Postanowienie KIO 1773/26 z 29 kwietnia 2026

Gmina Staszów zwana dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm.) zwanej dalej: „Pzp”, w trybie przetargu nieograniczonego, pn.: Odbiór i transport odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych położonych na obszarze miasta i gminy Staszów w 2026 i 2027 roku, o numerze referencyjnym: BZP.271.19.8.2025.II, zwane dalej „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 3 października 2026 r., pod numerem publikacji: 649126-2025 (numer wydania Dz. U. S: 190/2025).

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są usługi jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

17 kwietnia 2026 r. wykonawca BIOSELECT Sp. z o.o. z siedzibą w Rakowie(zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie od czynności oraz zaniechań zamawiającego, mających miejsce w ramach prowadzonego postępowania, tj. wobec wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i​ Mieszkaniowej w Staszowie Sp z o.o. (zwanego dalej jako: „PGKiM Sp. z o.o.”) na skutek zaniechania odrzucenia ww. oferty jako złożonej w ramach czynu nieuczciwej konkurencji oraz jako zawierającej rażąco niska cenę lub alternatywnie w związku z zaniechaniem wezwania tego wykonawcy do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny ewentualnie przez niezasadne przyznanie temu wykonawcy maksymalnej ilości punktów w ramach podkryterium cenowego „odbiór, transport i zagospodarowanie tekstyliów”.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących przepisów Pzp:

1. art. 16 pkt 1 i 3 Pzp na skutek prowadzenia postępowania w sposób nie gwarantujący zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, w tym na skutek braku podjęcia działań w celu ustalenia, czy zaoferowane przez wykonawcę PGKiM Sp. z o.o. wynagrodzenie nie nosi znamiona rażąco niskiej ceny lub, jak również czy na skutek zaoferowania realizacji odbioru, transportu i zagospodarowania tekstyliów w cenie poniżej rzeczywistych i rynkowych cen za tego typu czynności nie doszło do złożenia oferty przez ww. wykonawcę w ramach czynu nieuczciwej konkurencji;
2. art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp ze względu na fakt, iż oferta złożona przez wykonawcę PGKiM Sp. z o.o. jest rażąco niska na skutek zastosowania dumpingowej stawki odbioru i​ zagospodarowania tekstyliów, która to wartość była przedmiotem odrębnej oceny w ramach kryteriów oceny ofert;
3. art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w związku z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji na skutek zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy PGKiM Sp. z o.o. w ramach czynu nieuczciwej

konkurencji na skutek zaoferowania świadczenia odbioru, transportu i zagospodarowania tekstyliów poniżej kosztów wytworzenia (nabycia) usługi celem uzyskania maksymalnej ilości punktów w ramach jednego z​ podkryteriów cenowych;

1. alternatywnie w przypadku uznania przez skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, że zarzut zaniechania odrzucenia oferty PGKiM Sp. z o.o. i powiązane z nim żądanie wydają się przedwczesne lub zbyt daleko idące odwołujący zarzucił naruszenie przez zamawiającego art. 224 ust. 1 Pzp oraz art. 239 ust. 1 i 2 w związku z art. 226 ust.

1 pkt 8 Pzp na skutek zaniechania wezwania ww. wykonawcy do złożenia wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny w przedmiocie zaoferowanej stawki odbioru i zagospodarowania tekstyliów lub naruszenia przepisów Pzp związanych z niezasadnym przyznaniem temu wykonawcy maksymalnej ilości punktów w ramach podkryterium cenowego „odbiór, transport i zagospodarowanie tekstyliów”.

Wobec powyższych zarzutów odwołujący wniósł o: - uwzględnienie odwołania w całości; - nakazanie zamawiającemu unieważnienia wyboru oferty wykonawcy PGKiM Sp. z o.o. i jej odrzucenia na podstawie art.

226 ust. 1 pkt 8 Pzp lub/oraz art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp; - w ramach zarzutu alternatywnego odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu wezwanie na podstawie art. 224 ust.

1 Pzp wykonawcy PGKiM Sp. z o.o. do złożenia udokumentowanych wyjaśnień w zakresie ceny odbioru i zagospodarowania tekstyliów lub przyznania ww. wykonawcy 0 punktów w ramach tego kryterium; - przeprowadzenie przez Izbę dowodów zawnioskowanych w odwołaniu oraz na rozprawie; - zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów zastępstwa przed Izbą oraz kosztów dojazdu na posiedzenie i rozprawę.

W ramach postępowania odwoławczego nie zostały zgłoszone przystąpienia.

27 kwietnia 2026 r. odwołujący złożył do akt sprawy pismo procesowe zawierające wniosek o umorzenie postępowania odwoławczego ze względu na jego bezprzedmiotowość wobec unieważnienia przez zamawiającego 23 kwietnia 2026 r. czynności wyboru oferty najkorzystniejszej. W treści przedmiotowego pisma odwołujący wskazał, że wobec braku substratu zaskarżenia prowadzenie postępowania jest bezprzedmiotowe (zbędne) i winno zostać umorzone na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp.

W ocenie Izby w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budziło wątpliwości, że ​ związku z dokonaną przez zamawiającego czynnością polegającą na unieważnieniu czynności z 9 kwietnia 2026 r. w dotyczącej wyboru oferty najkorzystniejszej, zastosowanie znalazł art. 568 pkt 2 Pzp, zgodnie z którym Izba umarza postępowanie odwoławcze ​ przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne. w Odwołujący w piśmie z 27 kwietnia 2026 r. wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art.

568 pkt 2 Pzp. W zakresie tego wniosku skład orzekający stwierdził, że aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności zamawiającego (art. 513 pkt 1 Pzp). Tym samym na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej. Następnie dostrzeżenia wymagało, że zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 Pzp Izba wydając orzeczenie bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania odwoławczego. Zauważenia również wymagało, że przepisy ustawy nie zobowiązują zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego odwołania.

Skład orzekający wskazał, że treść art. 552 ust. 1 Pzp – podobnie jak w przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący ​ chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w ​ postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy, o którym mowa w przepisie art. 552 ust. 1 Pzp należy w analogicznie – jak w art. 316 § 1 kpc – interpretować jako okoliczności faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia (wyrok SN z​ 25 czerwca 2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z​ 13 września 2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18). Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego ​ postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić czynności w zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Skoro zamawiający dokonał unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu, której dotyczyło wniesione odwołanie, Izba nie znalazła powodów do nieuwzględnienia wniosku odwołującego o umorzenie postępowania odwoławczego ze względu na jego zbędność. Uznać w takiej sytuacji należało, że prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego było bezcelowe, czyli jak stanowi przepis Pzp – zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie

postępowania odwoławczego i​ zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie podtrzymywane przez odwołującego podlegałoby oddaleniu jako bezzasadne wobec nieistniejącej czynności zamawiającego. Orzekanie przez Izbę wobec nowych czynności zamawiającego nie może mieć miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania odwoławczego, które wyznacza treść wniesionego odwołania.

W konsekwencji, mając na względzie okoliczności przedmiotowej sprawy, orzeczono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne koszty, o których mowa w , znosi się wzajemnie.

Na podstawie art. 574 Pzp Izba orzekała o dokonaniu zwrotu odwołującemu uiszczonego wpisu, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.

Przewodniczący

………………………………….