Wyrok KIO 1808/26 z 3 czerwca 2026

KIO 1808/26

1. uwzględnia częściowo odwołanie w zakresie zarzutów nr 1, 2, 4, 5, 9, 10 odwołania i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, unieważnienie czynności odrzucenia oferty odwołującego oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty złożonej przez odwołującego,
2. w pozostałym zakresie oddala odwołanie,
3. kosztami postępowania obciąża Gminę Grodzisk Mazowiecki w Grodzisku Mazowieckim w części 6/10oraz wykonawcę Partner sp. z o.o. sp.k. w Warszawie w części 4/10 i:
4. 1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Partner sp. z o.o. sp.k. w Warszawie tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3.600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, kwotę 410 zł 00 gr (słownie: czterysta dziesięć złotych zero groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem dojazdu na posiedzenie Izby, kwotę 3.600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, 3.2.zasądza od Gminy Grodzisk Mazowiecki w Grodzisku Mazowieckimna rzecz wykonawcy Partner sp. z o.o. sp.k. w Warszawie kwotę 9.966 zł 00 gr (słownie: dziewięć tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt sześć złotych zero groszy).

KIO 1825/26

1. uwzględnia częściowo odwołanie w zakresie zarzutu nr 3 odwołania i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym uznanie za bezskuteczne zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa wykazów instalacji złożonych przez wykonawcę Partner sp. z o.o. sp.k. w Warszawie oraz J. sp. z o.o. w Kolonii Warszawskiej,
2. w pozostałym zakresie oddala odwołanie,
3. kosztami postępowania obciąża Gminę Grodzisk Mazowiecki w Grodzisku Mazowieckim w części ¼ oraz wykonawcę Przedsiębiorstwo Usługowe „Hetman” sp. z o.o. w Warszawie w części 3/4 i:
4. 1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Usługowe „Hetman” sp. z o.o. w Warszawie tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3.600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, 6.2.zasądza od Gminy Grodzisk Mazowiecki w Grodzisku Mazowieckimna rzecz wykonawcy Przedsiębiorstwo Usługowe „Hetman” sp. z o.o. w Warszawie kwotę 4.650 zł 00 gr (słownie: cztery tysiące sześćset pięćdziesiąt złotych zero groszy).

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący

………………….…

Sygn. akt

KIO 1808/26, KIO 1825/26

Gmina Grodzisk Mazowiecki w Grodzisku Mazowieckim, zwane dalej „zamawiającym”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy z terenu gminy Grodzisk Mazowiecki oraz odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych z gminnego Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 29 stycznia 2026 r., Dz.U. S: 20/2026, nr 65755-2026.

Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. postępowaniu 20 kwietnia 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zwanej dalej również „Izbą”, wnieśli odwołania: a)wykonawca Partner sp. z o.o. sp.k. w Warszawie, zwany dalej „odwołującym I” lub „odwołującym Partner”, b)wykonawca Przedsiębiorstwo Usługowe „Hetman” sp. z o.o. w Warszawie, zwany dalej „odwołującym II” lub „odwołującym Hetman”.

Odwołujący I zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c w zw. z art. 16 oraz art. 110 ust. 2–3 Pzp przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieprawidłowej ocenie wyjaśnień złożonych przez odwołującego w formularzu JEDZ oraz przyjęciu, że sam fakt nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za nieosiągnięcie poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych stanowi wystarczającą podstawę do uznania ziszczenia się przesłanki wykluczenia, a tym samym świadczy o nierzetelności wykonawcy, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów wymaga dokonania indywidualnej i proporcjonalnej oceny charakteru tej sankcji, jej systemowych uwarunkowań oraz działań naprawczych podjętych przez wykonawcę, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego wykluczenia odwołującego z postępowania i do niezgodnego z prawem odrzucenia jego oferty,
2. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 16 oraz art. 110 ust. 2–3, a także art. 128 ust. 1 i ust. 4 Pzp przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że incydentalne kary umowne stanowią podstawę przypisania odwołującemu nierzetelności, podczas gdy nie doszło do kumulatywnego spełnienia ustawowych przesłanek wykluczenia, a zamawiający nie dokonał wymaganej indywidualnej i merytorycznej oceny wyjaśnień złożonych przez odwołującego, w tym w formularzu JEDZ, a także błędnie utożsamił instytucję wezwania do złożenia JEDZ z obowiązkiem wezwania do wyjaśnień, a nadto zastosował środek wykluczenia w sposób nieproporcjonalny i arbitralny, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego wykluczenia odwołującego z postępowania i w dalszej kolejności do niezgodnego z prawem odrzucenia jego oferty jako podlegającej odrzuceniu,
3. naruszenie art. 128 ust. 4 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez zaniechanie wezwania odwołującego do złożenia wyjaśnień, pomimo powzięcia przez zamawiającego wątpliwości co do treści oświadczeń i wyjaśnień złożonych w formularzu JEDZ, co skutkowało dokonaniem oceny sytuacji wykonawcy na podstawie niepełnego materiału oraz doprowadziło do bezzasadnego i nieproporcjonalnego wykluczenia odwołującego z postępowania,
4. art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp przez sporządzenie uzasadnienia faktycznego i prawnego czynności wykluczenia odwołującego w sposób niewyczerpujący i niespełniający wymogów przejrzystości, polegające na braku jednoznacznego wskazania okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wykluczenia, oparciu rozstrzygnięcia na nieustalonym stanie faktycznym oraz niewykazaniu spełnienia wszystkich przesłanek ustawowych, co uniemożliwia kontrolę prawidłowości podjętej czynności i narusza prawo odwołującego do skutecznej ochrony prawnej,
5. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez bezpodstawne odrzucenie oferty odwołującego w następstwie jego wykluczenia dokonanego z naruszeniem zasad równego traktowania wykonawców oraz proporcjonalności, polegające na zastosowaniu wobec odwołującego najbardziej rygorystycznego środka eliminacyjnego pomimo niewykazania spełnienia przesłanek wykluczenia, przy jednoczesnym pominięciu systemowego charakteru stwierdzonych okoliczności oraz odmiennym traktowaniu wykonawców funkcjonujących w tożsamych realiach rynkowych, co doprowadziło do nieuzasadnionej eliminacji oferty najkorzystniejszej ekonomicznie,
6. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp i art. 110 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty J., choć względem tego wykonawcy zachodzi przesłanka wykluczenia z postępowania określona w rozdziale II ust. 7 pkt 2 ppkt 2 lit. c) SW Z, tj. J. naruszył obowiązki w dziedzinie ochrony środowiska wobec J. wydano ostateczne decyzje administracyjne o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska wymierzające kary pieniężne, a J. nie udowodnił zamawiającemu, że spełnił przesłanki z art. 110 ust. 2

Pzp,

1. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty J., choć względem tego wykonawcy zachodzi przesłanka wykluczenia z postępowania określona w rozdziale II ust. 7 pkt 2 ppkt 7 SWZ, tj. J. nienależycie wykonywał z przyczyn leżących wyłącznie po jego stronie umowę w sprawie zamówienia publicznego, co doprowadziło do nałożenia wysokiej kary umownej przez Gminę Lesznowola, a mimo to J. nie dokonał samooczyszczenia,
2. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty J., pomimo, że wykonawca ten wprowadził zamawiającego w błąd, przedstawiając oświadczenia, że nie zachodzi względem niego przesłanka wykluczenia z postępowania określona w rozdziale II ust. 7 pkt 2 ppkt 7 SW Z, co nie jest prawdą,
3. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez rażące naruszenie zasad proporcjonalności i równego traktowania wykonawców przy badaniu i ocenie ofert odwołującego oraz J., względem których zachodzą analogiczne okoliczności faktyczne, tj. nałożono na nich administracyjne kary pieniężne oraz kary umowne w związku z prowadzoną działalnością, głównie w zakresie nieosiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu odpadów, a mimo to zamawiający odrzucił ofertę odwołującego, a wybrał ofertę J., uznając, że w podobnych okolicznościach sprawy jeden wykonawca nie podlega wykluczeniu z Postępowania, a drugi już tak, co stanowi naruszenie zasady równego traktowania wykonawców, zgodnie z którą oferty wykonawców powinny być badane według jednakowego dla wszystkich wykonawców standardu i każdy wykonawca powinien ponieść podobne konsekwencje za podobne nieprawidłowości – co w niniejszym postępowaniu prowadzi do wniosku, że zamawiający powinien potraktować oferty odwołującego oraz J. podobnie i albo obie odrzucić, albo obie uznać za spełniające wymagania, w wyniku oceny spełniającej wymogi proporcjonalności i równego traktowania wykonawców,
4. art. 109 ust. 3 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez wykluczenie odwołującego w sytuacji, w której to wykluczenie jest w sposób oczywisty nieproporcjonalne, biorąc pod uwagę nadmierne konsekwencje dla wykonawcy, który jest doświadczonym przedsiębiorcą działającym od lat w branży gospodarki odpadami i gwarantuje prawidłowe wykonanie przedmiotu zamówienia, a na taką ocenę nie wpływa negatywnie fakt naliczenia drobnych, incydentalnych kar administracyjnych i umownych, które to kary ma każdy wykonawca w tej branży.

Odwołujący I wniósł o nakazanie zamawiającemu:

1. unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty;
2. unieważnienia czynności wykluczenia oferty Partner sp. z o.o. sp.k. oraz czynności odrzucenia oferty tego wykonawcy;
3. powtórzenia czynności badania i oceny ofert a w jej następstwie wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej oraz
4. odrzucenia oferty J. z powodu zaistnienia okoliczności faktycznych i prawnych opisanych odwołaniem.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1808/26, w której wniósł o oddalenie odwołania. W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1808/26 po stronie zamawiającego zgłosili przystąpienie: a)wykonawca J. sp. z o.o. w Kolonii Warszawskiej, b)wykonawca Przedsiębiorstwo Usługowe „Hetman” sp. z o.o. w Warszawie.

Wykonawca ad a. złożył pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie odwołania. W piśmie i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Odwołujący II zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 5) w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty J. pomimo tego, że oferta tego wykonawcy jest niezgodna z warunkami zamówienia, tj. J. pomimo wskazania instalacji do zagospodarowania odpadów (i prawdopodobnie podmiotów zbierających odpady) oświadczył w ofercie i Jednolitym Europejskim Dokumencie Zamówienia (dalej „JEDZ”), że nie zamierza korzystać z podwykonawców, tj. nie zamierza przekazywać do zagospodarowania odpadów podwykonawcom, co oznacza, że będzie realizował zamówienie w sposób sprzeczny z pkt 18 załącznika nr 10 do SW Z (Szczegółowy Opis Przedmiotu Zamówienia) (dalej „SOPZ”), jako że sam nie posiada pozwoleń pozwalających na zagospodarowania odpadów objętych zamówieniem; Dodatkowo odwołujący zarzucał, że brak odrzucenia oferty J.a stanowi naruszenie zasad równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji w postępowaniu, jako że zamawiający nie odrzucił oferty tego wykonawcy pomimo tego, że wykonawca zaoferował realizację zamówienia w sposób sprzeczny z wyraźnymi postanowieniami SOPZ.
2. art. 226 ust. 1 pkt 2) a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 c) Pzp w związku z art. 110 ust. 2 Pzp oraz w związku z art.

109 ust. 3 Pzp , w związku z uregulowaniem w Specyfikacji Warunków Zamówienie (dalej „SW Z”) fakultatywnej podstawy wykluczenia wskazanej w Rozdziale I pkt 1. c), tiret drugi SW Z, zaniechania wykluczenia wykonawcy J., pomimo tego, że wykonawca ten nie dokonał skutecznego samooczyszczenia w zakresie naruszeń prawa ochrony

środowiska, za które zostały mu wymierzone liczne kary pieniężne;

1. art. 18 ust 1, ust. 2 i ust. 3 Pzp przez zaniechanie odtajnienia wykazów instalacji J. i Partner podczas gdy wykazy te nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa i stanowią informację publiczną;
2. art. 239 Pzp przez dokonanie wyboru oferty J., pomimo tego, że oferta ta podlegała odrzuceniu (zgodnie z pkt 1 i pkt 2) powyżej) i nie powinna być punktowana w ramach kryteriów oceny ofert oraz wybrana jako najkorzystniejsza.

Odwołujący II wniósł o nakazanie zamawiającemu:

1. unieważnienia czynności wyboru oferty J. jako najkorzystniejszej oraz
2. ponowne badanie i ocenę ofert oraz odrzucenie oferty J. w postępowaniu oraz
3. odtajnienie wykazów instalacji z ofert J. i Partner.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 1825/26, w której wniósł o oddalenie odwołania. W odpowiedzi i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1825/26 po stronie zamawiającego zgłosił przystąpienie wykonawca J. sp. z o.o. w Kolonii Warszawskiej. Złożył pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie odwołania. W piśmie i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Do postępowania odwoławczego w sprawie o sygn. akt KIO 1825/26 po stronie odwołującego zgłosił przystąpienie wykonawca Partner sp. z o.o. sp.k. w Warszawie. Złożył pismo procesowe, w którym wniósł o uwzględnienie odwołania.

