Wyrok KIO 2438/26 z 5 sierpnia 2026

Jednostka Wojskowa nr 6021 w Warszawie, zwana dalej „zamawiającym”, działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tj.: z dnia 14 lipca 2023 r., Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia na „Świadczenie usługi ochrony osób i mienia realizowanej przez Specjalistyczne Uzbrojone Formację Ochronne (SUFO) w całodobowym systemie zmianowym na rzecz pododdziałów gospodarczych Jednostki Wojskowej Nr 6021”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 6 czerwca 2025 r., numer 368028-2025.

W dniu 21 maja 2026 r. (pismem z tej samej daty) wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie, tj. Solid Security Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (Lider Konsorcjum) i ​S olid Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie (Partner Konsorcjum), zwani dalej „konsorcjum Solid Security”, wnieśli odwołanie wobec następujących czynności i zaniedbań zamawiającego: polegających na:

1. nieprawidłowej czynności odrzucenia oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp,
2. nieprawidłowej czynności odrzucenia oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp,
3. bezpodstawnym, ponownym odrzuceniu oferty odwołującego, stanowiące niedopuszczalne „obejście” prawomocnego wyroku KIO z dnia 07 kwietnia 2026 r., sygn. akt KIO 992/26;
4. zaniechaniu poprawienia innej omyłki w ofercie odwołującego;
5. zaniechaniu wykluczenia z postępowania wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie, tj. Impel Defender Sp. z o.o., Impel Provider Sp. z o.o., Gwarant Agencja Ochrony Sp. z o.o., Defence Services Sp. z o.o., zwanych dalej „Konsorcjum Defender”, oraz zaniechanie odrzucenia ich oferty, to jest naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp,
6. wyborze oferty Konsorcjum Defender jako najkorzystniejszej, zarzucając zamawiającemu naruszenie następujących przepisów:
7. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne wykluczenie odwołującego z postępowania z powołaniem się na rzekome wprowadzenie w błąd, w sytuacji, gdy w dacie składania ofert (4 lutego 2026 r.) oświadczenie odwołującego było w pełni zgodne z prawdą. Zdarzenie będące podstawą decyzji zamawiającego (wykluczenie przez Sąd Okręgowy w Radomiu) miało miejsce dopiero po upływie terminu składania ofert (16 lutego 2026 r.) i zostało dobrowolnie ujawnione zamawiającemu przez samego odwołującego, co definitywnie wyklucza możliwość przypisania odwołującemu winy (lekkomyślności lub niedbalstwa) i zaistnienia przesłanki wprowadzenia w błąd.
8. art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp w zw. z art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp oraz art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp, a także naruszenie zasady związania zamawiającego prawomocnym wyrokiem Izby poprzez bezzasadne i sukcesywne odrzucenie oferty odwołującego oparte na tych samych okolicznościach faktycznych, które były już przedmiotem oceny Izby w sprawie o sygn. akt KIO 992/26. Zamawiający dopuścił się niedopuszczalnego obejścia prawomocnego orzeczenia Izby poprzez mechaniczną zmianę podstawy prawnej odrzucenia (z błędu w cenie na niezgodność z SW Z) za ten sam rzekomy błąd w Tabeli 1. Po otrzymaniu od odwołującego wyjaśnień z dnia 30 kwietnia 2026 r. (potwierdzających prawidłową stawkę 30,51 zł netto), zamawiający miał bezwzględny obowiązek skorygować sposób prezentacji wyliczeń w Tabeli 1 jako inną omyłkę (art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp), zamiast ponownie odrzucać ofertę art. 223 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez o pierwsze nie wezwanie odwołującego się do wyjaśnień w zakresie wyliczenia wartości ceny w ofercie co doprowadziło do niezastosowania przepisu w sprawie i błędne odrzucenie oferty odwołującego się.
9. art. 223 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp poprzez przeprowadzenie procedury wezwania do wyjaśnień w sposób wyłącznie pozorny. Zamawiający instrumentalnie wykorzystał nałożony na niego wyrokiem Izby (wyrok z dnia 07 kwietnia 2026 r.) obowiązek – całkowicie zignorował merytoryczną treść wyjaśnień odwołującego z dnia 30 kwietnia 2026 r. i potraktował samo ich złożenie jedynie jako pretekst do sformułowania nowej przesłanki odrzucenia oferty, co stanowi rażące naruszenie zasady przejrzystości oraz budzenia zaufania w postępowaniu.
10. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia z postępowania Konsorcjum Defender, zaniechanie odrzucenia ich oferty i bezprawny wybór tej oferty jako najkorzystniejszej. Zamawiający zignorował fakt, że w dniu składania ofert (4 lutego 2026 r.) członek tego Konsorcjum zataił okoliczność posiadania uprzedniej decyzji o wykluczeniu z postępowania prowadzonego przez Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie (czynność z 21 stycznia 2026 r., utrzymana wyrokiem Izby sygn. akt KIO 389/26 z dnia 16 marca 2026 r.). Wykonawca ten złożył oświadczenie niezgodne z prawdą, co wyczerpuje przesłanki obligatoryjnego wykluczenia za zatajenie informacji oraz

wprowadzenie w błąd, a ponadto jaskrawo dowodzi dyskryminującego traktowania odwołującego przez zamawiającego.

W związku z powyższym odwołujący wniósł o:

1. Unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty.
2. Unieważnienia czynności wykluczenia odwołującego z postępowania oraz czynności odrzucenia jego oferty.
3. Powtórzenia czynności badania i oceny ofert.
4. Poprawienia w ofercie odwołującego innej omyłki w Tabeli 1 specyfikacji cenowej na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, zgodnie z treścią wyjaśnień z dnia 30 kwietnia 2026 r. (tj. poprzez wpisanie prawidłowej kwoty netto wynoszącej 30,51 zł);
5. Wykluczenia z postępowania Konsorcjum Defender na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp oraz odrzucenia ich oferty.
6. Dokonania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej.
7. Dopuszczenie dowodu z dokumentów załączonych do odwołania wymienionych w treści odwołania.
8. Obciążenie zamawiającego wszelkimi kosztami odwołania;
9. Zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego.

Odwołujący podał w odwołaniu uzasadnienie do podniesionych zarzutów, przywołując treść dokumentacji postępowania oraz przedstawiając argumentację w przedmiotowej sprawie.

Zamawiający w dniu 22 maja 2026 r. przekazał wykonawcom kopię odwołania za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W dniu 25 maja 2026 r. (pismem z tej samej daty) wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie, tj. Impel Defender Sp. z o.o., Impel Provider Sp. z o.o., Gwarant Agencja Ochrony Sp. z o.o., Defence Services Sp. z o.o., zwani dalej „Konsorcjum Defender”” lub „przystępującym”, zgłosili przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego.

W dniu 29 maja 2026 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o:

I.oddalenie odwołania w części w zakresie:

1. zarzutu odrzucenia oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp oraz zaniechaniu poprawienia innej omyłki w ofercie odwołującego (pkt 1 i 4 zarzutu odwołania),
2. odrzucenia oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zawiązku z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp (pkt 2 zarzutów odwołania),
3. bezpodstawnym, ponownym odrzuceniu oferty odwołującego, stanowiące niedopuszczalne „obejście” prawomocnego wyroku Izby z dnia 07 kwietnia 2026 r., sygn. akt KIO 992/26 (pkt 3 zarzutów odwołania).

II.uznanie zarzutu w części:

1. zaniechaniu wykluczenia z postępowania Defender oraz zaniechanie odrzucenia ich oferty, to jest naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp (pkt 5 zarzutów odwołania).

W dniu 19 czerwca 2026 r. Konsorcjum Defender złożyło pismo procesowe w sprawie, w którym wniósł o: a)odrzucenie odwołania w zakresie odnoszącym się do Konsorcjum Impel na podstawie art. 528 pkt 3 Pzp z uwagi na jego wniesienie po upływie terminu określonego w przepisach ustawy Pzp; w przypadku nieuwzględnienia przedmiotowego wniosku: b)oddalenie odwołania w odniesieniu do Konsorcjum Impel; c)dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodów załączonych do pisma procesowego, wnioskowanych w piśmie procesowym lub przedstawionych na rozprawie, na okoliczności wskazane w uzasadnieniu pisemnym bądź ustnym.

Jednocześnie, w związku uwzględnieniem przez zamawiającego zarzutu odnoszącego się do przystępującego, przystępujący złożył oświadczenie o wniesieniu sprzeciwu wobec uwzględnienia tego zarzutu.

Zamawiający na posiedzeniu w dniu 19 czerwca 2026 r. oświadczył, że wnosi o oddalenie odwołania w całości.

Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym treść ogłoszenia o zamówieniu oraz treść SWZ, złożone oferty, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron oraz przystępującego złożone podczas rozprawy, skład orzekający Izby ustalił i zważył, co następuje:

Izba nie znalazła podstaw do odrzucenia odwołania w związku z tym, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek negatywnych, uniemożliwiających merytoryczne rozpoznanie odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.

Izba również stwierdziła, że wypełniono przesłanki istnienia interesu odwołującego w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów art. 505 ust. 1

ustawy Pzp.

Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie, tj. Impel Defender Sp. z o.o., Impel Provider Sp. z o.o., Gwarant Agencja Ochrony Sp. z o.o., Defence Services Sp. z o.o., zwanych dalej „Konsorcjum Defender” lub „przystępującym”, do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego.

Izba rozpoznając sprawę uwzględniła akta sprawy odwoławczej, które zgodnie z § 8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U. z 2020 r. poz. 2453) stanowią odwołanie wraz z załącznikami oraz dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia w postaci elektronicznej lub kopia dokumentacji, o której mowa w § 7 ust. 2, a także inne pisma składane w sprawie oraz pisma kierowane przez Izbę lub Prezesa Izby w związku z wniesionym odwołaniem.

Izba uwzględniła także stanowiska złożone ustnie przez strony oraz przystępującego do protokołu posiedzenia i rozprawy.

Izba uznała, że zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10

ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia z postępowania Konsorcjum Defender, zaniechanie odrzucenia ich oferty i bezprawny wybór tej oferty jako najkorzystniejszej (zarzut 4 odwołania) podlega odrzuceniu.

Zamawiający w dniu 19 lutego 2026 r. dokonał pierwszego wyboru oferty najkorzystniejszej, wybierając ofertę Konsorcjum Impel oraz odrzucenia oferty odwołującego. Od tej czynności odwołujący wniósł odwołanie w dniu 2 marca 2026 r., które w zakresie zaskarżenia odnosiło się wyłącznie do oferty odwołującego. To dopiero w odwołaniu wniesionym w dniu 21 maja 2026 r. odwołujący podniósł zarzuty dotyczące oferty Konsorcjum Defeneder, mimo iż zarzuty te dotyczą okoliczności istniejących i znanych odwołującemu już w chwili wniesienia pierwszego odwołania.

Podniesione obecnie zarzuty nie wynikają z nowych czynności podjętych przez zamawiającego ani z nowych okoliczności faktycznych, które miały miejsce po unieważnieniu pierwszego wyboru oferty najkorzystniejszej a zatem mogły być przedmiotem pierwszego odwołania. Skoro więc podstawy faktyczne i prawne dotyczące Konsorcjum Defender mogły być znane odwołującemu już w dacie wniesienia pierwszego odwołania to utracił on prawo do ich skutecznego podnoszenia w kolejnym odwołaniu. W momencie dokonywania pierwszego wyboru oferty Konsorcjum Defender zamawiający musiał bowiem zakończyć badanie wykonawcy pod kątem przesłanek wykluczenia z postępowania. Tak więc już wtedy odwołujący zaniechanie tej czynności powinien był podnosić. Zasada koncentracji środków ochrony prawnej nakłada bowiem na każdego uczestnika postępowania o udzielenie zamówienia publicznego obowiązek aktywnego uczestnictwa w procedurach wnoszenia środków ochrony prawnej - stawiania zarzutów zamawiającemu. Ustawodawca nakazał bowiem, aby wszystkie czynności, których dokonanie jest możliwe na danym etapie postępowania, wykonywać jednocześnie. Dlatego też niedopuszczalna jest sytuacja, w której wykonawca w kolejnym odwołaniu przywołuje okoliczności, które mógł ujawnić po pierwszym badaniu i ocenie ofert. Tak więc wykonawca powinien podnosić wszelkie znane mu zarzuty na najwcześniejszym możliwym etapie postępowania, a więc po pierwszym wyborze najkorzystniejszej oferty, niezależnie od tego czy zamawiający później powtórzy czynność wyboru oferty najkorzystniejszej, czy też nie. Dlatego też Izba uznała, że zarzut ten podlega odrzuceniu na podstawie art.

