Wyrok KIO 3082/26 z 30 lipca 2026

Zamawiający – Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A., ul. Mszczonowska 4, 02-337 Warszawa, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Dostawa dwóch zespołów ewakuacyjnych gazu ziemnego”, numer referencyjny: ZP/2025/12/0141/REM. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 02.01.2026 r., nr 1/2026 487-2026.

W dniu 26.06.2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy ORLEN Technologie S.A., ul. Naftowa 8, 38-400 Krosno (dalej: „Odwołujący”),w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z art. 112 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy TORPOL, który nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie posiadanego doświadczenia, tj. nie udowodnił, że w ciągu ostatnich pięciu lat zrealizował co najmniej jedno zamówienie obejmujące dostawę zespołu ewakuacyjnego gazu o znamionowej mocy napędu nie mniejszej niż 100 kW,
2. art. 128 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie dalszego wezwania wykonawcy TORPOL do wyjaśnień lub uzupełnienia dokumentów, pomimo istnienia ewidentnych rozbieżności i sprzeczności w złożonych oświadczeniach dotyczących zamówienia referencyjnego, co stanowi naruszenie zasad równego traktowania wykonawców i przejrzystości postępowania,
3. art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy TORPOL, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia w zakresie wymagań środowiskowych określonych w pkt 10 Specyfikacji Technicznej – wykonawca zadeklarował parametr emisji NOx na poziomie <500 mg/Nm3, podczas gdy z Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 wynika graniczny poziom 95 mg/Nm3,
4. art. 239 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wybór jako oferty najkorzystniejszej oferty wykonawcy niespełniającego warunków udziału w postępowaniu i wymagań zamówienia.

W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1. unieważnienia czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy TORPOL,
2. powtórzenia czynności badania i oceny ofert, z uwzględnieniem prawidłowej weryfikacji: a)spełniania przez TORPOL warunku udziału w postępowaniu w zakresie wymaganego doświadczenia, w szczególności poprzez wezwanie do złożenia szczegółowych wyjaśnień odnoszących się do wszystkich

zidentyfikowanych rozbieżności dotyczących zamówienia referencyjnego Winna Góra, b)zgodności treści oferty TORPOL z wymaganiami pkt 10 Specyfikacji Technicznej w zakresie emisji zanieczyszczeń NOx i CO,poprzez wezwanie do przedłożenia dokumentów potwierdzających zgodność zaoferowanego silnika z limitem emisji NOx wynikającym z Dyrektywy (UE) 2015/2193, – a w razie nieusunięcia wątpliwości – odrzucenia oferty TORPOL na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) lub art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp,

1. po przeprowadzeniu ponownej oceny ofert – dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej z uwzględnieniem wyników powtórzonego badania ofert.

W dniu 29.06.2026 r. wykonawca TORPOL OIL&GAS sp. z o.o., Wysogotowo,ul. Długa 5, 62-081 Przeźmierowo (dalej: „Przystępujący”) zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego i przedstawił swoją argumentację w sprawie. Izba stwierdziła, że przystąpienie zostało dokonane skutecznie.

W dniu 22.07.2026 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie. W dniu 22.07.2026 r. Przystępujący przedstawił swoją argumentację również wnosząc o oddalenie odwołania. W dniu 29.07.2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe uzupełniające jego argumentację.

W trakcie rozprawy Strony i Przystępujący podtrzymali swoje stanowiska w sprawie.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła następujący stan faktyczny sprawy.

Przedmiotem zamówienia jest dostawa dwóch zespołów ewakuacyjnych gazu ziemnego.

W pkt 3 rozdziału X specyfikacji warunków zamówienia (dalej: „SW Z”) Zamawiający (po zmianie z 23.01.2026 r.) opisał następujący warunek udziału w postępowaniu: w okresie ostatnich pięciu lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, zrealizowali co najmniej jedno zamówienie obejmujące dostawę zespołu ewakuacyjnego gazu o znamionowej mocy napędu nie mniejszej niż 100 kW. Poprzez zespół ewakuacyjny gazu należy rozumieć agregat sprężarkowy z orurowaniem oraz z instalacjami pomocniczymi i urządzeniami niezbędnymi do jego pracy, obudową, przystosowany do instalacji na naczepie lub przyczepie lub zabudowany na pojeździe innego rodzaju niż naczepa lub przyczepa.

W pkt 10 Specyfikacji Technicznej, stanowiącej załącznik nr 1 do OPZZamawiający (po zmianie z 26.02.2026 r.) wskazał:

„Zespół Ewakuacyjny musi spełniać wszystkie wymagane w zakresie ochrony środowiska w tym m.in. granicznych wartości emisji zanieczyszczeń do atmosfery, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa polskiego oraz europejskiego. Ponadto w niniejszym zakresie Dostawca, zobowiązany jest by Zespół Ewakuacyjny, posiadał wszelkie niezbędne: znaki CE, dopuszczenia, zgodności z Dyrektywami UE, homologacje oraz certyfikaty, które będą dopuszczały Zespół Ewakuacyjny do nieograniczonej eksploatacji na terenie Polski oraz innych krajów Unii Europejskiej.

Wykonawca zobowiązany jest zapewnić wykonanie i oznakowanie wszystkich urządzeń wchodzących w skład dostarczanego Zespołu Ewakuacyjnego, zgodnie z właściwymi wymaganiami dla tej kategorii wyrobu oraz przekaże wszelkie: deklaracje zgodności oraz pozostałą dokumentację Zamawiającemu umożliwiającą jego legalną eksploatację na terenie Polski i Unii Europejskiej. (…)”.

W rozdziale VI SW Z Zamawiający wymagał złożenia przedmiotowych środków dowodowych w postaci wypełnionej tabeli zgodnie z treścią Formularza „Oferta Techniczna”, zgodnego z treścią załącznika do SWZ.

Przystępujący zaoferował zespół ewakuacyjny - model TG 215 DV TW 86. W ofercie technicznej podał jego parametry, w tym: NOx - < 500 mg/m3, CO - < 1000 mg/m3.

W odpowiedzi na wezwanie do złożenia podmiotowych środków dowodowych Przystępujący złożył m.in. Wykaz zamówień, w którym wskazał jako swoje doświadczenie budowę instalacji do sprężania gazu ziemnego ze złoża Winna Góra Ośrodek Produkcyjny Winna Góra (obręb Bugaj, m. Białe Piątkowo, gm. Miłosław) o mocy znamionowej napędu 160 KW (nie mniejszej niż 100 kW), przystosowanej do instalacji na naczepie.

Pismem z dnia 16.04.2026 r. Zamawiający, na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp, wezwał Przystępującego do złożenia wyjaśnień wskazując: „Zamawiający analizując dostępną ofertę producenta silników gazowych TEDOM Yanmar Group (www.tedom.com) nie znajduje silnika o modelu: TG 215 DV TW 86. W związku z powyższym Zamawiający wzywa do wyjaśnienia, w tym o wskazanie źródeł/opracowań/dokumentów potwierdzających powyższe poprzez udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na pytania: ·czy przedmiotowy silnik jest oferowany przez producenta? ·czy był on już produkowany? ·czy oferowane urządzenie spełnia wymagania opisane w Opisie Przedmiotu Zamówienia oraz Specyfikacji Technicznej stanowiącej załącznik nr 1 do Opisu Przedmiotu Zamówienia?”

W dniu 30.04.2026 r. Przystępujący udzielił wyjaśnił, że „silnik gazowy producenta TEDOM a.s. o modelu: TG 215 DV TW 86, objęty ofertą złożoną przez Wykonawcę jako element Zespołu Ewakuacyjnego:

·jest oferowany przez producenta TEDOM a.s.; ·był już produkowany przez producenta TEDOM a.s. i jest użytkowany m.in. w Polsce; ·spełnia wymagania opisane w Opisie Przedmiotu Zamówienia oraz Specyfikacji Technicznej stanowiącej załącznik nr 1 do Opisu Przedmiotu Zamówienia”.

Na potwierdzenie powyższego Przystępujący przedstawił: ·ofertę dostawcy na dostawę dwóch silników gazowych Tedom TG 215 DV TW 86 na potrzeby przygotowania oferty w Postępowaniu i realizacji przedmiotowego zamówienia, zawierającą informacje o danych technicznych, ·oświadczenie TEDOM a.s. dotyczące aktualnej dostępnej oferty silników gazowych o zmiennej prędkości obrotowej, przeznaczonych do napędu sprężarek lub innych zastosowań napędów mechanicznych.

