Wyrok KIO 1955/26 z 2 czerwca 2026

sygn. akt

KIO 1955/26

1Oddala odwołania.

2Kosztami postępowania odwoławczego obciąża odwołującego - wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie:

MIRBUD S.A./KOBYLARNIA S.A. i:

1. 1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego 20.000 zł 00 gr. (dwadzieścia tysięcy złotych) wpisu oraz koszty zamawiającego w wysokości 3.600 zł 00 gr. (trzy tysiące sześćset złotych); 2.2zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego 3.600 zł 00 gr. (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego;

sygn. akt

KIO 1968/26

1. Oddala odwołanie.
2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża odwołującego - wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie Trakcja S.A./Akcine Bendrove „KAUNO TILTAI” i:
3. 1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego 20.000 zł 00 gr. (dwadzieścia tysięcy złotych) wpisu oraz koszty zamawiającego w wysokości 3.600 zł 00 gr. (trzy tysiące sześćset złotych); 2.2zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego 3.600 zł 00 gr. (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego; Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca

……………………………… ……………………………… ………………………………

Sygn. akt

KIO 1955/26, KIO 1968/26

W postępowaniach prowadzonych przez zamawiającego – GDDKiA Oddział w Łodzi, w trybie przetargu nieograniczonego na przebudowa autostrady A2 na odcinku Łódź Północ (bez węzła) – granica województwa łódzkiego i mazowieckiego o dodatkowe pasy ruchu. Odcinek A od km 365+261 do km 389+678, realizowana w ramach przedsięwzięcia pn.: Poszerzenie autostrady A2 na odcinku węzeł Łódź Północ (bez węzła) – granica województwa łódzkiego i mazowieckiego o dodatkowe pasy ruchu oraz Remont autostrady A2 na odcinku A0 od km 361+800 do km 365+261 (nr postępowania: OŁO.D-3.2410.2.2025), ogłoszonych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 04.07.2025 r., OJ S 126/2025 433638-2025, wobec czynności polegających na badaniu, ocenie ofert oraz wyborze oferty najkorzystniejszej i zaniechania odrzucenia oferty Budimex S.A., wniesione zostały w 27.04.2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołania wykonawców: Mirbud S.A z/s w Skierniewicach/Kobylarnia S.A. z/s w Kobylarni (KIO 1955/26) oraz Trakcja S.A. z/s w Warszawie/Akcine Bendrove „Kauno Tiltai” z/s w Kownie (KIO 1968/26).

O wynikach oceny i wyborze ofert najkorzystniejszych w obu postępowaniach zamawiający poinformował wykonawców 17.04.2026 r.

I.Odwołujący w sprawie KIO 1955/26 zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. art. 239 ust. 1 i 2 Pzp przez przyznanie ofercie odwołującego 0 pkt w pozacenowym kryterium oceny ofert – wykorzystanie destruktu i tym samym zaniechania przyznania 20 pkt w tym kryterium, co przełożyło się na przyznanie ofercie odwołującego 70,54 pkt zamiast 90,54 pkt;
2. ewentualnie wobec 2.1 – art. 223 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie wezwania odwołującego do wyjaśnienia treści formularza 5 rev. 1 w zw. z formularzem 3.2, w zakresie wskazanego parametru wydajności wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych;
3. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit a) Pzp w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 8) lub 10) Pzp przez zaniechanie wykluczenia Budimex z postępowania (oraz odrzucenie jego oferty) podczas, gdy wykonawca ten w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, a co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa, przedstawił informacje wprowadzające Zamawiającego w błąd w oświadczeniu stanowiącym załącznik do JEDZ, w którym zatai informacje dotyczące dochodzenia przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st. Warszawa S.A. („MPWiK”) odszkodowania w kwocie 55.253.509,84 zł w związku z nieprawidłowym wykonywaniem umowy, podczas, gdy był zobowiązany poinformować w JEDZ o wszystkich zdarzeniach podlegających ocenie w świetle art. 109 ust. 1 pkt 7) Pzp;
4. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w w. z art. 111 pkt 2 lit b) Pzp w zw. z art. 110 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c) Pzp, przez zaniechanie wykluczenia Budimex z postępowania (oraz odrzucenie jego oferty), podczas gdy wykonawca ten pomimo, iż pozostaje w okresie wykluczenia, o którym mowa w art. 111 pkt 2 lit. b) Pzp nie przedstawił zamawiającemu stosownych wyjaśnień potwierdzających okoliczności, że podjął on konkretne środki organizacyjne i kadrowe odpowiednie dla zapobiegania w przyszłości dalszych naruszeń w zakresie wskazanym w art. 109 ust. 1 pkt 2 lit c) Pzp;
5. art. 128 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie do wyjaśnienia w zakresie wydajności wytwórni mas bitumicznych, co mogło mieć wpływ na przyznanie temu wykonawcy 20 pkt w pozacenowym kryterium oceny ofert – wykorzystanie destruktu, zamiast 0 pkt; Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania, nakazanie zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert, a w ramach tej czynności zmianę punktacji przyznanej odwołującemu w pozacenowym kryterium (20 pkt), odrzucenie oferty Budimex.