W piśmie i w trakcie rozprawy przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swego stanowiska.

Uwzględniając całość dokumentacji z przedmiotowego postępowania, w tym w szczególności: ogłoszenie o zamówieniu, postanowienia specyfikacji warunków zamówienia (SWZ), odpowiedzi na pytania dotyczące treści SWZ, modyfikacje SWZ, oferty wykonawców złożone w postępowaniu, wezwania zamawiającego kierowane do wykonawców w toku postępowania, odpowiedzi wykonawców na ww. wezwania, zawiadomienie o wyborze oferty najkorzystniejszej, załączniki do pism procesowych stron i uczestników, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dokumenty złożone przez strony i uczestników w trakcie posiedzenia i rozprawy,

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

KIO 1808/26 Art. 16 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1. zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;
2. przejrzysty;
3. proporcjonalny.

Art. 109 ust. 1 Pzp stanowi, że Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę:

1. który naruszył obowiązki w dziedzinie ochrony środowiska, prawa socjalnego lub prawa pracy: c) wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska, prawa pracy lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną.
2. który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady;
3. który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych.

Art. 109 ust. 3 Pzp stanowi, że W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1–5 lub 7, zamawiający może nie wykluczać wykonawcy, jeżeli wykluczenie byłoby w sposób oczywisty nieproporcjonalne, w szczególności gdy kwota zaległych podatków lub składek na ubezpieczenie społeczne jest niewielka albo sytuacja ekonomiczna lub finansowa wykonawcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest wystarczająca do wykonania zamówienia.

Art. 110 ust. 2 Pzp stanowi, że Wykonawca nie podlega wykluczeniu w okolicznościach określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 lub art. 109 ust. 1 pkt 2‒5 i 7‒10, jeżeli udowodni zamawiającemu, że spełnił łącznie następujące przesłanki:

1. naprawił lub zobowiązał się do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem, w tym poprzez zadośćuczynienie pieniężne;
2. wyczerpująco wyjaśnił fakty i okoliczności związane z przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem oraz spowodowanymi przez nie szkodami, aktywnie współpracując odpowiednio z właściwymi organami, w tym organami ścigania, lub zamawiającym;
3. podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, odpowiednie dla zapobiegania dalszym przestępstwom,

wykroczeniom lub nieprawidłowemu postępowaniu, w szczególności: a) zerwał wszelkie powiązania z osobami lub podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy, b) zreorganizował personel, c) wdrożył system sprawozdawczości i kontroli, d) utworzył struktury audytu wewnętrznego do monitorowania przestrzegania przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów, e) wprowadził wewnętrzne regulacje dotyczące odpowiedzialności i odszkodowań za nieprzestrzeganie przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów.

Art. 110 ust. 3 Pzp stanowi, że Zamawiający ocenia, czy podjęte przez wykonawcę czynności, o których mowa w ust. 2, są wystarczające do wykazania jego rzetelności, uwzględniając wagę i szczególne okoliczności czynu wykonawcy. Jeżeli podjęte przez wykonawcę czynności, o których mowa w ust. 2, nie są wystarczające do wykazania jego rzetelności, zamawiający wyklucza wykonawcę.

Art. 128 ust. 1 Pzp stanowi, że Jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, podmiotowych środków dowodowych, innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu lub są one niekompletne lub zawierają błędy, zamawiający wzywa wykonawcę odpowiednio do ich złożenia, poprawienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, chyba że:

1. wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo oferta wykonawcy podlegają odrzuceniu bez względu na ich złożenie, uzupełnienie lub poprawienie lub
2. zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania.

Art. 128 ust. 4 Pzp stanowi, że Zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, lub złożonych podmiotowych środków dowodowych lub innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu.

Art. 226 ust. 1 ustawy Pzp stanowi, że Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:

1. została złożona przez wykonawcę: a) podlegającego wykluczeniu z postępowania
2. jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia; Art. 239 ust. 1 Pzp stanowi, że Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

Art. 253 ust. 1 Pzp stanowi, że Niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty zamawiający informuje równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty, o:

1. wyborze najkorzystniejszej oferty, podając nazwę albo imię i nazwisko, siedzibę albo miejsce zamieszkania, jeżeli jest miejscem wykonywania działalności wykonawcy, którego ofertę wybrano, oraz nazwy albo imiona i nazwiska, siedziby albo miejsca zamieszkania, jeżeli są miejscami wykonywania działalności wykonawców, którzy złożyli oferty, a także punktację przyznaną ofertom w każdym kryterium oceny ofert i łączną punktację,
2. wykonawcach, których oferty zostały odrzucone – podając uzasadnienie faktyczne i prawne.

Zarzut 1 – naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c w zw. z art. 16 oraz art. 110 ust.

2–3 Pzp przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieprawidłowej ocenie wyjaśnień złożonych przez odwołującego w formularzu JEDZ oraz przyjęciu, że sam fakt nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za nieosiągnięcie poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych stanowi wystarczającą podstawę do uznania ziszczenia się przesłanki wykluczenia, a tym samym świadczy o nierzetelności wykonawcy, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów wymaga dokonania indywidualnej i proporcjonalnej oceny charakteru tej sankcji, jej systemowych uwarunkowań oraz działań naprawczych podjętych przez wykonawcę, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego wykluczenia odwołującego z postępowania i do niezgodnego z prawem odrzucenia jego oferty, Zarzut 2 – naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 16 oraz art. 110 ust. 2–3, a także art. 128 ust. 1 i ust. 4 Pzp przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że incydentalne kary umowne stanowią podstawę przypisania odwołującemu nierzetelności, podczas gdy nie doszło do kumulatywnego spełnienia ustawowych przesłanek wykluczenia, a zamawiający nie dokonał wymaganej indywidualnej i merytorycznej oceny wyjaśnień złożonych przez odwołującego, w tym w formularzu JEDZ, a także błędnie utożsamił instytucję wezwania do złożenia JEDZ z obowiązkiem wezwania do wyjaśnień, a nadto zastosował środek wykluczenia w sposób nieproporcjonalny i arbitralny, co w konsekwencji doprowadziło

do bezpodstawnego wykluczenia odwołującego z postępowania i w dalszej kolejności do niezgodnego z prawem odrzucenia jego oferty jako podlegającej odrzuceniu, Zarzut 3 - naruszenie art. 128 ust. 4 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez zaniechanie wezwania odwołującego do złożenia wyjaśnień, pomimo powzięcia przez zamawiającego wątpliwości co do treści oświadczeń i wyjaśnień złożonych w formularzu JEDZ, co skutkowało dokonaniem oceny sytuacji wykonawcy na podstawie niepełnego materiału oraz doprowadziło do bezzasadnego i nieproporcjonalnego wykluczenia odwołującego z postępowania, Zarzut 4 – naruszenie art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp przez sporządzenie uzasadnienia faktycznego i prawnego czynności wykluczenia odwołującego w sposób niewyczerpujący i niespełniający wymogów przejrzystości, polegające na braku jednoznacznego wskazania okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wykluczenia, oparciu rozstrzygnięcia na nieustalonym stanie faktycznym oraz niewykazaniu spełnienia wszystkich przesłanek ustawowych, co uniemożliwia kontrolę prawidłowości podjętej czynności i narusza prawo odwołującego do skutecznej ochrony prawnej, Zarzut 5 – naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez bezpodstawne odrzucenie oferty odwołującego w następstwie jego wykluczenia dokonanego z naruszeniem zasad równego traktowania wykonawców oraz proporcjonalności, polegające na zastosowaniu wobec odwołującego najbardziej rygorystycznego środka eliminacyjnego pomimo niewykazania spełnienia przesłanek wykluczenia, przy jednoczesnym pominięciu systemowego charakteru stwierdzonych okoliczności oraz odmiennym traktowaniu wykonawców funkcjonujących w tożsamych realiach rynkowych, co doprowadziło do nieuzasadnionej eliminacji oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, Zarzut 10 – naruszenie art. 109 ust. 3 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez wykluczenie odwołującego w sytuacji, w której to wykluczenie jest w sposób oczywisty nieproporcjonalne, biorąc pod uwagę nadmierne konsekwencje dla wykonawcy, który jest doświadczonym przedsiębiorcą działającym od lat w branży gospodarki odpadami i gwarantuje prawidłowe wykonanie przedmiotu zamówienia, a na taką ocenę nie wpływa negatywnie fakt naliczenia drobnych, incydentalnych kar administracyjnych i umownych, które to kary ma każdy wykonawca w tej branży.

Ustalono, że przedmiotem zamówienia jest odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy z terenu gminy Grodzisk Mazowiecki oraz odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych z gminnego Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych.

Kolejno ustalono, że w SWZ zamawiający przewidział m.in.

II.Wymagania stawiane wykonawcy 1.(Opis przedmiotu zamówienia) „Odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy z terenu gminy Grodzisk Mazowiecki oraz odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych z gminnego Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w okresie od dnia 01 lipca 2026 r. do dnia 30 czerwca 2028 r.

1. Podstawy wykluczenia
2. Zamawiający przewiduje wykluczenie wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy Pzp, tj. wykonawcy:
3. który naruszył obowiązki w dziedzinie ochrony środowiska, prawa socjalnego lub prawa pracy: c) wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska, prawa pracy lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną;
4. który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady;
5. Opis sposobu przygotowania ofert oraz wymagania formalne dotyczące składanych oświadczeń i dokumentów oraz wykaz podmiotowych środków dowodowych
6. DOKUMENTY SKŁADANE RAZEM Z OFERTĄ
7. Ofertę należy złożyć, pod rygorem nieważności, w formie elektronicznej.

Ofertę stanowi wypełniony Formularz ofertowy - załącznik nr 1 do SW Z oraz Tabela kosztowa, sporządzona na wzorze załącznika nr 1 a do SWZ.

1. Do oferty załączyć należy: a)oświadczenie o niepodleganiu wykluczeniu oraz spełnianiu warunków udziału w postępowaniu w zakresie wskazanym w

rozdziale 2 podrozdziałach 7 i 8 SW Z. Wykonawca składa oświadczenie na formularzu JEDZ. JEDZ stanowi dowód potwierdzający brak podstaw wykluczenia oraz spełnianie warunków udziału w postępowaniu, na dzień składania ofert oraz stanowi dowód tymczasowo zastępujący wymagane przez zamawiającego podmiotowe środki dowodowe, wskazane w rozdziale 2. (por. SWZ, w aktach sprawy) Kolejno ustalono, że do upływu terminu składania ofert do zamawiającego wpłynęła m.in. oferta odwołującego Partner, oferta przystępującego J. oraz oferta przystępującego P.U. Hetman. (por. informacja z otwarcia ofert, w aktach sprawy) Kolejno ustalono, że odwołujący Partner nie złożył wraz z ofertą dokumentu JEDZ. (por. oferta odwołującego Partner, w aktach sprawy, na nośniku przekazanym przez zamawiającego) Kolejno ustalono, że pismem z 10 marca 2026 r. zamawiający działając na podstawie art. 128 ust. 1 Pzp wezwał odwołującego Partner do uzupełnienia dokumentu JEDZ. W uzasadnieniu wezwania zamawiający wskazał, że wykonawca nie złożył tego dokumentu wraz z ofertą. (por. ww. wezwanie, w aktach sprawy) Następnie ustalono, że w odpowiedzi na ww. wezwanie odwołujący Partner 16 marca 2026 r. złożył zamawiającemu dokument JEDZ. W dokumencie tym, w części III(Podstawy wykluczenia), w sekcji C: Podstawy związane z niewypłacalnością, konfliktem interesów lub wykroczeniami zawodowymi na pytanie:

Czy wykonawca, wedle własnej wiedzy, naruszył swoje obowiązki w dziedzinie prawa środowiska, prawa socjalnego i prawa pracy? udzielił odpowiedzi: TAK wskazując: niniejszym informujemy, że wobec Spółki została wydana ostateczna decyzja administracyjna nakładająca administracyjną karę pieniężną za nieosiągnięcie w roku 2020 wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, o którym mowa w art. 9g ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: „u.c.p.g.”). Jednocześnie Wykonawca podkreśla, że okoliczność ta – przy uwzględnieniu charakteru obowiązku, konstrukcji prawnej odpowiedzialności administracyjnej oraz realiów faktycznych roku 2020 – nie stanowi przesłanki wykluczenia z postępowania, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c p.z.p. Niezależnie od nałożonej kary Spółka stale prowadzi intensywne działania w celu poprawy jakości selektywnej zbiórki u źródła, podejmuje działania organizacyjne i systemowe, rozwija współpracę z wyspecjalizowanymi recyklerami oraz prowadzi własną sortownię, w której odpady są doczyszczane w celu maksymalizacji masy kierowanej do recyklingu. Szczegółowe wyjaśnienia w powyższym zakresie Wykonawca przedstawia w załączniku do niniejszego JEDZ i pozostaje w pełni otwarty na udzielenie wszelkich dodatkowych informacji i wyjaśnień, jeżeli Zamawiający uzna je za potrzebne.

