Wyrok KIO 4286/26 z 16 października 2026

Izba oddaliła odwołanie

Wykonanie prac porządkowych, oczyszczenie terenu oraz inwentaryzacja drzew i krzewów. Błonia Janowskie – ścieżka spacerowa

Odwołujący
L.O. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą MITRON Przedsiębiorstwo Instalacyjno-Budowlane L.O.
Skład Izby
Emilia Garbala (przewodniczący)
Terminy
odwołanie 31 sierpnia 2026 · rozprawa 14 października 2026 · rozpoznanie 46 dni
Koszty
koszty ponosi odwołujący, wpis 15 000 zł, zasądzono od strony: odwołujący 3 600 zł

Teza

Skrót uzasadnienia przygotowany przez Atlas. Rozstrzyga brzmienie orzeczenia poniżej.

Świadczenie kompleksowe obejmujące prace zieleniarskie i montaż małej architektury podlega jednej stawce VAT właściwej dla świadczenia głównego, czyli 8%. Zastosowanie stawki 23% we wszystkich pozycjach stanowi błąd w obliczeniu ceny, co uzasadnia odrzucenie oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp i w konsekwencji unieważnienie postępowania na podstawie art. 255 pkt 2 Pzp.

Jak Izba rozstrzyga spory o unieważnienie postępowania

W latach 2004–2026 Izba uwzględniła 46% odwołań rozpoznanych co do meritum (868 z 1 893). W 431 sprawach zamawiający sam uwzględnił zarzuty. Wszystkie spory o ten problem

Obserwuj zamawiającego z tej sprawy

Mail, gdy Gmina Miejska Rumia opublikuje nowe ogłoszenie albo wynik postępowania. Rezygnacja jednym kliknięciem.

 

Tylko wybrana branża albo duże zlecenia? Więcej opcji

Treść orzeczenia

Sygn. akt
KIO 4286/26

WYROK Warszawa, dnia 16 października 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodnicząca: Emilia Garbala Protokolantka: Karina Karpińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2026 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 31 sierpnia 2026 r. przez wykonawcę: L.O. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą MITRON Przedsiębiorstwo Instalacyjno-Budowlane L.O., ul. Cegielnia 3, 83-400 Kościerzyna, w postępowaniu prowadzonym przez: Gminę Miejska Rumia, ul. Sobieskiego 7, 84-230 Rumia,

Sentencja (orzeka)

  1. 1.oddala odwołanie,
  2. 2.kosztami postępowania obciąża odwołującego, i:
    1. 2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego,
    2. 2.2.zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez zamawiającego.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.

Uzasadnienie

Zamawiający – Gmina Miejska Rumia, ul. Sobieskiego 7, 84-230 Rumia, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Wykonanie prac porządkowych, oczyszczenie terenu oraz inwentaryzacja drzew i krzewów. Błonia Janowskie – ścieżka spacerowa”, numer referencyjny: ZP.271.21.2026.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 29.06.2026 r., nr 122/2026 444376-2026.

W dniu 31.08.2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcyL.O. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą MITRON Przedsiębiorstwo Instalacyjno-Budowlane L.O., ul. Cegielnia 3, 83-400 Kościerzyna (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

  1. 1)art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 793 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, w zw. z przepisami ustawy o VAT dotyczącymi stawek podatku przez uznanie, że zastosowanie przez Odwołującego jednolitej stawki 23% do całego przedmiotu zamówienia stanowi błąd w obliczeniu ceny, mimo że przedmiot zamówienia – przy uwzględnieniu jego celu gospodarczego i funkcjonalnego związku elementów – może stanowić jedno świadczenie kompleksowe,
  2. 2)art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp przez przyjęcie, że czynności mieszczące się w PKWiU 81.30 muszą być automatycznie opodatkowane stawką 8% jako odrębne świadczenia, bez prawidłowej oceny, czy w ramach konkretnego zamówienia stanowią one samodzielny przedmiot świadczenia, czy element jednej całości gospodarczej,
  3. 3)art. 16 pkt 1–3 ustawy Pzp przez dokonanie oceny oferty z pominięciem pełnej analizy funkcjonalnego i gospodarczego związku elementów zamówienia oraz przez przyjęcie kwalifikacji VAT bez dostatecznego odniesienia do całego przedmiotu zamówienia,
  4. 4)art. 255 pkt 2 ustawy Pzp przez unieważnienie postępowania w następstwie odrzucenia wszystkich ofert, w sytuacji gdy odrzucenie oferty Odwołującego było niezasadne,
  5. 5)art. 260 ust. 1 w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, w zakresie, w jakim uzasadnienie czynności Zamawiającego nie wykazuje w sposób dostatecznie konkretny, dlaczego w ramach tego konkretnego przedmiotu zamówienia zakwestionowane elementy należy traktować jako odrębne świadczenia dla celów VAT, a nie jako elementy jednej całości gospodarczej.

W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

  1. 1)unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego,
  2. 2)unieważnienia czynności unieważnienia postępowania,
  3. 3)ponownego badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego jako niepodlegającej odrzuceniu z powodu zastosowania jednolitej stawki VAT 23%,
  4. 4)dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej po ponownym badaniu i ocenie ofert zgodnie z ustawą Pzp.

W dniu 15.09.2026 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie. W trakcie rozprawy Strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła następujący stan faktyczny.

Przedmiotem zamówienia jest wykonanie prac porządkowych, oczyszczenie terenu oraz inwentaryzacja drzew i krzewów - Błonia Janowskie – ścieżka spacerowa.

W opisie przedmiotu zamówienia Zamawiający wskazał, że zakres prac obejmuje: ·jednorazowe prace sanitarne i porządkowe w drzewostanie polegające w szczególności na usunięciu posuszu, jemioły oraz elementów drzew stwarzających zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników terenu, a także usunięciu odrostów i wykonaniu niezbędnych cięć sanitarnych wynikających ze stanu zdrowotnego drzew, ·usunięcie samosiewów, ·usunięcie drzew niewymagających zezwolenia zgodnie z ustawą – wskazanych przez Zamawiającego w toku prac, ·usunięcie drzew zgodnie z decyzją Starostwa Powiatowego w Wejherowie (załącznik nr 1 – decyzja Starostwa Powiatowego), ·usunięcie krzewów wskazanych przez Zamawiającego w toku prac, ·usunięcie niektórych złamanych gałęzi i konarów wskazanych przez Zamawiającego w toku prac, ·karczowanie/frezowanie bryły korzeniowej po usunięciu drzewa w przypadkach wskazanych przez Zamawiającego, ·usunięcie odrostów przy drzewach, ·uprzątnięcie z terenu śmieci (tj. gruzu, odpadów komunalnych, odpadów powstałych podczas wykonywania prac), ·pozostawienie części martwego materiału drzewnego w celu utworzenia siedlisk dla owadów, ·zmulczowanie i rozsypanie części zielonej masy w lokalizacjach wskazanych przez Zamawiającego, ·jednorazowe uporządkowanie terenu poprzez usunięcie nadmiernej niskiej roślinności zielonej w celu przygotowania obszaru do realizacji dalszych prac inwestycyjnych, ·utworzenie naturalnej trasy przejścia o długości około 1000 metrów poprzez uporządkowanie roślinności (jednorazowe wykoszenie), w celu umożliwienia swobodnego poruszania się w obrębie terenu objętego projektem. Dodatkowo, jeżeli materiał drzewny powstały w wyniku prac porządkowych będzie odpowiedni, należy go wykorzystać do ułożenia naturalnych obrzeży tej trasy, ·inwentaryzację drzew, ·inwentaryzację krzewów, ·nasadzenie drzew, ·montaż elementów małej architektury: kosz na śmieci z daszkiem i dozownikiem – ilość 10 sztuk, ławki – ilość 15 sztuk, tablice edukacyjne -7 sztuk, huśtawka miejska – 2 sztuki.

Odwołujący złożył ofertę wraz z Formularzem cenowym, w którym w każdej z przewidzianych pozycji wpisał stawkę podatku VAT – 23%:

Lp.

Wyszczególnienie prac

Wartość netto Stawka podatku [zł] VAT

Kwota podatku VAT

Wartość brutto [zł]

1.

Prace porządkowe przy drzewach

40 650,41

23 %

9 349,59

50 000

2.

Usunięcie drzew zgodnie z decyzją Starostwa Powiatowego w Wejherowie Usunięcie drzew niewymagających zezwolenia zgodnie z ustawą Usunięcie krzewów Uporządkowanie terenu ze śmieci

89 430,89

23 %

20 569,11

110 000

28 455,28

23 %

6 544,72

35 000

24 390,24 20 325,20

23 % 23 %

5 609,76 4 674,80

30 000 25 000

6.

