Postanowienie KIO 2872/26 z 26 czerwca 2026

Zamawiający – Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny ​w Olsztynie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na zadanie pn.: „Adaptacja budynku położonego w Olsztynie przy ul. Kołobrzeskiej 38 A na potrzeby nowej siedziby OR KRUS w Olsztynie” numer referencyjny nadany przez Zamawiającego:

1​ 000-OP.261.2.2026, zwane dalej „Postępowaniem”.

Postępowanie prowadzone jest w trybie podstawowym bez negocjacji, zgodnie z ustawą z​ dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320) dalej: „Pzp”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych nr 2026/BZP 00225531/01z dnia 30 kwietnia 2026 roku.

W dniu 15 czerwca 2026 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zostało wniesioneodwołanie przez wykonawcę Inwest-Serwis Sp. z o.o. z siedzibą w Olsztynie – (zwanego dalej Odwołującym), wobec niezgodnych z ustawą Pzp czynności i zaniechań Zamawiającego podjętych w przedmiotowym postępowaniu, polegających na:

1. nieprawidłowej ocenie wyjaśnień Odwołującego w zakresie kalkulacji ceny ofertowej – przyjętego zakresu wymiany okien, a następnie nieprawidłowej ocenie oferty Odwołującego, a w konsekwencji bezpodstawnego odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego w sytuacji, gdy cena ofertowa została określona zgodnie z warunkami Zamówienia, oferta nie zawiera błędu w obliczeniu ceny lub kosztu, oferta jest zgodna ​ z warunkami zamówienia,
2. uznania za najkorzystniejszą oraz dokonania wyboru oferty złożonej przez Warmińskie Przedsiębiorstwo Budowlane ,,ROMBUD’’ Sp. z o.o. jako najkorzystniejszą, podczas ​ gdy to oferta złożona przez Odwołującego powinna zostać uznana za najkorzystniejszą w postępowaniu;
3. zaniechania dokonania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej, ​ w konsekwencji powyższego, wadliwym wyborze oferty najkorzystniejszej.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp oraz art. 99 ust. 1 Pzp poprzez bezpodstawne odrzucenie oferty Odwołującego jako zawierającej błąd w obliczeniu ceny lub kosztu, pomimo iż dokumentacja zamówienia w zakresie wymiany stolarki okiennej była niejednoznaczna, niespójna i pozwalała na przyjęcie racjonalnej interpretacji zastosowanej przez Odwołującego, tj. że wymianie podlega jedynie część okien wskazana w projekcie architektoniczno-budowlanym i części rysunkowej tego projektu;
2. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp poprzez przerzucenie na Odwołującego negatywnych konsekwencji niejednoznacznego, niespójnego i wewnętrznie sprzecznego opisu przedmiotu zamówienia w sytuacji, gdy to Zamawiający jako autor dokumentacji powinien opisać przedmiot zamówienia w sposób umożliwiający wykonawcom sporządzenie porównywalnych ofert i jednoznaczną kalkulację ceny;
3. art. 223 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp poprzez dokonanie błędnej i wybiórczej oceny wyjaśnień Odwołującego, polegającej na przyjęciu, że wyjaśnienia potwierdzają wystąpienie błędu w obliczeniu ceny lub kosztu, podczas gdy wyjaśnienia wskazywały na przyjęcie przez Odwołującego jednej z możliwych, logicznych i uzasadnionych interpretacji dokumentacji zamówienia;
4. art. 20 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp poprzez powołanie się w uzasadnieniu odrzucenia oferty na informacje rzekomo przekazane ustnie podczas obligatoryjnej wizji lokalnej, mimo że informacje te, jeżeli w ogóle były przekazane, czemu Odwołujący zaprzecza, nie zostały utrwalone i udostępnione w formie pisemnej wszystkim wykonawcom na stronie prowadzonego postępowania;
5. art. 253 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 2 Pzp poprzez przedstawienie uzasadnienia odrzucenia w sposób niepełny i niewystarczający, bez należytego odniesienia się do istotnych argumentów Odwołującego dotyczących rozbieżności pomiędzy projektem architektoniczno-budowlanym, projektem technicznym, częścią rysunkową, przedmiarem oraz odpowiedziami Zamawiającego udzielonymi w toku postępowania;
6. art. 239 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp poprzez zaniechanie wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej, mimo że oferta Odwołującego nie zawierała błędu w obliczeniu ceny lub kosztu, a tym samym nie podlegała odrzuceniu i zgodnie ​ z kryteriami oceny ofert powinna zostać sklasyfikowana na pierwszym miejscu.

Wobec powyższego Odwołujący wniósł o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu:

1. unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej;
2. unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego;
3. powtórzenia czynności badania i oceny ofert przy udziale oferty Odwołującego

Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy odwoławczej ustalił i zważył, co następuje:

Izba stwierdziła, że odwołanie czyni zadość wymogom proceduralnym zdefiniowanym w Dziale IX ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, tj. odwołanie nie zawiera braków formalnych oraz został uiszczony od niego wpis. Izba ustaliła, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy Pzp, które skutkowałyby odrzuceniem odwołania.

W dniu 22 czerwca 2026 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, wpłynęło pismo Zamawiającego informujące, że Zamawiający w dniu 19 czerwca 2026 roku dokonał unieważnienia czynności, której dotyczyło odwołanie, tj. wyboru najkorzystniejszej oferty i​ odrzuceniu oferty w postępowaniu na roboty budowlane prowadzonym pod nazwą "Adaptacja budynku położonego w Olsztynie przy ul. Kołobrzeskiej 38 A na potrzeby nowej siedziby OR KRUS w Olsztynie" (nr postępowania: 1000OP.261.2.2026) i stosowną informację przekazał Wykonawcom. Zamawiający przekazał również zawiadomienie o unieważnieniu czynności wyboru najkorzystniejszej oferty i odrzuceniu oferty z 19 czerwca 2026 roku.

W powyższych okolicznościach, w ocenie Izby nie budzi wątpliwości, iż w związku z​ unieważnieniem czynności wyboru oferty najkorzystniejszej zastosowanie może znaleźć a​ rt. 568 pkt 2 ustawy Pzp, w myśl którego Izba umarza postępowanie odwoławcze ​ przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne. w Zgodnie ze stanowiskiem doktryny „podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez Izbę, że postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania, n​ a skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, jeśli zamawiający przed zakończeniem rozprawy unieważni postępowanie, wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu zaskarżeniu w drodze odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień Publicznych, pod red. Marzeny Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236).

Ponadto, jak wynika z uchwały Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 18 stycznia 2019 r. III CZP 55/18, w którym SN analizował rozbieżność orzeczniczą skutku procesowego następczej utraty interesu prawnego: przyczyna umorzenia postępowania określona w art. 355 § 1 kpc jako zbędność postępowania stanowi ogólny przejaw uznania przez ustawodawcę, ż​ e nie jest dopuszczalne kontynuowanie postępowania w sytuacji, w której jego cel został osiągnięty w inny sposób. W

rezultacie wydanie wyroku stało się zbędne. Pojęcie zbędności wydania wyroku jako przyczyny umorzenia postępowania wiązane jest najczęściej z szeroko pojętą następczą bezprzedmiotowością postępowania. Stanowi ona jej swoisty korelat (zbędność wydania wyroku jako następstwo odpadnięcia przedmiotu postępowania ewentualnie inne przypadki niecelowości wydawania wyroku). Dalej Sąd wywiódł, że skoro wskutek zgaśnięcia interesu prawnego powoda zazwyczaj w rezultacie uzyskania ochrony prawnej poszukiwanej w toczącym się postępowaniu poza jego ramami proces cywilny nie może doprowadzić do oczekiwanego przez powoda rezultatu (choćby powództwo to w chwili wniesienia było całkowicie zasadne), to dalsze procedowanie w kierunku wydania wyroku oddalającego to powództwo staje się zbyteczne i bezcelowe. W konsekwencji trzeba przyjąć, że w sytuacji, w której potrzeba udzielenia żądanej przez strony ochrony prawnej uległa dezaktualizacji, wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie o charakterze procesowym w postaci umorzenia procesu jest w pełni wystarczające dla uczynienia zadość prawu stron do sądu i rzetelnego procesu.

W ocenie Izby powyższe rozważania prawne mają zastosowanie w niniejszym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz w postępowaniu odwoławczym. Zamawiający po wniesieniu odwołania unieważnił zaskarżoną czynność. W konsekwencji powyższego, na dzień rozpoznania odwołania na posiedzeniu niejawnym nie istniała czynność Zamawiającego wobec której zostało wniesione odwołanie. Oznacza to, że w momencie orzekania przez Izbę nie istniał substrat zaskarżenia, będący podstawą korzystania z​ e środków ochrony prawnej przez Odwołującego. Ostatecznie przedmiotowy spór stał się bezprzedmiotowy. Aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć kwestionowanej czynności Zamawiającego. Zatem na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej.

W niniejszej sprawie niewątpliwie substratem zaskarżenia była zaskarżona czynność Zamawiającego, polegająca na odrzuceniu oferty Odwołującego oraz dokonaniu wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę Warmińskie Przedsiębiorstwo Budowlane ,,ROMBUD’’ Sp. z o.o. z siedzibą w Olsztynie.

Następnie dostrzeżenia wymaga, iż zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp Izba wydając orzeczenie bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania przed Izbą. Zauważenia również wymaga, że przepisy ustawy nie zobowiązują Zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego odwołania.

Izba wskazuje, że treść art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, podobnie jak w przypadku a​ rt. 316 § 1 kpc, w myśl którego podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego ​ postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy - o którym mowa jest w ​ przepisie art. 552 ust. 1 ustawy Pzp - należy analogicznie - jak w art. 316 § 1 kpc - interpretować jako okoliczności w faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia (wyrok SN z 25.06.2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z​ 13.09.2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18). Celem ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego ​ postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązana uwzględnić czynności w Zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Skoro Zamawiający unieważnił zaskarżoną czynność, tym samym czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności, która już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie składu orzekającego Izby należy, i​ ż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego jest bezcelowe, czyli jak stanowi przepis ustawy Pzp – zbędne.

Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie podtrzymywane przez Odwołującego podlegałoby oddaleniu jako bezzasadne wobec nieistniejącej czynności Zamawiającego.

Orzekanie przez Izbę wobec nowej czynności Zamawiającego w postępowaniu o​ udzielenie zamówienia publicznego nie może mieć miejsca w rozpoznawanym postępowaniu odwoławczym, gdyż wykraczałoby poza jego ramy, które zawsze wyznacza treść wniesionego odwołania.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, orzeczono jak ​ sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze. w O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku n​ a podstawie art. 557 i 575 ustawy Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie

szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, i​ ch rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz.

1. z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne koszty, o których mowa w § 5 pkt 2, znosi się wzajemnie. Na podstawie art. 574 ustawy Pzp Izba orzekła o dokonaniu zwrotu Odwołującemu uiszczonego wpisu w wysokości 10 000 zł 00 gr, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji.

Przewodnicząca

……………………………..…. ........