Wyrok KIO 3652/26 z 22 września 2026

Skarb Państwa Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z siedzibą w Warszawie w imieniu i na rzecz którego działa Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Lublinie (dalej:„Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane „Projekt i budowa drogi ekspresowej S17 Piaski - Hrebenne, odc. realizacyjny nr 2: węzeł „Łopiennik” (bez węzła) – węzeł „Krasnystaw Północ” (bez węzła)” nr post: OLU.D-3.2410.1.2025.AW.

Przedmiotowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 793 ze zm.).

Szacunkowa wartość zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z 12 listopada 2025 r. nr 750620-2025, OJ S 218/2025.

Sygn. akt

KIO 3652/26

W postępowaniu tym wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia INTERCOR spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zawierciu oraz P.P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.H.U.B. P.P. z siedzibą w Drelowie (dalej: „Odwołujący Intercor”) 27 lica 2026 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy oferty Polaqua Sp. z o.o., zaniechania odrzucenia oferty Polaqua oraz Mostostal Warszawa S.A., czynności wezwania Polaqua i Mostostal Warszawa w trybie art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp do powtórnych wyjaśnień rażąco niskiej ceny.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp poprzez zaniechanie czynności odrzucenia oferty Polaqua i Mostostal Warszawa pomimo tego, że treść tych ofert jest niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie wskazanym w treści uzasadnienia odwołania;
2. art. 224 ust. 5 i 6 oraz art. 226 ust. 1 pkt 8) ustawy Pzp poprzez zaniechanie czynności odrzucenia oferty Polaqua i Mostostal Warszawa z uwagi na to, że złożone przez Polaqua oraz Mostostal oferty zawierają rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia, a udzielone przez Polaqua i Mostostal Warszawa wyjaśnienia potwierdzają zaoferowanie rażąco niskiej ceny i nie uzasadniają podanej w ofercie ceny;
3. art. 16 pkt 1) ustawy Pzp w zw. z 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp poprzez czynności wezwania Polaqua i Mostostal Warszawa do powtórnych wyjaśnień rażąco niskiej ceny pomimo tego, że już pierwsze wyjaśnienia udzielone przez tych wykonawców uzasadniały odrzucenie oferty Polaqua i Mostostal Warszawa na podstawie art. 224 ust. 5 i 6 i art. 226 ust. 1 pkt 8) ustawy Pzp z uwagi na to, że złożone przez tych wykonawców oferty zawierają rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia, a udzielone przez Polaqua i Mostostal Warszawa wyjaśnienia potwierdzają zaoferowanie rażąco niskiej ceny i nie uzasadniają podanej w ofercie ceny;
4. art. 223 ust. 1 ustawy Pzp poprzez czynności przeprowadzenia przez Zamawiającego z Polaqua i Mostostal Warszawa niedozwolonych negocjacji w zakresie wskazanym w treści uzasadnienia odwołania.

W związku z powyższym, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty Polaqua, jako najkorzystniejszej; odrzucenie oferty Polaqua i Mostostal Warszawa na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp oraz art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp oraz art. 226 ust. 1 pkt 8) ustawy Pzp; dokonanie ponownego badania i oceny ofert.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, co następuje.

W pierwszej kolejności Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania i może ponieść szkodę.

Następnie Odwołujący Intercor przedstawił uzasadnienie zarzutów.

Do tego postępowania odwoławczego przystąpienie zgłosili następujący wykonawcy:

A) wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Antex II spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Lubyczy Królewskiej, Mosty Łódź spółka akcyjnej z siedzibą w Łodzi, B) wykonawca MIRBUD spółka akcyjna z siedzibą w Skierniewicach, - po stronie odwołującego

oraz:

A) Mostostal Warszawa spółki akcyjnej z siedzibą w Warszawie, B) Polaqua spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Piasecznie - po stronie zamawiającego.

W złożonej pismem z 27 sierpnia 2026 r. odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania i przedstawił argumentację wobec zarzutów odwołania.

W piśmie z 27 sierpnia 2026 r. swoje stanowisko wobec zarzutów odwołania przedstawił wykonawca Mostostal Warszawa spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie.

W piśmie z 27 sierpnia 2026 r. swoje stanowisko wobec zarzutów odwołania przedstawił wykonawca Polaqua spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Piasecznie.

Dodatkowe stanowisko przestawił Odwołujący Intercor w piśmie z 16 września 2026 r.

Sygn. akt

KIO 3698/26

W postępowaniu tym wykonawca Mostostal Warszawa spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie (dalej: „Odwołujący Mostostal”) 27 lipca 2026 r. złożył odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Polaqua sp. z o. o. z siedzib w Piasecznie oraz na zaniechaniu odrzucenia oferty wybranego wykonawcy, która jest niezgodna z warunkami zamówienia, na skutek błędnej oceny tej oferty oraz udzielonych w toku badania i oceny ofert wyjaśnień tego wykonawcy.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 5) Pzp w zw. z art. 223 ust. 1 i 224 ust. 2 pkt 1 Pzp, a także z art. 16 pkt 1-3 Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Polaqua w wyniku udzielanych przez tego wykonawcę w trybie art. 223 ust. 1 i 224 ust. 2 pkt 1 Pzp wyjaśnień dotyczących treści oferty i/lub elementów cenotwórczych, a w konsekwencji wybór oferty tego wykonawcy jako oferty najkorzystniejszej, pomimo że jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia określonymi w Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej jako: SW Z), a także wyjaśnieniach jej treści dokonanych przez Zamawiającego w toku postępowania, w tym w szczególności jest niezgodna z treści Programu Funkcjonalno – Użytkowego (dalej jako: PFU) oraz z innymi dokumentami zamówienia przywołanymi w treści uzasadnienia do niniejszego odwołania i jako taka powinna podlega odrzuceniu w zakresie wielu jej elementów szczegółowo opisanych w uzasadnieniu niniejszego odwołania, a odnoszących się do następujących wad/niezgodności: a)Niezgodności oferty Wykonawcy Polaqua z wymaganiami dokumentacji postępowania w zakresie minimalnej grubości konstrukcji nawierzchni dróg dla pieszych oraz dróg dla rowerów/dróg dla pieszych i rowerów ze względu na warunek przemarzania, co wskazuje na przyjęcie błędnych jest niegodne z wymaganiami co do rozwiązań konstrukcyjnych nawierzchni w zakresie konstrukcji nr 8 i nr 9 (drogi dla pieszych oraz drogi dla rowerów/pieszych i rowerów), które to konstrukcje dla grupy nośności G2, w kształcie zadeklarowanym przez Wykonawcę, nie spełniaj wymogu określonego w W R-D-63 pkt 10.2 ppkt (1), wskazanego w PFU jako obowiązujący (pkt 3.1, ppkt 137 Wykazu aktów prawnych aktualnych lub dotychczasowych (w zakresie wiedzy technicznej) oraz inne dokumenty); b)Niezgodność oferty Wykonawcy Polaqua z wymaganiami dokumentacji postępowania w zakresie zapewnienia prawidłowego powiązania niwelety projektowanego odcinka drogi ekspresowej S17 ze stykami formalnymi z odcinkami sąsiednimi nr 1 i nr 3, co wskazuje na ewidentną niegodność z pkt 1.1.1.38) PFU uzupełnionym zmian treści SW Z nr 6 i przyjęcie parametrów rzędnych dla połączenia niwelety ze stykiem formalnym, które technicznie uniemożliwiają poprowadzenie niwelety zgodnie z warunkami minimalnych parametrów Buków pionowych określonymi w obowiązującym na kontrakcie W R-D-22-2 >Wytyczne projektowania odcinków dróg zamiejskich.

Część 2: Kształtowanie geometryczne dla drogi klasy S, który został wyszczególniony w PFU w pkt 3.1, ppkt 137 Wykazu aktów prawnych aktualnych lub dotychczasowych (w zakresie wiedzy technicznej) oraz inne dokumenty. c)Niezgodność oferty Wykonawcy Polaqua z wymaganiami dokumentacji postępowania w zakresie prześwitów pomiędzy ustrojami nośnymi drogowych trzech drogowych obiektów inżynierskich, co potwierdza, ze zaproponowane przez Wykonawcę Polaqua rozwiązanie konstrukcyjne trzech drogowych obiektów inżynierskich (poz. 1, 3 i 4 zestawienia/tabeli – dotyczy obiektów: 0+750 / 0+744,35, 7+065 / 7+072,69, 8+526 / 8+534,04 ) jest niezgodne z wiążącym Wykonawców standardem technicznym W R-M-11 pkt 5.2, którego stosowanie Zamawiający wprost i jednoznacznie potwierdził w odpowiedzi na pytanie nr 838 i jednocześnie wyszczególnił w PFU jako obowiązujący (pkt 3.1, ppkt 137 Wykazu aktów prawnych aktualnych lub dotychczasowych (w zakresie wiedzy technicznej) oraz inne dokumenty) d)Niezgodność oferty Wykonawcy Polaqua z wymaganiami dokumentacji postępowania w zakresie minimalnej odległości krawędzi pasa technologicznego od lica przyczółków drogowych obiektów inżynierskich W D3.1, W D3.6 i W D3.9, co w kontekście pkt 1.1.3.1 PFU oraz udzielonej przez Zamawiającego odpowiedzi na pytanie nr 578 wskazuje, że rozwiązania projektowe przedstawione przez Wykonawcę Polaqua dla obiektów W D3.1, W D3.6 i W D3.9 s niezgodne z wiążącą odpowiedzią Zamawiającego na pytanie nr 578, która w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości interpretacyjnych określiła minimalną odległość krawędzi pasa technologicznego (a nie krawędzi skrajni czy pasa buforowego) od lica przyczółka na poziomie 1,0 m.

1. art. 224 ust. 6 w związku z art. 223 ust. 1 i art. 224 ust 2 pkt 1 Pzp i w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Polaqua jako zawierającej rażąco niską cenę/koszt w zakresie opisanych w niej elementów cenotwórczych w związku z udzieleniem przez tego wykonawcę niewystarczających wyjaśnień i/lub potwierdzających nieprawidłowości dokonanej wyceny oferty.

W efekcie wyżej opisane w pkt 1 i 2 naruszenia wynikające z dokonania przez Zmawiającego błędnej oceny oferty wybranego wykonawcy, złożonych przezeń wyjaśnień treści oferty oraz wyjaśnień elementów cenotwórczych oferty, doprowadziły do ewidentnego naruszenia wyrażonych w art. 16 pkt 1 – 3 Pzp zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz przejrzystości prowadzonego przez Zamawiającego postępowania i wyboru wykonawcy niegodnie z przepisami.

Odwołujący Mostostal wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru oferty Polaqua jako najkorzystniejszej w Postępowaniu, powtórzenie badania i oceny ofert, i w konsekwencji odrzucenie oferty Polaqua.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący wskazał, co następuje.

W pierwszej kolejności Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania i może ponieść szkodę.

Następnie Odwołujący Intercor przedstawił uzasadnienie zarzutów.

Do tego postępowania odwoławczego przystąpienie zgłosili następujący wykonawcy:

A) wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Antex II spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Lubyczy Królewskiej, Mosty Łódź spółka akcyjnej z siedzibą w Łodzi, B) wykonawca MIRBUD spółka akcyjna z siedzibą w Skierniewicach, C) wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia INTERCOR spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zawierciu oraz P.P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.H.U.B. P.P. z siedzibą w Drelowie - po stronie odwołującego oraz:

Polaqua spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Piasecznie - po stronie zamawiającego.

W piśmie z 26 sierpnia 2026 r. swoje stanowisko wobec zarzutów odwołania przedstawili wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia INTERCOR spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zawierciu oraz P.P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.H.U.B. P.P. z siedzibą w Drelowie.

W złożonej pismem z 27 sierpnia 2026 r. odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania i przedstawił argumentację wobec zarzutów odwołania.

W piśmie z 27 sierpnia 2026 r. swoje stanowisko wobec zarzutów odwołania przedstawił wykonawca Polaqua spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Piasecznie.

Dodatkowe stanowisko przedstawił Odwołujący w piśmie z 15 września 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza (dalej:„Izba” lub „KIO”), rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i

uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiska stron złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, ustaliła, co następuje.

Odwołującym zgodnie z treścią w art. 505 ustawy Pzp przysługują środki ochrony prawnej, ponieważ są wykonawcami biorącymi udział w postępowaniu o to zamówienie publiczne.

W sprawie o sygn. akt KIO 3652/26 Izba, działając na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w co do zarzutów nr 1 i 2 w zakresie w jakim odnoszą się one do przepustu ekologicznego P/PZM-3.8 w km 7+523.

Odwołania zostały rozpoznane w granicach zawartych w nich zarzutów (art. 555 ustawy Pzp), podtrzymanych na rozprawie z uwzględnieniem zasady kontradyktoryjności postępowania (art. 534 ust. 1 ustawy Pzp). Rozpoznając przedmiotowe odwołania Izba miała na uwadze treść akt postępowania (§8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2453). Izba przy rozpoznaniu sprawy miała na uwadze ponadto stanowiska Stron i Przystępujących zaprezentowane zarówno w pismach procesowych, w tym w odpowiedzi na odwołania jak i podczas rozprawy oraz złożone dowody.

Izba ustaliła i zwarzyła, co następuje.

