Wyrok KIO 1595/26 z 26 maja 2026

W dniu 7 kwietnia 2026 r. wykonawca Eloway sp. z o.o. z siedzibą w Lesznie (dalej: „Odwołujący”) wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie w postępowaniu o udzielenie zamówienia prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego przez Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Kościanie z siedzibą w Kościanie (dalej:

„Zamawiający”) na świadczenie usług w zakresie przygotowania i dystrybucji całodziennego wyżywienia dla pacjentów SPZOZ w Kościanie” (Dz. U. UE z dnia 19 grudnia 2025 r., nr 8458392025, nr wydania: Dz.U. S: 245/2025).

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy z dnia 11 września 2029 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: „ustawa Pzp”):

1. art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 107 ust. 4 ustawy Pzp przez odrzucenie oferty Odwołującego jako rzekomo niezgodnej z warunkami zamówienia, pomimo iż:

a)zgodnie z treścią SW Z, w szczególności Rozdziałem XIII pkt 3 na ofertę nie składa się przykładowy jadłospis, który mógłby stanowić przedmiot oceny Zamawiającego pod kątem zgodności lub niezgodności z warunkami zamówienia, b)nawet gdyby przyjąć, że przykładowy jadłospis mógł stanowić przedmiot oceny Zamawiającego, to powinien był on wezwać Odwołującego do złożenia wyjaśnień co do treści przykładowego jadłospisu,

1. art. 253 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp przez niedostateczne uzasadnienie podstawy faktycznej informacji o odrzuceniu oferty Odwołującego, w szczególności w zakresie wartości energetycznej diet, niezgodności gramatur posiłków, niezgodności rodzaju posiłków z wymaganiami diet, braku i niekompletności jadłospisów,
2. art. 223 ust. 1 w zw. art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez zaniechanie wezwania Naprzód Catering oraz Nowa Borowianka do wyjaśnienia treści złożonej oferty w zakresie stawek podatku VAT, mimo iż Zamawiający wzywał Odwołującego do złożenia takich wyjaśnień, a treść oferty Naprzód Catering nasuwa podobne wątpliwości co do stawek VAT, natomiast w przypadku oferty Nowa Borowianka wprost świadczy o niezgodności zastosowanych stawek VAT,
3. art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty Naprzód Catering oraz oferty Nowa Borowianka sp. z o. o. (dalej Nowa Borowianka) jako niezgodnych z warunkami zamówienia, pomimo iż złożone przez Naprzód Catering oraz Nowa Borowianka wraz z ofertami przykładowe jadłospisy zawierają kwalifikowane błędy i niezgodności z treścią OPZ, które (przy zastosowaniu analogicznych reguł oceny jak dla oferty Odwołującego) winny skutkować odrzuceniem ofert Naprzód Catering oraz Nowa Borowianka, co skutkuje naruszeniem art. 239 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez wadliwy wybór oferty najkorzystniejszej w postępowaniu i ma bezpośredni wpływ na jego wynik.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu: a)unieważnienia czynności wyboru oferty Naprzód Catering, jako najkorzystniejszej oferty, b)unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego, ewentualnie c)powtórzenia czynności oceny ofert w postępowaniu, w tym:

iodrzucenia oferty Naprzód Catering jako niezgodnej z warunkami zamówienia, iiodrzucenia oferty Nowa Borowianka jako niezgodnej z warunkami zamówienia, oraz d)w konsekwencji czynności, jak pod lit. c) powyżej – unieważnienia postępowania.

Uzasadniając podniesione zarzuty Odwołujący przedstawił następujące stanowisko:

Z postanowień SW Z nie wynika, że przykładowy jadłospis będzie stanowił podstawę oceny jego zgodności z treścią SW Z (w tym OPZ). Odpowiedź na pytanie nr 8 nie świadczy o tym, że jadłospis składany wraz z ofertą będzie służył do realizacji przedmiotu zamówienia. W związku z tym ewentualne niezgodności, które potencjalnie zawierałby przykładowy jadłospis Odwołującego, nie powinny skutkować odrzuceniem oferty. Zamawiający, zgodnie z treścią art. 107 ust. 4 ustawy Pzp, miał możliwość wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień przykładowego jadłospisu, jednakże jak wskazał w treści pisma z dnia 27 marca 2026 r., celowo z tego wezwania nie skorzystał, ponieważ z góry uznał, że oferta Odwołującego jest niezgodna z warunkami zamówienia. Treść zarzutów podniesionych przez Zamawiającego w piśmie z dnia 27 marca 2026 r. jest tak ogólna, że nie sposób stwierdzić, czy rzeczywiście takie niezgodności jadłospisu Odwołującego miały miejsce, a jeżeli tak to które konkretnie pozycje jadłospisu były niezgodne z konkretnymi wymaganiami SW Z (OPZ). Zamawiający, uzasadniając odrzucenie oferty Odwołującego w piśmie z dnia 27 marca 2026 r., wskazał na cztery zasadnicze niezgodności przykładowego jadłospisu, które w jego ocenie świadczą o jego niezgodności z warunkami zamówienia i tym samym stanowią podstawę do odrzucenia oferty. Z takim stanowiskiem nie