Jednocześnie w tej samej części i sekcji dokumentu JEDZ odwołujący Partner na pytanie:

Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową? Jeżeli tak, proszę podać szczegółowe informacje na ten temat: udzielił odpowiedzi: TAK, wskazując: Wykonawca Partner Sp. z o.o. sp.k. informuje, że nie zachodzą względem niego podstawy do zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Zakreślenie powyżej odpowiedzi „Tak” jest wyłącznie konsekwencją brzmienia sformułowanego pytania i technicznej konieczności zaznaczenia odpowiedzi tak, aby otworzyć "okno" umożliwiające opis sytuacji. Z uwagi na literalne brzmienie przytoczonego powyżej pytania zawartego w JEDZ oraz linię orzeczniczą, obligującą do poinformowania Zamawiającego o okolicznościach, które mogą potencjalnie skutkować wykluczeniem wykonawcy z postępowania na podstawie tego przepisu, wykonawca z daleko posuniętej ostrożności i dążenia do pełnej transparentności wskazuje, że nie zachodzą w stosunku do niego podstawy wykluczenia wskazane ww. przepisie, natomiast wykonawca informuje, że znajdował się w sytuacji, w której zostały na niego nałożone kary umowne, w związku z tym do niniejszego dokumentu JEDZ załącza wyjaśnienia. (por. ww. dokument JEDZ, w aktach sprawy) Kolejno ustalono, że do dokumentu JEDZ odwołujący Partner dołączył załącznik o( świadczenie w zakresie art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy p.z.p.). W załączniku tym odwołujący Partner wskazał, co następuje.

Wykonawca informuje, że została wobec niego wydana decyzja administracyjna Prezydenta m.st. Warszawy nr 123/GO/2022 z dnia 21.12.2022 r., nakładająca karę pieniężną w wysokości 50 257,00 zł za nieosiągnięcie wymaganego w 2020 r. poziomu recyklingu oraz przygotowania do ponownego użycia określonych frakcji odpadów komunalnych (dalej:

„Decyzja”). Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27.04.2023 r., znak KOC/420/Ni/2023, w następstwie czego – w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. – uzyskała przymiot ostateczności w administracyjnym toku instancji.

Jednocześnie Wykonawca wskazuje, iż przymiot „ostateczności” w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. nie oznacza

definitywnego zakończenia kontroli legalności rozstrzygnięcia, albowiem – zgodnie z art. 16 § 2 k.p.a. – decyzje ostateczne podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym zakresie Wykonawca skorzystał z przysługujących mu środków ochrony prawnej, a postepowanie przed sądem administracyjnym pozostaje w toku.

Decyzja została wydana na podstawie art. 9g oraz art. 9x utawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej u.c.p.g.) Obowiązek z art. 9g u.c.p.g. ma charakter obowiązku osiągnięcia określonego poziomu wskaźnikowego w relacji do masy odebranych odpadów, a nie obowiązku należytego działania. Kara pieniężna z art. 9x u.c.p.g. ma charakter sankcji wynikowej – jej wysokość ustalana jest według ustawowego wzoru jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty i brakującej masy odpadów. Zasadniczym ustaleniem jest zatem arytmetyczne stwierdzenie nieosiągnięcia poziomu w danym roku.

Konstrukcja ta przesądza o obiektywnym charakterze odpowiedzialności – przesłanką nałożenia kary jest sam fakt nieosiągnięcia wskaźnika, niezależnie od winy czy należytej staranności przedsiębiorcy. Ustawa nie przewiduje badania stopnia zawinienia ani realnego wpływu podmiotu odbierającego odpady na strukturę strumienia odpadów. Tym samym Decyzja nie dotyczy klasycznego naruszenia obowiązków środowiskowych – powiązanych z nierzetelnym lub naruszającym prawo działaniem - takim jak nielegalne gospodarowanie odpadami czy naruszenie warunków decyzji administracyjnych), lecz konsekwencji nieosiągnięcia parametru ilościowego zależnego od czynników zewnętrznych.

W tym kontekście art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c p.z.p. nie może być interpretowany w sposób automatyczny, wyłącznie przez pryzmat formalnego istnienia decyzji administracyjnej. Przepis posługuje się zwrotem „naruszył obowiązki”, a nie „nałożono karę”, co oznacza, że istotą przesłanki wykluczenia jest uchybienie o charakterze behawioralnym – wynikające z działania lub zaniechania wykonawcy jako adresata normy – pozwalające na ocenę jego rzetelności jako przyszłego wykonawcy zamówienia.

Funkcją art. 109 p.z.p. jest ochrona postępowania przed wykonawcami nierzetelnymi, a nie eliminowanie podmiotów, którym przypisano odpowiedzialność w reżimie obiektywnym za nieosiągnięcie wskaźnika zależnego od wielu czynników pozostających poza ich pełną kontrolą. Sankcja o charakterze czysto wynikowym nie może być utożsamiana z naruszeniem obowiązków w znaczeniu zamówieniowym, jeżeli nie pozwala na wnioskowanie o braku wiarygodności wykonawcy.

Na marginesie należy zauważyć, że obowiązek osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu został nałożony nie tylko na przedsiębiorców odbierających odpady, lecz również na gminy. Konsekwencją konstrukcji systemowej jest powszechność deliktu administracyjnego polegającego na nieosiągnięciu wymaganych poziomów – zjawiska o charakterze masowym, a nie incydentalnym. Z danych publicznie dostępnych wynika, że od 2020 r. kary za nieosiągnięcie poziomów recyklingu zostały nałożone łącznie na 1 664 gminy, z czego 612 gmin kary te uiściło, przy czym liczne postępowania w tym zakresie pozostają nadal w toku. Skala zjawiska potwierdza, że problem nieosiągania poziomów ma charakter systemowy i dotyczy znacznej części jednostek samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców funkcjonujących w ramach obowiązującego modelu gospodarki odpadami. Skoro już w pierwszych latach obowiązywania podwyższonych wymogów setki gmin – mimo podejmowanych działań organizacyjnych, edukacyjnych i inwestycyjnych – nie osiągały wymaganych poziomów, a trudności te utrzymują się także w kolejnych latach wraz ze wzrostem progów ustawowych, to nie sposób utożsamiać samego faktu nieosiągnięcia wskaźnika z zawinionym naruszeniem obowiązków w zakresie ochrony środowiska przez przedsiębiorcę odbierającego odpady.

Należy podkreślić, że obowiązek osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu ma charakter systemowy i jest bezpośrednio uzależniony od morfologii strumienia odpadów wytwarzanych przez właścicieli nieruchomości. To nie wykonawca decyduje o tym, co znajduje się w pojemnikach – nie ma wpływu ani na strukturę frakcji, ani na jakość selektywnej zbiórki, ani na udział odpadów zmieszanych w ogólnej masie odebranych odpadów. W sytuacji, gdy strumień odpadów charakteryzuje się wysokim poziomem zanieczyszczeń oraz znacznym udziałem frakcji nienadających się do recyklingu, osiągnięcie wymaganego ustawowo poziomu procentowego jest obiektywnie ograniczone, a wręcz faktycznie niemożliwe.

Problemy z osiąganiem wymaganych poziomów recyklingu mają charakter wieloaspektowy i w przeważającej mierze pozostają poza realną kontrolą podmiotu odbierającego odpady. O poziomach recyklingu w istocie decydują przede wszystkim wytwórcy odpadów – poprzez jakość i sposób selektywnej zbiórki – oraz producenci opakowań, kształtujący rynek materiałów trudnych lub ekonomicznie nieopłacalnych w recyklingu. Brak efektywnego systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP) powoduje, że ciężar finansowy i organizacyjny realizacji celów recyklingowych spoczywa w praktyce na przedsiębiorcach odbierających odpady, mimo że nie mają oni wpływu ani na projektowanie opakowań, ani na strukturę strumienia odpadów.

Dodatkowo działalność w zakresie recyklingu w wielu przypadkach pozostaje ekonomicznie nieopłacalna. Koszty zbiórki, sortowania i doczyszczania odpadów, rosnące ceny energii oraz wysokie wymagania administracyjne powodują, że surowce wtórne przegrywają cenowo z surowcami pierwotnymi. Rynek zbytu jest niestabilny, część recyklerów ogranicza działalność lub ją kończy, a proces inwestycyjny w nowe instalacje trwa latami. Moce przerobowe instalacji są ograniczone, a recyklerzy narzucają rygorystyczne wymagania jakościowe i odrzucają odpady zanieczyszczone lub niespełniające

parametrów technologicznych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami do poziomów recyklingu zalicza się wyłącznie masę odpadów faktycznie wprowadzonych do procesu recyklingu, po usunięciu zanieczyszczeń i ubytków procesowych, co dodatkowo obniża masę uwzględnianą w kalkulacji poziomu. W efekcie nawet przy dochowaniu należytej staranności masa odpadów „na wyjściu” z instalacji jest istotnie niższa niż masa przekazana do przetwarzania.

Należy również uwzględnić, że część odpadów z przyczyn technicznych, technologicznych lub ekonomicznych w ogóle nie nadaje się do recyklingu (np. odpady higieniczne, opakowania wielomateriałowe, odpady silnie zanieczyszczone), a możliwości ponownego przetwarzania materiałów są ograniczone ich degradacją w kolejnych cyklach życia.

W tych warunkach samo nieosiągnięcie wskaźnika nie może być utożsamiane z zawinionym naruszeniem obowiązków w rozumieniu art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c p.z.p., lecz stanowi przejaw systemowych uwarunkowań pozostających poza pełną kontrolą przedsiębiorcy odbierającego odpady.

W świetle powyższego Wykonawca wskazuje, że ewentualne wykluczenie na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c p.z.p. byłoby w niniejszej sprawie oczywiście nieproporcjonalne w rozumieniu art. 109 ust. 3 p.z.p.

Wykonawca pozostaje podmiotem rzetelnym, działającym zgodnie z prawem i posiadającym doświadczenie, zaplecze organizacyjne i techniczne oraz zdolność do należytego wykonania zamówienia.

Odnosząc się do okoliczności stanowiących podstawę wydania decyzji nr 123/GO/2022 z dnia 21.12.2022 r., należy wskazać, że kara dotyczy roku 2020 – okresu o szczególnych, nadzwyczajnych uwarunkowaniach systemowych i wynikających z pandemii COVID-19.

Decyzja odnosi się wyłącznie do odpadów odbieranych z nieruchomości niezamieszkałych, które dopiero od 1 sierpnia 2020 r. zostały wyłączone z gminnego systemu odbioru odpadów, co skutkowało koniecznością zawierania indywidualnych umów. W praktyce Wykonawca odbierał odpady z tych nieruchomości jedynie przez 5 miesięcy roku, podczas gdy poziomy recyklingu wyliczane są w perspektywie całorocznej. Rok 2020 był również rokiem pandemicznym, co doprowadziło do istotnych zaburzeń morfologii odpadów – wzrostu udziału odpadów zmieszanych i zanieczyszczonych, spadku jakości selektywnej zbiórki oraz przeniesienia znacznej części strumienia surowców (papieru i tworzyw sztucznych) do nieruchomości zamieszkałych w związku z pracą zdalną.

W 2020 r. aż 77% masy odebranych przez Wykonawcę odpadów z tych nieruchomości stanowiły odpady zmieszane. Wytwórcy odpadów zamawiali przede wszystkim odbiór frakcji zmieszanej, natomiast odpady surowcowe – posiadające wartość rynkową – były w znacznej części kierowane bezpośrednio do punktów skupu. W rezultacie strumień pozostający do dyspozycji Wykonawcy miał ograniczony potencjał recyklingowy.

Należy ponadto podkreślić, że masa odpadów odebranych przez Wykonawcę stanowiła ok. 0,23% całego strumienia odpadów komunalnych odebranych na terenie m.st. Warszawy w 2020 r., co obrazuje marginalny wpływ Wykonawcy na globalny poziom recyklingu.

Powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że nieosiągnięcie poziomu recyklingu było konsekwencją uwarunkowań systemowych oraz nadzwyczajnych warunków roku 2020, a nie przejawem nierzetelności czy zawinionego naruszenia obowiązków przez Wykonawcę.

W tych realiach Wykonawca – pomimo braku wpływu na kluczowe czynniki systemowe determinujące poziomy recyklingu – konsekwentnie i w sposób zorganizowany podejmuje działania zmierzające do poprawy jakości selektywnej zbiórki oraz zwiększenia masy odpadów kierowanych do recyklingu. Spółka prowadzi stałe, intensywne działania edukacyjne i informacyjne, zarówno o charakterze ogólnym (strona internetowa, media społecznościowe, materiały edukacyjne, kampanie tematyczne), jak i bezpośrednio skierowane do swoich kontrahentów. Ponadto Spółka podejmuje działania handlowe w celu pozyskiwania możliwie najszerszej współpracy z recyklerami i maksymalizowania masy odpadów kierowanych do rzeczywistego recyklingu, mimo ograniczonej liczby instalacji i wysokich wymagań jakościowych po stronie odbiorców surowców wtórnych.

Podkreślenia wymaga, że Spółka prowadzi własną instalację sortowania odpadów, w której odpady poddawane są szczegółowemu doczyszczaniu i dosortowaniu w celu maksymalnego wyodrębnienia frakcji nadających się do recyklingu.

Proces ten obejmuje zarówno mechaniczne, jak i ręczne sortowanie, usuwanie zanieczyszczeń oraz przygotowanie materiału do przekazania końcowym recyklerom zgodnie z ich wymaganiami jakościowymi. Celem tych działań jest zwiększenie masy odpadów faktycznie wprowadzanych do procesu recyklingu, przy jednoczesnym ograniczeniu ilości frakcji odrzucanych w dalszych etapach przetwarzania. Prowadzenie własnej sortowni stanowi istotny element inwestycyjny i organizacyjny działalności Spółki, ukierunkowany na realne podnoszenie efektywności odzysku surowców wtórnych, pomimo ograniczeń wynikających z jakości strumienia odpadów na wejściu.

Na profilu Spółki w serwisie Facebook (https://www.facebook.com/partner.apelski) prowadzona jest stała kampania edukacyjna pod hasłem „#Warto wiedzieć, że…”, w ramach której publikowane są materiały wyjaśniające zasady prawidłowej segregacji poszczególnych frakcji odpadów, wskazujące najczęstsze błędy oraz prezentujące środowiskowe i ekonomiczne korzyści recyklingu. Działania te mają charakter systematyczny i długofalowy, a ich celem jest realna zmiana nawyków wytwórców odpadów.

Spółka angażuje się również w działania bezpośrednie – podczas pikników, wydarzeń lokalnych i inicjatyw

społecznych udziela informacji dotyczących zasad segregacji, prowadzi rozmowy edukacyjne oraz dystrybuuje ulotki i materiały informacyjne, wzmacniając świadomość ekologiczną mieszkańców i przedsiębiorców.

Umowy zawierane z właścicielami nieruchomości przewidują wyraźny obowiązek prowadzenia selektywnej zbiórki odpadów. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Spółka dokumentuje zdarzenie oraz niezwłocznie podejmuje działania informacyjne i naprawcze, wzywając do prawidłowej segregacji. W granicach przysługujących jej kompetencji cywilnoprawnych Wykonawca wykorzystuje wszelkie dostępne instrumenty, aby motywować kontrahentów do przestrzegania zasad selektywnej zbiórki.

Dowód:

1. Wydruki z profilu Facebook Spółki dokumentujące prowadzenie stałej kampanii edukacyjnej „#Warto wiedzieć, że…”, obejmującej m.in.: • post z dnia 2 grudnia 2021 r. – informacja o zasadach przekazywania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (ZSEE), • post z dnia 1 września 2021 r. – informacja o zasadach segregacji papieru i korzyściach środowiskowych recyklingu, • post z dnia 13 sierpnia 2021 r. – informacja dotycząca ograniczania plastiku i zasad segregacji tworzyw sztucznych, • post z dnia 26 lipca 2021 r. – informacja o zasadach segregacji bioodpadów, • post z dnia 20 lipca 2021 r. – informacja o recyklingu aluminium i korzyściach energetycznych, • post z dnia 4 lutego 2022 r. – informacja o ponownym wykorzystaniu puszek aluminiowych, • post z dnia 18 lutego 2022 r. – informacja dotycząca prawidłowego postępowania ze zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym, • post z dnia 14 lutego 2022 r. – akcja edukacyjna o charakterze proekologicznym („14 lutego pokaż Ziemi, że ją kochasz”).
2. Wydruki dokumentujące udział Spółki w wydarzeniach plenerowych i akcjach edukacyjnych, w tym: • udział w Biegu przez Most (4 września 2022 r., Galeria Północna, Warszawa), • udział w XIII edycji Biegu Wegańskiego (4 czerwca 2022 r., Plaża Żoliborz), wraz z dokumentacją fotograficzną stoisk edukacyjnych, materiałów informacyjnych oraz prowadzonych rozmów edukacyjnych z uczestnikami.
3. Dokumentacja fotograficzna stoisk edukacyjnych Spółki zawierająca widoczne pojemniki do segregacji odpadów, materiały informacyjne oraz identyfikację wizualną Spółki, potwierdzająca prowadzenie bezpośrednich działań edukacyjnych podczas wydarzeń publicznych.
4. Ulotki i materiały informacyjne dotyczące zasad segregacji odpadów (w tym „ULOTKA – zasady segregacji”), dystrybuowane podczas wydarzeń oraz w ramach bieżącej działalności informacyjnej Spółki.

Powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że trudności w osiąganiu poziomów recyklingu mają charakter systemowy, rynkowy i regulacyjny, a Wykonawca – w ramach dostępnych mu instrumentów – podejmuje realne i stałe działania w celu poprawy jakości segregacji oraz zwiększenia udziału odpadów poddawanych recyklingowi.

W konsekwencji nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu nie stanowi rezultatu braku staranności po stronie Wykonawcy, lecz jest efektem obiektywnych uwarunkowań systemowych i rynkowych, przy jednoczesnym podejmowaniu przez Wykonawcę wszelkich realnie dostępnych działań zmierzających do poprawy sytuacji. (por. ww. załącznik, w aktach sprawy) Kolejno ustalono, że do dokumentu JEDZ odwołujący Partner dołączył załącznik o( świadczenie w zakresie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy p.z.p.). W załączniku tym odwołujący Partner wskazał, co następuje.

Wykonawca informuje, że nie aktualizuje się względem niego podstawa wykluczenia, o której mowa w art. 109 ust. 1 ppkt 7p.z.p.. Zgodnie z tym przepisem z postępowania o udzielenie zamówienia Zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady.

Jak wynika z art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p., a co potwierdza również opinia wydana przez Urząd Zamówień Publicznych pt.

„KARA UMOW NA W KONTEKŚCIE PRZESŁANKI W YKLUCZENIA W YKONAW CY Z POW ODU NIEPRAW IDŁOW OŚCI W REALIZACJI W CZEŚNIEJSZYCH UMÓW A SPOSÓB W YPEŁNIENIA JEDZ” (dostępna na stronie internetowej: https://www.gov.pl/web/uzp/kara-umowna-a-sposob-wypelniania-jedz) sankcja wykluczenia może mieć miejsce wtedy, gdy spełnione są wszystkie przesłanki wskazane w treści wspomnianego przepisu, tj.: − po pierwsze: wykonawca dopuścił się niewykonania lub nienależytego wykonania albo długotrwałego nienależytego wykonywania zobowiązania wynikającego z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji; − po drugie: niewykonanie, nienależyte wykonanie lub długotrwałe nienależyte wykonywanie musi być znaczące co do stopnia lub zakresu naruszenia zobowiązań umownych; − po trzecie: przywołane powyżej zachowanie wykonawcy musi dotyczyć istotnego zobowiązania; − po czwarte: niewykonanie, nienależyte wykonanie bądź też długotrwałe nienależyte wykonywanie umowy nastąpiło z

przyczyn leżących po stronie wykonawcy; − po piąte: konsekwencją powyższego było wypowiedzenie lub odstąpienie od umowy, odszkodowanie, wykonanie zastępcze lub realizacja uprawnień z tytułu rękojmi za wady.

Podkreślenia wymaga, że przesłanki wskazane w art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p. mają charakter kumulatywny, co oznacza, że dopiero łączne spełnienie wszystkich wymienionych warunków może prowadzić do uznania, że zachodzi podstawa wykluczenia wykonawcy z postępowania. Sam fakt naliczenia kary umownej nie stanowi jeszcze przesłanki wykluczenia, jeżeli nie towarzyszą mu pozostałe elementy wskazane w przepisie.

Z uwagi na literalne brzmienie przytoczonego powyżej pytania zawartego w JEDZ oraz linię orzeczniczą, obligującą do poinformowania Zamawiającego o okolicznościach, które mogą potencjalnie skutkować wykluczeniem wykonawcy z postępowania na podstawie tego przepisu, wykonawca z daleko posuniętej ostrożności, załącza do JEDZ niniejsze oświadczenie. Jednocześnie wykonawca pragnie podkreślić, że zapytanie w JEDZ pomija kwestię przyczyn leżących u podstaw zaistniałych zdarzeń, jak też całkowicie abstrahuje od stopnia, zakresu oraz długotrwałości nienależytego wykonywania (niewykonywania) umowy oraz istotności zobowiązania umownego, wynikającego z wcześniej zawartej umowy, którego naruszenia miał dopuścić się wykonawca.

W okresie 3 lat przed terminem złożenia oferty i przedmiotowego oświadczenia wykonawca realizował kilkadziesiąt umów o zamówienie publiczne na rzecz różnych zamawiających publicznych. W toku realizacji jedynie części z tych umów doszło do nałożenia na wykonawcę kar umownych, przy czym były to kary o bagatelnej wartości i znaczeniu, w relacji do wartości umów.

W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej podkreśla się, że dla oceny przesłanki z art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p. istotne znaczenie ma skala naruszenia oraz jego wpływ na realizację zamówienia jako całości, w szczególności relacja wartości ewentualnych kar umownych do wartości kontraktu oraz zakres uchybienia w stosunku do całokształtu obowiązków wykonawcy.

Wykonawca w okresie ostatnich lat realizował oraz realizuje liczne umowy na rzecz jednostek samorządu terytorialnego w zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych, w tym m.in. na rzecz Miasta st. Warszawy, Gminy Płock, Gminy Wieliszew, oraz – w formule konsorcjum – Gminy Miejskiej Legionowo oraz Gminy Miasta Częstochowa. Umowy te wykonywane są co do zasady prawidłowo i zgodnie z ich postanowieniami, przy zachowaniu ciągłości i jakości świadczenia usług w systemie gospodarki odpadami.

W toku realizacji wskazanych zamówień zdarzały się incydentalne przypadki naliczenia kar umownych związanych z drobnymi uchybieniami o charakterze organizacyjnym lub technicznym, typowymi dla działalności o dużej skali operacyjnej, obejmującej obsługę wielu tysięcy nieruchomości i znacznej liczby kursów transportowych. Dotyczyły one w szczególności pojedynczych przypadków nieodebrania odpadów zgodnie z harmonogramem, niewielkich opóźnień w realizacji usługi czy krótkotrwałych nieprawidłowości w funkcjonowaniu osprzętu pojazdów wykorzystywanych do odbioru odpadów. W odniesieniu do realizacji zamówienia na rzecz Gminy Miejskiej Legionowo wskazać należy, że umowa wykonywana jest w formule konsorcjum z PARTNER Dariusz Apelski sp. z o.o., przy czym ewentualne kary umowne związane z realizacją tego zamówienia były naliczane wobec wskazanego podmiotu, a nie wobec PARTNER sp. z o.o. sp.k.

Uchybienia, za które naliczano ww. kontraktach kary umowne miały charakter jednostkowy, były niezwłocznie usuwane i nie wpływały na ciągłość ani jakość wykonywania zamówień ani nie skutkowały powstaniem szkody po stronie zamawiających.

Nadto PARTNER Sp. z o.o. sp.k. jako członek konsorcjum realizuje również umowę na rzecz zamawiającego Gminy Miasto Częstochowa. W postępowaniu tym (aktualnie realizowanym) zostały naliczone kary umowne w związku z uchybieniami jakich dopuścił się głównie w początkowej fazie realizacji umowy lider konsorcjum REKO PRIME Sp. z o.o., a mianowicie w zakresie wyposażenia pojazdów odbierających odpady w system informatyczny w pełni kompatybilny z system zamawiającego. W wyniku zaangażowania spółki PARTNER Sp. z o.o. sp.k. doszło do wyposażenia pojazdów lidera konsorcjum w system umożliwiający pełną integrację z systemem zamawiającego. Naliczone kary umowne nie wynikały zatem z naruszeń jakich dopuścił się wykonawca PARTNER Sp. z o.o. sp.k. i nie dotyczyły nieprawidłowości, które mogą świadczyć o nieprawidłowym wykonywaniu przez PARTNER Sp. z o.o. sp.k. umów w znacznym stopniu lub zakresie ani długotrwałej nienależytej realizacji istotnych zobowiązań umownych.

W żadnym z przypadków wskazanych powyżej nie doszło do rozwiązania umowy, odstąpienia od niej przez zamawiającego, wykonania zastępczego ani dochodzenia odszkodowania, które mogłyby świadczyć o poważnym i istotnym naruszeniu zobowiązań umownych.

Kary umowne nakładane w toku realizacji przez wykonawcę licznych kontraktów zostały nałożone za drobne, nieznaczące uchybienia w realizacji usług stanowiących przedmiot zamówienia i nie wpływały negatywnie na ogólną ocenę prawidłowości wykonania całego zamówienia, co wykonawca jest w stanie potwierdzić wystawionymi referencjami lub ogłoszeniami o wykonaniu umowy opublikowanymi w Biuletynie Zamówień Publicznych.