II.Odwołujący w sprawie KIO 1968/26 podnosi zarzuty wobec czynności wyboru oferty BUDIMEX i zaniechania wykluczenia wykonawcy z postępowania oraz oceny oferty własnej, wskazując na naruszenia:

1. art. 239 ust. 1 Pzp przez dokonanie wyboru oferty BUDIMEX jako oferty najkorzystniejszej pomimo tego, że to oferta odwołującego powinna zostać uznana za ofertę najkorzystniejszą;
2. art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia BUDMEX z postępowania, pomimo że wykonawca ten, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu i zakresie, w sposób długotrwały i uporczywy nienależycie wykonał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego – Projekt Nabrzeże zawartej z Portem Gdańsk, co doprowadziło do skorzystania przez tego zamawiającego z uprawnień z tytułu rękojmi za wady;
3. art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia BUDIMEX z postępowania, pomimo że wykonawca ten w wyniku zamierzonego działania lub co najmniej rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, przez nieujawnienie informacji o skorzystaniu przez Port

Gdańsk z uprawnień z tytułu rękojmi za wady w związku z realizacją umowy – Projekt Nabrzeże, która to okoliczność stanowi przesłankę wykluczenia, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp i mogła mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu;

1. art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia BUDIMEX z postępowania, pomimo że wykonawca ten w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, przez nieujawnienie informacji o skorzystaniu przez Port Gdańsk z uprawnień z tytułu rękojmi za wady w związku z realizacją umowy – Projekt Nabrzeże, która to okoliczność stanowi przesłankę wykluczenia, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp i mogła mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu;
2. art. 109 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia BUDIMEX z postępowania, pomimo że wykonawca ten wprowadził zamawiającego w błąd przez nieujawnienie pełnych informacji dotyczących naliczenia kary umownej przez MPWiK w związku z realizacją Projektu Filtry Pospieszne, w szczególności przez przedstawienie tych okoliczności w sposób selektywny i zniekształcający rzeczywisty obraz skali oraz charakteru naruszeń, co uniemożliwiło zamawiającemu dokonanie prawidłowej oceny, czy zachodzi przesłanka nienależytego wykonania umowy skutkującego powstaniem szkody w rozumieniu art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp;
3. art. 109 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp przez zaniechanie wykluczenia BUDIMEX z postępowania, pomimo że wykonawca ten przedstawił, co najmniej w wyniku niedbalstwa informacje wprowadzające w błąd w zakresie braku podstaw wykluczenia, przez nieprzedstawienie pełnych informacji w oświadczeniach składanych w postępowaniu, w tym w JEDZ oraz jego aktualizacjach, dotyczących naliczenia kary umownej w wysokości 7.683.594,75 zł przez MPWiK w związku z nienależytym wykonaniem Projektu Filtry Pospieszne, do doprowadziło lub mogło doprowadzić do nieprawidłowej oceny sytuacji podmiotowej wykonawcy oraz pominięcia okoliczności istotnych dla zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp;
4. art. 109 ust. 1 pkt 8) w zw. z art. 111 pkt 5) ustawy Pzp w zw. z art. 110 ust. 2 i 3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia BUDIMEX z Postępowania, pomimo że wykonawca ten wprowadził Zamawiającego w błąd poprzez nieujawnienie faktu wydania wobec niego wyroków Krajowej Izby Odwoławczej, w szczególności wyroku o sygn. akt KIO 4225/25 oraz o sygn. akt KIO 1075/26 i KIO 1084/26, w których stwierdzono wprowadzenie zamawiającego w błąd przez BUDIMEX, co stanowi zdarzenie aktualizujące bieg okresu wykluczenia określonego w art. 111 pkt 5 ustawy Pzp i mogło mieć istotny wpływ na wynik Postępowania;
5. art. 109 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 111 pkt 6 ustawy Pzp w zw. z art. 110 ust. 2 i 3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wykluczenia BUDIMEX z Postępowania, pomimo że wykonawca ten przedstawił, co najmniej w wyniku niedbalstwa, informacje wprowadzające w błąd w zakresie braku podstaw wykluczenia, poprzez nieprzedstawienie pełnych informacji dotyczących zapadłych wobec niego wyroków Krajowej Izby Odwoławczej, w szczególności wyroku o sygn. akt KIO 4225/25 oraz o sygn. akt KIO 1075/26 i KIO 1084/26, co uniemożliwiło Zamawiającemu ustalenie, że wobec wykonawcy biegnie okres wykluczenia określony w art. 111 pkt 6) ustawy Pzp;
6. art. 110 ust. 2 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5 tej ustawy poprzez zaniechanie wykluczenia BUDIMEX z Postępowania poprzez błędne uznanie, że wykonawca ten skutecznie wykazał przesłanki samooczyszczenia, podczas gdy przedstawione środki mają charakter niekompletny, nieadekwatny i niewiarygodny, nie prowadzą do usunięcia rzeczywistych przyczyn naruszenia oraz nie zapewniają zapobieżenia jego powtórzeniu, co w konsekwencji skutkuje bezpodstawnym odstąpieniem od obligatoryjnego wykluczenia wykonawcy;
7. art. 18 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 11 ust. 2 UZNK poprzez zaniechanie odtajnienia wszystkich dokumentów dołączonych do oświadczenia BUDIMEX z dnia 1 kwietnia 2026 r. stanowiącego kolejne samooczyszczenia wykonawcy w związku z istnieniem wobec wykonawcy przesłanki wykluczenia, o której mowa w art. 108 ust. 1 pkt 5) ustawy Pzp (dalej jako: „Samooczyszczenie nr 2”), tj. (i) Załącznik nr 2 Raport z audytu zewnętrznego z dnia 1 kwietnia 2026 r. oraz (ii) Załącznik nr 6A Wyciąg ze zaktualizowanego Regulaminu organizacyjnego Spółki;
8. art. 239 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 240 ust. 1 i 2 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne zaniechanie przyznania ofercie Odwołującego maksymalnej liczby punktów w Podkryterium DESTRUKT - DOZOWANIE NA GORĄCO WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA W IĄŻĄCA I PODBUDOW Y W MS” (D2) (tj. 20 pkt) i uznanie, że Odwołujący Strona 4 z 49 nie wykazał spełnienia wymagań tego podkryterium wyłącznie z tego powodu, iż przedmiotowy środek dowodowy potwierdzający doposażenie wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” (formularz 5) został podpisany przez podmiot trzeci udostępniający zasoby, podczas gdy Zamawiający w treści SW Z nie przewidział sankcji w postaci nieprzyznania punktów w przypadku złożenia i podpisania tego dokumentu przez podmiot trzeci, a jedynie w przypadku jego niezłożenia, jak również mimo że sam Zamawiający w przygotowanym wzorze oświadczenia dopuścił możliwość złożenia i podpisania przedmiotowego środka dowodowego zarówno przez wykonawcę, jak i przez podmiot trzeci udostępniający zasoby, a ponadto w SW Z brak jest jakiegokolwiek jednoznacznego postanowienia nakazującego, aby oświadczenie to musiało zostać podpisane wyłącznie przez wykonawcę, nie zaś przez podmiot trzeci będący