528 pkt 3) w zw. z art. 515 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp.

Mając na uwadze powyższe skład orzekający Izby merytorycznie rozpoznał złożone odwołanie uznając, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp (zarzut 1 odwołania) nie potwierdził się.

Izba ustaliła następujący stan faktyczny:

Zamawiający, zgodnie z Rozdziałem VI SW Z Wykaz podmiotowych środków dowodowych, oświadczeń lub innych dokumentów, potwierdzających brak podstaw wykluczenia oraz spełnianie warunków udziału w postępowaniu podał, że „Do oferty Wykonawca składa podmiotowe środki dowodowe aktualne na dzień składania ofert, tj.: (…) a​ rt. 109 ust. 1 pkt 5 -10 ustawy Pzp, zgodnie z załącznikiem nr 16 do SWZ.”.

Odwołujący wraz z ofertą złożył Oświadczenie Wykonawcy o braku podstaw wykluczenia w zakresie podstaw wykluczenia o których mowa w art. 108 oraz w art. 109 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r, poz. 1320).

Odwołujący, pismem z dnia 30 kwietnia 2026 r., poinformował zamawiającego, że „Mając na uwadze pełną transparentność prowadzonego postępowania oraz powołując się na obowiązujące zasady udzielania zamówienia publicznego Wykonawca informuje, że w dniu 16 lutego 2026 r. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na „Kompleksowe świadczenie usług bezpośredniej ochrony fizycznej w Sądzie Rejonowym w Lipsku” (znak postępowania ZP.261.14.2025), prowadzonego przez Zamawiającego: Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Radomiu z siedzibą w Radomiu został wykluczony na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 pzp”.

Zamawiający, pismem z dnia 11 maja 2026 r., powiadomił odwołującego o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp, wskazując że „Wykonawca w dniu 16 kwietnia 2026 r. przekazał do Zamawiającego informację, „(…) że w dniu 16 lutego 2026 r. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na „Kompleksowe świadczenie usług bezpośredniej ochrony fizycznej w Sądzie Rejonowym w Lipsku” (znak postępowania ZP.261.14.2025), prowadzonego przez Zamawiającego: Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Radomiu z siedzibą w Radomiu został wykluczony na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp” wraz z załącznikami dotyczącymi procedury self cleaning zgodnie z art. 110 ust. 2 ustawy Pzp. Oraz odwołaniem przedłożonym do Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 20 lutego 2026 r. Zamawiający nie może uznać zastosowania przez Wykonawcę procedury self cleaning zgodnie z art. 110 ust. 2 ustawy Pzp, ponieważ w prowadzonej przez Zamawiającego przedmiotowej postępowaniu prowadzonym w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa nie stosuje się powyższego przepisu. Zgodnie z uzyskanych informacji przez Zamawiającego:

1. „Informacja o unieważnieniu postępowania” ze strony prowadzonego postępowania przez Sąd Okręgowy w Radomiu na portalu e-zamówienia zgodnie z którą Wykonawca został odrzucony na podstawie „art. 226 ust. 1 pkt 2) lit a) ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 z późniejszymi zmianami) została odrzucona, ponieważ została złożona przez Wykonawcę wykluczonego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10) ustawy Pzp. (…)
2. Informacja o toku postępowania prowadzonego przez Krajową Izbę Odwoławczą pozyskaną w dniu 05.05.2026 r. ze strony https://wokanda.uzp.gov.pl/odwolania/787-26# z której wynika, iż odwołanie zostało oddalone. Tym samym podstawa prawna zastosowana przez Sąd Okręgowy w Radomiu pozostaje w mocy. (…)”.

Mając na uwadze powyższe Izba zważyła, co następuje:

Art. 226 ust. 1, pkt 2 lit. a) ustawy Pzp stanowi, że „Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) została złożona przez wykonawcę: podlegającego wykluczeniu z postępowania”. Zamawiający nie może bowiem dopuścić do dalszego udziału w postępowaniu podmiotów, które nie spełniają ustawowych przesłanek dopuszczenia, co ma na celu ochronę zasad konkurencyjności i równego traktowania wykonawców.

Z kolei art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp stanowi, że „Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę: (…)

1. który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia.”. Decyzja o jego zastosowaniu zależy od zamawiającego i od tego, czy przewidział taką podstawę w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia. W tym przypadku zamawiający taką podstawę wykluczenia z postepowania przewidział.

Skoro tak to ma on obowiązek zastosowania sankcji z niej wynikającej w stosunku do wykonawcy, który w oparciu o nią będzie podlegał wykluczeniu.

Wykonawca może zostać wykluczony na każdym etapie postępowania o udzielenie zamówienia, jeśli ziszczą się podstawy do jego zastosowania. Oznacza to, że w przypadku pojawienia się okoliczności stanowiących podstawę do wykluczenia wykonawcy z postępowania po dokonaniu przez zamawiającego oceny i badania ofert a przed zawarciem umowy, zamawiający ma prawo do ponownego badania i oceny ofert. Co też zamawiający uczynił. To odwołujący poinformował zamawiającego o wykluczeniu go z postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Radomiu (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt 787/26). Z informacją tą odwołujący złożył „Samooczyszczanie Oświadczenie i wyjaśnienia dotyczące podstaw wykluczenia określonych w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 r. wraz ze wskazaniem dowodów”. Tym samym potwierdzając istnienie podstaw do wykluczenia, co winno skutkować i skutkowało wykluczeniem tego wykonawcy z postępowania i odrzucenia jego oferty. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że informacja ta pojawiła się dopiero po terminie składania ofert. Potwierdziła zatem istnienie prawomocnego wyroku i podjęcie przez wykonawcę działań polegających na samooczyszczeniu. A ponieważ przedmiotowe postępowanie jest postępowaniem w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa a do zamówień w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa – zgodnie z art. 395 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy Pzp – stosuje się przepisy działu II z wyjątkiem m.in. art. 110 ust. 2 i 3 ustawy Pzp a więc z pominięciem tzw. procedury samooczyszczenia. Skoro więc została stwierdzona podstawa do wykluczenia wykonawcy z postępowania oferta takiego wykonawcy podlega odrzuceniu. Tym samym zarzut ten nie potwierdził się.

Zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp w zw. z art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp oraz art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp (zarzut 2 odwołania) nie potwierdził się.

Izba ustaliła następujący stan faktyczny:

Zamawiający w Rozdziale XII Opis sposobu obliczenia ceny, ust. 7 – 9 podał, że ”7. Cenę oferty należy obliczyć z wykorzystaniem Specyfikacji cenowej (załącznik nr 14.1. – 14.2.). Wyjaśnienia do załącznika nr 14.1. – 14.2.:

1. Tabela 1 - Wyliczenie wynagrodzenia pracowniczego – jest to wynagrodzenie brutto pracowników biorących udział w postępowaniu (wraz z dodatkiem za godziny nocne), które pracodawca płaci pracownikom według ich

wynagrodzenia. W skład tego wynagrodzenia wchodzą wszystkie obowiązkowe obciążenia odprowadzane przez pracodawcę z wynagrodzenia pracownika, tj. składki na: ubezpieczenie społeczne (emerytalna, rentowa oraz chorobowa), zdrowotna, PPK (w części ponoszonej przez pracownika), zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych. Wszystkie obciążenia mają wchodzić w skład stawki godzinowej brutto pracownika.