sposób się jednak zgodzić, przede wszystkim z uwagi na lakoniczność zarzutów Zamawiającego, które nie odnoszą się do poszczególnych pozycji jadłospisów, które mogłyby świadczyć o niezgodności danego jadłospisu z treścią OPZ.

Odwołujący odniósł się do poszczególnych twierdzeń przedstawionych przez Zamawiającego w uzasadnieniu czynności odrzucenia oferty, wskazując na ich ogólny charakter. Zauważył, że prawdopodobnie większość z tych kwestii mogłaby zostać przez niego wyjaśniona w trybie art. 107 ust. 4 ustawy Pzp, a ponadto Zamawiający nie wskazał postanowień SWZ, które miałyby świadczyć o stwierdzonych niezgodnościach. Następnie Odwołujący wskazał:

Pismem z dnia 28 stycznia 2026 r. Zamawiający wezwał Odwołującego do wyjaśnienia prawidłowości zastosowanych stawek VAT w odniesieniu do poszczególnych pozycji cenowych zawartych w Załączniku nr 3 do oferty. O ile sposób postępowania Zamawiającego nie budzi większych zastrzeżeń, o tyle dziwi to, że Zamawiający nie poddał analogicznej weryfikacji pozostałych ofert złożonych przez Naprzód Catering oraz Nowa Borowianka. W przypadku oferty Naprzód Catering wskazana w ofercie cena netto oraz podane ceny brutto (Załącznik nr 3), podobnie jak w przypadku oferty Odwołującego, nie pozwalają na zweryfikowanie prawidłowości zastosowanych stawek VAT, zwłaszcza dla dostawy produktów spożywczych. W przeciwieństwie do Odwołującego, Zamawiający zaniechał dokonania prawidłowości obliczenia ceny przez Naprzód Catering. Zgodnie z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp Zamawiający ma obowiązek równego traktowania wykonawców. Zamawiający nie mógł poprzestać na dokumentach złożonych przez Naprzód Catering, ponieważ nie wyjaśniają one dostatecznie zaoferowanej ceny i wymagają dalszej weryfikacji w trybie art. 223 ust. 1 ustawy Pzp. Jednoznaczna niezgodność w zakresie stawek podatku VAT dotyczy natomiast oferty Nowa Borowianka. Z jej treści wynika, że wpisana w Załączniku nr 3 kwota netto stanowi wynik prostego działania matematycznego polegającego na odjęciu 8% sumy oferty brutto, jako przewidziana przez tego wykonawcę kwota podatku VAT. Oznacza to, że Nowa Borowianka nie ustaliła nawet stawek VAT produktów spożywczych objętych dostawą, lecz przyjęła dla nich jednolitą stawkę podatku VAT w wysokości 8%. Stanowi to istotny błąd w obliczeniu ceny.

Podobnie, tylko przykładowy jadłospis Odwołującego został przeanalizowany przez Zamawiającego pod kątem zgodności z treścią SW Z (OPZ). W odniesieniu do przykładowego jadłospisu złożonego przez Naprzód Catering Odwołujący stwierdził co najmniej cztery oczywiste niezgodności z treścią OPZ, a także siedem niezgodności z normami żywienia wskazywanymi przez Zamawiającego w pkt 3 Załącznika nr 6.1 do SW Z, które jego zdaniem świadczą o niezgodności oferty z warunkami zamówienia. Szczegółowy wykaz niezgodności oferty Naprzód Catering został przedstawiony w załączniku nr 3 do odwołania. W odniesieniu do przykładowego jadłospisu złożonego przez Nowa Borowianka Odwołujący stwierdził co najmniej pięć niezgodności z treścią OPZ, a także cztery niezgodności z normami żywienia wskazywanymi przez Zamawiającego w pkt 3 Załącznika nr 6.1 do SW Z, które jego zdaniem świadczą o niezgodności oferty z warunkami zamówienia. Szczegółowy wykaz niezgodności oferty Nowa Borowianka został przedstawiony w załączniku nr 4 do odwołania.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2026 r. Zamawiający udzielił odpowiedzi na odwołanie, w której złożył oświadczenie o uwzględnieniu w całości zarzutów odwołania. Zamawiający przedstawił następujące stanowisko:

„Po ponownej, pogłębionej analizie dokumentacji postępowania, treści SWZ, OPZ, odpowiedzi udzielonych wykonawcom, treści ofert oraz załączonych do nich jadłospisów i innych dokumentów, Zamawiający uznał, że zarzuty odwołania zasługują na uwzględnienie. (…) W związku z uznaniem zarzutów odwołania za zasadne Zamawiający zamierza:

1. unieważnić czynność wyboru oferty najkorzystniejszej,
2. unieważnić czynności badania i oceny ofert w dotychczasowym kształcie,
3. dokonać ponownego badania i oceny ofert Wykonawców,
4. w przypadku stwierdzenia niezgodności ofert z wymaganiami SW Z w toku ponownego badania i oceny — podjąć dalsze czynności przewidziane przepisami p,z.p., w tym w szczególności dokonać oceny podstaw do ich odrzucenia,
5. w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w pkt 4 powyżej — unieważnić postępowanie z powodu braku ważnej oferty,
6. wszcząć nowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego z dokumentacją doprecyzowaną i dostosowaną do aktualnych standardów żywienia szpitalnego oraz jednoznacznych zasad weryfikacji jadłospisów.”

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosił wykonawca Naprzód Catering Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi (dalej: „Przystępujący”).

Przystępujący wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia w całości zarzutów odwołania.

Stanowisko w sprawie Przystępujący przedstawił w piśmie z dnia 20 maja 2026 r. Wniósł o oddalenie odwołania.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

W odpowiedzi na pytanie do SWZ:

Prosimy o potwierdzenie, iż jadłospisy, które Wykonawca zobowiązany jest załączyć do oferty zgodnie z zapisami w załączniku 6.1 do SWZ stanowią przedmiotowe środki dowodowe?

Zamawiający udzielił następującej odpowiedzi:

Zamawiający potwierdza iż jadłospisy, które Wykonawca zobowiązany jest załączyć do oferty zgodnie z zapisami w załączniku 6.1 do SWZ stanowią przedmiotowe środki dowodowe.

Jednocześnie Zamawiający informuje że zgodnie z art.107,ust.2, dopuszcza możliwość wezwania w przypadku niezłożenia lub złożenia niekompletnych środków dowodowych. [pismo Zamawiającego z dnia 13 stycznia 2026 r.] Pismem z dnia Zamawiający poinformował o wyborze oferty Przystępującego jako najkorzystniejszej oraz o odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. Zamawiający przedstawił następujące uzasadnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego:

W toku badania i oceny ofert Zamawiający dokonał analizy treści oferty ELOWAY Sp. z o.o., w szczególności przedmiotowych środków dowodowych w postaci przykładowych jadłospisów, wymaganych przez Zamawiającego na potwierdzenie zgodności oferowanej usługi z opisem przedmiotu zamówienia.

Analiza została przeprowadzona w odniesieniu do wymagań określonych w: • załączniku nr 6.1 – Zakres i wymagania diet obowiązujących w żywieniu szpitalnym, • załączniku nr 6.2 – Sposób przygotowania i dystrybucji posiłków, • a także w świetle wyjaśnień i odpowiedzi Zamawiającego udzielonych w toku postępowania.

Na podstawie przeprowadzonej oceny, w tym wniosków dietetyka Zamawiającego, stwierdzono, że oferta Wykonawcy jest niezgodna z warunkami zamówienia, w szczególności w następującym zakresie:

1. Niezgodność wartości energetycznej diet Dla diety podstawowej dla dorosłych Zamawiający wymagał wartości energetycznej 2200–2400 kcal/dobę.

Z przedłożonych jadłospisów wynika, że średnia wartość energetyczna diety podstawowej wynosi ok. 2131 kcal/dobę, co oznacza niespełnienie minimalnych wymagań Zamawiającego.

