Wyrok KIO 2983/26 z 30 lipca 2026

Zamawiający SAMODZIELNY PUBLICZNY ZAKŁAD OPIEKI ZDROW OTNEJ Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Poznaniu im. prof. Ludwika Bierkowskiego prowadzi na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: ustawa Pzp”), w trybie podstawowym, postępowanie o udzielenie zamówienia pn. „Usługa w zakresie całodobowej ochrony fizycznej obiektów i przyległego terenu Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Poznaniu” (znak postepowania: DZP.260.1.2026.JŚ). Ogłoszenie o zamówieniu opublikowano w Biuletynie Zamówień Publicznych: ogłoszenie nr 2026/BZP 00091634/01 z dnia 3 lutego 2026 r.

W dniu 22 czerwca 2026 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: Security Emporio Sp. z o.o. sp.

k. z siedzibą w Poznaniu oraz Emporio Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (dalej: „Odwołujący”) wnieśli do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wobec:

1. czynności wyboru najkorzystniejszej oferty złożonej przez HOLDING HUNTERS Sp. z o. o. Sp. K. (Lider), GREEN HUNTERS Sp. z o. o .Sp. K., HUNTERS OCHRONA PLUS Sp. z o.o., HUNTERS MONITORING Sp. z o.o., HUNTERS GROUP Sp. z o.o. (dalej jako: „Konsorcjum Hunters”) z dnia 16 czerwca 2026 r.;
2. zaniechania odrzucenia oferty złożonej przez Konsorcjum Hunters na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art.

224 ust. 6 ustawy Pzp, pomimo iż wyjaśnienia Konsorcjum Hunter zawierają wyliczenia niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym, nieścisłości i rozbieżności, które dyskwalifikują uznanie ich za prawidłowe i wykazujące realność zaoferowanej ceny.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie przepisów art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp – poprzez zaniechanie odrzucenia i wybór oferty Konsorcjum Hunters jako oferty najkorzystniejszej, w sytuacji, w której wykonawca ten nie wykazał, iż jego oferta nie zawiera ceny rażąco niskiej, a złożone wyjaśnienia z dnia 16 marca 2026 r. zawierają błędy w wyliczeniach i nieuzasadnione przerzucanie kosztów na inne kontrakty realizowane przez tego Wykonawcę, w szczególności dotyczy to kosztów pracowniczych w zakresie składek ZUS, co czyni je niezgodnymi z rzeczywistym stanem faktycznym, a wszelkie nieścisłości i rozbieżności z tym związane dyskwalifikują złożone wyjaśnienia rażąco niskiej ceny z dnia 16 marca 2026 r. i nie mogą one zostać uznane za prawidłowe, co miało wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty z dnia 16 czerwca 2026 r., nakazanie odrzucenia oferty złożonej przez Konsorcjum Hunters na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp oraz nakazanie dokonania ponownej czynności badania i oceny ofert.

Odwołujący przedstawił następujące uzasadnienie podniesionych zarzutów:

1. Zaniżenie kosztów składki społecznej pracodawcy W tabeli podstawowej Konsorcjum Hunters przyjęło koszt składek społecznych po stronie pracodawcy dla jednego etatu w wysokości 490,00 zł. Jednocześnie z przedstawionej kalkulacji pomocniczej wynika, że rzeczywisty koszt składek społecznych po stronie pracodawcy dla jednego pełnego etatu wynosi 1 012,16 zł. Skoro Konsorcjum Hunters wskazuje, że do realizacji zamówienia niezbędne jest zaangażowanie 9,10 etatu, to koszt składek społecznych powinien zostać ustalony poprzez odniesienie pełnego kosztu przypadającego na jeden etat do liczby etatów wymaganych dla realizacji tego konkretnego zamówienia. Oznacza to, że miesięczny koszt składek powinien zostać obliczony jako 1 012,16 zł × 9,10 etatu.

Nie jest prawidłowe przyjęcie jedynie proporcjonalnie pomniejszonej wartości kosztów składek społecznych, jeżeli celem kalkulacji jest wykazanie, że cena zaoferowana w niniejszym postępowaniu pokrywa rzeczywiste koszty wykonania właśnie tego zamówienia. Konsorcjum Hunters nie może rozliczać części podstawowych kosztów pracowniczych, takich jak składki społeczne pracodawcy, poprzez ich przypisywanie do innych obiektów lub innych zamówień, skoro sam wskazuje, że do wykonania przedmiotowego zamówienia wymagane jest 9,10 etatu.