Podkreślenia wymaga, że naliczone kary umowne nie mają charakteru odszkodowawczego, ponieważ po stronie

tych Zamawiających nie wystąpiła żadna szkoda o charakterze majątkowym, tj. nie doszło do uszczuplenia majątku gminy lub innego Zamawiającego, w związku ze zdarzeniami, które skutkowały nałożeniem kar umownych. Nałożone kary umowne pełnią przede wszystkim funkcję dyscyplinującą oraz porządkową. W praktyce realizacji zamówień publicznych naliczanie kar umownych o niewielkiej wartości za incydentalne uchybienia organizacyjne stanowi standardowy mechanizm kontraktowy i nie przesądza o nienależytym wykonaniu zamówienia w rozumieniu art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p. Co więcej, nałożone kary mają charakter nieznaczny, co stwierdzić można nie tylko odnosząc zakres uchybień skutkujących nałożeniem kar do zakresu realizowanych usług, ale także odnosząc wysokość nałożonych kar umownych do wartości wynagrodzenia.

Kary umowne opiewają na stosunkowo niskie, w szczególności w odniesieniu do wartości realizowanych kontraktów, kwoty, jako że wynagrodzenia umowne realizowanych usług wynosiły kilka, kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt milionów złotych.

Podsumowując, kary nałożone zostały za marginalne, nieznaczące w kontekście zakresu realizowanych usług uchybienia i nie wpływały negatywnie na ogólną ocenę prawidłowości wykonania całego zamówienia. Nie ulega wątpliwości, że bagatelne kary umowne nie powinny stanowić podstawy do zastosowania względem wykonawcy sankcji z art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p.

Należy przypomnieć, że zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającą dyrektywę 2004/18/W E (Dz. U. UE. L. z 2014 r. Nr 94, str. 65 z późn. zm.)

Instytucje (zamawiający) powinny także mieć możliwość wykluczenia kandydatów lub oferentów, którzy przy wykonywaniu wcześniejszych zamówień publicznych wykazali poważne braki w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów; było to np. niedostarczenie produktu lub niewykonanie zamówienia, znaczące wady dostarczonego produktu lub świadczonej usługi, które spowodowały ich niezdatność do użytku zgodnie z przeznaczeniem lub niewłaściwe zachowanie poddające w poważną wątpliwość wiarygodność wykonawcy. Z oczywistych względów z żądną z takich sytuacji nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

W tych warunkach nie ulega wątpliwości, że wykonawca nie podlega wykluczeniu. Niniejsza informacja przedstawiana jest z daleko idącej ostrożności i winna być traktowana jako wyraz transparentności działań podejmowanych przez PARTNER sp. z o. o. sp.k., a przede wszystkim jako konsekwencja treści pytania w JEDZ oraz orzecznictwa KIO. (por. ww. załącznik, w aktach sprawy) Kolejno ustalono, że pismem z 9 kwietnia 2026 r. zamawiający zawiadomił odwołującego Partner o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp, uznając, że została ona złożona przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 2 lit.c Pzp oraz na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. W uzasadnieniu czynności odrzucenia oferty odwołującego Partner zamawiający wskazał, co następuje.

Wykonawca PARTNER Sp. z o.o. Sp. K. naruszył obowiązki w dziedzinie ochrony środowiska i wobec niego wydano ostateczne decyzje administracyjne o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska i wymierzono tymi decyzjami administracyjne kary pieniężne które mają istotne znaczenie w kontekście oceny, czy nie podlega on wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia. Informacje o nałożeniu kar zostały przez Wykonawcę szczegółowo podane w piśmie dotyczącym samooczyszczenia. (…) Stosownie do art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c p.z.p. z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska, prawa pracy lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną. Wskazać należy, iż w sytuacji gdy Zamawiający zdecyduje się przewidzieć powyższą podstawę wykluczenia wykonawcy z postępowania w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia, to ziszczenie się przesłanek, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy p.z.p., co do zasady, obliguje Zamawiającego do wykluczenia wykonawcy z postępowania i odrzucenia jego oferty, chyba że wykonawca udowodni Zamawiającemu, że spełnił przesłanki określone art. 110 ust. 2 ustawy p.z.p. Fakultatywna, wyżej wskazana przesłanka wykluczenia została przewidziana przez Zamawiającego w Rozdziale 7 Podstawy wykluczenia pkt 2 ppkt.2.

Wykonawca nie dołączył do oferty wymaganego, zgodnie z Rozdziałem II SW Z Jednolitego Europejskiego Dokumentu Zamówienia.

W związku z powyższym, Zamawiający działając na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r, Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2024 poz. 1320 ze zm.), wezwał w dniu 10.03.2026 r. Wykonawcę do uzupełnienia aktualnego na dzień złożenia JEDZ tj. oświadczenia o niepodleganiu wykluczeniu oraz spełnianiu warunków udziału w postępowaniu wskazując termin uzupełnienia na dzień 16.03.2026 r.

I. Art. 109 ust. 1 pkt 2 lit.c ustawy Pzp Wykonawca PARTNER Sp. z o.o. Sp. K. uzupełnił w dniu 16.03.2026 r. Jednolity Europejski Dokumenty Zamówienia oraz dołączył do JEDZ dokumenty dotyczące samooczyszczenia (selfcleaning)• Wykonawca odpowiedział na pytanie w Części nr III JEDZ litera C - Podstawy wykluczenia: czy wykonawca, wedle własnej wiedzy, naruszył swoje obowiązki w dziedzinie prawa środowiska, prawa socjalnego i prawa pracy? Wykonawca wskazał odpowiedź — TAK.

Wykonawca podkreślając przedsięwzięte środki w zakresie samooczyszczenia wskazał, że: „Działając w imieniu Partner sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie (dalej: „Spółka” lub „Wykonawca”), w związku z treścią art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 11 września 2019 r. — Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm., dalej:

„p.z.p.”), niniejszym informujemy, że wobec Spółki została wydana ostateczna decyzja administracyjna nakładająca administracyjną karę pieniężną za nieosiągnięcie w roku 2020 wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, o którym mowa w art. 9g ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: „u,c.p.g.”).”

Jednocześnie Wykonawca dodał, że okoliczność ta przy uwzględnieniu charakteru obowiązku, konstrukcji prawnej odpowiedzialności administracyjnej oraz realiów faktycznych roku 2020 — nie stanowi jego zdaniem przesłanki wykluczenia z postępowania, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. cp.z.p.

Jako uzasadnienie swojego stanowiska, Wykonawca podkreślił, że „niezależnie od nałożonej kary Spółka stale prowadzi intensywne działania w celu poprawy jakości selektywnej zbiórki u źródła, podejmuje działania organizacyjne i systemowe, rozwija współpracę z wyspecjalizowanymi recyklerami oraz prowadzi własną sortownię, w której odpady są doczyszczane w celu maksymalizacji masy kierowanej do recyklingu. Szczegółowe wyjaśnienia w powyższym zakresie Wykonawca przedstawia w załączniku do niniejszego JEDZ i pozostaje w pełni otwarty na udzielenie wszelkich dodatkowych informacji i wyjaśnień, jeżeli Zamawiający uzna je za potrzebne.”

Po szczegółowej analizie wyjaśnień w zakresie samooczyszczenia w kontekście wymogów z art. 110 ust. 2 Pzp, Zamawiający w toku badania JEDZ wraz załączonymi dokumentami stwierdził, że Wykonawca PARTNER Sp. z o.o. Sp. K. nie dokonał prawidłowego samooczyszczenia, które mogłoby pozwolić na uznanie, że wykonawca ten nie podlega wykluczeniu.

Procedura samooczyszczenia wymaga, żeby wykonawca uznał, że ponosi winę, przyznał, że istnieją przesłanki wykluczające i dopiero wskutek samooczyszczenia nie ma przesłanek do faktycznego zastosowania wykluczenia w danym postępowaniu.

Po tym "przyznaniu się do winy" w ramach przesłanki wykluczenia wykonawca musi udowodnić zamawiającemu, że spełnił łącznie następujące przesłanki:

1. naprawił lub zobowiązał się do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem, w tym poprzez zadośćuczynienie pieniężne;
2. wyczerpująco wyjaśnił fakty i okoliczności związane z przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem oraz spowodowanymi przez nie szkodami, aktywnie współpracując odpowiednio z właściwymi organami, w tym organami ścigania, lub zamawiającym;
3. podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, odpowiednie dla zapobiegania dalszym przestępstwom, wykroczeniom lub nieprawidłowemu postępowaniu, w szczególności: a)zerwał wszelkie powiązania z osobami lub podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy, b)zreorganizował personel, c)wdrożył system sprawozdawczości i kontroli, d)utworzył struktury audytu wewnętrznego do monitorowania przestrzegania przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów, e)wprowadził wewnętrzne regulacje dotyczące odpowiedzialności i odszkodowań za nieprzestrzeganie przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów.

Tymczasem w niniejszym stanie faktycznym, z wyjaśnień w ramach samooczyszczenia wynika, że w zasadzie to w ocenie Wykonawcy nie zaszły przesłanki o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2 lit c) pzp. Wykonawca nie wskazał, czy naprawił szkodę związaną z nienależytym wykonaniem oraz jakie podjął działania celem zapobiegania dalszym naruszeniom (nieprawidłowemu postępowaniu). W zasadzie całe działania Wykonawcy sprowadzają się do tego, że jak twierdzi PARTNER Sp. z o.o. Sp. K „Spółka prowadzi stałe, intensywne działania edukacyjne i informacyjne, zarówno o charakterze ogólnym (strona internetowa, media społecznościowe, materiały edukacyjne, kampanie tematyczne), jak i bezpośrednio skierowane do swoich kontrahentów.” W kontekście wyżej cytowanego przepisu trudno uznać że Wykonawca podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, odpowiednie dla zapobiegania dalszym naruszeniom (nieprawidłowemu postępowaniu).

Dodatkowo, w przypadku decyzji o nałożeniu kary administracyjnej na wykonawcę, nie wiadomo, czy została ta kara zapłacona, a w zdaniem wykonawcy samo jej nałożenie ma związek z źle funkcjonującym systemem odbioru odpadów, a nie z nieprawidłowym działaniem wykonawcy. Wykonawca wskazuje m.in. „W tych warunkach samo nieosiągnięcie wskaźnika nie może być utożsamiane z zawinionym naruszeniem obowiązków w rozumieniu art. 109 ust. I pkt 2 lit. c p.z.p., lecz stanowi przejaw systemowych uwarunkowań pozostających poza pełną kontrolą przedsiębiorcy odbierającego odpady.” Dodaje on również, że „powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że nieosiągnięcie poziomu recyklingu było konsekwencją uwarunkowań systemowych oraz nadzwyczajnych warunków roku 2020, a nie przejawem nierzetelności czy zawinionego naruszenia obowiązków przez Wykonawcę.”

W ocenie Zamawiającego, kwestie rozwiązań systemowych w zakresie odbioru odpadów pozostają po stronie ustawodawcy i nie mogą ekskulpować działań Wykonawcy w zakresie naruszeń szeroko rozumianego prawa ochrony środowiska. Rolą wykonawcy w dokumencie uzasadniającym samooczyszczenie powinno być natomiast dokładne opisanie naruszeń oraz szczegółowe wykazanie przesłanek z art. 110 Pzp. Jedna z nielicznych, konkretnych informacji, której można dowiedzieć się z dokumentu samooczyszczenia jest taka, że wobec wykonawcy została wydana decyzja administracyjna Prezydenta m.st. Warszawy nr 123/GO/2022 z 21.12.2022 r., nakładająca karę pieniężną w wysokości 50 257,00 zł. Brak jest natomiast informacji, czy i kiedy ewentualnie kara została zapłacona, co oznacza, że brak jest spełnienia przesłanki z art. 110 ust. 2 pkt 1 i 2 Pzp.

Wykonawca jedynie ogólnie informuje, że Spółka prowadzi własną instalację sortowania odpadów, angażuje się również w działania bezpośrednie — podczas pikników, wydarzeń lokalnych i inicjatyw społecznych udziela informacji dotyczących zasad segregacji. Nie wiadomo natomiast jaki ma to konkretnie wpływ na zapobieganie w przyszłości nieprawidłowościom które były podstawą nałożenia kary pieniężnej. Takie lakoniczne informacje nie mogą spełniać znamion „wyczerpującego wyjaśnienia faktów i okoliczności” w rozumieniu art. 110 ust. 2 pkt 2 Pzp.

Generalnie całe wyjaśnienie sprowadza się do tego, że nie jest możliwe osiągnięcie poziomu recyklingu jaki wynika z przepisów prawa i Wykonawca nie jest winien zaistniałej sytuacji. Celem wyjaśnień- samooczyszczenia nie może być przerzucanie odpowiedzialności za zaistniały stan rzeczy na ustawodawcę.

Brak jest również konkretów w zakresie podjęcia środków technicznych, organizacyjnych i kadrowych, odpowiednich dla zapobiegania dalszym nieprawidłowościom. Wręcz przeciwnie wykonawca podkreśla, że „trudności w osiąganiu poziomów recyklingu mają charakter systemowy, rynkowy i regulacyjny, a Wykonawca — w ramach dostępnych mu instrumentów — podejmuje realne i stałe działania w celu poprawy jakości segregacji.”.

Zatem można bezsprzecznie przyjąć, że wykonawca uznając, że zachodzi formalna przesłanka wykluczenia, nie uważa, że powinien wykazywać dokładnie przesłanki samooczyszczenia, albowiem problem nie występuje po jego stronie, a ma charakter systemowy. Zamawiający nie zgadza się z tak postawioną tezą.

Zamawiający (w kontekście art. 110 ust. 3 Pzp), wobec tak ogólnych informacji, nie jest w stanie ocenić czy podjęte przez wykonawcę czynności, takie jak akcje edukacyjne są wystarczające do wykazania jego rzetelności, uwzględniając wagę i szczególne okoliczności czynu wykonawcy.

II.Art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp W odpowiedzi na pytanie (w Części nr III JEDZ litera C - Podstawy wykluczenia) o treści:

Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową? Jeżeli tak, proszę podać szczegółowe informacje na ten temat: Wykonawca zaznaczył w JEDZ odpowiedź — TAK.

Wykonawca jednocześnie dodał, że „Wykonawca Partner Sp. z o.o. sp.k. informuje, że nie zachodzą względem niego podstawy do zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Zakreślenie powyżej odpowiedzi „Tak” jest wyłącznie konsekwencją brzmienia sformułowanego pytania i technicznej konieczności zaznaczenia odpowiedzi tak, aby otworzyć "okno" umożliwiające opis sytuacji. Z uwagi na literalne brzmienie przytoczonego powyżej pytania zawartego w JEDZ oraz linię orzeczniczą, obligującą do poinformowania Zamawiającego o okolicznościach, które mogą potencjalnie skutkować wykluczeniem wykonawcy z postępowania na podstawie tego przepisu, wykonawca z daleko posuniętej ostrożności i dążenia do pełnej transparentności wskazuje, że nie zachodzą w stosunku do niego podstawy wykluczenia wskazane ww. przepisie, natomiast wykonawca informuje, że znajdował się w sytuacji, w której zostały na niego nałożone kary umowne, w związku z tym do niniejszego dokumentu JEDZ załącza wyjaśnienia.”

Z wyjaśnień załączonych do JEDZ jako uzasadnienie samooczyszczenia wynika, że zdaniem Wykonawcy „ nie aktualizuje się względem niego podstawa wykluczenia, o której mowa w art. 109 ust. 1 ppkt 7 p.z.p..” Tak samo zatem jak w przypadku przesłanki wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy PZP Wykonawca zaprzecza w uzasadnieniu, że zachodzi przesłanka wykluczenia zaznaczając jednocześnie w JEDZ słowo „TAK”, co powoduje, że powstaje swego rodzaju sprzeczność w oświadczeniach złożonych przez tego wykonawcę. W ocenie Zamawiającego warunkiem skutecznego samooczyszczenia jest uprzednie przyznanie przez wykonawcę że zachodzi przypadek, który powoduje zasadność złożenia samooczyszczenia. W tym przypadku nie zachodzi taka sytuacja po stronie wykonawcy, który składając samooczyszczenie sugeruje że składa je tylko niejako „z ostrożności”.

W ramach wyjaśnień Wykonawca podnosi, że „W okresie 3 lat przed terminem złożenia oferty i przedmiotowego oświadczenia wykonawca realizował kilkadziesiąt umów o zamówienie publiczne na rzecz różnych zamawiających publicznych. W toku realizacji jedynie części z tych umów doszło do nałożenia na wykonawcę kar umownych, przy czym były to kary o bagatelnej wartości i znaczeniu, w relacji do wartości umów.”

Odnośnie wspomnianych kar umownych (które polskim prawie stanowią zryczałtowany surogat odszkodowania) to nie wiadomo dokładnie za co i w jakiej wysokości zostały nałożone, wyjaśnienia w tym zakresie są bardzo lakoniczne.

Wykonawca wskazuje m.in., że „Nałożone kary umowne pełnią przede wszystkim funkcję dyscyplinującą oraz porządkową”, nie wyjaśniając jednak szeroko okoliczności ich nałożenia. Równie lakoniczne są informacje o środkach zaradczych, które polegają głownie na prowadzeniu akcji edukacyjnych. Zamawiający na podstawie tak skonstruowanych wyjaśnień nie może uznać, że wykonawca wypełnił którąkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 110 ust. 2 ustawy Pzp.

Nie zostały zatem spełnione kumulatywnie ww. przesłanki uprawniające do uznania, iż skutecznie wdrożono tzw. samooczyszczenie. Skoro tak, Zamawiający jest zobligowany do wykluczenia Wykonawcy również z uwagi na art. 109 ust.

1 pkt 7 ustawy Pzp, albowiem sam wykonawca wskazał podstawę wykluczenia w JEDZ. Nie jest rolą Zamawiającego przejmowanie inicjatywy w zakresie konstruowania przesłanek umożliwiających przeprowadzenie skutecznej procedury samooczyszczenia. (…) Na marginesie należy dodać, że Zamawiający podziela stanowisko prezentowane szeroko w doktrynie zgodnie z którym odszkodowanie o którym mowa art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp to również kary umowne. (…) W żądnym z ww. przypadków wykluczenia, Zamawiający nie ma podstaw do zastosowania art. 109 ust. 3 ustawy Pzp. „Podkreślić bowiem należy, że zamawiający — dokonując oceny czy wykluczenie wykonawcy byłoby w danym przypadku oczywiście nieproporcjonalne — musi respektować również inne zasady rządzące systemem zamówień publicznych, w tym zasadę równego traktowania wykonawców.” (tak: J. E. Nowicki [w:] P. Wiśniewski, J. E. Nowicki, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2023, art. 109.) Wykonawca w swoich wyjaśnieniach wskazuje na szereg naruszeń. Z wyjaśnień wynika bowiem w szczególności, że nałożenie kary umownej na niego nie miało charakteru jednostkowego, a było wielokrotne. Bazując na tych lakonicznych wyjaśnieniach (nie wiadomo jaka była wysokość kar) oraz biorąc pod uwagę zasadę równego traktowania wykonawców, Zamawiający uznał, że brak jest podstaw do zastosowania art. 109 ust. 3 Pzp. (por. ww. zawiadomienie, w aktach sprawy na nośniku elektronicznym przekazanym przez zamawiającego)

Izba w zakresie ww. zarzutów zważyła, co następuje.

Zarzuty 1, 2, 4, 5, 10 odwołania okazały się zasadne. Chybiony okazał się zarzut nr 3 odwołania.

Po pierwsze podkreślenia wymagało, że ciężar wykazania podstaw wykluczenia i proporcjonalności wykluczenia Partner spoczywał na zamawiającym, jako na tej stronie, która z faktu tego wyprowadzała skutek prawny, w postaci konieczności odrzucenia oferty odwołującego Partner, jako podlegającego wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Zgodnie bowiem z art. 6 KC w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp, Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Przypomnienia wymagało również, że w świetle przepisu art. 534 ust. 1 Pzp, Strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

Zamawiający odrzucił ofertę odwołującego z uwagi na przesłankę wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Zgodnie z tym przepisem, z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady. Ponadto zamawiający odrzucił ofertę odwołującego Partner z uwagi na przesłankę wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp, który stanowi, że Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który naruszył obowiązki w dziedzinie ochrony środowiska, prawa socjalnego lub prawa pracy: c) wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska, prawa pracy lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną.

Dostrzeżenia wymaga, że powołane przepisy mają charakter sankcyjny, a zatem ich przesłanki należy interpretować ściśle. Jak wynika z ww. przepisów, aby wykluczyć wykonawcę z postępowania na ich podstawie, konieczne jest łączne spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z ich treści.

Zgodnie zaś z art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp, obowiązkiem zamawiającego jest podanie wykonawcy, które oferta została odrzucona, uzasadnienia faktycznego i prawnego swej czynności. Skoro zaś wykluczenie wykonawcy nastąpiło na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp oraz art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c) w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp, to uzasadnienie faktyczne i prawne czynności zamawiającego powinno objąć wszystkie przesłanki wynikające z treści obu przepisów.

Obowiązek podania uzasadnienia faktycznego czynności odrzucenia oferty wykonawcy stanowi przejaw zasady przejrzystości postępowania, o której mowa w art. 16 Pzp. Naruszenie obowiązku należytego uzasadnienia czynności odrzucenia oferty wykonawcy sprawia, że postępowanie staje się bowiem nietransparentne. Odstąpienie od obowiązku uzasadnienia narusza także zasadę jawności postępowania.

Dostrzeżenia wymagało również, że podanie podstawy faktycznej czynności odrzucenia oferty wykonawcy jest kluczowe w celu zapewnienia wykonawcy pełnej i rzetelnej wiedzy na temat przyczyn podjęcia określonych czynności przez zamawiającego. Poznanie motywacji zamawiającego ma wpływ nie tylko na podjęcie przez wykonawcę decyzji o

skorzystaniu ze środków ochrony prawnej, ale także na kształt i treść środka odwoławczego. Dopiero należycie uzasadniona czynność odrzucenia oferty wykonawcy pozwala mu prawidłowo sformułować i uzasadnić zarzuty odwołania. W konsekwencji dopiero należycie uzasadniona czynność zamawiającego podlegać może kontroli pod kątem merytorycznej jej poprawności.

Jeśli chodzi o odrzucenie oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z 109 ust. 1 pkt 7 Pzp zamawiający poprzestał tylko na wskazaniu, że na odwołującego Partner nałożono jakieś, bliżej nieokreślone kary umowne w związku z realizacją jakichś niewskazanych w uzasadnieniu umów. Jak wynikało z powyższego zamawiający całkowicie odstąpił od obowiązku podania odwołującemu: a)jakie umowy nie zostały przez niego wykonane lub zostały wykonane nienależycie, b)dlaczego uważa, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie tych umów dotyczy istotnego zobowiązania wynikającego z tych umów, c)dlaczego uważa, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie tych umów nastąpiło z przyczyn leżących po stronie odwołującego.

W uzasadnieniu czynności zamawiający nie opisał na podstawie jakich okoliczności uważa, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie tych umów nastąpiło z przyczyn leżących po stronie odwołującego, ani że dotyczy to istotnego zobowiązania. Zamawiający nie odniósł się zatem w ogóle do strony podmiotowej podstawy wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp, nie odniósł się do wartości ewentualnych kar umownych względem wartości kontraktu, ani nie przedstawił rozważań na temat relacji uchybienia w stosunku do całokształtu obowiązków wykonawcy.

Nie stanowi usprawiedliwienia dla całkowitej bierności zamawiającego fakt, że odwołujący Partner w dokumencie JEDZ na pytanieCzy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową? Jeżeli tak, proszę podać szczegółowe informacje na ten temat: zaznaczył odpowiedź — TAK.

Odpowiedź na to pytanie dotyczyła wyłącznie faktu nałożenia kar umownych w trakcie realizacji ww. umów. Na powyższe wyraźnie zwrócił uwagę odwołujący Partner oświadczając, że notyfikuje zamawiającemu wyłącznie z ostrożności fakt naliczenia kar umownych i że w jego ocenie nie zachodzą przesłanki wykluczenia wskazane w przepisie art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp. Odwołujący napisał bowiem zamawiającemu, że Zakreślenie powyżej odpowiedzi „Tak” jest wyłącznie konsekwencją brzmienia sformułowanego pytania i technicznej konieczności zaznaczenia odpowiedzi tak, aby otworzyć "okno" umożliwiające opis sytuacji. Z uwagi na literalne brzmienie przytoczonego powyżej pytania zawartego w JEDZ oraz linię orzeczniczą, obligującą do poinformowania Zamawiającego o okolicznościach, które mogą potencjalnie skutkować wykluczeniem wykonawcy z postępowania na podstawie tego przepisu, wykonawca z daleko posuniętej ostrożności i dążenia do pełnej transparentności wskazuje, że nie zachodzą w stosunku do niego podstawy wykluczenia wskazane ww. przepisie, natomiast wykonawca informuje, że znajdował się w sytuacji, w której zostały na niego nałożone kary umowne, w związku z tym do niniejszego dokumentu JEDZ załącza wyjaśnienia.”.Odwołujący Partner wyraźnie zwracał także uwagę zamawiającemu, że pragnie podkreślić, że zapytanie w JEDZ pomija kwestię przyczyn leżących u podstaw zaistniałych zdarzeń, jak też całkowicie abstrahuje od stopnia, zakresu oraz długotrwałości nienależytego wykonywania (niewykonywania) umowy oraz istotności zobowiązania umownego, wynikającego z wcześniej zawartej umowy, którego naruszenia miał dopuścić się wykonawca.