Jednorazowe uporządkowanie 12 195,12 roślinności poprzez wykoszenie terenu

23 %

2 804,88

15 000

7.

Zinwentaryzowanie drzew oraz krzewów Zakup i nasadzenie 20 sztuk drzew

69 105,69

23 %

15 894,31

85 000

48 780,49

23 %

11 219,51

60 000

36 585,37

23 %

8 414,63

45 000

3.

4.

5.

8.

9.

Usługa polegająca na zakupie i montażu 15 ławek 10.

Usługa polegająca na zakupie i montażu 10 koszy na śmieci z daszkiem i dozownikiem

20 325,20

23 %

4 674,80

25 000

11.

Usługa polegająca na zakupie i montażu 7 tablic edukacyjnych

20 325,20

23 %

4 674,80

25 000

12.

Usługa polegająca na zakupie i montażu 2 huśtawek miejskich

28 455,28

23 %

6 544,72

35 000

13.

Utworzenie naturalnej trasy przejścia o 67 398,37 23 % długości około 1000 m poprzez jednorazowe uporządkowanie roślinności oraz wykonanie obrzeży z materiału drzewnego pozostałego po pracach porządkowych.

WARTOŚĆ RAZEM BRUTTO [zł]

15 501,63

82 900

587 900,32 W dniu 21.08.2026 r. Zamawiający poinformował o unieważnieniu postępowania na podstawie art. 255 pkt 2 ustawy Pzp oraz o odrzuceniu m.in. oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp. W uzasadnieniu odrzucenia Zamawiający wskazał: „Wykonawca złożył ofertę, w której w Formularzu cenowym stanowiącym załącznik nr la do SW Z w pozycji nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 13 poniższej tabeli zastosował stawkę podatku od towarów i usług (VAT) w wysokości 23%. (…) Na podstawie złożonego Formularza cenowego dotyczącego przedmiotowego zamówienia zastosowanie jednej stawki podatku VAT 23% dla wskazanych elementów nie jest zasadne. Stawka podatku VAT 23% ma zastosowanie do odrębnych świadczeń niewchodzących w zakres PKWiU 81.30 w szczególności zakupu i montażu elementów małej architektury (ławek, koszy, tablic, huśtawek) oraz wykonania ścieżki. Natomiast do usług związanych z zagospodarowaniem terenów zieleni, mieszczących się w grupowaniu PKWiU 81,30, w szczególności prac przy drzewach i krzewach, wycinkach, koszenie oraz nasadzeń właściwa jest co do zasady stawka podatku VAT 8%. W związku z powyższym w Formularzu cenowym stawki podatku VAT wskazane w ww. pozycjach są niewłaściwe, ponieważ nie zostały odpowiednio zróżnicowane zgodnie z charakterem poszczególnych świadczeń”.

Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska Stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła co następuje.

W pierwszej kolejności Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane czynności Zamawiającego.

Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu.

Zgodnie z art. 255 pkt 2 ustawy Pzp, zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli wszystkie złożone wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo oferty podlegały odrzuceniu.

W niniejszej sprawie spór dotyczy tego, czy Odwołujący zasadnie zastosował w ofercie stawkę podatku VAT w wysokości 23% w pozycjach: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 13 Formularza cenowego.

Zgodnie z dominującym orzecznictwem zasadą jest odrębne opodatkowywanie świadczeń. Wynika to m.in. z orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 25.02.1999 r. w sprawie C-349/96 (Card Protection Plan Ltd), w którym ETS stwierdził, że co do zasady każde świadczenie usług powinno być traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne, niemniej jednak świadczenie składające się z jednolitej usługi (z ekonomicznego punktu widzenia) nie powinno być w sztuczny sposób dzielone, gdyż mogłoby to skutkować naruszeniem całego systemu opodatkowania.

Trybunał stwierdził też, że: „świadczenie jednolitej usługi ma miejsce w szczególności w przypadkach, gdy jeden lub więcej elementów może być uznany za tworzący świadczenie (usługę) główne, podczas gdy jeden lub więcej elementów mogą być uznane za świadczenia (usługi) dodatkowe, do których stosuje się te same konsekwencje podatkowe, jak w przypadku świadczenia (usługi) głównego. Usługa musi być uznana za dodatkową w stosunku do usługi głównej, jeżeli nie stanowi dla nabywcy celu samego w sobie, ale środek lepszego wykorzystania dostarczonej usługi głównej".

Podobnie w wyroku C-41/04 (Levob Verzekeringen) z 27.10.2005 r. Trybunał orzekł, że:

„19. Jak to wynika z orzecznictwa Trybunału, jeżeli transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich dokonywana jest rozpatrywana transakcja celem określenia, po pierwsze, czy są to dwa lub więcej niż dwa świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako świadczenie usług (zob. podobnie wyrok z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg-Gelting Linien, Rec. str. I-2395, pkt 12-14, oraz ww. wyrok w sprawie CPP, pkt 28 i 29).

  1. 20.Mając na uwadze dwie okoliczności, a mianowicie że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, iż każda czynność powinna być zwykle uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności systemu podatku VAT, należy w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (por. przez analogię ww. wyrok w sprawie CPP,pkt 29).
  2. 21.W kwestii tej Trybunał orzekł, że mamy do czynienia z jednym świadczeniem, zwłaszcza w przypadku, gdy kilka elementów powinno zostać uznanych za konstytutywne dla świadczenia głównego, podczas gdy, przeciwnie, jedno lub więcej świadczeń powinno być postrzegane jako jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los prawny świadczenia głównego (ww. wyrok w sprawie CPP, pkt 30, oraz wyrok z dnia 15 maja 2001 r. w sprawie C-34/99, Primback, Rec. str. I-3833, pkt 45).
  3. 22.Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa lub więcej świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.”

Z orzeczeń Trybunału wynika zatem, że co do zasady, nawet jeśli świadczenie składające się z kilku czynności jest przeznaczone dla jednego nabywcy, to każde z nich powinno być traktowane odrębnie, co oznacza także ich odrębne opodatkowanie. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy świadczenia te są ze sobą nierozerwalnie połączone w taki sposób, że z gospodarczego punktu widzenia ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. W takim przypadku, zdaniem Trybunału, świadczenie pomocnicze dzieli los prawny świadczenia głównego.

Powyższe stanowisko Trybunału podsumował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 15.03.2011 r. (sygn. akt I SA/Po 951/10), w którym stwierdzono: „Biorąc powyższe rozstrzygnięcia pod uwagę, należy podzielić pogląd, że świadczenie złożone (kompleksowe) będzie mieć miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy będzie miała charakter świadczenia podstawowego i świadczenia pomocniczego (lub świadczeń pomocniczych), a zatem takich, które umożliwiają skorzystanie (względnie lepsze skorzystanie) ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można, bez popadania w sztuczność, rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy - wówczas świadczenia takie powinny być raczej traktowane jako dwa niezależnie opodatkowane świadczenia. (por. T Michalik VAT. Komentarz, Wydanie 7, 2010 r.).”

W niniejszej sprawie Odwołujący wskazuje, że wszystkie elementy wchodzące w skład przedmiotu zamówienia tworzą jedną całość gospodarczą, co uzasadnia zastosowanie jednolitej stawki podatku VAT. Odwołujący podniósł w odwołaniu, że: „Celem zamówienia jest kompleksowe uporządkowanie i przygotowanie Błoni Janowskich do funkcji spacerowej i rekreacyjnej, a nie zakup odrębnych usług wycinki, koszenia, inwentaryzacji, nasadzeń, ławek czy koszy. (…) Prace przy zieleni przygotowują teren do dalszego wykorzystania; naturalna trasa powstaje w wyniku uporządkowania roślinności i wykonania obrzeży; wyposażenie służy użytkowaniu tego samego terenu. (…) Zamawiający w jednej pozycji połączył uporządkowanie roślinności, utworzenie naturalnej trasy o długości około 1000 m oraz wykonanie obrzeży z materiału drzewnego pozostałego po pracach porządkowych. Jest to wyraźny przykład funkcjonalnego połączenia czynności zieleniarskich i terenowych w jeden rezultat. (…) Ławki, kosze, tablice i huśtawki nie są nabywane jako niezależny cel gospodarczy. Stanowią wyposażenie tego samego terenu, którego uporządkowanie i przygotowanie do funkcji spacerowej jest zasadniczym celem zamówienia. (…) Zakres został objęty jednym postępowaniem, jednym przedmiotem zamówienia i ma zostać wykonany w ramach jednego zobowiązania wykonawcy. Okoliczność ta nie przesądza sama w sobie o jednej stawce VAT, ale wzmacnia ocenę funkcjonalnego związku elementów”.

Izba w pierwszej kolejności zauważa, że celem udzielenia niniejszego zamówienia jest utworzenie ścieżki spacerowej na Błoniach Janowskich, tj. na niezagospodarowanych działkach zlokalizowanych pomiędzy ul. Pomorską a ul. Gdańską w Rumi. W pkt 1 OPZ Zamawiający wskazał, że: Naszym „ głównym celem jest uporządkowanie tego pasa zieleni, aby umożliwić mieszkańcom spacery w otoczeniu zieleni i stworzenie alternatywnego ciągu komunikacyjnego”.

Zamawiający określając cel udzielenia zamówienia podkreślił zatem kwestię zieleni, która z jednej strony wymaga uporządkowania, a z drugiej – ma stanowić otoczenie, w którym mieszkańcy będą spacerować. Zatem to prace z zakresu zieleni są głównym elementem zamówienia, dzięki któremu jego cel ma zostać osiągnięty. Powyższe znajduje potwierdzenie w dalszej części opisu przedmiotu zamówienia, gdzie wymieniane są przede wszystkim prace „zieleniarskie” (np. usunięcie części drzew, krzewów, samosiewów, uporządkowanie pozostałej roślinności i utworzenie naturalnej ścieżki), a jedynie w ostatnim tirecie wskazane są prace polegające na montażu małej architektury.

Niezależnie jednak od tego, że z OPZ wynika jednoznacznie, że zdecydowaną większość zamówienia stanowią prace z zakresu zieleni, przede wszystkim należy raz jeszcze wskazać, że prace te są podstawowym elementem służącym osiągnięciu celu tego zamówienia. O ile bowiem można sobie wyobrazić utworzenie ciągu komunikacyjnego poprzez usunięcie i uporządkowanie zieleni nawet bez ustawienia ławek, koszy, tablic edukacyjnych czy huśtawek, o tyle trudno wyobrazić sobie, że ciąg taki mógłby powstać tylko dzięki temu, że ustawiono by ww. obiekty małej architektury, ale nie podjęto by żadnych prac porządkujących dziko rosnącą zieleń. Izba rozumie przy tym, że częściowo wydeptana ścieżka istnieje już teraz, ale nie zmienia to faktu, że do nadania jej uporządkowanego charakteru konieczne jest przede wszystkim wykonanie prac porządkujących zieleń. Potwierdza to również treść OPZ, w którym Zamawiający wskazał, że planuje „przygotowanie naturalnych ciągów przejściowych poprzez uporządkowanie roślinności i usunięcie przeszkód”.

Powyższe prowadzi do wniosku, że prace dotyczące zieleni oraz montaż małej architektury stanowią świadczenie kompleksowe jako jedna całość gospodarcza, przy czym świadczeniem głównym są w nim prace z zakresu zieleni, zaś montaż małej architektury – jedynie świadczeniem pomocniczym. Dla osiągnięcia celu niniejszego zamówienia, tj. utworzenia uporządkowanego ciągu komunikacyjnego, konieczne jest bowiem wykonanie prac z zakresu zieleni, natomiast montaż ławek, koszy, tablic edukacyjnych czy huśtawek jest elementem odrębnym, podnoszącym jedynie walory tak utworzonego ciągu (jest „środkiem lepszego wykorzystania dostarczonej usługi głównej” – patrz C349/96). Bez montażu ww. obiektów małej architektury ścieżka również mogłaby powstać i pełnić swoją funkcję.

Jednocześnie sytuacja odwrotna, tj. samo zamontowanie ww. obiektów bez wykonania prac z zakresu zieleni, byłaby pozbawiona sensu i prowadziłaby do zniweczenia celu udzielenia tego zamówienia, bo jak wskazano już wyżej – uporządkowany ciąg komunikacyjny może powstać bez ww. obiektów, ale nie może powstać bez prac porządkujących zieleń.

O ile jednak Izba podzieliła stanowisko Odwołującego co do tego, że mamy w niniejszej sprawie do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, o tyle nie zgodziła się, że właściwą stawką podatku VAT w pozycjach 1 – 8 i 13 była stawka 23%. Należy bowiem ponownie zauważyć, że świadczeniem głównym są tu niewątpliwie prace z zakresu zieleni, dla których stawka wynosi 8%. Nie ma zatem wątpliwości, że w pozycjach 1 - 8 i 13 Odwołujący nie powinien był wskazywać stawki 23%. Co więcej, świadczenie pomocnicze dzieli los prawny świadczenia głównego, co oznacza, że nawet w pozycjach dotyczących montażu małej architektury Odwołujący powinien był przewidzieć podatek 8%.

Izba zatem stwierdziła, że przyjęcie przez Odwołującego stawki 23% VAT we wszystkich pozycjach Formularza cenowego z pewnością nie było właściwe. Skoro bowiem prace z zakresu zieleni i montaż obiektów małej architektury stanowią jedną całość gospodarczą, to we wszystkich pozycjach powinna być wskazana jedna stawka 8% VAT, ponieważ jest to stawka właściwa dla świadczenia głównego, którym w tym wypadku bez wątpienia są prace „zieleniarskie”. Zastosowanie stawki 23% VAT w pozycjach 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 13 Formularza cenowego stanowiło zatem błąd w obliczeniu ceny. Dlatego słusznie oferta Odwołującego została odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp.

Skoro oferta Odwołującego została zasadnie odrzucona, a ponadto odrzucone zostały dwie inne złożone w tym postępowaniu oferty (wykonawcy ci nie złożyli odwołań), to zaistniała przesłanka z art. 255 pkt 2 ustawy Pzp, tj. wszystkie złożone oferty podlegały odrzuceniu. Tym samym unieważnienie postępowania było zgodne z ww. przepisem.

Izba nie odnosi się przy tym do kwestii odrzucenia pozostałych ofert w postępowaniu, ponieważ zgodnie z art. 555 ustawy Pzp nie rozpoznaje zarzutów niezawartych w odwołaniu.

Izba nie podzieliła także argumentacji Odwołującego co do uzasadnienia odrzucenia jego oferty zawartego w piśmie z 21.08.2026 r. Zamawiający jasno wskazał w nim, że w przypadku pozycji nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 13 Formularza cenowego, które wchodzą w zakres PKWiU 81.30, właściwą stawką jest 8% VAT, zatem błędne było podanie przez Odwołującego w ww. pozycjach stawki 23% VAT. Odwołujący podnosi, że takie uzasadnienie było niewystarczające „ w zakresie, w jakim uzasadnienie czynności Zamawiającego nie wykazuje w sposób dostatecznie konkretny, dlaczego w ramach tego konkretnego przedmiotu zamówienia zakwestionowane elementy należy traktować jako odrębne świadczenia dla celów VAT, a nie jako elementy jednej całości gospodarczej”. Należy jednak zauważyć, że argumentacja o zasadności potraktowania wszystkich elementów niniejszego zamówienia jako jednej całości gospodarczej pojawiła się dopiero w odwołaniu, którego Zamawiający w dniu 21.08.2026 r. nie posiadał. Trudno zatem, aby uzasadniając odrzucenie oferty Zamawiający odnosił się do tezy i orzecznictwa, których w tamtym dniu prawdopodobnie w ogóle nie brał pod uwagę (może nawet były mu nieznane).

Uzasadnienie odrzucenia oferty z 21.08.2026 r. jest jasne i wystarczające do tego, żeby Odwołujący wiedział, z jakiego powodu odrzucono jego ofertę. Dlatego zarzut dotyczący tego uzasadnienia Izba również uznała za niezasadny (przy czym jedynie na marginesie Izba zauważa, że Odwołujący podał w ramach tego zarzutu niewłaściwą podstawę prawną, tj. art. 260 ust. 1, zamiast art. 253 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp).

Izba postanowiła zatem jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie art. 552 ust. 1, art. 553 i art. 554 ust. 1 ustawy Pzp.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy Pzp oraz w oparciu o § 8 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Podobne orzeczenia

Spory o ten sam problem i z tymi samymi przepisami w zarzutach

Powiązane wyroki

Inne spory przed KIO dotyczące zamawiającego Gmina Miejska Rumia.

Dane pochodzą z publicznego rejestru orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej (orzeczenia.uzp.gov.pl). Orzeczenia są dokumentami publicznymi w domenie publicznej (art. 4 ustawy o prawie autorskim).