Wyrok KIO 3635/26 z 2 września 2026

1. Regionalna Baza Logistyczna z siedzibą w Warszawie (dalej: „Zamawiający”), prowadzi z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm. dalej: „ustawa Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Dostawa samochodów ogólnego przeznaczenia dużej ładowności” (znak postępowania: D/66/2026). Wartość szacunkowa zamówienia jest powyżej progów unijnych. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 22 maja 2026 r. pod numerem 350581-2026.

W dniu 25 lipca 2026 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w przedmiotowym postępowaniu złożył wykonawca ELBO sp. z o.o. z siedzibą w Jelczu-Laskowicach (dalej: „Odwołujący”).

Odwołanie złożono wobec następujących czynności i zaniechania Zamawiającego:

1. Wyboru oferty wykonawcy GLOMEX MS Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Złotnikach (dalej: „GLOMEX”) jako najkorzystniejszej w postępowaniu.
2. Zaniechania odrzucenia oferty GLOMEX jako niezgodnej z warunkami zamówienia.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. Art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp (oraz – w aktualnym stanie prawnym – art. 226 ust. 1 pkt 5a ustawy Pzp) – poprzez zaniechanie odrzucenia oferty GLOMEX jako niezgodnej z warunkami zamówienia wynikającymi z Rozdziału III SW Z i wyjaśnień SWZ z 16.06.2026 r., mimo że oferowany pojazd Ford F-Line CHL1 został wyprodukowany w Turcji.
2. Art. 16 ustawy Pzp (zasada uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców) – poprzez wybór oferty GLOMEX, która narusza zakaz dostawy pojazdów pochodzących z państw trzecich nieobjętych Porozumieniem GPA i umowami o zamówieniach publicznych (Turcja), co prowadzi do uprzywilejowania wykonawcy niedochowującego wymogów SWZ względem wykonawców działających zgodnie z tymi wymogami.
3. Art. 16a i art. 16b ust. 2 ustawy Pzp – poprzez pominięcie lub błędne zastosowanie ograniczeń dopuszczalności dostaw z państw trzecich nieobjętych GPA i umowami o zamówieniach publicznych, uregulowanych w tych przepisach

oraz skonkretyzowanych w SW Z, pomimo ich zgodności z wyrokami TSUE C-652/22 Kolin i C-266/22 CRRC Qingdao Sifang Co. Ltd.

1. Art. 60 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 (UKC) – poprzez zignorowanie definicji kraju pochodzenia jako państwa ostatniego istotnego, ekonomicznie uzasadnionego przetworzenia prowadzącego do powstania nowego produktu lub stanowiącego istotny etap wytwarzania, mimo że zasadnicza konstrukcja i montaż pojazdu Ford F-Line CHL1 odbywają się w Turcji.
2. Postanowień Rozdziału III SW Z oraz wyjaśnień SW Z z 16.06.2026 r. – poprzez ich pominięcie przy ocenie oferty GLOMEX oraz dokonanie wyboru tej oferty, choć Zamawiający sam zdefiniował Turcję jako państwo trzecie i powiązał zaoferowanie pojazdów pochodzących z Turcji z obowiązkiem odrzucenia oferty.

Odwołujący wniósł o:

1. Uwzględnienie odwołania w całości.
2. Unieważnienie czynności wyboru oferty GLOMEX jako najkorzystniejszej w postępowaniu.
3. Nakazanie Zamawiającemu odrzucenia oferty GLOMEX jako niezgodnej z warunkami zamówienia, na podstawie art.

226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp (oraz – w aktualnym stanie prawnym – art. 226 ust. 1 pkt 5a ustawy Pzp), z uwagi na: - pochodzenie oferowanych pojazdów Ford F-Line CHL1 z Republiki Turcji, co jest sprzeczne z postanowieniami Rozdziału III SWZ oraz wyjaśnieniami SWZ udzielonymi przez Zamawiającego w dniu 16.06.2026 r.; - sprzeczność oświadczenia GLOMEX z załącznika nr 3B do SW Z z treścią świadectwa homologacji typu W E i definicją pochodzenia z art. 60 unijnego kodeksu celnego (UKC).

1. Nakazanie Zamawiającemu dokonania ponownej oceny ofert z pominięciem oferty GLOMEX.
2. Nakazanie Zamawiającemu wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej, zgodnej z postanowieniami SW Z, wyjaśnieniami Zamawiającego oraz prawem unijnym i krajowym.
3. Orzeczenie na rzecz Odwołującego zwrotu uzasadnionych kosztów postępowania odwoławczego, w tym wynagrodzenia pełnomocnika oraz kosztów uczestnictwa w rozprawie, określonych na podstawie rachunków, które zostaną przedłożone do akt sprawy;
4. Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do odwołania na okoliczności wskazane w odwołaniu, a także dokumentów zamówienia będących w posiadaniu Zamawiającego.

Odwołujący wskazał, że ma interes w uzyskaniu zamówienia i może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp.

Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 1) lit. a) ustawy Pzp.

Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania Odwołujący uzyskał w dniu 17 lipca 2026 r. (zawiadomienie o wyborze najkorzystniejszej oferty). W związku z powyższym odwołanie wniesione w dniu 25 lipca 2026 r. należy uznać za wniesione w wymaganym zgodnie z ustawą Pzp terminie.

Wpis od odwołania w kwocie 15 000,00 złotych został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania Zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu.

W piśmie z dnia 29 lipca 2026 r. stanowiącym zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego GLOMEX wniósł o oddalenie odwołania, przedstawiając stanowisko względem zarzutów odwołania.

Zamawiający pismem z dnia 10 sierpnia 2026 r. złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o oddalenie odwołania w całości.

Pismem z dnia 28 sierpnia 2026 r. Odwołujący zajął replikę na odpowiedź Zamawiającego na odwołanie oraz stanowisko GLOMEX, podtrzymując dotychczasowe wnioski oraz wnosząc o - ewentualnie – w razie uznania, że materiał sprawy wymaga dalszych ustaleń – nakazanie Zamawiającemu dokonania ponownej, i udokumentowanej na etapie postępowania przetargowego oceny kraju konkretnej pochodzenia oferowanego pojazdu z zastosowaniem art. 60 ust. 2 UKC oraz art. 32–34 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446; - pominięcie albo odmowę nadania mocy dowodowej dokumentom GLOMEX, złożonym dopiero w postępowaniu odwoławczym w takim zakresie, w jakim dokumenty te po raz pierwszy tworzą twierdzenia o zakresie prac realizowanych przez Plandex w procesie technologicznym, wartości dodanej lub istotnym etapie wytwarzania, zamiast potwierdzać konkretną i kompletną treść wyjaśnień złożonych Zamawiającemu w zakreślonym terminie.

Przy piśmie z dnia 28 sierpnia 2026 r. GLOMEX przesłał dokumenty (wnioski dowodowe), o których była mowa w przystąpieniu.

Odwołujący w piśmie z dnia 29 sierpnia 2026 r. zajął stanowisko w stosunku do pisma GLOMEX z dnia 28 sierpnia 2026 r. wnosząc o: - pominięcie – ewentualnie odmowę nadania rozstrzygającej mocy dowodowej – dokumentom złożonym przez GLOMEX dopiero wraz z pismem z dnia 28 sierpnia 2026 r., w zakresie, w jakim dokumenty te po raz pierwszy mają wykazywać zakres prac Plandex, szczegółowy proces technologiczny, rzeczywistą wartość dodaną, ekonomiczne uzasadnienie

operacji, znaczenie homologacji drugiego etapu albo polskie pochodzenie oferowanego pojazdu; - ewentualnie uwzględnienie tych dokumentów wyłącznie jako materiału polemicznego lub weryfikacyjnego, bez przypisywania im skutku w postaci dopuszczalnego uzupełnienia wyjaśnień GLOMEX złożonych Zamawiającemu w terminach zakreślonych w toku badania ofert; - ocenę zgodności oferty GLOMEX z warunkami zamówienia na podstawie treści oferty oraz wyjaśnień i dowodów przedstawionych Zamawiającemu przed dokonaniem wyboru oferty, - zobowiązanie Zamawiającego do przedłożenia pełnego materiału, na podstawie którego oceniono odpowiedzi GLOMEX z 3 i 10 lipca 2026 r. oraz dokonano wyboru oferty; - ustalenie, które dokumenty z 28 sierpnia 2026 r. znajdowały się w aktach postępowania przed wyborem oferty; - zobowiązanie GLOMEX do przedłożenia jawnej, zanonimizowanej lub zagregowanej wersji kosztorysu w zakresie koniecznym do kontroli tezy o wartości dodanej; - ewentualne przeprowadzenie dowodów z dokumentów złożonych 28 sierpnia 2026 r. wyłącznie na fakty bezpośrednio z nich wynikające, bez uznania ich za skuteczne uzupełnienie wyjaśnień złożonych Zamawiającemu w lipcu.

Pismem z dnia 30 sierpnia 2026 r. Zamawiający przedstawił odpowiedź na replikę Odwołującego z dnia 28 sierpnia 2026 r., podtrzymując dotychczasowe wnioski oraz wnosząc o: - pozostawienie poza zakresem rozpoznania – na podstawie art. 555 w zw. z art. 513 pkt 2, art. 515 oraz art. 516 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 ustawy Pzp – twierdzeń podniesionych przez Odwołującego dopiero w replice, wskazanych w pkt III.4 niniejszego pisma, jako opartych na odrębnej podstawie faktycznej i odnoszących się do zaniechania nieobjętego odwołaniem; - oddalenie żądania ewentualnego zgłoszonego w pkt 5 petitum repliki (nakazanie ponownej, „konkretnej i udokumentowanej” oceny kraju pochodzenia) jako niemieszczącego się w granicach zarzutów odwołania; - oddalenie odwołania w całości jako bezzasadnego – również w zakresie, w jakim Izba uznałaby twierdzenia repliki za mieszczące się w granicach zarzutów; - oddalenie wniosku zgłoszonego w pkt 6 petitum repliki o pominięcie mocy dowodowej dokumentów GLOMEX.

Po przeprowadzeniu rozprawy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń, a także stanowisk, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, że w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Izba ustaliła ponadto, że Odwołujący jest uprawniony do skorzystania ze środków ochrony prawnej zgodnie z art. 505 ust.

1 ustawy Pzp.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie po stronie Zamawiającego zgłosił GLOMEX.

Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia ani opozycji przeciw przystąpieniu do postępowania odwoławczego, w związku z czym Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia do postępowania odwoławczego zgłoszonego przez GLOMEX po stronie Zamawiającego.

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania (w tym te, które strony i uczestnik załączali do swoich stanowisk procesowych), a nadto niestanowiące dokumentacji postępowania dowody załączone do: - odwołania (Świadectwa homologacji typu WE Ford F-Line CHL1 (COC)), - odpowiedzi na odwołanie (kopia kompletnego świadectwa zgodności pojazdu skompletowanego FORD/FEBER, typ CHL1, VIN NM0LKTP63XSR94531, podpisanego w dniu 23 września 2025 r.), - do repliki Odwołującego z dnia 28 sierpnia 2026 r. (Wyjaśnienie z 17 sierpnia 2026 r. treści SW Z w sprawie D/103/2026), - do pisma GLOMEX z dnia 28 sierpnia 2026 r. (oświadczenie Plandex o zakresie i charakterze prac wykonywanych w Polsce; dokumentacja procesu drugiego etapu europejskiej homologacji typu (EW VTA, kategoria N3) prowadzonego dla Plandex przez Applus+ IDIADA, w tym zamówienie z 1 lipca 2026 r., harmonogram oraz dokumenty dotyczące oceny zakładu i wymogu zgodności produkcji (CoP); specyfikacja techniczna zabudowy skrzyniowej z odniesieniem do wymagań sekcji XII OPZ; kalkulacja wartości prac i materiałów przypadających na jeden pojazd wraz z dokumentami źródłowymi).

Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Zgodnie z postanowieniami rozdziału III SWZ:

1. Przedmiotem zamówienia jest dostawa samochodów ogólnego przeznaczenia dużej ładowności z podziałem na 2 zadania (części)
2. Zamawiający w ramach niniejszego postępowania stosownie do treści art. 16b ust. 2 ustawy Pzp informuje, iż:
3. nie dopuszcza złożenia ofert (zaoferowania) na dostawę samochodów ogólnego przeznaczenia dużej ładowności (przedmiotu zamówienia) pochodzących z państw trzecich niebędących stroną umów międzynarodowych;
4. Za państwa trzecie niebędące stronami umów międzynarodowych uznaje się państwa, niebędące stronami Porozumienia Światowej Organizacji Handlu w sprawie zamówień rządowych lub innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska gwarantujących na zasadzie wzajemności ​ i równości dostęp do rynku zamówień publicznych.
5. Za kraj pochodzenia samochodu ogólnego przeznaczenia dużej ładowności (przedmiotu zamówienia), zgodnie z art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9.10.2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny uznaje się kraj lub terytorium, w którym: a)Samochód ogólnego przeznaczenia dużej ładowności (pojazd)/(przedmiot zamówienia), został całkowicie wyprodukowany, b)Samochód ogólnego przeznaczenia dużej ładowności (pojazd)/(przedmiot zamówienia), został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania, ​ w przypadku, gdy w produkcję pojazdu zaangażowany był więcej niż jeden kraj.
6. Zamawiający informuje, iż w przypadku zaoferowania pojazdu (przedmiotu zamówienia) pochodzącego z kraju trzeciego o którym mowa w ust. 2, oferta wykonawcy podlegać będzie odrzuceniu jako oferta niezgodna z warunkami zamówienia.

Zgodnie z postanowieniami rozdziału V SWZ:

1. W celu potwierdzenia, że oferowane dostawy spełniają określone przez Zamawiającego wymagania oraz cechy, Zamawiający wymaga złożenia następujących przedmiotowych środków dowodowych: (…) 1.2. Oświadczenie Wykonawcy, że: oferowane pojazdy (samochody ogólnego przeznaczenia dużej ładowności) nie pochodzą z produkcji z państw trzecich zgodnie z​ wymaganiami określonymi w ramach przedmiotowego postępowania (weryfikacja pochodzenia pojazdów wg. załącznika nr 5 do umowy).

Zamawiający wymaga złożenia przez Wykonawcę wraz z ofertą oświadczenia z​ wykorzystaniem wzoru stanowiącego załącznik nr 3B do SWZ.

W pkt 5 załącznika nr 5 do umowy (załącznik nr 6 do SW Z) wskazano, że:Zamawiający jednocześnie wskazuje, iż dopuszcza pojazdy zawierające podzespoły, komponenty lub części pochodzące z państw trzecich, jeśli pochodzenie pojazdu jako produktu końcowego zostało ustalone zgodnie z art. 60 Rozporządzenia Parlament Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego Unijny Kodeks Celny tj. w państwie, w którym nastąpiła ostatnia istotna, ekonomicznie uzasadniona obróbka lub przetworzenie skutkujące powstaniem gotowego produktu.

W dniu 16 czerwca 2026 r. Zamawiający w ramach wyjaśnień treści SW Z, udzielił odpowiedzi na m. in. na pytanie nr 2 dotyczące wniosku nr 4:

Pytanie nr 2 Zwracamy się z uprzejmą prośbą o udzielenie wyjaśnień treści Specyfikacji Warunków Zamówienia w zakresie postanowienia SW Z dotyczącego ograniczenia dopuszczalności oferowania pojazdów pochodzących z państw trzecich.

W szczególności prosimy o jednoznaczne potwierdzenie, czy Zamawiający uzna za spełniające warunki określone w SW Z samochody pochodzące z Republiki Turcji, tj. państwa objętego unią celną z Unią Europejską na podstawie Decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia W E–Turcja z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wdrożenia końcowego etapu unii celnej. W ocenie Wykonawcy wskazana regulacja ustanawia szczególny reżim prawny zapewniający swobodny przepływ towarów pomiędzy Turcją a państwami członkowskimi Unii Europejskiej, obejmujący m.in. zniesienie ceł oraz ograniczeń ilościowych, a także harmonizację przepisów technicznych i homologacyjnych dotyczących produktów wprowadzanych do obrotu na rynku unijnym. W praktyce oznacza to zapewnienie producentom tureckim dostępu do rynku Unii Europejskiej na zasadach opartych na wzajemności i równym traktowaniu. W związku z powyższym prosimy o potwierdzenie, że Zamawiający uznaje wskazaną umowę międzynarodową za „inną umowę międzynarodową, której stroną jest Unia Europejska, gwarantującą na zasadzie wzajemności i równości dostęp do rynku zamówień publicznych”, w rozumieniu przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych oraz odpowiadających postanowień SWZ.

Odpowiedź:

Zamawiający informuje, iż nie uznaje produktów - samochodów ogólnego przeznaczenia dużej ładowności) pochodzących z Republiki Turcji za spełniające warunki określone w Rozdziale III, pkt 3, SW Z w zakresie dopuszczalności towarów z państw trzecich, z którymi Unia Europejska zawarła umowy o równym dostępie do rynku zamówień publicznych. Mając na względzie powyższe, w przypadku zaoferowania samochodu ogólnego przeznaczenia dużej ładowności pochodzącego z kraju trzeciego (w tym Republiki Turcji) oferta wykonawcy podlegać będzie odrzuceniu jako oferta niezgodna z warunkami zamówienia.

Uzasadnienie:

1. Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 22 października 2024 r. w sprawie C-652/221 jednoznacznie wykazał, iż wykonawcy z państw trzecich (w tym z Republiki Turcji), które nie zawarły z Unią Europejską formalnej umowy dotyczącej zamówień publicznych (takiej jak GPA lub dwustronne umowy o wolnym handlu z rozdziałem o zamówieniach), nie mogą powoływać się na zasady równego traktowania i niedyskryminacji (wynikające z art. 16a ustawy PZP oraz dyrektyw unijnych).
2. Republika Turcji nie jest sygnatariuszem wielostronnego Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (GPA) zawartego w ramach WTO.
3. Wbrew stanowisku Wykonawcy, Decyzja nr 1/95 Rady Stowarzyszenia W E - Turcja z dnia 22 grudnia 1995 r. dotyczy ustanowienia unii celnej i swobodnego przepływu towarów, jednak nie obejmuje ona sektora zamówień publicznych.

Istnienie unii celnej nie jest tożsame z przyznaniem wykonawcom lub towarom z tego państwa prawa do równego traktowania w procedurach przetargowych na terenie UE. 4. Zasada równego traktowania i niedyskryminacji dotyczy wyłącznie wykonawców z UE oraz tych z państw trzecich, z którymi zawarto stosowne umowy międzynarodowe. 5. Skoro więc Republika Turcji nie gwarantuje unijnym wykonawcom dostępu do swojego rynku zamówień na zasadach wzajemności w ramach wiążącej umowy międzynarodowej dotyczącej stricte zamówień publicznych, Zamawiający jest uprawniony do ograniczenia pochodzenia produktów z tego kraju w ramach przedmiotowego postępowania na podstawie art. 16b ust. 2 ustawy Pzp. W związku z powyższym, samochody ogólnego przeznaczenia dużej ładowności pochodzące z Republiki Turcji są traktowane zgodnie z postanowieniami SW Z jako produkty z państwa trzeciego, z którym nie zawarto umowy międzynarodowej gwarantującej dostęp do rynku.

Ofertę w postępowaniu złożył m. in. GLOMEX, składając wraz z ofertą załącznik nr 3B do SW Z z następującym oświadczeniem:

Pismami z 1 i 7 lipca 2026 r. Odwołujący zwrócił się do Zamawiającego z Informacją o niezgodności oferty GLOMEX z warunkami zamówienia z wnioskiem o odrzucenie oferty” ze względu na pochodzenie pojazdu oferowanego przez GLOMEX (treść pism w aktach sprawy).

Zamawiający zasadniczo powielając treść informacji otrzymanych od Odwołującego, pismami z 2 i 8 lipca 2026 r. zwrócił się do GLOMEX o wyjaśnienie ewentualnych nieprawidłowości dotyczących pochodzenia oferowanych pojazdów (treść pism w aktach sprawy).

Pismami z 3 i 10 lipca 2026 r. GLOMEX udzielił odpowiedzi na wezwanie do ustosunkowania się do zarzutów dotyczących pochodzenia oferowanych pojazdów (treść pism w aktach sprawy).

Pismem z dnia 17 lipca 2026 r. Zamawiający poinformował o wyborze oferty GLOMEX jako najkorzystniejszej w obu zadaniach.

Biorąc pod uwagę stanowiska Stron, uczestnika postępowania odwoławczego oraz zgromadzony materiał dowodowy, Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie i podlegało oddaleniu.

W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 i 5a ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:

1. jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia; 5a) została złożona przez wykonawcę pochodzącego z państwa trzeciego niebędącego stroną umowy międzynarodowej lub wspólnie z wykonawcą pochodzącym z państwa trzeciego niebędącego stroną umowy międzynarodowej, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 16b ust. 1 pkt 1 lub 2.

W art. 16 ustawy Pzp wprowadzono podstawowe zasady przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia, tj. zasadę zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, zasadę przejrzystości oraz zasadę proporcjonalności.

Nadto, zgodnie z art. 16a ustawy Pzp, w zakresie objętym Porozumieniem Światowej Organizacji Handlu w sprawie zamówień rządowych lub innymi umowami międzynarodowymi gwarantującymi na zasadzie wzajemności i równości dostęp do rynku zamówień publicznych, których stroną jest Unia Europejska, zamawiający zapewnia wykonawcom pochodzącym z państw trzecich będących stronami tego porozumienia lub tych umów międzynarodowych oraz robotom budowlanym, dostawom i usługom pochodzącym z tych państw takie samo traktowanie jak traktowanie wykonawców pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej oraz robót budowlanych, dostaw i usług pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej.

Jak zaś stanowi art. 16b ust. 2 ustawy Pzp, zamawiający, w odniesieniu do wykonawców pochodzących z państw trzecich niebędących stronami umów międzynarodowych lub robót budowlanych, dostaw i usług pochodzących z tych państw, może określić warunki zamówienia mniej korzystne niż w odniesieniu do wykonawców pochodzących z państw, o których mowa w art. 16a, lub robót budowlanych, dostaw i usług pochodzących z tych państw.

Należy także zauważyć, że pochodzenie towaru oznacza związek pomiędzy produktem a krajem, z którego jest uznawany za pochodzący. Określa ono zatem przynależność produktu do konkretnego kraju lub regionu. Zgodnie z art.

60 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (dalej: „UKC”):

1. Towar całkowicie uzyskany w danym kraju lub na danym terytorium uznawany jest za pochodzący z tego kraju lub terytorium.
2. Towar, w produkcję którego zaangażowane są więcej niż jeden kraj lub więcej niż jedno terytorium, uznaje się za pochodzący z kraju lub terytorium, w którym towar ten został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania.

Zgodnie z art. 34 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015): Następujących operacji nie uznaje się za istotne ekonomicznie uzasadnione przetworzenie lub obróbkę do celów nadania pochodzenia: a)operacje mające na celu zachowanie produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania (wietrzenie, rozkładanie, suszenie, usuwanie uszkodzonych części i podobne czynności) lub operacje ułatwiające przesyłkę lub transport; b)proste czynności polegające na usuwaniu kurzu, przesiewaniu lub sortowaniu, segregowaniu, dobieraniu, myciu, rozcinaniu; c)zmiany opakowania oraz rozdzielanie i łączenie przesyłek, proste umieszczanie w butelkach, puszkach, butlach, workach, pudełkach, skrzynkach, umieszczanie na kartonach lub deskach oraz wszelkie inne proste operacje związane z pakowaniem; d)dobieranie towarów w zestawy lub komplety lub przygotowywanie do sprzedaży; e)umieszczanie znaków, etykiet lub innych podobnych wyróżniających oznakowań na towarach lub na ich opakowaniach; f)prosty montaż części produktu dla otrzymania kompletnego wyrobu; g)demontaż bądź zmiana zastosowania; h)połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w lit. a)–g).

Poza tym, zgodnie z art. 36 ww. Rozporządzenia, w celu określenia, czy towary pochodzą z danego państwa lub terytorium, nie bierze się pod uwagę pochodzenia następujących elementów: a) energii i paliwa, b) instalacji i wyposażenia, c) maszyn i narzędzi, d) materiałów, które nie wchodzą ani nie są przeznaczone do wejścia w końcowy skład towarów.

W sprawie nie było spornym, iż: - oferta GLOMEX obejmuje dostawę pojazdów ciężarowych Ford/Plandex typ CHL1, model -Line, F a nie samo podwozie ani pojazd niekompletny, - GLOMEX, składając oświadczenie z załącznika nr 3B do SW Z, zadeklarował, że oferowane pojazdy „nie pochodzą z produkcji z krajów trzecich niebędących stronami umów międzynarodowych”, - z oferty i wyjaśnień GLOMEX wynika, że dalszy etap procesu wytworzenia, obejmujący wykonanie zabudowy i kompletację pojazdu, ma zostać zrealizowany przez Plandex sp. z o.o. w Polsce, - Ford Otomotiv Sanayi A.Ş. produkuje w Turcji bazowy pojazd Ford F-Line typu CHL1, - świadectwo homologacji typu W E przedstawione przez Odwołującego dotyczy pojazdu niekompletnego – „Incomplete Vehicle”, - Republika Turcji nie jest państwem objętym zakresem umów międzynarodowych wskazanych w Rozdziale III SWZ, - samo tureckie pochodzenie podzespołów, komponentów lub części z państw trzecich było dopuszczalne, a rozstrzygające znaczenie dla ustalenia kraju pochodzenia pojazdu ma art. 60 UKC, zgodnie z którym krajem pochodzenia towaru jest kraj, w którym został on całkowicie wytworzony, albo kraj, w którym został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce powodującej powstanie nowego produktu lub stanowiącej istotny etap wytwarzania.

Istotą zarzutów odwołania, było więc to, iż oświadczenie GLOMEX zawarte w załączniku nr 3B do SW Z, że oferowane pojazdy nie pochodzą z produkcji z krajów trzecich nie będących stronami umów międzynarodowych było sprzeczne z treścią świadectwa homologacji typu W E, wskazującą Turcję jako miejsce produkcji i montażu pojazdu CHL1, definicją pochodzenia przyjętą w SW Z przez odesłanie do art. 60 UKC, jak również wyjaśnieniami SW Z z 16 czerwca 2026 r., kwalifikującymi samochody pochodzące z Turcji jako produkty z państwa trzeciego oraz przewidującymi odrzucenie ofert obejmujących takie pojazdy. Odwołujący podniósł, że podwozie Ford F-Line CHL1 z kabiną, układem napędowym, systemami bezpieczeństwa i elektroniką powstaje w całości w fabrykach Ford Otomotiv Sanayi A.Ş. w Turcji. Natomiast

zabudowa skrzyniowa wykonywana w Polsce, ma charakter wtórny i wykończeniowy – jest prostą operacją montażową na gotowym, jezdnym podwoziu, która nie prowadzi do powstania nowego produktu ani do zmiany klasyfikacji taryfowej pojazdu - posadowienie zabudowy skrzyniowej na podwoziu pochodzącym z Turcji nie powoduje zmiany kraju pochodzenia, zarówno z perspektywy wartościowej, zasadniczego przeznaczenia perspektywy ilościowej, zabudowa skrzyniowa nie zmienia kraju produkcji i montażu pojazdu. W ocenie Odwołującego treść oferty GLOMEX jest zatem materialnie sprzeczna z warunkami zamówienia, co obliguje Zamawiającego do odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp.

W ocenie Izby Odwołujący nie udźwignął ciężaru wykazania, że etap prac, którym poddane mają zostać oferowane przez GLOMEX pojazdy, realizowany przez firmę Plandex na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie stanowił ostatniego istotnego, ekonomicznie uzasadnionego przetworzenia lub obróbki w rozumieniu art. 60 ust. 2 UKC.

Przypomnienia wymaga, że zasadniczo to na Odwołującym spoczywa ciężar wykazania okoliczności faktycznych będących podstawą odwołania i uzasadniających jego wnioski. To Odwołujący bowiem, a nie Zamawiający, a tym bardziej uczestnik postępowania, wywodzi z okoliczności podnoszonych w odwołaniu korzystne dla siebie skutki prawne, opierając na nich żądanie odwołania, a co za tym idzie oczywistym jest, że okoliczności te powinien wykazać właśnie odwołujący (tak np. wyrok Izby z dnia 21 października 2024 r. sygn. akt: KIO 3503/24). Tymczasem Odwołujący arbitralnie ocenił bez szerszej analizy, że posadowienie zabudowy skrzyniowej na podwoziu pochodzącym z Turcji nie powoduje zmiany kraju pochodzenia, zarówno z perspektywy wartościowej, zasadniczego przeznaczenia perspektywy ilościowej, zabudowa skrzyniowa nie zmienia kraju produkcji i montażu pojazdu. Samo przeświadczenie Odwołującego nie może przesądzać o słuszności tego twierdzenia. Zgodzić trzeba się z twierdzeniem procesowym GLOMEX, że Odwołujący w ogóle nie przeprowadził analizy art. 60 ust. 2 UKC. Zarzuty nie zawierają jakiejkolwiek oceny procesu produkcyjnego oferowanego pojazdu kompletnego, nie odnoszą się do zakresu czynności wykonywanych przez PLANDEX sp. z o.o. w Polsce, nie analizują charakteru tych operacji z punktu widzenia przesłanek „ostatniego istotnego, ekonomicznie uzasadnionego przetworzenia” ani nie wykazują, dlaczego czynności te miałyby nie spełniać kryteriów określonych w art. 60 ust. 2 UKC.

Odwołujący oparł się również o treść załączonych do odwołania świadectw zgodności Ford F-Line CHL1, które co potwierdził sam Odwołujący w replice, dotyczą pojazdu niekompletnego w sensie homologacyjnym. Izba podziela stanowiska procesowe Zamawiającego i GLOMEX, że w związku z tym, że chodzi o pojazd niekompletny, stanowiący jedynie bazę do dalszego procesu produkcyjnego, to dokument ten nie dotyczy oferowanego przez GLOMEX pojazdu kompletnego marki Ford/Plandex. Nie ulega wątpliwościom w sprawie, że przedmiotem zamówienia nie jest samo podwozie, lecz pojazd kompletny. Należy przy tym wskazać, że świadectwo homologacji, jako dokument urzędowy, nie ma znaczenia przy ustaleniu kraju lub regionu pochodzenia. W kontekście zagadnienia homologacji wieloetapowej należy nadmienić, że przykładem, choć niemającym znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, że czynności polskiego producenta mogą stanowić formalnie i technicznie wyodrębniony etap produkcji, a nie jedynie usługę doposażenia gotowego pojazdu, jest dowód załączony do odpowiedzi na odwołanie - kompletnego świadectwa zgodności pojazdu skompletowanego FORD/FEBER. Z dowodu tego wynika, że dla pojazdu opartego na bazie Ford CHL1 po przeprowadzeniu dalszego etapu homologacji COC pojazdu skompletowanego, wskazano FEBER jako producenta tego pojazdu, a Ford Otosan zachowuje odrębne oznaczenie producenta tylko etapu bazowego. Choć zatem rację ma Odwołujący wskazując, że status „Incomplete Vehicle” nie rozstrzyga automatycznie, że późniejsze czynności w Polsce stanowią ostatnie istotne przetworzenie w rozumieniu UKC, gdyż homologacja pierwszego etapu oraz pochodzenie celne są odrębnymi zagadnieniami, a to, że pojazd bazowy wymaga dalszej kompletacji i nie może być zarejestrowany bez kolejnego etapu, nie przesądza jeszcze o tym, czy ten etap zmienia jego pochodzenie celne, tym niemniej Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, że kolejny etap realizowany już na terytorium Polski nie wpisuje się w przesłankę z art. 60 ust. 2 UKC.

Co także wymaga podkreślenia, w złożonej replice Odwołujący nie twierdził, że każda zabudowa skrzyniowa jest prostym montażem. W ocenie Izby zabrakło natomiast ze strony Odwołującego analizy i merytorycznego uzasadnienia, dlaczego w tym przypadku zabudowa skrzyniowa i pozostałe czynności stanowią prosty montaż, który w myśl art. 34 lit. f) Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie UKC, nie mógłby zostać uznany za ostatnie istotne ekonomicznie uzasadnione przetworzenie lub obróbkę do celów nadania pochodzenia. Zgodnie z wyjaśnieniami GLOMEX, zadeklarowany zakres prac nie ogranicza się do prostego mechanicznego zamocowania gotowego, standardowego elementu do ukończonego pojazdu. Ma obejmować czynności projektowe i produkcyjne, wytworzenie konstrukcji zabudowy, jej trwałą integrację z pojazdem bazowym, dostosowanie do indywidualnych wymagań OPZ oraz czynności kontrolne. Izba podziela stanowisko Zamawiającego, że określenie tych operacji przez Odwołującego jako „wtórnych”, „wykończeniowych” albo „prostego montażu” nie zastępuje ich analizy. Odwołujący nie przedstawił technicznego porównania stanu pojazdu przed i po wykonaniu zabudowy, kalkulacji według właściwych reguł pochodzenia ani dowodu podważającego zakres operacji opisany w wyjaśnieniach GLOMEX.

Odwołujący w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego wykonanie zabudowy skrzyniowej jest prostym montażem – zwykłym

doposażeniem pojazdu i nie może być kwalifikowane jako istotny etap produkcji pozwalający uznać Polskę jako kraj pochodzenia pojazdu.

Na potwierdzenie własnego stanowiska Odwołujący powołał się też na orzecznictwo Izby. Abstrahując od kwestii, iż wyroki te dotyczą innych stanów faktycznych – innych postępowań, wykonawców, pojazdów i nie mogą mieć automatycznego przełożenia na niniejszą sprawę, to nadto należy zauważyć, że w przywołanym wyroku Izby z dnia 28 października 2016 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1976/16 Izba ustaliła, że produkcja gotowego pojazdu jest zlokalizowana w Turcji. Z kolei względem wspomnianego przez Odwołującego wyroku z dnia 30 kwietnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt KIO 1258/25, należy zauważyć, że Odwołujący mylnie przypisał Izbie stanowisko, że operacje montażu siedzeń, wyposażenia elektronicznego czy innych komponentów mogą stanowić jedynie prosty montaż, nie spełniając przesłanek „ostatniego istotnego przetworzenia”, jeśli zasadnicza produkcja pojazdu odbywa się poza UE, które co prawda znalazło się w treści uzasadnienia tego orzeczenia, lecz jedynie w ramach przytoczenia stanowiska strony (tamtejszego odwołującego), a nie własnych rozważań, zaś przedmiotem rozstrzygnięcia było zastosowanie art.

393 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp, odnoszącego się do zamówień sektorowych oraz kryterium udziału produktów pochodzących z UE przekraczającego 50%. Dlatego też również ten aspekt argumentacji Odwołującego należy ocenić negatywnie.

Odnosząc się jeszcze do pism procesowych Odwołującego z 28 i 29 sierpnia 2026 r. należy poczynić następujące uwagi. Po pierwsze Izba w pełnej rozciągłości podziela wniosek Zamawiającego o pozostawienie poza zakresem rozpoznania twierdzeń podniesionych przez Odwołującego dopiero w replice jako opartych na odrębnej podstawie faktycznej i odnoszących się do zaniechania nieobjętego odwołaniem. Dopiero bowiem w replice z dnia 28 sierpnia 2026 r. Odwołujący zarzucił, że na gruncie materiału zgromadzonego w postępowaniu Zamawiający nie dysponował dostatecznymi, konkretnymi i zweryfikowanymi podstawami, aby przesądzić przeciwnie. Odwołujący wskazał przy tym, że: „W odpowiedziach z 3 i 10 lipca 2026 r. GLOMEX powoływał się na projektowanie i wykonanie zabudowy, jej trwałą integrację z podwoziem, adaptację, czynności wyposażeniowe, drugi etap homologacji oraz wartość dodaną na poziomie około 50% ceny ex works. Są to twierdzenia istotne dla oceny pochodzenia. Nie zostały one jednak, według materiału dostępnego Odwołującemu, poparte w terminie pełną dokumentacją techniczną, źródłową kalkulacją, zestawieniem materiałów i robocizny, dokumentami rzeczywistego wykonania konstrukcji ani porównaniem stanu pojazdu przed i po operacjach. Załączone do odpowiedzi z 3 lipca świadectwo zgodności podwozia bazowego oraz wyciąg z dokumentacji procesu homologacji drugiego etapu nie zastępują dowodów na faktyczny zakres i znaczenie technologiczne prac, które mają być wykonane przy realizacji tego zamówienia. Samo zapewnienie o gotowości przedstawienia dodatkowych dokumentów nie jest przedstawieniem tych dokumentów w terminie”. To prowadziło Odwołującego do konkluzji, że „w materiale dowodowym przedłożonym przez GLOMEX na wezwania Zamawiającego, brak było wystarczających, źródłowo weryfikowalnych dowodów pozwalających ustalić, że prace Plandex sp. z o.o. stanowią ostatnie istotne przetworzenie, a nie prosty montaż, adaptację lub doposażenie. Ogólny opis zabudowy, integracji i homologacji ani deklaracja wartości dodanej nie zastępują dokumentacji technicznej, zestawienia materiałów i robocizny ani źródłowej kalkulacji” a „Zamawiający nie wykazał, aby przy wyborze oferty GLOMEX przeprowadził konkretną, opartą na udokumentowanym materiale ocenę rzeczywistego procesu wytworzenia pojazdu. Przyjął deklaracje GLOMEX oraz narrację o „produkcie końcowym”, mimo że zasadnicze elementy pojazdu bazowego są wytwarzane w Turcji, a znaczenie prac polskich dla testu z art. 60 ust. 2 UKC nie zostało w toku wyjaśnień należycie wykazane”. Zupełnie słusznie Zamawiający przypomniał, że w odwołaniu Odwołujący zaskarżył dwie czynności: wybór oferty GLOMEX jako najkorzystniejszej oraz zaniechanie odrzucenia tej oferty, a podstawą faktyczną zarzutu było twierdzenie o charakterze kategorycznym: że oferowany pojazd Ford F-Line CHL1 pochodzi z Republiki Turcji, że okoliczność ta wynika ze świadectwa homologacji i z charakteru procesu produkcyjnego, że zabudowa wykonywana w Polsce ma charakter wtórny i stanowi prostą operację montażową, a w konsekwencji – że oświadczenie z załącznika nr 3B jest sprzeczne z obiektywnym stanem faktycznym. W odwołaniu Odwołujący wskazał też, że dwukrotnie informował Zamawiającego o niezgodności oferty oraz, że Zamawiający wystosował wezwania do GLOMEX, a następnie stwierdził:„Zamawiający był więc w pełni świadomy zarzutów i podstaw prawnych dla odrzucenia oferty GLOMEX. […] Jednak, mimo pełnej wiedzy o niezgodności oferty GLOMEX z warunkami zamówienia, Zamawiający nie zastosował art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp […]”(odwołanie, pkt 7).

Zaniechanie zaskarżone odwołaniem zostało zatem określone jako: zaniechanie odrzucenia oferty mimo dysponowania pełną wiedzą o jej niezgodności. Odwołanie nie wskazywało natomiast – jako zaniechania poddanego kontroli – tego, że Zamawiający nie zgromadził wystarczającego materiału, nie zażądał dalszych dokumentów ani nie ponowił wezwania przed dokonaniem wyboru. Wyjaśnić więc trzeba, że zgodnie z art. 555 ustawy Pzp Izba nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Przypomnieć tylko należy, że zakres rozpoznania sprawy przez Izbę jest ściśle ograniczony zarzutami odwołania sprowadzającymi się do czynności lub zaniechań zamawiającego opartych na konkretnej i precyzyjnej podstawie faktycznej. Stąd też, odwołujący w odwołaniu zobowiązany jest wskazać treść przepisu, który został przez zamawiającego naruszony, a w uzasadnieniu faktycznym podać wszystkie okoliczności

potwierdzające zasadność twierdzeń wyrażonych w odwołaniu. Powyższe oznacza, że niezależnie od podstawy prawnej wskazanego naruszenia, nowe okoliczności faktyczne podnoszone dopiero na rozprawie stanowią nowe zarzuty, które nie były zawarte w odwołaniu. Nie mogą one zatem być brane pod uwagę w trakcie rozpoznania odwołania przez Izbę.

Dopuszczenie rozszerzania przez odwołujących zakresu pierwotnych zarzutów lub ich modyfikacji na rozprawie prowadziłoby też w istocie do przedłużenia ustawowego terminu na wnoszenie odwołań. Ponadto w razie rozpoznania przez Izbę nowych zarzutów, rozszerzonych o okoliczności faktyczne niepodniesione w odwołaniu, doszłoby do zachwiania zasady równości stron cechującej kontradyktoryjne postępowanie odwoławcze. Dlatego też Izba, mając na uwadze treść art. 555 ustawy Pzp, rozpoznając odwołanie, pominęła argumentację Odwołującego w ww. zakresie, odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu w takim zakresie, w jakim została przedstawiona odpowiadająca im argumentacja poparta okolicznościami faktycznymi i oceną prawną. Jednocześnie, z racji, że zakres zaskarżenia określony w odwołaniu nie obejmował ewentualnego zarzutu zaniechania dalszego badania lub wyjaśnienia oferty GLOMEX, w konsekwencji za bezprzedmiotowy należy uznać sformułowany w replice przez Odwołującego wniosek ewentualny o nakazanie Zamawiającemu dokonania ponownej i udokumentowanej na etapie postępowania przetargowego oceny kraju konkretnej pochodzenia oferowanego pojazdu z zastosowaniem art. 60 ust. 2 UKC oraz art.

32–34 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446. Raz jeszcze należy podkreślić, że Odwołujący we wniesionym odwołaniu jednoznacznie zarzucił, że dotychczasowe okoliczności w postępowaniu świadczą o niezgodności treści oferty GLOMEX z warunkami zamówienia, a jak już wyżej oceniła Izba, zarzut ten nie został przez Odwołującego wykazany.

Odnosząc się jeszcze do przedłożonych przez GLOMEX dowodów w toku postępowania odwoławczego, a które to dowody nie zostały przedstawione przez GLOMEX na etapie udzielanych wyjaśnień na wezwania Zamawiającego z 2 i 8 lipca 2026 r., co wywołało po stronie Odwołującego wyrażone w replikach wnioski o ich pominięcie lub odmowę nadania rozstrzygającej mocy dowodowej, a ewentualnie uwzględnienie tych dokumentów wyłącznie jako materiału polemicznego lub weryfikacyjnego, bez przypisywania im skutku w postaci dopuszczalnego uzupełnienia wyjaśnień GLOMEX złożonych Zamawiającemu w terminach zakreślonych w toku badania ofert. Jeżeli chodzi o aspekt formalny przedstawionego przez GLOMEX materiału dowodowego, Izba nie podzieliła wniosku Odwołującego co do niedopuszczalności tych dowodów jako spóźnionych. W ocenie Izby przedłożone przez GLOMEX dowody w toku postępowania odwoławczego należy postrzegać jako dodatkową obronę przed zarzutami Odwołującego przedstawionymi w odwołaniu, a nie jako niedopuszczalną próbę uzupełnienia wyjaśnień treści oferty. Z tego tytułu dowody przedstawione przez GLOMEX nie mogły podlegać pominięciu. Za wtórne i bezprzedmiotowe należy uznać wobec tego wnioski Odwołującego zawarte w replice o zobowiązanie Zamawiającego do przedłożenia pełnego materiału, na podstawie którego oceniono odpowiedzi GLOMEX z 3 i 10 lipca 2026 r. oraz dokonano wyboru oferty i ustalenie, które dokumenty z 28 sierpnia 2026 r. znajdowały się w aktach postępowania przed wyborem oferty. Zamawiający przekazał do Izby kopię dokumentacji postępowania, w tym treść oświadczenia GLOMEX w załączniku nr 3B do SW Z oraz wyjaśnień i załączników do tych wyjaśnień, w oparciu o które przyjął, że GLOMEX nie zaoferował pojazdów pochodzących z krajówtrzecich niebędących stronami umów międzynarodowych, co Zamawiający wyraził poprzez wybór oferty GLOMEX. Nie mogło być więc wątpliwości, że Zamawiający dokonał pozytywnej weryfikacji tego warunku zamówienia w ofercie GLOMEX w oparciu o wymagane oświadczenie oraz treść wyjaśnień wykonawcy. Izba podziela przy tym stanowisko Zamawiającego, iż rozdział III SW Z określił sposób wykazania spełnienia warunku pochodzenia w sposób jednoznaczny: przez złożenie oświadczenia według załącznika nr 3B. SW Z nie wymagała ani dokumentacji technologicznej, ani kalkulacji wartości dodanej, ani jakiegokolwiek dokumentu urzędowego potwierdzającego pochodzenie. Natomiast odrębną kwestią jest uprawnienie Zamawiającego do wyjaśniania treści oferty po powzięciu wątpliwości co do prawdziwości lub znaczenia złożonego oświadczenia. Z uprawnienia tego Zamawiający w niniejszej sprawie skorzystał dwukrotnie, kierując do GLOMEX wezwania z 2 i 8 lipca 2026 r. i uzyskując wyjaśnienia wraz z załącznikami. Brak ustanowienia w SW Z zamkniętego katalogu dokumentów źródłowych nie oznacza zatem braku weryfikacji; oznacza jedynie, że nie można po wyborze oferty przekształcać niewymaganego wcześniej katalogu dowodów w obligatoryjną przesłankę zgodności oferty.

Przechodząc do aspektu merytorycznego złożonych przez GLOMEX dowodów, należy przede wszystkim podkreślić, że odwołanie podlegać musiało oddaleniu już z uwagi na zakres zaskarżenia odwołania, nieskuteczność uzasadnienia odwołania (w tym brak merytorycznego odniesienia do wyjaśnień GLOMEX), a formułowane na etapie repliki twierdzenie o niedysponowaniu przez Zamawiającego dostatecznym materiałem do oceny kraju pochodzenia na etapie procedury wyjaśniającej podlegało pominięciu ze względu na spóźniony charakter. Z tego też tytułu, dowody przedstawione przez GLOMEX przed Izbą, dodatkowo na odparcie twierdzeń Odwołującego, nie miały kluczowego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Tym niemniej Izba dostrzegła inicjatywę dowodową w toku postępowania odwoławczego po stronie GLOMEX, choć to nie po jego stronie spoczywał ciężar dowodu. Co wobec tego znamienne, w odniesieniu do dowodów swojego przeciwnika procesowego, Odwołujący skoncentrował się wyłącznie na argumentacji negującej samą dopuszczalność tych dowodów, ewentualnie wnosząc o nadanie tym dowodom charakteru nierozstrzygającego dla

sprawy. Dodatkowo dostrzeżenia wymaga, że Odwołujący w toku rozprawy nie odniósł się natomiast merytorycznie do dowodów GLOMEX, które – z wyjątkiem kalkulacji wartości prac i materiałów zastrzeżonej przez GLOMEX jako tajemnica przedsiębiorstwa – pozostały dla Odwołującego jawnymi (w tych okolicznościach za bezprzedmiotowy uznano ewentualny wniosek Odwołującego wyrażony w replice co do zobowiązanie GLOMEX do przedłożenia jawnej, zanonimizowanej lub zagregowanej wersji kosztorysu w zakresie koniecznym do kontroli tezy o wartości dodanej).

Paradoksalnie więc ewentualny wniosek Odwołującego o nadanie tym dowodom nierozstrzygającego charakteru został uwzględniony – choć z innych przyczyn aniżeli wywodził to Odwołujący. W tych okolicznościach, gdy Odwołujący nie poczynił starań merytorycznej oceny procesu produkcyjnego oferowanego pojazdu kompletnego czynności wykonywanych przez PLANDEX w Polsce pod kątem kryteriów określonych w art. 60 ust. 2 UKC przede wszystkim z punktu widzenia informacji przekazanych przez GLOMEX w ramach wyjaśnień, oczekiwanie, że Izba samodzielnie i abstrakcyjnie oceni zgodność oferty GLOMEX z warunkami zamówienia jest nieuzasadnione. To Odwołujący musiał najpierw podjąć rzeczową polemikę z treścią wyjaśnień (a w dalszej kolejności z przedłożonymi przez GLOMEX dowodami). W żadnym wypadku nie można tego obowiązku scedować na Izbę.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Izby nie zostało wykazane, że oferta GLOMEX winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, gdyż Odwołujący nie potwierdził, że oferowany przez GLOMEX pojazd pochodzi z Turcji, co prowadziłoby do niezgodności treści oferty z warunkami zamówienia. Niezależnie od tego, nie sposób opisanej sytuacji (potencjalnego zaoferowania produktu pochodzącego z kraju trzeciego niebędącego stroną umów międzynarodowych) kwalifikować jako złożenia oferty przez wykonawcę pochodzącego z państwa trzeciego niebędącego stroną takiej umowy, co wyklucza też zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5a ustawy Pzp.

W konsekwencji nie można stwierdzić naruszenia zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców poprzez wybór oferty GLOMEX ani też przesądzić, jakoby Zamawiający zignorował art. 16a i art. 16b ust. 2 ustawy Pzp, art. 60 UKC oraz wprowadzoną przez siebie treść SWZ.

Reasumując powyższe, Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie, a w działaniach Zamawiającego nie dopatrzyła się naruszenia zasad wynikających z ustawy Pzp.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 8 ust. 2 w zw. z § 5 pkt 1) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.

Przewodniczący

………………………….. ………………………….. …………………………..