Argument przedstawiany przez Konsorcjum Hunters, że zamówienie będzie realizowane przez 17 pracowników wykonujących część obowiązków również na innych obiektach, nie odpowiada na wskazaną nieprawidłowość.

Wymagany wymiar 9,10 etatu pozostaje taki sam niezależnie od tego, czy zostanie zrealizowany przez 10, 17, 30 czy 300 osób.

Podział tej samej liczby godzin pomiędzy większą liczbę pracowników nie zmniejsza liczby godzin koniecznych do wykonania na obiekcie Zamawiającego, wynagrodzenia należnego za te godziny ani składek społecznych naliczanych od tego wynagrodzenia. Przyjęcie stanowiska Konsorcjum Hunters prowadziłoby do niedopuszczalnego wniosku, że przez samo zwiększenie liczby osób wskazanych do częściowej realizacji zamówienia można dowolnie obniżać bezpośrednie koszty pracy przypisane do realizacji tego konkretnego zamówienia. Dopuszczenie takiej możliwości w sposób jednoznaczny przeczyłoby obowiązkowym kalkulacjom kosztów związanych bezpośrednio z realizacją tego konkretnego zamówienia, gdyż Wykonawcy mogliby sobie dowolnie przerzucać koszty realizacji zamówienia w sposób dowolny.

Struktura organizacyjna nie może jednak obniżyć ustawowych składek społecznych naliczanych od wynagrodzenia za 9,10 etatu pracy wykonywanej na rzecz Zamawiającego.

W konsekwencji prawidłowy miesięczny koszt składek społecznych pracodawcy dla 9,10 etatu wynosi 9 210,66 zł, a nie 4 459,00 zł, jak przyjęto w kalkulacji. Już sama ta korekta powoduje wzrost kosztów realizacji zamówienia o 4 751,66 zł netto miesięcznie, co przy całym 24 miesięcznym okresie realizacji zamówienia daje kwotę 114 039,84 zł netto. Dowód:

Szczegółowa kalkulacja w zakresie składek ZUS.

Konsorcjum Hunters zgodnie ze złożonymi wyjaśnienia w dokumencie „KALKULACJA PODSTAW OWA - STAW KA NETTO ZA 1 RBH” przewidziało zysk jedynie w kwocie 580 zł za jeden miesiąc realizacji zamówienia, co już w tym miejscu pozwala na stwierdzenie, że nie jest w stanie zrealizować zamówienia za cenę określoną w swoje ofercie z uwagi na nieprawidłowe wyliczenie składek na ubezpieczenie społeczne w zakresie pracowników realizujących zamówienie.

1. Zaniżenie kosztów urlopów i zastępstw Analogiczna nieprawidłowość dotyczy kosztów urlopów i zastępstw. W tabeli podstawowej Konsorcjum Hunters przyjął koszt 390,00 zł na jeden etat, podczas gdy koszt ten powinien zostać przyjęty w wysokości 653,11 zł na jeden etat.

Urlop wypoczynkowy jest uprawnieniem przypisanym do stosunku pracy i do etatu. Nie może być traktowany jako koszt dowolnie przenoszony pomiędzy różnymi zamówieniami publicznymi według wskaźnika przyjętego przez wykonawcę.

Jeżeli dla realizacji zamówienia wymagane jest 9,10 etatu, to kalkulacja powinna wykazywać, że środki przewidziane na ten konkretny obiekt zabezpieczają pełny koszt urlopów i zastępstw dla tego wymiaru etatowego w tym konkretnym zamówieniu.

Prawidłowy miesięczny koszt urlopów i zastępstw dla 9,10 etatu wynosi 5 943,30 zł, a nie 3 549,00 zł. Różnica wynosi 2 394,30 zł miesięcznie, co w skali realizacji zamówienia przez 24 miesięcy daje kwotę 57 463,20 zł. [Odwołujący przedstawił w uzasadnieniu odwołania kalkulację z zastrzeżeniem, że obejmuje ona wyłącznie korektę pierwszej pozycji: składek społecznych po stronie pracodawcy. Nie uwzględnia ona dodatkowych zastrzeżeń dotyczących m.in. kosztów zastępstw/ kosztów urlopowych, wyposażenia, nadzoru, dofinansowań oraz wiarygodności przedstawionych dowodów.]