W dniu 03.06.2026 r. Zamawiający, na podstawie art. 128 ust. 4 ustawy Pzp, wezwał Przystępującego do złożenia wyjaśnień:

1. Czy moc napędu zespołu ewakuacyjnego gazu wskazanego w Wykazie zamówień posiada znamionową moc napędu nie mniejszą niż 100 kW?
2. Czy zespół ewakuacyjny jest przystosowany do instalacji na naczepie lub przyczepie lub zabudowany na pojeździe innego rodzaju niż naczepa lub przyczepa?
3. Czy instalując zespół ewakuacyjny rozumiany jako funkcjonalna całość na naczepie lub przyczepie lub pojeździe innego rodzaju niż naczepa lub przyczepa, może on pracować niezależnie od innych urządzeń i układów pomocniczych?

W dniu 09.06.2026 r. Przystępujący udzielił wyjaśnień:

Ad. 1) potwierdzając, że zespół ewakuacyjny „posiada znamionową moc napędu równą 160 kW tj. nie mniejszą niż 100 kW. Taka wartość wynika z karty doboru zastosowanego silnika napędowego”.

Ad. 2) potwierdzając, że zespół ewakuacyjny jest przystosowany do instalacji na naczepie. „Celem wyjaśnienia wątpliwości Wykonawca wskazuje, że dostarczony w ramach przywołanego powyżej zamówienia zespół sprężarkowy stanowił zintegrowaną jednostkę technologiczną obejmującą sprężarkę, układ napędowy, orurowanie, układy sterowania, instalacje pomocnicze oraz obudowę. Wszystkie elementy zespołu zostały zamontowane na stalowej ramie konstrukcyjnej, tworząc kompletne i funkcjonalne urządzenie technologiczne (skid). Taka konstrukcja umożliwia posadowienie i zabudowę na naczepie oraz transport zespołu jako jednej całości”.

Ad. 3) potwierdzając, że „instalując przywołany w referencji zespół ewakuacyjny rozumiany jako funkcjonalna całość na naczepie może on pracować niezależnie od innych urządzeń i układów pomocniczych. Zespół sprężarkowy dostarczony w ramach zamówienia stanowi agregat technologiczny wyposażony we wszystkie urządzenia i instalacje pomocnicze niezbędne do realizacji procesu ssania, sprężania i przetłaczania gazu. Nie wymaga stosowania dodatkowych integralnych układów pomocniczych poza przyłączami eksploatacyjnymi właściwymi dla tego rodzaju urządzeń (np. doprowadzenie gazu na ssaniu, wyprowadzenie gazu na tłoczeniu, zasilanie potrzeb własnych czy zasilanie silnika napędowego sprężarki)”.

W dniu 12.06.2026 r. Zamawiający poinformował o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Przystępującego.

Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska Stron i Przystępującego złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła co następuje.

W pierwszej kolejności Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane zaniechania Zamawiającego.

Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.

Zgodnie z art. 112 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający określa warunki udziału w postępowaniu w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, w szczególności wyrażając je jako minimalne poziomy zdolności.

Zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, podmiotowych środków dowodowych, innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu lub są one niekompletne lub zawierają błędy, zamawiający wzywa wykonawcę odpowiednio do ich złożenia, poprawienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, chyba że:

1. wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo oferta wykonawcy podlegają odrzuceniu bez względu na ich złożenie, uzupełnienie lub poprawienie lub
2. zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) i pkt 5 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:

1. b) została złożona przez wykonawcę niespełniającego warunków udziału w postępowaniu,
2. jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia.

Odnosząc się do zarzutu nr 1 dotyczącego spełnienia warunku udziału w postępowaniu Izba w pierwszej kolejności wskaże kilka uwag natury ogólnej. Po pierwsze, należy zauważyć, że czym innym są warunki udziału w postępowaniu dotyczące np. doświadczenia wykonawcy, jego kadry czy sytuacji finansowej, a czym innym warunki zamówienia opisywane najczęściej w opisie przedmiotu zamówienia (OPZ) i dotyczące parametrów, terminu realizacji, sposobu wykonania czy innych cech przedmiotu zamówienia. W ramach warunków zamówienia zamawiający zatem opisuje wymagania, którym musi odpowiadać zamawiana przez niego dostawa, usługa czy robota budowlana, natomiast w ramach warunków udziału w postępowaniu opisuje cechy, jakie musi posiadać wykonawca, aby być zdolnym do wykonania tego zamówienia. Przy czym w art. 112 ust. 1 ustawy Pzp ustawodawca wyraźnie wskazał, że zamawiający określa warunki udziału w postępowaniu w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia, w szczególności wyrażając je jako minimalne poziomy zdolności. Oznacza to, że warunki udziału nie mogą być określone w sposób wprost odpowiadający wszystkim cechom przedmiotu zamówienia, ale powinny być określone na poziomie takim, aby z jednej strony umożliwić wybór wykonawcy, który podoła wykonaniu zamówienia, ale z drugiej strony umożliwić udział w postępowaniu jak największej liczbie wykonawców. W przypadku warunku doświadczenia dotyczącego dostawy oznacza to, że zamawiający nie powinien żądać wykazania dostawy dokładnie takiego samego urządzenia, jakie zostało opisane w OPZ, ale urządzenia, które posiada pewne parametry wystarczające do tego, by przyjąć, że wykonawca, które je dostarczył, będzie w stanie należycie wykonać przedmiot zamówienia. Raz jeszcze bowiem należy wskazać, że opis warunków udziału ma być proporcjonalny do przedmiotu zamówienia, a nie identyczny z przedmiotem zamówienia.

Po drugie, w przypadku już opisanych warunków udziału w postępowaniu zasadą jest, że z uwagi na ich sankcyjny charakter (odrzucenie oferty w przypadku niespełnienia) należy odczytywać ich treść w sposób ścisły. Innymi słowy: niedozwolona jest rozszerzająca wykładnia warunków udziału w postępowaniu, prowadząca do wywodzenia z nich wymagań, które nie zostały zawarte w nich wprost. Tak np. w wyroku KIO 438/24 z dnia 27.02.2024 r. Izba stwierdziła: „Przypomnieć należy, że ocena spełniania warunku winna zostać dokonana w oparciu o literalne brzmienie ukształtowanych przez Zamawiającego wymagań, co zapobiega jakiejkolwiek uznaniowości Zamawiającego na etapie oceny wykazania spełnienia warunków udziału w postępowaniu. Nie jest więc dopuszczalna rozszerzająca, niewyartykułowana interpretacja warunku udziału w postępowaniu oraz dokonana w oparciu o nią ocena spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Należy odrzucić interpretacje oparte na intencjach, które nie znalazły wyrazu w formie pisemnej, niezależnie od tego czy dany opis warunku udziału w postępowaniu należałoby uznać za bardziej adekwatny do przedmiotu zamówienia. Wskazać należy, iż postanowienia dokumentów zamówienia wiążą zarówno zamawiającego, jak i wykonawców i nie jest dopuszczalne dokonywanie oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu w oparciu o inne kryteria niż podane w ogłoszeniu o zamówieniu oraz SW Z”. Wykładnia warunku udziału w postępowaniu nie może być więc dokonywana w sposób odbiegający od jego literalnej treści, bez względu na wymagania zawarte w warunkach zamówienia (zwykle OPZ) czy intencje, jakie miał (lub powinien mieć wg odwołującego) zamawiający. Jeżeli dany wykonawca uznaje, że dany warunek udziału w postępowaniu powinien być sformułowany inaczej, powinien wnieść odwołanie na treść SW Z w odpowiednim terminie liczonym od jej publikacji. Natomiast na etapie oceny spełniania tych warunków ich treść jest wiążąca zarówno dla zamawiającego, jak i dla wykonawców i dokonywanie jej rozszerzającej wykładni jest, jak już wyżej wskazano, niedopuszczalne.

Przechodząc zatem do warunku opisanego w niniejszym postępowaniu należy przypomnieć jego treść w zakresie tego fragmentu, który stanowi podstawę sporu w niniejszej sprawie: „Poprzez zespół ewakuacyjny gazu należy rozumieć agregat sprężarkowy z orurowaniem oraz z instalacjami pomocniczymi i urządzeniami niezbędnymi do jego pracy, obudową, przystosowany do instalacji na naczepie lub przyczepie lub zabudowany na pojeździe innego rodzaju niż naczepa lub przyczepa”. Odwołujący w odwołaniu skupia się na tym, że urządzenie wskazane przez Przystępującego w wykazie zamówień nie było jako kompletne zainstalowane na naczepie (tę wersję wykazania warunku wskazał Przystępujący w wykazie zamówień). Odwołujący bagatelizuje jednak fragment ww. warunku, w którym mowa jest o „przystosowaniu” urządzenia do instalacji na naczepie. „Przystosowanie” oznacza, że Przystępujący w wykazie zamówień nie musiał wskazywać urządzenia, które było zainstalowane na naczepie, ale mógł wskazać urządzenie, które mimo dotychczasowego użytkowania go w inny sposób, może być też zainstalowane na naczepie, bo jest do tego przystosowane. W świetle takiej treści warunku nie mają zatem znaczenia zarzuty podnoszone w odwołaniu, zgodnie z którymi: §z SW Z dotyczącego zamówienia w Winnej Górze wynika, że urządzenie zostało zaprojektowane i wykonane z myślą o trwałym posadowieniu na fundamencie żelbetowym oraz zakotwieniu do niego, §urządzenie nie posiada ustandaryzowanych systemów mocowań (np. naroży zaczepowych typu ISO), umożliwiających jego bezpieczne i zgodne z przepisami o ruchu drogowym ryglowanie na naczepie w celu regularnej eksploatacji, §jego gabaryty 4,5 x 15 są znacznie większe niż urządzenia ładowane na naczepie, §nie da się go transportować jako jednej całości, gdyż chłodnica, pomieszczenie AKPiA, blok zaworowy i kontener

agregatu sprężarkowego są oddzielnymi obiektami technologicznymi i taka konstrukcja nie może być posadowiona na jednej naczepie jako funkcjonalna całość, §urządzenie na naczepie nie będzie mogło pracować niezależnie od innych urządzeń, bo wymaga zewnętrznego zasilania, a nie ma autonomicznego źródła napędu silnika gazowego, §urządzenie ma stacjonarny silnik elektryczny, co oznacza, że nie posiada instalacji przygotowania gazu paliwowego, instalacji rozruchowej silnika gazowego, instalacji hot-startu układu olejowego silnika, instalacji chłodzenia płaszcza wodnego silnika, instalacji poboru powietrza do silnika gazowego i instalacji odprowadzania spalin z katalizatorem.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że opis warunku udziału w postępowaniu nie zawierał wymagań dotyczących celów, dla jakich urządzenie zostało zaprojektowane, ustandaryzowanych systemów mocowań, gabarytów, pracy niezależnie od innych urządzeń czy konkretnych posiadanych instalacji. Opis ten nie zawierał także wymogu, aby urządzenie służyło do opróżniania z gazu odcinków sieci przesyłowej lub gazociągów i nie wykluczał sprężania gazu wydobywanego ze złoża (o czym też Odwołujący pisał w odwołaniu). Zatem zarzuty w tym zakresie nie mogą być uznane za zasadne, skoro ww. wymogi nie były zawarte w opisie warunku udziału. Jak wyżej już bowiem wskazano, treść warunku należy czytać literalnie i nie można przez pryzmat postanowień OPZ wywodzić z niego wymagań, które nie zostały w nim ujęte.

Z kolei przyjmując, że wymogi te zostały w odwołaniu wskazane jako sprowadzające się do jednego zarzutu, zgodnie z którym sporne urządzenie nie było zainstalowane na naczepie, należy ponownie zauważyć, że w warunku Zamawiający żądał jego „przystosowania” do instalacji na naczepie, czyli posiadania takich cech, dzięki którym w razie potrzeby mogłoby ono być na niej zainstalowane. W ocenie Izby nie wyklucza to możliwości dokonania w urządzeniu określonych modyfikacji, bo na tym właśnie polega „przystosowanie”. Jeżeli zatem urządzenie wskazane w wykazie zamówień posiada cechy pozwalające na dokonanie w nim określonych przeróbek, dzięki którym w razie potrzeby może zostać kompleksowo zainstalowane na naczepie, to znaczy, że jest „przystosowane” do takiej instalacji zgodnie z treścią ww. warunku. Zasadna jest zatem argumentacja Przystępującego zwracającego uwagę, że treść warunku nie zawierała definicji „przystosowania”, zatem nie wyłączała możliwości np. prac montażowych, połączenia ramy w jednym skidzie (z uwagi na skidową budowę urządzenia), posadowienia kontenera AKPiA na jednej ramie, czy zorganizowania transportu ponadgabarytowego. Skoro w opisie warunku wymagano urządzenia „przystosowanego” do instalacji na naczepie, to ewentualne dokonanie w nim jakichś modyfikacji nie powoduje niespełnienia tego warunku.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na fakt, że jak wynika z argumentacji i dowodów złożonych przez Zamawiającego, w dniu 27.05.2026 r. zwrócił się on do ORLEN S.A. (odbiorcy urządzenia wskazanego w wykazie zamówień) o udzielenie informacji: czy dostarczony przez Przystępującego agregat sprężarkowy może zostać umieszczony na naczepie i po przewiezieniu go w inną lokalizację ponownie użyty zgodnie z przeznaczeniem oraz bez potrzeby wykonywania jakichkolwiek robót budowlanych podczas demontażu/montażu? W odpowiedzi ORLEN S.A. wskazał m.in., że sposób zabudowy tego kontenera umożliwia jego łatwy demontaż i przewóz na pojeździe samochodowym do nowej lokalizacji. Zamawiający dołożył zatem należytej staranności i dopytał wystawcę referencji o wykazane przez Przystępującego urządzenie, a w świetle uzyskanej odpowiedzi nie miał podstaw do stwierdzenia, że Przystępujący nie spełnił ww. warunku.

W trakcie rozprawy Odwołujący przedłożył natomiast jako dowód m.in. korespondencję mailową z ORLEN S.A. zawierającą wiele pytań dotyczących dostawy spornego urządzenia. Z odpowiedzi udzielonych przez ORLEN S.A. wynika m.in., że: w dostarczonym na jego rzecz urządzeniu kontener AKPIA był zainstalowany na osobnej ramie i przymocowany do fundamentów, sam agregat z orurowaniem, obudową, instalacjami pomocniczymi i niezbędnymi do jego pracy został przywieziony na naczepie w dwóch częściach, ORLEN S.A. nie wymagał przystosowania ani zaprojektowania urządzenia do instalacji na naczepie. Odwołujący powołując się na taki dowód pomija jednak fakt, że Zamawiający nie wymagał zaprojektowania tego urządzenia do instalacji na naczepie, ani jego transportu w całości albo w iluś częściach, ani nawet w ogóle transportu zrealizowanego w określony sposób (choć należy zauważyć, że sama dostawa do ORLEN S.A. odbyła się jednak na naczepie). Również brak postawienia przez ORLEN S.A. wymogu, aby urządzenie było przystosowane do instalacji na naczepie nie oznacza, że nie posiada ono cech pozwalających na takie przystosowanie. Ponadto Odwołujący ponownie traci z pola widzenia, że w opisie warunku Zamawiający nie wymagał wykazania dostawy urządzenia zainstalowanego w całości na naczepie, ale urządzenia „przystosowanego” do takiej instalacji. Co do pozostałych dowodów przedłożonych przez Odwołującego, tj. zdjęć zespołów sprężarkowych ewakuacyjnych i rysunków urządzenia wskazanego w wykazie zamówień, Izba stwierdziła, że z nich także nie wynika, że urządzenie to nie spełnia warunku przystosowania do instalacji na naczepie, zwłaszcza ponownie biorąc pod uwagę, że „przystosowanie” nie wyłącza, a nawet zwykle polega na możliwości dokonywania określonych modyfikacji. Wobec powyższego Izba odmówiła dowodom przedłożonym przez Odwołującego mocy dowodowej, ponieważ ich treść nie uwzględnia treści warunku udziału w postępowaniu, zatem nie może potwierdzać zasadności zarzutów postawionych w odwołaniu.