Sygn. akt

KIO 3652/26

W odwołaniu Odwołujący Intercor podał, że Zamawiający oczekiwał od wykonawców przedstawienia ogólnej oferty na realizację projektu w formule „zaprojektuj i wybuduj” i następnie zażądał od wykonawców – w tym od Polaqua i Mostostal Warszawa - wyjaśnień, w celu upewnienia się, że wstępne koncepcje założone przez wykonawcę są zgodne z założeniami określonymi w PFU.

W ocenie Odwołującego ustalenie przez Zamawiającego rozbieżności między udzielonymi wyjaśnieniami a treścią PFU, niewynikające z omyłek lub przeoczeń wykonawcy na etapie udzielania wyjaśnień, mogą stanowić jednoznaczną sprzeczność oferowanego przez wykonawcę świadczenia z SW Z i uprawniają wówczas Zamawiającego do podjęcia

decyzji, że składając ofertę wykonawca zaoferował świadczenie sprzeczne z warunkami zamówienia.

Zdaniem Odwołującego zawarte w PFU wymagania Zamawiającego w zakresie minimalnym i maksymalnym oraz w zakresie dopuszczalnych technologii wykonania robót budowlanych stanowią wymagania zamówienia, których niedotrzymanie przez wykonawcę stanowi podstawę do odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp.

Jeżeli więc Zamawiający określił w PFU określoną technologię wykonania robót budowlanych lub rodzaje dopuszczalnych technologii, a wykonawca w wyjaśnieniach wskazał na zaoferowanie wykonania określonych robót przy wykorzystaniu niewskazanej w PFU technologii wykonania robót budowlanych, to wówczas oferta wykonawcy jest sprzeczna z warunkami zamówienia i podlega odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp.

Ad oferty Polaqua: ·niezgodność w zakresie parametrów obiektów inżynierjnych Odwołujący Intercor podał, że pismem z dnia 12 marca 2026 r. Zamawiający zwrócił się do Przystępującego Polaqua na podstawie art. 223 ust. 1 oraz 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp o udzielenie wyjaśnień. Odwołujący zwrócił uwagę na pytania nr 10, 30 i 31. Przystępujący Polaqua odpowiedział na powyższe pismem z 1 kwietnia 2026 r. Następnie Odwołujący Intercor wskazał, że Zamawiający zwrócił się do Przystępującego Polaqua pismem z 21 kwietnia 2026 do udzielenia kolejnych wyjaśnień i zwrócił uwagę na pytanie nr 7 oraz na udzieloną na nie odpowiedź pismem z 12 maja 2026 r.

W ocenie Odwołującego Intercor z wyjaśnień Przystępującego Polaqua wynika konkretna, a nie jedynie hipotetyczna rozbieżność pomiędzy parametrami przyjętymi do wyceny a parametrami wynikającymi z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W Tabeli nr 2 „Zestawienie parametrów środowiskowych” Przystępujący Polaqua przyjął: ·dla obiektu MS/PZDs w km 0+750 długość 30,96 m zamiast 40,00 m (narzuconego w DŚU), ·dla obiektu PZGd w km 3+637 długość 58,50 m zamiast 81,80 m (narzuconego w DŚU), ·dla obiektu PZDs w km 7+065 długość 9,50 m zamiast 11,80 m (narzuconego w DŚU), ·a dla obiektu PZDs w km 8+526 długość 9,80 m zamiast 11,80 m (narzuconego w DŚU).

Odwołujący wskazał, że zestawienie to zostało przedstawione dwukrotnie - przy odpowiedzi na pytanie nr 10 oraz przy odpowiedzi dotyczącej zgodności planowanych obiektów z DŚU.

Odwołujący podał, że Wartości 40,00 m, 81,80 m, 11,80 m i 11,80 m nie stanowią jedynie danych referencyjnych przepisanych do tabeli przez Polaqua. Zostały one wprost określone w pkt 5 numerowanej (strona 9 DŚU), operatywnej części decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie z dnia 5 lutego 2024 r., znak W OOŚ.420.2.2022.SM, ustanawiającej warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia (dalej „DŚU”). DŚU posługuje się nakazem wykonania wskazanych przejść dla zwierząt i przypisuje każdemu z nich konkretne parametry, w tym długość obiektu i szerokość całkowitą przęsła.

Odwołujący Intercor wskazał, że W pkt 1.2 PFU Zamawiający jednoznacznie zaliczył DŚU do dokumentów wiążących wykonawcę i zastrzegł, że w ramach Zaakceptowanej Kwoty Kontraktowej i Czasu na Ukończenie wykonawca ma zaprojektować i wykonać roboty zgodne z Wymaganiami Zamawiającego. Wyłączenie dotyczy jedynie zmian przewidzianych w PFU, które zostaną następnie formalnie usankcjonowane w ramach ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Samo przewidzenie możliwości wystąpienia o taką zmianę nie oznacza, że skutek ten nastąpił już przed złożeniem ofert.

Odwołujący Intercor wywiódł, że w PFU wskazano, iż przedmiot zamówienia ma być wykonany m.in. zgodnie z DŚU. Jest to standardowe działanie zamawiający przy przyjęciu formuły „zaprojektuj i buduj”, kiedy to – celem zapewnienia porównywalności ofert – zamawiający wskazuje na rozwiązania (najbardziej prawdopodobne), które należy przyjąć do oferty, a które jednak – w związku m.in. z brakiem pełnej dokumentacji i wszystkich danych – na etapie realizacji zamówienia mogą ulec zmianie. Odwołujący wskazał, że nakazanie przyjęcia rozwiązań najbardziej prawdopodobnych w świetle posiadanej dokumentacji z jednoczesnym ewentualnym dopuszczeniem zmian, ma swoje uzasadnienie – ograniczenie roszczeń wykonawców na etapie realizacji inwestycji. Ponadto niezasadnym jest przyjmowanie rozwiązań (mało prawdopodobnych w świetle dokumentacji), które w trakcie projektowania i wykonywania robót okażą się niemożliwe do zastosowania.

W związku z powyższy, Odwołujący wskazał, że każdorazowe skorzystanie z jakiegokolwiek wyjątku w stosunku do wiążącej dokumentacji PFU, powinno poprzedzać stwierdzenie, iż jest to w ogóle możliwe (dopuszczone w SW Z). PFU stanowi przy tym część opisu przedmiotu zamówienia w rozumieniu art. 103 ust. 2 ustawy Pzp. W pkt 1.1 PFU Zamawiający zastrzegł, że ilekroć PFU przewiduje zastosowanie Warunków Kontraktu, oznacza to podstawę do przyszłej zmiany Kontraktu, uzależnionej od spełnienia określonych warunków i przeprowadzenia przewidzianej procedury. Postanowienie to wyklucza interpretację, zgodnie z którą rozwiązanie wymagające dopiero Procedury Zmiany już w dacie składania ofert zastępuje wiążący zakres wynikający z DŚU.

Odwołujący Intercor wskazał, że odesłania do Procedury Zmiany zawarte przy obiektach mostowych i przepuście w pkt 1.1.3.3 i 1.1.3.4 PFU nie kreują bezwarunkowego uprawnienia wykonawcy do pomniejszenia zakresu świadczenia.

Określają one jedynie możliwy, przyszły sposób usankcjonowania odstępstwa. Do czasu uzyskania stanowiska właściwego organu środowiskowego punktem odniesienia dla zakresu zobowiązania i kalkulacji ceny pozostają rozwiązania zgodne z DŚU. Ponadto Odwołujący wskazał na postanowienia PFU rozstrzygające skutki nieuzyskania

akceptacji RDOŚ, tj. pkty 1.1, 1.1.3.3, 1.1.3.4, 1.2 i 1.2.1. Odwołujący wskazał, że w przypadku zastrzeżeń organu wykonawca jest zobowiązany przywrócić rozwiązania zgodne z DŚU, przy czym przywrócenie tych rozwiązań stanowi ryzyko wykonawcy i nie ma wpływu ani na Zaakceptowaną Kwotę Kontraktową, ani na Czas na Ukończenie. Analogiczną regułę Zamawiający powtórzył w pkt 1.2.1 PFU dla całego przedsięwzięcia. dokumentacji zamówienia wynika zatem jednoznaczny rozkład ryzyka. Wykonawca mógł skalkulować cenę przy założeniu uzyskania zgody na optymalizację, lecz musiał jednocześnie uwzględnić w cenie finansowe skutki odmowy jej usankcjonowania. Ryzyka tego nie można przerzucić na Zamawiającego ani traktować jako podstawy przyszłego podwyższenia wynagrodzenia, skoro PFU wprost wyłącza wpływ przywrócenia rozwiązań z DŚU na ZKK i CnU.Powyższe pozostaje w bezpośrednim związku z pkt 17.8 IDW, zgodnie z którym cena oferty powinna obejmować całkowity koszt wykonania przedmiotu zamówienia, w tym również wszelkie koszty towarzyszące wskazane w pozostałych tomach SW Z. Cena musiała więc pokrywać nie tylko preferowany przez wykonawcę wariant zoptymalizowany, ale także pełne, przypisane wykonawcy ryzyko realizacji obiektów w parametrach wynikających z DŚU. Nie można uznać, że parametry ujawnione przez Polaqua były przypadkową, sporządzoną dopiero na potrzeby wyjaśnień ilustracją techniczną. Sama Polaqua nazwała je „wstępnymi rozwiązaniami projektowymi przyjętymi na etapie przygotowywania oferty”. Wyjaśnienia wskazują więc, jakie rozwiązania stanowiły rzeczywistą podstawę kalkulacji ceny w terminie składania ofert, a nie jedynie możliwy kierunek późniejszych prac projektowych. Polaqua określiła ponadto objęte Tabelą nr 2 konstrukcje jako „wycenione obiekty inżynierskie”.

Zestawienie konkretnych wymiarów z takim oświadczeniem pozwala uchwycić związek pomiędzy przyjętym wariantem technicznym a zaoferowaną ceną.

Odwołujący Intercor podał, że nie jest to zatem spór o nieujawnione założenia wewnętrzne wykonawcy, lecz o zakres rzeczowy, który Polaqua sama wskazała jako przyjęty do sporządzenia oferty i objęty wyceną. W pytaniu nr 10 Zamawiający zażądał wprost wskazania, w jaki sposób zmiany wymagające ponownej oceny oddziaływania na środowisko pozwoliły Polaqua na obniżenie ceny oferty. W odpowiedzi Polaqua opisała zakres planowanych zmian, lecz nie podała kwoty uzyskanej oszczędności, różnicy pomiędzy kosztem wariantu przyjętego a kosztem wariantu zgodnego z DŚU ani pozycji kalkulacyjnej, w której uwzględniono ryzyko wykonania obiektów o większych parametrach. W tym zasadniczym zakresie pytanie pozostało bez odpowiedzi. Podobnie w odpowiedzi na pierwsze pytanie o wysokość rezerwy obejmującej m.in. ewentualne zmiany warunków środowiskowych Polaqua nie wskazała żadnej kwoty.

Ograniczyła się do stwierdzenia, że do zmiany ilości lub parametrów zastosowanie będzie miała Klauzula 13 Warunków Kontraktu. Odpowiedź ta nie wyjaśnia kalkulacji ceny, a ponadto opiera się na mechanizmie nieadekwatnym do ryzyka, które PFU przypisało wykonawcy bez wpływu na ZKK i CnU.W drugiej turze wyjaśnień Polaqua podała wprawdzie, że przyjęła rezerwę na ryzyka leżące po jej stronie w wysokości 2% wartości kontraktu oraz zysk w wysokości 5%. Nie pozwala to jednak przyjąć, że wykonawca wykazał prawidłowe skalkulowanie spornego zakresu. Polaqua określiła elementy rezerwy jako koszty ewentualnej zmiany wzmocnień oraz ewentualnych niedoszacowań kosztorysowych robót budowlanych, nie wskazując wśród nich kosztu przywrócenia obiektów zgodnych z DŚU. Ogólna rezerwa 2% nie może zastąpić wymaganego przez Zamawiającego wykazania, że cena obejmuje konkretne i znane już w dacie składania ofert ryzyko środowiskowe. Polaqua nie przedstawiła kalkulacji pozwalającej ustalić, jaka część tej rezerwy miałaby finansować przywrócenie parametrów z DŚU i czy byłaby wystarczająca wobec skali różnic dotyczących czterech obiektów mostowych oraz przepustu. Nie przedstawiła również dowodów umożliwiających weryfikację takiego założenia. Wyjaśnienia Polaqua są w tym zakresie wewnętrznie sprzeczne. Z jednej strony wykonawca zapewniał, że cena obejmuje pełny zakres wynikający z dokumentacji zamówienia, z drugiej zaś wskazywał, że w przypadku zmian właściwym mechanizmem będzie zmiana wynagrodzenia, a nie kalkulowanie kosztów potencjalnych w cenie oferty. W odniesieniu do przywrócenia rozwiązań z DŚU drugie z tych stanowisk pozostaje wprost sprzeczne z rozkładem ryzyka ustanowionym w PFU.