1. Przerzucanie kosztów zamówienia na inne kontrakty Konsorcjum Hunters wprost wskazuje w złożonych przez siebie wyjaśnieniach z dnia 16 marca 2026 r., że koszty składek oraz koszty zastępstw zostały rozdzielone na inne obiekty i inne kontrakty. Taki sposób argumentacji nie wykazuje jednak, że cena zaoferowana w niniejszym postępowaniu pokrywa w pełni koszty wykonania zamówienia na rzecz SPZOZ MSWiA w Poznaniu. Wycinek z wyjaśnień Konsorcjum Hunters:

Odwołujący podkreślił, że wyjaśnienia rażąco niskiej ceny nie służą wykazaniu, że wykonawca posiada inne źródła przychodów. Ich celem jest wykazanie, że środki uzyskane z konkretnego zamówienia wystarczą na jego należyte wykonanie, w tym na pokrycie minimalnych kosztów pracy, składek, urlopów, zastępstw, nadzoru i wyposażenia oraz innych czynności wymaganych przez Zamawiającego. Nie można zatem przyjmować, że podstawowe koszty wynikające z przepisów prawa pracy i ubezpieczeń społecznych będą kompensowane i pokrywane z innych zamówień publicznych czy umów zawieranych z innymi podmiotami, które nie są zobowiązane do udzielania zamówień zgodnie z przepisami ustawy Pzp. Takie podejście bez żadnych wątpliwości zaniża cenę w niniejszym postępowaniu i narusza zasadę uczciwej konkurencji, ponieważ pozwala zaoferować cenę nieodzwierciedlającą rzeczywistych kosztów realizacji tego konkretnego zamówienia z pominięciem kosztów wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego.

Taki sposób kalkulacji, który zastosowało Konsorcjum Hunters, prowadzi do uzyskania nieuzasadnionej przewagi cenowej nad innymi wykonawcami, którzy w ofertach uwzględnili pełne obowiązkowe koszty zatrudnienia, w tym w szczególności koszty składek na ubezpieczenie społeczne i pozostaje w sprzeczności z zasadą uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców. Wykonawca nie może sztucznie zaniżać ceny w jednym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, licząc na to, że pokryje straty z zysków wypracowanych na zupełnie innym kontrakcie lub z innych realizowanych projektów. Wycena każdego zamówienia musi być dokonywana indywidualnie i odzwierciedlać realne koszty wykonania danego kontraktu bez przerzucania kosztów na inne świadczone zamówienia.

1. Niespójność wskaźników 25,91% w zakresie składek ZUS oraz 31,96% w zakresie zastępstw

Idąc dalej wymaga podkreślenia, że Konsorcjum Hunters w swoich wyjaśnieniach, raz wskazuje wskaźnik kosztu przypisanego do zamówienia na poziomie 25,91%, a innym razem na poziomie 31,96%. Różnica ta nie została w sposób jednoznaczny i przekonujący wyjaśniona. Jeżeli oba wskaźniki dotyczą kosztów pracowniczych związanych z realizacją tego samego zamówienia, Wykonawca powinien wykazać, z czego wynika zastosowanie dwóch różnych procentów oraz dlaczego akurat taka część kosztów ma obciążać SPZOZ MSWiA w Poznaniu. Brak spójnego uzasadnienia powoduje, że kalkulacja nie jest przejrzysta i nie pozwala na weryfikację realności ceny, co czyni tą okoliczność za niewykazaną. Konsorcjum ogranicza się do stwierdzenia, że kwota 4 459,00 zł jest kosztem przypisanym do niniejszego zamówienia według przyjętego modelu alokacji. Nie przedstawia jednak żadnego wzoru, harmonogramu czasu pracy, list płac, podstaw wymiaru składek, zestawienia godzin na poszczególnych obiektach ani innego dokumentu źródłowego, który wyjaśniałby zastosowanie wskaźnika 25,91%. Nawet abstrakcyjna kwota 490 zł -> rzekoma wartość składek kalkulowanych i przypisanych do obiektu * 17 pracowników = 8 330,00zł nie wystarcza na pokrycie składek społecznych wymaganych dla 9,10 etatu. Co więcej, wskaźnik ten nie odpowiada nawet deklarowanej proporcji wykorzystania personelu. Jeżeli 17 pracowników odpowiada łącznie 17 pełnym etatom przyjętym w tabeli pomocniczej, a niniejsze zamówienie wymaga 9,10 etatu, udział zasobów wykorzystanych na obiekcie Zamawiającego wynosi: 9,10 ÷ 17 × 100% = 53,53%, a nie 25,91%.

Sama tabela zawierająca końcowy procent, bez pokazania sposobu jego obliczenia i bez dowodów źródłowych, jest wyłącznie jednostronnym oświadczeniem Wykonawcy. Nie obala domniemania rażąco niskiej ceny i nie wykazuje, że środki przypisane do zamówienia wystarczą na pokrycie pełnego kosztu składek. W tym momencie przy takich ogólnych wyjaśnieniach Konsorcjum Hunters mogłoby napisać 30% i również podstawić w tabeli jako rzekomy dowód na model i strukturę organizacyjną. Dla zachowania ostrożności Odwołujący wskazuje, że jego wyliczenie koryguje wyłącznie koszt składek społecznych. Odwołujący nie zwiększa kosztu urlopów i zastępstw, mimo że kalkulacja Konsorcjum Hunters zawiera również w tym zakresie kwotę pełną 653,11 zł oraz odrębny wskaźnik 31,96%, którego sposób obliczenia nie został udowodniony - równie dobrze można by było sobie wskazać w tabeli np. 20% i napisać, że to struktura organizacyjna firmy. Takie działanie jest niedopuszczalne, gdyż Konsorcjum Hunters nie wykazuje skąd w ogóle taka wartość się bierze, a Zamawiający przyjmuje ją za pewnik, bez żadnego uzasadnienia.

1. Brak wskazania realności dofinansowania z Urzędu Pracy W tabeli podstawowej Wykonawca odnosi się do dodatkowych przychodów, w tym do możliwości korzystania z refundacji lub dofinansowań związanych z zatrudnianiem określonych kategorii pracowników. Jednocześnie w części opisowej wyjaśnień Konsorcjum Hunters wskazuje, że nie powołuje się na pomoc publiczną. Powstaje więc sprzeczność między kalkulacją a treścią wyjaśnień. Niezależnie od powyższego, z posiadanych informacji wynika, że obecnie w Powiatowym Urzędzie Pracy w Poznaniu oraz w Powiatowym Urzędzie Pracy w Grodzisku Wielkopolskim brak jest dostępnych środków na dofinansowania pracowników, na które mógłby powoływać się Wykonawca, gdyż środki zostały wyczerpane albo nabory zostały wstrzymane do końca roku. Konsorcjum Hunters nie przedstawiło żadnej decyzji, umowy ani informacji potwierdzającej przyznanie takiego dofinansowania dla pracowników przewidzianych do realizacji niniejszego zamówienia. Ewentualne, przyszłe i niepewne dofinansowanie nie może stanowić podstawy do obniżenia ceny ofertowej, jeżeli Wykonawca składający wyjaśnienia nie wykazał, że środki te faktycznie zostały mu przyznane i będą dostępne w okresie realizacji umowy. Aspekt ten ma więc jedynie znaczenie teoretyczne i przyszłościowe, a nie istnieje w momencie ubiegania się o udzielenie niniejszego zamówienia. Okoliczność ta więc nie ma żadnego znaczenia dla złożonych wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny.
2. Wyciąg ze stanu magazynowego Przedstawiony przez Konsorcjum Hunters wyciąg ze stanu magazynowego nie może być uznany za wystarczający dowód potwierdzający realne obniżenie kosztów wyposażenia. Dokument taki nie został powiązany z fakturami zakupowymi, dokumentami źródłowymi, ewidencją księgową ani dowodami własności. Z samej tabeli magazynowej nie wynika jednoznacznie, której spółki z Konsorcjum Hunters dotyczy wskazany stan magazynowy, czy wyposażenie faktycznie pozostaje w dyspozycji podmiotu realizującego zamówienie, czy jest kompletne, sprawne, aktualne oraz przeznaczone do użycia na obiekcie Zamawiającego. Tego rodzaju zestawienie może zostać sporządzone jednostronnie przez każdy podmiot i bez dokumentów źródłowych nie pozwala zweryfikować realności kosztów. W konsekwencji przyjęcie w tabeli podstawowej kosztów wyposażenia na poziomie 0,00 zł nie zostało w żaden sposób potwierdzone przez Wykonawcę, skoro te koszty związane z tym sprzętem, ubiorem i materiałami biurowymi zostały zakupione wcześniej przez członków Konsorcjum Hunters po określonych cenach. Wykonawca poniósł wcześniej koszty związane z zakupem tych elementów, które zawarte są w stanie magazynowym, a będą one używane do realizacji zamówienia, co oznacza, iż powinien je powiązać z niniejszym zamówieniem i wliczyć ich koszt nabycia do ceny za realizację zamówienia. Fakt posiadania samych materiałów i sprzętów może wpłynąć na cenę jedynie w sytuacji, gdy wykonawca

wykaże, że nabył je we wcześniejszym okresie po niższych cenach niż obecnie, ale nigdy nie może przyjmować dla kalkulacji ceny, że ich użycie spowoduje poniesienie kosztów na poziomie 0,00 zł. Samo bowiem posiadanie danych materiałów niezbędnych do realizacji zamówienia przez wykonawcę, nie oznacza, że zostały ona nabyte przez niego za 0 zł i taką wartość przyjmuje do kalkulacji swojej ceny. W związku z tym przyjęcie w poz. II „Kalkulacji podstawowej stawka netto za 1 rbh” kwoty 0,00 zł, pomimo że Konsorcjum Hunters będzie korzystało z wyposażenia, należy uznać za niezasadne i niepozwalające na przyjęcie wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny.

Odpowiadając na odwołanie Zamawiający złożył oświadczenie o uwzględnieniu w całości zarzutów w nim podniesionych (pismo z 2 lipca 2026 r. oraz oświadczenie złożone na posiedzeniu z udziałem stron).

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosili wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: Holding Hunters sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w Grodzisku Wielkopolskim, Green Hunters sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w Warszawie, Hunters Ochrona Plus sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie, HUNTERS GROUP sp. z o.o. z siedzibą w Gdyni, HUNTERS MONITORING sp. z o. o. z siedzibą w Grodzisku Wielkopolskim (Konsorcjum Hunters, dalej także jako „Przystępujący”).

Przystępujący wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez Zamawiającego w całości zarzutów odwołania (pismo z 7 lipca 2026 r. oraz oświadczenie złożone na posiedzeniu z udziałem stron).

Pismem z dnia 27 lipca 2026 r. Przystępujący przedstawił dodatkowe stanowisko w sprawie.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Okoliczności faktyczne dotyczące przebiegu postępowania o udzielenie zamówienia, w tym w szczególności w zakresie przeprowadzenia przez Zamawiającego postępowania wyjaśniającego dotyczącego wyliczenia ceny (wezwanie Zamawiającego z 11 marca 2026 r., odpowiedź Konsorcjum Hunters z 16 marca 2026 r.) nie były pomiędzy stronami sporne. Spór między Odwołujący i Zamawiającym (w związku z uwzględnieniem przez niego zarzutów odwołania) a Przystępującym (w związku z wniesieniem przez niego sprzeciwu wobec uwzględnienia przez Zamawiającego zarzutów odwołania) dotyczył oceny wyjaśnień ceny udzielonych przez Przystępującego.

Izba podzieliła stanowisko Odwołującego i Zamawiającego, że wyjaśnienia dotyczące wyliczenia ceny przedstawione przez Przystępującego były niewystarczające w świetle art. 224 ust. 5 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy. Wyjaśnienia udzielone przez wykonawcę powinny przekonać zamawiającego, że zaoferowana przez niego cena nie stwarza ryzyka nienależytego wykonania zamówienia. Przede wszystkim, z wyjaśnień powinno wynikać, że wykonawca prawidłowo skalkulował podstawowe koszty realizacji zamówienia.

Odwołujący zarzucił, że Przystępujący przyjął nieprawidłową wysokość składek na ubezpieczenia społeczne (po stronie pracodawcy) w związku z założoną liczbą etatów. Izba uznała, że zarzut ten potwierdzają wyliczenia przedstawione w ramach odwołania przez Odwołującego, którym Przystępujący nie zaprzeczył. Zdaniem Przystępującego cena oferty została ustalona prawidłowo, gdyż w ramach jej kalkulacji dokonał dopuszczalnego rozdzielenia składek na równolegle realizowane etaty. Izba podziela stanowisko, że samo rozdzielenie składek należy uznać za dopuszczalne, jednakże pod warunkiem, że zostało one dokonane w sposób proporcjonalny do przyjętego poziomu etatów w danych zamówienia.

Inaczej rzecz ujmując, wysokość składek musi odpowiadać liczbie etatów. Natomiast taka sytuacja nie wystąpiła w tym przypadku. Wartość składek przypisanych do przedmiotowego zamówienia została zaniżona względem liczby przyjętej etatów, co potwierdzają wyliczenia Odwołującego, które Izba uznała za prawidłowe. Prowadzi to do wniosku, że Przystępujący nieprawidłowo skalkulował cenę oferty. Ponadto, po doliczeniu brakującej wartości składek, w związku z przyjętym poziomem zysku, zaoferowana przez niego cena nie pokryje wszystkich kosztów realizacji zamówienia.

Analogiczna sytuacja wystąpiła w przypadku kosztów urlopów i zastępstw – Przystępujący uwzględnił w kalkulacji zaniżoną wartość względem liczby przyjętych etatów.

Odwołujący zarzucił również dostrzeżoną w ramach wyjaśnień niespójność wskaźników 25,91% w zakresie składek ZUS oraz 31,96% w zakresie zastępstw. W odniesieniu do tej okoliczności Izba wskazuje, że zauważone przez Odwołującego wątpliwości mogłyby stanowić przedmiot wezwania do udzielenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny. Takie wyjaśnienia zostały przez Przystępującego przedstawione w postępowaniu odwoławczym (pismo Przystępującego z dnia 27 lipca 2026 r.). Należy zauważyć, że dodatkowe wyjaśnienia wykonawcy powinny w pierwszej kolejności podlegać ocenie Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, a ewentualnie w dalszej kolejności (w przypadku wniesienia odwołania) przez Izbę. Wobec faktu, że Izba podzieliła stanowisko co do wystąpienia podstawy do odrzucenia oferty Przystępującego (również w ramach tych dodatkowych wyjaśnień wskazano, że koszt składek został obliczony w sposób: 9,10 × 490,00 zł, a koszt urlopów i zastępstw jako: 9,10 × 390,00 zł), ww. kwestia nie miała

istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego niewskazania realności dofinansowania z Urzędu Pracy należy zauważyć, że możliwość udzielenia dofinansowania stanowiła na dzień sporządzenia kalkulacji okoliczność przyszłość i niepewną.

Sam Przystępujący wskazał na rozprawie, że jest to jedynie możliwość uzyskania dofinansowania, traktowana jako okoliczność dodatkowa. Zatem okoliczność ta nie może być brana pod uwagę w ramach kalkulacji ceny.

Ponadto, Izba podzieliła stanowisko Odwołującego co do niewykazania przez Przystępującego prawidłowości ustalenia kosztów wymaganego wyposażenia pracowników. W ocenie składu orzekającego nie można przyjąć poglądu, zgodnie z którym skoro wykonawca jest już w posiadaniu określonego wyposażenia, to nie musi uwzględniać kosztów jego nabycia w ramach kalkulacji ceny. Przyjęcie takiego stanowiska oznaczałoby brak jakiejkolwiek możliwości weryfikacji prawidłowości kalkulacji ceny w zakresie tych kosztów. Oczywiście, w przypadku wyposażenia, które służy do realizacji wielu zamówień, nie ma potrzeby ani nie byłoby to celowe uwzględnianie pełnych kosztów nabycia w ramach każdego kontraktu. Nabycie tego wyposażenia następuje jednorazowo, jednakże w sytuacji, gdy służy ono do realizacji wielu kontraktów, koszty jego nabycia powinny zostać w sposób – chociażby szacunkowy - rozdzielone. Z pewnością jednak przyjęcie tych kosztów na poziomie 0 zł jest nieprawidłowe.

Mając na uwadze przedstawione powyżej stanowisko Izba stwierdziła zaistnienie podstawy do odrzucenia oferty Konsorcjum Hunters, o której mowa w art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp. W konsekwencji, Izba uznała, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Biorąc pod uwagę powyższe, Izba orzekła, jak w sentencji, na podstawie art. 553 oraz art. 554 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 1 lit. a i b ustawy Pzp.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Izba nie zaliczała do kosztów postępowania kosztów poniesionych przez Odwołującego tytułem dojazdu na posiedzenie i rozprawę pełnomocnika będącego pełnomocnikiem profesjonalnym (radcą prawnym), ustalonych na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Jak stwierdził Sąd Okręgowy w Warszawie w postanowieniu z 27 listopada 2024 r. sygn. akt XXIII Zs 153/24: „Sąd podziela stanowisko skarżącego co do zasady, iż podstawy prawne określone w §5 ust.2 lit a i b są samodzielne i pełnomocnikowi przysługuje zarówno wynagrodzenie w kwocie 3600 zł jak i zwrot kosztów związanych z dojazdem na rozprawę. Niemniej jednak Izba zasadnie uznała, iż skarżący nie wykazał wysokości poniesionych kosztów.

Skarżący powoływał się na wysokość stawki określonej w §2 pkt1) lit b ww rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Odnośnie wykazywania wysokości kosztów przejazdu zawodowego pełnomocnika wypowiedział się Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 29 czerwca 2016r III CZP 26/16 i wskazał, iż kosztami przejazdu do sądu pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym - jeżeli ich poniesienie było niezbędne i celowe w rozumieniu art. 98 § 1 KPC - są koszty rzeczywiście poniesione. Sąd Okręgowy podziela stanowisko wyrażone w tym orzeczeniu i uznaje, iż ma zastosowanie również w postępowaniu z zakresu zamówień publicznych. W uzasadnieniu w/w uchwały Sąd Najwyższy podniósł, iż nie może się powieść próba wykazania, że ustalenie kosztów przejazdu zawodowego pełnomocnika następuje na podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. Nr 27, poz. 271 ze zm.). Niezależnie od tego, że rozporządzenia te wprowadzają pewien automatyzm ustalania kosztów przejazdu, niejednokrotnie oderwany od kosztów poniesionych w rzeczywistości, należy pamiętać, iż dotyczą kosztów podróży osób mających status pracownika, w związku z odbyciem podróży służbowej na podstawie wystawionej przez pracodawcę tzw. delegacji, czyli polecenia wykonania zadań służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. Rozporządzenie z dnia z dnia 29 stycznia 2013 r. zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art . 77 KP, a rozporządzenie z dnia 25 marca 2002 r. na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.), w związku z odesłaniem zawartym w § 4 ust. 4 rozporządzenia

z dnia z dnia 29 stycznia 2013 r. Obydwa rozporządzenia pozostają więc na obszarze prawa pracy i dotyczą wyłącznie stron stosunku pracy, a - co oczywiste - niedopuszczalne jest stosowanie bez wyraźnej podstawy prawnej przepisów dotyczących pracowników do osób niemających takiego statusu. Poza tym, w związku z unormowaniem zawartym w art. 85 ust. 1 oraz art. 88, 90 i 91 KSCU), stosowanie tych przepisów do radców prawnych i adwokatów prowadziłoby do ich uprzywilejowania w stosunku do innych uczestników postępowania, w tym także do stron. Koszty te powinny być wyszczególnione przez pełnomocnika w spisie kosztów (art. 109 § 1 KPC), który podlega kontroli sądu na podstawie art.

233 KPC . Pełnomocnik nie przedstawił rachunku za zakup paliwa, nie wykazał rzeczywistych kosztów podróży. W związku z powyższym skarga na podstawie art.588 ust.1 ustawy PZP podlegała oddaleniu.”

Przewodnicząca: