Postanowienie KIO 3173/26 z 13 lipca 2026

W dniu 29 czerwca 2026 r. wykonawca Skamex S.A. z siedzibą w Łodzi (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczejw postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego przez Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Olsztynie (dalej jako „Zamawiający” ) na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., „Pzp”) w trybie przetargu nieograniczonego, którego przedmiotem jest dostawa obłożeń chirurgicznych oraz środków ochrony osobistej, w zakresie pakietu nr 8 [znak sprawy: DZPZ/2650/17UEPN/2026], zwane dalej „Postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 24.04.2026 r. pod nr 281886-2026.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. „art. 107 ust. 2 ustawy PZP poprzez zaniechanie wezwania Wykonawcy Lohmann & Rauscher Polska Sp. z o. do uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych, w sytuacji gdy złożone wraz z ofertą przedmiotowe środki dowodowe nie potwierdzały wszystkich parametrów zaoferowanych w pakiecie 8 produktów, mimo iż zgodnie z rozdziałem VIII SW Z zamawiający wymagał, by przedmiotowe środki dowodowe potwierdzały spełnianie wymagań wskazanych w formularzu cenowym przez oferowane produkty;
2. ewentualnie Odwołujący zarzuca Zamawiającemu naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit c) ustawy PZP poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Wykonawcy Lohmann&Rauscher Polska sp. z o.o. w sytuacji gdy na dzień wyboru oferty najkorzystniejszej w dokumentach oferty brak było przedmiotowych środków dowodowych, które byłyby zgodne z wymaganiami Zamawiającego, zatem takich z których wynikałoby spełnienie parametrów podanych przez Zamawiającego w formularzu cenowym w konsekwencji powyższego:
3. art. 239 ust. 1 ustawy PZP poprzez wybór jako najkorzystniejszej oferty Lohmann&Rauscher Polska sp. z o.o., w ramach której Wykonawca nie złożył przedmiotowych środków dowodowych, które potwierdzałyby wymagane parametry oferowanych produktów
4. art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez naruszenie zasady równego traktowania wykonawców, uczciwej konkurencji oraz przejrzystości postępowania, poprzez zróżnicowane traktowanie wykonawców i zaniechanie wezwania do uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych na potwierdzenie wymaganych cech produktów oferowanych

w pakiecie nr 8, ewentualnie poprzez zaniechanie odrzucenia oferty tego wykonawcy, w sytuacji gdy nie przedstawił on dokumentów potwierdzających spełnianie przez oferowane dostawy wymagań oczekiwanych przez Zamawiającego.”

W kontekście ww. zarzutów odwołania Odwołujący wnosił m.in. o „nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, wezwania firmy Lohmann & Rauscher Polska Sp. z o.o. do uzupełnienia niekompletnych przedmiotowych środków dowodowych w zakresie pakietu 8 i dokonania oceny ofert z uwzględnieniem uzupełnionych przedmiotowych środków dowodowych, ewentualnie odrzucenia oferty tego wykonawcy w sytuacji gdy nie uzupełni on przedmiotowych środków dowodowych”.

Odwołujący wskazywał, że posiada interes we wniesieniu odwołania, ponieważ „oferta Odwołującego została sporządzona zgodnie ze specyfikacją warunków zamówienia oraz z 4 wyjaśnieniami treści specyfikacji warunków zamówienia, a jej treść i proponowany przedmiot Zamówienia spełnia wymagania Zamawiającego w części nr 8.

Jednocześnie kwestionowana odwołaniem oferta firmy Lohmann & Rauscher Polska sp. z o. o. jest potencjalnie niezgodna z wymaganiami Zamawiającego, ponieważ Wykonawca nie złożył kompletnych wymaganych przedmiotowych środków dowodowych, a na podstawie złożonych wraz z jego ofertą dokumentów nie ma możliwości zweryfikować spełniania przez zaoferowane produkty parametrów wymaganych przez Zamawiającego.

Wykonawca winien zostać wezwany do uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych, natomiast istnieje duże prawdopodobieństwo, że przedmiotowe środki dowodowe złożone przez Lohmann & Rauscher Polska Sp. z o. o. nie zostaną złożone, skoro wykonawca ten nie przedstawił wymaganych dokumentów wraz z ofertą.

W takim przypadku Odwołujący uzyska zamówienie, albowiem jego oferta spełnia wszystkie wymagania Zamawiającego i nie podlega odrzuceniu. Zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym m. in. w komentarzu do ustawy p.z.p., wydanym przez Urząd Zamówień Publicznych, zachowującym aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym: za utrwalony uznaje się pogląd, według którego interes prawny wnoszącego środek odwoławczy lub skargę do sądu doznał uszczerbku (lub mógł doznać uszczerbku) w konkretnym postępowaniu, w którym uczestniczy, polegającego na tym, że traci możliwość uznania jego oferty za ofertę najkorzystniejszą. Taka dokładnie sytuacja ma miejsce w tym przypadku, albowiem mimo niepodlegającej odrzuceniu i kompletnej ofercie, Wykonawca Skamex został pozbawiony możliwości podpisania umowy z Zamawiającym, bowiem wybrana została oferta konkurencyjnego podmiotu, która jest niekompletna i nie spełnia tym samym wymagań Zamawiającego.

Zamawiający w sposób nieuprawiony oraz bezzasadnie zaniechał wezwania Wykonawcy Lohmann & Rauscher Polska Sp. z o. w zakresie pakietu nr 8, w którym oferta Odwołującego winna zostać uznana za najkorzystniejszą. Tym samym Zamawiający poprzez naruszenie przepisów ustawy naraża Odwołującego na możliwość poniesienia szkody. W orzecznictwie KIO za szkodę uważa się natomiast niemożność uzyskania zamówienia na skutek niezgodnych z prawem działań zamawiającego: W przypadku zamówień publicznych za szkodę uznaje się zasadniczo pozbawienie korzyści wynikających z uzyskania zamówienia. (Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej, z dnia 5 sierpnia 2011 r., KIO 1557/11, LexPolonica nr 2617093, www.uzp.gov.pl). Z kolei w wyroku z 11 lipca 2018 r. (KIO 1275/18) Izba wskazała, że: „Odwołujący legitymuje się uprawnieniem do skorzystania w przedmiotowym postępowaniu ze środków ochrony prawnej. Została wypełniona materialnoprawna przesłanka, o której mowa w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołujący złożył ofertę, która według przyjętych w SIW Z kryteriów oceny ofert, w przypadku potwierdzenia zasadności zarzutów odwołania, mogłaby zostać uznana za najkorzystniejszą, co mogłoby skutkować uzyskaniem przez niego zamówienia.”

Do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden z wykonawców.

Zamawiający pismem z dnia 10 lipca 2026 r. wniósł odpowiedź na odwołanie, w której wskazał:

„Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Olsztynie informuje, że w związku z odwołaniem wniesionym przez Wykonawcę Skamex S.A. z siedzibą w Łodzi unieważnił czynność wyboru najkorzystniejszej oferty z dnia 19 czerwca 2026 r. w zakresie części nr 8 w celu ponownego badania i oceny ofert. Dnia 3 lipca 2026 r. Zamawiający, na podstawie art. 255 pkt 2 ustawy Pzp, unieważnił postępowanie w zakresie części nr 8, ponieważ złożone oferty podlegały odrzuceniu.

W związku ze zmianą stanu faktycznego Zamawiający, na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego przez Izbę na posiedzeniu niejawnym”. Do ww. pisma Zamawiający załączył pismo z dnia 3 lipca 2026 r. pt. „Zawiadomienie o unieważnieniu postępowania w zakresie części nr 8”, w którym wskazał:

„ Na podstawie art.226 ust.1 pkt.5 ustawy Prawo zamówień publicznych, Zamawiający odrzuca ofertę Wykonawcy Lohmann&Rauscher Polska sp.zo.o. z siedzibą w Pabianicach oraz ofertę Wykonawcy Skamex S.A. z siedzibą w Łodzi w zakresie części nr 8, ponieważ treść ofert jest niezgodna z warunkami zamówienia.

Zamawiający zakresie pozycji nr 3 części nr 8 jednoznacznie wymagał zaoferowania wyrobu medycznego, co

potwierdza wymóg wpisania klasy medycznej w kolumnie IV formularza cenowego- załącznika nr 2 do SWZ.

Wykonawca Skamex S.A oraz Lohmann&Rausher Polska sp.zo.o. zaoferowali ten sam produkt o numerze katalogowym SPTE-ICE9000 Producenta Medline. Obaj Wykonawcy nie zadeklarowali klasy medycznej, wpisując adnotację „nie dotyczy”. Takie działanie jest jednoznaczne z przyznaniem, że produkt ten nie posiada statusu wyrobu medycznego, co potwierdzają również przedłożone przez samych Wykonawców karty katalogowe, w których widnieje informacja, iż zadeklarowany produkt nie jest wyrobem medycznym.

W związku z powyższym oferty obu Wykonawców w tym zakresie podlegają odrzuceniu jako niezgodne z warunkami zamówienia.”

Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Zgodnie z art. 568 pkt 2 ustawy Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny: podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez Izbę, że postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania, na skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, kiedy Zamawiający dokonuje unieważnienia wyboru oferty najkorzystniejszej, tudzież dokona unieważnienia postępowania w zakresie objętym zarzutami odwołania, co powoduje, że czynność, wobec której wniesiono odwołanie nie istnieje. Tym samym nie istnieje tzw. substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej oraz niezbędny do tego, aby Izba mogła merytorycznie rozpoznać odwołanie i stwierdzić, czy Zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów Pzp.

Wyżej opisana sytuacja zaistniała w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym. Zamawiający, po wniesieniu odwołania, dokonał unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz w konsekwencji ponownego badania i oceny ofert unieważnił całe postępowanie w zakresie części 8 zamówienia. Tym samym Izba stwierdziła, że odwołanie wniesione w dniu 29 czerwca 2026 r. dotyczy czynności Zamawiającego, które na chwile obecną nie istnieją. Poprzez dokonane czynności Zamawiającego zaszła podstawa do umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne.

Izba zwraca w tym miejscu uwagę, że zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, wydając orzeczenie, bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia, co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie.

Należy również wskazać, że przepisy ustawy Pzp nie zobowiązują zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia w sytuacji, w której wykonawca wniesie odwołanie. Zgodnie z treścią przepisu art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, podobnie jak przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący w chwili w zamknięcia rozprawy - nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

Ponadto stan rzeczy, o którym mowa w przepisie art. 552 ust. 1 ustawy Pzp należy analogicznie, jak w art. 316 § 1 kpc, interpretować jako okoliczności faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny t j. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia (wyrok SN z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z 13 września 2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18).

Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązana uwzględnić czynności zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Zaskarżenie czynności, która w kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie składu orzekającego Izby należało, że prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego było bezcelowe, czyli jak stanowi przepis Pzp - zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz. 2437), nakazując dokonanie na rzecz odwołującego zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych

kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Przewodniczący

.....................................................