1. Niezgodność gramatur posiłków W przedstawionych jadłospisach wskazano gramatury niższe niż wymagane minimum, określone w załączniku nr 6.2 OPZ, m.in. w zakresie: • napojów (kawa zbożowa, herbata), • pieczywa, • past, wędlin, serów oraz dodatków, co pozostaje w sprzeczności z jednoznacznymi zapisami OPZ.
2. Niezgodność rodzaju posiłków z wymaganiami diet Wykonawca zaplanował posiłki i napoje niezgodne z wymaganiami przypisanymi do poszczególnych diet, w tym w diecie z ograniczeniem łatwo przyswajalnych węglowodanów, co narusza zapisy załącznika nr 6.1 OPZ oraz udzielone przez Zamawiającego wyjaśnienia.
3. Braki i niekompletność jadłospisów W jadłospisach stwierdzono:

• brak wymaganych posiłków (np. podwieczorków), • brak elementów posiłków, • powtarzalność produktów dzień po dniu, co narusza wymagania dotyczące kompletności i prawidłowego zaplanowania żywienia określone w OPZ.

III. Charakter niezgodności Powyższe niezgodności: • mają charakter merytoryczny, • dotyczą samej treści oferty, • polegają na zaoferowaniu świadczenia niespełniającego minimalnych wymagań Zamawiającego, • nie mogą zostać usunięte ani poprawione bez zmiany treści oferty.

W konsekwencji Zamawiający nie miał podstaw do wezwania do wyjaśnień lub uzupełnień, a oferta podlegała obligatoryjnemu odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp.

Stanowisko Izby:

Jak wynika z ww. odpowiedzi Zamawiającego udzielonej na pytanie do SW Z przykładowy jadłospis, który zobowiązali byli złożyć wykonawcy, stanowi przedmiotowy środek dowodowy. W związku z tym niezasadne jest stanowisko Odwołującego, że treść tego dokumentu nie mogła stanowić podstawy badania zgodności treści oferty z warunkami zamówienia. Zgodnie z przepisem art. 106 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający może żądać innych niż wskazane w art. 104 i art. 105 przedmiotowych środków dowodowych na potwierdzenie, że oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane spełniają określone przez zamawiającego wymagania, cechy lub kryteria, jeżeli są one niezbędne do przeprowadzenia postępowania. Zamawiający wskazuje wymagane przedmiotowe środki dowodowe w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia.

Izba podzieliła natomiast stanowisko Odwołującego oraz Zamawiającego, że uzasadnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego nie było wystarczające precyzyjne. Zgodnie z przepisem art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. Zastosowanie tej podstawy odrzucenia oferty może mieć miejsce w przypadku stwierdzenia, że konkretna treść oferty jest niezgodna z konkretnymi warunkami zamówienia, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu czynności odrzucenia oferty. Natomiast Zamawiający nie wskazał w uzasadnieniu czynności odrzucenia oferty Odwołującego ani konkretnych zapisów przykładowego jadłospisu Odwołującego, ani konkretnych postanowień SW Z, z którymi zachodziłaby niezgodność treści oferty. W związku z tym czynność odrzucenia oferty Odwołującego powinna zostać unieważniona. W sytuacji występowania wątpliwości co do treści przedmiotowego środka dowodowego zastosowanie winien znaleźć przepis art. 107 ust. 4 ustawy Pzp (Zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków dowodowych). W przypadku ponownego uznania przez Zamawiającego, że oferta Odwołującego podlega odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp z uwagi na niezgodność jej treści - wynikającą ze złożonego przedmiotowego środka dowodowego - z warunkami zamówienia, konieczne będzie przedstawienie pełniejszego uzasadnienia tej czynności, o czym mowa powyżej.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących zaniechania zbadania przykładowych jadłospisów złożonych przez pozostałych wykonawców jak i przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w odniesieniu do zaoferowanej przez nich ceny (w zakresie stawki VAT), należy wskazać, że wezwanie wykonawcy do przedstawienia wyjaśnień stanowi uprawnienie zamawiającego. Zgodnie z art. 223 ust. 1 ustawy Pzp w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Zgodnie z przepisem art. 107 ust. 4 ustawy Pzp Zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków dowodowych. Jeżeli wykonawca złożył ofertę zgodną z warunkami zamówienia, niezawierającą błędu w obliczeniu ceny, to nie poniesie żadnych negatywnych konsekwencji udzielenia wyjaśnień w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego. Jak wynika z odpowiedzi na odwołanie przedstawionej przez Zamawiającego, powziął on wątpliwości w zakresie przykładowych jadłospisów złożonych przez pozostałych wykonawców jak i zaoferowanej przez nich ceny (w zakresie stawki VAT), a zatem ziściły się przesłanki zastosowania ww. przepisów. Wprawdzie Przystępujący przedstawił w piśmie procesowym wyjaśnienia dotyczące złożonego przez niego przykładowego jadłospisu, w odniesieniu do zarzutów podniesionych przez Odwołującego, jednakże takie wyjaśnienia powinny w pierwszej kolejności zostać ocenione przez Zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego (po uprzednim wystosowaniu do wykonawcy wezwania), a dopiero w drugiej

kolejności w postępowaniu odwoławczym przez Izbę.

