Postanowienie KIO 3057/25 z 1 września 2025

1. Umarza postępowanie odwoławcze, którego dalsze prowadzenie stało się zbędne.
2. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty 10000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej przez niego tytułem wpisu od odwołania.

Na niniejsze orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

​U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy im. prof. dr Stanisława Popowskiego w Olsztynie{dalej:

„Zamawiający”}, prowadzi na podstawie Ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz.1320 ze zm.) {dalej: „ustawa pzp”, „ustawa Pzp”, „pzp” lub „Pzp”} w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane pn. Przebudowa budynku „B” – remont i przebudowa oddziału pediatrycznego VI endokrynologiczno-diabetologicznego (DZPZ-332-48PN-2025).Ogłoszenie o tym zamówieniu 17 czerwca 2025 r. zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 00283198. Wartość tego zamówienia jest poniżej progów unijnych.

17 lipca 2025 r. Zamawiający zawiadomił drogą elektroniczną o wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Primater sp. z o.o. {dalej: „Primater”}.

21 lipca 2025 r. Przedsiębiorstwo Budownictwa Ogólnego PEDBUD sp. z o.o. z siedzibą w Gutkowie{dalej:

„Pedbud” lub „Odwołujący”} wniosło odwołanie od powyższej czynności Zamawiającego i zaniechania odrzucenia oferty Primatera.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp {jeżeli poniżej nie wskazano na inny akt prawny}:

1. pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 – przez przyjęcie, że Primater wykazał spełnianie warunku udziału w postępowaniu dotyczącego doświadczenia wykonawcy, podczas gdy roboty budowlane wykazane przez Primatera nie spełniają parametrów wskazanych w SWZ.
2. Art. 226 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14 ust. 1 Ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1233 ze zm.) – przez zaniechanie odrzucenia oferty Primatera, który złożył nieprawdziwe informacje w zakresie posiadanego doświadczenia.
3. Art. 239 w zw. z art. 17 ust. 2 – przez dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej niezgodnie z przepisami ustawy pzp.

Powyższe zarzuty zostały dodatkowo sprecyzowane w uzasadnieniu odwołania.

Odwołujący wnieśli o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1. Unieważnienia wyboru najkorzystniejszej oferty.
2. Powtórzenia badania i oceny ofert, w tym odrzucenia oferty Primatera na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. art.

226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp.

26 sierpnia 2025 r. wpłynęło pismo Odwołującego, w którym poinformował, że Zamawiający unieważnił powyższy wybór najkorzystniejszej oferty i uwzględnił odwołanie w całości, a od ponownego wyboru najkorzystniejszej oferty nie zostało wniesione odwołanie. W związku z tym Odwołujący wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego.

Do dnia wydania niniejszego postępowania nie wpłynęło do Izby ze strony Zamawiającego żadne oświadczenie odnośnie jego stanowiska w niniejszej sprawie odwoławczej.

Jednakże według informacji dostępnych na stronie internetowej powyższego postępowania o udzielenie

zamówienia 24 lipca 2025 r. Zamawiający rzeczywiście unieważnił zaskarżony odwołaniem wybór najkorzystniejszej oferty, a następnie 30 lipca 2025 r. odrzucił ofertę Primatera na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy pzp i wybrał jako najkorzystniejszą ofertę Pedbudu.

Co więcej, na stronie widnieje również informacja, że w sprawie tego zamówienia została już zawarta umowa.

Do postępowania odwoławczego w tej sprawie nie zgłoszono żadnego przystąpienia.

W tych okolicznościach Izba zważyła, co następuje:

Zamawiający po wniesieniu odwołania nie tylko unieważnił i wykonał czynności objęte zarzutami odwołania, ale wybrał ofertę Odwołującego jako najkorzystniejszą i zawarł z nim umowę w sprawie tego zamówienia publicznego.

Oznacza to, że de facto (choć nie de iure w rozumieniu art. 522 ust. 1 ustawy pzp) nie ma wątpliwości, że Zamawiający uwzględnił zarzuty odwołania i uczynił zadość skorelowanym z nim żądaniom.

De lege lata brak formalnego uwzględnienia odwołania przez zamawiającego nie stoi na przeszkodzie zakończeniu postępowania odwoławczego bez merytorycznego rozpoznania zarzutów odwołania, gdyż z art. 568 pkt 2 ustawy pzp wynika, że Izba umarza postępowanie odwoławcze w razie stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny (niż cofnięcie odwołania lub uwzględnienie zarzutów przez zamawiającego) zbędne lub niedopuszczalne.

W tej sprawie po wniesieniu odwołania na skutek czynności Zamawiającego, który nie tylko cofnął prowadzone postępowanie do wcześniejszej fazy, ale powtórzył czynności w sposób więcej niż czyniący zadość żądaniom odwołania, przestał istnieć tzw. substrat zaskarżenia, co czyni orzekanie o zarzucanych naruszeniach przepisów ustawy pzp bezprzedmiotowym, czyli dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego w tej sprawie jest zbędne.

Jednocześnie przypomnieć należy, że rezultat powtórzonych czynności podlega ewentualnemu zaskarżeniu w drodze odwołania, odmiennie niż w przypadku formalnego uwzględnienia odwołania, gdzie z mocy art. 528 pkt 5 pzp odrzuceniu podlega odwołanie dotyczące czynności wykonanej przez zamawiającego zgodnie z żądaniem odwołania, którego zarzuty uprzednio uwzględnił w trybie art. 522 pzp.

Z uwagi na powyższe Izba – działając na podstawie art. 553 zd. 2 w zw. z art. 568 pkt 2 ustawy pzp – umorzyła niniejsze postępowanie odwołanie po przeprowadzeniu posiedzenia bez udziału Stron.

O kosztach tego postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 1 lit a (per analogiam) w zw. z § 9 ust. 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. poz. 2437) – nakazując zwrot Odwołującemu kwoty uiszczonej przez niego tytułem wpisu.