Jeśli zatem zamawiający, wbrew oświadczeniom odwołującego Partner uważał, że takie przesłanki wykluczenia zachodzą, to powinien poczynić ustalenia dotyczące wszystkich przesłanek wykluczenia wynikających z tego przepisu, a następnie w toku postępowania odwoławczego w razie sporu poprzeć je stosownymi dowodami. Zaniechanie zamawiającego uniemożliwiło odwołującemu transparentne i szczegółowe prześledzenie konkretnych przyczyn, dla których został on wykluczony z postępowania, co odwołujący słusznie wytknął w zarzucie nr 4 odwołania.

Przystępujący J. w swym piśmie procesowym z 25 maja 2026 r. oświadczył, że ustalił, że we wskazanych przez Odwołującego Partner w odwołaniu gminach nałożone zostały kary umowne, które dotyczyły nie tylko incydentalnych i jednostkowych opóźnień w realizacji usługi. Przystępujący J. przedstawił w pkt 76 swego pisma zbiorcze opracowanie informacji o nałożonych na Odwołującego karach umownych (istotnych z punktu widzenia spełnienia przesłanek wykluczenia wykonawcy z art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp). Izba stwierdziła, że przystępujący J. usiłował rozszerzyć podstawę faktyczną czynności odrzucenia oferty Partner na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp o okoliczności, które nie zostały objęte uzasadnieniem faktycznym czynności zamawiającego. Tymczasem zamawiający, a konsekwencji także uczestnik postepowania po stronie zamawiającego – przystępujący J., są związani uzasadnieniem czynności odrzucenia oferty odwołującego Partner. Wobec powyższego działanie J. należało uznać za nieskuteczne.

Izba podzieliła w całej rozciągłości stanowisko co do wagi instytucji uzasadnienia czynności zamawiającego, wyrażone w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 lipca 2011 r., XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy,

sygn. akt sygn. akt XXIII Ga 416/11, iż„(…) Z punktu widzenia Zamawiającego, oznacza to że nie może on zmienić ani rozszerzać podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu wykonawcy z postępowania po wniesieniu przez tego drugiego odwołania. W świetle związania KIO, Sądu Okręgowego i Odwołującego zarzutami podniesionymi w odwołaniu, sprzeczne z naczelną zasadą postępowania cywilnego, jaką jest zasada równouprawnienia stron, byłoby dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu Odwołującego. Wobec związania swoimi zarzutami, Odwołujący nie mógłby bowiem odnieść się do nowych okoliczności przedstawionych przez Zamawiającego, po wniesieniu odwołania. Z tych względów postępowanie Zamawiającego, polegającego na przedstawieniu nowych dowodów w odpowiedzi na odwołanie i skardze, nie można traktować jedynie jako rozszerzenia argumentacji zawartej w decyzji o wykluczeniu. Powyższej wykładni nie podważa zasada ekonomiki procesowej ani zasada dyspozycyjności formalnej czyli rozporządzania przez stronę czynnościami procesowymi. Zasady te aczkolwiek ważne, nie mogą mieć charakteru dominującego. Z punktu widzenia naczelnych zasad postępowania cywilnego z pewnością ważniejszą rolę odgrywa zasada równouprawnienia stron a dokładniej zasada równości środków procesowych. Podsumowując, skoro Odwołujący – wykonawca był związany swoimi zarzutami zawartymi w odwołaniu to również Zamawiający był związany podstawą faktyczną decyzji od której to odwołanie wniesiono. Dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej decyzji przez Zamawiającego uniemożliwiłoby jednocześnie Odwołującemu – wykonawcy przedstawienie zarzutów, co do tych nowych okoliczności. Wobec tego dowody zgłoszone przez Zamawiającego jako dotyczące okoliczności związanych z rozszerzoną podstawą faktyczną decyzji o wykluczeniu, nie mogły zostać uwzględnione (…)”.

Zasadnym wydaje w tym miejscu przywołanie również wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie C-406/08 Uniplex, który wskazuje, iż: „W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 1 ust. 1 dyrektywy 89/665 państwa członkowskie są zobowiązane do zapewnienia, iż sprzeczne z prawem decyzje instytucji zamawiających mogą skutecznie i możliwie szybko podlegać odwołaniu. Tymczasem fakt, że kandydat lub oferent dowiaduje się, że jego kandydatura lub oferta zostały odrzucone nie pozwala mu na skuteczne wniesienie odwołania. Takie informacje nie są wystarczające, aby umożliwić kandydatom lub oferentom wykrycie wystąpienia naruszenia prawa, które może być przedmiotem odwołania. Wyłącznie po poinformowaniu zainteresowanego kandydata lub oferenta o motywach wykluczenia go z postępowania o udzielenie zamówienia, może on nabrać wyraźnego przekonania co do występowania ewentualnego naruszenia obowiązujących przepisów, jak też co do możliwości wniesienia odwołania.

Wynika z tego, że cel założony w art. 1 ust. 1 dyrektywy 89/665, jakim jest zagwarantowanie skutecznych środków odwoławczych w razie naruszenia przepisów obowiązujących w zakresie zamówień publicznych, może zostać osiągnięty, wyłącznie jeśli bieg terminów wyznaczonych do wniesienia takich środków odwoławczych rozpoczyna się od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub powinien był dowiedzieć się o podnoszonym naruszeniu rzeczonych przepisów”.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że czynność odrzucenia oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp z takim uzasadnieniem faktycznym, jakie zaprezentowano nie odpowiadała prawu i jako taka musi zostać unieważniona. Wobec powyższego stwierdzono, że zamawiający bezzasadnie odrzucił ofertę odwołującego, czym naruszył art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp.

Jeśli chodzi o podstawy wykluczenia odwołującego Partner na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z 109 ust.

1 pkt 2 lit. c Pzp, to zamawiający w uzasadnieniu czynności odrzucenia oferty odwołującego poprzestał na wskazaniu, że wobec odwołującego została wydana ostateczna decyzja administracyjna nakładająca administracyjną karę pieniężną za nieosiągnięcie w roku 2020 wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, o którym mowa w art. 9g ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: „u,c.p.g.”).”

Izba stwierdziła, że zamawiający dokonał błędnej wykładni przepisu art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c Pzp w zw. z art. 109 ust. 3 Pzp. Przypomnienia wymaga, że celem przepisów art. 109 Pzp jest eliminacja z postępowania wykonawców niewiarygodnych, których działania lub zaniechania wykonawcy doprowadziły do tego, że nie mogą być oni już dłużej uważani za rzetelni jako przyszli wykonawcy zamówienia publicznego. Zamierzeniem ustawodawcy jest wyeliminowanie z postępowania tych podmiotów, których dotychczasowe zachowanie pozwala na racjonalny i obiektywnie uzasadniony wniosek, że nie dają rękojmi należytego wykonania zamówienia. Przypomnienia wymaga także, że przepis art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c Pzp dotyczy jednej z tzw. fakultatywnych przesłanek wykluczenia. Tymczasem w motywie 101 Dyrektywy 2014/24, w wskazano: Stosując fakultatywne podstawy wykluczenia, instytucje zamawiające powinny zwracać szczególną uwagę na zasadę proporcjonalności. Drobne nieprawidłowości powinny jedynie w wyjątkowych okolicznościach prowadzić do wykluczenia wykonawcy. W ocenie Izby przesłanki wykluczenia z postępowania należy interpretować przez pryzmat przepisów Dyrektywy 2014/24.

Biorąc powyższe pod uwagę, Izba stwierdziła, że odrzucenie oferty wykonawcy na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp w zw. art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c Pzp nie może być uznawane za automatyczną sankcję w razie nałożenia kary

administracyjnej za nieosiągnięcie w roku 2020 wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, o którym mowa w art. 9g ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, lecz w sytuacji, gdy jest to następstwem „naruszenia obowiązków” przez wykonawcę, a ponadto, gdy jest to proporcjonalne (art. 109 ust. 3 Pzp).

Owszem, w analizowanej sprawie na odwołującego Partner została nałożona ostateczna decyzja administracyjna nakładająca administracyjną karę pieniężną za nieosiągnięcie w roku 2020 wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, o którym mowa w art. 9g ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Była to decyzja administracyjna Prezydenta m.st. Warszawy nr 123/GO/2022 z dnia 21.12.2022 r., nakładająca karę pieniężną w wysokości 50 257,00 zł za nieosiągnięcie wymaganego w 2020 r. poziomu recyklingu oraz przygotowania do ponownego użycia określonych frakcji odpadów komunalnych. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27.04.2023 r., znak KOC/420/Ni/2023, w następstwie czego – w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. – uzyskała przymiot ostateczności w administracyjnym toku instancji.

Jak trafnie wskazał odwołujący Partner w odwołaniu, zgodnie z art. 3b ust. 1 u.c.p.g. obowiązek osiągania poziomów recyklingu obciąża gminy. Równolegle ustawodawca przewidział analogiczny mechanizm odpowiedzialności po stronie przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, wprowadzając w art. 9x u.c.p.g. administracyjną karę pieniężną za nieosiągnięcie poziomów, natomiast po stronie gmin – w art. 9z u.c.p.g. Obie te regulacje są skonstruowane w sposób równoległy i opierają się na tym samym założeniu: nie chodzi w nich o klasyczną odpowiedzialność za konkretne zachowanie adresata normy, lecz o mechanizm rozliczenia wyniku osiągniętego w zestawieniu z wynikiem wymaganym. Właśnie dlatego kara z art. 9x u.c.p.g. nie ma charakteru typowej sankcji za zawinione naruszenie indywidualnego obowiązku. Jej wysokość ustalana jest jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych odpadów komunalnych na składowisku oraz brakującej masy odpadów niezbędnej do osiągnięcia wymaganego poziomu. Jest to więc sankcja stricte wskaźnikowa, wynikowa i rezultatowa.

Jak wskazano w wyroku W SA w Bydgoszczy z 13 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/BD 1113/23 złożonym na rozprawie przez przystępującego Hetman, W ocenie Sądu odpowiedzialność podmiotu za niewykonanie obowiązku osiągniecia w odniesieniu do masy odebranych przez siebie odpadów komunalnych, poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu jest zbliżona do odpowiedzialności na zasadzie ryzyka.

Zamawiający negując twierdzenia odwołującego Partner o systemowych problemach z osiąganiem ustawowych poziomów recyklingu pozostawał w sprzeczności choćby z załączonymi przez samego zamawiającego do SW Z dokumentami w postaci rocznej analizy stanu gospodarki odpadami komunalnymi Gminy Grodzisk Mazowiecki za 2023 r. i 2024 r. Jak wskazał odwołujący Partner, Z analizy za 2023 r. wynika, że Gmina Grodzisk Mazowiecki osiągnęła poziom recyklingu w wysokości 32,31% przy poziomie wymaganym 35%, a więc poziomu ustawowego nie osiągnęła. Co więcej, sama analiza wskazuje, że z 24,7 tys. Mg odpadów wytworzonych na terenie gminy aż 15,5 tys. Mg stanowiły odpady zmieszane, czyli 62,8% całego strumienia, co w sposób oczywisty i systemowy ogranicza możliwość uzyskania wyższych poziomów odzysku. Z analizy za 2024 r. wynika z kolei, że gmina osiągnęła poziom recyklingu 36,05% przy poziomie wymaganym 45%, a więc luka pomiędzy wymogiem ustawowym a rzeczywistym wynikiem jeszcze się pogłębiła. W analizie tej wskazano wprost, że cele ustawowe zostały określone w sposób „trudny do osiągnięcia przez gminy”, a dochodzenie do poziomu wyznaczonego przez ustawę „jest celem raczej nie do osiągnięcia”. Zamawiający negował zatem prawo odwołującego Partner do powołania się na ten argument, podczas on sam ma analogiczne problemy z osiągnięciem ustawowych poziomów recyklingu.

Izba stwierdziła, że w uzasadnieniu czynności odrzucenia odwołującego Partner zamawiający nie poczynił jakichkolwiek ustaleń, jakie konkretnie obowiązki odwołujący Partner naruszył. Zamawiający nie poczynił także żadnych ustaleń i rozważań dlaczego uważa, że odrzucenie oferty odwołującego jest proporcjonalne. Jak trafnie zatem podniósł odwołujący zamawiający poprzestał na uproszczonym i formalistycznym założeniu, że samo istnienie decyzji administracyjnej przesądza o zasadności wykluczenia.

Zdaniem Izby zamawiający zobowiązany był takie ustalenia i rozważania poczynić, gdyż odwołujący Partner przywołał w dokumencie JEDZ szereg okoliczności dotyczących nałożenia tej konkretnej kary: kara dotyczy roku 2020 – okresu o szczególnych, nadzwyczajnych uwarunkowaniach systemowych i wynikających z pandemii COVID-19.

Decyzja odnosi się wyłącznie do odpadów odbieranych z nieruchomości niezamieszkałych, które dopiero od 1 sierpnia 2020 r. zostały wyłączone z gminnego systemu odbioru odpadów, co skutkowało koniecznością zawierania indywidualnych umów. W praktyce Wykonawca odbierał odpady z tych nieruchomości jedynie przez 5 miesięcy roku,

podczas gdy poziomy recyklingu wyliczane są w perspektywie całorocznej. Rok 2020 był również rokiem pandemicznym, co doprowadziło do istotnych zaburzeń morfologii odpadów – wzrostu udziału odpadów zmieszanych i zanieczyszczonych, spadku jakości selektywnej zbiórki oraz przeniesienia znacznej części strumienia surowców (papieru i tworzyw sztucznych) do nieruchomości zamieszkałych w związku z pracą zdalną.

