Wyrok KIO 2231/26 z 3 czerwca 2026

Zamawiający – Gmina Wałbrzych – Miasto na Prawach Powiatu (dalej jako „Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, prowadzonego w trybie przetargu nieorganicznego pn.: „Muzeum Wałbrzyszan – wałbrzyska wielokulturowość: adaptacja i zagospodarowanie pogórniczego budynku siłowni w zabytkowym kompleksie dawnej Kopalni Węgla Kamiennego Julia w Wałbrzychu” - dostawa i montaż mebli, urządzeń oraz elementów wyposażenia (znak: BZP.271.255.2025), dalej jako „Postępowanie”.

Ogłoszenie o zamówieniu ww. postępowania zostało zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 06.01.2026 r. pod numerem 640-2026.

Dnia 11 maja 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie zostało wniesione odwołanie przez wykonawcę A+V sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu („Odwołujący”).

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

„art. 16 Ustawy, poprzez nie zapewnienie zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców w związku z naruszeniem niżej wymienionych przepisów ustawy

1. art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty New Amsterdam jako zawierającej rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia a udzielone wyjaśnienia nie obaliły domniemania złożenia oferty z rażąco niską ceną. Wykonawca nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminem a jego przedłużenie nastąpiło z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji.
2. art. 239 ust. 1 ustawy poprzez nieprawidłowy wybór oferty najkorzystniejszej”.

W związku z opisanymi naruszeniami Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1. unieważnienia decyzji o wyborze oferty najkorzystniejszej
2. powtórzenia badania i oceny ofert
3. odrzucenia oferty New Amsterdam
4. wyboru oferty najkorzystniejszej spośród ofert nie podlegających odrzuceniu.

Odwołujący wskazywał, że posiada interes we wniesieniu odwołania, bowiem:

„Na skutek czynności Zamawiającego interes prawny Odwołującego w uzyskaniu zamówienia doznał uszczerbku.

W przypadku prawidłowego działania Zamawiającego, Odwołujący mógłby uzyskać niniejsze zamówienie – oferta Wnoszącego odwołanie jest sklasyfikowana na drugim miejscu i w przypadku odrzucenia oferty New Amsterdam zostałaby uznana za najkorzystniejszą. Powyższe niezbicie dowodzi naruszenia interesu prawnego Odwołującego w uzyskaniu zamówienia stanowi wystarczającą przesłankę do skorzystania przez niego ze środków ochrony prawnej przewidzianych w art. 514 i nast. Ustawy”.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosił wykonawca New Amsterdam sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie („Przystępujący”).

W dniu 27 maja 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której przedstawił argumentację na oddalenie odwołania. W odpowiedzi przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

W dniu 28 maja 2026 r. Przystępujący złożył swoje stanowisko procesowe, w której przedstawił argumentację na jego zdaniem oddalenie odwołania.

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron postępowania odwoławczego, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń, a także stanowisk stron postępowania,

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła,​ co następuje:

Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Izba ustaliła, że wykonawca wnoszący odwołanie wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej.

Izba stwierdziła skuteczność zgłoszonego przystąpienia po stronie Zamawiającego.

Izba dokonała ustaleń faktycznych w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. w szczególności dokumentację przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz na podstawie oświadczeń stron oraz dowodów przez nich składanych, które w całości zostały przez Izbę przyjęte w poczet materiału dowodowego.

Strony składali wnioski dowodowe o przeprowadzenie dowodów z dokumentów na okoliczności wskazywane przy ich składaniu. Izba postanowiła dopuścić wszystkie wnioskowane dowody w poczet materiału dowodowego sporządzone w języku polskim i na ich podstawie przeprowadzić dowody. W sytuacji, w której dany dowód miał znaczenie dla rozstrzygnięcia, znajdzie to wyraz w dalszej części uzasadnienia.

Do części dowodów przedstawionych przez Odwołującego nie załączono ich tłumaczeń na język polski. W efekcie Izba zdecydowała, że nie będzie ich brała pod uwagę przy rozstrzyganiu sporu. Zgodnie bowiem z art. 506 ustawy Pzp – „postępowanie odwoławcze jest prowadzone w języku polskim. Wszystkie dokumenty przedstawia się w języku polskim, a jeżeli zostały sporządzone w języku obcym, strona oraz uczestnik postępowania odwoławczego, który się na nie powołuje, przedstawia ich tłumaczenie na język polski”. Odwołujący nie przedstawił do zamknięcia rozprawy tłumaczenia na język polski dokumentów, na jakie się powoływał w swoim odwołaniu, stąd też Izba nie wzięła ich pod uwagę przy rozpoznawaniu odwołania; nie zostały one bowiem złożone w sposób prawidłowy.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu Izba stwierdziła, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W zakresie zarzutu nr 1 dotyczącego nieuprawnionego zdaniem Odwołującego wydłużenia terminu udzielenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny Odwołujący wskazywał: „Zamawiający bezzasadnie przedłużył termin na udzielenie wyjaśnień rażąco niskiej ceny. Wyznaczony pierwotnie termin – 6 dni wliczając dzień wezwania był wystarczający do złożenia wyjaśnień. Twierdzenie New Amsterdam o szczegółowym zakresie żądanych informacji nie znajduje odzwierciedlenia w treści wezwania, które było dość typowe i ukierunkowane na zaledwie kilka konkretnych pozycji z oferty.

Zupełnie niezrozumiałym jest, dlaczego wykonawca po upływie terminu składania ofert nie posiadał kalkulacji wykonania zamówienia. Wyjaśnieniem powodu zwrócenia się o przedłużenie terminu mogą być w naszej ocenie dowody,

jakie wykonawca New Amsterdam złożył na poparcie ceny swojej oferty. Otóż okazało się, że w 2026 roku, w dobie komunikacji elektronicznej która zdominowała nie tylko świat biznesu ale również postępowań przetargowych, wykonawca kontaktuje się z dostawcami za pomocą pism papierowych, opatrzonych pieczątkami i podpisami. Do tego przynajmniej próbuje przekonać Zamawiającego. Wszystkie oferty od dostawców i podwykonawców dołączone do wyjaśnień rażąco niskiej ceny zostały bowiem przygotowane w formie papierowej i zeskanowane jako załącznik do wyjaśnień. Dla Odwołującego oczywistym jest, że dokumenty te zostały stworzone po wezwaniu do udzielenia wyjaśnień a przedłużenie terminu było firmie New Amsterdam potrzebne wyłącznie w celu ich spreparowania. Wykonawca nie sprostał dowodowi, że oferty od dostawców posiadał przed upływem terminu składania ofert. Wydłużenie terminu na złożenie wyjaśnień naruszyło zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców”.

Powyższe stanowi de facto całość uzasadnienia ww. zarzutu, mające potwierdzać naruszenie ww. czynnością wydłużenia terminu na złożenie wyjaśnień naruszenie przez Zamawiającego zasad udzielania zamówień publicznych.

Odwołujący w treści odwołania wskazywał m.in., że: „Wykonawca New Amsterdam zaoferował dostawę urządzeń i wyposażenia meblowego w kwotach, w jakich nie da się zakupić towaru o wymaganych przez Zamawiającego parametrach. Zamawiający szczegółowo opisał przedmiot zamówienia, jednak nie oczekiwał od wykonawców podania na etapie składania ofert nazw, modeli i producentów oferowanych urządzeń. Z kalkulacji i wiedzy Odwołującego wynika, że w zaoferowanej przez New Amsterdam cenie nie da się zaoferować urządzeń zgodnych z SW Z. Możliwe jest wykonanie niniejszego zamówienia ale wyłącznie przy zastosowaniu urządzeń o niższych, nie spełniających wymagań SW Z parametrach.

Przeważająca część kosztów wykonania zamówienia to dostawy sprzętu elektronicznego i wyposażenia meblowego. Wykonawca New Amsterdam nie wykazał ceny zakupu choćby jednej konkretnej pozycji z opisu przedmiotu zamówienia. W naszej ocenie zrobił to celowo. Do potrzeb przygotowania oferty musiał przecież policzyć cenę zakupu każdego urządzenia i mebla. Zaniechanie podania tych informacji i źródeł nabycia jedynie utwierdza nas w przekonaniu, że zamierza pozyskać niniejsze zamówienie z zamiarem wykonania go niezgodnie z SWZ.

Sposób przygotowania Wyjaśnień przez New Amsterdam uniemożliwia ich uzupełnienie w drodze dodatkowych wyjaśnień, albowiem takie działanie nie dotyczyłoby usunięcia wątpliwości co do ich treści, a ich istotne uzupełnienie, a niekiedy wręcz zmianę.”

W zakresie zarzutu dotyczącego wyjaśnienia ceny ofertowej Odwołujący podsumowywał, że: „Wykonawca New Amsterdam nie obalił domniemania wystąpienia rażąco niskiej ceny w swojej ofercie. Kalkulacja dołączona do wyjaśnień stanowi jedynie ogólne zestawienie kosztów. Nie przedstawiono żadnych informacji i dowodów umożliwiających tak znaczące obniżenie ceny. Firma celowo ukrywa ceny zakupu poszczególnych urządzeń i wyposażenia meblowego. Nie jest bowiem możliwe dostarczenie asortymentu zgodnego z SW Z w cenie zaoferowanej przez New Amsterdam. Oferta powinna zostać odrzucona jako zawierająca rażąco niską cenę”.

Izba w swoim orzecznictwie wielokrotnie wskazywała, że: „(..) nie istnieje jeden wzorzec czy schemat konstruowania wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny. Każdy z wykonawców przygotowując ofertę, może zwrócić przy wycenie uwagę na inne aspekty zamówienia, każdy z wykonawców ma własne zasady polityki cenowej, funkcjonuje w innych realiach polityki cenowej własnej firmy. Nie ma jednego katalogu minimalnego ani zakresu maksymalnego zagadnień, do którego powinien odwoływać się dany wykonawca, sporządzając kalkulację ceny oferty. A zatem założenia czynione przez jednego wykonawcę nie wykluczają poprawności założeń innego wykonawcy” (tak wyrok KIO z dnia 29 listopada 2019 r., sygn. akt KIO 2309/19).

W ocenie Izby nie wystarczy bowiem wskazanie, że wyjaśnienia są zdawkowe i niepełne, jak w przeważającej, w zasadzie wyłącznej części, czynił to Odwołujący. Odwołujący nie zakwestionował w treści odwołania żadnej z pozycji kosztorysowej Przystępującego. Dopiero w toku samej rozprawy zdecydował się na przykładowe podważenie wyceny poszczególnych elementów zamówienia, jak np. switche.

Izba wskazuje, że określony w art. 537 pkt 1 ustawy Pzp ustawy ciężar dowodu nie zwalnia Odwołującego od rzetelnego przedstawienia zarzutów odwoławczych dotyczących wystąpienia rażąco niskiej ceny u konkurencyjnego wykonawcy.

Ww. przepis nie może być rozumiany w ten sposób, że Odwołujący może poprzestać na samych twierdzeniach i przerzucić na uczestnika postępowania ciężar dowodowy (tak: wyrok KIO z dnia 25 października 2023 r., KIO 2979/23).

Na tożsamym stanowisku stanął Sąd Zamówień Publicznych w wyroku z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt: XXIII Zs 68/22, w którym wskazał, że: „Zdaniem SO nie jest bowiem tak, jak zadaje się twierdzić skarżący, iż ciężar dowodu w

opisywanej kwestii zawsze i w całości obciąża wykonawcę do którego skierowane było żądanie w trybie art. 224 ust. 1 Pzp.

Jest jasne, że taki ciężar spoczywa na nim, ale wobec zamawiającego (art. 224 ust. 5 Pzp). Jeśli natomiast chodzi o powoływany w skardze art. 537 pkt 1 Pzp to należy go interpretować w połączeniu z pozostałymi przepisami dotyczącymi odwołania do KIO (art. 506 i n. Pzp). Obowiązkiem odwołującego jest wykazanie, że działania zamawiającego były niezgodne z prawem. W przypadku zarzutu (...) także obowiązkiem odwołującego jest wskazanie na czym konkretnie polegały domniemane błędy zamawiającego przy dokonywaniu przez niego oceny wyjaśnień danego wykonawcy co do (...). Nie jest wystarczające ani w postępowaniu przed KIO, ani w postępowaniu skargowym przed SO samo podniesienie zarzutu (...), ale konieczne jest wykazanie, że zamawiający błędnie ocenił wyjaśnienia złożone w wyniku procedury z art.

224 ust. 1 Pzp.”

W związku z powyższym Odwołujący już w treści odwołania powinien przedstawić szczegółowe argumenty i dowody uzasadniające twierdzenie, że Zamawiający błędnie ocenił złożone przez wykonawcę wyjaśnienia. Zdaniem Izby Odwołujący zaniechał powyższemu obowiązkowi, a więc zasadnym jest oddalenie odwołania. Skrupulatna analiza odwołania Odwołującego potwierdza, że odwołujący tak naprawdę nie podważył żadnego z elementów wyceny oferty Przystępującego, podważając jedynie ich wycenę, zapewne czyniąc to jedynie na potrzeby sformułowania odwołania (cyt. „Złożona wraz z ofertą „kalkulacja szczegółowa” (Dowód nr 1) nie jest w istocie żadną kalkulacją, nie rozbija bowiem kosztów na najniższe możliwe elementy (np. konkretne urządzenia, meble, stawki godzinowe dla każdego rodzaju specjalisty). Nie wskazano w niej uzyskanych oszczędności”); liczył zapewne na to, że to Przystępujący zgodnie z art.

537 pkt 1 ustawy Pzp podejmie inicjatywę argumentacyjną przed Izbą.

W takim przypadku, w razie uwzględnienia odwołania, to de facto Izba musiałaby przedstawić za Odwołującego argumentację, która uzasadnia ww. twierdzenie, co jest oczywiście sytuacją niedopuszczalną w świetle treści art. 534 ust. 1 ustawy PZP, zgodnie z którym to strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

W odniesieniu zaś do przedstawionych przez Odwołującego już na samej rozprawie dowodów, tj. tabelarycznego porównania cen oraz załączonych ofert handlowych, to Izba za ugruntowanym orzecznictwem, podkreśla że samo proste arytmetyczne porównanie cen lub wybiórcze załączenie ofert innych dostawców nie wystarcza do udowodnienia, że cena konkurencyjnej oferty jest rażąco niska. Takie działanie Odwołującego jest niewystarczające, a przede wszystkim spóźnione względem treści złożonego odwołania.

Nie można bowiem wskazać, że stawki (wyliczenia oraz oferty handlowe) wskazywane przez Odwołującego są prawidłowe, a te znajdujące się w wyjaśnieniach Przystępującego błędne. Zdaniem Izby wyliczenia przedstawione przez Odwołującego świadczą jedynie o tym, że Odwołujący kalkuluje cenę (określone pozycje, albo też zwraca na nie w kontekście wybranych przez siebie aspektów) w określony sposób, co nie przesądza o wadliwości kalkulacji, czy szerzej wyjaśnień Przystępującego.

Podkreślić należy, że stanowisko orzecznictwa w podobnych stanach faktycznych jest z reguły jednolite.

Okolicznością notoryjną, a więc niewymagającą żadnego dowodu jest fakt, że na cenę oferty ma wpływ cały szereg okoliczności i czynników indywidualnie dotyczących każdego przedsiębiorcy. Różne podmioty, o odmiennej historii na rynku, różnej wiarygodności finansowej, różnych relacjach handlowych, właściwym dla siebie potencjale technicznym i zawodowym oraz własnym know-how, są w stanie zaoferować różne ceny ofertowe, co nie świadczy jednak o rażąco niskiej cenie jednego z tych wykonawców oraz o cenie rynkowej drugiego z nich (tak m. in: wyrok KIO z dnia 13 kwietnia 2022 r., KIO 823/22).

Tytułem podsumowania należy wskazać, iż Izba przeanalizowała wyjaśnienia ceny Przystępującego i uznała, że stanowią one adekwatną odpowiedź na wezwania Zamawiającego. Odwołujący nie wykazał zasadności swoich twierdzeń, a co za tym idzie należy uznać, że czynność Zamawiającego polegająca na pozytywnej ocenie złożonych wyjaśnień była prawidłowa. Odnośnie zarzutu, że Przystępujący nie potwierdził właściwości jakościowych wymaganych elementów to Izba wskazuje, że w treści odwołania brak jest jakiejkolwiek argumentacji w tym zakresie, co oznacza, że argumentację tę należy uznać za spóźnioną względem treści odwołania i postawionych zarzutów.

Na zakończenie Izba przypomina, że postępowanie przed Izbą stanowi postępowanie kontradyktoryjne, czyli sporne, a z istoty tego postępowania wynika, że spór toczą strony postępowania i to one mają obowiązek wykazywania dowodów, z których wywodzą określone skutki prawne w myśl zasady - ei incubit probatio qui dicit non qui negat (na tym ciąży dowód kto twierdzi a nie na tym kto zaprzecza).

W trakcie postępowania odwoławczego to Odwołujący kwestionuje podjęte przez Zamawiającego czynności, co oznacza, że to na Odwołującym ciąży ciężar dowiedzenia, że stanowisko Zamawiającego jest nieprawidłowe. Ciężar

dowodu rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu (w tym przypadku Krajowej Izby Odwoławczej) argumentacją oraz dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności, zaś tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik postępowania (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt II CSK 293/07).

W okolicznościach sprawy Izba nie miała wątpliwości, że Przystępujący w sposób adekwatny i kompletny odpowiadał na wezwania Zamawiającego, dostarczając mu stosownych dowodów na realność zaoferowanej przez siebie ceny.

Izba w dalszej części podkreśla za dotychczasowym orzecznictwem, że: „…z samego braku dowodu nie można jeszcze wywodzić, że cena jest rażąco niska, a w takiej sytuacji przedmiotem oceny pozostają wówczas wyjaśnienia samego wykonawcy” (tak np. wyrok KIO z dnia 18 sierpnia 2023 r. sygn. akt KIO 2288/23). Dlatego też jak wskazywał Odwołujący brak dostarczenia dostatecznych (jego zdaniem) dowodów na poparcie wyjaśnień ceny ofertowej nie może a priori negować samej kalkulacji, złożonego kosztorysu i co za tym idzie wyceny oferty Przystępującego.

W konsekwencji Izba uznała, że zarzuty odwołania nie zasługiwały na uwzględnienie i​ oddaliła odwołanie w całości. Izba w całości przychyliła się do argumentacji zaprezentowanej zarówno przez Zamawiającego, jak i Przystępującego, którzy w odpowiedzi na ogólnikowość odwołania przedstawili szczegółowe wyjaśnienia i argumenty referujące do stawianych zarzutów.

W zakresie zaś zarzutu dotyczącego nieuprawnionego wydłużenia terminu na składanie wyjaśnień zaoferowanej ceny to Izba uważa, że taka czynność Zamawiającego nie naruszała żadnego z przepisów ustawy Pzp. Izba przychyla się do wyjaśnień Zamawiającego z treści odpowiedzi na odwołanie, który wskazywał: „Zarzut dotyczący naruszenia zasad równego traktowania poprzez wydłużenie terminu Przystępującemu na złożenie wyjaśnień kalkulacji ceny z pierwotnego terminu 16.04.2026 r. do dnia 20.04.2026 r. jest chybiony. Zgodnie z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp obligatoryjnym elementem wezwania jest wskazanie terminu na udzielenie wyjaśnień. Przepisy ustawy Pzp w przypadku wzywania wykonawców do wyjaśnień kalkulacji ceny nigdzie nie określają konkretnego czy nawet minimalnego terminu, w jakim wykonawca jest zobowiązany do ich złożenia. Wyznaczenie długości terminu do złożenia wyjaśnień kalkulacji ceny należy do kompetencji Zamawiającego, a przy jego wyznaczaniu Zamawiający posiłkuje się zapisami art. 8 ustawy Pzp, zgodnie z którym termin wyznaczony przez Zamawiającego, a obejmujący dwa lub więcej dni, zawiera co najmniej dwa dni robocze, przy czym za dzień roboczy nie jest uznawany dzień ustawowo wolny od pracy oraz sobota. Co więcej, w całej treści ustawy Pzp nie ma także jednoznacznego zakazu modyfikacji wyznaczonego terminu na złożenie wyjaśnień, w tym także na wniosek wykonawcy.

Wyznaczony pierwotnie przez Zamawiającego termin na złożenie wyjaśnień kalkulacji ceny (6 dni, w tym sobota i niedziela) był obiektywnie krótki. Wykonawca złożył umotywowany wniosek w dniu 13.04.2026 r., tj. przed upływem pierwotnie wyznaczonego terminu, wskazując na szczegółowy zakres wezwania, przy okazji argumentując swoją prośbę poprzez wskazanie na nieobecność pracownika oraz konieczność zebrania szczegółowych danych, wynikających z treści wezwania, co zdaniem Przystępującego ograniczało możliwość terminowego i kompletnego opracowania odpowiedzi.

Zamawiający, działając w granicach dyskrecjonalnej władzy, uznał te przyczyny za obiektywne. Przedłużenie terminu miało na celu uzyskanie jak najbardziej wyczerpującego materiału dowodowego. Służyło to rzetelnemu badaniu oferty, a nie faworyzowaniu wykonawcy. Zamawiający jednocześnie wskazuje, że Przystępujący wnioskował o przedłużenie terminu do dnia 23.04.2026 r., na co Zamawiający nie wyraził zgody, wydłużył termin na złożenie wyjaśnień do 20.04.2026 r., czyli o 4 dni, a nie o 8 dni, o jakie wnioskował Przystępujący”.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia Zamawiającego, nie ma podstaw do czynienia Zamawiającemu zarzutu naruszenia jakiegokolwiek przepisu ustawy Pzp, czy szerzej zasad udzielania zamówienia publicznego.

Orzekając o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie na podstawie art. 574 oraz art. 575 ustawy Pzp, a także w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. b oraz § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020r., poz. 2437 ze zmianami), orzekając w tym zakresie o obciążeniu kosztami postępowania stronę przegrywającą, czyli Odwołującego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Przewodniczący

…………………….