W ocenie Odwołującego Intercor ogólne zapewnienie o kompletności ceny, złożone w kolejnych wyjaśnieniach, nie usuwa tej sprzeczności. Polaqua nie wskazała kosztu realizacji obiektów w parametrach DŚU, nie porównała go z kosztem wariantu przyjętego do wyceny, nie wykazała wysokości oszczędności wynikającej ze zmniejszenia obiektów i nie przyporządkowała do tego ryzyka żadnej konkretnej części rezerwy. Deklaracja o objęciu ceną całego przedmiotu zamówienia nie zastępuje wymaganej w trybie art. 224 ustawy Pzp kalkulacji i dowodów. Odpowiedź „Tak” na pytanie dotyczące zgodności obiektów z DŚU odnosi się literalnie do pierwszej części pytania, tj. do przeprowadzenia analizy zgodności, i nie powinna być przedstawiana jako samodzielne przyznanie niezgodności. Znaczenie dowodowe ma natomiast dalsza część odpowiedzi, w której Polaqua wskazała Tabelę nr 2 jako zakres rozwiązań zamierzonych do usankcjonowania w ramach ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Oznacza to potwierdzenie, że przyjęte odstępstwa nie były jeszcze prawnie skuteczne.

W konsekwencji zdaniem Odwołującego, opisane okoliczności wypełniają przesłankę z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. Formuła „zaprojektuj i wybuduj” nie prowadzi do odmiennego wniosku. Swoboda projektowa obejmuje jedynie obszar pozostawiony wykonawcy przez PFU; nie uprawnia do pominięcia jednoznacznych i wiążących parametrów DŚU.

Niniejsza sprawa różni się więc od przypadków, w których kwestionowane założenia stanowiły niewiążące koncepcje mieszczące się w granicach PFU. Tutaj dokumentacja sama przewiduje formalną procedurę odstępstwa oraz obowiązek

powrotu do rozwiązań z DŚU, jeżeli organ środowiskowy nie zaakceptuje zmiany. Wykonawca nie może jednostronnie uznać parametrów decyzji za zbędne i zastąpić ich rozwiązaniem funkcjonalnie równoważnym, skoro sama dokumentacja wymaga uprzedniego usankcjonowania takiego odstępstwa. Niezależnie od niezgodności treści oferty Polaqua nie sprostała ciężarowi wynikającemu z art. 224 ust. 5 ustawy Pzp. Pomimo jednoznacznych pytań i kolejnych tur wyjaśnień nie wykazała, że zaoferowana cena obejmuje pełny koszt wykonania obiektów zgodnych z DŚU albo odpowiednią, realną i udokumentowaną rezerwą na wypadek odmowy zatwierdzenia optymalizacji. Wyjaśnienia nie uzasadniają więc podanej ceny w rozumieniu art. 224 ust. 6 ustawy Pzp, co aktualizuje obowiązek odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp.

Odwołujący wskazał, że zakres robót niewyceniony przez Polaqua wskutek optymalizacji obiektów inżynierskich ma wartość 4.214.000,00 zł netto, co prowadzi do wniosku, że zakres ten jest zakresem istotnym i mającym wpływ na całość ceny zaoferowanej przez Polaqua i uzasadnia uznanie jej za rażąco niską.

Odwołujący podkreślił, że Przystępujący Polaqua w przypadku braku uzyskania zgody na odstępstwo do wymagań DŚU, koszty związane ze zwiększonym zakresem robót planuje przerzucić na Zamawiającego w trybie Klauzuli 13 W K.

Dodatkowo Intercor wskazał, że Polaqua wyceniła zakres prac mniejszy niż wymagany w SW Z, a zatem zaoferowana cena, obliczona dla mniejszego niż wymagany w SW Z zakresu przedmiotu zamówienia, nie zapewnia należytego wykonania przedmiotu zamówienia. Potwierdza to zaoferowanie przez Polaqua rażąco niskiej ceny.

Zdaniem Odwołującego, Zamawiający uzyskując informację w pierwotnych wyjaśnieniach RNC Polaqua o niezgodności oferty z SW Z nie powinien był dopytywać tego wykonawcy o wyjaśnienie pytania nr 10 dążąc do konwalidowania niezgodności oferty z SW Z, ale ofertę Polaqua odrzucić. Stan faktyczny niniejszej sprawy przemawia za zastosowaniem powyższej zasady tym bardziej, że pierwsze wezwanie skierowane do Polaqua nie miało charakteru ogólnego. Zamawiający precyzyjnie zażądał wskazania m.in. lokalizacji, technologii, głębokości, powierzchni i kosztów jednostkowych wzmocnień podłoża, wysokości rezerwy na zidentyfikowane ryzyka oraz wpływu przyjętych odstępstw środowiskowych na obniżenie ceny oferty. Polaqua nie podała wszystkich wymaganych powierzchni, nie przedstawiła możliwej do zweryfikowania kalkulacji ryzyka, nie określiła kwotowo oszczędności wynikających ze zmniejszenia parametrów obiektów, a w odpowiedzi dotyczącej rezerwy ograniczyła się do powołania Klauzuli 13 Warunków Kontraktu.

Braki te dotyczyły zatem informacji objętych wprost pierwszym wezwaniem i nie stanowiły nowych wątpliwości powstałych dopiero wskutek kompletnej i rzetelnej odpowiedzi wykonawcy. ·niezgodność w zakresie wzmocnień gruntu Odwołujący Intercor wskazała w tym zakresie na postanowienia pkt 1.2 PFU oraz Protokole Nr 1/2025 z Posiedzenia ZOPI w Oddziale GDDKiA w Lublinie w dniu 24.06.2025 r. Tabela 7 Rodzaj wzmocnieniawraz z wariantowymi rozwiązaniami alternatywnymi. Na podstawie treści udzielonych przez Przystępującego Polqua wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny w turze I, Odwołujący wywiódł, że Przewidziane przez Polaqua wzmocnienia gruntu są niezgodne z wymaganiami warunków zamówienia określonymi w Protokole ZOPI.

Odwołujący Intercor podniósł, że Zamawiający na żadnym etapie nie skonfrontował Polaqua z konkretnym, kilometrażowym zestawieniem rozbieżności — poniższa analiza jest bardziej szczegółowa niż cokolwiek, co znajdowało się w aktach postępowania w toku wyjaśnień. Zestawienie każdego odcinka Tabeli Niezgodności Polaqua z Protokołem ZOPI (20 stref, łącznie 3375 m regulowanej długości na każdej stronie jezdni) z własną tabelą Polaquy (Tura I, pytanie 17) — z podziałem na granice wynikające z sumy zbiorów obu źródeł — wykazuje: TG strona lewa: 63 odcinków; 26 to całkowity brak pozycji wzmocnienia u Polaquy; 11 niezgodnych (inna, tańsza technologia) TG strona prawa: 59 odcinki; 27 to brak pozycji; 10 niezgodnych. Zdaniem Odwołującego Nie da się tego pogodzić z deklaracją Polaquy o zakresie „większym ilościowo i wartościowo” niż zakładany przez ZOPI. Odwołujący podał, że Łącznie tylko 9,8% wartości trzech stref CMC (ok. 1, 63 mln zł z 16,6 mln zł) ma pokrycie w faktycznie zastosowanych kolumnach betonowych Polaquy — a ten skromny wynik dotyczy wyłącznie najpłytszej z trzech stref. W dwóch pozostałych, głębszych strefach — w tym w newralgicznej strefie 8+480–8+580 — nie ma ani jednego metra zgodności. To bezpośrednio przeczy twierdzeniu z Wyjaśnień Polaqua RNC 2, że Wykonawca "dostrzegł konieczność wykonania kolumn betonowych CMC" oraz przyjął "bardziej pesymistyczne podejście" niż ZOPI: dane pokazują odwrotną korelację — im głębszy i poważniejszy problem geotechniczny, tym gorszy wynik Polaqua.

Uzasadnienia geotechniczne w tych strefach są jednoznaczne: stabilizacja powierzchniowa (rozwiązanie zastosowane przez Polaquę) "oddziałuje wyłącznie na przypowierzchniową warstwę podłoża i nie eliminuje zagrożeń związanych z nośnością oraz osiadaniem głębiej zalegających gruntów słabonośnych" — nie jest to spór o różnicę w podejściu inżynierskim, lecz fizyczna niewspółmierność zastosowanej technologii do udokumentowanego problemu.

Odwołujący podał, że Przystępujący Polaqua zadeklarował (pytanie 19, potwierdzone bez zastrzeżeń w Wyjaśnieniach Polaqua z dnia 02.06.2026 r. (dalej „Wyjaśnienia Polaqua RNC 3”)) łączną kubaturę gruntów nienośnych 124 000 m³.

Zsumowanie wszystkich pozycji "wymiana gruntów"/"częściowa wymiana gruntów" z własnej tabeli Polaqua (TG lewa+prawa, zbiorniki oraz drogi boczne DJ1, DJ1b, DG110097L, DJ3 — jedyne pozycje wycenione w m³ w ich cenniku jednostkowym, w odróżnieniu od stabilizacji i materaca wycenianych za m²), przy zastosowaniu rzeczywistej szerokości korpusu drogowego właściwej dla każdego odcinka z osobna — daje łączną powierzchnię ok. 38 300 m². Po przemnożeniu

powierzchni każdego pojedynczego odcinka wymiany przez głębokość wymiany zadeklarowaną przez Polaqua dla tego konkretnego odcinka (od 0,5 m do 3,5 m, w zależności od lokalizacji) otrzymujemy łączną kubaturę ok. 65 300 m³.

Odwołujący wskazał, że zakres robót niewyceniony przez Polaqua wskutek optymalizacji wzmocnień gruntów ma wartość 21.808,192,96 netto zł, co prowadzi do wniosku, że zakres ten jest zakresem istotnym i mającym wpływ na całość ceny zaoferowanej przez Polaqua i uzasadnia uznanie jej za rażąco niską. Odwołujący podał, że własna tabela techniczna Polaquy uzasadnia zatem ok. 53% zadeklarowanej kubatury. To bezpośrednia, policzalna sprzeczność między dwiema odpowiedziami tego samego wykonawcy w tym samym postępowaniu. Odwołujący wskazał również, że W punkcie 11 Wyjaśnień Polaqua RNC 2 wykonawca zapewnia, że "uwzględnił w cenie Oferty ryzyko ewentualnej zmiany technologii wzmocnienia podłoża (...) oraz ryzyko ewentualnego wzmocnienia podłoża trasy głównej w innych lokalizacjach". Tymczasem w odpowiedzi na pytanie 3 Wyjaśnień Polaqua RNC 1 (wprost pytające o wysokość rezerwy na ryzyka) Polaqua nie podała żadnej kwoty — jedynie odesłała do ogólnego mechanizmu zmiany kontraktowej (Klauzula 13 Warunków Kontraktu). Dla porównania: przy analogicznym pytaniu o koszt napraw gwarancyjnych Wykonawca podał konkretną kwotę 2 000 000 zł. Brak takiej kwoty przy ryzyku geotechnicznym potwierdza, że zapewnienie z punktu 11 jest gołosłowne. Odwołujący wskazał na wyjaśnienia treści SW Z nr 2 z 01.12.2025 w odpowiedzi na pytanie nr 34 i wywiódł, że Zamawiający nie skorygował żadnych wartości i nie zaprzeczył tej tezie — odpowiedział ogólnikowo, cytując pkt 1.1.1.35 PFU. Oznacza to, że cały rynek, w tym Polaqua, miał 4 miesiące przed złożeniem oferty oficjalną, udokumentowaną wiedzę, że bazowe wartości (odzwierciedlone później w Protokole ZOPI) mogą być zaniżone, a odpowiedzialność za realną wycenę spoczywa w całości na wykonawcy. Mimo tej wiedzy, w newralgicznej strefie km 8+480–8+580 Polaqua przyjęła najtańszą możliwą technologię albo nie wykazała tam żadnej pozycji.

Odwołujący wskazał na treść pytania 17 Wezwanie Polaqua RNC 1 wprost żąda podania "przewidywanej powierzchni wzmocnienia". Polaqua nigdy tego nie uzupełniła — ani w Wyjaśnieniach Polaqua RNC 1, ani w Wyjaśnieniach Polaqua RNC 2, ani w Wyjaśnieniach Polaqua RNC 3. Bez tego parametru nie można zweryfikować zgodności zadeklarowanej kubatury (pkt 4.3) z zakresem robót pokazanym w tabeli — a mimo to Polaqua w Wyjaśnieniach Polaqua RNC 2 "potwierdziła" swoją kubaturę bez zastrzeżeń, choć samemu Zamawiającemu brakowało danych wejściowych do weryfikacji tego potwierdzenia. 100. Polaqua krytykuje ZOPI za przyjęcie "optymistycznego" wariantu (materac zamiast kolumn CMC, płytkie wymiany) "ze względu na koszt budowy".

Dokładnie ten sam mechanizm — wybór najtańszej dostępnej technologii (stabilizacja 30 cm) zamiast droższej, wymaganej przez ZOPI — widoczny jest w tabeli samej Polaqua w strefach niezgodnych i przy zerowym pokryciu w strefach z brakiem pozycji. Wykonawca nie może jednocześnie zarzucać Zamawiającemu kierowania się kosztem i bronić się tym, że sam zrobił dokładnie to samo, na większą skalę.

Odwołujący podał, że w skali całego regulowanego korytarza (122 pododcinki obu stron, łączna wartość wymaganego wzmocnienia ok. 32,5 mln zł) rozwiązania uznane za równoważne stanowią tylko 32,9% wartości (10,7 mln zł), a rozwiązania niezgodne i brakujące razem — 67,1% (21,8 mln zł). Strefy CMC (pkt 4.2) nie są odosobnionym wyjątkiem, lecz najbardziej jaskrawym przykładem znacznie szerszego wzorca niedoszacowania.

