy A obowiązuje Kodeks postępowania współwykonawcy A, którym to kodeksie m. in. wskazano, że aktywami niematerialnymi współwykonawcy A są informacje poufne, w tym m. w in. oferty, innowacje technologiczne, projekty, informacje finansowe, listy klientów oraz inne informacje generowane przez współwykonawcę A w ramach prowadzonej działalności. Zgodnie z Kodeksem postępowania współwykonawcy A zakazane jest ujawnianie poufnych informacji bez właściwego upoważnienia lub jeśli nie jest to wymagane prawnie. Na równi z poufnymi informacjami współwykonawcy A, traktowane są również poufne informacje pracowników, klientów, partnerów i innych stron trzecich współpracujących z współwykonawcą A. Także u współwykonawcy D istnieją procedury ograniczonego dostępu do informacji poufnych oraz informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Współwykonawca D, zarówno w umowach ze swoim personelem, jak i kontrahentami zawiera klauzule poufności oraz sankcje za ich naruszenie. Odwołujący podkreślił, że działania podejmowane przez przedsiębiorcę w celu zachowania poufności mogą mieć zarówno postać zabezpieczeń fizycznych, jak i zabezpieczeń prawnych. Środki prawne to między innymi stosowanie klauzul poufności w umowach z kontrahentami lub pracownikami, wprowadzenie odpowiednich procedur obiegu dokumentów, oświadczenia o poufności dotyczące wysyłanych dokumentów. Oznacza to, że środki prawne wprowadzone przez odwołującego stanowią działania podjęte w celu zachowania poufności informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa rozumieniu art. 11 ust. 2 UZNK. W związku z powyższym odwołujący stwierdził, że zamawiający niesłusznie uznał, że w odwołujący nie wykazał działań, które podjął w celu zachowania poufności informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. 3. Błędne uzasadnienie czynności podjętych przez zamawiającego Zgodnie z art. 7 ust. 1 Pzp, zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości. Zasada przejrzystości, uregulowana w ww. przepisie oznacza, że zamawiający jest zobowiązany do podejmowania czynności w sposób jasny, uzasadniony oraz że istnieją środki do weryfikacji prawidłowości podejmowanych przez zamawiającego czynności. Przejawami zasady przejrzystości są także transparentne dokumentowanie postępowania i określenie w dokumentacji postępowania jednakowych sposobów postępowania zamawiającego z ofertami wykonawców, a także informowanie o czynnościach podejmowanych przez zamawiającego w postępowaniu z podaniem uzasadnienia faktycznego i prawnego. Za przejaw przejrzystości należy także uznać stosowanie tych samych wzorców przy badaniu spełniania warunków udziału w postępowaniu czy ocenie ofert. Tymczasem, zdaniem odwołującego, pismo zamawiającego z 31.10.2018 r. skierowane do odwołującego, w którym to piśmie zamawiający uzasadnił przyczyny odtajnienia str. 1216, 88-89 i 90-98 oferty odwołującego wymogów tych nie spełnia. Odwołujący stwierdził, że uzasadnienie prawne stanowiska zamawiającego zostało oparte o treść art. 11 ust. 4 UZNK w brzmieniu przed zmianą ustawy, tj. przed 4.09. 2018 r. Ponadto również część uzasadnienia dotycząca podstaw faktycznych jest nieprawidłowa i nieprzejrzysta. W tym zakresie odwołujący wskazuje m.in., że: a)zamawiający wskazał, że „za błędne należy uznać przyjęcie, że z samego faktu uznania przez wykonawcę danej informacji za organizacyjną czy handlową wynika jej wartość gospodarcza”, podczas gdy odwołujący w zał. nr 1 do oferty nie odnosił się w ogóle do kwestii organizacyjnych czy handlowych, bo wywodził, że tajemnica przedsiębiorstwa wynika z faktu, że zastrzeżone informacje posiadają wartość gospodarczą, a nie organizacyjną lub handlową; b)odwołujący nie użył w zał. nr 1 do oferty „argumentu o podkupowaniu”, na który powołuje się zamawiający na str. 3 swojego pisma z 31.10.2018 r.; c)odwołujący, wbrew twierdzeniom zamawiającego na str. 3 pisma z 31.10.2018 r., nie ograniczył się do „wymienienia katalogu środków z jakich korzysta w celu zachowania poufności zastrzeżonych informacji”, lecz opisał szczegółowo postanowienia Regulaminu Pracy współwykonawcy A, Kodeksu postępowania współwykonawcy A oraz postanowień umów zawieranych pomiędzy współwykonawcą D a pracownikami i kontrahentami; d)zamawiający stwierdził, że: „argumentem uzasadniającym istnienie tajemnicy przedsiębiorstwa nie może być również wskazanie, że dany przedsiębiorca jest podmiotem prywatnym i w związku z tym „życzy sobie” zastrzec pewne informacje”, podczas gdy odwołujący w Załączniku nr 1 do oferty takiego argumentu w ogóle nie użył. W opinii zamawiającego, wyjaśnienia odwołującego objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa są lakoniczne, ogólnikowe i odwołują się jedynie do definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorstwa. Zdaniem odwołującego zarzut ten jest nieuzasadniony, biorąc zwłaszcza pod uwagę, że to zamawiający sporządził swoje stanowisko w sposób lakoniczny i ogólny, opierając się najprawdopodobniej na wzorze stosowanym w stosunku do wszystkich wykonawców. Zamawiający nie odniósł się konkretnie do uzasadnienia zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa sporządzonego przez odwołującego i zawartego w Zał. nr 1 do oferty, czym zamawiający naruszył art. 7 ust. 1 Pzp. V. Podsumowanie Podsumowując odwołujący wskazał, że czynności zamawiającego polegającego odtajnieniu str. 13-16 oraz 90-98 oferty odwołującego zostały podjęte wbrew postanowieniom art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 UZNK, a tym samym powinny zostać unieważnione. Bogate orzecznictwo KIO potwierdza, że dane co do potencjału osobowego – wykaz osób wraz z ich kwalifikacjami i doświadczeniem zasługują na ochronę jako tajemnica przedsiębiorstwa i jako takie nie powinny podlegać odtajnieniu ani ujawnieniu. Odwołujący przesłał w terminie kopię odwołania zamawiającemu 09.11.2018 r. (art. 180 ust. 5 i art. 182 ust. 1-4 Pzp). Zamawiający przesłał w terminie 2 dni kopię odwołania innym wykonawcom 13.11.2018 r. (art. 185 ust. 1 in initio Pzp). 16.11.2018 r. wykonawca TPF Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Annopol 22, 03236 Warszawa złożył (1) Prezesowi KIO, z kopiami dla (2) zamawiającego i (3) odwołującego, pismo o zgłoszeniu przystąpienia do postępowania po stronie zamawiającego do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia odwołania (art. 185 ust. 2 Pzp). 21.11.2018 r. odwołujący złożył opozycję do przystąpienia stwierdzając, że brak jest wykazania interesu przystępującego do przystąpienia po stronie zamawiającego. Izba oddaliła opozycję, gdyż zgodnie z art. 185 ust. 2 Pzp wykonawca zgłaszający przystąpienie do postępowania odwoławczego nie ma wykazywać interesu do przystąpienia po stronie zamawiającego, ale cyt. »interes w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść strony, do której przystępuje« i jest to pojęcie znacznie szersze, a temu wykazaniu sprostał przystępujący. Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy 20.11.2018 r. (art. 186 ust. 1 Pzp). Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania w całości. 23.11.2018 r., po zamknięciu rozprawy, odwołujący złożył »Wniosek o otwarcie rozprawy na nowo i przeprowadzenie dowodów« i w tym samym dniu zamawiający złożył »Odpowiedź na wniosek odwołującego«. Po przeanalizowaniu tych pism Izba stwierdza, że odwołujący przed otwarciem rozprawy miał dostęp i wgląd do ofert pozostałych wykonawców, na które to oferty odwołujący powoływał się w celu otwarcia rozprawy na nowo. Ponadto odwołujący nie sygnalizował jakichkolwiek trudności w dostępie do tych dokumentów, mimo że fakt wglądu do ofert pozostałych wykonawców był omawiany na rozprawie, cyt. z protokołu »ZAMAW IAJĄCY [stwierdził, że – przyp. Izby] Odwołujący otrzymał wgląd do wszystkich innych ofert, w tym do informacji personalnych, a sam zamierza te informacje pozostawić w utajnieniu. ODWOŁUJĄCY zareagował, że pozostałe oferty nie były zastrzeżone«. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron, na podstawie dokumentacji postępowania, wyjaśnień oraz stanowisk stron zaprezentowanych podczas rozprawy – Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Odwołanie nie jest zasadne. W ocenie Izby zostały wypełnione łącznie przesłanki zawarte w art. 179 ust. 1 Pzp, to jest posiadania interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz wystąpienia możliwości poniesienia szkody przez odwołującego. Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 Pzp. Izba ustaliła, że stan faktyczny postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (postanowienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz informacje zawarte w ogłoszeniu o zamówieniu) nie jest sporny. Izba postanowiła dopuścić, jako dowód, dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przekazaną przez zamawiającego, potwierdzoną za zgodność z oryginałem. Izba dopuściła ponadto dowody złożone przez strony: A) odwołującego: 1)dowód nr 1 artykuł z Internetu »Brakuje inżynierów« na wykazanie braku inżynierów na rynku; 2)dowód nr 2 wyciąg z oferty odwołującego do zamawiającego Oddział w Krakowie na wykazanie, że zastrzeganie jawności dokumentów w ofertach jest standardowym działaniem odwołującego; 3)dowody nr 3a i 3b fragmenty ofert, gdzie odwołujący zastrzega tajemnicę przedsiębiorstwa na wykazanie, że jest to standardowe działanie odwołującego; B zamawiającego: 4)dowód nr 4 oferta odwołującego do zamawiającego Oddział w Krakowie na wykazanie, że różnice w składzie wykazanych osób w obu postępowaniach nie są istotne. W ocenie Izby, zarzut pierwszy – naruszenia art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2018 r. poz. 419 ze zm.; dalej „UZNK”)– przez odtajnienie stron 1316 oraz 90-98 oferty odwołującego, pomimo że odwołujący zastrzegł w ofercie, że informacje zawarte na tych stronach oferty nie mogą być udostępnione oraz odwołujący wykazał, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w tym posiadają wartość gospodarczą, nie są powszechnie znane ani nie są łatwo dostępne dla osób zwykle zajmujących się tym rodzajem informacji, a także że odwołujący podjął działania w celu zachowania poufności tych informacji i zarzut drugi – naruszenia art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 i ust. 4 UZNK przez odtajnienie stron 13-16 oraz 90-98 oferty odwołującego przez zamawiającego oparciu o art. 11 ust. 4 UZNK w brzmieniu przed zmianą ustawy, tj. w brzmieniu sprzed 4.09.2018 r., podczas gdy w definicja tajemnicy przedsiębiorstwa w chwili podejmowania tych czynności, jak i obecnie uregulowana jest w art. 11 ust. 2 UZNK, a nie w art. 11 ust. 4 UZNK – nie mogą zostać uwzględnione. Na wstępie Izba stwierdza, że informacje o dwóch osobach z zastrzeżonych wykazów zostały wcześniej ujawnione. Informacje ujawnione we wcześniejszym postępowaniu zamówieniowym w Krakowie w pełni odpowiadają informacjom, które zostały objęte tajemnicą przedsiębiorstwa w rozpoznawanym postępowaniu zamówieniowym Katowicach. Zdaniem Izby okoliczność, że pewna informacja (tu – fakt współpracy z odwołującym osób , których w personalia i doświadczenie zawodowe zostały objęte tajemnicą przedsiębiorstwa) przedostały się do przestrzeni publicznej wyłącza w odniesieniu do tych informacji możliwość ich dalszego zastrzegania. Także Izba stwierdza, że odwołujący nie wykazał wartości gospodarczej zastrzeżonych informacji. Dla odwołującego wartość gospodarcza wyraża się stwierdzeniem, że na rynku jest niedobór inżynierów, w związku z czym istnieje obawa podkupienia pracowników, na co odwołujący dowodów nie przedstawił. Zwłaszcza dowód nr 1 nie odnosi się do inżynierów budownictwa, a odnosi się do pracowników innych specjalności. Poza tym dowód nr 1 odnosi się do Polski, jednak nie ma w zamówieniu żadnego zastrzeżenia, że zamówienie mogą wykonywać wyłącznie obywatele Rzeczypospolitej. Czyli powoływany przez odwołującego niedobór pracowników, należałoby oceniać w szerszym kontekście (europejskim, a nawet światowym), ponieważ zamówienie nie jest adresowane wyłącznie do rodzimych wykonawców. Wskazuje na to m.in. publikacja ogłoszenia o zamówieniu w organie promulgacyjnym Unii Europejskiej. Wydaje się, że wartość gospodarczą odwołujący powinien był wykazywać np. przez podanie liczby zamówień, które odwołujący uzyskał dzięki zastrzeżonej kadrze i dowiedzenie, że dzięki tym właśnie osobom odwołujący zbudował i umacnia swoją pozycję rynkową itd., ale odwołujący nawet nic takiego nie próbował wykazać. Ponadto ochrona danych osobowych określonego personelu i informacji o kwalifikacjach zawodowych pracowników przez wyłączenie jawności postępowania to ostateczność, po którą by można sięgać wyłącznie w przypadkach, w których inne środki byłyby nieskuteczne, bądź niewystarczające. Wykonawca nie powinien swobodnie, niejako poza pracownikiem i często bez wiedzy i świadomości, decydować, że utajni informacje o wykształceniu i doświadczeniu zawodowym, wszak to nie są stricte dobra wykonawcy, a pracownicy często się nimi chwalą, np. na portalach społecznościowych. Wspomniane inne środki to przede wszystkim umowy o zakazie konkurencji, odpowiednie ukształtowanie wynagrodzenia czy przekazywania innych profitów wynikających z zatrudnienia. Zgodnie z oświadczeniami odwołującego, odwołujący zwykle zastrzega informacje o personelu, a mimo to występuje u odwołującego niepożądana fluktuacja kadr, a więc odwołujący sam zaprzeczył tezie, że utajnianie informacji o kadrze jest skuteczne, na co przedstawił dowody 2 i 3. Jednak odwołujący nie starał się nawet wykazać, że zastrzeganie informacji o personelu w innych postępowaniach zamówieniowych było skuteczne, gdyż samo zastrzeżenie to dopiero część procedury, której zwieńczeniem jest uznanie skuteczności zastrzeżenia przez drugą stronę, czyli przez zamawiającego. Także Izba stwierdziła, że zamawiający w § 11 ust. 17 wzoru umowy zastrzegł wyrażanie zgody na zmiany w zatrudnieniu u wykonawcy, nie ze względu na zamiar przeciwdziałania tym zmianom, ale ze względu na kontrolowanie poziomu kwalifikacji nowo zatrudnianych pracowników. Wreszcie odwołujący nie wykazał, że odchodzących 6 pracowników od odwołującego odchodzi od odwołującego ze względu na fakt ujawnienia ich zatrudnienia u odwołującego. Również Izba musi stwierdzić, że odwołującym jest dwóch współwykonawców i z zastrzeżenia Izba dowiedziała się (nie wdając się szczegółowo w merytoryczną ocenę jakości tych informacji) o tym jak się sprawy mają u jednego współwykonawcy (przez omówienie obowiązujących procedur wewnętrznych, ze wskazaniem na ich fragmenty), podczas gdy część wystąpień odwołującego poświęcona odpowiednim standardom u drugiego współwykonawcy była zbyt ogólnego poziomu. Odwołujący nie wziął też pod uwagę, że stanowiący o jawności postępowania art. 8 ust. 1 Pzp jest zasadą, którą należy stosować generalnie. Art. 8 ust. 1 Pzp brzmi »Postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne«. Wyjątkiem od zasady jawności jest art. 8 ust. 3 Pzp mówiący o możliwości zastrzegania informacji, ale zastrzeżenie może być skuteczne pod warunkiem spełnienia wymagań zawartych w przepisie art. 8 ust. 3 Pzp. Art. 8 ust. 3 Pzp brzmi »Nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jeżeli wykonawca, nie później niż w terminie składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa w art. 86 ust. 4. Przepis stosuje się odpowiednio do konkursu«. Należy dodać, że przepisów stanowiących o wyjątkach nie można tłumaczyć rozszerzająco, ale należy takie przepisy stosować ściśle. Celem wprowadzenia przepisów art. 8 Pzp było wprowadzenia w zamówieniach publicznych kontroli rozproszonej, czyli przede wszystkim kontrolowanie prawidłowości postępowania przez innych wykonawców. Dlatego Izba nie może zaakceptować argumentu odwołującego, że zamawiający chce niezasadnie przerzucić ciężar obowiązku sprawdzenia prawidłowości ofert na wykonawców. Właśnie taka idea przyświecała ustawodawcy przy wprowadzeniu m.in. art. 8 Pzp, aby każdy zainteresowany mógł mieć wgląd do dokumentacji postępowania i wyrazić swoje uwagi, a nawet złożyć odwołanie do postępowania zamawiającego. Także Izba z doświadczenia życiowego może stwierdzić, że na każdej budowie jest ujawnianych wiele informacji o osobach kierujących budową i również na odpowiednich stronach internetowych takie informacje powinny się znajdować, choćby ze względów bezpieczeństwa i umożliwienia powiadomienia odpowiednich osób w przypadku zaistnienia sytuacji awaryjnych. Dlatego pokazywanie fragmentów stron internetowych przez odwołującego bez wskazania na nich odpowiednich informacji o właściwych osobach (m.in. inżynier kontraktu) nie może być uwzględnione, że jest tak zawsze praktykowane, a szczególnie, że takie praktyki są prawidłowe. Wreszcie Izba rozpoznała zastrzeżenie odwołującego, że zamawiający nieprawidłowo stosował do procedury zamówieniowej, a w tym do zagadnienia jawności ofert, uregulowania ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w brzmieniu sprzed nowelizacji tej ustawy, a nie w brzmieniu obowiązującym od nowelizacji, która weszła w życie 4.09.2018 r. Otóż przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2018 r. poz. 419) zostały zmienione przepisami art. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. z o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1637). Zgodnie z art. 16 ustawy o zmianie ustawy ustawa ta weszła życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, a ogłoszenie nastąpiło 27.08.2018 r., czyli przedmiotowa ustawa weszła w w życie 4.09.2018 r. Ponadto w tej ustawie został zamieszczony art. 15 ust. 1 o treści »Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i 314 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do oceny stanów faktycznych, zaistniałych po jej wejściu w życie«. W cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy nowelizującej została podkreślona zasada nie retroakcji m.in. znowelizowanych przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W związku z tym, że składanie i otwarcie ofert odbyło się 19.10.2018 r., na podstawie art. 15 ust. 1 i 16 ustawy nowelizującej, do oferty i jej ujawnienia należy stosować przepisy w brzmieniu znowelizowanym, nie tak jak to uczynił zamawiający. Dlatego Izba stwierdza, że zamawiający nieprawidłowo do objęcia ofert tajemnicą przedsiębiorstwa zastosował art. 11 ust. 4 UZNK w brzmieniu obowiązującym dniu wszczęcia postępowania, a przepis ten brzmiał »Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nie ujawnione do w wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, handlowe lub organizacyjne przedsiębiorstwa, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności«. Zamawiający nie miał prawa do ofert złożonych 19.10.2019 r., czyli po 4.09.2018 r. stosować przepisów, które już wtedy nie mogły mieć mocy obowiązującej. Jednak przepisy pierwotnej i znowelizowanej ustawy nie odbiegają od siebie w sposób zasadniczy i dlatego powoływanie się przez zamawiającego na przepisy, które nie miały mocy obowiązującej nie miało w rozpoznawanym przypadku wpływu na wynik postępowania. Znowelizowany przepis art. 11 ust. 2 UZNK brzmi »Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności«. Biorąc powyższe pod uwagę Izba nie może uwzględnić zarzutu pierwszego – naruszenia art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz zarzutu drugiego – naruszenia art. 8 ust. 3 Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 i ust. 4 UZNK. W ocenie Izby, zarzut trzeci – naruszenia art. 1 Pzp art. 7 ust. 1 Pzp przez sporządzenie uzasadnienia ww. czynności zamawiającego w sposób lakoniczny i ogólny, nie odnoszący się konkretnie do uzasadnienia zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa sporządzonego przez odwołującego i zawartego w zał. nr 1 do oferty nie zasługuje na uwzględnienie. Zamawiający uzasadnił swoje stanowisko dotyczące zamiaru ujawnienia zastrzeżonych miejsc oferty odwołującego – zdaniem Izby – w sposób wystarczający, a odwołujący nie poparł swoich zarzutów ani w odwołaniu, ani na rozprawie w sposób konkretny. Zamawiający – podczas prowadzenia postępowania – nie naruszył wskazanych przez odwołującego przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych. Z powyższych względów oddalono odwołanie, jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania uznając za uzasadnione koszty wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego w kwocie 3 600,00 zł zgodnie z § 3 pkt 1 i pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972). Przewodniczący:……………………………… Członkowie: ……………………………… ……………………………… …Zwiększenie efektywności energetycznej budynku Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie - Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie. POIŚ.01.03.01-00-0124/17 w ramach działania 1.3.1. oś priorytetowa I Zmniejszenie emisyjności gospodarki, znak: PN - 153/20/ZS/UE (dalej
Odwołujący: Konsorcjum 1.) Ł. K.…Sygn. akt: KIO 2101/20 WYROK z dnia 20 października 2020 r. w składzie: Przewodnicząca:Renata Tubisz Protokolant:Piotr Kur po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniach 6 i 16 października 2020r. sprawy odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 28 sierpnia 2020 r. przez odwołującego: Konsorcjum 1.) Ł. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą COMFORT THERM Ł. K. Wróblewo - Osiedle 11/17, 09-152 Naruszewo - Lider, 2.) COMFORT THERM Sp. z o.o. z s. w Płońsku ul. Piaskowa 9B, 09-100 Płońsk, 3.) M. B. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą MABO M. B.ul. Płocka 14 C, 09-200 Sierpc, 4.) PJM INVEST Sp. z o.o. Sp.k. w Kielcach ul. W. Witosa 66 D, 25-561 Kielce, w postępowaniu powadzonym przez zamawiającego: Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej - Curie Państwowy Instytut Badawczy ul. Roentgena 5, 02-781 Warszawa przy udziale przy udziale przystępującego: E R B U DO perations Sp. z o.o. Jasionka 942, 36-002 Jasionka zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego. orzeka 1.oddala odwołanie w zakresie zaniechania przez zamawiającego odrzucenia oferty złożonej przez przystępującego po stronie zamawiającego w związku z zarzutem nieuczciwej konkurencji oraz w zakresie zarzutu zaniechania wezwania przystępującego po stronie zamawiającego do udzielenia wyjaśnień w tym złożenia dowodów dotyczących wyliczenia ceny i jej istotnych części składowych oraz w zakresie zarzutu dokonania wyboru oferty przystępującego po stronie zamawiającego jako najkorzystniejszej. W pozostałym zakresie umarza postępowanie odwoławcze. 2.kosztami postępowania obciąża Konsorcjum: 1.) Ł. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą COMFORT THERM Ł. K. Wróblewo - Osiedle 11/17, 09-152 Naruszewo - Lider, 2.) COMFORT THERM Sp. z o.o. z s. w Płońsku ul. Piaskowa 9B, 09-100 Płońsk, 3.) M. B. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą MABO M. B. ul. Płocka 14 C, 09-200 Sierpc, 4.) PJM INVEST Sp. z o.o. Sp.k. w Kielcach ul. W. Witosa 66 D, 25-561 Kielce, i 3.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20.000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Konsorcjum: 1.) Ł. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą COMFORT THERM Ł. K. Wróblewo - Osiedle 11/17, 09-152 Naruszewo - Lider, 2.) COMFORT THERM Sp. z o.o. z s. w Płońsku ul. Piaskowa 9B, 09-100 Płońsk, 3.) M. B. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą MABO M. B. ul. Płocka 14 C, 09-200 Sierpc, 4.) PJM INVEST Sp. z o.o. Sp.k. w Kielcach ul. W. Witosa 66 D, 25-561 Kielce, tytułem wpisu od odwołania Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz.1843 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie Przewodniczący: uzasadnienie Odwołanie wniesiono w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego na: „Zwiększenie efektywności energetycznej budynku Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie - Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie. POIŚ.01.03.01-00-0124/17 w ramach działania 1.3.1. oś priorytetowa I Zmniejszenie emisyjności gospodarki, znak: PN - 153/20/ZS/UE (dalej „postępowanie"). 1. Na podstawie art. 180 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, (tj. z dnia 11 września 2019 r. Dz.U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.) zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „ustawą”, w imieniu wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie, odwołujących wniesiono odwołanie od niezgodnych z przepisami ustawy czynności Zamawiającego podjętych oraz zaniechanych w postępowaniu, tj. od: a)czynności wyboru oferty złożonej przez wykonawcę ERBUD OPERATIONS Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z s. Jasionka (dalej „ERBUD") jako najkorzystniejszej oferty, b)czynności badania i oceny oferty złożonej przez wykonawcę ERBUD, c)zaniechania czynności wykluczenia wykonawcy ERBUD z postępowania i zaniechania czynności uznania oferty wykonawcy ERBUD za odrzuconą, d)zaniechania czynności odrzucenia oferty wykonawcy ERBUD, e)zaniechania wezwania wykonawcy ERBUD do udzielenie wyjaśnień, w tym złożenia dowodów, dotyczących wyliczenia ceny, f)z ostrożności procesowej - zaniechania czynności wezwania wykonawcy ERBUD do uzupełnienia oświadczeń i dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, g)zaniechania dokonania wyboru oferty złożonej przez Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej. Izba w związku z tak sformułowanymi przez odwołującego okolicznościami formalnymi i prawnymi co do czynności bądź zaniechania czynności przez zamawiającego stwierdza, że odwołujący wywodzi obowiązek wykluczenia wykonawcy wybranego/przystępującego po stronie zamawiającego/ ERBUD z postępowania oraz odrzucenia jego oferty. Po pierwsze odwołujący uważa, że wykonawca wybrany nie spełnia warunków co do doświadczenia zawodowego w tym doświadczenia zawodowego osób i z tego tytułu oczekuje wykluczenia wykonawcy wybranego z postępowania, bądź wezwania w trybie art.26 ust.3 ustawy do uzupełnienia dokumentów. Druga grupą zarzutów jest nieuczciwa konkurencja w związku z wyliczeniem ceny prac projektowych - dokumentacyjnych na zawyżoną kwotę i nie wezwanie w związku z tym do wyjaśnienia ceny dokumentacji projektowej. Na bazie zaistniałej sytuacji odwołujący stawia zarzut naruszenia uczciwej konkurencji w związku ze złożeniem oferty przez wykonawcę wybranego. W konsekwencji powyższych okoliczności odwołujący domaga się wyboru jego oferty jako najkorzystniejszej. Jak Izba ustaliła z opisu przedmiotu zamówienia wynika, że przedmiotem postępowania o udzielenie zamówienia jest zakres robót polegających na „zaprojektuj” i „buduj ("Zwiększenie efektywności energetycznej budynku Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej- Curie - Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie”) - Ogłoszenie o zamówieniu z dnia 22.06.2020r. Dz. Urz. U. E. poz. 2020/S 119 - 288 136. W sekcji II.2.4) Opis zamówienia wydzielono następujące etapy:1. Opracowanie dokumentacji projektowej w oparciu o którą zostanie wykonana inwestycja Zwiększenia efektywności energetycznej budynku Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie.2.w ramach drugiego etapu wykonanie wszelkich zaprojektowanych robót ogólnobudowlanych, wykończeniowych, instalacyjnych oraz wszelkich innych prac niezbędnych do prawidłowego zrealizowania przedmiotu umowy.3. w ramach trzeciego etapu sporządzenie kompletnej dokumentacji powykonawczej, audytu ex-post i i dokumentacji do rozliczenia projektu będącego przedmiotem dofinansowania w ramach projektu POIŚ.01.03.01-00-0124/17 w ramach działania 1.3.1. oś priorytetowa I Zmniejszenie emisyjności gospodarki (ogłoszenie o zamówieniu Sekcja II. 2.13). Na podstawie wskazanych powyżej czynności i zaniechania czynności zamawiającego, odwołujący postawił następujące zarzuty: a)zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 24 ust. 1 pkt 16 i 17 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 24 ust. 4 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia wykonawcy ERBUD z postępowania oraz zaniechanie uznania oferty wykonawcy ERBUD za odrzuconą, pomimo że wykonawca ERBUD w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawieniu informacji, że spełnia warunki udziału w postępowaniu, oraz pomimo że wykonawca ERBUD w wyniku co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd Zamawiającego, mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu; b)zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp w związku z art. 3 ust. 1 i art. 15 ust. 1 pkt. 1 i 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tj. z dnia 16 maja 2019 r. Dz.U. z 2019 r. poz. 1010 ze zm.), przez zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez wykonawcę ERBUD, pomimo że złożenie ww. oferty stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji; c)zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 90 ust. 1 ustawy Pzp przez zaniechanie wezwania wykonawcy ERBUD do udzielenie wyjaśnień, w tym złożenia dowodów, dotyczących wyliczenia ceny, pomimo że zaoferowana cena oferty wykonawcy ERBUD jak i jej istotne części składowe wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i powinny budzić wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów; d)zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 91 ust. 1 ustawy Pzp przez dokonanie wyboru oferty wykonawcy ERBUD jako najkorzystniejszej oferty oraz przez zaniechanie dokonania wyboru oferty złożonej przez Odwołującego jako najkorzystniejszej oferty. Ponadto z ostrożności procesowej i wyłącznie na wypadek gdyby Izba uznała, że nie zasługuje na uwzględnienie ww. zarzut a) , tj. zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 24 ust. 1 pkt 16 i 17 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 24 ust. 4 ustawy PZP. Odwołujący stawia następujące zarzuty: e)zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 24 ust. 4 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia wykonawcy ERBUD z postępowania oraz zaniechanie uznania oferty wykonawcy ERBUD za odrzuconą, pomimo że wykonawca ERBUD nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu; f)zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 26 ust. 3 ustawy Pzp przez zaniechanie wezwania wykonawcy ERBUD do uzupełnienia wskazanych w uzasadnieniu odwołania oświadczeń i dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu z przyczyn i w zakresie szczegółowo wskazanym w uzasadnieniu odwołania. W ocenie Izbytak wyżej sformułowane zarzuty należy podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa to zarzuty na postawie art.24 ust.1 pkt 16 i 17 ustawy, które mają wyeliminować wykonawcę docelowo, już na podstawie samych tych zarzutów. Niemniej, jeżeli Izba tego nie uczyni to odwołujący wskazuje na art. 24 ust.1 pkt 12 i ust.4 ustawy w związku z brakiem doświadczenia zawodowego wykonawcy jak i w konsekwencji osób wyznaczonych przez tego wykonawcę do realizacji zamówienia i nie wezwanie do uzupełnienia doświadczenia zawodowego wykonawcy i osób w trybie art.26 ust.3 ustawy. Druga grupa to zarzut w oparciu o art.89 ust.1 pkt 3 i art.90 ust.1ustawy, w związku z wyceną prac przewidzianych zamówieniem, które zostały podzielone na trzy części i sprowadza zarzut do nieuczciwej konkurencji, z uwzględnieniem wezwania wykonawcy wybranego do uzasadnienia wyceny trzech części zamówienia przez wykonawcę wybranego. Izba w tym miejscu zwraca uwagę na treść zarzutu c): „zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w związku z naruszeniem art. 90 ust. 1 ustawy Pzp przez zaniechanie wezwania wykonawcy ERBUD do udzielenie wyjaśnień, w tym złożenia dowodów, dotyczących wyliczenia ceny, pomimo że zaoferowana cena oferty wykonawcy ERBUD jak i jej istotne części składowe wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i powinny budzić wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów.” Izba interpretując wprost postawiony zarzut to dotyczy on podejrzenia rażąco niskiej ceny w kontekście brzmienia art.90 ust.1 ustawy. Zarzut odnosi się do wyceny całości zadania jak i do jej istotnych elementów, w tym wypadku do trzech elementów już powyżej wymienionych to jest prac projektowych, robót budowlanych i prac powykonawczych. Tak sformułowany zarzut w toku postępowania odwoławczego ewoluował do nieuprawnionego zaliczkowania przez zawyżenie wyceny części I zamówienia to jest prac projektowych kosztem dalszych części to jest wyceny robót budowlanych (II część zamówienia) i wyceny prac powykonawczych w tym dokumentacji powykonawczej (III część zamówienia).W tym miejscu Izba podkreśla, że wynagrodzenie ma charakter ryczałtowy to jest całościowy za wykonanie przedmiotu zamówienia. Niemniej zamawiający z uwagi na ustalone przez niego etapy odbioru poszczególnych części jak i związane z etapami rozliczenia, wymagał podziału kwoty ryczałtowego wynagrodzenia na wspomniane powyżej trzy części. Wszystkie postawione zarzuty przez odwołującego przywołują na ich poparcie obowiązujące zasady prawa zamówień publicznych art.7 ust.1 i ust.3 ustawy. Odwołujący we wniesionym odwołaniu wskazując na powyższe czynności i zaniechania czynności oraz zbudowane na nich zarzuty odwołania wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu, aby: a)unieważnił czynność wyboru oferty wykonawcy ERBUD jako najkorzystniejszej oferty; b)dokonał ponownego badania i oceny oferty złożonej przez wykonawcę ERBUD; c)wykluczył wykonawcę ERBUD z postępowania z przyczyn wskazanych w niniejszym odwołaniu oraz uznał ofertę wykonawcy ERBUD za odrzuconą; d)odrzucił ofertę wykonawcy ERBUD z przyczyn wskazanych w niniejszym odwołaniu; e)wezwał wykonawcę ERBUD do udzielenie wyjaśnień, w tym złożenia dowodów, dotyczących wyliczenia ceny, w szczególności w zakresie cen zaoferowanych za: -Etap I: Opracowanie dokumentacji projektowej w oparciu o którą zostanie wykonana inwestycja: "Zwiększenia efektywności energetycznej budynku Narodowego instytutu Onkologii- im. Marii Skłodowskiej - Curie- Państwowy instytut Badawczy" -Część/Etap II: Wykonanie wszelkich zaprojektowanych robót ogólnobudowlanych wykończeniowych, instalacyjnych oraz wszelkich innych prac niezbędnych do prawidłowego zrealizowania przedmiotu umowy, -Część/Etap III: Sporządzenie kompletnej dokumentacji powykonawczej, w tym: sporządzenie audytu ex - post, sporządzenie wszelkiej niezbędnej dla Zamawiającego dokumentacji pozwalającej na pełne i kompletne rozliczenie projektu w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, zorganizowaniu i przeprowadzeniu wszelkich niezbędnych prób, badań i odbiorów, w tym również zorganizowanie i udział w odbiorach przeprowadzanych przez instytucje zewnętrzne (np. Inspektor Nadzoru Budowlanego, Inspektor Sanitarny, Urząd Dozoru Technicznego itd.) w tym w szczególności zorganizowaniu i przeprowadzeniu procedury pozwolenia na użytkowanie; f)odrzucił ofertę wykonawcy ERBUD, jeżeli nie udzieli on wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny lub jeżeli dokonana ocena wyjaśnień wraz ze złożonymi dowodami potwierdzi, że oferta wykonawcy ERBUD zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia; g)w konsekwencji dokonał czynności wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej oferty. Ponadto z ostrożności procesowej i wyłącznie na wypadek gdyby Izba uznała, że nie zasługuje na uwzględnienie ww. zarzut a) . tj. zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 ustawy PZP w związku z naruszeniem art. 24 ust. 1 pkt 16 i 17 ustawy PZP w związku z naruszeniem art. 24 ust. 4 ustawy PZP. Odwołujący wnosi o nakazanie Zamawiającemu aby: h)wezwał wykonawcę ERBUD do uzupełnienia wskazanych w uzasadnieniu odwołania oświadczeń i dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu z przyczyn i w zakresie szczegółowo wskazanym w uzasadnieniu odwołania; i)w razie braku skutecznego uzupełnienia wskazanych w uzasadnieniu odwołania oświadczeń i dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu - aby Zamawiający wykluczył wykonawcę ERBUD z postępowania oraz uznał ofertę wykonawcy ERBUD za odrzuconą. Izba dokonując oceny złożonych żądań odwołania, również jak powyżej przy zarzutach zauważa, że mają one charakter warunkowy to jest, jeżeli Izba nie potwierdzi wcześniejszych żądań to odwołujący stawia żądania kolejne. Niemniej mając na uwadze cały przebieg postępowania odwoławczego Izba w szczególności zwraca w tym miejscu uwagę na żądania związane z zarzutem rażąco niskiej ceny i nieuczciwej konkurencji, ze strony przystępującego po stronie zamawiającego. Ze sformułowanych żądań odwołania wynika, że odwołujący w tym miejscu konsekwentnie do zarzutów formułuje żądania z nich wywiedzione. Dla czytelności uzasadnienia Izba przytacza je poniżej: „wezwał wykonawcę ERBUD do udzielenie wyjaśnień, w tym złożenia dowodów, dotyczących wyliczenia ceny, w szczególności w zakresie cen zaoferowanych za: -Etap I: Opracowanie dokumentacji projektowej w oparciu o którą zostanie wykonana inwestycja: "Zwiększenia efektywności energetycznej budynku Narodowego instytutu Onkologii- im. Marii Skłodowskiej - Curie- Państwowy instytut Badawczy" -Część/Etap II: Wykonanie wszelkich zaprojektowanych robót ogólnobudowlanych wykończeniowych, instalacyjnych oraz wszelkich innych prac niezbędnych do prawidłowego zrealizowania przedmiotu umowy, -Część/Etap III: Sporządzenie kompletnej dokumentacji powykonawczej, w tym: sporządzenie audytu ex - post, sporządzenie wszelkiej niezbędnej dla Zamawiającego dokumentacji pozwalającej na pełne i kompletne rozliczenie projektu w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, zorganizowaniu i przeprowadzeniu wszelkich niezbędnych prób, badań i odbiorów, w tym również zorganizowanie i udział w odbiorach przeprowadzanych przez instytucje zewnętrzne (np. Inspektor Nadzoru Budowlanego, Inspektor Sanitarny, Urząd Dozoru Technicznego itd.) w tym w szczególności zorganizowaniu i przeprowadzeniu procedury pozwolenia na użytkowanie; f) odrzucił ofertę wykonawcy ERBUD, jeżeli nie udzieli on wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny lub jeżeli dokonana ocena wyjaśnień wraz ze złożonymi dowodami potwierdzi, że oferta wykonawcy ERBUD zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia. Izba w tym miejscu podkreśla, że z powyższego cytatu odwołania wynika, że żądanie dotyczy wyjaśnienia podejrzenia rażąco niskiej ceny i to do wszystkich elementów istotnych, a wyodrębnionych ze względu na częściowe odbiory i rozliczenia, czyli zarzut dotyczy rażąco niskiej ceny całego zamówienia, jak i poszczególnych jego części (trzech części). W oparciu o zarzut rażąco niskiej ceny zbudowany jest zarzut nieuczciwej konkurencji w związku ze złożeniem oferty, a co przekłada się na żądanie odwołującego odrzucenia oferty wykonawcy wybranego/ERBUD w oparciu o art.89 ust.1 pkt 3 ustawy. Co do uzasadnienia interesu w uzyskaniu zamówienia odwołujący wskazał, że niewątpliwie jest wykonawcą, który ma interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia. Odwołujący jest zainteresowany udzieleniem mu przedmiotowego zamówienia. W tym celu Odwołujący złożył ofertę, której treść odpowiada treści SIW Z, wykazał spełnianie warunków udziału w postępowaniu i ubiega się o udzielenie mu zamówienia. Ponadto odwołujący wskazał, że w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy odwołujący poniósł szkodę. Gdyby zamawiający postąpił zgodnie z przepisami ustawy Pzp, to dokonałby wszystkich wskazanych powyżej zaniechanych czynności, natomiast nie dokonałby wskazanych powyżej czynności niezgodnych z przepisami ustawy Pzp. W konsekwencji, zgodnie z określonymi w SIW Z kryteriami oceny ofert, oferta odwołującego zostałaby wybrana jako najkorzystniejsza, bowiem po wykluczeniu wykonawcy ERBUD z postępowania i uznaniu jego oferty za odrzuconą jak i po odrzuceniu oferty wykonawcy ERBUD to oferta odwołującego będzie najkorzystniejszą ofertą. Poprzez dokonanie i zaniechanie powyższych czynności zamawiający doprowadził zatem do sytuacji, w której odwołujący utracił szansę na uzyskanie zamówienia oraz na osiągnięcie zysku, który odwołujący planował osiągnąć w wyniku jego realizacji (lucrum cessans). Powyższe stanowi wystarczającą przesłankę do skorzystania przez odwołującego ze środków ochrony prawnej przewidzianych w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołujący wskazuje ponadto, że naruszenie wskazanych powyżej przepisów ustawy Pzp niewątpliwie miało istotny wpływ na wynik postępowania a zatem biorąc pod uwagę art. 192 ust. 2 ustawy Pzp Krajowa Izba Odwoławcza winna uwzględnić niniejsze odwołanie. Efektem wskazanych powyżej czynności i zaniechań zamawiającego jest bowiem uniemożliwienie wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej oferty, co w istotny sposób wpłynęło na wynik postępowania. Izba w tym miejscu odnosząc się do tak przedstawionego interesu w uzyskaniu zamówienia przez odwołującego, znajdujący potwierdzenie w dokumentach postępowania przekazanych przez zamawiającego, potwierdza interes prawny odwołującego do wniesienia odwołania, w oparciu o art.179 ist.1 ustawy. Izba ustaliła, że odwołujący w dniu 18.08.2020 r. otrzymał drogą elektroniczną zawiadomienie od zamawiającego o wyborze najkorzystniejszej oferty. Zgodnie z zawiadomieniem, zamawiający wybrał ofertę przystępującego ERBUD jako najkorzystniejszą ofertę z ważnych złożonych ofert. Oferta złożona przez odwołującego została sklasyfikowana na drugiej pozycji w rankingu ofert, za ofertą wykonawcy ERBUD. Powyższe ustalenie potwierdza interes w uzyskaniu zamówienia i związane z nim prawo odwołującego do skutecznego wniesienia odwołania. Odwołujący niniejsze odwołanie wniesiono w dniu 28 sierpnia 2020 r., co oznacza, że czyni zadość wymaganiom art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy. Kopia zgodnie z art. 180 ust. 5 ustawy niniejszego odwołania została przesłana zamawiającemu przed upływem terminu do wniesienia odwołania w taki sposób, aby mógł on zapoznać się z jego treścią przed upływem tego terminu. Odwołanie wniesiono w postępowaniu o wartości zamówienia większej niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Tym samym, w świetle art. 180 ust. 1 i 2 ustawy Pzp, wniesienie niniejszego odwołania jest w pełni dopuszczalne. Na posiedzeniu Izba postanowiła dopuścić do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego wykonawcę ERBUD, ponieważ stawający nie zgłosili zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia oraz nie zgłosili opozycji, a Izba stwierdziła wyczerpanie przesłanek ustawowych przewidzianych dla skuteczności przystąpienia, zgodnie z art. 185 ust.2 ustawy. Również na posiedzeniu Izba zbadała przesłanki co do odrzucenia odwołania. Przystępujący zgłasza wniosek o odrzucenie odwołania z powodu braku załącznika nr 5 do odwołania, który stanowił zestaw porównawczy cen złożonych ofert oraz ich składowych. Odwołujący wyjaśnił, że załącznik ten nie został przesłany w tym również Izbie a składa go dzisiaj przy piśmie procesowym, ale jego treść została szczegółowo przedstawiona w samym odwołaniu oraz są to informacje dostępne w dokumentacji postępowania zamawiającego. Wobec zgłoszenia wniosku przez przystępującego, Izba zwróciła się do zamawiającego czy zgłasza wniosek o odrzucenie odwołania i w odpowiedzi zamawiający nie zgłasza wniosku o odrzucenie odwołania. W związku z powyższym Izba postanawia uznać wniosek przystępującego za nieistniejący i niepodlegający rozpoznaniu. Izba rozpoznając przesłanki przewidziane w art.189 ust.2 ustawy nie stwierdziła podstaw do odrzucenia odwołania. Izba na posiedzeniu wezwała stawających do złożenia wniosków dowodowych bądź dalszych pism procesowych, popierających argumentację co do stanowisk w sprawie odwołania. Odwołujący zgłosił następujące wnioski dowodowe, na poparcie twierdzeń co do braku spełnienia warunków udziału w postępowaniu oraz na dowód nieprawidłowości w wycenie prac projektowych, po stronie przystępującego ERBUD, dla kolejno wykazanych zrealizowanych robót budowlanych: Dla inwestycji dla ZOZ Ropczyce szpital Sędziszów: 1Załącznik nr 5 do odwołania, Zbiorcze zestawienie porównawcze. 2Część opisowa Projektu wykonawczego WK Architekci IX 2017r.-TOM I projekt zagospodarowania terenu, branża budowlana: architektura i konstrukcja na dowód, że Szpital w Sędziszowie ma 3 kondygnacje nadziemne i podpiwniczenie, a nie jak wymaga siwz. 3Wyciąg z projektu budowlanego zamiennego szpital Sędziszów dotyczący agregatu prądotwórczego Poznań VII.2016 - rezerwowe źródło zasilania szpitala, z którego wynika jak w punkcie powyżej. 4Element (rysunek) dokumentacji budowlanej przedstawiający elewację od strony północnej szpital Sędziszów, na dowód 3 kondygnacji nadziemnych. 5Jak w pkt powyżej 4 - elewacja wschodnia tego budynku. 6Wyciąg z siwz Zespół Opieki Zdrowotnej (ZOZ) Ropczyce Przetarg znak: Zn 2018 04 zaznacza rozdział III pkt 2 i 3 strona od 3 do 4. Wskazuje, na których kondygnacjach odbywały się roboty budowlane - na 2 nadziemnych. Dla inwestycji dla SP ZOZ w Leżajsku: 1.Korespondencja emailowa pomiędzy P. D. W. i P. Ł. K. na okoliczność doświadczenia w wykazie ERBUD, doświadczenie z wykazu pozycja 3. Wskazuje precyzyjnie pozycje z kosztorysu załącznika do umowy, które odnoszą się do budynku wysokiego i stwierdza, że roboty dotyczyły szybu na zamontowanie dźwigu a nie budynku. 2.Umowa NR DZP 381/233/2017 na powyższe zamówienie między Szpital w Leżajsku a ERBUD wówczas z siedzibą w Rzeszowie - 23.10.2017r. umowa określa, że chodzi o wybudowanie osobnego budynku z 2 kondygnacjami, a nie jak w siwz 4 kondygnacji. 3.Załącznik nr 1 do umowy powyższej NR DZP 381/233/2017. Zwracam uwagę na pozycje od 1 do 104 jest to kosztorys ofertowy, wycenione są tam roboty szybu dźwigowego oraz roboty dodatkowe przy łączniku między starą częścią szpitala a nową 2 kondygnacyjną, a nie jak w siwz 4 kondygnacji. 4.Spis zawartości A. Opis Techniczny projekt wykonawczy, branża konstrukcja - spis rysunków - Opis techniczny części architektoniczno - konstrukcyjnej gdzie na stronie 4 pkt 1.2 i stronie 6 pkt 6 i ppkt 7.2 Mówi się o nowo budowanym budynku dwukondygnacyjnym, a nie jak wymaga siwz 4 kondygnacji. 5.Opis projektu branży architektonicznego, projekt wykonawczy strona 5 ppkt 3 strona 6 i 7, z których to wynika , że jak powyżej- 2 kondygnacje, a nie jak wymaga siwz 4 kondygnacji. Kolejno odwołujący zgłosił dowody na okoliczność art. 89 ust 1 pkt 3 i 4 ustawy- zarzut - nieuczciwa konkurencja i zaniechanie wezwania do wyjaśnienia ceny: 1.Informacja z otwarcia ofert unieważnionego 20.04.2020r. poprzedniego postępowania PN-55/20/ZS/UE tożsame zamówienie ze spornym, gdzie cena zbiorcza ERBUD wynosiła 52 885 208 zł a aktualnie cena wynosi 26 760 000 zł różnica - 50% mniej po okresie 3 miesięcy. 2.Formularz ofertowy z unieważnionego postępowania PN-55/20/ZS/UE oferty ERBUD z rozbiciem na 3 części. 3.Wycena prac projektowych w przedmiotowym postępowaniu odwołującego z dnia 06.10.2020r. w oparciu o rozporządzenie ministra infrastruktury w sprawie metodologii obliczania prac inwestorskich i dokumentacji projektowej na kwotę 1.913.536 zł. netto. wycena na kwotę 2 300 000zł brutto a odwołujący na 2 900 000 a ERBUD 5 410 000zł. 4.Kolejna wycena prac projektowych według metod SEKOCENBUDU wartość kosztorysowa inwestycji, wskaźniki cenowe (WKI) - kwota 2 300 000zł brutto. 5.Dowód z wnioskiem o zachowanie tajemnicy przedsiębiorstwa. Kalkulacja ceny ofertowej odwołującego sporządzonej na etapie przygotowania oferty, która wskazuje na konieczność powzięcia przez zamawiającego wątpliwości w trybie art. 90 ust. 1 w związku z art. 89 ust. 1 pkt 4 pzp obejmuje tajemnicę przedsiębiorstwa w związku z tym dowód zostaje przekazany zamawiającemu i Izbie z wyłączeniem przystępującego z wnioskiem o wyłącznie jawności tej części rozprawy, w czasie jego rozpoznania. Dodatkowo do tego opracowania jest załączona oferta kooperanta projektowego, który wycenił wartość prac projektowych (tajemnica handlowa) oraz jest to dowód na art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przystępujący zgłosił następujące wnioski dowodowe, na poparcie twierdzeń co do spełnienia warunków udziału w postępowaniu, dla kolejno wykazanych zrealizowanych robót budowlanych oraz zarzutu nieuczciwej konkurencji i zarzutu rażąco niskiej ceny Dla inwestycji dla ZOZ Ropczyce szpital Sędziszów: 1.Rysunek z projektu wykonawczego z dokumentacji projektowej, przetargowej na który to przetarg powoływał się odwołujący, wykonany przez W K Architekci i elewacja południowa (inaczej niż odwołujący, który przedstawił elewację północną i wschodnią), także zdjęcia ze wszystkich stron budynku łącznie 6 zdjęć kolorowych. 2.Pismo ZOZ Ropczyce z dn.01.10.20, gdzie stwierdza się faktyczną ilość 4 kondygnacji budynku i zakres prac ERBUD w zakresie termomodernizacji, co uzyskano w trybie informacji publicznej. Na pytanie Izby pełnomocnik stwierdza, że pismo to nie było przedstawiane dotychczas Izbie, ale stanowi ono odpowiedź na pismo odwołującego w trybie informacji publicznej. 3.Pismo Poświadczenie inwestora ZOZ w Ropczycach - poświadczenie wystawione dn.01.09.20 przez dyrektora ZOZ A. P. na okoliczność wykonania przez ERBUD robót termomodernizacyjnych na budynku 4 kondygnacyjnym, na nasze pytanie. 4.Oświadczenie wykonawcy projektu budowlanego zamiennego architekt mgr inż. T. S. autor tego projektu zamiennego - branża architektoniczna, w dniu 07.09.2020r złożone do ERBUD, z którego wynika, że obiekt ma 4 kondygnacje nadziemne i zostały wykonane roboty termomodernizacyjne, wraz z zaświadczeniem o kwalifikacjach zawodowych Śląskiej Okręgowej Rady Izby Architektów RP i stwierdzenia przygotowania zawodowego 25.05.1983 nr ewid. 257/83 Wojewódzkiego Zarządu Urbanistyki i Architektury w Katowicach. 5.Pierwsza strona tytułowa projektu budowalnego TOM I W K Architekci VI 2017r. oraz pierwsza strona tytułowa projektu zamiennego 29.06.2018., autor mgr inż. arch. T. S. oraz decyzja - pozwolenie na budowę - zamienne numer 526/2018. Zwraca uwagę, że inwestycja była realizowana na podstawie projektu zamiennego a nie projektu, na który powołuje się odwołujący. 6.Opinia techniczna zespołu PZIiTB (Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa) Oddział Rzeszów autor opracowania Rzeczoznawca Budowlany mgr inż. D. P. z decyzjami Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) Warszawa 1999.10.25 - wpis do Centralnego Rejestru Rzeczoznawców Budowlanych pod poz. 176//99/R i decyzja o stwierdzeniu przygotowania zawodowego z 20.03.1985 Nr B- 44/85 Urząd Wojewódzki w Rzeszowie i o przynależności do Polskiej Izby Inżynierów PDK-MGG-2HP-W Z3 (zaświadczenie wygenerowane elektronicznie 2020-01-03). W opinii stwierdza się, że budynek jest 4 kondygnacyjny nad ziemią. Przy czym kondygnacja przyziemna ma różną wysokość na długości całego budynku z uwagi na to, że budynek znajduje się na skarpie, do budynku wchodzi się drzwiami z powierzchni ziemi i do kolejnych pomieszczeń z korytarza, gdzie wszystkie pomieszczenia mają okna, ale nawet gdyby przyziemia nie potraktować, jako naziemną kondygnację to z opinii wynika, że jeszcze jest kondygnacja poddasza. Do opinii załączone rzuty techniczne. Dla inwestycji dla SP ZOZ w Leżajsku: 1Spis treści do projektu architektonicznego branży architektoniczno-budowlanej z przetargu oraz Część Opisowa projektu na okoliczność rozbudowy, również że roboty także były robione na piętrach 4 i 5. 2Decyzja Starosty Leżajsk nr 313/2016 z 10.08.16r. rozbudowa o pawilon diagnostyczno- zabiegowy Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w budynku Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej ( SOR SP ZOZ) w Leżajsku budynku 6 kondygnacyjnego. 3Pismo SP ZOZ Leżajsk 27.04.2018 podpis M. F. Przedmiar Robót, z którego wynika że były to roboty termomodernizacyjne, szczegółowy przedmiar pozycja 89 i 98. 4Umowa DZP 381/233/2017 z 23.10.2017r. pomiędzy ERBUD Rzeszów i SP ZOZ Leżajsk z załącznikami kosztorysy robót na okoliczność, że dotyczyło to robót termomodernizacyjnych pozycja 3.1, 89,90,91 i 98. 5Rysunek z projektu budowlanego - dokumentacja powykonawcza z branży zagospodarowania terenu na dowód, że powierzchnia zabudowy uległa zwiększeniu, co świadczy o tym, że mamy do czynienia z rozbudową a nie budową nowego obiektu. Dokumentacja sporządzona przez biuro architektoniczne Canea Inżynieria i Komputery A. P. Kielce. 6Rysunek z dokumentacji powykonawczej - przekrój D - D branża architektoniczna Cenea Inżynieria i Komputery A. P. Kielce na dowód, że skrzydło rozbudowane stanowi element dotychczasowego budynku a nie budowę nowego budynku. 7Wyciąg z książki obmiarów dokumentacja powykonawcza - pozycja 89,90,91,98 na okoliczność, że w ramach tejinwestycji były wykonywane również roboty termomodernizacyjne, dokument podpisany przez inspektora nadzoru inwestorskiego mgr inż. P. T. . 8Dokumentacja zdjęciowa ........................ (5 .... zdjęć) na okoliczność wykonywania ..................................... robót termomodernizacyjnych w tym zdjęcia - grzejników. Jeżeli chodzi o pojęcie termomodernizacji to według naszej wiedzy nie ma pojęcia w prawie budowalnym ani w innych przepisach, natomiast pojęcie to określa się według ustawy 21.11.2008 o wspieraniu termomodernizacji i remontów. III. Dowody przystępującego na okoliczność art. 89 ust 1 pkt 3 i 4 ustawy - nieuczciwa konkurencja i zaniechanie wezwania do wyjaśnienia ceny: 1.Informacja zamawiającego o unieważnieniu postępowania 26.05.2020r. 2.informacja zamawiającego z otwarcia ofert 20.04.2020r. odwołujący wówczas wygrał przetarg, ale nie zawarł umowy, bo nie zgodził się na przedłużenie terminu związania ofertą i wtedy odwołujący oferował robotę za 24 000 000zł a przystępujący aktualnie proponuje cenę 26 000 000 złotych. W tamtym postępowaniu bardzo mało mieliśmy czasu na przygotowanie oferty w związku z tym ostrożnościowa wycena aż na 52 000 000zł, bo nie mieliśmy czasu na analizę dokumentacji zamawiającego. Izba z uwagi na koniec czasu wyznaczonego na posiedzenie oraz obszerność szeregu dokumentów i brak możliwości bieżącego zapoznania się z ich treścią, uzgodniła ze stronami odniesienie się pisemne do przedstawionych dowodów, jak i pism procesowych, do czasu kolejnego posiedzenia, celem również rozważenia co do dalszego popierania stanowisk w sprawie. Na kolejnym posiedzeniu w dniu 16.10.2020r. przystępujący stawił się z mgr inż. P-n T. S. architekt, uprawnienia architektoniczne bez ograniczeń oraz z P-n mgr inż. M. Z.i branża konstrukcyjno-budowlana, uprawnienia bez ograniczeń w wykonawstwie i zgłasza wniosek o przesłuchanie w charakterze świadków, na okoliczności złożonych na poprzednim posiedzeniu dokumentów, w szczególności co do ilości kondygnacji budynku w Sędziszowie. Zamawiający popiera wniosek przystępującego w pełnym zakresie. W tym miejscu Odwołujący wnosi o udzielenie głosu i cofa zarzuty dotyczące braku doświadczenia zawodowego przystępującego zarówno, co do doświadczenia na obiekcie w Leżajsku jak i w Sędziszowie. W związku z tym również cofa zarzut naruszenia art. 24 ust. 1pkt 16 i 17 tj. nieprawdziwe informacje. Cofa również zarzuty dotyczące kwalifikacji zawodowych osób, które wykonywały swoje obowiązki na tych budowach tj. Sędziszów i Leżajsk. Izba w tym stanie rzeczy stwierdza, że pozostają do rozpoznania zarzuty dotyczące naruszenia uczciwej konkurencji (art.90 ust.1pkt 3 ustawy) w związku ze złożoną ofertą cenową tj. brakiem wezwania w trybie art. 90 ust.1 ustawy w zakresie części 1 dokumentacji technicznej, co skutkuje naruszeniem art. 91 ust.1 ustawy co do wyboru najkorzystniejszej oferty. Na posiedzeniu Odwołujący podtrzymuje stanowisko, co do uwzględnienia odwołania za wyjątkiem cofniętych zarzutów. Zamawiający wnosi o oddanie odwołania. Przystępujący popiera stanowisko zamawiającego. Stanowiska stron na rozprawie Odwołujący Czyn nieuczciwej konkurencji w związku z wyceną prac projektowych Zamawiający ustalił cenę ryczałtową, ale żądał podziału ceny na 3 części. Powołując się na umowę wynika z niej, że przewidział w związku z tymi częściami wypłatę wynagrodzenia tj. etap dokumentacji, realizacji robot budowlanych i czynności powykonawczych w tym dokumentacja powykonawcza. Umowa nie przewiduje zaliczkowania, czyli wykonawca ma obowiązek z własnych środków finansowych wykonywać prace, roboty i po ich przyjęciu otrzymać wynagrodzenie. Natomiast stawiając zarzut nieuczciwej konkurencji przystępujący planuje za projekt sfinansować prace budowalne, czyli nie korzystać z własnych środków do robót a zaliczkować się przez zawyżone wynagrodzenia za projekt, pomimo braku formy zaliczkowej w umowie. Udowodniliśmy, że są znaczne różnice cenowe za 1 etap dokumentacja techniczna, porównując wycenę etapu w przetargu unieważnionym do przetargu aktualnie prowadzonego. W pierwszym przetargu unieważnionym, cena ERBUD wynosiła ponad 52 000 000zł a aktualnie wynosi 26 000 000zł to relacje między wyceną projektu w 1 przetargu a aktualnym są następujące. W pierwszym przetargu wycena na ok. 3 400 000zł a aktualnie 5 400 000zł a wniosek z tego, że przy dwukrotnie wyższej cenie za całość udział projektu był niższy w pierwszym przetargu niż aktualnie tj. drugim przetargu projekt droższy a roboty ogólnie o połowę tańsze. Z zestawienia tych liczb wywodzę, że zachodzi nieuczciwa konkurencja, którą nazwałem nieuprawnionym zaliczkowaniem robót budowlanych z wynagrodzenia za projekt. Odnosząc się dalej do stanowiska zamawiającego to przede wszystkim stwierdzam, że przystępujący nie wytłumaczył, dlaczego tak mocno wzrosło wynagrodzenie projektowe przy obniżeniu wynagrodzenia. Nasze wyliczenia zarówno w pierwszym przetargu jak i w aktualnym były porównywalne. Wynagrodzenie za prace projektowe jest na poziomie 2 200 000zł. Dysproporcje tych elementów zamówienia w poszczególnych postępowaniach są na minimalnym poziomie, czego nie można stwierdzić w stosunku do oferty ERBUD. Jeżeli chodzi o ocenę naszego zachowania w pierwszym przetargu unieważnionym tj. odmowy terminu związania ofertą to oświadczam, że według mojej wiedzy odwołujący nie wyraził zgody na przedłużenie, ponieważ przyznaje, że cena była skalkulowana na poziomie zbyt zaniżonym do kosztu realizacji przedmiotu zamówienia, za nisko wyceniliśmy przedmiot zamówienia i nie zamierzaliśmy się narażać np.: na nie wykonanie tych prac. Natomiast uważam, że spojrzenie na siwz chociażby w aspekcie rozbicia w formularzu ofertowym części za określone etapy robót dają prawo do dyskusji na temat skutków sytuacji zawyżenia wyceny poszczególnych elementów w cenie ryczałtowej. Również nie zgadzam się z argumentacją, że jest pełna swoboda przy wycenie poszczególnych elementów części składowych zamówienia w sytuacji, gdy np.: jak twierdzą moi przeciwnicy nie było w siwz podziału procentowego poszczególnych wydzielonych elementów zamówienia. Tak jak nie było np.: postanowień o zakazie inżynierii cenowej, czyli brakiem adekwatności wyceny poszczególnych elementów zamówienia w stosunku do czynności, jakie przynależą do danego elementu zamówienia. Odnosząc się do zarzutu, że średnia arytmetyczna cen nie wynosi 30% w porównaniu z ceną przystępującego to chciałbym zaznaczyć, że praktyka wskazuje jak i sam przepis, że nie musi być różnica cenowa na poziomie 30%, aby w trybie art. 90 ust.1 zamawiający wzywał do wyjaśnień. Wskazaliśmy w naszym stanowisku okoliczności w szczególności odnosząc to do treści oferty w zakresie ceny przystępującego. Również nie zgadzam się z poglądem ERBUD, który neguje celowość powracania w wywodach do unieważnionego postępowania. Uważam, że ERBUD nie wyjaśnił swojego stanowisko a pogląd jego, że nie ma, o czym mówić, bo ceny wszystkich w tym postępowaniu są niższe od postępowania pierwszego, jest nieuprawnione chociażby jak porównamy zachowanie pozostałych wykonawców. Jeżeli ZAB-BUD sp. z.o.o to cena jest niższą od pierwszego o 2 000 000zł z kolei ceny Budir system jest niższą o 500 000zł a przystępujący jego cena od pierwszego przetargu jest niższa o 26 000 000zł i to należy ocenić moim zdaniem, jako wykazujące naszą argumentację o nieuczciwej konkurencji i potrzebie wezwania do wyjaśnień tak, więc twierdzenie, iż wszyscy obniżyli i generalizowanie tego zdarzenia i skutków z tego wynikających w mojej ocenie jest nieuprawnione. Nie zgadzam się z odpieraniem naszej argumentacji, jako niesłusznej poprzez argumentację przeciwko nam, że z kolei my zawyżyliśmy ostatni etap, co ma skutkować brakiem podstaw do wezwania. Uważam, że nasze twierdzenie, iż etap pierwszy u przystępującego jest nadmiernie zawyżony w kontekście dotychczasowej naszej argumentacji nie został do dnia dzisiejszego odparty. Odnosząc się do trzeciego etapu i argumentacji ERBUD przywołanej między posiedzeniami Izby to chcę podkreślić, że zarzut ERBUD, iż nasza cena z kolei zawyża trzeci etap to nawet gdybyśmy odjęli od średniej arytmetycznej trzeciego etapu naszą ofertę to i tak cena ERBUD wobec średniej arytmetycznej za trzecią część jest niższa o 64%, co wskazuje, że jest zawyżona w części pierwszej, a co uważam jest wprost dowodem, że koszty trzeciej części przerzucili do pierwszej ze skutkami, o których piszemy i mówimy na posiedzeniach Izby. My za te czynności przewidujemy koszty na poziomie 1 056 000zł a ERBUD uważa, że wykona to za 40 000zł a w efekcie ERBUD to, co należy zapłacić na końcu przerzuca na pierwszy etap. W głosie końcowym. Ponadto wobec powoływania przez Zamawiającego § 14 umowy to i z przywołanego ust.1 i 2 to przywołuje, że jest jeszcze ust.1 i tam się mówi o etapach w celach rozliczeń. Nie zgadzam się z poglądem o swobodzie rozłożenia zysku chociażby z tego powodu, że Zamawiający się nie pytał skąd taki wysoki koszt pierwszej części a udziela takiej odpowiedzi, że tam jest cały zysk. Uważam, że nie obalił mojej tezy o zaliczkowaniu dalszych etapów z pierwszego etapu, czyli przedwcześnie. Natomiast chciałbym powiedzieć, że przekroczenie szacunku też świadczy o tym, że Zamawiający nie doszacował jednak zamówienia. Dalej twierdzę, że Zamawiający nie płaci za całość tylko za części i po to żądał wyceny poszczególnych etapów. Z §15 ust.1 umowy wynika prawo do dalszego podziału, płatności za drugi etap, ale według kwot z oferty, cena za etap pierwszy się nie zmieni. Jeżeli chodzi o dyskusje o trzeci etap to ja uważam, że to nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, to jest na końcu a my mówimy o pierwszym etapie, mówimy o zaliczkowaniu, którego umowa nie przywiduje ani siwz. Podsumowując to jednak podtrzymuję swoje stanowisko, które sprowadza się, że zawyżenie pierwszego etapu tj. etapu projektowania na poziomie 2 000 000zł brutto ma znaczenie dla rozstrzygnięcia zawisłego sporu. Zamawiający: Wnosi o oddalanie odwołania w całości w zakresie nie cofniętym. Wyroki powoływane stwierdzały nieuczciwą konkurencję, ale to na tle, że były punkty w ramach kryterium oceny ofert przyznawane za poszczególne elementy przedmiotu zamówienia i chcąc wykonawcy uzyskać właśnie te punkty konkurencyjności to tam gdzie przyznawano punkty zaniżali ceny a tym samym koszty. Przechodząc dalej ja też chciałbym podkreślić umowę § 14 ust. 2 i 3 umowy, który mówi, jaki charakter ma wynagrodzenie, czyli ryczałt, jednocześnie w ust. 3 odnosi się, że ten ryczałt musi obejmować wszelkie koszty, czyli zamawiającego interesuje kwota ryczałtowa i w tym kontekście pochyla się na ewentualnym RNC. Ponadto chciałbym zwrócić uwagę, że cena całkowita zawiera zysk, nigdzie nie narzuciliśmy polityki cenowej jak ten zysk rozdzielić, krótko mówiąc, gdzie i w jakiej wysokości i czy w ogóle, co do poszczególnych części jest kumulowanie zysku to sfera nieograniczona wykonawcy, czyli ja nie mogę postawić zarzutu np. w sytuacji gdzie cały zysk wykonawca wlicza w pierwszą część krytykowaną przez odwołującego tj. problem jak wykonawca rozdziela zysk na trzy części, ale ma tu swobodę może minimalny zysk do dwóch części a maksymalny pierwszy etap i nie mogę tego oceniać. W tej sprawie to odwołujący mógłby wykazywać nieuczciwą wycenę pierwszego etapu, gdyby przede wszystkim wykazał, iż drugi najbardziej kosztowa część jest zaniżona i to podkreślam, że kosztowa, bo nie ustaliłem jak ten zysk, w jaki sposób przypisywać do poszczególnych 3 etapów. Wówczas moglibyśmy ewentualnie zastanowić się gdyby były zarzuty do drugiej części czy rzeczywiście przy wycenie jest problem, kto miał, jakie koszty czy na przykład przy użyciu np. podwykonawcy. Co do inżynierii cenowej to tylko zaznaczam, że wynagrodzenie za trzeci etap odwołującego jest wyższe od innych o 366,33%. Jeszcze raz zauważając, że jest to cena ryczałtowa to dla mnie dowodem, którego nie było w tym postępowaniu odwoławczym, gdzie mógłbym rozważać czyn NK to gdyby, powtarzam cena za drugi etap, czyli robót najbardziej kosztowych była zaniżona i można byłoby mówić o RNC. Reasumując uważam, że odwołujący nie sprostał dowodowo zarzutowi czynu NK. Natomiast, co do oświadczeń to zaskoczył mnie dzisiaj odwołujący, że zaniżyli cenę w pierwszym przetargu no, bo bym mógł postawić zarzut niezgodności z siwz, ale to już jest postępowanie unieważnione. Tak samo przystępujący oświadczał, że liczył ryzyka w taki sposób, że zawyżył cenę w pierwszym przetargu, ja bym obydwa te twierdzenia pozostawił samym sobą, bo to jest przetarg zamknięty i nie odwoływał się do pierwszego przetargu przy argumentacji zarzutów. Jeżeli chodzi o art. 90 ust. 1 zauważę tylko, że cena ERBUD jest wyższa o 3 000 000zł od naszego szacunku. To jak ja mam mieć obiektywne wątpliwości według art. 90 ust. 1, że wzywam do wyjaśnień. Podkreślam też, że cena za drugi etap nie budziła naszych wątpliwości. Jeszcze raz podkreślam o istotności tego elementu nie mam podstaw twierdzić, że jest zaniżona. Też odnosząc się do dowodu tajemnicy przedsiębiorstwa przy wycenie prac projektowych to analizując wyliczenia w związku z odejmowaniem zysku naliczonego na etapach to te różnice między ERBUD a Odwołującym nie są za wysokie. Nie mamy obiektywnych wątpliwości, co do ceny ERBUD.W głosie końcowym Kwitując moje stanowisko niejako odnosząc się do wypowiedzi odwołującego to chciałbym powiedzieć, że przyjmijmy, że ja nie udowodniłem, że zysk właśnie mieści się w pierwszym etapie to też odwołujący nie udowodnił, że jest tam zaliczka, przywołuje tu ciężar dowodu. Jeżeli chodzi o czyn NK to nie wykazano, że drugi etap jest na zaniżonym poziomie a to wywodzę z dowodu objętego TP. Uważam, że przed Izbą nie rozstrzygnięto, nie wykazano czy w pierwszej części jest zaliczka i również czy jest w nim zysk. Przystępujący. Uważam, że odwołujący stawia problem w sposób sztuczny, ponieważ z dokumentacji przetargowej wynika cena ryczałtowa pokrywająca koszty, ale też nieokreślająca wysokości marży czy zysku. Ma tu w tym zakresie wykonawca swobodę jak i swobodę etapu, na którym te elementy ceny doliczy do kosztu. Zamawiający oczekuje kompletnego świadczenia. Owszem kwestia harmonogramu to podkreśla, że są przewidziane tego typu rozwiązania w § 8 gdzie mówi się o harmonogramie częściowo finansowym i w ten sposób mamy etapy wykonania, które skutkują rozliczeniami finansowymi. Odnosząc się do pierwszego unieważnionego przetargu to korzystamy z twierdzeń odwołującego, co do skutków w jego przypadku zaniżania a w naszym przypadku zawyżenie, ale nie wyciągamy z tego takich negatywnych wniosków. W głosie końcowym. Jeżeli chodzi o ocenę dowodów to mamy tylko kalkulację własną, albo powoływanie się do unieważnianego przetargu. Izba na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, stanowisk stron w złożonych pismach, jak i prezentowanych na posiedzeniu i rozprawie, oceniając materiał dowodowy, na poparcie stawianych wniosków zważyła jak poniżej. Odwołujący w złożonym odwołaniu postawił zarzut nieuczciwej konkurencji w oparciu o art.89 ust.1 pkt 3 ustawy, twierdząc że złożona oferta przez przystępującego narusza zasady uczciwej konkurencji, przez zawyżenie wynagrodzenia za pierwszy etap jakim jest sporządzenie dokumentacji projektowej. Twierdzenie oparł na znacznej różnicy w wycenie prac projektowych przez przystępującego w stosunku do jego wyceny oraz innych oferentów składających ofertę. W tym miejscu należy zaznaczyć, że przedmiot zamówienia ma być realizowany w systemie projektuj i buduj, przy obowiązującym wynagrodzeniu ryczałtowym. Całość zadania obejmuje sporządzenie dokumentacji projektowej, realizację robót budowlanych oraz prac powykonawczych związanych z odbiorem obiektu do użytku i dokumentacja powykonawczą. Wynagrodzenie ryczałtowe sprowadza się do wynagrodzenia za całość przedmiotu zamówienia z ryzykiem dla wykonawcy, w przypadku nie przewidzenia prac i kosztów na etapie sporządzania oferty, co znajduje oparcie w art.632 k.c. w związku z art.14 ust.1 ustawy. Wykonawca bez względu na poniesione koszty w trakcie realizacji zadania nie ma prawa do żądania weryfikacji ustalonego wynagrodzenia w tym wypadku przedstawionym w ofercie zamawiającemu. Również zmawiający nie ma prawa do weryfikacji wynagrodzenia w przypadku zrealizowania całego wynagrodzenia przez w tym przypadku przystępującego. Wynagrodzenie ryczałtowe ma charakter globalny za wykonanie całości zadania a nie jak w przypadku wynagrodzenia kosztorysowego za zrealizowane etapy zadania według ustalonych stawek jednostkowych. Niemniej w przedmiotowej sprawie zamawiający żądał w formularzu ofertowym podania kwot za poszczególne części to jest za każdą z trzech części na jakie podzielił zadanie. Praktyka taka jest związana z etapowością odbierania wykonanego zadania jak i rozliczeniami za wyszczególnione etapy zadania. Powyższą praktykę potwierdzają postanowienia przedmiotowego siwz jak i przywoływane przez strony postanowienia umowy, która będzie zawarta. Niemniej zasadniczym ustaleniem w sprawie jest fakt obowiązywania wynagrodzenia ryczałtowego czyli za całość zadania i nie zmienia tego fakt wyodrębnienia trzech części siwz. Zamawiający nie ustalił również sposobu obliczenia ceny czy też jakie relacje stosunkowe mają być całości wynagrodzenia do poszczególnych wyodrębnionych części zadania. Zamawiający jest zainteresowany uzyskaniem w wyniku przetargu najefektywniejszej ceny spośród złożonych ofert. Można powiedzieć, że tylko od oferenta zależy jak podzieli wynagrodzenie za całość zadania na poszczególne części w ramach obowiązującego wynagrodzenia. Nie ma tu żadnych ustaleń i ograniczeń ze strony zamawiającego. Należy w związku z tym podzielić argumentację zamawiającego, że nie ma przeszkód aby w pierwszej części odnoszącej się do dokumentacji projektowej wykonawca naliczył marże, zysk czy inne koszty ogólne, pośrednie występujące u sporządzającego ofertę. Przy cenie ryczałtowej zamawiający bada czy cena odpowiada jego szacunkowi ale jako całości. Sytuacja może być badana pod innym kątem, jeżeli zamawiający zawrze w warunkach przetargu jakiekolwiek regulacje ograniczające naliczenia kosztów, czy też marż, zysku w sytuacji zamiaru płacenia za wyodrębnione części zamówienia, do tych właśnie części. Odwołujący nie wykazał istnienia takich postanowień dokumentacji przetargowej. Natomiast, jeżeli takie postanowienia by istniały np. co do tego jakie koszty, jakie marże, czy jaki zysk, powinny być ujęte w poszczególnych częściach bądź jakie relacje stosunkowe pomiędzy wyodrębnionymi częściami zadania powinny zaistnieć w stosunku do wyceny całości zadania, to można byłoby potencjalnie rozpatrywać zarzut np. nieuczciwej konkurencji. Natomiast w przedmiotowej sprawie pojawił się zarzut nieuprawnionego zaliczkowania drugiej części (roboty budowlane) kosztem pierwszej części (dokumentacja projektowa). Trudno zgodzić się z takim poglądem. Po pierwsze nadal mamy do czynienia z wynagrodzeniem ryczałtowym czyli za całość zadania to jest wszystkich trzech części. Podział wynagrodzenia na trzy części, nie zmienia charakteru wynagrodzenia, a jedynie ma związek z terminami rozliczenia w sytuacji zamknięcia wyodrębnionych etapów zadania. Po drugie zaliczka płacona jest przed przystąpieniem do wykonania zadania, przed poniesieniem kosztów a nie w trakcie wykonania zadania, przy nie ustalonych przez zamawiającego wytycznych co do sposobu obliczenia ceny za całość zadania, jak i poszczególnych wyodrębnionych częściach. Po trzecie tylko teoretycznie, nie przewidziano np. zakazu nabycia materiałów budowlanych z wyprzedzeniem przed rozpoczęciem robót a w czasie sporządzania dokumentacji projektowej np. przewidziana inflacja, czyli fizycznego poniesienia kosztów i odpada wówczas zarzut zaliczkowania przed wydatkowaniem. Bowiem dokumenty przetargowe mówią o cenie ryczałtowej jako jednej cenie za całość zadania a nie o trzech cenach ryczałtowych za każdą z trzech części. Izba przychyla się do poglądu zamawiającego, który zarzut zaliczkowania robót budowlanych w kosztach prac projektowych przeciwstawia wycenie robót budowlanych. Bowiem odwołujący nie udowodnił, że poziom wyceny robót budowlanych jest zaniżony i z tego można wywodzić, że ich część przeniesiono do kosztów prac projektowych, jako zdaniem odwołującego zawyżonych. Pogląd jest tym bardziej racjonalny w porównaniu charakteru prac projektowych z pracami budowlanymi. Prace budowlane ze względu na ich charakter przedmiotowy są bardziej wymierne do ich wyceny niż prace projektowe, które mają charakter intelektualny. Brak jakichkolwiek przepisów obowiązujących np. co do stawek roboczych za pracę projektantów. Reasumując, skoro zamawiający nie zawarł w siwz jakichkolwiek regulacji co do relacji w zakresie podziału wynagrodzenia całościowego na poszczególne części wyodrębnione lub jakichkolwiek innych ograniczeń co do podziału kwoty wynagrodzenia ryczałtu to zarzut nieuczciwej konkurencji w oparciu o zaliczkowanie nie jest możliwy do udowodnienia. Tym samym zarzut nieuczciwej konkurencji nie został udowodniony. Również nie zasługuje na uwzględnienie zarzut nie wezwania do wyjaśnienia rażąco niskiej ceny w oparciu o art.90 ust.1 ustawy. Przede wszystkim wynagrodzenie przystępującego jest o 3 mln. wyższe od szacunku zamawiającego. Odwołujący nie udowodnił, że zamawiający powinien mieć wątpliwości w związku z wyceną zadania przez przystępującego jak i do całości zadania czy też istotnych jego elementów. W ocenie Izby domaganie się przez odwołującego do wezwania do wyjaśnień w trybie art.90 ust.1 ustawy miało służyć wykazaniu nieuczciwej konkurencji, a co się stało bezprzedmiotowe w sytuacji ustaleń i zważenia Izby w kontekście zarzutu nieuczciwej konkurencji na podstawie art.89 ust.1 pkt 3 ustawy. W konsekwencji Izba nie znajduje również potwierdzenia co do naruszenia art.91 ust.1 ustawy, jak i przypisanych tym naruszeniom zasad wynikających z art.7 ust.1 i 3 ustawy. W pozostałym zakresie zarzuty, jak już wyżej opisano zostały wycofane na posiedzeniu, to jest w zakresie art.24 ust.1 pkt 16 i pkt 17ustawy odnoszące się do dokumentów doświadczenia zawodowego, jak i co do wynikających z nich doświadczenia zawodowego wykonawcy oraz osób, którymi zamierza się posłużyć do wykonania zamówienia przystępujący czyli art.24 ust.1 pkt 12 w związku z art.24 ust.4 ustawy. W tym zakresie Izba umorzyła postępowanie co do rozpatrzenia zarzutów odwołania. W tym stanie rzeczy odwołanie podlega oddaleniu na podstawie art.192 ust.1 w związku z ust.2 ustawy. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy, a także w oparciu o przepisy § 3 b oraz § 5 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972) zaliczając na poczet niniejszego postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania uiszczony przez odwołującego w kwocie 20.000,00 złotych. Pełnomocnik zamawiającego nie złożył faktury, czy też rachunku z tytułu zastępstwa procesowego zamawiającego. Przewodniczący: …- Odwołujący: [1] „JSK Architekci” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąZamawiający: Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze”…Sygn. akt KIO 1286/19 WYROK z dnia 25 lipca 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Marek Koleśnikow Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 8 lipca 2019 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] „JSK Architekci” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Żwirki i Wigury 18 02-092 [pełnomocnik], [2] T4B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, Al. Stanów Zjednoczonych 32 lok. U15, 04-036 Warszawa w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze”, ul. Żwirki i Wigury 1, 00-906 Warszawa przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] AP-Tech Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zamościu, ul. Juliana Tuwima 15, 22-400 Zamość [pełnomocnik], [2] DIGIFORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Chłopickiego 17/19 lok. 40, 04-314 Warszawa zgłaszających swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 1286/19 po stronie zamawiającego orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] „JSK Architekci” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Żwirki i Wigury 18 02-092 [pełnomocnik], [2] T4B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, Al. Stanów Zjednoczonych 32 lok. U15, 04-036 Warszawa 2.1) zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] „JSK Architekci” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Żwirki i Wigury 18 02-092 [pełnomocnik], [2] T4B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, Al. Stanów Zjednoczonych 32 lok. U15, 04-036 Warszawa tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: .................................... Sygn. akt KIO 1286/19 Uzasadnienie Zamawiający Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze”, ul. Żwirki i Wigury 1, 00-906 Warszawa wszczął postępowanie na usługi w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą »Wykonanie dokumentacji projektowej rozbudowy Terminala i Pirsu Południowego na podstawie programu funkcjonalno-użytkowego (PFU) Nr ref.: 11/PN/ZP/TLLZP/19«. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 12.02.2019 r. pod nrem 2019/S 03-068383. Postępowanie jest prowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986) zwanej dalej w skrócie Pzp lub ustawą bez bliższego określenia. Zamawiający przeprowadził aukcję elektroniczną 26.06.2019 r. 08.07.2019 r. wykonawcy wspólnie ubiegając się o udzielenia zamówienia [1] „JSK Architekci” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Żwirki i Wigury 18 02-092 [pełnomocnik], [2] T4B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, Al. Stanów Zjednoczonych 32 lok. U15, 04-036 Warszawa (dalej odwołujący), zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 3 Pzp, wniósł do Prezesa KIO odwołanie na nieprawidłowe, to jest niezgodne z przepisami Pzp i Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (dalej - „SIWZ”) prowadzenie aukcji elektronicznej, w szczególności na zaniechanie zamknięcia aukcji elektronicznej w terminach wskazanych w SIWZ i kontynuowaniu aukcji elektronicznej pomimo tego, że zgodnie z SIWZ i Pzp powinna zostać zakończona, a oferta odwołującego powinna zostać uznana za najkorzystniejszą oraz na przyjęciu, że najkorzystniejsza oferta złożona została przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia [1] AP-Tech Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zamościu, ul. Juliana Tuwima 15, 22-400 Zamość [pełnomocnik], [2] DIGIFORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Chłopickiego 17/19 lok. 40, 04-314 Warszawa (dalej - wykonawca A). Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1) art. 91 b ust. 2 Pzp oraz pkt XVI SIWZ przez przeprowadzenie aukcji elektronicznej niezgodnie z regułami opisanymi w zaproszeniu do udziału w aukcji elektronicznej oraz SIWZ, w szczególności przez zaniechanie zakończenia aukcji elektronicznej pomimo upływu 15 minut bezczynności, co uniemożliwiło odwołującemu uzyskanie zamówienia w ramach prowadzonej aukcji elektronicznej; 2) art. 91c Pzp w zw. z art. 91b ust. 2 pkt 4 Pzp oraz pkt XVI SIWZ przez umożliwienie i bezzasadne tolerowanie składania kolejnych postąpień pomimo upływu wskazanego w zaproszeniu do udziału aukcji elektronicznej terminu 15 minut bezczynności oraz umożliwienie i bezzasadne tolerowanie składania przez innych niż odwołujący wykonawców kolejnych ofert nie będących postąpieniami w rozumieniu przepisów Pzp, a następnie przyjęcie, że najkorzystniejsza oferta złożona została przez wykonawcę A; 3) art. 7 Pzp przez nierówne traktowanie wykonawców polegające na dopuszczeniu do składania przez innych niż odwołujący wykonawców kolejnych ofert w sposób niezgodny z SIWZ i Pzp (to jest niebędących postąpieniami w rozumieniu Pzp), w szczególności dopuszczenie do, niezgodnego z SIWZ i postanowieniami zaproszenia do aukcji, składania ofert, po upływie czasu, w którym aukcja elektroniczna powinna zostać zamknięta oraz przyjęciu, że najkorzystniejsza oferta złożona została przez wykonawcę A, mimo że taki wynik naruszał zasady aukcji elektronicznej ustalone uprzednio przez zamawiającego. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu dokonania następujących czynności: 1) uchylenie czynności polegającej na zamknięciu aukcji elektronicznej 26.06.2019 r. o godzinie 20:08:19 i uznaniu za najkorzystniejszą oferty złożonej przez wykonawcę A oraz uznanie, że aukcja została zakończona w 26.06.2019 r. o godzinie 18:27:18, a oferta odwołującego złożona 26.06.2019 r. o 18:12:18 jest ofertą najkorzystniejszą - alternatywnie 2) w przypadku nieprzychylenia się przez Izbę do wniosku nr 1, odwołujący wniósł nakazanie unieważnienia aukcji elektronicznej przeprowadzonej 26.06.2019 r. i powtórzenia aukcji elektronicznej w całości, zgodnie z przepisami Pzp i SIWZ; 3) ponadto odwołujący wnosi o dopuszczenie i przeprowadzenie następujących dowodów: a) dowodu z przesłuchania w charakterze strony wiceprezesa zarządu odwołującego, p. M. R., na okoliczność przebiegu aukcji elektronicznej 26.06.2019 r., w szczególności umożliwienia wykonawcy A i bezzasadnego tolerowania składania przez tego wykonawcę kolejnych ofert pomimo upływu wskazanego w zaproszeniu do udziału aukcji elektronicznej terminu 15 minut bezczynności (wezwanie na adres odwołującego), b) dowodu z dokumentów wskazanych w odwołaniu na przywołane okoliczności. Argumentacja odwołującego A. Odwołujący posiada interes w rozumieniu art. 179 ust. 1 Pzp we wniesieniu przedmiotowego odwołania, bowiem może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów Pzp odwołujący złożył ofertę w Postępowaniu. Jednakże z powodu dokonania przez zamawiającego niezgodnych z prawem czynności w toku prowadzonej aukcji elektronicznej, odwołujący może utracić możliwość uzyskania przedmiotowego zamówienia. B. Odwołujący uzyskał wiadomość o czynnościach zamawiającego stanowiących przedmiot odwołania 26.04.2019 r., to jest w toku aukcji elektronicznej, a następnie z informacji o wynikach aukcji udostępnionej na portalu aukcyjnym. Stan faktyczny 1. SIWZ została, w szczególności, zmodyfikowana pismem zamawiającego z 1.03.2019 r. 2. Odwołujący 4.04.2019 r. złożył ofertę. 3. Zamawiający wskazał w pkt XVI. 1 SIWZ, że zamawiający przewidział, po upływie terminu złożenia ofert, przeprowadzenie jednoetapowej aukcji elektronicznej, jeżeli zostaną złożone, co najmniej dwie oferty niepodlegające odrzuceniu. 4. W pkt XVI SIWZ zamawiający opisał wszelkie wymogi techniczne związane ze składaniem kolejnych postąpień z wykorzystaniem podpisu elektronicznego. 5. Kryterium, które podlegać miało aukcji elektronicznej, to kryterium ceny, będące jednym z kryteriów oceny ofert wskazanych w SIWZ. Formuły matematyczne, które miały zostać wykorzystane w aukcji elektronicznej do automatycznego tworzenia kolejnych klasyfikacji na podstawie przedstawionych nowych cen zostały określone w pkt XV SIWZ. Jak wskazano w pkt XVI.9 SIWZ, złożone przez wykonawców oferty miały zostać wprowadzone do systemu przez zamawiającego jako oferty wyjściowe, które mogą być „poprawiane” przez każdego wykonawcę przez składania kolejnych postąpień. Postąpienia składane w toku aukcji elektronicznej podlegać miały automatycznej ocenie i klasyfikacji, zgodnie ze wzorem określonym w SIWZ. Kwestia zamknięcia aukcji miała natomiast zostać określona w zaproszeniu do udziału w aukcji. 6. Zgodnie z pkt XVI. 10 SIWZ w toku aukcji elektronicznej wykonawcy mieli składać oferty elektroniczne. System wskazywać miał przewidywaną punktację, jaką uzyskiwała oferta po wprowadzonych zmianach. 7. Zgodnie z pkt XVI.11 SIWZ aukcja odbywać się miała według reguły zniżkowej licytacji dynamicznej. Podkreślono jednocześnie, że postąpienie nie ogranicza się do jednej czynności - złożenia podpisu elektronicznego, ale stanowi ciąg czynności polegających m.in. na otwarciu okna podpisu, wprowadzenie ciągu znaków i akceptacji wprowadzonych danych, co wymaga odpowiedniego czasu. 8. Jak wskazano w pkt XVI.14 SIWZ, zamawiający po zamknięciu aukcji wybiera najkorzystniejszą ofertę w oparciu o kryteria oceny ofert wskazanych w ogłoszeniu o zamówieniu, z uwzględnieniem wyników aukcji elektronicznej. 9. Termin aukcji elektronicznej ulegał wielokrotnym przesunięciom. Ostatecznie 17.06.2019 r. zamawiający zaprosił wykonawców, w tym odwołującego, do udziału w aukcji elektronicznej. Termin otwarcia aukcji wyznaczony został na 26.06.2019 r., na 11:00. 10. W zaproszeniu do aukcji elektronicznej wskazano, że aukcja zostanie zamknięta po 15 minutach bezczynności. 11. Jednocześnie odwołujący poinformowany został, że jego oferta jest aktualnie na pozycji drugiej, zwartością punktową równą: 91.0771392405. Dowód: e-mail zamawiającego do odwołującego z zaproszeniem do udziału w aukcji 12. Aukcja elektroniczna rozpoczęła się 26.06.2019 r. o 11:00:00 i trwała do 20:08:19 tego samego dnia. 13. Odwołujący brał czynny udział w aukcji. 14. W toku aukcji co najmniej dwukrotnie miała miejsce sytuacja, w której oferta odwołującego pozostawała ofertą najkorzystniejszą, nie przebitą przez żadne kolejne postąpienie przez okres co najmniej 15 minut. 15. Oferta złożona przez odwołującego o 18:12:18 przez okres 15 minut i 55 sekund pozostawała na pozycji nr 1 „nieprzebita” przez inną ofertę. Dowód: wydruki zrzutu obrazu - informacja z godzin 18:28:13. 16. Następnie oferta odwołującego złożona o 19:31:39 przez okres 20 minut i 8 sekund pozostawała na pozycji nr 1 „nieprzebita” przez inną ofertę. Dowód: wydruki zrzutu obrazu - Informacja z godziny 19:51:31 17. Zgodnie z zasadami aukcji ustalonymi przez zamawiającego w SIWZ oraz zaproszeniu do aukcji, aukcja powinna zostać zakończona o 18:27:18, a oferta odwołującego złożona o 18:12:18 powinna zostać uznana za najkorzystniejszą. 18. Jednak pomimo tego, że nawet dwukrotnie żaden z pozostałych wykonawców nie złożył skutecznie postąpienia w aukcji w okresie 15 minut od złożenia najkorzystniejszej oferty przez odwołującego (a zatem oferty, która byłaby niższa od najkorzystniejszej w danym momencie oferty odwołującego i jednocześnie niższa od poprzedniej oferty danego wykonawcy o minimalną wartość postąpienia), aukcja nie uległa zakończeniu. 19. Odwołujący kontynuował więc licytację, do momentu, do którego obniżanie ceny miało w jego ocenie uzasadnienie ekonomiczne. Ostatecznie zmuszony był zaprzestać dokonywania kolejnych postąpień i ukończył aukcję na miejscu drugim. 20. Po zakończeniu aukcji na platformie aukcyjnej pojawiła się informacja potwierdzająca, że pierwsze miejsce w aukcji zajął jeden z pozostałych wykonawców, wykonawca A. Dowód: wydruki zrzutu obrazu - informacja z portalu aukcyjnego o wyniku aukcji, rankingu ofert po zakończeniu aukcji, a także szczegółach oferty odwołującego i uznanej za najkorzystniejsza oferty wykonawcy A. 21. Taki sposób prowadzenia aukcji narusza postanowienia SIWZ oraz przepisy Pzp. Uzasadnienie prawne 22. Zgodnie z art. 91 b Pzp zamawiający zaprasza drogą elektroniczną do udziału w aukcji elektronicznej wszystkich wykonawców, którzy złożyli oferty niepodlegające odrzuceniu, informując jednocześnie w tym zaproszeniu wykonawców o pozycji złożonych przez nich ofert i otrzymanej punktacji. Zgodnie z art. 91 ust. 1 Pzp zamawiający wybiera ofertę najkorzystniejszą na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w SIWZ. 23. Odwołujący przytoczył wyrok KIO z 5 listopada 2015 r., sygn. KIO 2275/15 i wyrok KIO z 12 lipca 2013 r., sygn. KIO 1535/13. 24. Zgodnie z art. 91c ust. 1 Pzp, w toku aukcji elektronicznej wykonawcy za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej, umożliwiającego wprowadzenie niezbędnych danych w trybie bezpośredniego połączenia z tą stroną, składają kolejne korzystniejsze postąpienia, podlegające automatycznej ocenie i klasyfikacji. Konsekwentnie, SIWZ mówi w pkt XVI o składaniu ofert rozumianych jako postąpienia. 25. Jak wskazuje doktryna, „postąpienie, które nie powoduje, że oferta składającego postąpienie staje się korzystniejsza od oferty najkorzystniejszej w chwili składania postąpienia, nie może być przyjęte. Oznacza to np., że wyrównanie warunków własnej oferty do zaoferowanych wcześniej przez innego wykonawcę nie jest postąpieniem korzystniejszym i jako takie jest niezgodne z przepisem. Tym samym jest obarczone sankcją nieważności jako czynność prawna sprzeczna z prawem” (W. Dzierżanowski, Prawo zamówień publicznych. Komentarz). Innymi słowy postąpienie, by wywoływać skutek jako czynność prawna musi być ofertą, która jest niższa od poprzedniej oferty danego wykonawcy o co najmniej minimalną wartość postąpienia wskazaną w SIWZ i zasadach aukcji, ale jednocześnie i przede wszystkim niższa od oferty najkorzystniejszej w danym momencie złożonej przez innego wykonawcę. 26. Konsekwentnie, na gruncie przepisów Pzp oferta, która nie jest postąpieniem (nie jest korzystniejsza od oferty najkorzystniejszej w danym momencie złożonej przez innego wykonawcę), nie powinna być dopuszczana przez platformę aukcyjną i powinna być traktowana jako czynność nieważna (nie powodująca skutków). 27. W postępowaniu moment zakończenia aukcji określony został w zaproszeniu do udziału w aukcji. Wskazano tam, że: „Aukcja zostanie zamknięta po 15 minutach bezczynności”. 28. Skoro zgodnie z Pzp aktywnością w ramach aukcji elektronicznej jest składanie postąpień, czynności nie będące postąpieniem, nie są aktywnością, a wręcz nie powinny w ogóle być możliwe - jeśli zaś zostały dopuszczone przez platformę aukcyjną, są czynnościami nieważnymi. W braku skutecznych postąpień w okresie wskazanym w zaproszeniu do aukcji, aukcja powinna zostać zakończona po upływie wskazanego terminu (to jest 15 minut). 29. Wynika to także z art. 91 e Pzp, zgodnie z którym zamawiający zamyka aukcję elektroniczną: (i) w terminie określonym w zaproszeniu do udziału w aukcji elektronicznej; (ii) jeżeli w ustalonym terminie nie zostaną zgłoszone nowe postąpienia; (iii) po zakończeniu ostatniego, ustalonego etapu. Przepis ten również wskazuje, że bezczynność musi być rozumiana jako brak skutecznych postąpień. 30. Art. 91e Pzp stanowi transpozycję art. 35 ust. 8 dyrektywy 2014/24/UE, zgodnie z którym: „instytucje zamawiające zamykają aukcję elektroniczną w jeden lub więcej z następujących sposobów: (i) zgodnie z wcześniej określoną datą i godziną; (ii) w przypadku gdy nie otrzymają żadnych nowych cen lub nowych wartości spełniających wymagania dotyczące minimalnej wysokości postąpień. pod warunkiem że określiły wcześniej dopuszczalny czas, jaki może upłynąć od otrzymania ostatniej propozycji do zamknięcia aukcji elektronicznej; (iii) w przypadku przeprowadzenia wcześniej określonej liczby etapów aukcji” (I. SkubiszakKalinowska, Prawo zamówień publicznych. Komentarz). 31. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego postępowania oznacza to, że aukcja elektroniczna powinna być zamknięta, jeśli w ciągu 15 minut nie zostanie złożone postąpienie, to jest nie zostanie złożona nowa oferta cenowa korzystniejsza od najkorzystniejszej w danym momencie oferty innego wykonawcy. Każda inna interpretacja pojęcia „bezczynności” będzie wykładnią contra legem, sprzeczną z przepisami Pzp. 32. Odwołujący przytoczył wyrok KIO z 4 lutego 2011 r., sygn. KIO 161/11. 33. Jest oczywiste, że aukcja powinna zostać zakończona o 18:27:18, a oferta odwołującego złożona o godzinie 18:12:18 powinna zostać uznana za najkorzystniejszą. Kontynuowanie aukcji po godzinie 18:27:18 należy zaś uznać za naruszające reguły aukcji ustalone przez zamawiającego, SIWZ i przepisy Pzp. 34. 35. Odwołujący przytoczył wyrok KIO 25 listopada 2011 r., sygn. akt KIO 2427/11 i wyrok KIO z 9 lutego 2011 r., sygn. akt KIO 181/11 36. Zamawiający powinien zatem przyjąć, że w okresie pomiędzy 18:12:18 a 18:27:18 nie zostało zgłoszone żadne postąpienie, a zatem aukcję należało zamknąć o 18:27:18, zaś za najkorzystniejszą ofertę uznać ofertę odwołującego. Wszelkie późniejsze zdarzenia, które wynikają z niezgodnego z Pzp i SIWZ zachowania platformy aukcyjnej, zamawiający powinien pominąć, bo dalsze prowadzenie aukcji należy uznać za naruszające tak przepisy Pzp jak i zasad aukcji elektronicznej ustalonych przez samego zamawiającego. Taka interpretacja jest tym bardziej uzasadniona, że w toku prowadzonej aukcji każdy uczestnik znajdujący się na pozycji niższej niż pierwsza otrzymywał precyzyjną informację o swojej pozycji w rankingu, o liczbie punktów potrzebnych mu aby wyjść na pozycję pierwszą oraz podpowiedź dotyczącą kwoty, jaką musiałby zaoferować, aby przebić ofertę w danej chwili najkorzystniejszą. Dowód: wydruki zrzutu obrazu - informacja z 19:54:58 pokazująca informacje, jakimi dysponował uczestnik aukcji elektronicznej. 37. Tym samym nie powinno stanowić problemu dla profesjonalnego wykonawcy (i nie stanowiło dla odwołującego) złożenie w ciągu 15 minut kolejnej oferty będącej postąpieniem w rozumieniu Pzp, to jest oferty korzystniejszej od oferty najwyżej ocenianej z uwagi na kryterium ceny w danym momencie aukcji. 38. Sytuacja, w której aukcja kontynuowana była po 18:27:18, a ostatecznym zwycięzcą aukcji zostaje uznany wykonawca A stanowi to również przejaw naruszenia zasady równego traktowania uczestników postępowania, ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego. Nic bowiem nie stało na przeszkodzie, aby pomiędzy 18:12:18 a 18:27:18 inni wykonawcy złożyli skuteczne postąpienie, to znaczy niższe od najkorzystniejszej w tym czasie oferty odwołującego. Dysponowali oni bowiem informacjami o minimalnej wartości niezbędnego skutecznego postąpienia. 39. Dopuszczenie do składania ofert, które nie są postąpieniami (będących korzystniejszymi jedynie od poprzedniej oferty danego wykonawcy, lecz nie będących korzystniejszymi od oferty najkorzystniejszej w danym momencie), oraz następnie uznanie tak składanych ofert za najkorzystniejsze, jest sprzeczne z przepisami Pzp i regułami prowadzenia aukcji czy licytacji w ogóle. Jednocześnie, przy dużej rozbieżności między wartością zamówienia (44.280.000 PLN), a minimalną wymaganą różnicą w stosunku do własnej wcześniejszej oferty (50.000 PLN) takie działania umożliwiają przedłużanie aukcji o nieproporcjonalnie długi i niezasadny czas, co również sprzeczne jest z ideą aukcji i jej celem oraz istotą. Pobrany z portalu aukcyjnego wydruk historii przebiegu aukcji wskazuje wyraźnie tymczasem, że po złożeniu przez odwołującego ofert, o których mowa w pkt 15 i 16 odwołania powyżej inny wykonawca składał oferty nie będące postąpieniami w rozumieniu SIWZ i Pzp, to jest oferty nie będące korzystniejszymi od najkorzystniejszej w danym momencie oferty odwołującego, a pomimo tego, to jest braku skutecznego postąpienia, a więc bezczynności wykonawców, aukcja nie została zakończona z upływem 15 minut od chwili złożenia najkorzystniejszej oferty przez odwołującego, a ulegała przedłużeniu o kolejne minuty. Dowód: wydruki historii aukcji elektronicznej zeznania strony (p. M. R.) 40. Żądanie dokonania ponownej oceny przebiegu aukcji i dokonanie wyboru oferty odwołującego złożonej o 18:12:18 jest uzasadnione. Brak jest przeszkód dla powtórnej oceny wyników i przebiegu aukcji przez zamawiającego i podjęcia przez zamawiającego czynności, o których nakazanie zamawiającemu odwołujący wnosi. Dokonanie takich czynności w przedstawionym w odwołaniu stanie faktycznym i prawnym jest wręcz obowiązkiem odwołującego. Jak wskazano w wyroku KIO z 7 lutego 2012 r., sygn. akt KIO 138/12 »okoliczności ujawnione w toku aukcji mogą przesądzać o konieczności przeprowadzenia dodatkowych czynności, które w konsekwencji mogą doprowadzić do odmiennego wyniku postępowania, o którym zamawiający powinien poinformować wykonawców stosownie do treści art. 92 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp. Dokonanie określonych czynności po zakończeniu aukcji elektronicznej może zatem doprowadzić do ustalenia odmiennego wyniku postępowania niż wynik uzyskany wskutek przeprowadzenia aukcji’. 41. Co do alternatywnego żądania unieważnienia aukcji, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem KIO błędy po stronie zamawiającego, jak i w funkcjonowaniu samej platformy aukcyjnej, mogą być co najmniej przesłanką unieważnienia aukcji. „Podstawą do uznania aukcji elektronicznej za wadliwą jest wyłącznie wyjaśnienie, ustalenie i wykazanie, że wadliwy przebieg aukcji wywołany jest przyczyną leżącą po stronie zamawiającego lub platformy aukcyjnej” (wyrok KIO z 25 listopada 2011 r., sygn. akt KIO 2427/11). „Podejmowanie decyzji o powtórzeniu czynności aukcji elektronicznej z uwagi na wadliwość jej przebiegu może nastąpić tylko w sytuacji, gdy zamawiający nie wykonał swych obowiązków określonych w art. 91 c Pzp. Podstawą do uznania aukcji elektronicznej za wadliwą jest wyłącznie wyjaśnienie, ustalenie i wykazanie, że wadliwy przebieg aukcji wywołany jest przyczyną leżącą po stronie zamawiającego lub platformy aukcyjnej” wyrok KIO z 25 listopada 2011 r., sygn. akt KIO 2427/11). Bez wątpienia takim zdarzeniem jest kontynuowanie aukcji elektronicznej pomimo upływu okresu bezczynności wskazanego w zaproszeniu do udziału w aukcji w sposób sprzeczny z SIWZ i Pzp. 42. Odwołanie wnoszone jest w terminie. Jak wskazano w wyroku KIO z 7 lutego 2012 r., sygn. akt KIO 138/12: „moment przeprowadzenia aukcji elektronicznej można uznać za początek biegu terminu na wniesienie środka ochrony prawnej jedynie w przypadku, gdy jej przebieg jest niezgodny z warunkami określonymi przez zamawiającego”, co w rozpoznawanym przypadku ma miejsce. Odwołujący przesłał w terminie kopię odwołania zamawiającemu 8.07.2019 r. (art. 180 ust. 5 i art. 182 ust. 1-4 Pzp). Zamawiający przesłał w terminie 2 dni kopię odwołania innym wykonawcom 9.07.2019 r. (art. 185 ust. 1 in initio Pzp). 11.07.2019 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenia zamówienia [1] AP-Tech Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zamościu, ul. Juliana Tuwima 15, 22-400 Zamość [pełnomocnik], [2] DIGIFORT Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, ul. Chłopickiego 17/19 lok. 40, 04-314 Warszawa złożyli Prezesowi KIO pismo o zgłoszeniu przystąpienia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia odwołania po stronie zamawiającego. Przystępujący przekazał kopie przystąpienia zamawiającemu i odwołującemu (art. 185 ust. 2 Pzp). Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron, na podstawie dokumentacji postępowania, wyjaśnień oraz stanowisk stron zaprezentowanych podczas rozprawy Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Skład orzekający Izby stwierdził, że odwołanie nie jest zasadne. Izba stwierdza, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 189 ust. 2 Pzp, których zaistnienie skutkowałoby odrzuceniem odwołania. W ocenie Izby odwołujący wypełnił łącznie przesłanki zawarte w art. 179 ust. 1 Pzp, to jest odwołujący wykazał posiadanie interesu w uzyskaniu rozpoznawanego zamówienia oraz odwołujący wykazał wystąpienie możliwości poniesienia szkody przez odwołującego. Izba ustaliła, że stan faktyczny postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (postanowienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz informacje zawarte w ogłoszeniu o zamówieniu) nie jest sporny. Izba postanowiła dopuścić jako dowód dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przekazaną przez zamawiającego, potwierdzoną za zgodność z oryginałem. Izba wzięła pod uwagę dowód złożony na rozprawie przez zamawiającego: A) stanowisko Biura Organizacyjno-Finansowego UZP z 16.07.2019 r. na wykazanie prawidłowości przeprowadzenia aukcji przez zamawiającego. W ocenie Izby zarzut pierwszy naruszenia art. 91 b ust. 2 Pzp oraz pkt XVI SIWZ przez przeprowadzenie aukcji elektronicznej niezgodnie z regułami opisanymi w zaproszeniu do udziału w aukcji elektronicznej oraz SIWZ, w szczególności przez zaniechanie zakończenia aukcji elektronicznej pomimo upływu 15 minut bezczynności, co uniemożliwiło odwołującemu uzyskanie zamówienia w ramach prowadzonej aukcji elektronicznej - nie zasługuje na uwzględnienie. Izba ustaliła, że zamawiający w pkt XVI SIWZ przewidział przeprowadzenie jednoetapowej aukcji elektronicznej na zasadach określonych w art. 91a-91e Pzp. Nie jest sporne między stronami, że zakończenie aukcji miało nastąpić po 15 minutowej bezczynności na Platformie Aukcji Elektronicznych (braku postąpienia). Zamawiający dopuścił zgłaszanie nowych postanowień o minimalną kwotę 50 000 zł. Ale zamawiający rozumiał postąpienie jako każde zgłoszenie nowej ceny mniejszej niż 50 000 zł przez któregokolwiek uczestnika aukcji, natomiast odwołujący rozumiał postąpienie jako każde zgłoszenie nowej ceny mniejszej niż 50 000 zł przez któregokolwiek uczestnika aukcji, które to zgłoszenie wywoływało zmianę na pozycji najkorzystniejszej oferty. Jednak odwołujący nie potrafił dowieść z jakiego postanowienia SIWZ, PFU czy zaproszenia do aukcji sformułowanych przez zamawiającego lub ogólnego przepisu prawa czy uregulowania regulaminu aukcji wynika takie rozumienie postąpienia. Odwołujący podkreślił na rozprawie, że cyt. »lstotą aukcji są kolejne postąpienia wysuwające postępującego na czoło. Inaczej, to organizator aukcji powinien podkreślić w swoich postanowieniach SIWZ czy w zaproszeniach«. Także odwołujący podkreślił, że wątpliwości należy w postępowaniu zamówieniowym interpretować na korzyść wykonawcy. Izba stwierdza, że odwołujący nie wziął pod uwagę, że w postępowaniu zamówieniowym liczy się nie tylko zajęcie pierwszego miejsca w rankingu ofert, ale również kolejnych miejsc, co może mieć znaczenie choćby w przepadku wystąpienia w ostatniej chwili konieczności odrzucenia oferty dotychczas uważanej za najkorzystniejszą. Choćby dlatego istoty aukcji nie można rozumieć, jak to sugeruje odwołujący, że zacieśnia się ona tylko do postąpień zmieniających uplasowanie ofert na pozycji prowadzącej. Izba stwierdza, że istota aukcji rozciąga się na wszystkie postąpienia, nawet te, które nie przynoszą zmian w rankingu ofert, gdyż po zakończeniu postępowania do tak zadeklarowanej ceny będzie mógł się odnosić zamawiający i wymagać zawarcia umowy na takich właśnie warunkach cenowych. Ponadto Izba musi zauważyć, że dodatek w rozumieniu pojęcia »postąpienia« o człon »zgłoszenie wywoływało zmianę na pozycji najkorzystniejszej oferty« nie może się ostać, gdyż był wysunięty po terminie składania ofert czy przeprowadzenia aukcji, a tego typu doprecyzowania mogą mieć znaczenie tylko wtedy, gdy znajdą się w SIWZ przed upływem tego terminu, co wynika z art. 38 ust. 4 zdanie pierwsze Pzp, które brzmi »W uzasadnionych przypadkach zamawiający może przed upływem terminu składania ofert zmienić treść specyfikacji istotnych warunków zamówienia«. Z przepisu tego wynika, że po upływie tego terminu nie mogą być wprowadzane zmiany do postanowień zamawiającego. Dodatkowo Izba wskazuje, że odwołujący widział na swoim monitorze ruchy drugiego wykonawcy [przystępującego], co odwołujący potwierdził na posiedzeniu, gdyż zmieniała się jego globalna punktacja, chociaż nie zmieniało się jego miejsce w ogólnym rankingu ofert. Dlatego odwołujący widząc zmiany w aukcji nie powinien stwierdzać »bezczynności« prowadzącej po zadeklarowanych przez zamawiającego 15 minutach do zakończenia aukcji. Ponadto z dowodu A wynika, że w żadnym przypadku przerwa między poszczególnymi postąpieniami nie przekroczyła 15 minut, do prowadziłoby do zakończenia aukcji, cyt. »W przypadku sytuacji, która została przedstawiona w odwołaniu, tj. postąpienia złożonego przez odwołującego się wykonawcę o godzinie 18:12:: 18 system zarejestrował kolejne postąpienia innych wykonawców w okresach krótszych niż 15 minut - następne postąpienia złożone po godzinie 18:12::18 miało miejsce o godzinnie 18:16::24 czyli po 4 minutach i 6 sekundach«. Zamawiający nie przedstawił dowodu na drugi kwestionowany okres - po godz. 19:00, ale z analogii (oraz zauważenia przez odwołującego ruchu na swoim monitorze, o czym było wyżej) można wywieść również, że okres bezczynności nie sięgał granicznych 15 minut. Ponadto dowody poszczególne zrzuty ekranu przedstawione przez odwołującego nie wniosły do obrazu sprawy nic nowego, gdyż nie okazały możliwości innego rozumienia pojęć »postąpienie i bezczynność« niż wykazywał to zamawiający. Ogólnie Izba stwierdza, że w trakcie postępowania nie było przerw w postąpieniach wykonawców, czyli »bezczynności« dłuższej niż 15 minut, a dopiero taka bezczynność wystąpiła na zakończenie aukcji. Samo rozumienie pojęcia »postąpienie« przez odwołującego nie może wpłynąć na wynik postępowania, bo rozumienie to nie wynika z żadnego aktu mającego w postępowaniu normatywny charakter, a tylko wynika z odczuć odwołującego. W związku z tym Izba nie może uwzględnić pierwszego zarzutu odwołującego. W ocenie Izby zarzut drugi naruszenia art. 91 c Pzp w zw. z art. 91 b ust. 2 pkt 4 Pzp oraz pkt XVI SIWZ - przez umożliwienie i bezzasadne tolerowanie składania kolejnych postąpień pomimo upływu wskazanego w zaproszeniu do udziału aukcji elektronicznej terminu 15 minut bezczynności oraz umożliwienie i bezzasadne tolerowanie składania przez innych niż odwołujący wykonawców kolejnych ofert nie będących postąpieniami w rozumieniu przepisów Pzp, a następnie przyjęcie, że najkorzystniejsza oferta złożona została przez wykonawcę A - nie zasługuje na uwzględnienie. Izba stwierdza, jak wynika z uzasadnienia oddalenia zarzutu pierwszego, że zamawiający nie tolerował dłuższych niż 15 minut przerw między składaniem poszczególnych postąpień [»bezczynności] zamawiający i nie umożliwiał po takim okresie składania kolejnych postąpień, a odwołujący posiadał mylne wrażenie o znaczeniu postąpienia tylko jako postąpieniu mającym zmieniającym pierwsze miejsce w rankingu ofert, gdy zamawiający uwarunkował w swoich dokumentach, że postąpieniem będzie każde postąpienie mające wartość większą niż 50 000 zł. Izba nie może przychylić się do stanowiska odwołującego dotyczącego zawężenia i zmienienia pojęcia »postąpienia« po upływie terminu przeprowadzenia aukcji i w związku z tym Izba nie może stwierdzić naruszenia art. 91 c Pzp w zw. z art. 91 b ust. 2 pkt 4 Pzp oraz pkt XVI SIWZ. W ocenie Izby zarzut trzeci naruszenia art. 7 Pzp - przez nierówne traktowanie wykonawców polegające na dopuszczeniu do składania przez innych niż odwołujący wykonawców kolejnych ofert w sposób niezgodny z SIWZ i Pzp (to jest niebędących postąpieniami w rozumieniu Pzp), w szczególności dopuszczenie do, niezgodnego z SIWZ i postanowieniami zaproszenia do aukcji, składania ofert, po upływie czasu, w którym aukcja elektroniczna powinna zostać zamknięta oraz przyjęciu, że najkorzystniejsza oferta złożona została przez wykonawcę A, mimo że taki wynik naruszał zasady aukcji elektronicznej ustalone uprzednio przez zamawiającego - nie zasługuje na uwzględnienie. Izba stwierdza, że odwołujący nie wykazał niezgodności pojęcia »postąpienia« przyjętego przez zamawiającego z przepisami ustawy Pzp oraz w sposób niezgodny z SIWZ. Izba podkreśla, że w aukcji obowiązywał reguła zamawiającego określenia postąpienia, jako każdego postąpienia mającego wartość wyższą niż 50 000 zł. Dlatego aukcja nie była kończona po każdej przerwie wynoszącej więcej niż 15 minut pomiędzy dwoma postąpieniami zmieniającymi kolejność na pierwszym miejscu w rankingu ofert, ale została zakończona dopiero po 15-minutowej przerwie między złożeniem dwóch jakichkolwiek postąpień mających wartość większą niż 50 000 zł. Dlatego Izba nie może uwzględnić również trzeciego zarzutu naruszenia art. 7 Pzp. Wobec tego Izba nie mogła się przychylić do zarzutu Zamawiający - podczas prowadzenia postępowania - nie naruszył wskazanych przez odwołującego przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. Z powyższych względów oddalono odwołanie, jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania uznając za uzasadnione koszty wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego w kwocie 3 600,00 zł zgodnie z § 3 pkt 2 lit. b rozporządzenia Przewodniczący: .................................... 15 …
Świadczenie usługi transmisji danych w sieci rozległej WAN resortu finansów.