1. Tabela 2 - Dodatkowe elementy uwzględniane przy kalkulacji ceny – są to wszystkie koszty znajdujące się po stronie pracodawcy tj. składki na: ubezpieczenie społeczne finansowane przez pracodawcę (emerytalna, rentowa oraz wypadkowa), PPK (w
2. SPRAWA NR: 47/2025/PO/SOO części ponoszonej przez pracodawcę), Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
3. Tabela 3 – Wartość oferty (suma wartości z wyliczenia wynagrodzenia pracowniczego i dodatkowych elementów uwzględnianych przy kalkulacji ceny) – jest to suma wartości z tabeli nr 1 (wyliczenie wynagrodzenia pracowniczego) i tabeli nr 2 (dodatkowych elementów uwzględnianych przy kalkulacji ceny).
4. Suma wszystkich pozycji w Specyfikacji cenowej (szczegółowej) (zamówienia podstawowego + prawo opcji) stanowi wartość do porównania ofert, w danej części zamówienia.
5. Każda pozycja Specyfikacji cenowej musi być odpowiednio wypełniona w sposób niebudzący wątpliwości.”.

Zamawiający, pismem z dnia 27 kwietnia 2026 r., wezwał odwołującego do złożenia wyjaśnień treści złożonej oferty.

Odwołujący, odpowiadając na powyższe wezwanie, pismem z dnia 30 kwietnia 2026 r., przedstawił „wyjaśnienia dotyczące wskazanych elementów oferty.

1. Stawka godzinowa (brutto) – 37,53 zł W odpowiedzi na tak skonstruowane przez Zamawiającego pytanie Wykonawca wskazuje, że stawka godzinowa brutto została skalkulowana w oparciu o następujące założenia: • wynagrodzenie brutto pracownika: 4 806,00 zł, • dodatek za pracę w porze nocnej (zgodnie z przyjętym średnim normatywem godzin nocnych): 320,40 zł, •łączny miesięczny koszt wynagrodzenia: 5 126,40 zł, • średni miesięczny normatyw czasu pracy: 168 godzin, co daje koszt jednej roboczogodziny:

126,40 zł / 168 h = 30,51 zł netto Do powyższej wartości doliczono podatek VAT (23%), co daje:

30,51 zł + 23% VAT = 37,53 zł brutto.”.

Zamawiający, pismem z dnia 11 maja 2026 r., powiadomił odwołującego o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, podał, że w rozdziale XII ust. 7–9 SW Z, narzucił wykonawcom sztywną strukturę kosztów, w sposób precyzyjny określając, jakie dane mają zostać wskazane w poszczególnych tabelach Specyfikacji cenowej. „W złożonej ofercie, w Tabeli 1, Wykonawca wskazał stawkę godzinową w wysokości 37,53 zł, dodając w kolumnie „Uwagi” zapis: „stawka godzinowa (brutto) dla Zamawiającego a nie stawka brutto dla pracownika ochrony”. Powyższe oświadczenie wprost zaprzecza instrukcji zawartej w SW Z. Wykonawca samowolnie zmienił definicję składnika cenotwórczego, podstawiając pod pojęcie „wynagrodzenia pracowniczego brutto” (Tabela 1) inną wartość, którą roboczo nazwał „stawką dla Zamawiającego”. Zgodnie z postanowieniem wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 09 kwietnia 2026 r. (sygn. akt: KIO 992/26) Zamawiający wezwał Wykonawcę w dniu 27 kwietnia 2026 r. do złożenia wyjaśnień treści złożonej oferty w zakresie sposobu wyliczenia wartości stawki godzinowej (brutto) w Tabeli nr 1 w wysokości 37,53 zł.

Wykonawca w dniu 30 kwietnia 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie wyjaśnił, iż jest to stawka roboczogodziny powiększona o stawkę VAT, tj.: 30,51 zł + 23% VAT = 37,53 zł brutto. Zamawiający nie może uznać tak postawionych założeń Wykonawcy, ponieważ zgodnie z przedstawioną powyżej instrukcją w tej pozycji należało podać stawkę godzinową brutto pracownika bez powiększenia o stawkę VAT. Wprowadzenie przez Wykonawcę własnej definicji składnika cenotwórczego – poprzez zastąpienie wymaganego „wynagrodzenia pracowniczego brutto” kategorią określoną jako „stawka godzinowa (brutto) dla Zamawiającego” – oznacza w istocie modyfikację sposobu kalkulacji ceny w stosunku do wymagań SW Z.

Takie działanie wykracza poza dopuszczalną swobodę interpretacyjną wykonawcy i prowadzi do naruszenia zasady związania treścią dokumentów zamówienia. Nie mamy tu do czynienia wyłącznie z nieprawidłowością rachunkową, lecz z odstępstwem od konstrukcji kalkulacyjnej narzuconej przez Zamawiającego. Oznacza to, że oferta została sporządzona w sposób niezgodny z warunkami zamówienia w rozumieniu art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. Wykonawca nie tylko wprowadził do formularza dane odmienne, niż wymagane, ale także nadał im inne znaczenie ekonomiczne, co wpływa na sposób rozumienia całej kalkulacji oraz utrudnia jednoznaczną weryfikację jej zgodności z wymaganiami postępowania.”.

Mając na uwadze powyższe Izba zważyła, co następuje:

Art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp stanowi, że „Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia”.

Oznacza to, że zamawiający ma obowiązek odrzucenia oferty, gdy jej zawartość nie odpowiada wymaganiom

określonym przez zamawiającego w dokumentach zamówienia, w tym w specyfikacji warunków zamówienia (dotyczące opisu przedmiotu zamówienia, wymagania dotyczące realizacji zamówienia, kryteria oceny ofert, wymagania proceduralne, projektowane postanowienia umowy) lub innych dokumentach postępowania. Niezgodność treści oferty musi być jednoznaczna i możliwa do wskazania bez wątpliwości.

W niniejszym stanie faktycznym zmawiający, co jest bezsporne, wymagał aby wykonawcy obliczyli cenę oferty w sposób ściśle opisany w SWZ i zawartych w załącznikach do SWZ tabelach.

Tymczasem odwołujący w złożonym załącznikach cenowych - SPECYFIKACJA CENOWA - SZCZEGÓŁOWA po zmianie z dnia 11.07.2025 stanowiących załącznik nr 14.1. i 14.2. do SW Z dokonał zmiany treści wypełnionego załącznika. W kolumnie „Uwagi” zamieścił bowiem treść „stawka godzinowa (brutto) dla Zamawiającego a nie stawka brutto dla pracownika ochrony”. Oznacz to, że zmienił nie tylko definicję składnika cenotwórczego, al. Także pod pojęcie „wynagrodzenia pracowniczego brutto” (Tabela 1) podstawił inną wartość niż wymagał tego zamawiający, którą roboczo nazwał „stawką dla Zamawiającego”. Powyższe potwierdza także odpowiedź odwołującego z dnia 30 kwietnia 2026 r., w której wyjaśnił, że jest to stawka roboczogodziny powiększona o stawkę VAT, tj.: 30,51 zł + 23% VAT = 37,53 zł brutto.

Tymczasem – zgodnie z wymaganiami zamawiającego i przygotowaną przez niego instrukcją wypełnienia załączników i kalkulacji ceny – w pozycji tej należało podać stawkę godzinową brutto pracownika bez powiększenia o stawkę VAT.

Oznacza to więc, że zamawiający świadomie dokonał zmiany definicji składnika cenotwórczego a tym samym sposobu kalkulacji ceny w stosunku do SWZ. W tym zakresie jego oferta jest więc niezgodna z treścią SWZ.

Nie ma też mowy o innej omyłce. Wykonawca zastosował przyjętą przez siebie definicję dla składnika cenotwórczego dotyczącego stawki godzinowej w wysokości 37,53 zł. I dla tej nowej definicji skalkulował cenę tej pozycji.

Poprawienie innej omyłki jest dopuszczalne, gdy z okoliczności wynika zamiar złożenia przez wykonawcę oferty zgodnie z wymaganiami zamawiającego a poprawienie omyłki nie ingeruje w sposób istotny w treść oferty. Możliwe jest więc poprawienie niedopatrzeń, błędów niezamierzonych, opuszczeń, drobnych różnic itp., o ile mieszczą się one w definicji omyłki. W tym przypadku o dokonaniu poprawienie treści załącznika nie może być mowy, gdyż dotyczyłoby to nie tylko samej stawki godzinowej, ale ingerowałoby także w założenia kalkulacji przyjęte przez odwołującego i wyartykułowane przez niego w „uwagach”.

Dlatego też Izba uznała, że zarzut ten nie potwierdził się.

Zarzut naruszenia art. 223 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp poprzez przeprowadzenie procedury wezwania do wyjaśnień w sposób wyłącznie pozorny (zarzut 3 odwołania) nie potwierdził się.

Izba ustaliła następujący stan faktyczny:

Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2026 r. w sprawie o sygn. akt KIO 992/26 uwzględniła odwołanie i nakazała „powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym wezwanie odwołującego na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp do wyjaśnienia treści oferty w zakresie stawki godzinowej (brutto) wskazanej w tabeli nr 1 specyfikacji cenowej”.

Zamawiający, pismem z dnia 24 kwietnia 2026 r., poinformował wykonawców o unieważnieniu czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w zakresie części I zamówienia, tj. czynności z dnia 19.02.2026 r.

W dniu 11 maja 2026 r. zamawiający poinformował wykonawców o wyborze oferty Konsorcjum Defender jako najkorzystniejszej w części 1 zamówienia.

Mając na uwadze powyższe Izba zważyła, co następuje:

Art. 223 ust. 1 ustawy Pzp stanowi, że „W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz z uwzględnieniem ust. 2 i art. 187, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści.”.

Z kolei art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp stanowi „Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1. zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;
2. przejrzysty;”.

Art. 223 ust. 1 ustawy Pzp stanowi, że w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Oznacza to, że zamawiający ma prawo prosić o dodatkowe informacje, aby lepiej ocenić oferty. W tym przypadku te dodatkowe wyjaśnienia stanowią konsekwencję wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku w sprawie o sygn. akt KIO 992/26 nakazała bowiem zamawiającemu powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym wezwanie odwołującego na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp do wyjaśnienia treści oferty w zakresie stawki godzinowej (brutto) wskazanej w tabeli nr 1 specyfikacji cenowej.

Takie czynności zamawiający przeprowadził. Procedura ta, wbrew twierdzeniom odwołującego, nie była przeprowadzona w sposób pozorny. Zamawiający dokonał czynności, do których był zobowiązany. Wezwał bowiem

odwołującego do złożenia wyjaśnień i następnie dokonał oceny oferty odwołującego. Okoliczność, że w wyniku tej oceny zamawiający wyciągnął inne wnioski niż oczekiwał tego odwołujący nie oznacza, że dokonał błędnej czy też pozornej oceny. Izba nakazała zamawiającemu ponowne badanie i ocenę ofert i takie czynności zgodnie z wyrokiem Izby zamawiający przeprowadził.

Dlatego też Izba uznała, że zarzut ten nie potwierdził się.

Izba nie stwierdziła naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp wskazanych przez odwołującego w treści wniesionego odwołania. ​Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w sentencji.

W dniu 4 sierpnia 2025 r. (pismem z tej samej daty) odwołujący złożył Wniosek o otwarcie na nowo zamkniętej rozprawy – na podstawie art. 551 ust. 2 ustawy Pzp. Wniosek ten do składu orzekającego został przekazany w dniu 5 sierpnia 2026 r. o godz. 21:21:46 (poprzez esodok) a więc po ogłoszeniu orzeczenia w niniejszej sprawie. Z tego względu Izba uznała go za bezprzedmiotowy.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy Prawo zamówień publicznych (tj.: z dnia 14 lipca 2023 r., Dz. U. z 2023 r., poz. 1605) oraz w oparciu o przepisy § 8 ust. 2 pkt 1) w zw. z § 5 pkt 1) i 2) lit. b) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437).

​

​

Przewodnicząca

………..…….…….