Postanowienie KIO 3538/24 z 9 października 2024

Instytut Rozwoju Miast i Regionów w Warszawie (zwany dalej: „zamawiającym”) prowadzi w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn.: „Świadczenie usług cateringowych w trakcie trwania IV Kongresu Polityki Miejskiej i Regionalnej (dalej: „Kongres”) w dniach 7-8 października 2024 r. w Krakowie – zamówienie powtórzone” - znak postepowania ZP/6/PZP/2024 (zwane dalej: „postępowaniem”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2024/BZP 00489134 z dnia 09 września 2024 r.

Wartość zamówienia nie przekracza progów unijnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 z późn. zm.), (dalej zwanej: „Pzp”).

W postępowaniu tym wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego A. J. i K. J. prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą Gastro Serwis spółka cywilna A. J. K. J. z siedzibą w Krakowie (zwani dalej: „odwołującym”) w dniu 27 września 2024 r. wnieśli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej na czynności i zaniechania podjęte przez zamawiającego.

Odwołujący postawił zamawiającemu następujące zarzuty naruszenia:

1. art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp poprzez nieuprawnione odrzucenie oferty odwołującego, mimo iż ani podana w niej cena globalna, ani poszczególne koszty nie były rażąco niskie;
2. art. 224 ust. 6 Pzp poprzez błędne zastosowanie z uwagi na fakt, iż wykonawca nie przedłożył „żadnych dowodów na dysponowanie zasobami wskazanymi dla tego typu pozycji kalkulacji, których to uzyskanie z pewnością było w jego zasięgu” oraz z uwagi na fakt, że „wykonawca nie przedłożył jakichkolwiek dowodów potwierdzających realność cen zakupu poszczególnych artykułów spożywczych”;
3. art. 224 ust. 1 Pzp poprzez błędną interpretację tego przepisu jako nakładającego bezwzględny obowiązek przedłożenia faktur zakupowych lub innych dowodów księgowych, mimo że przedmiotem zamówienia są towary codziennego użytku (np. kawa, herbata, cukier, mleko), których ceny są powszechnie znane. Zamawiający nie powinien kwestionować wiarygodności tych cen bez podstaw;
4. art. 224 ust. 1 Pzp poprzez irracjonalne uznanie, iż oferta, zakładająca zysk (marżę) na poziomie wskazanym w treści złożonych wyjaśnień może być obciążona rażąco niską ceną;
5. art. 224 ust. 2 Pzp poprzez nieprawidłowe i nieprecyzyjne wezwanie wykonawcy do udzielenia wyjaśnień w przedmiocie rażąco niskiej ceny a nadto, poprzez odstąpienie od ponownego wezwania wykonawcy do przedstawienia wyjaśnień (w razie pojawienia się nowych wątpliwości) oraz poprzez niezapewnienie wykonawcy

odpowiedniego terminu na przesłanie odpowiedzi;

1. art. 17 ust. 1 Pzp poprzez skrajny i bezmyślny formalizm, przejawiający się bezrefleksyjnym stosowaniem ww. przepisów, podczas gdy procedury przewidziane ustawą mają na celu pomoc zamawiającemu w udzieleniu zamówienia w sposób zapewniający najlepszą jakość dostaw, usług oraz robot budowlanych, odpowiednio do charakteru zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację;
2. art. 16 Ppz poprzez niezachowanie elementarnych zasad uczciwej konkurencji oraz zasad przejrzystości i proporcjonalności w toku postępowania. Naruszenia te wynikły wskutek wysłania do odwołującego zbyt ogólnych i niezrozumiałych zapytań/wniosków, które mimo prośby nie zostały uszczegółowione, a czas na udzielenie odpowiedzi był także niezmiernie krótki;
3. art. 224 ust. 5 i 6 Pzp w związku z art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp poprzez zaniechanie przeprowadzenia przez zamawiającego pogłębionej, merytorycznej oceny złożonych wyjaśnień oraz ograniczenie się jedynie do formalnego przeglądu dokumentu, sprowadzającego się do oceny, czy przedstawiono dowód, czy też nie.

Zamawiający pominął obowiązek przeanalizowania treści wyjaśnień pod kątem ich merytorycznej wartości oraz rzetelności kalkulacji cenowej, co doprowadziło do niezasadnego odrzucenia oferty odwołującego.

1. art. 253 ust. 2 ustawy Pzp poprzez odstąpienie od publikacji informacji o wyborze oferty oraz informacji o ofertach odrzuconych na stronie internetowej zamawiającego.

Wskazując na powyższe zarzuty, odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego oraz nakazanie zamawiającemu ponownej oceny i wyboru ofert; ewentualnie także – nakazanie zamawiającemu ponownego wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny, z precyzyjnym wskazaniem, czego te wyjaśnienia mają dotyczyć, a także nakazanie zamawiającemu publikację informacji o wyborze w sposób prawem przewidziany oraz zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego.

Izba ustaliła, że w terminie określonym w art. 525 ust. 1 Pzp do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.

W dniu 08 października 2024 r. odwołujący wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej pismo, w którym oświadczył, że cofa w całości odwołanie wniesione w niniejszej sprawie. Izba stwierdziła, że oświadczenie o wycofaniu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania odwołującego.

Mając na uwadze powyższe, Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje:

Na skutek cofnięcie odwołania wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego, o której mowa w art.

520 ust. 1 i 2 oraz art. 568 pkt 1) ustawy Pzp. Stosownie do treści art. 520 ust. 1 ustawy Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (art. 520 ust. 2 ustawy Pzp). Odwołujący – jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie Prawa zamówień publicznych - jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania.

Bada wyłącznie formalną skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu odwołania. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.), nakazując zwrot na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego w wysokości 7 500 zł 00 gr.

Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.

Przewodnicząca

………………………..….

4