Odwołujący: Netia S.A.Zamawiający: Centrum Informatyki Resortu Finansów (ul. Samorządowa 1, 26-600 Radom)…Sygn. akt: KIO 165/20 POSTANOWIENIE z dnia 7 lutego 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Aneta Mlącka Członkowie: Izabela Niedziałek-Bujak Andrzej Niwicki Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym prowadzonym z udziałem stron w dniu 7 lutego 2020 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 stycznia 2020 r. przez Wykonawcę Netia S.A. (ul. Poleczki 13, 02-822 Warszawa) w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Centrum Informatyki Resortu Finansów (ul. Samorządowa 1, 26-600 Radom) przy udziale Wykonawcy Orange Polska S.A. (Al. Jerozolimskie 160, 02-326 Warszawa) zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego orzeka: 1. Odrzuca odwołanie. 2. kosztami postępowania obciąża Odwołującego Netia S.A. (ul. Poleczki 13, 02-822 Warszawa) i 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego Netia S.A. (ul. Poleczki 13, 02-822 Warszawa) tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od Odwołującego Netia S.A. (ul. Poleczki 13, 02-822 Warszawa) na rzecz Zamawiającego Centrum Informatyki Resortu Finansów (ul. Samorządowa 1, 26-600 Radom) kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1843) na niniejsze postanowienie - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ............................. Członkowie: ............................. Sygn. akt: KIO 165/20 UZASADNIENIE Zamawiający Centrum Informatyki Resortu Finansów prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego, którego przedmiotem jest „Świadczenie usługi transmisji danych w sieci rozległej WAN resortu finansów.” Ogłoszenie o zamówieniu ukazało się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 2019/S 174-424558. Odwołujący Netia S.A. wniósł odwołanie, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 7 ust. 1 i 3 poprzez zaniechanie ujawnienia i udostępnienia pełnej treści oświadczeń i dokumentów, wraz z załącznikami, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu złożonych w Postępowaniu przez Orange Polska S.A. tj. pisma Orange Polska S.A. z dnia 29 października 2019 r. złożonego w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego z dnia 23 października 2019 r. oraz pisma z dnia 28 listopada 2019 r. złożonego w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego z dnia 22 listopada 2019 r. co doprowadziło do naruszenia zasady równości, proporcjonalności, przejrzystości i legalizmu w Postępowaniu, pomimo otrzymania i wykonania przez Zamawiającego wyroku KIO z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. 2616/19; art. 8 ust. 3 Ustawy w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez uznanie, że informacje zawarte w wyjaśnieniach i dokumentach stanowią tajemnicę Orange Polska S.A. podczas gdy z wyroku KIO z dnia 15 stycznia 2020 r. sygn. 2616/19 wyraźnie wynika, informacje te nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa; art. 8 ust. 1 w zw. z art. 96 ust. 3 Ustawy poprzez zaniechanie ujawnienia i udostępnienia pełnej treści oświadczeń i dokumentów dotyczących wyliczenia ceny przez Orange Polska S.A. podczas gdy z wyroku KIO z dnia 15 stycznia 2020 r. sygn. 2616/19 wyraźnie wynika, informacje te nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i odtajnienie, udostępnienie pełnej treści oświadczeń i dokumentów, wraz z załącznikami, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu złożonych w Postępowaniu przez Orange Polska S.A. tj. pisma Orange Polska S.A. z dnia 29 października 2019 r. złożonego w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego z dnia 23 października 2019 r. oraz pisma z dnia 28 listopada 2019 r. złożonego w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego z dnia 22 listopada 2019 r. W dniu 23 października 2019 r. Zamawiający wezwał wykonawców, Netia S.A. oraz Orange Polska S.A. do złożenia wyjaśnień dotyczących ceny w trybie at. 90 ust. 1 PZP. 29 października 2019 r. i 28 listopada 2019 roku oba podmioty przedstawiły wyjaśnienia dotyczące sposobu kalkulacji ceny, wraz z dowodami, które opatrzyły klauzulą poufności podając uzasadnienie zastrzeżenia poufności. Zamawiający podzielił stanowisko obu podmiotów, dotyczące zasadności zastrzeżenia informacji poufnych i ujawnił jedynie część pism zawierającą uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy informacji zawartych w pismach. 12 grudnia 2019 r. Zamawiający rozstrzygnął postępowanie wybierając jako ofertę najkorzystniejszą, ofertę złożoną przez Wykonawcę Netia S.A. 24 grudnia 2019 roku Wykonawca Netia S.A. wystąpił do Zamawiającego z pisemną prośbą o udostępnienie pełnej dokumentacji dotyczącej oferty Orange Polska S.A. złożonej w postępowaniu oraz wyjaśnień do niej. 30 grudnia 2019 roku Zamawiający przekazał wykonawcy Netia S.A. wnioskowane dokumenty wraz z korespondencją prowadzona z Wykonawcą Orange Polska S.A. Izba zważyła co następuje: Odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 3 Ustawy Pzp, jako wniesione po upływie terminu określonego w ustawie. Zgodnie z art. 182 ust.1 pkt 1 Ustawy Pzp odwołanie wnosi się w terminie 10 dni od dnia przesłania informacji o czynności Zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, co w przypadku zaniechania udostępnienia pełniej treści wyjaśnień w sprawie wysokości ceny oznaczało odpowiedź na wniosek Wykonawcy z dnia 24.12.2019 r. Zamawiający przekazał Odwołującemu dokumenty dotyczące oferty Orange Polska S.A. z wyłączeniem treści wyjaśnień objętych tajemnicą przedsiębiorstwa w dniu 30.12.2019 r. Oznacza to, że już 30 grudnia 2019 roku Wykonawca Netia S.A powziął wiadomość o braku odtajnienia przez Zamawiającego dokumentów stanowiących wyjaśnienia Wykonawcy Orange Polska S.A. Zatem od dnia 30 grudnia 2019 roku rozpoczął bieg termin na wniesienie odwołania w zakresie zaniechania odtajnienia przez Zamawiającego wyjaśnień Wykonawcy Orange Polska S.A. w zakresie rażąco niskiej ceny (z dnia 29 października i 28 listopada a 2019 roku). Termin upłynął w dniu 9 stycznia 2020 roku, a więc odwołanie wniesione w dniu 27 stycznia 2020 roku należało uznać za wniesione po upływie terminu określonego w ustawie. W ocenie składu orzekającego w przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniu Odwołującego, termin na wniesienie odwołania nie mógł być liczony od dnia wydania wyrok KIO z dnia 15 stycznia 2020 roku sygn. akt KIO 2616/19. Wyrok ten nie miał odniesienia do oferty Orange Polska S.A., w tym złożonych przez tego wykonawcę wyjaśnień dotyczących wysokości ceny z dnia 29 października 2019 r. i 28 listopada 2019 r. Nawet przyjmując, że Zamawiający dokonując ponownych czynności w postępowaniu mógł wykroczyć poza nakazane wyrokiem odtajnienie wyjaśnień Wykonawcy Netia S.A., nie oznacza, iż termin na zaniechanie odtajnienia dokumentów Orange Polska S.A. powinien być liczony inaczej, tj. z pominięciem czynności Zamawiającego z dnia 30.12.2019 r. Na sposób liczenia terminu na wniesienie odwołania nie ma wpływu przekonanie wykonawcy co do istnienia lub braku zagrożenia interesu w uzyskaniu zamówienia, ale fakt zaistnienia zdarzenia - zachowania Zamawiającego, które miało naruszać przepisy Ustawy Pzp. W przypadku Wykonawcy Netia S.A. zarówno przy pierwszej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej (oferty Netia) z dnia 12 grudnia 2019 r., jak i ponowionym wyborze oferty Netia S.A. z dnia 17 stycznia 2020 roku to oferta Odwołującego była ofertą najkorzystniejszą. Na czynność wyboru oferty najkorzystniejszej nie miała zatem wpływu decyzja Zamawiającego o zaniechaniu udostępnienia pełniej treści wyjaśnień złożonych przez Wykonawcę Orange Polska S.A. Nie budzi wątpliwości, iż Wykonawca powziął wiadomość o zaniechaniu udostepnienia objętej tajemnicą przedsiębiorstwa treści dokumentów w dniu 30.12.2019 r., a nie w dniu ogłoszenia orzeczenia w sprawie KIO 2616/19. W ocenie składu orzekającego Odwołujący powinien mieć świadomość skutków zwłoki we wniesieniu odwołania wobec zaniechania udostępnienia treści wyjaśnień do oferty Orange Polska S.A., na co mógł złożyć odwołanie jeszcze przed wydaniem rozstrzygnięcia Izby w sprawie zarzutów kierowanych wobec utajnienia treści oferty Netia S.A. Postawa Wykonawcy Netia S.A., który tłumaczył, iż był przekonany o zasadności zastrzeżenia, jako tajemnica przedsiębiorstwa treści własnych wyjaśnień i dopiero po niekorzystnym dla siebie wyroku podejmuje kroki celem podważenia zasadności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w ofercie konkurencyjnej, nie może uzasadniać twierdzenia, iż termin na wniesienie odwołania powinien być liczony od dnia wykonania wyroku przez Izbę. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, tj. stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem postanowień rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. z dnia 7 maja 2018 r. Dz. U. z 2018 r., poz. 972). Przewodniczący: Członkowie: 6 …Rozbudowa Portu Lotniczego Radom-Sadków w formule projektuj i buduj
Odwołujący: STRABAG Sp. z o.o. z s. w Pruszkowie ul. Parzniewska 10, 05-800 PruszkówZamawiający: Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 00-906 Warszawa…Sygn. akt: KIO 2069/20 Sygn. akt: KIO 2074/20 WYROK z dnia 2 października 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Renata Tubisz Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2020 r., odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej: A.w dniu 24 sierpnia 2020 r. przez odwołującego STRABAG Sp. z o.o. z s. w Pruszkowie ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków (Sygn. akt KIO 2069/20) B.w dniu 24 sierpnia 2020 r. przez odwołującego MIRBUD S.A. z s. w Skierniewicach ul. Unii Europejskiej 18, 96-1100 Skierniewice (Sygn. akt KIO 2074/20) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 00-906 Warszawa orzeka: A. Odwołanie o Sygn. akt KIO 2069/20 1.uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności unieważnienia postępowania, unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego, ponowne badanie i ocenę oferty odwołującego po uprzednim wezwaniu do doręczenia kart katalogowych i dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty 2.Kosztami postępowania obciąża Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 00906 Warszawa i 1) zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez STRABAG Sp. z o.o. z s. w Pruszkowie ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków tytułem wpisu od odwołania 2) zasądza od Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 00-906 Warszawa kwotę 23.600 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) na rzecz STRABAG Sp. z o.o. z s. w Pruszkowie ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków stanowiącą koszty poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego. B. Odwołanie o Sygn. akt KIO 2074/20 1.uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności unieważnienia postępowania, unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego, ponowne badanie i ocenę oferty odwołującego po uprzednim wezwaniu do doręczenia kart katalogowych i dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty 2.Kosztami postępowania obciąża Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 00-906 Warszawa 1)zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez MIRBUD S.A. z s. w Skierniewicach ul. Unii Europejskiej 18, 96-1100 Skierniewice tytułem wpisu od odwołania 2)zasądza od Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 00-906 Warszawa kwotę 23.600 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) na rzecz MIRBUD S.A. z s. w Skierniewicach ul. Unii Europejskiej 18, 96-1100 Skierniewice stanowiącą koszty poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego. Stosownie do art. 198 a i 198 b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie Przewodniczący: Uzasadnienie Sygn. akt KIO 2069/20 odwołanie 24 sierpnia 2020r. odwołujący STRABAG Sp. z o.o. z s. w Pruszkowie, zamawiający Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” z s. w Warszawie Na podstawie art. 179, art. 180 ust 1 i 182 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2018 poz. 1986 z późn. zm.) zwanej dalej „pzp” lub „ustawą pzp” wniesiono odwołanie wobec niezgodnej z przepisami ustawy pzp czynności Zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Budowa układu drogowego oraz wykonaniem infrastruktury technicznej, stanowiąca część zadania inwestycyjnego pn.: „Rozbudowa Portu Lotniczego Radom-Sadków w formule projektuj i buduj” (nr ref. 48/PN/ZP/TLLZP/20) a polegającej na odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 89 ust 1 pkt 2 ustawy pzp jako niezgodnej ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia a w konsekwencji unieważnieniu przedmiotowego postępowania na podstawie art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy pzp w wyniku uznania, że cena najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę, która zamawiający zamierza przeznaczyć na wykonanie zamówienia. I. Zarzuty. Zaskarżonym czynnościom zamawiającego zarzucono naruszenie: 1.art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy pzp przez uznanie, że treść oferty odwołującego jest niezgodna ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, ponieważ w zamawiający w Załączniku nr 4 do SIWZ - opisie przedmiotu zamówienia w pkt 6 i 7 oraz w pkt 2.3.1 Programu Funkcjonalno - Użytkowego żądał aby wykonawca wraz z ofertą dostarczył karty katalogowe urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych a odwołujący z ofertą nie dostarczył ww. kart, podczas gdy ww. karty stanowią dokumenty potwierdzające spełnienie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego tj. dokumenty o których mowa w art. 25 ust 1 pkt 2 ustawy pzp w zw. z §13 ust 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z 26 lipca 2016r. w sprawie rodzaju dokumentów jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego (Dz.U. 2016 poz. 1126 z późn. zm.) co do których w przypadku stwierdzenia ich braku zamawiający, zgodnie z art. 26 ust 3 ustawy pzp, zobowiązany jest do wezwania do ich uzupełnienia czego zamawiający zaniechał odrzucając ofertę odwołującego jako niezgodną z siwz. 2.art. 26 ust. 3 pzp przez zaniechanie wezwania odwołującego do uzupełnienia nie przedstawionych wraz z ofertą kart katalogowych urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych, których zamawiający żądał w Załączniku nr 4 do SIW Z - opisie przedmiotu zamówienia w pkt 6 i 7 oraz w pkt 2.3.1 Programu Funkcjonalno Użytkowego podczas gdy ww. karty to dokumenty o których mowa w art. 25 ust.1 pkt 2 ustawy pzp w zw. z §13 ust 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z 26 lipca 2016r. w sprawie rodzaju dokumentów jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego (Dz.U. 2016 poz. 1126 z późn. zm.) a także dokumenty niezbędne do przeprowadzenia postępowania a zgodnie z objętym zarzutem odwołania art. 26 ust 3 ustawy pzp jeżeli wykonawca nie złożył oświadczeń i dokumentów potwierdzających okoliczności o których mowa w art. 25 ust 1 lub innych dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania zamawiający zobowiązany jest wezwać do ich uzupełnienia, czego w przedmiotowym postępowaniu zamawiający nie uczynił. w konsekwencji naruszenie 3.art. 93 ust 1 pkt 4 pzp w zw. z art. 91a ustawy pzp przez uznanie, że cena najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę którą zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia podczas gdy w przedmiotowym postępowaniu zamawiający przewidział, że dokona wyboru najkorzystniejszej oferty z zastosowaniem aukcji elektronicznej, która zostanie przeprowadzona w przypadku gdy w postępowaniu zostaną złożone co najmniej dwie oferty nie podlegające unieważnieniu. W wyniku błędnego odrzucenia oferty odwołującego i odrzucenia pozostałych ofert w niniejszym postępowaniu, zamawiający nie przeprowadził aukcji elektronicznej i nie dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej w sposób przewidziany w siwz, błędnie przyjmując że ofertą najkorzystniejszą jest nieodrzucona oferta złożona przez Budimex S.A. podczas gdy dopiero po przeprowadzeniu aukcji z udziałem odwołującego, który niezasadnie został odrzucony, zamawiający mógłby dokonać wyboru najkorzystniejszej oferty i ustalić, czy cena tak wybranej oferty najkorzystniejszej przekracza kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na wykonanie zamówienia a w konsekwencji dopiero wówczas podjąć decyzję o unieważnieniu postępowania. Dodatkowo za najkorzystniejszą ofertę zamawiający błędnie uznał ofertę ocenioną jako najkorzystniejsza, mimo że nie są to pojęcia tożsame. 4.art. 7 ust. 1 ustawy pzp zgodnie z którym zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości przez nie zastosowanie obowiązujących przepisów w ten sam sposób do wszystkich uczestników postępowania a w konsekwencji odrzucenie oferty odwołującego i unieważnienie postępowania mimo braku ku temu podstaw faktycznych i prawnych. II.W związku z powyższymi zarzutami wniesiono o: - uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności unieważnienia postępowania na podstawie ar t . 93 ust 1 pkt 4 ustawy pzp, nakazanie powtórnej oceny ofert, unieważnienia odrzucenia oferty odwołującego i dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej zgodnie z postanowieniami siwz i ustawy pzp. III.Interes w uzyskaniu zamówienia. Odwołujący posiada interes w rozumieniu art. 179 ust. 1 PZP we wniesieniu odwołania. W wyniku błędnej oceny ofert, oferta odwołującego została odrzucona jako niezgodna z SIW Z podczas gdy oferta ta jest zgodna z opisem przedmiotu zamówienia. Odwołujący niezasadnie został więc pozbawiony możliwości ubiegania się o zamówienie, jak też jego wykonania w przyszłości mimo, że jest wykonawcą posiadającym odpowiedni potencjał do wykonania zamówienia tak od strony podmiotowej jak i przedmiotowej. Cena oferty złożonej przez odwołującego z uwagi na przewidzianą procedurę aukcji elektronicznej nie jest ofertą ostateczną, dopiero jej ustalenie w wyniku aukcji może stanowić punkt odniesienia, że ze względu na budżet zamawiającego brak jest choćby potencjalnej możliwości realizacji zamówienia rzecz odwołującego. Błędna ocena ofert oraz niezasadne unieważnienie postępowania pozbawią wiec odwołującego możliwości ubiegania się o zamówienie, powodują szkodę w postaci ponoszenia kosztów udziału w postępowaniu w którym oferta została prawidłowo przygotowana i brak podstaw do unieważnienia postępowania oraz pozbawią możliwości uzyskania korzyści płynących z możliwości pozyskania tego zamówienia. Interes w uzyskaniu zamówienia to możliwość uzyskania zamówienia. W orzecznictwie co do zasady należy uznawać za ugruntowany pogląd o szerokim rozumieniu pojęcia interesu w uzyskaniu zamówienia. Przykładem tej linii orzeczniczej jest chociażby stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z 27.05.2010 r., CZP 25/10, LE X nr 602808, w którym wyrażono pogląd, iż: „Wykładni pojęcia interesu prawnego po nowelizacji przepisu art. 179 p.z.p. zmienionego ustawą z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy-Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 223, poz. 1778) należy dokonywać szeroko, tj. obejmując nie tylko sytuacje, gdy interes podmiotu wnoszącego środek ochrony w uzyskaniu zamówienia doznał lub może doznać uszczerbku”. Z kolei w wyroku z 11.07.2011 r., KIO 1389/11, L E X nr 602808, Krajowa Izba Odwoławcza przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych wskazała, że: „Niezbędnym do wykazania interesu w uzyskaniu danego zamówienia na etapie składania odwołania jest chociażby potencjalna możliwość uzyskania przez Odwołującego zamówienia. Interes o charakterze uniwersalnym sprowadza się w ogólności do reagowania i zaskarżania środkami ochrony prawnej każdej sytuacji i przez każdego, kto uznaje, że zamawiający prowadzi postępowanie z naruszeniem przepisów p.z.p.” Źródłem szerokiej interpretacji omawianej materialnoprawnej przesłanki odwołania jest art. 1 ust. 3 dyrektywy 89/665/EW G, który stanowi, że państwa członkowskie zapewniają dostępność procedur odwoławczych w ramach szczegółowych przepisów, które państwa członkowskie mogą ustanowić, przynajmniej dla każdego podmiotu, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia i który poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku domniemanego naruszenia. W duchu tego poglądu prawnego Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z 7.07.2016 r., KIO 1102/16, LE X nr 2143909, przyjęła, że: „Niezbędnym do wykazania interesu w uzyskaniu zamówienia na etapie składania odwołania jest chociażby potencjalna możliwość uzyskania przez odwołującego tego konkretnego zamówienia. Interes odwołującego musi być utożsamiany z doznanym przez wykonawcę uszczerbkiem w uzyskaniu zamówienia w danym postępowaniu o udzielenie zamówienia w wyniku naruszenia przepisów ustawy”. IV.Termin. Pismem z dn. 14 sierpnia 2020r., zamieszczonym na stronie internetowej 13 sierpnia 2020r. Zamawiający poinformował odwołującego o odrzuceniu oferty złożonej przez niego oraz o unieważnieniu postępowania Wartość zamówienia w niniejszym postępowaniu jest wyższa niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Ustawy PZP. Odwołujący składając odwołanie w dniu 24 sierpnia 2020r. czyni zadość wymaganiom art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy pzp tj. wnosi odwołanie w ustawowo wymaganym terminie. V.Pozostałe informacje. Strona internetowa Zamawiającego: Główny adres: Adres profilu nabywcy: Nieograniczony, pełny i bezpośredni dostęp do dokumentów zamówienia można uzyskać bezpłatnie pod adresem: http ://portal. smartpzp.pl/ppl/ Mail Zamawiającego: e-mail: Miejsce publikacji Ogłoszenia: Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej , nr ogłoszenia 2020/S 107-260278 z 4.06.2020. Uzasadnienie I. Zamawiający, Przedsiębiorstwo Państwowe Porty Lotnicze, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na realizację zadania pn. „Budowa układu drogowego oraz wykonaniem infrastruktury technicznej, stanowiąca część zadania inwestycyjnego pn.: „Rozbudowa Portu Lotniczego RadomSadków w formule projektuj i buduj” - dalej Postępowanie. Przedmiotem zamówienia jest budowa układu drogowego wraz z włączeniem i przebudową ul. Lubelskiej, włączeniem w AL. Wojska Polskiego oraz wykonaniem infrastruktury technicznej, stanowiącą część zadania inwestycyjnego pn.: „Rozbudowa Portu Lotniczego Radom - Sadków” w formule projektuj i buduj”. Pismem z dn. 14 sierpnia 2020r. (nr ref 48/PN/ZP/TLLZP/20) zamawiający poinformował Odwołującego o odrzuceniu złożonej przez niego oferty, wskazując w uzasadnieniu swojej decyzji, że w załączniku nr 4 do siwz - opisie przedmiotu zamówienia w pkt 6 i 7 oraz w pkt. 2.3.1. Programu Funkcjonalno - Użytkowego stanowiącego załącznik do OPZ żądał aby wykonawca wraz z ofertą dostarczył karty katalogowe urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych. Odwołujący nie dostarczył wraz w ofertą ww. kart katalogowych a ponieważ art. 87 ust 1 ustawy pzp zakazuje jakichkolwiek zmian w treści oferty za wyjątkiem okoliczności opisanych w dalszych jednostkach redakcyjnych tego artykułu, zamawiający uznał, że treść złożonej oferty nie odpowiada treści siwz i odrzucił ją na podstawie art. 89 ust 1 pkt 4 ustawy pzp. Z taką oceną zamawiającego nie sposób się zgodzić. Zgodnie z pkt 6 dokumentu o nazwie Opis Przedmiotu Zamówienia, który zawiera informacje szczegółowe w zakresie wykonania — objętego przedmiotem zamówienia — parkingu PI „ (...) Parking należy wyposażyć w oznakowanie poziome i pionowe, szlabany, system parkingowy, monitoring, miejsce na wózki bagażowe i inne zgodnie ze szczegółami określonymi w projekcie zagospodarowania terenu i projektach branżowych Do oferty należy dołączyć karty katalogowe urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych, które Wykonawca przewiduje do zastosowania”. Powołany w podstawie faktycznej decyzji o odrzuceniu pkt 7 OPZ zawiera szczegółowe informacje dotyczące wykonania drugiego z parkingów - parkingu P2. Zgodnie z pkt 7 siwz „(...) Parking należy wyposażyć w oznakowanie poziome i pionowe, szlabany, system parkingowy, monitoring, miejsce na wózki bagażowe i inne zgodnie ze szczegółami określonymi w projekcie zagospodarowania terenu i projektach branżowych Do oferty należy dołączyć karty katalogowe urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych, które Wykonawca przewiduje do zastosowania ”. Z kolei pkt 2.3.1. PFU dla zadania głównego którym objęte jest wykonanie parkingów P1 i P2 zawiera wymagania ogólne dla zagospodarowania terenu i odnośnie kart katalogowych mówi o nich w ostatnim akapicie - KASY AUTOMATYCZNE, TERMINALE W JAZDOW E/W YJAZDOW E, stwierdzając, że: „Liczba i rozmieszczenie poszczególnych urządzeń zgodnie z charakterystyką instalacji teletechnicznych oraz dokumentacji rysunkowej. Konstrukcja wolnostojąca, odporna na niekorzystne warunki atmosferyczne. Obudowa kas i terminali spójna - wykonana ze stali nierdzewnej malowanej proszkowo w kolorze 7016. Urządzenia mocowane na kotwy do betonowych fundamentów ustawionych min 6cm powyżej planowanego poziomu terenu. Fundamenty i montaż urządzeń wykonać zgodne ze specyfikacją producenta urządzeń. W fundamentach zainstalować rury z tworzywa do wprowadzenia mediów zgodnie z DTR urządzeń. Dokładny dobór typów kas i terminali nastąpi na etapie projektu wykonawczego. Wykonawca powinien dołączyć do oferty karty katalogowe rozwiązań uwzględnionych na etapie ofertowania Charakterystyka instalacji teletechnicznej zamieszczona została w PFU w pkt 2,5.2.2 Instalacje teletechniczne Zamawiający zamieścił opis wymagań funkcjonalnych dla oferowanego systemu parkingowego ale również Wymagania dotyczące urządzeń systemu parkingowego. Zamawiający zdefiniował wymagania dla następujących urządzeń systemu parkingowego parkingu PI i P2: (i) serwery, (ii) centralna jednostka zarządzająca, (iii) terminal wjazdowy, (iv) terminal wyjazdowy, (v) punkt obsługi parkingu w terminalu (Zamawiający wymienił w jakie urządzenia wyposażony powinno być pomieszczenie obsługi parkingu), (vi) szlabany automatyczne, (vii) automatyczne kasy parkingowe, (viii) system LPR, (ix) tablice informacyjne. Warto wskazać, że zamawiający na str. 94-105 szczegółowo opisał cechy urządzeń składających się na system parkingowy w tym kas automatycznych i terminali wjazdowych/wyjazdowych. W ocenie odwołującego już z przywołanych wyżej postanowień SIW Z wynika, że karty katalogowe których odwołujący nie załączył do oferty potwierdzać miały potwierdzać spełnienie przez zaoferowane roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego. Zgodnie z art. 25 ust 1 pkt 2 w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego zamawiający może żądać od wykonawców jedynie oświadczeń i dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania. Oświadczenia i dokumenty potwierdzające spełnienie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego, zamawiający wskazuje w ogłoszeniu, siwz lub zaproszeniu do składania ofert. Uszczegółowienie przywołanego przepisu w zakresie wskazania jakich dokumentów żądać może zamawiający zawarte jest w §13 ust 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z 26 Lipca 2016r. w sprawie rodzaju dokumentów jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego (Dz.U. 2016 poz. 1126 z późn. zm.) dalej: Rozporządzenie, zgodnie z którym w celu potwierdzenia, że oferowane roboty budowlane, dostawy lub usługi odpowiadają wymaganiom określonym przez zamawiającego, zamawiający może żądać w szczególności próbek, opisów, fotografii, planów, projektów rysunków, modeli, wzorów, programów komputerowych oraz innych podobnych materiałów, których autentyczność musi zostać potwierdzona przez wykonawcę na żądanie zamawiającego. Przywołany katalog dokumentów ma charakter katalogu otwartego, na co wskazuje zwrot „w szczególności”, a w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej za dokument mieszczący się w tym katalogu uznawana jest również karta katalogowa produktu (KIO 2428/19 z 13 grudnia 2018r, KIO 397/20 z 10 marca 2020r.). Zasadniczy charakter w sprawie ma ocena charakteru jaki przypisać należy żądanym kartom katalogowym. Jak słusznie wskazała Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z 13 grudnia w sprawie o sygn. akt. KIO 2477/18 „ (...) Samo miejsce, w którym wymieniony został dokument oraz nazwa nadana rozdziałowi przez Zamawiającego w SIW Z, nie wpływają na klasyfikację dokumentów. Istotne jest, jakie okoliczności dokument ma potwierdzać, to decyduje o jego charakterze. Skoro zatem przedmiotowy dokument ma potwierdzać spełnienie przez oferowany produkt wymaganego przez Zamawiającego parametru (np.: parametr wodoodporności), to oznacza, że dokument ten jest dokumentem potwierdzającym spełnienie przez oferowane dostawy wymagań określonych przez SIW Z, a zatem dokumentem, o którym mowa w art. 25 ust 1 pkt 2 p.z.p.. Jako taki podlega uzupełnieniu w trybie art. 26 ust. 3 p.z.p. (...) Karta katalogowa urządzeń systemu parkingowego w przypadku zamówienia na roboty budowlane nie stanowi oświadczenia samego wykonawcy co do sposoby wykonania zamówienia - ten bowiem jako podmiot nie będący producentem nie może być autorem karty katalogowej, która pochodzi od producenta urządzenia i stanowi informację o cechach użytkowych i parametrach technicznych opisanego w niej urządzenia. Potwierdzają to w analizowanym stanie faktycznym karty złożone wraz z ofertą wykonawcy Budimex S.A. - jedyną nie odrzuconą w tym postępowaniu. Pochodzą one od producenta urządzeń wymaganych w ramach systemu parkingowego i zgodnie postanowieniami pkt X.14 SIW Z zostały złożone w kopii podpisanej przez Wykonawcę (tu: Budimex S.A.) podpisem elektronicznym. Zgodnie ze wskazanym pkt SIW Z „(...) Dokumenty, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju w sprawie rodzaju dokumentów (...), składane są w oryginale w postaci dokumentu elektronicznego podpisanego przez wystawcę bądź w elektronicznej kopii dokumentu podpisanego przez Wykonawcę podpisem elektronicznym. Dodatkowo ale również i sposób złożenia kart katalogowych może potwierdzać, że był to dokument żądany na potwierdzenie spełnienia przez oferowane dostawy, usługi czy roboty budowlane wymagań określonych przez Zamawiającego, skoro wykonawca złożył je w formie wymaganej dla dokumentów z Rozporządzenia a więc co do zasady - zgodnie z art. 25 ust 1 i 2 dokumentów składanych właśnie na potwierdzenie cech oferowanych dostaw usług czy robót budowlanych a Zamawiający w pkt VII SIWZ - wykaz oświadczeń lub dokumentów nie wskazał, że wraz z ofertą należy złożyć karty katalogowe. Należy podkreślić, że w przedmiotowym postępowaniu Zamawiający nie wymagał podania w ofercie przez wykonawcę nazw urządzeń jakich zamierza on użyć do wykonania zamówienia (bądź przyjął na etapie ofertowania). Wymóg zaś w tym zakresie powinien być jasno wyrażony w siwz. Zamawiający zdefiniował zaś wymagane parametry techniczne urządzeń w ramach systemu parkingowego i nie żądając podania nazw, producenta czy rodzaju urządzenia zażądał przedstawienia kart katalogowych. W ocenie Odwołującego żądanie karty katalogowej miało więc na celu potwierdzenie, dowodem w postaci karty katalogowej, że oferowane w ramach wykonania robót budowlanych urządzenia spełniają wymagania opisane w PFU. Tylko taki można wskazać logiczny związek pomiędzy określeniem w PFU szczegółowych wymagań dla urządzeń systemu parkingowego i żądaniem przedstawienia kart katalogowych urządzeń w sytuacji gdy jednocześnie Zamawiający nie wskazuje w SIW Z konieczności podawania informacji o zastosowanych rozwiązaniach materiałowych. Taki wniosek wynika też z wyroku KIO z 27 lutego 2020 r. w sprawie 295/20 w której Krajowa Izba Odwoławcza wskazała, że „ (...) Żądanie przez zamawiającego dokumentów przedmiotowych w sytuacji gdy w treści SIW Z nie przedstawiono wymagań odnoszących się do danego elementu dostaw, usług czy robót budowlanych, którego dotyczyć ma składany dokument, jest żądaniem nieskutecznym jako pozbawione podstawy prawnej i faktycznej. Analogicznie żądanie należy uznać za nieuzasadnione w przypadku, gdy dokument, którego zamawiający wymagał na potwierdzenie spełnienia określonych wymagań, nie jest niezbędny do przeprowadzenia postępowania (...) ”, A contrario wynika z niego, że żądanie dokumentów przedmiotowych w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego tj. dokumentów o których w mowa w art. 25 ust 1 pkt 2 ustawy pzp jest prawnie dopuszczalne tylko wówczas Zamawiający stawia wymagania odnośnie dostaw, usług lub robót budowlanych celem karty jest bowiem potwierdzenie wymagań zdefiniowanych przez zamawiającego. Potwierdza to wskazany wyżej przez odwołującego związek kart katalogowych z opisem wymagań zamawiającego co do urządzeń systemu parkingowego w przedmiotowym postępowaniu. Brak karty katalogowej tym bardziej nie może oznaczać niezgodności oferty z SIW Z, że w treści oferty Odwołujący złożył oświadczenie o tym, że „Wykonawca zapoznał się z SIW Z oraz Istotnymi Postanowieniami umowy, nie wnosi do nich zastrzeżeń i przyjmuje warunki w nich zawarte ”. Skoro każdy z wykonawców złożył takie oświadczenie a zamawiający nie wymagał wskazania rozwiązań materiałowych to jako aktualne w analizowanym stanie faktycznym należy przywołać stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej wyrażone w sprawie KIO 646/18 z 13 kwietnia 2018r. zgodnie z którym „ (...) Dokumenty potwierdzające spełnianie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego należy rozpatrywać jako kwalifikowana formę potwierdzenia zgodności oferowanego świadczenia z wymaganym przez zamawiającego. Oznacza to, że zadeklarowane przez wykonawcę w treści oferty świadczenie (produkt) musi znaleźć potwierdzenie w dokumentach składanych przez wykonawcę w celu potwierdzenia spełniania określonych dla danego zamówienia w danym postępowaniu wymagań. Tym samym oświadczenia i dokumenty składane dla potwierdzenia spełniania przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań odnoszące się bezpośrednio do właściwości przedmiotu przyszłego zobowiązania wykonawcy (przedmiotu zamówienia), co do zasady są zarówno w znaczeniu materialnym, jak i formalnym, częścią oferty rozumianej jako oświadczenie woli wyrażające zobowiązanie do określonego (zgodnie ze specyfikacją) wykonania zamówienia. Z kolei przepis art. 26 ust 3 czy ust. 4 p.z.p .służy wyjaśnieniu niezrozumiałej dla zamawiającego treści oświadczeń lub dokumentów, o których mowa w art. 25 ust. 1pkt 2 p.z.p., a nie zmianie ich treści. (...) ”. Analogicznie w rozpatrywanej sytuacji karty katalogowe miały więc potwierdzić oświadczenie wykonawcy wyrażone w ofercie o tym, że urządzenia które wykonawca przyjął do wyceny i co do których złożył oświadczenie, że nie zgłasza zastrzeżeń i akceptuje warunki w nich zawarte posiadają cechy zdefiniowane przez zamawiającego. W analizowanej sytuacji karty katalogowe są jedynymi dokumentami, z których zamawiający może posiąść wiedzę o cechach oferowanego przez wykonawcę asortymentu. W związku z tym powinny one potwierdzać spełnienie wszystkich wymogów zawartych przez zamawiającego w specyfikacji istotnych warunków zamówienia skoro wymagania takie zostały bardzo szczegółowo określone. O tym, że zamawiający błędnie odrzucił ofertę odwołującego świadczy też analiza kart katalogowych złożonych w nie odrzuconej ofercie Budimex S.A. Z kart tych wynika po pierwsze, że zaoferowane urządzenia są niezgodne z PFU. Terminal wjazdowy i wyjazdowy, zgodnie z PFU, powinien posiadać obudowę wykonaną ze stali kwasoodpornej lub innego materiału strukturalnie odpornego na korozję i akty wandalizmu, przystosowanej do pracy intensywnej, bryzgoszczelną, odporną na zmienność warunków atmosferycznych (zakładana temperatura otoczenia w zakresie od - 30°C do +45°C. Karta katalogowa Budimex S.A. potwierdza zaś temperaturę pracy obydwu tych urządzeń w zakresie -25 °C do + 70°C a więc w dolnych warunkach brzegowych wyższych niż wymagane. Ponadto w wyniku zmiany w PFU wymagana pojemność zasobnika biletowego wynosić miała min. 4500 tys. podczas gdy wg. karty katalogowej Polchip zasobnik ten ma pojemność ok 4000 biletów. Po drugie, nie są to również wszystkie wymagane karty katalogowe - brakuje bowiem kart katalogowych tablic informacyjnych wymienionych na str. 105 PFU jako urządzenie systemu parkingowego oraz urządzeń Punktu Obsługi Pasażerów w Terminalu, które w odpowiedzi na pytania jednego z wykonawców „Proszę o doprecyzowanie wyposażenia. Proszę o doprecyzowanie jakie wyposażenie Systemu kontroli wjazdu i wyjazdu wymagane jest Biurze obsługi w zlokalizowanym w Terminalu” — Zamawiający odpowiedział „Biuro obsługi w terminalu musi być wyposażone w 1 kasę ręczna, drukarkę, komputer z dostępem do ZISZP, komputer z dostępem do systemu ABACUS, stacja intercomowa obsługująca połączenie pomiędzy urządzeniami parkingowymi a obsługą parkingu.). Konsekwentne przyjęcie, że karta katalogowa jest treścią oferty a nie dokumentem przedmiotowym powinno powodować, że opisane niezgodności w kartach powinny uzasadniać również odrzucenie oferty Budimex S.A. jako niezgodnej z siwz. Sposób oceny tej oferty potwierdza wiec stanowisko Odwołującego o tym, że dokument ten miał w tym postępowaniu charakter opisany w art. 25 ust 1 pkt 2 ustawy pzp a w zw. z tym w analizowanym stanie faktycznym zastosowanie powinien mieć art. 26 ust 3 ustawy pzp. Nie wezwanie tego wykonawcy do wyjaśnienia czy uzupełnienia dokumentów przedmiotowych w postaci kart katalogowych tym bardziej potwierdza że miały one charakter przedmiotowy. Zgodnie bowiem z art. 26 ust 3 ustawy pzp „Jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 25a ust. 1, oświadczeń lub dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1, lub innych dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania, oświadczenia lub dokumenty są niekompletne, zawierają błędy lub budzą wskazane przez zamawiającego wątpliwości, zamawiający wzywa do ich złożenia, uzupełnienia lub poprawienia lub do udzielania wyjaśnień w terminie przez siebie wskazanym, chyba że mimo ich złożenia, uzupełnienia lub poprawienia lub udzielenia wyjaśnień oferta wykonawcy podlega odrzuceniu albo konieczne byłoby unieważnienie postępowania.” Jedynym uzasadnieniem dla nie zastosowania w stosunku do Budimex S.A. procedury z art. 26 ust 3 ustawy pzp i jednoczesnego nie odrzucenia tej oferty z powodu jej niezgodności z siwz jest przyznanie rzeczonym kartom charakteru dokumentu przedmiotowego i nie wzywanie do ich uzupełnienia ze względu na unieważnienie postępowania. Dodatkowo Odwołujący pragnie zwrócić uwagę na to, że dyspozycją art. 26 ust 3 ustawy pzp objęte jest wezwanie do uzupełnienia nie tylko dokumentów wymienionych w art. 25 ust 1 ale również innych dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania. Skoro brak kart katalogowych powodował odrzucenie ofert a w konsekwencji stał się powodem unieważnienia postępowania bo w wyniku braku przeprowadzenia aukcji elektronicznej najkorzystniejszą ofertą była jedyna, która nie została odrzucona a której wartość przekraczała budżet zamawiającego, to tym bardziej dokument ten należy uznać za niezbędny do przeprowadzenia postępowania. Jak wyjaśniła Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 13 grudnia 2018 r. sygn. akt. KIO 2477/18 „(...) Niezależnie od powyższego, nawet gdyby uznać za prawidłową interpretację Zamawiającego i Przystępującego, że certyfikat wandaloodporności nie stanowi dokumentu potwierdzającego spełnienie przez oferowane dostawy wymagań określonych przez SIWZ, a zatem dokumentu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych (której to interpretacji Izba nie podziela), to należy mieć na uwadze treść art. 26 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, zgodnie z którym jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 25a ust. 1, oświadczeń lub dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1, lub innych dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania, zamawiający wzywa do ich złożenia, uzupełnienia lub poprawienia lub do udzielenia wyjaśnień w terminie przez siebie wskazanym. Z artykułu tego wynika zatem, że uzupełnieniu mogą podlegać także inne dokumenty, niż wymienione w art. 25 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Katalog zatem dokumentów podlegających uzupełnieniu jest szeroki i nie ogranicza się jedynie do dokumentów, o których mowa w art. 25 czy 25a ustawy Prawo zamówień publicznych. Zgodnie z tym artykułem, dokument w postaci certyfikatu wandaloodporności IK09 dla tablicy podobnej podlega uzupełnieniu w trybie tego artykułu. Zgodnie z pkt XVI.4. SIW Z Zamawiający przewidział, że „ (...) przeprowadzi aukcję elektroniczną, jeżeli zostaną złożone, co najmniej 2 (dwie) oferty niepodlegające odrzuceniu w postępowaniu. Zaproszenie do udziału w aukcji elektronicznej zostanie wysłane do Wykonawców za pośrednictwem Platformy. Tylko zaproszeni Wykonawcy będą mieli możliwość wzięcia udziału w aukcji (...) ”. Zgodnie z art. 91 a ) ustawy pzp Jeżeli postępowanie jest prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego lub negocjacji z ogłoszeniem, zamawiający po dokonaniu oceny ofert w celu wyboru najkorzystniejszej oferty przeprowadza aukcję elektroniczną, jeżeli przewidział to w ogłoszeniu o zamówieniu, zaproszeniu do potwierdzenia zainteresowania lub w ogłoszeniu o ustanowieniu systemu kwalifikowania wykonawców, oraz jeżeli można w sposób precyzyjny określić treść specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz złożono co najmniej 2 oferty niepodlegające odrzuceniu. Oznacza to, że dopiero po przeprowadzeniu aukcji elektronicznej, której Zamawiający zaniechał błędnie odrzucając ofertę Odwołującego, mógł on dokonać wyboru oferty najkorzystniejszej i dopiero porównując wartość tak wybranej oferty z kwotą która zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia stwierdzić podstawę do zastosowania art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy pzp . Na obecnym etapie postępowania decyzja ta jest nieuzasadniona i przedwczesna. Oparta jest na błędnym przyjęciu, że wybór oferty najkorzystniejszej mógł być dokonany z pominięciem aukcji elektronicznej podczas gdy prawidłowa ocena ofert w tym postępowaniu wymagała jej przeprowadzenia właśnie w celu dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej. Zamawiający przewidział że przedmiotem aukcji będzie tylko cena nie wprowadzając ograniczeń co do przedstawionych wartości. Tym bardziej więc ceny podane w ofertach wykonawców nie są wartościami ostatecznymi z którymi należy porównywać budżet zamawiającego. Prawidłowa ocena ofert powinna prowadzić do wniosku, że w postępowaniu zostały złożone dwie oferty nie podlegające odrzuceniu a w celu dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej należy przeprowadzić aukcję elektroniczną. Jak wyjaśnia się w doktrynie i co potwierdza zarzut naruszenia art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy „ (...) aukcję elektroniczną przeprowadza się po dokonaniu oceny ofert w celu wyboru najkorzystniejszej oferty. Celem aukcji jest uzyskanie korzystniejszych ofert i wybór oferty najkorzystniejszej. Wykonawca, dokonując postąpień w toku aukcji, składa oświadczenie woli, które w świetle Prawa zamówień publicznych jest modyfikacją pierwotnego oświadczenia woli stanowiącego ofertę wykonawcy, a więc dokonuje on zmiany oferty jednostronnie, bez udziału zamawiającego i wiedzy pozostałych wykonawców (...)”. Aby więc wybrać ofertę najkorzystniejszą o której mowa w art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy pzp należy wpierw przeprowadzić aukcję która zamawiający przewidział i której przesłanki przeprowadzenia zostały w tym postępowaniu spełnione. W wyroku z 4.09.2013 r., sygn. akt KIO 2055/13 Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę na to, że „ ustawodawca w ramach aukcji elektronicznej używa pojęcia oferty w trzech znaczeniach oferty pisemnej wykonawcy złożonej przed aukcją elektroniczną - art. 91 a ust. L art. 9lb (złożono co najmniej 2 oferty niepodlegające odrzuceniu), art. 91 a ust. 3 (dokonano oceny oferty przed otwarciem aukcji elektronicznej), art. 91 b ust. 2 pkt 1 (pozycji złożonych przez nich ofert) oferty w toku aukcji elektronicznej - czyli postąpienia fart. 91b ust. 4, art. 91 c ust. 3 i 4 ustawy) i oferty wybranej po zakończeniu aukcji — art. 80 ust 2 w związku z art. 91 c ust. 5 ustawy. Izba doszła do wniosku, że oferty w toku aukcji postąpienia to fragmenty oferty złożonej w terminie składania ofert, którymi wykonawcy konkurują w trakcie aukcji. Zatem oferta pierwotna nie wygasa jest wiążąca w tej części, która nie jest przedmiotem postąpień. Taki wniosek należy wyprowadzić przede wszystkim z art. 91c ust. 4 ustawy zgodnie z którym bieg terminu związania ofertą nie ulega przelewaniu, pomimo tego, że mniej korzystne postąpienie wygasa. Oferta wybrana, o której mowa w art: 80 ust 2 ustawy, to z kolei oferta pierwotna zmieniona o wartości ustalone w wyniku aukcji. Tym samym nadal jest to oferta, która została przez wykonawcę złożona w dniu składania ofert uzupełniona o nowe elementy zmienione zgodnie z wolą ustawodawcy w toku aukcji elektronicznej. W przypadku przesłanki z art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy pzp i aukcji elektronicznej należy mieć na myśli ofertę wybraną po zakończeniu aukcji - którego to wyboru Zamawiający niezasadnie zaniechał i przedwcześnie uznał, że kwota którą zamierza przeznaczać na realizację zamówienia jest niższa niż cena najkorzystniejszej oferty. Dodatkowo, w uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 93 ust 1 pkt 4 wskazać również należy, że w tym postępowaniu Zamawiający przewidział procedurę odwróconą. Za wyrokiem KIO 518/20 z 4 czerwca 2020r. oraz wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt: KIO 391/18 Odwołujący wskazuje, że „ (...) zwrot "oferta oceniona jako najkorzystniejsza" zdaniem Izby powinien być rozumiany jako oferta która w wyniku wstępnej oceny została oceniona przez Zamawiającego najwyżej. Natomiast aby można było mówić o "ofercie najkorzystniejszej" Zamawiający powinien zbadać, czy wykonawca, którego oferta została oceniona jako najkorzystniejsza nie podlega wykluczeniu oraz spełnia warunki udziału w postępowaniu. (...). Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że dopiero po badaniu, czy wykonawca którego oferta została oceniona jako najkorzystniejsza nie podlega wykluczeniu oraz spełnia warunki udziału w postępowaniu, zamawiający ma pewność, że oferta taka może zostać wybrana jako najkorzystniejsza. Możliwa jest przecież sytuacja i często się to zdarza w postępowaniach z zastosowaniem procedury a art. 24 aa ustawy Pzp, że po badaniu, czy wykonawca którego oferta została oceniona jako najkorzystniejsza nie podlega wykluczeniu oraz spełnia warunki udziału w postępowaniu, wykonawca podlega wykluczeniu, a zamawiający przeprowadza takie badanie wobec wykonawcy następnego w kolejności. Zatem bez takiego badania nie można jednoznacznie przesądzić, czy wykonawca i jego oferta ostaną się w postępowaniu. ” Zamawiający zaniechał badania podmiotowego wykonawcy, ograniczając się do badania ofert, co uzasadnia również błędne zrównanie oferty najkorzystniejszej z ofertą ocenianą jako najkorzystniejsza co tym bardziej potwierdza nieuzasadniony, bo przedwczesny, charakter decyzji o unieważnieniu postępowania. Mając na względzie powyższą argumentację naruszenia przepisów PZP wskazane w petitum odwołania są oczywiste. Wnosi zatem o uwzględnienie wniosków odwołania. Sygn. akt KIO 2074/20 24 odwołanie 24 sierpnia 2020r. odwołujący MIRBUD S.A. z s. w Skierniewicach, zamawiający Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” z s. w Warszawie odwołanie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego pn.: Budowa układu drogowego wraz z włączeniem i przebudową ul. Lubelskiej, włączeniem w al. Wojska Polskiego oraz wykonaniem infrastruktury technicznej, stanowiąca część zadania inwestycyjnego pn.: „Rozbudowa Portu Lotniczego Radom - Sadków" w formule projektuj i buduj, numer referencyjny: 48/PN/ZP/TLLZP/20 (dalej „Postępowanie"). I.Na podstawie art. 180 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. z dnia 11 września 2019 r., Dz.U. z 2019 r. poz. 1843; dalej: „ustawa Pzp"), MIRBUD S.A. z siedzibą w Skierniewicach (dalej: „Odwołujący"), ubiegająca się o udzielenie zamówienia publicznego w toku Postępowania, wnosi odwołanie od niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze" (dalej: „Zamawiający"), podjętych w Postępowaniu oraz od zaniechania czynności, do których Zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy Pzp. (I. Przedmiotem zamówienia jest wykonanie w formule projektuj i wybuduj układu drogowego wraz z włączeniem i przebudową ul. Lubelskiej, włączeniem w al. Wojska Polskiego oraz wykonaniem infrastruktury technicznej, stanowiąca część zadania inwestycyjnego pn.: „Rozbudowa Portu lotniczego Radom - Sadków". Zakres prac obejmuje: 1.przygotowanie projektu wykonawczego zgodnego z PFU i projektem budowlanym; 2.wykonanie robót budowlanych niezbędnych do wykonania zamówienia; 3.uzyskanie decyzji o pozwolenie na użytkowanie. III.Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 04 czerwca 2020 r., numer ogłoszenia 2020/S 107-260278 IV.Odwołujący wskazuje, że niniejsze odwołanie jest wnoszone w postępowaniu o wartości zamówienia wyższej niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Zatem, niniejsze odwołanie uznać należy za dopuszczalne. V.Zamawiający poinformował o podjęciu oraz zaniechaniu zarzucanych mu czynności w dniu 14 sierpnia 2020 r., tj. wraz z przekazaniem drogą internetową informacji o odrzuceniu oferty Odwołującego oraz o unieważnieniu Postępowania. Zatem, niniejsze odwołanie wnoszone jest z zachowaniem dziesięciodniowego terminu, określonego w art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. VI.Zgodnie z dyspozycją art. 180 ust. 3 ustawy Pzp, Odwołujący wskazuje, że niniejsze odwołanie jest wnoszone na następujące czynności Zamawiającego, podjęte oraz zaniechane w toku Postępowania, a polegające na: 1.zaniechanie wezwania Odwołującego do uzupełnienia oferty, 2.odrzucenie oferty Odwołującego, bez uprzedniego wyczerpania obligatoryjnego w świetle ustawy Pzp trybu uzupełnień 3.zaniechania wyznaczenia terminu aukcji elektronicznej, po skutecznym uzupełnieniu oferty przez Odwołującego 4.unieważnieniu Postępowania z uwagi na przewyższenie przez cenę najniższej oferty kwoty, którą dysponuje Zamawiający, bez uprzedniego wyczerpania obligatoryjnego w świetle specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: „S1WZ") przeprowadzenia aukcji elektronicznej, 5.zaniechanie wybrania oferty najkorzystniejszej, po przeprowadzonej aukcji elektronicznej. VII.Przez opisane wyżej czynności i zaniechania Zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów prawa wskazanych bezpośrednio poniżej oraz w uzasadnieniu odwołania: 1.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, poprzez błędne przyjęcie, że Zamawiający nie jest zobowiązany do dochowywania należytej staranności podczas czynności badania i oceny ofert, a co za tym idzie - że jest uprawniony do nie wzywania Odwołującego do uzupełnienia kart katalogowych, choć stanowią one dokument uzupełniany, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp; 2.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, poprzez błędne przyjęcie, że Zamawiający nie jest zobowiązany do dochowywania należytej staranności podczas czynności badania i oceny ofert, a co za tym idzie - że jest uprawniony do przedwczesnego odrzucenia oferty Odwołującego, pomimo że przedmiot oferty Odwołującego jest zgodny z SIW Z, a jedynie w ofercie brakuje kart katalogowych, co Odwołujący jest w stanie szybko i skutecznie uzupełnić, na stosowne wezwanie Zamawiającego; 3.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku z art. 91b ust 1 ustawy Pzp, poprzez błędne przyjęcie że Zamawiający nie jest zobowiązany do dochowywania należytej staranności podczas czynności badania i oceny ofert, a co za tym idzie - że jest uprawniony do przedwczesnego unieważnienia postępowania z uwagi na fakt, że jedyna oferta którą nie odrzucił, przewyższa jego budżet, gdy tymczasem, po skutecznym konwalidowaniu oferty Odwołującego, Zamawiający zobowiązany byłby do przeprowadzenia aukcji elektronicznej, w czasie której cena ofert drastycznie spada, co z pewnością przełożyłoby się na zaoferowanie przez wykonawców biorących udział w aukcji, ceny ofertowej odpowiadającej budżetowi Zamawiającego; 4.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z art 90 ust. 1 ustawy Pzp w związku art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku, poprzez błędne przyjęcie, że Zamawiający nie jest zobowiązany do dochowywania należytej staranności podczas czynności badania i oceny ofert, a co za tym idzie - że jest uprawniony do przedwczesnego unieważnienia Postępowania, choć po przeprowadzonej aukcji elektronicznej powinien dokonać wyboru oferty najkorzystniejszej, zgodnie z ustanowionymi przez siebie kryteriami oceny ofert. VIII.W związku z opisanymi naruszeniami, oraz zgodnie z dyspozycją art. 180 ust. 3 ustawy Pzp, odwołujący wnosi o uwzględnienie odwołania w całości oraz o nakazanie zamawiającemu: 1.unieważnienie czynności unieważnienia Postępowania, 2.unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego, 3.ponowienia czynności badania i oceny ofert, z uwzględnieniem wezwania Odwołującego do uzupełnienia kart katalogowych, 4.zaproszenia Odwołującego do przystąpienia do aukcji elektronicznej, po skutecznym konwalidowaniu przez Odwołującego własnej oferty, 5.dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej, po przeprowadzonej aukcji elektronicznej. IX.Odwołujący posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego powołanych w odwołaniu przepisów ustawy Pzp. Odwołujący jest zainteresowany udzieleniem mu przedmiotowego zamówienia i dlatego złożył ofertę w Postępowaniu. Gdyby Zamawiający działał zgodnie z przepisami ustawy Pzp, należycie zbadałby i ocenił ofertę Odwołującego. W konsekwencji, Zamawiający nie odrzuciłby oferty Odwołującego i nie unieważniłby Postępowania, gdyż przeprowadzona aukcja elektroniczna doprowadziłaby do zmniejszenia się cen ofertowych, wskazanych w ofertach. Poprzez wskazane powyżej czynności Zamawiający pozbawił Odwołującego możliwości uzyskania niniejszego zamówienia i realizacji zamówienia na najkorzystniejszych dla Zamawiającego warunkach. W rezultacie Odwołujący nie może uzyskać przedmiotowego zamówienia i osiągnąć zysku, który Odwołujący planował osiągnąć w wyniku realizacji przedmiotowego zamówienia (lucrum cessans). Powyższe stanowi wystarczającą przesłankę do skorzystania przez Odwołującego ze środków ochrony prawnej przewidzianych w art. 179 ust. 1 ustawy. Odwołujący podkreśla ponadto, że naruszenie wskazanych powyżej przepisów ustawy niewątpliwie może mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a zatem biorąc pod uwagę art. 192 ust. 2 ustawy Krajowa Izba Odwoławcza winna uwzględnić niniejsze odwołanie. X.Zgodnie z art. 180 ust. 5 ustawy Pzp, kopia niniejszego odwołania została przekazana zamawiającemu. UZASADNIENIE odwołania A. BEZPRAWNE ODRZUCENIE OFERTY ODWOŁUJĄCEGO 1.W Załączniku nr 3 „Opis przedmiotu zamówienia” do SIW Z, w ust. 6 Parkingi P1 i ust. 7 Parkingi P2, Zamawiający zawarł następujący zapis: „Parking należy wyposażyć w oznakowanie poziome i pionowe, szlabany, system parkingowy, monitoring, miejsce na wózki bagażowe i inne zgodnie ze szczegółami określonymi w projekcie zagospodarowania terenu i projektach branżowych. Do oferty należy dołączyć karty katalogowe urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych, które Wykonawca przewiduje do zastosowania”. 2.Również w Załączniku do cytowanego OPZ, tj. w Programie Funkcjonalno- Użytkowym, w ust. 2.5.2.3 Instalacje Techniczne, punkt System Kontroli Wjazdów i Wyjazdów, Zamawiający „W ramach zadania przewiduje się zaprojektowanie i wykonanie systemu kontroli wjazdów i wyjazdów na obszar Portu (część ogólnodostępna - w systemie Kiss&Fly). Do Portu prowadzą dwa wjazdy: -Wjazd nr1 (od ul. Lubelskiej), -Wjazd nr 2 (od al. Wojska Polskiego), „Wykonawca powinien dołączyćdo oferty karty katalogowe rozwiązań uwzględnionych na etapie ofertowania”. 3.Przepis art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający w SIW Z określa "oświadczenia lub dokumenty potwierdzające: 1) (...), 2) spełnienie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego". Dalej, art. 26 ust. 3 ustawy Pzp wskazuje, że jeżeli wykonawca nie złoży lub złoży niepoprawne oświadczeniu lub dokumenty „o których mowa w art. 25 ust. 1", to "zamawiający wzywa do ich złożenia, uzupełnienia lub poprawienia". 4.Odwołujący podkreśla, że Zamawiający nie wzywał Odwołującego do uzupełnienia przedmiotowych kart katalogowych. Zaś w informacji o odrzuceniu oferty Zamawiający uzasadniając swoją czynność wskazuje, że nie był uprawniony do zmian treści oferty Odwołującego, w świetle dyspozycji normy zawartej w art. 87 ust 1 ustawy Pzp. Zamawiający błędnie jednak przyjmuje, że karty katalogowe stanowią treść oferty sensu stricto, nie podlegającą uzupełnieniu, gdy tymczasem karty katalogowe stanowią dokumenty składane na potwierdzenie, że oferta jest zgodna z SIW Z, i jako takie stanowią treść oferty, która podlega pod reżim art. 26 ust. 3 ustawy Pzp. Ponadto, karta katalogowa ma charakter dokumentu prywatnego, o treści wskazanej przez producenta lub dystrybutora. Zaś w świetle żądania zawartego w SIW Z nie można uznać, że karty katalogowe miały potwierdzać całościowo czy częściowe wymagane parametry - wymóg taki nie został w treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia postawiony. Zatem, jakakolwiek karta katalogowa oferowanych urządzeń, nawet nie potwierdzająca jakiegokolwiek parametru, już stanowiła o wypełnieniu obowiązku ich dołączenia do oferty. Fakt nie złożenia kart katalogowych nie może więc oznaczać, że oferowane urządzenia są niezgodne z wymaganiami specyfikacji istotnych warunków zamówienia, gdyż karty katalogowe nie mają normatywnie określonej treści, a producenci bardzo różnie formułują tę treść. Najczęściej, karty katalogowe są rodzajem folderu reklamowego, czy też deklaracji producenta bądź dystrybutora, która z natury rzeczy nie musi wymieniać (i często nie wymienia) wszystkich parametrów urządzenia. Zatem ustanowienie wymogu załączenia kart katalogowych, nie może stanowić podstawy do odrzucenia oferty wykonawcy z uwagi na domniemane niespełnienie parametrów. 5.Odwołujący jest świadomy, że w niektórych przypadkach karty katalogowe stanowią treść oferty sensu stricto, ale w Postępowaniu taka sytuacja nie występuje. Klarownego rozróżnienia typu dokumentu dokonała Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 3O listopada 2018r. o sygn. akt KIO 2407/18, gdzie Izba orzekła: „Jak słusznie wskazał Odwołujący,o ile nie wynika to bezpośrednio z istoty dokumentów (np. formularz ofertowy, formularz cenowy lub formularz wskazujący oferowane parametry - przy czym dwa ostatnie mogą stanowić osobne dokumenty lub część formularza ofertowego) lub z treści ustawy Prawo zamówień publicznych i aktów wykonawczych, to dany zamawiający w danym postępowaniu w treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia nadaje danym dokumentom przedmiotowym stosowny charakter -uzupełnianych lub nieuzupełnianych. Karty katalogowe 1 inne dokumenty zawierające specyfikację techniczną oferowanych urządzeń mogą mieć zarówno charakter dokumentów uzupełnianych, jak i nieuzupełnianych - w zależności od wskazania w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Rozróżnianie charakteru dokumentów związane jest z zasadą niezmienności treści oferty oraz równym traktowaniem wykonawców co do terminu na przygotowanie i złożenie oferty, w tym z faktem, że wykonawca nie może jej budować po terminie składania ofert w zakresie, w jakim dane informacje miały znajdować się w ofercie. Zamawiający w niniejszym postępowaniu nie wskazał na charakter spornego dokumentu, ale ze względu na dane, które miał on zawierać, tj. potwierdzać deklarację wykonawcy zawartą w formularzu ofertowym, należy się zgodzić, że w tym przypadku mają one charakter uzupełniany, ponieważ jedynie potwierdzają, a nie wskazują parametry, które zostały określone w samym formularzu ofertowym, tym samym nie budują tej ścisłej treści oferty, którą są dane zawarte w formularzu ofertowym". Innymi słowy, gdyby Zamawiający zawarł w SIW Z wymóg, że karta katalogowa ma zawierać informacje A, B, C lub też że ma potwierdzać parametr X, Y, Z, to wówczas karta katalogowa miałaby charakter dokumentu nieuzupełnianego. Z uwagi jednak na fakt, że nie była narzucona jakakolwiek treść tego dokumentu, a zatem może się ona ograniczać wyłącznie do nazwy producenta/dystrybutora oraz zdjęcia produktów, to stwierdzić należy, że walor informacji zawartych w karcie katalogowej nie może być uznany za zastępujący oświadczenie wykonawcy o zaoferowaniu danego produktu w ramach ceny ofertowej. 6.Z najdalej idącej ostrożności odwołujący wskazuje także, że nawet jeżeliby uznać, że karty katalogowe są dokumentami nieuzupełnianym - z czym Odwołujący się nie zgadza - to i wówczas, z uwagi na zasadę proporcjonalności, oferta nie mogłaby podlegać odrzuceniu. Odwołujący podkreśla bowiem, że wartość dostaw, których dotyczył obowiązek przedkładania kart katalogowych jest marginalna. Mianowicie, wartość „urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych, które Wykonawca przewiduje do zastosowania ” to ok. 887.155,95 EUR brutto, czyli uwzględniając kurs euro z dnia publikacji ogłoszenia o zamówieniu (w dniu 04.06.2020r., zgodnie z publikacją średniego kursu przez NBP: 4,4347) wartość ta wynosi ok 3.934.270,49 PLN brutto. Ta kwota stanowi zaś ok. 3,98% kwoty, którą Zamawiający przeznaczył na realizację zamówienia, oraz ok, 2,17% wartości oferty Odwołującego. Zgodnie zaś z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dyrektyw Komisji Europejskiej praktyka wyłaniania usługodawcy w drodze przetargu publicznego powinna być zgodna z zasadą proporcjonalności i równego traktowania. Niewątpliwie Urząd Zamówień Publicznych i Krajowa Izba Odwoławcza powinny dokonywać oceny przetargu publicznego przez pryzmat tych zasad. 7.Jak wynika z dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/W E: „Instytucje zamawiające zapewniają równe i niedyskryminacyjne traktowanie wykonawców oraz działają w sposób przejrzysty i proporcjonalny. Zamówień nie organizuje się w sposób mający na celu wyłączenie zamówienia z zakresu zastosowania niniejszej dyrektywy lub sztuczne zawężanie konkurencji. Uznaje się, że konkurencja została sztucznie zawężona, gdy zamówienie zostaje zorganizowane z zamiarem nieuzasadnionego działania na korzyść lub niekorzyść niektórych wykonawców” (art. 18 ust. 1 dyrektywy). „Specyfikacje techniczne zapewniają równy dostęp wykonawców do postępowania o udzielenie zamówienia i nie tworzą nieuzasadnionych przeszkód dla otwarcia zamówienia publicznego na konkurencję" (art. 42 ust. 2 dyrektywy). Dyrektywa 2014/24/UE została implementowana do polskiego porządku prawnego ustawą z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw. Nadaje ona zasadzie proporcjonalności zawartej w art. 7 ustawie Pzp. rangę ogólnej zasady postępowania. Zgodnie ze znowelizowanym art. 7 ustawy Pzp „zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości". 8.Co prawda zasada proporcjonalności jest najczęściej akcentowana w kontekście ustanawiania warunków udziału w postępowaniu, jednakże jej stosowanie nie powinno być w ten sposób zawężane. Również w odniesieniu do naruszeń należy stosować zasadę proporcjonalności, która najczęściej przejawia się w orzecznictwie wskazówką, że formalizm nie może zdominować postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Chociażby w wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 23 lutego 2007 roku sygn. akt: X Ga 23/07 judykatura wskazuje, że „Formalizm postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, nie jest celem samym w sobie, a ma na celu realizację zasad PZP. Stąd przy wykładni i stosowaniu przepisów ustawy należy brać pod uwagę cel Ustawy". Tymczasem - w kontekście przedmiotu zamówienia celem Ustawodawcy jest weryfikacja ofert pod kątem zgodności przedmiotu zamówienia z SIW Z, przy czym, jako przedmiot zamówienia Zamawiający wskazuje „Zakres prac [który] obejmuje: 1.przygotowanie projektu wykonawczego zgodnego z PFU i projektem budowlanym; 2.wykonanie robót budowlanych niezbędnych do wykonania zamówienia; 3.uzyskanie decyzji o pozwolenie na użytkowanie 9.Z cytowanej treści SIW Z wynika, że wg klasyfikacji Zamawiającego, w przypadku Postępowania, istotne są usługi projektowe, roboty budowlane i efekt końcowy, w postaci pozwolenia na użytkowanie. W kontekście zasady proporcjonalności, stosowane sankcje powinny uwzględniać ważność tych zakresów. Natomiast, wymóg tyczący się złożenia kart katalogowych, których treść minimalna nie została w SIW Z wskazana, bo są one aż tak nieistotne w kontekście całego przedmiotu zamówienia, a które to karty katalogowe jako takie są często folderami o kwestionowanej pewności (często dotyczą tylko jednego z wielu rozwiązań, które są w ramach danego urządzenia ofertowane i to oświadczenie producenta lub dystrybutora, dedykowane dla danego Postępowania, przesądza o tym, jakie są możliwości techniczne danego sprzętu), nie może stać się podstawą do uznania, że treść oferty jest niezgodna z SIW Z, bo katalogi te nie zostały złożone wraz z pierwotną treścią oferty. Są to mało istotne elementy, które z uwagi na zasadę proporcjonalności nie powinny przesądzać o ważności oferty. B. BEZPRAWNE ZANIECHANIE PRZEPROWADZENIA AUKCJI I BEZPRAWNE UNIEWAŻNIENIE POSTĘPOWANIA 10.Odwołujący wskazuje także, że w części XVI SIWZ Informacje dotyczące wyboru najkorzystniejszej oferty z zastosowaniem aukcji elektronicznej, w ust. 2 i 4, Zamawiający 1wskazuje: „2. Zamawiający przewiduje dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty z zastosowaniem aukcji elektronicznej na zasadach określonych w art 91a - 91e ustawy. Aukcja zostanie przeprowadzona za pośrednictwem Platformy SmartPZP 3.(...). 4.„Zamawiający przeprowadzi aukcję elektroniczną, jeżeli zostaną złożone, co najmniej 2(dwie) oferty niepodlegające odrzuceniu w postępowaniu. Zaproszenie do udziału w aukcji elektronicznej zostanie wysłane do Wykonawców za pośrednictwem Platformy. Tylko zaproszeni Wykonawcy będą mieli możliwość wzięcia udziału w aukcji". Odwołujący oświadcza, że Zamawiający, nie przystępując do procedury konwalidowania oferty Odwołującego, bezpodstawnie uznał, że nie złożono co najmniej dwóch ofert niepodlegających odrzuceniu. Skutkiem tego Zamawiający uznał, że jedynie oferta złożona przez Budimex SA, z ceną ofertową 199 548 669,93 brutto, nie podlega odrzuceniu, lecz z uwagi na znaczne przekroczenie budżetu, nie może zostać wybrana ofertą najkorzystniejszą. Konsekwentnie, Zamawiający unieważnił Postępowanie, na podstawie art. 93 ust.1 pkt 4 ustawy Pzp, czym naruszył jednak niniejszy przepis, gdyż czynność ta jest przedwczesna. 11.Gdyby Zamawiający działał zgodnie z przepisami ustawy, wówczas wezwałby Odwołującego do uzupełnień, a po skutecznym uzupełnieniu kart katalogowych, zaprosiłby Odwołującego do aukcji elektronicznej, a następnie byłby uprawniony do dalszego decydowania - czy obniżone w toku aukcji elektronicznej ceny mieszczące się w budżecie Zamawiającego czy też faktycznie nie jest w stanie zlecić wykonania przedmiotowego zamówienia za oferowaną cenę, co skutkować powinno unieważnieniem postępowania w trybie art. 93 ust.1 pkt 4 ustawy Pzp. Mając na uwadze, jak znacznie wykonawcy obniżali pierwotnie zaoferowane ceny podczas innych aukcji elektronicznych organizowanych przez Zamawiającego, w ramach projektu „Rozbudowa Portu lotniczego Radom - Sadków", spodziewać się należy, że ostateczna cena ofertowa pozwalałaby Zamawiającemu na dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej. Mając na uwadze zarzuty i żądania oraz argumentację przedstawioną w niniejszym odwołaniu, Odwołujący (MIRBUD)wskazuje, że odwołanie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zamawiający Izba poniżej prezentuje stanowisko złożone do protokołu przez zamawiającego. Wyciąg z protokołu „Zamawiający: Wnosi o oddalenie obydwu odwołań w całości. Nie doszło do naruszeń wskazanych w odwołaniu. Ponadto nie ma podstaw prawnych do wzywania celem uzupełnienia kart katalogowych. Co do uzasadnienia o zbyt lakoniczne uzasadnienie to zwraca uwagę, że takiego zarzutu w odwołaniu tego wykonawcy nie było. Uzupełniająco w drugim odwołaniu, tj. STRABAG również nie było zarzutu, iż uzasadnienie, co do stanu faktycznego i prawnego było zbyt lakoniczne. Uważa, że charakter kart katalogowych ma znaczenie w ocenie zgodności treści oferty z treścią SIW Z. Podkreśla charakter art. 87 ustawy w związku z oczekiwaniami Odwołujących, aby Zamawiający wezwał w trybie art. 26 ust. 3. Odnośnie podnoszonej kwestii zasady proporcjonalności przez Odwołującego MIRBUD, uważa, że nie ma ona tutaj zastosowania, bowiem chodzi o sprzeczność oferty z SIW Z. Jeżeli chodzi o podnoszoną kwestię przez STRABAG, że dostrzeżono brak części kart katalogowych oraz wynikające z doręczonych kart katalogowych niezgodności parametrów oferowanych urządzeń w tych aktach z PFU to oświadcza, że oferta Budimex nie została poddana tak szczególnej analizie, bowiem przyjęto, iż jest to inna sytuacja niż Odwołujących, którzy nie doręczyli kart. W tym miejscu wyjaśnia, że również 4 wykonawca, który nie złożył odwołania nie zawarł w ofercie kart katalogowych i również jego oferta została odrzucona. Ewentualne przywoływanie formuły z formularza ofertowego o zapoznaniu się z treścią SIW Z i akceptacji wszelkich postanowień, bądź oświadczenie o przyrzeczeniu realizacji zamówienia zgodne z postanowieniami uważa, że nie są wystarczające w sytuacji, kiedy według SIW Z oczekiwał złożenia kart katalogowych do oferty. Również na kolejne pytania Izby Zamawiający informuje, że wartość inwestycji w tym projektu jest aktualna. PFU było opracowane na poziomie miesiąca maja tego roku, a termin składania ofert upływał w czerwcu, także wartość zamówienia w jego ocenie jest aktualna. Natomiast mniej więcej określa wartość złożonych ofert, które wahają się w przypadku MIRBUD i Budimex na poziomie 180 mln, a Odwołujący STRABAG na poziomie ok. 275 mln. Są to znaczne przekroczenia w stosunku do kwoty, jaką zamierza przeznaczyć, prowadził po złożeniu ofert czynności celem ustalenia możliwości zwiększenia kwot budżetu, nie mniej bez powodzenia. W związku z powyższym zwraca uwagę na obligatoryjność art. 93 ust. 1 pkt 4 w sytuacji, jaka ma miejsce w tym postępowaniu, która to regulacja obliguje go do unieważnienia postępowania. W tym miejscu oświadcza, że w związku ze złożonymi ofertami, które dwukrotnie przekraczały budżet inwestycji zwracał się do przedsiębiorstwa i uzyskał negatywną odpowiedź, co do zwiększenia kwoty na realizację tego zamówienia, owszem zadanie będzie kontynuowane, nie ma decyzji na dzień dzisiejszym o zwiększeniu kwot, a raczej zastanawia się nad weryfikacją przedmiotu zamówienia. Nie może oświadczyć tego, czy kwota zostanie zwiększona. Podkreśla, że nie oświadcza, że kwota po podpisaniu nowego przetargu będzie podwyższona czy też nie, ale postępowanie będzie dalej prowadzone. (,..)„Zamawiający: Wnosi o oddalenie odwołań. Był upoważniony przed wyborem unieważnić postępowanie, na co już wskazywał dzisiaj w poprzedniej wypowiedzi. Odnosząc się również do art. 26 ust. 3 zwraca uwagę na infine tego przepisu, który mówi o tym, że nie wzywa się, gdy zachodzi konieczność unieważnienia. W tym przypadku podstawę stanowiły kwoty zaproponowane, które przekraczały budżet Zamawiającego. Co do podnoszonego braku przedłożonego dowodu na szukanie środków dodatkowych to wskazuje na orzecznictwo Izby, które takiego wymogu dowodowego stronę Zamawiającego nie obliguje. Zamawiający nie ma obowiązku do szukania dalszych środków, skoro nie ma obowiązku szukania większych środków to nie ma obowiązku przedkładania dowodu, że takie czynności dokonywał. Zwraca uwagę na zakres kognicji Izby w związku z kwestiami podnoszonymi w stosunku do Budimex. Gdyby Izba uznała, że Zamawiający miał obowiązek do wezwania uzupełnienia dokumentów to uważa, że nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia wobec unieważnienia postępowania w związku z treścią infine art. 26 ust. 3. Wnosi o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów z tytułu zastępstwa procesowego”. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła sprawach odwoławczych o: Sygn. akt KIO 2069/20 i Sygn. akt KIO 2074/20 Przedmiot zamówienia, rodzaj zamówienia, miejsce publikacji ogłoszenia, termin wniesienia odwołań Odwołania wniesiono w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego w formule projektuj i buduj pn.: Budowa układu drogowego wraz z włączeniem i przebudową ul. Lubelskiej, włączeniem w al. Wojska Polskiego oraz wykonaniem infrastruktury technicznej, stanowiąca część zadania inwestycyjnego pn.: „Rozbudowa Portu Lotniczego Radom - Sadków" w formule projektuj i buduj, numer referencyjny: 48/PN/ZP/TLLZP/20. Zakres prac obejmuje: 1.przygotowanie projektu wykonawczego zgodnego z PFU i projektem budowlanym; 2.wykonanie robót budowlanych niezbędnych do wykonania zamówienia; 3.uzyskanie decyzji o pozwolenie na użytkowanie. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 04 czerwca 2020 r., numer ogłoszenia 2020/S 107-260278. Odwołania zostały wniesione w postępowaniu o wartości zamówienia wyższej niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy. Zamawiający poinformował o podjęciu oraz zaniechaniu zarzucanych mu czynności przez odwołujących w dniu 14 sierpnia 2020 r., wraz z przekazaniem drogą internetową informacji o odrzuceniu oferty odwołujących oraz o unieważnieniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Odwołania wniesiono z zachowaniem dziesięciodniowego terminu, określonego w art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy. Czynności, zaniechania, zarzuty, żądania, interes prawny KIO 2069/20 Strabag Sp. z o.o. Zaskarżenie czynności polegającej na odrzuceniu oferty odwołującego na podstawie art. 89 ust 1 pkt 2 ustawy pzp/ustawy jako niezgodnej ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia (siwz) a w konsekwencji unieważnieniu przedmiotowego postępowania na podstawie art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy pzp w wyniku uznania, że cena najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę, która zamawiający zamierza przeznaczyć na wykonanie zamówienia. I.Zarzuty. Zaskarżonym czynnościom zamawiającego zarzucono naruszenie: 5.art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy pzp przez uznanie, że treść oferty odwołującego jest niezgodna ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, ponieważ zamawiający w Załączniku nr 4 do SIW Z - opisie przedmiotu zamówienia w pkt 6 i 7 oraz w pkt 2.3.1 Programu Funkcjonalno - Użytkowego żądał aby wykonawca wraz z ofertą dostarczył karty katalogowe urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych a odwołujący z ofertą nie dostarczył ww. kart, podczas gdy ww. karty stanowią dokumenty potwierdzające spełnienie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego tj. dokumenty o których mowa w art. 25 ust 1 pkt 2 ustawy pzp w zw. z §13 ust 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z 26 lipca 2016r. w sprawie rodzaju dokumentów jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego (Dz.U. 2016 poz. 1126 z późn. zm.) co do których w przypadku stwierdzenia ich braku zamawiający, zgodnie z art. 26 ust 3 ustawy pzp, zobowiązany jest do wezwania do ich uzupełnienia czego zamawiający zaniechał odrzucając ofertę odwołującego jako niezgodną z siwz. 6.art. 26 ust. 3 pzp przez zaniechanie wezwania odwołującego do uzupełnienia nie przedstawionych wraz z ofertą kart katalogowych urządzeń, kas automatycznych i terminali wjazdowych i wyjazdowych, których zamawiający żądał w Załączniku nr 4 do SIW Z - opisie przedmiotu zamówienia w pkt 6 i 7 oraz w pkt 2.3.1 Programu Funkcjonalno Użytkowego podczas gdy ww. karty to dokumenty o których mowa w art. 25 ust.1 pkt 2 ustawy pzp w zw. z §13 ust 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z 26 lipca 2016r. w sprawie rodzaju dokumentów jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego (Dz.U. 2016 poz. 1126 z późn. zm.) a także dokumenty niezbędne do przeprowadzenia postępowania a zgodnie z objętym zarzutem odwołania art. 26 ust 3 ustawy pzp jeżeli wykonawca nie złożył oświadczeń i dokumentów potwierdzających okoliczności o których mowa w art. 25 ust 1 lub innych dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia postępowania zamawiający zobowiązany jest wezwać do ich uzupełnienia, czego w przedmiotowym postępowaniu zamawiający nie uczynił. w konsekwencji naruszenie 7.art. 93 ust 1 pkt 4 pzp w zw. z art. 91a ustawy pzp przez uznanie, że cena najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę którą zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia podczas gdy w przedmiotowym postępowaniu zamawiający przewidział, że dokona wyboru najkorzystniejszej oferty z zastosowaniem aukcji elektronicznej, która zostanie przeprowadzona w przypadku gdy w postępowaniu zostaną złożone co najmniej dwie oferty nie podlegające unieważnieniu. W wyniku błędnego odrzucenia oferty odwołującego i odrzucenia pozostałych ofert w niniejszym postępowaniu, zamawiający nie przeprowadził aukcji elektronicznej i nie dokonał wyboru oferty najkorzystniejszej w sposób przewidziany w siwz, błędnie przyjmując że ofertą najkorzystniejszą jest nieodrzucona oferta złożona przez Budimex S.A. podczas gdy dopiero po przeprowadzeniu aukcji z udziałem odwołującego, który niezasadnie został odrzucony, zamawiający mógłby dokonać wyboru najkorzystniejszej oferty i ustalić, czy cena tak wybranej oferty najkorzystniejszej przekracza kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na wykonanie zamówienia a w konsekwencji dopiero wówczas podjąć decyzję o unieważnieniu postępowania. Dodatkowo za najkorzystniejszą ofertę zamawiający błędnie uznał ofertę ocenioną jako najkorzystniejszą, mimo że nie są to pojęcia tożsame. 8.art. 7 ust. 1 ustawy pzp zgodnie z którym zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości przez nie zastosowanie obowiązujących przepisów w ten sam sposób do wszystkich uczestników postępowania a w konsekwencji odrzucenie oferty odwołującego i unieważnienie postępowania mimo braku ku temu podstaw faktycznych i prawnych. II.W związku z powyższymi zarzutami wniesiono o: - uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności unieważnienia postępowania na podstawie ar t . 93 ust 1 pkt 4 ustawy pzp, nakazanie powtórnej oceny ofert, unieważnienia odrzucenia oferty odwołującego i dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej zgodnie z postanowieniami siwz i ustawy pzp. III.Interes w uzyskaniu zamówienia. Odwołujący posiada interes w rozumieniu art. 179 ust. 1 PZP we wniesieniu odwołania. W wyniku błędnej oceny ofert, oferta odwołującego została odrzucona jako niezgodna z SIW Z podczas gdy oferta ta jest zgodna z opisem przedmiotu zamówienia. Odwołujący niezasadnie został więc pozbawiony możliwości ubiegania się o zamówienie, jak też jego wykonania w przyszłości mimo, że jest wykonawcą posiadającym odpowiedni potencjał do wykonania zamówienia tak od strony podmiotowej jak i przedmiotowej. Cena oferty złożonej przez odwołującego z uwagi na przewidzianą procedurę aukcji elektronicznej nie jest ofertą ostateczną, dopiero jej ustalenie w wyniku aukcji może stanowić punkt odniesienia, że ze względu na budżet zamawiającego brak jest choćby potencjalnej możliwości realizacji zamówienia rzecz odwołującego. Błędna ocena ofert oraz niezasadne unieważnienie postępowania pozbawią wiec odwołującego możliwości ubiegania się o zamówienie, powodują szkodę w postaci ponoszenia kosztów udziału w postępowaniu w którym oferta została prawidłowo przygotowana i brak podstaw do unieważnienia postępowania oraz pozbawią możliwości uzyskania korzyści płynących z możliwości pozyskania tego zamówienia. Interes w uzyskaniu zamówienia to możliwość uzyskania zamówienia. W orzecznictwie co do zasady należy uznawać za ugruntowany pogląd o szerokim rozumieniu pojęcia interesu w uzyskaniu zamówienia. Przykładem tej linii orzeczniczej jest chociażby stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z 27.05.2010 r., CZP 25/10, LE X nr 602808, w którym wyrażono pogląd, iż: „Wykładni pojęcia interesu prawnego po nowelizacji przepisu art. 179 p.z.p. zmienionego ustawą z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy-Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 223, poz. 1778) należy dokonywać szeroko, tj. obejmując nie tylko sytuacje, gdy interes podmiotu wnoszącego środek ochrony w uzyskaniu zamówienia doznał lub może doznać uszczerbku”. Z kolei w wyroku z 11.07.2011 r., KIO 1389/11, LE X nr 602808, Krajowa Izba Odwoławcza przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych wskazała, że: „Niezbędnym do wykazania interesu w uzyskaniu danego zamówienia na etapie składania odwołania jest chociażby potencjalna możliwość uzyskania przez Odwołującego zamówienia. Interes o charakterze uniwersalnym sprowadza się w ogólności do reagowania i zaskarżania środkami ochrony prawnej każdej sytuacji i przez każdego, kto uznaje, że zamawiający prowadzi postępowanie z naruszeniem przepisów p.z.p.” Źródłem szerokiej interpretacji omawianej materialnoprawnej przesłanki odwołania jest art. 1 ust. 3 dyrektywy 89/665/EW G, który stanowi, że państwa członkowskie zapewniają dostępność procedur odwoławczych w ramach szczegółowych przepisów, które państwa członkowskie mogą ustanowić, przynajmniej dla każdego podmiotu, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia i który poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku domniemanego naruszenia. W duchu tego poglądu prawnego Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z 7.07.2016 r., KIO 1102/16, LEX nr 2143909, przyjęła, że: „Niezbędnym do wykazania interesu w uzyskaniu zamówienia na etapie składania odwołania j e s t chociażby potencjalna możliwość uzyskania przez odwołującego tego konkretnego zamówienia. Interes odwołującego musi być utożsamiany z doznanym przez wykonawcę uszczerbkiem w uzyskaniu zamówienia w danym postępowaniu o udzielenie zamówienia w wyniku naruszenia przepisów ustawy”. KIO 2069/20 MIRBUD S.A. Czynności, zaniechania, zarzuty, żądania, interes prawny Zgodnie z dyspozycją art. 180 ust. 3 ustawy Pzp, odwołujący wskazuje, że niniejsze odwołanie jest wnoszone na następujące czynności zamawiającego, podjęte oraz zaniechane w toku postępowania, a polegające na: 1.zaniechanie wezwania odwołującego do uzupełnienia oferty, 2.odrzucenie oferty odwołującego, bez uprzedniego wyczerpania obligatoryjnego w świetle ustawy Pzp trybu uzupełnień 3.zaniechania wyznaczenia terminu aukcji elektronicznej, po skutecznym uzupełnieniu oferty przez odwołującego 4.unieważnieniu postępowania z uwagi na przewyższenie przez cenę najniższej oferty kwoty, którą dysponuje zamawiający, bez uprzedniego wyczerpania obligatoryjnego w świetle specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: „S1WZ") przeprowadzenia aukcji elektronicznej, 5.zaniechanie wybrania oferty najkorzystniejszej, po przeprowadzonej aukcji elektronicznej. Przez opisane wyżej czynności i zaniechania zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów prawa wskazanych bezpośrednio poniżej oraz w uzasadnieniu odwołania: 1.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, przez błędne przyjęcie, że zamawiający nie jest zobowiązany do dochowywania należytej staranności podczas czynności badania i oceny ofert, a co za tym idzie - że jest uprawniony do nie wzywania odwołującego do uzupełnienia kart katalogowych, choć stanowią one dokument uzupełniany, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp; 2.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, poprzez błędne przyjęcie, że zamawiający nie jest zobowiązany do dochowywania należytej staranności podczas czynności badania i oceny ofert, a co za tym idzie - że jest uprawniony do przedwczesnego odrzucenia oferty odwołującego, pomimo że przedmiot oferty odwołującego jest zgodny z SIW Z, a jedynie w ofercie brakuje kart katalogowych, co odwołujący jest w stanie szybko i skutecznie uzupełnić, na stosowne wezwanie zamawiającego; 3.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku z art. 91b ust 1 ustawy Pzp, przez błędne przyjęcie że zamawiający nie jest zobowiązany do dochowywania należytej staranności podczas czynności badania i oceny ofert, a co za tym idzie - że jest uprawniony do przedwczesnego unieważnienia postępowania z uwagi na fakt, że jedyna oferta którą nie odrzucił, przewyższa jego budżet, gdy tymczasem, po skutecznym konwalidowaniu oferty odwołującego, zamawiający zobowiązany byłby do przeprowadzenia aukcji elektronicznej, w czasie której cena ofert drastycznie spada, co z pewnością przełożyłoby się na zaoferowanie przez wykonawców biorących udział w aukcji, ceny ofertowej odpowiadającej budżetowi zamawiającego; 4.art. 7 ust. 1 ustawy Pzp w związku z art 90 ust. 1 ustawy Pzp w związku art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy Pzp w związku, przez błędne przyjęcie, że zamawiający nie jest zobowiązany do dochowywania należytej staranności podczas czynności badania i oceny ofert, a co za tym idzie - że jest uprawniony do przedwczesnego unieważnienia postępowania, choć po przeprowadzonej aukcji elektronicznej powinien dokonać wyboru oferty najkorzystniejszej, zgodnie z ustanowionymi przez siebie kryteriami oceny ofert. VIII. W związku z opisanymi naruszeniami, oraz zgodnie z dyspozycją art. 180 ust. 3 ustawy Pzp, odwołujący wnosi o uwzględnienie odwołania w całości oraz o nakazanie zamawiającemu: 1.unieważnienie czynności unieważnienia postępowania, 2.unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego, 3.ponowienia czynności badania i oceny ofert, z uwzględnieniem wezwania odwołującego do uzupełnienia kart katalogowych, 4.zaproszenia odwołującego do przystąpienia do aukcji elektronicznej, po skutecznym konwalidowaniu przez odwołującego własnej oferty, 5.dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej, po przeprowadzonej aukcji elektronicznej. Odwołujący posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego powołanych w odwołaniu przepisów ustawy Pzp. Odwołujący jest zainteresowany udzieleniem mu przedmiotowego zamówienia i dlatego złożył ofertę w postępowaniu. Gdyby zamawiający działał zgodnie z przepisami ustawy Pzp, należycie zbadałby i ocenił ofertę odwołującego. W konsekwencji, zamawiający nie odrzuciłby oferty odwołującego i nie unieważniłby postępowania, gdyż przeprowadzona aukcja elektroniczna doprowadziłaby do zmniejszenia się cen ofertowych, wskazanych w ofertach. Przez wskazane powyżej czynności zamawiający pozbawił odwołującego możliwości uzyskania niniejszego zamówienia i realizacji zamówienia na najkorzystniejszych dla zamawiającego warunkach. W rezultacie odwołujący nie może uzyskać przedmiotowego zamówienia i osiągnąć zysku, który odwołujący planował osiągnąć w wyniku realizacji przedmiotowego zamówienia (lucrum cessans). Powyższe stanowi wystarczającą przesłankę do skorzystania przez odwołującego ze środków ochrony prawnej przewidzianych w art. 179 ust. 1 ustawy. Odwołujący podkreśla ponadto, że naruszenie wskazanych powyżej przepisów ustawy niewątpliwie może mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a zatem biorąc pod uwagę art. 192 ust. 2 ustawy Krajowa Izba Odwoławcza winna uwzględnić niniejsze odwołanie. Powyżej przedstawiono czynności, zaniechania czynności oraz na ich podstawie podniesione zarzuty oraz żądania obydwu odwołujących. W związki z ich tożsamością, Izba ocenia je łącznie. Izba Rozstrzygając zawisły spór uwzględniła dokumentację postępowania prowadzoną przez zamawiającego, jak również argumentację formalną i prawną odwołujących popierającą wniesione odwołania i przedstawioną powyżej w uzasadnieniu, jak również oświadczenia i wyjaśnienia złożone do protokołu. Izba również uwzględniła stanowisko zamawiającego przedstawione do protokołu posiedzenia i rozprawy, który wniósł o oddalenie odwołania, a które przywołano powyżej. Izba zważyła Odnosząc się jednocześnie do obydwu odwołań z uwagi na to, że przedmiotem ich są te same czynności zamawiającego (odrzucenie ofert na podstawie art.89 ust.1 pkt 2 w związku z art.87 ustawy) jak i zaniechania zamawiającego (nie wezwanie do złożenia dokumentów w trybie art.26 ust.3 ustawy) oraz wywiedzione z tych okoliczności żądania uwzględnienia odwołania i unieważnienia czynności unieważnienia postępowania (na podstawie art.93 ust.1 pkt 4 w zw. z art.91 a i b ustawy) oraz unieważnienia odrzucenia ofert (na podstawie art.89 ust.1 pkt 2 ustawy), Izba stwierdza jak poniżej. Po pierwsze słuszne są zarzuty odwołujących co do oceny przez zamawiającego braku dokumentów w postaci kart katalogowych, jako dokumentów stanowiących o treści oferty, której co do zasady nie zmienia się po jej złożeniu i otwarciu. Zamawiający oceniając złożone oferty uznał, że brak kart katalogowych urządzeń, jako załączników do oferty, powoduje nieważność złożonych ofert na podstawie art.89 ust.1 pkt 2 ustawy. Izba oceniając postępowanie zamawiającego, zaskarżone przez odwołujących, uznaje decyzje zamawiającego za nieuprawnione w przedmiotowej sprawie, przedstawiając stanowisko jak poniżej. Klasyfikacja dokumentów jakimi są karty katalogowe urządzeń oceniana jest pod kątem czy dokumenty te stanowią treść oferty (ze skutkami art.89 ust.1 pkt 2 ustawy), czy też stanowią potwierdzenie spełnienia przez oferowane dostawy, usługi, roboty budowlane wymagań zamawiającego (art.25 ust.1 pkt 2 ustawy). W zależności od klasyfikacji kart katalogowych jako wymaganych w siwz dokumentów, ich nie dołączenie do oferty, jak już wyżej Izba nadmieniła, będzie skutkowało odrzuceniem oferty albo wezwaniem do uzupełnienia dokumentów to jest kart katalogowych, w trybie art.26 ust.3 ustawy. Oferta to oświadczenie woli stanowiące zobowiązanie, które oferent składa w stosunku do zamawiającego, na wypadek wyboru jego oferty jako najkorzystniejszej. Co do zasady jest to oświadczenie prawo kształtujące, na którego treść ma wpływ składający oferent, w ramach wymagań zamawiającego określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. W tym kontekście należy odpowiedzieć na pytanie czym jest karta katalogowa, której dołączenie do oferty wymagają postanowienia siwz (pkt 6 i 7 zał. nr 4 do siwz Opis przedmiotu zamówienia oraz pkt 2.3.1. Programu Funkcjonalno-Użytkowego). Trafnie funkcje i znaczenie kart katalogowych opisał w argumentacji prezentowanego powyżej odwołania MIRBUD S.A., który to opis w tym momencie Izba przywołuje, podzielając wywody tego odwołującego. Reasumując karta katalogowa wystawiana przez producenta (sprzedawcę), ma charakter informacyjno-reklamowy, ułatwiający decyzje potencjalnego nabywcy do nabycia poszukiwanego urządzenia. W tym celu zawiera szereg informacji, a zawężając problematykę do przedmiotu sprawy, o charakterze technicznym, konstrukcyjnym, technologicznym, czy też funkcjonalnym. Nie znaczy to, że zawiera wszystkie elementy, których oczekuje zamawiający, który opisuje wymagania w siwz, czyli nie zawiera pełnej gamy cech oferowanego urządzenia co do jego parametrów technicznych, funkcjonalnych itp. Wynika to przede wszystkim z faktu, że jest to oświadczenie producenta urządzenia do ogółu potencjalnych odbiorców, a nie oświadczenie oferenta składającego zobowiązanie wobec zamawiającego, z uwzględnieniem określonych przez niego wymagań. Dlatego też chociażby z tego powodu nie można karty katalogowej co do zasady oceniać w kontekście jej zgodności z siwz. Niemniej wymóg karty katalogowej jako załącznika do oferty jest zjawiskiem powszechnym w postępowaniach zamówieniowych. O tym jak oceniać składane z ofertą karty katalogowe rozstrzyga przede wszystkim art.25 ust.1 pkt 2 ustawy, który klasyfikuje karty katalogowe jako potwierdzenie, że oferowany produkt/urządzenie spełnia wymagania siwz. Generalizując ocena tego rodzaju dokumentów jako potwierdzających wymagania siwz jest zależna od postanowień siwz, ale zawsze powinna być dokonywana na tle art.25 ust.1 pkt 2 ustawy, który zalicza je do dokumentów podlegających uzupełnieniu, poprawieniu, czy też wyjaśnieniu, na mocy art.26 ust.3 ustawy. Te cechy odbierają kartom katalogowym charakter treści oferty, która co do zasady nie ma prawa być zmieniana, uzupełniana, a wyjątkowo jeżeli jest poprawiana czy też wyjaśniana to w ramach dyspozycji art.87 ustawy. Każdy zamawiający, jeżeli chce nadać karcie katalogowej charakter treści oferty to powinien doprowadzić do przekształcenia jej, co najczęściej czyni, w formularz/wykaz ofertowy. Dopiero taki formularz/wykaz stanowi oświadczenie oferenta, o gwarantowanych cechach technicznych, technologicznych, funkcjonalnych, wyczerpujących wymagania siwz, który dla jego ważności oprócz najczęściej wypełnienia, zawsze wymaga złożenia podpisu oferenta. Często zamawiający dla potwierdzenia realności oświadczenia oferenta, złożonego w formie formularza/wykazu, dodatkowo wymaga załączenia karty katalogowej, co nadal nie oznacza, że karta katalogowa staje się treścią oferty. Przedmiotowa rozpoznawana sprawa odwołań nie odpowiada powyżej opisanej sytuacji, ponieważ zamawiający wymagał tylko kart katalogowych, bez oświadczenia oferenta w formie formularza/wykazu parametrów technicznych i innych urządzeń. Czyli zamawiający nie oczekiwał w niniejszej sprawie dokumentu (formularza/wykazu) pod którym podpisuje się oferent. W ocenie Izby nawet, jeżeli na karcie katalogowej podpisze się oferent to nie oznacza, że złożył oświadczenie woli co do treści dokumentu, a co najwyżej oświadczenie wiedzy. W związku z tym oferent nie powinien być pociągany do odpowiedzialności w reżimie art.89 ust.1 pkt 2 ustawy, jeżeli podpisana przez niego karta katalogowa w związku z jej treścią nie potwierdza zgodności wymagań z siwz. W rozważanej sytuacji wymogu kart katalogowych przy ofercie, odwołujący w ogóle ich nie załączyli do oferty i z tego powodu zamawiający odrzucił oferty odwołujących. Niemniej ocena prawna charakteru kart katalogowych ma znaczenie przy ocenie skutków nie załączenia kart katalogowych urządzeń do oferty. Natomiast przedmiotowym zagadnieniem do rozstrzygnięcia przez Izbę jest to czy brak karty katalogowej, pomimo obowiązku jej załączenia wynikającego z postanowień siwz, dyskwalifikuje ofertę jako tę, której treść jest sprzeczna z treścią siwz. Na uwadze trzeba mieć również, że w siwz zamawiający nie odniósł się do skutków braku kart katalogowych w kontekście czy to sprzeczności z treścią siwz, w rozumieniu art.89 ust.1 pkt 2 ustawy, czy to w kontekście potwierdzenia spełnienia wymagań siwz, w rozumieniu art.26 ust.3 ustawy. Podsumowując powyższe wywody Izba stwierdza, że karta katalogowa urządzenia to nie oświadczenie woli oferenta, a jedynie dokument producenta/handlowca reklamującego towar do nabycia przez potencjalnego kupującego/zamawiającego. Izba podsumowując powyższe rozważania stwierdza, że karty katalogowe nie stanowią o treści oferty i podlegają uzupełnieniu, poprawieniu, czy też wyjaśnieniu w trybie art.26 ust.3 czy też art.26 ust.4 ustawy. Izba rozstrzygnięcie w spornej kwestii rozważała również, uwzględniając formułę przedmiotu zamówienia oraz jego realizacji. Jak już wyżej Izba cytowała przedmiotem zamówienia jest budowa/przebudowa dróg do lotniska i budowa parkingów wyposażonych w elektroniczne urządzenia (kasy biletowe automatyczne, terminale do wjazdu i wyjazdu na parking lotniskowy oraz inne urządzenia wymienione w opz i PFU). Przy czym przedmiotem zamówienia nie jest tylko budowa/przebudowa dróg i parkingu przy lotnisku ale najpierw wykonanie dokumentacji technicznej - projekt wykonawczy a także dokumentacja powykonawcza wraz z oddaniem obiektu do użytku. Dla rozstrzygnięcia zawisłego przed Izbą sporu, należy skupić uwagę na pierwszym elemencie to jest wykonania dokumentacji technicznej w postaci projektu wykonawczego. Zamawiający w ramach siwz sporządził program funkcjonalno-użytkowy i projekt budowlany. Tak więc wykonawca przed przystąpieniem do robót budowlanych ma wykonać dokumentację techniczną w postaci projektu wykonawczego, który jest elementem przedmiotu zamówienia. Z natury rzeczy jak i w tym przypadku wynika, że pfu i opz zawierają szereg opisów technicznych co do urządzeń, które praktycznie w tym postępowaniu przekładają się na zobowiązanie oferentów do złożenia kart katalogowych urządzeń już na etapie składania oferty. W związku z tym zamawiający ma prawo sprawdzać na etapie oceny ofert czy w kartach katalogowych znajdują się oczekiwane parametry techniczne z pfu i opisu przedmiotu zamówienia. Niemniej jest to trudne zadanie dla oferentów, ponieważ jak wyżej Izba odniosła się do zagadnienia kart katalogowych, mają one cechy reklamy skierowanej do szerokiego kręgu odbiorców a nie do zamawiającego i mogą nie zawierać informacji o wszystkich parametrach wymienionych w pfu i opisie przedmiotu zamówienia. W praktyce zamówieniowej dochodzi do rozwiązań polegających na tym, że producenci a najczęściej ich przedstawiciele handlowi potwierdzają parametry nie ujęte w dokumentach reklamowych jakimi są również karty katalogowe. I tutaj powstaje zagadnienie czy takie oświadczenie podmiotu trzeciego staje się treścią oferty, czy to na etapie jej składania czy na etapie oceny ofert w ramach art.87 ustawy, ale nie jest to przedmiotem sporu. Izba dochodząc do sedna rozważań w tym miejscu, powołując się na powszechnie dostępną wiedzę zawodową wskazuje, że dopiero na etapie projektu wykonawczego projektant dokonuje doboru konkretnych urządzeń wskazując producenta i inne oznaczenia identyfikujące urządzenie przewidziane w projekcie wykonawczym. Niemniej zamawiający, uznał za sensowne sprawdzenie oferenta już na etapie składania ofert jakie urządzenia zamierza zaprojektować u zamawiającego. W tej sytuacji w ocenie Izby nie wyklucza się, że oferent może na etapie składania ofert na dane urządzenie złożyć nawet kilka kart katalogowych nawet różnych producentów na jedno urządzenie, jeżeli posiadają parametry opisane w opz i pfu. I obowiązek ten po stronie oferenta jest nie do podważenia. Izba na tle powyższych rozważań stwierdza, że gdyby nie było formuły projektuj i buduj tylko formuła buduj to po stronie zamawiającego leżało by nie tylko pfu, projekt budowlany ale także projekt wykonawczy i dopiero wtedy można byłoby rozważać czy brak bądź doręczenie niewłaściwej do oferty karty katalogowej świadczyć może o sprzeczności treści oferty z treścią siwz. Bowiem jest to sytuacja w której zamawiający precyzyjnie określił przedmiot zamówienia aż do rodzaju urządzeń w zakresie wszystkich wymaganych parametrów technicznych, technologicznych czy funkcjonalnych, które stanowią wymagania zamawiającego, nie podlegające bez jego zgody na etapie realizacji jakimkolwiek zmianom Natomiast powyższy wywód Izby, pełnomocnicy odwołujących skwitowali krótko i dosadnie w odwołaniach powołując się na opis przedmiotu zamówienia, gdzie znajduje się postanowienie o treści „dobór urządzeń nastąpi na etapie projektowania”. Niemniej dla przekonania zamawiającego co do zasadności rozstrzygnięcia Izby w zakresie obowiązku stosowania w niniejszej sprawie art.26 ust.3, a nie art.89 ust.1 pkt 2 ustawy, w związku z brakiem kart katalogowych, czy też błędnych co do treści kart katalogowych, Izba posłużyła się niniejszym wywodem. Na marginesie sprawy należy wskazać, na co powoływali się pełnomocnicy odwołujących na rozprawie, że umieszczenie w opz czy w pfu a nie w siwz w części, w której co do zasady wymienia się dokumenty jakie należy załączyć do oferty, jest utrudnieniem dla przygotowujących oferty. Natomiast Izba zwraca uwagę, że taka niekonsekwencja struktury dokumentacyjnej przetargu, w przypadku gdyby nie doręczenie wymaganego dokumentu skutkowało odrzuceniem oferty, to zamawiający pozbyłby się np. bardzo korzystnej oferty. Izba dokonując podsumowania w przedmiocie sporu co do kart katalogowych, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w sprawie stwierdza, że karty katalogowe to dokumenty podlegające reżimowi art.26 ust.3 ustawy a nie art.89 ust.1 pkt 2 ustawy, ponieważ są elementem oferty nie posiadającym charakteru oświadczenia woli oraz elementem oferty, który nie ma charakteru wiążącego po złożeniu oferty, w związku z doborem urządzeń na etapie wykonania projektu wykonawczego, który w tym zamówieniu stanowi wyodrębnioną część zamówienia. Izba przechodząc do drugiego zagadnienia spornego to jest kwestii unieważnienia postępowania na podstawie art.93 ust.1 pkt 4 ustawy wzięła pod uwagę decydujący aspekt w sprawie jakim jest przewidziana w siwz aukcja elektroniczna, która powinna odbyć się z poszanowaniem praw wynikających z art.91 a i b ustawy. Z przywołanych przepisów wynika, po pierwsze, że zamawiający po dokonaniu oceny ofert w celu wyboru najkorzystniejszej oferty w warunkach określonych w siwz przeprowadza aukcję elektroniczną oraz jeżeli złożono co najmniej 2 oferty nie podlegające odrzuceniu. Po drugie zamawiający zaprasza do udziału w aukcji elektronicznej jednocześnie wszystkich wykonawców, którzy złożyli oferty niepodlegające odrzuceniu. Z ustaleń Izby, jak i podniesionej okoliczności w odwołaniach, a co przyznał na rozprawie zamawiający wynika, że zamawiający nie przeprowadził aukcji elektronicznej i decyzję o unieważnieniu postępowania podjął, na podstawie cen podanych w ofertach odwołujących, w szczególności w pozostałej jedynej nie odrzuconej ofercie Budimex Sp. z o.o., której cena ofertowa przekracza budżet jaki zamawiający przeznaczył na realizację zamówienia. W ocenie zamawiającego w sytuacji pozostania jednej nie odrzuconej oferty, nie ma on obowiązku przeprowadzenia aukcji elektronicznej i na podstawie przedstawionej w ofercie Budimex ceny ma prawo unieważnić postępowanie. Tak więc decyzję unieważnienia postępowania zamawiający uzasadniał okolicznością, że aukcja elektroniczna nie może być przeprowadzona wobec faktu, że odrzucono, trzy z czterech złożonych ofert i pozostała jedna oferta (Budimex Sp. z o.o.), która uniemożliwia przeprowadzenie aukcji (art. 91a ustawy - jeden z warunków do aukcji - złożono co najmniej 2 niepodlegające odrzuceniu oferty). W kontekście pozytywnego powyżej rozważenia przez Izbę, zarzutu nie wyczerpania procedury art.26 ust.3 ustawy wobec odwołujących w związku z nie załączeniem kart katalogowych do ofert, podstawa braku dwóch ofert nie odrzuconych do zwolnienia zamawiającego z obowiązku przeprowadzenia aukcji elektronicznej odpada. W tym stanie rzeczy argumentacja zamawiającego, że może posłużyć się do unieważnienia postępowania ceną ofertową, a nie ceną z przeprowadzonej aukcji elektronicznej, odpada. Tak więc w sytuacji dwóch ofert nie odrzuconych zamawiający ma obowiązek przeprowadzić aukcję elektroniczną i dopiero na podstawie ceny uzyskanej w toku aukcji, jeżeli najkorzystniejsza cena przekracza kwotę jaka zamawiający zamierza przeznaczyć na zamówienie, może zamawiający unieważnić postepowanie, jeżeli nie może zwiększyć kwoty do ceny najkorzystniejszej oferty. Izba odnosząc się do argumentacji zamawiającego, reprezentowanej na rozprawie, że nie ma obowiązku wzywania do uzupełnienia brakujących kart katalogowych, ponieważ in fine art.26 ust.3 ustawy przewiduje się między innymi sformułowanie o zwolnieniu z obowiązku wzywania, jeżeli „konieczne byłoby unieważnienie postępowania”. Izba w tym miejscu odwołuje się do trybu w przedmiotowym postępowaniu z zastosowaniem art.24 aa ustawy to jest najpierw należy dokonać oceny ofert a następnie zbadać czy wykonawca, którego oferta została oceniona jako najkorzystniejsza spełnia warunki przewidziane w art.25 ust.1 ustawy, a w przypadku odwołujących dołączy brakujące karty katalogowe (art.25 ust.1 pkt 2 ustawy). Przyjęty tryb obliguje zamawiającego do oceny ofert w tym wyboru oferty najkorzystniejszej cenowo w trybie aukcji elektronicznej, przed wezwaniem w trybie art.26 ust.1 ustawy do złożenia aktualnych na dzień ich składania oświadczeń, dokumentów wymienionych w przepisie art.25 ust.1 a w przypadku odwołujących też dokumentów, o których mowa w art.25 ust.1 pkt 2 ustawy to jest kart katalogowych. Tak więc, jeżeli oferta najkorzystniejsza w wyniku przeprowadzonej aukcji elektronicznej zmieści się w kwocie jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia, to zamawiający na podstawie art.24aa i w związku z 26 ust.1 ustawy z poszanowaniem art.25 ust.1 ustawy, wzywa do uzupełnienia w przedmiotowym przypadku kart katalogowych. Jeżeli żadna z ofert nie podlegających odrzuceniu nie mieści się po aukcji elektronicznej w kwocie jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na zamówienie to wówczas dopiero zamawiający może rozważać unieważnienie postępowania, ale uwzględniając całość przesłanek z art.93 ust.1 pkt 4 ustawy. Izba tylko na marginesie sprawy zaznacza, że w art.26 ust.3 „in fine” ustawy stwierdza się, „konieczne byłoby unieważnienie postępowania” co nie przenosi się wprost na dyspozycję art. 93 ust.1 ustawy „zamawiający unieważnia postępowanie”. W związku z tym, że w toku niniejszego postępowania przed Izbą nie stwierdza się spełnienia przesłanki „unieważnienia postępowania”, rozważania na temat skutków różnicy w przywołanych powyżej zwrotów w art.26 ust.3 i art.93 ust.1 ustawy nie podlegają ocenie Izby. Na marginesie w związku z podniesionym przez zamawiającego na rozprawie argumentem co do skutków zwrotu „in fine” celowym jest rozważenie przez zamawiającego czy zwrot „konieczne byłoby unieważnienie postępowania” obejmuje wszystkie przypadki wymienione w art.93 ust.1 od pkt 1 do pkt 7 ustawy, które mówią „zamawiający unieważnia”. Izba również nie odnosi się do podnoszonych okoliczności przez odwołującego Strabag sp. z o.o. co do braku kompletu kart katalogowych jak i nie spełnienia parametrów urządzeń opisanych w opz i pfu w ofercie Budimex-u, ponieważ taki zarzut adresowany do Budimex nie został podniesiony w zarzutach. Izba powyższe uwagi odwołującego jedynie uwzględnia z racji oświadczenia na rozprawie zamawiającego, że dokładnie nie badano oferty Budimex co do okoliczności czy karty katalogowe są złożone kompletnie to jest do wszystkich urządzeń wymienionych w opz jak i czy parametry techniczne urządzeń wymienionych w tych kartach są zgodne z wymaganiami opisanymi w pfu i opz. W związku z takim przyznaniem na rozprawie zamawiającego, Izba stwierdza nierówne traktowanie wykonawców w związku z podniesionymi zarzutami odwołań co do naruszenia art.7 ust.1 ustawy, który przewiduje zasadę równego traktowania wykonawców, bez względu na legalność czynności zamawiającego wobec odwołujących. W tym stanie rzeczy Izba stwierdza naruszenie wskazanych w odwołaniach przepisów ustawy, które mają wpływ na wynik postępowania to jest bezpodstawne odrzucenie ofert odwołujących oraz bezpodstawne unieważnienie postępowania, bez oceny ofert i bez przeprowadzenia aukcji elektronicznej, co skutkuje uwzględnieniem odwołania na podstawie art.192 ust.2 ustawy. W tym stanie rzeczy Izba orzekła jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp stosownie do wyniku sprawy oraz zgodnie z § 3 pkt 1 i 2 oraz § 5 ust.2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (j.t. Dz. U. 2018r. poz.972) zaliczając uiszczone wpisy przez odwołujących w kwocie 20.000,00 zł. za każde odwołanie w koszty postępowania odwoławczego i zasądzając od zamawiającego na rzecz każdego z odwołujących kwotę po 23.600 zł 00 gr jako koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocników odwołujących, którzy do akt protokołu złożyli faktury vat, każdy z pełnomocników. Przewodniczący: …- Odwołujący: IW NiSE Sp. z o.o.Zamawiający: Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 0 0-906 Warszawa…Sygn. akt: KIO 188/19 WYROK z dnia 21 lutego 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Jan Kuzawiński Marek Koleśnikow Daniel Konicz Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 4 lutego 2019 r. przez wykonawcę IW NiSE Sp. z o.o., ul. Grzybowska 87, 00-844 Warszawa w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 0 0-906 Warszawa przy udziale: - wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia – konsorcjum Multiconsult Polska Sp. z o. o., BBC Best Building Consultants Sp. z o. o. Sp. k., ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa, - wykonawcy TPF Sp. z o.o., ul. Annopol 22, 03-236 Warszawa, zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego - IWNiSE Sp. z o.o., ul. Grzybowska 87, 00-844 Warszawai zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez IWNiSE Sp. z o.o., ul. Grzybowska 87, 00-844 Warszawa, tytułem wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz.U. 2018 poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:…..………………………. …..………………………. ………………………. ….. Sygn. akt KIO 188/19 Uzasadnie nie Zamawiający - Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” ul. Żwirki i Wigury 1, 00-906 Warszawa, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2018 poz. 1986 ze zm.), postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn.: „Wybór Inwestora Zastępczego dla realizacji rozbudowy bryty głównej Terminala i Pirsu Południowego, zgodnie z kompleksową analizą przepustowości LCH wraz z planem rozwoju”. Wartość zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 21.08.2018 r., pod nrem 2018/S 159-365760. W dniu 23.01.2019 r. Zamawiający poinformował wykonawcę IWNiSE Sp. z o.o., ul. Grzybowska 87, 00-844 Warszawa (dalej również jako Odwołujący) o odrzuceniu jego oferty. Od tej czynności, w dniu 4.02.2019 r. Odwołujący wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp przez bezpodstawne, bezzasadne i niezgodne z ustawą Pzp odrzucenie oferty Odwołującego z uwagi na uznanie, że nie udzielono wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny oferty, w sytuacji gdy IW NiSE złożyło w terminie wyznaczonym przez Zamawiającego wyczerpujące, obszerne wyjaśnienia za pośrednictwem Platformy dostępnej pod adresem internetowym https://portal.smartpzp.pl/ppl; 2)art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp przez wskazanie niepełnej podstawy prawnej odrzucenia oferty Odwołującego oraz art. 90 ust. 3 ustawy Pzp przez nieprawidłowe stosowanie ww. przepisu ustawy ewentualnie: 3) art. 91a ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy Pzp przez nieprawidłowe przeprowadzenie aukcji elektronicznej w sposób sprzeczny z postanowieniami SIW Z określonymi w Rozdziale XVI, a w szczególności z pkt 7 i zaniechanie, wbrew obowiązkowi wynikającemu z tego postanowienia zweryfikowania spełniania przez poszczególnych wykonawców kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu”, co mogło skutkować przyznaniem poszczególnym ofertom punktacji na podstawie niezweryfikowanych informacji i miało wpływ na pozycję rankingową wykonawców oraz przebieg aukcji elektronicznej; 4) art. 26 ust. 2f i art. 7 ustawy Pzp przez niezastosowanie tego przepisu i zaniechanie wezwania wykonawców przed zaproszeniem do udziału w aukcji elektronicznej do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu zgodnie z Rozdziałem XVI pkt 7 SIWZ; 5) art. 91b ust. 1 w zw. z art. 91a ust. 1 i 3 w zw. z art. 7 ustawy Pzp przez niezasadne przekazanie zaproszeń do udziału w aukcji elektronicznej, w sytuacji niespełnienia wymagań określonych w Rozdziale XVI pkt 7 SIW Z, co skutkowało nieprawidłowym przeprowadzeniem aukcji elektronicznej i miało wpływ na jej przebieg, w efekcie czego doszło do niezasadnego wezwania Odwołującego na podstawie art. 90 ust. 1 lub 1a ustawy Pzp do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny oferty i odrzucenia oferty Odwołującego lub ewentualnie: 6) art. 90 ust. 1a w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, przez zaniechanie wezwania wykonawcy konsorcjum IDOM do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny oferty, mimo że w postępowaniu zaistniały okoliczności obligujące Zamawiającego do dokonania takiego wezwania; 7)art. 7 ust. 1 ustawy Pzp przez naruszenie zasady nakazującej prowadzenie postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i przejrzystości oraz innych przepisów prawa wskazanych w treści uzasadnienia odwołania. W oparciu o powyższe zarzuty, Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu: 1) unieważnienia czynności polegającej na odrzuceniu oferty Odwołującego z postępowania; 2) unieważniania czynności wezwania Odwołującego z 8.01.2019 r. do udzielenia wyjaśnień dotyczących ceny ewentualnie: 3) unieważnienia czynności przeprowadzonej aukcji elektronicznej w dniu 18.12.2018 r.; 4) unieważnienia zaproszenia wykonawców do udziału w aukcji elektronicznej; 5) wezwania do złożenia dokumentów zgodnie z Rozdziałem XVI pkt 7 SIWZ; 6) wezwania Konsorcjum IDOM do złożenia wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny oferty; 7) dokonania powtórnej czynności zaproszenia wykonawców do udziału w aukcji elektronicznej; 8) ponownego przeprowadzenia aukcji elektronicznej zgodnie z przepisami ustawy Pzp i postanowieniami SIWZ; 9) powtórzenia czynności oceny ofert względnie: 10) unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp w razie uznania przez Krajową Izbę Odwoławczą, że zaistniałe w postępowaniu nieprawidłowości będące skutkiem działań i zaniechań Zamawiającego stanowią niemożliwą do usunięcia wadę uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. Uzasadnienie faktyczne i prawne odwołania. Odwołujący informuje, że Szacunkowa wartość zamówienia została określona na kwotę 27 8000 000 zł netto, co daje kwotę 34 194 000 zł brutto. Oferty w postępowaniu złożyło 6 wykonawców, w tym Odwołujący z ceną 17 103 150,00 zł brutto. Wskazuje, że Rozdział XI SIW Z (Informacje o sposobie porozumiewania się Zamawiającego z Wykonawcami oraz przekazywania oświadczeń i dokumentów) stanowił: „1. Komunikacja między Zamawiającym a Wykonawcami odbywa się zgodnie z wyborem Zamawiającego za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. — Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r., poz. 1830), osobiście, za pośrednictwem posłańca lub przy użyciu środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2013 r. ze zm.). 2. W świetle przepisów Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27.06.2017 r. sprawie użycia środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz w udostępnianie i przechowywanie dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1320) wybór odpowiedniego środka komunikacji elektronicznej należy do Zamawiającego. 3. Środkiem komunikacji elektronicznej, za pośrednictwem którego Wykonawca będzie mógł złożyć ofertę i Jednolity Europejski Dokument Zamówienia (dalej JEDZ/ESPD), będzie Platforma pod adresem: https://portal.smartpzp.pl/ppl. Zamawiający nie dopuszcza innej formy (z bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu) złożenia JEDZ niż przez Platformę. Zamawiający nie dopuszcza złożenia JEDZ za pośrednictwem poczty elektronicznej. 4. Wszelkie zawiadomienia, oświadczenia, wnioski oraz informacje Zamawiający oraz Wykonawcy mogą przekazać pisemnie, lub drogą elektroniczną za pośrednictwem Platformy. Zamawiający dopuszcza możliwość przekazywania sobie przez Strony postępowania oświadczeń, wniosków, zawiadomień oraz informacji: - pisemnie na adres: PRZEDSIĘBIORSTW O PAŃSTW OW E „PORTY LOTNICZE” Zespół Zamówień Publicznych, pok. nr 826 ul. Komitetu Obrony Robotników 49, 02-146 Warszawa, - drogą elektroniczną za pośrednictwem Platformy Portal SmartPZP pod adresem: https://portal.smartpzp.pl/ppl. Oświadczenia, wnioski, zawiadomienia oraz informacje przekazane za pomocą drogi elektronicznej uważa się za złożone w terminie, jeżeli ich treść dotarła do adresata przed upływem wyznaczonego terminu. Odwołujący podważa zasadność i poprawność podjętych przez Zamawiającego rozstrzygnięć, wskazując jak poniżej. Ad zarzut nr 1 - naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp przez bezpodstawne, bezzasadne i niezgodne z ustawą Pzp odrzucenie oferty Odwołującego. Odwołujący wskazuje, że wbrew treści zawiadomienia o odrzuceniu jego oferty, udzielił on w terminie wyjaśnień na wezwanie z dnia 22.10.2018 r. i 8.01.2019 r., dotyczących rażąco niskiej ceny oferty. Wskazuje, że termin udzielenia odpowiedzi na drugie z ww. wezwań, po wydłużeniu przez Zamawiającego, wyznaczony został na dzień 16.01.2019 r., godz. 10:00. Odwołujący podnosi, że odpowiedź na rzeczone wezwanie przekazał w dniu 15.01.2019 r. o godzinie 20:05, za pośrednictwem Platformy. W dniu 17.01.2019 r. pracownik Zamawiającego telefonicznie poinformował Odwołującego, że nie otrzymał wyjaśnień Odwołującego dotyczących ceny oferty i że „otrzymał plik z 15.01.2019 r. z godz. 20:05, ale pusty”. Odwołujący od razu po zakończeniu rozmowy telefonicznej ponownie przesłał Zamawiającemu swoją odpowiedź „Wyjaśnienie PPL dotyczące ceny oferty w wyniku aukcji e lektronicznej 15012019” wraz z plikiem podpisu, za pośrednictwem poczty elektronicznej (email z dnia 17.01.2019 r. godz. 12:35 z załącznikami). Pracownik Zamawiającego wskazał, że z „Pisma w pdf pn. „Wyjaśnienie ceny oferty w wyniku aukcji elektronicznej” wynika, że zostało ono przygotowane 15.01.2019 r. 0 20:05, to jednak w takiej formie Zamawiający nie dostał go w wyznaczonym terminie”. Odwołujący wskazuje, że chcąc dochować należytej staranności i pragnąc wyjaśnić zaistniałą sytuację, przekazał Zamawiającemu w wiadomości mailowej wyjaśnienia i zrzuty ekranu potwierdzające prawidłowe złożenie wyjaśnień na Platformie. Wskazuje, że w rozmowie telefonicznej z Zamawiającym z dnia 17.01.2019 r. informował, że dołożył wszelkiej staranności zarówno w zakresie przygotowania obszernego wyjaśnienia (14 stron), jak i przesłania pisma z odpowiednim wyprzedzeniem (tj. ponad 14 godzin przed upływem wyznaczonego terminu). Odwołujący wyjaśniał, że niemożność otwarcia przez Zamawiającego poprawnej zawartości pisma z wyjaśnieniami stanowi nieprawidłowość niezawinioną przez Odwołującego i spowodowaną błędem informatycznym niezależnym od działań Odwołującego. Podnosi, że w dniu 15.01.2019 r. nie miał żadnych podstaw, żeby przypuszczać, że załączony plik z wyjaśnieniem oraz z podpisem może nie zostać otworzony przez Zamawiającego, a pismo w nim zawarte nie zostanie odczytane. W wiadomości z tego samego dnia (godz. 15:15) Odwołujący wyjaśniał dodatkowo, że podpis kwalifikowany użyty przez Odwołującego do podpisania pliku zawierającego wyjaśnienia dotyczące zaoferowanej ceny posiada znacznik czasu. Wskazał, że: „Znacznik Czasu" odgrywa ważną rolę przy weryfikacji i uwiarygodnianiu dokumentu. To „etykieta” przypięta do dokumentu elektronicznego, na podstawie której można jednoznacznie określić dokładną, wiarygodną datę jego powstania i podpisania, ale co najważniejsze w obecnej sytuacji — potwierdza niezbicie, że dokument źródłowy po złożeniu podpisu nie byt w najmniejszym stopniu nawet modyfikowany i dokładnie ten dokument został podpisany (a nie np. pusta strona). Oznacza to, że podpisany plik i wysłany 15.01.2019 r. przez Platformę jest dokładnym odzwierciedleniem pliku źródłowego w pdf, który Odwołujący wysłał emailem 17.01.2019 o godz. 12:35 co potwierdza, że dokument „Wyjaśnienie PPL dotyczące ceny oferty” był faktycznie przygotowany przez Odwołującego w dniu 15.01.2019 i zapisany w ostatecznej formie o godz. 20:00, w treści dokumentu „Wyjaśnienie PPL...” nie została przez Odwołującego dokonana żadna zmiana pomiędzy czasem zapisania ostatecznej wersji tego pliku w dniu 15.01.2019 r. a jego ponownym przesłaniem do Zamawiającego 17.01.2019 r. o godz. 12:35. Gdyby wprowadzona została choćby najmniejsza zmiana (np. interpunkcja) wówczas plik z podpisem w formacie xades wskazałby konflikt pomiędzy tymi dwoma dokumentami (pdf/xades). Odwołujący podnosi, że Zamawiający mógł to sprawdzić otwierając w programie do weryfikacji podpisów kwalifikowanych przesłany emailem o godz. 12:35 „Wyjaśnienie PPL...” plik podpisu xades, jaki w konsekwencji błędu technicznego pozostał na Platformie, który potwierdza zamieszczenie w dniu 15.01.2019 r. o godz. 20:05 - właśnie ten plik podpisu jest kompatybilny i integralny z „Wyjaśnieniem PPL...”, dosłanym Zamawiającemu na potwierdzenie, że wyjaśnienie zostało przez Odwołującego przygotowane i złożone wyznaczonym terminie. Odwołujący wskazuje, że nie dysponuje żadnym potwierdzeniem czy wydrukiem o błędzie, w jaki miał miejsce na Platformie, bowiem nie otrzymał żadnego komunikatu o takim błędzie. Jest to sytuacja identyczna jak ta z dnia 22.10.2018 r., która dotyczyła błędu na Platformie po stronie Zamawiającego, opisana poniżej. Odwołujący zamieścił w sposób prawidłowy plik podpisu wraz z plikiem źródłowym 15.01.2019 r. o godz. 20:05, używając podpisu kwalifikowanego i w związku z brakiem jakiegokolwiek komunikatu innego niż potwierdzenie prawidłowo złożonego podpisu, wylogował się z Platformy. Z powyższego Odwołujący wywodzi, że przekazał Zamawiającemu w dniu 15.01.2019 r. w sposób prawidłowy plik zawierający odpowiedź na wezwanie do wyjaśnienia ceny oferty przez Platformę. Zamawiający uznał jednak, że wykonawca w określonym terminie nie złożył wyjaśnień rażąco niskiej ceny i podjął decyzję o odrzuceniu jego oferty na podstawie a rt. 90 ust. 3 ustawy Pzp. Odwołujący podkreśla, że wykonawca nie może ponosić negatywnych konsekwencji błędów technicznych sprzętu lub oprogramowania występujących po stronie Zamawiającego. Zdaniem Odwołującego Zamawiający bezpodstawnie odrzucił jego ofertę, uznając że nie udzielono wyjaśnień, w sytuacji gdy IWNiSE złożyło terminie wyznaczonym przez Zamawiającego wyczerpujące, obszerne wyjaśnienia za pośrednictwem Platformy. w Odwołujący podnosi, że sam Zamawiający w korespondencji mailowej z wykonawcą przyznał, że działanie Platformy w przeszłości wykazywało błędy techniczne. Odwołujący wskazuje, że w dniu 24.10.2018 r. pracownik Zamawiającego (Przewodniczący Komisji Przetargowej) zatelefonował do Odwołującego z pytaniem, czy otrzymano za pośrednictwem Platformy wezwanie do złożenia wyjaśnień dot. rażąco niskiej ceny z dnia 22.10.2018 r. Odwołujący po informacji telefonicznej w dniu 24.10.2018 r. sprawdził korespondencję na Platformie i nie widniało tam żadne pismo od Zamawiającego z dnia 22.10.2018 r. Podkreśla, że osoba upoważniona do prowadzenia korespondencji z Zamawiającym z ramienia Odwołującego (Prezes Zarządu) korzystała z tej Platformy od początku postępowania. Z uwagi na to, że miała ona wiedzę dotyczącą sposobu funkcjonowania Platformy, ponieważ wcześniej prowadziła korespondencję z Zamawiającym (która była skutecznie doręczana), również w przypadku udzielania odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnień w zakresie ceny oferty, dochowała należytej staranności i załączyła wymagane pliki, tj. dwa pliki (źródłowy i z podpisem zewnętrznym), a w wyniku błędu Platformy faktycznie finalnie pozostał tylko jeden plik (ten z samym podpisem). Podkreśla, że system nie zgłosił żadnego błędu - gdyby wyświetlił się jakikolwiek komunikat o błędzie, ponownie zamieściłby te pliki na Platformie. Podnosi, że skoro dokonano prawidłowej operacji, a system nie zgłosił żadnego błędu, to należy uznać, że Odwołujący, dochowując należytej staranności, mógł być przekonany, że pismo zostało doręczone, a operacja wykonana została pomyślnie. Zaznacza, że Platforma Smart PZP nie posiada funkcjonalności potwierdzania złożonego za jej pośrednictwem dokumentu, co pozbawia wykonawcę tak ważnej kontroli wykonywanych czynności. Wskazuje, że w podobnej sytuacji był sam Zamawiający w październiku, kiedy to był przekonany, że zamieścił w dniu 22.10.2018 r. wezwanie na Platformie, a dopiero w dniu 24.10.2018 r. zorientował się (być może na skutek informacji telefonicznej od któregoś z wykonawców), że żadne pliki tam nie widnieją, a więc nie zostały doręczone wykonawcom. Dalej opisuje, że Zamawiający 22.10.2018 r. załączył pismo do wykonawców na Platformie Smart PZP, o czym poinformował wykonawców w emailu z dnia 24.10.2018 r. godz. 15:03. Z przesłanej informacji Zamawiającego niezbicie wynika, że „pismo zostało skierowane”, co po raz kolejny zostało potwierdzone przez Zamawiającego w emailu z tego samego dnia z godz. 15:48 - „Pismo zostało wysłane w poniedziałek za pośrednictwem Platformy Smart PZP”. Zdaniem Odwołującego swoją korespondencją Zamawiający nie pozostawia więc żadnych wątpliwości, że pismo do wykonawców zostało załączone na Platformie - potwierdzając ten fakt aż dwukrotnie w dniu 24.10.2018 r., Zamawiający był więc przekonany o swoim prawidłowym działaniu, a dopiero po dwóch dniach pozyskał wiedzę, że korespondencja „zniknęła” i nigdy nie dotarła do adresatów. Zamawiający również nie otrzymał żadnego komunikatu o błędzie z systemu ani w momencie zamieszczania pisma na Platformie ani kolejnych dniach po tym działaniu. Dopiero w dniu 25.10.2018 r. o godz. 12:30 Zamawiający przesłał informację w emailem, stwierdzając, że „był jakiś problem techniczny z Platformą i korespondencja nie dotarta do Wykonawców”. Jak wynika z treści wiadomości, Zamawiający nazywając problem „jakimś”, również nie mógł zidentyfikować ani rodzaju ani źródła tego problemu. W dalszej kolejności, tego samego dnia o godzinie 16:04 Zamawiający przesłał kolejną informację o umieszczeniu pisma na Platformie z jednoczesnym załączeniem tej korespondencji do wiadomości. Zaznaczyć należy, że pismo z dnia 22.10.2018 r., o które chodziło, dotyczyło wezwania do złożenia wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny oferty terminie do 26.10.2018 r. W wyniku zaistniałych problemów technicznych po stronie Zamawiającego, Zamawiający w w kolejnym piśmie z dnia 25.01.2018 r. przedłużył termin na złożenie wyjaśnień aż do 5.11.2018 r. Odwołujący podnosi, że Zamawiający — poza lakoniczną informacją mailową, że „był jakiś problem techniczny na Platformie” nie podjął żadnych działań zapobiegających potencjalnym, negatywnym konsekwencjom dla wykonawców w przypadku powtórzenia się problemu, czego przecież nie można było wykluczyć, np. przez uczulenie wykonawców do bardziej szczegółowego sprawdzania i kontroli, podwójnego wysyłania dokumentów (np. pocztą elektroniczną oraz przez platformę). Co więcej, sam Zamawiający wyłączył u siebie potwierdzenie doręczeń e-maili a Platforma nie zapewnia funkcjonalności potwierdzenia wysłania korespondencji jak wspomniano wyżej. Odwołujący wywodzi, że Platforma działała błędnie, czego doświadczył nie tylko Odwołujący, ale również sam Zamawiający, wobec czego tym bardziej niezasadne jest stosowanie sankcji wobec Odwołującego i odrzucenie jego oferty. Odwołujący wskazuje, że w warunkach sprawy decyzja Zamawiającego o odrzuceniu oferty Odwołującego w sytuacji, gdy po przeprowadzonej aukcji elektronicznej była ofertą najkorzystniejszą, była nadmiernie surowa, pozbawiona zrozumienia faktycznej istoty problemu w związku z własnym, identycznym doświadczeniem z października 2018 r. oraz cechowała się nadmiernym formalizmem polegającym na nieuwzględnieniu kontekstu zdarzenia oraz wagi konsekwencji dla Odwołującego pomimo braku jego winy. Zdaniem Odwołującego przedmiotowy zarzut został udowodniony i niezbicie dowiedziony. Powołuje się na wyrok w sprawie KIO 190/18. Podnosi, że jak wskazuje się w piśmiennictwie i orzecznictwie KIO, celem instytucji uzupełnienia dokumentów jest stworzenie możliwości usunięcia braków lub uchybień w składanych na wezwanie zamawiającego dokumentach, tak aby wyeliminować ryzyko, że oferta wykonawcy jest odrzucana jedynie ze względów formalnych — ważne są względy merytoryczne. Wskazuje, że jak wskazała Izba w ww. orzeczeniu, można przyjąć, że elektronizacja postępowań spowoduje ryzyka nowych naruszeń formalnych, wynikających z szeroko rozumianej cyfryzacji zamówień — jest to zmiana systemowa, wprowadzająca możliwość pojawiania się nowych błędów natury technicznej (infrastruktura, sieć, oprogramowanie, wirusy komputerowe) oraz błędów całkowicie niezależnych od uczestników postępowania np. błędy po stronie dostawcy internetu, incydenty czyli pojedyncze niepożądane lub niespodziewane zdarzenie związane z bezpieczeństwem informacji lub seria takich zdarzeń, które stwarzają znaczne prawdopodobieństwo zakłócenia działań biznesowych i zagrażają bezpieczeństwu informacji (wg PN-ISO/IEC 27000:2014-11). Podnosi, że w stosunku do wielu ryzyk, zarówno pozycja wykonawcy jak i zamawiającego jest zupełnie bierna, nie mają oni bowiem żadnego wpływu na wystąpienie tych niepożądanych zdarzeń. W związku z tym, niemożliwym może być również podjęcie jakichkolwiek działań ramach postępowania z ryzykiem, takich jak np. wypływanie na zmianę poziomu ryzyka, unikanie ryzyka, przeniesienie w ryzyka, nawet wówczas gdy zagrożenie zostanie prawidłowo zidentyfikowane. Stąd tak szczególnie istotna i ważna w tych nowych warunkach staje się instytucja uzupełniania dokumentów. Wskazuje, że w relacji zamawiający — wykonawca wchodzi nowy czynnik, czyli cyfryzacja, a reperkusje tych „błędów zewnętrznych” nie mogą obciążać wykonawcy, który w działaniach leżących w jego zakresie oraz obowiązku wykazuje należytą staranność, nie tylko w tym jednostkowym działaniu, ale w całej trwającej niekiedy wiele miesięcy, procedurze danego zamówienia, szczególnie gdy taki błąd staje się powodem do odrzucenia oferty. Powołuje się na orzeczenie KIO 1165/18. Odwołujący wskazuje, że okoliczności zaistniałe w przedmiotowym postępowaniu mogą świadczyć również o naruszeniu art. 87 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, co również zarzuca Zamawiającemu. Odwołujący zaświadcza, że w przedmiotowym wypadku nie można stwierdzić, że zachodzi błąd ludzki wykonawcy Odwołujący przygotowując i zamieszczając pliki z wyjaśnieniem rażąco niskiej ceny dochował należytej staranności przygotowując wyjaśnienie z odpowiednim wyprzedzeniem. Dalej wywodzi, że skoro intencją Odwołującego było zamieszczenie dokumentu na platformie z odpowiednim wyprzedzeniem, czyli nie było to działanie pod presją czasu, w pośpiechu, czy też niedbałość w działaniu (uprzednio Odwołujący zamieszczał dokumenty na platformie prawidłowo, więc wykazał się umiejętnością korzystania z tego narzędzia), to jego zdaniem nie można takiego działania ocenić jako działania wynikającego z „niedbałości” lub „błędu ludzkiego”. Wskazuje, że dołożył wszelkich starań i wykluczył możliwość zaistnienia takiego błędu. Ponownie wskazuje, że platforma Zamawiającego nie sygnalizowała błędu, na który, przy należytej staranności, Odwołujący powinien byt zareagować. Zaznacza, że działał w dobrej wierze i sumiennie. Załączył oba pliki, a później okazało się że jeden plik „zniknął”, co potwierdza wcześniejszy przypadek Zamawiającego. Wskazuje, że zgodnie z dyspozycją art. 10b ustawy Pzp, to na zamawiającym spoczywa obowiązek zapewnienia, aby narzędzia i urządzenia wykorzystywane do komunikacji z wykonawcami przy użyciu środków komunikacji elektronicznej oraz ich właściwości techniczne nie były dyskryminujące, gwarantując w ten sposób wypełnienie podstawowych zasad, jakimi jest równość wykonawców i zachowanie uczciwej konkurencji. Ad zarzut 2 - naruszenia art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp przez wskazanie niepełnej podstawy prawnej odrzucenia oferty Odwołującego. Zarzut nieprawidłowego stosowania art. 90 ust. 3 ustawy Pzp. Odwołujący w dniu 23.01.2019 r. otrzymał zawiadomienie o odrzuceniu jego oferty, w którym wskazano, że Zamawiający, działając zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, odrzuca ofertę na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy Pzp, zgodnie z którym Zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny w stosunku do przedmiotu zamówienia. Zdaniem Odwołującego z powyższego wynika, że Zamawiający określił niepełną podstawę prawną odrzucenia oferty Odwołującego, nie wskazując art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, co świadczy o naruszeniu przez Zamawiającego art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. Jednocześnie podnosi, że treść art. 90 ust. 3 ustawy Pzp, pomimo znanego Odwołującemu dominującego orzecznictwa w sprawie, nie określa wprost sankcji za „nieudzielenie wyjaśnień w terminie wyznaczonym przez Zamawiającego”, a jedynie za przypadek, w którym wykonawca „nie udzielił wyjaśnień”. Podnosi, że taka sytuacja nieudzielenia wyjaśnień nie miała miejsca w przedmiotowym postępowaniu, gdyż wyjaśnienia zostały przez Odwołującego złożone. Nawet jeśli obiektywnie przyjąć, że po stronie Zamawiającego nie doszło do skutecznego doręczenia wyjaśnień, to jednak zostało one doręczone przez Odwołującego powtórnie, niezwłocznie po tym jak Odwołujący powziął wiedzę o zaistniałym problemie. Podkreśla, że jeśli intencją ustawodawcy byłoby uzależnienie skutku dla wykonawcy od terminu wynikającego wprost w ustawie lub ustawowo terminu ustalonego przez zamawiającego, to takie wyraźne uregulowanie znalazłoby się w art. 90 ust. 3 ustawy Pzp. Wskazuje, że ustawodawca wielokrotnie w treści ustawy dał wyraźny przejaw konieczności zastosowania sankcji za przekroczenie terminu bądź to wskazanego przez samą ustawę, bądź terminu wyznaczonego przez zamawiającego (np. art. 22a ust. 6 ustawy, art. 24 ust. 11 ustawy, 46 ust. 3 ustawy, 76 ust. 3 ustawy, 89 ust. 1 pkt 7) ustawy i inne ). Podnosi, że z łatwością można przywołać co najmniej 20 przepisów, w których ustawodawca stosuje wprost termin zawity sankcjonując niepodjęcie określonej czynności przez uprawniony (zobowiązany) podmiot w okresie zakreślonym tym terminem, pod rygorem definitywnego wygaśnięcia przysługującego podmiotowi prawa do tej czynności. Taka sytuacja nie znajduje jednakże zastosowania do treści art. 90 ust. 3 ustawy Pzp. Wywodzi, że skoro więc, coraz bardziej liberalnie przyjmuje się w orzecznictwie możliwość kilkukrotnego składania wyjaśnień, to niezrozumiałe i krzywdzące dla Odwołującego jest podejście, w którym pomimo braku wyraźnej ustawowej podstawy za nieudzielenie wyjaśnień w terminie, sankcjonuje się taką sytuację odrzuceniem oferty Odwołującego. Wskazuje, że art. 90 ust. 3 ustawy Pzp jest ponadto błędnie zastosowany przez Zamawiającego, albowiem w niepełny sposób, bez powiązania z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Ad zarzut 3-4 - naruszenie art. 91a ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy Pzp przez nieprawidłowe przeprowadzenie aukcji elektronicznej, względnie art. 26 ust. 2f i art. 7 ustawy Pzp, przez zaniechanie wezwania wykonawców przed zaproszeniem do udziału w aukcji elektronicznej do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu zgodnie z Rozdziałem XVI pkt 7 SIW Z, art. 91b ust. 1 w zw. z art. 91a ust. 1 i 3 w zw. z art. 7 ustawy Pzp przez niezasadne przekazanie zaproszeń do udziału w aukcji elektronicznej sytuacji niespełnienia wymagań określonych w Rozdziale XVI pkt 7 SIWZ. w Odwołujący wskazuje, że w Zamawiający określił kryteria oceny ofert w Rozdziale XV SIWZ: a) cena - 80 % b) Doświadczenie kierownika projektu - 20 %. Zamawiający określił, że dokona oceny złożonych ofert zgodnie z następującymi zasadami: - Kryterium „Cena” (C) zostanie zastosowane wobec podanej w ofercie całkowitego wynagrodzenia za wykonanie przedmiotu zamówienia. - Kryterium „Doświadczenie kierownika projektu” (D) zostanie zastosowane wobec podanego w ofercie doświadczenia kierownika projektu, skierowanego do realizacji zamówienia, a dotyczącego ilości zrealizowanych przez niego projektów o wartości min. 100 000 000 (sto milionów) każdy. Przez zrealizowane projekty Zamawiający rozumie takie projekty, w których wskazana osoba pełniła funkcje kierownika projektu. W rozdziale XVI SIWZ zawierającym Informacje dotyczące wyboru najkorzystniejszej oferty z zastosowaniem aukcji elektronicznej wskazano, że: „ (...) c) Zamawiający zaprasza drogą elektroniczną (na adres e-mail Wykonawcy wskazany Formularzu „Oferta”) za pośrednictwem Platformy Aukcji Elektronicznej do udziału w aukcji elektronicznej wszystkich w Wykonawców, którzy złożyli oferty niepodlegające odrzuceniu. (...) 7. Elementy, których wartości będą przedmiotem aukcji: Cena — 80% (kryterium podlegające aukcji). Doświadczenie kierownika projektu — 20% (kryterium nie podlegające aukcji). Wskazano, że „Zostanie oceniona przez Zamawiającego na podstawie informacji przedstawionych w dokumentach potwierdzających spełnienie warunków udziału postepowaniu, a uzyskane ilości punktów zostaną podane dla wszystkich wykonawców w zaproszeniu do wzięcia udziału w aukcji elektronicznej”. w Zamawiający przesłał wykonawcom zaproszenie do aukcji elektronicznej w dniu 13.12.2019 r. Zamawiający w Rozdziale V określił m.in. następujące warunki udziału w postępowaniu: „O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy: 1) nie podlegają wykluczeniu; 2) spełniają warunki udziału w postępowaniu: a) wykażą, że w okresie ostatnich 5 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy — w tym okresie, wykonali co najmniej dwa zamówienia świadczenia usług polegających na pełnieniu funkcji inwestora zastępczego lub nadzoru inwestorskiego przy budowie budynków użyteczności publicznej o wartości min. 100 000 000 ( sto milionów) netto każda, b) wykażą, że dysponują i skierują do realizacji zamówienia: - minimum jedną osobą przewidzianą do pełnienia funkcji Koordynatora posiadającego uprawnienia budowlane bez ograniczeń do projektowania lub kierowania robotami budowlanym wraz z ważnym zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego oraz posiadającą, co najmniej 5-letnie doświadczenie zawodowe w pełnieniu funkcji Kierownika Projektu, Koordynatora Zespołu Inwestycyjnego, Inżyniera Kontraktu, Kierownika Budowy. w tym przynajmniej przy realizacji dwóch obiektów budowlanych. wymienionych w ust. 1 pkt 2 lit. a powyżej”. Odwołujący wskazuje, że z ww. postanowień SIW Z wynika, że kryterium oceny ofert dotyczące doświadczenia kierownika Projektu było sformułowane w podobny sposób do warunku udziału w postępowaniu określonego w Rozdziale 5 ust. 1 pkt 2 lit b tiret pierwsze, a Zamawiający premiował w kryteriach wykonawców doświadczenie kierownika projektu przekraczające minimalną liczbę dwóch usług, o których mowa w ww. regulacji. Odwołujący informuje, że zgodnie z pkt 3.1 Rozdziału VII zawierającym wykaz dokumentów i oświadczeń jakich Zamawiający może żądać od wykonawców na potwierdzenie spełniania warunków udziału w postępowaniu: „3.1. W celu potwierdzenia spełnienia przez Wykonawcę warunków udziału w postępowaniu: - wykazu usług oraz dowodów potwierdzających spełnienie warunku udziału w postępowaniu opisanego w pkt V.1.2 lit. a SIW Z, przez należyte wykonanie dostaw w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, wskazanych w wykazie. Dowodami są referencje bądź inne dokumenty wystawione przez podmiot, na rzecz którego dostawy były wykonywane. Jeżeli z uzasadnionej przyczyny, o obiektywnym charakterze, Wykonawca nie jest w stanie uzyskać tych dokumentów — oświadczenie Wykonawcy. - wykazu osób oraz informacji o podstawie dysponowania i doświadczeniu osób opisanych pkt V.1.2 ppkt b SIWZ”. w Aukcja elektroniczna odbyła się w dniu 18.12.2019 r. Wykonawcy w pkt 2 Formularza ofertowego sporządzonego zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do SIWZ, byli zobowiązani oświadczyć, w ilu projektach, o wartości co najmniej 1 000 000 000 zł każdy, osoba skierowana przez Wykonawcę do realizacji zamówienia posiada doświadczenie jako Kierownik Projektu. Zamawiający podał przy otwarciu ofert informację w tym zakresie odniesieniu do oferty każdego z wykonawców. w Odwołujący podkreśla, że z przytoczonego powyżej Rozdziału XVI pkt 7 SIW Z wynika, że kryterium „Doświadczenie kierownika projektu” powinno być ocenione przez Zamawiającego na podstawie informacji przedstawionych w dokumentach potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu, a uzyskane liczby punktów powinny zostać podane wszystkim wykonawcom w zaproszeniu do wzięcia udziału w aukcji elektronicznej. Zdaniem Odwołującego, wbrew temu wymogowi, precyzyjnie wyartykułowanemu w treści SIW Z, Zamawiający nie wezwał wykonawców, przed przekazaniem zaproszenia do udziału aukcji elektronicznej, do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie tego wymogu. w Z tego wywodzi, że Zamawiający przeprowadził aukcję elektroniczną w sposób nieprawidłowy, zaniechując (wbrew obowiązkowi wynikającemu z SIW Z) zweryfikowania spełniania przez poszczególnych wykonawców kryterium oceny ofert „Doświadczenie kierownika projektu”. W ocenie Odwołującego, te zaniedbania Zamawiającego skutkowały przyznaniem poszczególnym ofertom punktacji na podstawie niezweryfikowanych informacji i miały wpływ na pozycję rankingową wykonawców oraz przebieg aukcji elektronicznej. Nie ulega wątpliwości, że w razie, gdy po weryfikacji dokumentów, do których wezwania Zamawiający był zobowiązany, uznano by, że złożone dokumenty nie potwierdzają oświadczenia któregoś z wykonawców, dotyczącego doświadczenia kierownika projektu zawartego w formularzu ofertowym, lista rankingowa wykonawców przystępujących do aukcji elektronicznej mogłaby wyglądać inaczej. Odwołujący podnosi, że formułując takie postanowienie SIW Z i nakładając na siebie obowiązek weryfikacji wymienionych w nim dokumentów, Zamawiający powinien wezwać do tego wszystkich wykonawców na podstawie art. 26 ust. 2f ustawy Pzp. Odwołujący zauważa, że wprawdzie ww. przepis stanowi o uprawnieniu Zamawiającego do dokonania takiego wezwania i nie nakłada na niego obowiązku, a przepis znajduje głównie zastosowanie przypadku postępowań wieloetapowych, ale nie ulega wątpliwości, że w razie zaistnienia sytuacji wystąpienia w „niezbędności zapewnienia odpowiedniego przebiegu postępowania”, Zamawiający powinien skorzystać z jego dyspozycji. Podnosi, że Zamawiający sam w SIW Z określił, że kryterium „Doświadczenie kierownika projektu” zostanie ocenione na podstawie informacji przedstawionych w dokumentach potwierdzających spełnienie warunków udziału postępowaniu, tym samym żądanie złożenia tych dokumentów było „niezbędne” w rozumieniu art. 26 ust. 2f ustawy Pzp. Wywodzi, że w rezultacie ww. zaniedbań Zamawiający niezasadnie przekazał w wykonawcom zaproszenia do udziału w aukcji elektronicznej, co skutkowało nieprawidłowym sporządzeniem listy rankingowej i przeprowadzeniem aukcji elektronicznej i miało wpływ na jej przebieg. Odwołujący z powołanych okoliczności wywodzi naruszenie art. 91a ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy Pzp, art. 26 ust. 2f ustawy Pzp, a także art. 91b ust. 1 w zw. z art. 91a ust. 1 i 3 w zw. z art. 7 ustawy Pzp. Wskazuje, że w rezultacie powyższych naruszeń, doszło do niezasadnego wezwania Odwołującego na podstawie art. 90 ust. 1 lub 1a ustawy Pzp do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny oferty w dniu 8.01.2019 r. i odrzucenia jego oferty w dniu 2 3.01.2019 r. Ad zarzutu 6 - naruszenia art. 90 ust. 1a w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp przez zaniechanie wezwania wykonawcy konsorcjum IDOM do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny oferty, pomimo że w postępowaniu zaistniały okoliczności obligującego Zamawiającego do dokonania czynności wezwania. Szacunkowa wartość zamówienia została określona na kwotę 27 800 000 zł netto, co daje kwotę 34 194 000 zł brutto. Z informacji posiadanych przez Odwołującego (uzyskanych telefonicznie od pracownika Zamawiającego Przewodniczącego Komisji Przetargowej) wynika, że Zamawiający wystosował wezwanie do wyjaśnień w zakresie ceny oferty do pięciu z sześciu wykonawców, którzy złożyli ofertę - Zamawiający nie wezwał jedynie Konsorcjum IDOM. Odwołujący podnosi, że na mocy art. 90 ust. 1a, zamawiający zobligowany jest do wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień, jeżeli cena całkowita oferty jest niższa o co najmniej 30% od wartości zamówienia powiększonej o należny VAT lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert. Z faktu posłużenia się przez ustawodawcę treści przepisu zwrotem „lub" wynika, że jeśli chociaż jedna z opisanych okoliczności zaistnieje w postępowaniu, w zamawiający jest zobligowany do wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień. Odwołujący wskazuje, że w stosunku do oferty konsorcjum IDOM ziściła się przesłanka określona w pkt 1 tego przepisu, ponieważ wartość tej oferty - 22 509 000,00 zł - stanowi 65,82 % wartości zamówienia powiększonej o VAT, czyli jest niższa o 34,18 % od wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług. Zdaniem Odwołującego, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna okoliczność, którą można zakwalifikować jako „rozbieżność wynikającą z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia". Okolicznością taką nie może być to, że oferta złożona przez konsorcjum IDOM zawierała najwyższą cenę spośród wszystkich sześciu ofert w sytuacji, gdy pozostali wykonawcy zostali wezwani do złożenia takich wyjaśnień. W wyniku oceny tych wyjaśnień, oferty konsorcjum ZBM Inwestor Zastępczy S.A., ZDI Sp. z o. o. oraz ECM Group Polska S.A. zostały odrzucone. Odwołujący wskazuje, że hipotetycznie rzecz biorąc, gdyby doszło do złożenia takich wyjaśnień, nie można wykluczyć sytuacji, w której wykonawca ten nie wykazałby, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny i podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy Pzp. W takim przypadku, nie zostałby on w ogóle zaproszony do udziału w aukcji elektronicznej, co mogłoby spowodować, że aukcja elektroniczna miałaby zupełnie inny przebieg. Ad zarzutu 7, tj. naruszenia art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Zarzut ten Odwołujący opiera o okoliczność, że Zamawiający dopuścił się naruszenia wielu przepisów wskazanych w odwołaniu i za w pełni uzasadnione należy uznać także twierdzenie o naruszeniu przez niego przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Przez niezastosowanie sposób prawidłowy powołanych przepisów, Zamawiający dopuścił się bowiem naruszenia fundamentalnych dla prawa w zamówień publicznych zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców. W toku rozprawy przed Krajową Izbą Odwoławczą w dniu 19.02.2019 r. Odwołujący podtrzymał stanowisko zawarte w odwołaniu. Do postępowania po stronie Zamawiającego przystąpienie zgłosili wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia – konsorcjum Multiconsult Polska Sp. z o. o., BBC Best Building Consultants Sp. z o. o. Sp. k., ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa i wykonawca TPF Sp. z o.o., ul. Annopol 22, 03-236 Warszawa. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania całości. w Krajowa Izba Odwoławcza, po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego, po zapoznaniu się z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym w szczególności z postanowieniami ogłoszenia o zamówieniu, Specyfikacją Istotnych Warunków Zamówienia i korespondencją pomiędzy Zamawiającym i wykonawcami, jak również po zapoznaniu się z odwołaniem oraz odpowiedzią na odwołanie, po wysłuchaniu oświadczeń, jak też stanowisk stron i uczestników złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy ustaliła, co następuje. Izba ustaliła, że nie zaszła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania. Jednocześnie Izba stwierdziła, że Odwołujący, wnosząc przedmiotowe odwołanie dostateczny sposób wykazał interes w złożeniu środka ochrony prawnej - odwołania, w rozumieniu przepisu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. w Izba ustaliła następujący stan faktyczny. Zamawiający zasady komunikacji z wykonawcami określił w rozdziale XI specyfikacji istotnych warunków zamówienia – „Informacje o sposobie porozumiewania się Zamawiającego z Wykonawcami oraz przekazywania oświadczeń i dokumentów”. Rozdział ten zawierał m.in. następujące postanowienia: „1. Komunikacja między Zamawiającym a Wykonawcami odbywa się zgodnie z wyborem Zamawiającego za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r., poz. 1830), osobiście, za pośrednictwem posłańca lub przy użyciu środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2013 r. ze zm.). (…) 4. Wszelkie zawiadomienia, oświadczenia, wnioski oraz informacje Zamawiający oraz Wykonawcy mogą przekazać pisemnie, lub drogą elektroniczną za pośrednictwem Platformy. Zamawiający dopuszcza możliwość przekazywania sobie przez Strony postępowania oświadczeń, wniosków, zawiadomień oraz informacji: - pisemnie na adres: (…) - drogą elektroniczną za pośrednictwem Platformy Portal SmartPZP pod adresem: https://portal.smartpzp.pl/ppl Oświadczenia, wnioski, zawiadomienia oraz informacje przekazane za pomocą drogi elektronicznej uważa się za złożone w terminie, jeżeli ich treść dotarła do adresata przed upływem wyznaczonego terminu. (…) 15. Komunikacja między Zamawiającym a Wykonawcami, w tym wszelkie oświadczenia, wnioski, zawiadomienia oraz informacje, przekazywane są formie elektronicznej za pośrednictwem Platformy w zakładce „Korespondencja” lub przez pocztę elektroniczną. Za datę wpływu oświadczeń, wniosków, zaświadczeń oraz informacji przyjmuje się datę wczytania do Platformy. 16. Jeżeli Zamawiający lub Wykonawca przekazują oświadczenia, wnioski, zaświadczenia przy użyciu środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, każda ze stron na żądanie drugiej niezwłocznie potwierdza fakt ich otrzymania. 17. W przypadku braku potwierdzenia otrzymania wiadomości przez Wykonawcę Zamawiający przyjmuje domniemanie, że dokument wysłany środkiem komunikacji elektronicznej podany przez Wykonawcę został mu doręczony w sposób umożliwiający zapoznanie się Wykonawcy z treścią pisma.” Zgodnie z postanowieniem XVI.1 specyfikacji, Zamawiający przewidywał aukcję elektroniczną. W postępowaniu oferty złożyło 6 wykonawców. Zamawiający pismami z dnia 22.10.2018 r., wezwał na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp pięciu z wykonawców (wszystkich, oprócz wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia – konsorcjum IDOM Inżynieria, Architektura i Doradztwo Sp. z o.o., IDOM Consulting, Engineering Architecture, SAU. APP-Projekt S.A., ul. Ślężna 104/1, 53-111 Wrocław) do wyjaśnień rażąco niskiej ceny oferty. Pismem z dnia 27.11.2018 r. Zamawiający poinformował wykonawców o odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp ofert wykonawcy ECM Group Polska S. A., ul. Rondo ONZ 1, 00-124 Warszawa i wykonawcy ZBM Inwestor Zastępczy S.A., ZDI Sp. z o.o. ul. Jagiellońska 88B, 51 BC, lok. 36 3 03-215 Warszawa. Zaproszenie do udziału w aukcji elektronicznej Zamawiający przekazał wykonawcom 13.12.2018 r. W zaproszeniu tym wskazano punktację uzyskaną w kryteriach „cena” i „doświadczenie kierownika projektu”, przyznaną poszczególnym wykonawcom. Aukcja elektroniczna odbyła się w dniu 18.12.2018 r., jej zwycięzcą został Odwołujący. Zamawiający 8.01.2019 r. wezwał Odwołującego do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny do 11.01.2019 r., godz. 10, następnie termin ten został przesunięty na dzień 16.01.2019 r., godz. 10. Pismem z dnia 21.01.2019 r. Zamawiający poinformował Odwołującego o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy Pzp, wskazując, że w wyznaczonym terminie Odwołujący nie złożył wyjaśnień rażąco niskiej ceny. Izba zważyła, co następuje. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. 1.Zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp Mając na uwadze okoliczności sprawy, w ocenie Izby przedmiotowy zarzut nie potwierdził się. Twierdzenie Odwołującego o zaistnieniu błędu w systemie platformy elektronicznej, przez którą składał wyjaśnienia rażąco niskiej ceny, przez który to błąd wyjaśnienia te nie dotarły do Zamawiającego, nie zostało udowodnione, ani nawet uprawdopodobnione. Argumentacja Odwołującego w tym zakresie w zasadzie ograniczała się jedynie do własnych oświadczeń, nie popartych żadnymi dowodami oraz okoliczności, że według jego wiedzy podobny błąd zaistniał na platformie w październiku 2018 r. Odwołujący nie złożył dowodów pozwalających na stwierdzenie zaistnienia rzeczonego błędu czy faktycznego umieszczenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny na platformie w terminie. Przedstawione dowody pozwalały jedynie na ustalenie, że Odwołujący wyjaśnienia takie przygotował w terminie ich złożenia. Z kolei dowód złożony przez Zamawiającego – wyjaśnienia administratora ww. platformy, pozwalają na stwierdzenie, że Odwołujący w dniu 15.01.2019 r. umieścił na platformie jeden plik – będący plikiem podpisu elektronicznego. Wyjaśnienia te opierały się na przedstawionych logach systemu. Nadto zawierały one oświadczenie, że w dniu 15.01.2019 r. platforma działała prawidłowo i nie dokonywano tego dnia żadnych zmian systemu, które mogłyby wywołać zakłócenia funkcjonowania. Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 190 ust. 1 ustawy Pzp strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Co za tym idzie, to na Odwołującym spoczywał ciężar udowodnienia, że niezłożenie wyjaśnień w terminie było konsekwencją błędu systemu. Tymczasem, jak wskazano powyżej, Odwołujący nie podjął inicjatywy dowodowej w tym zakresie. Wymaga podkreślenia, że Odwołujący nie musiał wykazywać okoliczności negatywnej – że plik z wyjaśnieniami nie dotarł do Zamawiającego, ale okoliczność pozytywną – że nastąpił błąd systemu. W toku rozprawy wskazał, że „nie wie i nikt nie jest stanie powiedzieć” jaki dowód, jego zdaniem, mógłby potwierdzić okoliczność prawidłowego działania systemu. w Pomimo to, Odwołujący mógł wystąpić – tak jak uczynił to Zamawiający – do operatora systemu o udzielenie wyjaśnień, udostępnienie logów. Dowód taki pozwoliłby na ustalenie czy nie zaszły nieprawidłowości systemu, które mogłyby odpowiadać za niedoręczenie wyjaśnień w terminie. Odwołujący nie złożył również zrzutu z ekranu pozwalającego na ustalenie, że rzeczywiście umieścił plik z wyjaśnieniami na platformie, ale był on niewidoczny dla Zamawiającego. Brak złożenia zrzutu z ekranu tłumaczył okolicznością, że w odpowiedniej zakładce widnieje, zgodnie z oświadczeniem administratora platformy, jedynie plik podpisu elektronicznego – gdyż plik z wyjaśnieniami „zniknął”. Mając na uwadze powyższe Izba uznała omawiane twierdzenia Odwołującego za nieudowodnione, a zarzut za niepotwierdzony. Na dokonaną przez Izbę ocenę okoliczności sprawy nie może mieć wpływu również należyta staranność Odwołującego, jaką ten miał wykazywać w toku całego postępowania. Izba ocenia działania i zaniechania Zamawiającego w kontekście konkretnych zarzutów, ich podstaw faktycznych i prawnych. Jeżeli Izba za zasadne uznała odrzucenie oferty Odwołującego na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy Pzp, to pozostałe czynności w postepowaniu nie rzutują na tę ocenę. Ponadto nie sposób uznać, że Odwołujący zachował należytą staranność w całym postępowaniu, o czym świadczy właśnie okoliczność niezłożenia wyjaśnień w terminie. Odwołujący po sporządzeniu wyjaśnień, pomimo że zrobił to na czternaście godzin przed wyznaczonym terminem, nie sprawdził na platformie prawidłowości przekazania wyjaśnień. Zgodnie z pkt XI.6 specyfikacji, Odwołujący mógł żądać niezwłocznego potwierdzenia faktu otrzymania wyjaśnień przez Zamawiającego. Jak ustalono w toku rozprawy przed Izbą, również platforma daje wykonawcy możliwość zweryfikowania przekazywanej korespondencji oraz jej zawartości. Jednakże Odwołujący dokonał tego dopiero gdy Zamawiający powiadomił go telefonicznie o wadliwym przekazaniu wyjaśnień. Taka postawa Odwołującego nie znajduje uzasadnienia w sytuacji, gdy – jak sam podnosił – Zamawiający wskazywał na błędy systemu w przekazywaniu plików już w październiku 2018 r. W świetle powyższego nie można uznać, że Odwołujący w toku całego postępowania dochował należytej staranności, jakkolwiek nawet ustalenie przeciwne nie miałoby wpływu na jego sytuację w postępowaniu, wobec zaistnienia przesłanki odrzucenia oferty na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy Pzp. Mając na uwadze powyższe Izba uznała zarzut 1 odwołania – naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp za bezzasadny i podlegający oddaleniu. 2. Zarzut naruszenia art. 92 ust. 1 pkt 3 i art. 90 ust. 3 ustawy Pzp Odwołujący podnosił, że Zamawiający w zawiadomieniu o odrzuceniu jego oferty nie podał pełnej podstawy prawnej – brak powołania się na art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Odwołujący zaniechał uzasadnienia zarzutu naruszenia art. 92 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, jednakże należy wskazać, że ponieważ art. 90 ust. 3 ustawy Pzp stanowi samodzielną przesłankę odrzucenia oferty, Zamawiający nie miał obowiązku powoływać się na art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Co więcej, nie sposób również stwierdzić, by takie zaniechanie miało lub mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Zarzut naruszenia art. 90 ust. 3 ustawy Pzp Odwołujący uzasadniał okolicznością, że rzeczony przepis, w przeciwieństwie do niektórych innych przepisów ustawy, nie odnosi się do niezłożenia wyjaśnień w terminie, a jedynie do całkowitego zaniechania ich złożenia. Odwołujący wywodził, że nie jest zasadnym karanie go sankcją odrzucenia oferty w sytuacji, gdy wyjaśnienia złożył, ale wobec okoliczności niezawinionych, dzień po terminie. W ocenie Izby taka argumentacja nie może być zaakceptowana w świetle ustalonego orzecznictwa, a w szczególności wobec zasad postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. W zakresie orzecznictwa, Odwołujący sam wskazywał, że jest świadom, że niezłożenie wyjaśnień w wyznaczonym terminie uznaje się za zachowanie spełniające przesłanki odrzucenia z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp. Odwołujący powołał się przy tym na wyrok KIO z dnia 29.06.2018 r., KIO 1165/18, zgodnie z którym nie ma przeszkód prowadzenia wyjaśnień wieloetapowo, aż do uzyskania odpowiedzi na wszystkie pytania i wątpliwości – poza przypadkami opisanymi w art. 90 ust. 3 ustawy Pzp, gdy wykonawca nie udziela wyjaśnień albo z obiektywnej przyczyny spóźnia się z ich udzieleniem. Mając na uwadze, że jak Izba ustaliła powyżej, Odwołujący nie udowodnił, że zaszła „obiektywna uzasadniona przyczyna” spóźnienia w udzieleniu wyjaśnień (błąd platformy), nawet to powołane orzeczenie wskazuje na niedopuszczalność uznania, że oferta Odwołującego nie powinna zostać odrzucona na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy Pzp. W tej sytuacji jedynie tytułem uzupełnienia należy podkreślić istnienie jednolitego stanowiska Izby, zgodnie z którym oferta wykonawcy, który nie składa wyjaśnień rażąco niskiej ceny w określonym przez Zamawiającego terminie, podlega odrzuceniu – por np. wyrok z dnia 10.10.2014 r., KIO 2003/14, z dnia 3.11.2011 r., KIO 2251/11, z dnia 1.03.2018 r., KIO 282/18, z dnia 27.02.2018 r., KIO 266/18. Przyjęcie argumentacji Odwołującego i uznanie za skuteczne i uprawnione złożenie wyjaśnień po wyznaczonym terminie, stanowiłoby naruszenie zasady przejrzystości postępowania, a w szczególności – równego traktowania wykonawców. Co więcej, taka interpretacja art. 90 ust. 3 ustawy Pzp otwierałby drogę do obchodzenia prawa np. przez wykonawców, którzy pierwotnym terminie złożyli wyjaśnienia niepełne, ogólnikowe, a po upływie terminu „uzupełnialiby” je o dalsze w elementy. Dalej, dopuszczenie składania wyjaśnień rażąco niskiej ceny po wyznaczonym terminie i nałożenie na zamawiających obowiązku ich rozpatrywania, niweczyłoby pewność oraz szybkość postępowania – nie istnieje bowiem możliwość ustalenia terminu granicznego, po którym zamawiający mógłby odrzucić ofertę wykonawcy wezwanego do wyjaśnień, gdyż zawsze taki wykonawca mógłby wyjaśnienia złożyć lub uzupełnić. Mając powyższe na uwadze, Izba uznała, że brak jest podstaw dla uznania, że złożenie wyjaśnień przez Odwołującego po wyznaczonym terminie było skuteczne i Zamawiający nie był zobligowany do odrzucenia jego oferty na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy Pzp. Mając powyższe na uwadze, Izba uznała przedmiotowy zarzut za bezpodstawny i podlegający oddaleniu. 3. Zarzuty naruszenia art. 91 ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy Pzp i art. 26 ust. 2f i art. 7 ustawy Pzp oraz art. 91b ust. 1 w zw. z art. 91a ust. 1 i 3 w zw. z art. 7 ustawy Pzp – łącznie, wobec ich wspólnego uzasadnienia w treści odwołania oraz tej samej podstawy faktycznej Przedmiotowe zarzuty Izba uznała za spóźnione. Odwołujący podnosił, że Zamawiający, wbrew obowiązkowi wynikającemu z pkt XVI.7 specyfikacji, zaniechał zweryfikowania spełniania kryterium „Doświadczenia kierownika projektu” poszczególnych wykonawców, co stanowiło także zaniechanie wezwania wykonawców przed zaproszeniem do udziału w aukcji elektronicznej do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału postępowaniu. Z tego Odwołujący wywodził, że Zamawiający niezasadnie przekazał zaproszenia do udziału w aukcji w elektronicznej, a także, że ww. zaniechanie skutkowało nieprawidłowym przeprowadzeniem aukcji elektronicznej. Omawiane zarzuty dotyczą zatem w całości działań i zaniechań Zamawiającego, które doprowadziły do nieprawidłowego, zdaniem Odwołującego, przebiegu aukcji elektronicznej. Należy zważyć, że zaproszenie do udziału w aukcji Zamawiający przekazał wykonawcom dniu 12.12.2018 r., sama aukcja odbyła się zaś 18.12.2018 r. W zaproszeniu do udziału w aukcji Zamawiający podał ilość punktów przyznanych ofertom, także w kryterium, którego miała dotyczyć wskazywana w przez Odwołującego weryfikacja. Zatem już w dniu 12.12.2018 r. Odwołujący uzyskał informację o przyznaniu wykonawcom punktów, bez uprzedniego wezwania o ww. dokumenty i bez ich weryfikacji. Dalej, najpóźniej w dniu 18.12.2018 r. – z chwilą rozpoczęcia aukcji, Odwołujący mógł stwierdzić, że Zamawiający zaniechał wezwania wykonawców do złożenia wymaganych dokumentów przed rozpoczęciem aukcji. Zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp odwołanie wnosi się, w postępowaniach ponadprogowych, w terminie 10 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli zostały przesłane m.in. w drodze komunikacji elektronicznej. Art. 182 ust. 3 ustawy Pzp z kolei stanowi, że odwołanie wobec czynności innych niż w ust. 1 i 2 wnosi się, w postępowaniach ponadprogowych terminie 10 dni od dnia, w którym powzięto lub przy zachowaniu należytej staranności można było powziąć wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę jego wniesienia. Mając na uwadze powyższe, termin na wniesienie odwołania od czynności zaproszenia do udziału w aukcji elektronicznej rozpoczął bieg w dniu 12.12.2018 r. Z kolei termin na wniesienie odwołania od czynności przeprowadzenia aukcji liczyć należy od dnia, gdy miała ona miejsce – tj. 18.12.2018 r. Ten sam dzień należy uznać za wyznaczający początek biegu terminu od zaniechania wezwania wykonawców do złożenia dokumentów – skoro powinny być złożone przed przeprowadzeniem aukcji, to najpóźniej w tym dniu Odwołujący, jako jeden z zaproszonych wykonawców, powinien był powziąć wiadomość o zaniechaniu wezwania do ich złożenia. Reasumując, w zależności od sposobu sformułowania przedmiotowych zarzutów, należy uznać, że najpóźniej w dniu 29.12.2018 r. upłynął termin na wniesienie odwołania omawianym zakresie. Odwołujący odwołanie w rozpoznawanej sprawie wniósł w dniu 4.02.2019 r. – ponad miesiąc po w upływie ww. terminu, wobec czego rzeczone zarzuty należy uznać za spóźnione. Nie można przyjąć prezentowanej w toku rozprawy argumentacji Odwołującego w tym zakresie, że zaproszenie do udziału w aukcji i sama aukcja elektroniczna stanowiły czynność wtórną w stosunku do wezwania wykonawcy do wyjaśnień rażąco niskiej ceny. Należy uznać, że jest dokładnie odwrotnie – to cena oferty Odwołującego, ukształtowana w toku aukcji, skłoniła Zamawiającego do wezwania go do wyjaśnień rażąco niskiej ceny. Abstrahując od powyższego, należy wskazać, że czynności odrzucenia oferty i przeprowadzenia aukcji są odrębnymi, niezależnymi czynnościami i nie jest możliwym utożsamienie odpowiednich im terminów na wniesienie odwołania, jeżeli różny jest czas, gdy wykonawca powziął o nich informacje. Odwołujący w toku rozprawy oświadczył, że o dostęp do protokołu postępowania zwrócił się po odrzuceniu jego oferty – o której to czynności dowiedział się w dniu 21.01.2019 r. Jednocześnie wskazał, że to wówczas dowiedział się, że do pozostałych wykonawców wezwania do złożenia dokumentów i wyjaśnień nie były kierowane. Wobec tak ustalonych okoliczności należy stwierdzić, że Odwołujący nie zachował należytej staranności, o której mowa w art. 182 ust. 3 ustawy Pzp – w zakresie powzięcia informacji o zaniechaniu Zamawiającego do wezwania wykonawców do złożenia ww. dokumentów. Należy przyjąć, że przy zachowaniu należytej staranności, Odwołujący powinien zwrócić się o dostęp do protokołu po otrzymaniu zaproszenia do udziału w aukcji elektronicznej, tj. od 12.12.2018 r., którą to czynność zaskarżył w postępowaniu. Reasumując, zarzuty 3, 4 i 5 odwołania należało uznać za spóźnione i jako takie podlegające oddaleniu. 4. Zarzut naruszenia art. 90 ust. 1a w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp Odwołujący wywodził, że Zamawiający dopuścił się naruszenia ww. przepisów przez zaniechanie wezwania wykonawcy konsorcjum IDOM do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny, pomimo że był do tego zobligowany. Przedmiotowy zarzut należy uznać za spóźniony. Odwołujący w treści odwołania nie wskazał daty, w której powziął informację o zaniechaniu zarzucanym Zamawiającemu. Podał jedynie, że informację tę „uzyskał telefonicznie od pracownika Zamawiającego”. Jednocześnie we wstępie odwołania, wskazując na zachowanie terminu na wniesienie odwołania, Odwołujący powołał się na dzień otrzymania informacji o odrzuceniu jego oferty. Jednakże należy uznać, pomimo ww. nieścisłości, że jako najpóźniejszy termin, w którym Odwołujący powinien, przy zachowaniu należytej staranności, powziąć informację o zaniechaniu wezwania wykonawcy IDOM do wyjaśnień, był 24.12.2018 r. Wynika to z tego, że wobec okoliczności wskazanych powyżej w zakresie zarzutów 3-5 odwołania, Odwołujący powinien wystąpić o udostępnienie protokołu w terminie liczonym od dnia 12.12.2018 r., pozwalającym na złożenie odwołania od czynności zaproszenia do udziału w aukcji – czyli najpóźniej właśnie do dnia 24.12.2018 r. Po uzyskaniu dostępu do protokołu postępowania, zgodnie z oświadczeniem złożonym w toku rozprawy, Odwołujący dowiedziałby się o zaniechaniu wezwania ww. wykonawcy do złożenia wyjaśnień. Wobec tego, licząc od tej daty jako najpóźniejszej dopuszczalnej, termin na wniesienie odwołania w zakresie przedmiotowego zarzutu upłynął w dniu 3.01.2019 r. Należy zaznaczyć, że wezwania do wyjaśnień rażąco niskiej ceny, których dotyczy zarzut, Zamawiający kierował do wykonawców 22.10.2018 r., a zatem ponad półtora miesiąca przed przeprowadzeniem aukcji. W świetle powyższej ustalonych okoliczności Izba uznała, że zarzut nr 6 odwołania, jako spóźniony, podlegał oddaleniu. 5. Zarzut naruszenia art. 7 ust 1 ustawy Pzp Odwołujący wywodził, że naruszenia przepisów, których dopuścił się Zamawiający w toku postępowania stanowiły także naruszenie zasad wyrażonych w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Mając na uwadze posiłkowy charakter tego zarzutu, wobec niepotwierdzenia pozostałych zarzutów odwołania, rzeczony zarzut należało uznać za bezpodstawny. Biorąc pod uwagę powyższy stan rzeczy ustalony w toku postępowania, Izba orzekła, jak sentencji, na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp. w O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, stosownie do wyniku postępowania, zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 i § 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 972). Przewodniczący:………………………. ………………………. ………………………. …
- Odwołujący: Warbud S.A.Zamawiający: Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 w Lublinie…Sygn. akt: KIO 1711/19 WYROK z dnia 17 września 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Aleksandra Patyk Protokolant: Klaudia Ceyrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 2 września 2019 r. przez wykonawcę Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 w Lublinie, przy udziale wykonawcy Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt: KIO 1711/19 po stronie Zamawiającego, orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego - wykonawcę Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego - wykonawcę Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od Odwołującego - wykonawcy Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz Zamawiającego - Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 1 w Lublinie kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Lublinie. Przewodniczący: ................................... Sygn. akt: KIO 1711/19 Zamawiający - Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 w Lublinie [dalej „Zamawiający”] prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na kompleksowe wykonanie robót budowlano-instalacyjnych związanych z budową budynku szpitalnego, przy ul. S. Staszica 16 w Lublinie oraz robót zewnętrznych w ramach programu wieloletniego na lata 2016-2022 (znak postępowania: EO/ZRIW 2721/LIII/19). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 3 czerwca 2019 r. pod numerem 2019/S 105-254617. W dniu 2 września 2019 r. wykonawca Warbud S.A. z siedzibą w Warszawie [dalej „Odwołujący” lub „Warbud”] wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu naruszenie: 1. art. 89 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1010 ze zm.), [dalej „uznk”], poprzez zaniechanie odrzucenia oferty BUDIMEX S.A. z siedzibą w Warszawie, [dalej „Budimex”], mimo iż jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, bowiem ww. wykonawca zaoferował Zamawiającemu nierealny, niemożliwy do dotrzymania termin realizacji zamówienia, co w konsekwencji doprowadziło do niezapewnienia w postępowaniu zachowania zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców oraz dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej w sposób niezgodny z przepisami ustawy Pzp; 2. art. 91 ust. 1 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 uznk poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Budimex, mimo, iż jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji polegający na manipulacji kryteriami oceny ofert i dokonanie wyboru oferty ww. wykonawcy, mimo iż jest ona jedynie pozornie najkorzystniejsza, gdyż zaoferowany przez Budimex termin jest nierealny do dotrzymania, co w efekcie doprowadziło do przyznania ofercie Budimex maksymalnej liczby punktów w kryterium terminu realizacji, a w konsekwencji czego, niezapewnienie zachowania zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców oraz dokonanie wyboru oferty, która w rzeczywistości nie jest ofertą najkorzystniejszą dla Zamawiającego. Wobec ww. zarzutów odwołania Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: 1. unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; 2. dokonania powtórnej czynności badania i oceny ofert; 3. odrzucenia oferty Budimex; 4. dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej. W uzasadnieniu odwołania Odwołujący przywołał brzmienie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp oraz art. 3 ust. 1 uznk wskazując, że przepis ten stanowi klauzulę generalną uznk. Dalej wskazał, że w doktrynie wskazuje się, iż: „Przepis art. 3 ust. 1 ZNKU określa ogólnie czyn nieuczciwej konkurencji. Definiuje jego pojęcie za pomocą terminów prawnych o charakterze ogólnym (sprzeczność z prawem) i przy użyciu terminu dobre obyczaje, mającego charakter tzw. zwrotu niedookreślonego (na temat pojęcia zwrotów niedookreślonych por. S. Grzybowski, Wypowiedź normatywna, s. 40-41; tenże w: System pr. cyw., t.I, 1985, s. 116124; Radwański, Olejniczak, Zobowiązania, 2011, s. 44 i nast., Nb 94-100). Sprecyzowanie i dookreślenie hipotezy art. 3 ust. 1 następuje przede wszystkim dzięki rozwojowi orzecznictwa, a zwłaszcza „dookreśleniu” przezeń pojęcia dobrych obyczajów. Norma zawarta w art. 3 ust. 1 odgranicza zachowania dozwolone w obrocie gospodarczym i w ramach swobody konkurowania od zachowań niedozwolonych z powodu ich sprzeczności z prawem lub dobrymi obyczajami (na temat tych pojęć por. niżej, Nb 48-134). Dzięki temu wytycza ona granice swobody prowadzenia działalności gospodarczej i konkurowania, służąc realizacji celów wyrażonych w art. 20, 22 i 76 Konstytucji RP oraz art. 1 ZNKU. Przepis art. 3 ust. 1 w zw. z art. 1 ZNKU, określa przesłanki uznania konkretnego zachowania za czyn nieuczciwej konkurencji. Jest nim działanie lub zaniechanie, podjęte w związku z działalnością gospodarczą, będące szkodliwym, ponieważ zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy (względnie przedsiębiorców) lub klienta (względnie klientów), jeżeli jednocześnie jest bezprawne, jako sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami.” (Szwaja/Jasińska [w:] Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, red. prof. Dr hab. Janusz Szwaja, Rok wydania: 2013, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 3). Następnie Odwołujący podniósł, że okoliczność, iż przepis art. 3 ust. 1 uznk może stanowić samodzielną podstawę zakwalifikowania określonego zachowania jako czynu nieuczciwej konkurencji, nie budzi wątpliwości zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie, przywołując m.in. wyrok SN Izba Cywilna z 9 czerwca 2009 r. sygn. akt: II CSK 44/09, wyrok SA w Katowicach z 19 lipca 2011 r. sygn. akt: V ACa 309/11, niepubl. Oraz wyrok KIO z dnia 2 lipca 2012 r. sygn. akt: KIO 1287/12. Odwołujący wskazał na brzmienie postanowienia punktu XIV SIWZ. Odwołujący uzasadniał, że złożenie przez Budimex oferty, w której został wskazany 14 - miesięczny termin realizacji przedmiotu zamówienia stanowi w okolicznościach niniejszej sprawy czyn nieuczciwej konkurencji. Nie jest możliwe wykonanie tak skomplikowanego zamówienia w terminie zaoferowanym przez Budimex - termin ten jest nierealny. a) Po analizie dokumentacji przetargowej udostępnionej przez Zamawiającego zgodnie z SIWZ pkt. 3 Opis Przedmiotu Zamówienia Odwołujący zauważył, że dokumentacja udostępniona przez Zamawiającego oraz zawarte w niej wymagania odnośnie zapewnienia nieprzerwanych dostaw mediów do istniejącej części szpitala wymuszają wykonanie robót budowlanych i instalacyjnych w ściśle określonej kolejności: - rozbiórki obiektów technicznych niezwiązanych z instalacjami zapewniającymi zasilanie w media kompleksu szpitalnego; - wykonanie przekładek i nowych tras instalacji podziemnych dla sieci: gazów medycznych, kanalizacji, wody i gazu; - wykonanie budynków technicznych: NW-16 i T-16; - wykonanie pozostałych rozbiórek budynków; - wykonanie robót geotechnicznych, odwodnienia wykopu; - wykonanie konstrukcji budynku G-16; - wykonanie zagospodarowanie terenu. b) Termin realizacji przedmiotu zamówienia wskazany przez wykonawcę Warbud został poddany dokładnej, analizie i był oparty na ofertach od firm specjalizujących się w wybranych robotach budowlano-instalacyjnych. c) Roboty instalacyjne związane z wykonaniem przekładek i nowych tras instalacji podziemnych (siec gazów medycznych kanalizacji, wody i gazu), które należy wykonać w pierwszej kolejności przed wykonaniem robót rozbiórkowych i geotechnicznych w celu zapewnienia nieprzerwanych dostaw mediów do istniejącej części szpitala: termin ich realizacji wynosi minimum 3 miesiące. d) Roboty geotechniczne powinny trwać minimum 8 miesięcy i składa się na nie: - czas wykonania ścian palisady z kolumn DSM: min. 6 tygodni dla jednego zestawu maszyn przy pracy 16h/zmianę, - czas wykonania ściany szczelinowej: min. 9 tygodni dla jednego zestawu maszyn przy pracy 16h/zmianę, - czas wykonania kolumn Soilcrete: min. 8 tygodni dla jednego zestawu maszyn, przy pracy 12/h na zmianę, - czas wykonania kolumn DSM (wzmocnienie) : min. 6 tygodni dla jednego zestawu maszyn przy pracy 12h/zmianę, - czas wykonania podchwycenia fundamentów: min. 3 tygodnie dla jednego zestawu maszyn, przy pracy 12h/zmianę. e) Roboty rozbiórkowe i budowlane, na które składają się: rozbiórki budynków, budowa budynku NW-16, T-16, budowa budynku G-16, wykonanie zagospodarowania terenu budowy. Powinny trwać min. 8 miesięcy. f) W ocenie Odwołującego, nie jest możliwe wykonanie zadania objętego przedmiotem zamówienia w czasie krótszym niż zaoferowane przez Warbud 19 - miesięcy. Tak zaoferowany termin uwzględnia wszystkie zdefiniowane roboty konieczne do wykonania w ramach inwestycji, a zatem jest realny i możliwy do dotrzymania. g) Czas trwania robót geotechnicznych przyjęty został na podstawie wieloletniego doświadczenia firmy specjalizującej się w realizacji tego typu robót, która jako lider w branży geotechnicznej po wnikliwej analizie dokumentacji projektowej zaproponowała minimalny termin realizacji wynoszący 8 miesięcy. Biorąc to pod uwagę, wykonanie pozostałych robót budowlano-instalacyjnych nie jest możliwe w zaproponowanym przez Budimex terminie 6 miesięcy, ponieważ aby zapewnić ciągłość dostaw mediów do istniejącej części szpitala w pierwszej kolejności należy wykonać przekładki i nowe trasy instalacji podziemnych, a dopiero później po ich wykonaniu można rozpocząć większość robót rozbiórkowych i budowlanych. Tym samym, zaoferowanie przez Budimex nierealnego 14 - miesięcznego terminu realizacji przedmiotu zamówienia było spowodowane wyłącznie dążeniem do sztucznego zawyżenia na etapie postępowania przetargowego punktacji przyznanej ofercie tego wykonawcy, a w konsekwencji, do uzyskania zamówienia publicznego, pomimo braku faktycznej możliwości wywiązania się przez Budimex z tak zaciągniętego zobowiązania. Kryterium oceny ofert terminu realizacji przedmiotu zamówienia miało istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż Zamawiający przypisał mu wagę aż 20%. Przy zaoferowaniu nierealnego terminu realizacji zamówienia wykonawca uzyskał maksimum punktów, podczas gdy pozostali wykonawcy, nawet oferujący krótsze niż maksymalne terminy realizacji, ale rynkowe i zgodne z umową uzyskali w tym kryterium niższą liczbę punktów. Tym samym, oferta z wyższą ceną za wykonanie przedmiotu zamówienia, ale z zadeklarowanym krótszym terminem realizacji mogła okazać się (pozornie) korzystniejsza od oferty wykonawcy, który w sposób realny i rzetelny oszacował zarówno cenę, jak i termin wykonania umowy. Taki przypadek zachodzi w niniejszej sprawie - Odwołujący zaoferował Zamawiającemu 19 - miesięczny termin realizacji przedmiotu zamówienia (tj. krótszy niż maksymalny dopuszczony w SIWZ) i cenę oferty w wysokości 94.300.000,02 zł brutto, natomiast Budimex zaoferował 14 - miesięczny termin wykonania zamówienia i cenę oferty w wysokości 96.390.422,31 zł brutto. Cena oferty Warbud jest zatem o ponad 2 min zł niższa niż cena oferty Budimex. Jak było wskazane powyżej, okoliczność ta ma istotne znaczenie, bowiem nie jest możliwe w ocenie Odwołującego, że termin 14 miesięcy na przeprowadzenie tak złożonych robót budowlanych zostanie dotrzymany. W efekcie, Zamawiający najprawdopodobniej otrzyma zamówienie zrealizowane drożej o ponad 2 mln zł w terminie dłuższym niż formalnie zadeklarowane przez Budimex 14 miesięcy. W świetle powyższego, Zamawiający jako dysponent środków publicznych powinien bardzo dokładnie zweryfikować oświadczenie Budimex dotyczące skróconego terminu realizacji przedmiotu zamówienia złożone w pkt IV formularza ofertowego ww. wykonawcy. Na poparcie prezentowanego stanowiska Odwołujący przywołał wyrok KIO z dnia 1 grudnia 2016 r. KIO 2184/16. Podsumowując wskazał, że złożenie przez Budimex oferty z 14 - miesięcznym terminem realizacji zamówienia stanowi czyn nieuczciwej konkurencji i Zamawiający powinien był zastosować art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp oraz w zw. z art. 3 ust. 1 uznk. Manipulacja kryteriami oceny ofert, która ma miejsce w przypadku oferty Budimex prowadzi do wniosku, że oferta tego wykonawcy jest najkorzystniejsza wyłącznie z pozoru, co z kolei prowadzi do wniosku, iż doszło do naruszenia również art. 91 ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 uznk - skoro Zamawiający wybrał droższą ofertą a na etapie realizacji dotrzymanie 14 - miesięcznego terminu nie będzie możliwe ze względu na obiektywne, okoliczności wynikające ze specyfiki robót objętych niniejszym zamówieniem. Zamawiający nie wniósł odpowiedzi na odwołanie w formie pisemnej. W toku rozprawy przed Izbą wnosił o oddalenie odwołania wskazując w szczególności, iż zaoferowany przez Budimex termin realizacji zamówienia jest realny. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego, na podstawie zebranego materiału w sprawie oraz oświadczeń i stanowisk Stron i Uczestnika, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: Na wstępie Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania. Po wysłuchaniu stanowisk Stron i Uczestnika postępowania, Izba oddaliła wniosek wykonawcy Budimex o odrzucenia odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. Zgodnie z ww. przepisem Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w ustawie. Budimex w uzasadnieniu ww. wniosku wskazywał w szczególności, iż zarzuty sformułowane przez Odwołującego sprowadzają się w istocie do kwestionowania postanowień SIWZ, po ustawowym terminie przewidzianym dla takiej czynności (13 czerwca 2019 r.), zatem należało uznać je za spóźnione. Nie podzielając ww. stanowiska wykonawcy Budimex Izba wskazuje, że z treści odwołania wniesionego przez Warbud jednoznacznie wynika, iż wykonawca wniósł odwołanie od niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności i zaniechań Zamawiającego polegających na wyborze jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy Budimex, która winna zostać odrzucona z uwagi na to, iż jej złożenie stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji polegający na manipulacji kryteriami oceny ofert. Zamawiający w dniu 23 sierpnia 2019 r. przekazał Odwołującemu zawiadomienie o wyborze najkorzystniejszej oferty drogą elektroniczną, tym samym wniesione w dniu 2 września 2019 r. przez wykonawcę Warbud odwołanie było odwołaniem wniesionym w terminie wynikającym z art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. Podnoszona przez Budimex S.A. argumentacja mająca uzasadniać wniosek o odrzucenia odwołania na wskazanej powyżej podstawie prawnej, w ocenie Izby, wykracza poza formalnoprawną ocenę odwołania w świetle przesłanek odrzucenia, o których mowa w art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, stanowiąc de facto merytoryczną ocenę zarzutów odwołania. Izba oceniła, że Odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia szkody w związku z ewentualnym naruszeniem przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp, czym wypełnił materialnoprawną przesłankę dopuszczalności odwołania, o której mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Zamawiający w dniu 3 września 2019 r. powiadomił wykonawców o wniesionym odwołaniu. Izba dopuściła do udziału w postępowaniu odwoławczym wykonawcę Budimex S.A. zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego w dniu 5 września 2019 r. po stronie Zamawiającego. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy Izba uwzględniła dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia przekazaną przez Zamawiającego, w szczególności ogłoszenie o zamówieniu, specyfikację istotnych warunków zamówienia, ofertę Budimex oraz zawiadomienie o wyborze najkorzystniejszej oferty z 23 sierpnia 2019 r. Skład orzekający Izby wziął pod uwagę również stanowiska i oświadczenia Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego złożone ustnie do protokołu posiedzenia i rozprawy w dniu 17 września 2019 r. Nadto skład orzekający Izby zaliczył w poczet materiału sprawy dowody złożone przez Odwołującego, tj.: 1. uproszczony harmonogram robót budowlanych w wersji projektowej opracowany przez Odwołującego, 2. szczegółowy harmonogram robót budowlanych w wersji projektowej opracowany przez Odwołującego, 3. plan zagospodarowania placu budowy opracowany przez Odwołującego, 4. plan zagospodarowania terenu Zamawiającego, 5. zdjęcia z wizji lokalnej, 6. mapkę i punkty wysokościowe - Warbud dokonał pomiaru geodezyjnego, 7. ofertę firmy Keller - roboty geotechniczne 8 miesięcy (32 tygodnie), 8. ofertę firmy C. - roboty geotechniczne (bez ściany szczelinowej) 8,7 miesięcy (265 dni), 9. ofertę na ścianę szczelinową Odwołującego - roboty geotechniczne 2 miesiące (57 dni), 10. ofertę firmy PEKABEX - konstrukcja budynku prefabrykowana 9 miesięcy. Jednocześnie skład orzekający Izby zaliczył w poczet materiału sprawy dowody złożone przez Budimex, tj.: 1. wstępny harmonogram ogólny realizacji robót SPSK1 w Lublinie, 2. referencje wystawione Budimex S.A., 3. zrzut mapy z Google Earth obrazujący teren inwestycji, 4. oferty firmy Keller objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, 5. opinię w zakresie robót geotechnicznych objętą tajemnicą przedsiębiorstwa, 6. dwie oferty dotyczące robót ziemnych oraz elementów prefabrykowanych objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Izba ustaliła, co następuje: Zgodnie z punktem IV SIWZ, wykonanie przedmiotu umowy miało nastąpić w terminie nieprzekraczającym 20 miesięcy od daty podpisania umowy. Z kolei zgodnie z punktem XIV SIWZ, kryteriami oceny ofert były: 1) cena oferty 60%, 2) długość gwarancji 20% oraz termin realizacji 20%. W zakresie kryterium oceny ofert dotyczącego terminu realizacji zamówienia Zamawiający wskazał, że do porównania i oceny ofert brany będzie termin realizacji podany przez Wykonawcę w formularzu oferty - formularzu cenowym. Im krótszy termin realizacji, tym korzystniej. Maksymalny akceptowany przez Zamawiającego termin realizacji to 20 miesięcy od daty zawarcia umowy. Zaoferowanie terminu dłuższego spowoduje odrzucenie oferty. Minimalny akceptowany przez Zamawiającego termin realizacji to 12 miesięcy. Zaoferowanie krótszego terminu realizacji niż 12 miesięcy, spowoduje przyjęcie do obliczeń okresu minimalnego tj. 12 miesięcy. Zgodnie z punktem IV formularz ofertowego wykonawca Budimex zaoferował termin realizacji zamówienia wynoszący 14 miesięcy. Wykonawca Warbud zaoferował 19 - miesięczny termin realizacji zamówienia. W dniu 23 sierpnia 2019 r. Zamawiający uznał ofertę wykonawcy Budimex S.A. za najkorzystniejszą. Na drugim miejscu w rankingu ofert uplasowała się oferta Odwołującego. Izba zważyła, co następuje: Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Istota niniejszej sprawy sprowadzała się do rozstrzygnięcia kwestii, czy zaoferowany przez wykonawcę Budimex S.A. 14 - miesięczny termin realizacji zamówienia stanowiący pozacenowe kryterium oceny ofert stanowił, jak twierdził Odwołujący, termin nierealny i niemożliwy do spełnienia, co w konsekwencji winno skutkować odrzuceniem oferty Budimex S.A. jako stanowiącej czyn nieuczciwej konkurencji polegający na manipulacji kryteriami oceny ofert. Zamawiający wybiera ofertę najkorzystniejszą na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z jednoczesnym poszanowaniem fundamentalnych zasad udzielania zamówień publicznych (art. 91 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp). Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniuo zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Definicja czynu nieuczciwej konkurencji wynika natomiast z art. 3 ust. 1 uznk, który stanowi, że czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. W świetle ukształtowanego orzecznictwa sądów powszechnych art. 3 ust. 1 uznk, może stanowić także samodzielną podstawę uznania określonego zachowania za czyn nieuczciwej konkurencji (tak np. SN w wyroku z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt: II CSK 44/09). W ocenie Izby kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy miała treść specyfikacji istotnych warunków zamówienia w zakresie kryterium oceny ofert dotyczącego terminu realizacji zamówienia. Zamawiający w postanowieniach punktu XIV SIWZ wskazał zarówno maksymalny (20 miesięcy od daty zawarcia umowy) oraz minimalny termin realizacji przedmiotowego zamówienia (12 miesięcy). Z powyższego wynika zatem, że treść specyfikacji określała z góry granice czasowe dotyczące terminu realizacji zamówienia, akceptowanego przez Zamawiającego, w których powinien poruszać się wykonawca składający ofertę w niniejszym postępowaniu, tak by z jednej strony nie narazić się na sankcję odrzucenia oferty (w przypadku zaoferowania terminu dłuższego aniżeli termin maksymalny wynikający z SIWZ), a z drugiej strony by móc realnie konkurować w postępowaniu w świetle ustanowionych kryteriów oceny ofert. Zdaniem Izby z powyższych postanowień specyfikacji wynika również, że każdy zaoferowany przez wykonawcę termin realizacji zamówienia zawarty w ww. granicach czasowych był terminem realnym. Gdyby było inaczej to wykonawcy zainteresowani uzyskaniem niniejszego zamówienia dążyliby do wzruszenia odnośnych postanowień SIWZ wskutek skorzystania z przysługujących im środków ochrony prawnej, co też nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Co więcej, sam Odwołujący stał na stanowisku, iż omawiane postanowienie SIWZ w zakresie terminu realizacji zamówienia nie naruszało przepisów prawa. Skoro zatem postanowienia SIWZ dotyczące punktowanego w ramach kryterium oceny ofert terminu realizacji były wiążące dla wszystkich wykonawców zainteresowanych ubieganiem się o niniejsze zamówienie, to wywodzenie na obecnym etapie postępowania negatywnych skutków wobec wykonawcy, który zastosował się do postanowień SIWZ (w dodatku zgodnych przepisami prawa jak twierdził Odwołujący), oferując termin realizacji zamówienia w granicach dopuszczonych przez Zamawiającego, nie znajduje uzasadnienia. Za wewnętrznie sprzeczne Izba uznała stanowisko Odwołującego, który z jednej strony wskazywał na zgodność z przepisami prawa postanowienia SIWZ dotyczącego punktowanego terminu realizacji zamówienia, z drugiej zaś zarzucając konkurentowi złożenie oferty stanowiącej czyn nieuczciwej konkurencji, którego źródłem była, jak twierdził, prawidłowo skonstruowana SIWZ. Następnie Izba wskazuje, iż w okolicznościach niniejszej sprawy Odwołujący nie udźwignął ciężaru dowodowego, o którym mowa w art. 190 ust. 1 ustawy Pzp. Złożone przez Odwołującego dowody potwierdzają jedynie przyjęte przez wykonawcę własne założenia i możliwości organizacyjne dotyczące realizacji inwestycji. Rzeczone dowody nie potwierdzają natomiast braku obiektywnej możliwości realizacji niniejszego zamówienia w terminie zaoferowanym przez Budimex. Okoliczność, iż wykonawca Warbud zaoferował 19 - miesięczny termin realizacji zamówienia uznając ww. termin za realny w świetle własnych możliwości nie przesądza, że inny wykonawca z uwzględnieniem właściwej mu organizacji pracy, środków technicznych, finansowych, wiedzy technicznej i doświadczenia oraz zasad współpracy z innymi podmiotami zainteresowanymi uczestniczeniem w procesie inwestycyjnym, nierzadko będącymi lokalnymi przedsiębiorcami, nie jest w stanie wykonać zamówienia w krótszym terminie. Innymi słowy, Odwołujący nie wykazał, by zaoferowany przez Budimex termin realizacji zamówienia, był nierealny, oderwany od realiów rynkowych i podyktowany dążeniem do sztucznego zawyżenia punktacji przyznanej ofercie, prowadzącym w konsekwencji do uzyskania zamówienia w sposób sprzeczny z regułami, o których mowa w art. 3 ust. 1 znku, mimo braku faktycznej możliwości wywiązania się przez wykonawcę z zaciągniętego zobowiązania. Co więcej, zauważyć należy, iż w toku rozprawy przed Izbą Strony i Uczestnik postępowania prezentowali odmienne propozycje dotyczące tak harmonogramu samych robót budowlanych, jak i szczegółowych kwestii związanych z przebiegiem całego zamierzenia inwestycyjnego w zakresie choćby usytuowania i liczby wjazdów na teren budowy, możliwości jednoczesnego prowadzenia robót budowlanych na poszczególnych obiektach objętych inwestycją, czy też odnośnie terminu i liczby jednostek sprzętowych możliwych do wprowadzenia na teren budowy. Powyższe w ocenie Izby dodatkowo potwierdza, że przyjęte przez wykonawców Budimex oraz Warbud koncepcje realizacji zamówienia były odmienne, podyktowane własnymi możliwościami i zapleczem organizacyjno - technicznym, co jednak w żadnej mierze nie potwierdza, iż złożona przez Budimex oferta stanowiła czyn nieuczciwej konkurencji. W konsekwencji powyższego Izba nie podzieliła stanowiska Odwołującego, jakoby okoliczność, iż wykonawca Budimex oferując wyższą cenę za realizację zamówienia oraz nierealny termin jego wykonania, jedynie pozornie złożył najkorzystniejszą ofertę wskutek manipulacji kryteriami oceny ofert. Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy Pzp pod pojęciem najkorzystniejszej oferty należy przez to rozumieć ofertę: a) która przedstawia najkorzystniejszy bilans ceny lub kosztu i innych kryteriów odnoszących się do przedmiotu zamówienia publicznego w szczególności w przypadku zamówień w zakresie działalności twórczej lub naukowej, których przedmiotu nie można z góry opisać w sposób jednoznaczny i wyczerpujący lub która najlepiej spełnia kryteria inne niż cena lub koszt, gdy cena lub koszt jest stała albo b) z najniższą ceną lub kosztem, gdy jedynym kryterium oceny jest cena lub koszt. Nie jest zatem tak, że za najkorzystniejszą w danym postępowaniu o udzielenie zamówienia nie może zostać wybrana oferta, która zawiera najwyższą cenę. Nie jest również tak, że zaoferowanie przez wykonawcę wyższej ceny oraz najkrótszego terminu realizacji zamówienia (choć w niniejszej sprawie Budimex zaoferował wyższy niż wskazany przez Zamawiającego jako minimalny termin realizacji zamówienia punktowany w ramach kryterium oceny ofert) stanowi a priori manipulację kryteriami oceny ofert. Powyższe w okolicznościach rozpoznawanej przez Izbę sprawy nie zostało przez Odwołującego wykazane. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, stosownie do wyniku postępowania. Na podstawie § 5 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 972 ze zm.) do kosztów postępowania odwoławczego Izba zaliczyła w całości uiszczony wpis, zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia. Izba uznała wniosek Zamawiającego o zasądzenie kosztów w wysokości 4 428 zł stanowiącej wynagrodzenie pełnomocnika, do wysokości wynikającej z ww. rozporządzenia, na podstawie złożonej do akt faktury. Przewodniczący: ................................... 12 …
- Zamawiający: Skarb Państwa - 1. Regionalna Baza Logistyczna w Wałczu…Sygn. akt KIO 928/20 WYROK z dnia 7 lipca 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie 7 lipca 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego 29 kwietnia 2020 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej przez wykonawcę: Wojskowe Zakłady Inżynieryjne S.A. z siedzibą w Dęblinie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. Usługa - naprawa główna transportera pływającego PTS-M (nr postępowania 18/2020) prowadzonym przez zamawiającego: Skarb Państwa - 1. Regionalna Baza Logistyczna w Wałczu orzeka: 1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu dotyczącego kar umownych, który został uwzględniony przez Zamawiającego. 2. Odrzuca odwołanie w zakresie zarzutu dotyczącego warunku udziału w postępowaniu. 3. Uwzględnia odwołanie w pozostałym zakresie i nakazuje Zamawiającemu określenie w opisie przedmiotu zamówienia wymagania zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę osób bezpośrednio wykonujących czynności konieczne dla wykonania naprawy głównej transportera pływającego PTS-M. 4. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i Zamawiającego po połowie: 1) zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania, 2) zasądza od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 7500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) - stanowiącą połowę kosztów postępowania odwoławczego poniesionych z tytułu wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Koszalinie. Uz as adnienie Zamawiający Skarb Państwa - 1. Regionalna Baza Logistyczna w Wałczu prowadzi (na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 ze zm.) {dalej również: „ustawa pzp”, „pzp”} w trybie przetargu ograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa na usługi pn. Usługa - naprawa główna transportera pływającego PTS-M (nr postępowania 18/2020). Ogłoszenie o tym zamówieniu 2 marca 2020 r. zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nr 2020/S_43 pod poz. 102696. Wartość tego zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy pzp. 20 kwietnia 2020 r. Zamawiający przesłał drogą elektroniczną wykonawcom uczestniczącym w postępowaniu zaproszenie do złożenia oferty oraz specyfikację istotnych warunków zamówienia {dalej również: „SIWZ”, „s.i.w.z.” lub „specyfikacja”}. 29 kwietnia 2020 r. Wojskowe Zakłady Inżynieryjne S.A. z siedzibą w Dęblinie {dalej również: „WZI” lub „Odwołujący”} wniosły w formie pisemnej do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie (zachowując wymóg przekazania jego kopii Zamawiającemu) od czynności i zaniechań Zamawiającego sprecyzowanych w poniższych zarzutach. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp {lista zarzutów}: 1. Art. 7 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 5 pzp oraz art. 22 ust. 1a - przez niezawarcie w SIWZ żadnych postanowień mówiących o warunkach udziału wykonawców w postępowaniu, a co za tym idzie, także naruszenie obowiązku określenia warunków w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia. 2. Art. 29 ust. 3a pzp w zw. z art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy przez niesformułowanie wymogu zatrudnienia na umowę o pracę osób bezpośrednio wykonujących remont transportera pływającego PTS-M, pomimo czasowej powtarzalności czynności realizowanych przez te osoby, konieczności realizacji tych czynności pod kierownictwem pracodawcy, w określonym miejscu i czasie, a także z uwagi na szereg wymagań, jakie osoby zatrudnione bezpośrednio przy produkcji oraz obrocie materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym muszą spełniać, zgodnie z powszechnie obowiązującym prawem. 3. Art. 14 i art. 139 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 16 w zw. z art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego {„kc”} oraz art. 484 § 2 kc w zw. z art. 3531 kc oraz w zw. z art. 5 kc - przez umieszczenie w § 13 ust. 1 lit. b) projektu umowy (załącznik nr 2 do SIWZ) obowiązku uiszczenia kary umownej za opóźnienie, mogące powstać także z przyczyn niezależnych od wykonawcy, w wysokości rażąco wygórowanej, nieadekwatnej do naruszeń i prowadzącej do bezpodstawnego wzbogacenia się Zamawiającego oraz oderwanej od możliwości poniesienia uszczerbku majątkowego w razie zaistnienia opóźnienia. W związku z powyższym Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu {lista żądań}: 1. Wprowadzenia do treści SIWZ warunków udziału w postępowaniu w zakresie kwalifikacji technicznych lub zawodowych wykonawców w następującym brzmieniu: W postępowaniu mogą wziąć udział Wykonawcy, którzy wykonali w okresie ostatnich 5 lat przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie - należycie usługi w zakresie naprawy wojskowych pojazdów gąsienicowych posiadających zdolność pływania, których suma odpowiada co najmniej wartości 3 916 900,00 zł. 2. Wprowadzenia w rozdziale VI pkt 4 SIWZ postanowienia, zgodnie z którym Zamawiający na zasadzie art. 29 ust. 3a pzp wymaga zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę osób, które będą bezpośrednio dopuszczone do pracy przy dokonywaniu czynności naprawy wojskowych pojazdów gąsienicowych PTS-M oraz odpowiednio wprowadzenia również w treści SIWZ informacji, o których mowa w art. 36 ust. 2 pkt 8a pzp tj.: dotyczących sposobu dokumentowania zatrudnienia ww. osób, oraz uprawnień Zamawiającego w zakresie kontroli spełniania przez wykonawcę wymagań dotyczących zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. 3. Dokonania zmiany § 13 ust. ust. 1 lit. b) załącznika nr 2 do SIWZ - wzoru umowy, polegającej na zastąpieniu słowa „opóźnienie” słowem „zwłoka" oraz obniżeniu przewidzianej w tym postanowieniu kary umownej do 1% za każdy rozpoczęty dzień zwłoki, tj. nadania mu następującego brzmienia: Wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną w wysokości 1% wartości wykonanej usługi z wadami za każdy rozpoczęty dzień zwłoki w dostarczeniu zamówionych towarów wolnych od wad w miejsce wadliwych towarów. Wartość usługi wykonanej z opóźnieniem określa Zamawiający stosując ceny rynkowe. Odwołujący sprecyzował zarzuty przez podanie w szczególności następujących okoliczności faktycznych i prawnych uzasadniających wniesienie odwołania. {ad pkt 1.listy zarzutów} Odwołujący zaznaczył, że co prawda mamy do czynienia z przetargiem ograniczonym, zaś warunki udziału w postepowaniu zostały określone w ogłoszeniu o zamówieniu, jednak późniejsza ich zmiana 9.03.2020 r. oraz negatywne stanowisko Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy (będącego jednostką nadrzędną nad Zamawiającym) w odniesieniu do tej zmiany powoduje, że powstaje istotna wątpliwość co do jej prawidłowości. Tym bardziej, że Zamawiający w SIWZ ostatecznie w ogóle tych warunków nie określił. Ponadto Odwołujący szczegółowo zrelacjonował historię wprowadzenia i zmiany warunku udziału dotyczącego wiedzy i doświadczenia, z uwzględnieniem pism, które kierował w tej sprawie do Zamawiającego oraz do Inspektoratu Wsparcia oraz informacji, które uzyskał od nich w trybie dostępu do informacji publicznej {które zostały załączone jako dowody do odwołania. Odwołujący zarzucił, że ostateczna treść tego warunku - dopuszczająca wykazanie się doświadczeniem w należytym wykonaniu naprawy wojskowych pojazdów pływających gąsienicowych lub kołowych - narusza wyrażoną w art. 7 ust. 1 zasadę uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców. Ponadto złagodzenie pierwotnego warunku nie przystaje do przedmiotu zamówienia i powoduje, że opis sposobu dokonania oceny warunku jest sprzeczny z dyspozycją art. 22 ust. 1a pzp. {ad pkt 2. listy zarzutów} Odwołujący powołał się na to, że jak wskazuje się w orzecznictwie Izby, celem art. 29 ust. 3a pzp było nałożenie na zamawiającego obowiązku oceny, czy czynności, które będą na jego rzecz wykonywanie w ramach realizacji zamówienia publicznego, powinny być wykonywane w ramach stosunku zatrudnienia na umowę o pracę, a które takiego charakteru nie mają i z ich specyfiki wynika, że będą świadczone w oparciu o umowy cywilnoprawne. Jeśli zaś na zamówienie publiczne składają się czynności, których realizacja odpowiada stosunkowi pracy, wówczas zamawiający ma obowiązek wskazać je w opisie przedmiotu zamówienia oraz wyegzekwować od wykonawcy, aby w ramach ich świadczenia zatrudniał on pracowników w rozumieniu Kodeksu pracy (wyrok z 26 marca 2018 r. sygn. akt KIO 411/18) . Zdaniem Odwołującego istotna w tym zakresie jest każdorazowo specyfika danego zamówienia, w tym przypadku jest to remont główny pojazdów PTS-M. Aby móc w ogóle realizować tego rodzaju zamówienie, wykonawca powinien posiadać odpowiednią koncesję, uprawniającą do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu przedmiotem zamówienia. Odwołujący podał, że Zamawiający dopuścił posiadanie przez wykonawców koncesji wydanej jeszcze na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2037 ze zm.), jak i koncesji wydanej na podstawie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. poz. 1214 ze zm.). Odwołujący wskazał, że zarówno w obecnych, jak i uprzednio obowiązujących przepisach przewidziano szereg restrykcyjnych obowiązków, jakie należy wykonywać względem pracowników zatrudnionych przy produkcji oraz obrocie materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (odpowiednio art. 22 poprzedniej ustawy oraz art. 28 ustawy obecnie obowiązującej). Pracownicy ci muszą także spełniać wiele rygorystycznych wymogów, w tym odnośnie stanu zdrowia, których spełnianie pracodawca przy zatrudnianiu oraz w trakcie jego trwania jest obowiązany weryfikować. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy obecnie obowiązującej bezpośrednio do pracy przy wytwarzaniu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym może być dopuszczona wyłącznie osoba, która m.in. ma pełną zdolność do czynności prawnych, nie wykazuje zaburzeń psychicznych oraz istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego, które stanowiłyby przeszkodę do wykonywania lub kierowania działalnością gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym czy nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe (analogiczny wymóg znajdował się w art. 22 ustawy poprzednio obowiązującej). Zgodnie z art. 30 ust. 1 przy zatrudnieniu oraz w trakcie trwania zatrudnienia przedsiębiorca jest obowiązany weryfikować spełnianie przez pracownika wymagań, o których mowa w art. 28 ust. 1. Zgodnie z definicją ustawową przez wytwarzanie materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym rozumie się działalność wytwórczą dotycząca materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, ale także czynności mające na celu przywracanie lub zmianę ich pierwotnych właściwości. Tym samym remont takiego sprzętu jak PTS-M mieści się w pojęciu wytwarzania wyrobu o przeznaczeniu wojskowym. Odwołujący zwrócił uwagę, że powyższe ustawy, mówiąc o osobach zatrudnianych przez przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w tych szczególnych dziedzinach konsekwentnie posługują się pojęciem pracownika. Według Odwołującego, zważywszy na kontekst wymogów stawianych osobom zatrudnianym oraz wysokie standardy, które muszą spełniać, należy uznać, że celem ustawodawcy było bezpośrednie odniesienie w tych przepisach do pojęcia pracownika w rozumieniu Kodeksu pracy. W konsekwencji Zamawiający oprócz wymagania posiadania koncesji w powyższym zakresie powinien także wymagać zatrudniania przez wykonawcę na podstawie umowy o pracę wszystkich osób, które bezpośrednio będą dopuszczone do pracy przy dokonywaniu wszelkich czynności dotyczących naprawy i rewitalizacji pojazdów PTS-M. Odwołujący dodał, że abstrahując od wymagań powyższych ustaw, osoby te będą realizować swoje czynności w sposób, o którym mowa w art. 22 § 1 Kp, tj. na rzecz pracodawcy, pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym. Są to zatem czynności, które powinny być wskazane w SIWZ jako wymagające zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. Jednocześnie z uwagi na konieczność spełnienia surowych wymogów, o których wspomniano powyżej, praca przez takiego pracownika musi być świadczona w sposób osobisty, gdyż może on zostać dopuszczony do jej wykonywania dopiero po spełnieniu tych wymogów, których obowiązek spełniania pozostaje aktualny przez cały czas wykonywania tego rodzaju czynności. Odwołujący podkreślił za Urzędem Zamówień Publicznych, że obowiązek określenia w opisie przedmiotu zamówienia wymagań zatrudnienia na podstawie umowy o pracę jest wyrazem woli ustawodawcy zagwarantowania przestrzegania prawa pracy przy realizacji zamówień publicznych i zerwania z praktyką zawierania umów cywilnoprawnych w sytuacji, gdy jest to nieuzasadnione charakterem stosunku. Przyzwalanie na taką praktykę, tj. uznawanie niepracowniczego statusu pracownika, oznacza, że wykonując pracę uzyskuje on mniej korzystny status prawny (np. ze względu brak prawa do urlopu, brak ochrony wynagrodzenia, odpowiedzialność odszkodowawczą, niezaliczanie okresu pracy do stażu pracy, brak prawa do odzieży ochronnej itd.), podczas gdy zatrudniający ponosi mniejsze koszty, uzyskując te same korzyści co z pracy pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę (wyrok Sądu Najwyższego z 17 maja 2016 r. sygn. akt I PK 139/15). Naruszać to więc może zasady uczciwej konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. {ad pkt 3. listy zarzutów} Odwołujący zrelacjonował, że zgodnie z brzmieniem § 13 ust. 1 pkt b) projektu umowy (załącznika nr 2 do SIWZ) Wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną w wysokości 2% wartości wykonanej usługi z wadami za każdy rozpoczęty dzień opóźnienia w dostarczeniu zamówionych towarów wolnych od wad w miejsce wadliwych towarów. Wartość usługi wykonanej z opóźnieniem określa Zamawiający stosując ceny rynkowe. Odwołujący podał, że jak wynika z danych historycznych, średni koszt naprawy jednego pojazdu PTS-M wahał się w granicach ok. 600 tys. zł brutto. Stąd dzienna wysokość kary umownej za opóźnienie w dostarczeniu towarów wolnych od wad, w przypadku uznania, że wadliwie została wykonana cała naprawa pojazdu PTS-M, może wynosić nawet 12 tys. zł, a 10-dniowe opóźnienie spowoduje naliczenie kary umownej w kwocie aż 120 tys. zł. Odwołujący zarzucił, że zastrzeżona w powyższy sposób kara umowna za opóźnienie w dostarczeniu towaru wolnego od wad została sformułowana w sposób jednostronny i nieproporcjonalny, bez zachowania równości stron stosunku zobowiązaniowego. Odwołujący zwrócił uwagę, że sama odpowiedzialność wykonawcy została uregulowana na zasadzie opóźnienia, a nie zwłoki. Różnica między tymi dwiema instytucjami wynika z art. 476 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Nie dotyczy to wypadku, gdy opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. W konsekwencji w tym przypadku wykonawca będzie mógł zostać obciążony karą umowną w wysokości nawet kilkunastu tysięcy za jeden dzień, także w sytuacji, gdy do opóźnienia w dostarczeniu towarów wolnych od wad dojdzie z przyczyn całkowicie od niego niezależnych. W ocenie Odwołującego takie uregulowanie, po pierwsze, całkowicie nie przystaje do celu, jakiemu służyć ma zastrzeżenie kary umownej, czyli przede wszystkim naprawieniu szkody powstałej w wyniku nienależytego wykonania zobowiązania. Po drugie, stanowi także ewidentne zaprzeczenie zasadzie proporcjonalności, która powinna się przejawiać w wyważeniu interesów obu stron stosunku zobowiązaniowego wynikającego z umowy w sprawie zamówienia publicznego. Zamawiający, uwzględniając funkcje, jakie kary umowne mają realizować przy wykonywaniu przedsięwzięć publicznych, powinien tak kształtować postanowienia umowne, aby odpowiednio zabezpieczyć interes publiczny i właściwą realizację zamówienia publicznego. Jak jednak podkreśla Urząd Zamówień Publicznych (...) powinność zamawiających do należytego zabezpieczenia interesu publicznego nie może prowadzić do przerzucenia na wykonawców odpowiedzialności za zdarzenia, które pozostają poza ich kontrolą, czyli na których powstanie nie mają oni wpływu. Niedopuszczalne jest również kształtowanie wysokości kar w sposób całkowicie dowolny, bez jakiegokolwiek racjonalnego powiązania z uszczerbkiem po stronie zamawiającego. W tym kontekście kary umowne powinny być określone w wysokości adekwatnej do ewentualnej szkody - tak aby spełniały swoje funkcje, ale nie zniechęcały do udziału w zamówieniach publicznych. W odpowiedzi na odwołanie z 2 lipca 2020 r. Zamawiający wniósł, jak poniżej wskazano w odniesieniu do poszczególnych zarzutów. {ad pkt 1. listy zarzutów} Zamawiający wniósł o odrzucenie w tym zakresie odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 3 pzp jako wniesionego po upływie terminu określonego w ustawie pzp, gdyż Odwołujący formułując zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 5 i art. 22 ust. 1a pzp, kwestionuje de facto warunki udziału w postępowaniu zamieszczone w ogłoszeniu o zamówieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 2020/S 043-102696 2 marca 2020 r., których ostateczne brzmienie zostało opublikowane w ogłoszeniu o zmianie 13 marca 2020 r. Dodatkowo Odwołujący 9 marca 2020 r. został poinformowany, że w związku ze zmianą ogłoszenia zmieniony zostaje również załącznik nr 4 do wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu obejmujący wykaz dokumentów i oświadczeń załączonych do tego wniosku. Niezależnie od tego z ostrożności Zamawiający przedstawił również w odpowiedzi na odwołanie argumentację, która jego zdaniem wskazuje na niezasadność powyższych zarzutów odwołania. {ad pkt 2. listy zarzutów} Według Zamawiającego przede wszystkim Odwołujący nie określił rodzaju czynności (obowiązek wynikający z art. 36 ust. 2 pkt 8a lit c pzp), czyli jakie konkretnie czynności winne być realizowane przez osoby zatrudnione na umowę o pracę, co powoduje, że zarzut jest niekonkretny i ogólny. Tymczasem określenie rodzaju czynności jest niezbędne, gdyż art. 29 ust.3a pzp odnosi się nie do pracowników ale właśnie rodzajów świadczeń, dla których wykonawca nie może unikać zatrudnienia w ramach stosunku pracy (tak: wyrok Izby z 26 marca 2018 r. sygn. akt KIO 411/18). Według Zamawiającego ogólnie sformułowany zarzut nie pozwala na dokonanie jego weryfikacji. Jak wynika z art. 29 ust.3a pzp zamawiający ma obowiązek ocenić czy czynności, które będą na jego rzecz wykonywane, powinny być wykonywane w ramach stosunku zatrudnienia na umowę o pracę. Zamawiający stwierdził, że zastosowanie tego przepisu jest obligatoryjne, jednakże pod warunkiem, że zamawiający jest w stanie wskazać czynności (nie zawody) niezbędne do wykonania zamówienia, których charakter wskazuje na konieczność zawarcia umowy o pracę. Zamawiający stwierdził, że nie ma możliwości wyspecyfikowania wszystkich czynności, jakie muszą być faktycznie wykonane przy realizacji zamówienia polegającego na naprawie głównej transportera pływającego PTS-M, a więc usługi skomplikowanej, wymagającej specjalistycznej wiedzy technicznej. Zamawiający nie posiada szczegółowej, jak to określił, „wręcz perfekcyjnej” wiedzy dotyczącej sposobu wykonania zamówienia, która umożliwiałaby skuteczne zidentyfikowanie czynności składających się na realizację usługi. Ponadto w przypadku wykonania usług skomplikowanych i specjalistycznych, do jakich zalicza się naprawa PTS-M, nie ma możliwości wskazania czynności powtarzalnych, które powinny być wykonywane na podstawie umowy o pracę. Niezależenie od tego Zamawiający wywiódł, że obowiązek określenia w opisie przedmiotu zamówienia wymagań zatrudnienia na podstawie umowy o pracę jest wyrazem woli ustawodawcy zagwarantowania przestrzegania prawa pracy przy realizacji zamówień publicznych i zerwania z praktyką zawierania umów cywilnoprawnych w sytuacji, gdy jest to nieuzasadnione charakterem stosunku zatrudnienia. Ratio legis tych przepisów jest zapobieganie tzw. umowom śmieciowym, a ich interpretacja winna następować przez pryzmat tego celu, który przyświecał ustawodawcy. Zamawiający oświadczył, że dokonał oceny czynności, które będą na jego rzecz wykonywane, charakteru umowy i towarzyszących jej okoliczności (koncesja), dochodząc do wniosku, że - jak to ujął - nie zachodzą tu przesłanki które leżały u podstaw tworzenia tych przepisów (zapobieganie tzw. umowom śmieciowym). W szczególności wysoce specjalistyczny zakres czynności, które winien wykonać wykonawca, a także szczególne wymagania wobec pracowników sprawiają, że nie ma przesłanek do obawiania się obchodzenia przez wykonawcę zamówienia przepisów prawa pracy. W ocenie Zamawiającego gwarancję taką pośrednio daje właśnie fakt wysokich i szczególnych wymagań wobec pracowników dopuszczonych do pracy przy działalności koncesjonowanej, które zapobiegają w szczególności fluktuacji pracowników, która przy zatrudnieniu na podstawie umów śmieciowych jest normą. Jednocześnie według Zamawiającego sam fakt wymagania od wykonawców posiadania koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej nie obliguje go do narzucenia obowiązku zatrudniania pracowników na podstawie umowy o pracę, gdyż wśród wymagań wobec osób dopuszczonych do pracy uregulowanych w art. 28 ustawy z 13 czerwca 2019 r. (podobnie jak w poprzednio obowiązującej ustawie) nie wyszczególniono takiego obowiązku. Ponadto sama redakcja tego przepisu wskazuje (ustawodawca formułuje „wymagania” wobec osób dopuszczonych do pracy), że mogą to być zarówno pracownicy zatrudnieni na umowę o pracę, jak również inni pracownicy zatrudnieni na podstawie umów cywilnoprawnych. Na marginesie Zamawiający postawił tezę, że gdyby nawet intencją ustawodawcy było zobligowanie adresatów ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. do zatrudniania osób na podstawie umowy o pracę, stawianie takiego wymogu ponownie przez niego byłoby zbędne. W trzeciej kolejności Zamawiający wywiódł, że mając na uwadze cechy charakterystyczne dla stosunku pracy, do których należą wykonywanie pracy określonego rodzaju osobiście, w sposób ciągły, powtarzający się, na rzecz i pod kierownictwem drugiego podmiotu zwanego pracodawcą w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, za wynagrodzeniem (tak w wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 19 czerwca 2018 r. sygn. akt III AUa 732/17) oraz analizując charakter usługi będącej przedmiotem zamówienia, zauważyć możne, że: 1) ma ona charakter umowy o dzieło i zmierza do uzyskania rezultatu, którym jest przekazanie Zamawiającemu sprawnego, objętego gwarancją PTS-M - z takim charakterem nie koresponduje co do zasady wykonywanie czynności powtarzających się, charakterystycznych dla umowy o pracę; 2) czynności wykonywane w ramach naprawy PTS-M nie są czynnościami starannego działania charakterystycznymi dla umowy o pracę, ale zmierzają do uzyskania konkretnego efektu, czyli rezultatu, 3) czynności wykonywane w ramach usługi będącej przedmiotem postępowania nie mają charakteru ciągłego choćby z tego powodu, że wykonawcy oprócz tego zamówienia wykonują różne inne zlecenia na rzecz innych podmiotów i może być to praca wykonywana równolegle, 4) wykonywane czynności nie są powtarzalne (zakres prac jest różny w zależności od stopnia uszkodzenia sprzętu w związku z czym czynności są nieregularne i indywidualnie zróżnicowane), 5) nie można przewidzieć, że przy wykonaniu usługi będzie zatrudniony pracownik który ma tylko jeden zawód lub jest przysposobiony do wykonania pracy określonego rodzaju. Zamawiający podsumował, żen nieregularność, specjalistyczny i indywidualny charakter zleconej usługi, wymóg osiągnięcia rezultatu, brak możliwości określenia, że wykonywana praca ma charakter powtarzający się i ciągły, a także brak przesłanek do uznania, że wykonujący usługę będzie zmierzał do niestosowania przepisów prawa pracy, stanowi podstawę do ominięcia w opisie przedmiotu zamówienia wymogu, o którym mowa w art. 29 ust.3a pzp. {ad pkt 3. listy zarzutów} W związku z uwzględnieniem tego zarzutu w piśmie z 16 czerwca 2020 r. i dokonaniu zmian SIWZ zgodnie z żądaniem odwołania, Zamawiający wniósł o umorzenie w tym zakresie postępowania odwoławczego. Ponieważ odwołanie nie zawierało braków formalnych, a wpis od niego został uiszczony - podlegało rozpoznaniu przez Izbę. W toku czynności formalnoprawnych i sprawdzających Izba nie stwierdziła, aby odwołanie w całości podlegało odrzuceniu na podstawie przesłanek określonych w art. 189 ust. 2 pzp. {rozpatrzenie zarzutu z pkt 1. listy zarzutów} Natomiast Izba stwierdziła, że zasadny jest wniosek Zamawiającego o odrzucenie odwołania w zakresie zarzutu dotyczącego warunku udziału w postępowaniu na podstawie art. 189 ust. 1 pkt 3 pzp, z uwagi na jego podniesienie z przekroczeniem zawitego terminu, o którym mowa w art. 182 ust. 3 pkt 1 pzp. Skoro niesporne było, że ostateczne brzmienie skarżonego warunku udziału zostało ustalone 9 marca 2020 r. (o czym w tej dacie poinformowano również Odwołującego), a prowadzone postępowanie jest na etapie zapraszania do złożenia ofert wykonawców, którzy zostali do niego dopuszczeni po pozytywnym zweryfikowaniu spełnienia m.in. tego warunku udziału, Odwołujący mógł i powinien wnieść odwołanie w terminie 10 dni od tej daty. Z powyższych względów orzeczono, jak w pkt 2. sentencji. {rozpatrzenie zarzutu z pkt 3. listy zarzutów} Z art. 186 ust. 3a pzp wynika a contrario, że nie dochodzi do umorzenia postępowania odwoławczego, jeżeli odwołujący nie wycofał wszystkich zarzutów nieuwzględnionych przez zamawiającego. W orzecznictwie Izby nie budzi jednak wątpliwości, że zarzut uwzględniony przez zamawiającego nie podlega już merytorycznemu rozpoznaniu. Stąd za prawidłowe należy uznać odzwierciedlenie w orzeczeniu kończącym postępowanie odwoławcze w sprawie tego odwołania, że w zakresie zarzutu dotyczącego kar umownych, który został uwzględniony przez Zamawiającego, podlega ono umorzeniu, jak to wskazano w pkt 1. sentencji. Zdaniem składu orzekającego nie ma podstaw prawnych i faktycznych, aby odrębnie rozpatrywać kwestię naruszenia art. 36 ust. 1 pkt 5 pzp, gdyż de facto w odwołaniu wskazano na ten przepis jako element zarzutu sformułowania warunku udziału dotyczącego zdolności technicznych niezgodnie z dyrektywami wynikającymi z art. 22 ust. 1a pzp., co w konsekwencji ma również naruszać zasady wyrażone w art. 7 ust. 1 pzp. Na marginesie Izba zauważa, że w aktualnym stanie prawnym co do zasady s.i.w.z. również w przypadku przetargu nieograniczonego ma zawierać warunki udziału w postępowaniu, gdyż z art. 37 ust. 2 pzp wynika, że specyfikacja podlega udostępnieniu wykonawcom na stronie internetowej zamawiającego od dnia publikacji ogłoszenia o zamówieniu w dzienniku urzędowym Unii Europejskiej. Natomiast odmiennie jest w przypadku zamówień w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa, gdyż na mocy przepisu szczególnego z art. 131ia pkt 1 pzp zasadą jest, że specyfikacja jest przekazywana wraz z zaproszeniem do złożenia ofert (jak w przypadku tego postępowania) lub udostępniana na stronie internetowej, ale dopiero na etapie zaproszenia do składania ofert. {rozpatrzenie zarzutu z pkt 2. listy zarzutów} Z uwagi na brak podstaw do odrzucenia odwołania lub umorzenia postępowania odwoławczego w całości, sprawa w zakresie jednego zarzutu została skierowana do rozpoznania na rozprawie, podczas której Odwołujący i Zamawiający podtrzymali dotychczasowe stanowiska. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron, uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska wyrażone ustnie na rozprawie i odnotowane w protokole, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Z art. 179 ust. 1 pzp wynika, że odwołującemu przysługuje legitymacja do wniesienia odwołania, gdy ma (lub miał) interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. W ocenie Izby Odwołujący wykazał, że ma interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia, gdyż jest wykonawcą dopuszczonym do udziału w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego. Odwołujący może ponieść również podnieść szkodę w związku z zarzucanymi Zamawiającemu naruszeniami przepisów ustawy pzp, które zmniejszają jego szanse na uzyskanie tego zamówienia. Zgodnie z rozdziałem III pkt 4 s.i.w.z. przedmiotem tego zamówienia jest naprawa główna transportera pływającego PTS-M, która ma być wykonana w pełnym zakresie opisanym w dokumentacji zakładowej opracowanej przez wykonawcę, zgodnie z warunkami technicznymi producenta, z uwzględnieniem wymagań określonych przez Zamawiającego w „Wymaganiach Eksploatacyjno-Technicznych” {dalej: „WET”}, stanowiących załącznik nr 3 do SIWZ. Naprawa główna ma zapewnić odtworzenie resursu technicznego powyższego pojazdu do następnej naprawy głównej, zgodnie z „Katalogiem norm eksploatacji techniki lądowej” DTU-4.22.13.1 (A), wprowadzonym decyzją nr 43/log/P4 Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 czerwca 2019 r. (1. punktor I. Wymagań ogólnych WET). W trakcie wykonywania remontu głównego należy: 1) wyodrębnić ze sprzętu urządzenia, które ze względu na specyfikę i znaczenie będą remontowane według oddzielnej dokumentacji; 2) dokonać demontażu transportera na zespoły i podzespoły i części, przeprowadzając ich weryfikację, naprawę, regenerację lub wymianę na nowe i ponownie zamontować zgodnie z przeznaczeniem; 3) zdjąć stare (nietrwałe, odpadające) powłoki lakiernicze i nałożyć nowe zgodnie z technologią malowania kamuflażowego, uwzględniającego wymogi normy obronnej NO-10-A-800 „Malowanie maskujące uzbrojenia i sprzętu wojskowego” oraz normy NO-80-A-200:2014 „Farby specjalne do malowania maskującego”; 4) zabezpieczyć antykorozyjnie profile zamknięte pojazdu; 5) dokonać montażu, sprawdzenia parametrów technicznych po naprawie, poddać naprawiony pojazd próbie drogowej i próbie pracy oraz dokonać odbioru technicznego (ostatni punktor I. Wymagań ogólnych WET). Przy czym proces technologiczny naprawy winien uwzględnić w szczególności: 1) wymianę wszystkich uszczelnień, elementów gumowych i przewodów elastycznych, reflektorów, wycieraczek; 2) wymianę instalacji elektrycznej; 3) wymianę liny wciągarki; 4) wymianę akumulatorów na nowe; 5) wymianę przewodów elastycznych układu zasilania; 6) wymianę wkładów filtrów powietrznych, paliwowych oraz olejowych; 7) odtworzenie 80% przebiegu gąsienic nowych; 8) wymianę materiałów pędnych i smarów; 9) (...), 10) naprawę łączności wewnętrznej; 11) przygotowanie instalacji i podłączenie dostarczonej przez Zamawiającego radiostacji; 12) wymianę opończy na opończę z materiału trudnopalnego; 13) przeprowadzenie weryfikacji stanu technicznego poszczególnych układów, podzespołów i części i wymianę na nowe zużyte ponad dopuszczalne granice i niekwalifikujące się do regeneracji; 14) naprawę układu jezdnego; 15) naprawę układu napędowego; 16) naprawę osprzętu elektrycznego; 17) naprawę kadłuba; 18) naprawę powietrznego układu rozruchowego; 19) naprawę urządzenia odwadniającego; 20) naprawę główną silnika lub jego wymianę na nowy; 20) malowanie kamuflażowe wg. powyżej wskazanych norm i wzoru opracowanego przez Wojskowy Instytut Techniki Inżynieryjnej we Wrocławiu; 20) poddanie próbie drogowej oraz sprawdzeniu pływalności gotowego pojazdu (wyciąg z II. Wymagań szczegółowych WET). Reasumując, Izba stwierdziła, że - zważając na zakres czynności wskazanych w WET Zamawiającego - wykonanie przedmiotowej usługi od względem złożoności technologicznej zbliżone jest do procesu wyprodukowania nowego pojazdu tego typu i wymaga posiadania przez wykonawcę zaplecza technicznego, szczegółowej dokumentacji technicznej (którą WET nie są) oraz zorganizowania procesu technologicznego naprawy, w tym zatrudnienia pracowników, którzy na jego rzecz i pod jego kierownictwem jako pracodawcy oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez niego będą wykonywali czynności składające się na ten proces. Art. 29 ust. 3a pzp nakłada na zamawiającego obowiązek określenia w opisie przedmiotu zamówienia na usługi lub roboty budowlane wymagania zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane przez zamawiającego czynności w zakresie realizacji zamówienia, jeżeli wykonanie tych czynności polega na wykonywaniu pracy w sposób określony w art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Art. 22 § 1 Kodeksu pracy stanowi, że przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Przy czym z mocy art. 22 § 11 Kodeksu pracy zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy. A z art. 22 § 12 Kodeksu pracy wynika zakaz zastępowania umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy, określonych w § 1. Jednocześnie zgodnie z art. 36 ust. 2 pkt. 8a pzp w takim przypadku specyfikacja istotnych warunków zamówienia powinna zawierać określenie w szczególności: a) sposobu dokumentowania zatrudnienia osób, o których mowa w art. 29 ust. 3a, b) uprawnienia zamawiającego w zakresie kontroli spełniania przez wykonawcę wymagań, o których mowa w art. 29 ust. 3a, oraz sankcji z tytułu niespełnienia tych wymagań, c) rodzaju czynności niezbędnych do realizacji zamówienia, których dotyczą wymagania zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez wykonawcę lub podwykonawcę osób wykonujących czynności w trakcie realizacji zamówienia. Z przywołanych powyżej przepisów ustawy pzp jednoznacznie wynika, że na zamawiającym spoczywa obowiązek przeanalizowania i stwierdzenia, czy czynności konieczne dla realizacji przedmiotu zamówienia z punktu widzenia powyżej przywołanych przepisów Kodeksu pracy powinny być wykonywane w ramach stosunku pracy. Innymi słowy w ramach opisu przedmiotu zamówienia zamawiający ma obowiązek rozstrzygnąć, czy konkretne czynności musza być wykonywane w ramach stosunku pracy czy też mogą być wykonane na podstawie umowy cywilnoprawnej. W razie stwierdzenia, że wykonywanie czynności niezbędnych dla należytego wykonania przedmiotu zamówienia polega na świadczeniu pracy w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu pracy, zamawiający nie może odstąpić od określenia w specyfikacji co najmniej zagadnień, o których mowa w art. 36 ust. 2 pkt 8a pzp. Co istotne, zamawiający nie może odstąpić od stosowania art. 29 ust. 3a w zw. art. 36 ust. 2 pkt 8a ustawy pzp z powołaniem się na nieposiadanie wystarczającej wiedzy co do tego, jaki rodzaj czynności jest niezbędny dla wykonania zamówienia, które zamierza udzielić. Stąd przygotowanie opisu przedmiotu zamówienia powinno również obejmować przeprowadzenie analizy w tym zakresie, jako przejawu uwzględnienia wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, do czego obliguje przy sporządzaniu opisu przedmiotu zamówienia art. 29 ust. 1 pzp. Stąd bez znaczenia dla sprawy jest usprawiedliwianie się przez Zamawiającego, że nie jest w stanie wyspecyfikować wszystkich czynności, jakie muszą być faktycznie wykonane w ramach naprawy głównej transportera pływającego. Zamawiający zdaje się być pod wrażeniem stanowiska wyrażonego w opinii Urzędu Zamówień Publicznych {opubl. alnego-inspektora-danych-osobowych-z-dnia-28-kwietnia-2017-r.}: Odnajdując czynności mające charakter czynności z Kodeksu pracy, zamawiający będzie zobowiązany do wyspecyfikowania wszystkich tych czynności. Niezgodne z treścią art. 29 ust. 3a ustawy Pzp byłoby wskazanie tylko niektórych czynności, choćby miały znaczenie doniosłe dla zamawiającego i pominięcie innych mających np. znaczenie drugorzędne. Niedopuszczalne będzie zarówno scedowanie tego obowiązku na wykonawcę, np. w formie zapisu, że jeśli wykonawca ujawni po swojej stronie czynności o takim charakterze zobowiązany będzie zawrzeć z pracownikami je wykonującymi umowy o pracę, jak też nadmiernie ogólne ich wskazanie, np. w formie zapisu, że zamawiający wymaga zatrudnienia na podstawie umowy o pracę wszystkich osób wykonujących czynności o takim charakterze podczas realizacji etc. Umknęło jednak uwadze Zamawiającego, że de facto wg tej opinii dopuszczalne jest generalne określenie tych czynności np. jako czynności wykonywane przez personel sprzątający (czynności sprzątania), czy ochroniarzy (czynności świadczenia usług ochrony). W konsekwencji Zamawiający, który sporządził WET stanowiący spis czynności technologicznie koniecznych dla naprawy głównej transportera pływającego PTS-M, powinien być w stanie odpowiednio zidentyfikować i nazwać generalne kategorie czynności pracowniczych, choćby w sposób opisowy. Natomiast w rozstrzyganej sprawie Zamawiający bezpodstawnie uznał, że zamiast tego znaczenie ma dokonana przez niego ocena charakteru prawnego umowy w sprawie tego zamówienia publicznego jako umowy rezultatu, co miałoby kłócić się z zatrudnieniem przez wykonawcę osób na podstawie umowy o pracę, która ma charakter umowy starannego działania. Tymczasem okolicznością notoryjną jest to, że szeroko rozumiane (wg definicji z art. 2 pkt 2 pzp) umowy dostawy i umowy o roboty budowalne mają zawsze charakter umowy rezultatu, a szeroko rozumiane (wg definicji z art. 2 pkt 10 pzp) umowy o usługi w przeważającej mierze też mają taki charakter, co nie przeszkadza w żaden sposób temu, aby czynności konieczne dla osiągnięcia tego rezultatu były wykonywane przez osoby pozostające w stosunku pracy z wykonawcą lub podwykonawcą. Zamawiający nie może również zwolnić się z obowiązku stosowania art. 29 ust. 3a w zw. art. 36 ust. 2 pkt 8a ustawy pzp z tego powodu, że w jego ocenie dzięki szczególnym wymaganiom wynikającym z przepisów o koncesjonowaniu działalności gospodarczej mało prawdopodobne jest, aby do wykonywania czynności związanych z remontem pojazdu wojskowego doszło do zawierania tzw. umów śmieciowych czyli umów cywilnoprawnych zamiast umów o pracę. Jak sam zauważył Zamawiający, przepisy te nie stanowią podstawy prawnej dla zatrudniania osób wykonujących takie czynności i stanowią co najwyżej okoliczności towarzyszące, a nie rozstrzygające dla obowiązku, który wynika z przepisów ustawy pzp w zw. z przepisami Kodeksu pracy. Mając powyższe na uwadze, Izba stwierdziła, że naruszenie przez Zamawiającego art. 29 ust. 3a w zw. z art. 36 ust. 2 pkt 8a ust. 3 ustawy pzp może mieć istotny wpływ na wynik prowadzonego przez niego postępowania o udzielenie zamówienia, wobec czego działając na podstawie art. 192 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy pzp - orzekła, jak w pkt 3. sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy pzp w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 972) - obciążając po równo Odwołującego i Zamawiającego kosztami tego postępowania, na które złożył się uiszczony wpis. Skoro spośród dwóch zarzutów odwołania (które pozostały po uwzględnieniu przez Zamawiającego jednego zarzutu) potwierdził się jeden, a drugi podlegał odrzuceniu można przyjąć, że każda strona wygrała i przegrała spór w połowie. 17 …
Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy
Odwołujący: Konsorcjum Firm: 1) Partner Sp. z o.o. Sp. k.Zamawiający: Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st Warszawie Sp. z o.o.…Sygn. akt: KIO 896/20 WYROK z dnia 19 czerwca 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący Ryszard Tetzlaff Członkowie: Robert Skrzeszewski Bartosz Stankiewicz Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 kwietnia 2020 r. przez wykonawców Konsorcjum Firm: 1) Partner Sp. z o.o. Sp. k. (Lider); 2) Chemeko System Sp. z o.o. Zakład Zagospodarowania Odpadów; 3) Eneris Ekologiczne Centrum Utylizacji Sp. z o.o.: z adresem dla siedziby lidera konsorcjum: ul. Płytowa 1, 03-046 Warszawa w postępowaniu prowadzonym przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st Warszawie Sp. z o.o., ul. Obozowa 43, 01-161 Warszawa przy udziale wykonawcy J. Z. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą: Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe LEKARO J. Z., Wola Ducka 70A, 05-408 Glinianka zgłaszającego swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka: 1. oddala odwołanie 2. kosztami postępowania obciąża Konsorcjum Firm: 1) Partner Sp. z o.o. Sp. k. (Lider); 2) Chemeko - System Sp. z o.o. Zakład Zagospodarowania Odpadów; 3) Eneris Ekologiczne Centrum Utylizacji Sp. z o.o.: z adresem dla siedziby lidera konsorcjum: ul. Płytowa 1, 03-046 Warszawa i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców Konsorcjum Firm: 1) Partner Sp. z o.o. Sp. k. (Lider); 2) Chemeko - System Sp. z o.o. Zakład Zagospodarowania Odpadów; 3) Eneris Ekologiczne Centrum Utylizacji Sp. z o.o.: z adresem dla siedziby lidera konsorcjum: ul. Płytowa 1, 03-046 Warszawa tytułem wpisu od odwołania. 2.2. zasądza od wykonawców Konsorcjum Firm: 1) Partner Sp. z o.o. Sp. k. (Lider); 2) Chemeko - System Sp. z o.o. Zakład Zagospodarowania Odpadów; 3) Eneris Ekologiczne Centrum Utylizacji Sp. z o.o.: z adresem dla siedziby lidera konsorcjum: ul. Płytowa 1, 03-046 Warszawa na rzecz Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st Warszawie Sp. z o.o., ul. Obozowa 43, 01-161 Warszawa kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 27 września 2019 r. poz. 1843 z późn. zm.) na niniejszy wyrok w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: Członkowie: Sygn. akt: KIO 896/20 Postępowanie o udzielnie zamówienia publicznego prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego z możliwością składnia ofert częściowych na: „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy”, nr sprawy: DZA.ZOZ.27.9/2020.LK; zostało wszczęte ogłoszeniem w ogłoszeniem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 27.02.2020 pod nr 2020/S 041-097551, przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st Warszawie Sp. z o.o., ul. Obozowa 43, 01-161 Warszawa zwane dalej: „Zamawiającym". W dniu 15.04.2020 r. (poprzez swoją platformę zakupową) Zamawiający poinformował w zakresie zadania 2 i 8 o odrzuceniu oferty - Konsorcjum Firm: 1) Partner Sp. z o.o. Sp. k. (Lider); 2) Chemeko - System Sp. z o.o. Zakład Zagospodarowania Odpadów; 3) Eneris Ekologiczne Centrum Utylizacji Sp. z o.o.: z adresem dla siedziby lidera konsorcjum: ul. Płytowa 1, 03-046 Warszawa zwanego dalej: „Konsorcjum Partner” albo „Odwołującym” na podstawie art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 27 września 2019 r. poz. 1843) zwanej dalej: „Pzp”. Nadto, poinformował o unieważnieniu postepowania w zakresie zadania 8 na podstawie art. 93 ust.1 pkt 1 Pzp. /poniżej treść ogólnej informacji o odrzuceniu oferty z uwagi na zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa - pełna treść została przesłana Konsorcjum Partner/ Zgodnie z postanowieniami Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia zwana dalej: „SIWZ” Wykonawca zobowiązany był do posiadania punktu/punktów przeładunkowych zapewniających możliwość przyjęcia wszystkich rodzajów odpadów objętych przedmiotem zamówienia, spełniających wymogi określone w art. 23 ust. 10 pkt 2) i 3) ustawy o odpadach. Jednocześnie Zamawiający wskazał w SIWZ, że wymagany punkt przeładunkowy musi znajdować się w granicach administracyjnych województwa mazowieckiego. Treść oferty złożonej w zakresie Zadania 2 i 8 przez Konsorcjum jest niezgodna z postanowieniami SIWZ w powyższym zakresie, dlatego Zamawiający postanowił jak na wstępie i odrzucił ofertę Konsorcjum złożoną w zakresie Zadania 2 i 8. W dniu 27.04.2020 r. (wpływ bezpośredni do Prezesa KIO) Konsorcjum Partner wniosło odwołanie na czynność Zamawiającego z 15.04.2020 r. odrzucenia swojej oferty w Zadaniu 2 oraz 8 i czynność unieważnienia Zadania 8. Kopie odwołania Zamawiający otrzymał w tym samym dniu (e-mailem). Zamawiającemu zarzucił, w zakresie: - Części 2 postępowania (zadania 2) i Części 8 postępowania (zadanie 8) naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 38 ust. 4 Pzp i art. 7 ust. 1 Pzp, poprzez odrzucenie ofert Odwołującego, których treści w pełni odpowiadają treści SIWZ a dodatkowo podjęcie wskazanej czynności w oparciu o niewyrażone w SIWZ wymogi/mierniki, ustanowione przez Zamawiającego w sposób arbitralny na etapie badania i oceny ofert a zastosowane wyłącznie względem Odwołującego. - Części 2 postępowania (zadania 2) i Części 8 postępowania (zadanie 8) naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 25 ust. 2 oraz art. 41 b ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (zwana również dalej u.o.) poprzez niezasadne odrzucenie ofert Odwołującego, co nastąpiło na skutek przyjęcia, iż prowadzącym stację przeładunkową odpadów może być tylko podmiot posiadający zezwolenie na zbieranie odpadów, co nie wynika z przywołanych przepisów ustawy o odpadach, a nadto Zamawiający wymóg posiadania zezwoleń na zbieranie (o ile powstanie konieczność ich posiadania) będzie weryfikował dopiero na etapie realizacji umowy - zgodnie z zapisami SIWZ. - Części 2 postępowania (zadania 2) i Części 8 postępowania (zadanie 8) naruszenie art. 23 ust. 6 Pzp poprzez wprowadzenie na etapie badania i oceny ofert dodatkowych, niewynikających z SIWZ warunków realizacji zamówienia w przypadku wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie, poprzez przyjęcie, że zezwolenie na zbieranie odpadów winien posiadać ten członek tzw. konsorcjum, który prowadzi punkt przeładunkowy odpadów. - Części 8 postępowania (zadania 8) naruszenie art. 93 ust. 1 pkt 1) Pzp poprzez bezpodstawne, a co najmniej przedwczesne, unieważnienie postępowania. Przepis art. 93 ust. 1 pkt 1) Pzp stanowi podstawę unieważnienia postępowania, jeżeli nie złożono żadnej oferty niepodlegającej odrzuceniu. Niezgodne z przepisami Pzp odrzucenie ofert Odwołującego (yide pkt 1) nie stanowi okoliczności faktycznej aktualizującej przesłankę wyrażoną w art. 93 ust. 1 pkt 1) Pzp. Odwołujący żądał nakazania Zamawiającemu: - w zakresie Części 2 postępowania (zadania 2): 1) unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego, 2) ponowienie czynności badania i oceny ofert, a w jej wyniku wybranie oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej - w zakresie Części 8 postępowania (zadania 8): - unieważnienia czynności unieważnienia postępowania w Części 8 (zadania 8), - unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego, - ponowienie czynności badania i oceny ofert, a w jej wyniku wybranie oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej Odwołujący posiadał interes w uzyskaniu niniejszego zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego wskazanych w odwołaniu przepisów ustawy. Odwołujący ubiegał się o uzyskanie zamówienia w Części 2 i 8 postępowania, a jego oferty przedstawiają najkorzystniejszy bilans korzyści transakcyjno-kontraktowych mierzonych ustanowionymi przez Zamawiającego kryteriami oceny ofert i jako takie powinny zostać wybrane jako oferty najkorzystniejsze. W postępowaniu Zamawiający przewidział wykorzystanie jednego kryterium - cena brutto i przypisał mu wagę 100%. Uwzględniając sporządzone i udostępnione przez Zamawiającego, w trybie art. 86 ust. 5 Pzp, informacje z otwarcia ofert, jak również podjęte przez Zamawiającego czynności (wezwanie w trybie art. 26 ust. 1 Pzp Odwołującego do złożenia oświadczeń lub dokumentów o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp w zw. z pkt. 7.3.2. i w pkt. 7.3.3. SIWZ) oferty Odwołującego, posiadając atrybuty o których mowa w art. 2 pkt 5 Pzp, powinny zostać uznane za najkorzystniejsze w Części 2 i 8. Wyłącznymi przyczynami nieuznania ofert Odwołującego, za najkorzystniejsze, są naruszające przepisy Pzp czynności Zamawiającego, kwestionowane niniejszym odwołaniem. W wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów Pzp poprzez odrzucenie ofert Odwołującego, Odwołujący może ponieść szkodę, przejawiającą się co najmniej w nieuzasadnionym poniesieniu kosztów wynikających z udziału w postępowaniu (w którym jego oferty zostały w sposób niezgodny z przepisami Pzp odrzucone) oraz nieuzyskaniu świadczeń wzajemnych (wynagrodzenia) wynikających z realizacji zamówienia w części 2 i 8. Z posiadaniem przez Odwołującego, interesu we wyniesieniu odwołania, nie koliduje unieważnienie postępowania w części 8, które opiera się na błędnym uznaniu, że oferta Odwołującego podlega odrzuceniu. Upadek ww. okoliczności, na skutek podjęcia przez Zamawiającego czynności nakazanej przez KIO, tj. unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego w części 8, umożliwi udzielenie Odwołującemu zamówienia w ramach postępowania. Wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę do wniesienia odwołania Odwołujący powziął dnia 15.04.2020 r., kiedy to Zamawiający za pośrednictwem Platformy https://mpowarszawa.ezamawiaiacv.pl/servlet/HomeServlet) służącej do komunikacji elektronicznej pomiędzy Zamawiającym a wykonawcami przesłał pisma z 15.04.2020 r. Zważając na powyższe termin na wniesienie odwołania wynikający z art. 182 ust. 1 pkt 1 P.z.p. został zachowany. Odwołujący przesłał kopię odwołania Zamawiającemu dnia 27.04.2020 r., tj. z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 180 ust. 5 Pzp. /przedstawiona treść odwołania z uwagi na tajemnice przedsiębiorstwa ma zakres taki w jakim została przekazana pierwotnie kopia odwołania Przystępującemu przez Zamawiającego a następnie poszerzony na posiedzeniu przez Zamawiającego w wyniku postanowienia Izby wydanego do protokołu zobowiązującego do udostepnienia/ Podsumowanie. Zważając na powyższe czynność Zamawiającego, polegająca na odrzuceniu ofert Odwołującego, z powołaniem na art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, jako oparta na błędnych ustaleniach prawnych oraz wprowadzeniu w procesie wykładni zapisów SIWZ dodatkowych, niewyrażonych wymogów, narusza ww. przepis, jak również art. 38 ust. 4 Pzp oraz art. 7 ust. 1 Pzp 3) W zakresie niezgodnego z Pzp unieważnienia postępowania (stanowisko w zakresie odwołania na czynność podjętą przez Zamawiającego w części 8 postępowania). Powołany przez Zamawiającego jako podstawa prawna ww. czynności, przepis art. 93 ust. 1 pkt 1 Pzp, stanowi podstawę do unieważnienia postępowania, m.in. w sytuacji w której nie złożono żadnej oferty niepodlegającej odrzuceniu. Niezaktualizowanie się ww. okoliczności uniemożliwia skuteczne unieważnienie postępowania, i samo przez się, stanowi odrębne naruszenie przepisów Pzp. Zważając na powyższe wskazał, że naruszenie przez Zamawiającego przepisów Pzp w zakresie odrzucenia oferty Odwołującego (art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp), obarcza wadliwością czynność unieważnienia postępowania (wyrok KIO z 22.11.2019 r., KIO 2259/19, KIO 2264/19; wyrok KIO z 05.11.2019 r., KIO 2102/19, KIO 2136/19). Mając na względzie zakres niniejszego odwołania, ze względu na wadliwość odrzucenia oferty Odwołującego, unieważnienie postępowania, nastąpiło z naruszeniem art. 93 ust. 1 pkt 1 Pzp. Uwzględniając powyższe: Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu: 1. w zakresie Części 2 Postępowania (zadania 2): 1) unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego, 2) ponowienie czynności badania i oceny ofert, a w jej wyniku wybranie oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej 2. w zakresie Części 8 Postępowania (zadania 8): 1) unieważnienia czynności unieważnienia Postępowania w Części 8 (zadania 8), 2) unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego, ponowienie czynności badania i oceny ofert, a w jej wyniku wybranie oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej. Zamawiający w dniu 04.05.2020 r. wezwał (poprzez swoją platformę zakupową) wraz kopią odwołania, w trybie art. 185 ust.1 Pzp, uczestników postępowania przetargowego do wzięcia udziału w postępowaniu odwoławczym. W dniu 05.05.2020 r. (wpływ bezpośredni do Prezesa KIO) J. Z. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą: Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe LEKARO J. Z., Wola Ducka 70A, 05-408 Glinianka zwana dalej: „Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe LEKARO J. Z.” albo „LEKARO” albo „Przystępującym” zgłosiło przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego wnosząc o oddalenie odwołania w całości. Kopia zgłoszenia została przekazana Zamawiającemu oraz Odwołującemu. Izba potwierdziła skuteczność zgłoszonego przystąpienia, oddalając wniosek Odwołującego (pismo z 19.05.2020 r.) o uznanie mającego miejsce w postępowaniu zgłoszonego przystąpienia za nieskutecznego, jako dokonanego względem niewłaściwego postępowania odwoławczego, a w konsekwencji uznanie, że Przystępującemu nie przysługuje status uczestnika postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 896/20, a w rezultacie uprawnienia procesowe, w tym do prezentowania stanowisk, w tym pisemnych. W tym zakresie Izba wzięła pod uwagę okoliczności mające miejsce w sprawie, na które powołał się Zamawiający w swoich wyjaśnieniach z 01.06.2020 r. przedstawionych na wezwanie Izby z 13.05.2020 r. przywołując pisma do Izby z 04.05.2020 r., że: „Mając na uwadze, iż odwołujący się Wykonawca w dniu 27.04.2020 r. przesłał Zamawiającemu dwukrotnie tę samą kopię odwołania, a Zamawiający dopiero w dniu 30.04.2020 r., po otrzymaniu z Krajowej Izby Odwoławczej pisma znak UZP/BO/MS/6349/7001/20 dot. KIO 895/20 oraz pisma znak UZP/BO/EK/6350/7003/20 dot. KIO 896/20, powziął informacje, że odwołujący się Wykonawca złożył dwa odwołania w przedmiotowym postępowaniu przetargowym, informacja o wniesieniu odwołania wraz z kopią wniesionego odwołania została przekazana (w części) Wykonawcy w dniu 29 kwietnia 2020 r. pismem znak: DZA.ZOZ.27.9.2020.87.LK oraz pismem znak: DZA.ZOZ.27.9.2020.86.LK poprzez platformę zakupową, na której prowadzone jest postępowanie oraz wraz z drugą otrzymaną kopią odwołania w dniu 04 maja 2020 r. pismem znak: DZA.ZOZ.27.9.2020.89.LK i pismem znak: DZA.ZOZ.27.9.2020.90.LK poprzez platformę zakupową, na której prowadzone jest postępowanie.”. W konsekwencji uznając, że wezwanie z 29.04.2020 r. dotyczyło odwołania o sygn. akt: KIO 895/20, a wezwanie z 04.05.2020 r. dotyczyło odwołania o sygn. akt: KIO 896/20. Jednocześnie, Izba przychyliła się do stanowiska Przedsiębiorstwa ProdukcyjnoHandlowo-Usługowego LEKARO J. Z. wyrażonego w piśmie z 25.05. 2020 r., że: „wszelkie ewentualne zaniedbania Zamawiającego, polegające m.in. na ewentualnym wprowadzeniu LEKARO w błąd co do tego, iż oba odwołania Konsorcjum Partner są identyczne, przekazaniu LEKARO pismem z dnia 30 kwietnia 2020 r. oraz pismem z dnia 4 maja 2020 r. identycznych wycinków odwołania Konsorcjum Partner, nie może obciążać LEKARO”. Do otwarcia posiedzenia Zamawiający wobec wniesienia odwołanie do Prezesa KIO nie wniósł na piśmie, w trybie art. 186 ust. 1 Pzp, odpowiedzi na odwołanie. Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej po zapoznaniu się z przedstawionymi poniżej dowodami, po wysłuchaniu oświadczeń, jak i stanowisk stron oraz Przystępującego złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy, ustalił i zważył, co następuje. Skład orzekający Izby ustalił, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 189 ust. 2 Pzp, a Wykonawca wnoszący odwołanie posiadał interes w rozumieniu art. 179 ust. 1 Pzp, uprawniający do jego złożenia. Odwołujący, którego oferta została odrzucona w zadaniu 2 i 8, w wypadku potwierdzenia zarzutów ma szanse na uzyskanie zamówienia w tych zadaniach. Izba uznała skuteczność zgłoszonego przystąpienia po stronie Zamawiającego: J. Z. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą: Przedsiębiorstwo Produkcyjno-HandlowoUsługowe LEKARO J. Z., Wola Ducka 70A, 05-408 Glinianka, oddając wniosek Odwołującego - pismo z 19.05.2020 r. W tym zakresie przedstawiając uzasadnienie we wcześniejszej części powyżej, analogiczne do przedstawionego w postanowieniu KIO z 09.06.2020 r. w sprawie o sygn. akt: KIO 895/20. Według ustaleń Izby dokonanych na podstawie przesłanej dokumentacji na płytce CD Zamawiający przekazał kopię odwołania KIO 896/20 Przystępującemu, w następującym zakresie: pierwszą stronę tytułową odwołania, drugą stronę, fragment z pierwszym zarzutem, zał. nr 1 /pełnomocnictwo/, 2 /odpis KRS: a) Partner Sp. z o. o. sp. k., b) Partner Sp. z o. o., c) Chemeko - System Sp. z o.o. Zakład Zagospodarowania Odpadów; d) Eneris Ekologiczne Centrum Utylizacji Sp. z o.o./, 3 / 1. Potwierdzenie uiszczenia opłaty tytułem wniesienia odwołania/, 9 /oświadczenie P.P.H.U. Lekaro J. Z. z 04.03.2020 r.,/, 10 /ogłoszenie o udzieleniu zamówienia opublikowane w Dz. Urz. UE dnia 30 kwietnia 2019 r., nr 2011942019-PL/, 13 /SIWZ sporządzone na potrzeby postępowania pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z Punktów Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (PSZOK) zlokalizowanych na terenie m. st. Warszawy” nr DZA.ZOZ.27.13.2020.KB/, 14 /SIWZ sporządzone na potrzeby postępowania pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z Punktów Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (PSZOK) zlokalizowanych na terenie m. st. Warszawy” nr DZA.ZOZ.27.43.2019.KB/. Wynika więc z tego, że nie przekazano załącznika: 4/ potwierdzenie przesłania kopii odwołania oraz załączników na adres Zamawiającego/, 5-7 /5. Opinia prawna w przedmiocie definicji pojęcia „prowadzącego stację przeładunkową” z art. 23 ust. 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 701)” sporządzona na zlecenie Związku Pracodawców Gospodarki Odpadami przez prawników Dr K. Z. & Partners Kancelaria Prawna sp. k. w Poznaniu, 6. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię Prawną S., D., Z. i Wspólnicy sp. k., 7. Opinia dr Piotra M. z 24.04.2020 r./, 8 /Umowa z dnia 27 lutego 2020 r. zawarta pomiędzy Partner sp. z o.o. sp. k. a CHEMEKO SYSTEM sp. z o.o. ZZO/, 11 /komunikat Ministra Środowiska z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie funkcjonowania stacji przeładunkowych zmieszanych odpadów komunalnych w kontekście przepisów znowelizowanych ustawą z dnia 28 listopada 2014 r./ i 12 /Zestawienie tabelaryczne ukazujące sposób stawiania wymagań przez Zamawiającego w ww. postępowaniach, w zakresie „prowadzenia stacji przeładunkowej” oraz „posiadania zezwoleń na zbieranie odpadów/. Jednocześnie, Izba podnosi, że Odwołujący zastrzegł tajemnicę przedsiębiorstwa na wcześniejszym etapie w ramach postępowania o udzielenie zamówienia, więc nie powielał, jak stwierdził na posiedzeniu, tego w swoim odwołaniu. Zamawiający dokumenty zastrzeżone Konsorcjum Partner w toku postępowania o udzielenie zamówienia odtajnił czynnościami z 26.03.2020 r. oraz 15.04.2020 r. Niniejsze czynności Zamawiającego były przedmiotem odwołań KIO 743/20 oraz KIO 895/20, które zostały wycofane przez Konsorcjum Partner, co skutkowało umorzeniem postępowań odwoławczych postanowieniami KIO z 03.06.2020 r. oraz 09.06.2020 r. Nadto, Konsorcjum Partner uzyskało postanowienie o zabezpieczeniu Sądu Okręgowego w Warszawie, XVI Wydział Gospodarczy z 25.04.2020 r. oraz postanowienie o zabezpieczeniu Sądu Okręgowego w Warszawie, XVI Wydział Gospodarczy z 21.05. 2020 r. względem wskazanych w nich pism oraz dokumentów złożonych w toku postępowania o udzieleniu zamówienia, a objętych w/w czynnościami odtajniającymi Zamawiającego. Jednocześnie, Konsorcjum Partner stwierdziło na posiedzeniu, że czynności odtajnienia nie uprawomocniły się, albowiem wycofał oba odwołania z racji trwającego postępowania przed SO w Warszawie w zakresie zasadności odtajnienia dokumentów przez Zamawiającego. Ostatecznie złożył na posiedzeniu odpis pozwu o zaniechanie z 09.06.2020 r. skierowany do SO w Warszawie wraz z załącznikami, celem wykazania, że podjął wszelkie niezbędne kroki celem utrzymania tajemnicy przedsiębiorstwa Jednocześnie, dodatkowo Konsorcjum Partner pismem z 03.06.2020 r. względem odwołania o sygn. akt: KIO 896/20 działając na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwe konkurencji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1010), dalej: u.z.n.k. zastrzegło jako tajemnicę przedsiębiorstwa informacje dotyczące: 1. modelu organizacyjnego realizacji zamówienia przez Konsorcjum, w tym jego zgodności z prawem i wymogami Zamawiającego, 2. organizacji logistycznej realizacji zamówienia w szczególności przyjmowania, transportu i zagospodarowania odpadów komunalnych, 3. miejsc przyjmowania odpadów i miejsc do których będą one przekazywane, a także miejsc ich zagospodarowania, 4. stacji przeładunkowych w których nastąpi przyjęcie odpadów, w szczególności ich adresów, 5. instalacji w których nastąpi zagospodarowanie odpadów, w szczególności ich adresów, 6. podmiotów uprawnionych do dysponowania, sensu largo, stacjami przeładunkowymi, w tym poszczególnymi z nich, jak również instalacjami, w tym również poszczególnymi z nich, 7. sposobu zorganizowania współpracy członków Konsorcjum miedzy sobą (wewnątrz), jak również z podmiotami trzecimi (na zewnątrz), 8. rozkładu obowiązków pomiędzy członkami Konsorcjum oraz spełnianej przez poszczególnych członków konsorcjum roli w zakresie prowadzenia stacji przeładunkowych oraz instalacji komunalnych, jak również transportu odpadów, 9. zakresu, warunków i sposobu ukształtowania współpracy pomiędzy członkami Konsorcjum, w tym wyłącznie pomiędzy niektórymi członkami Konsorcjum, 10. zakresu, warunków i sposobu ukształtowania współpracy członków oraz Konsorcjum z podmiotami trzecimi, 11. zakresu zadań realizowanych przez poszczególnych członków Konsorcjum lub podmioty trzecie, 12. uprawnień przysługujących członkom Konsorcjum lub Konsorcjum per se, 13. zakresu uprawnień wynikających z decyzji/zezwoleń/pozwoleń lub innych aktów reglamentacyjnych, i przysługujących Konsorcjum lub jego członkom, 14. warunków realizacji uprawnień wynikających z decyzji/zezwoleń/pozwoleń lub innych aktów reglamentacyjnych, i przysługujących Konsorcjum lub jego członkom, których nośnikiem jest ww. odwołanie, jak również załączone do niego dokumenty (załączniki do odwołania): 1. opinia prawna sporządzona przez Kancelarię Prawną S., D., Z. i Wspólnicy sp. k., 2. opinia dr P. M. z dnia 24 kwietnia 2020 r., 3. umowa z dnia 27 lutego 2020 r. zawarta pomiędzy Partner sp. z o.o. sp. k. a CHEMEKO SYSTEM sp. z o.o. ZZO, a także elementy kopii dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego/dokumentacja postępowania w postaci elektronicznej, a także pisma składane w sprawie oraz pisma przekazywane przez Izbę w związku z wniesionym odwołaniem. Następnie, przedstawiając uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa analogiczne jak przedstawione w toku postępowania o udzielnie zamówienia publicznego). W tym samym dniu złożył analogiczne pisma w zakresie odwołań o sygn. akt: KIO 743/20 i KIO 895/20. W toku posiedzenia, wobec wniosku Przystępującego z pisma 08.05.2020 r., podtrzymanego w piśmie z 25.05.2020 r. oraz na posiedzeniu, Izba zobowiązała Zamawiającego do przekazania Przystępującemu kopię odwołania KIO 896/20 w szerszym zakresie, niż uczynił to pierwotnie, tzn. udostępnić zarzuty i żądania zawarte w tym odwołaniu, aby Przystępujący wiedział, czego dotyczy spór, tj. str. 1, 2, 3 i fragment str. 4 do uzasadnienia wskazując, że sam Odwołujący na posiedzeniu przyznał, że zarzuty i żądania zawarte w odwołaniu nie mogą być zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa. Nadto, takie stanowisko wynika również z orzecznictwa za wyrokiem KIO z 13.10.2014 r., sygn. akt: KIO 1975/14. Zgodnie z którym: „(...) zastrzeżenie całej treści odwołania jako tajemnicy przedsiębiorstwa odwołującego jest nadmierne i nie odpowiada prawu. Odwołujący może chronić elementy swojej oferty zastrzeżonej jako tajemnica przedsiębiorstwa, jednak nie mają waloru tajemnicy przedsiębiorstwa zarzuty i żądania odwołania, w zakresie podanym przez zamawiającego w informacji o odrzuceniu oferty odwołującego przesłanej wszystkim wykonawcom. Tym bardziej nieuprawnione było zastrzeżenie okoliczności wskazujących na wykazanie przez odwołującego przesłanek wymaganych art. 179 ust. 1 Pzp. Kryteria oceny ofert oraz ceny ofert poszczególnych wykonawców są informacjami dostępnymi publicznie, odpowiednio w treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, protokołu postępowania o udzielenie zamówienia oraz informacji podawanych na otwarciu ofert. Nie stanowią również tajemnicy przedsiębiorstwa odwołującego okoliczności, z których wynika zachowanie terminu ustawowego na wniesienie odwołania. Izba uznała zatem, że treść odwołania w powołanym zakresie nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa odwołującego (...)”. Następnie od podsumowania do końca wraz ze spisem załączników. Należy również udostępnić załącznik nr 4, 11 i 12. Jeżeli chodzi o zał. 5-7 i zał. nr 8, w ocenie Izby, ich udostępnienie nie może mieć miejsca. Izba zobowiązując Zamawiającego, ale również nie wyłączając jawności rozprawy /co dodatkowo umożliwiło Przystępującemu przedstawienie swojego stanowiska i odniesienie się do argumentacji stron podczas rozprawy, z zastrzeżeniem przedstawiania na rozprawie stanowisk w sposób ogólny, aby nie naruszyć tajemnicy przedsiębiorstwa Konsorcjum Partner/ działała kierując się art. 9 ust. 2 i 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem /http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32016L0943&from=PL/: „ 2. Państwa członkowskie zapewniają również, aby właściwe organy sądowe - na należycie uzasadniony wniosek strony - mogły zastosować środki szczególne niezbędne do zachowania poufności wszelkich tajemnic przedsiębiorstwa lub domniemanych tajemnic przedsiębiorstwa wykorzystywanych lub wzmiankowanych w trakcie postępowania sądowego dotyczącego bezprawnego pozyskania, wykorzystywania lub ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa. Państwa członkowskie mogą również umożliwić właściwym organom sądowym stosowanie takich środków z urzędu. Środki, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują co najmniej możliwość: a) ograniczenia dostępu do wszelkich dokumentów zawierających tajemnice przedsiębiorstwa lub domniemane tajemnice przedsiębiorstwa przedkładanych przez strony lub osoby trzecie, w całości lub w części, do ograniczonej liczbie osób; b) ograniczenia dostępu do rozpraw i posiedzeń, podczas których mogą zostać ujawnione tajemnice przedsiębiorstwa lub domniemane tajemnice przedsiębiorstwa, oraz do protokołów lub zapisów z takich rozpraw i posiedzeń, do ograniczonej liczby osób; c) udostępnienia wszelkim osobom innym niż osoby należące do ograniczonej liczby osób, o której mowa w lit. a) i b), każdego orzeczenia sądu w wersji nieopatrzonej klauzulą poufności, z której usunięto lub w której przeredagowano fragmenty zawierające tajemnice przedsiębiorstwa. Liczba osób, o której mowa w lit. a) i b) akapitu drugiego, nie może być większa, niż jest to konieczne dla zapewnienia zgodności z prawem stron postępowania sądowego do skutecznego środka prawnego oraz rzetelnego procesu, i obejmuje co najmniej jedną osobę fizyczną z każdej ze stron oraz prawników lub innych przedstawicieli tych stron postępowania sądowego. 3. Przy podejmowaniu decyzji dotyczącej środków, o których mowa w ust. 2, oraz przy ocenie ich proporcjonalności właściwe organy sądowe uwzględniają potrzebę zapewnienia prawa do skutecznego środka prawnego i rzetelnego procesu, uprawnione interesy stron i, w stosownych przypadkach, osób trzecich oraz wszelkie potencjalne szkody dla 12 którejkolwiek ze stron i, w stosownych przypadkach, dla osób trzecich, wynikające z przyjęcia lub odrzucenia takich środków.”. Jednocześnie, wskazując, że przed otwarciem posiedzenia wpłynęły następujące pisma w zakresie sprawy KIO 896/20: 1) pismo Przystępującego z 08.05.2020 r. zawierające wniosek o zobowiązanie Zamawiającego do przekazania całości wniesionego odwołania - dotyczył tak sprawy KIO 895/20, jak i KIO 896/20; 2) pismo Przystępującego z 14.05.2020 r. zawierające wniosek o zawieszenie postępowania o sygn. akt: KIO 895/20, jak i KIO 896/20 wobec wniesienia własnego odwołania o sygn. akt: KIO 1006/20 (ostatecznie wniosek o zawieszenie został wycofany na posiedzeniu z uwagi na łączne rozpoznanie spraw o sygn. akt: KIO 895/20, KIO 896/20 oraz KIO 1006/20, przy czym odwołanie o sygn. akt: KIO 895/20 oraz KIO 1006/20 zostały wycofane i wydano postanowienia o umorzeniu); 3) pismo Odwołującego z 19.05.2020 r. stanowiące odpowiedź na pisma Przystępującego na zgłoszone przystąpienie oraz na pismo z 14.05.2020 r.; 4) pismo Przystępującego z 25.05.2020 r. odnoszące się do pisma Odwołującego i podtrzymujące zgłoszone wcześniej wnioski oraz wskazujące że będzie wnosił także o odroczenie rozprawy. Dalsze pisma w sprawie: 1) wezwanie KIO z 13.05.2020 r. na podstawie postanowienia KIO z 12.05.2020 r. skierowane do Zamawiającego oraz Odwołującego w zakresie udzielenia szczegółowej i wyczerpującej informacji dotyczyło tak KIO 895/20, jak i KIO 896/20 - wysłane w kontekście pisma Przystępującego z 08.05.2020 r.; 2) odpowiedź Zamawiającego z 01.06.2020 r. wraz z załącznikami w formie elektronicznej (m.in. wyciągi z postanowień o zabezpieczeniu Sądu Okręgowego w Warszawie, XVI Wydział Gospodarczy z 25.04.2020 r. oraz o zabezpieczeniu Sądu Okręgowego w Warszawie, XVI Wydział Gospodarczy z 21.05.2020 r.); 3) odpowiedź Odwołującego z 03.06.2020 r. zawierającej także oświadczenie o wycofaniu odwołania o sygn. akt: KIO 895/20, zastrzegające także tajemnice przedsiębiorstwa w zakresie swojej treści; 4) trzy pisma Odwołującego z 03.06.2020 r. zastrzegające tajemnice przedsiębiorstwa w zakresie odwołania o sygn. akt: KIO 743/20 (wycofane), KIO 895/20 (wycofane) oraz KIO 896/20. Nadto, Izba podzieliła i zastosowała w przedmiotowej sprawie stanowisko, co do sposobu sfomułowania uzasadnienia w sprawach dotyczących informacji będących tajemnicą przedsiębiorstwa, wyrażone w wyroku KIO z 13.10.2014 r., sygn. akt: KIO 1975/14, że: „Formułując uzasadnienie Izba stanęła przed dylematem dotyczącym sformułowania uzasadnienia wynikającym z zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa merytorycznej treści odwołania, kluczowych dla rozstrzygnięcia zarzutów dokumentów i oświadczeń oraz wyłączenia jawności rozprawy. Mając wzgląd na okoliczności sprawy, Izba rozważyła sformułowanie uzasadnienia orzeczenia w sposób szczegółowy z podaniem wprost ustaleń faktycznych wynikających z zastrzeżonej treści oferty i wyjaśnień odwołującego. Konsekwencją takiego działania byłoby zastrzeżenie uzasadnienia, co najmniej w części zawierającej informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa odwołującego, a zatem w okolicznościach sporu praktycznie w całości. Uzasadnienie takie otrzymałyby wyłącznie strony, z pominięciem przystępującego, mimo posiadania przez niego statusu uczestnika postępowania. Drugą możliwością było sporządzenie uzasadnienia, które otrzymałyby zarówno strony, jak i przystępujący. Takie uzasadnienie musiałoby być sformułowane w sposób bardziej ogólny przede wszystkim w warstwie ustaleń faktycznych w celu poszanowania informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa odwołującego. Izba w składzie rozpoznającym badane odwołanie opowiada się za drugą możliwością. Przesądzające znaczenie ma bowiem to, że orzeczenie Izby dotyczy sytuacji prawnej wszystkich podmiotów uczestniczących w postępowaniu odwoławczym - zamawiającego, którego czynność podlega ocenie, odwołującego, który czynność tę kwestionuje oraz przystępującego, którego oferta skutkiem uwzględnienia odwołania nie mogłaby być uznania za najkorzystniejszą. Skoro zatem wyrok dotyczy praw wszystkich uczestników postępowania odwoławczego, to również uzasadnienie powinno być dla nich jednakowe. Istotne jest bowiem, aby w razie wniesienia skargi, żaden z uczestników sporu, w szczególności przystępujący, nie został całkowicie pozbawiony możliwości oceny rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu odwoławczym oraz obrony swoich praw w czasie postępowania przed Sądem Okręgowym. Takie sformułowanie uzasadnienia pozwala na zachowanie większej spójności z ustnymi motywami rozstrzygnięcia podawanymi na jawnym posiedzeniu, na którym następuje ogłoszenie orzeczenia. Kierując się tymi racjami Izba sformułowała uzasadnienie, którego treść jest taka sama dla wszystkich podmiotów uczestniczących w postępowaniu odwoławczym, jednak z poszanowaniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa odwołującego.” Skład orzekający Izby dopuścił w niniejszej sprawie dowody z: dokumentacji postępowania o zamówienie publiczne nadesłanej przez Zamawiającego na płytce CD. W tym także pismo Zamawiającego z 17.06.2020 r., jak i uzupełnienie dokumentacji przesłane pismem z 18.06.2020 r. wraz z dołączoną płytką CD (zawiera pismo Zamawiającego z 10.06.2020 r. skierowane do Odwołującego w zakresie dalszych wątpliwości co do umowy współpracy i umowy konsorcjum - obie z 27.02.2020 r.). Podobnie, Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego również złożone wraz z odwołaniem przez Odwołującego: 1. oświadczenie P.P.H.U. Lekaro J. Z. z dnia 4 marca 2020 r., 2. ogłoszenie o udzieleniu zamówienia opublikowane w Dz. Urz. UE dnia 30 kwietnia 2019 r., nr 201194-2019-PL, 3. komunikat Ministra Środowiska z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie funkcjonowania stacji przeładunkowych zmieszanych odpadów komunalnych w kontekście przepisów znowelizowanych ustawą z dnia 28 listopada 2014 r., 4. zestawienie tabelaryczne ukazujące sposób stawiania wymagań przez Zamawiającego w ww. postępowaniach, w zakresie „prowadzenia stacji przeładunkowej” oraz „posiadania zezwoleń na zbieranie odpadów, 5. SIWZ sporządzone na potrzeby postępowania pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z Punktów Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (PSZOK) zlokalizowanych na terenie m. st. Warszawy” nr DZA.ZOZ.27.13.2020.KB, 16. SIWZ sporządzone na potrzeby postępowania pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z Punktów Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (PSZOK) zlokalizowanych na terenie m. st. Warszawy” nr DZA.ZOZ.27.43.2019.KB. Izba nie dopuściła jako dowodu w sprawie złożonych wraz z odwołaniem przez Odwołującego - stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa: 1. Opinii prawnej w przedmiocie definicji pojęcia „prowadzącego stację przeładunkową” z art. 23 ust. 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 701)” sporządzonej na zlecenie Związku Pracodawców Gospodarki Odpadami przez prawników Dr K. Z. & Partners Kancelaria Prawna sp. k. w Poznaniu, 2. Opinii prawnej sporządzonej przez Kancelarię Prawną S., D., Z. i Wspólnicy sp. k., 3. Opinii dr P. M. z dnia 24 kwietnia 2020 r., 4. Umowy z dnia 27 lutego 2020 r. zawartej pomiędzy Partner sp. z o.o. sp. k. a CHEMEKO SYSTEM sp. z o.o. ZZO, Niniejsze opinie oraz umowa współpracy zostały zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa w toku postępowania o udzielnie zamówienia publicznego oraz w piśmie Odwołującego z 03.06.2020 r. Izba nie włączyła ich na poczet materiału dowodowego z racji braku możliwości odniesienia się do nich przez Przystępującego, z uwagi na zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa. Dodatkowo, abstrahując od podanej powyżej kluczowej okoliczności, Izba przypomina za judykaturą, że mają one także w dużej mierze charakter opinii prywatnych, które jednakże nie mogą stanowić dowodu w sprawie wskazując, iż na podstawie art. 278 k.p.c opinią biegłego jest wyłącznie opinia sporządzona przez osobę wyznaczoną przez sąd (uzasadnienie wyroku SN z 10.12.1998 r., I CKN 922/97). Według judykatury, nie może być traktowana jako dowód w postępowaniu opinia biegłego (w tym również biegłego sądowego) sporządzona na polecenie strony i złożona do akt sądowych (za wyrokiem SO we Wrocławiu z 22.01.2009 r., sygn. akt: X Ga 22/08). W konsekwencji stwierdzając, że niniejsze opinie prywatne, w takich okolicznościach sprawy, stanowią stanowisko strony, stanowią one jedynie dowód tego, że osoba lub osoby, które ją podpisały wyraziły zawarty w niej pogląd, nie korzystają one natomiast z domniemania zgodności z prawdą zawartych w niej twierdzeń. Stanowisko doktryny jasno pokazuje, że ekspertyza prywatna nie może być podstawą wniosków sądu pozostających w opozycji do stanowiska strony przeciwnej. W orzecznictwie SN wyrażono także stanowisko, że gdyby ekspertyzę prywatną przyjęto za podstawę orzeczenia, stanowiłoby to istotne uchybienie procesowe, które mogłoby być nawet podstawą skutecznego zarzutu apelacyjnego (tak SN w wyroku z 29.09.1956 r., III CR 121/56, OSN 1958, nr 1, poz. 16). Podobnie, Izba nie dopuściła jako dowodu w sprawie złożonych na rozprawie przez Odwołującego: informacji o wyborze oferty z 13.05.2020 r. dokonanej przez Zakład Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w Olsztynie; • opinii prawnej z 29.04.2020 r. w przedmiocie pojęcia „prowadzącego stacje przeładunkowa”. • W tym zakresie uznając, względem pierwszego dokumentu, że brak załączenia opisu przedmiotu zamówienia, jak również postanowień SIWZ dyskwalifikuje niniejszy dowód oraz jego adekwatność w zakresie przedmiotu sporu, nie pozwalając w sposób miarodajny dokonać jego analizy. Odnośnie, zaś złożonej opinii, Izba ponawia dodatkową argumentację dotyczącą charakteru składanych opinii prywatnych przedstawioną wcześniej powyżej. Izba zaliczyła w poczet materiału dowodowego złożone na rozprawie przez Odwołującego: 1) odpis pozwu o zaniechanie z 09.06.2020 r. skierowany do SO w Warszawie wraz z załącznikami w tym kopie umowy konsorcjum z 27.02.2020 r. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy skład orzekający Izby wziął pod uwagę także złożone pisma procesowe w sprawie, w tym odpowiedź na odwołanie złożoną na posiedzeniu przez Zamawiającego (stanowiącą tajemnice przedsiębiorstwa), stanowiska i oświadczenia stron oraz Przystępującego złożone ustnie do protokołu. Odnosząc się do podniesionych w treści odwołania zarzutów stwierdzić należy, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Odwołujący sformułował w odwołaniu następujące zarzuty naruszenia: 1) art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 38 ust. 4 Pzp i art. 7 ust. 1 Pzp, poprzez odrzucenie ofert Odwołującego, których treści w pełni odpowiadają treści SIWZ a dodatkowo podjęcie wskazanej czynności w oparciu o niewyrażone w SIWZ wymogi/mierniki, ustanowione przez Zamawiającego w sposób arbitralny na etapie badania i oceny ofert a zastosowane wyłącznie względem Odwołującego. 2) art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 25 ust. 2 oraz art. 41 b ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach poprzez niezasadne odrzucenie ofert Odwołującego, co nastąpiło na skutek przyjęcia, iż prowadzącym stację przeładunkową odpadów może być tylko podmiot posiadający zezwolenie na zbieranie odpadów, co nie wynika z przywołanych przepisów ustawy o odpadach, a nadto Zamawiający wymóg posiadania zezwoleń na zbieranie (o ile powstanie konieczność ich posiadania) będzie weryfikował dopiero na etapie realizacji umowy - zgodnie z zapisami SIWZ. 3) art. 23 ust. 6 Pzp poprzez wprowadzenie na etapie badania i oceny ofert dodatkowych, niewynikających z SIWZ warunków realizacji zamówienia w przypadku wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie, poprzez przyjęcie, że zezwolenie na zbieranie odpadów winien posiadać ten członek tzw. konsorcjum, który prowadzi punkt przeładunkowy odpadów. 4) art. 93 ust. 1 pkt 1) Pzp poprzez bezpodstawne, a co najmniej przedwczesne, unieważnienie postępowania. Przepis art. 93 ust. 1 pkt 1) Pzp stanowi podstawę unieważnienia postępowania, jeżeli nie złożono żadnej oferty niepodlegającej odrzuceniu. Niezgodne z przepisami Pzp odrzucenie ofert Odwołującego (vide pkt 1) nie stanowi okoliczności faktycznej aktualizującej przesłankę wyrażoną w art. 93 ust. 1 pkt 1) Pzp. Izba dokonała następujących ustaleń odnośnie do przedmiotowego odwołania: W pierwszej kolejności Izba przywołuje stan faktyczny wynikający z treści odwołania oraz złożonej na posiedzeniu odpowiedzi na odwołanie Zamawiającego. Skład orzekający Izby stwierdził, że nie było sporu co do zaistniałego stanu faktycznego, ale dopuszczalności określonych działań ze strony Zamawiającego w kontekście sformułowanych wymogów w postępowaniu oraz wszystkich okoliczności zaistniałych w postępowaniu. Ich ocena był odmienna między stronami. Izba z uwagi na przyjętą formułę uzasadnienia przedstawiała dodatkowe okoliczności sprawy które zaistniały w sposób wskazany poniżej. W dniu 03.03.2020 r. Zamawiający wezwał Odwołującego w trybie art. 26 ust. 1 Pzp do złożenia wymaganych oświadczeń i dokumentów. W odpowiedzi w piśmie z dniu 12.03.2020 r. Odwołujący zastrzegł tajemnice przedsiębiorstwa złożonego jako załącznik oświadczenia z 13.03.2020 r. potwierdzającego miejsce zagospodarowania odpadów objętych przedmiotem zamówienia - dotyczyło zadania 2 i 8. Zamawiający wobec otrzymanego oświadczenia wezwał Odwołującego do wyjaśnień w trybie art. 26 ust. 4 Pzp pismem z 24.03.2020 r. W odpowiedzi Odwołujący przedstawił wyjaśnienia z 25.03.2020 r. oraz nowe oświadczenia z 25.03.2020 r. potwierdzające miejsce zagospodarowania odpadów objętych przedmiotem zamówienia. Zamawiający pismem z 26.03.2020 r. odtajnił oświadczenie z 13.03.2020 r. Od tej czynności Odwołujący wniósł odwołanie o sygn. akt: KIO 743/20, które wycofał 01.06.2020 r., co skutkowało umorzeniem postępowania odwoławczego - postanowieniem KIO z 03.06.2020 r. W dniu 26.03.2020 r. Zamawiający wezwał w trybie art. 26 ust. 3 Pzp do uzupełnienia w zakresie oświadczenia potwierdzającego miejsce zagospodarowania odpadów objętych przedmiotem zamówienia. Pismem z 30.03.2020 r. Odwołujący udzielił odpowiedzi wraz załącznikami i przedstawił m.in. nowe oświadczenia z 30.03.2020 r. potwierdzające miejsce zagospodarowania odpadów objętych przedmiotem zamówienia, decyzje administracyjne oraz umowę współpracy z 27.02.2020 r. Pismem z 06.04.2020 r. Odwołujący uzupełnił swoją wcześniejszą swoją odpowiedź o opinie prawną prawników Dr K. Z. & Partners Kancelaria Prawna sp. k. w Poznaniu. Pismem z 08.04.2020 r. (data pisma z 06.04.2020 r.) Odwołujący ponownie uzupełnił swoją wcześniejszą swoją odpowiedź o opinie Kancelarii Prawnej S., D., Z. i Wspólnicy sp. k. Zamawiający pismem z 15.04.2020 r. odtajnił pismo z 30.03.2020 r, pisma z 06.04.2020 r., oświadczenie z 30.03.2020 r., decyzje administracyjne oraz otrzymane opinie prane za wyjątkiem niewielkiego fragmentu drugiej z nich. Podtrzymał tajemnice przedsiębiorstwa względem umowy współpracy z 27.02.2020 r. Od tej czynności Odwołujący wniósł odwołanie o sygn. akt: KIO 895/20, które wycofał 03.06.2020 r., po tym jak w skutek postępowania wyjaśniającego potwierdziło się, że przesłał dwa razy tą samą kopie odwołania, tzn. nie przekazał kopii odwołania o sygn. akt: KIO 895/20, co skutkowało umorzeniem postępowania odwoławczego - postanowieniem KIO z 09.06.2020 r. Jednocześnie, Zamawiający w dniu 15.04.2020 r. odrzucił także ofertę Odwołującego w zadaniu 2 i 8 dokonując oceny merytorycznej złożonych w sposób wskazany powyżej oświadczeń i dokumentów, a zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa, co skutkowało unieważnieniem zadania 8. Poinformował także w zakresie zadania 2 Przystępującego o odrzuceniu oferty Odwołującego, zaś w zakresie zadania 8 o unieważnieniu postępowania w tym zadaniu. W pkt 5 Cz. II SIWZ - Opis Przedmiotu Zamówienia Zamawiający określił maksymalne planowane ilości odpadów komunalnych do zagospodarowania dla poszczególnych zadań, w tym zadania 2 (91 300 Mg) i 8 (78 400 Mg), a w pkt 24 minimalna ilość odpadów komunalnych do zagospodarowania dla poszczególnych zadań, w tym zadania 2 (64 000 Mg) i 8 (55 000 Mg). Nadto, zgodnie z pkt 16 Cz. II SIWZ - Opis Przedmiotu Zamówienia: „Wykonawca zobowiązany jest do posiadania punktu/punktów przeładunkowych zapewniających możliwość przyjęcia wszystkich rodzajów odpadów objętych przedmiotem zamówienia, spełniających wymogi określone w art. 23 ust. 10 pkt 2) i 3) ustawy o odpadach. Wymagany punkt przeładunkowy musi znajdować się w granicach administracyjnych województwa mazowieckiego. Odpady będą dostarczane do punktu przeładunkowego wyznaczonego przez Wykonawcę w przypadku: a) gdy instalacje wskazane w oświadczeniu potwierdzającym miejsce zagospodarowania odpadów objętych przedmiotem zamówienia będą znajdowały się poza granicami administracyjnymi województwa mazowieckiego, b) wystąpienia awarii instalacji wskazanych w oświadczeniu lub innej przyczyny uniemożliwiającej przyjmowanie odpadów, c) zmiany instalacji o której mowa w pkt 18”. Zmianę instalacje reguluje pkt 18 Cz. II SIWZ - Opis Przedmiotu Zamówienia: „Po zawarciu umowy Zamawiający dopuszcza możliwość zmiany instalacji do przetwarzania wskazanej przez Wykonawcę w dołączonym do oferty oświadczeniu potwierdzającym miejsce zagospodarowania odpadów, pod warunkiem akceptacji nowej instalacji przez Zamawiającego i na warunkach z nim uzgodnionych. Przekazanie odpadów do nowej instalacji nie może powodować zwiększenia kosztów dla Zamawiającego. W takim przypadku odpady będą dostarczane do punktu przeładunkowego, o którym mowa w pkt 16 przez okres 30 dni od dnia akceptacji instalacji (dotyczy tylko instalacji w obrębie województwa mazowieckiego). Wskazany okres może ulec zmianie o czym Zamawiający poinformuje Wykonawcę pisemnie.”. Przy czym, w pkt 4.12. SIWZ - Cz. I SIWZ Instrukcja dla Wykonawców stwierdził, że: „Zamawiający wprowadza zastrzeżenie wskazujące na obowiązek osobistego wykonania przez Wykonawcę kluczowych części zamówienia w zakresie posiadania i prowadzenia przez Wykonawcę punktu przeładunkowego, o którym mowa w § 2 ust 8. Umowy”. Wymagał także w ramach - Wykazu oświadczeń lub dokumentów potwierdzających, że oferowane usługi odpowiadają wymaganiom określonym przez Zamawiającego: (pkt 7.3.2 SIWZ - Cz. I SIWZ Instrukcja dla Wykonawców) złożenia - Oświadczenia potwierdzającego miejsce zagospodarowania odpadów wg. wzoru określonego w załączniku nr 2 do SIWZ. (pkt 7.3.2.1. SIWZ - Cz. I SIWZ Instrukcja dla Wykonawców). Nadto, w istotnych postanowieniach umowy - Cz. V SIWZ (§ 1 ust. 3) stwierdził, że: „Wykonawca, przez cały okres realizacji Umowy, zobowiązany jest do posiadania uprawnień, niezbędnych do realizacji przedmiotu umowy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Wykonawca na wezwanie Zamawiającego i w terminie przez niego wskazanym, zobowiązany jest do przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień niezbędnych do realizacji przedmiotu umowy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa”. Dodatkowo Zamawiający udzielił odpowiedzi na pytania - pismem z 20.02.2020 r., gdzie stwierdził: „Pytanie 3: Pkt 16 OPZ „Wymagany punkt przeładunkowy musi znajdować się w granicach administracyjnych województwa mazowieckiego. Odpady będą dostarczane do punktu przeładunkowego wyznaczonego przez Wykonawcę w przypadku: a) gdy instalacje wskazane w oświadczeniu potwierdzającym miejsce zagospodarowania odpadów objętych przedmiotem zamówienia będą znajdowały się poza granicami administracyjnymi województwa mazowieckiego, b) wystąpienia awarii instalacji wskazanych w oświadczeniu lub innej przyczyny uniemożliwiającej przyjmowanie odpadów, c) zmiany instalacji, o której mowa w pkt 18.” Dlaczego Zamawiający nie dopuszcza korzystanie z punktu przeładunkowego w przypadku, gdy instalacje wskazane w oświadczeniu potwierdzającym miejsce zagospodarowania opadów objętych przedmiotem zamówienia będą znajdowały się w granicach administracyjnych województwa mazowieckiego? Czy operatorzy świadczący usługę odbioru odpadów będą musieli transportować odpady do wskazanych instalacji? Odpowiedź 3: Zamawiający wyjaśnia, iż Wykonawca jest zobowiązany do korzystania z punktu/punktów przeładunkowych w określonych sytuacjach wymienionych w pkt 16 OPZ lit. a) do c). Jednocześnie Zamawiający nie wyklucza możliwości korzystania z punktu/punktów przeładunkowych w przypadku, gdy instalacje wskazane w oświadczeniu potwierdzającym miejsce zagospodarowania opadów objętych przedmiotem zamówienia będą znajdowały się w granicach administracyjnych województwa mazowieckiego. Ustalenia w tym zakresie (ilości i rodzaje odpadów, które będą dostarczane do poszczególnych instalacji i/lub punktów przeładunkowych), zgodnie z treścią pkt 17 OPZ zostaną uzgodnione w trybie roboczym przez koordynatorów realizacji umowy. Postępowanie prowadzone przez Zamawiającego dotyczy zagospodarowania odpadów pochodzących z terenu Miasta stołecznego Warszawy i nie obejmuje swoim przedmiotem odbioru odpadów, zatem pytanie Wykonawcy „Czy operatorzy świadczący usługę odbioru odpadów będą musieli transportować odpady do wskazanych instalacji?"jest bezprzedmiotowe. (...) Pytanie 5: § 2 ust. 6 Istotne postanowienia umowy: „Po zawarciu umowy Zamawiający dopuszcza możliwość zmiany instalacji do przetwarzania wskazanej przez Wykonawcę w dołączonym do oferty oświadczeniu potwierdzającym miejsce zagospodarowania odpadów, pod warunkiem akceptacji nowej instalacji przez Zamawiającego i na warunkach z nim uzgodnionych. Przekazanie odpadów do nowej instalacji nie może powodować zwiększenia kosztów dla Zamawiającego. W takim przypadku odpady będą dostarczane do punktu przeładunkowego, o którym mowa w pkt 16 przez okres 30 dni od dnia akceptacji instalacji (dotyczy tylko instalacji w obrębie województwa mazowieckiego). Wskazany okres może ulec zmianie o czym Zamawiający poinformuje Wykonawcę pisemnie." Prosimy o informację, dlaczego odpady będą dostarczane do punktu przeładunkowego jedynie przez okres 30 dni od dnia akceptacji nowej instalacji przez Zamawiającego? Dlaczego zmiana instalacji do przetwarzania dotyczy wyłącznie instalacji w granicach województwa mazowieckiego? Odpowiedź 5: Zamawiający wyjaśnia, iż wskazany okres 30 dni odnosi się do przypadku, gdy nowa instalacja do przetwarzania wskazana przez Wykonawcę będzie znajdować się w granicach administracyjnych województwa mazowieckiego. W przypadku instalacji poza granicami administracyjnymi województwa, zgodnie z pkt 16 lit. a) OPZ odpady będą dostarczane do punktu/punktów przeładunkowych przez cały okres realizacji. Zamawiający wyjaśnia, iż zmiana instalacji, dotyczy zarówno instalacji w granicach województwa mazowieckiego jak i poza granicami.". Dalsze odniesienie do poszczególnych kwestii będzie miało miejsce w ramach rozpatrywanych zarzutów. Biorąc pod uwagę ustalenia i stan rzeczy ustalony w toku postępowania (art. 191 ust.1 Pzp), Izba stwierdziła co następuje. Izba z uwagi na charakter sformułowanych zarzutów w odwołaniu przez Odwołującego uznała, że istnieje konieczność ich łącznego rozpoznania, w konsekwencji stwierdzając, iż podlegają one oddaleniu. W pierwszej kolejności konieczne jest wskazanie, że Zamawiający w SIWZ wyraźnie wyłączył w pkt 16 Cz. II SIWZ - Opis Przedmiotu Zamówienia możliwość aby posiadaczem punktów przeładunkowych był podmiot odbierający odpady od właścicieli nieruchomości (art. 23 ust. 10 pkt 1 ustawy o odpadach). Wymagał bowiem, aby punkty przeładunkowe spełniały wymogi określone w art. 23 ust. 10 pkt 2 i 3 ustawy o odpadach. W konsekwencji członek konsorcjum prowadzący instalacje komunalną lub do bioodpadów nie mógł być prowadzącym punkty przeładunkowe. Powyższy wymóg był bezsporny i wiążący oraz nie był kwestionowany na etapie SIWZ. W ocenie Izby, prowadzenie punktów przeładunkowych jest równoznaczne z prowadzeniem, czy też wykonywaniem czynności składających się na zbieranie odpadów m.in. magazynowanie i wymaga zezwolenia zgodnie z art. 41 b ust.1 (Gospodarowanie odpadami, polegające na zbieraniu odpadów niebezpiecznych, odzysku odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie przekształconych, zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych, wymagające uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, odbywa się wyłącznie na nieruchomości, której właścicielem, użytkownikiem wieczystym, użytkownikiem albo dzierżawcą jest posiadacz odpadów gospodarujący odpadami) w związku z art. 25 ust. 2 (Magazynowanie odpadów odbywa się na terenie, do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny) i 3 (Magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w ramach wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów) ustawy o odpadach. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach przez - zbieranie odpadów - rozumie się gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit. b. Zaś w art. 3 ust.1 pkt 5 ustawy o odpadach, przez magazynowaniu odpadów - rozumie się przez to czasowe przechowywanie odpadów obejmujące: a) wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę, b) tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów, c) magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów. W ocenie, Izby w konsekwencji magazynowanie odpadów jest nieodłącznym elementem zbierania odpadów. Nadto, magazynowanie może odbywać się na terenie do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny, a zgodnie z decyzjami administracyjnymi przedłożonymi przez Odwołującego w toku postępowania o udzielnie zamówienia publicznego, tytuł prawny ma tylko jeden z członków konsorcjum Partner, nie inni jego członkowie, ani całe konsorcjum. Należy także przyjąć stanowisko, że nie ma możliwości występowania „kilku” prowadzących tę samą stacje przeładunkową, czy też jej prowadzenie bez zbierania odpadów, czyli bez zezwolenia. Należy również zgodzić się z Zamawiającym, że umowa konsorcjum (została przekazana przez Odwołującego jako załącznik wraz z pozwem o zaniechanie z 09.06. 2020 r.) nie odnosi się do umowy współpracy (której Izba jako dowód nie dopuściła, z racji zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa, w toku postępowania o udzielnie zamówienia publicznego /nie objęta odtajnieniem Zamawiającego z 15.04.2020 r./ i braku możliwości odniesienia się przez Przystępującego), co jest tym bardziej zastanawiające, że obie noszą datę 27.02.2020 r. W tym zakresie, w ramach uzupełnienia dokumentacji na płytce CD, Zamawiający przedstawił przed rozprawa pismo z 10.06.2020 r., gdzie wnosił do Odwołującego, bez odzewu, o wyjaśnienie szeregu kwestii i niespójności oraz braku wzajemnego odniesienia się tych umów. Nadto, sam Odwołujący na rozprawie przyznał, że w razie zaistnienia okoliczności związanych z odpowiedzialnością administracyjną lub karną, taki podmiot poniesie odpowiedzialność z tym związaną. Wydaje się że takie twierdzenie może nawet dawać asumpt, czego Izba nie przesądza, do tezy, że Odwołujący mógł dokonać określonych założeń na przyszłość, godząc się na zaistnienie takich okoliczności. Nie przesadzając tego obecnie, nie jest to element świadczący na korzyść zarzutów Odwołującego i jego twierdzeń że zakres obowiązków pomiędzy podmiotami tworzącymi konsorcjum został tak ściśle rozgraniczony, iż podmiot nie mający stosownego zezwolenia nie będzie wykonywał czynności, które warunkowane są takim zezwoleniem. W efekcie, Izba nie dała wiary zapewnieniom Odwołującego. W jej ocenie, egzekwowanie w praktyce takiego prowadzenia równoczesnego punktów przeładunkowych, aby podmiot czy podmioty posiadający określone instalację z art. 23 ust. 10 pkt 1 ustawy o odpadach, nie zbierał lub nie zbierały odpadów np. poprzez ich magazynowanie, ale jedynie przeładowywał, w kontekście Komunikatu Ministerstwa Środowiska, z uwagi chociażby na skale zadania 2 i 8 (wielkości zostały przywołane w ustaleniach) jest co najmniej wątpliwe. Stąd sama konstrukcja Wykonawcy Konsorcjum Partner stworzona, w ocenie Izby, stricte na potrzeby spełnienia wymogów SIWZ nie ma rzetelnego i wiarygodnego umocowania w praktyce, jak i w złożonych dowodach (które Izba nie dopuściła z racji braku możliwości odniesienia się do nich Przystępującego). Trudno bowiem założyć, że takie konsorcjum nie będzie naruszać postanowień SIWZ, czy też przepisów ustawy o odpadach w praktyce. Podział obowiązków, który jakoby to reguluje (w dowodzie niedopuszczonym) nie rozstrzyga, kto w rzeczywistości miałby egzekwować i kontrolować tego rodzaju ustalenia, abstrahując od innych wątpliwości wyrażonych przez Zamawiającego w piśmie z 10.06.2020 r. Nadto, Odwołujący nie odnosił się do tej kwestii na rozprawie. Zamawiający nie może akceptować i brać pośrednio odpowiedzialność, czy też współodpowiedzialność za pewnego rodzaju stan rzeczy, z racji chociażby na wskazane wyżej okoliczności. Miał więc prawo nie zgodzić się na przyjęte rozwiązanie na obecnym etapie postępowania. Kwestia ewentualnego uzyskania zezwolenia post factum, świadczyłoby o tym, że jeden podmiot ma określone zezwolenie od razu, a drugi może je uzyska jeśli będzie taka potrzeba, co narusza równe traktowanie i uczciwą konkurencje. Względem kwestii posiadania określonego zezwolenia przez konsorcjum i braku tego wymogu w SIWZ. Należy zgodzić się z Zamawiającym, że taki wymóg, czy też obowiązek jest obligatoryjny niezależnie od opisu. Przy czym, skoro Zamawiający wymagał takiego zezwolenia od Wykonawcy przez cały czas realizacji (§ 1 ust. 3 - istotnych postanowieniach umowy - Cz. V SIWZ), to tym bardziej muszą je mieć na etapie składnia ofert, gdyż mamy do czynienia z czynnościami ściśle reglamentowanymi. Izba z racji niedopuszczenia dowodów do których nie mógł odnieść się Przystępujący, braku jasnych zasad egzekwowania takiego podziału obowiązków w praktyce przez członków konsorcjum nie mogła uznać argumentacji Odwołującego. Wskazujemy, że punkty przeładunkowe mają określony status i umiejscowienie pod danym adresem wskazanym w decyzjach administracyjnych, i są one punktami przeładunkowymi określonego podmiotu, współtworzącego konsorcjum, nie można je współdzielić z innym podmiotem, czy też podmiotami, z uwagi na okoliczności przywołane wcześniej /prowadzący stację przeładunkową prowadzi zatem zbieranie odpadów, a miejsce zbierania odpadów jest wyznaczane w zezwoleniu na zbieranie odpadów - art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach/. Ten podmiot nie jest podmiotem prowadzącym instalacje komunalne lub bioodpadów, lecz podmiotem który realizuje zbieranie odpadów jako podmiot odbierający odpady, czyli z art. 24 ust.10 pkt 1 ustawy o odpadach. Z kolei inni członkowie lub członek konsorcjum to podmioty lub podmiot prowadzący instalacje komunalną lub bioodpadów, lecz nie mogą lub nie może zbierać odpadów bo nie mają lub nie ma zezwolenia. Odnośnie zestawień SIWZ, samych załączonych do odwołania SIWZ z innych postępowań, to wskazane specyfikacje tylko pozornie dotyczą podobnego przedmiotu zamówienia, gdyż de facto ten przedmiot jest odmienny /zagospodarowanie odpadów z PSOK-u), a ich zestawienie miało na celu wyeksponowanie tez Odwołującego. Izba podkreśla, że stanowisko niniejsze i okoliczności podnoszone przez Zamawiającego w informacji o odrzuceniu oferty z 15.04.2020 r. oraz na rozprawie mieszczą się we wskazanych w odrzuceniu oferty przesłankach tak SIWZ, jak i przywołanych przepisach szczególnych wskazanych w SIWZ. Należy również przypomnieć, że kwestia łączenia potencjału w ramach konsorcjum w taki sposób, jak ma to miejsce u Odwołującego jest warunkowane tym m.in., czy każdy z elementów składających się na przedmiot zamówienia wymaga posiadania uprawnień. Wymagania stawiane wykonawcom składającym oferty wspólne, winny więc być każdorazowo kształtowane przy uwzględnieniu charakteru przedmiotu zamówienia. W przedmiotowych okolicznościach, w ocenie Izby, taka konstrukcja, jak u Odwołującego, jest zważywszy na przedmiot zamówienia i okoliczności wskazane wcześniej niewystarczająca i takiego zezwolenia nie może posiadać tylko jeden członek konsorcjum, aby spełnić wymogi pkt 16 SIWZ i przepisów szczególnych. Biorąc powyższe pod uwagę, Izba uznała jak na wstępie. W tym stanie rzeczy, Izba oddaliła odwołanie na podstawie art. 192 ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 Pzp oraz orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy, na podstawie przepisu art. 192 ust. 9 i 10 Pzp w zw. z § 3 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. b oraz § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 972). Izba uznała wniosek Zamawiającego o zasądzenie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3.600,00 zł, tj. zgodnie z przedłożonym rachunkiem (§ 3 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Przewodniczący: Członkowie: 26 …- Odwołujący: Konsorcjum: 1) Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego „Mińsk Mazowiecki” S.A. – Lider Konsorcjum ul. Sosnkowskiego 34; 85-300 Mińsk Mazowiecki i 2) Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. ul. Zygmunta Augusta 11; 85-082 Bydgoszcz – Członek Konsorcjumw…Zamawiający: PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście Sp. z o.o. ul. Morska 350 A; 81-002 Gdynia…Sygn. akt: KIO 54/19 WYROK z dnia 30 stycznia 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Renata Tubisz Protokolant: Klaudia Ceyrowska po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniu 25 stycznia 2019r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 14 stycznia 2019 r. przez odwołującego: Konsorcjum: 1) Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego „Mińsk Mazowiecki” S.A. – Lider Konsorcjum ul. Sosnkowskiego 34; 85-300 Mińsk Mazowiecki i 2) Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. ul. Zygmunta Augusta 11; 85-082 Bydgoszcz – Członek Konsorcjumw postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonym przez zamawiającego: PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście Sp. z o.o. ul. Morska 350 A; 81-002 Gdynia przy udziale przystępującego po stronie zamawiającego: Konsorcjum: 1) Serwis Pojazdów Szynowych Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k. ul. Szczecińska 15-19; 86-065 Lisi Ogon i 2) P. M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P.M. Autoryzowana Stacja Obsługi Serwis Pojazdów Szynowych Trzeciewnicaul. Powstańców Wielkopolskich 13; 89-100 Nakło nad Notecią orzeka: 1.Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu oczywistej omyłki rachunkowej dotyczącej ceny zaoferowanej w zadaniu nr 1 w ofercie przystępującego po stronie zamawiającego. W pozostałym zakresie oddala odwołanie. 2.kosztami postępowania obciąża Konsorcjum: 1) Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego „Mińsk Mazowiecki” S.A. – Lider Konsorcjum ul. Sosnkowskiego 34; 85-300 Mińsk Mazowiecki i 2) Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. ul. Zygmunta Augusta 11; 85-082 Bydgoszcz – Członek Konsorcjum i 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Konsorcjum: 1) Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego „Mińsk Mazowiecki” S.A. – Lider Konsorcjum ul. Sosnkowskiego 34; 85-300 Mińsk Mazowiecki i 2) Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. ul. Zygmunta Augusta 11; 85-082 Bydgoszcz – Członek Konsorcjum tytułem wpisu od odwołania 2.2.zasądza od Konsorcjum: 1) Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego „Mińsk Mazowiecki” S.A. – Lider Konsorcjum ul. Sosnkowskiego 34; 85-300 Mińsk Mazowiecki i 2) Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. ul. Zygmunta Augusta 11; 85-082 Bydgoszcz – Członek Konsorcjum na rzecz PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście Sp. z o.o. ul. Morska 350 A; 81-002 Gdynia kwotę 3.600,00 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione na wynagrodzenie pełnomocnika zamawiającego. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 ze zm. ) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Gdańsku. Przewodniczący:…………..………………………… Uzasadnienie Izba ustaliła Pismem z dnia 14 stycznia 2019 roku Odwołujący Konsorcjum: 1. Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego „Mińsk Mazowiecki” S.A. - lider konsorcjum ul. Sosnkowskiego 34; 85-300 Mińsk Mazowiecki, 2. Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A. zwane dalej „Konsorcjum odwołujące” lub „Odwołującym” wniosły odwołanie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonym przez PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście Sp. z o.o. ul. Morska 350 A 81-002 Gdynia zwany dalej „zamawiającym”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 10 listopada 2018 roku, nr ogłoszenia 496583-2018-PL. Przedmiotem postępowania jest udzielenie zamówienia na „Wykonanie”: - obsługi technicznej poziomu P3.2 spalinowych zespołów trakcyjnych (szt.) typu 219 M serii SA136 nr 013, 014, 015, 016 - ZADANIE nr 1; - obsługi technicznej poziomu P3.2 spalinowych zespołów trakcyjnych (szt.) typu 219 M serii SA136 nr 017, 018, 019 ZADANIE nr 2", znak sprawy nadany przez zamawiającego: SKMMU.086.47.18. Odwołujący złożył odwołanie od czynności zamawiającego, na podstawie art. 179 ust. 1 i art. 180 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm. - dalej jako Pzp), polegającej na dokonaniu w dniu 3 stycznia 2019 r. wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej w Postępowaniu przez Konsorcjum Wykonawców: Serwis Pojazdów Szynowych Sp. z o.o. Sp. K. z siedzibą Lisi Ogon oraz P.M.prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P.M. Serwis Pojazdów Szynowych ASO P. M. zwane dalej „Konsorcjum przystępujące”, ,„przystępujący” lub „wykonawca wybrany” I.art. 90 ust. 1 Pzp przez zaniechanie badania czy oferta zawiera rażąco niską cenę, pomimo że zaoferowana przez Konsorcjum cena wydawała się rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia i powinna wzbudzić wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w SIWZ, II.art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez Konsorcjum, pomimo że podlegała ona odrzuceniu ze względu na to, że zawierała rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia, III.art. 89 ust. 1 pkt 3) Pzp w związku z art. 3 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z dnia 16 kwietnia 1993 r (Dz.U.2018.419.tj.) zwana dalej „ustawą ZNK” przez zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez Konsorcjum, pomimo że podlegała ona odrzuceniu, ze względu na to, że jej złożenie stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji polegający na utrudnianiu dostępu do rynku innym wykonawcom przez oferowanie wykonania usług poniżej kosztów ich realizacji. IV.art. 89 ust. 1 pkt 2 przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum, pomimo że jest niezgodna z SIW Z w zakresie, w jakim oferuje wykonanie próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133, którego to świadczenia Konsorcjum nie może wykonać z obiektywnych przyczyn technicznych, V.art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 6 poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum przystępujące, pomimo że była niezgodna z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia, co spowodowane było zaniechaniem poprawienia omyłki dotyczącej ceny zaoferowanej w zadaniu 1, VI.art. 7 ust. 1 Pzp poprzez stworzenie jednemu z wykonawców (członkowi Konsorcjum) korzystniejszych warunków realizacji zamówienia, ponieważ wykonawca ten przed wszczęciem Postępowania dokonywał oceny stanu technicznego silników w pojazdach, których obsługa jest przedmiotem Postępowania, przez co uzyskał wiedzę na temat przedmiotu zamówienia, której nie posiadają pozostali wykonawcy, wskutek czego doszło do naruszenia zasad równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji. Mając na względzie powyższe, Odwołujący wnosi o: I.uwzględnienie niniejszego odwołania w całości, II.nakazanie Zamawiającemu unieważnienia wyboru oferty Konsorcjum przystępujące, III.nakazanie Zamawiającemu dokonania ponownej oceny ofert i w jej ramach odrzucenia oferty Konsorcjum, IV.dokonanie wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej i jedynej niepodlegającej odrzuceniu oferty złożonej w Postępowaniu, V.przeprowadzenie dowodów z dokumentów powołanych w treści niniejszego odwołania lub złożonych podczas rozprawy na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia, VI.zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego według spisu kosztów, który zostanie przedłożony na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą. W uzasadnieniu odwołania znalazła się następująca argumentacja formalna i prawna. Odwołujący w następujący sposób uzasadnił swoje prawo do wniesienia odwołania. Odwołujący jest przedsiębiorcą działającym na rynku produkcji pojazdów szynowych, złożył ofertę i gdyby Zamawiający nie dopuścił się zaskarżonego naruszenia przepisów postępowania Odwołujący uzyskałby przedmiotowe zamówienie, w czym przejawia się jego interes oraz poniesiona szkoda. Interes Odwołującego we wniesieniu niniejszego odwołania przejawia się również w dążeniu do zapewnienia zgodnego z prawem przebiegu postępowania o udzielenie zamówienia, a więc interes rozumiany jest również jako kontrola legalności działań Zamawiającego, co również ma miejsce w przypadku niniejszego odwołania (interes sensu largo). Co do zachowania terminu wniesienia odwołania Odwołujący wskazał na następujące okoliczności. Informacja Zamawiającego o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu wpłynęła do Odwołującego za pośrednictwem poczty elektronicznej oraz została zamieszczona na stronie internetowej Zamawiającego dnia 03.01.2019 r. Zgodnie z art. 185 ust. 8 Pzp, jeżeli koniec terminu na wykonanie czynności przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa dnia następnego. W związku z tym termin do wniesienia odwołania określony w art. 182 ust. 1pkt.1 Pzp został zachowany. Co do Wypełnienie wymogów formalnych odwołania zarówno co do jego formy wniesienia jak i powiadomienia zamawiającego o wniesieniu odwołania (art. 180 ust. 4 i 5 Pzp). Niniejsze odwołanie wnoszone jest do Prezesa KIO zgodnie z treścią art. 180 ust. 4 tj. w formie elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Kopia odwołania została przekazana Zamawiającemu przed upływem terminu do wniesienia odwołania pocztą elektroniczną na adres wskazany w petitum odwołania zgodnie z art. 180 ust. 5 Pzp. Odwołujący uzasadniając zarzuty odwołania przywołał następującą argumentację formalną i prawną. 1. Przedmiotem postępowania jest udzielenie zamówienia na wykonanie obsługi technicznej poziomu P3.2 spalinowych zespołów trakcyjnych typu 219M serii SA136 nr 013-019. Zamówienie obejmuje wykonanie czynności utrzymania planowego pojazdów szynowych tj. przeglądu na poziomie P3.2 według Dokumentacji Systemu Utrzymania, dokumentacji techniczno- ruchowej i dokumentacji konstrukcyjnej pojazdów. Szczegółowy zakres czynności wchodzących w zakres zamówienia określony jest w ww. dokumentacji, która z kolei sporządzona jest zgodnie z wymogami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 października 2005 r. w sprawie ogólnych warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych. W postępowaniu Zamawiający oczekuje dodatkowo wykonania prac, które nie są objęte zakresem przeglądu na poziomie P3.2 tj.: a)wymiana uszkodzonych lub brakujących elementów tapicerki i galanterii wyposażenia wnętrza (na identyczne lub uzgodnione z Zamawiającym), b)naprawa główna zespołu napędowego powerpack przewidziana dokumentacją techniczno-ruchową producenta zespołu dla etapu konserwacji PI5, wymiana kompletów głowic silników, zwrot starych głowic silników, c)próba sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133 będących w dyspozycji PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście sp. z o.o. - usunąć wszelkie problemy w sterowaniu. Wykonanie czynności wymienionych w punktach a i c powyżej nie mieści się w zakresie standardowych czynności utrzymania planowego pojazdów. Wykonanie czynności określonej w punkcie c wymaga dysponowania specjalistycznym oprogramowaniem i dokumentacją projektową o znacznej wartości, którymi dysponuje jedynie Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz SA. (dalej: PESA) jako producent przedmiotowych pojazdów, o czym będzie mowa szczegółowo w dalszej części niniejszego odwołania. Natomiast Konsorcjum tymi zasobami nie dysponuje. 2. Stosownie do art. 89 ust. 1 pkt 4) ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, która zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Zgodnie z treścią art. 90 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający zwraca się do wykonawcy, którego zaoferowana cena lub koszt wydają się rażąco niskie, do złożenia wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu. Zgodnie z orzecznictwem Krajowej Izby Odwoławczej: „Punktami odniesienia dla określenia rażąco niskiej ceny są przede wszystkim: (1) wartość przedmiotu zamówienia, (2) ceny innych ofert złożonych w postępowaniu, również (3) wiedza, doświadczenie życiowe i rozeznanie warunków rynkowych jakimi dysponują członkowie komisji zamawiającego” (wyrok KIO przy UZP z 21.09.2009 r., KIO/UZP 1126/09, LEX nr 522170). W ogłoszeniu o zamówieniu dotyczącym Postępowania Zamawiający nie podał szacunkowej wartości zamówienia. Zakładając jednak, że kwota, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia, podana przed otwarciem ofert, została obliczona na podstawie szacunkowej wartości zamówienia, można stwierdzić, że ceny oferty złożonej przez Konsorcjum przystępujące są w obu zadaniach niższe od wartości szacunkowej zamówienia o odpowiednio 16 i 17 %. Natomiast różnica między ofertami złożonymi w Postępowaniu wynosi ponad 30 %. Takie rozbieżności powinny przynajmniej spowodować u Zamawiającego wątpliwości co do prawidłowości ceny zaoferowanej przez Konsorcjum przystępujące. Z uwagi na brak innych porównywalnych zamówień na usługi utrzymania podobnych pojazdów szynowych, nie można wprost odnieść ceny oferty złożonej przez Konsorcjum do ofert złożonych w innych postępowaniach. Taki stan rzeczy nie uprawnia jednak Zamawiającego do zaniechania badania oferty pod kątem rażąco niskiej ceny, skoro nie można w prosty sposób stwierdzić, że cena oferty znacznie odbiega od cen rynkowych. Przeciwnie - powinno to wręcz wzbudzić czujność Zamawiającego i skłonić go do skrupulatnego zbadania ceny oferty z uwzględnieniem innych znanych mu okoliczności. Podstawową z tych okoliczności, fundamentalną dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest fakt, że w Postępowaniu Zamawiający wymaga, aby w ramach obsługi wykonać próbę sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133 będących w dyspozycji PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście sp. z o.o., usunąć wszelkie problemy w sterowaniu (załącznik nr 1 do wzoru umowy - Opis Przedmiotu Zamówienia). 3. Przywołany powyżej wymóg Zamawiającego wymaga omówienia, jako że odnosi się do specjalistycznej czynności technicznej. Otóż prawidłowe działanie pojazdów w trakcji wielokrotnej (tj. zespołów trakcyjnych połączonych ze sobą bez osobnej obsługi dla każdego z nich) wymaga otrzymywania przez pojazd sygnałów informujących o aktualnym stanie obu pojazdów. Sygnał ten opracowywany jest przez system sterowania pojazdu odpowiedzialny za funkcje bezpieczeństwa funkcjonalnego, na podstawie sygnałów pochodzących z różnych części pojazdu. System ten, zwany CPU SIL, opracowany został przez producenta pojazdów SA133 i SA136 - PESA. Wyłącznie PESA dysponuje dokumentacją {jest to dokumentacja projektowa pojazdów, która nie jest przekazywana podmiotom zamawiającym pojazdy, ponieważ nie jest niezbędna w procesie planowego utrzymania pojazdów) pozwalającą na sprawdzenie poprawności sygnałów systemu. Bez dokumentacji projektowej, dostępu do kodu źródłowego oprogramowania sterownika bezpieczeństwa funkcjonalnego i dokumentacji interfejsów weryfikacja taka nie będzie możliwa, a tym bardziej nie będzie możliwe „usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu”, zgodnie z wymaganiami Zamawiającego. Bez tej wiedzy nie można mówić o wymaganej przez Zamawiającego diagnostyce systemu sterowania. 4. Jedynym podmiotem, który dysponuje zasobami niezbędnymi do wykonania tej części zamówienia, jest Odwołujący. Zasoby te, takie jak dokumentacja projektowa czy kody źródłowe, mogą być przedmiotem obrotu gospodarczego i Odwołujący dopuszcza możliwość udzielenia licencji na korzystanie z tych utworów. Jednakże do tej pory żaden z członków Konsorcjum przystępujące, ani sam Zamawiający, nie zwrócił się do Odwołującego z wnioskiem o udzielenie stosownej licencji czy przekazanie jakichkolwiek danych dotyczących systemu sterowania, które umożliwiłyby weryfikację sterowania wielokrotnego przez podmiot trzeci. W związku z tym Odwołujący ma pewność, że oferta złożona przez Konsorcjum nie uwzględnia tego istotnego elementu kosztotwórczego i co więcej, Konsorcjum nie może zaoferować Zamawiającemu należytego wykonania zamówienia w podanej cenie. Gdyby bowiem Konsorcjum zwróciło się do Odwołującego z zapytaniem o przedstawienie oferty na wykonanie usługi weryfikacji sterowania wielokrotnego pojazdów SA133 i SA136 albo o przedstawienie oferty na udostępnienie dokumentacji i zasobów niezbędnych do samodzielnego przeprowadzenia tej weryfikacji przez Konsorcjum, cena oferty Konsorcjum musiałaby być znacząco wyższa. 5. Co istotne w niniejszej sprawie, Zamawiający powinien mieć świadomość, że w zaoferowanej cenie Konsorcjum przystępujące nie mogło uwzględnić tego istotnego elementu, mającego znaczący wpływ na cenę. Zamawiający wie, że do tej pory żaden podmiot poza Odwołującym nie przeprowadził poprawnie pełnej weryfikacji sterowania wielokrotnego pojazdów SA133 i SA136, zgodnie z procedurami, jak również zna zakres dokumentacji i oprogramowania, które otrzymał wraz z dostawą tych pojazdów. Akceptując bez żadnych wyjaśnień ofertę Konsorcjum, które oferuje wykonanie zamówienia w cenie rażąco niskiej, nie uwzględniającej wszystkich elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny, Zamawiający narusza art. 90 ust. 1 Pzp, a w konsekwencji również art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp. Ewentualne wyjaśnienia złożone przez Konsorcjum nie mogłyby bowiem udowodnić, że zaoferowana cena nie jest rażąco niska, z uwagi na brak uwzględnienia istotnego elementu ceny mającego wpływ na wysokość oferty - jest to brak w ofercie Konsorcjum, którego nie można już usunąć. 6. Niezależnie od powyższego, Zamawiający powinien wezwać Konsorcjum przystępujące do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dowodów również na podstawie art. 90 ust. 1, ponieważ przy zachowaniu przez Zamawiającego należytej staranności przy badaniu i wyborze najkorzystniejszej oferty, zaoferowana przez Konsorcjum przystępujące cena powinna wzbudzić wątpliwości Zamawiającego. Zauważyć tu należy, że oferty składane przez jednego z członków Konsorcjum były już odrzucane w wyniku przeprowadzonego przed KIO postępowania odwoławczego, ze względu na to, że oferta zawierała rażąco niską cenę (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 25 kwietnia 2018 r. Sygn. akt KIO 731/18) 7. Zdaniem Odwołującego postępowanie Zamawiającego doprowadziło do wyboru jako najkorzystniejszej oferty, która powinna podlegać odrzuceniu również na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3, tj. ze względu na to, że jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy ZNK, czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interesy innego przedsiębiorcy lub klienta. Według sformułowanej przez doktrynę definicji za "dobre obyczaje" uważa się zachowanie "zorientowane na zapewnienie niezakłóconego funkcjonowania konkurencji, poprzez rzetelne i niezafałszowane współzawodnictwo jakością, ceną i innymi (...) cechami oferowanych towarów i usług". (J. Szwaja, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - Komentarz, C.H. Beck, wyd. 2, Warszawa 2006, s. 157). Zakazy zawarte w przedmiotowej ustawie mają za cel przeciwdziałanie posługiwania się przez przedsiębiorców nieuczciwymi praktykami, które pozwoliłyby im osiągnąć lepszą pozycję na rynku kosztem konkurentów (por. m.in. wyrok SN z dnia 2 lutego 2001 r. IV CKN 255/00, OSNC 2001, nr, poz. 137). W tym kontekście - w ocenie odwołującego - zaoferowanie przez Konsorcjum określonej ceny w postępowaniu stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, ponieważ tego rodzaju postępowanie spełnia przesłanki określone w art. 15 ust. 1 pkt 1 Ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a ponadto narusza podstawowe zasady uczciwości kupieckiej i prowadzi do wypaczenia cen na rynku albowiem "zachowaniem godzącym w zasady uczciwej konkurencji jest oferowanie świadczenia w konkretnych warunkach niewykonalnego do spełnienia po to tylko by uzyskać zamówienie" (por. wyrok KIO z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt KIO/UZP 1059/10). 8. W zakresie naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 Odwołujący podkreśla, że w przyczyn opisanych szczegółowo powyżej, Konsorcjum przystępujące nie może prawidłowo wykonać próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133. Tego świadczenia Konsorcjum nie może wykonać z obiektywnych przyczyn technicznych. Przedmiotowa niezgodność ma charakter istotny, merytoryczny i odnosi się do zakresu oferowanego świadczenia, zatem zobowiązuje Zamawiającego do odrzucenia oferty Konsorcjum. Konsorcjum oferuje w istocie świadczenie inne, niż oczekuje Zamawiający. Konsorcjum nie ma zasobów pozwalających na samodzielne opracowanie metodyki kontroli sterowania wielokrotnego i nie poczyniło żadnych starań w celu pozyskania tych zasobów przed złożeniem oferty. 9. W zakresie zarzutu naruszenia art. 87 ust. 2 Pzp Odwołujący wskazuje, że oferta Konsorcjum przystępujące w zadaniu pierwszym obejmowała wykonanie przedmiotu zamówienia na czterech pojazdach: a)pojazd SA136-013 - za cenę brutto 1 293 345,00 zł, b)pojazd SA136-014 - za cenę brutto 1 293 345,00 zł, c)pojazd SA136-015 - za cenę brutto 1 293 345,00 zł, d)pojazd SA136-016 - za cenę brutto 1 293 345,00 zł, co daje sumę 5 173 380,00 zł, a nie 5 173 800,00 PLN. W informacji o wyborze oferty Zamawiający podał, że cena brutto oferty Konsorcjum złożonej w zadaniu 1 wynosi 5173 800,00 zł, co świadczy o tym, że zaniechał poprawienia omyłki. Tym samym Zamawiający naruszył art. 87 ust. 2 Pzp poprzez jego niezastosowanie. W konsekwencji doprowadziło to do wyboru oferty, w której cena łączna zamówienia została podana niezgodnie z wymogami określonymi w rozdziale X punkt 8 SIW Z - cena brutto oferty nie jest tożsama z ceną wykonania całego przedmiotu oferty. Oferta taka powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp. 10. W Postępowaniu doszło również do naruszenia przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 Pzp. Zasada uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców została złamana, ponieważ przed wszczęciem Postępowania Zamawiający zlecił jednemu z członków Konsorcjum dokonanie oceny stanu technicznego silników pojazdów SA136-014, SA136-015 i SA136- 016 oraz wykonanie naprawy silników w pojazdach SA136-014 i SA136-016, przy czym informacje uzyskane przez tego wykonawcę w toku dokonanej weryfikacji nie zostały ujawnione w dokumentacji Postępowania. W związku z tym, Konsorcjum dysponowało szczegółową wiedzą na temat aktualnego stanu technicznego silników pojazdów, których obsługa jest przedmiotem Postępowania, której nie posiadają pozostali wykonawcy, wskutek czego doszło do naruszenia zasad równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji. Co więcej, Konsorcjum wykonało już prace naprawcze dwóch silników ww. pojazdów, podczas gdy naprawa główna zespołu napędowego pojazdów jest objęta zakresem postępowania. Odwołujący oczekuje na udzielenie dalszych informacji w trybie dostępu do informacji publicznej i pozyskane w ten sposób dowody przedłoży w dalszym toku postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą. Mając na uwadze powyższe odwołanie uznać należy za uzasadnione, w związku z czym powinno ono zostać uwzględnione. Odpowiedź zamawiającego na odwołanie W dniu 25 stycznia 2019 roku zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o: 1) oddalenie odwołania złożonego przez Odwołującego się, w zakresie nieuwzględnionych przez Zamawiającego zarzutów, 2) przeprowadzenie dowodów z zestawień załączonych do niniejszej odpowiedzi na odwołanie, 3) zwrot kosztów udziału pełnomocnika zgodnie z załączonymi rachunkami, W uzasadnieniu przedstawił następująca argumentację formalną i prawną. W postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego na „Wykonanie obsługi technicznej poziomu P3.2. spalinowych zespołów trakcyjnych typu 219 m serii SA 136 nr 13, 014, 015, 016” — zadanie nr 1 oraz zadanie nr 2 „Wykonanie obsługi technicznej poziomu P3.2. spalinowych zespołów trakcyjnych typu 219 m serii SA 136 nr 17, 018, 019”, zostało złożone odwołanie od czynności Zamawiającego-polegającej na wyborze jako najkorzystniejszej w obu zadaniach oferty złożonej przez konsorcjum Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wniósł o: 1)oddalenie odwołania złożonego Odwołującego się, w zakresie nieuwzględnionych przez Zamawiającego zarzutów, 2)przeprowadzenie dowodów z zestawień załączonych do niniejszej odpowiedzi na odwołanie, 3)zwrot kosztów udziału pełnomocnika zgodnie z załączonymi rachunkami, Następująco swoje stanowisko uzasadniając. W postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego na „Wykonanie obsługi technicznej poziomu P3.2. spalinowych zespołów trakcyjnych typu 219m serii SA 136 nr 13, 014, 015, 016” — zadanie nr 1 oraz zadanie nr 2 „Wykonanie obsługi technicznej poziomu P3.2. spalinowych zespołów trakcyjnych typu 219m serii SA 136 nr 17, 018, 019”, zostało złożone odwołanie od czynności Zamawiającego-polegającej na wyborze jako najkorzystniejszej w obu zadaniach oferty złożonej przez konsorcjum „Serwis Pojazdów Szynowych sp. z o.o.” sp. komandytowa oraz P. M. Autoryzowana Stacja Obsługi Pojazdów Szynowych (zwani dalej Konsorcjum przystępujące). Odwołujący się wskazał na następujące uchybienia Zamawiającego: 1.naruszenie art. 90 ust.1 Pzp poprzez zaniechanie badania czy oferta Konsorcjum przystępującego zawiera rażąco niską cenę, 2.naruszenie art. 89 ust.1pkt 4 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum przystępujące z powodu rażąco niskiej ceny tej oferty, 3.naruszenie art. 89 ust.1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 3 ust.1 i art.15 ust.1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum przystępujące ze względu na to, iż jego oferta stanowiła czyn nieuczciwej konkurencji, polegający na utrudnianiu dostępu do rynku poprzez zaoferowanie wykonania usługi poniżej kosztów jej realizacji, 4.art. 89 ust.1 pkt 2 Pzp poprzez nieodrzucenie oferty Konsorcjum przystępujące jako niezgodnej z SIW Z w zakresie zaoferowania możliwości wykonania próby sterowania wielokrotnego, których to czynności Konsorcjum przystępujące nie może wykonać z przyczyn technicznie obiektywnych, 5.art.89 ust.1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust.1 pkt 6 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum przystępujące pomimo iż była ona niezgodna z SIWZ, co spowodowane było zaniechaniem poprawienia omyłki dotyczącej ceny, 6.Art. 87 ust.2 Pzp (zarzut zawarty w pkt 9 uzasadnienia odwołania) poprzez zaniechanie poprawienia w zadaniu omyłki rachunkowej, 7.Art. 7 ust.1 Pzp poprzez stworzenie członkowi Konsorcjum przystępujące korzystniejszych warunków jego wykonania, ponieważ przystępujący ten uzyskał wiedzę na temat przedmiotu zamówienia, której nie posiadają pozostali wykonawcy. powołując się na powyższe zarzuty Odwołujący zażądał dokonania ponownej oceny ofert, odrzucenia oferty Konsorcjum przystępujące oraz dokonania wyboru oferty Odwołującego się. zamawiający wskazuje, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. l. Odnosząc się do zarzutów związanych z podnoszoną przez Zamawiającego kwestią rażąco niskiej ceny wskazuje iż niezasadny jest zarzut naruszenia art. 90 ust. 1 Pzp przez zaniechanie badania czy oferta Konsorcjum przystępujące zawiera rażąco niską cenę a co za tym idzie zarzut naruszenia art. 89 ust.1 pkt 4 Pzp oraz art. 90 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum przystępujące z powodu rażąco niskiej ceny tej oferty W pierwszej kolejności Zamawiający wskazuje, iż nie widział i nadal nie widzi podstaw prawnych ani faktycznych, które wskazywałyby iż cena zaoferowana w zadaniach nr 1 i nr 2 była rażąco niska. Cena zaoferowana przez Konsorcjum przystępujące: w zadaniu nr 1 wynosiła — 5 173 800zł. (wartość szacowana tej części to 5 052 800zł.) a w zadaniu nr 2 — 3 880 035zł. (wartość szacowana 3 789 600zł.) Jak wynika z powyższego zaoferowana cena najniższa przewyższała szacunki Zamawiającego. Cena była też jedynie o ok 16 % niższa od średniej arytmetycznej ofert (w zadaniu nr 1) oraz o ok 18 % niższa w zadaniu nr 2. Nie zachodziły więc okoliczności, świadczące o konieczności wyjaśnienia wątpliwości w tym zakresie. Zdaniem Zamawiającego zaproponowana cena jest ceną rynkową, porównywalną z wartością szacowaną przez Zamawiającego. Sam Odwołujący się nie precyzuje także, jakie konkretnie zarzuty formułuje wobec ceny zaoferowanej przez Konsorcjum. Powołuje się natomiast na — jego zdaniem fundamentalną kwestię — jaką jest wymóg Zamawiającego co do wykonania próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła (...) i usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu. Odwołujący się wskazuje, iż tę część zamówienia może wykonać tylko PESA SA lub podmiot, który nabyłby licencję na korzystanie z „dokumentacji projektowej systemu CPU SIL, dostępu do kodu źródłowego oprogramowania sterownika bezpieczeństwa funkcjonalnego, dokumentacji interfejsów". Odwołujący wskazuje więc, iż Wykonawca nie uwzględnił w swojej ofercie tego „istotnego elementu kosztotwórczego”, a więc cena przez niego zaproponowana jest rażąco niska. Jak pisze Odwołujący „Gdyby bowiem konsorcjum zwróciło się do Odwołującego z zapytaniem o przedstawienie oferty na udostępnienie dokumentacji i zasobów niezbędnych do samodzielnego przeprowadzenie tej weryfikacji przez konsorcjum, cena oferty konsorcjum musiałaby być znaczącego wyższa” Nie chcąc w tym miejscu (szczegółowo kwestię tę Zamawiający przedstawia w pkt. Il niniejszej odpowiedzi na odwołanie) analizować oświadczeń Odwołującego się, wskazuję jedynie iż Zamawiający formułując oczekiwanie „co do wykonania próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła (...) i usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu”, nie zamierzał powierzać ewentualnym wykonawcom, kwestii jakichkolwiek ingerencji w system CPU SIL. Przedmiotem zamówienia nie była więc modyfikacja oprogramowania zarówno sterownika jak i interfejsów. Pojazdy wydawane do przeglądu P.3.2 wydawane miały być ze sprawnym sterowaniem w trakcji wielokrotnej i Zamawiający oczekiwał że z równie sprawnym powrócą. Opisana w SIW Z „próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła (...) i usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu” odnosiła się do tego, iż po powrocie z przeglądu P 2.3 każdy pojazd zostanie sprawdzony również pod kątem tego, czy nie uległo np. mechanicznemu uszkodzeniu w trakcie przeglądu, działanie tego systemu. Pojazdy zostaną więc „szczepione” ze sobą i nastąpi sprawdzenie techniczne działania systemów. Do przeprowadzenia tej próby i usunięcia ew. problemów w sterowaniu nie jest niezbędny dostęp do oprogramowania. Nie zakładano też występowania błędów w oprogramowaniu i ingerencji w to oprogramowanie a jedynie możliwość wystąpienia np. uszkodzeń mechanicznych wskutek prac na pojeździe. Te ew. uszkodzenia miał naprawić Wykonawca (o ile wystąpiłyby po przeglądzie). Zauważyć też należy, iż do dnia zamówienia Zamawiający zlecał kilkukrotnie czynności w trakcji wielokrotnej i naprawy te dotyczyły przede wszystkim usterek technicznych np. naprawy uszkodzonego wtyku przewodu sterowania, wyczyszczenie gniazd sterowania, poprawy w instalacji elektrycznej itp. Problemy te były rozwiązywane nie poprzez przeprogramowanie systemu, lecz poprzez usuwanie techniczne usterek. W załączeniu zestawienie reklamacji dot. trakcji. Załącznik: zestawienie reklamacji I l. Odwołujący się wskazuje także, iż postępowanie Zamawiającego doprowadziło do wyboru jako najkorzystniejszej oferty, która powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art.89 ust.1 pkt 2, ze względu na to, że jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. Odwołujący uzasadnia swój zarzut tym iż „zaoferowanie przez Konsorcjum określonej ceny w postępowaniu stanowi czyn nieuczciwej konkurencji ponieważ tego rodzaju postępowanie spełnia przestanki określone w art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a ponadto narusza podstawowe zasady uczciwości kupieckiej i prowadzi do wypaczenia cen na rynku.” Czytając uzasadnienie niniejszego odwołania, trudno oprzeć się wrażeniu, że dla Zamawiającego samo składanie ofert na przeglądy wyprodukowanych przez nich pojazdów szynowych (Odwołujący jest bowiem ich producentem) stanowi naruszenie uczciwości kupieckiej. Duża część argumentacji sprowadza się bowiem do tego, iż Odwołujący uważa się za jedyny podmiot mogący sprostać zamówieniu. Odwołujący rzuca bowiem, nie poparte dowodami sformułowania „Konsorcjum przystępujące nie może prawidłowo wykonać próby sterowania”, „Konsorcjum przystępujące nie ma zasobów pozwalających na samodzielne opracowanie metodyki kontroli sterowania wielokrotnego...” ( ) do tej pory żaden podmiot poza Odwołującym się nie przeprowadził poprawnie pełnej weryfikacji sterowania wielokrotnego zgodnie z procedurami. Jednocześnie dla odwołującego stwierdzenie, że oferta danego wykonawcy zawiera cenę poniżej kosztów jej wytworzenia oznacza jednocześnie, że jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, z czym zgodzić się nie sposób. Przepisy PZP - art. 89 ust. 1 zawierają dwie rozłączne podstawy odrzucenia oferty — gdy zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia oraz gdy jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zarówno w zakresie rażąco niskiej ceny jak i w zakresie tego, czy oferta stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, Odwołujący się nie przedstawił, zdaniem Zamawiającego przekonywujących argumentów na poparcie swojego stanowiska. Zauważyć należy iż, art. 15 ust. 1 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji jako czyn nieuczciwej konkurencji określa sprzedaż towarów lub usług poniżej kosztów ich wytworzenia lub świadczenia co istotne — w celu eliminacji innych przedsiębiorców. Tymczasem odwołujący nie podjął nawet próby wykazania, że taki właśnie był cel Konsorcjum Brak wykazania celu z art. 15 ust. 1 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji nie pozwala uznać, że usługa konsorcjum jest poniżej kosztów jej świadczenia oraz że stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. III Zaprzeczamy, iż konsorcjum nie może prawidłowo wykonać próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła z obiektywnych przyczyn technicznych. Oczekiwania Zamawiającego co do tej części przedmiotu zamówienia zawarto w pkt. I powyżej. IV Odnośnie naruszenia art. 7 ust.1 PZP i rzekomego złamania przez Zamawiającego zasady równego traktowania wykonawców, Zamawiający zaprzecza temu, iż konsorcjum dysponowało szczegółową wiedzą na temat aktualnego stanu technicznego silników, której nie posiadali pozostali wykonawca. Nie jest prawdą iż konsorcjum wykonywało oceny stanu technicznego silników pojazdów SA 136-014, SA 136-015 oraz SA 136-016. Istotnie konsorcjum wykonywało czynności na części silników ale nie była to ocena ich stanu technicznego, lecz po prostu prace przy usuwaniu awarii tych silników. Dodatkowo upłynął już znaczny okres czasu, pomiędzy tymi pracami duża część silników podlegała naprawom ponad 12 miesięcy temu. Ewentualna wiedza wykonawcy na temat stanu tych silników jest już zdezaktualizowana. Również, nie sposób brać pod uwagę stanu silników, które stosunkowo niedawno poddawano przeglądowi (9-3 miesięcy temu), gdyż te pojazdy są w ciągłej eksploatacji, a ich przekazanie do naprawy w ramach niniejszego postępowania planowane jest w ostatniej kolejności — około lipca — września 2019 r. Wskazujemy także, iż aby zapewnić sobie długotrwałą i objęte pełną gwarancją pracę silników, postanowiono iż w każdym przekazywanym pojeździe Zamawiający wymaga wymiany kompletów głowic (niezależnie od ich stanu) oraz zwrotu starych głowic (głowice są najbardziej podatnym na uszkodzenia elementem silnika). Tym samym każdy z wykonawców winien był skalkulować wymianę głowicy oraz zużytych elementów silnika. Wykonanie prac w przeszłości (zwłaszcza tych sprzed kilku miesięcy) nie może przesądzać o posiadaniu szczegółowej wiedzy na temat aktualnego stanu technicznego silników (dodam że aktualnego na dzień ich przekazania do przeglądu a więc dopiero w przyszłości). Na marginesie wskazuję natomiast, iż zupełnie bezpodstawny jest argument, iż Odwołujący się nie posiada wiedzy na temat stanu technicznego silników. Wiedzę tę posiada i to znacznie bardziej szczegółową i co ważne aktualną. Przypominam że to Odwołujący się jest producentem pojazdów, których dotyczy postępowania. Dzięki temu, Odwołujący się posiada pełny dostęp do interfejsu aplikacji zawierającej pełne (aktualne na każdy dzień i dane historyczne) dane dotyczące pracy każdego pojazdu Zamawiającego ( w tym dane o pracy silników, przebiegu, obciążeń silnika, dane o pracy układów chłodzenia, klimatyzacji, poziomów olejów i ew. problemów). Program ten umożliwia też podgląd co do aktualnych alarmów i błędów w pracy każdego z pojazdów. Są to nie tylko szczegółowe dane ale też co ważne dane na bieżąco przekazywane przez pojazd. Nie sposób tej wiedzy porównywać z tym, że jakiś podmiot w przeszłości dokonał naprawy silnika. W załączeniu wykaz parametrów znanych Odwołującemu się wraz z przykładowym widokiem interfejsu aplikacji. Załącznik: zestawienie parametrów W tym stanie rzeczy zamawiający wnosi jak w petitum odpowiedzi na odwołanie. Pismem z dnia 24 stycznia 2019 przedstawiło stanowisko Konsorcjum przystępującego. Odnosząc się do zarzutów i żądań odwołania Konsorcjum przystępujące wszystkie postawione w odwołaniu zarzuty i żądania uznał za nieuzasadnione. Według Przystępującego przesądzają o tym następujące względy. W pierwszej kolejności Przystępujący odniósł się do wymogu odwołania jakim jest przedstawienie zarzutu i wskazał, że stosownie do wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26 czerwca 2012 r. Sygn. akt KIO 12251/12, Sygn. akt KIO 12291/12 cyt.: „Zgodnie z art. 180 ust. 3 Pzp odwołanie musi wskazywać czynność lub zaniechanie zamawiającego, którym zarzuca się niezgodność z przepisami ustawy, zawierać zwięzłe przedstawienie zarzutów, określać żądanie oraz wskazywać okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające wniesienie odwołania. Formułowanie zarzutów odwołania leży wyłącznie w sferze uprawnień podmiotowych wykonawcy, który sam decyduje jakie czynności lub zaniechania zamawiającego oraz z jakich przyczyn faktycznych i prawnych kwestionuje. Zarzuty odwołania nie mogą być domniemane przez Izbę. Mogą jedynie podlegać ewentualnemu uzupełnieniu na podstawie art. 187 ust. 3 Pzp jedynie w sytuacji, gdy niemożliwe jest nadanie odwołaniu prawidłowego biegu. Zarzut stanowi zespół okoliczności faktycznych i prawnych, zatem zaniechanie odwołującego wskazania wszystkich przyczyn odrzucenia oferty jako osnowy faktycznej zarzutu oraz brak odniesienia się w treści odwołania powoduje, iż zarzut wobec nich nie został podniesiony w ogóle i Izba stosownie do art. 192 ust. 7 Pzp nie może się odnieść do tej podstawy odwołującego z postępowania." Przenosząc twierdzenia zawarte w ww. orzeczeniu na grunt niniejszej sprawy Przystępujący poddał pod wątpliwość okoliczność, czy podniesione w odwołaniu zarzuty spełniają przesłanki konieczne do tego, aby je za takie uznać. Przystępujący zwraca uwagę, że o ile na stronie 2 odwołania wymieniono przepisy prawa, których naruszenie zarzucił Zamawiającemu Odwołujący, o tyle uzasadnienie tych zarzutów stanowi pomieszanie różnych okoliczności i podstaw prawnych. W szczególności powyższa uwaga Przystępującego odnosi się do pkt 7 uzasadnienia odwołania, gdzie Odwołujący jedynie skonstatował, że postępowanie doprowadziło do naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp, przywołując fragment komentarza do o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz fragmenty dwóch orzeczeń (SO Najwyższego oraz Krajowej Izby Odwoławczej), bez wskazania jakichkolwiek okoliczności faktycznych dowodzących naruszenia przez Zamawiającego ww. artykułu. Następnie, podnoszone w pkt 8 uzasadnienia odwołania twierdzenie o niezgodności oferty z treścią SIWZ odsyła lakonicznie do „przyczyn opisanych szczegółowo powyżej", podczas gdy okoliczności podane powyżej był podnoszone w kontekście zaniechania wezwania Przystępującego do wyjaśnień niskiej ceny. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że wprowadzane do odwołania odesłania i skróty myślowe Odwołującego mogą wywołać chaos, nie bowiem, które konkretnie okoliczności przypisane są do konkretnego zarzutu odwołania, II. Odnośnie zarzutu naruszenia art 90 ust 1 ustawy Pzp oraz art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Punktem wyjścia przy rozstrzyganiu niniejszego zarzutu jest początkowe brzmienie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, w którym wyraźnie wskazano, że zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, w tym złożenie dowodów, dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny, jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów (…) A contrario zatem, jeżeli powyższe podstawowe i zasadnicze przesłanki nie zostaną spełnione, to Zamawiający nie ma obowiązku przeprowadzić procedury z 90 ust 1 Pzp. Odmienna wykładnia powyższego przepisu prowadziłaby do absurdalnych i niemożliwych do zaakceptowania konsekwencji. W ocenie przystępującego zamawiający zasadnie uznał, że cena oferty za Zadania 1 i 2 nie wydaje się w stosunku do przedmiotu zamówienia i że nie budzi wątpliwości co do wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z "wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów. Przede wszystkim podkreślić trzeba, że cena zaoferowana przez Przystępującego jest nieznacznie, tj. o kilkanaście procent niższa od szacunkowej wartości zamówienia jak i od kwoty, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Powyższe powoduje, że miał obowiązku wezwać do wyjaśnień ceny na podstawie art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp, gdyż nie został przekroczony „próg różnicy" wskazany w tym artykule. Co więcej, nieznaczna, kilkunastoprocentowa różnica pomiędzy ceną oferty Przystępującego a wartością zamówienia w żaden sposób nie uzasadnia wezwania do wyjaśnień ceny na podstawie art 90 ust 1 ustawy Pzp. to bowiem słusznie wskazano w wyroku KIO z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt KIO 1929/13: „wartość szacunkowa zamówienia jest pewną projekcją zamawiającego, opartą o założenia i szacunki, która nie zawsze musi znaleźć odpowiedź w treści cen składanych w warunkach konkurencji. Oczywistą i nie budzącą wątpliwości jest przy tym konieczność dokonywania oszacowania przez zamawiającego wartości zamówienia z uwzględnieniem zasady ostrożnej wyceny przedmiotu zamówienia, w sposób uśredniony i nie nadmiernie optymistyczny, skoro odnosi ona do nie dających się przewidzieć zachowania wykonawców, działających w ramach rynku konkurencyjnego. Ta konkurencja jest wręcz wkomponowana w postępowanie o zamówienie publiczne, którego istotą przy kryterium stanowiącym cenę, jest - z perspektywy wykonawcy - konkurowanie ceną. Oczywistym jest zatem, że wartość szacunkowa zamówienia zwykle nie znajduje bezpośredniego przełożenia w cenach ofert jakie zostają złożone. Istotne jest czy ceny złożonych w postępowaniu ofert mają charakter realnych, pozwalających za nie wykonać zamówienie. Powyższe powinno odnosić się nie tyle do wartości szacunkowej ale do cen oferowanych na rynku, kosztów i nakładów koniecznych do poniesienia na realizację zamówienia” Trzeba też podkreślić, że w świetle orzecznictwa zarówno Sądów jak i Krajowej Izby Odwoławczej, wykonawcy w ogóle mają prawa domagać się od Zamawiającego, aby przeprowadził procedurę przewidzianą w art 90 ust 1 Pzp, jeżeli sam Zamawiający nie powziął wątpliwości co do wysokości zaoferowanej mu ceny. Pogłębione rozważania w tym zakresie zawiera wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 8 stycznia 2014 r. X Ga 652/13. orzekł mianowicie, że: „zgodnie z treścią art. 90 ust. 1 Pzp zamawiający w celu ustalenia, czy oferta zawiera niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia zwraca się do wykonawcy o udzielenie w określonym terminie wyjaśnień dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny. Rację ma skarżący, że z literalnego brzmienia przywołanych przepisów wynika, że zamawiający występuje do wykonawcy o wyjaśnienia dotyczące złożonej przez niego oferty wyłącznie w przypadku, gdy na podstawie okoliczności ustalonych w toku postępowania, w sprawie o udzielenie zamówienia publicznego, uzasadnione jest podejrzenie, że zaproponowana przez wykonawcę cena jego oferty jest rażąco nieadekwatna do kosztów wykonania przedmiotu zamówienia. Słuszne jest stanowisko skarżącego, że ustalenia zamawiającego mają opierać się na różnych okolicznościach, które mogą zostać powzięte w trakcie badania i oceny ofert złożonych w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, w szczególności dotyczących porównania badanej oferty do: wartości szacunkowej zamówienia, powiększonej o wartość podatku VAT, średnich cen złożonych ofert w danym postępowaniu lub ceny kolejnej, oferty złożonej w postępowaniu. Prawo do żądania wyjaśnień w celu zbadania czy oferta zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia stanowi wyłączną kompetencję zamawiającego jako podmiotu. który prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego. Brak 'jest 'jakichkolwiek podstaw do uznania że na decyzje zamawiającego w tym zakresie mogą mieć wykonawcy: Uprawnienia wykonawców w tym zakresie nie sposób wywieść również z innych przepisów ustawy Pzp w szczególności w świetle przepisu art. 7 ustawy Pzp wskazującego na wyłączną kompetencję zamawiającego w zakresie przygotowania i przeprowadzenia postepowania o udzielenie zamówienia publicznego. W tej sytuacji uznanie przez izbę, że dopuszczalne jest wykonanie czynności wyjaśniających w trybie art. 90 ust. 1 ustawy z inicjatywy wykonawców, uznać należy za nieprawidłowe". Na powyższe orzeczenie powołała się Izba w wyroku z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt KIO 444/14, oddalając odwołanie dotyczące m.in. braku wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień oferty zawierającą rażąco niską cenę a następnie nieodrzucenia oferty tego wykonawcy ze względu na rażąco niską cenę oferty. Zatem także ze względów przedstawionych powyżej zarzut postawiony przez Odwołującego nie zasługuje na uwzględnienie. 2.Dalej wskazać należy, że w ocenie Przystępującego Odwołujący mógł rozmyślnie i celowo złożyć ofertę z zawyżoną ceną, tj. ceną wyższą zarówno od ceny oferty Przystępującego jak i od szacunków samego Zamawiającego, po to aby próbować następnie wymusić na Zamawiającym przeprowadzenie procedury z art 90 ust 1a pkt 1 ustawy Odwołujący liczył zapewne na to, że tańszy wykonawca, wezwany do wyjaśnienia ceny, nie wytłumaczy się wystarczająco z zaoferowanej w ceny, co w rezultacie pozwoliłby Odwołującemu uzyskać zamówienie bądź doprowadzić do postępowania na podstawie art 93 ust 1 pkt 4 ustawy Pzp. Patrząc na podobne postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, organizowane w ubiegłych latach, nie sposób dostrzec, że normalna praktyką Odwołującego jest składanie ofert z cena przekraczającą możliwości finansowe Zamawiającego, a następnie próba wymuszenia wyboru oferty Odwołującego albo doprowadzenia do unieważnienia całego postępowania. Jedynie tytułem przykładu wskazujemy na następujące postępowania: Koleje śląskie - przetarg prowadzony pod nazwą usługa przeglądu 3 poziomu utrzymania 3 (słownie: trzech) elektrycznych zespołów trakcyjnych serii EN57AKŚ o nr 224, 1533 i 1563, KS/ZP/12/2017 (wykonawca: Zakłady Taboru Kolejowego „Mińsk Mazowiecki" SA) dowód nr 1 Koleje Dolnośląskie Spółka Akcyjna z siedzibą w Legnicy - przetarg nieograniczony pn. wykonanie obsługi technicznej poziomu utrzymania P4 wraz z pracami dodatkowymi w autobusach szynowych SA134-006, SA134-007, SA135-002 (wykonawca: Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz S.A.) - dowód nr 2 Koleje Dolnośląskie Spółka Akcyjna z siedzibą w Legnicy – przetarg nieograniczony pn. Wykonanie obsługi technicznej poziomu utrzymania P4 autobusów szynowych SA134-003, SM 34-004, SM 34-005, SAI 35-003 - (wykonawca: Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz SA) - dowód nr 3 3.Przystępujący pragnie podkreślić, że dysponuje wieloletnim doświadczeniem w zakresie wykonywania obsługi technicznej różnych poziomów utrzymania i wykonał szereg przeglądów na poziomie utrzymania P3.2 spalinowych zespołów trakcyjnych. Tytułem przykładu wskazujemy, że w ostatnich trzech latach Przystępujący zrealizował bądź realizuje następujące przeglądy na poziomie utrzymania P3.2 : Przewozy Regionalne Oddział Podkarpacki w Rzeszowie zamówienie w toku jak i zrealizowane zamówienie w 2019 roku oraz Koleje Dolnośląskie S.A. w Legnicy – trzy zamówienia w latach 2016/2017 wykonane. Wszystkie te przeglądy zostały wykonane, bądź są wykonywane, z należytą starannością i za cenę jednostkową niższą niż zaoferowana w przedmiotowym postępowaniu. Jednocześnie doświadczenie, wiedza i umiejętności posiadane przez Przystępującego pozwoliły mu ustalić rzeczywistą, rynkową cenę za usługi stanowiące przedmiot niniejszego zamówienia. Cena zaoferowana przez jest zwykła ceną rynkową obliczoną przy wykorzystaniu standardowych metod, bez wpływu jakichkolwiek nadzwyczajnych okoliczności czy warunków. 4.Odnosząc się do twierdzeń w pkt 1-5 uzasadnienia odwołania Odwołujący stanowczo oponuje przeciwko twierdzeniu, jakoby do wykonania próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA 133 będących w dyspozycji Zamawiającego — usunąć wszelkie problemy w sterowaniu niezbędna była dokumentacja projektowa oraz dostęp do kodu źródłowego oprogramowania sterownika bezpieczeństwa funkcjonalnego i dokumentacji interfejsów. Zawarty w treści SIWZ wymóg usunięcia wszelkich problemów w sterowaniu, mając na uwadze wieloletnie doświadczenie Przystępującego w obsłudze technicznej spalinowych zespołów trakcyjnych na różnych poziomach, rozumieć należy jako naprawę przewodów, gniazd elektrycznych, elementów tzw. mechanicznych, które mogą ulec uszkodzeniu podczas przeglądowych wykonywanych na pojazdach. W konsekwencji, dokumentacja projektowa systemu CPU SIL nie jest niezbędna w procesie wykonywania próby sterowania wielokrotnego. Przystępujący podkreśla również, że w postanowieniach SIWZ Zamawiający nie wymaga diagnostyki systemu sterowania, lecz wskazuje na próbę sterowania. Takie próby przeprowadza każdorazowo maszynista podczas przygotowania pojazdów do jazdy wielokrotnej zgodnie z instrukcją i do wykonania tej czynności nie jest mu potrzebna dokumentacja projektowa systemu CPU SIL. Przystępujący wskazuje również, że posiada wykwalifikowanych pracowników, którzy znają system CPU SIL, brali udział przy budowie pojazdów z tym systemem, jak również brali udział w jazdach próbnych w trakcji wielokrotnej pojazdów. 5.Niezależnie od powyższego, przyglądając się działalności prowadzonej przez Odwołującego, w szczególności w odniesieniu do Pojazdów Szynowych PESA Bydgoszcz S.A., zdaniem Przystępującego to właśnie PESA posiada wyższe koszty prowadzenia działalności, a co za tym idzie - nie jest w stanie, bądź nie chce, oferować będących przedmiotem niniejszego zamówienia na poziomie cenowym oferowanym przez Przystępującego. Wskazać należy, że przy wykonaniu przeglądu pojazdu szynowego jest zaangażowanych większość zakładów wchodzących w skład przedsiębiorstwa. W każdym z zakładów nad pracownikiem nadzór sprawuje brygadzista, mistrz, zastępca kierownika ora kierownik. Jak widać struktura ta jest rozbudowana, a koszty każdego z ww. pracowników Odwołujący zobowiązany jest wkalkulować w cenę oferty. Nadto, Odwołujący wiele prac zleca w ramach kooperacji, np. naprawę zespołu napędowego podczas gdy Przystępujący samodzielnie wykonuje naprawy silników, unikając niepotrzebnej marży zewnętrznych podmiotów. Także te okoliczności świadczą o tym, że Odwołujący funkcjonuje na co dzień na zupełnie innym poziomie cenowym niż Przystępujący, a koszty prowadzenia działalności Odwołującego i Przystępującego są nieporównywalne. Odnośnie zarzutu naruszenia art 89 ust 1 pkt 3) ustawy w z art 3 ust 1 oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy ZNK 6. Jak już wyżej podnoszono, w pkt 7 uzasadnienia odwołania ograniczył się jedynie do lakonicznego twierdzenia, że postępowanie Zamawiającego doprowadziło do naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp, oraz przytoczenia fragmentów komentarza do ustawy o zwalczaniu konkurencji oraz orzeczeń Najwyższego i Krajowej Izby Odwoławczej. Takie sfomułowanie zarzutu czyni go wtórnym w stosunku do zarzutu dotyczącego niskiej ceny i powoduje niemożliwość jego samodzielnego rozpoznania w jakimkolwiek innym ujęciu (tak m.in. w wyroku KIO z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt: KIO 1603/13 oraz wyroku KIO z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt KIO 2239/13, KIO 2240/13). Innymi słowy: oddalenie zarzutu ceny rażąco niskiej pociąga za sobą oddalenie zarzutu czynu nieuczciwej konkurencji. Odwołujący powiązał bowiem zarzut czynu nieuczciwej konkurencji z zarzutem rażąco niskiej ceny tak ściśle, jak to tylko możliwe, w rezultacie czego zarzuty te stanowią praktycznie jeden zarzut. Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, że cena zaoferowana przez Przystępującego jest poniżej kosztów (przedmiotu zamówienia). Ponieważ cena oferty Przystępującego nie jest ceną rażąco niską to tym samym jej zaoferowanie nie stanowi i nie może stanowić czynu nieuczciwej konkurencji. Podkreślenia wymaga także fakt, że formułowanie zarzutów w zakresie popełnienia przez wykonawcę rywalizującego o zamówienie publiczne czynu stanowiącego nieuczciwą konkurencję, a w szczególności jeżeli budowany jest on w oparciu o klauzulę generalną z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, powinno być stwierdzone dowodami i nie może opierać się wyłącznie na hipotezach nie znajdujących odzwierciedlenia w rzeczywistości (m.in. wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt KIO 2740/12). Odwołujący zaś nie przedstawił dowodów, na podstawie których można byłoby stwierdzić, że działania noszą znamiona czynu nieuczciwej konkurencji. 7. Przystępujący wskazuje również, że odwołujący zarzucając rzekome popełnienie przez czynu nieuczciwej konkurencji, najwyraźniej chce doprowadzić do sytuacji, w której bez zastosowania wezwania do wyjaśnień w trybie art. 90 ust 1 ustawy Pzp Izba miałaby rozstrzygać, czy cena oferty Przystępującego jest niska czy nie. Tymczasem taka ocena na obecnym etapie postępowania nie jest po prostu możliwa, zarówno przy rozstrzyganiu o zarzucie naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, jak i przy rozstrzyganiu o zarzucie naruszenia art 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp. Przystępujący na żadnym etapie postępowania nie składał bowiem wyjaśnień co do tego, w jaki sposób skalkulował swoją cenę, abstrahując od tego, że takie wyjaśnienia są w okolicznościach niniejszej sprawy w ogóle niepotrzebne. Odnośnie zarzutu naruszenia art 89 ust 1 pkt 2 ustawy Pzp 8. Jak już wyżej podnoszono Odwołujący w pkt 8 uzasadnienia odwołania ograniczył się jedynie do lakonicznego odesłania do „przyczyn opisanych szczegółowo powyżej” i wskazania, że tego świadczenia Konsorcjum nie może "wykonać z obiektywnych przyczyn technicznych. Niezależnie od tego, podkreślenia wymaga okoliczność, że Odwołujący nie sprecyzował z którym konkretnie punktem SIWZ oferta przystępującego rzekomo pozostaje niezgodna. Zdaniem Przystępującego zarzut ten w istocie nie odnosi się do merytorycznej niezgodności oferty z treścią SIWZ, lecz stanowi on hipotezę, że Przystępujący nie jest w stanie zrealizować umowy w sprawie zamówienia. Zarzut ten odnosi się zatem do okoliczności przyszłej i niepewnej. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust 1 pkt 6 ustawy Pzp. 9. Bezsporna pozostaje okoliczność, że w ofercie Przystępującego znajduje się omyłka rachunkowa powstała w wyniku sumowania cen za poszczególne pojazdy. Dalej, Przystępujący zgadza się z twierdzeniem Odwołującego podnoszonym na stronie 7 odwołania, że Zamawiający zaniechał poprawienia omyłki w tym zakresie. Jednak podnieść należy, że przywoływane w petitum odwołania podstawy prawnej z art 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art 89 ust 1 pkt 6 ustawy Pzp, a co za tym idzie żądania odrzucenia oferty Przystępującego jako nieodpowiadającej treści SIWZ oraz zawierającej błąd w obliczeniu ceny, są całkowicie bezzasadne, nieuprawnione i nie korespondują w jakikolwiek sposób z popełnionym uchybieniem (omyłką rachunkową). W konsekwencji nie można zgodzić się z zarzutem z pkt V petitum odwołania, skoro sam odwołujący w pkt 9 uzasadnienia odwołania kwalifikuje rozbieżność występującą w formularzu oferty Przystępującego jako omyłkę rachunkową podlegającą poprawieniu w trybie art. 87 ust. 2 ustawy Pzp. Odnośnie zarzutu naruszenia art 7 ust. 1 ustawy Pzp. 10. Przedmiotowy zarzut należy uznać za niezrozumiały, niezasadny, co więcej nie mający żadnego wpływu na wynik prowadzonego postępowania- Przystępujący przede wszystkim oponuje przeciwko twierdzeniu Odwołującego, że jeden z członków konsorcjum Przystępującego dokonywał oceny stanu silników pojazdów SA136-014, SA136-015, SA136-016. Okoliczność ta została udowodniona, a Przystępującemu trudno stwierdzić, na jakiej podstawie Odwołujący formułuje takie wnioski. Dalej wskazać należy, że jeżeli Odwołujący w treści odwołania odnosi się do zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, to uprzywilejowaną pozycję w prowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia posiada co najwyżej Odwołujący, a nie Przystępujący. To bowiem członek konsorcjum Odwołującego Pojazdy PESA Bydgoszcz S.A. jest producentem spalinowych zespołów trakcyjnych (SZT), których obsługa techniczna jest przedmiotem niniejszego postępowania, a zatem jako producent przed złożeniem oferty przetargowej dysponował i dysponuje nadal większą ilością informacji o stanie silników poszczególnych SZT. Wreszcie, szczególnego podkreślenia wymaga okoliczność, że za formalnym sformułowaniem zarzutu naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 ustawy Pzp nie stoi żadne konkretne żądanie Odwołującego. Odwołujący nie domaga się we wniesionym odwołaniu odrzucenia oferty bądź wykluczenia Przystępującego z postępowania, jak również nie postawił takiego zarzutu ani nie podał w tym zakresie żadnej podstawy prawnej. Zatem zarzut naruszenia art. 7 ust 1 ustawy Pzp funkcjonuje w odwołaniu samodzielnie, bez możliwości jego uwzględnienia z uwagi na przepis art. 192 ust. 2 ustawy Pzp. Mając powyższe na uwadze Przystępujący popiera Zmawiającego i wnosi o oddalenie odwołania w całości. Izba zważyła Na podstawie ustaleń dokonanych w wyniku przeprowadzonego na rozprawie postępowania dowodowego z zawnioskowanych dokumentów z uwzględnieniem dowodów przedłożonych w odwołaniu, w odpowiedzi na odwołanie jak i w piśmie przystępującego i zgłoszonych na rozprawie oraz uwzględniając argumentację formalną i prawną stron oraz uczestnika odnoszącą się do podniesionych zarzutów odwołania, Izba zważyła jak poniżej. Odwołujący wniósł odwołanie składając następujące zarzuty co do naruszenia przepisów Pzp w związku z czynnościami jak i zaniechaniami zamawiającego. 1.art. 90 ust. 1 Pzp przez zaniechanie badania czy oferta zawiera rażąco niską cenę, pomimo że zaoferowana przez Konsorcjum cena wydawała się rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia i powinna wzbudzić wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w SIWZ. Odwołujący uzasadniając zarzut odwołania w zakresie art.90 ust.1 Pzp przywołał okoliczność, iż w postępowaniu zamawiający oczekuje dodatkowo wykonania prac, które nie są objęte zakresem przeglądu spalinowych pojazdów szynowych na poziomie P3.2, będącego przedmiotem zamówienia to jest: a)wymiana uszkodzonych lub brakujących elementów tapicerki i galanterii wyposażenia wnętrza (na identyczne lub uzgodnione z Zamawiającym), b)naprawa główna zespołu napędowego powerpack przewidziana dokumentacją techniczno-ruchową producenta zespołu dla etapu konserwacji PI5, wymiana kompletów głowic silników, zwrot starych głowic silników, c)próba sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133 będących w dyspozycji PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście sp. z o.o. - usunąć wszelkie problemy w sterowaniu. Wyżej wymieniony zakres dodatkowych prac w ramach przeglądu na poziomie P3.2. odwołujący wskazuje jako okoliczności zaniżenia ceny przez Konsorcjum przystępujące/ wykonawca wybrany. Odwołujący podnosi, że wykonanie czynności wymienionych zwłaszcza w powyższych punktach a i c nie mieści się w zakresie standardowych czynności utrzymania planowego pojazdów i ma decydujące znaczenie przy zarzucie zaniżenia ceny przez Konsorcjum przystępujące. I tak wykonanie czynności określonej w punkcie c) próba sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem wymaga dysponowania specjalistycznym oprogramowaniem i dokumentacją projektową o znacznej wartości, którymi dysponują jedynie Pojazdy Szynowe PESA Bydgoszcz SA. (dalej: PESA) jako producent przedmiotowych pojazdów. I tak w uzasadnieniu odwołania odwołujący przybliżył zasadę sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem: „Przywołany powyżej wymóg Zamawiającego wymaga omówienia, jako że odnosi się do specjalistycznej czynności technicznej. Otóż prawidłowe działanie pojazdów w trakcji wielokrotnej (tj. zespołów trakcyjnych połączonych ze sobą bez osobnej obsługi dla każdego z nich) wymaga otrzymywania przez pojazd sygnałów informujących o aktualnym stanie obu pojazdów. Sygnał ten opracowywany jest przez system sterowania pojazdu odpowiedzialny za funkcje bezpieczeństwa funkcjonalnego, na podstawie sygnałów pochodzących z różnych części pojazdu. System ten, zwany CPU SIL, opracowany został przez producenta pojazdów SA133 i SA136 - PESA. Wyłącznie PESA dysponuje dokumentacją (jest to dokumentacja projektowa pojazdów, która nie jest przekazywana podmiotom zamawiającym pojazdy, ponieważ nie jest niezbędna w procesie planowego utrzymania pojazdów) pozwalającą na sprawdzenie poprawności sygnałów systemu. Bez dokumentacji projektowej, dostępu do kodu źródłowego oprogramowania sterownika bezpieczeństwa funkcjonalnego i dokumentacji interfejsów weryfikacja taka nie będzie możliwa, a tym bardziej nie będzie możliwe „usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu”, zgodnie z wymaganiami Zamawiającego. Bez tej wiedzy nie można mówić o wymaganej przez Zamawiającego diagnostyce systemu sterowania”. Jak twierdzi odwołujący i nie zaprzecza temu na rozprawie Konsorcjum przystępujące do tej pory wykonawca wybrany nie zgłosił się do PESA celem nabycia koniecznej dokumentacji projektowej i oprogramowania. Tak więc oczywistym jest, że Konsorcjum przystępujące/wykonawca wybrany nie dysponuje zasobami aby wykonać przegląd w zakresie sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem. Odwołujący dalej uzasadniając stanowisko zarzutu opartego na art.90 ust.1 Pzp podnosi, że naprawa główna zespołu napędowego powerpack przewidziana dokumentacją techniczno-ruchową producenta zespołu dla etapu konserwacji PI5 (powyższy punkt b) również świadczy o zaniżeniu ceny z uwagi na to, że naprawa zespołu napędowego może być wykonywana przez autoryzowane stacje producenta zespołu napędowego a Konsorcjum przystępujący nie posiada jego autoryzacji. Reasumując odwołujący posługując się tymi okolicznościami wywodzi, że wykonawca wybrany nie tylko zaniżył koszty w których nie uwzględnił kosztu nabycia od PESA licencji w zakresie sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem ale także kosztu nabycia naprawy głównej zespołu napędowego powerpack od podmiotu trzeciego autoryzowanego przez producenta dla etapu konserwacji PI5. Nadmienić w tym miejscu należy, że z powyższych okoliczności, to jest braku licencji na oprogramowanie PESA do systemu sterowania wielokrotnego jak również braku autoryzacji producenta naprawy głównej zespołu napędowego powerpack, odwołujący wywodzi kolejny zarzut. Tym zarzutem jest sprzeczność treści oferty wykonawcy wybranego z treścią SIWZ, czyli zarzut naruszenia przez zamawiającego art.89 ust.1 pkt 2 Pzp. w związku z nieodrzuceniem oferty Konsorcjum przystępującego/wykonawcy wybranego. W tym miejscu Izba odnosząc się do tej części zarzutów to jest zarzutów przywołanych przez odwołującego do naruszenia art.90 ust.1 Pzp w związku z zaniżeniem wyceny przeglądu sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem oraz naprawy głównej zespołu napędowego powerpack stwierdza brak udowodnienia podniesionego zarzutu. Bowiem podniesiona w odwołaniu jak i na rozprawie argumentacja nie wystarcza do udowodnienia zaniżenia ceny w taki sposób, że wykonawca nie gwarantuje wykonania zamówienia w ramach zaoferowanej ceny zgodnie ze sztuką w tym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa a w konsekwencji do zasadności podniesionego żądania wezwania wykonawcy wybranego do złożenia wyjaśnień. Sam odwołujący w odwołaniu przyznaje: (…) W ogłoszeniu o zamówieniu dotyczącym Postępowania Zamawiający nie podał szacunkowej wartości zamówienia. Zakładając jednak, że kwota, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia, podana przed otwarciem ofert, została obliczona na podstawie szacunkowej wartości zamówienia, można stwierdzić, że ceny oferty złożonej przez Konsorcjum przystępujące są w obu zadaniach niższe od wartości szacunkowej zamówienia o odpowiednio 16 i 17 %. Natomiast różnica między ofertami złożonymi w Postępowaniu wynosi ponad 30 %. Takie rozbieżności powinny przynajmniej spowodować u Zamawiającego wątpliwości co do prawidłowości ceny zaoferowanej przez Konsorcjum przystępujące(…) Podstawową z tych okoliczności, fundamentalną dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest fakt, że w Postępowaniu Zamawiający wymaga, aby w ramach obsługi wykonać próbę sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133 będących w dyspozycji PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście sp. z o.o., usunąć wszelkie problemy w sterowaniu(…). Z kolei zamawiający w odpowiedzi na odwołanie przedstawiając kwoty wynikające ze złożonych ofert oświadcza: Odnosząc się do zarzutów związanych z podnoszoną przez Zamawiającego kwestią rażąco niskiej ceny wskazuje iż niezasadny jest zarzut naruszenia art. 90 ust. 1 Pzp przez zaniechanie badania czy oferta Konsorcjum przystępujące zawiera rażąco niską cenę a co za tym idzie zarzut naruszenia art. 89 ust.1 pkt 4 Pzp oraz art. 90 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum przystępujące z powodu rażąco niskiej ceny tej oferty. W pierwszej kolejności Zamawiający wskazuje, iż nie widział i nadal nie widzi podstaw prawnych ani faktycznych, które wskazywałyby iż cena zaoferowana w zadaniach nr 1 i nr 2 była rażąco niska. Cena zaoferowana przez Konsorcjum przystępujące: w zadaniu nr 1 wynosiła — 5 173 800zł. (wartość szacowana tej części to 5 052 800zł.) a w zadaniu nr 2 — 3 880 035zł. (wartość szacowana 3 789 600zł.) Jak wynika z powyższego zaoferowana cena najniższa przewyższała szacunki Zamawiającego. Cena była też jedynie o ok 16 % niższa od średniej arytmetycznej ofert (w zadaniu nr 1) oraz o ok 18 % niższa w zadaniu nr 2. Nie zachodziły więc okoliczności, świadczące o konieczności wyjaśnienia wątpliwości w tym zakresie. Zdaniem Zamawiającego zaproponowana cena jest ceną rynkową, porównywalną z wartością szacowaną przez Zamawiającego. Sam Odwołujący się nie precyzuje także, jakie konkretnie zarzuty formułuje wobec ceny zaoferowanej przez Konsorcjum. Powołuje się natomiast na — jego zdaniem fundamentalną kwestię — jaką jest wymóg Zamawiającego co do wykonania próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła (...) i usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu. Odwołujący się wskazuje, iż tę część zamówienia może wykonać tylko PESA SA lub podmiot, który nabyłby licencję na korzystanie z „dokumentacji projektowej systemu CPU SIL, dostępu do kodu źródłowego oprogramowania sterownika bezpieczeństwa funkcjonalnego, dokumentacji interfejsów". Odwołujący wskazuje więc, iż Wykonawca nie uwzględnił w swojej ofercie tego „istotnego elementu kosztotwórczego”, a więc cena przez niego zaproponowana jest rażąco niska. W innym miejscu odwołania odwołujący stwierdza: „Co istotne w niniejszej sprawie, Zamawiający powinien mieć świadomość, że w zaoferowanej cenie Konsorcjum przystępujące nie mogło uwzględnić tego istotnego elementu, mającego znaczący wpływ na cenę. Zamawiający wie, że do tej pory żaden podmiot poza Odwołującym nie przeprowadził poprawnie pełnej weryfikacji sterowania wielokrotnego pojazdów SA133 i SA136, zgodnie z procedurami, jak również zna zakres dokumentacji i oprogramowania, które otrzymał wraz z dostawą tych pojazdów. Akceptując bez żadnych wyjaśnień ofertę Konsorcjum, które oferuje wykonanie zamówienia w cenie rażąco niskiej, nie uwzględniającej wszystkich elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny, Zamawiający narusza art. 90 ust. 1 Pzp, a w konsekwencji również art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp. Ewentualne wyjaśnienia złożone przez Konsorcjum nie mogłyby bowiem udowodnić, że zaoferowana cena nie jest rażąco niska, z uwagi na brak uwzględnienia istotnego elementu ceny mającego wpływ na wysokość oferty - jest to brak w ofercie Konsorcjum, którego nie można już usunąć”. Izba podziela pogląd, że są to tylko sugestie o zaniżeniu ceny bez wskazania o jaką kwotę rzeczywistą cena Konsorcjum przystępującego powinna wzrosnąć w związku z brakiem wyceny pełnej weryfikacji sterowania wielokrotnego pojazdów SA133 i SA136. Jak pisze Odwołujący „Gdyby bowiem konsorcjum zwróciło się do Odwołującego z zapytaniem o przedstawienie oferty na udostępnienie dokumentacji i zasobów niezbędnych do samodzielnego przeprowadzenie tej weryfikacji przez konsorcjum, cena oferty konsorcjum musiałaby być znaczącego wyższa”. Reasumując w ocenie Izby stanowisko zamawiającego w tym zakresie jest słuszne. To po stronie odwołującego ciążył obowiązek udowodnienia rażąco niskiej ceny a nie tylko wysuwania w tym kierunku podejrzeń do czego ograniczył się odwołujący zarówno w odwołaniu i w czasie rozprawy. W ocenie Izby trudno nie zgodzić się z argumentacją odwołującego zawartą w odwołaniu: ”Jedynym podmiotem, który dysponuje zasobami niezbędnymi do wykonania tej części zamówienia, jest Odwołujący. Zasoby te, takie jak dokumentacja projektowa czy kody źródłowe, mogą być przedmiotem obrotu gospodarczego i Odwołujący dopuszcza możliwość udzielenia licencji na korzystanie z tych utworów. Jednakże do tej pory żaden z członków Konsorcjum przystępujące, ani sam Zamawiający, nie zwrócił się do Odwołującego z wnioskiem o udzielenie stosownej licencji czy przekazanie jakichkolwiek danych dotyczących systemu sterowania, które umożliwiłyby weryfikację sterowania wielokrotnego przez podmiot trzeci. W związku z tym Odwołujący ma pewność, że oferta złożona przez Konsorcjum nie uwzględnia tego istotnego elementu kosztotwórczego i co więcej, Konsorcjum nie może zaoferować Zamawiającemu należytego wykonania zamówienia w podanej cenie. Gdyby bowiem Konsorcjum zwróciło się do Odwołującego z zapytaniem o przedstawienie oferty na wykonanie usługi weryfikacji sterowania wielokrotnego pojazdów SA133 i SA136 albo o przedstawienie oferty na udostępnienie dokumentacji i zasobów niezbędnych do samodzielnego przeprowadzenia tej weryfikacji przez Konsorcjum, cena oferty Konsorcjum musiałaby być znacząco wyższa”. Co do racji tej argumentacji samej w sobie również nie zaprzecza ani zamawiający ani Konsorcjum przystępujące niemniej nie uważają oni, że odwołujący właściwie interpretuje zakres usługi przeglądu przedstawionej przez odwołującego co do zakresu przeglądu w zakresie sterowania wielokrotnego pojazdów. I tak zamawiający wyjaśnia, że zakres wykonania próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła (...) i usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu nie oznacza powierzenia ewentualnym wykonawcom, kwestii jakichkolwiek ingerencji w system CPU SIL. Bowiem przedmiotem zamówienia nie jest modyfikacja oprogramowania zarówno sterownika jak i interfejsów a co należy do kompetencji PESA jako producenta pojazdu. Stanowisko w tej kwestii zamawiający przedstawił następująco: „Nie chcąc w tym miejscu (szczegółowo kwestię tę Zamawiający przedstawia w pkt. Il niniejszej odpowiedzi na odwołanie) analizować oświadczeń Odwołującego się, wskazuję jedynie iż Zamawiający formułując oczekiwanie „co do wykonania próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła (...) i usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu”, nie zamierzał powierzać ewentualnym wykonawcom, kwestii jakichkolwiek ingerencji w system CPU SIL. Przedmiotem zamówienia nie była więc modyfikacja oprogramowania zarówno sterownika jak i interfejsów. Pojazdy wydawane do przeglądu P.3.2 wydawane miały być ze sprawnym sterowaniem w trakcji wielokrotnej i Zamawiający oczekiwał że z równie sprawnym powrócą. Opisana w SIW Z „próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła (...) i usunięcie wszelkich problemów w sterowaniu” odnosiła się do tego, iż po powrocie z przeglądu P 2.3 każdy pojazd zostanie sprawdzony również pod kątem tego, czy nie uległo np. mechanicznemu uszkodzeniu w trakcie przeglądu, działanie tego systemu. Pojazdy zostaną więc „szczepione” ze sobą i nastąpi sprawdzenie techniczne działania systemów. Do przeprowadzenia tej próby i usunięcia ew. problemów w sterowaniu nie jest niezbędny dostęp do oprogramowania. Nie zakładano też występowania błędów w oprogramowaniu i ingerencji w to oprogramowanie a jedynie możliwość wystąpienia np. uszkodzeń mechanicznych wskutek prac na pojeździe. Te ew. uszkodzenia miał naprawić Wykonawca (o ile wystąpiłyby po przeglądzie). Zauważyć też należy, iż do dnia zamówienia Zamawiający zlecał kilkukrotnie czynności w trakcji wielokrotnej i naprawy te dotyczyły przede wszystkim usterek technicznych np. naprawy uszkodzonego wtyku przewodu sterowania, wyczyszczenie gniazd sterowania, poprawy w instalacji elektrycznej itp. Problemy te były rozwiązywane nie poprzez przeprogramowanie systemu, lecz poprzez usuwanie techniczne usterek. W załączeniu zestawienie reklamacji dot. trakcji. Załącznik: zestawienie reklamacji”. Tak więc w tym miejscu w odpowiedzi na odwołanie zamawiający, w ocenie Izby skutecznie usunął wątpliwości odwołującego, co do zakresu usługi będącej przedmiotem niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Jednocześnie zamawiający potwierdził, że każdy potencjalny wykonawca, aby wykonać próbę sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133 będących w dyspozycji PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście sp. z o.o. - usunąć wszelkie problemy w sterowaniu, nie musi posiadać na ten zakres usługi licencji od PESA. Zbieżne stanowisko co do rozumienia zakresu usługi w zakresie sterowania wielokrotnego, odmiennie rozumianego od odwołującego prezentuje również Konsorcjum przystępujące/wykonawca wybrany, który w piśmie złożonym na rozprawie oświadcza: „Zawarty w treści SIWZ wymóg usunięcia wszelkich problemów w sterowaniu, mając na uwadze wieloletnie doświadczenie Przystępującego w obsłudze technicznej spalinowych zespołów trakcyjnych na różnych poziomach, rozumieć należy jako naprawę przewodów, gniazd elektrycznych, elementów tzw. mechanicznych, które mogą ulec uszkodzeniu podczas przeglądowych wykonywanych na pojazdach. W konsekwencji, dokumentacja projektowa systemu CPU SIL nie jest niezbędna w procesie wykonywania próby sterowania wielokrotnego. Przystępujący podkreśla również, że w postanowieniach SIWZ Zamawiający nie wymaga diagnostyki systemu sterowania, lecz wskazuje na próbę sterowania. Takie próby przeprowadza każdorazowo maszynista podczas przygotowania pojazdów do jazdy wielokrotnej zgodnie z instrukcją i do wykonania tej czynności nie jest mu potrzebna dokumentacja projektowa systemu CPU SIL. Przystępujący wskazuje również, że posiada wykwalifikowanych pracowników, którzy znają system CPU SIL, brali udział przy budowie pojazdów z tym systemem, jak również brali udział w jazdach próbnych w trakcji wielokrotnej pojazdów”. W ocenie Izby powyższe skutkuje nie udowodnieniem zarzutu zaniżenia wyceny usługi w zakresie próby sterowania wielokrotnego, do wykonania którego nie jest niezbędne nabycie licencji od PESA na oprogramowanie i dokumentację projektową. Również w ocenie Izby odwołujący nie wykazał zaniżenia ceny w zakresie „naprawa główna zespołu napędowego powerpack przewidziana dokumentacją techniczno-ruchową producenta zespołu dla etapu konserwacji PI5, wymiana kompletów głowic silników, zwrot starych głowic silników”. Bowiem jak oświadczył zamawiający w odpowiedzi na odwołanie zakres naprawy zespołu napędowego obejmuje: „Wskazujemy także, iż aby zapewnić sobie długotrwałą i objęte pełną gwarancją pracę silników, postanowiono iż w każdym przekazywanym pojeździe Zamawiający wymaga wymiany kompletów głowic (niezależnie od ich stanu) oraz zwrotu starych głowic (głowice są najbardziej podatnym na uszkodzenia elementem silnika). Tym samym każdy z wykonawców winien był skalkulować wymianę głowicy oraz zużytych elementów silnika. Wykonanie prac w przeszłości (zwłaszcza tych sprzed kilku miesięcy) nie może przesądzać o posiadaniu szczegółowej wiedzy na temat aktualnego stanu technicznego silników (dodam że aktualnego na dzień ich przekazania do przeglądu a więc dopiero w przyszłości). Natomiast na rozprawie odwołujący podniósł nowy zarzut nie ujęty w odwołaniu co do „naprawy głównej zespołu napędowego powerpack przewidzianej dokumentacją techniczno-ruchową producenta zespołu dla etapu konserwacji PI5, wymiana kompletów głowic silników, zwrot starych głowic silników” w kontekście podmiotu uprawnionego do wykonania naprawy głównej. W tym celu przedstawił dowody w postaci pisma z dnia 12.11.14 od VOITH dot. ASO Piotr Mieczkowski potwierdzone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika odwołującego w dniu 24.01.2019r. z którego wynika, że ww serwis nie posiadał w 2014 roku autoryzacji. Na rozprawie odwołujący podniósł zagadnienie braku upoważnienia do naprawy głównej, która wymaga autoryzacji producenta zespołu napędowego powerpack, według twierdzenia odwołującego obowiązującego również po upływie terminu okresu gwarancji. W szczególności odwołujący składa na rozprawie następujące oświadczenie:” Z kolei odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 90 ust 1, gdzie na str. 3 odpowiedzi na odwołanie Zamawiający podważa takie okoliczności iżby miał wezwać, to przede wszystkim z racji różnicy cen wskazuje na taką konieczność, bo porównując cenę Przystępującego z oszacowaniem Zamawiający waha się już na poziomie 17%, a różnica między naszą ofertą a Przystępującego, czyli średnią arytmetyczną przekracza 30%. Natomiast w kontekście RNC zwracam uwagę na str. 68 DSU. W tym miejscu pełnomocnik Odwołującego uszczegóławia swoje oświadczenia, co do tajności dokumentów, a mianowicie objęty tajemnicą jest: 1. Listy kablowe, 2. Schematy elektryczne, 3. Protokoły testów. Natomiast okazana do wyglądu Izbie DSU (dokumentacja systemu utrzymania), to Zamawiający przede wszystkim nią dysponuje i na jej 70 pozycji, tabeli w poz. 8 przy naprawie głównej wymagania zapis przeprowadza autoryzowany serwis przez producenta pojazdu i w związku z tym tą argumentację podaję na tę okoliczność, że Przystępujący nie jest autoryzowaną stacją obsługi udzieloną przez producenta systemu napędowego, tj. silnika i przekładni, który w naszym pojeździe jest firma VOITH. Ciężar dowodu, że cena nie jest RNC spoczywa na Zamawiającym i Przystępującym, ja natomiast wskazuję, iż koszt zwiększa się o fakt, iż Przystępujący nie jest autoryzowany przez producenta, co powinno zbudzić zainteresowanie Zamawiającego. Reasumując odnosząc się do odpowiedzi na odwołanie, zauważam, że na stronie 3 pisma Zamawiający dokonuje niejako próby zmiany SIW Z i mówi o tym, że nie chodzi mu o próbę sterowania wielokrotnego tylko o gwarancję, że z przeglądu wrócą pojazdy sprawne”. W ocenie Izby odwołujący dopiero na rozprawie a nie w odwołaniu podnosi zarzut po pierwsze wymogu posiadania autoryzacji producenta co do naprawy głównej zespołu napędowego powerpack, a po drugie zarzut ceny oferty wykonawcy wybranego niższej o co najmniej 30% od średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert. W tym miejscu należy wskazać na stanowisko pełnomocnika zamawiającego, który na rozprawie odpierając zarzuty nie zawarte w odwołaniu odniósł się jednak do nich do protokołu następująco: „na zarzut, iż naprawy główne ma wykonywać autoryzowany przedstawiciel producenta systemu napędu, tj. silnika i przekładni, ponieważ ujęcie w zał. Nr 1 „naprawa główna zespołu napędu powerpack” nie jest naprawą główną w rozumieniu podanym w DSU (Dokumentacja Systemu Utrzymania), może to potwierdzić Odwołujący, że w okresie gwarancji, jak i później, bardzo często były wymieniane głowice we wszystkich silnikach i przewidziana naprawa systemu napędu ma przede wszystkim dotyczyć wymiany głowic wraz z obowiązkiem zwrotu zużytych głowic na dowód kompletnego wykonania przeglądu.(…)Odnosząc się do zarzutu, że cena jest zaniżona z racji, iż naprawę a właściwie wymianę głowic w systemie napędnym w silniku ma wykonać na dzień dzisiejszy Przystępujący. Nie jest zarzutem uprawnionym w związku z kwestią braku autoryzacji dla P. Mieczkowskiego przez producenta systemu napędu VOITH, bowiem jest to przede wszystkim po okresie gwarancyjnym, który zakończył się co do zasady w 2017r. i nie jest to naprawa główna systemu napędowego”. Również trafnie odniósł się pełnomocnik zamawiającego na rozprawie co do obciążenia ciężarem dowodu w zakresie rażąco niskiej: ”Z kolei, co do zarzutu RNC to stwierdzam, że jeżeli chodzi o różnice cenowe między szacunkiem Zamawiającego, a ceną Przystępującego, to waha się na poziomie 17%, jak i podobnie średnia arytmetyczna również na tym poziomie waha się, natomiast różnica miedzy ceną Odwołującego i Przystępującego wynosi 25%. W tym stanie rzeczy przywołuję wyrok KIO 476/17, w którym mówi się, że ciężar dowodu w przypadku różnicy cenowej poniżej 30% nie kształtuje się tak, jak w okolicznościach, gdy różnica wynosi ponad 30% i na te stany prawne dzisiaj pełnomocnik Odwołującego właśnie się powołuje. W związku z tym uważam, że w różnym stopniu ciężar dowodu na RNC obciąża Odwołującego”. Izba również przywołuje stanowisko przystępującego, który odniósł się do ciężaru dowodu jak i potrzeby dostępu do oprogramowania sterowania wielokrotnego:” Tak jak Zamawiający podnoszę, że nie zaistniała RNC tj. o wartości różnicy wyższej niż 30%. Uważam, że stanowisko Odwołującego, co do ciężaru dowodu nie przystaje do stanu faktycznego, a w szczególności, iż na podstawie art. 90 ust 1 nie byliśmy do dnia dzisiejszego wzywani. W przeciwnym dopiero wypadku można byłoby mówić o obowiązku, ciężarze dowodów po naszej stronie, tj. po stronie Zamawiającego i Przystępującego. Dzisiaj są po stronie Odwołującego. Odnosząc się do przeglądów to uważam, że te zakresy mogą być wykonywane nawet bez dokumentacji. Poza tym wykonując przeglądy firma p. M., jeżeli chodzi o dostęp do systemu sterowania wielokrotnego na etapie P 3.1 i P 3.2 nie miała potrzeby zaglądania do tego systemu, poza jakimiś elementami usterek w postaci zużycia wtyczek czy innych tego typu elementów tego systemu, co może sprawdzić nawet maszynista eksploatujący pojazd, tj. sprawdzić sprawność tego systemu. Izba obydwa zarzuty uznaje za spóźnione w stosunku do zarzutów w złożonym odwołaniu, w którym to odwołujący podnosi naruszenie art.90 ust.1Pzp (odwołanie) a nie art.90 ust.1 a pkt 1) Pzp.(co wynika z oświadczeń odwołującego na rozprawie) jak i co do braku autoryzacji firmy VOITH zwłaszcza, że oświadczenie nosi datę z roku 2014r i zarzut braku autoryzacji firmy VOITH nie został podniesiony w odwołaniu. Powyższe okoliczności mają wpływ na zakres rozpoznania zarzutów w myśl art. 192 ust.7 Pzp jak i ciężaru dowodowego, który obciąża wykonawcę albo zamawiającego na okoliczność, „że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny”. W niniejszej sprawie zarzut podniesiony w odwołaniu dotyczy twierdzenia, że oferta wykonawcy wybranego zawiera rażąco niską cenę z przywołaniem w odwołaniu art.90 ust.1 Pzp. Dlatego ciężar dowodu opiera się na art.6 k.c. a nie na art.190 ust.1a Pzp. i obciąża osobę, która z faktu rażąco niskiej ceny w ofercie wykonawcy wybranego wywodzi skutki prawne czyli obciąża odwołującego a nie zamawiającego i wykonawcę. Podsumowując w ocenie Izby już sama kwalifikacja zarzutów odwołania przez odwołującego do art.90 ust.1 Pzp a nie do art. 90 ust.1a Pzp decyduje o obowiązku dowodowym, który obciąża w tym przypadku odwołującego w myśl art.6 k.c. w zw. z art.14 ust.1 Pzp, jak zresztą powyżej Izba już określiła swoje stanowisko co do ciężaru dowodu na rażąco niską cenę. Skoro odwołujący uważa, że wykonawca wybrany/Konsorcjum przystępujące nie jest w stanie wykonać za zaoferowaną cenę zamówienia to powinien to udowodnić. Udowodnić zaniżenie ceny w związku z koniecznością zaangażowania np. podwykonawcy w zakresie naprawy głównej zespołu napędowego power pack czy też konieczności zakupu licencji na dokumentację projektową jak i oprogramowanie w tym kody źródłowe dostępu do wykonania próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133 wraz z usunięciem wszelkich problemów w sterowaniu. Samo podniesienie zarzutu, że oferta Konsorcjum przystępującego nie uwzględnia kosztu naprawy systemu napędu silnika power pack ani systemu sterowania wielokrotnego bez podania kosztów (kwot) jakie wiążą się z przywołanymi przez odwołującego okolicznościami jest niewystarczające do udowodnienia rażąco niskiej ceny. Reasumując zarzut odwołania nie został udowodniony przez wskazanie o jaką kwotę cena wykonawcy wybranego została zaniżona. Odwołanie w tym zakresie nie zawiera żadnych dowodów poza twierdzeniami o rażąco niskiej cenie w ofercie Konsorcjum przystępującego. 2.art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez Konsorcjum, pomimo że podlegała ona odrzuceniu ze względu na to, że zawierała rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia, Zarzut jest przedwczesny i nieuprawniony, ponieważ wykonawca wybrany nie został wezwany do wyjaśnienia zarzutu rażąco niskiej ceny a takie uprawnienie każdemu wykonawcy przysługuje przed czynnością zamawiającego odrzucenia oferty zawierającej rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia. Powyższe wynika z treści art.90 ust.3 Pzp zobowiązującego zamawiającego do odrzucenia oferty, jeżeli nie udzielono wyjaśnień w związku z zwróceniem się zamawiającego o ich udzielenie w myśl art.90 ust.1 Pzp. Tym samym zarzut nie został udowodniony. 3.art. 89 ust. 1 pkt 3) Pzp w związku z art. 3 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z dnia 16 kwietnia 1993 r (Dz.U.2018.419.tj.) zwana dalej „ustawą ZNK” przez zaniechanie odrzucenia oferty złożonej przez Konsorcjum, pomimo że podlegała ona odrzuceniu, ze względu na to, że jej złożenie stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji polegający na utrudnianiu dostępu do rynku innym wykonawcom przez oferowanie wykonania usług poniżej kosztów ich realizacji. Zarzut jest przedwczesny i nieuprawniony, ponieważ z okoliczności wniesionego odwołania wynika, że został złożony w związku z podniesionym w odwołaniu zarzutem rażąco niskiej ceny i zarzutem nie wezwaniem wykonawcy do złożenia wyjaśnień w trybie art.90 ust.1 Pzp. W związku z nie uwzględnieniem zarzutu wniesionego na podstawie art.90 ust.1 Pzp co do nakazania zamawiającemu wezwania Konsorcjum przystępującego do wezwania celem wyjaśnienia zarzutu rażąco niskiej ceny zarzut jest nieuprawniony. Na przedwczesność zarzutu wskazuje również stanowisko zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie:” Zarówno w zakresie rażąco niskiej ceny jak i w zakresie tego, czy oferta stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, Odwołujący się nie przedstawił, zdaniem Zamawiającego przekonywujących argumentów na poparcie swojego stanowiska. Zauważyć należy iż, art. 15 ust. 1 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji jako czyn nieuczciwej konkurencji określa sprzedaż towarów lub usług poniżej kosztów ich wytworzenia lub świadczenia co istotne — w celu eliminacji innych przedsiębiorców. Tymczasem odwołujący nie podjął nawet próby wykazania, że taki właśnie był cel Konsorcjum. Brak wykazania celu z art. 15 ust. 1 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji nie pozwala uznać, że usługa konsorcjum jest poniżej kosztów jej świadczenia oraz że stanowi czyn nieuczciwej konkurencji”. Zarzut nie został udowodniony. art. 89 ust. 1 pkt 2 przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum, pomimo że jest niezgodna z SIW Z w zakresie, w jakim oferuje wykonanie próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133, którego to świadczenia Konsorcjum nie może wykonać z obiektywnych przyczyn technicznych, zarzut ten jest również powiązany z zarzutem opartym o art.90 ust.1 Pzp i odwołujący wywodzi go z twierdzenia, że w związku z zaoferowaną rażąco niską ceną wykonawca wybrany nie wykona przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami zamawiającego. Świadczy o tym chociażby następujący fragment uzasadnienia zarzutu zamieszczony w odwołaniu: ”W zakresie naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 Odwołujący podkreśla, że w przyczyn opisanych szczegółowo powyżej, Konsorcjum przystępujące nie może prawidłowo wykonać próby sterowania wielokrotnego z każdego czoła z pojazdem serii SA136 i SA133. Tego świadczenia Konsorcjum nie może wykonać z obiektywnych przyczyn technicznych. Przedmiotowa niezgodność ma charakter istotny, merytoryczny i odnosi się do zakresu oferowanego świadczenia, zatem zobowiązuje Zamawiającego do odrzucenia oferty Konsorcjum. Konsorcjum oferuje w istocie świadczenie inne, niż oczekuje Zamawiający. Konsorcjum nie ma zasobów pozwalających na samodzielne opracowanie metodyki kontroli sterowania wielokrotnego i nie poczyniło żadnych starań w celu pozyskania tych zasobów przed złożeniem oferty”. Zarzut nie został udowodniony w związku przede wszystkim z okolicznością nie udowodnienia konieczności wezwania wykonawcy do wyjaśnienia wątpliwości zamawiającego co do wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego. Jak przystępujący podniósł: ”Niezależnie od tego, podkreślenia wymaga okoliczność, że Odwołujący nie sprecyzował z którym konkretnie punktem SIW Z oferta przystępującego rzekomo pozostaje niezgodna. Zdaniem Przystępującego zarzut ten w istocie nie odnosi się do merytorycznej niezgodności oferty z treścią SIW Z, lecz stanowi on hipotezę, że Przystępujący nie jest w stanie zrealizować umowy w sprawie zamówienia. Zarzut ten odnosi się zatem do okoliczności przyszłej i niepewnej”. Zarzut nie został udowodniony. 4.art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 6 poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum przystępujące, pomimo że była niezgodna z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia, co spowodowane było zaniechaniem poprawienia omyłki dotyczącej ceny zaoferowanej w zadaniu 1, Postępowanie w zakresie tego zarzutu zostało umorzone z uwagi na uwzględnienie zarzutu i przyznanie zamawiającego co do konieczności poprawienia omyłki jako omyłki rachunkowej na podstawie art.87 ust.2 pkt 2. Wbrew wskazaniu odwołującego charakter tej omyłki jako błąd w sumowaniu kwot nie podlega kwalifikacji do art.89 ust.1 pkt 6 to jest błędu w obliczaniu ceny. Niemniej na wewnętrznie sprzeczną argumentację w tym zakresie wskazać należy chociażby:” W zakresie zarzutu naruszenia art. 87 ust. 2 Pzp Odwołujący wskazuje, że oferta Konsorcjum przystępującego w zadaniu pierwszym obejmowała wykonanie przedmiotu zamówienia na czterech pojazdach: a)pojazd SA136-013 - za cenę brutto 1 293 345,00 zł, b)pojazd SA136-014 - za cenę brutto 1 293 345,00 zł, c)pojazd SA136-015 - za cenę brutto 1 293 345,00 zł, d)pojazd SA136-016 - za cenę brutto 1 293 345,00 zł, co daje sumę 5 173 380,00 zł, a nie 5 173 800,00 PLN. W informacji o wyborze oferty Zamawiający podał, że cena brutto oferty Konsorcjum złożonej w zadaniu 1 wynosi 5173 800,00 zł, co świadczy o tym, że zaniechał poprawienia omyłki. Tym samym Zamawiający naruszył art. 87 ust. 2 Pzp poprzez jego niezastosowanie. W konsekwencji doprowadziło to do wyboru oferty, w której cena łączna zamówienia została podana niezgodnie z wymogami określonymi w rozdziale X punkt 8 SIW Z - cena brutto oferty nie jest tożsama z ceną wykonania całego przedmiotu oferty. Oferta taka powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp”. Z kolei zamawiający na rozprawie oświadczył do protokołu: ”Zamawiający w tym miejscu uwzględnia zarzut nr 3 o naruszenie art. 87 ust 2 Pzp uznając, iż nastąpiła omyłka rachunkowa wskazana w art. 87 ust. 1 pkt 2 omyłka rachunkowa, którą Zamawiający powinien z urzędu poprawić, co Zamawiający przyznaje ale nie przyznaje, iż nastąpiło to w trybie art. 89 ust 1 pkt 2, tym samym zaprzecza zarzutowi naruszenia art. 89 ust 1 pkt 2. Poprawimy omyłkę rachunkową dotyczącą sumowania kosztów naprawy pojazdów”. Postępowanie odwoławcze w zakresie tego zarzutu zostało umorzone z racji uwzględnienia zarzutu co do omyłki rachunkowej w ofercie Konsorcjum przystępującego. 5.art. 7 ust. 1 Pzp poprzez stworzenie jednemu z wykonawców (członkowi Konsorcjum) korzystniejszych warunków realizacji zamówienia, ponieważ wykonawca ten przed wszczęciem Postępowania dokonywał oceny stanu technicznego silników w pojazdach, których obsługa jest przedmiotem Postępowania, przez co uzyskał wiedzę na temat przedmiotu zamówienia, której nie posiadają pozostali wykonawcy, wskutek czego doszło do naruszenia zasad równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji, Na rozprawie zamawiający przedłożył szereg dowodów wskazujących na okoliczność, że wykonawca wybrany/Konsorcjum przystępujące nie miał uprzywilejowanej pozycji jako rzekomo podmiot, który kwalifikował pojazdy do przeglądu będącego przedmiotem niniejszego sporu. Wykonawca wybrany wykonywał na przestrzeni kilkunastu ostatnich miesięcy usługi w ramach napraw awaryjnych silników zamawianych w trybie zapytania o cenę. Zresztą zapytania o cenę były kierowane także do PESA ale nie było z jej strony składanych ofert tak wyjaśniał zarzut zamawiający. Odnosząc się do postawionego zarzutu odwołania należy przywołać istotny fragment jego uzasadnienia: „W Postępowaniu doszło również do naruszenia przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 Pzp. Zasada uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców została złamana, ponieważ przed wszczęciem Postępowania Zamawiający zlecił jednemu z członków Konsorcjum dokonanie oceny stanu technicznego silników pojazdów SA136-014, SA136-015 i SA136- 016 oraz wykonanie naprawy silników w pojazdach SA136-014 i SA136-016, przy czym informacje uzyskane przez tego wykonawcę w toku dokonanej weryfikacji nie zostały ujawnione w dokumentacji Postępowania. W związku z tym, Konsorcjum dysponowało szczegółową wiedzą na temat aktualnego stanu technicznego silników pojazdów, których obsługa jest przedmiotem Postępowania, której nie posiadają pozostali wykonawcy, wskutek czego doszło do naruszenia zasad równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji. Co więcej, Konsorcjum wykonało już prace naprawcze dwóch silników ww. pojazdów, podczas gdy naprawa główna zespołu napędowego pojazdów jest objęta zakresem postępowania. Odwołujący oczekuje na udzielenie dalszych informacji w trybie dostępu do informacji publicznej i pozyskane w ten sposób dowody przedłoży w dalszym toku postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą”. Odwołujący odpierając zarzut naruszenia art. 7 ust.1 Pzp w odpowiedzi na odwołanie jak i na rozprawie prezentował następujące stanowisko: ”Odnośnie naruszenia art. 7 ust.1 PZP i rzekomego złamania przez Zamawiającego zasady równego traktowania wykonawców, Zamawiający zaprzecza temu, iż konsorcjum dysponowało szczegółową wiedzą na temat aktualnego stanu technicznego silników, której nie posiadali pozostali wykonawca. Nie jest prawdą iż konsorcjum wykonywało oceny stanu technicznego silników pojazdów SA 136-014, SA 136-015 oraz SA 136-016. Istotnie konsorcjum wykonywało czynności na części silników ale nie była to ocena ich stanu technicznego, lecz po prostu prace przy usuwaniu awarii tych silników. Dodatkowo upłynął już znaczny okres czasu, pomiędzy tymi pracami duża część silników podlegała naprawom ponad 12 miesięcy temu. Ewentualna wiedza wykonawcy na temat stanu tych silników jest już zdezaktualizowana. Również, nie sposób brać pod uwagę stanu silników, które stosunkowo niedawno poddawano przeglądowi (9-3 miesięcy temu), gdyż te pojazdy są w ciągłej eksploatacji, a ich przekazanie do naprawy w ramach niniejszego postępowania planowane jest w ostatniej kolejności — około lipca — września 2019r. Na marginesie wskazuję natomiast, iż zupełnie bezpodstawny jest argument, iż Odwołujący się nie posiada wiedzy na temat stanu technicznego silników. Wiedzę tę posiada i to znacznie bardziej szczegółową i co ważne aktualną. Przypominam że to Odwołujący się jest producentem pojazdów, których dotyczy postępowania. Dzięki temu, Odwołujący się posiada pełny dostęp do interfejsu aplikacji zawierającej pełne (aktualne na każdy dzień i dane historyczne) dane dotyczące pracy każdego pojazdu Zamawiającego (w tym dane o pracy silników, przebiegu, obciążeń silnika, dane o pracy układów chłodzenia, klimatyzacji, poziomów olejów i ew. problemów). Program ten umożliwia też podgląd co do aktualnych alarmów i błędów w pracy każdego z pojazdów. Są to nie tylko szczegółowe dane ale też co ważne dane na bieżąco przekazywane przez pojazd. Nie sposób tej wiedzy porównywać z tym, że jakiś podmiot w przeszłości dokonał naprawy silnika. W załączeniu wykaz parametrów znanych Odwołującemu się wraz z przykładowym widokiem interfejsu aplikacji”. Również istotne jest w tym zarzucie stanowisko Konsorcjum przystępującego, który oświadczył miedzy innymi:” Przystępujący przede wszystkim oponuje przeciwko twierdzeniu Odwołującego, że jeden z członków konsorcjum Przystępującego dokonywał oceny stanu silników pojazdów SA136-014, SA136-015, SA136-016. Okoliczność ta nie została udowodniona, a Przystępującemu trudno stwierdzić, na jakiej podstawie Odwołujący formułuje takie wnioski. To bowiem członek konsorcjum Odwołującego Pojazdy PESA Bydgoszcz S.A. jest producentem spalinowych zespołów trakcyjnych (SZT), których obsługa techniczna jest przedmiotem niniejszego postępowania, a zatem jako producent przed złożeniem oferty przetargowej dysponował i dysponuje nadal większą ilością informacji o stanie silników poszczególnych SZT”. Również złożona przez zamawiającego w poczet dowodu odpowiedź Urzędu Marszałka Województwa Pomorskiego nie potwierdza, że Konsorcjum przystępujące dokonało przeglądu silników przed ogłoszeniem zamówienia i na jego cele: Pismo PESA 10.01.2014r. l.dz. ZOP/KK/3/1/2019 w ramach dostępu do informacji publicznej do Urzędu Marszałkowskiego województwa pomorskiego oraz udzielona odpowiedź w dn.21.01.2019r. l. dz. DO-ZO. 14.31.3.2019 skierowanej do członka konsorcjum PESA Bydgoszcz S.A., na okoliczność wykazania, że Przystępujący dokonywał w okresie poprzedzającym weryfikację zespołów napędowych pojazdów przedmiotowych to jest skierowanych do przeglądu w niniejszym zamówieniu (mowa jest o okresie ostatnich 6 miesięcy o weryfikacji trzech silników i o naprawie dwóch silników przez Konsorcjum przystępujące). Z kolei zamawiający przedstawił następujące dowody na brak uprzywilejowania Konsorcjum przystępującego: 1.Zestawienie parametrów – na okoliczność dostępności danych, które posiada Odwołujący, jest to zdalny dostęp zachowywania się parametrów wymienionych w tym wykazie, dotyczy to każdego pojazdu, który był dostarczony przez Odwołującego, jak również należy zwrócić uwagę na przykładowy widok sygnałów, tj. błędów pojazdów w ujęciu historycznym jak i ówczesnym. Jest to dowód na twierdzenie przeciwne Odwołującego, że nie miał on dostępu do informacji na okoliczność, w jakim stanie technicznym znajdowały się pojazdy będące przedmiotem tej naprawy, przeglądem P3.2 ad contrario do zarzutu naruszenia art.7Pzp. 2.Spis reklamacji do PESA dot. trakcji wielokrotnej (polega na tym, że pojazdy, które zostaną połączone, maszynista widzi sytuacje zarówno w pojeździe, który on prowadzi, jak i pojazdach połączonych np. czy drzwi są otwarte czy są zamknięte, posiada informację czy klimatyzacja działa, reasumując połączenie pojazdów skutkuje tym jakoby był to 1 pojazd w zakresie informacji n. t. zachowywania się parametrów technicznych w tych połączonych pojazdach), jest to dowód na to, że uszkodzenia, które występowały w pojazdach dostarczonych przez Odwołującego a będących przedmiotem niniejszego postępowania dotyczą raczej uszkodzeń mechanicznych a nie oprogramowania, na powyższe wskazuje rodzaj wymienionych zgłoszeń w 5 kolumnie pod tytu…
- Odwołujący: wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia - Konsorcjum firm w składzie: 1)Track Tec Construction Sp. z o.o.Zamawiający: 1)PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.…Sygn. akt: KIO 2100/18 WYROK z dnia 24 października 2018 roku Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Justyna Tomkowska Protokolant: Klaudia Ceyrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 roku w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu12 października 2018 roku przez Odwołującego - Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia - Konsorcjum firm w składzie: 1)Track Tec Construction Sp. z o.o. (Lider Konsorcjum) z siedzibą we Wrocławiu, 2)INFRAKOL Sp. z o.o. Sp. k. (Partner Konsorcjum) z siedzibą w Jaworze w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego: 1)PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie (w części A zamówienia) oraz 2)Gmina Czernica z siedzibą w Czernicy (w części C zamówienia), w imieniu i na rzecz których działa: PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Centrum Realizacji Inwestycji - Region Śląski z siedzibą we Wrocławiu przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia – konsorcjum w składzie: 1)ETF Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Bielanach Wrocławskich; 2)ETF S.A.S. z siedzibą we Francji; zgłaszający przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego: orzeka: 1.Oddala odwołanie 2.kosztami postępowania obciąża Odwołującego: Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia - Konsorcjum firm w składzie: 1)Track Tec Construction Sp. z o.o. (Lider Konsorcjum) z siedzibą we Wrocławiu, 2)INFRAKOL Sp. z o.o. Sp. k. (Partner Konsorcjum) z siedzibą w Jaworze i: 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwudziestu tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania, 2.2.zasądza od Odwołującego - Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia - Konsorcjum firm w składzie: 1)Track Tec Construction Sp. z o.o. (Lider Konsorcjum) z siedzibą we Wrocławiu, 2)INFRAKOL Sp. z o.o. Sp. k. (Partner Konsorcjum) z siedzibą w Jaworze na rzecz Zamawiającego: 1)PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie (w części A zamówienia) oraz 2)Gmina Czernica z siedzibą w Czernicy (w części C zamówienia),w imieniu i na rzecz których działa: PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Centrum Realizacji Inwestycji - Region Śląski z siedzibą we Wrocławiu kwotę w wysokości 642 zł 75 gr (słownie: sześciuset czterdziestu dwóch złotych 75/100 groszy) tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej oraz kosztów dojazdu. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1579 ze zm.) na niniejszy wyrok terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do w Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Przewodniczący: …………………………. Sygn. akt KIO 2100/18 UZASADNIENIE Dnia 12 października 2018 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej Warszawie, na podstawie art. 179 ust. 1 i art. 180 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień w publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 ze zm. - dalej jako „Pzp”), odwołanie wnieśli Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia - Konsorcjum firm w składzie: 1)Track Tec Construction Sp. z o.o. (Lider Konsorcjum) z siedzibą we Wrocławiu, 2)INFRAKOL Sp. z o.o. Sp. k. (Partner Konsorcjum) z siedzibą w Jaworze (dalej łącznie jako „Konsorcjum” lub „Odwołujący”). Zamówienie publiczne pn. „Opracowanie dokumentacji projektowej i wykonanie robót budowlanych w ramach projektu pn.: „Rewitalizacja linii kolejowej 292 na odcinku Jelcz Miłoszyce - Wrocław Sołtysowice w celu przywrócenia przewozów pasażerskich we WrOF””prowadzą Zamawiający: 1. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie ( w części A zamówienia) oraz 2. Gmina Czernica z siedzibą w Czernicy (w części C zamówienia), w imieniu i na rzecz których działa: PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Centrum Realizacji Inwestycji - Region Śląski z siedzibą we Wrocławiu. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 30 maja 2018 r., numer ogłoszenia TED: 2018/S 101-231669. Odwołanie dotyczy części A zamówienia i wniesiono je w przetargu nieograniczonym wobec dokonania przez Zamawiającego nieprawidłowego wyboru jako oferty najkorzystniejszej oferty złożonej przez konsorcjum: ETF Polska Sp. z o.o. i ETF S.A.S. (dalej jako „ETF” lub „Wykonawca”) i zaniechanie odrzucenia tej oferty. Termin na wniesienie odwołania zakreślony w art. 182 ust. 1 pkt. 1) Pzp został dochowany. Zamawiający opublikował informację o wyborze oferty najkorzystniejszej dnia 2 października 2018 r. Zatem termin na wniesienie odwołania upływał w dniu 12 października 2018 r. Kopia odwołania została prawidłowo przekazana Zamawiającemu. Odwołujący uiścił wpis w wymaganej wysokości na rachunek UZP. Odwołujący podkreślił, że posiada interes we wniesieniu środka ochrony prawnej przewidzianego w art. 179 ust. 1 Pzp. Odwołujący złożył w postępowaniu ofertę i bezpośrednio ubiegał się o uzyskanie zamówienia. Oferta Odwołującego została sklasyfikowana przez Zamawiającego na drugim miejscu w rankingu ofert. Gdyby Zamawiający nie dokonał opisanych w odwołaniu naruszeń, to oferta ETF zostałaby odrzucona, a oferta Odwołującego zostałaby uznana za najkorzystniejszą i Odwołujący uzyskałby zamówienie. Odwołujący poniesie szkodę w postaci co najmniej kosztów przygotowania ważnej oferty i utraty możliwości zrealizowania zamówienia, a tym samym uzyskania należnego wynagrodzenia. Zamawiającemu zarzucono naruszenie następujących przepisów Pzp: 1.art. 14 ust. 1 Pzp w zw. z art. 65 §1 KC poprzez dokonanie przez Zamawiającego nieprawidłowej, niezgodnej z zasadami wykładni interpretacji treści pkt. 13.5 IDW, polegające na nieuprawnionym przyjęciu przez Zamawiającego, że wskazaną w tym postanowieniu „wartość Robót netto za wykonanie całości Zamówienia” należy utożsamiać z wartością podaną w Tabeli RCO „Zbiorcze zestawienie kosztów” pod pozycją „Razem”, nie zaś z wartością podaną pod pozycją „Łączny koszt robót budowlanych”; 2.art. 89 ust. 1 pkt 6) Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie odrzucenia oferty ETF, mimo iż zawiera ona błędy w obliczeniu ceny lub kosztu z uwagi na fakt, że sumaryczna wartość pozycji RCO dotyczących wykonania dokumentacji projektowej, przewidziana w ofercie ETF, przekracza 5% wartości Robót netto za wykonanie całości Zamówienia, co jest niezgodne z określonym przez Zamawiającego w pkt. 13.5 IDW opisem sposobu obliczania ceny w postępowaniu i wypełnia przesłankę obligatoryjnego odrzucenia oferty; 3.ewentualnie: art. 89 ust 1 pkt 2) Pzp poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie odrzucenia oferty ETF, mimo iż pozostaje ona niezgodna z SIW Z w zakresie pkt. 13.5 IDW z uwagi na fakt, że sumaryczna wartość pozycji RCO dotyczących wykonania dokumentacji projektowej przekracza 5% wartości Robót netto za wykonanie całości Zamówienia; a w konsekwencji: 4.art. 7 ust. 1 Pzp poprzez przeprowadzenie postępowania z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz bez zachowania zasady przejrzystości postępowania poprzez dokonanie badania oferty ETF, prowadzące do zaniechania odrzucenia tej oferty, z naruszeniem tych zasad, w sposób niezgodny z opisanym przez Zamawiającego w SIWZ; 5.art. 7 ust. 3 Pzp poprzez udzielenie zamówienia wykonawcy ETF wybranemu niezgodnie z przepisami Pzp. Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu: 1)unieważnienia czynności wyboru oferty ETF jako oferty najkorzystniejszej; 2)odrzucenia oferty wykonawcy ETF; 3)dokonania ponownego badania i oceny ofert w postępowaniu; 4)dokonania wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej postępowaniu; w Odwołujący w uzasadnieniu odwołania wskazał, że przedmiotowe postępowanie podzielone zostało na dwie części: część A oraz część C, z czego dla każdej z nich przewidziane zostało zawarcie odrębnych umów. Zamawiający dopuścił składanie ofert częściowych - osobno na Część A (w której umowa zawierana będzie z PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.) i Część C (stanowiącą zakres inwestycji Gminy Czernica, w której umowa zawierana będzie z Gminą Czernica). W postępowaniu Odwołujący złożył ważną, tj. zgodną z przepisami Pzp oraz postanowieniami SIW Z, ofertę, obejmującą obie części zamówienia - Część A oraz Część C. W ramach Części A postępowania ofertę złożył również wykonawca ETF. W dniu 16.07.2018 r. nastąpiło otwarcie ofert w postępowaniu. W dniu 2 października 2018 r. Zamawiający poinformował wykonawców o wyborze oferty wykonawcy ETF jako oferty najkorzystniejszej w części A postępowania. Oferta Odwołującego została natomiast sklasyfikowana jako druga w rankingu złożonych ofert w ramach części A postępowania. Następnie Odwołujący zaznaczył, że w pkt. 13.5 IDW Zamawiający określił, że: „13.5.Sumaryczna wartość pozycji RCO dotyczących wykonania dokumentacji projektowej w Tabeli Zbiorcze zestawienie kosztów {Część A: Tabela nr 10, Część C: Tabela nr 1} nie może przekroczyć 5 % wartości Robót netto za wykonanie całości Zamówienia.” Jak wynika z przedłożonego przez ETF wraz z ofertą RCO, przewidziany: a)łączny koszt wykonania dokumentacji projektowej wynosi 3.650.000 zł; b)łączny koszt robót budowlanych wynosi 71.278.739 zł; c)łączna cena za wykonanie całego przedmiotu zamówienia (obejmująca łączny koszt robót budowlanych, dokumentacji projektowej, oceny zgodności i uzyskania certyfikatów oraz promocji) wynosi 75.065.500 zł. Mając powyższe na uwadze, celem ustalenia, czy zaoferowana przez ETF cena za wykonanie dokumentacji projektowej nie przekracza wskazanego w pkt. 13.5 IDW limitu 5% wartości Robót netto za wykonanie całości Zamówienia, Zamawiający powinien był prawidłowo zestawić ze sobą, na podstawie danych zawartych w Tabeli „Zbiorcze zestawienie kosztów”: a)„sumaryczną wartość pozycji RCO dotyczących wykonania dokumentacji projektowej” - w tym zakresie nie budzi wątpliwości, że chodzi tu o kwotę wpisaną w pozycji „Dokumentacja projektowa” Tabeli (w ofercie ETF: 3.650.000 zł); b)„wartość Robót netto za wykonanie całości Zamówienia” (w ofercie ETF: 71.278.739 zł); a następnie obliczyć, drogą prostego działania matematycznego [(a T b) x 100], ich wzajemny procentowy stosunek. W opisanym przypadku wynik działania wynosi 5,12% - a zatem zawiera błąd skutkującym odrzuceniem oferty: (3.650.000 * 71.278.739) x 100 = 5,12% Pojęcie „wartości Robót netto za wykonanie całości Zamówienia” nie zostało wprost (w identycznym brzmieniu) przywołane w treści Tabeli RCO ani nie zostało zdefiniowane przez Zamawiającego w SIW Z, co powoduje, że konieczne jest dokonanie wykładni omawianego postanowienia SIWZ. Odwołujący powołał się na wytyczne dotyczące wykładni postanowień SIWZ, opisane w orzecznictwie KIO: a)wyrok z dnia 08.02.2012 r. (KIO 174/12): „[Zamawiający] dokonując procesu badania i oceny ofert winien w pierwszej kolejności kierować się literalnym brzmieniem SIWZ oraz ogłoszenia oraz zasadą równego traktowania wykonawców”; b)wyrok z dnia 27.02.2012 r., KIO 218/12: „zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji w postępowaniu wskazują, iż przy interpretowaniu postanowień SIW Z należy co do zasady stosować literalną wykładnię jej treści, co zapobiega uznaniowości na etapie oceny ofert wykonawców, którzy przystąpili do postępowania. Wobec tego przy wykładni znaczenia postanowień SIW Z należy kierować się zwykłym znaczeniem słów, wyrażeń i zwrotów, ustalonym z uwzględnieniem reguł znaczeniowych i składniowych języka polskiego”) c)uchwała z dnia 27.05.2015 r. (KIO/KD 29/15):„Z uwagi na to, że obok ogłoszenia zamawiający konkretyzuje warunki przetargu zarówno odnośnie do zamówienia (umowy), jak i prowadzenia postępowania w specyfikacji, to siwz należy uznać za warunki przetargu w rozumieniu K.c. Udostępnienie siwz jest zatem czynnością prawną powodującą powstanie zobowiązania po stronie zamawiającego, który jest związany swoim oświadczeniem woli co do warunków prowadzenia postępowania i kształtu zobowiązania wykonawcy wymienionych w siwz. Literalne i ścisłe egzekwowanie wymogów wskazanych w siwz jest jedną z podstawowych gwarancji, czy wręcz warunkiem sine qua non, realizacji zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców”; d)wyrok z dnia 16.02.2017 r. (KIO 249/17): „zamawiający naruszył zasadę przejrzystości postępowania, nadając sposobowi oceny kryterium po otwarciu ofert inne znaczenie niż wynikające z literalnego brzmienia siwz”; e)wyrok z 17.10.2017 r. (KIO 2055/17, KIO 2063/17):„wykładni oświadczeń należy dokonywać w dwóch fazach, w pierwszej należy wziąć pod uwagę literalne brzmienie zapisu i ustalić, czy obie strony przypisywały treści to samo znaczenie. W przypadku rozbieżności rozumieniu treści oświadczenia przez jej strony należy przejść do fazy drugiej i ustalić, jak adresat oświadczenia je w zrozumiał, a jak powinien zrozumieć (zob. m.in. uchwała SN z 29 czerwca 1995 r., IV CZP 66/05; wyrok SN z 24 maja 2005 r., V CK 655/04). (...) W odniesieniu do oświadczeń woli składanych w formie pisemnej sens tych oświadczeń ustala się, przede wszystkim przyjmując za podstawę wykładni tekst dokumentu, a zatem pierwszej kolejności odwoływać się należy do językowych reguł znaczeniowych przy uwzględnieniu kontekstu i związków w treściowych w tym dokumencie występujących, przy czym uwzględniać należy także okoliczności, w jakich oświadczenie zostało złożone, o ile dokument obejmuje takie informacje oraz cel oświadczenia wskazany w tekście dokumentu lub zrekonstruowany na podstawie zawartych w nim postanowień”; f)wyrok z dnia 5 czerwca 2018 r. (KIO 1004/18): „postanowienia ogłoszenia o zamówieniu oraz SIWZ będących podstawowymi dokumentami w postępowaniu o udzielenie zamówienia mają charakter wiążący zarówno dla zamawiającego, jak i dla wykonawców ubiegających się zamówienie. Wyrażone w art. 7 ust. 1 Pzp zasady równego traktowania wykonawców, uczciwej konkurencji oraz przejrzystości wymagają respektowania przez zamawiającego ustalonych przez siebie wymagań. Podstawowym rodzajem wykładni postanowień SIW Z jest zatem wykładnia literalna, która nakazuje interpretację wymagań zamawiającego, w taki sposób, jak zostały one zapisane w SIWZ, bez uzupełniania, rozszerzania lub ograniczenia ich treści”; Zdaniem Odwołującego z ugruntowanego orzecznictwa Izby wynika zatem, że Zamawiający przy badaniu ofert złożonych w postępowaniu powinien kierować się pierwszej kolejności literalną treścią poszczególnych postanowień SIW Z i językowym znaczeniem poszczególnych w sformułowań zawartych przez Zamawiającego w SIWZ. W świetle powyższego, prawidłowa wykładnia sformułowania „wartość Robót netto za wykonanie całości Zamówienia” powinna prowadzić do wniosku, że pod pojęciem tym należy rozumieć wartość podaną w pozycji „Łączny koszt robót budowlanych” w Tabeli „Zbiorcze zestawienie kosztów” RCO. Jest to bowiem jedyna logiczna i racjonalna interpretacja cytowanego wyżej postanowienia SIW Z, uwzględniająca w szczególności językowe, logiczne i celowościowe znaczenie zastosowania przez Zamawiającego w postanowieniu słowa „Roboty”, odnoszącego się niewątpliwie do wartości robót budowlanych (stanowiących, co istotne, jedynie pewien element całości zamówienia, jednak nie jego całość). Gdyby bowiem intencją i wolą Zamawiającego było odniesienie pozycji za projektowanie do wartości całego zadania, wówczas zapewne w treści 13.5 IDW (SIW Z) napisałby po prostu np. „wartość Robót netto za wykonanie całości Zamówienia” bez zastosowania dodatkowego słowa „Robót”. Takich bowiem właśnie sformułowań Zamawiający używa chociażby w innych, równolegle prowadzonych przez siebie postępowaniach o udzielenie zamówienia, o podobnych zakresach przedmiotowych do postępowania. Należy bowiem podkreślić, że łączna cena za wykonanie całości zamówienia, oprócz kosztu wykonania Robót budowlanych, obejmuje również: a)sporządzenie Dokumentacji projektowej, dla której właśnie ustanowiony był wymóg maksymalnego udziału procentowego (5%) b)wykonanie Oceny zgodności i uzyskanie certyfikatów weryfikacji dla TSI PRM pełnym zakresie oraz TSI Infrastruktura w zakresie objętym przedmiotem zamówienia; w c)Promocję (tablice informacyjne i pamiątkowe); Wskazując na powyższe zakresy sformułowań w układzie działania na zbiorach należy podkreślić, że „wartość Robót netto za wykonanie całości Zamówienia” jest częścią zawierającą się w zbiorze „wartości netto za wykonanie całości Zamówienia”. Oznacza to, że wartość Robót netto jest zawsze wartością mniejszą niż wartość netto całego Zamówienia. Wartości te nie mogą być zatem utożsamiane, czy stosowane jako pojęcia bliskoznaczne, zamienne. Przenosząc powyższe rozważania na kwestię badania treści RCO złożonego przez ETF, z przywołanego wyżej prostego działania matematycznego wynika, że sumaryczna wartość pozycji dotyczących wykonania dokumentacji projektowej wskazana w ofercie ETF przekracza wyznaczony przez Zamawiającego limit 5% wartości Robót netto za wykonanie całości Zamówienia [(3.650.000*71.278.739) x 100 = 5,12%]. Oferta ETF jest zatem w powyższym zakresie obarczona błędem w postaci nieprawidłowego obliczenia ceny lub kosztu, a zatem powinna ona podlegać odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6) Pzp. Oferta w powyższym zakresie pozostaje także niezgodna z treścią SIW Z - pkt. 13.5 IDW, a zatem powinna podlegać odrzuceniu w oparciu o regulację art. 89 ust. 1 pkt. 2) Pzp. Odwołujący, w związku z brakiem stosownych informacji w dokumentacji postępowania, może jedynie przypuszczać, że Zamawiający, badając ofertę ETF dopuścił się: (i) albo zaniechania sprawdzenia tego elementu i zaniechania odrzucenia oferty niezgodnej z SIW Z oraz zawierającej błąd w obliczeniu ceny, (ii) albo Zamawiający przeprowadzając procedurę weryfikacji oceny, w omawianym zakresie do obliczeń nieprawidłowo przyjął nie kwotę wskazaną w pozycji „Łączny koszt robót budowlanych” (71.278.739 zł), ale kwotę wskazaną w pozycji „Razem” (75.065.500 zł), albowiem wyłącznie przy takim założeniu obliczony stosunek procentowy nie przekraczałby progu 5%. Oba wyżej opisane działania Zamawiającego pozostawałyby w niezgodności z regulacjami Pzp. W pierwszym przypadku, tj. zaniechania weryfikacji i odrzucenia oferty doszłoby bowiem do naruszenia art. 7 Pzp, art. 89 ust. 1 pkt 2) i 6) Pzp i art. 91 ust. 1 Pzp. Zgodnie z prawidłowo zastosowanymi przepisami prawa - Zamawiający, ustalając określone wymagania w SIW Z (pkt. 13.5 IDW) jest nimi związany, tak samo jak wszyscy startujący postępowaniu wykonawcy. Zamawiający, zobowiązany do transparentnego i przejrzystego postępowania, w zobowiązany był zatem zweryfikować ofertę ETF pod kątem prawidłowości obliczenia ceny i zachowania wymaganego poziomu procentowego dla zakresu wykonania dokumentacji projektowej, która została podana jako nieprzekraczalna wartość maksymalna w ujęciu procentowym, tj. 5%. Błąd wychwycony w ofercie ETF winien być zakwalifikowany jako błąd w obliczeniu ceny, co skutkuje odrzuceniem oferty w myśl art. 89 ust. 1 pkt. 6) Pzp. Ewentualnie owa nieprawidłowość winna zostać oceniona jako niezgodność oferty z treścią SIW Z, co również zobowiązywało Zamawiającego do odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt. 2) Pzp. W drugim przypadku, tj. dokonania weryfikacji z niewłaściwym odniesieniem pozycji cenowych uznać należy, że takie działanie Zamawiającego pozostaje niezgodne z przytoczonymi wyżej zasadami wykładni postanowień SIW Z i stanowi nieuprawnioną, dowolną interpretację przez Zamawiającego sporządzonej przez niego samego treści SIW Z, którą - zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Izby „zamawiający związany jest (...) od momentu uprawomocnienia się jej zapisów, tj. od momentu kiedy upływa termin składania ofert, gdyż od tego dnia niedopuszczalna jest jej zmiana, a ocena złożonych na jej (s.i.w.z.) podstawie ofert musi odbywać się ściśle wg. reguł podanych w treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia” (tak: wyrok z dnia 10.06.2014 r., KIO 1054/14). Prawidłowe czynności Zamawiającego w postępowaniu winny były doprowadzić Zamawiającego do konkluzji, iż oferta ETF podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6) Pzp jako zawierająca błąd w obliczeniu ceny lub kosztu (a ewentualnie na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) Pzp jako nieodpowiadająca treści SIWZ). Odwołujący wskazał, że w omawianych okolicznościach faktycznych nie zaistniały jakiekolwiek podstawy dla przeprowadzania przez Zamawiającego, przed odrzuceniem oferty ETF, procedury wyjaśnień treści oferty na podstawie art. 87 ust. 1 Pzp. Treść oferty ETF została bowiem w omawianym zakresie sformułowana w sposób jednoznaczny i nie budzi ona jakichkolwiek wątpliwości, zwłaszcza wobec braku jakichkolwiek dodatkowych adnotacji wykonawcy w zakresie wpisów dokonanych przezeń w poszczególnych pozycjach RCO ( na co zwracała uwagę Izba m.in. w wyroku z dnia 02.07.2018 r., KIO 1185/18, analogicznej sytuacji do omawianej w niniejszej sprawie, gdzie Izba potwierdziła zasadność odrzucenia oferty w wykonawcy). Nie zaistniały również podstawy dla zastosowania w stosunku do oferty ETF instytucji poprawy omyłek w treści oferty przewidzianej w art. 87 ust. 2 Pzp, albowiem błędne obliczenie ceny lub kosztu, nie wypełnia przesłanek poprawy oferty opisanych w pkt. 1-3 tego przepisu: a) przede wszystkim bowiem, poprawieniu w trybie art. 87 ust. 2 Pzp podlegać mogą tylko i wyłącznie omyłki, a zatem działania wykonawcy o charakterze niezamierzonym - co jednoznacznie przesądził Sąd Okręgowy w Warszawie (wyrok z dnia 23.08.2018 r., XXIII Ga 540/18). Z takim niezamierzonym działaniem wykonawcy natomiast nie mamy do czynienia w sprawie, zaś treść RCO została sporządzona przez ETF niewątpliwie w sposób zamierzony; b)omyłki te muszą przy tym - w przypadkach, o których mowa w pkt. 1 i 2 ww. przepisu - mieć charakter oczywisty i być natury pisarskiej lub rachunkowej - co w omawianym sprawie przypadku nie zachodzi; w c)co więcej, w przypadkach poprawy tzw. innej omyłki na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp, w orzecznictwie jednoznacznie potwierdzone zostało (m.in. w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 23.08.2018 r., XXIII Ga 540/18), że w celu zastosowania wskazanego przepisu wszystkie jego przesłanki muszą zostać spełnione łącznie. W szczególności, zamawiający musi dysponować, na podstawie samej już treści oferty, informacjami na temat tego w jaki sposób należy dokonać poprawy oferty wykonawcy. Tymczasem „poprawy” oferty ETF - tak, by była ona zgodna z wymogiem opisanym w pkt. 13.5 IDW - można by dokonać co najmniej na 2 odmienne sposoby. Co ważniejsze jednak Zamawiający samodzielnie, bez dodatkowego oświadczenia ETF nie jest w stanie ustalić woli wykonawcy innej niż wyrażona w ofercie. Zamawiający nie dysponuje na podstawie oferty wiedzą, czy w ramach ewentualnej poprawy miałby zmniejszyć wynagrodzenie za prace projektowe, czy też podwyższyć wynagrodzenie i w jaki sposób za roboty budowlane. Dlatego w ocenie Odwołującego, jak i w orzecznictwie Izby można znaleźć potwierdzenie tezy, że takowe działanie stanowi błąd w obliczeniu ceny, a nie omyłkę. Nie pozostawia wątpliwości regulacja Pzp, wskazując, że zakazane jest po dacie składania ofert dokonywanie jakichkolwiek modyfikacji przez wykonawcę. Złożenie zaś przez ETF na obecnym etapie oświadczenia jak spowodować zgodność oferty z SIW Z (jak doprowadzić do nieprzekroczenia wymaganych 5%) stanowiłoby de facto modyfikację oferty i dokonanie nowego obliczenia ceny. Mając powyższe na uwadze, Odwołujący wskazał, że Zamawiający błędnie zaniechał dokonania czynności odrzucenia oferty ETF i zamiast tego w sposób nieuprawniony wybrał tę ofertę jako najkorzystniejszą w postępowaniu, czym naruszył powołane w odwołaniu przepisy prawa oraz podstawowe zasady postępowania o udzielenie zamówienia: uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz przejrzystości. Odwołujący wnosił zatem o uwzględnienie odwołania w całości. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron i Uczestnika postępowania odwoławczego, uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska zawarte w odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie, złożonych pismach procesowych wraz z załącznikami, a także wyrażone ustnie na rozprawie i odnotowane w protokole, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Ustalono, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania w całości w trybie art. 189 ust. 2 ustawy Pzp i nie stwierdziwszy ich, Izba skierowała odwołanie na rozprawę Ustalono dalej, że wykonawca wnoszący odwołanie posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia, kwalifikowany możliwością poniesienia szkody wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, o których mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Prawo w zamówień publicznych. Nieprawidłowe dokonanie czynności badania i oceny ofert, w tym zaniechanie odrzucenia oferty Wykonawcy znajdującego się klasyfikacji przed ofertą Odwołującego oznacza, że potencjalne stwierdzenie naruszenia w tym zakresie przepisów ustawy Pzp pozbawia Odwołującego możliwości uzyskania zamówienia i podpisania umowy w w sprawie zamówienia publicznego oraz wykonywania zamówienia. Wypełnione zostały zatem materialnoprawne przesłanki do rozpoznania odwołania, wynikające z treści art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Izba ustaliła, że w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego, zgłoszenie przystąpienia po stronie Zamawiającego złożyli wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia – konsorcjum w składzie: 1)ETF Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Bielanach Wrocławskich; 2)ETF S.A.S. z siedzibą we Francji; Izba potwierdziła skuteczność zgłoszonego Przystąpienia. Przystępujący w złożonym na rozprawie piśmie procesowym wnosił o uznanie odwołania za bezzasadne w całości. Na rozprawie Odwołujący podtrzymał zarzuty i żądania odwołania. Zamawiający złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, w której wnosił o jego oddalenie w całości. Biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy, złożone oświadczenia oraz poczynione samodzielnie ustalenia, Izba uznała, że odwołanie w całości podlegało oddaleniu. Sporną między Stronami kwestią jest sposób rozumienia treści postanowienia SIW Z ujętego w punkcie 13.5. Tomu I „INFORMACJA DLA W YKONAW CÓW' o następującym brzmieniu: „Sumaryczna wartość pozycji RCO dotyczących wykonania dokumentacji projektowej w Tabeli Zbiorcze zestawienie kosztów (…) nie może przekroczyć 5% wartości Robót netto za wykonanie całości Zamówienia.” W pierwszej kolejności dostrzeżenia wymaga, że Zamawiający, co przyznano odpowiedzi na odwołanie, w żadnym miejscu dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie w zdefiniował pojęcia „Robót netto”. Zdaniem Izby jednocześnie z dokumentacji tej niezbicie wynika, że Zamawiający nie stosował tego pojęcia zamiennie z innymi określeniami i pod powyższym nie miał na myśli jedynie robót budowlanych. W dokumentacji postępowania można bowiem wyczytać, iż Zamawiający opisuje odrębnie zarówno roboty budowlane, pozostałe roboty, Roboty netto, używa także innych określeń. o zaś implikuje wnioski, że wykładnia literalna, na którą wskazywał Odwołujący T odwołaniu, nie może być jako jedyna stosowana do ustalenia treści użytego w SIW Z sformułowania„Roboty netto za w wykonanie całości zamówienia”. Z materiału dowodowego złożonego na rozprawie przez Odwołującego wynika, że Zamawiający w różnych postępowaniach stosował różne zapisy SIW Z i wzoru umowy, odnosząc próg procentowy do różnych wartości z tabeli RCO. Nie jest zatem w żaden sposób uprawniona teza Odwołującego, że w instytucji Zamawiającego istnieje jeden utarty zwyczaj, jak należy interpretować sporny zapis. Złożone dokumenty pokazują raczej, że metodyka opisu wyceny dokumentacji projektowej ewoluowała u Zamawiającego. Przepis art. 65 KC przy interpretacji oświadczeń woli nakazuje stosować się do ustalonych zwyczajów i zasad współżycia społecznego w danej sytuacji, w której składane było oświadczenie woli. Jeżeli nie istnieje ustalony zwyczaj, zastosowanie powinny znaleźć zasady współżycia społecznego, a te w zamówieniach publicznych przy istnieniu zapisów SIW Z, których interpretacja może być co najmniej dwutorowa, nakazują przyjąć interpretację korzystniejszą dla wykonawcy. W związku z możliwością interpretacji zapisów SIW Z w rożny sposób, wszelkie niejasności, które mogą odnosić się do złożonych w postępowaniu ofert, odczytywać należy na korzyść wykonawców. Zostało to celnie wskazane przykładowo w wyroku KIO z 16.04.2015 r. sygn. akt: KIO 660/15: „Należy wskazać, że obowiązuje swoista "święta" zasada, że wszelkie niejasności, dwuznaczności, niezgodności postanowień SIW Z należy rozpatrywać na korzyść wykonawców”.Podkreślono także w uchwale KIO z 03.08.2017 r., sygn. akt: KIO/KD 38/17, że: „Reguła ta wynika z prawniczej paremii » In dubio contra proferentem« znaczącej w języku polskim »Wątpliwości należy tłumaczyć przeciw autorowi«. Nie ulega wątpliwości, że Zamawiający jest autorem ogłoszenia o zamówieniu i SIW Z, które zostały zredagowane przez Zamawiającego.”Podobnie wskazano w wyroku SO w Nowym Sączu z 18.03.2015 r., sygn. akt: III Ca 70/15: „Zapisy SIWZ (...) muszą mieć charakter precyzyjny i jednoznaczny; a wątpliwości powstałe na tym tle muszą być rozstrzygane w na korzyść wykonawcy. Obowiązek takiego formułowania i tłumaczenia ma na celu realizację zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wszystkich wykonawców przystępujących do przetargu (...)” oraz w wyroku SO w Szczecinie z 07.03.2018 r., sygn. akt. VIII Ga 102/18), że: „Wyrażona w art. 7 ust 1 p.z.p. zasada, obecnie formułowana jako zasada przejrzystości, oznacza również zakaz wyciągania negatywnych konsekwencji wobec wykonawcy wskutek niedopełnienia przez niego obowiązku, który nie wynika wyraźnie z dokumentacji przetargowej lub obowiązujących przepisów prawa krajowego, lecz jedynie z wykładni tych przepisów lub dokumentacji, a także z uzupełniania przez krajowe organy lub sądownictwo występujących w tej dokumentacji luk [por. postanowienie TSUE z 13.07.2017 r. w sprawie C-35/17, Saferoad Grawil sp. z o.o. i Saferoad Kabex sp. z o. o. v. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Poznaniu; wyrok TSUE z 2.06.2016 r. w sprawie C-27/15, Pizzo v. CRGT Srl; wyrok TSUE z 7.04.2016 r. w sprawie C-324/14, Partner A. D. v. Zarządowi Oczyszczania Miasta, Monitor Prawniczy z 2016 r., Nr 11, s. 570; oraz wyrok TSUE z 10.05.2012 r. w sprawie C-368/10, Komisja Europejska v. Królestwo Niderlandów”. W ocenie składu orzekającego Izby pod pojęciem „Roboty netto” można zidentyfikować także inne elementy konieczne do wykonania zamówienia, nie stanowiące stricte robót budowlanych, w ujęciu „inżynierskim”. Posiłkować można się rozróżnieniem Zamawiającego z PFU na roboty budowlane, prace projektowe i inne roboty, na co zwracał uwagę w piśmie procesowym Przystępujący. Nieuprawnionym jest identyfikowanie pojęcia „roboty netto za wykonanie całości zamówienia” jedynie z pracami budowlanymi do wykonania w rozumieniu ustawy Prawo budowlane i pozycją tabeli „Łączny koszt robót budowlanych”. Gdyby Zamawiający chciał, by wartość dokumentacji projektowej odnosić do wartości samych robót budowlanych, to jako autor dokumentacji i tabeli RCO wskazałby, że 5% próg liczyć należy do pozycji „Łączny koszt robót budowlanych”. Tymczasem Zamawiający wskazywał na „sumaryczną wartość pozycji RCO”, czy też „wykonanie całości zamówienia”. Te wszystkie elementy niewątpliwie odnoszą się co ceny globalnej za wykonanie całości przedmiotu zamówienia, czyli „Robót netto”. W ocenie Izby do tej wartości wyliczonej w pozycji „Razem” tabeli należało proporcjonalnie ustalić próg, który mogła osiągnąć cena za wykonanie dokumentacji projektowej. Interpretacja ta znajduje uzasadnienie, zwłaszcza jeżeli weźmie się pod uwagę fakt, że Zamawiający opisał jak rozumieć należy pojęcie „przedmiotu zamówienia”, na który składa się tak wykonanie dokumentacji projektowej, jak też realizacja robót budowlanych oraz inne czynności prowadzące do ukończenia zadania inwestycyjnego. W skład robót budowlanych w ujęciu zapisów SIW Z o„robotach netto” wchodzić miały zatem elementy jak, np. atestacja, certyfikacja, zamontowanie tablic, szeroko pojęta promocja, nie stanowiące w ujęciu generalnym robot budowlanych wykonywanych na placu budowy, jednak służące do osiągnięcia celu zakładanego dla prac budowlanych, jakim jest kompleksowe wykonanie pewnego zamierzenia inwestycyjnego. Stąd właściwym wydaje się odnoszenie pojęcia „robót netto” do całości robót (budowlanych i innych) składających się na przedmiot zamówienia. Konkludując, Izba nie znalazła podstaw do uwzględnienia odwołania i nie dopatrzyła się naruszenia przepisów ustawy Pzp w działaniach Zamawiającego. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, oddalając odwołanie w całości. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, tj. stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem postanowień rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2972) zmienionego rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 stycznia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2017 r., poz. 47), w tym w szczególności § 5 ust. 4. Przewodniczący: …………………… …
nr ref. AP.271.114.2018 Zamawiający w dniu 20.12.2018 roku poinformował wykonawców o wyborze najkorzystniejszej oferty, za która została uznana oferta złożona przez P.P. U. Hebex S. C. I. i A. N. ul. Wyzwolenia 111, 41-707 Ruda Śląska, który to wykonawca skutecznie przystąpił do postepowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Od takiej czynności Zamawiającego wykonawca Zakład Usług Komunalnych K. Sp. z o.o. Sp. komandytowa (dawnej: Zakład Usług Komunalnych L. K. Sp. z o.o, Sp. komandytowa) 42 - 500 Będzin, ul. Wolności 28 a (dalej
Odwołujący: tytułem wpisu od odwołania Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznychZamawiający: Miasto Ruda Śląska…Sygn. akt: KIO 2640/18 WYROK z dnia 07.01.2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Emil Kawa Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07.01.2019 r w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24.12.2018 r. przez wykonawcę Zakład Usług Komunalnych K. Sp. z o.o. Sp. komandytowa ul. Wolności 28a, 42-500 Będzin, w postępowaniu prowadzonym przez Miasto Ruda Śląska, Plac Jana Pawła II 6, 41- 709 Ruda Śląska, przy udziale wykonawców I. i A. N. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą P.P.U. Hebex s.c. I. i A. N., ul. Wyzwolenia 111, 41-707 Ruda Śląska, zgłaszających swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka 1 oddala odwołanie 2. kosztami postępowania obciąża odwołującego Zakład Usług Komunalnych L. K. Sp. z o.o. Sp. komandytowa, ul. Wolności 28a, 42-500 Będzin i zalicza w poczet kosztów postępowania kwotę 7500,00 (siedem tysięcy pięćset) złotych uiszczonych przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986) na niniejszy wyrok- w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Gliwicach. Przewodniczący …………..…………….. akt KIO 2640/18 UZASADNIENIE Miasto Ruda Śląska Plac Jana Pawła II nr 6 41-709 Ruda Śląska, dalej zwany „Zamawiającym” prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Przycinka drzew na terenie Miasta Ruda Śląska - przycinka drzew w dzielnicach: Bykowina, Wirek, Nowy Bytom i Chebzie” nr ref. AP.271.114.2018 Zamawiający w dniu 20.12.2018 roku poinformował wykonawców o wyborze najkorzystniejszej oferty, za która została uznana oferta złożona przez P.P. U. Hebex S. C. I. i A. N. ul. Wyzwolenia 111, 41-707 Ruda Śląska, który to wykonawca skutecznie przystąpił do postepowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Od takiej czynności Zamawiającego wykonawca Zakład Usług Komunalnych K. Sp. z o.o. Sp. komandytowa (dawnej: Zakład Usług Komunalnych L. K. Sp. z o.o, Sp. komandytowa) 42 - 500 Będzin, ul. Wolności 28 a (dalej „Odwołujący”), złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej. We wniesionym odwołaniu zarzucił Zamawiającemu działanie niezgodne z przepisami ustawy poprzez zaniechanie następujących czynności w postępowaniu: 1,Zaniechania czynności zgodnie z art. 90 ust. 1a pkt 1; 2.Art. 90 ust, 1, ust. 3, ust. 4. Podnosząc powyższe wskazał na naruszenie przez Zamawiającego: 1.Art. 90.1 ust. 1a; 2.Art. 90.1 ust. 1, ust. 3, ust. 4. oraz wniósł o nakazanie Zamawiającemu odrzucenia oferty wybranego oferenta P.P.U. Hebex S.C. I. i A. N. jako zawierającej składniki jednostkowe z rażąco niską ceną i dokonania powtórnego wyboru najkorzystniejszej oferty. W uzasadnieniu powyższego podał, że w dniu 03.12.2018 r. na otwarciu ofert Zamawiający odczytał kwotę, którą przeznaczył na w/w zadanie (245.637,10 zł brutto) i otworzył złożone do postępowania oferty. Złożono trzy oferty z cenami ofertowymi brutto: - Usługi Leśne i Ogrodnicze ELITELAS Sp. z o. o. Sp. k. - cena ofertowa: 1.774.000,00 zł - P.P. U. Hebex S. C. I. i A. N. - cena ofertowa: 241.950,00 zł - Zakład Usług Komunalnych L. K. Sp. z o. o. Sp. k. - cena ofertowa: 242.700,00 zł. W dniu 10.12.2018 r. pismem nr L.dz. 2/12/2018 Odwołujący zapytał Zamawiającego, czy ten zwrócił się do oferentów z wnioskiem o wyjaśnienie rażąco niskiej ceny, ponieważ oferta P.P.U. Hebex S.C. I. i A. N. jest niższa o 67,86% od średniej arytmetycznej cen złożonych ofert. W odpowiedzi na powyższe pismo Zamawiający podał, że w niniejszym postępowaniu „Zamawiający odstąpił od wezwania Wykonawców (składających oferty 2 i 3) od wezwania o udzielenie wyjaśnień dotyczących zaoferowanej ceny” argumentując to tym, że „cena Wykonawcy ELITELAS Sp. z o.o. Sp. k. z miejscowości Durdy (składającego ofertę nr 1) ewidentnie odbiega od cen pozostałych Wykonawców i tym samym sztucznie zawyża średnią arytmetyczną cen pozostałych ofert”. Zamawiający w podsumowaniu treści przesłanej odpowiedzi podał, że „Żadna z zaoferowanych przez Wykonawców cen w niniejszym postępowaniu nie budzi wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego”. Powyższe Odwołujący skwitował, cyt. że „Skoro Zamawiający nie badając ofert doszedł do takiego wniosku to musi być skorumpowany”. Nadto podał, że jego zdaniem oferta P.P.U. Hebex S.C. I. i A. N. jest ofertą z rażąco niską ceną uniemożliwiającą wykonanie przedmiotowego zamówienia. Przedstawiając argumentacje mająca uzasadnić prezentowane stanowisko, podał, że zgodnie z załącznikiem nr 4 do SIWZ „opis przedmiotu zamówienia” strona 27 przy kalkulacji cen należy uwzględnić: - Przycinkę koron drzew przy użyciu sprzętu specjalistycznego; - Transport oraz utylizację odpadów stałych powstałych podczas wykonywania prac zgodnie z obowiązującym stanem prawnym: - Uporządkowanie przejętego terenu z grubizny i gałęzi i naprawienie ewentualnych szkód powstałych podczas realizacji zadania. Przywrócenie terenu do stanu poprzedniego w terminie 3 dni, licząc od dnia, w którym rozpoczęto prace; - Zabezpieczenie przejezdności wraz z regulacją ruchu (Wykonawca opracuje na własny koszt tymczasową organizację ruchu drogowego na czas trwania robót, uzgodni ją i zatwierdzi z właściwymi organami); - Ewentualne wyłączenie, zabezpieczenie przed uszkodzeniami linii napowietrznych (w tym stosowne uzgodnienia). Wskazał, że tak postawione wiele wymagań generuje koszty. Ponadto odnosząc się do kosztów wykonania zamówienia wskazał na koszt wykonania cięć technicznych jednego drzewa w zależności od średnicy (pozycja 1 „fi 41 -60 cm” w kosztorysie ofertowym). Przedmiotowe wyliczenia zostały wykonane na podstawie Katalogu Nakładów Rzeczowych (skrót KNR 2-21) pod nazwą „Tereny zieleni”: Katalog KNR 2-21 - tab. 0104 poz. 06 drzewa o średnicy powyżej 41 cm: -stawka r-g od 01.01.2019 - 14,70 zł -norma czasowa - ogrodnicy grupa I i III Pilarze; 1,1661 x 14,70 = 17,15 zł Kierujący ruchem: 1,1661 x 14,70 = 17,15 zł Praca sprzętu: zapis w poz. 1 „przycinka koron drzew przy użyciu sprzętu specjalistycznego” (ponieważ na rynku istnieją rozbieżności w cenie 1 mtg pracy sprzętu zadzwoniliśmy do F.H.U. Media-Pamer T. P. i otrzymaliśmy odpowiedź, że przy wynajmie długoterminowym stosują stawkę 65 zł netto za 1 mtg. Ze względu na fakt, iż praca podnośnika będzie trwała tyle samo czasu co pilarzy przyjęto normę KNRu: 1,1661 X (65+23% VAT) = 93,23 zł W podpunkcie 2 w „opisie przedmiotu zamówienia” (załącznikiem nr 4 do SIW Z) jest mowa o tym, że przy kalkulacji cen należy uwzględnić „transport oraz utylizację odpadów stałych powstałych podczas wykonywania prac zgodnie z obowiązującym stanem prawnym”. Transport wg KNR 2-21 tab. 0102 poz. 04 wyliczony za pomocą tablicy opracowanej przez Ministerstwo Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z roku 1972 nazwanej „Wskaźnikiem Kosztów Inwestycyjnych - Elementy Terenów Zieleni” i tak tablica (kserokopia w załączeniu) w pozycji średnica do 45 cm (czyli powyżej 41 cm) w rubryce 4 - „gałęzie” widnieje zapis 1,06 m , a ze względu na to, że Ustawa o Ochronie Przyrody umożliwia jednorazowo tylko wykonanie cięć w ilości 30% korony to ilość odpadów jaka powstanie wynosi: - l,06m3 x 30% = 0,32 m3 odpadów - transport - załadunek: - załadunek: 1,2702 x 0,32 m3 x 14,70 = 5,98 zł - samochód ciężarowy (przyjęto 10 km):(0,294 + (0,017 x 18)) x 32 x (65+23%VAT) = 15,35 zł - utylizacja: 0,32 m3 x 130 zł/m3= 41,60 zł Razem koszt, tylko i wyłącznie koszt, wykonania pielęgnacji 1 szt. drzewa wynosi 190,46 zł. Porównując to z ceną zaoferowaną przez P.P.U. Hebex S.C. (89,00 zł) w przedziale średnic fi 41-60 cm różnica pomiędzy ceną ofertową a ceną wykonania liczona po cenach umiarkowanych na rynku wynosi: 101,46 zł, co przy ilości 500 sztuk drzew jakie Zamawiający zamierza zrealizować wynosi 50.730,00 zł. Odnosząc się do pozycji kosztorysu ofertowego wybranego wykonawcy stwierdził, że wskazana cena nie pokryje kosztów wykonania danych prac. Ponadto w uzasadnieniu zarzutu rażąco niskiej ceny – gdyż tylko taki zarzut został podniesiony, wskazał na okoliczność nieprawidłowości zobowiązania podmiotu trzeciego udostepniającego zasoby wybranemu wykonawcy. Podał, że we wszystkich pozycjach zobowiązania jest wymieniony podmiot F.H.U. Media-Pamer T. P., ul. Pawła 1, 41-709 Ruda Śląska, z którego wynika, iż w/w firma użycza podnośnika montażowego T-205 H25 m nr rej. SL 88964. Podał, że na stronie internetowej wynajmującego / udostępniającego zwyżki, czyli F.H.U. Media- Pamer T. P. jest zapis o wynajmie zwyżek bez operatora a dokument „Zobowiązanie innego podmiotu” z dnia 03.12.2018 r. nie zawiera żadnego zapisu na ten temat. Wskazał, że „Zobowiązanie innego podmiotu” w pozycji nazwa sprzętu (narzędzi/urządzenia) parametry - opis - widnieje następujący zapis: „Podnośnik montażowy T-205 H25 m nr rej. SL 88964”. Na stronie 5 w SIW Z w pozycji 3.13 podpunkt 3 Zamawiający określił parametry podnośnika koszowego jako „minimum 24 metry”. Natomiast na stronie internetowej udostepniającego zasób są dwa zdjęcia podnośnika o numerze rejestracyjnym SL 88964, czyli tego, który zostanie udostępniony / wynajęty oferentowi P.P.U. Hebex S.C. I. i A. N. w przedmiotowym postępowaniu. Na zdjęciu na ramieniu podnoszącym widnieje wyraźnie „22 m”. Na tej podstawie można jednoznacznie stwierdzić, że P.P.U. Hebex S.C. przedstawiła fałszywy dokument w celu osiągnięcia korzyści, co jest niewątpliwie karalne a zakres sprawdzenia i badania dokumentów złożonych do postępowania przetargowego ciąży na Zamawiającym. Dzięki przedmiotowemu przetargowi podnośnik nagle urósł o 3 metry. Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie wniósł o odrzucenie odwołania, a w przypadku braku stwierdzenia przestanek do jego odrzucenia, o oddalenie odwołania w całości, jako całkowicie bezzasadnego. Wskazał, że zdaniem Zamawiającego odwołanie podlega odrzuceniu, ponieważ zostało wniesione po upływie terminu określonego w ustawie, ewentualnie należy uznać, a takze dotyczy innych czynności niż określone w art. 180 ust. 2 ustawy. W tym zakresie podał, że w przypadku postępowań o wartości zamówienia poniżej tzw, kwoty unijnej, zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 2 ustawy, odwołanie wnosi się w terminie 5 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia - jeżeli zostały przesłane w sposób określony w art. 180 ust. 5 zdanie drugie. Wskazał, iż w dniu 10.12.2018 r. Odwołujący zwrócił się do Zamawiającego o przesłanie informacji – wyjaśnienia dotyczącej rażąco niskiej ceny - złożonej przez Wykonawcę Hebex s.c, I. i A. N. - wskazując jako podstawę prawną przepis art. 90 ust. 1a ustawy oraz wskazując, iż cena ofertowa firmy Hebex s.c. I. i A. N. jest niższa o 67,86% od średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert. Zamawiający w odpowiedzi przekazał Odwołującemu w dniu 11.12,2018 r. za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej informację, iż na podstawie art. 90 ust. 1a ustawy odstąpił od wezwania o udzielenie wyjaśnień dotyczących zaoferowanej ceny argumentując swoją decyzję, iż rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia. Zamawiający poinformował wówczas Odwołującego, iż żadna z zaoferowanych cen nie budzi wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego. Mając na uwadze powyższe, Zamawiający podnosił, iż informację o czynności (zaniechaniu dokonania czynności) stanowiącej podstawę do wniesienia odwołania Odwołujący otrzymał już w dniu 11.12.2018 r., a zatem odwołanie w tym zakresie należało wnieść najpóźniej w dniu 17.12.2018 r. (5 dzień upływa w dniu ustawowo uznanym za dzień wolny od pracy). Tymczasem Zamawiający otrzymał kopię odwołania w dniu 21.12.201 br., a zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Podkreślił jednak, że odwołanie zostało wniesione przed upływem 5 dni od dnia przekazania przez Zamawiającego zawiadomienia o wyniku postępowania (wyborze najkorzystniejszej oferty), jednak zdaniem Zamawiającego kwestionowana jest czynność (zaniechanie), o której Odwołujący wiedział wcześniej i mimo tej wiedzy nie skorzystał ze środków ochrony prawnej. Wskazał także na występująca drugą podstawę prawną do odrzucenia odwołania podając, że kolejną podstawą do odrzucenia odwołania, która znajduje zastosowanie w tym postepowaniu jest art. 189 ust. 2 pkt 6 ustawy - gdyż w postępowaniu o wartości zamówienia poniżej tzw. kwoty unijnej, odwołanie dotyczy innych czynności niż określone w art. 180 ust. 2 Pzp. Odwołujący według Zamawiającego utrzymuje, iż cena oferty złożonej przez Wykonawcę P.P.U. Hebex s.c, I. i A. N. jest ceną rażąco niską i zarzucił Zamawiającemu zaniechanie zbadania tej ceny, wskazując naruszenie art. 90 ust. 1a pkt 1 oraz art. 90 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 ustawy. Wprawdzie jeden z przepisów, które rzekomo miałby naruszyć Zamawiający odnosi się do odrzucenia oferty, to jednak zdaniem Zamawiającego istotą podnoszonych zarzutów i całego odwołania, jest zaniechanie wezwania Wykonawcy PPU Hebex s.c. do wyjaśnienia ceny, w oparciu o art. 90 ust. 1 i art. 90 ust. 1a ustawyPzp. Tym samym zwrócił uwagę na fakt, iż czynności te nie zostały objęte przedmiotem odwołania w postępowaniach o wartości poniżej tzw. kwoty unijnej co sprawia, iż wniesione odwołanie podlega odrzuceniu. Na wypadek nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie odwołania wniósł o jego oddalenie wskazując, że oferta złożona przez Wykonawcę P.P.U. Hebex s.c. I. i A. N. nie posiada w ogóle znamion ceny rażąco niskiej. Wskazał, że zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o znamionach wystąpienia ceny rażąco niskiej można mówić wyłącznie wówczas, gdy zaoferowana cena lub koszt lub ich istotne części składowe wydają się rażąco niskie i budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającego z odrębnych przepisów. Należy podkreślić, iż przepis ten nie uzależnia pojęcia ceny rażąco niskiej od różnicy procentowej ceny w stosunku do określonych wartości. Jedynymi zatem przestankami warunkującymi zwrócenie się o wyjaśnienia zaoferowanej ceny, jest przekonanie co do tego, że cena wydaje się rażąco niska i budzi wątpliwości zamawiającego. Od początku w niniejszej sprawie zaoferowana przez Wykonawcę P.P.U. Hebex s.c. I. i A. N. cena ofertowa i jej istotne części składowe nie wydają się Zamawiającemu rażąco niskie i nie budzi wątpliwości co do możliwości wykonania zamówienia zgodnie z jego wymaganiami oraz wymaganiami wynikającymi z odrębnych przepisów. Opierając się na opinii prawnej UZP podał, iż regulacja zawarta w przepisie art. 90 ust.1 Pzp stanowi generalną zasadę wskazującą na podstawę wystąpienia przez zamawiającego do konkretnego wykonawcy z żądaniem udzielenia wyjaśnień co do podejrzenia rażąco niskiej ceny lub kosztu. Przepis ten - w odróżnieniu od obowiązującej dotychczas regulacji (art. 90 ust. 1 w brzmieniu nadanym nowelizacją ustawy Pzp z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustawa o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1232) - nie określa sztywnych, matematycznych reguł, kształtujących podstawę do wystąpienia z takim żądaniem do wykonawcy przez zamawiającego. W świetle powyższego zatem zamawiający będzie miał obowiązek występowania do wykonawcy z żądaniem złożenia wyjaśnień w sprawie podejrzenia rażąco niskiej ceny lub kosztu w sytuacji gdy zostanie stwierdzona rozbieżność pomiędzy ceną ofertową (kosztem) w ofercie wykonawcy a wyceną przedmiotu zamówienia dokonywaną przez zamawiającego z należytą starannością w konkretnych warunkach gospodarczych i konkretnych okolicznościach sprawy. Wspomniane powyżej okoliczności sprawy wydają się szczególnie istotne w niniejszym sporze. Otóż przedmiotowe postępowanie jest powtórzeniem uprzednio unieważnionej części postępowania o identycznym przedmiocie zamówienia. Zamawiający wszczął w dniu 09.10.2018r. postępowanie pn. „Przycinka drzew na terenie Miasta Ruda Śląska" - nr ogłoszenia: 633085-N-2018 z dnia 09.10.2018r. oznaczenie postępowania: AP.271.102.2018. Wskazane postępowanie zostało podzielone na 3 części, z czego Zamawiający udzielił zamówienia na dwie z nich - a jedną część unieważnił na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 - złożono wówczas jedną ofertę (ofertę złożył Odwołujący). Na sfinansowanie każdej z części zamówienia Zamawiający zamierzał wówczas przeznaczyć kwotę 202 841,33 zł. Wartość ofert z najniższymi cenami w poszczególnych częściach zamówienia kształtowała się następująco: - część 1: 245 594,20 zł część 2: 291 200,00 zł część 3: 245 680,00 zł Zamawiający zwrócił się wówczas do wszystkich trzech wykonawców (w tym do Odwołującego) oferujących te ceny, o wyjaśnienie zaoferowanej ceny. Wezwanie to poprzez analogię do badania ceny rażąco niskiej można nazwać mianem „wezwania o wyjaśnienia ceny rażąco wysokiej". Złożone wyjaśnienia miały pomóc Zamawiającemu w podjęciu decyzji czy podjąć próbę zwiększenia środków finansowych na realizację zamówienia, czy też unieważnić postępowanie w poszczególnych częściach. W odpowiedźi wszyscy wykonawcy przedstawili stosowne wyjaśnienia. Odwołujący przedstawił wówczas kalkulację, z której wynikało iż łączna kwota tylko wynagrodzenia pracowników oddelegowanych do realizacji zadania wyniesie w ciągu dwóch lat 268 500 zł. Kwota ta, obejmująca tylko koszty utrzymania pracowników - jest znacznie wyższa od ceny ofertowej Odwołującego w przedmiotowym postępowaniu na identyczny zakres zamówienia. W odpowiedzi na wyjaśnienia Wykonawcy Zamawiający unieważnił przedmiotową część postępowania i jednocześnie dokonał wyboru najkorzystniejszych ofert w pozostałych częściach uznając, że zaoferowane ceny mimo, że -przekraczają kwoty, które Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, to jednak są cenami adekwatnymi do sytuacji rynkowej i nie są zawyżone. Podał, że po unieważnieniu jednej z części zamówienia w poprzednim ww. postępowaniu Zamawiający niezwłocznie przystąpił do ogłoszenia kolejnego postępowania w tym zakresie. Postępowanie to stanowi przedmiot obecnego odwołania. Mając na uwadze bieżącą sytuację gospodarczą i aktualne ceny rynkowe usług stanowiących przedmiot zamówienia, Zamawiający zaktualizował wartość zamówienia i zwiększył kwotę na realizację powtórzonego (czyli bieżącego) zamówienia do wartości 245 637,10 zł. (kwota ta jest także wartością szacunkową niniejszego zamówienia powiększoną o wartość brutto). Wskazał, że w postępowaniu złożono trzy oferty przy czym cena trzeciej była rażąco wysoka i tym samym nie mogła wpływać na średnia cen pozostałych ofert. Średnia arytmetyczna cen złożonych ofert wynosi 752 883,33 zł. Od samego początku, czyli od otwarcia ofert, dwie najniższe ceny zaoferowane przez dwóch różnych wykonawców nie wydawały się Zamawiającemu rażąco niskie i nie budziły jego wątpliwości, co do możliwości wykonania zamówienia zgodnie z jego wymaganiami oraz z wymaganiami wynikającymi z określonych przepisów. Nie ulega wątpliwości wg. Zamawiającego, iż ceny ofertowe ofert nr 2 i nr 3 są zbliżone do wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o wartość należnego podatku od towarów i usług. Nie ulega wątpliwości także, iż ceny ofertowe ofert nr 2 i nr 3 znacznie odbiegają od średniej arytmetycznej cen złożonych ofert. Wreszcie nie ulega wątpliwości fakt, iż cena ofertowa oferty nr 1 znacznie odbiega od wszystkich wymienionych tutaj kwot, w tym wartości zamówienia oszacowanej przez Zamawiającego. Już na pierwszy rzut oka (bez konieczności dokonywania dodatkowych analiz) da się zauważyć, iż kwota ta jest mocno zawyżona. Stanowi to przesłankę do uznania, iż rozbieżność zaoferowanych cen wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia. Także we wcześniej organizowanym postępowaniu (AP.271.102.2018 - wspomnianym wyżej) - zakres zamówienia rozstrzygniętych części 1 i 3 byt tożsamy z zakresem unieważnionej części 2 a zaproponowane ceny ofertowe przez Wykonawców za wyjątkiem jednej oferty opiewały na kwoty mniejsze niż 300 000 zł (średnia arytmetyczna wszystkich złożonych ofert na wszystkie części/zadania to 285 518,55 zł). Odnosząc się do wyliczeń wskazanych przez Odwołującego w odwołaniu Zamawiający wskazuje, iż nie są one w żaden sposób miarodajne i nie mogą stanowić dowodu na to, iż zaoferowana przez Wykonawcę P.P.U. Hebex s.c, I. i A. N. cena jest ceną rażąco niską. Wynika to z tego, że żaden z przepisów prawa nie nakłada obowiązku stosowania Katalogów Nakładów Rzeczowych. Również Zamawiający w specyfikacji istotnych warunków zamówienia (SIW Z) dla przedmiotowego zamówienia nie wymagał, aby Wykonawcy dokonali kalkulacji ceny ofertowej w oparciu o wspomniane Katalogi, W związku z tym każdy Wykonawca zobowiązany był do ustalenia ceny ofertowej na podstawie własnych kalkulacji. Zarzut Odwołującego dotyczący naruszenia art. 90 ust. 3 jest błędny, ponieważ przepis ten znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku wcześniejszego wezwania do złożenia wyjaśnień dotyczących zaoferowanej ceny, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca. Zarzut Odwołującego dotyczący naruszenia art. 90 ust. 4 - także nie jest właściwy, ponieważ przepis ten odnosi się do postępowań o wartości zamówienia o wartości równej lub wyższej od kwoty określonej w przepisach na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy - tymczasem wartość zamówienia przedmiotowego postępowania jest mniejsza od kwoty określonej w przepisach na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy. Wskazany przepis nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Jednocześnie zauważył, że pomimo niepodniesienia innego zarzutu poza brakiem wezwania przystępującego do złożenia wyjaśnień ceny ofertowej podał, że część uzasadnienia wniesionego odwołania odnosi się do wykazanego przez Wykonawcę P.P.U. Hebex s.c. I. i A. N. potencjału technicznego. Zamawiający oświadczył, że mając na uwadze należytą staranność oraz podstawowe zasady prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia, a w szczególności zasadę równego traktowania i uczciwej konkurencji, dokona unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty i powtórzy czynność badania oferty Przystępującego Wykonawcy pod kątem wykazania spełniania postawionych w SIW Z warunków udziału w postępowaniu. Na etapie rozprawy oświadczył, że takiej czynności Zamawiający już dokonał. Do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego przystąpił wykonawca I. i A. N. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą P.P.U. Hebex s.c. I. i A. N., ul. Wyzwolenia 111, 41-707 Ruda Śląska. Jednakże wykonawca ten nie ustosunkował się na piśmie do zarzutów odwołania, jak również jego pełnomocnik nie stawił się na posiedzeniu w KIO. Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając złożone odwołanie na rozprawie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska stron postępowania zaprezentowane na piśmie i do protokołu rozprawy, ustaliła i zważyła co następuje. Odwołanie podlega oddaleniu. Na wstępie ocenie Izby podlegały wnioski Zamawiającego o odrzucenie odwołania. Izba oddaliła oba wnioski uznając je za niezasadne. W zakresie wniosku o odrzucenie odwołania z powodu niezachowania terminu na jego wniesienie Izba stwierdza, że odwołanie wnosi się od dokonania czynności lub zaniechania jej dokonania przez Zamawiającego. W przedmiotowej sprawie sam fakt poinformowania wykonawcy o braku wystąpienia z wezwaniem do wykonawcy – Przystępującego o złożenie wyjaśnień w zakresie zaoferowanej ceny nie tworzy jednoznacznie sytuacji, iż Zamawiający w toku dalszych czynności badania i oceny ofert nie mógł takiej czynności podjąć. Niewątpliwym jest, że to dopiero wybór najkorzystniejszej oferty jednoznacznie wskazuje uczestnikom postępowania, że Zamawiający zakończył czynności badania i oceny ofert i tym samym data wybory najkorzystniejszej oferty jednoznacznie wskazuje jakie czynności Zamawiający podjął, a jakich zaniechał. Biorąc pod uwagę, okoliczności i powody- w tym postępowaniu, zaniechania przez Zamawiającego wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień w zakresie zaoferowanej ceny oferty, czy nie jest ceną rażąco niską Izba uznała, że termin na podnoszenie zarzutu w tym zakresie należy liczyć od poinformowania wykonawców o wyborze najkorzystniejszej oferty. Przy drugiej wskazywanej przez zamawiającego podstawie prawnej mającej stanowić podstawę odrzucenia odwołania stwierdzić należy, że Zamawiający wniesione odwołanie ocenia w sposób zawężający, mając na względzie tylko kwestie braku wystąpienia do Przystępującego o złożenie wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny oferty Przystępującego. Zdaniem Izby podniesiony zarzut w odwołaniu należy jednak oceniać przez pryzmat kwestionowania wyboru jako najkorzystniejszej oferty, oferty Przystępującego. Niewątpliwym jest, że w przypadku odrzucenia oferty Przystępującego to oferta Odwołującego byłaby oferta najkorzystniejszą w postępowaniu. Izba za Uchwałą Sądu Najwyższego z 17 listopada 2017 r., sygn. akt III CZP 58/17 wskazuje, żezakwestionowanie wyboru najkorzystniejszej oferty może nastąpić zarówno ze względu na to, że wybrana oferta w ogóle nie podlegała ocenie w świetle przesłanek określonych w art. 91 Pzp, jak i ze względu na to, że wybrana oferta została nieprawidłowo oceniona w świetle przesłanek określonych w art. 91 Pzp w zw. z przepisem art. 90 ust.1 Pzp. Przed merytorycznym odniesieniem się do zarzutu(ów) odwołania wskazać należy, że sposób sformułowania zarówno zarzutów odwołania, jak i całego odwołania może budzić – zarówno zdaniem Izby jak również Zamawiającego, uzasadnione wątpliwości. W szczególności występuje rozbieżność w samym formułowaniu zarzutów, ich wskazywaniu, a także w prezentowanym uzasadnieniu, gdzie występuje trudność w przypisaniu do jakiego zarzutu podana argumentacja znajduje odniesienie. Zdaniem Izby uszło uwadze piszącemu przedmiotowe odwołanie, iż jest ono pismem inicjującym postępowanie odwoławcze i jako takie winno spełniać wymagania ustawowe wskazane w art. 180 ust.3 Pzp. W szczególności w tym zakresie wskazać należy, że wskazane zarzuty składają się wyłącznie z podania podstawy prawnej, przy czym część z wskazanych przepisów nie ma związku z przedmiotowym postępowaniem (jak chociażby przepis art. 90 ust.3 i 4 Pzp). Wskazać należy za wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt XXIII Ga 416/11 z 15 lipca 2011 roku, iż granice rozpoznania sprawy przez KIO są ściśle określone przez zarzuty odwołania odnoszące się do konkretnej czynności Zamawiającego opartej na konkretnej i precyzyjnej podstawie faktycznej. Zważyć należy, że samo powołanie przepisu ustawy Prawo zamówień publicznych, który miałby naruszyć zamawiający nie tworzy zarzutu. Zarzut stanowi bowiem wskazanie czynności bądź zaniechania przez Zamawiającego czynności, do których jest zobowiązany na podstawie ustawy (art. 180 ust. 1 Pzp) oraz okoliczności faktyczne wskazujące na naruszenie przepisów prawa. O treści zarzutu decyduje przytoczona podstawa faktyczna, wskazane przez danego odwołującego okoliczności faktyczne, wskazywane uzasadnienie, jak i przypisana im kwalifikacja prawna, szczególnie, że ta kwalifikacja prawna decyduje o uwzględnieniu żądania odwołania. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 29 czerwca 2009 r. w spr. X Ga 110/09, „O tym jakie twierdzenia lub zarzuty podnosi strona w postępowaniu nie przesądza bowiem proponowana przez nią kwalifikacja prawna ale okoliczności faktyczne wskazane przez tę stronę. Jeśli więc strona nie odwołuje się do konkretnych okoliczności faktycznych to skład orzekający nie może samodzielnie ich wprowadzić do postępowania tylko dlatego, że można je przyporządkować określonej, wskazanej w odwołaniu kwalifikacji prawnej.” Podkreślenia przy tym wymaga, że postępowanie odwoławcze służy do zbadania poprawności czynności i zaniechań Zamawiającego w zakresie wyznaczonym podniesionymi zarzutami, ocenianymi przez pryzmat wymagań stawianych w postępowaniu o zamówienie publiczne i z uwzględnieniem instrumentów, jakie zamawiający przewidział w nim dla zbadania ofert. Wskazać należy, że Izba nie może wywodzić z treści odwołania jakie zarzuty postawił odwołujący, zarzut powinien być sformułowany w sposób jednoznaczny tak, aby Izba i inni uczestnicy postępowania mogli w sposób jednoznaczny stwierdzić co jest przedmiotem zaskarżenia odwołującego. Podkreślić należy, że o ile dowody na mocy art. 190 ust. 1 ustawy Pzp odwołujący może przedstawiać, aż do zamknięcia rozprawy to o tyle okoliczności z których chce wywodzić skutki prawne muszą być zawarte w odwołaniu pod rygorem ich nieuwzględnienia z uwagi na brzmienie przepisu art. 192 ust.2 Pzp Izba bada odwołanie wyłącznie w granicach zarzutów w nim podniesionych (art. 192 ust. 7 Pzp). Za wyrokiem KIO sygn. KIO 1102/17 z dnia z dnia 12 czerwca 2017 r. stwierdzić należy, że braki w uzasadnieniu faktycznym są nienaprawialne – uzasadnienie faktyczne zakreśla granice rozpoznania zarzutów odwołania. Wskazać należy, że oceniając wskazane w odwołaniu naruszenia niewątpliwie możliwe jest wywiedzenie, iż Odwołujący kwestionuje wskazaną w ofercie Przystępującego cenę za wykonanie zamówienia wskazując, że jest ona rażąco niska. Natomiast w zakresie wzmiankowanej tylko i wyłącznie w uzasadnieniu odwołania kwestii dotyczącej udostępnionych zasobów brak jest możliwości ustalenia jaką czynność Zamawiającego Odwołujący kwestionuje i jaki ewentualnie zarzut w tym zakresie zamierzał postawić. Wskazać należy, że Odwołujący konkludując argumentacje w tej kwestii podał, że ” P.P.U. Hebex S.C. przedstawiła fałszywy dokument w celu osiągnięcia korzyści, co jest niewątpliwie karalne a zakres sprawdzenia i badania dokumentów złożonych do postępowania przetargowego ciąży na Zamawiającym”. Z powyższego zdaniem Izby możliwe jest wywiedzenie zarzutu niespełniania warunków udziału w postępowaniu ( art. 24 ust. 1 pkt 12 Pzp), składania nieprawdziwych informacji (art. 24 ust.1 pkt 16 lub 17 Pzp), czy też niezgodności treści oferty z SIWZ (art. 89 ust.1 pkt 2 Pzp). Powyższe wątpliwości są tym bardziej uzasadnione, że pełnomocnik Odwołującego na rozprawie z opisu udostępnienia podnośnika podanego w uzasadnieniu wywodził, że Przystępujący korzystając w tym zakresie z zasobu podmiotu trzeciego (w odróżnieniu od Odwołującego który ma własne podnośniki) ponosi dodatkowe koszty wykonywania zamówienia, a tym samym oferta Przystępującego winna być z wyższą ceną niż oferta Odwołującego. Jednakże biorąc pod uwagę stanowisko Zamawiającego, iż w zakresie spełniania wymagań SIW Z przez wskazany podnośnik, będzie ponownie badał tą kwestię i w związku z tym unieważnił wybór najkorzystniejszej oferty, Izba uznała, że na tym etapie postępowania odwoławczego brak jest substratu zaskarżenia w postaci czynności wyboru najkorzystniejszej oferty. Tym samym ocena zasadności tej kwestii (brak postawionego zarzutu) nie może mieć wpływu na wynik postępowania (art. 192 ust.2 Pzp). Odnosząc się do zarzutów wynikających że wskazanego art. 90 ust. 1-4 Pzp zdaniem Izby wywieść należy, że Odwołujący pomimo wskazania ww. podstaw kwestionuje tylko dwie czynności Zamawiającego, tj czynność zaniechania wezwania wykonawcy wybranego do złożenia wyjaśnień, a nadto uznania, że cena oferty wybranej była rażąco niska i tym samym oferta ta winna polegać odrzuceniu. Odnosząc się do braku wezwania wykonawcy – Przystępującego w trybie art. 90 ust. 1a pkt 1 Pzp wskazać należy, że niewątpliwym jest, że cena dwóch ofert – Przystępującego i Odwołującego jest niższa o ponad 30 % od średniej arytmetycznej cen wszystkich ofert. Niewątpliwym jest, zdaniem Izby, że wpływ na takie ustalenie miała oferta złożona przez Wykonawcę Usługi Leśne i Ogrodnicze ELITELAS Sp. z o.o. Sp. k, która wynosiła 1 774 000 zł, a więc była ponad siedmiokrotnie wyższa od ceny ofert Przystępującego i Odwołującego. W tej sytuacji Zamawiający dysponując wiedzą, co do cen ofert zaoferowanych na inne praktycznie tego samego rodzaju usługi (zamówienie było podzielone na trzy części i miało za przedmiot bardzo podobny zakres i rodzaj usługi) miał podstawy do przyjęcia, iż ceny oferty nr 2 i 3 nie zawierają rażąco niskiej ceny. Nadto zaoferowane ceny były zbieżne kwotą oszacowania wartości zamówienia. Dlatego też Izba uznała, że Zamawiający miał pełną podstawę do przyjęcia, że różnica w wartości szacunkowej oferty Przystępującego do średniej arytmetycznej cen ofert wynikała z wygórowanej ceny oferty wykonawcy Usługi Leśne i Ogrodnicze ELITELAS Sp. z o.o. Sp. k. Na marginesie powyższej kwestii zauważyć należy, że Odwołujący nie zauważa, że w przedmiotowym stanie faktycznym także cena jego oferty winna podlegać wyjaśnieniu i brak wezwania do wyjaśnień w tym zakresie Odwołującego jednoznacznie wskazywał na brak takiej czynności Zamawiającego wobec oferty Przystępującego. Odnosząc się do zarzutu rażąco niskiej ceny oferty Przystępującego Izba uznaje powyższy zarzut za niezasadny, a ustalenia Zamawiającego w tym zakresie za prawidłowe, które Izba przyjmuje w znacznym zakresie jako własne. Podnieść należy co w sposób niesporny ustalono w trakcie rozprawy, że cena za wykonanie przedmiotowego zamówienia została ustalona w sposób ryczałtowy, mimo tego, że wykonawcy wskazywali ceny jednostkowe za wykonanie określonych w formularzu prac przy drzewach i krzewostanie. Podkreślić należy, że wynagrodzenie ryczałtowe jest określane z góry i nie ulega zmianie. Sąd Najwyższy wielokrotnie w swoich orzeczeniach podkreślał, że przyjmujący zamówienie nie może żądać podwyższenia wynagrodzenia ryczałtowego. Ryczałt polega na umówieniu z góry wysokości wynagrodzenia w kwocie absolutnej, przy wyraźnej lub dorozumianej zgodzie stron na to, że wykonawca nie będzie się domagać zapłaty wynagrodzenia wyższego (por. wyrok SN z 1998-11-20, sygn. I CKN 913/97 LEX nr 138655).Ponadto za wyrokiem SA w Poznaniu z dnia 6 marca 2001 r., I ACa 1147/00, wskazać należy, że „Jeżeli za wykonane dzieło strony ustaliły wynagrodzenie ryczałtowe, dołączenie przez wykonawcę do umowy kosztorysu nie ma znaczenia, a dokument ów uznać należy jedynie za uzasadniający merytorycznie oferowaną przez przyjmującego zamówienie (wykonawcę) kwotę wynagrodzenia ryczałtowego". Tym samym wskazywanie przez Odwołującego na niewłaściwe – jego zdaniem skalkulowanie kosztów wykonania niektórych robót nie ma znaczenia, dla uznania ceny ofertowej Przystępującego za rażąco niską. Odwołujący w odwołaniu nie wskazał (nie podniósł zarzutu), iż cena oferty Przystępującego jako całość jest rażąco niska, ale wskazał na wycenę niektórych składników jednostkowych podając iż zawierają niska cenę. Tym samym przy wynagrodzeniu ryczałtowym nawet wykazanie zbyt niskiej ceny za wykonanie jakiegoś elementu przedmiotu zamówienia nie może skutkować co do zasady uznaniem całej ceny za rażąco niska i w konsekwencji powodować odrzucenie takiej oferty w oparciu o przepis art. 90 ust.3 Pzp. Stwierdzić należy, że Odwołujący nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu, który potwierdzałby rażąco niska cenę oferty Przystępującego i obalał stanowisko Zamawiającego w tym zakresie. Na pewno powoływanie się na rzekoma rozmowę z podmiotem wynajmującym podnośniki nie może uzasadniać twierdzenia ceny rażąco niskiej oferty Przystępującego. Odwołujący w tym zakresie podał, że – „ponieważ na rynku istnieją rozbieżności w cenie 1 mtg pracy sprzętu zadzwoniliśmy do F.H.U. Media-Pamer T. P. i otrzymaliśmy odpowiedź, że przy wynajmie długoterminowym stosują stawkę 65 zł netto za 1 mtg”. O tak ustalona stawkę Odwołujący miedzy innymi dokonywał kwestionowania ceny oferty Przystępującego. Takie ustalenia telefoniczne nie mogą stanowić dowodu w sprawie na podstawie których Izba mogłaby oprzeć swoje orzeczenie. Aby Izba mogła oprzeć orzeczenie na złożonych dowodach to dowody te muszą być pewne i kategoryczne - wyrok SO w Wrocławiu z 6 lutego 2018 roku Sygn. akt XI Ga 692/17. O cenie rażąco niskiej można mówić, gdy jest oczywiste, że przy zachowaniu reguł rynkowych wykonanie umowy przez wykonawcę za podaną cenę byłoby nieopłacalne, albo gdy cena w stosunku do przedmiotu zamówienia będzie ceną odbiegającą od jego wartości, w szczególności gdy różnica ta nie będzie możliwa do uzasadnienia obiektywnymi względami pozwalającymi wykonawcy zrealizować to zamówienie bez strat i dodatkowego finansowania wykonania zamówienia z innych źródeł niż wynagrodzenie umowne. W przedmiotowej sytuacji Izba za prawidłowe uznała poczynione przez Zamawiającego ustalenia, który wskazał, że zaoferowana przez Wykonawcę P.P.U. Hebex s.c. I. i A. N. cena ofertowa jest ceną realną, rynkową i nie jest to cena o znamionach ceny rażąco niskiej. Świadczyć o tym miało także to, iż Wykonawca ten od wielu lat wykonuje u Zamawiającego dokładnie takie same usługi. Ceny uprzednio wykonywanych usług były na zbliżonym poziomie, jak te zaoferowane w przedmiotowym postępowaniu i nie było żadnych problemów z realizacją tego rodzaju zamówień. Także obecnie Wykonawca ten zawarł umowę i jest w trakcie realizacji bliźniaczego zamówienia, a cena za te usługi wynosi 245 680 zł (umowa z dnia 22.11.2018 r. zawarta w wyniku przeprowadzenia postępowania wspomnianego wyżej na Przycinkę drzew na terenie miasta Ruda Śląska, zadanie/część nr 3, o numerze sprawy AP,271.102.2018). Powyższe stanowi dodatkowy argument na to, iż zaoferowana cena nie wydaje się rażąco niska i nie budzi żadnych wątpliwości Zamawiającego co do możliwości wykonania zamówienia zgodnie z jego wymaganiami oraz z wymaganiami wynikającymi z określonych przepisów. Podał, że Odwołujący w treści odwołania kwestionuje cenę swojego konkurenta (Przystępującego), a ta jest niższa zaledwie o 750 zł od ceny ofertowej Odwołującego (różnica ta stanowi ok. 0,3% ceny ofertowej Odwołującego). Odwołujący także w treści odwołania przyjął - w oparciu o Katalog Nakładów Rzeczowych - iż koszt wykonania pielęgnacji 1 szt. drzewa wynosi 190,46 zł, wskazując jednocześnie, iż w przypadku Wybranej do realizacji oferty (firmy Hebex s.c.) kwota ta wyniesie 89,00 zł. Tymczasem pomimo oszacowania tej usługi na 190,46 zł - Odwołujący także zaproponował znacznie niższą cenę jednostkową: 135 zl – pozostając tym samym w sprzeczności do własnych wyliczeń. Odnosząc się do kwestii zbyt niskiej wyceny kosztów utylizacji uzyskanych w wyniku prac elementów drzewostanu wskazać należy, że wyliczenia Odwołującego w tym zakresie są nieprawidłowe, gdyż nie obejmują obowiązków wykonawcy wynikających z § 5 ust.3.2i 3.4 wzoru umowy, które nakładają na wykonawców dostarczanie pozyskanego drewna o grubości pnia min 10 cm do rodzin wskazanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, a nie przekazanie ich w całości do utylizacji. Zamawiający na rozprawie podał, że przekazywana wielkość ww. drewna przy wykonywaniu tego rodzaju usług przekracza zwykle 50% całości pozyskanego drewna. Powyższe zdaniem Izby jednoznacznie wskazują na niezasadność podniesionego zarzutu rażąco niskiej ceny oferty Przystępującego i tym samym wniesione odwołanie podlegało oddaleniu. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i ustalenia, Izba postanowiła jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie przepisów art. 190 ust.7, 191 ust.2 i 192 ust. 2 ustawy Pzp Zgodnie z treścią art. 192 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, co – ze wskazanych wyżej względów nie miało miejsca w przedmiotowym postępowaniu. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt.1a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 roku w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238). Przewodniczący: ……………………. …- Zamawiający: Skarb Państwa - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, prowadzący postępowanie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Rzeszowie, uczestnicy postępowania po stronie Zamawiającego: 1.Eurovia Polska spółka akcyjna…Sygn. akt:KIO 1547/25 KIO 1562/25 KIO 1568/25 KIO 1572/25 WYROK Warszawa, dnia 13 czerwca 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Beata Konik Protokolant: Piotr Cegłowski po rozpoznaniu na rozprawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 22 kwietnia 2025 r. przez wykonawcę: 1.L.K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą L.K. Firma Usługowo Handlowo Produkcyjna z siedzibą w Rażnowie, sygn. akt KIO 1547/25, 2.Eurovia Polska spółkę akcyjną z siedzibą w Kobierzycach, sygn. akt KIO 1562/25, 3.ZABERD spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu, sygn. akt KIO 1568/25 i sygn. akt KIO 1572/25, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego – Skarb Państwa - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, prowadzący postępowanie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Rzeszowie, uczestnicy postępowania po stronie Zamawiającego: 1.Eurovia Polska spółka akcyjna z siedzibą w Kobierzycach, sygn. akt KIO 1547/25, 2.ZABERD spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu, sygn. akt KIO 1547/25, 3.Leszek K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą L.K. Firma Usługowo Handlowo Produkcyjna z siedzibą w Rażnowie, sygn. akt KIO 1562/25, 1568/25, 1572/25, uczestnicy postępowania po stronie Odwołującego: 1.ZABERD spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu, sygn. akt KIO 1562/25, orzeka: sygn. akt KIO 1547/25 1.Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie w jakim zarzuty dotyczą oferty wykonawcy Przedsiębiorstwo Budowlano- Drogowe FACHMAN T.Z., wobec ich wycofania. 2.Oddala odwołanie. 3.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i: 3.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę po 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Odwołującego, uczestników postępowania po stronie Zamawiającego, tj. Eurovia Polska spółkę akcyjną z siedzibą w Kobierzycach oraz ZABERD spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. 3.2.Zasądza od Odwołującego na rzecz przystępującego Eurovia Polska spółki akcyjnej z siedzibą w Kobierzycach oraz przystępującego ZABERD spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu tytułem wynagrodzenia pełnomocnika kwotę po 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez: uczestników postępowania po stronie Zamawiającego tj. Eurovia Polska spółkę akcyjną z siedzibą w Kobierzycach oraz ZABERD spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu, tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. sygn. akt KIO 1562/25 1.Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp (zarzut nr 2.1.1. petitum odwołania), wobec jego wycofania. 2.Oddala odwołanie. 3.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i: 3.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę po 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Odwołującego i Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. 3.2.Zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez: Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. 3.3.Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) z tytułu zwrotu kwoty nadpłaconej ponad należny wpis od odwołania. Sygn. akt KIO 1568/25 i 1572/25 1.Umarza postępowanie odwoławcze w zarzutów odnoszących się do podstawy faktycznej odrzucenia oferty Odwołującego dotyczącej kosztów osobowych zabezpieczenia (vide pkt C) ppkt 4 uzasadnienia odwołań) oraz kosztów osobowych zabezpieczenia prac (vide pkt B) ppkt 8 uzasadnienia obu odwołań), wobec ich uwzględnienia przez Zamawiającego i braku zgłoszenia sprzeciwu. 2.Oddala odwołania. 3.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i: 3.1.Zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 30 000 zł 00 gr (słownie: trzydzieści tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołań oraz kwotę po 7 200 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy dwieście złotych zero groszy) poniesioną przez Odwołującego i Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. 3.2.Zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 7 200 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy dwieście złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez: Zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca:……………………. Sygn. akt:KIO 1547/25 KIO 1562/25 KIO 1568/25 KIO 1572/25 Uzasadnienie Skarb Państwa - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, prowadzący postępowanie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Rzeszowie, (dalej:„Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na usługi pn. „Całoroczne (bieżące i zimowe) utrzymanie dróg krajowych będących w administracji GDDKiA Oddział w Rzeszowie, w podziale na części: Część 1- utrzymanie dróg krajowych Rejonu w Rzeszowie OUA Rzeszów. Część 2 - utrzymanie dróg krajowych Rejonu w Przemyślu OUA Przemyśl, nr postępowania O/RZ.D-3.2421.8.2024 Przedmiotowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.). Szacunkowa wartość zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z 26 marca 2024 r., nr 180930-2024. sygn. akt KIO 1547/25 W postępowaniu tym wykonawca Leszek K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą L.K. Firma Usługowo Handlowo Produkcyjna z siedzibą w Rażnowie (dalej:„O.K.”) 22 kwietnia 2025 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec zaniechaniu odrzucenia odpowiednio w części 1 i 2 ofert wykonawców: ZABERD Sp. z o.o., Przedsiębiorstwo Budowlano- Drogowe FACHMAN T.Z. i Eurovia Polska S.A., także z innych przyczyn niż wskazane w pismach z dnia 11 kwietnia 2025r. – Informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej, tj. z uwagi na okoliczność, że złożenie przez nich ofert miało miejsce w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co dodatkowo podważa wiarygodność wyjaśnień złożonych przez nich w trybie art. 224 ust. 1 Pzp. O.K. zarzucił Zamawiającemu naruszenie: 1)art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2022 r. poz. 1233; dalej: „Uznk”) w zw. z art. 16 Pzp, przez zaniechanie odrzucenia ofert wykonawców ZABERD Sp. z o.o., Przedsiębiorstwo Budowlano- Drogowe FACHMAN T.Z. i Eurovia Polska S.A., którzy złożyli swoje oferty w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, powielając indywidualne założenia do kalkulacji stosowane przez Odwołującego oraz – po części – również zewnętrzną postać wyjaśnień ceny Odwołującego; 2)art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp w zw. z art. 224 ust. 6 i 5 ustawy Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez zaniechanie odrzucenia ofert wykonawców ZABERD Sp. z o.o., Przedsiębiorstwo Budowlano- Drogowe FACHMAN T.Z. i Eurovia Polska S.A. z uwagi na nie wykazanie przez nich, że ich oferty nie zawierają rażąco niskiej ceny z uwagi na okoliczność, iż przedstawione przez nich wyjaśnienia z art. 224 ust. 1 Pzp powielają – w istotnym zakresie wyjaśnienia i założenia do kalkulacji stosowane przez Odwołującego, a więc nie są indywidualną kalkulacją danego wykonawcy i nie mogą uzasadniać przyjętej przez niego ceny z uwagi na różnice, jakie występują pomiędzy przedsiębiorstwem Odwołującego a tych wykonawców. W związku z powyższym, O.K. wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemuodrzucenia ofert wykonawców ZABERD Sp. z o.o., Przedsiębiorstwo Budowlano- Drogowe FACHMAN T.Z. i Eurovia Polska S.A. odpowiednio w części 1 i 2 zamówienia także z uwagi na dodatkowe, szczegółowe opisane w niniejszym odwołaniu naruszenia przepisów ustawy Pzp. W uzasadnieniu odwołania O.K. wskazał, co następuje. W pierwszej kolejności O.K. wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania i może ponieść szkodę. Następnie O.K. przedstawił uzasadnienie zarzutów odwołania. Do postępowania odwoławczego przystąpienie pod stronie Zamawiającego skutecznie zgłosili wykonawcy Eurovia Polska spółka akcyjna z siedzibą w Kobierzycach (dalej: „Przystępujący Eurovia”) oraz ZABERD spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu (dalej: „Przystępujący Zaberd”). W złożonej pismem z 20 maja 2025 r. odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający oświadczył, że uwzględnia odwołanie w części, tj. w zakresie w jakim jego zarzuty odnoszą się do ofert złożonych przez uczestników postępowania po stronie Zamawiającego tj. Eurovia Polska spółka akcyjna z siedzibą w Kobierzycach oraz ZABERD spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu. W pozostałym zakresie Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania. Przystępujący Eurovia oraz Przystępujący Zaberd w związku z uwzględnieniem odwołania oświadczyli, że wnoszą sprzeciw. O.K. wycofał odwołanie w zakresie odnoszącym się do oferty wykonawcy Przedsiębiorstwo BudowlanoDrogowe FACHMAN T.Z.. sygn. akt KIO 1562/25 W postępowaniu tym wykonawca Eurovia Polska spółka akcyjna z siedzibą w Kobierzycach (dalej:„Odwołujący Eurovia”) 22 kwietnia 2025 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec wyboru jako najkorzystniejszej w postępowaniu oferty złożonej przez L.K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Leszek K. Firma – Usługowo Handlowo – Produkcyjna w zakresie części 1 i 2 postępowania oraz wobec niezgodnej z przepisami ustawy Pzp czynności polegającej na odrzuceniu oferty złożonej przez Odwołującego Eurovia w zakresie części 1 oraz części 2 Postępowania. Odwołujący Eurovia zarzucił Zamawiającemu naruszenie: I.w zakresie wyboru oferty najkorzystniejszej: 1)art. 226 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp przez zaniechanie odrzucenia ofert L.K. złożonych w zakresie części 1 oraz części 2, pomimo że wykonawca ten przyjął dla części 1 (Grupa Prac 4, poz. 2.3 TER) oraz dla części 2 (Grupa Prac 4, poz. 2.3 TER) stawkę roboczogodziny do wyceny niższą niż ta wynikająca z minimalnego wynagrodzenia za pracę, co oznacza, że złożone przez tego wykonawcę oferty pozostają nieważne na podstawie odrębnych przepisów; 2)art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez zaniechanie odrzucenia ofert L.K. złożonych w części 1 oraz części 2, pomimo że ich treść w zakresie następujących pozycji: ·Grupa Prac 1 – Nawierzchnia, poz. 1.1 TER Remont cząstkowy nawierzchni z betonu asfaltowego poprzez frezowanie istniejącej nawierzchni do 4 cm i ułożenie warstwy betonu asfaltowego o grubości 4 cm - łaty do 5 m2 – ze względu na brak uwzględnienia w kosztach sprzętu wymaganych treścią znajdującej zastosowanie specyfikacji technicznej małych frezarek mechanicznych; ·Grupa Prac 1 – Nawierzchnia, poz. 29.1 Remont nawierzchni (dróg serwisowych) z mieszanki niezwiązanej - ze względu na niezgodny ze znajdującą zastosowanie specyfikacją techniczną metodę wykonania prac objętych wskazaną pozycją TER, co skutkuje jednocześnie wprowadzeniem przez wykonawcę nieprawidłowego sposobu rozliczenia wykonanych prac; wskazuje, że wykonawca ten przewidział realizację przedmiotu zamówienia, dla którego prowadzone jest Postępowanie, w sposób niezgodny z warunkami zamówienia w rozumieniu art. 7 pkt 29 ustawy Pzp; 3)art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. a) ustawy Pzp w zw. z art. 116 ust. 2 ustawy Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia L.K. z Postępowania w zakresie części 1 i odrzucenia na tej podstawie złożonej przez niego oferty, pomimo że wykonawca ten zataił przed Zamawiającym informację o zaangażowaniu osoby wskazanej przez niego na stanowisko Kierownika ds. Utrzymania Dróg w inne aktywne umowy, co uniemożliwia zaangażowanie tej osoby do realizacji umowy dla Zamawiającego a kwestia dostępności tej osoby miała istotne znaczenie dla Zamawiającego skoro nawet wezwał L.K. do wyjaśnień w powyższym zakresie; II.w zakresie czynności odrzucenia oferty Odwołującego Eurovia: 1)art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez odrzucenie oferty Odwołującego w obu częściach Postępowania ze względu na to, że jej treść jest rzekomo niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie następujących pozycji: ·Grupa Prac 11 – Zarządzanie kontraktem, poz. 10.10.01z TER Zarządzanie kontraktem wraz z patrolowaniem dróg i podejmowaniem działań interwencyjnych – ze względu na rzekomy brak uwzględnienia w tej pozycji stałej ochrony fizycznej Obwodu Utrzymania Autostrady Przemyśl/Rzeszów; ·Grupa Prac 1 – Nawierzchnia, poz. 12.1 TER Lokalne nakładki z masy bitumicznej warstwy ścieralnej SMA11 o grubości 4 cm – ze względu na rzekomy brak uwzględnienia podajnika do mieszanek bitumicznych; ·Grupa Prac 8 – Estetyka, poz. 3.3 TER Zbieranie zanieczyszczeń z pasa drogowego – ze względu na rzekomo niezgodny z przepisami powszechnie obowiązującego prawa sposób organizacji zbiórki odpadów z pasa drogi; ·Grupa Prac 10 - Zimowe Utrzymania Dróg - ze względu na rzekome nieuwzględnienie w ramach tej grupy prac wymaganych kosztów pracy; ·Grupa Prac 1 – Nawierzchnia, poz. 29.1 TER Remont nawierzchni (dróg serwisowych) z mieszanki niezwiązanej - ze względu na rzekome nieuwzględnienie w ramach tej grupy prac wymaganych kosztów materiałów; podczas gdy wyjaśnienia przedłożone przez Odwołującego Eurovia w toku Postępowania (szczegółowo omówione w ramach uzasadnienia treści niniejszego odwołania) nie pozostawiają wątpliwości, że oferta Odwołującego zarówno w części 1 jak i w części 2 pozostawała w pełni zgodna z warunkami zamówienia. 2)art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez odrzucenie oferty Odwołującego Eurovia w obu częściach Postępowania ze względu na to, że rzekomo zawiera ona rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia w odniesieniu do: ·kosztów pracy, co dotyczy w szczególności prac realizowanych w ramach Grupy Prac 10 - Zimowe Utrzymania Dróg oraz kosztów z Grupy Prac 11 – Zarządzanie kontraktem, poz. 10.10.01z TER Zarządzanie kontraktem wraz z patrolowaniem dróg i podejmowaniem działań interwencyjnych – ze względu na rzekomy brak uwzględnienia w tej pozycji stałej ochrony fizycznej Obwodu Utrzymania Autostrady Przemyśl/Rzeszów, ·kosztów materiałów dla Grupy Prac 1 – Nawierzchnia, poz. 29.1 TER Remont nawierzchni (dróg serwisowych) z mieszanki niezwiązanej; podczas gdy wyjaśnienia przedłożone przez Odwołującego Eurovia w toku Postępowania (szczegółowo omówione w ramach uzasadnienia treści niniejszego odwołania) nie pozostawiają wątpliwości, że oferta Odwołującego Eurovia zarówno złożona w części 1 jak i w części 2 miała charakter rynkowy i zapewniała temu wykonawcy zysk; 3)art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez odrzucenie oferty Odwołującego w obu częściach Postępowania ze względu na to, że rzekomo zawiera ona błędy w obliczeniu ceny w odniesieniu do wyliczonych przez Odwołującego: ·kosztów pracy w ramach Zimowego Utrzymania Dróg; oraz ·kosztów materiałów dla Grupy Prac 1 – Nawierzchnia, poz. 29.1 TER Remont nawierzchni (dróg serwisowych) z mieszanki niezwiązanej; podczas gdy wyjaśnienia przedłożone przez Odwołującego Eurovia w toku Postępowania zarówno dla części 1 jak i części 2 (szczegółowo omówione w ramach uzasadnienia treści niniejszego odwołania) nie pozostawiają wątpliwości, że Odwołujący Eurovia prawidłowo skalkulował swoją cenę, z poszanowaniem wszelkich wytycznych wynikających z dokumentacji Postępowania. W związku z powyższym, Odwołujący Eurovia wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w obu częściach Postępowania, ponowienia badania i oceny ofert oraz nakazanie Zamawiającemu odrzucenie oferty L.K. w obu częściach Postępowania, unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w Postępowaniu w zakresie części 1, ponowienia badania i oceny ofert oraz nakazanie Zamawiającemu wykluczenie L.K. z części 1 oraz odrzucenie oferty złożonej przez tego wykonawcę w tej części Postępowania, unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego Eurovia oraz ponowienia badania i oceny ofert z uwzględnieniem ofert złożonych przez Odwołującego Eurovia w obu częściach Postępowania. W uzasadnieniu odwołania Odwołujący Eurovia wskazał, co następuje. W pierwszej kolejności Odwołujący Eurovia wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania i może ponieść szkodę. Następnie Odwołujący Eurovia przedstawił uzasadnienie zarzutów odwołania. Do postępowania odwoławczego przystąpienie po stronie Zamawiającego skutecznie zgłosił wykonawca Leszek K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą L.K. Firma Usługowo Handlowo Produkcyjna z siedzibą w Rażnowie (dalej: „P.K.”), natomiast przystąpienie po stronie Odwołującego skutecznie zgłosił wykonawca ZABERD spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu (dalej: „Przystępujący Zaberd”). W złożonej pismem z 20 maja 2025 r. odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania w całości. P.K. w złożonym pismem z 30 maja 2025 r. stanowisku wniósł o oddalenie odwołania oraz przedstawił argumentację. Przystępujący Zaberd pismem z 20 maja 2025 r. stanowisku pisemnym, wniósł o uwzględnienie odwołania i przedstawił argumentację. sygn. akt KIO 1568/25 i 1572/25 W postępowaniu tym wykonawca Zaberd spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu (dalej: „O.Z.”) 22 kwietnia 2025 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec niezgodnej z przepisami ustawy czynności Zamawiającego polegającej na wyborze oferty złożonej przez Leszek K. Firma – Usługowo –Handlowo – Produkcyjna, czynności odrzucenia oferty Odwołującego i zaniechania odrzucenia oferty złożonej przez Leszek K. Firma – Usługowo – Handlowo - Produkcyjna, która w efekcie została uznana za najkorzystniejszą w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. O.Z. zarzucił Zamawiającemu naruszenie: ·art. 16 ustawy Pzp przez dokonanie czynności oceny złożonych ofert w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, a także zasad proporcjonalności i przejrzystości, w wyniku czego doszło do odrzucenia wszystkich ofert w ramach obu części niniejszego zamówienia - poza ofertą złożoną przez W.K., w stosunku do której Zamawiający nie zastosował tych samych reguł oceny, co w przypadku pozostałych ofert, a także poprzez stosowanie nieprzejrzystych wycinkowych sposobów oceny wyjaśnień złożonych przez Odwołującego oraz pozostałych wykonawców w celu uprawdopodobnienia, iż zachodzą przesłanki odrzucenia oferty; ·art. 239 ust. 1 w zw. z art. 137 ust. 1 ustawy Pzp przez wybór oferty niebędącej w istocie ofertą najkorzystniejszą w przedmiotowym postępowaniu w świetle kryteriów oceny ofert oraz w oparciu zasady oceny odmienne niż określone w dokumentach zamówienia tj. poprzez zredefiniowanie sposobu obliczenia ceny na etapie wezwania do wyjaśnień rażąco niskiej ceny w toku oceny ofert, w wyniku czego Zamawiający uzyskał wyjaśnienia nieadekwatne i nieproporcjonalne do treści złożonych ofert, co doprowadziło do nieprawidłowej oceny oferty Odwołującego oraz pozostałych poza ofertą złożoną przez W.K.; ·art. 226 ust. 1 pkt. 5) ustawy Pzp, art. 226 ust. 1 pkt. 8) w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp, art. 226 ust. 1 pkt. 10) ustawy Pzp, art. 226 ust. 1 pkt. 7) ustawy Pzp przez bezpodstawne odrzucenie oferty złożonej przez Odwołującego w oparciu o wskazane kwalifikacje prawne; ·art. 239 ust. 1 ustawy Pzp w związku z art. 226 ust. 1 pkt 5), art. 226 ust. 1 pkt 8)(w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp) oraz art. 226 ust. 1 pkt 10) ustawy Pzp poprzez zastosowanie przy ocenie wyjaśnień rażąco niskiej ceny odniesienia do sposobu obliczenia ceny i złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny niewskazanego wcześniej w warunkach zamówienia, w wyniku czego doszło do odrzucenia oferty Odwołującego, która winna być ofertą najkorzystniejszą zgodnie z kryteriami oceny ofert określonymi w dokumentach zamówienia oraz wyboru oferty niebędącej ofertą najkorzystniejszą w świetle kryteriów oceny ofert; ·art. 226 ust. 1 pkt 7) ustawy Pzp przez bezpodstawne uznanie oferty Odwołującego za złożoną w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji i jej odrzucenie; względnie: ·art. 226 ust. 1 pkt 7) ustawy Pzp przez bezpodstawne uznanie oferty Odwołującego za złożoną w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji i jej odrzucenie; ewentualnie: ·art. 255 pkt 2) ustawy Pzp przez zaniechanie unieważnienia postępowania mimo, iż wszystkie złożone oferty podlegały odrzuceniu, względnie na podstawie art. 255 pkt 6) ustawy Pzp przez zaniechanie unieważnienia postępowania mimo, iż jest ono obarczone niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego - w sytuacji, w której żaden Wykonawca - nie był w stanie złożyć ważnej oferty, a dane dla oceny ofert mogły zostać pozyskane dopiero na etapie wyjaśnień rażąco niskiej ceny, a zatem nie wynikały z treści ofert i ich odniesienia do dokumentów zamówienia. O.Z. wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: ·unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej wraz z czynnościami odrzucenia oferty; ·powtórzenie czynności oceny złożonych ofert z uwzględnieniem oferty O.Z., przy zachowaniu jednolitych zasad oceny z uwzględnieniem jednolitych reguł oceny, w tym zastosowania tych samych reguł oceny w stosunku do oferty W.K. i pozostałych wykonawców; ·wybór oferty O.Z. jako najkorzystniejszej; względnie: ·nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie art. 255 pkt 2) ustawy Pzp ponieważ wszystkie złożone oferty podlegały odrzuceniu, względnie na podstawie art. 255 pkt 6) ustawy Pzp ponieważ jest ono obarczone niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego. W uzasadnieniu odwołania O.Z. wskazał, co następuje. W pierwszej kolejności O.Z. wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołań i może ponieść szkodę. Następnie O.Z. przedstawił uzasadnienie zarzutów odwołań. Do postępowania odwoławczego przystąpienie po stronie Zamawiającego skutecznie zgłosił wykonawca Leszek K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą L.K. Firma Usługowo Handlowo Produkcyjna z siedzibą w Rażnowie (dalej: „P.K.”). W złożonej pismem z 20 maja 2025 r. odpowiedzi na odwołania, Zamawiający oświadczył, że uwzględnia odwołania w zakresie dotyczącym opisanych w uzasadnieniu w pkt. C) ppkt 4 – koszów osobowych zabezpieczenia oraz pkt. B) ppkt 8 robót kosztów osobowych zabezpieczenia prac. W pozostałym zakresie Zamawiający wniósł o oddalenie odwołań w całości. Zamawiający przedstawił argumentację na poparcie swojego stanowiska. P.K. w złożonym pismem z 20 maja 2025 r. stanowisku wniósł o oddalenie odwołania oraz przedstawił argumentację. Krajowa Izba Odwoławcza (dalej:„Izba” lub „KIO”), rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy ustaliła, co następuje. Odwołującemu Eurovia i Odwołującemu Zaberdzgodnie z treścią w art. 505 ustawy Pzp przysługują środki ochrony prawnej, ponieważ są wykonawcami biorącymi udział w postępowaniu o to zamówienie publiczne. Oferta O.Z. zajęła pierwsze miejsce w rankingu ofert, zatem w sytuacji gdy jego odwołanie zostanie uwzględnione, a oferta przywrócona do postępowania, ma on potencjalną szansę na uzyskanie zamówienia. Oferta Eurovia zajęła trzecie miejsce w rankingu ofert, jednak mając na uwadze, że na moment wniesienia odwołania oferta wykonawcy Zaberd jest odrzucona z postępowania, a Odwołujący Eurovia skarży również zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy K., uznać należy, że Odwołujący Eurovia ma również szansę na uzyskanie zamówienia, w sytuacji uwzględnienia jego odwołania. Tym samym wobec Odwołującego Eurovia zachodzą przesłanki z art. 505 ustawy Pzp. W ocenie Izby O.K. nie legitymuje się natomiast interesem ani nie może ponieść szkody, tj. nie zachodzą wobec niego przesłanki, o których mowa w art. 505 ustawy Pzp, o czym mowa będzie w dalszej części uzasadnienia. Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w następującym zakresie: ·W sprawie o sygn. akt KIO 1547/25 – wzakresie w jakim zarzuty dotyczą oferty wykonawcy Przedsiębiorstwo Budowlano - Drogowe FACHMAN T.Z., wobec ich wycofania. ·W sprawie o sygn. akt KIO 1562/25 – w zakresiezarzutu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp (zarzut nr 2.1.1. petitum odwołania), wobec jego wycofania. ·W sprawach o sygn. akt KIO 1568/25 i KIO 1572/25 – w zakresiezarzutów odnoszących się do podstawy faktycznej odrzucenia oferty O.Z. dotyczącej kosztów osobowych zabezpieczenia (vide pkt C) ppkt 4 uzasadnienia odwołań) oraz kosztów osobowych zabezpieczenia prac (vide pkt B) ppkt 8 uzasadnienia obu odwołań), wobec ich uwzględnienia przez Zamawiającego i braku zgłoszenia sprzeciwu. Odwołania zostały rozpoznane w granicach zawartych w nim zarzutów (art. 555 ustawy Pzp), podtrzymanych na rozprawie z uwzględnieniem zasady kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołania Izba miała na uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2453). Izba przy rozpoznaniu sprawy miała na uwadze ponadto stanowiska Stron i Przystępujących zaprezentowane zarówno w pismach procesowych, w tym w odpowiedzi na odwołania jak i podczas rozprawy oraz złożone dowody. Izba ustaliła następujące okoliczności faktyczne jako istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Przedmiotem prowadzonego postępowania o zamówienie jest całoroczne (bieżące i zimowe) utrzymanie dróg krajowych administrowanych przez GDDKiA Oddział w Rzeszowie. Zamówienie zostało podzielone na 2 części: części 1 obejmuje utrzymanie dróg krajowych Rejonu w Rzeszowie OUA Rzeszów,część 2 obejmuje utrzymanie dróg krajowych Rejonu w Przemyślu OUA Przemyśl. Termin składania ofert upłynął 21 maja 2024 r., do tego czasu złożono następujące oferty przez następujących wykonawców: Część 1 postępowania: 1.ZABERD Sp. z o.o. cena: 113.651.984,23 zł – oferta odrzucona; 2.Leszek K. cena: 113.845.453,88 zł – oferta wybrana; 3.Eurovia sp. z o.o. cena: 116.664.220,01 zł – oferta odrzucona; 4.ZOMIX G.Z., P.Z. Sp. k. cena: 135.468.976,89 zł – oferta odrzucona; 5.Przedsiębiorstwo Budowlano- Drogowe FACHMAN T.Z. cena: 135.763.423,64 zł – oferta odrzucona; 6.Konsorcjum Z. Urbanowski Sp. z o.o. i A. Sp. z o.o. cena” 139.432.682,06 zł – oferta odrzucona. Część 2 postępowania: 1.ZABERD Sp. z o.o. cena: 191.115.029,00 zł – oferta odrzucona; 2.Leszek K. cena: 194.902.877,99 zł – oferta wybrana; 3.Przedsiębiorstwo Budowlano- Drogowe FACHMAN T.Z. cena: 205.714.568,86 zł – oferta odrzucona; 4.Eurovia sp. z o.o. cena: 225.056.677,01 zł – oferta odrzucona; 5.Konsorcjum Z. Urbanowski Sp. z o.o. i A. Sp. z o.o. cena: 234.673.839,54 zł oferta odrzucona; 6.FBSerwis S.A. cena: 279.408.329,48 zł – oferta odrzucona. Na podstawie dokumentacji postępowania ustalono, że w trakcie badania i oceny ofert Zamawiający zwracał się, w obu częściach postępowania, do wykonawców, w tym do wszystkich Odwołujących z wezwaniem do złożenia wyjaśnień na podstawie art. 224 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 223 ust. 1 ustawy Pzp. Wezwania te skierowane zostały 12 czerwca 2024 r. (z terminem złożenia wyjaśnień do 1 lipca 2024 r.) oraz 24 października 2024 r., (z terminem złożenia wyjaśnień do 6 listopada 2024 r.). Czynność, będąca podstawą zaskarżenia w obu częściach postępowania, polegająca na wyborze w obu częściach postępowania, jako najkorzystniejszej, oferty W.K. i odrzuceniu wszystkich pozostałych ofert, w tym ofert złożonych przez Odwołującego Eurovia i O.Z., została podjęta 11 kwietnia 2025 r. Na podstawie dokumentów zamówienia ustalono, że szczegółowy opis przedmiotu zamówienia opisany został w Tomie II i III SWZ. W rozdziale 17 Zamawiający opisał sposób obliczenia ceny. Zamawiający wskazał: „17.1. Cena oferty zostanie wyliczona przez Wykonawcę w oparciu o Formularze Cenowe „Tabela elementów rozliczeniowych” (odrębnie dla każdej części) sporządzone na Formularzach załączonych w Tomie I SW Z. Cena oferty winna obejmować całkowity koszt wykonania zamówienia, w tym również wszelkie koszty towarzyszące wykonaniu zamówienia określone w SW Z, a w tym koszty bezpośrednie (robocizny, materiałów, sprzętu), koszty pośrednie, podatki zgodnie z obowiązującym prawem, koszty zatrudnienia na podstawie umów o pracę, inne podobnego rodzaju obciążenia, koszty organizacji robót, opłaty za zajęcie pasa drogowego, oraz wszelkie ryzyka i zysk Wykonawcy. Koszty towarzyszące wykonaniu przedmiotu zamówienia, których w formularzach cenowych nie ujęto w odrębnych pozycjach, w szczególności dotyczące innych czynności opisanych w SST, Wykonawca powinien ująć w cenach jednostkowych pozycji opisanych w formularzach. Podane w TER obmiary w kolumnie "ilość" stanowią szacunkowy zakres prac na czas trwania kontraktu, czyli 48 miesięcy i mogą ulec zmianie. Przy wycenie Wykonawca winien przestrzegać zasad określonych w uwagach zamieszczonych pod FORMULARZAMI. Przekroczenie któregokolwiek z ustanowionych w FORMULARZACH Tabelach Elementów Rozliczeniowych limitów spowoduje odrzucenie oferty. Wykonawca w cenie oferty winien uwzględnić koszty pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo minimalnej stawki godzinowej ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (t.j. Dz.U. 2020 poz. 2207). Koszty te winny być uwzględnione niezależnie od tego, czy Wykonawca zatrudnia osoby skierowane do wykonania zamówienia na podstawie umowy o pracę, czy umów cywilnoprawnych. 17.2. Wykonawca obliczając Cenę oferty musi uwzględnić w TER wszystkie podane i opisane tam pozycje. Wykonawca nie może samodzielnie wprowadzać zmian do TER. (…)”. Zamawiający przewidział zastosowanie jednego kryterium oceny ofert, tj. cena 100%. Izba zważyła co następuje. sygn. akt KIO 1547/25 Odwołanie zostało oddalone z następujących powodów. W ocenie Izby, zgodnie z treścią art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, Odwołującemu K. nie przysługują środki ochrony prawnej. Przepis ten stanowi, że Środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Z powyższego wynika, że wykonawcy przysługuje legitymacja do wniesienia odwołania jeśli ma on interes w uzyskaniu zamówienia oraz musi co najmniej wystąpić groźba poniesienia przez niego szkody („poniósł lub może ponieść szkodę”). Podkreślić przy tym należy, że okoliczności wskazane w treści art. 505 ust. 1 ustawy Pzp mają charakter obiektywny – istnieją albo nie. Momentem miarodajnym dla oceny czy interes i szkoda istnieją, jest chwila wniesienia przez wykonawcę środka ochrony prawnej. Jak wskazał O.K. w treści uzasadnienia odnoszącego się do wykazania interesu i szkody: „(…) oferta Odwołującego została w obu częściach Postępowania wybrana jako najkorzystniejsza. Wybór ten nie jest ostateczny i może jeszcze zostać zaskarżony do Krajowej Izby Odwoławczej przez innych wykonawców biorących udział w Postępowaniu, których oferty na ten moment zostały odrzucone. W kontekście powyższego zaznaczyć należy, że oferta Odwołującego nie zawiera najkorzystniejszej ceny spośród wszystkich złożonych w Postępowaniu oferty i gdyby nie odrzucenie oferty wykonawcy Zaberd Sp. z o.o., oferta Odwołującego byłaby sklasyfikowana na drugiej pozycji listy rankingowej.(…)”. Izba nie podziela powyższego stanowiska O.K.. Oferta O.K. została wybrana jako najkorzystniejsza w obu częściach postępowania. Natomiast pozostałe oferty złożone w tym postępowaniu przez innych wykonawców, w tym przez Przystępującego Eurovia i przez Przystępującego Zaberd, zostały odrzucone. Powyższe okoliczności oznaczają, że na moment wniesienia odwołania Odwołującemu K. nie przysługiwało to uprawnienie, ponieważ jest on wykonawcą, który wygrał to postępowanie a jego oferta jest jedyną ofertą ważnie złożoną. Innymi słowy, oferty złożone przez obu Przystępujących, w chwili wniesienia odwołania przez O.K., nie zagrażały pozycji O.K. w tym postępowaniu. Izba podkreśla, że zarówno interes jak i szkoda muszą mieć charakter rzeczywisty, a nie hipotetyczny. Tymczasem już sam O.K. dostrzegł w treści swojego uzasadnienia, że „W interesie Odwołującego leży więc wskazanie dodatkowych podstaw do odrzucenia oferty tego wykonawcy względem tych wskazanych dotychczas przez Zamawiającego, bowiem w razie gdyby podstawy wskazywane obecnie przez Zamawiającego nie zostały uwzględnione przez Izbę, Odwołujący mógłby utracić możliwość realizacji zamówienia i utracić zaplanowane, wynikające stąd zyski. Jednocześnie z uwagi na obowiązującą w postępowaniu odwoławczym zasadę koncentracji środków ochrony prawnej, Odwołujący nie może czekać z podniesieniem zarzutów objętych niniejszym odwołaniem aż do momentu ewentualnego wyboru oferty Zaberd Sp. z o.o. jako najkorzystniejszej, nie narażając się na zarzut złożenia spóźnionych zarzutów. Odnosząc się natomiast do ofert pozostałych wykonawców, których oferty, nawet w razie przywrócenia ich do Postępowania byłby sklasyfikowane na dalszych pozycjach listy rankingowej niż oferty Odwołującego (dla obu zadań) wskazać należy, że nie można wykluczyć także takiego scenariusza, że wykonawcy ci złożą odwołania, w których zakwestionują skuteczność wyboru oferty Odwołującego, a ich odwołanie zostanie uwzględnione. Na taki wypadek Odwołujący wskazuje także na dodatkowe podstawy do odrzucenia ofert tych wykonawców, bowiem nawet w razie odrzucenia w Postępowaniu także ofert Odwołującego, Odwołujący nadal liczy na uzyskanie zamówienia w toku kolejnego postępowania o udzielenie zamówienia, które Zamawiający w razie unieważnienia niniejszego Postępowania z uwagi na brak ofert nie podlegających unieważnieniu z pewnością będzie musiał przeprowadzić.”. Powyższe twierdzenia stanowią istotę sprawy. Wynika bowiem z nich, że na moment wniesienia odwołania pozycja O.K. na skutek czynności czy zaniechań Zamawiającego nie była zagrożona, a po drugie, że dopiero mogłaby stać się zagrożona na skutek potencjalnych, hipotetycznych wydarzeń w toku postępowania odwoławczego. O.K. trafnie przewidział, że Przystępujący wniosą własne odwołania, jednak wystąpienie tej okoliczności nie skutkuje powstanie po stornie O.K. interesu i szkody na tym etapie postępowania. Dopiero rozstrzygnięcie odwołań złożonych przez obu Przystępujących, w połączeniu z odpowiednimi czynnościami Zamawiającego może spowodować zmianę sytuacji procesowej O.K., na późniejszym etapie postępowania o zamówienie. Ponadto, w sytuacji gdy wobec oferty najkorzystniejszej formułowane są zarzuty zaniechania jej odrzucenia, wykonawca ma możliwość skorzystania z instytucji zgłoszenia przystąpienia do postępowania odwoławczego przewidzianej w ustawie Pzp na takie okoliczności w celu obrony własnej oferty. Omawiane zagadnienie było wielokrotnie analizowane w orzecznictwie Izby. Skład orzekający podziela stanowisko wyrażone w wyroku z dnia 26 marca 2021 roku, wydanym w sprawach połączonych o sygn. akt: KIO 306/21 i 498/21, zgodnie z którym: „Wystąpienie szkody, o której mowa w art. 505 ust. 1 ustawy NPzp nie może być rozpatrywane hipotetycznie, w zależności od tego, czy inny wykonawca uczestniczący w postępowaniu złożył odwołanie, które może podważyć dotychczasowy wynik postępowania. Dopiero jeżeli w wyniku rozpatrzenia takiego odwołania wynik ten uległby zmianie na skutek nowej czynności zamawiającego, po stronie wykonawcy, którego wybór oferty został unieważniony, występuje realna szkoda. Skład orzekający Izby stoi na stanowisku, że legitymacja do wnoszenia środków ochrony prawnej rodzi się dopiero w chwili, gdy wykonawca jest w pozycji zagrożonej, a nie zwycięskiej. W przypadku, gdy oferta wykonawcy została wybrana, nie jest on w stanie wykazać przesłanki poniesienia szkody. Jakakolwiek szkoda mogłaby powstać wyłącznie w przypadku przyszłych czynności zamawiającego, które mają charakter czysto hipotetyczny i o których nie było wiadomo, czy w ogóle nastąpią. Szkodę, o której mowa w art. 505 ust. 1 ustawy NPzp, zarówno zaistniałą jak i potencjalną, należy odnosić do sytuacji w postępowaniu, jaka ma miejsce w dacie wnoszenia odwołania. Przez możliwość poniesienia szkody nie można natomiast rozumieć możliwości, która dopiero mogłaby powstać w hipotetycznym przypadku dokonania nowych czynności, czy to na mocy wyroku Izby, czy też z inicjatywy własnej zamawiającego. Przyjęcie stanowiska przeciwnego nie dałoby się pogodzić z racjonalnością i ekonomiką postępowania, prowadziłoby bowiem do przyznania legitymacji do wnoszenia odwołań każdemu wykonawcy w każdej sytuacji (zawsze wykonawca mógłby się bowiem powołać na choćby teoretyczną możliwość wystąpienia zdarzeń, które będą godzić w jego interesy), a wówczas przepis art. 505 ust. 1 ustawy NPzp nie znajdowałby w praktyce zastosowania. Dopuszczenie korzystania ze środków ochrony prawnej przez wykonawcę, którego oferta została wybrana i podnoszenia zarzutów przeciwko wykonawcom, których oferty zostały odrzucone lub są mniej korzystne, stałoby w sprzeczności z ratio legis przywołanego wyżej przepisu. Ponadto przyjęcie tego poglądu niejako zmuszałoby każdorazowego wykonawcę, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza, do składania odwołań wobec oceny ofert sklasyfikowanych na miejscach dalszych niejako z ostrożności, pod rygorem uznania ewentualnego późniejszego odwołania, składanego wobec nowej czynności wyboru oferty innego wykonawcy, jako spóźnionego. Takiej praktyki nie da się pogodzić z zasadą ekonomiki postępowania odwoławczego, racjonalności systemu zamówień publicznych i systemu środków ochrony prawnej.”. Powyższy pogląd podzieliła również Izba w wyroku z dnia 7 marca 2021 r., wydanym w sprawach połączonych o sygn. akt KIO 447/22 i 458/22, wskazując ponadto, że: „W tym zakresie podzielono stanowisko wyrażane już wcześniej w orzecznictwie Izby (por. przykładowo wyrok KIO sygn. akt 1374/19, wyrok KIO sygn. akt KIO 737/16, KIO 739/16, wyrok KIO 183/16, wyrok KIO sygn. akt: KIO 245/15, wyrok KIO sygn. akt KIO 305/15, wyrok KIO sygn. akt KIO 2777/13, wyrok KIO sygn. akt KIO 2295/12, KIO 2297/12, KIO 2301/12, KIO 2303/12, KIO 2305/12, KIO 2307/12, KIO 2310/12, wyrok KIO sygn. akt: KIO 2396/12, KIO 2416/12, wyrok KIO sygn. akt KIO 1256/20 i KIO 1260/20). Stanowisko to jest prezentowane także w orzecznictwie sądów okręgowych sprawujących nadzór instancyjny nad orzecznictwem Izby. Jak wskazał Sad Okręgowy w Gliwicach w uzasadnieniu wyroku z 9 stycznia 2015 r. (sygn. akt X Ga 343/14; niepubl.) dopóki w ramach dokonanej oceny ofert oferta wykonawcy jest uznana za najkorzystniejsza, dopóty żadna z niżej sklasyfikowanych ofert nie może wyrządzić szkody. Odnosząc się do argumentacji Odwołującego, uzupełniająco wskazać należy, że w razie niekorzystnego dla niego wyniku powtórnej oceny ofert, nie ma podstaw, aby jego odwołanie zostało odrzucone na podstawie art. 189 ust 2 pkt 3 pzp jako wniesione po upływie terminu określonego w art. 182 ust. 3 pkt 1 pzp, gdyż o zaniechaniu odrzucenia oferty C. wiedział już uprzednio. Przesłanki odrzucenia odwołania nie mogą być rozpatrywane w oderwaniu od tego czy wykonawca, który nawet powziął informację o okolicznościach mogących stanowić o odstawę wniesienia odwołania, mógł skutecznie wnieść takie odwołanie z uwagi na art. 179 ust. 1 pzp. Odwołanie nie może zostać uznane za spóźnione, jeżeli uprzednio wykonawca nie był legitymowany do jego wniesienia, choćby z uwagi na brak po jego stronie szkody, gdyż jego oferta była wtedy uznana za najkorzystniejszą. W przypadku A., którego oferta została uznana za najkorzystniejszą, szkoda ta realnie wystąpi dopiero jeżeli w wyniku powtórzonych czynności wybrana zostanie oferta C". Ponadto wskazać należy, że, z postawionymi zarzutami skorelowane są następujące żądania: odrzucenie ofert wykonawców ZABERD Sp. z o.o. i Eurovia Polska S.A. odpowiednio w części 1 i 2 zamówienia także z uwagi na dodatkowe, szczegółowe opisane w odwołaniu naruszenia przepisów ustawy Pzp. Nawet jeśli O.K. o to wprost nie wnosił, powyższe nie może się odbyć bez powrotu do etapu badania i oceny ofert. To z kolei oznacza koniczność unieważnienia wyboru oferty O.K. jako najkorzystniejszej w obu częściach postępowania. Nie sposób się zgodzić, że O.K. ma interes w unieważnieniu czynności wyboru jego ofert jako najkorzystniejszych. Dokonana przez Izbę ocena co do braku możliwości skorzystania przez O.K. ze środka ochrony prawnej zgodnie z treścią art. 505 ust. 1 ustawy Pzp skutkuje oddalenie odwołania bez jego merytorycznego rozpatrzenia. sygn. akt KIO 1562/25 Odwołanie podlegało oddaleniu z następujących powodów. Ad zarzutów wobec oferty P.K. Ad zarzutu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp w zakresie, w jakim zarzut odnosi się do małych frezarek mechanicznych Odwołujący Eurovia wyjaśnił, że każdy z wykonawców zobowiązany był wycenić pozycję z Grupy Prac 1 – Nawierzchnia, poz. 1.1 Remont cząstkowy nawierzchni z betonu asfaltowego poprzez frezowanie istniejącej nawierzchni do 4 cm i ułożenie warstwy betonu asfaltowego o grubości 4 cm - łaty do 5 m2, a specyfikacja techniczna wymagała, aby w ramach tej pozycji uwzględnić także koszt wykorzystania małych frezarek mechanicznych. Odwołujący Eurovia wskazał, że do wyjaśnień z 1 lipca 2024 r. złożonych przez P.K. dla omawianej pozycji załączona została szczegółowa kalkulacja (dokument wspólny dla obu części postępowania), gdzie w pozycji sprzęt nie zostały wprost wymienione małe frezarki mechaniczne, a Zamawiający nie dopytywał o tę kwestię w dalszym toku postępowania. Odwołujący Eurovia parafrazując stanowisko Zamawiającego wyrażone w uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego Eurovia, wskazał że wyliczenie P.K. dotyczące sprzętu przewidzianego do realizacji omawianej pozycji jest bardzo szczegółowe, dlatego brak wskazania małych frezarek mechanicznych nie może być uznany za przypadkowe pominięcie ani niedokładność. Nie sposób również przyjąć, zdaniem Odwołującego Eurovia, że ich koszt został ujęty w pozycji „inny sprzęt dodatkowy”. Po pierwsze – skoro w zestawieniu ujęto inne, znacznie mniej istotne sprzęty, to tym bardziej należałoby wyszczególnić frezarki, które są kluczowe dla realizacji tej pozycji. Po drugie – wartość pozycji „inny sprzęt dodatkowy” jest zbyt niska, by obejmowała koszt użycia frezarek mechanicznych, których zastosowanie wiąże się z istotnym wydatkiem. W zaistniałych okolicznościach, a w szczególności mając na względzie zasadę równego traktowania wykonawców, zdaniem Odwołującego Eurovia, skoro jego oferta została odrzucona z powodu analogicznego uchybienia, to na tej samej podstawie odrzucona powinna zostać również oferta P.K.. Jeżeli natomiast uznać, że omawiane w niniejszym punkcie uzasadnienia uchybienie nie stanowi podstawy do odrzucenia oferty P.K., to w konsekwencji należy przyjąć, że oferta Odwołującego Eurovia również nie powinna była zostać wyeliminowana z postępowania. W odpowiedzi na odwołanie Zamawiający argumentował, że Odwołujący Eurovia zdaje się celowo pomijać treść całej kalkulacji przedstawionej przez P.K. dla tej pozycji w zakresie sprzętu. Zamawiający podkreślił, że w kalkulacji P.K. wskazał na następujące, wyceniane kategorie sprzętu, w tym pozycję „inny sprzęt dodatkowy”, która – jak wynika z samego opisu pozycji – jest kategorią zbiorczą i zawiera wszystkie inne sprzęty konieczne do wykonania analizowanej pozycji nie wymienione wprost w pozostałych miejscach kalkulacji. Zamawiający wyjaśnił, że wobec takiego sposobu kalkulacji analizowanej pozycji przyjętego przez P.K., Zamawiający nie miał podstaw do przyjęcia, że wykonawca nie uwzględnił któregokolwiek ze sprzętów wymienionych w pkt. 3.6 SST 05.03.17f. Zamawiający wyjaśnił, że rozwiązanie zastosowane w kalkulacji P.K. różni się od tego, które stosuje sam Odwołujący Eurovia. Zamawiający zwróci uwagę, że Odwołujący Eurovia nie wprowadził żadnej pozycji zbiorczej dla sprzętu, wymieniając w kalkulacji i osobno kalkulując każdy sprzęt. Dla poz. 1.1. grupa 1 (por. tabela wklejona do pkt. 3.22 odwołania) Odwołujący Eurovia wymienił i skalkulował następujący sprzęt: ·samochód dostawczy do 0,9t, ·samochód samowyładowczy 5t, ·samochód samowyładowczy 10 – 15t, ·walec statyczny samojezdny 4-8t, ·walec statyczny samojezdny 10-15t, ·frezarka drogowa WIRTGEN W 800 76 kW, ·rozkładarka mas bitumicznych, ·skrapiarka do bitumu samochodowa samojezdna. Zdaniem Zamawiającego, zestawiając tą listę sprzętów z pkt. 3.6 SST 05.03.17f, oczywistym jest, że Odwołujący Eurovia kalkulując koszty wykonania ww. pozycji nie uwzględnił co najmniej użycia następujących sprzętów: piły mechaniczne i sprężarki powietrza do usuwania zanieczyszczeń, bez których nie jest możliwe prawidłowe wykonanie ww. pozycji. Jeśliby więc doszukiwać się niezgodności z SST, niezgodność ta dotyczyłaby raczej oferty Odwołującego Eurovia, a nie P.K.. P.K. argumentował, że w tym postępowaniu sporządził kalkulacje szczegółowe dla wszystkich zaoferowanych cen jednostkowych, tj. dla prawie 600 cen jednostkowych składających się na 12 kosztorysów branżowych (na daną część zamówienia). Same kalkulacje szczegółowe zajmują kilkaset stron wyjaśnień. Przy cenie ofertowej za zamówienie podstawowe dla części 1 w wysokości 81 318 181,35 zł, a dla części 2 w wysokości 139 216 341,43 zł P.K. wyjaśnił, że przygotował kalkulacje szczegółowe zarówno dla pozycji z kosztorysów ofertowych, których wartość wynosiła przykładowo 1 000 zł, jak i kilka milionów złotych. P.K. podniósł, że w tej sytuacji trudno oczekiwać aby był w stanie - także z uwagi na czas na przygotowanie wyjaśnień, jakim dysponował - zachować przy każdej wyjaśnianej cenie jednostkowej taki sam poziom szczegółowości opracowywanej kalkulacji szczegółowej. Z tych względów dla części wyjaśnianych cen jednostkowych, np. takich, przy których wykonaniu występuje dużo rodzajów sprzętów lub materiałów o małej wartości lub używanych tylko niekiedy, P.K. wyjaśnił, że przyjął w kalkulacji – w celu jej uproszczenia – takie rozwiązanie, że stosuje zbiorcze pozycje rozliczeniowe „materiały pomocnicze” i odpowiednio „inny sprzęt drobny” (w znaczeniu sprzęt, którego udział w kosztach wykonania pozycji jest mało istotny), które liczone są jako udział % odpowiednio z materiałów lub sprzętu. Jest to w pewnym uproszczeniu dodatkowy budżet ujęty w kosztach bezpośrednich (z których liczone są również koszty pośrednie) dla odpowiednio różnych dodatkowych materiałów lub dodatkowego sprzętu, które będą wykorzystywane przy wykonaniu prac, a których udział w cenie jednostkowej nie jest na tyle znaczący by osobno wymieniać je w kalkulacji szczegółowej. P.K. wyjaśnił, że jest to rozwiązanie powszechne stosowane przy kosztorysowaniu robót budowlanych. P.K. wyjaśnił, że powyższe rozwiązanie zastosował także przy kalkulacji poz. 1.1 z Grupy Prac 1 (por. pkt 3.21 odwołania, tabela pochodząca z Wyjaśnień Przystępującego wklejona do tiret trzeci, ostatni wiersz w grupie „S” sprzęt). O tym, że udział kosztu zapewnienia frezarki mechanicznej dla poz. 1.1 z Grupy Prac 1 nie jest znaczny świadczy, w ocenie P.K., kalkulacja przedstawiona przez samego Odwołującego Eurovia, gdzie przy cenie jednostkowe na poziomie 103,40 zł (część 1) koszt zapewnienia frezarki w kalkulacji Odwołującego to wartość rzędu 4,26 zł (pkt 3.22 odwołania). Porównanie wyjaśnień złożonych przez P.K. i Odwołującego Eurovia wskazuje zdaniem Przystęującego K. na to, że obaj wykonawcy przyjęli inne metodologie opracowania kosztorysów szczegółowych dla tego typu pozycji rozliczeniowych, tj. Odwołujący Eurovia w odróżnieniu od P.K. nie stosuje zbiorczych pozycji kosztowych przy kalkulacji. Każdy sprzęt, co wynika z przedłożonych kalkulacji, O.K. ujmuje w kalkulacji osobno. Decydując się na takie rozwiązanie Odwołujący Eurovia, jak słusznie podchodzi do tej kwestii Zamawiający, powinien był ująć w wycenie koszty zapewnienia wszystkich niezbędnych w świetle zapisów Szczegółowych Specyfikacji Technicznych sprzętów czy materiałów, a nie tylko niektórych, dowolnie wybranych przez siebie. Brak ujęcia w kalkulacji sporządzonej w taki sposób wszystkich wymaganych warunkami zamówienia sprzętów świadczy, w ocenie P.K. o niegodności oferty z warunkami zamówienia. W ocenie P.K., takiego zarzutu nie można równocześnie postawić Przystępującemu, skoro Przystępujący osobno kalkuluje tylko podstawowe sprzęty i materiały dla danej pozycji, a dla sprzętów i materiałów o mniejszej wartości wprowadza wspólny budżet. Taka kalkulacja nie świadczy ani o niezgodności z warunkami zamówienia, ani o niskiej szczegółowości złożonych wyjaśnień. Przy stosowaniu takiego rozwiązania P.K. wyjaśnił, że wyodrębnił w kalkulacji szczegółowej nadal szereg kosztów jednostkowych – kosztów w swojej ocenie kluczowych dla wyjaśnienia ceny i należytego wykonania danej pracy, a sposób wyliczenia tych kosztów nie jest przez Odwołującego Eurovia kwestionowany w odwołaniu. W ocenie Izby zarzut podlega oddaleniu jako niezasadny. Izba podziela stanowisko zaprezentowane przez Zamawiającego i P.K. w zakresie w jakim odnosi się ono do zarzutu niezgodności treści oferty P.K. z warunkami zamówienia. W pierwszej kolejności, odnosząc się do zarzutu dostrzeżenia wymaga, że z jednej strony Odwołujący Eurovia zarzuca niezgodność treści oferty P.K. z warunkami zamówienia, z drugiej – upatruje naruszenia zasady równego traktowania wykonawców dopatrując się nierównego traktowania Odwołującego Eurovia mimo, że jego oferta zawiera analogiczną nieścisłość jak oferta P.K.. Odnosząc się do pierwszej części zarzutu, czyli niezgodności treści oferty P.K. z warunkami zamówienia, w ocenie Izby zarzut ten jest niezasadny. Przedstawione przez P.K. wyjaśnienia rażąco niskiej ceny wskazują jasno, że P.K. w zakresie Grupy 1 przyjął określoną metodologię wykazywania poszczególnych kosztów, która zakłada posłużenie się zbiorczą pozycją „inny sprzęt dodatkowy”. Odnotowania wymaga, że prezentacja wyceny Grupy 1 w zakresie poszczególnych pozycji została wykonana w analogiczny sposób, tj. wiele pozycji z tej grupy zawiera pozycje zbiorcze „inny sprzęt dodatkowy” albo „sprzęt”, co pozwala na przyjęcie zaprezentowanego przez Zamawiającego wniosku, że nie miał on wątpliwości, iż sporna mała frezarka mechaniczna została wycenione w tej zbiorczej pozycji. Jak wynika z wyceny Odwołującego Eurovia przedstawionej Zamawiającemu w wyjaśnieniach rażąco niskiej ceny, sprzęt ten w porównaniu do innego rodzaju sprzętu potrzebnego dla wykonania tej pozycji, nie przedstawia dużej wartości kosztowej. Wobec tego jest dla Izby wiarygodne, że mógł zostać ujęty w zbiorczej pozycji sprzętowej. Jednocześnie zarzut poza gołosłownym twierdzeniem, że pozycja „inny sprzęt dodatkowy” nie przedstawia wartości pozwalającej przyjąć iż została w niej ujęta sporna frezarka, nie został uzasadniony w sposób pozwalający na jego uwzględnienie. Odwołujący Eurovia nie pokusił się o żadną pogłębioną analizę, np. w zakresie wykazania, że nie jest obiektywnie możliwe (uwzględniając wyjaśnienia P.K. zawarte w części ogólnej co do wyjaśnienia jakie założenia przyjął kalkulując sprzęt), aby sporna frezarka nie została ujęta w pozycji „inny sprzęt dodatkowy”. W zakresie drugiej części zarzutu, tj. odnoszącej się do naruszenia art. 16, Izba wypowie się w części uzasadnienia odnoszącej się do podstaw odrzucenia oferty Odwołującego Eurovia. Ad zarzutu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp w zakresie, w jakim zarzut odnosi się do metody wykonania prac z Grupy prac 1 – Nawierzchnia poz. 29.1 Odwołujący Eurovia argumentował, że każdy z wykonawców zobowiązany był wycenić pozycję z Grupy Prac 1 – Nawierzchnia, poz. 29.1 Remont nawierzchni (dróg serwisowych) z mieszanki niezwiązanej. W ramach wyjaśnień omawianej pozycji przedłożonych Zamawiającemu w dniu 1 lipca 2024 r. P.K. wskazał, że „Przyjęto średnio gr. 2,5 cm kruszywa na m2. (…) Materiału - kruszywo łamane – 0/31,5 – producent Kopalnie Dolomitu S.A. w Sandomierzu”. Odwołujący Eurovia wyjaśnił, że powyższy zapis wzbudził wątpliwości Zamawiającego co skutkowało wezwaniem wykonawcy do dalszych wyjaśnień, w ramach których Zamawiający zapytał L.K.: W jaki sposób Wykonawca zamierza zrealizować roboty w zakresie poz. 29.1 gr 1 w świetle wskazanego w wyjaśnieniach zastosowania kruszywa łamanego o uziarnieniu 0/31,5 mm o średniej grubości warstwy 2,5cm? Odwołujący Eurovia wskazał, że P.K. 5 listopada 2024 r. przedstawił swoje wyjaśnienia, w których wskazał, że w złożonych Wyjaśnieniach celowo wskazał, że dla wyceny przyjął wartość uśrednioną dla grubości wykonywanej warstwy. Z jego doświadczenia wynika, że przy realizacji robót, o których mowa, w praktyce grubość układnej warstwy dla tych pozycji bywa różna i zależy od zakresu i specyfiki naprawianej nawierzchni. Celem zobrazowania swoich wyjaśnień przedstawił 4 „warianty” wykonywanych nawierzchni, których cechą wspólną było to, że sposób realizacji tej pracy będzie polegał (w pewnym uproszczeniu) na naprawie nie tyle ubytku w drodze (oznaczony kolorem żółtym na zdjęciach poniżej), co większej (czasami dużo większej) powierzchni drogi, obrazując to zdjęciami. W ocenie Odwołującego Eurovia: ·Zamawiający zadając to pytanie chciał się upewnić, czy to, co wykonawca zaplanował w wyjaśnieniach, ma sens techniczny i da się to realnie wykonać. ·Wykonawca K. napisał bowiem, że chce użyć kruszywa łamanego o uziarnieniu 0/31,5 mm i że ta warstwa będzie mieć średnio 2,5 cm grubości. ·Kruszywo o uziarnieniu 0/31,5 mm to dość grube kruszywo, gdzie są nawet kamienie o średnicy 3 cm. ·Z kolei warstwa, którą wykonawca chce ułożyć, ma tylko 2,5 cm grubości, czyli jest cieńsza niż maksymalne ziarna tego kruszywa. ·Zachodzi zatem w tym przypadku sprzeczność, bo warstwa powinna być grubsza niż największe ziarna kruszywa, żeby można ją było poprawnie zagęścić i żeby miała odpowiednią nośność. Zdaniem Odwołującego Eurovia w świetle powyższego, cała linia wyjaśnień przedstawiona przez P.K. 26 lutego 2025 r. wydaje się być próbą obrony pierwotnie błędnie przyjętego założenia materiałowego, czyli zastosowania kruszywa o uziarnieniu 0/31,5 mm do uzupełniania ubytków warstwą o grubości zaledwie 2,5 cm. To właśnie ta nieprawidłowość – wskazanie materiału, który technicznie nie nadaje się do tak cienkich warstw –zdaniem Odwołującego Eurovia, zmusiła P.K. do budowania dalszego wywodu, w którym usiłuje wykazać zgodność wskazanego kruszywa z wymaganiami zamówienia. Odwołujący Eurovia wskazał, że w swoich dalszych wyjaśnieniach P.K. nie koncentruje się już na klasycznej technologii uzupełniania ubytków wymaganej dokumentacją Postępowania – tj. usunięciu zniszczonej nawierzchni i wbudowaniu nowego materiału zgodnie ze znajdującą zastosowanie specyfikacją techniczną – lecz opisuje metodę, która polega na spulchnieniu nawierzchni wokół ubytku, rozszerzeniu zakresu naprawy do większego obszaru i uśrednieniu ilości dosypywanego materiału. Tym samym przenosi uwagę z jakości i prawidłowości technologicznej na kalkulacyjną „średnią grubość” warstwy, która ma uzasadniać wcześniejsze założenia cenowe. W ocenie Odwołującego Eurovia Takie podejście jest jednak niewłaściwe, ponieważ: ·nie odpowiada ono rzeczywistemu zakresowi robót określonemu przez Zamawiającego (SST 05.01.03b), który przewidział wyraźnie uzupełnianie ubytków nowym materiałem, a nie „rozrzedzanie” ich na większą powierzchnię, 5.4.1. Remont cząstkowy nawierzchni z mieszanki niezwiązanej Naprawy cząstkowe nawierzchni z mieszanki niezwiązanej wykonuje się, gdy na powierzchni jezdni utworzą się wyboje (doły) lub koleiny, ale grubość nawierzchni jest dostateczna do przeniesienia istniejącego obciążenia ruchem. Remont cząstkowy nawierzchni polega na: -oczyszczeniu wyboju lub koleiny z błota i innych zanieczyszczeń, -polaniu (zwilżeniu) wodą naprawionej powierzchni, -wzruszeniu dna wyboju lub koleiny (np. oskardem, grabiami), -zasypaniu dna wyboju lub koleiny mieszanką niezwiązaną o uziarnieniu np. 0÷16 mm, -wyprofilowaniu powierzchni i dokładnym zagęszczeniu ręcznym ubijakiem lub płytową zagęszczarką wibracyjną. Przy większym zakresie robót (np. z kilkoma wybojami położonymi blisko siebie lub dłuższą koleiną) do zagęszczenia można użyć lekkiego walca samojezdnego lub przyczepnego. Pożądane jest prowadzenie napraw cząstkowych po deszczu, kiedy nawierzchnia jest jeszcze wilgotna. ·nie uwzględnia wymagań technologicznych dotyczących minimalnej grubości warstwy w stosunku do frakcji kruszywa – kruszywo 0/31,5 mm nie może być skutecznie wbudowane w warstwie o grubości 2,5 cm, ·prowadzi do rozliczeń opartych nie na faktycznym zużyciu materiału zgodnym z celem prac i wcześniej złożonymi wyjaśnieniami, ale na powierzchniach spulchnianych i „lekko dosypanych”, co otwiera drogę do nieuprawnionego zwiększenia obmiaru. W ocenie Odwołującego Eurovia w zaistniałych okolicznościach należy uznać, że oferta L.K. w zakresie omawianej pozycji TER jest niezgodna z warunkami zamówienia. Wskazana technologia wykonania robót – oparta na zastosowaniu kruszywa 0/31,5 mm w warstwie o grubości 2,5 cm – jest sprzeczna z dokumentacją Postępowania (tj. SST 05.01.03b), która zakłada: 5.4.2. Wbudowanie i zagęszczenie mieszanki kruszywa Mieszanka kruszywa powinna być rozkładana w warstwie o jednakowej grubości. Mieszanka po rozłożeniu powinna być zagęszczona przejściami walca statycznego gładkiego, ręcznym ubijakiem lub płytową zagęszczarką wibracyjną. 7. OBMIAR ROBÓT Obmiary robót będą dokonywane zgodnie z ustaleniami zawartymi w SST D-M-00.00.00 Wymagania ogólne. Jednostką obmiarową jest m2 (metr kwadratowy) remontu nawierzchni z mieszanki niezwiązanej. Zdaniem Odwołującego Eurovia sposób realizacji omawianej pozycji TER zakłada, że faktyczny zakres realizowanych prac będzie większy niż wymaga tego ta pozycja. Powyższe stanowi kolejną niezgodność z dokumentacją Postępowania (w tym przypadku: SST D_M-00.00.00): 7. OBMIAR PRAC 7.1. Ogólne zasady obmiaru prac Obmiar prac winien określić faktyczny zakres wykonywanych prac bieżącego utrzymania w jednostkach ustalonych w TER oraz OPZ. Na podstawie szacunkowej analizy schematu powierzchni remontowej przedstawionego przez P.K., a także danych dotyczących powierzchni przewidzianej do rozliczenia w ramach tej pozycji, Odwołujący Eurovia stwierdził, że P.K. przyjął wadliwą metodologię wyliczenia zużycia kruszywa na podstawie wymagań stawianych przez specyfikację techniczną (wszyscy pozostali oferenci prawidłowo wskazali szacowane nakłady kruszywa) co dodatkowo prowadzi do istotnych rozbieżności. Powierzchnia wskazana do rozliczenia na tej podstawie przez P.K. w odniesieniu do prezentowanych przez niego wariantów realizacji (zob. też punkt 3.25 tiret czwarty powyżej) będzie w ocenie Odwołującego większa: ·w pierwszym przypadku o 405% względem rzeczywistego obmiaru; ·w drugim przypadku aż o 1894% względem wartości wynikającej z pkt 5.4.1 SST (dotyczącego wzruszenia dna wyboju lub koleiny). W ocenie Odwołującego Eurovia, w tym sensie należy uznać, że oferta P.K. w zakresie omawianej pozycji TER jest niezgodna z warunkami zamówienia. Wskazana przez niego technologia – oparta na zastosowaniu kruszywa 0/31,5 mm w warstwie o grubości 2,5 cm – jest sprzeczna z wymaganiami specyfikacji technicznej, która jednoznacznie określa, że mieszanka kruszywa powinna być rozkładana w warstwie o jednakowej grubości, a następnie zagęszczana walcem statycznym gładkim, ręcznym ubijakiem lub płytową zagęszczarką wibracyjną. Tymczasem wykonawca zaproponował metodę opartą na spulchnieniu istniejącej nawierzchni i uśrednieniu ilości dosypywanego materiału, co oznacza rozkładanie kruszywa w sposób nierównomierny, niekontrolowany i niemożliwy do prawidłowego zagęszczenia – zwłaszcza przy deklarowanej frakcji. Dodatkowo, zamiast odnosić się do rzeczywistego zakresu robót przewidzianych w TER, Odwołujący Eurovia twierdzi, że P.K. zaprezentował sposób rozliczenia oparty na szacunkowych powierzchniach i średnich grubościach, co stoi w sprzeczności z zasadą obmiaru prac, który – zgodnie z dokumentacją – powinien określać faktyczny zakres wykonanych robót. Wszystko to prowadzi do wniosku, że oferta L.K. pozostaje w omawianym zakresie niezgodna z warunkami zamówienia w rozumieniu art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. W odpowiedzi na odwołanie Zamawiający wskazał, że w celu wyjaśnienia, w jaki sposób P.K. zamierza wykonać pozycję 29.1, grupa 1, Remont nawierzchni (dróg serwisowych) z mieszanki niezwiązanej, w szczególności w celu wyjaśnienia, do czego należy odnieść sformułowanie zawarte w kalkulacji wykonawcy: „średnio gr. 2,5 cm kruszywa na m2” zwrócił się do P.K. z wezwaniem do dodatkowych wyjaśnień. Zamawiający wskazał że udzielone przez P.K. wyjaśnienia, usunęły wątpliwości Zamawiającego. Zamawiający podkreślił, że wyjaśnienia te odnosiły się do metodologii liczenia kosztów wykonania ww. pozycji przyjętej przez tego Wykonawcę. Zamawiający wskazał nie miał podstaw do kwestionowania tej metodologii, opartej na uśrednieniach, skoro nie wskazał w SW Z, ani możliwych wielkości ubytków, ani głębokości naprawianych ubytków, czy ich ilości na zlecanym do remontu odcinku/fragmencie drogi serwisowej. Co do kwestii niezgodności z warunkami zamówienia, Zamawiający zauważył, że cytowany przez samego Odwołującego pkt. 5.4.1 SST 05.01.03b (por. pkt. 3.29 odwołania) nie narzuca konieczności zastosowania mieszanki niezwiązanej (kruszywa) o określonym uziarnieniu. Zamawiający podniósł, że w punkcie tym mówi się o uziarnieniu 0-16 mm, ale jest to uziarnienie przykładowe na co wskazuje sformułowanie „np.”. Jednocześnie w pkt. 2.2.1. wskazanej SST podano: Do wykonywania nawierzchni z kruszywa niezwiązanego mogą być stosowane następujące mieszanki kruszyw naturalnych i sztucznych: 0/8; 0/11,2; 0/16; 0/22,4; 0/31,5. Zamawiający podkreślił, że zastosowanie kruszywa o uziarnieniu 0-31,5 mm nie jest więc wprost niezgodne z SST, a wręcz przeciwnie pkt. 2.2.1. SST dopuszcza kruszywo o takim uziarnieniu. Nie może więc stanowić podstawy do odrzucenia oferty P.K. zamiar zastosowania takiego kruszywa do wykonania robót opisanych ww. pozycją. Zamawiający zwrócił uwagę, że Odwołujący Eurovia pomija także tą część wyjaśnień W.K. wskazującą na przyjęcie do wyceny najgrubszego i zarazem najdroższego uziarnienia kruszywa w celu stworzenia dodatkowego buforu kosztów na wypadek, gdyby wielkość naprawianego wyboju (dziury) lub koleiny wymagała zastosowania drobniejszego, a więc tańszego kruszywa. Zamawiający podniósł, że SST 05.01.03b nie przesądza, jaka będzie głębokość wybojów (dołów) lub kolein poddawanych remontowi, ani tym bardziej jaka będzie głębokość „otworu” do wypełnienia mieszanką niezwiązaną po oczyszczeniu wyboju (dołów) lub koleiny z błota i innych zanieczyszczeń oraz wzruszeniu dna wyboju lub koleiny, jak wymaga tego pkt. 5.4.1. Zdaniem Zamawiającego, Odwołujący Eurovia, celowo pomija w odwołaniu załączone do wyjaśnień W.K. rysunki w przekroju poprzecznym wskazujące, że „średnia 2,5 cm” odnoszona jest przez tego Wykonawcę zarówno do głębokości, jak i powierzchni naprawianego wyboju (dziury) lub koleiny. Jest to średnia dla bryły uzyskanej po oczyszczeniu wyboju lub koleiny i wzruszeniu dna wyboju lub koleiny, z uwzględnieniem materiału, który pozostaje w naprawianym wyboju (dziurze) lub koleinie po tych czynnościach. Zmawiający zaznaczył, że pkt. 5.4.1 SST 05.01.03b nie nakazuje usunięcia z naprawianego wyboju (dziury) lub koleiny materiału, jaki powstanie w wyniku wzruszenia dna. Skoro, jak słusznie zauważa Odwołujący Eurovia, pkt. 5.4.2. SST 05.01.03b mówi o konieczności rozkładania warstwy o jednakowej grubości, oczywistym jest, że proces wzruszania dna wyboju (dziury) lub koleiny musi prowadzić do powstania – w przekroju – bryły zbliżonej do prostokąta lub kwadratu. Powoduje to, jak wyjaśniał – P.K., że zawsze w naprawianym wyboju (dziurze) lub koleinie pozostanie trochę drobniejszego materiału. Materiał ten poddaje się sile potrzebnej do zagęszczenia kruszywa i miesza się z dosypywanym kruszywem, samo zaś kruszywo jest zagęszczane z zastosowaniem walców statycznych, walców wibracyjnych lub płytowych zagęszczarek wibracyjnych, a w czasie tych procesów bryły kruszywa dopasowują się do siebie, także przez kruszenie brzegów. Zamawiający wskazał, że proces technologiczny opisany przez P.K. jest więc zgodny ze sztuką budowlaną i SST. Zamawiający wskazał też, że wyboje (dziury) lub koleiny zawsze naprawiane są w taki sposób, że powstają wypełnienia o kształtach geometrycznych figur foremnych. Przy stosowaniu sprzętów wynikających z SST, np. równiarek, glebogryzarek itd. trudno byłoby zachować nieregularny kształt naprawianych wybojów (dziur) lub kolein. Działanie takie byłoby również niecelowe. Obrazowo to ujmując, nowa nawierzchnia widziana z góry nie ma kształtu nieregularnego wyboru (dziury) lub koleiny, a kształt zbliżony do prostokąta lub kwadratu. W związku z tym Zamawiający wskazał, że nie dopatrzył się również w wyjaśnieniach P.K. niezgodności z pkt. 7.1 SST D.-M.00.00.00. Zamawiający podkreślił, że konieczność wykonania obmiaru faktycznego zakresu wykonanych prac nie oznacza, że Zamawiający będzie liczył z osobna powierzchnię każdego naprawianego wyboju (dziury) lub koleiny (po kształtach sprzed remontu), ale również nie oznacza, że P.K. uzyska wynagrodzenie za m2 nawierzchni, która – w świetle zasad sztuki budowlanej – nie wymagała naprawy. Zamawiający wyjaśnił, że stosuje racjonalne rozwiązania w tym zakresie, o czym najlepiej wie właśnie sam Odwołujący Eurovia. Zamawiający wyjaśnił, że na odcinkach dróg utrzymywanych przez Odwołującego Eurovia Zamawiający także w ostatnim okresie zlecał wykonania remontów dróg serwisowych i z uwagi na bardzo dużą ilość wybojów (dziur) i kolein zlecał remonty całych fragmentów dróg serwisowych, a nie poszczególnych dziur i odpowiednio rozliczał się z wykonawcą za cały fragment naprawianej drogi, a nie za powierzchnię dziur znajdujących się na naprawianym fragmencie drogi. Zamawiający wskazał, że z wyjaśnień P.K. jednoznacznie wynika, że rozwiązanie stosowane w praktyce zawsze dostosowane jest do warunków zastanych na remontowanym odcinku drogi oraz uzgodnień poczynionych z przedstawicielem Zamawiającego. Zgodnie z pkt. 5.2 SST 05.01.03b przed przystąpieniem do robót należy, na podstawie dokumentacji projektowej, SST lub wskazań przedstawiciela Rejonu ustalić lokalizację terenu robót oraz przeprowadzić obliczenia i pomiary geodezyjne niezbędne do szczegółowego wytyczenia robót oraz ustalenia danych wysokościowych. To na tym etapie następują ostateczne uzgodnienia pomiędzy stronami co do zakresu wykonywanych remontów. P.K. wskazał, że na podstawie stanowiska Odwołującego Eurovia zaprezentowanego w zarzucie nie sposób ustalić o jaką niezgodność z warunkami zamówienia chodzi. W zakresie rozwiązań materiałowych, P.K. wyjaśnił, że z przedstawionego przez niego kalkulacji szczegółowej wynika, że założył wykonanie prac, do których odnosi się poz. 29.1 z Grupy Prac 1, przy wykorzystaniu kruszywa łamanego 0/31,5 (producent Kopalnie Dolomitu S.A w Sandomierzu) kupowanego po cenie 55 zł/Mg (zgodnie z załączonym do kalkulacji dowodem). W dodatkowych wyjaśnieniach z dnia 6 listopada 2024r. Przystępujący wskazał również (cyt.:) „(…) Wykonawca przyjął jednak do kalkulacji uziarnienie frakcją 0/31,5 mm jako bezpieczne rozwiązanie. Ta frakcja jest frakcją najgrubszą, a co za tym idzie jest układana w większej najmniejszej ilości w przeliczeniu na m2 niż drobniejsze frakcje. W praktyce może i będzie zdarzało się, że w miejsce frakcji 0/31,5 mm konieczne będzie użycie frakcji drobniejszej, która może być co prawda droższa, ale jej ilość na m2 będzie mniejsza niż w przypadku frakcji 0/31,5mm. W konsekwencji przyjęcie do wyceny frakcji najgrubszej spowodowało, że Wykonawca ma bufor kosztów do wykorzystania – w zależności od potrzeb, jakie pojawia się w danym przypadku. W przypadku tego remontu nie można było bowiem z góry przesądzić, jaki dokładnie materiał będzie wykorzystywany (o jakiej gramaturze), bowiem to będzie zależało od wielkości, kształtu ubytku i ilości ubytków w danym obszarze itd.”