Odwołujący wskazał też, że wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt KIO 199/24, wydany w postępowaniu dotyczącym innego odcinka drogi ekspresowej S17, zapadł w istotnie odmiennym stanie faktycznym.

Ponadto zdaniem Odwołującego wyjaśnienia Polaqua w zakresie wzmocnienia podłoża gruntowego trasy głównej nie spełniają standardu wymaganego przez art. 224 ust. 5 i 6 Pzp: są ogólnikowe, wewnętrznie sprzeczne z własnym załącznikiem technicznym, niekompletne względem wprost zadanych pytań i sprzeczne z udokumentowaną, przedkontraktową wiedzą o ryzyku zaniżenia bazowych założeń. Uzasadnia to odrzucenie oferty Polaqua z uwagi na to, że złożone Wyjaśnienia RNC 1 i 2 potwierdzają wycenę przez Polaqua mniejszego niż wymagany w warunkach zamówienia zakresu zamówienia, a tym samym zaniżenie ceny oferty, co w konsekwencji potwierdza zaoferowanie rażąco niskiej ceny. Wymaga wskazania, że Wyjaśnienia Polaqua RNC 1 i 2 wskazują na zaniżenie ceny zaoferowanej za wykonanie przedmiotu zamówienia łącznie o wartość z pominiętego zakresu robót na obiektach inżynieryjnych oraz w zakresie wzmocnień gruntu. Łącznie oba pominięte zakresu robót uzasadniają przyjęcie, że zaoferowana przez Polaqua cena jest zaniżone oraz rażąco niska. Zakres robót pominięty przez Polaqua jest oczywisty i został stwierdzony przez samego Zamawiającego. Uzasadnia to odrzucenie oferty Polaqua na podstawie art. 224 ust. 5 i 6 oraz art. 226 ust. 1 pkt 8) ustawy Pzp.

Odwołujący wskazał, że ponadto, mając na uwadze, że Polaqua zaoferowała wykonanie zamówienia niezgodnie z wiążącymi wymaganiami Protokołu ZOPI, oferta Polaqua podlega odrzuceniu równocześnie na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp jako sprzeczna z warunkami zamówienia.

W żadnym z trzech pism Polaqua nie przedstawiła ani jednego obliczenia, przekroju geotechnicznego czy odniesienia do konkretnego otworu badawczego uzasadniającego wybór stabilizacji zamiast kolumn CMC w strefie

8+480–8+580. Samo powołanie się na DGI "w ogólności" nie spełnia standardu dowodowego, ani stanowiącego nawet uprawdopodobnienie wskazywanych przez Polaqua okoliczności.

Ad oferty Przystępującego Mostostal Odwołujący Intercor podniósł, że Przewidziane przez Mostostal Warszawa wzmocnienia gruntu są niezgodne z wymaganiami warunków zamówienia określonymi w Protokole ZOPI w zakresie wskazanym w odwołaniu.

Powyższe Odwołujący wywiódł, z Wyjaśnień Mostostal RNC 1, które zdaniem Odwołującego nie pozostawiają wątpliwości, że załącznik nr 17 „Wykaz wzmocnień” nie stanowił jedynie przykładowej koncepcji oderwanej od kalkulacji ceny. Mostostal Warszawa wyraźnie oświadczył, że „do oferty przyjęto” wskazane w tym załączniku metody wzmocnień, że kalkulacja ceny oferty bazuje na ich doborze oraz że załącznik przedstawia lokalizacje, powierzchnie, technologie, głębokości i koszty jednostkowe planowanych robót. Wykaz ten został zarazem określony jako integralna część wyjaśnień. Stanowił zatem ujawnioną przez samego wykonawcę podstawę rzeczową i kosztową oferty, która może i powinna zostać skonfrontowana z wiążącymi wymaganiami Protokołu ZOPI.

W ocenie Odwołującego Intercor Porównanie załącznika nr 17 z Tabelą 7 Protokołu ZOPI wykazuje, że spośród 28 wyodrębnionych pododcinków jedynie 11 można zakwalifikować jako objęte rozwiązaniem równoważnym. Na 7 pododcinkach Mostostal Warszawa przyjął technologię niezgodną z rozwiązaniem wymaganym przez ZOPI, natomiast 42 10 dalszych pododcinków w ogóle nie zostało objętych wykazem wzmocnień. Niezgodności i braki dotyczą zatem łącznie 17 z 28 pododcinków, czyli 60,7% analizowanych pozycji, obejmują około 2 080 m z 3 375 m długości analizowanych stref oraz powierzchnię 122 286,10 m², stanowiącą 57,5% całkowitej powierzchni objętej porównaniem. Nie jest to zatem jednostkowa rozbieżność właściwa dla wstępnego etapu projektowania, lecz systemowy brak pokrycia znacznej części zakresu wskazanego przez Zamawiającego.

Odwołujący wskazał, że najbardziej doniosłe rozbieżności dotyczą trzech stref, w których Protokół ZOPI wymaga głębokiego wzmocnienia podłoża przy użyciu kolumn betonowych CMC. Na odcinku km 0+820–0+860, dla którego wymagane są kolumny CMC o długości 8 m, Mostostal Warszawa przyjął ulepszenie podłoża C04/0,5 o grubości jedynie 30 cm. Na odcinku km 1+320–1+325, objętym wymaganiem zastosowania kolumn CMC o długości 6 m, wykonawca przewidział ulepszenie podłoża C04/0,5 o grubości 45 cm. Natomiast na odcinku km 8+480–8+580, gdzie wymagane są kolumny CMC o długości 13 m, Mostostal Warszawa ograniczył się do standardowego dogęszczenia podłoża.

Rozwiązania powierzchniowe nie mogą zostać uznane za równoważne technologii głębokiego wzmocnienia podłoża w warunkach zalegania gruntów plastycznych odpowiednio do głębokości około 10, 11 i 13 m. Oddziałują one jedynie na warstwę przypowierzchniową i nie usuwają ryzyka utraty nośności ani nadmiernego osiadania głębiej zalegających gruntów słabonośnych. Odwołujący wskazał, że wartość rozwiązań wymaganych w tych trzech niezgodnych strefach CMC wynosi, według kalkulacji przyjętej w Tabeli Niezgodności Mostostal Warszawa, około 5,89 mln zł. Stanowi to około 56,7% wartości wszystkich pozycji sklasyfikowanych jako rozwiązania niezgodne. Koncentracja rozbieżności właśnie w najgłębszych i najbardziej kosztownych strefach podważa twierdzenie Mostostal Warszawa, że przyjęte technologie wynikały z rzetelnej analizy DGI i były ściśle dostosowane do zidentyfikowanych warunków gruntowych. Im poważniejszy problem geotechniczny oraz im droższa technologia wymagana przez ZOPI, tym bardziej rozwiązanie przyjęte przez Mostostal Warszawa odbiega bowiem od wymaganego zakresu.

Odwołujący podniósł, że dalsze rozbieżności obejmują między innymi przyjęcie ulepszenia C04/0,5 o grubości 30 cm zamiast wymiany gruntu na głębokość 1,4 m na odcinku km 0+200–0+300, standardowego dogęszczenia zamiast wymiany gruntu na głębokość 1,0 m na odcinkach km 7+000–7+185 oraz km 7+425–7+590, a także standardowego dogęszczenia zamiast materaca geosyntetycznego na odcinku km 8+200–8+300.

Odwołujący wskazał, że niezależnie od tego w wykazie Mostostal Warszawa całkowicie pominięto 10 pododcinków, w tym między innymi km 5+500–5+880, dla którego ZOPI przewiduje wymianę gruntu na głębokość 1,0 m, oraz km 6+880–7+000, dla którego przewidziano wymianę gruntu na głębokość 2,0 m albo materac geosyntetyczny. Brak pozycji w załączniku przedstawionym jako kompletne zestawienie lokalizacji, technologii, powierzchni i kosztów oznacza brak wykazania, że roboty te zostały objęte kalkulacją ceny. Odwołujący wskazał, że łączna wartość rozwiązań wymaganych przez ZOPI na pododcinkach sklasyfikowanych jako niezgodne wynosi 10 387 577,46 zł, natomiast na pododcinkach pominiętych – 7 272 312,74 zł. Łącznie jest to 17 659 890,21 zł, czyli około 48,0% wartości całego analizowanego zakresu wzmocnień. Odwołujący nie twierdzi przy tym, że kwota ta odpowiada co do złotówki różnicy pomiędzy ceną skalkulowaną przez Mostostal Warszawa a kosztem prawidłowego wykonania robót. Wartość ta obrazuje jednak skalę zakresu, dla którego wykonawca powinien był przedstawić sprawdzalną kalkulację kosztu zmiany technologii, wykonania robót pominiętych oraz wysokości rezerwy zabezpieczającej te ryzyka. Odwołujący przekonywał, ze dokładne określenie tej różnicy należało do Przystępującego Mostostal, ponieważ to wykonawca dysponował własną kalkulacją i zgodnie z art. 224 ust. 5 ustawy Pzp był obciążony obowiązkiem wykazania realności ceny. Chociaż kwota 17 659 890,21 zł nie odpowiada automatycznie różnicy pomiędzy kosztem rozwiązań przyjętych przez Mostostal Warszawa a kosztem rozwiązań wymaganych przez ZOPI, obrazuje ona materialną skalę zakresu wymagającego odrębnego skalkulowania.

Nawet część wynikającej z tego różnicy kosztowej mogła mieć wpływ na ranking ofert, skoro oferta Mostostal Warszawa była niższa od oferty Odwołującego o 2 086 416,91 zł. Ustalenie i wykazanie rzeczywistej różnicy należało do Mostostal

Warszawa jako wykonawcy obciążonego ciężarem dowodu z art. 224 ust. 5 ustawy Pzp.

Odwołujący wskazał, że zakres robót niewyceniony przez Przystępującego Mostostal wskutek optymalizacji wzmocnień gruntów ma wartość 17.659.890,21 zł netto, co prowadzi do wniosku, że zakres ten jest zakresem istotnym i mającym wpływ na całość ceny zaoferowanej przez Mostostal Warszawa i uzasadnia uznanie jej za rażąco niską. Z uwagi na brak podania przez Mostostal Warszawa w Wyjaśnieniach Mostostal RNC 1 i 2 ceny jednostkowej za m3 wymiany gruntu, Odwołujący dokonał wyceny tej pozycji robót metodą kosztorysową przyjmując ceny z Sekocenbud, co jest korzystnym wariantem dla Mostostal Warszawa. Znaczenie ma przy tym treść samego Wezwania Mostostal RNC 2. Zamawiający jednoznacznie stwierdził w nim, że „w wielu lokalizacjach przyjęta technologia wzmocnień podłoża nie jest zgodna z wymaganiami Zamawiającego” i zażądał dokonania ponownej analizy z uwzględnieniem Protokołu ZOPI. Zamawiający sam zidentyfikował więc, że pierwsze wyjaśnienia nie potwierdzają wyceny przedmiotu zamówienia zgodnie z dokumentami zamówienia. Nie była to nowa wątpliwość powstała wskutek rzetelnych i kompletnych wyjaśnień, lecz stwierdzenie podstawowego braku pierwszej odpowiedzi: przyjęcia niezgodnych technologii i pominięcia części wymaganego zakresu.

Odwołujący podniósł, że odpowiedź Przystępującego Mostostal na drugie wezwanie nie usunęła tych braków.

Wykonawca oświadczył jedynie, że w wyniku „ponownej analizy” przewidział uzupełnienie rozwiązań o dodatkowe materace, wymiany gruntu oraz kolumny betonowe. Nie wskazał jednak lokalizacji tych robót, ich powierzchni, głębokości, liczby i długości kolumn, kosztów jednostkowych ani łącznej wartości. Nie przedstawił również zaktualizowanego załącznika nr 17, kalkulacji różnicowej ani dowodu potwierdzającego zabezpieczenie środków na wykonanie rozszerzonego zakresu. Nie wiadomo zatem, jakie konkretnie rozwiązania zostały rzekomo dodane, czy obejmują wszystkie stwierdzone rozbieżności oraz jaki jest ich wpływ na koszt realizacji zamówienia.

Sformułowanie, że po ponownej analizie wykonawca „przewidział uzupełnienie” rozwiązań o dodatkowe elementy, stanowi zarazem potwierdzenie, że elementów tych nie obejmowała pierwotnie ujawniona podstawa kalkulacji. Jeżeli odpowiedź tę traktować jako zmianę technologii i zakresu przyjętego do oferty, oznaczałoby to niedopuszczalną zmianę treści oferty po upływie terminu jej składania. Zmiana dotycząca 17 z 28 pododcinków i zakresu o wartości referencyjnej przekraczającej 17,6 mln zł nie może zostać zakwalifikowana jako wyjaśnienie niezmieniające treści oferty ani jako nieistotna omyłka podlegająca poprawieniu na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. Zamawiający nie był również w stanie samodzielnie ustalić treści rzekomo poprawionego świadczenia, gdyż Mostostal Warszawa nie wskazał, które rozwiązania i w jakich ilościach mają zastąpić pozycje wynikające z załącznika nr 17.

W ocenie Odwołującego Intercor opisane działanie narusza również art. 223 ust. 1 ustawy Pzp. Wyjaśnienia mogą służyć ustaleniu treści złożonej oferty, lecz nie mogą prowadzić do zastąpienia skonkretyzowanych założeń kosztowych nowym, nieoznaczonym zakresem świadczenia. Dopuszczenie, aby wykonawca po wskazaniu mu przez Zamawiającego konkretnych wad oświadczył ogólnie, że doda bliżej nieokreślone materace, wymiany gruntu i kolumny, oznacza w istocie umożliwienie dostosowania treści oferty do wymagań SW Z już po poznaniu zastrzeżeń Zamawiającego. Zdaniem Odwołującego również z perspektywy art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp Wyjaśnienia Mostostal RNC 2 pozostają niewystarczające. Ogólne zapewnienie, że cena uwzględnia ryzyko zmiany technologii, zwiększenia zakresu oraz zastosowania dodatkowych rozwiązań geotechnicznych, nie wskazuje wysokości tej rezerwy, miejsca jej ujęcia w kalkulacji ani relacji do kosztu zidentyfikowanych braków. Wykonawca nie wykazał zatem, że ryzyko zostało rzeczywiście skalkulowane, a nie jedynie zadeklarowane po zakwestionowaniu pierwotnych założeń. Ciężaru dowodu wynikającego z art. 224 ust. 5 ustawy Pzp nie realizuje samo oświadczenie o zamiarze wykonania zamówienia za zaoferowaną cenę.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wniósł o oddalenie odwołania.

Ad oferty Polaqua Zamawiający wskazał, że Odwołujący Intercor wywodzi niezgodność oferty wykonawcy Polaqua z warunkami zamówienia z faktu, że w odpowiedziach na wezwania do wyjaśnień wykonawca przedstawił określone założenia projektowe dotyczące części obiektów inżynierskich i przejść dla zwierząt, które mogą wymagać przeprowadzenia procedury ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Na tej podstawie Odwołujący twierdzi, że treść oferty jest sprzeczna z PFU oraz decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach (DŚU). Zdaniem Zamawiającego stanowisko to jest nieuprawnione.

Zamawiający podkreślił, że przedmiotowe postępowanie prowadzone jest w formule „Projektuj i Buduj", co oznacza, że przedmiot zamówienia został opisany w programie funkcjonalno-użytkowym („PFU”), który zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy Pzp obejmuje opis zadania budowlanego, w którym podaje się przeznaczenie ukończonych robót budowlanych oraz stawiane im wymagania techniczne, ekonomiczne, architektoniczne, materiałowe i funkcjonalne.

Zamawiający wskazał, na stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej wyrażone w wyroku z dnia 25.10.2016 r. o sygn. akt KIO 1883/16: „Program funkcjonalnoużytkowy jest jedynie wstępem do opracowania samego projektu budowlanego, który w sposób ostateczny określa wszystkie parametry techniczne obiektu budowlanego i za którego prawidłowe sporządzenie odpowiada wykonawca. Z uwagi na ogólny charakter programu funkcjonalno-użytkowego, w praktyce przy sporządzaniu samego projektu często powstaje potrzeba zmiany, doprecyzowania parametrów i rozwiązań uprzednio przyjętych w programie funkcjonalno-użytkowym”. Zamawiający zaznaczył, że w przypadku udzielenia zamówienia w formule

„zaprojektuj i wybuduj” dopiero wybrany wykonawca w sporządzonej dokumentacji projektowej zobowiązany będzie do określenia szczegółowych rozwiązań dotyczących realizacji zamówienia. Zamawiający wskazał, że w takiej formule oferta wykonawcy nie zawiera gotowego projektu budowlanego ani ostatecznych rozwiązań technicznych, lecz zobowiązanie do wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami Zamawiającego określonymi w SW Z, PFU, warunkach kontraktu oraz obowiązujących przepisach prawa.

Zamawiający podniósł, że w złożonych wyjaśnieniach wykonawca Polaqua wielokrotnie potwierdził, że oferta obejmuje pełny zakres zamówienia wynikający z dokumentów postępowania, rozwiązania projektowe zostaną opracowane zgodnie z PFU i obowiązującymi przepisami, wszelkie zmiany wymagające przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko będą podlegały stosownej procedurze środowiskowej, wykonawca jest świadomy obowiązku przywrócenia rozwiązań zgodnych z DŚU w przypadku braku akceptacji organów ochrony środowiska.

Zamawiający argumentował, że PFU wprost przewiduje możliwość wprowadzania zmian w ilościach i parametrach przejść dla zwierząt względem DŚU (pkt 1.1-3.3 PFU). Jednocześnie PFU określa mechanizm postępowania w takim przypadku, wskazując, że zmiany wymagają uzasadnienia w raporcie sporządzanym na potrzeby ponownej oceny oddziaływania na środowisko, dalej wymagają ich usankcjonowania w toku postępowania środowiskowego, oraz w przypadku zgłoszenia zastrzeżeń przez właściwy organ wykonawca zobowiązany jest przywrócić rozwiązania zgodne z DŚU na własne ryzyko i koszt. Oznacza to, że sam PFU zakłada możliwość opracowania przez wykonawcę wariantowych rozwiązań projektowych odbiegających od parametrów wskazanych w DŚU, a następnie poddania ich ocenie właściwych organów. Tym samym nie można, zdaniem Zamawiającego, uznać, że już samo wskazanie takich rozwiązań na etapie wyjaśnień ceny lub treści oferty stanowi automatycznie zaoferowanie świadczenia niezgodnego z warunkami zamówienia. Dlatego też, zdaniem Zamawiającego, nie sposób przyjąć, że wykonawca złożył oświadczenie woli polegające na odmowie wykonania zamówienia zgodnie z PFU lub DŚU. Przeciwnie, z wyjaśnień wykonawcy wynika jednoznacznie, że jest on zobowiązany do realizacji zamówienia zgodnie z dokumentami zamówienia oraz procedurami przewidzianymi przez PFU.

Powyższe, w ocenie Zamawiającego, wpisuje się w utrwaloną linię orzeczniczą KIO wskazującą, że z uwagi na istotność sankcji podstawą odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp może być wyłącznie jednoznacznie stwierdzona niezgodność treści oferty z warunkami zamówienia, dotycząca merytorycznego zakresu świadczenia.

Niezgodność taka musi wynikać bezpośrednio z treści oferty i nie może opierać się na przypuszczeniach dotyczących przyszłych działań wykonawcy lub przyszłych rozwiązań projektowych, które dopiero zostaną opracowane w toku realizacji zamówienia.

W niniejszej sprawie, zdaniem Zamawiającego, Odwołujący Intercor nie wykazał, aby Polaqua zaoferowała wykonanie przedmiotu zamówienia z pominięciem wymagań PFU lub DŚU. Wykazał jedynie, że wykonawca rozważa określone rozwiązania projektowe, które zgodnie z samym PFU mogą zostać poddane procedurze ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Nie oznacza to jednak, że wykonawca uchyla się od obowiązku realizacji inwestycji zgodnie z wymaganiami Zamawiającego lub że oferowany przedmiot zamówienia odbiega od wymaganego zakresu świadczenia.

Zamawiający podniósł, że z tabeli środowiskowej (zob. Tabela nr 2 do Odpowiedzi na pytanie nr 10 z Wyjaśnień Polaqua z dnia 01.04.2026 r.) wynika, że w odniesieniu do przejść dla zwierząt oraz obiektów mostowych wykonawca zachował minimalne parametry przejść oraz współczynniki ciasnoty określone w PFU. Zmiany dotyczą wyłącznie parametrów konstrukcyjnych obiektów i nie prowadzą do pogorszenia funkcji środowiskowych przewidzianych dokumentacją zamówienia.

Przykładowo: dla przejścia dla zwierząt dużych w km ok. 3+637 zachowano minimalną szerokość skrajni 35 m wymaganą przez PFU, na podstawie DŚU; dla przejść dla zwierząt średnich zachowano minimalne wymagane szerokości, wysokości oraz współczynniki ciasnoty określone w PFU, na podstawie DŚU; • wykonawca nie przewidział rezygnacji z żadnego wymaganego przejścia ekologicznego ani obiektu środowiskowego.

Okoliczność, że określone rozwiązania projektowe mogą wymagać ich uzasadnienia na etapie ponownej oceny oddziaływania na środowisko, nie oznacza w ocenie Zamawiającego, niezgodności oferty z PFU lub DŚU. Sama możliwość wystąpienia o akceptację określonych rozwiązań przez właściwy organ środowiskowy nie stanowi zaoferowania świadczenia sprzecznego z warunkami zamówienia.

Zamawiający podkreślił, że PFU przewiduje sytuację, w której wykonawca może dążyć do uzyskania zatwierdzenia zmienionych parametrów przejść dla zwierząt, przy czym ryzyko nieuzyskania takiej akceptacji zostało wprost przypisane wykonawcy.

Zgodnie z ww. pkt 1.1.3.3. PFU Zmiany ilości i parametrów przejść dla zwierząt w stosunku do Decyzji DŚU wymagają przeprowadzenia inwentaryzacji przyrodniczej na potrzeby raportu do ponownej oceny oddziaływania na środowisko i usankcjonowania w ramach postępowania w sprawie ponownej oceny oddziaływania na etapie ZRID. W przypadku zastrzeżeń organu, wniesionych pisemnie w formie m.in. wezwania lub Postanowienia w ramach postępowania dotyczącego ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, Wykonawca jest zobowiązany przywrócić rozwiązania zgodne z DŚU. Przywrócenie rozwiązań z DŚU stanowi ryzyko Wykonawcy i nie ma wpływu na ZKK i CnU.

Zamawiający podniósł, że zabezpieczył więc swój interes poprzez obowiązek przywrócenia rozwiązań zgodnych z DŚU

bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia lub wydłużenia czasu realizacji. Sam fakt skalkulowania oferty przy założeniu podjęcia próby uzyskania określonych zmian środowiskowych nie oznacza zatem, w ocenie Zamawiającego, niezgodności oferty z warunkami zamówienia.

Zamawiający podkreślił, że aby możliwe było odrzucenie oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp niezgodność oferty z warunkami zamówienia musi być pewna i oczywista, tym samym nie może to być niezgodność wyinterpretowana z treści niestanowiących pełnych danych o planowanym rozwiązaniu projektowym.

Zamawiający wskazał na wyrok KIO z dnia 26 września 2022 r. (KIO 2299/22), gdzie Izba wskazała, że: W postępowaniu prowadzonym w systemie „zaprojektuj-wybuduj” utrudnione jest jednoznaczne stwierdzenie o niezgodności treści oferty z SW Z, gdyż jest to etap wstępny, który charakteryzuje się (w postępowaniu) dużą dozą ogólności, precyzowaną dopiero na etapie projektowania i realizacji inwestycji. I dalej podniosła również Punktem wyjścia dla stwierdzenia niezgodności oferty z treścią SW Z jest właściwe ustalenie oraz zinterpretowanie wymagań dokumentacji postępowania sporządzonej w danym postępowaniu. Nie wystarczy więc stwierdzić niezgodności oferty z niewyartykułowanymi w SW Z intencjami zamawiającego lub oczekiwanym przez niego sposobem rozumienia dokumentacji postępowania, którego w niej nie ujawniono. Jeżeli zamawiający nie jest w stanie wprost wskazać treści dokumentacji zamówienia, z którą oferta jest sprzeczna, takie odrzucenie jest wadliwe. Zamawiający może zastosować sankcję w postaci odrzucenia oferty wyłącznie wtedy, gdy jest w stanie wykazać, co w ofercie wykonawcy nie jest zgodne z warunkami zamówienia i w taki sposób ta niezgodność występuje - w konfrontacji z klarownie wskazanymi wymaganiami SWZ.”

Zdaniem Zamawiającego, Odwołujący Intercor w rzeczywistości nie wykazuje, że oferta Polaqua jest niezgodna z PFU lub DŚU. Twierdzi jedynie, że wykonawca powinien był przyjąć inną metodologię kalkulacji ceny. Jest to zarzut odnoszący się do sposobu szacowania ryzyka kontraktowego, a nie do zakresu zaoferowanego świadczenia. Tym samym pozostaje on poza zakresem art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp.

Zamawiający wskazał, że Odwołujący Intercor podnosi również, że skoro PFU przewidywało obowiązek przywrócenia rozwiązań zgodnych z DŚU w przypadku odmowy akceptacji optymalizacji przez organy środowiskowe, to wykonawca był zobowiązany już na etapie ofertowania uwzględnić pełny koszt takiego hipotetycznego scenariusza.

Stanowisko to, w ocenie Zamawiającego, nie znajduje oparcia ani w dokumentacji postępowania, ani w zasadach kalkulacji ceny w formule „Projektuj i Buduj”.

Po pierwsze, Zamawiający wskazał, że wykonawca nie miał obowiązku przyjęcia najbardziej kosztownego wariantu realizacji zamówienia. Miał natomiast obowiązek skalkulować cenę dla rozwiązania, które uznawał za zgodne z dokumentacją zamówienia oraz możliwe do zrealizowania zgodnie z obowiązującymi procedurami administracyjnymi. Z wyjaśnień Polaqua wynika, że wykonawca przeanalizował zgodność rozwiązań z DŚU oraz wskazał te elementy, które zamierzał poddać procedurze ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Jednocześnie nie kwestionował obowiązku wykonania zamówienia zgodnie z PFU i warunkami kontraktu.