W 2020 r. aż 77% masy odebranych przez Wykonawcę odpadów z tych nieruchomości stanowiły odpady zmieszane. Wytwórcy odpadów zamawiali przede wszystkim odbiór frakcji zmieszanej, natomiast odpady surowcowe – posiadające wartość rynkową – były w znacznej części kierowane bezpośrednio do punktów skupu. W rezultacie strumień pozostający do dyspozycji Wykonawcy miał ograniczony potencjał recyklingowy.

Należy ponadto podkreślić, że masa odpadów odebranych przez Wykonawcę stanowiła ok. 0,23% całego strumienia odpadów komunalnych odebranych na terenie m.st. Warszawy w 2020 r., co obrazuje marginalny wpływ Wykonawcy na globalny poziom recyklingu.

Do tych okoliczności należało się odnieść, zwłaszcza w sytuacji, gdy na analogiczne powody powołał się na str. 3 swych wyjaśnień przystępujący Hetman.

Przy ocenie stanu faktycznego zamawiający nie wziął także pod uwagę, że: a)była to jedyna kara pieniężna jaką nałożono na odwołującego Partner, a więc miało to charakter incydentalny, b)zamawiający nie poczynił żadnych ustaleń, czy kara ta miała charakter znaczny czy też nie, c)skutków dla środowiska w kontekście tego, że masa odpadów odebranych przez wykonawcę stanowiła tylko ok. 0,23% całego strumienia odpadów komunalnych odebranych na terenie m.st. Warszawy w 2020 r., co poddaje w wątpliwość wpływ na globalny poziom recyklingu.

Zamawiający przy ocenie proporcjonalności nie wziął także pod uwagę, że odwołujący jest przedsiębiorcą posiadającym wymagane zezwolenia, działającym od lat w branży gospodarki odpadami, posiadającym wymagane przez zamawiającego w SW Z doświadczenie, sprzęt i bazę magazynowo – transportową. Przyjęcie stanowiska zamawiającego prowadziłoby do wyeliminowania z rynku większości wykonawców funkcjonujących na rynku, nie wyłączając obu przystępujących, którzy znaleźli się w analogicznej sytuacji jak odwołujący Partner.

Kierując się powyższymi rozważaniami Izba stwierdziła, że czynność odrzucenia oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp w zw. z art. 109 ust. 3 Pzp z takim uzasadnieniem faktycznym, jakie zaprezentowano nie odpowiadała prawu i jako taka musi zostać unieważniona. Wobec powyższego stwierdzono, że zamawiający bezzasadnie odrzucił ofertę odwołującego, czym naruszył art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c Pzp w zw. z art. 109 ust. 3 Pzp.

Z uwagi na wskazane wyżej niedostatki uzasadnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego Partner zasadnym okazał się także zarzut nr 4 to jest zarzut naruszenia art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp przez sporządzenie uzasadnienia faktycznego i prawnego czynności wykluczenia odwołującego w sposób niewyczerpujący i niespełniający wymogów przejrzystości, polegające na braku jednoznacznego wskazania okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wykluczenia, oparciu rozstrzygnięcia na nieustalonym stanie faktycznym oraz niewykazaniu spełnienia wszystkich przesłanek ustawowych, co uniemożliwia kontrolę prawidłowości podjętej czynności i narusza prawo odwołującego do skutecznej ochrony prawnej.

Chybiony okazał się natomiast zarzut 3 odwołania, to jest zarzut naruszenia art. 128 ust. 4 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp przez zaniechanie wezwania odwołującego do złożenia wyjaśnień, pomimo powzięcia przez zamawiającego wątpliwości co do treści oświadczeń i wyjaśnień złożonych w formularzu JEDZ, co skutkowało dokonaniem oceny sytuacji wykonawcy na podstawie niepełnego materiału oraz doprowadziło do bezzasadnego i nieproporcjonalnego wykluczenia odwołującego z postępowania.

Izba stwierdziła, że w okolicznościach tej sprawy zamawiający nie miał żadnego obowiązku wzywania odwołującego Partner do składania wyjaśnień co do dokumentu JEDZ. To, że zamawiający podjął nieprawidłową decyzję co do odrzucenia oferty odwołującego Partner nie oznaczało jeszcze, że zamawiający miał obowiązek wzywać wykonawcę do składania jakichś dodatkowych wyjaśnień.

Zarzut 6 – naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp i art. 110 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty J., choć względem tego wykonawcy zachodzi przesłanka wykluczenia z postępowania określona w rozdziale II ust. 7 pkt 2 ppkt 2 lit. c) SWZ, tj. J. naruszył obowiązki w dziedzinie ochrony środowiska - wobec J. wydano ostateczne decyzje administracyjne o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska wymierzające kary pieniężne, a J. nie udowodnił zamawiającemu, że spełnił przesłanki z art. 110 ust. 2 Pzp,

Zarzut 7 – naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty J., choć względem tego wykonawcy zachodzi przesłanka wykluczenia z postępowania określona w rozdziale II ust. 7 pkt 2 ppkt 7 SWZ, tj. J. nienależycie wykonywał z przyczyn leżących wyłącznie po jego stronie umowę w sprawie zamówienia publicznego, co doprowadziło do nałożenia wysokiej kary umownej przez Gminę Lesznowola, a mimo to J. nie dokonał samooczyszczenia, Zarzut 8 – naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty J., pomimo, że wykonawca ten wprowadził zamawiającego w błąd, przedstawiając oświadczenia, że nie zachodzi względem niego przesłanka wykluczenia z postępowania określona w rozdziale II ust. 7 pkt 2 ppkt 7 SWZ, co nie jest prawdą.

Ustalono, że przedmiotem zamówienia jest odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy z terenu gminy Grodzisk Mazowiecki oraz odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych z gminnego Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych.

Kolejno ustalono, że w SWZ zamawiający przewidział m.in.

II.Wymagania stawiane wykonawcy 1.(Opis przedmiotu zamówienia) „Odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy z terenu gminy Grodzisk Mazowiecki oraz odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów komunalnych z gminnego Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w okresie od dnia 01 lipca 2026 r. do dnia 30 czerwca 2028 r.

1. Podstawy wykluczenia
2. Zamawiający przewiduje wykluczenie wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy Pzp, tj. wykonawcy:
3. który naruszył obowiązki w dziedzinie ochrony środowiska, prawa socjalnego lub prawa pracy: c) wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska, prawa pracy lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną;
4. który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady;
5. Opis sposobu przygotowania ofert oraz wymagania formalne dotyczące składanych oświadczeń i dokumentów oraz wykaz podmiotowych środków dowodowych
6. DOKUMENTY SKŁADANE RAZEM Z OFERTĄ
7. Ofertę należy złożyć, pod rygorem nieważności, w formie elektronicznej.

Ofertę stanowi wypełniony Formularz ofertowy - załącznik nr 1 do SW Z oraz Tabela kosztowa, sporządzona na wzorze załącznika nr 1 a do SWZ.

1. Do oferty załączyć należy: a)oświadczenie o niepodleganiu wykluczeniu oraz spełnianiu warunków udziału w postępowaniu w zakresie wskazanym w rozdziale 2 podrozdziałach 7 i 8 SW Z. Wykonawca składa oświadczenie na formularzu JEDZ. JEDZ stanowi dowód potwierdzający brak podstaw wykluczenia oraz spełnianie warunków udziału w postępowaniu, na dzień składania ofert oraz stanowi dowód tymczasowo zastępujący wymagane przez zamawiającego podmiotowe środki dowodowe, wskazane w rozdziale 2. (por. SWZ, w aktach sprawy) Kolejno ustalono, że do upływu terminu składania ofert do zamawiającego wpłynęła m.in. oferta odwołującego Partner, oferta przystępującego J. oraz oferta przystępującego P.U. Hetman. (por. informacja z otwarcia ofert, w aktach sprawy) Kolejno ustalono, że przystępujący J. złożył wraz z ofertą dokument JEDZ. W dokumencie tym w Części III (Podstawy wykluczenia), w sekcji C (Podstawy związane z niewypłacalnością, konfliktem interesów lub wykroczeniami zawodowymi), w odpowiedzi na pytania:

Czy wykonawca, wedle własnej wiedzy, naruszył swoje obowiązki w dziedzinie prawa ochrony środowiska? O których mowa, do celów niniejszego zamówienia, w prawie krajowym, w stosownym ogłoszeniu lub w dokumentach zamówienia bądź w art. 18 ust. 2 dyrektywy 2014/24/UE. oraz Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową?

udzielił odpowiedzi: NIE. (por. oferta przystępującego J., w aktach sprawy) Kolejno ustalono, że do dokumentu JEDZ przystępujący J. załączył dokument zatytułowany wyjaśnienia. W dokumencie tym wskazał, co następuje. informuję, że w odniesieniu do J. sp. z o.o. zachodzą okoliczności, które mogą zostać uznane za okoliczności, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c p.z.p., lecz pomimo tego Spółka nie podlega wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jako rzetelny wykonawca. Chcąc działać w pełni przejrzyście w ramach instytucji samooczyszczenia wyjaśniamy, że Spółka spełniła przesłanki, o których mowa w art. 110 ust 2 p.z.p., gdyż przedsięwzięła szereg działań zmierzających do usunięcia skutków zdarzenia stanowiącego podstawę wykluczenia oraz wdrożyła środki zapobiegające wystąpieniu takich zdarzeń w przyszłości.

Informujemy, że okolicznościami, które mogą zostać uznane za podstawę wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c p.z.p. jest wydanie wobec Spółki następujących ostatecznych decyzji administracyjnych o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska, wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: „u.c.p.g.”), tj.:

1. Decyzji Wójta Gminy Pniewy z dnia 13 stycznia 2023 r. nakładającej na Spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 245,62 zł, która stała się ostateczna w dniu 3 lutego 2023 r.
2. Decyzji Wójta Gminy Mińsk Mazowiecki z dnia 13 września 2023 r. nakładającej na Spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 800,00 zł, która stała się ostateczna w dniu 7 grudnia 2023 r.
3. Decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa nakładającej na Spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 16,00 zł, która stała się ostateczna w dniu sierpnia 2024 r.
4. Decyzji Prezydenta Miasta Pruszkowa nakładającej na spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 2336,00 zł, która stała się ostateczna w dniu sierpnia 2025 r.
5. Decyzji Burmistrza Gminy i Miasta Mogielnica nr FB.3137.7.3.2024 z dnia 17 czerwca 2024 r., sprostowanej Postanowieniem Burmistrza Gminy i Miasta Mogielnica nr FB.3137.7.3.2024 z dnia 15 lipca 2024 r., nakładającej na Spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 29,00 zł, która stała się ostateczna w dniu 10 lipca 2024 r.
6. Decyzji Burmistrza Gminy i Miasta Mogielnica z dnia 15 maja 2025 r. nr FB.3137.7.2.2025 nakładającej na spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 1178,00 zł, która stała się ostateczna w dniu 12 sierpnia 2025 r.
7. Decyzji Wójta Gminy Michałowice z dnia 18 czerwca 2024 r. nr 571/2024 nakładającej na Spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 200,00 zł, która stała się ostateczna w dniu 10 lipca 2024 r.
8. Decyzji Wójta Gminy Michałowice z dnia 24 czerwca 2024 r. nr 578/2024 nakładającej na Spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 1204,00 zł, która stała się ostateczna w dniu 16 lipca 2024 r.
9. Decyzji Wójta Gminy Michałowice z dnia 26 listopada 2024 r. nr 1004/2024 nakładającej na spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 500 zł, która stała się ostateczna w dniu grudnia 2024 r.
10. Decyzji Wójta Gminy Michałowice z dnia 1 grudnia 2025 r. nr 816/2025 nakładającej na spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 7447,00 zł, która stała się ostateczna w dniu 29 grudnia 2025 r.
11. Decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Piaseczno z dnia 26 czerwca 2024 r. nr 7/2024 nakładającej na Spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 801,21 zł, która stała się ostateczna w dniu 16 lipca 2024 r.
12. Decyzji Burmistrza Grodziska Mazowieckiego z dnia 7 listopada 2025 r.nr W ŚO.GO.0641.4.2025 nakładającej na spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 4 724,93 zł, która stała się ostateczna w dniu 10 grudnia 2025 r.

Nadto w celu zachowania pełniej przejrzystości Spółka informuje o okoliczności nałożenia na nią kar umownych w związku z realizacją umów o zamówienie publiczne, przy czym żadna z tych kar umownych w ocenie Spółki nie powoduje, aby można było uznać, że aktualizuje się wobec niej przesłanka wykluczenia, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 p.z.p.