Postanowienie KIO 3077/26 z 14 lipca 2026

Zamawiający: Uniwersytet Gdański z siedzibą w Gdańsku prowadzi postępowanie o​ udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., dalej: „ustawa Pzp”) pn. <<„Dostawa i montaż udźwiękowionych, dotykowych planów informacyjnych dla Uniwersytetu Gdańskiego” na potrzeby projektu NCBR:

Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027, Europejski Fundusz Społeczny Plus. Tytuł projektu „Dostępny UG 2.0”>>. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane zostało ​ Biuletynie Zamówień Publicznych 2026/BZP 00050743/01. w Dnia 26 czerwca 2026 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, na podstawie art. 513 pkt 1 i pkt 2 ustawy Pzp odwołanie złożył wykonawca K.K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Sensetec K.K. z siedzibą ​ Warszawie, dalej jako „Odwołujący”. w Powiadomienie o czynności stanowiącej podstawę do złożenia odwołania zostało opublikowane w dniu 18 czerwca 2026 roku (informacja o wyborze). Kopia odwołania została przekazana Zamawiającemu w dniu 23 czerwca 2026 roku. Odwołujący uiścił wpis ​ wymaganej wysokości. w Odwołanie złożono wobec czynności i zaniechań Zamawiającego polegających na wyborze oferty najkorzystniejszej wykonawcy P.R..

Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 224 ust. 6 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy P.R. pomimo niewykazania, że zaoferowana cena nie jest rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia;
2. art. 224 ust. 1–6 Pzp poprzez uznanie za wystarczające wyjaśnień wykonawcy, które nie zawierają spójnej, szczegółowej i możliwej do zweryfikowania kalkulacji kosztów realizacji zamówienia;
3. art. 16 pkt 1 i 2 Pzp poprzez przeprowadzenie oceny oferty w sposób naruszający zasadę równego traktowania wykonawców oraz zasadę przejrzystości postępowania;
4. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy, który nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie doświadczenia;
5. art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty, której treść pozostaje niezgodna z warunkami zamówienia.

Powyższe czynności/zaniechania stanowią naruszenie przez Zamawiającego także:

1. art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych;
2. art. 224 ust. 1, ust. 5 i ust. 6 ustawy Prawo zamówień publicznych;
3. art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Prawo zamówień publicznych;
4. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy Prawo zamówień publicznych;
5. art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych
6. art. 128 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych Odwołujący wnosił o
7. Uwzględnienie odwołania w całości;
8. nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej;
9. nakazanie Zamawiającemu odrzucenia oferty wykonawcy Profi-Art R.Ś.;
10. nakazanie Zamawiającemu powtórzenia czynności badania i oceny ofert.

Odwołujący wskazał, że posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz poniósł szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy. W przypadku prawidłowego przeprowadzenia czynności badania i oceny ofert oferta wykonawcy P.R. powinna zostać odrzucona. W konsekwencji oferta Odwołującego uzyskałaby realną możliwość wyboru jako najkorzystniejsza. Zaskarżone czynności Zamawiającego naruszają interes Odwołującego w uzyskaniu zamówienia oraz powodują możliwość poniesienia szkody polegającej na utracie szansy na zawarcie umowy.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Jak ustalono na podstawie informacji przesłanych przez Zamawiającego (w tym dokumentacji postępowania) oraz jego strony internetowej postępowanie dotyczy zamówienia publicznego, którego wartość zamówienia jest niższa niż progi unijne, o jakich stanowi art. 3 ustawy Pzp. Na powyższe wskazuje również wartość wpisu uiszczona przez Odwołującego.

Zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego złożył wykonawca R.Ś. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.R. z siedzibą w Opolu. Izba potwierdziła skuteczność zgłoszenia i dopuściła Wykonawcę jako Przystępującego.

Kolejne zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego złożył wykonawca

ALTIX Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie. Izba nie dopuściła Wykonawcy, ponieważ zgłoszenie złożył podmiot nieuprawniony.

Wykonawca zaznaczył, że ma świadomość, że jego oferta została odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 12 Pzp.

Okoliczność ta nie była przemilczana ani kwestionowana w piśmie.

Jednocześnie Wykonawca wyraził stanowisko, że sama okoliczność odrzucenia oferty nie przesądza automatycznie o niedopuszczalności zgłoszenia przystąpienia. Ocena istnienia interesu, o którym mowa w art. 525 ust. 1 Pzp, powinna być dokonywana z​ uwzględnieniem celu tej instytucji, charakteru postępowania odwoławczego oraz wpływu rozstrzygnięcia Izby na sytuację prawną wykonawcy. Art. 525 ust. 1 Pzp stanowi, że wykonawca może zgłosić przystąpienie do postępowania odwoławczego, jeżeli posiada interes w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść jednej ze stron. Ustawodawca nie posłużył się pojęciem interesu w uzyskaniu zamówienia, lecz znacznie szerszym pojęciem interesu ​ uzyskaniu określonego rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym. w Izba zaprezentowanego stanowiska nie podziela. Wykonawca, który został prawomocnie wyeliminowany z postępowania, ponieważ jego oferta została odrzuca, zdaniem składu orzekającego w przedmiotowej sprawie nie posiada interesu w uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść strony, do której przystępuje. Nie ma On szans na uzyskanie tego zamówienia, czy jego interesu nie należy upatrywać w możliwości unieważnienia postępowania, ponieważ pozostają w nim oferty ważne, spośród których Zamawiający może dokonać wyboru oferty najkorzystniejszej. Nie jest rolą Wykonawcy, którego oferta została odrzucona, ani rolą Izby funkcja kontrolna, polegająca na sprawdzeniu przebiegu prawidłowości całego prowadzonego postępowania. Dostrzeżenia wymaga, iż Izba orzeka o​ czynnościach lub zaniechaniach czynności przez Zamawiającego w ramach konkretnie sformułowanych zarzutów.

Izba nie prowadzi kontroli całego postępowania. Można zgodzić się, że rolą Izby jest zapewnienie zgodności postępowania o udzielenie zamówienia z​ przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, ale tylko w zakresie przedstawionych

​w odwołaniu zarzutów, a nie w sposób generalny. Tym samym Wykonawca zgłaszający przystąpienie ani nie uzyska przedmiotowego zamówienia, ani nie doprowadzi do unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego ani nie ma uprawnień do przeprowadzenia kontroli całego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Dalej stwierdzić należy, iż Izba z urzędu na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron dokonała czynności formalnoprawnych i sprawdzających, w wyniku których stwierdziła, że w tak ustalonym stanie faktycznym przedmiotowe odwołanie podlega odrzuceniu ​ oparciu o art. 528 pkt 3 ustawy Pzp jako wniesione po upływie terminu określonego w ​ ustawie. w Jak wynika ze zgromadzonej przez Izbę dokumentacji, wykonawca o czynności stanowiącej podstawę do korzystania ze środków ochrony prawnej dowiedział się w dniu 18 czerwca 2026 roku. Informacja ta wiązała się z przekazaniem przez Zamawiającego informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej. Skoro mamy do czynienia z postępowaniem o​ wartości niższej niż progi unijne, to termin na wniesienie odwołania wynosi 5 dni od dnia przekazania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu środków komunikacji elektronicznej. Tymczasem odwołanie w wymaganej formie pisemnej trafiło do Prezesa KIO w dniu 26 czerwca 2026 roku, a więc w 7 dniu po ogłoszeniu wyniku.

Zgodnie z art. 515 ust. 1 pkt 2a ustawy Pzp odwołanie wnosi się w przypadku zamówień, których wartość jest mniejsza niż progi unijne, w terminie 5 dni od dnia przekazania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu środków komunikacji elektronicznej. ​Jak wynika z informacji przekazanych przez Zamawiającego oraz stanowiska samego Odwołującego, informacja o wyborze oferty najkorzystniejszej została przekazana właśnie ​ formie elektronicznej. w A zatem, ostatecznym terminem na wniesienie odwołania był 23 czerwca 2026 roku. Odwołujący miał świadomość terminu na wniesienie odwołania, ponieważ w tej dacie (​ czyli 23 czerwca 2026 roku) przekazał Zamawiającemu kopię odwołania.

Odwołujący zapewne utożsamia fakt dotrzymania terminu z datą nadania przesyłki pocztowej w dniu 23 czerwca 2026 roku (stempel na kopercie), o czym świadczy dołączona do treści odwołania koperta. Dostrzeżenia jednakże wymaga, iż przesyłka ta w wymaganej przez ustawę formie do wniesienia odwołania (tj. pisemnej) dotarła do Prezesa KIO w dniu 26 czerwca 2026 roku, a więc już po upływie 5 dnia na skorzystanie ze środków ochrony prawnej.

Podkreślenia wymaga okoliczność, że dla skutecznego wniesienia odwołania ​i dochowania terminów na jego wniesienie, o których mowa w art. 515 Pzp, ma znaczenia fizyczne złożenie odwołania do Prezesa Izby. Do wnoszenia środków ochrony prawnej ​ postaci odwołania nie ma zastosowania domniemanie przewidziane w art. 580 ust. 2 ustawy Pzp dotyczące w możliwości wniesienia skargi na orzeczenia KIO, gdzie złożenie skargi w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z jej wniesieniem. W przepisach Prawa zamówień publicznych po nowelizacji ustawy z dnia 2 grudnia 2009 roku zrezygnowano bowiem z domniemania, że złożenie odwołania w placówce operatora wyznaczonego jest równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Izby.

Przepisy Prawa zamówień publicznych w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2009 roku wyraźnie stanowiły iż „złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z​ wniesieniem go do Prezesa Urzędu” (art. 184 ust. 2 zd. drugie Prawa zamówień publicznych w brzmieniu sprzed nowelizacji). Skoro ustawodawca zrezygnował z takiego unormowania, jego celem było utożsamienie „wniesienia odwołania” z jego fizycznym doręczeniem Prezesowi Izby. Dodatkowo ustawodawca wprowadził do ustawy Pzp szeroką możliwość wnoszenia odwołań za pomocą środków komunikacji elektronicznej (​ e-doręczenia).

Stanowiska Izby w przedmiotowej sprawie nie zmienia okoliczność, że w odpowiedzi na odwołanie Zamawiający uwzględnił zarzuty odwołania w części, w części zarzutów zaś wnosił o ich oddalenie. By odwołanie mogło zostać rozpoznane merytorycznie, konieczne jest stwierdzenie, że nie zawiera ono braków formalnych lub nie zachodzą wobec niego przesłanki warunkujące jego odrzucenie.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 553 zdanie drugie ustawy Pzp, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557 oraz art. 573 i następne ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 8 ust. 1 w zw. z § 5 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 31.12.2020, poz. 2437), w przypadku odrzucenia odwołania Odwołującego obciąża się

całością wniesionego wpisu, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania.

Postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 529 ust. 1 ustawy Pzp.

Przewodnicząca: