Wyrok KIO 1779/26 z 12 czerwca 2026

KIO 1779/26

1. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 1-3 oraz nr 6-11 odwołania,
2. w pozostałym zakresie oddala odwołanie,
3. kosztami postępowania obciąża wykonawcę Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskieji zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej tytułem wpisu od odwołania, KIO 1780/26
4. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr I. a) oraz I. b) odwołania,
5. w pozostałym zakresie oddala odwołanie,
6. kosztami postępowania obciąża wykonawcę PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskieji zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiejtytułem wpisu od odwołania,

KIO 1782/26

1. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 d), 12, 13 odwołania,
2. w pozostałym zakresie oddala odwołanie,
3. kosztami postępowania obciąża wykonawcę FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu tytułem wpisu od odwołania, KIO 1788/26
4. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5, 9 odwołania, a także w zakresie zarzutu nr 10 odwołania (w części dotyczącej: - zaniechania podania informacji na temat wyposażenia PSZOK w kontenery, - nieudostępnienia aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli),
5. w pozostałym zakresie oddala odwołanie,
6. kosztami postępowania obciąża wykonawcę Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący

………………….… Sygn. akt: KIO 1779/26, KIO 1780/26, KIO 1782/26, KIO 1788/26

Miasto Ruda Śląska w Rudzie Śląskiej, zwane dalej „zamawiającym”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu miasta Ruda Śląska.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 7 kwietnia 2026 r., Dz.U. S: 67/2026, nr 234198-2026.

Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. postępowaniu 17 kwietnia 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zwanej dalej również „Izbą”, wnieśli odwołania: a)wykonawca Remondis Górny Śląsk sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej, zwany dalej „odwołującym I” lub „odwołującym Remondis”, b)wykonawca PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej, zwany dalej „odwołującym II” lub „odwołującym PreZero”, c)wykonawca FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu, zwany dalej „odwołującym III” lub „odwołującym FCC”, d)wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu, zwany dalej „odwołującym IV” lub „odwołującym Alba”.

KIO 1779/26 Odwołujący Remondis w pkt III odwołania zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.

Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 j.t. ze zm.), zwanej dalej: „kc” w zw. z art. 3531 kc w zw. z art. 387 § 1 kc przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w zakresie tzw. „poziomów recyklingu” w sposób nieuwzględniający wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty (problemu słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych "u źródła", przeważającego udziału zmieszanych odpadów w całym strumieniu odpadów, jaki ma odebrać wykonawca w ramach zamówienia, sposobu obliczania poziomów recyklingu, wchodzącego w życie systemu kaucyjnego, który wpłynie na „jakość” i wielkość strumienia odpadów, uwarunkowań technologicznych i rynkowych, w szczególności rygorystycznych wymogów stawianych przez recyklerów umożliwiających przekazanie odpadów do recyklingu i spadku popytu na surowce – kryzysu branży recyklerów tworzyw sztucznych, roli, jaką Zamawiający odgrywa w systemie gospodarki odpadami gminy) czego konsekwencją jest nałożenie na wykonawcę niemożliwego do spełnienia (z przyczyn niezależnych od wykonawcy) obowiązku osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych wskazanego w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej jako „ucpg”) w wysokości 56% dla roku 2026, 57% dla roku 2027 i 58% dla roku 2028 i 59% dla roku 2029, sankcjonowanego obowiązkiem zapłaty kary umownej (§8 ust. 1 lit. bb) Umowy), co z kolei narusza zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności a także zasady współżycia społecznego, a w konsekwencji uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty (rozdz. II ust. 6 OPZ oraz §8 ust. 1 lit. bb) Umowy);

1. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez niejednoznaczne i niewyczerpujące opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie odnoszącym do pojemników, z jakich ma następować odbiór odpadów w ramach przedmiotu zamówienia, co wyraża się w braku przedstawiania przez Zamawiającego informacji o ilości i lokalizacji pojemników podziemnych i półpodziemnych, jakie mogą powstać na terenie miasta Ruda Śląska i z których będzie następować odbiór, jak również w braku przedstawienia szczegółowych danych technicznych (parametrów) pojemników, w których zbierane będą „małe elektrośmieci”, co uniemożliwia wykonawcom należyte skalkulowanie oferty (rozdz. I ust. 4 tiret pierwszy i ósmy OPZ);
2. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez niejednoznaczne i niewyczerpujące opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie odnoszącym do ilości i pojemności kontenerów, w jakie docelowo będzie miał być wyposażony

rozbudowywany PSZOK przy ul. Noworudzkiej, jak również nowy PSZOK przy ul. Kalinowej, co uniemożliwia wykonawcom należyte skalkulowanie oferty (rozdz. IV ust. 12-14 OPZ);

1. art. 99 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp przez nałożenie na wykonawcę obowiązku nieproporcjonalnego do przedmiotu zamówienia, zakładającego obowiązek odbioru odpadów powstających w wyniku zdarzeń losowych, które nie mieszczą się w legalnej definicji „odpadu komunalnego”, pomimo tego że przedmiotem zamówienia jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych, co ma wpływ na sposób kalkulacji ceny ofertowej i oddziałuje negatywnie na krąg wykonawców, jacy potencjalnie mogliby ubiegać się o przedmiotowe zamówienie (rozdz. I ust. 5 pkt 5.5. OPZ);
2. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 3531 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez nałożenie na wykonawcę obowiązku przedkładania zamawiającemu, w ramach szczegółowej informacji o sposobie zagospodarowania odpadów, m.in. informacji o ostatecznych instalacjach do których zostały przekazane odpady komunalne, a także odpady, które powstały z przetworzenia tych odpadów, co prowadzi do nadmiernych i nieadekwatnych obciążeń wykonawcy w postaci obowiązku przedkładania przez niego informacji, do których może on nie mieć dostępu, co stanowi wyraz nadużycia przez zamawiającego jego pozycji dominującej w postępowaniu, jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i narusza zasadę proporcjonalności (rozdz. III ust. 3 OPZ);
3. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 3531 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez nałożenie na wykonawcę obowiązku okazania na żądanie Zamawiającego wszelkich dokumentów potwierdzających wykonanie przedmiotu umowy zgodnie z określonymi przez Zamawiającego wymaganiami i przepisami prawa, bez wskazania zamkniętego katalogu dokumentów, jakich Zamawiający może oczekiwać od wykonawcy, co narusza zasadę proporcjonalności, jest działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i stanowi naruszenie pozycji dominującej przez zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwia wykonawcom należytą wycenę ryzyka kontraktowego z tym związanego i może powodować powstanie sporów na etapie realizacji zamówienia (rozdz. III ust.

4 OPZ);

1. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 3531 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez określenie minimalnej ilości odebranych przez wykonawcę w odpadów komunalnych okresie 36 miesięcy realizacji usługi na poziomie zaledwie 85.000 ton odpadów w sytuacji, gdy z zawartych w OPZ danych wynika, że każdego roku wykonawca odbiera przeszło 50.000 ton odpadów, a więc określona przez zamawiającego gwarantowana wielkość świadczenia wykonawcy jest nieproporcjonalna do skali zamówienia, co z kolei narusza zasadę proporcjonalności, jest działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i stanowi naruszenie pozycji dominującej przez Zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwia wykonawcom należytą (realną) wycenę ryzyka kontraktowego związanego gwarantowanym zakresem świadczenia wykonawcy (ust. 4 zawartego na str. 4 OPZ);
2. art. 439 ust. 1 w zw. z art. 439 ust. 2 pkt 1 Pzp w zw. z art. 353 1 oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez określenie warunków zamówienia w sposób naruszający ww. przepisy i prowadzący do naruszenia równowagi stron umowy oraz nie umożliwiający zapewnienia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i zniwelowania ryzyk związanych ze zmianami kosztów wykonania zamówienia publicznego w zakresie, w jakim Zamawiający uzależnia możliwość złożenia wniosku o zmianę wynagrodzenia od zmiany ceny materiałów lub kosztów o co najmniej 5% (co zostanie ustalone na podstawie kwartalnych wskaźników cen towarów i usług, liczonych w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust.
3. 3), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy), co jest poziomem zbyt wygórowanym mając na uwadze publikowane przez GUS w ostatnich kwartałach dane obrazujące wzrosty cen, przy czym zamawiający zakłada dodatkowo, że wzrost cen ma być liczony od kwartału, w którym nastąpi rozpoczęcie świadczenia usługi a nie od kwartału, w którym składana będzie oferta przez wykonawcę, co czyni projektowaną przez Zamawiającego klauzulę waloryzacyjną związaną ze zmianą cen materiałów lub kosztów pozorną, niezgodną z celem, jakiemu klauzula ma służyć (§7 ust. 22 umowy);
4. art. 436 pkt 4 Pzp w zw. z art. 3531 oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez określenie warunków zamówienia w sposób naruszający ww. przepisy i prowadzący do naruszenia równowagi stron umowy oraz nie umożliwiający zapewnienia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i zniwelowania ryzyk związanych ze zmianami kosztów wykonania zamówienia publicznego w zakresie, w jakim Zamawiający uzależnia możliwość złożenia wniosku o zmianę wynagrodzenia w przypadku zmiany przepisów o charakterze bezwzględnie obowiązującym, określających wysokość ciężarów publiczno-prawnych, od upływu 12 miesięcy od rozpoczęcia świadczenia usługi przez wykonawcę, co dodatkowo wypacza cel przepisu art. 436 pkt 4 Pzp, którym jest możliwość dostosowywania umów o zamówienie publiczne do zmieniających się uwarunkowań prawnych realizacji zamówienia, co powinno następować płynnie tak, aby nie obciążać nadmiernie stron umowy (§7 ust. 30 umowy);
5. 3531 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 483 § 1 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez sporządzenie umowy w sposób naruszający zasady współżycia społecznego i równowagę stron umowy oraz nadmiernie obciążający wykonawcę w zakresie, w jakim zamawiający zastrzega na swoją rzecz możliwość rozwiązania Umowy ze skutkiem natychmiastowym w przypadku naliczenia kar umownych w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, jeżeli ich łączna wysokość przekroczy 200 000,00 zł, przy jednoczesnym braku poczynienia analogicznego jak w §8 ust. 1.4 umowy zastrzeżenia, że do sumowania wysokości kar umownych nie będą brane pod uwagę ewentualne kary za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, co (mając uwagę wysokość potencjalnych kar umownych, jakie z tytułu nieosiągnięcia poziomów recyklingu mogą być nałożone na wykonawcę, obiektywnej niemożności osiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu pomimo wysiłków wykonawcy i pomimo należytego świadczenia przez niego usługi) rodzi poważne ryzyko możliwości przedwczesnego rozwiązania umowy przez Zamawiającego także wtedy, gdy jakość usług świadczonych przez wykonawcę jest dobra, a wykonawca otrzymał (poza karą z tytułu nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu) jedynie pojedyncze, drobne kary umowne w bagatelnej wysokości (§8 ust. 3 Umowy);
6. art. 453 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 353 1 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez wskazanie, że za dzień uznania Umowy za należycie wykonaną strony uznają dzień wykonania ostatniego z obowiązków wykonawcy wynikających z Umowy oraz zatwierdzenia przez marszałka województwa rocznego sprawozdania prezydenta miasta Ruda Śląska z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi za rok 2029, pomimo tego że wcześniej Zamawiający dokonywać będzie zatwierdzenia rocznego sprawozdania złożonego przez wykonawcę, a proces zatwierdzania sprawozdania przez marszałka jest długotrwały, odnosi się do sprawozdania składanego przez prezydenta Rudy Śląskiej, a celem tej weryfikacji nie jest ocena pracy wykonawcy, więc uzależnienie możliwości zwolnienia zabezpieczenia od działań marszałka narusza zasadę proporcjonalności, jest działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i stanowi naruszenie pozycji dominującej przez Zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwia wykonawcom należytą (realną) wycenę ryzyka kontraktowego związanego koniecznością utrzymywania zabezpieczenia należytego wykonania umowy w wydłużonym okresie (§10 ust. 5 umowy)
7. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 3531 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez wskazanie, że przedmiotowe zamówienie będzie realizowane przez okres 36 miesięcy, przy czym najwcześniejszy termin rozpoczęcia świadczenia usługi to 1 października 2026 r., co przy aktualnej sytuacji geopolitycznej (niepewna i dynamicznie zmieniająca się sytuacja w Zatoce Perskiej, będącej kluczowym obszarem dla globalnych dostaw ropy naftowej) jest terminem zbyt długim z uwagi na niemożność właściwego oszacowania przez wykonawców ryzyk kontraktowych związanych wahającymi się cenami paliw, co najpewniej będzie prowadzić do konieczności przyjmowania przez wykonawców zwiększonych ryzyk kontraktowych w tym zakresie, co skutkować będzie złożeniem przez wykonawców droższych ofert, a dodatkowo może to też oddziaływać negatywnie na konkurencję Postępowaniu z uwagi na niepewność co do warunków, w jakich będzie realizowane zamówienie (§2 Umowy oraz rozdział VIII SWZ).

Odwołujący Remondis w pkt IV odwołania wniósł o nakazanie zamawiającemu modyfikacji SWZ i umowy przez:

1. modyfikację postanowień SWZ w ten sposób, że: a. wykreślony zostanie obowiązek osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych zawarty w rozdziale II ust. 6 OPZ (a w konsekwencji także §8 ust. 1 lit. bb) Umowy), b. doprecyzowane zostanie postanowienie zawarte w rozdziale I ust. 4 tiret pierwszy i ósmy poprzez jednoznaczne wskazanie ilości i lokalizacji pojemników podziemnych i półpodziemnych, jakie mogą powstać na terenie miasta Ruda Śląska i z jakich potencjalnie może następować odbiór odpadów, jak również przedstawione zostaną szczegółowe informacje dotyczące rodzaju pojemnika dedykowanego do zbiórki „małych elektrośmieci” poprzez podanie następujących danych: model; lub typ i pojemność, c. w rozdziale IV OPZ wskazana zostanie ilość i rodzaj kontenerów, w jakie docelowo ma być wyposażony PSZOK przy ul. Kalinowej i PSZOK przy ul. Noworudzkiej, d. wykreślony zostanie wymóg zawarty w rozdziale I, pkt 5.5. OPZ, e. wykreślenie zapisu zawartego w rozdziale III ust. 3 OPZ, względnie jego modyfikację w taki sposób, że wykonawca będzie miał obowiązek wskazać wyłącznie nazwy instalacji, do których wykonawca przekazał odpady w celu ich zagospodarowania (z wyłączeniem obowiązku wskazywania nazw dalszych instalacji i recyklerów, do których odpady mogą być następnie kierowane przez instalację, do której wykonawca przekazał odpady), f. modyfikację postanowienia zawartego w rozdziale III ust. 4 OPZ poprzez jednoznaczne wskazanie, że dokumentami potwierdzającymi wykonanie przedmiotu Umowy zgodnie z wymogami zamawiającego i wymogami prawa będą karty przekazania odpadów oraz karty przekazania odpadów komunalnych lub stworzenie zamkniętego katalogu

dokumentów, jakich może w tym zakresie zamawiający oczekiwać od wykonawcy, g. zmianę ust. 4 zawartego na str. 4 OPZ w zakresie odnoszącym się do minimalnej ilości odebranych przez wykonawcę w okresie 36 miesięcy realizacji umowy poprzez jej urealnienie i podwyższenie do takiego poziomu, jaki byłby proporcjonalny do przedmiotu zamówienia i długości czasu trwania zamówienia, h. zmianę §7 ust. 22 umowy poprzez sformułowanie klauzuli waloryzacyjnej poprzez jej urealnienie (dostosowanie do aktualnej sytuacji gospodarczej i do warunków rozpoczęcia świadczenia usługi) poprzez obniżenie wymaganego wskaźnika wzrostu cen z poziomu 5% do 3,5% z jednoczesnym wskazaniem, że wzrost cen będzie liczony od kwartału, w którym nastąpi złożenie ofert w postępowaniu, i. wykreślenie §7 ust. 30 umowy, j. wykreślenie §8 ust. 3 umowy lub jednoznaczne wskazanie, że sumowanie wysokości kar w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych nie dotyczy kary za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, o której mowa w §8 ust. 1 lit. bb), k. zmianę treści §10 ust. 5 umowy w taki sposób, że zamawiający wskaże, że dniem uznania Umowy za należycie wykonaną będzie dzień, w których zamawiający ostatecznie zatwierdzi świadczenia usługi w ostatnim miesiącu (zgodnie z zasadami wynikającymi z §7 ust. 5-7 Umowy), na podstawie których wykonawca będzie miał przedłożyć fakturę, l. skrócenie okresu realizacji zamówienia z 36 miesięcy do 12 miesięcy.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26, w której oświadczył, że: a)uwzględnia w całości zarzuty nr 1, 2, 3, 6, 7, 10, b)uwzględnił częściowo zarzuty nr 8, 9, 11, c)wniósł o oddalenie odwołania w zakresie całości zarzutów nr 4, 5, 12.

W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26 po stronie odwołującego zgłosili przystąpienie: a)wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. we Wrocławiu, b)wykonawca FCC Polska sp. z o. o. w Zabrzu. c)wykonawca PreZero Service Południe sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej.

W trakcie rozprawy przedstawili uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

W piśmie procesowym z 1 czerwca 2026 r. odwołujący Remondis oświadczył, że: a. wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutu nr 1, 2, 3, 6, 7 oraz 10 z petitum odwołania wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów, b. wobec częściowego uwzględnienia przez zamawiającego zarzutu nr 8, 9, 11 z petitum odwołania i zapowiedzi dokonania zmian SW Z w tym zakresie oświadcza, że cofa odwołanie w zakresie dotyczącym zarzutów nr 8, 9, 11 w części nieuwzględnionej przez zamawiającego i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów, c. podtrzymuje odwołanie w zakresie zarzutu nr 4, 5 oraz 12 z petitum odwołania, tj. zarzutów, które nie zostały uwzględnione przez zamawiającego.

KIO 1780/26 Odwołujący PreZero w pkt I odwołania zarzucił zamawiającemu naruszenie: a)art. 99 ust. 1 i 2 Pzp, a także art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 ust. 1 i 3 Pzp w zw. z art. 5, art. 3531 oraz art. 387 § 1, ustawy z dn. 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2025 poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „KC”, w zw. z art. 3b i 3c ustawy z dn. 13 września 1996 r. (Dz. U. 2025 poz. 733 ze zm.), zwanej dalej „ucpg” przez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, tj. (i) znanego zamawiającemu problemu słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła”, (ii) uwarunkowań prawnych w zakresie metodologii wyliczania poziomów recyklingu oraz spadającego popytu na surowce czyli odpadów podlegających recyklingowi, (iii) funkcjonującego od 01.10.2025 r. systemu kaucyjnego, który w sposób niewątpliwy wpływa na ilość i morfologię odpadów będących przedmiotem niniejszej umowy, czego konsekwencją jest nałożenie na wykonawcę niemożliwego do spełnienia obowiązku zapewnienia osiągnięcia rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, o których mowa w art. 3b ust. 1 ucpg oraz poziomów składowania odpadów komunalnych, o których mowa w art. 3b ust.2a ucpg, sankcjonowanego obowiązkiem zapłaty kary umownej (§ 8 ust. 1.1. lit. bb)

Projektowanych Postanowień Umownych), co z kolei narusza zasady efektywności, zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a także zasady współżycia społecznego, oraz uniemożliwia Wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty; b)art. 433 pkt 3 ustawy, a także art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 i art. 58 § 1 i 2, art. 353 1, art. 387 §1 KC oraz 473 § 1 KC w zw. z art. 3b i 3c ucpg z uwagi na zastrzeżenie kar umownych z tytułu nieosiągnięcia poziomów recyklingu pomimo, że żądanie, aby wykonawca zobowiązał się do osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz składowania odpadów jest sprzeczne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa i nie korzysta z ochrony, jest przy tym sprzeczne z ustawą, i skutkuje zawarciem umowy o świadczenie niemożliwe, at , a przy tym takie zobowiązanie obciąża wykonawcę odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy nawet przy dochowaniu należytej staranności z powodów całkowicie od niego niezależnych; w takich okolicznościach, nałożenie na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 8 ust. 1.1. lit. bb) Projektowanych Postanowień Umownych, stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy recyklingu przy jednoczesnym ograniczonym wpływie wykonawcy na osiągane poziomy recyklingu i odzysku; a dodatkowo zastrzeżenie kary umownej za nieosiągnięcie przez wykonawcę nieznanych w terminie składania oferty poziomów z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi, jeśli w trakcie realizacji zamówienia na Zamawiającego nałożony zostanie obowiązek osiągnięcia takich poziomów, a rodzaj i wysokość poziomów są nieznane w chwili składania oferty, co uniemożliwia wykonawcy ocenę, czy będzie mógł zapewnić osiągnięcie tych poziomów, a także oszacować ryzyko związane z zastrzeżeniem takich poziomów przez Zamawiającego (§ 8 ust. 1.1. lit. bb) Projektowanych Postanowień Umownych); c)art. 240 ust. 2 i art. 246 ust. 2 w zw. z art. 16 pkt 1 oraz art. 17 pkt 1 Pzp przez opisanie kryteriów oceny ofert w sposób nie pozwalający na porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia, w szczególności dla okresu trwania standardu przejściowego świadczenia usług, na podstawie informacji przedstawianych w ofertach i w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji poprzez preferowanie wykonawców oferujących usługi gorszej jakości, z uwagi na zastrzeżenie ceny jako jedynego kryterium oceny ofert, bez spełnienia wymagań ustawowych dla zastosowania ceny jako jedynego kryterium oceny oferty, z uwagi na brak określenia w opisie przedmiotu zamówienia wymagań jakościowych dla głównych elementów przedmiotu zamówienia, a także w sposób naruszający zasadę najlepszej jakości dostaw, usług, oraz robót budowlanych, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację.

Odwołujący PreZero w pkt III odwołania wniósł o nakazanie zamawiającemu zmiany dokumentów zamówienia przez:

1. Zmianę Roz. XXVII ust. 1 SW Z poprzez dodanie drugiego kryterium oceny ofert pn. „Czas wdrożenia usługi” o punktacji 40 pkt, w którym punkty będą przyznawane za skrócenie okresu przejściowego, o następującej punktacji: a) 40 pkt - skrócenie okresu przejściowego do 1 miesiąca b) 20 pkt - skrócenie okresu przejściowego do 2 miesięcy c) 0 pkt - brak skrócenia okresu przejściowego (okres przejściowy 4 miesiące);
2. Wykreślenie kary umownej za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz poziomu składowania, określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przewidzianej w § 8 ust. 1.1 lit. bb Projektowanych Postanowień Umownych, ewentualnie
3. Zastrzeżenie, że kara umowna będzie naliczana za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz poziomu składowania, określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach będzie naliczana tylko w przypadku, gdy nieosiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu nastąpiło na skutek okoliczności zawinionych przez wykonawcę, poprzez dodanie zastrzeżenia do § 8 ust. 1.1 lit. bb Projektowanych Postanowień Umownych o następującej treści „Kara umowna będzie naliczana tylko w przypadku, jeśli Zamawiający zapewni strumień odpadów o odpowiednich parametrach pozwalających na osiągnięcie poziomów recyklingu. W przeciwnym przypadku kara nie będzie naliczana”.
4. Wykreślenie kary umownej za nieosiągnięcie innych poziomów z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi, jeśli w trakcie realizacji zamówienia na Zamawiającego nałożony zostanie obowiązek osiągnięcia takich poziomów i zastrzeżenie możliwości zmiany umowy w przypadku, gdy trakcie realizacji zamówienia na Zamawiającego nałożony zostanie obowiązek osiągnięcia innych poziomów z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi, przewidzianej w § 8 ust. 1.1 lit. bb Projektowanych Postanowień Umowy.
5. Wykreślenie z OPZ postanowienia Roz. II ust. 6 dotyczącego zobowiązania wykonawcy do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz poziomu składowania, określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia zarzuty nr I. a) oraz I. b) odwołania, b)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutu I. c) odwołania.

W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26 po stronie odwołującego zgłosił przystąpienie wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A. W trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

KIO 1782/26 Odwołujący FCC zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 433 pkt. 2 i 3 Pzp w zw. z art.

417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), dalej jako „k.c.” i w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 387 § 1 k.c. w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób kreujący obowiązek wykonawcy, który jest niemożliwy do zrealizowania. Obowiązkiem tym jest osiągnięcie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych wskazanych w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: „poziomu recyklingu”), który ustawodawca nakłada na Zamawiającego, a który to obowiązek, na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy Zamawiający przenosi na wykonawcę, pomimo, że wykonawca nie jest adresatem normy prawnej określonej w ww przepisie ustawy (nie posiada uprawnień do egzekwowania od mieszkańców prawidłowego segregowania odpadów) oraz ze wskazaniem, że naruszenie przepisu polega na tym, że w takim przypadku Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów recyklingu, o których mowa w art. 3b ust. 1 u.c.p.g. pod rygorem nałożenia kary umownej, co świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) oraz art. 433 pkt 2 i 3 Pzp. Ponadto z uwagi na fakt, że: a) poziomy recyklingu liczone są dla Zamawiającego z wielu rożnych źródeł, z których jednym tylko jest umowa jaka ma być realizowana w wyniku rozstrzygnięcia przedmiotowego przetargu, rażącym naruszeniem zasady proporcjonalności jest ustanowienie kary umownej liczonej od całości kary jaką ma zapłacić Zamawiający, a nie tylko od tej części strumienia odpadów, która stanowi przedmiot umowy; b) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu recyklingu, natomiast Zamawiający odpady pochodzące z „systemu kaucyjnego” może wliczyć do swojego poziomu recyklingu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu przez Wykonawcę; c) istnieje problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” – największa grupa odpadów w całym strumieniu – około 50% to odpady zmieszane, z których możliwe jest odzyskanie ok 2-3%; d) mieszkańcy mogą kompostować odpady ulegające biodegradacji w przydomowych kompostownikach, co bezpośrednio wpływa na ograniczenie możliwości osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przez Wykonawcę; e) Wykonawca nie ma wpływu na to, jakie odpady zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości objętych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych; f) z najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz poziomów składowania, zmienionych uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych poziomów, spadającego popytu na surowce, z powyżej wskazanych powodów Odwołujący wskazuje, że Zamawiający określił w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy obowiązek zapłaty kary umownej za niewykonanie obowiązku spoczywającego de facto na gminie a dot. osiągnięcia rocznych poziomów recyklingu w sposób niemożliwy do zrealizowania przez wykonawcę, a do tego na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy ustanowił kary umowne za niewykonanie tego obowiązku w sposób rażąco wygórowany i nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz ustanowił obowiązek zapłaty kary umownej za okoliczności, za które Wykonawca nie może ponosić odpowiedzialności, co stanowi naruszenie art. 433 pkt 2,3 ustawy pzp w zw. z art. 471 k.c. oraz równowagi kontraktowej stron umowy oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a także zasady współżycia społecznego art.

5 k.c., co uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty. Już tylko zestawienie określonego w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy opisu kary umownej w zestawieniu z obowiązkiem określonym pkt II ppkt 6, 6.1. i 6.2. OPZ oraz z znanym Zamawiającemu na zasadzie faktu notoryjnego stanu faktycznego, zgodnie z którym nie jest możliwe osiągnięcie poziomów recyklingu (dane z poprzednich lat), powoduje, że wykonawca obciążany został odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar

umownych, których podstawa nałożenia na wykonawcę powstanie nawet przy dochowaniu przez wykonawcę najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niezależnych od Wykonawcy, co czyni zaskarżone postanowienia dokumentacji przetargowej nieproporcjonalnymi do przedmiotu zamówienia; ewentualnie (w przypadku uznania zarzutu wskazanego w pkt 1 powyżej za niezasadny):

1. art. 433 pkt 2, 3 Pzp w zw. z art. 471 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w z art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. poprzez zastrzeżenie na rzecz zamawiającego kar umownych za nieosiągnięcie przez wykonawcę tzw. poziomów recyklingu tj. postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy, bez uwzględnienia przez zamawiającego okoliczności takich jak, to że: a) poziomy recyklingu liczone są dla Zamawiającego z wielu rożnych źródeł, z których jednym tylko jest umowa jaka ma być realizowana w wyniku rozstrzygnięcia przedmiotowego przetargu, rażącym naruszeniem zasady proporcjonalności jest ustanowienia kary umownej liczonej od całości kary jaką ma zapłacić Zamawiający, a nie tylko od tej części strumienia odpadów, która stanowi przedmiot umowy b) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu recyklingu, natomiast Zamawiający odpady pochodzące z „systemu kaucyjnego” może wliczyć do swojego poziomu recyklingu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu przez Wykonawcę; c) istnieje problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” – największa grupa odpadów w całym strumieniu – około 50% to odpady zmieszane, z których możliwe jest odzyskanie ok 2-3%; d) mieszkańcy mogą kompostować odpady ulegające biodegradacji w przydomowych kompostownikach, co bezpośrednio wpływa na ograniczenie możliwości osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przez Wykonawcę; e) Wykonawca nie ma wpływu na to, jakie odpady zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości objętych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych; f) z najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz poziomów składowania, zmienionych uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych poziomów, spadającego popytu na surowce – wysokich wymagań recyklerów, co do odpadów podlegających recyklingowi, Na wszystkie te okoliczności wykonawca nie ma wpływu (poza podejmowaniem akcji zachęcających mieszkańców do prawidłowej segregacji, których skuteczność jest ograniczona), a mimo to Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów recyklingu, o których mowa w art. 3b ust. 1 u.c.p.g. pod rygorem nałożenia kary umownej. Świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) czyli o jednoczesnym naruszeniu art. 433 pkt 2,3 ustawy pzp. W takich okolicznościach, nałożenie na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy recyklingu przy jednoczesnym ograniczonym wpływie wykonawcy na osiągane poziomy recyklingu i odzysku
2. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp, art. 17 ust.1 Pzp, z art. 134 ust. 1 pkt 4 i pkt 20 Pzp, art. 431 Pzp, art. 433 pkt 2 i pkt 3 Pzp, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
3. , dalej jako „k.c.”, art. 3531 k.c., art. 387 § 1 k.c. w zw. z art. 471 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. w zw. z art. 473 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 3b ust. 2a ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733.) poprzez wprowadzenie do opisu przedmiotu zamówienia i wzoru umowy obowiązku osiągnięcia poziomów nieprzekraczających poziomów składowania określonych w art. 3b ust. 2a ustawy ucpg (dalej: "poziomy składowania") oraz poprzez zastrzeżenie na rzecz zamawiającego rażąco wygórowanych kar umownych w § 8 ust. 1 pkt bb) wzoru umowy za nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomu składowania, o którym mowa w pkt II ppkt 6 Opisu przedmiotu zamówienia oraz ze wskazaniem, że naruszenie przepisu polega na tym, że w takim przypadku Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów składowania, o których mowa w art. 3b ust. 2a u.c.p.g. pod rygorem nałożenia kary umownej, co świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) oraz art. 433 pkt 2 i 3 ustawy pzp. Ponadto z uwagi na fakt, że: a) brak jest przepisów prawnych regulujących sposób obliczania poziomu składowania odpadów komunalnych oraz warunków zaliczania masy składowanych odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych do masy odpadów komunalnych poddanych składowaniu, a do określenia których w drodze

rozporządzenia upoważniony został w art. 3b ust. 4 ucpg Minister właściwy ds. klimatu; b) przeważający udział frakcji odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, które po poddaniu ich procesom przetwarzania w instalacjach komunalnych w większości wymagają składowania, c) to na zamawiającym ciąży obowiązek osiągnięcia poziomów składowania odpadów komunalnych zgodnie z art. 3b ust. 2a ucpg; d) wykonawca nie ma wpływu na jakość odpadów, które zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości w ramach realizacji zamówienia publicznego; e) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów składowania przez Wykonawcę; z powyżej wskazanych powodów Odwołujący wskazuje, że Zamawiający określił w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy obowiązek zapłaty kary umownej za niewykonanie obowiązku spoczywającego de facto na gminie a dot. osiągnięcia rocznych poziomów składowania w sposób niemożliwy do zrealizowania przez wykonawcę, a do tego na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy ustanowił kary umowne za niewykonanie tego obowiązku w sposób rażąco wygórowany i nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz ustanowił obowiązek zapłaty kary umownej za okoliczności, za które Wykonawca nie może ponosić odpowiedzialności, co stanowi naruszenie art. 433 pkt 2,3 Pzp w zw. z art. 471 k.c. oraz równowagi kontraktowej stron umowy oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a także zasady współżycia społecznego art. 5 k.c., co uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty. Już tylko zestawienie określonego w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy opisu kary umownej w zestawieniu z obowiązkiem określonym w pkt II ppkt 6 OPZ, powoduje, że wykonawca obciążany został odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na wykonawcę powstanie nawet przy dochowaniu przez wykonawcę najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niezależnych od Wykonawcy, jednocześnie działanie takie narusza art. 16 ustawy PZP, gdyż obowiązek nałożony na wykonawcę pozostaje nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i jako taki narusza zasadę uczciwej konkurencji, co czyni zaskarżone postanowienia dokumentacji przetargowej nieproporcjonalnymi do przedmiotu zamówienia; ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego zarzutu

1. art. 433 pkt 2 i 3 Pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 4 i 20 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w z art. 3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. przez zastrzeżenie na rzecz zamawiającego kar umownych za nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomów składowania w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy, w wysokości rażąco wygórowanej bez uwzględnienia przez zamawiającego okoliczności takich jak, to że: a) brak jest przepisów prawnych regulujących sposób obliczania poziomu składowania odpadów komunalnych oraz warunków zaliczania masy składowanych odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych do masy odpadów komunalnych poddanych składowaniu, a do określenia których w drodze rozporządzenia upoważniony został w art. 3b ust. 4 ucpg Minister właściwy ds. klimatu; b) przeważający udział frakcji odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, które po poddaniu ich procesom przetwarzania w instalacjach komunalnych w większości wymagają składowania; c) to na zamawiającym ciąży obowiązek osiągnięcia poziomów składowania odpadów komunalnych zgodnie z art.

3b ust. 2a ucpg; d) wykonawca nie ma wpływu na jakość odpadów, które zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości w ramach realizacji zamówienia publicznego; e) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów Na wszystkie te okoliczności wykonawca nie ma wpływu (poza podejmowaniem akcji zachęcających mieszkańców do prawidłowej segregacji, których skuteczność jest ograniczona), a mimo to Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów składowania, o których mowa w art. 3b ust. 2a

u.c.p.g. pod rygorem nałożenia kary umownej. Świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) czyli o jednoczesnym naruszeniu art.

433 pkt 2,3 ustawy pzp. W takich okolicznościach, nałożenie na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy składowania przy jednoczesnym ograniczonym wpływie wykonawcy na osiągane poziomy składowania.

1. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp i art. 6 k.c. przez opisanie przedmiotu zamówienia oraz obowiązków wykonawcy w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący i nieprecyzyjny, przez zamieszczenie w § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy niedookreślonego pojęcia „innych poziomów z zakresu gospodarki odpadami” usankcjonowane karą umową na rzecz zamawiającego, co stanowi nadużycie prawa podmiotowego przez zamawiającego i prowadzi do przerzucenia na Wykonawcę nieoszacowanego ryzyka kontraktowego, uniemożliwiając rzetelne przygotowanie oferty.
2. art. 16 w zw. z art. 436 pkt 3 oraz art. 16 w zw. z art. 433 pkt 1 i 4, i art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353 [1] kc, art. 58 kc, art. 5 kc w zw. z art. 484 § 2 w zw. z art. 483 kc i art. 473 § 1 kc poprzez sformułowanie postanowień dotyczących kar umownych w sposób nadużywający swobody Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych, uniemożliwiający wykonawcy prawidłowe oszacowanie ryzyk związanych z realizacją umowy oraz mogący prowadzić do niczym nieuzasadnionego wzbogacenia się Zamawiającego, poprzez wprowadzenie we wzorze Umowy: a) w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r) kar umownych na poziomach nieodpowiadających potencjalnej szkodzie i realiom rynkowym; b) w § 8 ust. 1 lit. s) oraz ust. 1.4 i ust. 3 zastosowaniu mechanizmu kumulacji kar umownych, prowadzącego do wielokrotnego karania za to samo zdarzenie; c) w § 8 ust. 1 lit. g) przyjęciu jednostki czasu w postaci godziny w opóźnieniu wykonania czynności wskazanej w tym postanowieniu, co czyni karę umowną sankcją za zdarzenia losowe, a nie nienależyte wykonanie umowy d) w § 8 ust. 1.2 PPU (str. 21) w postaci postanowienia: „Wynagrodzenie Wykonawcy zostanie obniżone w przypadku każdego stwierdzenia, że dany pojazd wykorzystywany do realizacji przedmiotu zamówienia w okresie rozliczeniowym nie był wyposażony w sprawnie działający system monitorowania GPS lub RFID - wówczas miesięczne wynagrodzenie netto ulega obniżeniu o kwotę stanowiącą iloczyn ilości (Mg) odebranych przez pojazd odpadów komunalnych (w okresie gdy nie był on wyposażony w GPS) i stawki określonej w § 7 ust. 2.1 umowy (w tym zakresie wynagrodzenie nie należy się). W przypadku wykazania przez Wykonawcę, iż brak funkcjonowania urządzenia monitorującego GPS nastąpił z przyczyn nie leżących po jego stronie, Zamawiający może zrezygnować z obniżenia wynagrodzenia, jeżeli Wykonawca w inny sposób udowodni prawidłowe wykonanie umowy w tym zakresie”. podczas gdy przewidziane kary umowne oraz limit kar umownych są rażąco wygórowane i jako takie ich poziom znacząco odstaje od realiów rynkowych jest nieproporcjonalne, prowadzi na naruszenia zasad kontraktowania i bezpodstawnie wzbogaca Zamawiającego, co jest nadmiernym i nieproporcjonalnym obciążeniem Wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji zamówienia, naruszającym równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców;
3. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp i art. 6 k.c. poprzez opisanie przedmiotu zamówienia na str. 42- 44 w taki sposób, że Wykonawca ma niemożliwy do wykonania obowiązek podstawić przed rozpoczęciem usługi a następnie odebrać po jej zakończeniu pojemniki/kontenery w terminie 2 tygodni co nie jest obiektywnie realne, możliwe a jednocześnie Zamawiający ustanowił karę umowna za niezrealizowanie tego obowiązku w terminie, co stanowi nadużycie prawa podmiotowego przez Zamawiającego i prowadzi do przerzucenia na Wykonawcę nieoszacowanego ryzyka kontraktowego, uniemożliwiając rzetelne przygotowanie oferty i oczekując realizacji świadczenia niemożliwego;
4. art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 455 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. i 357¹ k.c. poprzez wprowadzenie w § 2 ust. 4 wzoru umowy ustawy Pzp niezgodnej z prawem klauzuli ograniczającej prawo Wykonawcy do waloryzacji wynagrodzenia w sytuacjach nadzwyczajnych i tym samym ograniczenia ustawowego prawa do zmiany umowy w przypadku wystąpienia okoliczności nieprzewidzianych oraz naruszenia przez Zamawiającego zasady zachowania uczciwej konkurencji oraz zasady proporcjonalności;
5. art. 439 ust. 1 i 2 pkt 2, 4 Pzp oraz art. 436 pkt 4 lit. b) Pzp w zw. z art. 16 pkt 1, 3 Pzp, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art.

3531 k.c., art. 58 § 1 i 2 k.c. oraz art. 5 k.c. poprzez sformułowanie w § 7 ust. 22-30 wzoru umowy wykonawczej klauzuli waloryzacyjnej, zgodnie z którą:

1. zastosowanie mechanizmu waloryzacji wskazanego w § 7 ust. 22 wzoru umowy możliwe jest dopiero, gdy

wskaźnik waloryzacji przekroczy 5 %;

1. podstawą do ustalenia poziomu zmiany ceny jest wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3 wzoru umowy), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy;
2. maksymalna wartość zmian cen jednostkowych wskazanych w kalkulacji ofertowej jaką dopuszcza Zamawiający w efekcie zastosowania niniejszych postanowień wynosi 10%,
3. powyższa zmiana nastąpi na pisemny wniosek Wykonawcy;
4. Zamawiający dopuszcza wielokrotną zmianę wynagrodzenia w trakcie trwania umowy, jeżeli ponownie nastąpi zmiana o co najmniej +/- 5% w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym nastąpiła waloryzacja umowy, kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100) publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;
5. w przypadku wystąpienia sytuacji wskazanych w art. 436 pkt 4 lit. b Pzp wykonawca jest uprawniony do wnioskowania o waloryzację wynagrodzenia po upływie co najmniej 12 miesięcy od rozpoczęcia realizacji umowy;
6. Zamawiający ukształtował w § 7 ust. 25 wzoru umowy mechanizm waloryzacji wynagrodzenia w związku z art.

436 pkt 4 lit. b) tiret drugie Pzp w sposób ograniczający możliwość waloryzacji wynagrodzenia wyłącznie do pracowników otrzymujących wynagrodzenie na poziomie minimalnym, z pominięciem pozostałych pracowników Wykonawcy.

W konsekwencji powyższego waloryzacja będzie możliwa, jeżeli wskaźnik waloryzacyjny obliczony według modelu, który Zamawiający wskazał w umowie, przekroczy +/- 5%, co powoduje, że klauzula waloryzacyjna w normalnych realiach, zgodnie ze znanymi w chwili ogłoszenia Postępowania prognozami gospodarczymi, nie będzie mogła być zastosowana. Zatem tak ustalony poziom wskaźnika czyni postanowienia w § 7 ust. 22 wzoru umowy postanowieniami pozornymi.

Z tych powodów Zamawiający dokonał naruszenia wskazanych powyżej przepisów i ukształtował klauzulę waloryzacyjną w sposób uniemożliwiający dokonanie prawidłowej i zgodnej z celem przepisów ustawy pzp zmiany wysokości wynagrodzenia wykonawcy w sytuacji zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia w przypadku, gdy umowa w sprawie zamówienia publicznego, której przedmiotem są usługi, została zawarta na okres dłuższy niż 6 miesięcy.

W rezultacie Zamawiający ukształtował warunki zamówienia w sposób, który narusza równowagę stron umowy, nie zapewnia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i przerzuca na wykonawcę ryzyka związane, ze zmianą kosztów wykonania przedmiotu zamówienia w sposób sprzeczny z regulacją ustawy pzp. Tak sformułowana klauzula prowadzi do obejścia przepisów prawa i czyni klauzulę waloryzacyjną pozorną.

1. art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia i ustalenie podstaw do wykluczenia z udziału w postępowaniu z pominięciem przesłanek wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 8 i pkt 10 Pzp, tj. umożliwienie wzięcia udziału w postępowaniu tym wykonawcom, którzy w wyniku lekkomyślności lub zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych. Powyższe stawia na równi w tym postępowaniu wykonawców, którzy dopuścili się ww. czynów z wykonawcami, którzy w sposób transparentny i uczciwy traktują Zamawiających w postępowaniach, co może powodować naruszenie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców;
2. art. 99 ust. 1 ust. 4, w zw. z art. 16 Pzp i art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp przez naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a tym samym zaniechanie przygotowania i prowadzenia postępowania z należytą starannością, w szczególności poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, nieprecyzyjny w zakresie sposobu kalkulacji ceny ofertowej, tj. poprzez takie sformułowanie formularza ofertowego, które uniemożliwia Zamawiającemu ustalenie ceny jaką zapłaci za poszczególne rodzaje odpadów;
3. art. 433 pkt 4 w zw. z art. 99 Pzp przez wskazanie w postanowieniach umownych - w § 8 ust. 1.2 PPU postanowień uprawniających Zamawiającego do obniżania wynagrodzenia umownego w sytuacji: „każdego stwierdzenia, że dany pojazd wykorzystywany do realizacji przedmiotu zamówienia w okresie rozliczeniowym nie był wyposażony w sprawnie działający system monitorowania GPS lub RFID - wówczas miesięczne wynagrodzenie netto ulega obniżeniu o kwotę stanowiącą iloczyn ilości (Mg) odebranych przez pojazd odpadów komunalnych (w okresie gdy nie był on wyposażony w GPS) i stawki określonej w § 7 ust. 2.1 umowy (w tym zakresie wynagrodzenie nie należy się).

W przypadku wykazania przez Wykonawcę, iż brak funkcjonowania urządzenia monitorującego GPS nastąpił z przyczyn nie leżących po jego stronie, Zamawiający może zrezygnować z obniżenia wynagrodzenia, jeżeli Wykonawca w inny sposób udowodni prawidłowe wykonanie umowy w tym zakresie”, podczas gdy przepisy art. 433 pkt 4 ustawy pzp wskazują na konieczność ustalenia minimalnej wielkości zamówienia, która w przypadku pozostawienia możliwości obniżenia wynagrodzenia na podstawie w § 8 ust. 1.2 postanowień umownych nie jest zachowana. Tym samym Wykonawca wobec tak skonstruowanych mechanizmów obniżenia wynagrodzenia nie jest wstanie oszacować ceny oferty i ryzyka kontraktowego. Doprowadza to do sytuacji, w której każdy z wykonawców założy inny margines ryzyka, co spowoduje brak możliwości porównania ofert.

1. art. 99 ust. 1 ust. 4, w zw. z art. 16 Pzp i art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 Pzp poprzez naruszenie zasad zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a tym samym zaniechanie przygotowania i prowadzenia postępowania z należytą starannością, w szczególności poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, nieprecyzyjny w zakresie dotyczącym postanowień §8 ust. 5 PPU uprawniających Zamawiającego do wypowiedzenia umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, w przypadku, gdy na skutek zmiany przepisów prawa w stosunku do obowiązujących w dacie zawierania umowy, wykonywanie umowy, w szczególności zakres świadczenia Wykonawcy naruszałoby bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa. Taki sposób rozwiązania umowy nie rodzi uprawnienia do jakichkolwiek roszczeń Wykonawcy wobec Zamawiającego. Postanowienia te wobec poziomu ich ogólności uprawniają Zamawiającego do wypowiedzenia umowy w okolicznościach, które uzna on subiektywnie za naruszenie prawa, co zaburza równowagę ekonomiczną stron umowy i radykalnie zwiększa ryzyko kontraktowe po stronie wykonawcy.

Odwołujący FCC wniósł o nakazanie zamawiającemu:

1. W zakresie zarzutu nr 1 - 5 nakazanie Zamawiającemu wykreślenie kar umownych w przypadku braku osiągnięcia poziomów recyklingu i składowania ustanowionych na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy oraz postanowień ze str. 14 OPZ – tj. pkt 6, 6.1 i 6.2 OPZ; lub ewentualnie
2. W zakresie zarzutu nr 1 - 5 nakazanie Zamawiającemu obniżenie wysokości kar umownych ustanowionych na podstawie postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy do poziomu maksymalnie 2% wartości kary jaką zapłacić ewentualnie będzie musiał Zamawiający w przypadku nieosiągnięcia poziomów recyklingu w odniesieniu tylko do tej masy odpadów, która pochodzić będzie z realizacji przedmiotu zamówienia i którą faktycznie zapłaci Zamawiający.

Tak, aby warunkiem obowiązku zapłaty kary umownej było jej wcześniejsze zapłacenie przez Zamawiającego oraz wykreślenie postanowień ze str. 14 OPZ – tj. pkt 6, 6.1 i 6.2 OPZ postanowień § 8 ust. 1 lit. bb) wzoru umowy;

1. W zakresie zarzutu nr 6 nakazanie Zamawiającemu wykreślenie ze wzoru Umowy postanowień przewidujących rażąco wygórowane kary umowne oraz limit kar umownych, sumowanie kar, a także odpowiedzialność wykonawcy za opóźnienie, a ponadto dodanie do wzoru Umowy kary umownej za odstąpienie od umowy przez Zamawiającego lub Wykonawcę z przyczyn dotyczących Zamawiającego. Tj. wykreślenie postanowień zawartych w § 8 ust. 1.2 PPU (str. 21) oraz zawartych w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r wzoru umowy;
2. W zakresie zarzutu nr 7 nakazanie Zamawiającemu zmianę Opisu przedmiotu zamówienie i opisanie przedmiotu zamówienia na str. 42- 44 w taki sposób, aby Wykonawca mógł zrealizować usługę w sposób prawidłowy tj. poprzez wskazanie realnego terminu na podstawienie przed rozpoczęciem usługi a następnie odebranie po jej zakończeniu pojemników/kontenerów . Proponowany termin to 60 dni.
3. W zakresie zarzutu nr 8 nakazanie Zamawiającemu wykreślenie postanowień w § 2 ust. 4 wzoru umowy.
4. W zakresie zarzutu nr 9 nakazanie Zamawiającemu zmiany postanowień § 7 ust. 22-30 wzoru umowy wykonawczej, tak aby odpowiadała następującym warunkom: a. Ceny jednostkowe, określone w ofercie Wykonawcy, w czasie trwania Umowy, podlegać będą waloryzacji o wysokość wskaźnika inflacji za kwartał poprzedni, przez który rozumie się wzrost kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100), publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym rozpocznie się realizacja umowy, zmieni się o co najmniej +/- 2% b. Kolejna zmiana będzie możliwa jeżeli ponownie nastąpi zmiana o co najmniej +/- 2% w kolejnych kwartałach, licząc wg wzoru na inflację łączną (wskazanego w ust. 22.3), począwszy od kwartału, w którym nastąpiła waloryzacja umowy, kwartalnych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych liczony w stosunku do kwartału poprzedzającego (okres poprzedni równa się 100) publikowany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. c. Pierwsza waloryzacja nastąpić będzie mogła po upływie pierwszych 3 miesięcy realizacji Umowy zarówno dla warunków waloryzacji wynagrodzenia wykonawcy, o których mowa w § 7 ust. 22, jak również dla zmian

wynagrodzenia opisanych w ust. 24 do 27 wzoru umowy, tym samym treść § 7 ust. 20 wzoru umowy przyjmie brzmienie: „Zmiany wynagrodzenia opisane w ust. 24 do 27 mogą nastąpić najwcześniej po upływie 3 miesięcy realizacji umowy.” d. Zrewaloryzowane ceny jednostkowe obowiązywać będą od pierwszego dnia następnego miesiąca po urzędowym ogłoszeniu wskaźnika inflacji w Monitorze Polskim i wprowadzone zostaną aneksem do Umowy. e. Wykonawca jest zobowiązany do wystąpienia pisemnego o wprowadzenie waloryzacji. Zamawiający jest zobowiązany do dokonania waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w § 7 ust. 22 Umowy. f. Maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia to 20% wysokości wynagrodzenia netto. g. Modyfikację treści § 7 ust. 25 wzoru Umowy w taki sposób, aby wskazać, że waloryzacja wynagrodzenia w związku ze zmianą wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę lub wysokości minimalnej stawki godzinowej, obejmuje udokumentowany wzrost kosztów wynagrodzeń wszystkich pracowników wykonawcy zaangażowanych w realizację przedmiotu Umowy. h. Wykonawca jest zobowiązany do składania wniosków o waloryzację wynagrodzenia w okresach miesięcznych.

Zamawiający po otrzymaniu wniosku analizuje go i po akceptacji podnosi wartość wynagrodzenia. Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione wskutek zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją umowy wraz z wnioskiem, o którym mowa powyżej składa oświadczenie o braku udziału podwykonawców w realizacji niniejszej umowy. W przypadku, gdy przy realizacji niniejszej umowy będą brali udział podwykonawcy, Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów dotyczących zobowiązania podwykonawcy, o ile spełnione zostaną przesłanki, o których mowa w art. 439 ust. 5 ustawy. Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania powyższej zmiany w terminie do 30 dni od dnia przyjęcia wniosku o dokonanie waloryzacji przez Zamawiającego. i. Strona Umowy, która otrzyma wniosek o waloryzację wynagrodzenia zobowiązana będzie w ciągu 7 dni do udzielenia odpowiedzi czy wyraża zgodę na waloryzację, czy wymaga uzupełnienia wątpliwości, brak stanowiska Strony w terminie 7 dni Strony Umowy uznają za wyrażenie zgody na wnioskowane warunki waloryzacji opisane we wniosku waloryzacyjnym. W przypadku wystąpienia wątpliwości co do zakresu wniosku waloryzacyjnego w ciągu 7 dni od jego otrzymania Strona Umowy zobowiązana jest do wskazania jakich informacji jeszcze potrzebuje, aby uwzględnić wniosek lub wskazać wątpliwości, na które druga Strona Umowy musi odpowiedzieć w ciągu 7 dni od daty otrzymania pisma z tymi informacjami. Odmowa wyrażenia zgody na waloryzację wymaga szczegółowego uzasadnienia faktycznego na piśmie.

1. W zakresie zarzutu nr 10 nakazanie Zamawiającemu zmiany postanowień rozdziału XIX SW Z w taki sposób aby uzyskał on brzmienie: „Zamawiający przewiduje także dodatkowe/fakultatywne podstawy wykluczenia, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2a i pkt 2b, pkt 3 i pkt 4, pkt 8 i pkt 10 ustawy”.
2. W zakresie zarzutu nr 11 nakazanie Zamawiającemu zmiany treści formularza oferty w taki sposób aby w pkt 3.1 formularza oferty znalazło się następujące rozbicie ceny oferty proponowane przez odwołującego
3. W zakresie zarzutu nr 12 nakazanie Zamawiającemu usuniecie postanowień w § 8 ust. 1.2 PPU.
4. W zakresie zarzutu nr 13 nakazanie Zamawiającemu usuniecie postanowień w § 8 ust. 5 PPU.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26, w której oświadczył, że: a)uwzględnia w całości zarzuty nr 1, 2, 3, 4, 5, 12, 13, b)uwzględnia częściowo zarzuty nr 6, 7, 9, c)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutów nr 8, 10, 11.

W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26 po stronie odwołującego zgłosili przystąpienie: a)wykonawca Remondis Górny Śląsk Sp. z o.o., b)wykonawca Wrocławskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania ALBA S.A.

W trakcie rozprawy przedstawili uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Odwołujący FCC w piśmie z 4 czerwca 2026 r. oświadczył, że: a)wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutu 1, 2, 3, 4, 5, 13, 12 z petitum odwołania wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów, b)podtrzymuje odwołanie w zakresie zarzutu nr 7, 6, 8, 9, 10, 11 z petitum odwołania, tj. zarzutów, które nie zostały uwzględnione przez zamawiającego.

W trakcie posiedzenia Izby w dniu 5 czerwca 2026 r. odwołujący FCC oświadczył dodatkowo, że wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego także w zakresie zarzutu nr 6 d) odwołania.

KIO 1788/26 Odwołujący Alba zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 134 ust. 1 pkt 4 i pkt 20 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp, art. 431 Pzp, 433 pkt 2 i pkt 3 Pzp, art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 k.c., art. 3531 k.c., art. 387 § 1 k.c., art. 483 § 1 k.c., art. 473 § 1 k.c. w zw. z art. 3b u.c.p.g. przez wprowadzenie do opisu przedmiotu zamówienia obowiązku osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, sankcjonowanego obowiązkiem zapłaty kar umownych na wypadek ich nieosiągnięcia, bez uwzględnienia wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty (morfologia strumienia odpadów objętych przedmiotem zamówienia, faktyczna możliwość poddania odpadów recyklingowi wynikająca z ich parametrów fizyko-chemicznych i zanieczyszczeń [jakość odpadów komunalnych], sposób obliczania poziomów recyklingu, uwarunkowania rynkowe w zakresie recyklingu odpadów, rygorystyczne wymogi jakościowe stawiane przez recyklerów, brak wdrożenia ROP, rola Zamawiającego w gminnym systemie gospodarki odpadami, odpływ odpadów nadających się do recyklingu do strumienia kaucyjnego oraz strumienia odpadów kompostowanych w przydomowych kompostownikach), co narusza zasady współżycia społecznego, równowagę stron umowy oraz zasady uczciwej konkurencji, jako że zakłada nadmiernie obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w sytuacji, gdy ich osiągnięcie na poziomie wymaganym przez ustawodawcę jest obiektywnie niemożliwe do spełnienia przez wykonawcę w toku realizacji przedmiotowej usługi, mając na względzie strumień odpadów przewidziany do odebrania, co musi być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, bowiem a priori obciąża wykonawcę odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na wykonawcę może powstać nawet przy dochowaniu przez niego najwyższej staranności, z powodów całkowicie od niego niezależnych, jednocześnie działanie takie narusza art. 16 Pzp, gdyż obowiązek nałożony na wykonawcę pozostaje nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i jako taki narusza zasadę uczciwej konkurencji;
2. art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp oraz art. 16 Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 484 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 Pzp przez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający na podstawie § 8 ust.
3. 4 oraz § 8 ust. 3 PPU (Załącznik nr 3 do Specyfikacji Warunków Zamówienia, dalej także jako „projekt umowy” lub „umowa”) posiada prawo do rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym jeżeli suma kar umownych naliczonych w jednym miesiącu z wymienionych przez Zamawiającego podstaw przekroczy próg 200 000,00 zł lub w przypadku naliczenia kar umownych w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, w łącznej wysokości powyżej 200 000,00 zł, który to próg pozostaje nieadekwatny, biorąc pod uwagę wartość zamówienia, wysokość przewidzianych kar umownych oraz ilość zdarzeń za które Zamawiający ma prawo do naliczenia kar umownych, co stanowi także rażące naruszenie zasady proporcjonalności oraz uczciwej konkurencji;
4. art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp oraz w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 484 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 p.z.p., poprzez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający na podstawie § 8 ust.
5. 4 PPU może sumować kary umowne za tożsame naruszenia obowiązków umownych, co stanowi także rażące naruszenie zasady proporcjonalności;
6. art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. art. 433 pkt 2 Pzp oraz art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 5 k.c., art. 3531 k.c., art. 483 § 1 k.c., art. 484 § 1 i 2 k.c., art. 5 k.c. w zw. z art. 8 k.c. i art. 16 Pzp poprzez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający może wykonawcę pozbawić części wynagrodzenia w sytuacji gdy dany pojazd wykorzystywany do realizacji przedmiotu zamówienia w okresie rozliczeniowym nie był wyposażony w sprawnie działający system monitorowania GPS lub RFID pomimo, że usługa została wykonana prawidłowo tj. odpady zostały odebrane i zagospodarowane;
7. art. 134 ust. 1 pkt 20 Pzp, art. 439 ust. 1 i 2 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 353¹ k.c. i art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez ukształtowanie w § 7 ust. 22 PPU klauzuli waloryzacyjnej w sposób niejasny, niejednoznaczny, nieuwzględniający okoliczności mających wpływ na sporządzenie oferty (cenę oferty), nieokreślający i nieuwzględniający realnego wpływu zmiany kosztów wykonania zamówienia, nieadekwatny do charakteru i długości realizacji zamówienia, nieproporcjonalny oraz naruszający równowagę kontraktową stron, w szczególności poprzez: − uzależnienie możliwości waloryzacji wynagrodzenia od przekroczenia progu zmiany wskaźników inflacji na

poziomie co najmniej ±5% liczonego według skumulowanego wzoru inflacji kwartalnej, co w praktyce prowadzi do faktycznej niemożności skorygowania ceny z uwagi na zbyt wysoki pułap inflacji i ograniczenie go wyłącznie kwartałów, jak też istotnego opóźnienia mechanizmu waloryzacji względem rzeczywistych zmian kosztów realizacji zamówienia, czyli przyjęcie tzw. kwartalnych wskaźników inflacji publikowanych przez GUS zamiast sumy wskaźników miesięcznych w kolejnych miesiącach realizacji usługi, − ustanowienie maksymalnego limitu łącznej zmiany wynagrodzenia na poziomie 10% (§ 7 ust. 22) wzrostu stawki za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg odpadu określonej w § 7, który nie odpowiada rzeczywistej skali ryzyk kosztowych w 36-miesięcznym okresie realizacji zamówienia i prowadzi do przerzucenia zasadniczego ryzyka ekonomicznego na wykonawcę, − ograniczenie waloryzacji wyłącznie do części niewykonanej umowy oraz uzależnienie jej skuteczności od zawarcia aneksu, przy jednoczesnym braku gwarancji jego zawarcia w przypadku sporu stron czy braku woli Zamawiającego do zawarcia aneksu, − zaniechanie wprowadzenia klauzuli korekty paliwowej powiązanej bezpośrednio ze zmianą cen oleju napędowego, co w konsekwencji prowadzi do pozorności mechanizmu waloryzacji, nie zapewnia realnej ochrony przed zmianą cen materiałów i kosztów oraz narusza zasadę uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz zasadę proporcjonalności.

1. art. 134 ust. 1 pkt 4 oraz pkt 17 p.z.p. w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp oraz art.

3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp poprzez wadliwie określenie sposobu obliczenia ceny, ukształtowanie dokumentacji postępowania, w tym opisu przedmiotu zamówienia oraz formularza ofertowego, w sposób niejednoznaczny i niewystarczający do sporządzenia ofert porównywalnych oraz dokonania rzetelnej kalkulacji ceny oferty, polegające na: − przyjęciu modelu jednej ceny jednostkowej za 1 Mg odpadów obejmującej odbiór i zagospodarowanie licznych, istotnie zróżnicowanych frakcji odpadów komunalnych, bez obowiązku ich wyodrębnienia cenowego, − braku określenia przez Zamawiającego prognozowanych ilości poszczególnych frakcji (kodów) odpadów przewidzianych do odbioru w okresie realizacji zamówienia, przy jednoczesnym wskazaniu wyłącznie łącznej ilości odpadów, − ograniczeniu się do przedstawienia danych historycznych dotyczących struktury odpadów z lat ubiegłych, które nie stanowią wystarczającej podstawy do oszacowania przyszłego strumienia odpadów, co w konsekwencji prowadzi do przeniesienia na wykonawców nieograniczonego i niemożliwego do oszacowania ryzyka związanego ze strukturą kosztów realizacji zamówienia, uniemożliwia sporządzenie ofert w sposób porównywalny oraz narusza zasadę uczciwej konkurencji, proporcjonalności postępowania, przejrzystości i równego traktowania wykonawców

1. art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art.

8 ust. 1 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, nieprecyzyjny oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz sprzeczny z ww. przepisami, które to naruszenie polega na: a)zaniechaniu udostępnienia wykonawcom na etapie postępowania szczegółowego ostatecznego wykazu nieruchomości objętych zamówieniem zawierającego niezbędne i pełne dane, przed upływem terminu składania ofert i przewidzeniu jego przekazania dopiero na etapie realizacji umowy; b)braku jednoznacznego określenia zasad wyposażenia punktów wywozowych w pojemniki, w tym braku wskazania, czy każdy punkt wywozowy ma być wyposażony w komplet pojemników dla wszystkich frakcji odpadów oraz braku określenia, czy wykonawca zobowiązany jest do odtworzenia istniejącego systemu pojemników,

1. art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp oraz art. 16 Pzp w zw. z art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 Pzp przez zawarcie w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron i zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym, w zakresie w jakim Zamawiający uzależnia możliwość zastąpienia w zabudowie wielorodzinnej pojemników typu dzwon innymi pojemnikami, od zgody Zamawiającego;
2. art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art.

8 ust. 1 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, nieprecyzyjny oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz sprzeczny z ww. przepisami, które to naruszenie polega na: a) braku wyczerpującego i dostatecznego uregulowania zasad przejęcia i organizacji systemu odbioru odpadów komunalnych, w szczególności w zakresie zasad zabierania i podstawiania pojemników, koordynacji prac z wykonawcą, który uprzednio realizował usługę, odpowiedzialności za stan techniczny pojemników poprzedniego

wykonawcy, zapewnienia dostępu do miejsc gromadzenia odpadów oraz b) zawarciu w warunkach zamówienia zapisów naruszających równowagę stron, zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz zasady współżycia społecznego, zakładających nadmierne obciążenie wykonawcy ryzykiem kontraktowym poprzez brak określenia realnego okresu przygotowawczego w tym czasu niezbędnego m.in. na podstawienie pojemników;

1. art. 134 ust. 1 pkt 4 Pzp, art. 99 ust. 1 Pzp, art. 16 Pzp, art. 17 ust. 1 Pzp oraz art. 3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp przez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, nieprecyzyjny oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty oraz sprzeczny z ww. przepisami, które to naruszenie polega na: a) braku udostępnienia będących w posiadaniu Zamawiającego badań morfologicznych frakcji popiołu i żużli z palenisk domowych, pomimo że ich skład fizykochemiczny, poziom zanieczyszczeń oraz właściwości decydują o możliwości ich dalszego zagospodarowania, w tym w szczególności o dopuszczalności ich recyklingu, odzysku lub konieczności unieszkodliwiania, co uniemożliwia wykonawcom określenie technologii zagospodarowania oraz poziomu kosztów realizacji zamówienia, b) braku jednoznacznego określenia zakresu rzeczowego w odniesieniu do odpadów budowlanych i rozbiórkowych, w szczególności poprzez brak wskazania, jakie konkretnie rodzaje odpadów (co do kodów) są objęte przedmiotem zamówienia, przy jednoczesnej niespójności pomiędzy kodami odpadów wskazanymi w wykazie instalacji a opisem przedmiotu zamówienia dotyczącym odpadów przyjmowanych od właścicieli nieruchomości oraz w PSZOK, c) braku określenia ilości oraz rodzajów (frakcji) odpadów budowlanych i rozbiórkowych przewidzianych do odbioru i zagospodarowania, w tym w szczególności braku wskazania, jakie frakcje i w jakiej ilości będą przyjmowane od właścicieli nieruchomości (np. w systemie Big Bag) oraz jakie frakcje i w jakim zakresie wykonawca zobowiązany jest obsługiwać w PSZOK, co uniemożliwia określenie zapotrzebowania na odpowiednią infrastrukturę (kontenery, transport, instalacje), co skutkuje przerzuceniem na wykonawców nieproporcjonalnego ryzyka związanego z nieznanymi właściwościami i strukturą odpadów oraz uniemożliwia sporządzenie ofert na jednolitych i porównywalnych podstawach.
2. art. 6d ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733) w zw. art. 99 ust. 1 p.z.p., w zw. z art. 16 p.z.p. oraz art. 5 k.c., art. 3531 k.c., art. 58 § 1 k.c. w zw. art. 8 ust. 1 p.z.p. poprzez wadliwe określenie wymogu dotyczącego wskazania przez wykonawców instalacji, do których będą przekazywane odpady do zagospodarowania, w szczególności poprzez dopuszczenie wskazania przez wykonawców na liście instalacji, instalacji które nie gwarantują na dzień złożenia oferty, możliwości zagospodarowania odpadów objętych niniejszym zamówieniem, podczas gdy wykonawca powinien już na etapie składania oferty mieć zabezpieczoną faktyczną możliwość zagospodarowania odpadów we wskazanych na liście instalacjach.

Odwołujący Alba wniósł o nakazanie zamawiającemu:

1. w odniesieniu do zarzutu nr 1 - dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez wykreślenie zapisów zobowiązujących wykonawcę do osiągnięcia poziomów recyklingu, a także kar umownych za nieosiągnięcie tych poziomów i zastąpienie ich obowiązkiem dążenia do uzyskania jak najlepszych efektów zagospodarowania odpadów komunalnych w celu zapewnienia Mieście Ruda Śląska osiągnięcia jak najwyższych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych określonych w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,
2. w odniesieniu do zarzutów nr 2 i nr 3 – dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez: - zmianę postanowień § 8 ust. 1.4 PPU oraz § 8 ust. 3 PPU poprzez ich modyfikację polegającą na podwyższeniu progu łącznej wartości naliczonych kar umownych uprawniającego do rozwiązania umowy, do odpowiednio wartości przewyższającej kwotę 10% wartości całkowitego wynagrodzenia brutto należnego wykonawcy - ograniczenie możliwości kumulacji kar umownych za to samo zdarzenie poprzez dodanie postanowienia wedle którego w przypadku, gdy jedno zdarzenie stanowi podstawę do naliczenia więcej niż jednej kary umownej, Zamawiający będzie uprawniony do naliczenia wyłącznie jednej kary umownej – według własnego wyboru; - usunięcie mechanizmu eskalacji kar z lit. q) i r) polegającego na każdorazowym zwiększaniu ich wysokości o kolejne 10 000 zł w przypadku naliczenia w kolejnym lub dalszym miesiącu rozliczeniowym, zmianę § 8 ust. 1.4 oraz § 8 ust. 3 PPU poprzez podwyższenie progów uprawniających do rozwiązania umowy poprzez powiązanie ich z 10% całkowitej wartości zamówienia – tak, aby sankcja rozwiązania umowy zachowała charakter wyjątkowy i była zastrzeżona dla rzeczywiście istotnych naruszeń.
3. w odniesieniu do zarzutu nr 4 – usunięcia § 8 pkt 1.2 PPU w zakwestionowanym brzmieniu albo jego zmianę poprzez: − zastąpienie mechanizmu pozbawienia wynagrodzenia proporcjonalną karą umowną, odnoszącą się wyłącznie do naruszenia obowiązku ewidencyjnego,

− wprowadzenie obowiązku odstąpienia od sankcji w przypadku wykazania przez Wykonawcę braku winy, − jednoznaczne ograniczenie sankcji tak, aby nie skutkowała brakiem zapłaty za faktycznie wykonaną usługę odbioru odpadów.

1. W odniesieniu do zarzutu nr 5 - dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez zmianę zasad waloryzacji umowy przy uwzględnieniu powyższych zarzutów, w szczególności wprowadzenie jasnych, zrozumiałych zasad zmiany wynagrodzenia, umożliwiających przywrócenie ekwiwalentności świadczeń pomiędzy stronami, z zachowaniem zasady równości, przy uwzględnieniu, że: - poziom zmiany ceny materiałów lub kosztów, o których mowa w art. 439 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r.

Prawo zamówień publicznych, uprawniający Strony do żądania zmiany Wynagrodzenia to 3% w skali kolejnych następujących po sobie miesięcy; - maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia to łącznie 25 % wartości całkowitego maksymalnego wynagrodzenia; - sposób ustalania zmiany wynagrodzenia nastąpi poprzez zsumowanie następujących po sobie wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w układzie miesiąc do miesiąca, okres poprzedni = 100, publikowanych w komunikacie Prezesa GUS; - zmiana Umowy w zakresie waloryzacji będzie skuteczna od dnia złożenia wniosku przez wykonawcę, a ponadto o wprowadzenie klauzuli korekty paliwowej powiązanej bezpośrednio ze zmianą cen oleju napędowego.

1. W odniesieniu do zarzutu nr 6 - modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez:
2. uzupełnienie Opisu Przedmiotu Zamówienia o wskazanie prognozowanych ilości odpadów przewidzianych do odbioru i zagospodarowania w okresie realizacji zamówienia, z podziałem na poszczególne frakcje (kody odpadów),
3. wprowadzenie do formularza ofertowego załącznika w postaci formularza cenowego, zawierającego zestawienie cen jednostkowych za odbiór i zagospodarowanie 1 Mg odpadów dla poszczególnych frakcji (kodów odpadów) objętych zamówieniem, wraz z możliwością wyliczenia łącznej ceny oferty w oparciu o wskazane przez Zamawiającego prognozowane ilości,
4. odpowiednie dostosowanie pozostałych postanowień dokumentacji postępowania, w tym projektu umowy, w zakresie zasad kalkulacji i rozliczania wynagrodzenia, tak aby były one spójne z wprowadzonym modelem rozliczeń opartym o ceny jednostkowe za 1 Mg poszczególnych frakcji odpadów oraz szacowane ilości odpadów objęte zamówieniem.
5. W odniesieniu do zarzutów nr 7 i nr 8 – dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia poprzez: - udostępnienie na etapie postępowania szczegółowego wykazu nieruchomości objętych zamówieniem, zawierającego co najmniej dane dotyczące lokalizacji punktów odbioru, liczby i rodzaju pojemników oraz charakteru zabudowy, ewentualnie poprzez przekazanie danych umożliwiających wykonawcom dokonanie rzetelnej kalkulacji ofert; - doprecyzowanie zasad wyposażenia nieruchomości w pojemniki poprzez jednoznaczne wskazanie, że każdy punkt wywozowy ma być wyposażony w komplet pojemników dla wszystkich frakcji odpadów komunalnych, - zastąpienie wymogu uzyskania uprzedniej zgody Zamawiającego na dokonanie zmiany pojemników typu DZW ON, obowiązkiem dokonania przez wykonawcę uprzedniego zgłoszenia takiej zmiany.
6. W odniesieniu do zarzutu nr 9 - dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia oraz projektowanych postanowień umownych poprzez jednoznaczne i wyczerpujące określenie zasad organizacji systemu odbioru odpadów komunalnych, w szczególności: - wprowadzenie zasad przejęcia i organizacji systemu odbioru odpadów po poprzednim wykonawcy, w tym: • określenie szczegółowych zasad wyposażenia nieruchomości w pojemniki oraz zasad wykonywania usługi do czasu wyposażania nieruchomości w pojemniki; • wprowadzenia zapisów wedle których wykonawcy dokonają inwentaryzacji wraz z dokumentacją zdjęciową pojemników poprzedniego wykonawcy w celu oceny ich stanu technicznego na dzień zakończenia realizacji usługi przez poprzedniego wykonawcę; • określenie zasad odpowiedzialności na zasadzie winy za stan techniczny pojemników wykorzystywanych w okresie przejściowym, •określenie zasad zapewnienia dostępu do miejsc gromadzenia odpadów, - wprowadzenie minimalnego, gwarantowanego okresu przygotowawczego nie krótszego niż 30 dni pomiędzy zawarciem umowy a rozpoczęciem jej realizacji, umożliwiającego wykonawcy przygotowanie organizacyjne do świadczenia usługi.
7. w odniesieniu do zarzutu nr 10 - dokonanie modyfikacji dokumentów zamówienia, w tym opisu przedmiotu zamówienia oraz pozostałych dokumentów zamówienia poprzez:

• udostępnienie aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli z palenisk domowych, obejmujących w szczególności informacje o składzie, poziomie zanieczyszczeń oraz właściwościach mających wpływ na możliwość ich zagospodarowania, w tym przydatność do recyklingu lub odzysku, - jednoznaczne określenie zakresu rzeczowego zamówienia w odniesieniu do odpadów budowlanych i rozbiórkowych poprzez wskazanie: • konkretnych rodzajów odpadów objętych zamówieniem (co do kodów odpadów) odbieranych od właścicieli nieruchomości oraz z PSZOK, • ich charakterystyki (w szczególności czy są to odpady jednorodne czy zmieszane), • prognozowanych ilości poszczególnych frakcji odpadów przewidzianych do odbioru w okresie realizacji zamówienia, - jednoznaczne określenie zasad funkcjonowania PSZOK w zakresie odpadów budowlanych i rozbiórkowych, w szczególności poprzez wskazanie: • jakie frakcje odpadów mają być przyjmowane, • na jakie frakcje wykonawca zobowiązany jest zapewnić kontenery, • w jakim zakresie dopuszczalne jest łączenie lub rozdzielanie frakcji,

1. w odniesieniu do zarzutu nr 11 - dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia poprzez usunięcie z treści SW Z, Rozdziału IV ust. 3 zwrotu „będzie miał podpisane umowy” i zastąpienie go jednoznacznym wymaganiem, aby wykonawca posiadał realną możliwość zagospodarowania odpadów objętych niniejszym zamówieniem w instalacjach wskazanych na liście instalacji.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1788/26, w której oświadczył, że: a)uwzględnia zarzut nr 1, b)uwzględnia częściowo zarzuty nr 2, 4, 5, 9, 10, c)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutów nr 3, 6, 7, 8 oraz 11.

W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1788/26 po stronie odwołującego zgłosili przystąpienie: a)wykonawca Remondis Górny Śląsk Sp. z o.o., b)wykonawca FCC Polska sp. z o.o.

W trakcie rozprawy przedstawili uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

W piśmie procesowym z 1 czerwca 2026 r. odwołujący Alba oświadczył, że:

1. wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5 i 9 w części, w jakiej zamawiający uwzględnił odwołanie;
2. cofa dalej idące zarzuty nr 2, 3, 4, 5 i 9 - ponad zakres uwzględnienia odwołania - i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w tej części;
3. podtrzymuje odwołanie w zakresie zarzutów 6, 7, 8, 10 i 11 w całości.

Dodatkowo w trakcie posiedzenia Izby w dniu 5 czerwca 2026 r. odwołujący Alba oświadczył, że: a)w zakresie zarzutu nr 10 odwołania, w części dotyczącej informacji na temat wyposażenia PSZOK w kontenery, oświadczenie zamawiającego z odpowiedzi go satysfakcjonuje, b)cofa zarzut nr 10 odwołania w części dotyczącej nieudostępnienia aktualnych badań morfologicznych frakcji popiołów i żużli.

Uwzględniając całość dokumentacji z przedmiotowego postępowania, w tym w szczególności: ogłoszenie o zamówieniu, postanowienia specyfikacji warunków zamówienia (SWZ), odpowiedzi na pytania dotyczące treści SWZ, modyfikacje SWZ, załączniki do pism procesowych stron i uczestników, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dokumenty złożone przez strony i uczestników w trakcie posiedzenia i rozprawy,

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

KIO 1779/26 Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26 w zakresie zarzutów nr 1-3 oraz nr 6-11 odwołania (pkt 1 sentencji).

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26, w której oświadczył, że:

a)uwzględnia w całości zarzuty nr 1, 2, 3, 6, 7, 10, b)uwzględnił częściowo zarzuty nr 8, 9, 11, c)wniósł o oddalenie odwołania w zakresie całości zarzutów nr 4, 5, 12.

W piśmie procesowym z 1 czerwca 2026 r. odwołujący Remondis oświadczył, że: a) wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutu nr 1, 2, 3, 6, 7 oraz 10 z petitum odwołania wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów, b) wobec częściowego uwzględnienia przez zamawiającego zarzutu nr 8, 9, 11 z petitum odwołania i zapowiedzi dokonania zmian SWZ w tym zakresie oświadcza, że cofam odwołanie w zakresie dotyczącym zarzutów nr 8, 9, 11 w części nieuwzględnionej przez zamawiającego i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie uwzględnił odwołanie: a)w całości w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 6, 7, 10 odwołania, b)częściowo w zakresie zarzutów nr 8, 9, 11 odwołania (w sposób opisany w odpowiedzi).

Do postępowania po stronie zamawiającego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca.

Zgodnie z art. 522 ust. 4 Pzp, W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że postępowanie odwoławcze, w ww. części, podlegało umorzeniu na podstawie przepisu art. 522 ust. 4 Pzp. Stosownie do art. 568 pkt 3 Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku, o którym mowa w art. 522. W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 522 ust. 4 w zw. z art. 568 pkt 3 Pzp, postanowiła jak w pkt 1 sentencji.

Krajowa Izba Odwoławcza, działając na podstawie art. 520 ust. 1 Pzp i art. 568 pkt 1 Pzp, postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 8, 9, 11 odwołania (w części nieuwzględnionej przez zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie).

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Stosownie do art. 568 pkt 1 Pzp, Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W piśmie z 1 czerwca 2026 r., przed otwarciem rozprawy odwołujący Remondis oświadczył, że wobec częściowego uwzględnienia przez zamawiającego zarzutu nr 8, 9, 11 z petitum odwołania i zapowiedzi dokonania zmian SW Z w tym zakresie cofa odwołanie w zakresie dotyczącym zarzutów nr 8, 9, 11 w części nieuwzględnionej przez zamawiającego i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów.

W przywołanym przepisie art. 520 ust. 1 Pzp ustawodawca przyznał odwołującemu prawo do cofnięcia w całości środka ochrony prawnej. Skoro zatem wykonawca może cofnąć odwołanie w całości, to na zasadzie wnioskowania a maiori ad minus, należy uznać, że odwołujący może zrezygnować z popierania jedynie części odwołania. W orzecznictwie Izby nie jest kwestionowana możliwość skutecznego cofnięcia odwołania w części. Odwołujący oświadczył, że nie popiera już odwołania w ww. zakresie, wobec powyższego postępowanie odwoławcze w tej części podlegało umorzeniu. Dostrzec należy, że Izba związana jest oświadczeniem odwołującego o cofnięciu części odwołania, czego skutkiem wynikającym wprost z art. 568 pkt 1 Pzp jest obowiązek umorzenia przez Izbę postępowania odwoławczego w zakresie wycofanych zarzutów.

Rozstrzyganie w przedmiocie zarzutów, które okazały się niesporne jest bezcelowe. Jednocześnie jednak informacja o częściowym umorzeniu postępowania odwoławczego musi znaleźć odzwierciedlenie w sentencji orzeczenia, a nie w uzasadnieniu. W art. 559 ust. 2 Pzp, określającym w sposób wyczerpujący elementy treści uzasadnienia wyroku wydanego przez Izbę, nie ma bowiem żadnej wzmianki o możliwości zamieszczenia w uzasadnieniu wyroku jakiegokolwiek rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego orzeczono, jak w pkt 1 sentencji.

Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1779/26, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, nie zasługiwało

na uwzględnienie.

Zarzut nr 4 – naruszenie art. 99 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp poprzez nałożenie na wykonawcę obowiązku nieproporcjonalnego do przedmiotu zamówienia, zakładającego obowiązek odbioru odpadów powstających w wyniku zdarzeń losowych, które nie mieszczą się w legalnej definicji „odpadu komunalnego”, pomimo tego że przedmiotem zamówienia jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych, co ma wpływ na sposób kalkulacji ceny ofertowej i oddziałuje negatywnie na krąg wykonawców, jacy potencjalnie mogliby ubiegać się o przedmiotowe zamówienie (rozdz. I ust. 5 pkt 5.5. OPZ) Chybiony okazał się zarzut nr 4 odwołania.

Izba ustaliła, że w rozdziale I, pkt 5.5. OPZ zamawiający wprowadził wymóg o treści:Wykonawca zobowiązany jest na zlecenie Zamawiającego do odbioru odpadów komunalnych powstałych podczas sytuacji losowych (np. zalanie, prowadzona akcja gaśnicza) w zabudowie jednorodzinnej i lokalach mieszkalnych w zabudowie wielorodzinnej (szacunkowa ilość punktów adresowych, z których odbierane będą odpady w okresie realizacji umowy – 50).

Odwołujący Remondis domagał się nakazania zamawiającemu wykreślenia przywołanego postanowienia.

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący Remondis podniósł, że przedmiotem zamówienia jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu miasta Ruda Śląska. Argumentował, że odpady powstające w wyniku zdarzeń losowych nie stanowią odpadów „komunalnych”, które (w myśl art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy o odpadach) definiowane są jako odpady powstające w gospodarstwach domowych oraz odpady pochodzące od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter i skład są podobne do odpadów z gospodarstw domowych, w szczególności niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i odpady selektywnie zebrane. Zdaniem odwołującego, odpady te klasyfikuje się je jako odrębną grupę (jako odpady niebezpieczne lub odpady z wypadków (grupa 16 81, która dzieli się na odpady wykazujące właściwości niebezpieczne o kodzie 16 81 01* oraz odpady inne niż wymienione w 16 81 01 oznaczane kodem 16 81 02), które wymagają specjalistycznego zagospodarowania.

Zdaniem odwołującego taki opz miał naruszać art. 99 ust. 1 Pzp, a także art. 16 pkt 1 i 3 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp.

Odwołujący nie tylko nie wykazał, ale nawet nie wskazał w uzasadnieniu zarzutu, dlaczego OPZ miał naruszać dyspozycję art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z tym przedmiotem, Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Pomimo lektury uzasadnienia zarzutu nr 4 odwołania nie wiadomo było, dlaczego zaskarżone postanowienie miałoby czynić OPZ niejednoznacznym czy niewyczerpującym. Przeciwnie, obowiązek był jasny i wyczerpujący.

Argumentacja odwołującego oparta była na twierdzeniu, że sporządzony przez zamawiającego OPZ godzi w zasadę proporcjonalności i zasadę efektywności udzielania zamówień publicznych. Odwołujący wywiódł, że skoro odpady powstające w wyniku zdarzeń lodowych nie są odpadami komunalnymi, to ich odbiór nie może być włączony do opisu przedmiotu zamówienia w tym postępowaniu, gdyż przedmiotem zamówienia jest odbiór odpadów komunalnych. Z taką argumentacją nie można się było zgodzić. To, że zamawiający w nazwie przetargu określił, że przedmiotem zamówienia jest odbiór odpadów komunalnych nie oznaczało jeszcze, że zamawiający nie może w ramach tego przetargu zamówić odbioru także innych odpadów. Alternatywą dla rozwiązania przyjętego przez zamawiającego byłoby to, że mieszkańcy Miasta Ruda Śląska w sytuacjach losowych sami musieliby zadbać o odbiór odpadów powstałych w wyniku takich zdarzeń. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał na aspekt społeczny argumentując, że pozostawienie mieszkańca w sytuacji kryzysowej (po pożarze czy zalaniu) bez pomocy w uprzątnięciu mienia, które stało się odpadem, byłoby sprzeczne z istotą zadań własnych gminy. Zdaniem Izby cel włączenia tych odpadów do OPZ jest zatem należycie uzasadniony.

Dostrzeżenia wymagało, że sam odwołujący Remondis w pkt 5 uzasadnienia faktycznego tego zarzutu wskazał jedynie, że zamówienie co do zasady powinno dotyczyć wyłącznie odpadów komunalnych. Odwołujący sam sobie zaprzeczył, skoro argumentował, że jedynie co do zasady zamówienie musi obejmować wyłącznie odpady komunalne. A contrario sam odwołujący Remondis przyjął, że na zasadzie wyjątku możliwe jest jednak włączenie do opisu przedmiotu zamówienia odbioru odpadów innych niż komunalne. Przy ocenie proporcjonalności i efektywności Izba wzięła pod uwagę, że zamawiający określił szacunkową ilość takich zdarzeń w całym okresie obowiązywania umowy jako 50. W skali całego zamówienia ten element przedmiotu zamówienia stanowił zatem margines. Izba wzięła także pod uwagę, że zamówienie kierowane jest do podmiotów profesjonalnie zajmujących się odbiorem odpadów, dysponującymi stosownymi narzędziami, sprzętem, kadrą, doświadczeniem celem wykonania tej usługi. Dla tego rodzaju podmiotów

wykonanie takiego akcesoryjnego elementu OPZ nie powinno być żadnym problemem, zaś zamawiający tym samym zaspokoi ważną potrzebę społeczną.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 4 odwołania nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut nr 5 – naruszenie art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 3531 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp poprzez nałożenie na wykonawcę obowiązku okazania na żądanie Zamawiającego wszelkich dokumentów potwierdzających wykonanie przedmiotu umowy zgodnie z określonymi przez Zamawiającego wymaganiami i przepisami prawa, bez wskazania zamkniętego katalogu dokumentów, jakich Zamawiający może oczekiwać od wykonawcy, co narusza zasadę proporcjonalności, jest działaniem sprzecznym z zasadami współżycia społecznego i stanowi naruszenie pozycji dominującej przez Zamawiającego, a jednocześnie uniemożliwia wykonawcom należytą wycenę ryzyka kontraktowego z tym związanego i może powodować powstanie sporów na etapie realizacji zamówienia (rozdz. III ust. 4 OPZ).

Izba ustaliła, że w rozdziale III ust. 3 OPZ zamawiający wskazał, że Poza dokumentami/informacjami wskazanymi w punkcie 1 i 2 w celu umożliwienia sporządzenia przez Zamawiającego rocznego sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi, o którym mowa w art. 9q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz mając na uwadze wytyczne organu zatwierdzającego ww. sprawozdanie, Wykonawca zobowiązany będzie przekazać Zamawiającemu szczegółowe informacje o sposobie zagospodarowania odebranych odpadów komunalnych (z terenu Miasta i PSZOKu). Szczegółową informację za poprzedni rok kalendarzowy Wykonawca zobowiązany będzie przekazać Zamawiającemu do dnia 15 lutego każdego roku obowiązywania umowy.

Szczegółowa informacja musi zawierać: -ilość odebranych odpadów z podziałem na kody odpadów, poszczególne etapy zagospodarowania tych odpadów z podaniem procesu, ilości odpadów, instalacji (wskazanie nazwy instalacji, adresu, numeru rejestrowego nadanego przez marszałka województwa wraz z miejscem prowadzenia działalności), -wskazanie ostatecznych instalacji, do których zostały przekazane odpady komunalne, a także odpady, które powstały z przetworzenia tych odpadów, Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu wykreślenia zapisu zawartego w rozdziale III ust. 3 OPZ, względnie jego modyfikację w taki sposób, że wykonawca będzie miał obowiązek wskazać wyłącznie nazwy instalacji, do których wykonawca przekazał odpady w celu ich zagospodarowania (z wyłączeniem obowiązku wskazywania nazw dalszych instalacji i recyklerów, do których odpady mogą być następnie kierowane przez instalację, do której wykonawca przekazał odpady).

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że odwołujący nie tylko nie wykazał, ale nawet nie wskazał w uzasadnieniu zarzutu, dlaczego OPZ miał naruszać dyspozycję art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z tym przedmiotem, Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Pomimo lektury uzasadnienia zarzutu nie wiadomo było, dlaczego zaskarżone postanowienie miałoby czynić OPZ niejednoznacznym czy niewyczerpującym. Przeciwnie, obowiązek był jasny i wyczerpujący.

Odwołujący zarzucił także naruszenie art. 353 1 KC w zw. z art. 8 KC, wskazując, że zamawiający naruszył zasady współżycia społecznego. Izba stwierdziła, że odwołujący nie tylko nie wymienił, ale także nie wykazał, jaka konkretnie zasada współżycia społecznego miała zostać przez zamawiającego naruszona przez sformułowanie spornego wymogu.

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący podniósł, że Wykonawca ma możliwość przedłożenia informacji w zakresie instalacji, do której przekazał odpady, ale o ile sam nie jest recyklerem nie będzie miał dostępu do danych dotyczących kolejnych posiadaczy odpadów. Jeżeli bowiem wykonawca sam nie jest recyklerem odpadów lub jeżeli nie przekazuje odpadów bezpośrednio do recyklera i działa w tym zakresie za pośrednictwem innych (posiadających stosowne zezwolenia) instalacji, to o ile ma wiedzę, gdzie przekazał odpady (przekazanie tych odpadów dokumentowane jest poprzez karty przekazania odpadów), o tyle nie ma wiedzy co do tego, do jakiego konkretnie podmiotu, jakiej dalszej instalacji lub jakiego recyklera zostały następnie przekazane odpady w celu dalszego ich zagospodarowania. Instalacje udzielają informacji co do mas odpadów, procesów, jakim odpady zostały poddane, ale nie udzielają już informacji o swoich

kontrahentach, do których odpady zostały następnie przekazane lub sprzedane. Są to dane chronione przez instalacje i wykonawca nie będzie miał możliwości przekazania Zamawiającemu takich danych.

W celu wykazania, że instalacje nie udzielają informacji o swoich kontrahentach odwołujący załączył do odwołania: - dowód_9a - informacja z instalacji Śląskie Centrum Recyklingu sp. z o.o. z 16 kwietnia 2026 r. - dowód nr 9b – korespondencję mejlową - dowód_10: informacja od podmiotu zbierającego odpady ABR sp. z o.o. z 14 kwietnia 2026 r.

Odnosząc się do ww. dowodów Izba stwierdziła, że nie pochodziły one od wszystkich możliwych instalacji. Po drugie nie potwierdzały one nawet faktu obiektywnej niemożliwości pozyskania informacji od instalacji wymienionych w tych dowodach. Dowodziły one wyłącznie istnienia w danym okresie decyzji biznesowej danej instalacji co do udzielania takiej informacji. Odwołujący nie udowodnił, że decyzja ta nie może być zmieniona, ani że płacąc choćby wyższą stawkę nie może się umówić z ww. instalacjami, że jednak jemu takie informacje będą przekazywane na jego wniosek. Powyższe jest o tyle uzasadnione, że - jak wskazał zamawiający na rozprawie - odwołujący, realizując dotychczasową umowę, na wniosek zamawiającego przekazywał mu jednak takie informacje, choć często wymagało to dodatkowej interwencji.

Izba wzięła także pod uwagę, że zamawiający wykazał potrzebę posiadania takich informacji. Zgodnie z art. 9 q ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany do sporządzania rocznego sprawozdania z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi.

Sprawozdanie to jest składane marszałkowi województwa i wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. Z kolei z art.

9q ust. 3 pkt 5 tej samej ustawy wynika, że sprawozdanie to zawiera m.in. informację o osiągniętych poziomach przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych.

Zamawiający załączył do odpowiedzi na odwołanie „Wytyczne dotyczące wypełniania sprawozdania wójta, burmistrza lub prezydenta miasta z realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi oraz jego weryfikacji” wydane przez Departament Ochrony Środowiska, Ekologii i Opłat Środowiskowych Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego w marcu 2026 r. Co istotne, wytyczne te zostały zatem wydane przez organ, któremu składane jest sprawozdanie gminy. Z tabeli zawartej na str. 71 tych wytycznych wynikało, że gmina zobowiązana jest składać oświadczenie zawierające m.in. informacje: ▪ o rodzajach i masach odpadów pochodzących z terenu gminy, wyszczególnionych w kolumnie 3, które zostały poddane recyklingowi, ▪ procesie ▪ instalacji bądź miejscu, w których odpady zostały poddane recyklingowi (podać nazwy i adresy, także jeżeli recykling odpadów miał miejsce poza instalacjami lub urządzeniami).

Z tej samej tabeli wynikało także, że Jeżeli gmina nie posiada potwierdzenia, że odpady zostały w roku sprawozdawczym poddane recyklingowi lub przygotowane do ponownego użycia, wówczas nie powinna tych odpadów wymieniać w dziale VIII tabela A, a tym samym, nie powinna ich uwzględniać w obliczeniach osiągniętego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu.

Z wytycznych tych wynikało, że obowiązkiem gminy jest nie tylko gromadzenie, ale także należyta weryfikacja informacji otrzymywanych od podmiotów odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości w kontekście miejsca rzeczywistego recyklingu odpadów. Weryfikacja te nie może się tylko ograniczać do podania informacji na temat samej instalacji, w sytuacji, gdy recykling miał miejsce w dalszym etapie, już poza tą instalacją. Co więcej, aby dane odpady zostały uwzględnione jako poddane recyklingowi lub przygotowane do ponownego użycia, gmina musi posiadać potwierdzenie, że takie poddanie recyklingowi lub przygotowane do ponownego użycia faktycznie miało miejsce. W tym kontekście niewystarczające jest zatem udokumentowanie przez wykonawcę, że odpady zostały przekazane instalacji, w sytuacji, gdy dana instalacja sama takim recyklerem nie jest i która dopiero będzie je przekazywała dalszemu recyklerowi. W konsekwencji zatem Izba stwierdziła, że sporny wymóg jest uzasadniony potrzebami zamawiającego i proporcjonalny.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 5 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zarzut nr 12 – naruszenie art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 3531 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp poprzez wskazanie, że przedmiotowe zamówienie będzie realizowane przez okres 36

miesięcy, przy czym najwcześniejszy termin rozpoczęcia świadczenia usługi to 1 października 2026 r., co przy aktualnej sytuacji geopolitycznej (niepewna i dynamicznie zmieniająca się sytuacja w Zatoce Perskiej, będącej kluczowym obszarem dla globalnych dostaw ropy naftowej) jest terminem zbyt długim z uwagi na niemożność właściwego oszacowania przez wykonawców ryzyk kontraktowych związanych wahającymi się cenami paliw, co najpewniej będzie prowadzić do konieczności przyjmowania przez wykonawców zwiększonych ryzyk kontraktowych w tym zakresie, co skutkować będzie złożeniem przez wykonawców droższych ofert, a dodatkowo może to też oddziaływać negatywnie na konkurencję w postępowaniu z uwagi na niepewność co do warunków, w jakich będzie realizowane zamówienie (§2 Umowy oraz rozdział VIII SWZ).

Chybiony okazał się zarzut nr 12 odwołania.

Izba ustaliła, że w Rozdziale VIII SW Z (Termin wykonania zamówienia) zamawiający wskazał, żeZamówienie należy zrealizować w terminie do 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy lecz nie wcześniej niż od dnia 01.10.2026 r. nie dłużej jednak niż: do dnia (włącznie z tym dniem) poprzedzającego dzień, w którym wynagrodzenie Wykonawcy za wykonywanie umowy osiągnęłoby planowaną wartość, o której mowa w § 7 ust. 2 umowy lub do dnia, w którym umowa ulega rozwiązaniu w przypadku o którym mowa w § 11 ust. 1 umowy.

Również w § 2. ust. 1 wzoru umowy zamawiający wskazał, że Strony ustalają, iż Wykonawca będzie realizował zamówienie przez okres 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy, jednak nie wcześniej niż od dnia 01.10.2026 r. nie dłużej jednak niż do dnia (włącznie z tym dniem) poprzedzającego dzień, w którym wynagrodzenie Wykonawcy za wykonywanie umowy osiągnęłoby planowaną wartość, o której mowa w § 7 ust. 2 umowy lub do dnia, w którym umowa ulega rozwiązaniu w przypadku o którym mowa w § 11 ust. 1 umowy.

Odwołujący domagał się skrócenia okresu realizacji zamówienia z 36 miesięcy do 12 miesięcy.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 3531 kc oraz art. 5 kc w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymagało, że zdumienie budziło wskazanie przez odwołującego jako naruszonego art. 99 ust. 1 Pzp. Odwołujący nie tylko nie wykazał, ale nawet nie wskazał w uzasadnieniu zarzutu, dlaczego OPZ miał naruszać dyspozycję art. 99 ust. 1 Pzp. Zgodnie z tym przedmiotem, Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Pomimo lektury uzasadnienia zarzutu odwołania nie wiadomo było, dlaczego zaskarżone postanowienie miałoby czynić OPZ niejednoznacznym czy niewyczerpującym. Przeciwnie, termin realizacji zamówienia był jednoznaczny, określony dokładnie i wyczerpująco.

Odwołujący zarzucił także, że określenie przez zamawiającego 36 miesięcznego terminu realizacji zamówienia miało być sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Izba stwierdziła, że odwołujący nie tylko nie wymienił, ale także nie wykazał, jaka konkretnie zasada współżycia społecznego miała zostać przez zamawiającego naruszona przez sformułowanie spornego wymogu.

Odwołujący podniósł, że trzyletni okres realizacji zamówienia narusza zasadę proporcjonalności oraz uczciwej konkurencji, o których mowa w art. 16 pkt 1 Pzp. Argumentował, że świadczenie usługi jest uzależnione od dynamicznie zmieniających się kosztów operacyjnych, w szczególności cen paliw, energii oraz kosztów zagospodarowania odpadów.

W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera aktualna niestabilna sytuacja geopolityczna na świecie, w tym w regionie Zatoki Perskiej, będącej kluczowym obszarem dla globalnych dostaw ropy naftowej.

W pierwszej kolejności Izba stwierdziła, że zgodnie z art. 434 ust. 1 Pzp Umowę zawiera się na czas oznaczony.

W myśl zaś art. 434 ust. 2 Pzp, Zamawiający może zawrzeć umowę, której przedmiotem są świadczenia powtarzające się lub ciągłe, na okres dłuższy niż 4 lata, jeżeli wykonanie zamówienia w dłuższym okresie spowoduje oszczędności kosztów realizacji zamówienia w stosunku do okresu czteroletniego lub jest to uzasadnione zdolnościami płatniczymi zamawiającego lub zakresem planowanych nakładów oraz okresem niezbędnym do ich spłaty.

Izba stwierdziła, że zamawiający określając 3 letni okres realizacji umowy nie naruszył ww. przepisów.

Odwołujący nie wykazał także, aby określając dopuszczalny ustawowo termin realizacji zamówienia zamawiający miał naruszyć zasadę proporcjonalności oraz uczciwej konkurencji. Bezzasadna okazała się argumentacja odwołującego wskazująca na zmieniające się koszty operacyjne, w tym ceny paliw, energii czy zagospodarowania odpadów. W tym kontekście uszło uwadze odwołującego, że zamawiający w postanowieniach umowy przewidział stosowne klauzule waloryzacyjne, których odwołujący ostatecznie nie kwestionował. Klauzule te służą właśnie minimalizacji niedogodności, na jakie wskazywał odwołujący.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr 12 odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

KIO 1780/26 Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26 w zakresie zarzutów nr I. a) oraz I. b) odwołania (pkt 4 sentencji).

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z 4 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26, w której oświadczył, że uwzględnia w całości zarzuty nr I. a) oraz I. b) odwołania.

Do postępowania po stronie zamawiającego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca.

Zgodnie z art. 522 ust. 4 Pzp, W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że postępowanie odwoławcze, w ww. części, podlegało umorzeniu na podstawie przepisu art. 522 ust. 4 Pzp. Stosownie do art. 568 pkt 3 Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku, o którym mowa w art. 522. W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 522 ust. 4 w zw. z art. 568 pkt 3 Pzp, postanowiła jak w pkt 4 sentencji.

Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1780/26 w pozostałym zakresie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zarzut I c – naruszenie art. 240 ust. 2 i art. 246 ust. 2 w zw. z art. 16 pkt 1 oraz art. 17 pkt 1 PZP poprzez opisanie kryteriów oceny ofert w sposób nie pozwalający na porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia, w szczególności dla okresu trwania standardu przejściowego świadczenia usług, na podstawie informacji przedstawianych w ofertach i w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji poprzez preferowanie wykonawców oferujących usługi gorszej jakości, z uwagi na zastrzeżenie ceny jako jedynego kryterium oceny ofert, bez spełnienia wymagań ustawowych dla zastosowania ceny jako jedynego kryterium oceny oferty, z uwagi na brak określenia w opisie przedmiotu zamówienia wymagań jakościowych dla głównych elementów przedmiotu zamówienia, a także w sposób naruszający zasadę najlepszej jakości dostaw, usług, oraz robót budowlanych, uzasadnioną charakterem zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację.

Chybiony okazał się zarzut I. c odwołania.

Zamawiający przewidział w rozdziale XXVII ust. 1 SW Z jedyne kryterium oceny ofert, to jest cena 100%. Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu zmiany rozdziału XXVII ust. 1 SW Z poprzez dodanie drugiego kryterium oceny ofert pn. „Czas wdrożenia usługi” o punktacji 40 pkt, w którym punkty będą przyznawane za skrócenie okresu przejściowego, o następującej punktacji: a) 40 pkt - skrócenie okresu przejściowego do 1 miesiąca b) 20 pkt - skrócenie okresu przejściowego do 2 miesięcy c) 0 pkt - brak skrócenia okresu przejściowego (okres przejściowy 4 miesiące).

Odwołujący argumentował, że Nie każdy wykonawca wykona przedmiot zamówienia w sposób taki sam, co wynika w szczególności z tego względu, że Zamawiający przewidział okres przejściowy do osiągnięcia „standardu docelowego”, a w konsekwencji standardu pożądanego i oczekiwanego przez Zamawiającego. Zdaniem odwołującego, Wprowadzenie standardu docelowego samo w sobie sprawia, że Zamawiający przewiduje różne wymagania jakościowe dla realizacji zamówienia w trakcie trwania umowy. Jak wynika z Roz. VI.14 OPZ, część OPZ (Roz. VI.8 - VI.14 OPZ) opisuje standard przejściowy a inna część (Roz. VI.16 - VI.19.19 OPZ) opisuje standard docelowy, co skutkuje tym, że Zamawiający nie określił wymagań jakościowych w sposób jednoznaczny dla głównych elementów składających się na przedmiot zamówienia. Odwołujący wywiódł także, że okres trwania standardu przejściowego został określony w sposób maksymalny - 4 miesiące na wdrożenie a następnie 2 miesiące testów rozwiązania. Zamawiający dopuścił jednak wcześniejsze osiągnięcie i realizację umowy w ramach standardu docelowego.

Argumentacja odwołującego nie zasługiwała na uwzględnienie. Izba stwierdziła, że odwołujący nie wykazał, aby zamawiający nie opisał wymagań jakościowych odnoszących się do co najmniej głównych elementów składających się

na przedmiot zamówienia. W szczególności nie świadczył o nieopisaniu wymagań jakościowych odnoszących się do co najmniej głównych elementów składających się na przedmiot zamówienia fakt, że zamawiający przewidział w opisie przedmiotu zamówienia pewne odrębności w wykonywaniu umowy w okresie przejściowym (standard przejściowy), w stosunku do obowiązków wykonywanych w okresie dalszym (standard docelowy).

Owszem, zamawiający przewidział w OPZ okres przejściowy, w czasie którego wykonawca będzie m.in. miał obowiązek dostosować swoje pojazdy w urządzenia wskazane w opisie przedmiotu zamówienia, tj. system RFID oraz zapewnić zamawiającemu dostęp do systemu monitoringu wizyjnego. Powyższe nie było jednak równoznaczne z tym, że w okresie przejściowym nie zostały opisane wymagania jakościowe odnoszące się do co najmniej głównych elementów składających się na przedmiot zamówienia. Na każdego z wykonawców nałożono takie same obowiązki wynikające z opisu przedmiotu zamówienia, zgodnie z którymi maksymalnie przez 6 miesięcy będzie on świadczył usługi na określonym poziomie, zaś po zakończeniu tego okresu na innym poziomie, także jednoznacznie opisanym przez zamawiającego. Obowiązki te zostały nałożone na zasadzie równości na każdego z wykonawców. Równość wyraża się także w tym, że żaden z wykonawców nie będzie karany za to, że nie osiągnie standardu docelowego wcześniej niż 6 miesięcy po podpisaniu umowy.

Odwołujący nie wykazał, że dysponowanie pełnym, sprawnym systemem RFID zintegrowanym z GPS czy zaawansowanym systemem monitoringu wizyjnego oraz terminali przenośnych jest głównym elementem składającym się na przedmiot zamówienia. Izba stwierdziła, że głównym elementem przedmiotu zamówienia jest bowiem terminowy, wynikający z harmonogramu odbiór odpadów komunalnych określony w rozdziale I ust. 3 opisu przedmiotu zamówienia oraz z miejsc wskazanych przez zamawiającego (rozdział I ust.4 i 5 OPZ) a następnie przekazanie ich do zagospodarowania (rozdział II OPZ).

Niezależnie od powyższego na marginesie podkreślenia wymagało, ze nawet gdyby odwołujący wykazał, że dysponowanie pełnym, sprawnym systemem RFID zintegrowanym z GPS czy zaawansowanym systemem monitoringu wizyjnego oraz terminali przenośnych jest głównym elementem składającym się na przedmiot zamówienia (czego nie uczynił) i w konsekwencji zamawiający nie mógłby zastosować jedynego kryterium oceny ofert w postaci ceny, to nie oznaczało jeszcze, że zamawiający miałby obowiązek zastosowania akurat takiego kryterium oceny ofert, o jakie wnioskował odwołujący. Zgodnie z art. 513 pkt 2 Pzp, odwołanie przysługuje wobec m.in. zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy. Z żadnego przepisu Pzp nie wynika natomiast, aby zamawiający miał obowiązek zastosować akurat takie kryterium oceny ofert, jakiego życzył sobie odwołujący. W konsekwencji odwołujący co najwyżej uprawniony był, aby wnioskować o nakazanie zamawiającemu wprowadzenia obok ceny jakiegoś jakościowego kryterium oceny ofert.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że zarzut nr I c odwołania nie zasługiwał na uwzględnienie.

KIO 1782/26 Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26 w zakresie zarzutów nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 d), 12, 13 odwołania (pkt 7 sentencji).

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26, w której oświadczył, że: a)uwzględnia w całości zarzuty nr 1, 2, 3, 4, 5, 12, 13, b)uwzględnia częściowo zarzuty nr 6, 7, 9, c)wnosi o oddalenie odwołania w zakresie zarzutów nr 8, 10, 11.

Odwołujący FCC w piśmie z 4 czerwca 2026 r. oświadczył, że wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutu nr 1, 2, 3, 4, 5, 13, 12 z petitum odwołania wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym tych zarzutów.

W trakcie posiedzenia Izby w dniu 5 czerwca 2026 r. odwołujący FCC oświadczył dodatkowo, że wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego także w zakresie zarzutu nr 6 d) odwołania.

Do postępowania po stronie zamawiającego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca.

Zgodnie z art. 522 ust. 4 Pzp, W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze w części dotyczącej tych zarzutów, pod warunkiem, że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia tych zarzutów. W takim przypadku Izba rozpoznaje pozostałe zarzuty odwołania. Zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o

udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że postępowanie odwoławcze, w ww. części, podlegało umorzeniu na podstawie przepisu art. 522 ust. 4 Pzp. Stosownie do art. 568 pkt 3 Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku, o którym mowa w art. 522. W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 522 ust. 4 w zw. z art. 568 pkt 3 Pzp, postanowiła jak w pkt 7 sentencji.

Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1782/26, w zakresie rozpatrywanym merytorycznie, nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zarzut nr 6 – naruszenie art. 16 w zw. z art. 436 pkt 3 oraz art. 16 w zw. z art. 433 pkt 1 i 4, i art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art.

353 [1] kc, art. 58 kc, art. 5 kc w zw. z art. 484 § 2 w zw. z art. 483 kc i art. 473 § 1 kc poprzez sformułowanie postanowień dotyczących kar umownych w sposób nadużywający swobody Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych, uniemożliwiający wykonawcy prawidłowe oszacowanie ryzyk związanych z realizacją umowy oraz mogący prowadzić do niczym nieuzasadnionego wzbogacenia się Zamawiającego, poprzez wprowadzenie we wzorze umowy: a) w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r) kar umownych na poziomach nieodpowiadających potencjalnej szkodzie i realiom rynkowym; b) w § 8 ust. 1 lit. s) oraz ust. 1.4 i ust. 3 zastosowaniu mechanizmu kumulacji kar umownych, prowadzącego do wielokrotnego karania za to samo zdarzenie; c) w § 8 ust. 1 lit. g) przyjęciu jednostki czasu w postaci godziny w opóźnieniu wykonania czynności wskazanej w tym postanowieniu, co czyni karę umowną sankcją za zdarzenia losowe, a nie nienależyte wykonanie umowy podczas gdy przewidziane kary umowne oraz limit kar umownych są rażąco wygórowane i jako takie ich poziom znacząco odstaje od realiów rynkowych jest nieproporcjonalne, prowadzi na naruszenia zasad kontraktowania i bezpodstawnie wzbogaca Zamawiającego, co jest nadmiernym i nieproporcjonalnym obciążeniem Wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji zamówienia, naruszającym równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców; Chybione okazały się zarzuty nr 6a-6c odwołania.

Ustalono, że we wzorze umowy zamawiający przewidział następujące kary umowne. § 8.

1. Strony ustalają odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązań umownych przez zapłatę kar umownych oraz obniżenie wynagrodzenia w następujących przypadkach i wysokościach:
2. 1.Wykonawca jest zobowiązany do zapłaty Zamawiającemu kary umownej w następujących przypadkach: a)za odstąpienie od umowy lub jej rozwiązanie przez którąkolwiek ze stron z przyczyn, za które ponosi odpowiedzialność Wykonawca, w wysokości 3 000 000,00 PLN, g)za każdą rozpoczętą godzinę niepodstawienia kontenera na PSZOKu na zasadach opisanych w Opisie przedmiotu zamówienia (na zasadzie kontener za kontener) w wysokości 500,00 PLN, j)za niezarejestrowanie obrazu z kamery na pojeździe w Systemie Monitoringu Wykonawcy lub brak dostępu do zarchiwizowanego materiału wideo w przewidzianym w Opisie przedmiotu zamówienia czasie przechowywania materiału wideo – w wysokości 500,00 PLN za każdy przypadek rozumiany jako nagranie z jednej kamery na pojedynczej trasie przejazdu pojazdu, za wyjątkiem przypadku opisanego w pkt. VI.17.1 Opisu przedmiotu zamówienia (w pierwszym dniu awarii), l)za złożenie nieprawdziwego/fałszywego oświadczenia, o którym mowa § 3 ust. 5 Umowy – w wysokości 0,5% miesięcznego wynagrodzenia brutto należnego Wykonawcy za dany okres rozliczeniowy, q)za niezrealizowanie w terminie usługi wyposażenia nieruchomości w pojemniki do gromadzenia odpadów w terminie wskazanym w Opisie przedmiotu zamówienia – w wysokości 10 000,00 PLN jeżeli Zamawiający stwierdzi brak co najmniej 100 pojemników/kontenerów (nie dotyczy podstawiania pojemników/kontenerów dla nowych nieruchomości objętych systemem gospodarowania odpadami komunalnymi oraz zmian ilości pojemników na wniosek właściciela/Zarządcy nieruchomości),

r)za nieoznakowanie pojemnika transponderem RFID lub brak wymiany uszkodzonego transpondera RFID w terminie wskazanym w Opisie przedmiotu zamówienia – w wysokości 10 000,00 PLN jeżeli Zamawiający stwierdzi brak co najmniej 100 transponderów RFID; s)jeżeli kara wskazana w punkcie q) i r) będzie wymagała naliczenia w kolejnym miesiącu rozliczeniowym (nie muszą to być miesiące bezpośrednio następujące po sobie) jej wysokość ulegnie zwiększeniu każdorazowo o kolejne 10 000, 00 zł, 1.4Kary umowne można sumować. W przypadku, gdy w danym miesiącu kalendarzowym wysokość kar umownych, o których mowa w ust. 1 pkt. b), c), d), g), i), k), n), o),p), q), r), s), t), u), v), w), x), y), z) oraz aa) powyżej (suma kar wskazanych tytułów) przekroczy kwotę 200.000,00 PLN wówczas Zamawiający ma prawo do rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym, bez zachowania okresu wypowiedzenia.

1. Zamawiający ma prawo rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym także w przypadku naliczenia kar umownych w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, jeżeli ich łączna wysokość przekroczy 200 000,00 PLN.

Odwołujący domagał się nakazania zamawiającemu wykreślenia ze wzoru umowy postanowień przewidujących rażąco wygórowane kary umowne oraz limit kar umownych, sumowanie kar, a także odpowiedzialność wykonawcy za opóźnienie, a ponadto dodanie do wzoru umowy kary umownej za odstąpienie od umowy przez zamawiającego lub wykonawcę z przyczyn dotyczących zamawiającego. tj. wykreślenie postanowień zawartych w § 8 ust. 1.2 PPU (str. 21) oraz zawartych w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r wzoru umowy.

W zarzucie nr 6a odwołania odwołujący podniósł, że zamawiający w § 8 ust. 1 lit. a), lit. j), lit. l), lit. q), lit. r) przewidział kary umowne na poziomach nieodpowiadających potencjalnej szkodzie i realiom rynkowym.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymagało, że odwołujący nie wyjaśnił, dlaczego uważa, że sporne kary umowne zostały przewidziane na poziomie nieodpowiadającym potencjalnej szkodzie ani realiom rynkowym. W szczególności odwołujący generalnie nie wskazał, jaka może być wysokość potencjalnej szkody ani jakie są realia rynkowe. Po drugie, Izba wzięła także pod uwagę, że w polskim prawie cywilnym kary umowne pełnią nie tylko funkcję odszkodowawczą, ale także funkcję prewencyjną (odstraszającą). Na powyższe wskazał zresztą sam odwołujący argumentując, że Ustalając wysokość kar umownych Zamawiający powinien uwzględnić funkcje kary umownej, jakimi są funkcja stymulująca wykonanie zobowiązania, funkcja represyjna w postaci sankcji za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy oraz funkcja kompensacyjna, polegająca na naprawieniu szkody, jeśli wierzyciel ją poniósł (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 26 maja 2022 roku, sygn.akt: I AGa 144/21). Biorąc powyższe pod uwagę, Izba stwierdziła, że kary umowne nie muszą zatem ograniczać się wyłącznie do wysokości potencjalnej szkody. Po trzecie zarzut podlega oddaleniu także z powodu sformułowania zbyt daleko idącego żądania, ograniczającego się wyłącznie do nakazania zamawiającemu usunięcia kwestionowanych kar umownych. Jeśli odwołujący twierdził, że kary są wygórowane, to powinien sformułować żądanie ich zmniejszenia do poziomu, który jego zdaniem byłby odpowiedni. Po czwarte, nawet w przypadku uznania kary za wygórowaną, wykonawcy przysługuje prawo zwrócenia się do sądu o zmiarkowanie takiej kary na podstawie art. 484 § 2 Kodeksu cywilnego.

Dodatkowo w odniesieniu do kary za odstąpienie od umowy z § 8 ust. 1 lit. a) ustalonej w wysokości 3 000 000 zł odwołujący podniósł, że w branży gospodarki odpadami standardem jest określanie tej kary jako procentu wynagrodzenia (zazwyczaj 10%), co zapewnia powiązanie sankcji z realną wartością niewykonanego świadczenia. Taka argumentacja okazała się nietrafna. Jak wskazał zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, kara ta została ustalona na poziomie 2,0408% wartości szacunkowej zamówienia, a zatem na poziomie, który mieścił się w granicach wskazywanych przez samego odwołującego jako prawidłowe.

Jeśli chodzi o zarzut 6 b odwołania to odwołujący podniósł, że w § 8 ust. 1 lit. s) oraz ust. 1.4 i ust. 3 wzoru umowy zamawiający miał zastosować mechanizm kumulacji kar umownych, prowadzący do wielokrotnego karania za to samo zdarzenie.

W uzasadnieniu zarzutu odwołujący podniósł natomiast, że zgodnie z obecnym brzmieniem § 8 ust. 1.4. i ust. 3.

Wzoru umowy wprowadził przesłanki rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym bez okresu wypowiedzenia w przypadku, gdy suma kar w jednym miesiącu lub w trzech kolejnych okresach przekroczy kwotę 200 000,00 zł. Na podstawie prostych obliczeń, kwota ta może zostać osiągnięta zaledwie w 6 dni roboczych biorąc pod uwagę wskazaną powyższej dobową sumę kar cząstkowych w wysokości ok. 34 500,00 zł.

W odniesieniu do pierwszego zagadnienia Izba stwierdziła, że odwołujący dokonał błędnej interpretacji § 8 ust. 1 lit. s) oraz ust. 1.4 i ust. 3 wzoru umowy twierdząc, jakoby zamawiający miał zastosować mechanizm prowadzący do

wielokrotnego karania za to samo zdarzenie. Nic takiego nie wynikało z tych postanowień. Uszło uwadze odwołującego, że w § 8 ust. 1.4 wzoru umowy, w którym istotnie zamawiający zawarł zastrzeżenie o możliwości sumowania kar, było odesłanie do kar opisanych w ust. 1.1 tego §. Natomiast kary umowne z § 8 ust. 1.1 wzoru umowy będą nakładane na wystąpienie różnych zdarzeń. Nie ma tu zatem mowy o wielokrotnym karaniu za to samo. Mechanizm z § 8 ust. 1.4 wzoru umowy dotyczył zaś wyłącznie tego, że gdyby suma kar nakładanych na podstawie § 8 ust. 1.1 wzoru umowy z rożnych tytułów przekroczyła określony poziom, to zamawiający będzie uprawniony do odstąpienia od umowy.

W odniesieniu zaś do zarzutu, że poziom 200.000 zł jest zbyt niski, odwołujący nie wyjaśnił jaki poziom powinien być uznany za odpowiedni. Ponadto w reakcji na odwołanie, zamawiający złożył oświadczenie o częściowym uwzględnieniu zarzutu zobowiązując się do zmiany kwoty z 200 000 zł na kwotę 400 000 zł. Zarzut podlega oddaleniu także z powodu sformułowania zbyt daleko idącego żądania, ograniczającego się wyłącznie do nakazania zamawiającemu usunięcia kwestionowanego postanowienia. Jeśli odwołujący twierdził, że poziom jest nieodpowiedni, to powinien sformułować żądanie jego zmniejszenia do poziomu, który jego zdaniem byłby właściwy. Odwołujący nie wykazał, dlaczego poziom jest zbyt niski.

Jeśli chodzi o zarzut 6 c odwołania to odwołujący podniósł, że w § 8 ust. 1 lit. g) wzoru umowy zamawiający przyjął jednostki czasu w postaci godziny w opóźnieniu wykonania czynności wskazanej w tym postanowieniu, co czyni karę umowną sankcją za zdarzenia losowe, a nie nienależyte wykonanie umowy.

Dostrzeżenia wymagało, że w reakcji na ten zarzut odwołującego zamawiający złożył oświadczenie o częściowym uwzględnieniu zarzutu. Zamawiający oświadczył bowiem w odpowiedzi na odwołanie, że dokona modyfikacji §8 ust. 1 lit g), poprzez doprecyzowanie, że kara za każdą rozpoczętą godzinę niepodstawienia kontenera na PSZOKu na zasadach opisanych w opisie przedmiotu zamówienia (na zasadzie kontener za kontener) w wysokości 500,00 PLN będzie naliczana wyłącznie, gdy okoliczność ta będzie wynikała z przyczyn, za które wykonawca odpowiada.

Wobec powyższego Izba stwierdziła, że kara umowna nie będzie już nakładana za zdarzenia losowe, lecz za nienależyte wykonanie umowy.