Postanowienie KIO 3418/26 z 12 sierpnia 2026

Skarb Państwa - Minister Finansów i Gospodarki w Warszawie (zwany dalej: „Zamawiający”)prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Obsługa płatności bezgotówkowych w jednostkach Krajowej Administracji Skarbowej i systemie e-Urząd Skarbowy”,wewnętrzny identyfikator: C/696/25/DPP/B (zwane dalej: „postępowaniem”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu26 sierpnia 2025 roku pod numerem publikacji 554330-2025.Szacunkowa wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (tj.

Dz. U. z 2026 poz. 739 ze zm., zwanej dalej: „ustawą Pzp” lub „PZP”).

W dniu 13 lipca 2026 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Centrum Elektronicznych Usług Płatniczych eService Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie i Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie (zwani dalej również: „Odwołującym”) wnieśli odwołanie, w którym zarzucili Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 239 ust. 1 i 2 PZP w zw. z art. 242 ust. 1 pkt 1) i ust. 2 PZP w zw. z art. 16 pkt 1) i 2) PZP w zw. z art. 17 ust. 2 PZP poprzez dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej w Postępowaniu między innymi w oparciu o kryterium „Dostarczenie portalu (P)” i przyznanie ofertom poszczególnych wykonawców różnej liczby punktów w jego ramach, podczas gdy kryterium to premiuje skrócenie terminu dostarczenia portalu w stosunku do wyznaczonej przez Zamawiającego daty 30 czerwca 2026 roku, a zatem w momencie dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej w dniu 1 lipca 2026 roku deklaracje wykonawców co do skrócenia tego terminu są obiektywnie niemożliwe do spełnienia, a zatem bądź kryterium to nie powinno zostać zastosowane, bądź wszyscy wykonawcy powinni otrzymać w ramach tego kryterium taką samą liczbę punktów,
2. art. 239 ust. 1 i 2 PZP w zw. z art. 16 pkt 1) i 2) PZP w zw. z art. 17 ust. 2 PZP poprzez dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej w Postępowaniu między innymi w oparciu o kryterium „Koszt (K)” i przyznanie ofertom poszczególnych wykonawców różnej liczby punktów w jego ramach, podczas gdy Sąd Zamówień Publicznych w wyroku z 24 kwietnia 2026 roku, sygn. akt XXIII Zs 27/26 jednoznacznie wskazał, że zostało ono skonstruowane wadliwie, bowiem wzór przewidziany przez Zamawiającego jest niemożliwy do zastosowania, a przez to:
3. art. 239 ust. 1 i 2 PZP w zw. z art. 16 pkt 1) i 2) PZP w zw. z art. 255 pkt 6) PZP w zw. z art. 17 ust. 2 PZP poprzez dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej w Postępowaniu w sposób wadliwy, sprzeczny z warunkami zamówienia oraz przepisami Prawa zamówień publicznych, bowiem kryterium „Koszt (K)” nie może zostać zastosowane z uwagi na jego wadliwość, a pozacenowe kryteria oceny ofert (w tym w szczególności kryterium „Dostarczenie portalu (P)”) nie pozwalają na wyłonienie wykonawcy, którego oferta powinna otrzymać najwyższą liczbę punktów, co świadczy o tym, że Postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego oraz
4. art. 239 ust. 1 i 2 PZP w zw. z art. 16 pkt 1) i 2) PZP w zw. z art. 255 pkt 6) PZP w zw. z art. 17 ust. 2 PZP poprzez dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej w Postępowaniu w sposób wadliwy, sprzeczny z warunkami zamówienia oraz przepisami Prawa zamówień publicznych, bowiem kryterium „Koszt (K)” nie może zostać zastosowane z uwagi na jego wadliwość, a pozacenowe kryteria oceny ofert (w tym w szczególności kryterium „Dostarczenie portalu (P)”) nie pozwalają na wyłonienie wykonawcy, którego oferta powinna otrzymać najwyższą liczbę punktów, co świadczy o tym, że wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie Postępowania nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Odwołujący wniósł o:

1. merytoryczne rozpatrzenie niniejszego odwołania przez Krajową Izbę Odwoławczą oraz jego uwzględnienie;
2. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentacji postępowania, a także dowodów opisanych szczegółowo w treści niniejszego odwołania oraz dowodów, które zostaną powołane i przedłożone na rozprawie;
3. nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności z dnia 1 lipca 2026 roku, polegającej na wyborze oferty Fiserv jako najkorzystniejszej w postępowaniu;
4. nakazanie Zamawiającemu unieważnienia postępowania w oparciu o art. 255 pkt 6) PZP, względnie w oparciu o art.

255 pkt 5) PZP,

1. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów doradztwa prawnego, według norm przepisanych i zgodnie z fakturą przedstawioną przez Odwołującego na rozprawie.

W dniu 17 lipca 2026 r. zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego wykonawca Fiserv Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie (zwany dalej: „Przystępującym”). Izba postanowiła dopuścić do udziału w postępowaniu odwoławczym ww. wykonawcę. Wszystkie warunki formalne związane ze zgłoszonym przystąpieniem zostały spełnione. Co za tym idzie ww. wykonawca skutecznie zgłosił swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego, stając się uczestnikiem postępowania odwoławczego. Przystępujący w oświadczeniu o przystąpieniu wniósł o odrzucenie odwołania, ewentualnie w przypadku uznania przez Izbę, że odwołanie nie podlega odrzuceniu, oddalenie odwołania w całości.

W dniu 24 lipca 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której również wniósł o odrzucenie odwołania, ewentualnie w przypadku uznania przez Izbę, że odwołanie nie podlega odrzuceniu, oddalenie odwołania w całości z uwagi na to, że jest ono bezzasadne; W dniu 7 sierpnia 2026 r. Odwołujący wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej pismo, w którym oświadczył, że cofa odwołanie wniesione w przedmiotowej sprawie. Izba stwierdziła, że oświadczenie o wycofaniu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Odwołującego.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Na skutek cofnięcie odwołania wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego, o której mowa w art. 520 ust. 1 i 2 oraz art. 568 pkt 1) ustawy Pzp. Stosownie do treści art. 520 ust. 1 ustawy Pzp, Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (art. 520 ust. 2 ustawy Pzp). Odwołujący – jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie Prawa zamówień publicznych - jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Bada wyłącznie formalną skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu odwołania. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Tym samym Izba, zgodnie z art. 568 pkt 1 w związku z art. 520 ust. 1 ustawy Pzp, postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.), nakazując

zwrot na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego w wysokości 15 000 zł 00 gr.

Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.

Przewodnicząca

…………………………