. P.K. podkreślił, że użycie materiału 0/31,5 jest przy tym zgodne z warunkami zamówienia. SST D-05.01.03b, która jest właściwa dla tej pozycji, wskazuje w punkcie 2.2.1. Materiał na nawierzchnię z kruszywa naturalnego: Na warstwę nawierzchni z kruszywa naturalnego należy użyć kruszywo naturalne zgodne z W T-4 2010. Zaproponowana mieszanka musi spełniać wymagania zawarte w tablicy 1 i 2. Do wykonywania nawierzchni z kruszywa niezwiązanego mogą być stosowane następujące mieszanki kruszyw naturalnych i sztucznych: 0/8; 0/11,2; 0/16; 0/22,4; 0/31,5. W ocenie P.K., skoro mieszanka 0/31,5 jest mieszanką kruszywa wprost wskazaną w SST jako mieszanka dopuszczalna, nie występuje niezgodność treści oferty Przystępującego z warunkami zamówienia. P.K. argumentował też, że przyjęty przez niego sposób wbudowania tej mieszanki kruszywa, opisany w dodatkowych wyjaśnieniach, również jest zgodny z SST. P.K. wyjaśnił, że zgodnie z punktem 5.4.1. SST D-05.01.03b zacytowanym w odwołaniu technologia wykonywania robót polega na tym, że należy: oczyścić wybój lub koleinę z błota i innych zanieczyszczeń, polać wodą naprawianą powierzchnię, wzruszyć dno wyboju lub koleiny, zasypać dno wyboju lub koleiny mieszanką kruszywa oraz wyprofilować powierzchnie i dokładnie ją zagęścić z użyciem odpowiednich sprzętów, w tym lekkich walców drogowych. Przystępujący wyjaśnił, że wzruszenie dna wyboju lub koleiny wymagane jest w tym przypadku z tego względu, że wbudowywana mieszanka kruszywa łamanego musi „związać się” z warstwami istniejącymi. Przystępujący wyjaśnił, że kruszywo 0/31,5 nie jest z założenia materiałem jednorodnym, lecz mieszanką kruszyw o uziarnieniu od 0 do 31,5. Dokument W T – 4 2010, do którego odwołuje się SST D-05.01.03b wprost wskazuje, że w typowym kruszywie 0/31,5 frakcja najgrubsza o uziarnieniu 31,5 ma stanowić zaledwie ok. 10%. Przystępujący zwrócił uwagę, że w tym kruszywie dominują więc frakcje o dużo drobniejszym uziarnieniu. Przystępujący wskazał, że logicznym i nie wymagającym dowodu jest, że skoro wzrusza się, spulchnia się dno wyboju lub koleiny po to by istniejąca warstwa „związała” się z warstwą wbudowywaną, to materiał, który pozostaje w naprawianej koleinie, wyboju musi „wymieszać się” choćby częściowo z nowym materiałem. W ten sposób poszczególne warstwy mogą się „związać” ze sobą. Następnie P.K. wskazał, że warstwa kruszywa umieszczona w naprawianym wyboju lub koleinie musi zostać wyprofilowana z wykorzystaniem ciężkiego sprzętu. Oczywistym pozostaje więc, że w trakcie zagęszczania luźnego kruszywa o różnym uziarnieniu (bo takim jest kruszywo 0/31,5) poszczególne ziarna dopasowują się do siebie, ścierają, kruszą itd., a dolne warstwy dodatkowo mieszają się ze spulchnionym dnem, w tym większe ziarna „wbijają się” w to dno. Przystępujący podniósł, przy tym że nie jest dla niego jasne o jakim „rozrzedzaniu” jest mowa w odwołaniu, skoro Odwołujący Eurovia nie podnosi, żeby została założona dla tej pozycji zbyt mała ilość materiału. Przystępujący wskazał też, że przy opisanej technologii dochowany jest również wymóg wynikający z pkt 5.4.2 SST D-05.01.03b dotyczący konieczności rozkładania mieszanki kruszywa w warstwie o jednakowej grubości. Przystępujący Kochanowi podniósł, że Odwołujący Eurovia pominął w odwołaniu tą część Dodatkowych Wyjaśnień, w szczególności przekroje poprzeczne, z których wynika, że przygotowanie miejsca do wbudowania nowej mieszanki, polega na stworzeniu przestrzeni o foremnym kształcie, która właśnie zapewnia równą warstwę nowej mieszanki. Wzruszenie/spulchnienie i wyprofilowanie brzegów wyboju lub koleiny, które jest wymagane pkt 5.4.1 SST D-05.01.03b nie może powodować niezgodności z pkt 5.4.2 SST D-05.01.03b. Przy spulchnionym dnie nigdy nie można uzyskać idealnie równej warstwy w dolnej części i nie jest to też celowe, skoro ma nastąpić „związanie” istniejącej i nowej warstwy. W pkt 5.4.2 SST D-05.01.03b chodzi więc tylko o to, by w jednym miejscu naprawianego wyboju nowa warstwa nie miała np. 5 cm grubości, a w innym 1 cm grubości. O tym, że tak rozumianą „jednakową grubość warstwy” Przystępujący zamierza uzyskać świadczą właśnie przekroje poprzeczne załączone do Dodatkowych Wyjaśnień. P.K. wskazał, że przy tylu niewiadomych na potrzeby kalkulacji założył „średnio gr. 2,5cm kruszywa na m2” wyjaśniając w dodatkowych wyjaśnieniach z dnia 6 listopada 2024r., że (cyt.:) „Wykonawca „grubość” wylicza więc de facto jako średnie zapotrzebowanie na kruszywo na m2 naprawianej nawierzchni (nie ubytku)”. Przystępujący podkreślił, że grubość 2,5 cm nie jest grubością warstwy kruszywa, jaka zostanie ułożona w każdym możliwym naprawianym wyboju, czy koleinie, jak twierdzi Odwołujący, a kategorią „kalkulacyjną” obrazującą nakład średni nakład materiału na m2. Przystępujący podkreślił, że nie może być przy tym mowy o próbie zawyżenia ilości powierzchni naprawianej, ponieważ wykonawca dążąc do uzyska foremnego kształtu naprawianego wyboju lub koleiny usuwa tylko niezbędne w świetle sztuki budowlanej fragmenty nawierzchni przylegającej do wybojów lub kolein – takie, które odpowiadają np. rozpiętości lemieszy równiarki, szerokości łyżki koparki, która wzrusza wybój. Przystępujący wskazał, że jednoznacznie wynika z jego Wyjaśnień dodatkowych, że nie zamierza do naprawy pojedynczego wyboju o powierzchni kilkunastu cm2 stosować równiarki, która usunie nawierzchnię na kilku m2 wokół wyboju, a wskazuje jedynie, że przy kilkunastu blisko posadowionych względem siebie wybojach bardziej rozsądnym rozwiązaniem może być ich wspólna naprawa niż stworzenie kilku nachodzących na siebie czy blisko względnie siebie położonych „łat”. Te ostatnie nie będą trwałym rozwiązaniem. Przystępujący wskazał, że o tym, czy dany wybój lub koleina są naprawiane osobno, czy jako większy fragment decyduje ostatecznie przedstawiciel zamawiającego w oparciu o sytuację zastaną w miejscu naprawy. Przystępujący podał, że zgodnie przy tym z pkt 9 SST D-05.01.03bCena wykonania 1 m2 remontu nawierzchni z mieszanki niezwiązanej obejmuje wszelkie czynności związane z prawidłowym wykonaniem prac określonych niniejszą SST, co do zasady będą to (…) wykonanie prac zgodnie z technologią prac opisaną w pkt. 5 niniejszej Specyfikacji oraz zgodnie z przepisami, normami i sztuką budowlaną. Przystępujący podniósł, że Odwołujący Eurovia nie wskazał w odwołaniu argumentów, które miałby świadczyć o tym, że opisane w Wyjaśnieniach dodatkowych Przystępującego miałoby być niezgodne ze sztuką budowlaną, na którą w tych Wyjaśnieniach powołuje się Przystępujący. Przystępujący zajął stanowisko, zgodnie z którym nawet gdyby przy kalkulacji szczegółowej założył taką metodologię wyliczenia kosztów, która jest nieadekwatna do tego, w jaki sposób będzie rzeczywiście następowało rozliczenie z Zamawiającym, co jak wyjaśniono powyżej nie ma miejsca, to jego cena jednostkowa mogłaby być co najwyżej niedoszacowana, a nie niezgodna z pkt 7.1 SST D_M -00.00.00. P.K. podniósł, że zgodnie z tym punktem obmiar prac winien określić faktyczny zakres wykonywanych prac bieżącego utrzymania w jednostkach ustalonych w TER i wskazał, że to właśnie założył w swojej kalkulacji. Z wyjaśnień Przystępującego nie wynika by oczekiwał wynagrodzenia za prace, które nie zostaną faktycznie wykonane, a tylko takie rozwiązanie byłoby niezgodne z pkt 7.1 SST D_M 00.00.00. Odwołujący i Przystępujący odmiennie identyfikują zakres prac, jaki może być w danym przypadku konieczny do wykonania, jednak w odwołaniu brak jest jakichkolwiek argumentów ze strony Odwołującego wskazujących na to, że jego sposób definiowania zakresu robót koniecznych do wykonania jest poprawny i jedyny możliwy do przyjęcia w świetle zapisów SST. Żaden z powołanych w odwołaniu punktów SST do tej kwestii się nie odnosi. Zdaniem P.K. Odwołujący Eurovia celowo próbuje wzbudzić wątpliwości co do wybranej przez Przystępującego technologii wykonywania robót i jej zgodności z warunkami zamówienia, bo oczywistym pozostaje, że w poz. 29.1 z Grupy Prac 1 brak jest niedoszacowania i to takiego, które mogłoby doprowadzić do niedoszacowania ceny ofertowej. Odwołujący Eurovia w pkt 3.33 odwołania pisze o rzekomym „zawyżeniu powierzchni do rozliczenia” o kilkaset, a nawet kilka tysięcy procent, co ma świadczyć o „wadliwej metodologii wyliczenia zużycia kruszywa”. Przystępujący wskazał że mimo to nie dowiadujemy się z odwołania, czy zdaniem Odwołującego Eurovia ostatecznie P.K. założył w tej pozycji za mało kruszywa, ile kruszywa rzekomo brakuje i jak to wpływa na cenę jednostkową (jej niedoszacowanie). Wyliczenie takiego niedoszacowania jest obiektywnie niemożliwe, bo z czego zapewne zdaje sobie sprawę Odwołujący, a co celowo przemilczał w odwołaniu, rysunki zamieszczone w odwołaniu odnoszą się do dwóch ze zidentyfikowanych przez Przystępującego możliwości (wariantów), w jakich remont będzie wykonywany. P.K. zwrócił uwagę, że obecnie nie można nawet przesądzić, czy remont w takich właśnie wariantach w okresie realizacji zamówienia w ogóle wystąpi. Samo wyliczenie zawarte w tym punkcie odwołania jest przy tym również mylące i wątpliwe w zakresie przyjętej przez Odwołującego metodologii wyliczeń, bo nie wiadomo, w jaki sposób Odwołujący liczy wymiary wybojów pokazanych na ilustracjach wklejonych do odwołania. Ilustracje pochodzą wprawdzie z wyjaśnień Przystępującego z dnia 6 listopada 2024r., jednak wymiary podane przez Odwołującego już nie. Ilustracje zawarte w wyjaśnieniach Przystępującego nie miały podanych wymiarów, bo miały charakter wyłącznie poglądowy. Miały przybliżyć, zobrazować Zamawiającemu sposób rozumowania Przystępującego, nie odnosiły się zaś do konkretnych sytuacji faktycznych (konkretnych zleceń). Ilustracje te nie służyły również uzasadnieniu wyliczenia wartości „średnio 2,5 cm kruszywa na m2”, Zamawiający jak wynika z dodatkowego wezwania do wyjaśnień nie kwestionował wartości 2,5 cm jako takiej, a jedynie oczekiwał wyjaśnienia, do czego tą wartość odnosić, jak ją rozumieć. Z tego też względu Przystępujący nie podał w wyjaśnieniach szczegółowych wyliczeń wartości „średnio 2,5 cm”, a tylko przedstawił metodologię zastosowaną do opracowania swojej kalkulacji. W ocenie Izby zarzut podlega oddaleniu. Zamawiający i P.K., podjęli zdaniem Izby skuteczną polemikę z zarzutem. Przedstawiona argumentacja jest w ocenie Izby merytoryczna, spójna, znajduje potwierdzenie w dokumentach zamówienia oraz w złożonych przez P.K. wyjaśnieniach. Ponadto polemika została podęta w każdym aspekcie do jakiego odnosi się zarzut. Odwołujący Eurovia zarzuca niezgodność oferty P.K. z treścią pkt 5.4 i 7 SST D - 05.01.03b oraz z pkt 7 SST D-M00.00.00. Odwołujący Eurovia niezgodność oferty P.K. z powyższymi postanowieniami wywodzi ze założenia do kalkulacji polegającego na przyjęciu uśrednionej wartości grubości wykonywanej warstwy, a także z przyjętego materiału oraz z dwóch załączonych do wyjaśnień grafik. Z powyższego Odwołujący Eurovia wywodzi, że nie zostanie zrealizowany wymóg wykonania rzeczywistego zakresu robót wskazanego w SST oraz nie uwzględnia wymagań technologicznych dotyczących minimalnej grubości warstwy w stosunku do frakcji kruszywa. Jak wynika z treści dodatkowych wyjaśnień udzielonych pismem z 5 listopada 2024 r. P.K. podał, że: „(…) dla wyceny przyjął wartość uśrednioną dla grubości wykonywanej warstwy. Z jego doświadczenia wynika, że przy realizacji robót, o których mowa, w praktyce grubość układnej warstwy dla tych pozycji bywa różna i zależy od zakresu i specyfiki naprawianej nawierzchni.”. Jednocześnie Przystępujący wskazał i opisał na cztery warianty, spotykane przez niego w praktyce najczęściej. Wyjaśnił, że „podana grubość jest przyjęta jako średnia, przy czym przy części wariantów średnia ta jest zawyżona (przyjęta z dużą ostrożnością).”, a także wskazał, że „W praktyce w wykonaniu robót będą wykorzystywane frakcje o różnej grubości. Wykonawca przyjął jednak do kalkulacji uziarnienie frakcją 0/31,5 mm, jako bezpieczne rozwiązanie.”. Z wyjaśnień P.K. jasno więc wynika, że uśredniona wartość została przyjęta na potrzeby kalkulacji a rzeczywista grubość wykonywanej warstwy będzie uzależniona od danego ubytku (co wynika z opisu poszczególnych wariantów), przy czym w ocenie Izby P.K. wykazał, że założenie takie jest wiarygodne i może być uznane za poprawne w świetle dokumentów zamówienia. Odnosząc się do kwestii przyjęcia na potrzeby kalkulacji frakcji 0/31,5 mm, Zamawiający i P.K. wykazali, że jest to wartość zgodna z dokumentami zamówienia, tj. z pkt 2.2.1 Materiał na nawierzchnię z kruszywa naturalnego, gdzie wskazano wprost: „Na warstwę nawierzchni z kruszywa naturalnego należy użyć kruszywo naturalne zgodne z W T-4 2010. Zaproponowana mieszanka musi spełniać wymagania zawarte w tablicy 1 i 2. Do wykonywania nawierzchni z kruszywa niezwiązanego mogą być stosowane następujące mieszanki kruszyw naturalnych i sztucznych: 0/8; 0/11,2; 0/16; 0/22,4; 0/31,5”. W zakresie twierdzenia o tym, że nie zostanie zrealizowany wymóg wykonania rzeczywistego zakresu robót wskazanego w SST, w ocenie Izby ten zakres zarzutu również jest chybiony. W wyjaśnieniach z 5 listopada 2024 r. P.K. wskazał precyzyjny opis sposobu postępowania przy naprawie poszczególnych wariantów ubytków i wskazał, że „Podana średnia grubość jest więc liczona dla większej powierzchni foremnej, tj. dla tej części nawierzchni, gdzie znajdują się ubytki, która zgodnie ze sztuką musi zostać naprawiona (łącznie, całościowo, w ramach jednej naprawy), a nie dla pojedynczego ubytku.”. Podkreślić należy, że o konieczności przeprowadzenia napraw decyduje Zamawiający i to on następnie odbiera wykonane prace. W ocenie Izby nie jest więc tak, jak wskazuje Odwołujący Eurovia, że powstanie ryzyko niewykonania rzeczywistego zakresu prac, co skutkować będzie wzrostem powierzchni wykonanych prac, a w konsekwencji wzrostem wynagrodzenia. Z tego też względu podane w pkt 3.33 wartości nie mogą przesądzić o uwzględnieniu zarzutu. Ponadto, nie sposób pominąć, że w zarzucie Odwołujący Eurovia wybiórczo odnosi się do udzielonych przez Przystającego wyjaśnień. P.K. opisał bowiem 4 warianty najczęściej spotykanych napraw nawierzchni, w tym również taki, który odnosi się do naprawy pojedynczego ubytku, nie jest więc tak jak w treści zarzutu próbuje przekonać Odwołujący Eurovia, że P.K. nie uwzględnił w swojej metodologii możliwości naprawy pojedynczego ubytku na drodze. W ocenie Izby udzielone wyjaśnienia należy rozumieć w ten sposób że metoda naprawy ubytku jest uzależniona od charakteru samego ubytku, a Przystępujący w kalkulacji i przyjętej metodologii uwzględnił cztery najczęściej występujące w jego ocenie warianty, które opisał. Ad zarzutu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2) lit a) w zw. z art. 116 ust. 2 w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp – zarzut dotyczy tylko części 1 W treści zarzutu Odwołujący Eurovia podniósł, że na potrzeby wykazania spełnienia warunków udziału w postępowaniu wykonawcy zobowiązani byli wykazać określonych osób stanowiących obsadę Zespołu ds. Utrzymania Dróg, w tym m. in. Kierownikiem ds. Utrzymania Dróg. Odwołujący Eurovia wskazał, że dokumentacja postępowania wymagała, aby pracownicy kluczowi, w tym omawiany Kierownik ds. Utrzymania Dróg, byli dostępni w godzinach pracy Zamawiającego tj. od godz. 7.00 do godz. 15.00 w każdy dzień roboczy w siedzibie Wykonawcy (Punkcie Obsługi Kontraktu - POK) znajdującej się na obszarze Rejonu (w odległości do 52 km od siedziby Rejonu – dotyczy Części 1), którego dana część zamówienia dotyczy. Kwestia dostępności wskazanej osoby została doprecyzowana przez Zamawiającego w ramach odpowiedzi na pytanie nr 31, w której wprost wskazano, że: dostępny zgodnie z definicją językową Słownika Językowego PWN, to taki, z którym łatwo można nawiązać kontakt, do którego jest łatwy dostęp. Odwołujący Eurovia wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego do złożenia aktualnych podmiotowych środków dowodowych, P.K. w zakresie części 1 przedstawił m.in. wykaz osób przewidzianych do realizacji zamówienia, wskazując Pana K.B. do pełnienia funkcji Kierownika ds. Utrzymania Dróg. Odwołujący Eurovia wyjaśnił, że 21 lutego 2025 r. działając na podstawie art. 128 ust. 4 PZP Zamawiający zwrócił się do L.K. z prośbą o potwierdzenie, że rzeczywiście będzie dysponował Panem K.B. w trakcie realizacji zamówienia dla którego prowadzone jest Postępowanie, wyrażając wątpliwość co do jej dostępności z uwagi na informacje posiadane przez Zamawiającego, z których wynikało, że osoba ta jest zaangażowana przy realizacji zadań na drogach GP w Rejonie Przemyśl, gdzie aktualnie pozostaje Zastępcą Kierownika Utrzymania oraz Kierownikiem Robót Drogowych. Odwołujący wskazał, że w odpowiedzi na powyższe Leszek K. przyznał, że Pan K.B. istotnie pełni funkcję na wskazanej powyżej jednej umowie, jednak zapewnił, że w przypadku udzielenia mu niniejszego zamówienia w zakresie części 1, osoba ta przestanie pełnić tę funkcję i będzie w pełni dyspozycyjna na potrzeby realizacji przedmiotowego kontraktu. Zamawiający przyjął te wyjaśnienia. W ocenie Odwołującego Eurovia, K. w sposób świadomy zataił przed Zamawiającym fakt, iż ta sama osoba jest zaangażowana przez tego wykonawcę (Leszek K. jest stroną wszystkich poniżej wskazanych umów) w realizację co najmniej dziesięciu innych aktywnych umów (tzn. pełni na tych umowach funkcję kierownika budowy lub kierownika robót), tj.: ·Wykonanie remontów cząstkowych oraz nakładek asfaltobetonowych na terenie gminy Głogów Małopolski w 2025 roku, ·Przebudowa drogi gminnej Zagrody-Majdan Nr 105181 w Gminie Narol, ·Remonty cząstkowe nawierzchni dróg wojewódzkich na terenie województwa podkarpackiego w 2025 r. – 8 zadań” – Zadanie nr 1 – RDW Jarosław, ·Remonty cząstkowe nawierzchni dróg wojewódzkich na terenie województwa podkarpackiego w 2025 r. – 8 zadań” – Zadanie nr 3 – RDW Lubaczów, ·Remonty cząstkowe nawierzchni dróg wojewódzkich na terenie województwa podkarpackiego w 2025 r. – 8 zadań” – Zadanie nr 4 – RDW Łańcut, ·Remonty cząstkowe nawierzchni dróg wojewódzkich na terenie województwa podkarpackiego w 2025 r. – 8 zadań” – Zadanie nr 6 – RDW Rymanów, ·Przebudowa skrzyżowania drogi powiatowej nr 1179R Żarówka – gr. powiatu – Stara Jastrząbka z drogą powiatową nr 1279R Róża – Stara Jastrząbka w km 5+425 w m. Stara Jastrząbka, ·Remont nawierzchni bitumicznej dróg manewrowych i placów wraz z niezbędną infrastrukturą drogową na terenie drogowych przejść granicznych w Korczowej oraz w Medyce w podziale na części – Część 1, ·Remont nawierzchni bitumicznej dróg manewrowych i placów wraz z niezbędną infrastrukturą drogową na terenie drogowych przejść granicznych w Korczowej oraz w Medyce w podziale na części – Część 2, ·Budowa dróg na osiedlu Ogrodowa i połączenie ul. Konwaliowej z ul. Jagiełły w Leżajsku oraz budowa kanalizacji kd 300 na łączniku z ul. Sandomierską i kanalizacji kd 400 na ul. Bławatkowej. W ocenie Odwołującego Eurovia, takie okoliczności w sposób oczywisty świadczą o braku realnej dostępności tego zasobu kadrowego, a tym samym o braku realnych zdolności wykonawczych po stronie L.K. w zakresie części 1. Potwierdza to, zdaniem Odwołującego, także treść wyjaśnień L.K. z 1 lipca 2024 r., z których wynika, że wskazana osoba ma dodatkowo pełnić funkcję przedstawiciela wykonawcy w kontaktach z Zamawiającym, podwykonawcami oraz pracownikami. Odwołujący wskazał, że taka rola wiąże się z licznymi obowiązkami, co – w świetle Projektowanych Postanowień Umowy – jeszcze bardziej ogranicza możliwość realnego wykonywania przez nią zadań Kierownika ds. Utrzymania Dróg. Odwołujący argumentował, że w praktyce oznacza to, że zaangażowanie Pana K.B. pozostaje jedynie deklaracją formalną, bez pokrycia w rzeczywistości. Sytuacja taka powoduje, iż zaangażowanie tego samego potencjału kadrowego w realizację nie tylko 10 innych zamówień, ale jeszcze w zakresie dodatkowych obowiązków w ramach tego konkretnego zamówienia, dla którego prowadzone jest Postepowanie, uniemożliwia L.K. rzeczywiste i realne zaangażowanie w tym samym czasie tego samego potencjału i wykazanie jego realnej (a nie fikcyjnej) dostępności. Leszek K. nie będzie, zatem faktycznie dysponował realnymi i rzeczywistymi możliwościami do wykonania przedmiotu zamówienia przy wykorzystaniu tego konkretnego zasobu. W ocenie Odwołującego Eurovia, powyższe spełnia przesłankę przewidzianą w art. 116 ust. 2 PZP, zgodnie z którym Zamawiający może – na każdym etapie postępowania – uznać, że wykonawca nie posiada wymaganych zdolności technicznych lub zawodowych, jeżeli zaangażowanie jego zasobów technicznych lub zawodowych w inne przedsięwzięcia może mieć negatywny wpływ na realizację zamówienia. W ocenie Odwołującego trudno o bardziej jaskrawą sytuację takiego ryzyka niż jednoczesne wskazanie tej samej osoby do pełnienia funkcji kluczowej dla realizacji zamówienia, przy jednoczesnym jej realnym zaangażowaniu w kilka równoległych kontraktów, które trwają w tym samym okresie, co przewidywany termin realizacji zamówienia będącego przedmiotem niniejszego Postępowania. W takiej sytuacji deklarowanie dostępności tej samej osoby na potrzeby kilku niezależnych zamówień, których okresy realizacji nakładają się czasowo, prowadzi zdaniem Odwołującego Eurovia do przedstawienia potencjału wykonawcy w sposób nierzetelny i może wprowadzać w błąd co rzeczywistych możliwości wykonawcy w zakresie należytego wykonania zamówienia. Zdaniem Odwołującego, postawa P.K. nie ogranicza się wyłącznie do braku wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu, lecz stanowi także podstawę do jego wykluczenia z postępowania w zakresie części 1 na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp, który przewiduje wykluczenie wykonawcy, który w wyniku celowego działania zataił przed Zamawiającym informacje dotyczące spełniania warunków udziału w postępowaniu. Odwołujący podniósł, że Przystępujący mając świadomość, że osoba wskazana w wykazie osób pełni jednocześnie funkcję na kilku innych umowach, celowo zataił tę informację i ograniczył się jedynie do potwierdzenia jej zaangażowania w jedną z nich, równocześnie składając zapewnienie, że osoba ta zostanie z tamtej umowy wycofana. Tego rodzaju selektywne i intencjonalne przedstawienie okoliczności, z jednoczesnym pominięciem informacji o pozostałych, równoległych zaangażowaniach tej samej osoby na innych inwestycjach, stanowi nie tylko próbę manipulacji oceną zdolności wykonawcy, ale wręcz świadome działanie mające na celu wprowadzenie Zamawiającego w błąd. Celem tego działania było stworzenie fałszywego wrażenia, że Leszek K. dysponuje rzeczywistym, dostępnym potencjałem osobowym niezbędnym do należytej realizacji zamówienia, podczas gdy w istocie zasób ten nie mógłby zostać skutecznie oddelegowany do realizacji przedmiotowego zamówienia w deklarowanym wymiarze. Zdaniem Odwołującego, informacja ta miała zasadnicze znaczenie dla oceny spełnienia warunku udziału w postępowaniu i pozostaje w bezpośrednim związku z decyzją Zamawiającego o uznaniu oferty P.K. za najkorzystniejszą w Postępowaniu w zakresie części 1. Gdyby bowiem Zamawiający miał pełną wiedzę o faktycznym zaangażowaniu Pana K.B. w inne realizowane obecnie inwestycje, ocena ta mogłaby zostać dokonana w sposób odmienny. W odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający argumentował, że wymagał, zgodnie z odpowiedzią na pytanie nr 31, wyłącznie dostępności w godzinach od 7.00 do 15.00 w każdy dzień roboczy członków Zespołu ds. Utrzymania Dróg. Dostępność, co wyjaśniono w odpowiedzi na to pytanie, oznacza łatwy dostęp, łatwą możliwość nawiązania kontaktu. Jednocześnie Zamawiający nie wprowadził do SW Z zakazu łączenia funkcji w Zespole ds. Utrzymania Dróg z wykonywaniem innych, niezwiązanych z danym kontraktem utrzymaniowym zadań czy prac. Osoba przewidziana do pełnienia funkcji Kierownika ds. Utrzymania Dróg dla części 1 - Pan K.B. należy do Zespołów ds. Utrzymania Dróg na różnych odcinkach dróg utrzymywanych przez W.K. od 2012 r. Zamawiający wyjaśnił, że jest to jedna z osób z największym doświadczeniem procujących przy kontraktach utrzymaniowych realizowanych na rzecz GDDKiA Oddział w Rzeszowie. W tym czasie zdarzało się, że Pan K.B. równolegle pełnił więcej niż jedną funkcję w Zespołach ds. Utrzymania i to nawet na różnych kontraktach. W dacie wezwania do złożenia wyjaśnień skierowanego w tym postępowaniu do W.K. (21.02.2025r.) wskazana osoba pełniła funkcję Zastępcy Kierownika ds. Utrzymania Dróg i Kierownika Budowy w Rejonie Przemyśl. Jak wynika ze stanowiska Odwołującego, w tym czasie pełniła ona również funkcję kierownika budowy lub kierownika robót co najmniej na kontraktach wskazanych w pkt. 2-6 oraz 10 Tabeli wklejonej do pkt. 3.46 odwołania. Umowy dotyczące pozostałych kontraktów wskazanych w tej tabeli zostały zawarte przez W.K. po dacie złożenia Zamawiającemu wyjaśnień z dnia 26.02.2025 r. (np. wybór oferty najkorzystniejszej dla kontraktów wskazanych z pkt. 8 i 9 Tabeli nastąpił dopiero 02.04.2025 r., a co za tym idzie objecie funkcji przez Pana K.B. musiało nastąpić jeszcze później). Zamawiający argumentował, że mimo pełnienia funkcji kierownika budowy lub kierownika robót na ww. kontraktach oraz równocześnie na kontrakcie dot. utrzymania dróg zarządzanych przez Zamawiającego Rejon w Przemyślu, Zamawiający nigdy nie spotkał się z taką sytuacją, by Pan K.B. nie był łatwo dostępny, w sposób zdefiniowany odpowiedzią na pytanie nr 31, dla pracowników Zamawiającego. Zamawiający zwrócił uwagę, że zakres obowiązków kierownika budowy, czy kierownika robót z założenia nie jest tak duży, by nie dało się takiego stanowiska łączyć z innymi aktywnościami zawodowymi. GDDKiA regularnie spotyka się z takimi sytuacjami, że dana osoba zajmuje stanowisko kierownika budowy, czy kierownika robót na różnych kontraktach, często nawet realizowanych w rożnych częściach Polski. Sam Zamawiający w tym postępowaniu wyraził zgodę na łącznie stanowiska kierownika robót z innymi stanowiskami w Zespole ds. Utrzymania Dróg. Ponadto wszystkie kontrakty wymienione przez Odwołującego w pkt. 3.46 odwołania są realizowane na terenie województwa podkarpackiego, w bliskiej odległości względem siedziby wykonawcy lub poszczególnych Rejonów utrzymania dróg, a zakres robót wymaganych do zrealizowania w ramach kontraktów wskazywanych przez Odwołującego, o czym świadczy dokumentacja zamieszczona na stronach internetowych zamawiających udzielających tych zamówień, nie jest na tyle duży by wymagał stałej obecności na terenie budowy kierownika budowy czy kierownika robót. Nawet więc gdyby Zamawiający powziął wcześniej informację o tym, że Pan K.B. pełni funkcją kierownika budowy lub kierownika robót na kontraktach wskazanych w pkt. 3.46 odwołania, nadal nie miałby podstaw do tego, by uznać, że wykonawca nie wykazał spełnienia warunków udziału w postępowaniu w sposób realny, prawidłowy. Również sam Odwołujący nie wykazuje istnienia takiej zależności, tj. nie przedstawia dowodu, który potwierdzałby w sposób jednoznaczny, że zakres obowiązków wynikających z kontraktów wskazanych w pkt. 3.36 odwołania jest taki, by realnie uniemożliwiał Panu Krzysztofowi Błaszczakowi pełnienie funkcji kierownika ds. utrzymania. Zamawiający zwrócił dodatkowo uwagę na deklarację zawartą w wyjaśnieniach W.K. z dnia 26.02.2025r.: „W ocenie Wykonawcy powyższe wyjaśnienia potwierdzają, że istnieje możliwość bezkolizyjnego połączenia dotychczasowych obowiązków ww. osób z obowiązkami, jakie miałby wykonywać na nowych zadaniach, względnie całkowite wyłącznie ich z dotychczasowych Zespołów ds. Utrzymania Dróg nie wpływanie na poprawność funkcjonowania tych Zespołów. W razie jednak jakichkolwiek wątpliwości ze strony Zamawiającego Wykonawca deklaruje gotowość zastąpienia osób wskazanych w Wykazie osób innymi, podkreślić bowiem należy, że kadra Wykonawcy jest duża i posiada on kilku pracowników spełniających każde z wymagań postawionych dla poszczególnych członków Zespołu ds. Utrzymania Dróg”. Zdaniem Zamawiającego nierzetelny wykonawca takich deklaracji nie składa. W ocenie Zamawiającego w tej sprawie trudno także doszukać się celowości działania W.K.. Zamawiający nie wymagał zapisami SW Z pozostawania członków Zespołu ds. Utrzymania Dróg w wyłącznej dyspozycji zamawiającego, nigdy dotychczas nie oczekiwał również od wykonawców informacji, czy poza zajmowaniem określonego stanowiska w Zespole ds. Utrzymania Dróg dana osoba zajmuje się również inną działalnością. Zamawiający wskazał, że w wezwaniu z 21.02.2025r. wymagał wprawdzie potwierdzenia, że Wykonawca dysponuje i będzie realnie dysponował potencjałem na etapie realizacji zamówienia. Jednocześnie jednak Zamawiający wyraźnie wskazał w wezwaniu, jakie okoliczności wzbudziły jego wątpliwości. Wątpliwości te związane były z zajmowaniem określonych stanowisk w Zespole ds. Utrzymania Dróg przy realizacji innych, dużych kontraktów utrzymaniowych i planowanego zatrudnienia danej osoby przy realizacji kolejnego takiego kontraktu. W zakresie Pana K.B. wątpliwość ta została wskazana wprost jako: „W „Wykazie osób” Wykonawca dla realizacji niniejszego zadania wskazał osoby, które jak wynika z wiedzy Zamawiającego pełnią aktualnie funkcje w związku z realizację innych umów utrzymaniowych na rzecz Oddziału w Rzeszowie. Zamawiający stwierdził, że: 1.Wskazany jako Kierownik ds. Utrzymania Dróg dla cz 1 – K.B. jest aktualnie Z-cą Kierownika Utrzymania oraz Kierownikiem Robot Drogowych na drogach GP w Rejonie Przemyśl.” Zamawiający wskazał, że KIO w przeszłości wielokrotnie zajmowała stanowisko, że rolą Wykonawcy jest udzielenie odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień, w zakresie, który z tego wezwania wynika. Trudno więc oczekiwać, że Wykonawca w odpowiedzi na konkretne pytanie Zamawiającego, nawiązujące do konkretnego stanu faktycznego, będzie prezentował całą historię zatrudnienia swoich pracowników, by uniknąć zarzutu wprowadzenia Zamawiającego w błąd. P.K. wskazał, że składając ofertę w postępowaniu, tj. 21 maja 2024r., zakładał, że funkcję Kierownika ds. Utrzymania dla części 1 będzie zajmował p. K.B., który spełnia wymagania do zajmowania tego stanowiska (okoliczność bezsporna). W tej dacie Przystępujący podkreślił, że nie realizował jeszcze żadnego z kontraktów wskazanych w pkt 3.46 odwołania. Wskazał, że umowy odnoszące się do kontraktów wskazanych w tym punkcie odwołania zostały zawarte przez Przystępującego pomiędzy 17 października 2024 r. a 10 kwietnia 2025 r. (rozpoczęcie robót i zgłoszenie kierownika budowy/robót nastąpiło odpowiednio później). Przystępując do postępowania (składając ofertę), Przystępujący wskazał, że niewątpliwie spełniał warunek udziału w postępowaniu odnoszący się do dysponowania osobą mogącą pełnić funkcję Kierownika ds. Utrzymania w sposób realny. Nie mamy więc do czynienia z żadnym wprowadzeniem Zamawiającego w błąd. Przystępujący wyjaśnił, że Zamawiający, korzystając z prawa opcji wynikającego z innych zawa…
Wykonanie przebudowy ulic dla zadania:
Odwołujący: P. Sz.Zamawiający: Urząd Miejski w Tczewie Biuro Zamówień Publicznych Pl. Piłsudskiego 1, 83-110 Tczew reprezentowany przez Zakład Usług Komunalnych w Tczewie ul. Czatkowska 2e, 83-110 Tczew…Sygn. akt KIO 909/20 Sygn. akt: KIO 909/20 WYROK z dnia 30 czerwca 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca: Renata Tubisz Protokolant: Rafał Komoń Po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniu 25 czerwca 2020r. w sprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 kwietnia 2020 r. przez odwołującego P. Sz. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą DROMAX P. Sz. Knybawa ul. Nadwiślańska 7, 83-110 Tczew w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Urząd Miejski w Tczewie Biuro Zamówień Publicznych Pl. Piłsudskiego 1, 83-110 Tczew reprezentowany przez Zakład Usług Komunalnych w Tczewie ul. Czatkowska 2e, 83-110 Tczew przy udziale: A. S. R., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „ATR” S. R. ul. Mikołaja Reja 16, 83-110 Tczew zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego, B. P. M., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Inżynieryjne ALFA P. M. ul. Głogowa 9, 80-297 Banino zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego. orzeka 1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty przystępującego po stronie zamawiającego oraz wykluczenie z postępowania przystępującego po stronie zamawiającego 1.1. Kosztami postępowania obciąża Urząd Miejski w Tczewie Biuro Zamówień Publicznych Pl. Piłsudskiego 1, 83-110 Tczew reprezentowany przez Zakład Usług Komunalnych w Tczewie ul. Czatkowska 2e, 83-110 Tczew i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7.500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy), uiszczoną przez P. Sz. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą DROMAX P. Sz. Knybawa ul. Nadwiślańska 7, 83-110 Tczew tytułem wpisu od odwołania 1.2. zasądza od Urząd Miejski w Tczewie Biuro Zamówień Publicznych Pl. Piłsudskiego 1, 83-110 Tczew kwotę 7.500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) na rzecz P. Sz. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą DROMAX P. Sz. Knybawa ul. Nadwiślańska 7, 83-110 Tczew stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Gdańsku. Przewodniczący: ............................................ Uzasadnienie Odwołanie dotyczy zamówienia na usługi, których przedmiotem jest postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na pełnienie kompleksowego nadzoru inwestorskiego wielobranżowego nad realizacją zadania inwestycyjnego p.n.: „Wykonanie przebudowy ulic dla zadania: „Rewitalizacja - poprawa bezpieczeństwa - wykonanie systemu monitoringu i oświetlenia wraz z poprawą infrastruktury drogowej, zagospodarowanie terenu zadworcowego na osiedlu Zatorze” w Tczewie - etap 1 Numer ogłoszenia o zamówieniu w Biuletynie Zamówień Publicznych: 516195-N-2020 z dnia 2020-03-13. Odwołujący wniósł odwołanie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego - od czynności Zamawiającego z dnia 20 kwietnia 2020 roku w części dotyczącej wyboru oferty Przystępującego po stronie Zamawiającego jako najkorzystniejszej. Odwołujący na podstawie art 180 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1834 z późn. zm.- ustawa pzp) zaskarżył czynność, Zamawiającego z dnia 20 kwietnia 2020 r., wyboru oferty Przystępującego po stronie Zamawiającego / Wykonawca wybrany jako najkorzystniejszej. Zarzut Odwołującego dotyczy naruszenia przepisów mających istotny wpływ na wynik postępowania to jest art. 24 ust 1 pkt 12 ustawy pzp oraz art 7 ustawy pzp, przez wybór oferty Wykonawcy wybranego, jako najkorzystniejszej wskutek błędnego uznania przez Zamawiającego, że Wykonawca spełnia warunki udziału w postępowaniu. Odwołujący żąda uwzględnienia odwołania i: a) nakazania unieważnienia zaskarżonej czynności Zamawiającego polegającej na wyborze oferty Wykonawcy wybranego, jako najkorzystniejszej, b) nakazania Zamawiającemu wykluczenia Wykonawcy wybranego na podstawie art 24 ust. 1 pkt 12 ustawy pzp lub ewentualnie wezwania Wykonawcy wybranego do uzupełnienia dokumentów w trybie art. 26 ust. 3 ustawy pzp, c) rozpoznania sprawy na rozprawie, także w razie nieobecności Odwołującego. Odwołanie wniesiono w terminie przewidzianym w art. 182 ust 1 pkt 2 ustawy pzp. Kopia odwołania została przekazana Zamawiającemu z zachowaniem terminu, o którym mowa w art 180 ust 5 ustawy pzp. Uzasadnienie interesu prawnego we wniesieniu odwołania zawiera: Jakkolwiek oferta Odwołującego została sklasyfikowana na trzecim miejscu to nie zmienia to faktu, iż posiada on interes prawny we wniesieniu przedmiotowego odwołania. Przedmiotowe postępowanie prowadzone było w postępowaniu tzw. „krajowym" w procedurze „odwróconej". Oznacza, iż badaniu podlegała jedynie najkorzystniejsza ze złożonych ofert, w której najpierw dokonywana jest merytoryczna ocena ofert, następnie Zamawiający wzywa do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu, tylko Wykonawcę którego oferta została uznana za najkorzystniejszą. Nie można zatem wykluczyć, iż zarówno pierwszy jak i drugi w kolejności Wykonawca, których oferty nie zostały ostatecznie zweryfikowane na podstawie dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu potwierdzą ostatecznie spełnianie warunków, a wtedy Odwołujący ma szanse na uzyskanie zamówienia. W tej procedurze Wykonawca będzie miał potencjalnie możliwość uzyskania zamówienia, jeżeli jego oferta będzie ważna i sam nie będzie podlegał wykluczeniu z postępowania, przez dokonanie czynności ponownej oceny ofert. Takie stanowisko potwierdza aktualne orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej. Dla przykładu jedynie można wskazać na wyroku wydane pod sygnaturami: KIO 2006/17 z dnia 10.10.2017 roku, oraz KIO 2652/17 z dnia 05.01-2018 roku. Naruszenie przepisów ustawy pzp przez Zamawiającego miało istotny wpływ na wynik tej sprawy. Brak uwzględnienia odwołania może narazić Odwołującego na szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów tej ustawy, m.in. Odwołujący może zostać pozbawiony możliwości podpisania i realizacji umowy a tym samym ponieść szkodę związaną choćby z brakiem uzyskania tego zamówienia. Odwołujący następująco uzasadnił odwołanie. W odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego, dokonane w trybie art 26 ust. 2 ustawy pzp, Wykonawca wybrany złożył, w wyznaczonym terminie, dokumenty mające potwierdzać spełnianie warunków udziału w postępowaniu. Następnie Zamawiający dokonał wyboru oferty Wykonawcy, o czym poinformował Odwołującego pismem z dnia 20 kwietnia 2020 roku. Czynność Zamawiającego polegająca na wyborze oferty Wykonawcy wybranego, jako najkorzystniejszej, jest wadliwa z następujących powodów: a} Wykonawca wybrany nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu. Ad a) Wśród dokumentów złożonych Zamawiającemu Wykonawca wybrany przedłożył m.in.: 1. Poświadczenie (dokumenty złożone przez Wykonawcę wybranego stanowią załącznik nr 1 do odwołania) wystawione przez Przedsiębiorstwo Montażowo-Budowlane Drog-Bud s.c. W. R., I. Z. (dalej Przedsiębiorstwo). Poświadczenie to ma potwierdzać, że Wykonawca wybrany wykonał na rzecz Przedsiębiorstwa 100 % zamówienia uzyskanego przez Przedsiębiorstwo od GDDKiA oddział w Bydgoszczy. Potwierdza to fakt pełnej zgodności zakresu (100%) usługi wskazanej w poświadczeniu wystawionym przez GDDKiA dla Przedsiębiorstwa z poświadczeniem wystawionym przez Przedsiębiorstwo dla Wykonawcy wybranego. Tymczasem zgodnie z dokumentacją postępowania, w wyniku którego Przedsiębiorstwo zrealizowało usługę, i zawartą umową, obowiązkiem wykonawcy realizującego było zgłoszenie podwykonawcy w przypadku woli skorzystania z takich usług. Wg wiedzy odwołującego Przedsiębiorstwo nie zgłosiło woli korzystania z usług podwykonawcy na etapie realizacji umowy. Dokument potwierdzający stanowisko odwołującego zostanie dołączony do odwołania po otrzymaniu pisemnej odpowiedzi z GDDKiA oddział w Bydgoszczy. Tym samym nie sposób uznać, że Wykonawca wybrany realizował przedmiotowe usługi i nabył doświadczenie wymagane przez Zamawiającego w niniejszym postępowaniu. Ponadto nadzór inwestorski nad zadaniem „Przebudowa skrzyżowania w m. Warlubie" nie dotyczył Koordynatora robót - inspektora nadzoru robót drogowych (dotyczył wyłącznie robót branżowych]. Dowód- opis przedmiotu zamówienia pkt 3 Obowiązki Wykonawcy ppkt. W stanowi załącznik nr 2 do odwołania). W związku z powyższym Przedsiębiorstwo nie nadzorowało robót drogowych, które są kluczowe w doświadczeniu Wykonawcy przy nadzorowaniu inwestycji drogowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Dodatkowo poświadczenie wystawione przez GDDKiA dla Przedsiębiorstwa w mówi, w pkt. 4 Branża sanitarna, o zabezpieczeniu istniejących sieci wodociągowych i zabezpieczeniu istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej, więc nie jest to z całą pewnością budowa lub przebudowa gdyż w innych branżach GDDKiA posługuje się takimi właśnie zwrotami wynikającymi z prawa budowlanego (np. branża teletechniczna lub energetyczna). W związku z powyższym Odwołujący wskazuje, że nadzór inwestorski nie był wykonany zgodnie z wymogami SIWZ pkt 5.1.2 podpunkt 3 lit A (załącznik nr 6 do odwołania). 2. Poświadczenie wystawione na rzecz Przedsiębiorstwa przez Urząd Miasta Malborka. Mając na względzie, że dokumentacja postępowania i umowa (załącznik nr 3 do odwołania) zawierają zbieżne postanowienia (z wymienionymi powyżej) w zakresie podwykonawstwa, również w tym przypadku odwołujący wskazuje na brak faktu zgłoszenia przez Przedsiębiorstwo Wykonawcy wybranego jako podwykonawcy i w konsekwencji, posiadanie przez Wykonawcę wybranego doświadczenia, na które powołuje się w niniejszym postępowaniu. Dokument potwierdzający stanowisko odwołującego zostanie dołączony do odwołania po otrzymaniu pisemnej odpowiedzi z Urzędu Miasta Malborka. Dodatkowo wskazuję, że przedmiotowa inwestycja nie dotyczyła budowy/przebudowy sieci teletechnicznej. Z dokumentacji technicznej dostępnej pod adresem: http://www.bip,malbork,pł/a,22119,przebudowa-uł-siowackiego.html wynika, iż wykonywane było (będzie) tylko zabezpieczenie sieci teletechnicznych przebiegających pod przebudowanymi zjazdami w postaci rur ochronnych HDPE 160 mm (dwudzielne) pkt. 4.3. Urząd Miasta Malborka na prowadzonym zadaniu od Wykonawcy nadzoru inwestorskiego nie wymagał nadzoru nad branżą telekomunikacyjną (załącznik nr 7 do odwołania). W związku z powyższym Odwołujący wskazuje, że nadzór inwestorski nie był wykonany zgodnie z wymogami SIWZ pkt 5.1.2 podpunkt 3 lit A (załącznik nr 6 do odwołania) - po prostu nie był prowadzony przez Wykonawcę wybranego. Brak również w dokumentacji przetargowej na przebudowę ul. Słowackiego jakiejkolwiek oddzielnej dokumentacji przebudowy sieci teletechnicznej. 3. Poświadczenie wystawione przez Zakład Usług Komunalnych w Tczewie. Odwołujący wskazuje, że w zakres inwestycji wskazanej przez Wykonawcę wybranego nie wchodziły żadne roboty związane z budową / przebudową kanalizacji sanitarnej - co wynika z pkt 3 Opis przedmiotu zamówienia na nadzór (załącznik nr 5 do odwołania). W związku z powyższym Odwołujący wskazuje, że nadzór inwestorski nie był wykonany zgodnie z wymogami SIWZ pkt 5.1.2 podpunkt 3 lit A (załącznik nr 6 do odwołania). Dokument potwierdzający stanowisko odwołującego zostanie dołączony do odwołania po otrzymaniu pisemnej odpowiedzi z Zakładu Usług Komunalnych w Tczewie. 4. Poświadczenie wystawione przez Zarząd Drogowy dla Powiatu Puckiego i Wejherowskiego z siedzibą w Wejherowie. Odwołujący wskazuje, że w zakres inwestycji wskazanej przez Wykonawcę wybranego nie wchodziły żadne roboty związane z budową i przebudową kanalizacji sanitarnej oraz żadne roboty związane z budową / przebudową sieci wodociągowej - co wynika z projektu rozbudowy drogi powiatowej nr 1479G ul. Przemysłowa na odcinku od ul. Granicznej do ul. Wierzbowej w Wejherowie dostępnym pod adresem: pod adresem: oraz z przedmiaru branży sanitarnej (załącznik nr 4 do odwołania). W związku z powyższym Odwołujący wskazuje, że nadzór inwestorski nie był wykonany zgodnie z wymogami SIWZ pkt 5.1.2 podpunkt 3 lit A (załącznik nr 6 do odwołania). Dokument potwierdzający stanowisko odwołującego zostanie dołączony do odwołania po otrzymaniu pisemnej odpowiedzi z Zarządu Drogowego dla Powiatu Puckiego i Wejherowskiego z siedzibą w Wejherowie. Jak bezspornie wynika z powyższej argumentacji, Wykonawca wybrany nie wykazał spełniania warunku zdolności technicznej lub zawodowej. Do odwołania załączono: Dowód 1 - dokumenty złożone przez Wykonawcę wybranego, Dowód 2 opis przedmiotu zamówienia - „Pełnienie nadzoru Inwestorskiego nad Rozbudową skrzyżowania drogi krajowej nr 91 z drogami wojewódzkimi nr 214 i 217 w miejscowości Warlubie- poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego w ramach PBDK - Program Likwidacji Miejsc Niebezpiecznych'' Dowód 3a - dokumentacja postępowania - sprawowanie nadzoru inwestorskiego przy realizacji zadania p.n. "Przebudowa ul. Słowackiego w Malborku" Dowód 3b - wzór umowy - sprawowanie nadzoru inwestorskiego przy realizacji zadania p.n. "Przebudowa ul. Słowackiego w Malborku" Dowód 4 - przedmiar branży sanitarnej - „Rozbudowa drogi powiatowej nr 1479G ul Przemysłowa na odcinku od ul. Granicznej do ul. Wierzbowej w Wejherowie" Dowód 5 - siwz - budowa Wiślanej Trasy Rowerowej w granicach miasta Tczewa - etap II, w ramach zadania „Realizacja Pomorskich Tras Rowerowych o znaczeniu międzynarodowym R10 i Wiślana Trasa Rowerowa R9 na terenie miasta Tczewa (Partnerstwo Miasta Tczewa}'' Dowód 6 - siwz - pełnienie kompleksowego nadzoru inwestorskiego wielobranżowego nad realizacją zadania inwestycyjnego p.n.: „Wykonanie przebudowy ulic dla zadania: „Rewitalizacja - poprawa bezpieczeństwa - wykonanie systemu monitoringu i oświetlenia wraz z poprawą infrastruktury drogowej, zagospodarowanie terenu zadworcowego na osiedlu Zatorze" w Tczewie - etap I Dowód 7 - siwz - sprawowanie nadzoru inwestorskiego przy realizacji zadania p.n. "Przebudowa ul Słowackiego w Malborku". Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła co następuje Zawisły spór dotyczy spełnienia warunku udziału w postępowaniu o treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia (SIWZ): 5. Warunki udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej otrzymały następującą treść: 5.1.2.3. a) Wymóg wykonania co najmniej jednej usługi pełnienia kompleksowego, wielobranżowego nadzoru inwestorskiego przy realizacji zadania polegającego na budowie i/lub przebudowie drogi/ulicy wraz z budową/przebudową niezbędnej infrastruktury technicznej obejmującej minimum: sieć kanalizacji deszczowej, sieć kanalizacji sanitarnej, sieć wodociągowej, sieć teletechnicznej oraz oświetlenie drogowe/uliczne, o łącznej wartości wszystkich robót budowlanych brutto, nie mniejszej niż 3.000.000,00 złotych. Czyli wykonawca składający ofertę na nadzór budowlany (w przedmiotowym postępowaniu prowadzonym w trybie art.24 a.a. ust.1 ustawy Pzp.) powinien na wezwanie zamawiającego złożyć wykaz na potwierdzenie posiadania doświadczenia kompleksowego, wielobranżowego nadzoru inwestorskiego na budowie lub przebudowie: 1. drogi lub ulicy obejmującej infrastrukturę techniczną minimum w zakresie: 2. sieci kanalizacji deszczowej, 3. sieci kanalizacji sanitarnej, 4. sieci wodociągowej, 5. sieć teletechnicznej, 6. oświetlenia drogowego lub ulicznego składając wykaz usług wykonanych wraz z dowodami określającymi czy usługi zostały należycie wykonane (pkt 6. Wykaz oświadczeń lub dokumentów, potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu oraz brak podstaw wykluczenia 6.4.1) a) i b) SIWZ). Wykonawca wybrany złożył na wezwanie zamawiającego wykaz wraz z poświadczeniami należytego wykonania ze wskazaniem nie jednego, jak wymagał zamawiający, tylko czterech doświadczeń z poświadczeniami należytego ich wykonania. Odwołujący zakwestionował wszystkie doświadczenia wskazując na nie spełnienie wymagań specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Izba dokonując oceny poszczególnych doświadczeń posiadanych przez wykonawcę wybranego, uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy w sprawie, ustaliła i zważyła jak poniżej. 1. Poświadczenie wystawione przez Zarząd Dróg dla Powiatu Puckiego i Wejherowskiego z siedzibą w Wejherowie 84-200 Wejherowo ul. Pucka 11. Dotyczy sprawowania nadzoru inwestorskiego przy realizacji zadania p.n. „Rozbudowa drogi powiatowej nr 1479 ul. Przemysłowa na odcinku od ul. Granicznej do ul. Wierzbowej w Wejherowie. Izba uwzględniła dokumenty złożone przez wykonawcę wybranego na wezwanie zamawiającego oraz przez odwołującego na rozprawie. Doświadczenie wykonawcy wybranego nie spełnia warunków udziału w postępowaniu, ponieważ brak w nich doświadczenia w zakresie nadzoru inwestorskiego nad budową/przebudową sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej przy okazji pełnionego nadzoru nad przebudową ul. Przemysłowej (pismo z dnia 29.04.2020r. ZD-SPiRDP-7ś422/W/19/2019 Zarząd Drogowy dla Powiatu Puckiego i Wejherowskiego z siedzibą w Wejherowie). W piśmie tym Zarząd Drogowy dla Powiatu Puckiego i Wejherowskiego stwierdza, że roboty budowlane związane z zaistniałymi kolizjami sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej nie są przebudową zgodnie z art.3 pkt 7 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Izba podziela powyższe stanowisko Zarządu Drogowego dla Powiatu Puckiego i Wejherowskiego. Powyższa ocena charakteru robót budowlanych, a co przenosi się wprost na charakter sprawowanego nadzoru inwestorskiego, wynika już z treści samego Poświadczenia Zarządu Drogowego dla Powiatu Puckiego i Wejherowskiego z dnia 08.04.2020 r., w którym jest mowa o przebudowie kolizji sieci wodociągowej oraz sieci kanalizacji sanitarnej. Bowiem usuwanie kolizji sieci infrastruktury z samej natury tych robót nie są one przebudową, ponieważ co do zasady nie ulegają w tym przypadku zmiany parametrów użytkowych czy też technicznych obiektu budowlanego, w tym przypadku budowli. Tak więc użycie w poświadczeniu formuły „przebudowa kolizji sieci” może być myląca. Niemniej w tym przypadku wystawca Poświadczenia z dnia 08.04.2020r. dokonał autorytatywnie doprecyzowania charakteru robót pismem z dnia 29.04.2020roku. Podsumowując pełniony przedmiotowy zakres nadzoru inwestorskiego nie spełnia wymagań specyfikacji istotnych warunków zamówienia. 2. Poświadczenie wystawione przez GDDKiA Oddział w Bydgoszczy ul. Fordońska 6, 85085 Bydgoszcz dla pełnienia nadzoru inwestorskiego nad Rozbudową skrzyżowania drogi krajowej nr 91 z drogami wojewódzkimi nr 214 i 217 w miejscowości Warlubie poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego w ramach PBDK - Program Likwidacji Miejsc Niebezpiecznych. Z poświadczenia wynika brak doświadczenia w zakresie sieci wodociągowych i sieci kanalizacji sanitarnej, ponieważ zabezpieczenie istniejących sieci nie stanowi przebudowy, zgodnie z art.3 pkt 7 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W tym przypadku sytuacja jest bardziej prostsza do rozstrzygnięcia, ponieważ wystawca doświadczenia posługuje się jednoznaczny określeniem „zabezpieczenie istniejących sieci wodociągowych i sieci kanalizacji sanitarnej, bez posługiwania się mylącym zwrotem „przebudowa sieci w celu uniknięcia kolizji”. Podsumowując pełniony przedmiotowy zakres nadzoru inwestorskiego nie spełnia wymagań specyfikacji istotnych warunków zamówienia. 3. Poświadczenie Urząd Miasta Malbork Plac Słowiański 5, 82-200 Malbork dla sprawowania nadzoru inwestorskiego przy realizacji zadania p.n. Przebudowa ul. Słowackiego w Malborku. Z referencji inwestora (Urząd Miasta Malborka) z dnia 10.04.2020r. wynika, że Sławomir Rytlewski zam.83-110 Tczew ul. Reja 16 był koordynatorem zespołu Nadzoru oraz inspektorem branży drogowej. Z przedstawionych na rozprawie przez odwołującego pism inwestora IZP.271.8.PS.2019.23 dotyczących nadzoru nad przebudową sieci telekomunikacyjnej ul. Słowackiego w Malborku wynika, że przedmiotowy nadzór pełnił L. B. Serwis Telkom Gościszewo 63 b; 82-400 Sztum. Poświadczenie wystawione przez Inwestora odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy, ponieważ bycie Koordynatorem nie potwierdza, że wykonawca sprawował nadzór inwestorski w wymaganym zakresie, a jedynie w branży drogowej. Powoływanie się na funkcję koordynatora nie potwierdza wymogu pełnienia funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego. Podsumowując pełniony przedmiotowy zakres nadzoru inwestorskiego nie spełnia wymagań specyfikacji istotnych warunków zamówienia. 4. Poświadczenie Zakładu Usług Komunalnych w Tczewie , 83-110 Tczew ul. Czatkowska 2 e dla sprawowania nadzoru inwestorskiego wielobranżowego nad realizacją zadania inwestycyjnego pn. Budowa Wiślanej Trasy Rowerowej w granicach Miasta Tczewa etap II, w ramach zadania Rewitalizacja Pomorskich Tras Rowerowych o znaczeniu międzynarodowym R10 i Wiślana Trasa Rowerowa R 9 na terenie Miasta Tczewa (Partnerstwo Miasta Tczewa). Zamawiający w związku z zakwestionowaniem doświadczenia przez odwołującego na rozprawie przedstawił mapy wskazujące na kolizję projektowanego kolektora deszczowego z istniejącą studnią sieci kanalizacji sanitarnej (Kolizja projektowanego kolektora deszczowego DN 400 na odc.s24-s35 z istniejącą studnią DN 1200 sieci kanalizacji sanitarnej DN 200). Według notatki sporządzonej odręcznie na mapie w dniu 12.07.2019r. usunięcie kolizji może nastąpić przez przesunięcie studni poza projektowany kanał deszczowy. Notatkę sporządzono przez mgr inż. A. K. i mgr inż. A. N. projektant branży sanitarnej. Przedstawiono również pismo Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Tczewie DT/w201/2020 z 30.04.2020r. potwierdzające odsunięcie studni kanalizacji sanitarnej od projektowanego kanału deszczowego, nazywając te robotę budowlaną „przebudową” („należy przebudować istniejącą studnię kanalizacji sanitarnej na istniejącym kolektorze odsuwając ja od projektowanego kanału deszczowego, zaś włączenia istniejącego kolektora sanitarnego w studnie przebudować dostosowując do nowej lokalizacji studni. Po realizacji w/w prac sprawdzono przebieg nowych odcinków sieci kanalizacyjnej oraz zgodność wykonania z wcześniejszymi ustaleniami”). Z kolei odwołujący na rozprawie przedstawił Decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T czewie (z dnia 30 marca 2018 r PNB - 7114/18/18/AP i z dnia 6 marca 2020r. PNB - 7114/15/20/PG), których wynika, że w ramach przedmiotowej inwestycji udzielono pozwolenia na użytkowanie kolejnych odcinków ścieżki rowerowej „przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych realizowanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę znak WB.6740.1.180.2016 z dnia 24 lutego 2017r.wydanej przez Starostę Tczewskiego”. Pominąwszy spór co do tego, czy w niniejszym przypadku usunięcie kolizji sieci można nazwać przebudową czy nie to definitywnie kwestię rozstrzyga okoliczność, że wszystkie roboty budowlane w związku ze ścieżką rowerową nie zostały zakończone. Tym samym nie można stwierdzić wykonania w przedmiotowej inwestycji („Wiślana Trasa Rowerowa w mieście Tczewie”) nadzoru inwestorskiego, skoro inwestycja zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę nie została zakończona i nie została przekazana do użytkowania. W tym stanie rzeczy nadzór inwestorski nad realizacją inwestycji nie został zakończony. Podsumowując przedstawiony przedmiotowy zakres nadzoru inwestorskiego nie spełnia wymagań specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Podsumowując żaden z 4 (czterech) nadzorów przedstawionych przez wykonawcę wybranego nie spełnia warunku udziału w postępowaniu (przywołany powyżej pkt 5.1.2.3. a)SIWZ). Izba dokonując oceny przedstawionych zarzutów i żądań nie znajduje podstaw do zastosowania art.26 ust.3 ustawy Pzp. wobec wykonawcy wybranego. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art.192 ust.2 ustawy pzp, ponieważ stwierdzone naruszenia przepisu art.24 ust.1 pkt 12 i art.7 ust.1 ustawy pzp mają wpływ na wynik postępowania, przez wybór jako najkorzystniejszej oferty przystępującego po stronie zamawiającego. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy pzp stosownie do wyniku sprawy oraz zgodnie z § 3 pkt 1 i 2 oraz § 5 ust.2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (j.t. Dz. U. 2018r. poz.972) zaliczając uiszczony wpis przez odwołującego w kwocie 7.500,00 zł. w koszty postępowania odwoławczego i zasądzając od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 7.500 zł 00 gr jako koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania. Przewodniczący:............................ 13 …Dostawa akceleratora śródoperacyjnego
Odwołujący: TMS Spółka z o.o.Zamawiający: Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 w Lublinie SPZOZ…Sygn. akt: KIO 2161/17 WYROK z dnia 2 listopada 2017 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Paweł Trojan Protokolant: Adam Skowroński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2017 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16.10.2017 r. przez wykonawcę TMS Spółka z o.o., ul. Wiertnicza 84, 02-952 Warszawa w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego - Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 w Lublinie SPZOZ, ul. Stanisława Staszica 16, 20-081 Lublin w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Dostawa akceleratora śródoperacyjnego” (znak EO/ZRIW 2722/XLI/17) przy udziale wykonawcy IntraOp Europe GmbH, Martin Luter Platz 26, 40212 Düsseldorf, Niemcy zgłaszającego przystąpienie do postępowania wszczętego wskutek wniesienia odwołania po stronie Zamawiającego. orzeka: 1. oddala odwołanie. 2.kosztami postępowania w wysokości 18 600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych i zero groszy) obciąża Odwołującego - TMS Spółka z o.o., ul. Wiertnicza 84, 02-952 Warszawa i: 1)zalicza w poczet kosztów postępowania kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę TMS Spółka z o.o., ul. Wiertnicza 84, 02-952 Warszawa tytułem wpisu od odwołania, 2)zasądza od wykonawcy TMS Spółka z o.o., ul. Wiertnicza 84, 02-952 Warszawa na rzecz wykonawcy IntraOp Europe GmbH, Martin Luter Platz 26, 40212 Düsseldorf, Niemcy kwotę w wysokości 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych i zero groszy) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. 3.Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 22 grudnia 2015 r., poz. 2164 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Lublinie. Przewodniczący: …………………… Uzasadnie nie do wyroku z dnia 2 listopada 2017 r. w sprawie o sygn. akt KIO 2161/17 Zamawiający – Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 1 w Lublinie SPZOZ, ul. Stanisława Staszica 16, 20-081 Lublin prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn.: „Dostawa akceleratora śródoperacyjnego” (znak EO/ZRIW 2722/XLI/17) Postępowanie prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego o wartości powyżej kwot określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. W dniu 02.09.2017 r. ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w suplemencie do Dz. U. UE pod numerem 2017/S 168 - 345203. W dniu 05.10.2017 r. Zamawiający poinformował wykonawców o wyborze oferty najkorzystniejszej. Odwołanie zostało wniesione do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16.10.2017 r. Odwołujący wskazał, że przedmiotem odwołania są następujące działania i zaniechania Zamawiającego: •wybór oferty najkorzystniejszej i uznanie za taką oferty złożonej przez Wykonawcę IntraOp Europę GmbH [dalej także jako Wykonawca]; •zaniechanie odrzucenia oferty IntraOp Europę GmbH jako niezgodnej z wymaganiami Zamawiającego określonymi w SIWZ. W ocenie Odwołującego Zamawiający naruszył następujące przepisy ustawy Pzp: •art. 89 ust. 1 pkt 2) Ustawy poprzez zaniechanie odrzucenia oferty IntraOp Europę GmbH, pomimo iż nie odpowiada ona treści SIWZ; •art. 7 ust. 1 i ust. 3 Ustawy poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz wybór oferty niezgodnie z Ustawą; •inne przepisy powołane w treści uzasadnienia niniejszego Odwołania. W związku z powyższym Odwołujący wniósł o: •uwzględnienie niniejszego Odwołania w całości, •unieważnienie czynności wyboru oferty firmy IntraOp Europę GmbH jako najkorzystniejszej, •dokonania ponownej oceny ofert w sposób zgodny z zasadami Ustawy, •odrzucenie oferty firmy IntraOp Europę GmbH jako niezgodnej z wymaganiami Zamawiającego określonymi w SIWZ, •w konsekwencji powyższych uznania oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej. Nadto wniósł o przyznanie Odwołującemu zwrotu kosztów postępowania. Odwołujący wskazał, że posiada interes w tym, aby odwołanie zostało rozstrzygnięte poprzez dokonanie czynności żądanych w odwołaniu, tj. jego uwzględnienie. Działania Zamawiającego polegające na wyborze najkorzystniejszej oferty Wykonawcy IntraOp Europę GmbH, zostały dokonane z naruszeniem przepisów ustawy PZP oraz postanowień SIWZ. Uwzględniając treść oferty Odwołującego oraz fakt, iż z uwzględnieniem zastosowanych w postępowaniu kryteriów oceny ofert oferta Odwołującego, w przypadku dokonania przez Zamawiającego poprawnej czynności oceny ofert i odrzuceniu oferty niezgodnej z SIWZ, byłaby ofertą najkorzystniejszą. Czynności Zamawiającego dokonane z naruszeniem PZP pozbawiają Odwołującego możliwości uzyskania przedmiotowego zamówienia, co narusza Interes Odwołującego. Zamawiający powiadomił Odwołującego o dokonaniu czynności wyboru oferty najkorzystniejszej faxem w dniu 5 października 2017r. Odwołujący podniósł, że niniejsze odwołanie złożył w dniu 16.10.2017r. tj. w ustawowym terminie przewidzianym w art.182 ust 2 pkt 1 Ustawy. Odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt postępowania w niniejszej sprawie, znajdujących się u Zamawiającego, a w szczególności z SIWZ przedmiotowego postępowania, treści ofert złożonych przez wykonawców wraz z załącznikami, pism wykonawców składanych w niniejszym postępowaniu, zawiadomienia wykonawców o wyborze najkorzystniejszej oferty wraz z dowodami nadania - na okoliczność zasadności niniejszego odwołania i zarzutów podnoszonych w jego treści. UZASADNIENIE I.Stan faktyczny 1.Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na dostawę akceleratora śródoperacyjnego (mobilnego dla Zakładu Radioterapii przy ul. Radziwiłłowskiej 13 w Lublinie w ramach Programu Wieloletniego na lata 2016-2022 „Przebudowa i rozbudowa Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Lublinie fEO/ZRlW 2722/XLI/17) prowadzone jest przez Zamawiającego zgodnie z treścią ogłoszenia i dokumentów opublikowanych w dniu 30.06.2017r. Jak wskazał Odwołujący w treści załącznika nr 1 do SIWZ - Formularza oferty - Formularza cenowego (punkt 4) Zamawiający zawarł wymaganie dotyczące przedmiotu umowy w zakresie czasu reakcji na zgłoszenie awarii w okresie gwarancji, wskazując, iż: „maksymalny czas podjęcia działań zmierzających do usunięcia awarii (max. 24 h) (dotyczy wysokoenergetyczny akcelerator liniowy; system planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania w dni robocze od momentu zgłoszenia reklamacji na piśmie) …………………… h, max 48h - dotyczy pozostałego sprzętu. Czas wykonania napraw i usterek (max. 7 dni roboczych) …………… dni roboczych, w przypadku konieczności importu części zamiennych lub podzespołów (max. 7 dni roboczych) …………………….. dni roboczych". Zdaniem Odwołującego Zamawiający określił zatem w treści SIWZ, iż jednym z elementów oferty jest także sposób realizacji przez Wykonawcę zobowiązań z tytułu gwarancji. Jest to typowe żądanie zamawiających, którzy minimalizują okres oczekiwania na pierwszą reakcję wykonawców. 2.Oferty w niniejszym postępowaniu złożył Odwołujący oraz IntraOp Europe GmbH. Odwołujący, uzupełniając załącznik nr 1 do SIWZ, wskazał - zgodnie z żądaniem Zamawiającego - iż maksymalny czas reakcji to 24 godziny : ,,maksymalny czas podjęcia działań zmierzających do usunięcia awarii (max. 24 h) (dotyczy wysokoenergetyczny akcelerator liniowy, system planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania, w dni robocze od momentu zgłoszenia reklamacji na piśmie) 24h. max 48h - dotyczy pozostałego sprzętu. W dalszej części uzasadnienia zostało wskazane, że w załączniku nr 1A Odwołujący powtórzył zobowiązanie zgodnie z wcześniejszym wymogiem Zamawiającego, wskazując w punkcie 59, iż oferuje czas reakcji „24 h dla wysokoenergetycznego akceleratora liniowego, systemu planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania od zgłoszenia konieczności naprawy, 48 h dla pozostałego sprzętu od zgłoszenia konieczności naprawy". 3.Zdaniem Odwołującego rozróżnienia takiego nie poczynił IntraOp Europe GmbH, którego oferta całkowicie pomijała fakt, iż Zamawiający w formularzu ofertowym sprecyzował element przedmiotu zamówienia w ten sposób, iż określił maksymalny czas reakcji dla prac gwarancyjnych usunięcia awarii w zakresie akceleratora na poziomie 24 godzin. ,,maksymalny czas podjęcia działań zmierzających do usunięcia awarii (max. 24 h) (dotyczy wysokoenergetyczny akcelerator liniowy, system planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania, w dni robocze od momentu zgłoszenia reklamacji na piśmie) 48h. max 48h - dotyczy pozostałego sprzętu.” W załączniku nr 1A IntraOp Europe GmbH powtórzył zobowiązanie zgodnie z zapisem w formularzu oferty, wskazując w punkcie 59, iż oferuje czas reakcji „ TAK. 48 h” Oferta IntraOp Europe GmbH zawierała zatem, w ocenie Odwołującego, niezgodną z SIWZ deklarację, iż Wykonawca zapewnia maksymalny czas reakcji na poziomie 48 godzin. 4.Następnie Odwołujący wskazał, że wysokoenergetyczny akcelerator liniowy, dla którego Zamawiający wymagał czasu reakcji max. 24h, jest elementem składowym całego urządzenia, akceleratora śródoperacyjnego. Potwierdzają to również, w ocenie Odwołującego, zapisy wymogu zawartego w pkt. 29 tabeli z opisem wymaganych parametrów technicznych w brzmieniu: „Konstrukcja przyspieszacza liniowego elektronów bez magnesów zakrzywiających" Określenia akcelerator i przyspieszacz są synonimami i mogą być używane zamiennie”. 5.Jak następnie podniósł Odwołujący pomimo takiej treści oferty Wykonawcy i jej oczywistej niezgodności z wymogami Zamawiającego opisanymi w treści SIWZ, Zamawiający dokonał jej wyboru jako oferty najkorzystniejszej, o czym zawiadomił wykonawców w dniu 5 października 2017 r. II.Stan prawny 1.Postanowienia SIWZ są w ocenie Odwołującego jasne i niewymagające dodatkowych zabiegów interpretacyjnych. W treści załącznika nr 1 do SIWZ Zamawiający w sposób całościowy ujął treść wymagań dotyczących czasu reakcji w przypadku usuwania awarii sprzętu, dokonując rozróżnienia co do samego akceleratora liniowego, systemu planowania leczenia [max. 24h] oraz innych sprzętów (max.48h). Następnym w kolejności dokumentem jest załącznik nr 1A, w którym w sposób ogólny jedynie w punkcie 59 wskazano na maksymalny czas reakcji 48 godzin. Skoro jednak załącznik nr 1A jest drugim w kolejności dokumentem w SIW Z (co wynika już z samej numeracji), a jego treść nie wyklucza treści załącznika nr 1 w zakresie, o którym mowa w punkcie 4, uznać należy, iż sformułowany został on w pewnym stopniu ogólności, w odniesieniu do załącznika nr 1, który dokładniej precyzuje wymogi Zamawiającego co do czasu reakcji. Niewątpliwie przy tym kwestia czasu reakcji stanowi część opisu przedmiotu umowy i jednocześnie treść SIWZ, o której mowa w przepisie art. 89 ust. 1 pkt 2 Ustawy. Norma tego przepisu odnosi się bowiem do „merytorycznych wymagań Zamawiającego, w szczególności co do zakresu, ilości, jakości, wymagań technicznych, warunków realizacji, ceny i innych elementów istotnych dla wykonania zamówienia. Niezgodność treści oferty z treścią SIWZ ma miejsce w sytuacji, gdy oferta nie odpowiada w pełni przedmiotowi zamówienia, nie zapewniając jego realizacji w całości zgodnie z wymogami zamawiającego" (tak: wyrok KIO z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt: KIO 399/17). W cytowanym wyroku Izba wskazuje zresztą również, iż oferta nie może dawać możliwości do dodatkowych poszukiwań jej treści, bowiem musi być ona jednoznacznie i w całości sprecyzowana, w celu możliwości poddania jej weryfikacji pod względem jej zgodności z treścią SIWZ, a zakres świadczenia wykonawcy wynikający z umowy zgodnie z art. 140 ust. 1 p.z.p. jest tożsamy z jego zobowiązaniem zawartym w ofercie. 2.Jak wskazał Odwołujący dokonując zatem porównania treści oferty IntraOp Europę GmbH oraz treści SIWZ dostrzec należało istnienie niezgodności w zakresie zaoferowania przez tego Wykonawcę serwisu gwarancyjnego na warunkach niezgodnych z tymi, których żądał Zamawiający zgodnie z treścią załącznika nr 1. Skoro bowiem w każdym przypadku czas reakcji deklarowany przez Wykonawcę to okres 48 godzin, nie można uznać, iż złożona oferta spełnia wymogi SIWZ. Niezgodność ta jest istotna, dotyczy przedmiotu zamówienia i zawarta jest w treści oferty. 3.Jednocześnie, w ocenie Odwołującego, taka deklaracja Wykonawcy złożona w treści oferty nie mogłaby być przyjęta za omyłkę, którą można poprawić w trybie przepisu art. 87 ust. 2 pkt 3 Ustawy, bowiem wprowadzenie „doprecyzowania", iż Wykonawca faktycznie zamierzał zaoferować 24 godzinny czas reakcji w przypadku akceleratora oraz 48 godzinny w pozostałych przypadkach doprowadziłoby do zmiany treści oferty. Wskazać należy, iż poprawienie omyłek w tym trybie nie może prowadzić do dostosowania treści oferty do wymagań zamawiającego, wyartykułowanych w treści SIWZ, czyli do rekonstrukcji oświadczenia woli wykonawcy na postawie wymogów zamawiającego, choć oświadczenie woli zawarte w ofercie nie daje takich podstaw. Akceptacja przez wykonawcę postanowień SIWZ nie określa zakresu świadczenia, ten bowiem zostaje określony w ofercie (tak: wyrok KIO z dnia 24 maja 2017 r., sygn. KIO 954/17). Odwołujący wskazał zatem, że w konsekwencji deklaracja ta jest brakiem, którego nie można usunąć bez zmiany treści oferty. 4.W ocenie Odwołującego Wykonawca, mający wątpliwości co do treści pkt 4 załącznika nr 1 w kontekście treści pkt 59 załącznika nr 1A do SIWZ, winien zadać Zamawiającemu stosowne pytanie, czego jednak nie uczynił. Zamawiający na żadnym etapie postępowania nie wyjaśnił, iż pojawienie się w treści punktu 4 Załącznika nr 1 do SIWZ odróżniających się oczekiwań co do czasu reakcji dla konkretnych elementów przedmiotu zamówienia jest błędne lub jest niedokładnością. Wręcz przeciwnie - pomimo prowadzonego przed KIO postępowania dotyczącego odwołania Wykonawcy od decyzji Zamawiającego o unieważnieniu postępowania, Zamawiający w żaden sposób nie zaprzeczył i nie skonkretyzował w inny sposób swoich oczekiwań. Stąd też treść załącznika nr 1 do SIWZ pozostaje bez zmian i nie ma powodów, aby uznać postanowienie o konieczności zapewnienia czasu reakcji na poziomie 24 godzin za niebyłe. 5.W konsekwencji zatem Zamawiający zobowiązany był - wobec braku możliwości zmiany lub wyjaśniania jasnej i sprecyzowanej treści oferty Wykonawcy - odrzucić ofertę Wykonawcy IntraOp Europę GmbH jako niezgodnej z treścią SIWZ. Wobec faktu, iż Zamawiający tego nie uczynił, niniejsze odwołanie jest, zdaniem Odwołującego, uzasadnione i konieczne. Krajowa Izba Odwoławcza, po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, n a podstawie zebranego materiału dowodowego, po zapoznaniu się z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym w szczególności z postanowieniami ogłoszenia o zamówieniu, Specyfikacją Istotnych Warunków Zamówienia, ofertą złożoną w postępowaniu przez Przystępującego i Odwołującego oraz korespondencją prowadzoną w toku postępowania pomiędzy Zamawiającym a wykonawcami ubiegającymi się o udzielenie zamówienia, jak również po zapoznaniu się z odwołaniem, po wysłuchaniu oświadczeń, jak też stanowisk stron złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy ustaliła i zważyła, co następuje. W pierwszej kolejności Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 189 ust. 2 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania. Izba mając na uwadze wniosek Przystępującego o odrzucenie odwołania wskazała, że przedmiotem zaskarżenia w ramach postępowania odwoławczego prowadzonego pod sygn. akt KIO 1893/17 była czynność unieważnienia postępowania, zaś w ramach wskazanej przez Przystępującego przesłanki odrzucenia (art. 189 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp) istotne są zarzuty zawarte w odwołaniu oraz czynność, wobec której zostały one podniesione. Niniejsze odwołanie zostało skierowane wobec czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, zaś w ramach zarzutów Odwołujący podniósł niezgodność oferty z treścią SIWZ – zatem w tym znaczeniu nie możemy mówić o tym, że Odwołujący powołuje się na te same okoliczności, które były już przedmiotem rozstrzygnięcia prze Izbę w ramach innego odwołania. Choć faktycznie Izba w ramach postępowania rozpoznawanego pod sygn. akt KIO 1893/17 odniosła się do kwestii niespójności treści SIWZ, jak również treści oferty Odwołującego i Przystępującego oraz znaczenia zawartych tam oświadczeń i możliwości ich konwalidacji powyższe nastąpiło w ramach i w kontekście zarzutów, które były podstawą odwołania o sygn. akt KIO 1893/17, tj. czynności unieważnienia postępowania przez Zamawiającego na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Tym samym, w ocenie Izby, nie możemy mówić o wcześniejszym rozstrzygnięciu sporu w zakresie podniesionym w ramach rozpoznawanego środka ochrony prawnej, co nie stoi na przeszkodzie ewentualnego uwzględnienia zawartej w sprawie KIO 1893/17 argumentacji Izby odnoszącej się do sytuacji faktycznej istniejącej w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Jednocześnie Izba stwierdziła, że Odwołującemu przysługiwało prawo do skorzystania ze środka ochrony prawnej, gdyż wypełniono materialnoprawną przesłankę interesu w uzyskaniu zamówienia, określoną w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp kwalifikowaną możliwością poniesienia szkody przez Odwołującego będącej konsekwencją zaskarżonej w odwołaniu czynności. Wnoszący odwołanie złożył w przedmiotowym postępowaniu ofertę sklasyfikowana na drugim miejscu w rankingu ofert. W ramach odwołania podniósł on zarzuty zmierzające do wyeliminowania z postępowania oferty, która została uznana za najkorzystniejszą ekonomicznie. W przypadku zaś uwzględniania odwołania ma on szansę na uzyskanie przedmiotowego zamówienia. Izba dopuściła w niniejszej sprawie dowody z dokumentacji postępowania o zamówienie publiczne, nadesłanej przez Zamawiającego do akt sprawy w kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem, w tym w szczególności z treści ogłoszenia o zamówieniu, treści SIWZ, oferty złożonej w postępowaniu przez Odwołującego i Przystępującego, jak również korespondencji prowadzonej pomiędzy Zamawiającym a wykonawcami ubiegającymi się o udzielenie Zamówienia publicznego. Izba dopuściła również dowód z dokumenty złożony w toku rozprawy przez Przystępującego w postaci wyciągu fragmentu SIWZ wraz z załącznikiem – formularzem ofertowym i cenowym – odnoszących się do kolejnego wszczętego przez Zamawiającego postępowania obejmującego tożsamy przedmiot zamówienia, które następnie zostało unieważnione wskutek wydania przez Izbę wyroku z dnia 22.09.2017 r. w sprawie KIO 1893/17. Izba wskazuje, odnosząc się do wniosku Odwołującego o niedopuszczenie tego dowodu, że brak jest podstaw formalnych do oddalenia tego wniosku, jak również podstaw do jego pominięcia przy ocenie zgromadzonego materiału dowodowego. Jak wynika bowiem z przebiegu postępowania odwoławczego rozpoznawanego pod sygn. akt KIO 1893/17 Zamawiający nie przedstawił swojego stanowiska, co do intencji w zakresie pożądanego przez niego czasu reakcji na usunięcie awarii. Powyższemu dała wyraz Izba w wyroku z dnia 22.09.2017 r. (KIO 1893/17). Również w ramach niniejszego postępowania odwoławczego Zamawiający, poza uwzględnieniem odwołania w całości, wprost nie zajął stanowiska w tym zakresie, dodatkowo rezygnując ze swojego udziału w posiedzeniu i rozprawie. Tym samym jego wola w zakresie pożądanego czasu reakcji wykonawcy na awarie przedmiotu zamówienia nie została wyrażona wprost i jej treść można jedynie pośrednio wywieść z innych jego zachowań, które co istotne, pozostają nadal w sprzeczności (vide: oświadczenie woli o uwzględnieniu zarzutów oraz dowód w postaci wyciągu treści SIWZ i załącznika nr 1 złożonych na rozprawie przez Przystępującego). Izba z urzędu dopuściła również dowód w postaci akt sprawy odwoławczej prowadzonej pod sygn. akt KIO 1893/17 obejmujący w szczególności stanowisko procesowe Stron i uczestnika postępowania (protokół z posiedzenia i rozprawy, pisma procesowe, treść odwołania). Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz zakres zarzutów podniesionych w odwołaniu Izba stwierdziła, że rozpoznawane odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje. W pierwszej kolejności Izba ustaliła, iż postępowanie jest prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego o wartości powyżej kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na dostawę akceleratora śródoperacyjnego (mobilnego dla Zakładu Radioterapii przy ul. Radziwiłłowskiej 13 w Lublinie w ramach Programu Wieloletniego na lata 2016-2022 „Przebudowa i rozbudowa Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Lublinie fEO/ZRlW 2722/XLI/17) prowadzone jest przez Zamawiającego zgodnie z treścią ogłoszenia i dokumentów opublikowanych w dniu 30.06.2017r. Rozdziała III ust. 1 i 2 SIWZ: Przedmiot zamówienia stanowi dostawa akceleratora śródoperacyjnego (mobilnego) dla Zakładu Radioterapii przy ul Radziwiłłowskiej 13 w Lublinie w ramach – Programu Wieloletniego na lata 2016-2022 „Przebudowa i rozbudowa Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Szczegółowy opis przedmiotu objętego zamówieniem, jego rodzaj, gabaryty, charakterystyka, parametry techniczne i in. niezbędne – zawiera Załącznik Nr 1 A „Formularz oferty – Opis Przedmiotu Zamówienia”. Szczegółowe wymagania co do sposobu wypełnienia ww. załącznika Zamawiający zawarł w ust. 4-6, a następnie w ust. 7 i 8 SIWZ. Rozdział XI ust. 1 SIWZ: Oferta winna być sporządzona w formie pisemnej na „Formularzu oferty – Formularzu cenowym” (Załącznik Nr 1 do SIWZ) oraz „Formularzu oferty – Opis Przedmiotu Zamówienia” (Załącznik nr 1A do SIWZ). W ust. 15 i 16 tego Rozdziału, Zamawiający stwierdził także, że: Oferta musi zawierać prawidłowo wypełniony załącznik Nr 1 oraz 1A do SIWZ. UWAGA: Wykonawca może wykorzystać załączone do SIWZ druki przygotowane przez Zamawiającego (formularz oferty oraz inne Załączniki). W przypadku przygotowania oferty lub złożenia oświadczeń na własnych formularzach muszą one bezwzględnie zawierać wszystkie rubryki i treść, zamieszczone w załączonych do SIWZ wzorach. Oferty Wykonawców, którzy dołączą do oferty załączniki o innej treści niż określona w SIWZ zostaną odrzucone. W „Załączniku Nr 1 do SIWZ – Formularz oferty – Formularz cenowy” dla zadania 1. w ust. 4. Zamawiający sformułował wymaganie: Czas reakcji na zgłoszenie awarii w okresie gwarancji – maksymalny czas podjęcia działań zmierzających do usunięcia awarii (max. 24 h) (dotyczy wysokoenergetyczny akcelerator liniowy, system planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania, w dni robocze od momentu zgłoszenia reklamacji na piśmie) ….. h ,max 48h – dotyczy pozostałego sprzętu. Czas wykonania napraw i usterek (max. 7 dni roboczych) ….. dni roboczych, w przypadku konieczności importu części zamiennych lub podzespołów (max. 7 dni roboczych) ….. dni roboczych. W treści załącznika nr 1 do SIWZ - Formularza oferty - Formularza cenowego (punkt 4) Zamawiający zawarł wymaganie dotyczące przedmiotu umowy w zakresie czasu reakcji na zgłoszenie awarii w okresie gwarancji, wskazując, iż: „maksymalny czas podjęcia działań zmierzających do usunięcia awarii (max. 24 h) (dotyczy wysokoenergetyczny akcelerator liniowy; system planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania w dni robocze od momentu zgłoszenia reklamacji na piśmie) …………………… h, max 48h - dotyczy pozostałego sprzętu. Czas wykonania napraw i usterek (max. 7 dni roboczych) …………… dni roboczych, w przypadku konieczności importu części zamiennych lub podzespołów (max. 7 dni roboczych) …………………….. dni roboczych". Oferty w niniejszym postępowaniu złożyło dwóch wykonawców, tj. TMS Spółka z o.o. oraz IntraOp Europe GmbH. W ofercie TMS Spółka z o.o. w załączniku nr 1 do SIWZ zostało wskazane, iż: ,,maksymalny czas podjęcia działań zmierzających do usunięcia awarii (max. 24 h) (dotyczy wysokoenergetyczny akcelerator liniowy, system planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania, w dni robocze od momentu zgłoszenia reklamacji na piśmie) 24h. max 48h - dotyczy pozostałego sprzętu. W załączniku nr 1A wykonawca TMS Spółka z o.o. powtórzył treść tego wymogu, wskazując w punkcie 59, iż oferuje czas reakcji „24 h dla wysokoenergetycznego akceleratora liniowego, systemu planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania od zgłoszenia konieczności naprawy, 48 h dla pozostałego sprzętu od zgłoszenia konieczności naprawy". Wykonawca IntraOp Europe GmbH w załączniku nr 1 do SIWZ wskazał, że: ,,maksymalny czas podjęcia działań zmierzających do usunięcia awarii (max. 24 h) (dotyczy wysokoenergetyczny akcelerator liniowy, system planowania leczenia oraz weryfikacji i zarządzania, w dni robocze od momentu zgłoszenia reklamacji na piśmie) 48h. max 48h - dotyczy pozostałego sprzętu.” W załączniku nr 1A wykonawca IntraOp Europe GmbH powtórzył zobowiązanie zgodnie z zapisem w formularzu oferty, wskazując w punkcie 59, iż oferuje czas reakcji „ TAK. 48 h”. W dniu 31.08.2017 r. Zamawiający zamieścił n a stronie internetowej informacje o unieważnieniu postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Na powyższa czynność w dniu 11.09.2017 r. odwołanie wniósł wykonawca IntraOp Europe GmbH. W ramach sprawy odwoławczej rozpoznawanej pod sygn. akt KIO 1893/17 Krajowa Izba Odwoławcza w dniu 22.09.2017 r. wydała wyrok w którym uwzględniła odwołanie i nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności unieważnienia postępowania. W dniu 05.10.2017 r. Zamawiający, wykonując powyższy wyrok, poinformował wykonawców o wyborze oferty najkorzystniejszej, za którą została uznana oferta wykonawcy IntraOp Europę GmbH. Na powyższą czynność wykonawca TMS Spółka z o.o. wniósł odwołanie. Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje. Izba, uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności powyższe ustalenia oraz zakres zarzutów podniesionych w odwołaniu, doszła do przekonania, iż sformułowane przez Odwołującego zarzuty znajdują częściowe oparcie w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, jednakże mając na uwadze treść art. 192 ust. 2 ustawy Pzp odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Izba wskazuje, mając na uwadze złożony na rozprawie wniosek Przystępującego w zakresie niewłaściwego umocowania osoby, która w imieniu Zamawiającego podpisała pismo zawierające oświadczenie woli o uwzględnieniu odwołania w całości, że wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Izba uznała, że taka czynność mieści się w zakresie umocowania określonego w treści pełnomocnictwa ogólnego z dnia 11.10.2017 r. Zakres umocowania zawarty w tym dokumencie obejmuje bieżący zarząd jednostką Zamawiającego w ramach której mieści się zakres związany z prowadzeniem postępowań o udzielenie zamówienia publicznego. Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na skutek zamieszczenia w suplemencie do Dziennika Urzędowego UE ogłoszenia o zamówieniu stanowiącego oświadczenie woli Zamawiającego o charakterze materialnym. Kwestią pochodną wszczętego postępowania jest kwestia środków ochrony prawnej, której immanentnym elementem jest możliwość uwzględnienia odwołania w całości. Dla realizacji bowiem interesów majątkowych i niemajątkowych Zamawiającego wymagane było w tym wypadku podjęcie decyzji, co do sytuacji procesowej tego ostatniego w kontekście trwającego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i zainicjowanego w jego ramach postępowania odwoławczego. Umocowanie wynikającego z pełnomocnictwa z dnia 11.10.2017 r. obejmuje czynności faktyczne oraz prawne wynikające z konieczności sprawowania bieżącego nadzoru przysługujące kierownikowi jednostki ujawnionemu w odpisie KRS. Zatem osoba ta scedowała na swojego zastępcę ogół swoich uprawnień w pełnym zakresie. Mając na uwadze powyższy Izba uznała, ze oświadczenie złożone przez Zamawiającego jest skuteczne i wywołuje skutki prawne. Tym samym, na skutek uwzględnienia przez Zamawiającego w całości zarzutów zawartych w odwołaniu, Przystępujący wniósł sprzeciw. Izba wskazuje również, iż pomiędzy Stronami brak było, co do zasady, sporu w zakresie faktów. Przedmiotem sporu była bowiem interpretacja związana z istnieniem w treści dokumentacji postępowania rozbieżności w zakresie pożądanego przez Zamawiającego czasu reakcji (czasu podjęcia działań w przypadku awarii), jak również prawidłowości sporządzenia oferty przez obu wykonawców w kontekście zgodności ich treści z treścią SIWZ. Jak wynika z analizy akt niniejszego postępowania odwoławczego oraz akt sprawy odwoławczej prowadzonej pod sygn. akt KIO 1893/17 rozbieżność ta istniała w dokumentacji od początku będąc podstawą unieważnienia przez Zamawiającego postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, która to czynność została zakwestionowana przez Izbę w wyroku z dnia 22.09.2017 r. Zgodzić się należy z zawartymi w tym orzeczeniu tezami, że po pierwsze istniejące rozbieżności nie pozwalały na ich usunięcie w drodze wykładni, były one nieusuwalne po terminie składania ofert (vide pierwszy akapit str. 12 orzeczenia w sprawie KIO 1893/17), jak również Izba w niniejszym składzie zgadza się ze stanowiskiem Izby w sprawie KIO 1893/17, że sam wymóg dotyczący czasu reakcji na usunięcie awarii był wymogiem stricte formalnym, nie ocenionym w ramach kryteriów oceny ofert (bezsporne miedzy Stronami) i co do zasady nie mającym wpływu na możliwość kontynuowania i zakończenia samego postępowania przez wybór oferty najkorzystniejszej. Jednakże wskazany przez Izbę w sprawie KIO 1893/17 postulat ustalenia, jaka była ostateczna treść SIWZ, nie został zrealizowany, gdyż w ocenie Izby w niniejszym składzie Zamawiający nie wykonał w pełni wyroku z dnia 22.09.2017 r. wydanego w sprawie KIO 1893/17. Rolą Zamawiającego jest prowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym korekta podejmowanych w tym postępowaniu czynności nakazanych w prawomocnych orzeczeniach organów rozpoznających środki ochrony prawnej (zarówno w I, jak i w II instancji). Zamawiający, kierując się zasadą legalizmu, jest zobligowany do wykonania orzeczenia zgodnie z treścią jego sentencji, zaś w pewnych sytuacjach jest zobligowany do realizacji wytycznych ujętych w treści uzasadnienia orzeczenia. Wynika to z faktu, iż Izba nie może orzekać, co do zarzutów, które nie zostały zawarte w odwołaniu (nie będąc organem o charakterze kontrolnym), jednakże mając na uwadze określone okoliczności faktyczne może formułować wzorce zachowania w danym postępowaniu niejako „przy okazji” analizy prawnej innych zarzutów. Z takim też przypadkiem mieliśmy do czynienia w sprawie KIO 1893/17. W powyższym orzeczeniu Izba zwróciła uwagę na fakt, że Zamawiający konsekwentnie – zarówno w treści uzasadnienia podanego wykonawcom, jak i w toku rozprawy – unikał wskazania, jaka treść odnośnie maksymalnego terminu czasu reakcji na zgłoszenie awarii w okresie gwarancji była jego intencją czy miały to być dwa terminy (vide pkt 4. formularza oferty), czy też jednolicie dłuższy termin (vide pkt 59. OPZ). Tymczasem jest to konieczny dla poczynienia dalszych kroków w postępowaniu punkt wyjścia, gdyż w pierwszej kolejności Zamawiający winien zbadać, czy pomimo niewątpliwego uchybienia przy redagowaniu specyfikacji zamierzoną treść można było wyinterpretować, przyjmując punkt widzenia wykonawcy, do którego adresowana była specyfikacja. Również w ramach rozpoznawanego odwołania ta intencja nie została przez Zamawiającego w jakikolwiek sposób wyrażona. Przeciwnie, co istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia, uwzględnienie niniejszego odwołania przez Zamawiającego, ocenione przez Izbę jako sprowadzające się do uniknięcia ciężaru ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, rezygnacja z udziału w posiedzeniu i rozprawie, jak również treść dokumentacji kolejnego wszczętego postępowania (vide dowód przedstawiony na rozprawie przez Przystępującego – wyciąg z SIWZ oraz załącznik nr 1 do SIWZ w postępowaniu znak EO/ZRIW 2722/L/17) nie pozwalają nawet na pośrednie ustalenie zamiarów i oczekiwań Zamawiającego z tego prostego powodu, że pozostają wobec siebie w jawnej opozycji. Oznacza to zatem, że pomimo wyraźnym „sugestii” Izby ujętych w uzasadnieniu orzeczenia w sprawie KIO 1893/17 Zamawiający nie tylko nie konwalidował skutków wadliwości dokumentacji postępowania, lecz konsekwentnie ją pogłębiał na dalszych etapach postępowania. Dodatkowo, pomimo wyraźnego stanowiska Izby w sprawie KIO 1893/17, które to stanowisko Izba w niniejszym składzie podziela w całej rozciągłości i uznaje je za własne, że Umknęło uwadze Zamawiającego, że przed podjęciem decyzji o odrzuceniu oferty z takiego powodu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp miałby obowiązek zbadać, czy stwierdzonej w takim przypadku niezgodności nie da się usunąć na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 pzp jako innej omyłki polegającej na niezgodności oferty z s.i.w.z., niepowodującej istotnych zmian w treści oferty. Tymczasem w przekonaniu Izby zastosowanie tego trybu byłoby w tym przypadku jak najbardziej uzasadnione i konieczne. Z uwagi na poniżej poczynione rozstrzygnięcia nie ma potrzeby szerszego rozważania tej kwestii w tym miejscu. – wskazać należy, że istnieją kolejne podstawy do stwierdzenia, że Zamawiający z pełną premedytacją nie wykonał wyroku wydanego w sprawie KIO 1893/17 - czym doprowadził do kolejnego postępowania odwoławczego Celem utrwalenia u Zamawiającego stanowisk dwóch składów orzekających Izby, wobec konsekwentnie realizowanej przez niego polityki unikania odpowiedzialności za prowadzone postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, Izba w niniejszym składzie przywoła dokonaną przez skład orzekający Izby w sprawie KIO 1893/17 ocenę stanu faktycznego, która zamyka się w słowach, że: Przede wszystkim dla sprawy rozstrzygające znaczenie ma ustalenie, że o ile zaistniała w takim przypadku wada jest nieusuwalna, o tyle nie jest ona istotna. Po pierwsze – nie ma żadnego wpływu na możliwość wyboru najkorzystniejsze oferty według obowiązujących w postępowaniu kryteriów oceny ofert, wśród których jako istotny element gwarancji jakości został uznany jedynie okres gwarancji. Po drugie – pomimo oczekiwania przez Zamawiającego od wykonawców, aby podali termin, w którym zobowiązują się „podjąć działania zmierzające do usunięcia awarii” (lub bardziej konkretnie – przystąpili do naprawy) i zakreślenia maksymalnego dopuszczalnego terminu (jak się okazało, niejednoznacznie), trudno uznać ten aspekt gwarancji jakości za mający istotne znaczenie dla osiągnięcia rezultatu, jakim ma być naprawienie urządzenia. Otóż niesporne jest, że w tym zakresie obowiązuje jednolity 7-dniowy termin, co wynika zarówno z treści oświadczenia zawartego w formularzu ofertowym, jak i znajduje oparcie w treści opisu przedmiotu zamówienia, gdzie w pkt 60. określono, że gwarantowany czas naprawy od daty zgłoszenia konieczności naprawy może wynosić maksymalnie 7 dni. I taki termin wskazali w swoich ofertach zarówno Odwołujący, jak i Przystępujący. Tym samym niezależnie od tego, czy wykonawca zareaguje w ciągu 24 czy 48 godzin, od chwili zgłoszenia awarii przez Zamawiającego rozpocznie bieg 7-dniowy termin na jej usunięcie. W tych okolicznościach brak podstaw, aby przydać terminowi przystąpienia do naprawy waloru większego niż dopełnienia pewnej formalności, którą z sobie znanych powodów wprowadził Zamawiający. Mając na uwadze powyższe Izba uznała, że okoliczności prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak również przedsiębrane przez Zamawiającego czynności oraz zaniechania w ramach dwóch kolejnych postępowań odwoławczych pozwalają na przyjęcie, że termin przystąpienia do usunięcia awarii pozostaje bez znaczenia dla zakresu świadczenia i tym samym pozostaje bez wpływu na ostateczny kształt zobowiązań wykonawców. 1.Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Izba wskazuje, iż w całej rozciągłości podzieliła argumentację prawną oraz faktyczną podniesioną przez Przystępującego na rozprawie oraz w treści zgłoszonego przystąpienia. W szczególności Izba nie doszukała się podstaw do odrzucenia oferty Przystępującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Należy zwrócić uwagę na okoliczność, iż niezależnie od zadeklarowanego przez poszczególnych wykonawców terminu przystąpienia do usunięcia awarii, termin na jej usunięcie, liczony nota bene od dnia zgłoszenia zaistnienia awarii przez Zamawiającego, będzie, każdorazowo i w stosunku do wszystkich elementów dostawy, wynosił 7 dni. Termin przystąpienia do usunięcia awarii jest zatem tylko i wyłącznie wymogiem formalnym, zaś w interesie każdego wykonawcy, który będzie realizował przedmiot zamówienia, będzie leżało jego skrócenie – tak aby dotrzymać 7-dniowego terminu naprawy urządzenia w okresie gwarancji. Jednakże Zamawiający, wykonując wyrok Izby z dnia 22.09.2017 r. wydany w sprawie o sygn. akt KIO 1893/17 winien był przyjąć jeden z dwóch alternatywnych scenariuszy i dokonać czynności poprawienia omyłki w jednej z ofert na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp tak aby doprowadzić postępowania do zgodności z prawem. Nie czyniąc tego dał zatem wyraz temu, że termin przystąpienia do usunięcia awarii pozostaje bez znaczenia dla zakresu świadczenia, co pośrednio potwierdza także treść dokumentacji postępowania złożona jako dowód przez Przystępującego (postępowanie znak EO/ZRIW 2722/L/17). Mając na uwadze powyższe, jak również fakt, że Izba na mocy treści art. 192 ust. 7 ustawy Pzp nie może orzekać, co do zarzutów nie zawartych w odwołaniu, uznała, że brak jest podstaw do odrzucenia oferty wykonawcy IntraOp Europe GmbH na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. 2.W zakresie drugiego z podniesionych w treści odwołania zarzutów, tj. zarzutu art. 7 ust. 1 i ust. 3 ustawy Pzp przez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz wybór oferty niezgodnie z ustawą Izba uwzględniła ten zarzut w zakresie prowadzenia postępowania wbrew zasadzie równego traktowania wykonawców. Zamawiający aby bowiem zapewnić wszystkim wykonawcom świadomość, co do ich obowiązków na etapie realizacji zamówienia winien, o czym Izba wskazał wyżej, zastosować instytucję uregulowaną w treści art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp i dokonać poprawienia omyłki w jeden z przyjętych przez siebie sposobów. Odstępując od zastosowania powyższej instytucji postąpił wbrew orzeczeniu Izby wydanym w sprawie o sygn. akt KIO 1893/17. Jednakże uwzględnienie tego zarzutu przez Izbę nie poskutkowało uwzględnieniem odwołania, gdyż jego stwierdzenie pozostaje bez wpływu na wynik postępowania, przez który należy rozumieć wybór oferty najkorzystniejszej w postaci oferty Przystępującego. W pozostałym zakresie zarzut ten został oddalony przez Izbę i jako zarzut wynikowy podzielił los zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. W związku z powyższym, na podstawie art. 192 ust. 1 ustawy Pzp, orzeczono jak w sentencji. Zgodnie bowiem z treścią art. 192 ust. 2 ustawy Pzp Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Brak wpływu stwierdzonego naruszenia na wynik postępowania powoduje, iż w przedmiotowym stanie faktycznym nie została wypełniona hipoteza normy prawnej wyrażonej w art. 192 ust. 2 ustawy Pzp. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, tj. stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem postanowień rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2010 r., Nr 41, poz. 238) zmienionego rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 stycznia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2017 r., poz. 47), w tym w szczególności § 5 ust. 4. Przewodniczący: …………………… …- Odwołujący: A. K.Zamawiający: Skarb Państwa – Główny Inspektorat Transportu Drogowego Al. Jerozolimskie 94; 00-807 Warszawa z udziałem przystępującego: 1.MIKOMAX Warszawa spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąul. Młynarska 8/12; 01-194 Warszawa po stronie zamawiającego…Sygn. akt: KIO 2214/18 WYROK z dnia 19 listopada 2018 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Renata Tubisz Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniu 13 listopada 2018 r odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 29 października 2018 r. przez odwołującego: A. K. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A. K. STARPOL MEBLE ul. Hugona Kołłątaja 100; 21-100 Puławy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonym przez zamawiającego Skarb Państwa – Główny Inspektorat Transportu Drogowego Al. Jerozolimskie 94; 00-807 Warszawa z udziałem przystępującego: 1.MIKOMAX Warszawa spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąul. Młynarska 8/12; 01-194 Warszawa po stronie zamawiającego orzeka: 1.Uwzględnia odwołanie nakazując zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz ponowne badanie i dokonanie oceny oferty odwołującego po uprzednim odrzuceniu oferty wybranej jako najkorzystniejsza. 2.kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa – Główny Inspektorat Transportu Drogowego Al. Jerozolimskie 94; 00-807 Warszawa zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez A. K. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A. K. STARPOL MEBLE ul. Hugona Kołłątaja 100; 21-100 Puławy tytułem wpisu od odwołania 2.1.zasądza od Skarb Państwa – Główny Inspektorat Transportu Drogowego Al. Jerozolimskie 94; 00-807 Warszawa kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) na rzecz A. K. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A. K. STARPOL MEBLE ul. Hugona Kołłątaja 100; 21-100 Puławy stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: …………..………………………… Uzasadnienie Odwołanie Odwołujący działając na podstawie art. 180 ust. 1 i 4, art. 179 ust. 1 i art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1986) zwanej dalej „Pzp” wniósł odwołanie w prowadzonym przez zamawiającego postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na dostawę mebli biurowych dla potrzeb bieżących Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, nr BDG.ZPG.230.24.2018 od następujących działań lub zaniechań zamawiającego: 1.od czynności zamawiającego polegającej na wyborze jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy wybranego w sytuacji, gdy oferta tego wykonawcy powinna być odrzucona, jako niezgodna z treścią Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ); 2.od zaniechania przez zamawiającego odrzucenia oferty wykonawcy wybranego, której treść nie odpowiada treści SIWZ; 3.od zaniechania przez zamawiającego wezwania wykonawcy wybranego do przedłożenia wymaganych przez zamawiającego dokumentów potwierdzających, że oferowane dostawy odpowiadają wymaganiom sformułowanym w SIW Z, tj. certyfikatów lub atestów potwierdzających, że zaoferowane biurka BK -1, BK -2, BK 3, BK 4 zostały wykonane zgodnie z normami PN — EN 527 -1 oraz PN — EN 527 — 2, atestu lub certyfikatu potwierdzającego zgodność wykonania fotela o symbolu KA-BEGIN — A-70-40 z normami PN — EN 1335 — 1,2,3 oraz potwierdzającego, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, wydanego przez niezależny organ certyfikujący; 4.od czynności zamawiającego polegającej na ocenie ofert złożonych w postępowaniu i błędnego przyznania ofercie wykonawcy wybranego maksymalnej liczby punktów w ramach kryterium „Jakość” w sytuacji, gdy ocena próbek mebli dostarczonych przez wykonawcy wybranego nie uprawniała do przyznania ocenianym wyrobom maksymalnej liczby punktów w ramach kryterium „Jakość” oraz zaniechania przyznania ofercie odwołującego się dodatkowych punktów w ramach kryterium „Jakość” za skład surowcowy tkaniny obiciowej dla fotela FO-2, jak też błędnego przyznania ofercie odwołującego się 3 punktów zamiast 5 punktów przy ocenie jakości i estetyki wykonania stelaża metalowego biurka prostokątnego i 0 punktów za sztywność konstrukcji szafy; 5.od zaniechania wyboru oferty odwołującego się jako najkorzystniejszej. Odwołujący w związku z powyżej zakwestionowanymi czynnościami czy też zaniechaniami zamawiającego zarzucił naruszenie przepisów Pzp, które miało wpływ na wynik postępowania, tj.: 1)art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy wybranego w sytuacji, gdy treść tej oferty nie odpowiada treści SIWZ; 2)art. 26 ust. 3 Pzp poprzez: a)zaniechanie wezwania wykonawcy wybranego do złożenia atestu lub certyfikatu potwierdzającego, że oferowane przez wykonawcę biurka BK -1, BK -2, BK -3, BK 4 zostały wykonane zgodnie z normami PN — EN 527 -1 oraz PN — EN 527 — 2, w sytuacji gdy wykonawca ten w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego przedłożył dla oferowanych biurek sprawozdanie z badań nie będące wymaganym atestem lub certyfikatem; b)zaniechanie wezwania wykonawcy wybranego do złożenia atestu lub certyfikatu potwierdzającego zgodność wykonania fotela FO -1 z normami PN — EN 1335 — 1,2,3 oraz potwierdzającego, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, wydanego przez niezależny organ certyfikujący, w sytuacji gdy wykonawca ten w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego przedłożył dla oferowanego fotela dokument Sprawozdania z badań, nie będący certyfikatem lub atestem, pochodzącym od niezależnego organu certyfikującego i nie potwierdzający, że oferowany fotel został przebadany pod kątem możliwości przenoszenia przez siedzisko obciążenia do 150 kg; c)zaniechanie wezwania wykonawcy wybranego. do złożenia atestu lub certyfikatu potwierdzającego zgodność wykonania zaoferowanego fotela FO -1 z normami PN — EN 1335 — 1,2,3 oraz potwierdzającego, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, podczas gdy przedłożony przez wykonawcę dokument Sprawozdania z badań nie potwierdzał, aby badaniu poddany został zaoferowany przez wykonawcę fotel o symbolu KA-BEGIN — A-70-40, ale fotel o symbolu KA-BEGIN- T- 70 - 40; 3)art. 91 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp przez: a) dokonanie nieprawidłowej oceny oferty odwołującego w ramach kryterium oceny ofert „Jakość” polegające na: - nieprzyznaniu ofercie odwołującego dodatkowych 3 punktów za skład surowcowy tkaniny obiciowej dla fotela FO -2, zwierającej w swoim składzie do 50% włókien naturalnych; - przyznaniu ofercie odwołującego się 3 punktów zamiast 5 punktów przy ocenie jakości i estetyki wykonania stelaża metalowego, przy jednoczesnym przyznaniu 5 punktów za jakość i estetykę wykonania stelaża metalowego w biurku zaoferowanym przez wykonawcę wybranego, w sytuacji gdy stelaż w biurku zaoferowanym przez odwołującego się, w przeciwieństwie do stelaża w biurku wykonawcy wybranego. nie posiadał niedokładnych i widocznych spawów; -przyznaniu ofercie odwołującego się 0 punktów za sztywność konstrukcji szafy, w sytuacji gdy szafa dostarczona przez odwołującego się, będąc meblem wzorcowym wysokiej jakości, posiadała stopki pozwalające na wypoziomowanie mebla w taki sposób, aby nawet przy nierównym podłożu, mebel zachował sztywność; b)dokonanie nieprawidłowej oceny oferty wykonawcy wybranego w ramach kryterium oceny ofert „Jakość” polegające na: —przyznaniu maksymalnej ilości 5 punktów przy ocenie jakości i estetyki wykonania stelaża metalowego w biurku zaoferowanym przez wykonawcę, w sytuacji gdy stelaż ten posiadał niedokładne i widoczne spawy; —przyznaniu maksymalnej ilości 5 punktów za jakość i estetykę połączenia płyty z obrzeżem w kontenerze K -1 oraz szafie SA — 3, w sytuacji gdy na połączeniach płyty z obrzeżem w ww. meblach widoczne były wycieki kleju (inaczej niż w przypadku mebli Odwołującego się, gdzie brak było śladów wycieku kleju); -przyznaniu maksymalnej ilości 5 punktów za jakość pracy szuflad kontenera, w sytuacji gdy szuflady nie domykały się płynnie i uderzały „trzaskając” o korpus kontenera podczas zamykania (inaczej niż w przypadku szuflad w kontenerach odwołującego się, gdzie szuflady zamykały się płynnie i bezszelestnie). Wskazując na powyższe zarzuty, wnoszę o uwzględnienie niniejszego odwołania oraz: 1)nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty wykonawcy wybranego jako najkorzystniejszej; 2)nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty wykonawcy wybranego jako niezgodnej z treścią SIWZ; 3)nakazanie zamawiającemu ponownego zbadania i dokonania oceny ofert niepodlegających odrzuceniu, tj. oferty odwołującego; a w przypadku uznania, że nie zachodzą podstawy do odrzucenia oferty wykonawcy wybranego jako niezgodnej z treścią SWJZ: 4)nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; 5)nakazanie zamawiającemu ponownego zbadania i dokonania oceny ofert niepodlegających odrzuceniu po uprzednim wezwaniu wykonawcy wybranego do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że oferowane dostawy odpowiadają wymaganiom sformułowanym w SIW Z, tj. certyfikatów lub atestów potwierdzających, że zaoferowane biurka BK -1, BK 2, BK -3, BK 4 zostały wykonane zgodnie z normami PN — EN 527 -1 oraz PN — EN 527 — 2, atestu lub certyfikatu potwierdzającego zgodność wykonania fotela o symbolu KA-BEGIN — A-70-40 z normami PN — EN 1335 — 1,2,3 oraz potwierdzającego, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, wydanego przez niezależny organ certyfikujący; 6)nakazanie zamawiającemu obniżenia punktacji przyznanej wykonawcy wybranego w ramach kryterium oceny ofert „Jakość” przy uwzględnieniu okoliczności, że: —stelaż metalowy w biurku zaoferowanym przez tego wykonawcę posiadał niedokładne i widoczne spawy, zaś stelaż w biurku zaoferowanym przez odwołującego się takich niedokładnych i widocznych spawów nie posiadał, —na połączeniach płyty z obrzeżem w kontenerze K -1 oraz szafie SA — 3 zaoferowanych przez tego wykonawcę widoczne były wycieki kleju, zaś w przypadku mebli odwołującego się brak było śladów wycieku kleju; —szuflady w kontenerach zaoferowanych przez tego wykonawcę nie domykały się płynnie i bezszelestnie w przeciwieństwie do szuflad w kontenerach odwołującego się; 7) nakazanie zamawiającemu przyznania ofercie odwołującego się dodatkowych punktów w ramach kryterium oceny ofert „Jakość”, tj. 3 punktów za skład surowcowy tkaniny obiciowej dla fotela FO -2, zwierającej w swoim składzie do 50% włókien naturalnych, 5 punktów za jakość i estetykę wykonania stelaża metalowego w biurku zaoferowanym przez odwołującego się oraz dodatkowych punktów za sztywność konstrukcji szafy. IV. Ponadto odwołujący wnosi o: 1)dopuszczenie dowodów załączonych do niniejszego odwołania oraz dowodów, które zostaną przedstawione na rozprawie; 2)zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów niniejszego postępowania. Odwołujący posiada interes we wniesieniu niniejszego środka prawnego w rozumieniu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp z uwagi na fakt, że gdyby zamawiający nie dopuścił się naruszeń wskazanych w niniejszym odwołaniu, oferta odwołującego ze względu na przyznaną punktację (drugi wynik), powinna zostać uznana za najkorzystniejszą wśród ofert niepodlegających odrzuceniu. Zatem to odwołującemu powinno zostać udzielone zamówienie w powyższym zakresie. Odwołujący nie podlegał wykluczeniu z postępowania i jego oferta nie podlegała odrzuceniu, zatem w przypadku uznania działań zamawiającego za niezgodne z Pzp, oferta odwołującego będzie ofertą spełniającą wymogi zamawiającego. Poprzez niezgodne z prawem dokonanie wyboru oferty wykonawcy wybranego i nie wybranie oferty odwołującego, zamawiający naruszył przepisy Pzp oraz pozbawił odwołującego możliwości uzyskania przedmiotowego zamówienia. Tym samym nie budzi wątpliwości kwestia legitymacji do wniesienia przez odwołującego niniejszego środka ochrony prawnej, zgodnie z treścią art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. W przypadku potwierdzenia się zarzutów niniejszego odwołania, odwołujący, którego oferta została sklasyfikowana na drugim miejscu, będzie miał możliwość uzyskania zamówienia. Zamawiający przekazał odwołującemu informację o wyborze najkorzystniejszej oferty maiłem w dniu 19 października 2018 r. Tego samego dnia odwołujący powziął zatem informację o dokonaniu czynności polegającej na wyborze oferty wykonawcy wybranego jako najkorzystniejszej w przedmiotowym postępowaniu. W związku z tym, dziesięciodniowy termin na wniesienie odwołania upływa w dniu 29 października 2018 r. Tym samym termin na wniesienie niniejszego odwołania został przez odwołującego zachowany. Kopię odwołania, zgodnie z treścią art. 180 ust. 5 ustawy Pzp, odwołujący przekazał zamawiającemu, na dowód czego przedkłada stosowne potwierdzenie. Wpis od odwołania w kwocie 15.000,00 zł został uiszczony w dniu 27 października 2018 r. (dowód uiszczenia wpisu w załączeniu). W uzasadnieniu przedstawiono następującą argumentację formalną i prawną. Do zamawiającego wpłynęły oferty 3 wykonawców: 1)Tronus Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie – wykonawca, którego oferta została odrzucona; 2)STARPOL MEBLE A. K. w Puławach – odwołujący; 3)Mikomax Warszawa sp. z o.o. – wykonawca wybrany i jednocześnie przestępujący po stronie zamawiającego. Zamawiający w dniu 19 października 2018 r. dokonał wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy — Mikomax Warszawa sp. z o.o. W ocenie odwołującego, oferta wykonawcy wybranego podlegała odrzuceniu, z uwagi na niezgodność z treścią SIW Z. Ponadto Zamawiający dokonał nieprawidłowej oceny ofert Wykonawców w ramach kryterium oceny „Jakość”, bezpodstawnie zaniżając punktację oferty odwołującego się i zawyżając, punktację oferty wykonawcy wybranego. I.Niezgodność oferty wykonawcy wybranego - z treścią SIWZ - naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp Dokonując wyboru oferty wykonawcy wybranego zamawiający nie dostrzegł, że treść przedmiotowej oferty nie odpowiadała treści SW IZ, a zatem oferta pochodząca od tego wykonawcy powinna była być przez zamawiającego odrzucona. A.Nieprzedłożenie przez wykonawcę wybranego wraz z ofertą wymaganych przez Zamawiającego dla próbki fotela FO — 2 atestu lub certyfikatu wydanego przez niezależny organ certyfikujący W załączniku nr 1 do SIW Z - Opis Przedmiotu Zamówienia, w odniesieniu do fotela oznaczonego symbolem FO - 2 (str. 20 OPZ) zamawiający wymagał, aby wykonawcy ubiegający się o udzielnie zamówienia przedłożyli wraz z ofertą do badania jakościowego 1 próbkę przedmiotowego mebla oraz atest lub certyfikat potwierdzający zgodność wykonania krzesła z normami PN — EN 1335 - 1,2,3 wydany przez niezależny organ certyfikujący oraz atest lub certyfikat potwierdzający, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, wydane przez niezależny organ certyfikujący. Zamawiający zastrzegł przy tym, że próbki mebli oraz certyfikaty i atesty, które są składane celem ich oceny w ramach kryterium jakościowego, nie są traktowane jako tzw. dokumenty przedmiotowe w rozumieniu art. 25 ust. 1 pkt 2 Pzp i nie podlegają uzupełnieniu w trybie art. 26 ust. 3 Pzp. Takie próbki oraz atesty i certyfikaty traktowane są jako treść oferty {zob. formularz oferty str. 13 SIWZ oraz Szczegółowy opis przyznawania punktacji w ramach kryterium „Jakość” str. 29 SIWZ). Wykonawca wybranego wraz z próbką fotela FO — 2 dostarczył zamawiającemu, zamiast wymaganego przez zamawiającego atestu lub certyfikatu wydanego przez niezależny organ certyfikujący, potwierdzającego zgodność wykonania krzesła z normami PN — EN 1335 — 1,2,3 oraz potwierdzającego, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, dokument Sprawozdania z badań fotela, wystawiony przez Przedsiębiorstwo Usługowo — Remontowe „Remodex”, Zakład Badań i Wdrożeń Przemysłu Meblarskiego sp. z o.o., a więc dokument nie będący certyfikatem lub atestem, pochodzącym od niezależnego organu certyfikującego. Przedłożony przez wykonawcę wybranego dokument Sprawozdania z badań nie jest dokumentem, którego wymagał od wykonawców zamawiający. Zauważyć bowiem należy, że dokument Sprawozdania z badań, jest dokumentem, który potwierdza jedynie, że ten badany produkt spełnia wymagania danej normy, zaś certyfikat jest dokumentem potwierdzającym, że dana linia produktów, system meblowy, seria produkcyjna np. foteli, wytwarzane lub sprzedawane przez podmiot posiadający certyfikat, spełniają wymagania określonej normy. Certyfikat zgodności potwierdza powtarzalność parametrów i zgodność z deklarowaną normą wytwarzanych produktów, gdyż proces certyfikacji obejmuje nie tylko badanie przekazanego do laboratorium produktu, ale również proces produkcyjny i zapewnienie jakości każdego z wyprodukowanych wyrobów. Z tego też względu nie sposób postawić znaku równości pomiędzy dokumentem Sprawozdania z badań a certyfikatem (por. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt KIO 1764/12). Kolejno zauważyć należy, że przedłożony przez wykonawcę wybranego dokument Sprawozdania z badań, nie pochodzi od „niezależnego organu certyfikującego” jak tego wymagał w odniesieniu do atestu/certyfikatu Zamawiający, ale wydany został przez podmiot, który w zakresie prowadzonej przez siebie działalności, nie posiada uprawnień do przeprowadzania procesu certyfikacji i wydawania certyfikatów. Z KRS — u tego przedsiębiorcy nie wynika, aby prowadził on działalność w zakresie kontroli jakości, w tym aby był jednostką certyfikującą w rozumieniu art. 5 pkt 7 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz.U.2017.1226 t.j. z dnia 2017.06.26). Na okoliczność powyższą, tj. statusu firmy Remodex, jako podmiotu nie posiadającego uprawnień do dokonywania kontroli jakości i certyfikacji, zwróciła uwagę Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r., KIO 1764/12 w którym wskazała, że „Remodex nie jest także akredytowanym laboratorium badawczym, nie jest również podmiotem uprawnionym do kontroli jakości. Takie podmioty definiuje bowiem m.in. art. 38 ustawy o systemie oceny zgodności. Z KRS Remodex nie wynika, żeby prowadził on działalność gospodarczą w zakresie kontroli jakości. Co więcej z pojęcia podmioty uprawnione do kontroli jakości, w ocenie Izby wynika konieczność wykazania, że podmiotowi zostało nadane uprawnienie do wykonywania czynności kontrolnych, a nie że sam sobie je w przedmiot działalności wpisał. W tej sytuacji atestu wystawionego przez Remodex me można uznać za dokument wystawiony przez podmiot uprawniony do kontroli jakości. Niezależnie od ww. zastrzeżeń co do statusu samego dokumentu „Sprawozdania z badań”, zauważyć należy, że również treść przedmiotowego dokumentu, nie odpowiada wymaganiom Zamawiającego, a to z tego względu, że dokument ten nie potwierdza, aby siedzisko poddanego badaniu fotela, było przebadane pod katem możliwości przenoszenia obciążeń do 150 kg. W tabeli zamieszczonej na stronie 4 Sprawozdania, zawierającej dane dotyczące wytrzymałości i trwałości fotela, znajduje się bowiem informacja, że siedzisko zostało przebadane dla obciążenia wynoszącego 110 kg i dla takiego obciążenia wynik badania był pozytywny. Brak jest przy tym informacji o przeprowadzeniu badania obciążeniowego dla siedziska przy obciążeniu wynoszącym 150 kg. Wprawdzie pod tabelą, w której znajdują się wyniki badań dopisane zostało: „dopuszczalne maksymalne obciążenie siedziska — 150 kg” jednakże zapis ten nie poświadcza w żaden sposób, że fotel został poddany badaniu wytrzymałościowemu dla takiego właśnie obciążenia. Gdyby tak było, wyniki pomiaru wytrzymałości siedziska fotela przy obciążeniu wnoszącym 150 kg znalazły by się w tabeli z informacją, że wynik badania dla tego obciążenia jest pozytywny. B.Niezgodność zaoferowanej przez Wykonawcę ławki socjalnej z wymaganiami sformułowanymi w Opisie Przedmiotu Zamówienia Zamawiający w Opisie Przedmiotu Zamówienia (str. 87) wymagał zaoferowania ławki socjalnej (ŁS — 1) o wymiarach: szerokość 150 cm, głębokość 40 cm, wysokość 36 cm, dopuszczając tolerancję wymiarów w granicach + /- 5%. Wykonawca wybrany w złożonej ofercie zaoferował dostawę ławki producenta Litpol Malow o symbolu ŁSZ3a. Jak wynika z informacji widniejących w karcie katalogowej producenta przedmiotowej ławki o symbolu ŁSZ3a, przedmiotowa ławka ma wymiary: szerokość 150 cm, głębokość 35,5 cm i wysokość 40,5 cm. Tym samym zaoferowana przez wykonawcę wybranego ławka posiada wymiary niezgodne z wymogami zamawiającego, co winno skutkować odrzuceniem oferty tego wykonawcy, jako nieodpowiadającej treści SIWZ. C. Niezgodność zawiasów zastosowanych przez wykonawcę wybranego w szafie SA-3 z wymaganiami formułowanymi w Opisie Przedmiotu Zamówienia. W Opisie Przedmiotu Zamówienia, stanowiącym Załącznik nr 1 do SIW Z, dla mebli: Szafa SA -1, SA - 2, SA - 3, SA - 4, SA - 5, SA - 6, SA - 7, SA - 8, SA - 9, Szafa SS - 1, SS-2, SS-3, SS-4 do Szafa SS -4, - SS -4, Szafa SG -1, SG -2, SG 3, SG - 4, Nadstawka N -1, N -2, N - 3, N -4, Szafa SU 1, SU — 2, SU 4, Zamawiający wymagał zastosowania zawiasów z funkcją samodomyku. Z kolei na str. 41 SIW Z (Opis Przedmiotu Zamówienia) w punkcie 4.4.7 zamawiający doprecyzował, że zastosowane akcesoria w postaci m.in. zawiasów samodomykajacych powinny być metalowe i wysokiej jakości (firmy Blum, Hettich, Grass, Metabox lub równoważne). Dokonane przez odwołującego, oględziny próbek mebli dostarczonych wraz z ofertą przez wykonawcę wybranego ujawniły, że zamontowane w szafie SA — 3 zawiasy nie posiadają funkcji samodomyku, która gwarantowałaby bezpieczne korzystanie z mebli, co było wymogiem zamawiającego, sformułowanym w punkcie 4.4.3 Opisu Przedmiotu Zamówienia (str. 41), a przez to również nie mogą być uznane za akcesoria „wysokiej jakości”. Na sporządzonym przez Odwołującego się, w trakcie oględzin nagraniu — które zostanie przedstawione i odtworzone w obecności stron na rozprawie, wyraźnie widać, że drzwi szafy lekko pchnięte, zatrzymują się w połowie i nie domykają się do końca, zaś pchnięte mocniej, uderzają z trzaskiem o korpus szafy, co w żadnym razie nie pozwala przyjąć, aby użytkowanie szafy wyposażonej w takie zawiasy mogło być bezpieczne. Nie sposób również przyjąć, aby działające w ten sposób zawiasy, odpowiadały wymogowi Zamawiającego, o którym mowa w punkcie 4.1.1 Opisu Przedmiotu Zamówienia (str. 40), tj. aby były pełnowartościowe i wolne od wad technicznych. II. Zaniechanie wezwania wykonawcy wybranego do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że oferowane dostawy spełniają wymogi SIWZ - naruszenie art. 26 ust. 3 Pzp Dokonując wyboru oferty wykonawcy wybranego jako najkorzystniejszej, zamawiający nie dostrzegł, że przedłożone przez tego wykonawcę w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego dokumenty, odnoszące się do oferowanych przez wykonawcę biurek BK — 1, BK — 2, BK - 3, BK-4, jak również foteli FO-1 nie potwierdzały zgodności dostaw z wymogami zamawiającego określonymi w SWIZ. Zgodnie z OPZ, stanowiącym Załącznik nr 1 do SIW Z, Zamawiający dla biurek oznaczonych symbolami BK — 1, BK — 2, BK - 3, BK -4, w celu potwierdzenia, że oferowane biurka będą wykonane zgodnie z normami PN — EN 527 -1 oraz PN — EN 527 — 2, wymagał przedłożenia stosowanego atestu lub certyfikatu. Tymczasem wykonawca wybrany zamiast wymaganego przez zamawiającego atestu lub certyfikatu przedłożył dokument Sprawozdania z badań, wystawiony przez Przedsiębiorstwo Usługowo — Remontowe „Remodex” Zakład Badań i Wdrożeń Przemysłu Meblarskiego sp. z o.o., a więc dokument nie będący certyfikatem lub atestem. Przedłożony przez wykonawcę wybranego dokument Sprawozdania z badań nie jest dokumentem, którego wymagał od wykonawców zamawiający. Zauważyć bowiem należy, że dokument Sprawozdania z badań, jest dokumentem, który potwierdza jedynie, że dany produkt, który został poddany badaniom, spełnia wymagania danej normy. Nie potwierdza on w żaden sposób, że inne produkty z tej serii, także te wymagania spełniają. Certyfikat zaś, jest dokumentem potwierdzającym, że dana linia produktów, system meblowy, seria produkcyjna wytwarzane lub dystrybuowane przez podmiot posiadający certyfikat, spełniają wymagania określonej normy. Certyfikat zgodności potwierdza powtarzalność parametrów i zgodność z deklarowaną normą wytwarzanych produktów, gdyż proces certyfikacji obejmuje nie tylko badanie przekazanego do laboratorium produktu, ale również proces produkcyjny i zapewnienie jakości każdego z wyprodukowanych wyrobów. Z tego też względu nie sposób postawić znaku równości pomiędzy dokumentem Sprawozdania z badań a certyfikatem (por. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt KIO 1764/12). Podobnie ocenić należy przedłożone przez wykonawcę wybranego Sprawozdanie z badań fotela FO - 1, nie będące atestem czy certyfikatem pochodzącym od niezależnego organu certyfikującego i nie potwierdzające, że oferowane fotel został przebadany pod kątem możliwości przenoszenia przez siedzisko obciążenia do 150 kg. Sprawozdanie z badań, jest dokumentem, który potwierdza jedynie, że dany, badany produkt spełnia wymagania danej normy. Nie potwierdza on w żaden sposób, że inne produkty z tej serii, także te wymagania spełniają. Certyfikat zaś, jest dokumentem potwierdzającym, że dana linia produktów, system meblowy, seria produkcyjna wytwarzane lub dystrybuowane przez podmiot posiadający certyfikat, spełniają wymagania określonej normy. Certyfikat zgodności potwierdza powtarzalność parametrów i zgodność z deklarowaną normą wytwarzanych produktów, gdyż proces certyfikacji obejmuje nie tylko badanie przekazanego do laboratorium produktu, ale również proces produkcyjny i zapewnienie jakości każdego z wyprodukowanych wyrobów. Z tego też względu nie sposób postawić znaku równości pomiędzy dokumentem Sprawozdania z badań a certyfikatem (por. wyrok Krajowej I^by Odwoławczej Z dnia 30 sierpnia 2012 r. Sygn. akt KIO 1764/12). Kolejno zauważyć należy, że przedłożony przez wykonawcę wybranego dokument Sprawozdania z badań, nie pochodzi od „niezależnego organu certyfikującego” jak tego wymagał w odniesieniu do atestu/certyfikatu Zamawiający, ale wydany został przez podmiot, który w zakresie prowadzonej przez siebie działalności, nie posiada uprawnień do przeprowadzania procesu certyfikacji i wydawania certyfikatów. Z KRS — u tego przedsiębiorcy nie wynika, aby prowadził on działalność w zakresie kontroli jakości, w tym aby był jednostką certyfikującą w rozumieniu art. 5 pkt 7 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz.U.2017.1226 t.j. z dnia 2017.06.26). Niezależnie od ww. zastrzeżeń co do statusu samego dokumentu „Sprawozdania z badań”, zauważyć należy, że również treść przedmiotowego dokumentu, nie odpowiada wymaganiom zamawiającego, a to z tego względu, że dokument ten nie potwierdza, aby siedzisko poddanego badaniu fotela, było przebadane pod kątem możliwości przenoszenia obciążeń do 150 kg. W tabeli zamieszczonej na stronie 4 Sprawozdania, zawierającej dane dotyczące wytrzymałości i trwałości fotela, znajduje się bowiem informacja, że siedzisko zostało przebadane dla obciążenia wynoszącego 110 kg i dla takiego obciążenia wynik badania był pozytywny. Brak jest przy tym informacji o przeprowadzeniu badania obciążeniowego dla siedziska przy obciążeniu wynoszącym 150 kg. Wprawdzie pod tabelą, w której znajdują się wyniki badań dopisane zostało: „dopuszczalne maksymalne obciążenie siedziska — 150 kg” jednakże zapis ten nie poświadcza w żaden sposób, że fotel został poddany badaniu wytrzymałościowemu dla takiego właśnie obciążenia. Gdyby tak było, wyniki pomiaru wytrzymałości siedziska fotela przy obciążeniu wnoszącym 150 kg znalazły by się w tabeli z informacją, że wynik badania dla tego obciążenia jest pozytywny. Ponadto przedłożony przez wykonawcę dokument Sprawozdania z badań nie potwierdza, aby badaniu poddany został zaoferowany przez wykonawcę fotel o symbolu KA-BEGIN - A- 70-40, ale fotel o symbolu KA-BEGIN-T- 70 - 40. Mając powyższe na względzie, Zamawiający zobligowany był przed podjęciem decyzji co do wyboru oferty wykonawcy wybranego jako najkorzystniejszej wezwać tego wykonawcę do przedłożenia dokumentów zgodnych z wymogami SIWZ i potwierdzających, że oferowane przez niego dostawy mebli — biurek i foteli, będą zgodne ze SIW Z. Zaniechanie Zamawiającego w tym względzie, czyni zasadnym postawienie mu zarzutu naruszenia przepisu art. 26 ust. 3 Pzp. III.Dokonanie nieprawidłowej oceny punktowej oferty wykonawcy wybranego oraz oferty odwołującego się w ramach kryterium „Jakość” W ocenie odwołującego się, niezależnie od zarzutów dotyczących niezgodności treści oferty z treścią SIWZ oraz zarzutu naruszenia przepisu art. 26 ust. 3 Pzp, Zamawiający dokonał nieprawidłowej oceny oferty odwołującego się oraz oferty wykonawcy wybranego w ramach kryterium „Jakość” przyznając obu ofertom taką samą ilość punktów. W pierwszej kolejności podnieść należy, że zamawiający bezpodstawnie nie przyznał ofercie odwołującego dodatkowych 3 punktów za skład surowcowy tkaniny obiciowej dla fotela FO -2, zwierającej w swoim składzie do 50% włókien naturalnych, co Odwołujący się wykazał, przedkładając wraz z ofertą kartę charakterystyki tkaniny (obowiązek przyznania 3 punktów wynikał z treści Szczegółowego Opisu Przyznawania Punktacji w Kryterium „Jakość”, str. 31). Kolejno, nie sposób uznać za zasadne przyznanie ofercie Odwołującego się 3 punktów zamiast 5 punktów przy ocenie jakości i estetyki wykonania stelaża metalowego oferowanego biurka, przy ocenie jakości i estetyki wykonania stelaża metalowego oferowanego biurka, przy jednoczesnym przyznaniu 5 punktów za jakość i estetykę wykonania stelaża metalowego w biurku zaoferowanym przez wykonawcę wybranego Jak bowiem wykazały oględziny próbek mebli dostarczonych wraz z ofertą przez wykonawcę wybranego stelaż w zaoferowanym przez tego wykonawcę biurku posiadał niedokładne i widoczne na pierwszy rzut oka spawy, podczas gdy w biurku zaoferowanym przez odwołującego się nie było niedokładnych i widocznych spawów. Pomimo tej różnicy, która zostanie wykazana przez odwołującego się poprzez przedłożenie zdjęć i filmu oględzin na rozprawie, stelaż metalowy biurka wykonawcy wybranego został oceniony na 5 punktów, zaś stelaż metalowy biurka odwołującego się na 3 punkty, ku czemu nie było żadnych obiektywnych powodów. Podobnie całkowicie dowolnym i nieobiektywnym było przyznanie ofercie Odwołującego się 0 punktów za sztywność konstrukcji szafy. Jest to o tyle niezrozumiałe, że szafa zaoferowana przez Odwołującego, będąc meblem wzorcowym wysokiej jakości, posiada stopki pozwalające na wypoziomowanie mebla w taki sposób, aby nawet przy nierównym podłożu, mebel zachował sztywność. W tych okolicznościach przyznanie szafie 0 punktów za jej sztywność nie może być ocenione inaczej, jak tylko wyraz złej woli ze strony Zamawiającego. Fakt sztywności konstrukcji szafy po nacisku na jej bok potwierdziły oględziny dokonane przez przedstawiciela Odwołującego się w miejscu, w którym znajdowała się dostarczona przez niego próbka szafy. Nie sposób również uznać za obiektywną i prawidłową dokonaną przez Zamawiającego ocenę jakości i estetyki połączenia płyty z obrzeżem w kontenerze K -1 oraz szafie SA — 3, w sytuacji gdy na połączeniach płyty z obrzeżem w ww. meblach widoczne były wycieki kleju (inaczej niż w przypadku mebli odwołującego się, gdzie brak było śladów wycieku kleju). Skoro zatem meble dostarczone przez odwołującego się nie zawierając śladów wycieku kleju w miejscach połączenia płyty z obrzeżami mebli, otrzymały maksymalną ilość punktów, tj. 5 punktów, to meble wykonawcy wybranego, posiadające ślady wycieków kleju z całą pewnością nie powinny były otrzymać oceny 5 punktów a co najwyżej 3 punkty — zgodnie z Szczegółowym Opisem Przyznawania Punktacji w Kryterium „Jakość”, str. 31. Podobnie ocenić należy przyznanie maksymalnej ilości 5 punktów za jakość pracy szuflad kontenera zaoferowanego przez wykonawcę wybranego, w sytuacji gdy szuflady nie domykały się płynnie i uderzały „trzaskając” o korpus kontenera podczas zamykania (inaczej niż w przypadku szuflad w kontenerach Odwołującego się, gdzie szuflady zamykały się płynnie i bezszelestnie). Ocena 5 punktów zgodnie z Szczegółowym Opisem Przyznawania Punktacji w Kryterium „Jakość” (str. 31) była dopuszczalna jedynie przy płynnej pracy mechanizmów zamykających szuflady i przy poruszaniu się szuflad bez zacięć i wysiłku. W przeciwnym wypadku kontener mógł być oceniony na 0 punktów i taka też ocena, zdaniem Odwołującego się powinna była być przyznana za jakość pracy szuflad w kontenerze wykonawcy wybranego Fakt nieprawidłowej oceny ofert odwołującego się i oferty wybranego wykonawcy w ramach kryterium „Jakość” spowodował, że oferta odwołującego się znalazła się niezasadnie na drugim miejscu w rankingu ofert. Gdyby zamawiający dokonał prawidłowej, tj. obiektywnej i zgodnej z przyjętymi przez siebie kryteriami oceny obu ofert, oferta odwołującego się zostałaby sklasyfikowana na pierwszym miejscu. Mając powyższe na względzie, niniejsze odwołanie, według odwołującego jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie w całości. Odpowiedź na odwołanie zamawiającego. Pismem z dnia 13 listopada 2018 roku zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie Na podstawie art. 186 ust. 1 Pzp Zamawiający — Główny Inspektorat Transportu Drogowego przedkłada odpowiedź na odwołanie i wnosi o: 1.oddalenie odwołania w całości jako bezzasadnego; 2.przeprowadzenie dowodu z dokumentów na okoliczności przytoczone w treści odpowiedzi; 3.obciążenie Odwołującego kosztami postępowania odwoławczego wraz z kosztami: a.zastępstwa procesowego Zamawiającego w wysokości 3600 zł; b.Kosztami opłaty skarbowej w wysokości 17 zł. W uzasadnieniu przedstawił stanowisko w sprawie jak poniżej. Przy udzielaniu odpowiedzi na odwołanie zachowaniu numerację zarzutów i wniosków zawarty w uzasadnieniu odwołania. l. Niezgodność oferty wykonawcy wybranego z treścią SIWZ — naruszenie art.89 ust. 1 ustawy PZP. A. Nieprzedłożenie przez wykonawcę wybranego wraz z ofertą wymaganych przez zamawiającego dla próbki fotela FO2 atestu lub certyfikatu wydane przez niezależny organ certyfikujący Stanowisko zamawiającego przedstawia się następująco. Zamawiający w treści SIW Z (załącznik nr 1 do OPZ s. 20) wprowadził wymaganie, aby dla mebla „fotel FO-2” przedstawione zostały m.in. atest lub certyfikat potwierdzający zgodność wykonania krzesła z normami PN EN 1335-1, 2, -3 wydany przez niezależny organ certyfikujący, a także atest lub certyfikat, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg wydane przez niezależny organ certyfikujący. Odwołujący zarzuca, że zwycięzca postępowania złożył dokumenty niezgodne z treścią SIW Z wywodząc to m.in. z treści orzeczenia Izby z dnia 30 sierpnia 2012 roku sygn. KIO 1764/12. Zamawiający w całości kwestionuje przydatność ww. orzeczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotu sporu w niniejszej sprawie z następujących powodów, które jednocześnie stanowią o zasadności dokonanych przez Zamawiającego czynności: 1)z przytoczonego wyroku wynika, że zamawiający (w tamtym postępowaniu) postawił wymóg złożenia wraz z ofertą certyfikatu zgodności na oferowane produkty wydanego przez podmiot uprawniony do kontroli jakości (np. jednostkę badawczą akredytowaną). Tymczasem Zamawiający w niniejszym postępowaniu żądał atestu lub certyfikatu zaś w postępowaniu z 2012 roku był to tylko certyfikat zgodności. 2)Przystępujący złożył w obecnym postępowaniu atest rozszerzony o sprawozdanie z badań co spełnia wymogi treści SIWZ. postępowania. 3)W postępowaniu z 2012 r. zamawiający żądał aby dokument był wydany przez „podmiot uprawniony do kontroli jakości”, podczas gdy w obecnym postępowaniu dokument ma być wydany przez „niezależny organ certyfikujący” 4)Zamawiający stoi na stanowisku, że firma „Remodex” zajmującą się na co dzień badaniami i atestowaniem mebli, jest podmiotem niezależnym, nie ma powiązania kapitałowego ani osobowego tak z zamawiającym, jak i odwołującym oraz przystępującym. Dowód: informacja z KRS Remodex Sp. z o.o. (przy odwołaniu) na okoliczność braku powiązań kapitałowych oraz osobowych pomiędzy Remodex i stronami postępowania, a także zakresu prowadzonej działalności gospodarczej ; 5)w OPZ Zamawiający wskazał precyzyjnie jakich dokumentów oczekuje od wykonawców dla każdej konkretnej pozycji wykazu nabywanych mebli. Jeżeli Zamawiający oczekiwał złożenia atestu, certyfikatu wydanego przez jednostkę akredytowaną to wskazywał to w sposób jednoznaczny definiując skąd ma pochodzić dany dokument. Zamawiający zrobił tak np. w pozycjach szafa ubraniowa SU-2, biurko prostokątne BI, biurko prostokątne B2 gdzie wskazał, że „Certyfikat musi być wydany przez jednostkę niezależną posiadającą akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub równoważną instytucję z jednego z Państw Unii Europejskiej będącą członkiem EA.”. Skoro Zamawiający dla pozycji FO2 nie sprecyzował w SIW Z takich wymagań, to twierdzenia Odwołującego się mijają się z literalnym brzmieniem specyfikacji. Zamawiający dla tej pozycji nie oczekiwał dokumentów odpowiadających ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności. 6)Na marginesie Zamawiający wskazuje, że naruszeniem zasady uczciwości kupieckiej i działaniem sprzecznym z zasadą uczciwej konkurencji jest to, że w niniejszym postępowaniu Odwołujący stawia zarzuty i kwestionuje renomę i dokumenty wystawiane przez spółkę Remodex w sytuacji, gdy z usług tego podmiotu korzysta (bezpośrednio lub pośrednio) oferując asortyment mebli posiadających atesty wystawiane przez ten podmiot. Wniosek dowodowy: Wnoszę o odebranie przez Wysoką Izbę oświadczenia od Odwołującego czy w postępowaniu w trybie przetargu nieograniczonego na „Dostawę wraz z montażem mebli biurowych i wyposażenie dodatkowe stanowiących wyposażenie nowej siedziby Powiatowej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej w Radomiu” (nr zamówienia SOK/ZP.246-3/15) h.ttp://bip.radom.psse.waw.pl/263 Wprzetarg-nieograniczony-na-dostawe-wraz-zmontazem-mebli-biurowych-iwyposazenia-dodatkowego-stanowiacych wyposazenie-nowej-siedziby Odwołujący składał wraz ofertą atesty/certyfikaty/atesty (wraz ze sprawozdaniem z badania) dla oferowanych mebli biurowych wydane przez firmę Remodex. 7) Odnosząc się do zarzutu związanego z dokumentów przedstawionych dla wykazania, że siedzisko fotela FO-2 jest zdolne przenosić obciążenia do 150 kg Zamawiający wskazuje, iż zarzut ten jest nieuzasadniony. Zamawiający informuje, że w tabeli zamieszczonej na stronie 4 Sprawozdania z badania złożonego wraz z ofertą, w którym to zawarte są dane dotyczące wytrzymałości i trwałości fotela, znajduje się informacja, że siedzisko zostało przebadane dla obciążenia wynoszącego 110 kg i dla takiego obciążenia wynik badania był pozytywny, a w dalszej części zawarta jest informacja, iż „dopuszczalne maksymalne obciążenie siedziska — 150 kg”. Ten zapis kwestionowany jest przez Odwołującego. Jak wnioskuje Zamawiający dokument przedstawiony przez Wykonawcę miał na celu zbadanie Fotela co do spełniania norm 1335-1, -2, -3 oczekiwanych przez Zamawiającego. Normy te stanowią, że dany produkt musi być poddany badaniom na wytrzymałość z obciążeniem minimum 110 kg. Nie oznacza to, że podczas badań nie dokonuje się badania dla większych obciążeń. Jeśli w danym dokumencie jest informacja, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg to Zamawiający nie ma podstawy do zakwestionowania takich danych. Dowód przeciwny co do treści atestu obciąża w tym zakresie Odwołującego. W treści odwołania oprócz swoich twierdzeń odwołujący nie przedstawił jakichkolwiek dowodów na okoliczność, że produkt nie spełnia wymagań zamawiającego. W związku z powyższym zarzut odwołania jest bezprzedmiotowy i zasługuje na oddalenie. B. Niezgodność zaoferowanej przez Mikomax Warszawa Sp. z o.o. ławki socjalnej z wymaganiami sformułowanymi w Opisie Przedmiotu Zamówienia. Stanowisko Zamawiającego: 1)Zamawiający oczekiwał mebla „ławka socjalna ŁS-I” o wymiarach: szerokość 150 cm/głębokość 40 cm/wysokość 36 cm. 2)Zamawiający dopuścił tolerancję wymiarów w granicach +/- 5%. 3)Wykonawca Mikomax Sp. z o.o. zaoferował mebel o wymiarach: szerokość 150 cm/głębokość 40,5 cm/wysokość 35,5 cm; 4)W związku z powyższym wymiary zaoferowanego mebla mieszczą się w dopuszczonej przez Zamawiającego tolerancji. Zarzut Odwołania, wobec przedstawionych informacji, jest bezprzedmiotowy i zasługuje na oddalenie. C. Niezgodność zawiasów zastosowanych przez Mikomax Warszawa Sp. z o.o. w szafie SA-3 z wymaganiami sformułowanymi w Opisie Przedmiotu Zamówienia Stanowisko Zamawiającego: 1)Zamawiający w treści SIW Z wprowadził wymóg wyposażenia określonych mebli w zawiasy z funkcją samodomyku. Zamawiający oczekiwał przy tym, że zastosowanie akcesoria będą wykonane z metalu oraz będą wysokiej jakości. 2)Wykonawca kwestionuje zawiasy zamontowane w szafie SA-3. W szafie tej zostały zainstalowane zawiasy firmy FGV co w ocenie Zamawiającego spełnia wymagania siwz. 3)Niezależnie od powyższego Zamawiający wskazuje, że wymagał zawiasów samo domykających się, a Odwołujący zdaje się kwestionować wyposażenie mebla opierając się na założeniu technicznym jak dla zawiasów z cichym domykaniem. Są to dwa odmienne rodzaje zawiasów. 4)Na marginesie Zamawiający wskazuje, że skoro Odwołujący dokonał nagrania i wskazał jej jako dowód w ramach składanego odwołania to powinien takie nagranie udostępnić Zamawiającego chociażby po to, aby było możliwe odniesienie się do jego treści w odpowiedzi na Odwołanie, nie zaś w toku rozprawy w warunkach utrudniających analizę nagrania. Nieudostępnienie zamawiającemu dowodu w sprawie który jednocześnie jest powołany w treści Odwołania jest naruszeniem zasady kontradyktoryjności sporu obowiązującej przed Krajową Izbą Odwoławczą. Zarzut Odwołania, wobec przedstawionych informacji, jest bezprzedmiotowy i zasługuje na oddalenie. Zaniechanie wezwania wykonawcy wybranego do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że oferowane dostawy spełniają wymogi SIWZ — naruszenie art. 26 ust. 3 ustawy PZP. Stanowisko zamawiającego o: 1)Zamawiający podtrzymuje stanowisko zawarte we wcześniejszych punktach odpowiedzi na odwołanie w zakresie kwestii związanych z pochodzeniem atestów i certyfikatów od określonych podmiotów. Zamawiający podkreśla ponownie, że gdyby w zakresie kwestionowanym przez Odwołującego wymagał atestów i certyfikatów wg ustawy o systemie oceny zgodności to takie wymaganie zostałoby wprost wyartykułowane. Analogicznie, jeżeli atesty i certyfikaty miałyby pochodzić od podmiotów posiadających odpowiednią akredytacją zgodnie z ww. ustawą o systemie oceny zgodności to takie wymaganie także zostałoby przez Zamawiającego wyraźnie wskazane. Skoro Zamawiający tego nie uczynił w przypadku kwestionowanych biurek BK-l, BK-2, BK-3, BK-4 to w ocenie Zamawiającego dokumentu złożone przez wykonawcę Mikomax Warszawa Sp. z o.o. należy uznać za zgodne z SIWZ. 2)W zakresie zarzutów dotyczących dokumentów odnoszących się do fotela FO-I Zamawiający wskazuje, że fotel o numerze katalogowym KA-BEGIN-T-70-40 którego sprawozdanie z badania przedłożono, jest w istocie wariantem zaoferowanego fotela KA-BEGIN-A-70-40. Fotel o literze A nie zawiera zagłówka, natomiast fotel z literą T taki zagłówek posiada. Z danych dostępnych od producenta (strona interentowa) wynika, że oba fotele oparte są o tą samą konstrukcję o tych samych parametrach. Zagłówek, jako element dodatkowy, opcjonalny nie wpływa na parametry fotela wynikające z norm PN EN 1335-1, -2, - 3 w sposób taki aby obniżyć jego trwałość, wytrzymałość, czy bezpieczeństwo użytkowania. Biorąc pod uwagę spełnianie ww. normy której wymagał Zamawiający, brak jest podstaw do uznania wadliwości takiego dokumentu i wpływu na prowadzone postępowania przetargowe. W związku z powyższym zarzut Odwołania jest bezprzedmiotowy i zasługuje na oddalenie. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła Przedmiotem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w oparciu o ustawę z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1986) jest dostawa mebli biurowych dla potrzeb bieżących Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego czyli zamawiającego. Na podstawie art. 180 ust. 1 i 4, art. 179 ust. 1 i art. 182 ust. 1 pkt 1 powyżej wymienionej ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1986) zwanej dalej „Pzp” odwołujący wniósł odwołanie od poniżej wymienionych czynności oraz zaniechań zamawiającego: 1.wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy Mikomax Warszawa sp. z o.o. zwanego dalej „przystępującym” lub „wykonawcą wybranym” w sytuacji, gdy oferta tego wykonawcy powinna być odrzucona, jako niezgodna z treścią Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (siwz); 2.zaniechania przez zamawiającego wezwania wykonawcy wybranego do przedłożenia wymaganych przez zamawiającego dokumentów potwierdzających, że oferowane dostawy odpowiadają wymaganiom sformułowanym w SIW Z, tj. certyfikatów lub atestów potwierdzających, że zaoferowane biurka BK -1, BK -2, BK 3, BK 4 zostały wykonane zgodnie z normami PN — EN 527 -1 oraz PN — EN 527 — 2, atestu lub certyfikatu potwierdzającego zgodność wykonania fotela o symbolu KA-BEGIN — A-70-40 z normami PN — EN 1335 — 1,2,3 oraz potwierdzającego, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, wydanego przez niezależny organ certyfikujący; 3.czynności zamawiającego polegającej na ocenie ofert złożonych w postępowaniu i błędnego przyznania ofercie wykonawcy wybranego maksymalnej liczby punktów w ramach kryterium „Jakość” w sytuacji, gdy ocena próbek mebli dostarczonych przez przystępującego/wykonawcy wybranego nie uprawniała do przyznania ocenianym wyrobom maksymalnej liczby punktów w ramach kryterium „Jakość” oraz zaniechania przyznania ofercie odwołującego się dodatkowych punktów w ramach kryterium „Jakość” za skład surowcowy tkaniny obiciowej dla fotela FO-2, jak też błędnego przyznania ofercie odwołującego się 3 punktów zamiast 5 punktów przy ocenie jakości i estetyki wykonania stelaża metalowego biurka prostokątnego i 0 punktów za sztywność konstrukcji szafy; 4.od zaniechania wyboru oferty odwołującego się jako najkorzystniejszej. Odwołujący na podstawie powyżej przedstawionych czynności i zaniechań zamawiającego sformułował następujące zarzuty odwołania co do naruszenia przepisów ustawy Pzp.: 1)art. 89 ust. 1 pkt 2 przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy wybranego/ przystępującego w sytuacji, gdy treść tej oferty nie odpowiada treści SIWZ; 2)art. 26 ust. 3 przez: a)zaniechanie wezwania wykonawcy wybranego do złożenia atestu lub certyfikatu potwierdzającego, że oferowane przez wykonawcę biurka BK -1, BK -2, BK -3, BK 4 zostały wykonane zgodnie z normami PN — EN 527 -1 oraz PN — EN 527 — 2, w sytuacji gdy wykonawca ten w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego przedłożył dla oferowanych biurek sprawozdanie z badań nie będące wymaganym atestem lub certyfikatem; b)zaniechanie wezwania wykonawcy wybranego do złożenia atestu lub certyfikatu potwierdzającego zgodność wykonania fotela FO -1 z normami PN — EN 1335 — 1,2,3 oraz potwierdzającego, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, wydanego przez niezależny organ certyfikujący, w sytuacji gdy wykonawca ten w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego przedłożył dla oferowanego fotela dokument Sprawozdania z badań, nie będący certyfikatem lub atestem, pochodzącym od niezależnego organu certyfikującego i nie potwierdzający, że oferowany fotel został przebadany pod kątem możliwości przenoszenia przez siedzisko obciążenia do 150 kg; c) zaniechanie wezwania wykonawcy wybranego do złożenia wymaganych dokumentów w sytuacji gdy przedłożony przez wykonawcę dokument Sprawozdania z badań dotyczy fotelu o symbolu KA-BEGIN- T- 70 – 40 a nie zaoferowanego przez wykonawcę fotel o symbolu KA-BEGIN — A-70-40, 3)art. 91 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 przez: a) dokonanie nieprawidłowej oceny oferty odwołującego w ramach kryterium oceny ofert „Jakość” polegające na: - nieprzyznaniu ofercie odwołującego dodatkowych 3 punktów za skład surowcowy tkaniny obiciowej dla fotela FO -2, zwierającej w swoim składzie do 50% włókien naturalnych; - przyznaniu ofercie odwołującego się 3 punktów zamiast 5 punktów przy ocenie jakości i estetyki wykonania stelaża metalowego, przy jednoczesnym przyznaniu 5 punktów za jakość i estetykę wykonania stelaża metalowego w biurku zaoferowanym przez wykonawcę wybranego, w sytuacji gdy stelaż w biurku zaoferowanym przez odwołującego się, w przeciwieństwie do stelaża w biurku wykonawcy Mikomax Warszawa sp. z o.o. nie posiadał niedokładnych i widocznych spawów; -przyznaniu ofercie odwołującego się 0 punktów za sztywność konstrukcji szafy, w sytuacji gdy szafa dostarczona przez odwołującego się, będąc meblem wzorcowym wysokiej jakości, posiadała stopki pozwalające na wypoziomowanie mebla w taki sposób, aby nawet przy nierównym podłożu, mebel zachował sztywność; b)dokonanie nieprawidłowej oceny oferty wykonawcy wybranego w ramach kryterium oceny ofert „Jakość” polegające na: —przyznaniu maksymalnej ilości 5 punktów przy ocenie jakości i estetyki wykonania stelaża metalowego w biurku zaoferowanym przez wykonawcę, w sytuacji gdy stelaż ten posiadał niedokładne i widoczne spawy; —przyznaniu maksymalnej ilości 5 punktów za jakość i estetykę połączenia płyty z obrzeżem w kontenerze K -1 oraz szafie SA — 3, w sytuacji gdy na połączeniach płyty z obrzeżem w ww. meblach widoczne były wycieki kleju (inaczej niż w przypadku mebli Odwołującego się, gdzie brak było śladów wycieku kleju); -przyznaniu maksymalnej ilości 5 punktów za jakość pracy szuflad kontenera, w sytuacji gdy szuflady nie domykały się płynnie i uderzały „trzaskając” o korpus kontenera podczas zamykania (inaczej niż w przypadku szuflad w kontenerach Odwołującego się, gdzie szuflady zamykały się płynnie i bezszelestnie). Na podstawie tak sformułowanych zarzutów odwołujący wniósł o: 1)nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty wykonawcy wybranego jako najkorzystniejszej; 2)nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty wykonawcy wybranego jako niezgodnej z treścią SIWZ; 3)nakazanie zamawiającemu ponownego zbadania i dokonania oceny ofert niepodlegających odrzuceniu, tj. oferty odwołującego. Odwołujący wniósł alternatywnie w sytuacji gdyby Izba nie uznała treści oferty wykonawcy wybranego jako niezgodnej z treścią siwz: 4)nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej; 5)nakazanie zamawiającemu ponownego zbadania i dokonania oceny ofert niepodlegających odrzuceniu po uprzednim wezwaniu wykonawcy wybranego do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że oferowane dostawy odpowiadają wymaganiom sformułowanym w SIW Z, tj. certyfikatów lub atestów potwierdzających, że zaoferowane biurka BK -1, BK 2, BK -3, BK 4 zostały wykonane zgodnie z normami PN — EN 527 -1 oraz PN — EN 527 — 2, atestu lub certyfikatu potwierdzającego zgodność wykonania fotela o symbolu KA-BEGIN — A-70-40 z normami PN — EN 1335 — 1,2,3 oraz potwierdzającego, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg, wydanego przez niezależny organ certyfikujący; 6) nakazanie zamawiającemu obniżenia punktacji przyznanej wykonawcy wybranemu w ramach kryterium oceny ofert „Jakość” z powodu okoliczności wymienionych jak powyżej oraz nakazanie zamawiającemu przyznania ofercie odwołującego się dodatkowych punktów w ramach kryterium oceny ofert „Jakość” z powodu okoliczności jak powyżej. Z powyżej przedstawionych zarzutów i żądań wynika, że odwołujący wnioski co do rozstrzygnięcia przez Izbę sformułował alternatywnie, to jest na okoliczność uwzględnienia zarzutu sprzeczności treści oferty z treścią siwz oferty wykonawcy wybranego. Jak i na okoliczność spełnienia przesłanek do wezwania tegoż wykonawcy do uzupełnienia atestów, certyfikatów potwierdzających spełnienie Polskich Norm jak i wymagań, określonych w siwz co do oferowanych mebli (biurek, foteli). W zależności od wykazania przez odwołującego, które z naruszeń ustawy Pzp miało miejsce Izba rozstrzyga bądź o nakazaniu odrzucenia oferty wykonawcy wybranego, bądź o nakazaniu wezwania do uzupełnienia dokumentów, w każdym przypadku nakazując unieważnienie wyboru najkorzystniejszej oferty. Przy czym nakazanie odrzucenia oferty jest rozstrzygnięciem dalej idącym co do losu oferty wykonawcy wybranego niż nakazanie uzupełnienia dokumentów. W przedmiotowym postępowaniu odwoławczym Izba na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego na rozprawie oraz oceny zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdziła naruszenie przez zamawiającego art.89 ust.1 pkt 2 ustawy Pzp. W tym stanie rzeczy Izba nakazała zamawiającemu unieważnienie wyboru najkorzystniejszej oferty, ponowne badanie i ocenę oferty odwołującego po uprzednim odrzuceniu oferty wykonawcy wybranego to jest przystępującego po stronie zamawiającego. W związku z powyższym rozpoznanie zarzutów i żądań alternatywnych odwołania to jest co do konieczności wezwania do uzupełnienia dokumentów oraz ponownego badania i oceny obydwu ofert celem ich porównania jest bezprzedmiotowe, ponieważ ważną w tym postepowaniu pozostaje tylko oferta jedna to jest oferta odwołującego. Przyczyną powyższego rozstrzygnięcia jest udowodnienie przez odwołującego w toku postępowania odwoławczego, sprzeczności treści oferty z treścią siwz oferty wykonawcy wybranego to jest przystępującego w sprawie po stronie zamawiającego. Bowiem odwołujący wykazał brak smodomyku zawiasów zaoferowanych w biurkach/szafkach to jest wymogu siwz, na podstawie dokonanych oględzin na rozprawie z dowodu dołączonego przez odwolującego oraz odwołujący wykazał sprzeczność z wymaganiami siwz w zakresie zaoferowanych wymiarów ławek socjalnych. Izba uwzględniając odwołanie stwierdza po stronie odwołującego interes w uzyskaniu zamówienia. Jak ustalono na podstawie przedłożonej do akt postępowania dokumentacji zamawiającego, oferty złożyło trzech wykonawców to jest odwołujący, wykonawca wybrany/przystępujący w sprawie po stronie zamawiającego oraz wykonawca, którego oferta została odrzucona a który również złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu (Do zamawiającego wpłynęły oferty 3 wykonawców:1)Tronus Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie/ wykonawca, którego ofertę odrzucono i jednocześnie składający przystąpienie bez określenia strony do której przystępuje; 2)STARPOL MEBLE A. K. w Puławach/ odwołujący; 3)Mikomax Warszawa sp. z o.o./wykonawca wybrany i jednocześnie przystępujący po stronie zamawiającego). Izba nie dopuściła do postępowania odwoławczego wykonawcy, którego oferta została odrzucona z racji przede wszystkim, że wykonawca ten nie określił po czyjej stronie przystępuje. W takiej sytuacji Izba w myśl art.185 ust.2 Pzp nie była w stanie rozstrzygnąć czy wykonawca posiada interes w rozstrzygnięciu odwołania na korzyść strony do której przystępuje, ponieważ wykonawca we wniosku strony tej nie określił. Skuteczność przystąpienia wykonawcy Izba ocenia badając posiadanie przez wykonawcę interesu w rozstrzygnięciu odwołania na korzyść strony do której złożono wniosek przystąpienia. Ponadto okoliczność skutecznego odrzucenia oferty wykonawcy, wobec braku zaskarżenia czynności odrzucenia oferty, skutkuje brakiem interesu w rozstrzygnięciu odwołania na rzecz którejkolwiek ze stron postępowania odwoławczego, z racji zaprzestania udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego a co wypełnia również przesłanki z art.185 ust.3 pzp. W tym stanie rzeczy wobec pozostania w przetargu dwóch ofert to jest oferty wykonawcy wybranego to jest przystępującego po stronie zamawiającego oraz drugiego wykonawcy to jest odwołującego, którego oferta została sklasyfikowana na pozycji drugiej w rankingu ofert nie można odwołującemu odmówić interesu w uzyskaniu zamówienia w myśl art. 179 ust.1Pzp. Izba uwzględniła odwołanie na podstawie przeprowadzonego na rozprawie postępowania dowodowego z dokumentów złożonych do pism procesowych jak i na rozprawie oraz przedłożonej próbki zawiasów szafki z samodomykiem i bez somodomyku z oferty odwołującego i oferty wykonawcy wybranego. W zakresie ławki socjalnej Izba rozstrzygnęła w oparciu o dowód złożony przez odwołującego na rozprawie co do wymiarów podstawowych ławki socjalnej ŁS-1 producent LITPOL MALOW oraz oświadczenia Inventive Group Sp. z o.o. Warszawa z 23.10.2018 roku i oświadczenia z 05.11.2018 r. również Inventive Group Sp. z o.o. Warszawa z tym, że o możliwości wykonania ławki socjalnej według wymagań siwz ( „jest w stanie wykonać na zamówienie a kolorystyka i warunki handlowe do uzgodnienia”). W zakresie pozostałych zarzutów, które nie miały wpływu na rozstrzygnięcie (alternatywne żądania do wezwania wykonawcy wybranego do uzupełnienia dokumentów oraz ponownego porównania ofert w zakresie ich jakości) Izba rozpoznała jak poniżej. Co do zarzutu wymogu atestu lub certyfikatu potwierdzającego zgodność wykonania krzesła z normami PN EN 1335-1, 2, -3 wystawionego przez niezależny organ certyfikujący, a także co do wymogu przedstawienia atestu lub certyfikatu, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg wydane przez niezależny organ certyfikujący. Zamawiający w treści SIW Z (załącznik nr 1 do OPZ s. 20) wprowadził wymaganie, aby przedstawione zostały m.in. atest lub certyfikat potwierdzający zgodność wykonania przez niezależny organ certyfikujący. Odwołujący zarzucił, że zwycięzca postępowania złożył dokumenty niezgodne z treścią SIW Z wywodząc to przede wszystkim na podstawie wyroku KIO z dnia 30 sierpnia 2012 roku Sygn. akt KIO 1764/12. Słusznie zamawiający w całości zakwestionował przydatność wyroku dla rozstrzygnięcia przedmiotu sporu: 1)z przytoczonego wyroku wynika, że zamawiający (w tamtym postępowaniu) postawił wymóg złożenia wraz z ofertą certyfikatu zgodności na oferowane produkty wydanego przez podmiot uprawniony do kontroli jakości (np. jednostkę badawczą akredytowaną). Tymczasem Zamawiający w niniejszym postępowaniu żądał atestu lub certyfikatu zaś w postępowaniu z 2012 roku był to tylko certyfikat zgodności. 2)Przystępujący złożył w obecnym postępowaniu atest - sprawozdanie z badań co spełnia wymogi zamawiającego. 3)W postępowaniu z 2012 r. zamawiający żądał aby dokument był wydany przez „podmiot uprawniony do kontroli jakości”, a w niniejszym postepowaniu dokument ma być wydany przez „niezależny organ certyfikujący”; 4)w opisie przedmiotu zamówienia zamawiający wskazał jakich dokumentów oczekuje od wykonawców dla każdej konkretnej pozycji wykazu nabywanych mebli. Np.: „Certyfikat musi być wydany przez jednostkę niezależną posiadającą akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub równoważną instytucję z jednego z Państw Unii Europejskiej będącą członkiem EA.”. Reasumując wywody odwołującego się mijają się z literalnym brzmieniem specyfikacji. Zamawiający bezsprzecznie nie oczekiwał dokumentów odpowiadających ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności. Reasumując Izba uznaje zarzut za bezzasadny w związku z tym, że odwołujący odniósł się do wymogów jak w przytoczonym powyżej wyroku a nie według wymogów niniejszego SIW Z, którego wymagania w zakresie atestów i certyfikatów w ocenie Izby zostały spełnione. Co do zarzutu związanego z dokumentami przedstawionymi dla wykazania, że siedzisko fotela FO-2 jest zdolne przenosić obciążenia do 150 kg. Z tabeli zamieszczonej na stronie 4 Sprawozdania z badania złożonego wraz z ofertą, dotyczące wytrzymałości przedmiotowego fotela wynika, że siedzisko zostało przebadane dla obciążenia wynoszącego 110 kg i dla takiego obciążenia wynik badania był pozytywny, a w dalszej części zawarta jest informacja, iż „dopuszczalne maksymalne obciążenie siedziska — 150 kg”. Ten dokument na celu zbadanie Fotela co do spełniania norm 1335-1, -2, -3 wymaganych. Normy przewidują, że produkt musi być poddany badaniom na wytrzymałość z obciążeniem minimum 110 kg. Co nie oznacza, że badań nie dokonuje się dla większych obciążeń czyli np.150 kg. Natomiast taka informacja znajduje się w przedstawionym w ofercie dokumencie to jest, że siedzisko fotela może przenosić obciążenia do 150 kg. Słusznie wobec takiej treści zamawiający nie ma podstawy do zakwestionowania takich danych. W związku z powyższym w ocenie Izby zarzut odwołania nie został wykazany a sam odwołujący na rozprawie stwierdził, że regulacje co do certyfikatów i atestów w zakresie jaki podmiot jest upoważniony do ich wystawienia a także co z ich treści ma wynikać wcale nie jest w sposób jednoznaczny opisane w wymaganiach zamawiającego. Izba stwierdza brak podstaw do rozstrzygnięcia zarzutów, co do prawidłowego przyznania przez zamawiającego punktów za jakość zarówno oferty odwołującego jak i wykonawcy wybranego/przystępującego w sprawie. Bowiem doręczone w poczet materiału dowodowego zdjęcia przez zamawiającego i odwołującego wzajemnie się wykluczają, co do oceny tychże elementów mebli przedstawionych na zdjęciach, jako materiał obiektywnie przedstawiający rzeczywisty stan próbek mebli. O kosztach orzeczono stosownie do wyniku sprawy zgodnie z art. 192 ust.9 i 10 ustawy oraz § 3 pkt 1 w związku z § 5 ust.2 pkt 1) Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (j.t. Dz. U. 2018r. poz.972) zaliczając uiszczony wpis przez odwołującego w kwocie 15.000,00 zł. w koszty postępowania odwoławczego i zasądzając od zamawiającego na rzecz odwołującego kwotę 15.000,00 złotych jako koszty obejmujące uiszczony wpis przez odwołującego, nie uwzględniając wniosku o zasądzenie kosztu zastępstwa procesowego pełnomocnika odwołującego, który nie brał udziału w postępowaniu odwoławczym. Przewodniczący: …………………… …
- Odwołujący: Konsorcjum: Bickhardt Bau Polska Sp. z o.o., Bickhardt Bau AG, Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych KBI Sp. z o.o., Zakład Sieci i Zasilania Sp. z o.o., Instal Lech Sp. z o.o.Zamawiający: (Wspólny Zamawiający): Gmina Wrocław oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. (Pl. Nowy Targ 1-8, 50-141 Wrocław)reprezentowanego przez Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o. (ul. Ofiar Oświęcimskich 36, 50-059 Wrocław)…Sygn. akt: KIO 3438/20 WYROK z dnia 15 stycznia 2021 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Aneta Mlącka Protokolant:Klaudia Kwadrans po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2021 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 28 grudnia 2020 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum: Bickhardt Bau Polska Sp. z o.o., Bickhardt Bau AG, Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych KBI Sp. z o.o., Zakład Sieci i Zasilania Sp. z o.o., Instal Lech Sp. z o.o. (ul. Kwiatkowskiego 12, 55-011 Siechnice)w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego (Wspólny Zamawiający): Gmina Wrocław oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. (Pl. Nowy Targ 1-8, 50-141 Wrocław)reprezentowanego przez Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o. (ul. Ofiar Oświęcimskich 36, 50-059 Wrocław) przy udziale Wykonawcy PRO-TRA BUILDING Sp. z o.o. (Al. Armii Krajowej 62, 50-541 Wrocław) zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego orzeka: 1. uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez Wykonawcę Pro-Tra Building sp. z o.o. oraz nakazuje unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego, powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego, w tym dokonanie czynności poprawienia omyłek w Załączniku 1a (w ofercie Odwołującego) w pozycjach nr 1, 2, 3, 71 z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z dokonanych poprawek 2. kosztami postępowania obciąża Zamawiającego Gmina Wrocław oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. (Pl.Nowy Targ 1-8, 50-141 Wrocław) reprezentowanego przez Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o. (ul. Ofiar Oświęcimskich 36, 50-059 Wrocław) i: 2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum: Bickhardt Bau Polska Sp. z o.o., Bickhardt Bau AG, Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych KBI Sp. z o.o., Zakład Sieci i Zasilania Sp. z o.o., Instal Lech Sp. z o.o. (ul. Kwiatkowskiego 12, 55-011 Siechnice)w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Gmina Wrocław oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. (Pl. Nowy Targ 1-8, 50-141 Wrocław)reprezentowanego przez Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o. (ul. Ofiar Oświęcimskich 36, 50-059 Wrocław) tytułem wpisu od odwołania, 2.2. zasądza od Zamawiającego Gmina Wrocław oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. (Pl. Nowy Targ 1-8, 50-141 Wrocław) reprezentowanego przez Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o. (ul. Ofiar Oświęcimskich 36, 50-059 Wrocław) na rzecz Odwołującego wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Konsorcjum: Bickhardt Bau Polska Sp. z o.o., Bickhardt Bau AG, Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych KBI Sp. z o.o., Zakład Sieci i Zasilania Sp. z o.o., Instal Lech Sp. z o.o. (ul. Kwiatkowskiego 12, 55-011 Siechnice)kwotę 20000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania. Stosownie do art. 198a i 198b ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz.1843) oraz art. 580 ust.1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.) w związku z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo zamówień publicznych (Dz.U z 2019 r. poz. 2020 ze zm.) na niniejszy wyrok w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący:……………………….. Sygn. akt: KIO 3438/20 UZASADNIENIE Zamawiający Gmina Wrocław reprezentowana przez Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o. prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „02100 Budowa Osi Zachodniej we Wrocławiu w ciągu drogi krajowej nr 94”. Odwołujący Konsorcjum firm: Bickhardt Bau Polska sp. z o.o. (Lider Konsorcjum), Bickhardt Bau AG (Partner Konsorcjum), Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych KBI Sp. z o.o. (Partner Konsorcjum), Zakład Sieci i Zasilania Sp. z o.o. (Partner Konsorcjum), Instal Lech Sp. z o.o. (Partner Konsorcjum) reprezentowany przez Lidera Konsorcjum Bickhardt Bau Polska sp. z o.o. wniósł odwołanie, w którym zarzucił Zamawiającemu: 1. naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez uznanie, że oferta Odwołującego jest niezgodna z SIWZ i odrzucenie oferty Odwołującego, 2. naruszenie art. 87 ust 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych poprzez zaniechanie poprawienia przez Zamawiającego omyłek w ofercie Odwołującego (pozycji nr 1, 2, 3, i 71 w Załączniku 1a), które w ocenie Zamawiającego skutkowały niezgodnością oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, w sytuacji gdy ta niezgodność powstała dopiero w wyniku poprawienia przez Zamawiającego innych omyłek w ofercie (tj. zmiany wartości w pozycji nr 68 w Załączniku 1a), co w konsekwencji w skutkowało odrzuceniem oferty Odwołującego, 3. naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych poprzez nierówne traktowanie Odwołującego z uwagi na pobieżne sprawdzenie zgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia oraz niepoprawienie oferty (Załącznika 1a) w czterech pozycjach, które w ocenie Zamawiającego były niezgodne ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia i skutkowały odrzuceniem oferty Odwołującego, w sytuacji gdy ta rzekoma niezgodność powstała wyłącznie na skutek poprawek do oferty wprowadzonych przez Zamawiającego i zaniechania poprawienia dalszych omyłek, mimo iż było to możliwe na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 Ustawy, 4. naruszenie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych poprzez dokonanie wyboru oferty, która nie jest najkorzystniejsza na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, tj. oferty nr 3 złożonej przez wykonawcę Pro-Tra Building sp. z o.o. oraz nakazanie unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego, powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego i zaoferowanej ceny, tj. kwoty 147.549.972,76 zł (słownie: sto czterdzieści siedem milionów pięćset czterdzieści dziewięć tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt dwa złote 76/100) netto, tj. 181.486.466,49 zł (słownie: sto osiemdziesiąt jeden milionów czterysta osiemdziesiąt sześć tysięcy czterysta sześćdziesiąt sześć złotych 49/100 ) brutto, ewentualnie: uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, tj. oferty nr 3 złożonej przez wykonawcę Pro-Tra Building sp. z o.o. oraz unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego, dokonanie czynności poprawienia oczywistych omyłek w Załączniku 1a do oferty Odwołującego (pozycji nr 1, 2, 3 i 71), a następnie powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego, w tym zmian wynikających z dokonanych poprawek (poz. 1, 2, 3 i 71 w Załączniku 1a), tj. za cenę 147.549.887,44 zł (słownie: sto czterdzieści siedem milionów pięćset czterdzieści dziewięć tysięcy osiemset osiemdziesiąt siedem złotych 44/100) netto, tj. 181.486.361,55 (słownie: sto osiemdziesiąt jeden milionów czterysta osiemdziesiąt sześć tysięcy trzysta sześćdziesiąt jeden złotych 55/100) brutto; zasądzenie na rzecz Odwołującego poniesionych kosztów postępowania. Zamawiający zawiadomił Odwołującego o wyniku przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i poinformował, że dokonał wyboru oferty Wykonawcy Pro-Tra Building Sp. z o.o. Zamawiający poinformował także, że na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) Ustawy odrzuca ofertę nr 4 złożoną przez Odwołującego, ponieważ treść tej oferty nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Zamawiający wymagał, aby wraz z ofertą uczestnicy postępowania przetargowego złożyli również Załącznik 1a tj. Zestawienie kosztów zadania. Zgodnie z treścią ww. załącznika: 1) wartość pozycji 1 Zestawienia kosztów zadania pn. Organizacja zaplecza budowy wraz z jego zasilaniem powinna stanowić nie więcej niż 0,1 % wartości robót określonych w pozycjach 68 i 83, 2) wartość pozycji 2 Zestawienia kosztów zadania pn. Utrzymanie zaplecza na potrzeby Wykonawcy (koszt miesięczny x 24 miesiące realizacji) powinna stanowić nie więcej niż 0,1 % wartości robót określonych w pozycjach 68 i 83, 3) wartość pozycji 3 Zestawienia kosztów zadania pn. Likwidacja zaplecza powinna stanowić nie więcej niż 0,1% wartości robót określonych w pozycjach 68 i 83, 4) wartość pozycji 71 Zestawienia kosztów zadania pn. Utrzymanie zaplecza na potrzeby Zamawiającego - w całości finansowana przez Gminę Wrocław (koszt miesięczny x 24 miesiące realizacji) powinna wynosić nie więcej niż 0,01% wartości robót określonych w pozycji 68. Zamawiający wskazał także, że w przypadku gdy wartość poszczególnych pozycji przekroczy podane wskaźniki, Zamawiający dokona odrzucenia oferty wykonawcy. 5 listopada 2020 r. Zamawiający działając na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3) Ustawy dokonał poprawy omyłek w ofercie Odwołującego, polegających na niezgodności oferty z SIW Z, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty oraz w Załączniku 1a. Odwołujący poinformował Zamawiającego, że wyraża zgodę na poprawienie omyłek, o których mowa w piśmie Zamawiającego. Dokonując poprawek Zamawiający dokonał również zmiany Zestawienia kosztów zadania oraz Formularza ofertowego, zmieniając m.in. wartość pozycji nr 68 w Załączniku 1a z kwoty 127.998.264,90 zł netto na kwotę 127.970,744,29 zł. Po dokonaniu ww. poprawek, w ocenie Zamawiającego w Załączniku 1a do oferty Odwołującego: 1) wartość pozycji 1 Zestawienia kosztów zadania pn. Organizacja zaplecza budowy wraz z jego zasilaniem jest wyższa niż 0,1 % wartości robót określonych w pozycjach 68 i 83 o kwotę 27,52 zł netto, 2) wartość pozycji 2 Zestawienia kosztów zadania pn. Utrzymanie zaplecza na potrzeby Wykonawcy (koszt miesięczny x 24 miesiące realizacji) jest wyższa niż 0,1 % wartości robót określonych w pozycjach 68 i 83 o kwotę 27,52 zł netto, 3) wartość pozycji 3 Zestawienia kosztów zadania pn. Likwidacja zaplecza jest wyższa niż 0,1% wartości robót określonych w pozycjach 68 i 83 o kwotę 27,52 zł netto, 4) wartość pozycji 71 Zestawienia kosztów zadania pn. Utrzymanie zaplecza na potrzeby Zamawiającego — w całości finansowana przez Gminę Wrocław (koszt miesięczny x 24 miesiące realizacji) jest wyższa niż 0,01% wartości robót określonych w pozycji 68 o kwotę 2,76 zł netto, co w ocenie Zamawiającego nie podlega poprawie na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 Ustawy i skutkowało odrzuceniem oferty Odwołującego, a w konsekwencji wyborem jako najkorzystniejszej oferty nr 3 złożonej przez Pro-Tra Building Sp. z o.o., której wartość brutto była wyższa od oferty Odwołującego o kwotę 2.642.907,70 zł. Wskazane zatem przez Odwołującego wartości w pozycjach nr 1, 2 i 3 Załącznika 1a są wyższe niż kwota 0,1% wartości robót określonych w pozycjach 68 i 83. Odwołujący zwrócił jednak uwagę, że na skutek dokonanych przez Zamawiającego poprawek w ofercie, wskazana przez Odwołującego kwota 139.001,95 zł dla pozycji nr 1, 2 i 3 odpowiada dokładnie wartości 0,100019 % z kwoty stanowiącej sumę wartości robót określonych w pozycjach 68 i 83 (tj. kwoty 138.974.425,80 zł). Analogicznie, wskazana przez Odwołującego wartość dla pozycji nr 71 w Załączniku 1a, tj. kwota 12.788,83 zł odpowiada dokładnie wartości 0,0100021% z kwoty wskazanej w pozycji nr 68 po poprawkach wprowadzonych przez Zamawiającego. Odwołujący wskazał, że ustawodawca nie wprowadził jednoznacznej i bezwzględnie wiążącej regulacji dotyczącej sposobu „zaokrąglania” wartości liczbowych. Zastosowanie mogą zatem znaleźć regulacje ogólne (ustawowe zasady rachunkowe) lub regulacje zawarte w SIW Z. W przedmiotowym przetargu SIW Z zawiera tylko regulacje odnośnie kwot (zaokrąglenie do drugiego miejsca po przecinku) i brak w nim jest regulacji odnośnie innych wartości (np. limitów procentowych do obliczenia limitów dla wartości zawartych w Załączniku 1a - są one tylko podane, jako 0,1 % lub 0,01 %). Zgodnie natomiast z ppkt 21 SIW Z:Ceny należy podać z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. W ocenie Odwołującego, to postanowienie SIW Z powinno znaleźć analogiczne zastosowanie dla obliczenia czy ceny wskazane w ofercie są zgodne z postanowieniami SIW Z, a więc również w celu obliczenia, czy dana pozycja mieści się w progach procentowych ustalonych przez Zamawiającego. Dokonując sprawdzenia czy ceny podane przez Odwołującego w ofercie odpowiadają wartości 0,1% sumy wartości robót wyszczególnionych w pozycjach nr 68 i 83, również należy dokonać zaokrąglenia z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Odwołujący wskazał także, że w treści uzasadnienia odrzucenia oferty Odwołującego, Zamawiający nie przedstawił obliczenia, jaką wartość procentową sumy wartości robót wskazanych w pozycjach nr 68 i 83 Załącznika 1a stanowią pozycje nr 1, 2 i 3. Zamawiający zaniechał sprawdzenia jaką wartość procentową pozycji nr 68 stanowi wartość wskazana w pozycji nr 71. Brak przeprowadzania ww. weryfikacji doprowadził w konsekwencji do odrzucenia przez Zamawiającego oferty Odwołującego, mimo iż była ona zgodna z postanowieniami SIWZ. Niezależnie od powyższego, z daleko posuniętej ostrożności Odwołujący podniósł zarzut naruszenia przez Zamawiającego art 87 ust. 2 pkt 2 i 3 Ustawy, poprzez zaniechanie dokonania przez Zamawiającego poprawy omyłek w treści oferty Odwołującego, tj. w pozycjach nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika nr 1a, które to omyłki powstały dopiero na skutek dokonania innych poprawek przez Zamawiającego, a ich poprawienie nie powodowałoby istotnych zmian w treści oferty Odwołującego. 5 listopada 2020 r. Zamawiający poinformował Odwołującego, że dokonuje w ofercie Odwołującego poprawek oczywistych omyłek rachunkowych oraz innych omyłek, na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 2 i 3 Ustawy oraz uwzględniając konsekwencje dokonywanych poprawek Zamawiający zmienia również Zestawienie kosztów zadania (Załącznik 1a) oraz Formularz ofertowy - zmieniając m.in. wartość pozycji numer 68. Jak wskazał Odwołujący, wartość pozycji nr 1, 2, 3 i 71 w Załączniku 1a do oferty Odwołującego została określona wprost przy użyciu wartości wskazanej w pozycji numer 68. Zmiana tej wartości przez Zamawiającego skutkowała powstaniem rozbieżności w wartościach pozycji nr 1, 2, 3 i 71, która w ocenie Zamawiającego skutkowała powstaniem niezgodności oferty z SIW Z. Tymczasem, jak stanowi art. 87 ust. 2 pkt 2 Ustawy, oczywiste omyłki rachunkowe poprawia się z jednoczesnym uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek. Konsekwencją zmiany kwoty w pozycji numer 68 w Załączniku 1a powinna być zatem zmiana tych elementów składowych ceny, które zostały obliczone na jej podstawie - a której brak skutkował niezgodnością oferty z SIW Z. Zatem w takim przypadku obowiązkiem Zamawiającego było poprawienie również wartości wskazanych w pozycjach nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika 1a do oferty Odwołującego w taki sposób, aby były one zgodne z postanowieniami SIWZ. Jak wskazał Odwołujący, Zamawiający w ogóle nie uzasadnił, dlaczego w jego ocenie ww. omyłki nie podlegają poprawie na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 Ustawy, w związku z tym Odwołujący nie wie, jakie były przyczyny, dla których Zamawiający uznał, że w tym stanie faktycznym przedmiotowy przepis nie znajdzie zastosowania. Odwołujący wskazał, że Zamawiający pominął, że dokonanie przez niego poprawy wcześniej stwierdzonych omyłek, powoduje konieczność dokonania dalszych zmian, będących ich konsekwencją rachunkową. Popełnienie oczywistej omyłki przez Odwołującego zobowiązywało Zamawiającego do jej skorygowania - także poprzez zmianę dalszych pozycji w Załączniku 1a - a następnie do obliczenia ceny z uwzględnieniem wartości zmienionej w drodze poprawienia omyłki. W ocenie Odwołującego analiza art. 87 ust. 2 pkt 3 Ustawy w świetle niniejszego stanu faktycznego oraz bogatego orzecznictwa zarówno sądowego, jak i Krajowej Izby Odwoławczej, a także poglądów doktryny, prowadzi do wniosku, że przyjęte przez Zamawiającego stanowisko i zaniechanie dokonania ww. poprawek jest nieprawidłowe i stanowi naruszenie przepisów art. 87 ust. 2 pkt 2 i 3 Ustawy. Odwołujący wskazał także, że ustawodawca nie wprowadził jasnych reguł opisujących przesłanki, które musi spełniać dane uchybienie, aby mogło być uznane za inną omyłkę i na tej podstawie skorygowane przez zamawiającego. Jedynym warunkiem sformułowanym wprost, jest zakaz wprowadzania, w wyniku poprawiania przez zamawiającego innej omyłki, istotnych zmian w treści oferty. Inna omyłka, o której mowa w art. 87 ust. 2 pkt 3 Ustawy nie musi mieć zatem charakteru oczywistego. Dopuszczalne jest również poprawienie omyłek niemających takiego charakteru, pod warunkiem, że poprawienie innej omyłki nie spowoduje istotnej zmiany treści oferty. Każdorazowo o tym, czy dana zmiana ma charakter istotny, czy też nie, należy rozstrzygać, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. Jedynym więc ograniczeniem zakresu poprawienia omyłki jest skutek w postaci zmiany treści oferty, która nie jest zmianą istotną. W odróżnieniu od omyłek, o których mowa w art. 87 ust. 2 pkt 1 i 2 Ustawy, „inna omyłka” nie musi mieć charakteru „oczywistego". Istotna jest natomiast waga zmian w treści oferty, jakie nastąpią w związku z jej poprawieniem: Pojęcie istotności zmiany w treści oferty jest pojęciem nieostrym i z tego względu powinno być zawsze oceniane przez pryzmat konkretnego stanu faktycznego, z uwzględnieniem całokształtu indywidualnych okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę zarówno następstwa i konsekwencje zmian dla treści oferty, jak również sam rodzaj i charakter poprawianych niezgodności oraz sposób ich przeprowadzenia. Odwołujący zwrócił uwagę, że w niniejszym stanie faktycznym, wprowadzenie dalszych poprawek do Zestawienia kosztów zadania (Załącznika 1a) przez Zamawiającego, prowadziłoby do zmiany wartości pozycji nr 1, 2, 3 i 71 w ten sposób, że: 1) wartość pozycji 1 Zestawienia kosztów zadania pn. Organizacja zaplecza budowy wraz z jego zasilaniem wynosiłaby zamiast kwoty 139.001,95 zł netto kwotę 138.974.43 zł netto, tj. byłaby niższa o 27.52 zł netto. 2) wartość pozycji 2 Zestawienia kosztów zadania pn. Utrzymanie zaplecza na potrzeby Wykonawcy (koszt miesięczny x 24 miesiące realizacji) wynosiłaby zamiast kwoty 139.001,95 zł netto kwotę 138.974.43 zł netto, tj. byłaby niższa o 27,52 zł netto. 3) wartość pozycji 3 Zestawienia kosztów zadania pn. Likwidacja zaplecza wynosiłaby zamiast kwoty 139.001,95 zł netto kwotę 138.974.43 zł netto, tj. byłaby niższa o 27,52 zł netto, 4) wartość pozycji 71 Zestawienia kosztów zadania pn. Utrzymanie zaplecza na potrzeby Zamawiającego - w całości finansowana przez Gminę Wrocław (koszt miesięczny x 24 miesiące realizacji) wy nosiłaby zamiast kwoty 12.799,83 zł netto kwotę 12.797,07 zł netto, tj. byłaby niższa o kwotę 2,76 zł netto. Jak wynika z powyższego zestawienia, łączna wartość zmian w ofercie skutkowałaby obniżeniem ceny zaoferowanej przez Odwołującego o kwotę 85,32 zł netto, przy całkowitej wartości robót netto określonej na kwotę 147.549.972,76 zł. jest to wartość marginalna dla kwoty całego zamówienia i z tego względu nie może być uznana za zmianę istotną. Odwołujący oświadczył, że wyraża zgodę na poprawienie przez Zamawiającego omyłek w pozycjach nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika 1a poprzez: wpisanie w pozycji 1 wartości 138.974.43 zł, wpisanie w pozycji 2 wartości 138.974.43 zł, wpisanie w pozycji 3 wartości 138.974.43 zł, wpisanie w pozycji 71 wartości 12.797,07 zł oraz dokonanie poprawek oferty Odwołującego się, w tym zmiany wysokości wynagrodzenia, będących konsekwencją w. poprawek. Odwołujący składając ofertę określił wartość pozycji nr 1, 2, 3 i 71 w Załączniku 1a w taki sposób, aby nie było żadnych wątpliwości co do przekroczenia progów procentowych wprowadzonych przez Zamawiającego (tj. odpowiednio 0,1% z sumy wartości pozycji 68 i 83 oraz 0,01% z pozycji numer 68). Określona przez Odwołującego wartość pozycji nr 68 w Załączniku 1a wynosiła pierwotnie (przed poprawkami Zamawiającego) 127.998.264,90 zł. Suma pozycji nr 68 i 83 wynosiła pierwotnie kwotę 139.001.946,41 zł. Z tego względu wartości pozycji nr 1, 2 i 3 została wskazana przez Odwołującego na kwotę 139.001,95 zł (a więc wynoszącą dokładnie 0,1% z kwoty 139.001.946,41 zł). Analogicznie Odwołujący się postąpił wskazując wartość pozycji nr 71, wskazując kwotę 12.799,83 zł, która wynosiła dokładnie 0,01% z kwoty pierwotnie wskazanej w pozycji nr 68 (tj. z kwoty 127.998.264,90 zł). Dalej Odwołujący wskazał, że w wyniku poprawek naniesionych przez Zamawiającego w ofercie Odwołującego, zmianie uległa kwota wskazana w pozycji nr 68 Załącznika 1a, co w konsekwencji wpłynęło na wartość określoną przez Odwołującego w pozycjach nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika nr 1a. Zamawiający zaniechał jednak dokonania dalszych zmian w ofercie Odwołującego, które byłyby konsekwencją poprawek wskazanych w piśmie z dnia 5 listopada 2020 r., a więc zmiany wartości pozycji nr 68 w Załączniku 1a. Tymczasem, jak wprost wynika z treści oferty złożonej przez Odwołującego, intencją Odwołującego było, aby wartości ujęte w pozycjach nr 1, 2 i 3 stanowiły dokładnie kwotę 0,1% sumy wartości robót wskazanych w pozycjach nr 68 i 83 - w celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości Zamawiającego. W taki sam sposób ustalona została przez Odwołującego wartość robót w pozycji nr 71. W niniejszym stanie faktycznym nie było zatem żadnych wątpliwości co do tego, jaki był zamiar i intencja Odwołującego. Oznacza to, że Zamawiający mógł w sposób jednoznaczny skorygować również wartości w pozycjach nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika 1a. Nawet jednak, gdyby w ocenie Zamawiającego ustalenie tych wartości nie było możliwe, to w takim przypadku Zamawiający powinien był skorzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 87 ust. 1 Ustawy i zażądać od Odwołującego wyjaśnień dotyczących treści złożonej oferty - w zakresie właśnie wartości ujętych w pozycjach nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika 1a. Odwołujący wskazał także, że nie był uprawniony do samodzielnego poprawiania treści złożonej oferty w zakresie oczywistych omyłek pisarskich, rachunkowych oraz innych omyłek, o których mowa w art. 87 ust. 2 pkt 3 Ustawy. Rolą Zamawiającego było poprawienie oferty Odwołującego w taki sposób, aby usunąć niezgodności z SIWZ, które powstały w wyniku innych poprawek dokonanych przez Zamawiającego. Zaniechanie tych czynności i uznanie, że pozycje nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika 1a są wyższe, aniżeli wprowadzone przez Zamawiającego progi kwotowa, która to niezgodność była wynikiem wcześniejszych działań Zamawiającego, doprowadziło do nieuprawnionego odrzucenia oferty Odwołującego. Wprowadzone przez Zamawiającego maksymalne wartości dla pozycji nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika 1a, dotyczyły pozycji niezwiązanych zasadniczo z wykonaniem zamówienia (a więc konkretnych robót), ale zaplecza budowy. Prowadzi to do wniosku, że intencją Zamawiającego było, żeby składając oferty wykonawcy nie zawyżali sztucznie tych kosztów, co naraziłoby Zamawiającego na nieuzasadnione wydatkowanie środków publicznych. Konsekwencją odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego był wybór przez Zamawiającego oferty wyższej o kwotę 2.642.907,70 zł brutto. W tym przypadku nie można mówić, o racjonalności w wydatkowaniu środków publicznych. Odwołujący wskazał także, że zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy, Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości. Są to fundamentalne zasady udzielania zamówień publicznych, które pozwalają na realizację celów ustawowych, tj. efektywnego i gospodarnego dysponowania środkami publicznymi oraz zapewnienia dostępu do zamówień wszystkim podmiotom zdolnym do ich wykonania. Zdaniem Odwołującego, w sytuacji, w której Zamawiający zaniechał dokonania w ofercie Odwołującego poprawienia wartości w pozycjach nr 1, 2, 3 i 71 Załącznika 1a, które w ocenie Zamawiającego są niezgodne z SIW Z w wyniku działań Zamawiającego, tj. konsekwencją usunięcia omyłek na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 2 i 3 Ustawy, nie może być mowy o równym traktowaniu wykonawców w postępowaniu w przedmiocie udzielania zamówienia publicznego. Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie. Stwierdził, że zarzut nr 2 dotyczący naruszenia art. 87 ust.2 pkt. 2 i 3 ustawy PZP poprzez zaniechanie poprawienia przez Zamawiającego omyłek w ofercie Odwołującego w poz. 1,2, 3 i 71 Załącznika 1a, jest spóźniony i powinien zostać pozostawiony bez merytorycznego rozpoznania. Zamawiający wskazał, że pismem z dnia 5.11.2020 r. przestał Odwołującemu informację o poprawie omyłek w kosztorysie ofertowym, a w konsekwencji ich dokonania także w Zestawieniu kosztów zadania (Załącznik nr 1a) oraz w Formularzu ofertowym, z którego to pisma jednoznacznie wynika, że Zamawiający nie dokonuje poprawy w pozycji 1, 2, 3 i 71 ww. Załącznika nr 1a Zestawienie kosztów zadania. Tym samym w dniu 5.11.2020r. Odwołujący powziął wiedzę o zaniechaniu przez Zamawiającego czynności poprawy w pozycji 1, 2, 3 i 71 Załącznika nr 1a Zestawienia kosztów zadania i miał wiedzę (lub przynajmniej jako profesjonalista mieć powinien), że wskutek braku poprawy ww. pozycji jego oferta jest niezgodna z SIW Z, ponieważ ceny zaoferowane w tych pozycjach wynoszą więcej niż 0,1 % wartości robót określonych w poz. 68+83 Zestawienia kosztów zadania (dla poz. 1,2 i 3 Zestawienia kosztów zadania) oraz więcej iż 0,01% wartości robót określonych w poz. 68 (dla poz. 71 Zestawienia kosztów zadania). Wniesienie odwołania wobec zaniechania poprawienia przez Zamawiającego omyłek w ofercie Odwołującego w pozycjach 1,2,3 i 71 Załącznika nr 1a Zestawienie kosztów zadania dopiero w dniu 23 grudnia 2020 r. jest spóźnione, bowiem termin na jego złożenia upłynął 15 listopada 2020 r. (10 dni licząc od dnia 5.11.2020 r.). Zarzut spóźniony pozostawia się bez rozpoznania, co tym samym oznacza, że Odwołujący nie może skutecznie domagać się nakazania Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru i unieważnienia czynności odrzucenia jego oferty oraz dokonania czynności poprawy w poz. 1,2,3 i 71 Załącznika nr 1a do oferty, a następnie powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem poprawionej oferty Odwołującego, a sformułowane żądanie podlega oddaleniu. Z daleko posuniętej ostrożności Zamawiający podniósł, że pogląd Odwołującego, według którego Zamawiający zobowiązany był do dokonania poprawienia poz. 1,2,3 i 71 Zestawienia kosztów zadania na podstawie przepisu art. 87 ust. 2 pkt 2 lub 3 ustawy PZP jest błędny. Zgodnie z SIW Z (pkt. 17.5.1.2. IDW) Zamawiający wymagał od Wykonawców złożenia Załącznika nr 1a tj. Zestawienia kosztów zadania, którego wzór stanowił element składowy SIW Z. Zgodnie z treścią ww. Załącznika nr 1a i sformułowanych w nim przypisów 1, 2 i 3 i 4 dotyczących pozycji 1, poz. 2. Poz. 3 i poz. 71 Zestawienia kosztów zadania (Odwołujący pomija zupełnie treść rzeczonych przepisów w Odwołaniu) Zamawiający wprost wskazał w przypisach, że: - jeżeli poz. 1 lub poz. 2 lub poz. 3 Zestawienia kosztów zadania będzie wynosiła więcej niż 0,1 % wartości robót określonych w poz. 68+83 wówczas Zamawiający uzna, że treść oferty jest niezgodna z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia i odrzuci ją na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) Ustawy PZP a także: jeżeli wartość po. 71 Zestawienia kosztów zadania będzie wynosiła więcej niż 0,01 % wartości robót określonych w poz. 68, wówczas Zamawiający uzna, że treść oferty jest niezgodna z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia i odrzuci ją na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2) Ustawy PZP. Tym samym wobec jednoznacznych postanowień Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia, które nie były kwestionowane na etapie przetargu (co jednocześnie wyklucza możliwość ich kwestionowania na etapie niniejszego postępowania odwoławczego), Odwołujący nie może domagać się od Zamawiającego poprawy cen, które Odwołujący podał w poz. 1,2,3, i 71 Załącznika nr 1a do Oferty, skoro w zapisach SIWZ taka możliwość została wprost wyłączona. Zamawiający wskazał, że Odwołujący pomija, że zgodnie z treścią Załącznika nr 1a wycena tych pozycji przez Wykonawcę ma charakter ryczałtu, który z założenia jest niezmienny, a ceny ryczałtowe nie mogą być poprawiane przez Zamawiającego. Wartość pozycji ryczałtowych jest dodawana do ustalonej na podstawie kosztorysu ofertowego wartości robót kształtując tym samym cenę łączna oferty Odwołującego. Treść Załącznika nr 1a jednoznacznie stanowi, że wartość poz. 1,2,3 powinna wynosić nie więcej niż 0,1 % wartości robót - a nie że wynosi 0,1% wartości robót (analogiczne dla pozycji 71, że jej wartość powinna wynosić nie więcej niż 0,01% wartości robót, a nie że wynosi 0,01% wartości robót). Tym samym w oparciu o przedmiotowe zapisy, Wykonawca w pozycji 1,2,3 Załącznika nr 1a, które dotyczą organizacji, utrzymania i likwidacji zaplecza budowy, mógł podać ceny, które będą niższe niż 0,1% wartości robót. W ocenie Zamawiającego Wykonawca nie ma podstaw oczekiwać, że Zamawiający z automatu skoryguje te pozycje do poziomu 0,1% wartości robót jeśli wskazane wartości będą niezgodnie z zapisami siwz. Zamawiający wyjaśnił, że z uwagi na wyżej podniesione okoliczności Zamawiający nie miał żadnych podstaw do poprawy cen ryczałtowych w pozycjach 1,2,3 i 71 Załącznika nr 1a do oferty Odwołującego na podstawie przepisu art. 87 ust. 2 pkt 2 ustawy PZP. Przepis ten dotyczy poprawy oczywistych omyłek rachunkowych. A zatem błędnych operacji rachunkowych na liczbach, prostych działań matematycznych, a nie obliczania nowej ceny ryczałtowej w ww. pozycjach, które nie stanowią elementu kosztorysu ofertowego, a które wpływają na ustalanie ceny łącznej oferty. Dalej Zamawiający wskazał, że z uwagi na wyżej podniesione okoliczności wykluczone jest także dokonywanie poprawy na podstawie przepisu art. 87 ust. 2 pkt. 3 ustawy PZP. Jak wskazał Zamawiający, celem wprowadzenia ww. przepisu było umożliwienie poprawienia błędów, które mogą pojawić się w trakcie sporządzania kosztorysu ofertowego. Niezgodność w ofercie Odwołującego nie dotyczy kosztorysu ofertowego, lecz cen ryczałtowych, które wpływają na ustalenie ceny łącznej oferty Wykonawcy. W ocenie Zamawiającego zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt. 2 ustawy PZP poprzez uznanie, że oferta Odwołującego jest niezgodna z SIWZ i odrzucenie oferty Odwołującego jest całkowicie bezzasadny. Zamawiający wskazał, że z opisu wyceny tych pozycji w Załączniku nr 1a jednoznacznie wynika, że cena, czyli konkretna kwota w złotych, jaką Odwołujący podaje w pozycji 1 lub w poz. 2 lub w poz. 3 Załącznika nr 1a powinna wynosić nie więcej niż 0,1% wartości robót określonych w poz. 68+83, a w przypadku poz. 71 Załącznika nr 1a, że cena tej pozycji, czyli kwota w złotych powinna wynosić nie więcej niż 0,01% wartości robót określonych w poz. 68. Zamawiający wyjaśnił, że sprawdzenie jakiego musi dokonać Zamawiający sprowadza się do obliczenia ile w Ofercie Odwołującego, czyli jaką kwotę stanowi 0,1% obliczone z sumy kwot w poz. 68 i 83 (obliczenie dla weryfikacji poz. 1,2, i 3 Załącznika nr 1a) oraz ile w ofercie Odwołującego, czyli jaką kwotę stanowi 0,01% obliczone od kwoty w poz. 68 (obliczenie dla poz. 71 Załącznika nr 1a). Otrzymując konkretne wartości kwotowe limitów Zamawiający sprawdza, czy ceny, czyli kwoty podane przez Odwołującego w ww. pozycjach Załącznika nr 1a nie przekraczają tego limitu. Jeśli przekroczenie występuje to oferta Odwołującego jest niezgodna z SIW Z a skala tego przekroczenia jest bez znaczenia dla stwierdzenia niegodności oferty z SIW Z niezależnie od tego, czy wyrazimy je kwotą, czy dodatkowo będziemy także ustalać jak w procentach kształtuje się to przekroczenie (skala przekroczenia mogłaby mieć znaczenie jedynie dla poprawy oferty w oparciu o przepis art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP - gdyby taka poprawa była dopuszczalna). Zamawiający wskazał także, że Odwołujący wprost przyznaje, że SIW Z zawiera tylko regulacje odnośnie kwot (zaokrąglanie do drugiego miejsca po przecinku) i brak w niej regulacji odnośnie innych wartości np. limitów procentowych do obliczania limitów dla wartości zawartych w Załączniku nr 1a - są tylko podane, jako 0,1%. Innymi słowy Odwołujący przyznaje, że SIW Z nie przewiduje zapisów o zaokrąglaniu wyrażonego w procentowej wartości przekroczenia limitu dotyczącego poz. 1,2,3 i 71 Załącznika nr 1a. Zamawiający zauważył także, że Odwołujący nie składał odwołania na postanowienia SIW Z. Tym samym Odwołujący nie może domagać się, aby w sytuacji braku stosownych zapisów w SIW Z Zamawiający dokonywał jakiegoś zaokrąglania przekroczeń procentowych w poz. 1,2,3, i 71 Załącznika nr 1a do oferty przyjmując, że skoro przekroczenie wynosi 0,100019% względem limitu ustalonego jako „nie więcej niż 0,1%”, to przekroczenia nie ma. Z żadnego zapisu Specyfikacji nie wynika i wynikać nie mogło jakieś zaokrąglanie wyrażonego w procentach przekroczenia limitu określonego jako „nie więcej niż 0,1% wartości robót w poz. 68 +83” lub „nie więcej niż 0,01 % wartości robót w poz. 68", ponieważ te limity przekładają się na konkretne kwoty, których przekroczenie prowadzi do niezgodności oferty z SIWZ niezależnie od tego o ile nastąpiło przekroczenie. W konsekwencji Zamawiający stwierdził, że skoro wykazał, że oferta Odwołującego jest niezgodna z SIW Z i nie podlega poprawie, to tym samym nie doszło do naruszenia przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 oraz art. 91 ust.1 ustawy PZP. Do niniejszego postępowania zgłosił przystąpienie po stronie Zamawiającego Wykonawca Pro -Tra Building sp. z o.o. Izba ustaliła i zważyła co następuje: W pierwszej kolejności Izba oddaliła wniosek Zamawiającego i Przystępującego o niekierowanie do rozpoznania zarzutu podniesionego przez Odwołującego, dotyczącego naruszenia art. 87 ust. 2 pkt. 2 i 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, poprzez zaniechanie poprawienia przez Zamawiającego omyłek w ofercie Odwołującego w poz. 1,2, 3 i 71 Załącznika 1a. Zgodnie z przepisem art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, odwołanie wnosi się w terminie 10 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacje zostały przesłane w sposób określony w art. 180 ust. 5 zdanie drugie ustawy Prawo zamówień publicznych (przy użyciu środków komunikacji elektronicznej). Ponieważ Zamawiający pismem z dnia 05.11.2020 r. przesłał Odwołującemu informację o poprawieniu omyłek w kosztorysie ofertowym, a w konsekwencji ich dokonania - także w Zestawieniu kosztów zadania (Załącznik nr 1a) oraz w Formularzu ofertowym, z którego to pisma wynikało, że Zamawiający nie dokonuje poprawy w pozycji 1, 2, 3 i 71 ww. Załącznika nr 1a Zestawienie kosztów zadania, to zdaniem Zamawiającego i Przystępującego w dniu 05.11.2020r. Zamawiający i Przystępujący wskazywali, że Odwołujący powziął wiedzę o zaniechaniu przez Zamawiającego czynności poprawy w pozycji 1, 2, 3 i 71 Załącznika nr 1a Zestawienia kosztów zadania. Tym samym Odwołujący miał wiedzę, że wskutek braku poprawy ww. pozycji, jego oferta jest niezgodna z SIW Z, ponieważ ceny zaoferowane w tych pozycjach wynoszą więcej niż 0,1 % wartości robót określonych w poz. 68+83 Zestawienia kosztów zadania (dla poz. 1, 2 i 3 Zestawienia kosztów zadania) oraz więcej niż 0,01% wartości robót określonych w poz. 68 (dla poz. 71 Zestawienia kosztów zadania). W konsekwencji, zdaniem Zamawiającego i Przystępującego, wniesienie odwołania wobec zaniechania poprawienia przez Zamawiającego omyłek w ofercie Odwołującego w pozycjach 1, 2, 3 i 71 Załącznika nr 1a dopiero w dniu 23 grudnia 2020 r. jest spóźnione, bowiem termin na jego wniesienie upłynął 15 listopada 2020 r. (10 dni licząc od dnia 05.11.2020r.). Izba ustaliła, że 05 listopada 2020r. Zamawiający zwrócił się do Odwołującego o udzielenie zgody na poprawienie przez Zamawiającego tylko konkretnych pozycji formularza. Zamawiający wskazał, że poprawienie omyłek nie powoduje istotnej zmiany treści oferty. Odwołujący nie miał wiedzy co do dalszego sposobu procedowania Zamawiającego. Odwołującemu nie były zatem znane dalsze ewentualne czynności Zamawiającego. Zatem w chwili powzięcia informacji o poprawieniu omyłki rachunkowej, Odwołujący nie miał wiedzy co do dalszego procedowania Zamawiającego, w tym co do ewentualnego poprawienia innych omyłek. Czynność Zamawiającego dokonana w dniu 05 listopada 2020 roku dotyczyła poprawienia omyłek rachunkowych w ofercie Odwołującego. W tym terminie Odwołujący otrzymał informację, która nie stanowiła podstawy do wniesienia odwołania. Odwołujący nie był zainteresowany wniesieniem odwołania na czynność dokonania poprawienia omyłek rachunkowych w jego ofercie. W chwili dokonania czynności Zamawiającego, Odwołujący nie ponosił żadnej szkody (a zatem nie miał interesu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 179 ustawy Prawo zamówień publicznych). Nie mógł też przewidzieć wystąpienia szkody. Szkoda Odwołującego powstała dopiero w chwili, gdy dowiedział się o odrzuceniu jego oferty. Przesłanka do wniesienia odwołania zmaterializowała się zatem w chwili, gdy Odwołujący powziął wiedzę o dokonaniu przez Zamawiającego odrzucenia jego oferty. Dopiero wtedy Odwołujący mógł kwestionować określoną czynność Zamawiającego. Z tą chwilą dopiero Odwołujący dowiedział się również o wszystkich czynnościach i zaniechaniach Zamawiającego i dopiero wtedy zmaterializowała się szkoda Odwołującego. Od chwili zatem odrzucenia oferty Odwołującego rozpoczął bieg termin na wniesienie odwołania w zakresie czynności zaniechania poprawienia omyłek w treści oferty Odwołującego. Z tego względu Izba oddaliła wniosek Zamawiającego i Przystępującego o niekierowanie do rozpoznania zarzutu podniesionego przez Odwołującego dotyczącego naruszenia art. 87 ust.2 pkt. 2 i 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, poprzez zaniechanie poprawienia przez Zamawiającego omyłek w ofercie Odwołującego w poz. 1, 2, 3 i 71 Załącznika 1a. Rozpoznając zarzuty podniesione w odwołaniu należało stwierdzić, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy zastosowanie miał artykuł 87 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 89 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z treścią SIW Z, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. A zatem zanim Zamawiający dokona czynności odrzucenia oferty wykonawcy, dokonuje oceny, czy nie zachodzi podstawa do zastosowania art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zgodnie z artykułem 87 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Zamawiający poprawia w ofercie: (1) oczywiste omyłki pisarskie, (2) oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek, ( 3 ) inne omyłki polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty. Zgodnie zatem z artykułem 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, Zamawiający poprawia inne omyłki polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty. Izba podziela stanowisko, zgodnie z którym: „Ustawodawca nie wprowadził jasnych reguł opisujących przesłanki, które musi spełniać dane uchybienie, aby mogło być uznane za inną omyłkę i na tej podstawie skorygowane przez zamawiającego. Jedynym warunkiem sformułowanym wprost, jest zakaz wprowadzania, w wyniku poprawiania przez zamawiającego innej omyłki, istotnych zmian w treści oferty. Inna omyłka, o której mowa w art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych nie musi mieć zatem charakteru oczywistego. Dopuszczalne jest również poprawienie omyłek nie mających takiego charakteru, pod warunkiem, że poprawienie innej omyłki nie spowoduje istotnej zmiany treści oferty. Każdorazowo o tym, czy dana zmiana ma charakter istotny, czy też nie, należy rozstrzygać, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. Jedynym więc ograniczeniem zakresu poprawienia omyłki, jest skutek w postaci zmiany treści oferty – poprawienie omyłki przez zamawiającego nie powinno spowodować istotnych zmian w treści oferty. W odróżnieniu od omyłek, o których mowa w art. 87 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, „inna omyłka” nie musi mieć charakteru „oczywistego”. Istotna jest natomiast waga zmian w treści oferty, jakie nastąpią w związku z jej poprawieniem: Pojęcie istotności zmiany w treści oferty jest pojęciem nieostrym i z tego względu powinno być zawsze oceniane przez pryzmat konkretnego stanu faktycznego, z uwzględnieniem całokształtu indywidualnych okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę zarówno następstwa i konsekwencje zmian dla treści oferty, jak również sam rodzaj i charakter poprawianych niezgodności oraz sposób ich przeprowadzenia”. W niniejszym postępowaniu istotne znaczenie ma okoliczność, że Zamawiający dokonał (w dniu 5 listopada 2020 roku) poprawienia omyłek w treści oferty Odwołującego z uwagi na omyłki w treści kosztorysu. Zgodnie z art. 87 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, Zamawiający dokonuje poprawienia w ofercie oczywistych omyłek rachunkowych, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek. Zatem w sytuacji, gdy Zamawiający dokonał poprawienia części kosztowej formularza stanowiącego załącznik nr 1a, to powinien uwzględnić konsekwencje rachunkowe dokonanych poprawek. Istotne znaczenia ma tutaj fakt, że w treści oferty Odwołującego pozycja 1, 2, 3 stanowiły 0,1% sumy pozycji 68 i 83 formularza, zaś pozycja 71 stanowiła 0,01% wartości pozycji 68. Okoliczność ta była wręcz widoczna „gołym okiem”. Tym bardziej nietrudno było ustalić kierunek i wolę Odwołującego. Treść jego oferty wskazywała, że zamiarem Odwołującego było zaoferowanie w pozycji 1, 2, 3 wartości stanowiącej 0,1% sumy pozycji 68 i 83 formularza, zaś w pozycji 71 - 0,01% pozycji 68 formularza. Skoro tak, Zamawiający winien uwzględnić konsekwencje dokonanych poprawek rachunkowych (z 5 listopada 2020r.) i dokonać dalszego poprawienia oferty Odwołującego w sytuacji, gdy sposób kalkulacji tego Wykonawcy był oczywisty. Co więcej, Odwołujący potwierdził taki zamiar skalkulowania spornych pozycji w trakcie rozprawy. Na uwagę zasługuje także okoliczność że w piśmie z dnia 5 listopada 2020 roku Zamawiający wskazał, że dokonuje w treści oferty Odwołującego poprawienia omyłek polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty. Tymczasem w konsekwencji dokonanych zmian, Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego. Jest to działalnie Zamawiającego sprzeczne z wyrażoną deklaracją, że dokonane poprawienia omyłek nie spowodują istotnych zmian w treści oferty. Dokonana zmiana, skoro prowadziła do odrzucenia oferty Odwołującego, była zmianą istotną, a dokonanie poprawienia omyłek wprowadziło istotne zmiany w treści oferty. Wbrew twierdzeniu Przystępującego, wyrażonemu w trakcie rozprawy, omyłka w treści oferty Odwołującego istniała od początku, nie zaistniała dopiero po poprawieniu przez Zamawiającego omyłek w kosztorysie (w dniu 5 listopada 2020 roku). Należy wskazać, że gdyby Odwołujący nie pomylił się (na etapie kalkulacji) w treści kosztorysu, nie wystąpiłyby omyłki w pozycjach spornych (1, 2, 3, 71). Jak wskazano powyżej, Odwołujący w trakcie rozprawy potwierdził, że wypełniał formularz załącznika nr 1a w taki sposób, aby suma pozycji 1, 2, 3 wynosiła 0,1 % wartości sumy pozycji 68 i 83, zaś pozycja 71 wynosiła 0,01% pozycji 68 tego formularza. Nie jest także uprawnione stanowisko Przystępującego, jakoby Odwołujący miał zostać potraktowany w sposób uprzywilejowany. Przede wszystkim Zamawiający jest zobowiązany do dokonania analizy oferty Wykonawcy i zastosowania art. 87 ustawy Prawo zamówień publicznych, jeśli zaistniały przesłanki. Dodatkowo, oferta Odwołującego od początku zawierała najniższą cenę. Po dokonaniu jej poprawienia na tym etapie, jej wartość zwiększyłaby się jedynie o 85 złotych i nadal stanowiłaby ofertę z ceną najniższą. Warto podkreślić, że usunięcie niezgodności nie spowoduje istotnych zmian w treści oferty (zgodnie z wytycznymi zawartymi w art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych), jej wartość bowiem zwiększy się niewiele ponad 85 złotych. Ponadto artykuł 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych został wprowadzony właśnie w celu uniknięcia licznych przypadków odrzucenia ofert z powodu błahych omyłek. Dopuszcza on poprawienie takich niedopatrzeń, błędów niezamierzonych, drobnych, niewielkich niezgodności, opuszczeń, czy drobnych różnic, aby nie dopuścić do odrzucenia oferty z najniższą ceną. Oczywistym i wielokrotnie powtarzanym argumentem jest to, że Wykonawca składa ofertę w tym celu, aby uzyskać zamówienie. Jego zamiarem jest zaoferowanie zamówienia zgodnie z wymaganiami SIWZ. Zatem jeśli zdarzają się drobne uchybienia, Zamawiający winien dokonać ich poprawienia. W niniejszym postępowaniu, biorąc pod uwagę całokształt wyżej wskazanych okoliczności, należało dojść do wniosku, że artykuł 87 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo zamówień publicznych powinien znaleźć zastosowanie. Jak wskazano powyżej, nietrudno było ustalić, że pozycje 1, 2, 3, stanowią 0,1% sumy pozycji 68 i 83, natomiast pozycja 71 stanowi 0,01% pozycji 68 i w ten sposób powinna zostać poprawiona oferta Odwołującego. W sytuacji, gdy powyższe zmiany będą powodowały konieczność dokonania dodatkowych poprawek, Zamawiający powinien ich dokonać. W konsekwencji powyższych ustaleń należało uznać, że oferta Odwołującego nie podlegała także odrzuceniu. Zgodnie z zacytowanym powyżej art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, zamawiający dokonuje odrzucenia oferty wykonawcy, jednakże z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. Skoro zatem zaistniały przesłanki do poprawienia omyłek w treści oferty Odwołującego, polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty, Zamawiający mógł ich dokonać. Oferta Odwołującego nie podlega zatem odrzuceniu. Dodatkowo jedynie należy wskazać, że kwota wpisana przez Odwołującego w pozycji 1, 2, 3 oraz pozycji 71 załącznika 1a, skoro przekraczała wymaganą przez Zamawiającego wartość (nawet o 0,00019, czy 0,00021%), nie mogła zostać uznana za spełniającą wymagania Zamawiającego. W okolicznościach niniejszej sprawy istotne znaczenia ma okoliczność (o czym powyżej), że zamiarem Odwołującego (także wyrażonym w treści załącznika 1a) było, aby kwota z pozycji 1, 2, 3 formularza wynosiła 0,1% sumy pozycji 68 i 83 , a kwota z pozycji 71 wynosiła 0,01% pozycji 68 załącznika 1a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych, tj. stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem postanowień rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. z dnia 7 maja 2018 r. Dz. U. z 2018 r., poz. 972). Przewodniczący: ……………………………… …
- Odwołujący: Solid Security Sp. z o.o.Zamawiający: Komendę Portu Wojennego Świnoujście…Sygn. akt:KIO 2984/20 POSTANOWIENIE z dnia 20 listopada 2020 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący:Anna Chudzik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2020 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 16 listopada 2020 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Solid Security Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, Solid Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, w postępowaniu prowadzonym przez Komendę Portu Wojennego Świnoujście, przy udziale wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Konsorcjum: "DERSŁAW" Sp. z o.o. z siedzibą w Połańcu, DGP Provider Sp. z o.o. z siedzibą w Legnicy, Sekret Ochrona Osób i Mienia W. G. i T. W. Sp. j. z siedzibą w Świnoujściu, ARGUS Ochrona Osób i Mienia G. W. Sp. j. z siedzibą w Międzyzdrojach, Zakład Usług Ochrony Osób i Mienia "KONWÓJ-SECURITY" D. W. i E. W. Sp. j. z siedzibą w Świnoujściu, EKOTRADE Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, zgłaszających przystąpienie do postępowań odwoławczych po stronie Zamawiającego, orzeka: 1.odrzuca odwołania; 2.kosztami postępowania obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Solid Security Sp. z o.o., Solid Sp. z o.o. i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843) na niniejsze postanowienie – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Szczecinie. Przewodniczący:………………… Sygn. akt:KIO 2984/20 Uzasadnie nie Zamawiający - Komenda Portu Wojennego Świnoujście - prowadzi w trybie przetargu ograniczonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn.: Całodobowa, bezpośrednia fizyczna ochrona mienia i osób mieszczących się w obiektach KPW Świnoujście i jednostkach będących na jej zaopatrzeniu z podziałem na części. Wartość zamówień jest większa niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 15 lipca 2020 r. pod numerem 2020/S 135-333624. W dniu 16 listopada 2020 r. Konsorcjum: Solid Security Sp. z o.o., Solid Sp. z o.o. wniosło odwołanie wobec: 1)braku dokonania prawidłowej i kompleksowej oceny dokumentów złożonych przez Odwołującego, w tym w szczególności dokumentów potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu oraz automatyczne, bezrefleksyjne i przedwczesne przyjęcie, że Odwołujący tych warunków nie spełnia; 2)zaniechania wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień w zakresie wątpliwości dotyczących złożonych Zamawiającemu dokumentów; 3)wykluczenia Odwołującego z postępowania na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 12 przy jednoczesnym braku uzasadnienia podjęcia takiej decyzji; Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie przepisów art. 24 ust 1 pkt 12 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3, a także art. 26 ust. 3 ustawy Pzp. Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu dokonania ponownej oceny wniosku i dopuszczenie Odwołującego do składania ofert, ewentualnie wezwania Odwołującego do na art. 26 ust 3 ustawy Pzp w szczególności do złożenia wyjaśnień w zakresie powziętych przez Zamawiającego wątpliwości. Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, który stanowi, że Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w ustawie. Izba ustaliła, że w niniejszym postępowaniu w dniu 9 października 2020 r. Konsorcjum DGP złożyło odwołanie, zarzucając Zamawiającemu m.in. nieprawidłowe badanie wniosku Odwołującego i nieuzasadnione zakwalifikowanie go do dalszego etapu postępowania. Zamawiający w dniu 16 października 2020 r. uwzględnił w całości zarzuty przedstawione w tym odwołaniu. Odwołujący, który przystąpił wówczas do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego wniósł w dniu 22 października 2020 r. sprzeciw wobec tego uwzględnienia. W dniu 4 listopada 2020 r. Konsorcjum DGP złożyło oświadczenie o cofnięciu odwołania, w związku z czym Izba wydała postanowienie o umorzeniu postępowania odwoławczego (postanowienie z 4 listopada 2020 r. sygn. akt KIO 2585/20). Izba ustaliła również, że niezależnie od powyższego, w dniu 19 października 2020 r. Zamawiający poinformował Konsorcjum Solid o unieważnieniu wyników oceny spełnienia warunków udziału w postępowaniu oraz o wykluczeniu go z postępowania. Powyższe okoliczności zostały potwierdzone przez Odwołującego w treści odwołania. Uzasadniając zachowanie terminu na wniesienie odwołania Odwołujący podał, że podstawę zatem do wniesienie odwołania, a tym samy odniesieniem dla zachowania właściwego terminu jest czynność Konsorcjum DGP w postaci cofnięcia swojego odwołania - 04.11.2020 r. Jednocześnie Odwołujący przyznał, że dowiedział się o unieważnieniu wyników oceny spełnienia warunków udziału w postępowaniu oraz wykluczeniu go z postępowania w dniu 19 października 2020 r. Odwołujący podniósł, że: Zamawiający dokonał czynności wykluczenia go z postępowania z uwagi na wniesienie Odwołania „DGP" i uznanie w całości zawartych w nim argumentów. W tak zaistniałej sytuacji Odwołujący korzystając z przysługujących mu uprawnień wniósł sprzeciw, zachowując przewidziane dla tego ustawą zasady i termin. Odwołujący miał prawo, zamiar, a nawet obowiązek w konsekwencji wniesionego sprzeciwu realizować swoje uprawniania już w zainicjowanym Odwołaniem „DGP" postępowaniu. (…) Konsorcjum DGP w dniu 4.11.2020 r. wycofało swoje odwołanie, a tym samym stworzyło sytuację w której Zamawiający utrzymał swoją decyzję mimo braku samego odwołania na które przecież się powoływał i które stanowiło podstawę tej decyzji. Odwołujący ma w zaistniałej sytuacji uzasadnione prawo do wniesienia odwołania w oparciu o zasadę art. 182 ust 3 pkt 1) PZP, zgodnie z którą odwołanie wnosi się w terminie 10 dni od dnia w którym powzięto lub przy zachowaniu należytej staranności można było powziąć wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę jego wniesienia. Powyższe stanowisko Odwołującego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp odwołanie wnosi się w terminie 10 dni od dnia przesłania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia – jeżeli zostały przesłane w sposób określony w zdanie drugie albo w terminie 15 dni - jeżeli zostały przesłane w inny sposób – w przypadku gdy wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie . W niniejszej sprawie odwołanie zostało wniesione wobec czynności wykluczenia Odwołującego z postępowania, o czym Odwołujący – jak sam przyznał – został zawiadomiony w dniu 19 października 2020 r. To zatem w tej dacie, zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, zaczął biec termin na wniesienie odwołania. Za niemające oparcia w przepisach ustawy należy uznać stanowisko Odwołującego, jakoby podstawą do wniesienia odwołania, a tym samym odniesieniem dla zachowania właściwego terminu, jest czynność Konsorcjum DGP w postaci cofnięcia swojego odwołania. Odnosząc się do tego stanowiska podkreślić należy, że odwołanie przysługuje wyłącznie od niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zaniechania czynności, do której zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy (art. 180 ust. 1 ustawy Pzp). To zatem czynność Zamawiającego jest podstawą do wniesienia odwołania, a data zawiadomienia wykonawcy o tej czynności rozpoczyna bieg terminu na wniesienie odwołania. Cofnięcie odwołania przez innego wykonawcę jest wyłącznie czynnością procesową strony postępowania odwoławczego i w żadnej mierze nie może stanowić wyznacznika dla obliczania terminu na skorzystanie ze środków ochrony prawnej. Z tego punktu widzenia istotne są bowiem czynności (lub zaniechania) Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, nie zaś oświadczenia stron postępowania odwoławczego mające skutek procesowy. Skoro Odwołujący w dniu 19 października 2020 r. został zawiadomiony o wykluczeniu go z postępowania i nie zgadzał się z tą czynnością, to powinien wnieść odwołanie w terminie 10 dni od powyższego zawiadomienia. Możliwości wniesienia odwołania w żaden sposób nie ograniczały przebieg i oświadczenia składane w postępowaniu wywołanym odwołaniem Konsorcjum DGP. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że termin na wniesienie przedmiotowego odwołania upłynął 29 października 2020 r. Zatem odwołanie wniesione 16 listopada 2020 r. podlega odrzuceniu, jako wniesione po terminie. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 3 pkt 1 i § 5 ust. 4 ). Postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 189 ust. 3 zd. pierwsze ustawy Pzp. Przewodniczący:………………… …
O bazie wyroków KIO
Krajowa Izba Odwoławcza (KIO) rozpatruje odwołania wykonawców od decyzji zamawiających w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Wyroki są dokumentami publicznymi, wydawanymi na podstawie przepisów Prawa zamówień publicznych. Zobacz też nasz poradnik: jak się odwołać do KIO.
Źródło danych: orzeczenia.uzp.gov.pl. Baza jest aktualizowana automatycznie — co dzień pojawiają się nowe wyroki. Każde orzeczenie łączymy z ogłoszeniem BZP, którego dotyczyło — to jedyna baza w Polsce która pokazuje spór razem z przetargiem, zamiast w oderwaniu.