Należy także zauważyć, że zgodnie z art. 534 ust. 1 ustawy Pzp ciężar dowodu spoczywa na tej Stronie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. W tym wypadku to Odwołujący twierdzi, że Zamawiający dokonał niewłaściwej oceny spełniania przez Przystępującego ww. warunku udziału w postępowaniu, zatem to Odwołujący powinien tę niewłaściwość wykazać. Z przyczyn wskazanych wyżej, zdaniem Izby, Odwołujący nie udźwignął ciężaru dowodu w tym zakresie.

Reasumując, Izba uznała, że nie ma podstaw do stwierdzenia, że Przystępujący nie wykazał spełnienia warunku udziału w postępowaniu dotyczącego dostawy zespołu ewakuacyjnego przystosowanego do instalacji na naczepie. W związku z tym nie ma podstaw do wzywania go do złożenia wyjaśnień lub uzupełnienia dokumentów, ani tym bardziej do odrzucenia jego oferty w oparciu o art. 226 ust.1 pkt 2 lit. b) ustawy Pzp. Dlatego odwołanie w zakresie zarzutów nr 1 i nr 2 zostało oddalone.

Przechodząc do zarzutu nr 3 dotyczącego oferty w zakresie emisji NOx i CO, przede wszystkim należy przypomnieć, że niezgodność z warunkami zamówienia, o której mowa w art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, zachodzi wówczas, gdy oferta wykonawcy jest niezgodna z jasno wyrażonym postanowieniem zawartym w dokumentach wskazanych w art. 7 pkt 29 ustawy Pzp, tj. w opisie przedmiotu zamówienia, w wymaganiach związanych z realizacją zamówienia, w kryteriach oceny ofert, w wymaganiach proceduralnych lub w projektowanych postanowieniach umowy w sprawie zamówienia publicznego. Przy czym niezgodność ta również musi mieć charakter niewątpliwy. Zamawiający nie może zatem odrzucić oferty w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, jeżeli nie można jednoznacznie stwierdzić, jaki wymóg wynika z warunków zamówienia lub czy oferta wykonawcy rzeczywiście jest niezgodna z warunkami zamówienia. Odrzucenie oferty w sytuacji braku wyraźnego wymagania, z którym oferta ta miałaby być niezgodna lub w sytuacji, gdy nie można bez wątpliwości stwierdzić niezgodności oferty z określonym wymaganiem, stanowiłoby naruszenie zasad udzielania zamówień, o których mowa w art. 16 ustawy Pzp.

W niniejszej sprawie, po pierwsze, Odwołujący nie stwierdza jednoznacznie, że oferta Przystępującego w zakresie ww. emisji jest niezgodna z pkt 10 Specyfikacji Technicznej, a jedynie, że: „Zestawienie deklaracji Wykonawcy z wymogiem pkt 10 Specyfikacji Technicznej prowadzi do wniosku, że oferta TORPOLmoże pozostawać w rażącej sprzeczności z wymaganiem zgodności z obowiązującym prawem europejskim” [podkreślenie własne KIO]. Również z pozostałej argumentacji zawartej w odwołaniu wynika, że Odwołujący w istocie zgłasza wątpliwości co do spełnienia poziomów tych emisji i oczekuje zbadania ich przez Zamawiającego, natomiast nie twierdzi, że zespół ewakuacyjny oferowany przez Przystępującego ww. wymogów nie spełnia. Mimo to postawił zarzut braku odrzucenia oferty Przystępującego jako niezgodnej z warunkami zamówienia. Tak sformułowany zarzut nie może być uznany za zasadny, gdyż jak wskazano już wyżej, nie jest dopuszczalne odrzucenie oferty z powodu jakichkolwiek wątpliwości. Niezgodność z warunkami zamówienia nie może być domniemywana, ale musi być ustalona w sposób bezsprzeczny. Zatem już tylko z tego powodu zarzut dotyczący art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp musiał zostać oddalony.

Po drugie, należy zwrócić uwagę, że konkretne wymagane parametry emisji zostały usunięte z pkt 10 Specyfikacji Technicznej w wyniku modyfikacji z 26.02.2026 r. i zastąpione ogólnym stwierdzeniem: „Zespół Ewakuacyjny musi spełniać wszystkie wymagane w zakresie ochrony środowiska w tym m.in. granicznych wartości emisji zanieczyszczeń do atmosfery, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa polskiego oraz europejskiego”. Tym samym wątpliwości Odwołującego co do spełnienia tych parametrów, oznaczonych w ofercie jako NOx - < 500 mg/m3, CO - < 1000 mg/m3, musiałyby zostać odniesione do odpowiednich przepisów. Odwołujący powołał się w tym zakresie na Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z 25.11.2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania. Pomijając to, że nawet porównując wskazane przez Przystępującego: NOx - < 500 mg/m3 do wskazanego w Dyrektywie poziomu 95 mg/Nm3 Odwołujący nadal nie twierdzi kategorycznie, że Przystępujący nie spełnił wymogu, przede wszystkim należy zauważyć, że w odpowiedzi na odwołanie Zamawiający podniósł, że ww. Dyrektywa nie ma zastosowania w tej sprawie, ponieważ odnosi się „do tzw. średnich obiektów energetycznego spalania. Oferowany przez Torpol silnik – spalinowy, zasilany gazem ziemnym, o maksymalnej mocy znamionowej ok. 170 kW, stanowiący urządzenie mobilne – nie spełnia definicji takiego obiektu. Właściwym aktem prawnym określającym graniczne wartości emisji dla oferowanego przez Torpol silnika jest rozporządzenie 2016/16289”. W dalszej części odpowiedzi na odwołanie Zamawiający dokonał wyliczeń, z których wynika, że wartości wskazane w ofercie Przystępującego mieszczą się w limitach ww. rozporządzenia. W piśmie procesowym z 29.07.2026 r. Odwołujący zakwestionował możliwość dokonania takich wyliczeń bez dostępu do określonych danych, ale nie zaprzeczył, że Dyrektywa 2015/2193 nie ma zastosowania w sprawie. Tym samym zarzut oparty na przepisach ww. Dyrektywy (cały czas pomijając to, że zarzut ten oparty jest na wątpliwościach, nie na jednoznacznym stwierdzeniu niezgodności) nie może być uznany za zasadny.

Po trzecie, niezależnie od zarzutu opartego na art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, Odwołujący wskazuje także na obowiązek wezwania Przystępującego do złożenia „stosownych wyjaśnień lub dokumentów potwierdzających zgodność

(np. certyfikatów, kart katalogowych silnika ze świadectwem emisji”. Odwołujący nie wskazał podstawy prawnej tak sformułowanego zarzutu, choć dokonując subsumpcji samodzielnie Izba stwierdza, że w zakresie wezwania do wyjaśnień podstawą mógłby być art. 223 ust. 1 ustawy Pzp, gdyby oczywiście Odwołujący wskazał obiektywne okoliczności, z powodu których wyrażane przez niego wątpliwości rzeczywiście wymagałyby wyjaśnienia. W ocenie Izby jednak, w świetle wskazanych wyżej ustaleń, takich okoliczności Odwołujący nie wykazał. Trudno natomiast stwierdzić, na podstawie którego przepisu Zamawiający miałby wezwać Przystępującego o złożenie dokumentów (przedmiotowych środków dowodowych, bo taki charakter mają certyfikaty i karty katalogowe), których złożenia w zakresie NOx i CO wcześniej nie wymagał i sam Odwołujący również nie kwestionuje braku ich złożenia przez Przystępującego wraz z ofertą. Wobec zatem braku podstaw do wzywania do wyjaśnień, a tym bardziej do złożenia niewymaganych uprzednio przedmiotowych środków dowodowych, zarzut ten również podlegał oddaleniu.

Wobec powyższego Izba postanowiła jak w sentencji, orzekając na podstawie art. 552 ust. 1, art. 553 i art. 554 ust. 1 ustawy Pzp.

Orzeczenie Izby zostało wydane w oparciu o dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia oraz w oparciu o stanowiska Stron i Przystępującego przedstawione w pismach procesowych i na rozprawie.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy Pzp oraz w oparciu o § 8 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. a) i b) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodnicząca

...………………………