Odnosząc się do zarzutu Przystępującego odnośnie braku wykazania przez Odwołującego szkody, jaką może on ponieść w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, należy wskazać, że wynika ona z całej treści odwołania i w takiej sytuacji nie można uznać, aby Odwołujący nie posiadał legitymacji do jego wniesienia.

Biorąc pod uwagę powyższe, Izba orzekła, jak w sentencji, na podstawie art. 553 oraz art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Izba nie uwzględniła wniosku Odwołującego o zasądzenie na jego rzecz kosztów dojazdu pełnomocnika profesjonalnego (adwokata) na rozprawę. W oświadczeniu o kosztach postępowania (pismo Odwołującego z 21 maja 2026 r.) wskazano koszty „dojazdu na rozprawę na trasie Poznań – Warszawa – Poznań w łącznej kwocie 2x307kmx1,15zł+ autostrada 2x2x40zł = 866,10 zł”.

Natomiast jak stwierdził Sąd Okręgowy w Warszawie w postanowieniu z 27 listopada 2024 r. sygn. akt XXIII Zs 153/24:

„Sąd podziela stanowisko skarżącego co do zasady, iż podstawy prawne określone w §5 ust.2 lit a i b są samodzielne i pełnomocnikowi przysługuje zarówno wynagrodzenie w kwocie 3600 zł jak i zwrot kosztów związanych z dojazdem na rozprawę. Niemniej jednak Izba zasadnie uznała, iż skarżący nie wykazał wysokości poniesionych kosztów. Skarżący powoływał się na wysokość stawki określonej w §2 pkt1) lit b ww rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Odnośnie wykazywania wysokości kosztów przejazdu zawodowego pełnomocnika wypowiedział się Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 29 czerwca 2016r III CZP 26/16 i wskazał, iż kosztami przejazdu do sądu pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym - jeżeli ich poniesienie było niezbędne i celowe w rozumieniu art. 98 § 1 KPC - są koszty rzeczywiście poniesione. Sąd Okręgowy podziela stanowisko wyrażone w tym orzeczeniu i uznaje, iż ma zastosowanie również w postępowaniu z zakresu zamówień publicznych. W uzasadnieniu w/w uchwały Sąd Najwyższy podniósł, iż nie może się powieść próba wykazania, że ustalenie kosztów przejazdu zawodowego pełnomocnika następuje na podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. Nr 27, poz. 271 ze zm.). Niezależnie od tego, że rozporządzenia te wprowadzają pewien automatyzm ustalania kosztów przejazdu, niejednokrotnie oderwany od kosztów poniesionych w rzeczywistości, należy pamiętać, iż dotyczą kosztów podróży osób mających status pracownika, w związku z odbyciem podróży służbowej na podstawie wystawionej przez pracodawcę tzw. delegacji, czyli polecenia wykonania zadań służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. Rozporządzenie z dnia z dnia 29 stycznia 2013 r. zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art . 77 KP, a rozporządzenie z dnia 25 marca 2002 r. na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.), w związku z odesłaniem zawartym w § 4 ust. 4 rozporządzenia z dnia z dnia 29 stycznia 2013 r. Obydwa rozporządzenia pozostają więc na obszarze prawa pracy i dotyczą wyłącznie stron stosunku pracy, a - co oczywiste - niedopuszczalne jest stosowanie bez wyraźnej podstawy prawnej przepisów dotyczących pracowników do osób niemających takiego statusu. Poza tym, w związku z unormowaniem zawartym w art. 85 ust. 1 oraz art. 88, 90 i 91 KSCU), stosowanie tych przepisów do radców prawnych i adwokatów prowadziłoby do ich uprzywilejowania w stosunku do innych uczestników postępowania, w tym także do stron. Koszty te powinny być wyszczególnione przez pełnomocnika w spisie kosztów (art. 109 § 1 KPC), który podlega kontroli sądu na podstawie art.

233 KPC . Pełnomocnik nie przedstawił rachunku za zakup paliwa, nie wykazał rzeczywistych kosztów podróży. W związku z powyższym skarga na podstawie art.588 ust.1 ustawy PZP podlegała oddaleniu.”

Przewodnicząca: