Postanowienie KIO 4251/26 z 23 września 2026

1. 1.umorzyć postępowanie odwoławcze;
2. 2.nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty13 500 zł 00 gr (trzynaście tysięcy pięćset złotych zero groszy) na rzecz wykonawcy W ilanka Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, stanowiącej 90% uiszczonego wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Powiat Raciborski (zwany dalej: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Zintegrowany rozwój szkolnictwa branżowego w powiecie raciborskim w kierunku regionalnych inteligentnych specjalizacji - dostawa i montaż wyposażenia pracowni ZSE w Raciborzu” –wewnętrzny identyfikator: OR.VII.272.2.2026 (zwane dalej: „postępowaniem”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 26 lutego 2026r., pod numerem publikacji 136550-2026. Szacunkowa wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 793, zwanej dalej: „ustawą Pzp” lub „pzp”).

W dniu 27 sierpnia 2026 r. wykonawca Wilanka Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (zwany dalej również: „Odwołującym”) wniósł odwołanie, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. 1.art. 16 pkt 1-3 pzp poprzez niezachowanie zasady przejrzystości i proporcjonalności oraz zasady uczciwej konkurencji ze względu na niezasadne odrzucenie oferty Odwołującego.
2. 2.art. 226 ust. 1 pkt 10) pzp zw. z art. 83 ust. 1 pkt 26 a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. z dnia 21 maja 2025 r. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zmianami) – dalej: ustawa o VAT - poprzez niezasadne uznanie, że oferta Odwołującego jest niezgodna z przepisami ustawy i zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu.
3. 3.art. 255 pkt 2 pzp poprzez unieważnienie postępowania w Części 2 pomimo tego, że oferta odwołującego nie podlega odrzuceniu – Odwołujący wyjaśnia, że przywołanie przez Zamawiającego art. 266 pzp traktuje jako omyłkę, poza sporem jest bowiem to, że Postepowania ma wartość przekraczająca progi unijne o czym stanowi m.in. pkt 1.5. SWZ
4. 4.art. 239 ust. 2 pzp poprzez zaniechanie wyboru najkorzystniejszej oferty, którą jest oferta Odwołującego, na skutek wadliwej subsumcji art. 226 ust. 1 pkt 10 pzp oraz pominięcie faktu, iż cena oferty Odwołującego jest prawidłowo obliczona ewentualnie powinna być poprawiona.
5. 5.art. 552 ust. 1 in fine pzp poprzez odrzucenie oferty pomimo tego, że Zamawiający uwzględniał uprzednio odwołanie Odwołującego z dnia 7 czerwca 2026r. , które zostało przyjęte do rozpoznania przez Krajową Izbę Odwoławczą – dalej: KIO – pod sygn. KIO 2730/26.

Ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia zarzutu wskazanego w pkt 2:

1. 6.art. 223 ust. 2 pkt 2) lub 3) pzp - poprzez zaniechanie zastosowania tego przepisu i w konsekwencji zaniechanie poprawy oferty Odwołującego poprzez ustalenie stawki podatku VAT na 23% i dokonanie stosownych korekt będących następstwem tej poprawy.
2. 7.art. 260 ust. 1 in fine - poprzez zaniechanie wskazania wyczerpującego uzasadnienia faktycznego uzasadniającego odrzucenie oferty – w szczególności Zamawiający nie wykazał, że zastosowanie stawki 0% VAT jest wadliwe.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Odwołujący wniósł o:

1. 1.Uwzględnienie odwołania w całości i: a)nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności unieważnienia postępowania, b)nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynność odrzucenia oferty Odwołującego, c)nakazanie Zamawiającemu dokonania oceny ofert z wyłącznym z udziałem oferty Odwołującego, ewentualnie d)nakazanie Zamawiającemu dokonania oceny ofert z wyłącznym udziałem oferty Odwołującego po uprzednim dokonaniu poprawy ceny oferty Odwołującego poprzez ustalenie stawki podatku VAT na 23% zamiast 0% i dokonanie stosownych korekt będących następstwem tej poprawy.
2. 2.Przeprowadzenie dowodów wskazanych w odwołaniu.
3. 3.Obciążenie Zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego Izba ustaliła, że w terminie określonym w art. 525 ust. 1 Pzp do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.

W dniu 9 września 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości.

W dniu 16 września 2026 r. Odwołujący złożył do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej pismo, w którym oświadczył, że cofa odwołanie wniesione w przedmiotowej sprawie. Izba stwierdziła, że oświadczenie o wycofaniu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Odwołującego.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Na skutek cofnięcie odwołania wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego, o której mowa w art. 520 ust. 1 i 2 oraz art. 568 pkt 1) Pzp. Stosownie do treści art. 520 ust. 1 Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (art. 520 ust. 2 Pzp). Odwołujący – jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie Prawa zamówień publicznych - jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Bada wyłącznie formalną skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu odwołania. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Tym samym Izba, zgodnie z art. 568 pkt 1 w związku z art. 520 ust. 1 Pzp, postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, 574 i 575 Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.), nakazując zwrot na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego w wysokości 15 000 zł 00 gr.

Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.