Po drugie, Zamawiający podniósł, że PFU nie nakładał obowiązku kalkulowania ceny przy założeniu, że organy administracji odmówią zatwierdzenia projektowanych zmian. Przeciwnie, PFU przewidywał jedynie, że ryzyko takiej odmowy obciąża wykonawcę. Ryzyko kontraktowe nie jest tożsame z obowiązkiem wyceny najgorszego możliwego scenariusza. W przeciwnym razie każdy wykonawca musiałby kalkulować ofertę przy założeniu wystąpienia wszystkich możliwych ryzyk projektowych i administracyjnych, co pozostawałoby w sprzeczności z istotą formuły „Projektuj i Buduj”.

Odnosząc się do twierdzenia Odwołującego, że Polaqua powinna była wskazać w wyjaśnieniach (w odpowiedzi na pytanie nr 10), w jaki sposób zmiany wymagające ponownej oceny oddziaływania na środowisko pozwoliły Polaqua na obniżenie ceny, Zamawiający podniósł, że Odwołujący błędnie zakłada, że skoro Polaqua wskazała rozwiązania projektowe, które potencjalnie mogą zostać usankcjonowane w ramach ponownej oceny oddziaływania na środowisko, to była zobowiązana wykazać w wyjaśnieniach, w jakim konkretnie zakresie rozwiązania te wpłynęły na obniżenie ceny oferty.

Zamawiający podniósł, że w odpowiedzi na pytanie nr 10 Polaqua wskazała, że przeanalizowała zgodność rozwiązań z DŚU, część rozwiązań będzie wymagała uzasadnienia w ramach ponownej oceny oddziaływania na środowisko i nie wyklucza zmian na etapie opracowywania projektu budowlanego. W tej odpowiedzi nie ma natomiast żadnego oświadczenia, że cena została oparta na założeniu uzyskania określonych korzyści ekonomicznych wynikających z tych zmian.

Twierdzenie Odwołującego, że wykonawca powinien był wyjaśnić wpływ zakładanych rozwiązań na cenę, w ocenie Zamawiającego opiera się wyłącznie na założeniu Odwołującego, iż takie obniżenie ceny w ogóle wystąpiło. Założenie to nie znajduje potwierdzenia ani w treści wyjaśnień wykonawcy, ani w dokumentacji postępowania. Nie można wymagać od wykonawcy wykazywania wpływu na cenę okoliczności, których wpływ na cenę nie został nawet uprawdopodobniony przez Odwołującego. ·Niezgodność oferty Polaqua w zakresie wzmocnienia gruntów Zamawiający wniósł o oddalenie zarzutu w całości jako bezzasadnego. Zamawiający wskazał, że Odwołujący wywodzi niezgodność oferty Polaqua z warunkami zamówienia z faktu, że w przedstawionych wyjaśnieniach wykonawca

przewidział inne zakresy lub technologie wzmocnienia podłoża niż wynikające z ustaleń Protokołu ZOPI lub z interpretacji dokumentacji geologiczno-inżynierskiej prezentowanej przez Odwołującego. Tak sformułowany zarzut nie znajduje jednak, zdaniem Zamawiającego, oparcia ani w treści SWZ i PFU, ani w treści wyjaśnień złożonych przez POLAQU.

Po pierwsze, Zamawiający przypomniał, że postępowanie prowadzone jest w formule „projektuj i buduj”. PFU jednoznacznie przewiduje obowiązek opracowania przez wykonawcę dokumentacji projektowej oraz przyjęcia rozwiązań zgodnych z PFU, obowiązującymi przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej. Jednocześnie PFU odwołuje się do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej jako materiału stanowiącego podstawę do opracowania rozwiązań projektowych oraz przewiduje wykonywanie badań uzupełniających na dalszych etapach realizacji inwestycji.

Po drugie, Zamawiający podniósł, że z wyjaśnień Polaqua wynika wprost, że wykonawca dokonał analizy dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, dokumentacji hydrogeologicznej oraz pozostałych materiałów postępowania i na tej podstawie dobrał technologie wzmocnienia podłoża odpowiednie do zidentyfikowanych warunków gruntowo-wodnych.

Polaqua wskazała również, że zastosowane rozwiązania są zgodne z PFU oraz obowiązującymi przepisami i normami.

Co więcej, Polaqua wyjaśniła, że przyjęte przez nią rozwiązania obejmują zakres wzmocnień większy ilościowo i wartościowo niż założenia wynikające z ustaleń ZOPI, a w kalkulacji przyjęto między innymi wykonanie kolumn betonowych CMC, głębszych wymian gruntów sięgających miejscami 3,5 m oraz, tam gdzie jest to konieczne, nasypów przeciążeniowych. Wykonawca potwierdził również uwzględnienie w cenie ryzyka ewentualnej zmiany technologii wzmocnienia podłoża oraz zwiększenia zakresu takich robót.

Zdaniem Zamawiającego, argumentacja Odwołującego sprowadza się do twierdzenia, że przyjęte przez Polaqua technologie lub zakresy wzmocnień różnią się od rozwiązań, które zdaniem Odwołującego powinny zostać zastosowane.

Taka różnica ocen technicznych nie jest jednak równoznaczna z niezgodnością oferty z warunkami zamówienia.

Zamawiający podkreślił, że Zamawiający wielokrotnie badał zagadnienie robót geotechnicznych w toku procedury wyjaśnień. Już w wezwaniu z dnia 12 marca 2026 r. zażądał od Polaqua szczegółowego wskazania odcinków, technologii, głębokości i kosztów jednostkowych planowanych wzmocnień podłoża dla wszystkich elementów inwestycji.

Następnie w kolejnym wezwaniu z dnia 22 maja 2026 r. Zamawiający dodatkowo zweryfikował założenia dotyczące posadowienia obiektów oraz technologii wzmocnień podłoża. Zamawiający podał, że po przeprowadzeniu tej wieloetapowej procedury wyjaśniającej Polaqua potwierdziła kompletność przyjętych rozwiązań geotechnicznych oraz objęcie ich ceną ofertową. Zamawiający uzyskał zatem wyjaśnienia pozwalające na ocenę, że wykonawca uwzględnił roboty związane ze wzmocnieniem podłoża oraz świadomie skalkulował związane z nimi ryzyka.

Niezależnie od powyższego Zamawiający wskazał, że ostateczny dobór technologii geotechnicznych oraz szczegółowe parametry rozwiązań projektowych będą podlegały doprecyzowaniu na etapie opracowywania dokumentacji projektowej, zgodnie z wymaganiami PFU, wynikami badań i obliczeń projektowych oraz rzeczywistymi warunkami gruntowo-wodnymi stwierdzonymi podczas realizacji inwestycji. Sam fakt przedstawienia przez Odwołującego alternatywnej interpretacji dokumentacji geotechnicznej nie pozwala zatem na stwierdzenie niezgodności oferty z warunkami zamówienia w rozumieniu art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp.

Zamawiający podniósł, że w orzecznictwie KIO konsekwentnie wskazuje się, że niezgodność oferty z warunkami zamówienia musi wynikać bezpośrednio z treści oferty i mieć charakter rzeczywisty, a nie hipotetyczny lub wynikający z przypuszczeń co do przyszłego sposobu realizacji zamówienia. Nie jest dopuszczalne odrzucenie oferty na podstawie domniemania, że wykonawca w przyszłości może nie wykonać zamówienia zgodnie z wymaganiami.

Odwołujący stawia Zamawiającemu również zarzut, że na żadnym etapie postępowania przetargowego nie skonfrontował wyjaśnień Polaqua z konkretnym kilometrażowym zestawieniem rozbieżności (zob. pkt 77 Odwołania), oraz zarzut, że nieprawdziwe jest twierdzenia Polaqua o przyjęciu zakres wzmocnień większy ilościowo i wartościowo niż założenia wynikające z ustaleń ZOPI, a w kalkulacji przyjęto między innymi wykonanie kolumn betonowych CMC, głębszych wymian gruntów sięgających miejscami 3,5 m oraz, tam gdzie jest to konieczne, nasypów przeciążeniowych. (zob. pkt 78 Odwołania).

Zamawiający odnosząc się do powyższego wskazał, że przepisy ustawy Pzp nie nakładają na Zamawiającego obowiązku sporządzenia własnej kompletnej analizy technicznej obejmującej każdy odcinek inwestycji, a następnie przedstawienia wykonawcy szczegółowego wykazu wszystkich potencjalnych rozbieżności występujących pomiędzy ofertą a dokumentacją postępowania. Celem procedury wyjaśniającej prowadzonej na podstawie art. 223 ust. 1 PZP jest wyjaśnienie treści oferty przez wykonawcę, a nie prowadzenie wieloetapowego postępowania eksperckiego, w ramach którego Zamawiający miałby obowiązek wskazać każdą możliwą rozbieżność zidentyfikowaną dopiero w wyniku późniejszych analiz konkurencyjnego wykonawcy. Zamawiający podkreślił, że prowadził badanie oferty w formule „projektuj i buduj”, gdzie zakres możliwej weryfikacji jest ograniczony, ponieważ nie istnieją jeszcze docelowe rozwiązania projektowe. Dlatego weryfikacja Zamawiającego koncentruje się na kompletności deklarowanego zakresu, zgodności założeń z PFU, logice kalkulacji i identyfikacji głównych ryzyk, a nie na szczegółowym projektowym rozstrzyganiu każdego odcinka trasy.

Po drugie, Zamawiający wskazał, że twierdzenie Odwołującego pomija rzeczywisty zakres czynności wyjaśniających podjętych przez Zamawiającego. W wezwaniu z dnia 12 marca 2026 r. Zamawiający zażądał od Polaqua szczegółowego wskazania odcinków, technologii, głębokości i kosztów jednostkowych planowanych wzmocnień podłoża.

Żądanie obejmowało nie tylko trasę główną, ale również wszystkie pozostałe drogi oraz inne elementy inwestycji wymagające wzmocnienia podłoża. Zamawiający wymagał podania pikietażu, powierzchni wzmocnienia, technologii, głębokości oraz kosztów jednostkowych dla wszystkich przewidywanych rodzajów wzmocnień. W odpowiedzi Polaqua przedstawiła szczegółowy wykaz lokalizacji i technologii wzmocnień, obejmujący m.in. wymiany gruntów, stabilizacje, zagęszczenie impulsowe RIC, kolumny przemieszczeniowe, półmaterace geosyntetyczne oraz inne rozwiązania geotechniczne, a także jednostkowe koszty poszczególnych technologii.

Po trzecie, po przeanalizowaniu pierwszych wyjaśnień Zamawiający nie poprzestał na ich formalnym przyjęciu, lecz skierował do Polaqua kolejne wezwanie z dnia 22 maja 2026 r. (III tura pytań). W ramach tego wezwania Zamawiający poddał dalszej weryfikacji rozwiązania geotechniczne i posadowienia obiektów.

Powyższe wezwanie dotyczyło między innymi obiektów W D-3.1.3 oraz PZDs-3.10, gdzie Zamawiający wprost pytał, czy wykonawca zakłada zwiększenie długości wzmocnienia podłoża do poziomu gruntu nośnego, a także żądał wyjaśnień dotyczących przyjętych rozwiązań DSM oraz uwzględnienia warunków wodnych wynikających z dokumentacji geologiczno-inżynierskiej.

W ocenie Zamawiającego jednoznacznie wskazuje to, że Zamawiający prowadził realną i merytoryczną weryfikację założeń geotechnicznych wykonawcy, a nie ograniczył się do biernego przyjęcia jego deklaracji.

Zdaniem Zamawiającego, powoływany przez Odwołującego jako przykład wymagań stawianym dla wzmocnień gruntu Protokół ZOPI (akapit nr 79 Odwołania), nie zawierał parametrów niezbędnych do wykonania szczegółowych obliczeń kosztowych i projektowych, a także nie określał: liczby kolumn, rozstawu kolumn, długości kolumn, parametrów wykonawczych, szczegółowych obliczeń geotechnicznych, technologicznych parametrów poszczególnych wzmocnień.

Zdaniem Zamawiającego odwołanie opiera się na własnej, sporządzonej po zakończeniu badania ofert, analizie dokumentów technicznych. Nie oznacza to jednak automatycznie, że na etapie oceny ofert istniały oczywiste niezgodności wymagające odrzucenia oferty Polaqua. Jeżeli kilometrażowe zestawienie rozbieżności zostało sporządzone dopiero przez INTERCOR na potrzeby odwołania, to nie można zarzucać Zamawiającemu, że nie uzyskał od Polaqua wyjaśnień odnoszących się do dokumentu, którego sam nie posiadał ani nie analizował w toku badania ofert.

W konsekwencji ocena prawidłowości działań Zamawiającego powinna być dokonywana przez pryzmat informacji, którymi dysponował w chwili badania oferty, a nie przez pryzmat późniejszej analizy konkurenta.

W ocenie Zamawiającego, Odwołujący Intercor przyjmuje nieuprawnione założenie, że każde odstępstwo pomiędzy rozwiązaniami wskazanymi w załącznikach technicznych Polaqua a rozwiązaniami wynikającymi z Protokołu ZOPI automatycznie oznacza niezgodność oferty z warunkami zamówienia. Takie założenie nie znajduje podstaw aniw dokumentach zamówienia, ani w specyfice postępowania prowadzonego w formule „projektuj i buduj”. Protokół ZOPI stanowi jeden z dokumentów opisujących uwarunkowania inwestycji, jednak ocena zgodności oferty nie może sprowadzać się do mechanicznego porównania poszczególnych pozycji kilometrażowych występujących w dokumentach roboczych wykonawcy z zapisami tego protokołu. Istotne jest bowiem ustalenie, czy wykonawca zobowiązał się do realizacji przedmiotu zamówienia zgodnie z PFU, SW Z i pozostałymi dokumentami zamówienia oraz czy cena oferty obejmuje pełny zakres świadczenia wymagany przez Zamawiającego.

Zamawiający ponownie podkreślił, że w formule „projektuj i buduj” wykonawca nie składa gotowego projektu budowlanego podlegającego zatwierdzeniu na etapie oceny ofert. Zamawiający bada przede wszystkim, czy wykonawca przyjął do wyceny pełny zakres zamówienia oraz czy nie ujawnił oczywistych pominięć zakresowych. Sam fakt wskazania odmiennych parametrów, technologii lub długości odcinków w materiałach stanowiących element wyjaśnień nie przesądza jeszcze, że wykonawca nie będzie zobowiązany do wykonania rozwiązania zgodnego z PFU albo że koszt takiego rozwiązania nie został objęty ceną ofertową. Nawet gdyby przyjąć, że część rozwiązań wskazanych przez Polaqua odbiega od założeń Protokołu ZOPI, nie oznacza to automatycznie, że wykonawca skalkulował mniejszy zakres robót. Dla potrzeb zarzutu rażąco niskiej ceny Odwołujący powinien wykazać nie tylko istnienie rozbieżności technicznej, lecz również wykazać wpływ tej rozbieżności na zakres świadczenia i cenę oferty. Takiego związku odwołanie nie dowodzi Zdaniem Zamawiającego zarzut Odwołującego opiera się na błędnym utożsamieniu odmiennej oceny potrzebnego zakresu robót geotechnicznych z podaniem informacji nieprawdziwych. Odwołujący nie wykazał, aby Polaqua nie uwzględniła w kalkulacji kolumn CMC, głębszych wymian gruntów czy nasypów przeciążeniowych. Argumentacja Odwołującego sprowadza się wyłącznie do twierdzenia, że zakres tych robót powinien być większy. Tego rodzaju polemika z założeniami kalkulacyjnymi wykonawcy nie stanowi jednak dowodu nieprawdziwości informacji zawartych w wyjaśnieniach. Co więcej, postępowanie prowadzone jest w formule „projektuj i buduj”, w której ostateczny zakres i technologia wzmocnienia podłoża zostaną ustalone na etapie projektowania, po przeprowadzeniu szczegółowych analiz geotechnicznych. Samo przedstawienie przez Odwołującego alternatywnej koncepcji projektowej nie może prowadzić do uznania, że wyjaśnienia Polaqua były nieprawdziwe lub że oferta podlega odrzuceniu.

W kwestii zarzutu dotyczącego rzekomo niewycenionego przez Polaqua zakresu robót o wartości 21 808 192,96 zł netto (pkt 95 i następne Odwołania) Zamawiający nie podzielił stanowiska Odwołującego, jakoby Polaqua pominęła w kalkulacji oferty roboty związane ze wzmocnieniem podłoża gruntowego o wartości 21 808 192,96 zł netto, a tym samym złożyła ofertę zawierającą rażąco niską cenę.

Zamawiający podniósł, że wskazana przez Odwołującego kwota nie wynika z dokumentów ofertowych Polaqua ani z ustaleń poczynionych przez Zamawiającego w toku badania oferty. Stanowi ona rezultat własnych wyliczeń Odwołującego, opartych na przyjętym przez niego założeniu, że rozwiązania przedstawione przez Polaqua w ramach wyjaśnień należy utożsamiać z definitywną rezygnacją z określonych metod wzmocnienia podłoża wskazywanych przez Odwołującego. Założenie to nie zostało jednak wykazane.

Zamawiający przypomniał, że w toku postępowania wyjaśniającego Polaqua wielokrotnie potwierdziła objęcie ceną pełnego zakresu zamówienia wynikającego z dokumentacji postępowania, PFU oraz pozostałych wymagań Zamawiającego. W szczególności wykonawca nie oświadczył, że zamierza odstąpić od realizacji wymagań dotyczących warunków gruntowych ani że określone odcinki trasy zostały wyłączone z kalkulacji ceny ofertowej. Nadto z wyjaśnień Polaqua nie wynika aby przyjęte rozwiązania prowadziły do ograniczenia zakresu robót ani do zaniżenia kosztów.

Przeciwnie Polaqua wskazała, że uwzględniła wzmocnienia nie tylko dla trasy głównej S17, lecz również dla dróg towarzyszących, przyjęła głębsze wymiany gruntów, sięgające miejscami 3,5 m, przewidziała stosowanie kolumn betonowych CMC, przewidziała stosowanie nasypów przeciążeniowych tam, gdzie były wymagane. Oznacza to, że wyjaśnienia nie wskazują na ograniczenie zakresu prac, potwierdzają uwzględnienie dodatkowych elementów zwiększających ich zakres.

Zamawiający wskazał, że Odwołujący Intercor utożsamia przyjęcie przez wykonawcę odmiennych założeń technicznych lub optymalizacji projektowych z całkowitym pominięciem kosztów realizacji określonego zakresu robót.

Takie założenie jest nieuprawnione, zwłaszcza w formule „projektuj i buduj", w której wykonawca dysponuje określoną swobodą doboru rozwiązań projektowych pod warunkiem osiągnięcia parametrów i efektów wymaganych dokumentacją zamówienia. Sam fakt przyjęcia rozwiązania odmiennego od oczekiwanego przez Odwołującego nie oznacza jeszcze, że odpowiadające mu koszty nie zostały uwzględnione w cenie oferty.

Zamawiający wskazał, że przedstawiona przez Odwołującego wartość 21 808 192,96 zł netto ma charakter hipotetyczny, gdyż została obliczona przy założeniu konieczności wykonania określonego zakresu robót według metodologii przyjętej przez Odwołującego. Tymczasem przedmiotem postępowania nie jest ocena, czy Polaqua zastosowała identyczne rozwiązania techniczne jak konkurenci, lecz ustalenie, czy wykazała możliwość wykonania zamówienia zgodnie z wymaganiami Zamawiającego za zaoferowaną cenę. Samo wskazanie alternatywnej kalkulacji sporządzonej przez Odwołującego nie dowodzi jeszcze, że cena Polaqua nie pozwala na realizację zamówienia.

Zdaniem Zamawiającego nawet przy przyjęciu wyłącznie na potrzeby argumentacji wartości wskazanej przez Odwołującego, nie można automatycznie wyprowadzić wniosku o występowaniu rażąco niskiej ceny. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem ocena rażąco niskiej ceny nie polega na mechanicznym dodawaniu do ceny oferty kwot wynikających z hipotetycznych założeń konkurenta, lecz wymaga kompleksowej oceny całokształtu wyjaśnień wykonawcy, sposobu kalkulacji ceny, przyjętych rozwiązań technicznych i realności wykonania zamówienia. W niniejszym postępowaniu Zamawiający przeprowadził wieloetapową procedurę wyjaśniającą, obejmującą trzy tury wyjaśnień, i na tej podstawie uznał, że Polaqua wykazała realność swojej ceny.

W ocenie Zamawiającego, zarzut Odwołującego opiera się na nieudowodnionym założeniu, że Polaqua nie ujęła w cenie oferty określonego zakresu robót związanych ze wzmocnieniem podłoża gruntowego. Tymczasem złożone wyjaśnienia zawierają jednoznaczne potwierdzenie objęcia ceną całego zakresu zamówienia, a wskazana przez Odwołującego kwota 21 808 192,96 zł netto stanowi wyłącznie wynik jego własnej kalkulacji sporządzonej przy założeniu konieczności zastosowania określonych rozwiązań technicznych. W konsekwencji wartość ta nie może stanowić dowodu ani pominięcia zakresu zamówienia, ani występowania rażąco niskiej ceny oferty Polaqua.

W kwestii zarzutu Odwołującego dotyczącego rzekomego braku dopuszczalności odstępstw od założeń ZOPI w zakresie wzmocnienia podłoża gruntowego (pkt. 101 — 103 Odwołania), Zamawiający wskazał, że nie podziela stanowiska Odwołującego.

Zamawiający podniósł, że ZOPI stanowi jeden z elementów materiałów przygotowawczych wykorzystywanych przy określaniu warunków realizacji inwestycji, jednak nie prowadzi do wyeliminowania charakterystycznej dla formuły „projektuj i buduj” swobody wykonawcy w zakresie doboru szczegółowych rozwiązań projektowych. W formule „projektuj i buduj” przedmiotem zobowiązania wykonawcy jest osiągnięcie parametrów, funkcji i efektów określonych przez Zamawiającego, a nie bezwzględne powielenie wszystkich założeń przyjmowanych na etapie przygotowania inwestycji. W konsekwencji sam fakt, że wykonawca przewidział rozwiązania odmienne od rozwiązań analizowanych na etapie ZOPI, nie oznacza jeszcze niezgodności oferty z warunkami zamówienia ani pominięcia zakresu robót.

Zamawiający podkreślił, że ustalenia ZOPI były materiałem wskazanym w pkt. 1.2 PFU jako informacja o aktualnych uwarunkowaniach wynikających z posiadanych uzgodnień, opinii, porozumień, natomiast sama tabela Tabela 7 Protokołu ZOPI nie miała charakteru bezwzględnie obowiązującego. Sam Protokół ZOPI wskazuje, że „wzmocnienia podłoża gruntowego zostały zaprojektowane w zależności od warunków gruntowo-wodnych” oraz „wariantowanie wzmocnień zostało przewidziane tylko na odcinkach, na których możliwe było zaprojektowanie uzasadnionych względami techniczno-ekonomicznymi rozwiązań alternatywnych”. To wskazuje, że Tabela 7 jest efektem etapu STEŚ-R z elementami Koncepcji Programowej, a nie gotową dokumentacją projektową.

Zdaniem Zamawiającego dla oceny oferty kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy wykonawca potwierdził

wykonanie pełnego zakresu zamówienia zgodnie z wymaganiami PFU i pozostałych dokumentów zamówienia.

Zamawiający wskazał, że Polaqua w toku wyjaśnień wielokrotnie potwierdzała objęcie ceną całego zakresu zamówienia oraz wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami Zamawiającego.

W ocenie Zamawiającego, Odwołujący nie wykazał, aby dokumentacja zamówienia zawierała jednoznaczny zakaz stosowania rozwiązań równoważnych lub alternatywnych względem rozwiązań analizowanych na etapie ZOPI. W rzeczywistości argumentacja odwołania opiera się na założeniu, że rozwiązanie przyjęte przez Odwołującego jest jedynym rozwiązaniem możliwym. Takie założenie nie wynika jednak ani z PFU, ani z wyjaśnień składanych przez Polaqua.

Zamawiający nie zgodził się również z twierdzeniem Odwołującego, że stanowisko wyrażone w wyroku KIO z 13 lutego 2024 r., sygn. KIO 199/24, pozostaje irrelewantne dla niniejszej sprawy. W ocenie Zamawiającego zasadnicza teza wynikająca z tego orzeczenia zachowuje aktualność również w niniejszym postępowaniu. Sprowadza się ona do tego, że w formule „projektuj i buduj” oraz na etapie oceny ofert nie można automatycznie utożsamiać przyjęcia przez wykonawcę określonych założeń technicznych z ostatecznym rozwiązaniem projektowym, które zostanie zastosowane podczas realizacji inwestycji. Znaczenie ma bowiem zobowiązanie wykonawcy do wykonania zamówienia zgodnie z wymaganiami Zamawiającego, a nie wyłącznie analiza pojedynczych parametrów wskazanych pomocniczo w wyjaśnieniach.

Stanowisko takie pozostaje zgodne ze specyfiką niniejszego zamówienia realizowanego w formule „projektuj i buduj”.

W ocenie Zamawiającego, nie można zgodzić się z Odwołującym, że Polaqua poprzez swoje wyjaśnienia przedstawiła ostateczne i nieodwołalne rozwiązania projektowe przesądzające o zakresie przyszłej realizacji inwestycji.

Wyjaśnienia składane w ramach procedury badania rażąco niskiej ceny służą wykazaniu realności kalkulacji oraz objęcia ceną wymaganego zakresu zamówienia. Nie zastępują one dokumentacji projektowej, która zostanie opracowana dopiero na etapie realizacji kontraktu. Zdaniem Zamawiającego, nawet jeżeli w niniejszej sprawie zakres informacji przedstawionych przez Polaqua był szerszy niż w stanie faktycznym rozpoznawanym w sprawie KIO 199/24, nie prowadzi to jeszcze do wniosku, że deklaracje wykonawcy dotyczące zgodności realizacji z PFU tracą znaczenie prawne.

Przeciwnie, Zamawiający był uprawniony do oceny wyjaśnień całościowo, tj. zarówno w aspekcie przedstawionych założeń technicznych, jak i jednoznacznych oświadczeń wykonawcy o objęciu ceną całego zakresu zamówienia oraz wykonaniu zamówienia zgodnie z wymaganiami dokumentacji przetargowej. W konsekwencji wyrok KIO 199/24 nie zostaje wyłączony z zastosowania przez sam fakt, że Odwołujący inaczej interpretuje zakres informacji przedstawionych przez Polaqua. Nadal aktualna pozostaje wynikająca z tego orzeczenia zasada, że w formule „projektuj i buduj” nie można wyprowadzać daleko idących wniosków o niezgodności oferty lub pominięciu zakresu robót wyłącznie na podstawie przyjętych przez wykonawcę założeń ofertowych, jeżeli jednocześnie wykonawca potwierdza realizację pełnego zakresu zamówienia zgodnie z wymaganiami dokumentacji przetargowej.

W ocenie Zamawiającego, wyjaśnienia Polaqua dotyczące wzmocnień podłoża nie miały charakteru ogólnikowego, lecz zostały oparte na analizie dokumentacji geologiczno- inżynierskiej, PFU oraz dokumentów referencyjnych przekazanych przez Zamawiającego.

Twierdzenie Odwołującego, że wyjaśnienia Polaqua były ogólnikowe i nie pozwalały na ocenę realności przyjętych założeń, nie znajduje, w ocenie Zamawiającego, potwierdzenia w dokumentacji postępowania (pkt 108 Odwołania).

Zamawiający wskazał, że już w odpowiedzi z 1 kwietnia 2026 r. Polaqua nie ograniczyła się do ogólnego zapewnienia o uwzględnieniu kosztów wzmocnień podłoża, lecz przedstawiła szczegółowe zestawienie obejmujące: ·lokalizacje poszczególnych odcinków (pikietaż), długości odcinków, rodzaje technologii wzmocnień, ·zakładane głębokości, koszty jednostkowe poszczególnych technologii.

W odpowiedzi na pytanie Zamawiającego wykonawca wskazał: W poniższej tabeli wskazujemy, na których odcinkach i w jakiej technologii i do jakiej głębokości planujemy wzmocnienie podłoża w ramach przygotowania oferty, podajemy również inne wymagane w pytaniu przez Zamawiającego informacje.

Następnie Polaqua przedstawiła wielostronicowe zestawienie obejmujące konkretne odcinki trasy, technologie (m.in. stabilizację, wymianę gruntów, półmaterace geosyntetyczne, nasypy przeciążające, kolumny betonowe) oraz parametry techniczne tych rozwiązań.

Już z tego względu nie sposób uznać, że wykonawca uchylił się od przedstawienia założeń przyjętych do kalkulacji.

Zamawiający argumentował, że wyjaśnienia Polaqua pozwalały Zamawiającemu prześledzić sposób rozumowania wykonawcy oraz zweryfikować, czy przyjęte technologie pozostają powiązane z warunkami gruntowymi wynikającymi z materiałów przetargowych. Szczególne znaczenie ma fakt, że wykonawca nie twierdził, iż przyjął rozwiązania arbitralnie lub wyłącznie kosztowo optymalne. Wręcz przeciwnie, w toku wyjaśnień wskazywał, że przyjęte rozwiązania zostały opracowane w oparciu o analizę materiałów przekazanych przez Zamawiającego, w tym dokumentacji geologicznoinżynierskiej.

Zamawiający wskazał, że w odwołaniu sam Odwołujący cytuje stanowisko Polaqua, zgodnie z którym „Analizując protokół ZOPI i inne dołączone do materiałów przetargowych dokumenty Wykonawca potwierdza, że przyjął wystarczające ilości i zakresy wzmocnień podłoża gruntowego dla przedmiotowej inwestycji oraz potwierdza, że uwzględnił w cenie Oferty ryzyko ewentualnej zmiany technologii wzmocnienia podłoża trasy głównej oraz ryzyko

ewentualnego wzmocnienia podłoża trasy głównej w innych lokalizacjach niż wskazał w udzielonej odpowiedzi przy piśmie z dnia 01.04.2026 r. wynikających z dokumentacji geologicznoinżynierskiej” (Wyjaśniania Polaqua RNC 2, pkt 76 Odwołania).

Powyższe potwierdza, zdaniem Zamawiającego, że wykonawca nie abstrahował od dokumentacji geologicznej, lecz wprost deklarował oparcie swoich założeń na analizie tej dokumentacji. W ocenie Zamawiającego istotne jest również, że wykonawca nie opierał kalkulacji na najbardziej optymistycznych wariantach technologicznych. W wyjaśnieniach przytoczonych w odwołaniu Polaqua wskazała: „Wykonawca w swoich kalkulacjach przyjął mniej optymistyczny wariant w stosunku do wariantu wskazanego przez Zamawiającego i przyjął w swojej kalkulacji konieczność wykonania kolumn betonowych CMC oraz głębszych wymian gruntów sięgających miejscami 3,5 m, dodatkowo tam gdzie jest to konieczne nasyp przeciążeniowy”, oraz „Podsumowując, Wykonawca w swojej ofercie przyjął wykonanie wzmocnień podłoża gruntowego w większym zakresie niż Zamawiający oraz przyjął bardziej pesymistyczne podejście do wzmocnień podłoża gruntowego oraz dostrzegł konieczność wykonania kolumn betonowych CMC a także głębszych wymian gruntów”.

Zdaniem Zamawiającego niezależnie od oceny trafności tych założeń, cytowane wyjaśnienia pokazują, że wykonawca przedstawił Zamawiającemu konkretną metodologię kalkulacji i wskazał przesłanki, które legły u podstaw przyjętych rozwiązań technicznych. Wykonawca uwzględnił również ryzyko dalszego rozpoznania geotechnicznego.

Istotnym elementem wyjaśnień było także odniesienie się do kwestii dalszych badań geologicznych. Polaqua wyjaśniła „Wykonawca wie, iż ma w obowiązku zaprojektowanie i wykonanie badań w zakresie wynikającym z SP. 40.20.0040.50.00 oraz zaprojektowanie posadowienia tych obiektów zgodnie z PFU oraz obowiązującymi przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej”. Jednocześnie wskazując „Jeżeli w wyniku przeprowadzonych badań rozwiązanie projektowe w zakresie posadowienia będzie odmienne od wskazanego w PFU, zastosowanie będą miały Warunki Kontraktu”, oraz podała przyjęty koszt badań geologicznych „Na chwilę obecną koszt wykonania badań geologicznych/geotechnicznych przy rzece Łopa przyjęty na etapie przygotowanie oferty wynosi 120 000 tys. zł”.

Powyższe wskazuje, w ocenie Zamawiającego, że wykonawca identyfikował ryzyko związane z dalszym rozpoznaniem podłoża oraz uwzględniał konieczność prowadzenia dodatkowych badań. W konsekwencji, zdaniem Zamawiającego, nie można zgodzić się z twierdzeniem Odwołującego, że wyjaśnienia były pozbawione wartości dowodowej. Weryfikacji podlegała przede wszystkim kompletność deklarowanego zakresu, zgodność założeń z PFU/SW Z, logika kalkulacji, identyfikacja głównych ryzyk oraz brak jednoznacznych pominięć zakresowych. Zamawiający nie był zobowiązany do przesądzenia na etapie badania oferty, czy każde rozwiązanie projektowe przyjęte przez wykonawcę okaże się ostatecznie optymalne po wykonaniu pełnego rozpoznania geotechnicznego. W formule „projektuj i buduj” wystarczające było ustalenie, że wykonawca przeanalizował dokumentację geologiczno-inżynierską, wskazał konkretne technologie i zakresy wzmocnień, wyjaśnił przesłanki ich doboru, potwierdził objęcie ceną ryzyk związanych z wzmocnieniem podłoża oraz przedstawił informacje pozwalające na ocenę realności przyjętej kalkulacji.

Zamawiający przypomniał, że zgodnie z art. 534 ust. 1 Pzp ciężar udowodnienia faktów, z których wywodzone są skutki prawne, spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne.

W ocenie Zamawiającego, Odwołujący Intercor nie wykazał, że FU wymaga zastosowania wyłącznie określonej technologii wzmocnienia gruntów, przy zastosowaniu rozwiązań dopuszczalnych przez PFU osiągnięcie wymaganych parametrów technicznych jest niemożliwe, a zadeklarowała realizację inwestycji w sposób sprzeczny z wymaganiami PFU.

W konsekwencji, zdaniem Zamawiającego, brak było podstaw do odrzucenia oferty Polaqua z powodu niezgodności z warunkami zamówienia, a zarzut Odwołującego stanowi w istocie polemikę z przyjętymi przez wykonawcę założeniami projektowymi, nie zaś wykazanie rzeczywistej sprzeczności oferty z wymaganiami SW Z lub PFU. W rzeczywistości Odwołujący przedstawia jedynie własną interpretację warunków gruntowych oraz własne założenia projektowe, które nie mogą zastępować dowodu rzeczywistej niezgodności oferty.

W ocenie Zamawiającego, brak było podstaw do uznania, że oferta Polaqua jest niezgodna z warunkami zamówienia w rozumieniu art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp. Odwołujący nie wykazał istnienia rzeczywistej i jednoznacznej sprzeczności pomiędzy treścią oferty a wymaganiami PFU lub DŚU, lecz jedynie wskazał na potencjalne rozwiązania projektowe, które zgodnie z dokumentacją postępowania mogą podlegać dalszej ocenie i uzgodnieniom w toku realizacji zamówienia.

Z tych względów zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp należy uznać za bezzasadny.

Ad oferty MOSTOSTAL WARSZAWA w zakresie wzmocnienia gruntów (pkt 114 i następne Odwołania).

Zamawiający wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego wystosowane pismem znak:

OLU.D3.2410.1.2025.13.AW z dnia 12.03.2026 r., (Wezwanie Mostostal RNC 1) Mostostal odpowiadając pismem z dnia 01.04.2026 r. na pytanie nr 17, wbrew twierdzeniom Odwołującego nie przedłożył jedynie wykazu wzmocnień, lecz zawarł w tej odpowiedzi, wyjaśnienia w których wskazał, że: „kalkulacja ceny oferty bazuje na optymalnym doborze technologii wynikającym z rzetelnej analizy DGI”, „do oferty przyjęto metody wzmocnień ściśle dostosowane do zidentyfikowanych warunków gruntowych”, oraz „przewidziane rozwiązania gwarantują pełną stabilność i nośność korpusu drogi".

Zamawiający zwrócił uwagę, że w pierwszych wyjaśnieniach Mostostal przedstawił Załącznik nr 17 jako podstawę

kalkulacji ceny. Zamawiający wskazał, że oceniając przedłożony załącznik miał wątpliwości do przyjętych technologii wzmocnień podłoża, co w konsekwencji doprowadziło do wystosowania do Mostostal II tury pytań, pismem znak: OLU.D3.2410.1.2025.19.AW z dnia 21.04.2026 r. (Wezwanie Mostostal RNC 2).

Zamawiający podał, że w odpowiedzi na powyższe wezwanie Zamawiającego, w drugich wyjaśnieniach Mostostal piśmie z dnia 12.05.2026 r. (II tura pytań) wyraźnie stwierdził, że: ponownie przeanalizował DGI, ponownie przeanalizował ZOPI, przewidział dodatkowe materace, wymiany gruntu i kolumny, ostateczny dobór technologii nastąpi na etapie projektowania, niezależnie od przyjętych rozwiązań przedmiot zamówienia zostanie wykonany zgodnie z dokumentacją postępowania.

Zamawiający wskazał, że z jego punktu widzenia jest to bardzo istotne oświadczenie. Zamawiający wskazał, że w formule „Projektuj i Buduj” nie każda rozbieżność pomiędzy wstępną koncepcją a dokumentami referencyjnymi oznacza automatycznie niezgodność oferty. Po drugich wyjaśnieniach Mostostal wręcz przeciwnie deklaruje przedmiot zamówienia wykonam zgodnie z PFU, ZOPI i dokumentacją postępowania.”

Zamawiający zwrócił uwagę, że Mostostal wyraźnie potwierdza, że: •wszelkie koszty robót geotechnicznych zostały uwzględnione w cenie, ryzyko doboru technologii pozostaje po stronie Wykonawcy, •niezależnie od ostatecznych rozwiązań projektowych zamówienie zostanie wykonane zgodnie z wymaganiami Zamawiającego i dokumentacją postępowania.

Zamawiający wskazał, że Odwołujący w ramach zarzutu podniósł, że użycie sformułowania przez Mostostal w ramach odpowiedzi na pytania Zamawiającego do II tury pytań, iż: „przewidział uzupełnienie rozwiązań geotechnicznych” oznacza zmianę podstaw kalkulacji oferty. Odwołujący podał, że Zamawiający nie może zgodzić się z powyższą interpretacją, gdyż uznał odpowiedź Mostostalu z dnia 12.05.2026 r. (II tura pytań) jako wskazującą, iż oferta od początku obejmowała ryzyko wykonania pełnego zakresu, załącznik nr 17 miał charakter wstępnej koncepcji projektowej właściwej dla formuły „Projektuj i Buduj”, a wyjaśnienie nie zmieniało ceny ani zobowiązania ofertowego.

Powyższe oznacza, że Odwołujący nie może wywodzić na podstawie twierdzeń przedstawionych w odwołaniu, iż Mostostal zaoferował wykonanie przedmiotu zamówienia niezgodnie z PFU. W ocenie Zamawiającego, z wyjaśnień Mostostalu jednoznacznie wynika, że technologia wzmocnień podłoża zostanie wykonana zgodnie z wymaganiami Zamawiającego.

Niezależnie od powyższego, Zamawiający wskazał, że Wykonawca potwierdzał, że Cena Oferty uwzględnia ryzyka związane z realizacją robót geotechnicznych na całym projektowanym odcinku, w tym również: •ryzyko zmiany technologii wzmocnienia podłoża. •ryzyko zwiększenia zakresu wzmocnień* •oraz ryzyko konieczności zastosowania dodatkowych rozwiązań geotechnicznych wynikających z warunków gruntowych objętych dokumentacją postępowania.