faktycznym właścicielem wytwórni i jedynym podmiotem uprawnionym oraz posiadającym wiedzę do deklarowania jej doposażenia i parametrów technicznych w zakresie instalacji do recyklingu w technologii „na gorąco”, co prowadzi do bezpodstawnej nadinterpretacji SW Z poprzez nieuprawnione rozszerzenie przez Zamawiającego przesłanek nieprzyznania punktów oraz dokonania oceny ofert w sposób sprzeczny z kryteriami i zasadami określonymi w SW Z;

1. art. 16 pkt 1 – 3 ustawy Pzp poprzez prowadzenie Postępowania w sposób niezapewniający zachowanie uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości działania ze strony Zamawiającego.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, wykluczenie z postępowania BUDIMEX, odtajnienie dokumentów załączonych do samooczyszczenia nr 2 BUDIMEX, dokonanie ponownego badania i oceny ofert, przyznanie ofercie odwołującego 20 pkt w podkryterium D2.

W uzasadnieniu Do postępowań odwoławczych przystąpienia zgłosili wykonawcy: Budimex S.A. (w obu sprawach odwoławczych po stronie zamawiającego) oraz wspólnie ubiegający się o zamówienie Mirbud S.A./Kobylarnia S.A. (po stronie zamawiającego w sprawie KIO 1968/26).

Zamawiający złożył odpowiedzi na oba odwołania wnosząc o ich oddalenie w całości (pisma z 29.05.2026 r.).

Przystępujący do postępowania odwoławczego Budimex S.A. złożył stanowisko procesowe do sprawy o sygn. akt KIO 1955/26 oraz KIO 1968/26 (pismo z 1.06.2026 r.).

Na posiedzeniu (przed otwarciem rozprawy odwołujący w sprawie KIO 1955/26 cofnął zarzuty nr 4 i 5, tj. dotyczące oceny samooczyszczenia Budimex S.A. w odniesieniu do podstawy wykluczenia objętej przesłanką z art. 109 ust 1 pkt 2 lit. c Ustawy oraz oceny oferty konsorcjum Trakcja w kryterium D2 (wykorzystanie destruktu). Oświadczenie to ograniczało zakres rozpoznania odwołania w sprawie KIO 1955/26 do zarzutów podtrzymanych.

Izba ustaliła i zważyła.

Uwzględniając wspólną podstawę faktyczną zarzutów, które podlegały rozpoznaniu, Izba ograniczyła ustalenia do treści dokumentacji postępowania, która miała odniesienie do kryterium oceny ofert dotyczącego wykorzystania destruktu, określonego jako D2. Ustalenia te w zasadzie powielały okoliczności sprawy powoływane w stanowiskach pisemnych, a zatem nie wymagały szczegółowego omówienia, jako niesporne. Należy również zauważyć, że połączone do wspólnego rozpoznania odwołania wniesione zostały wobec czynności oceny ofert, której podstawą są zapisy dokumentacji identyczne w tym zakresie jak w rozstrzygniętych już równolegle prowadzonych postępowaniach na inne odcinki inwestycji drogowej dotyczącej rozbudowy autostrady A2. Zamawiający w postępowaniach stosował te same zapisy w dokumentacji postępowania, a ponadto pozostawały one we wzajemnej relacji w zakresie spornego kryterium i powiązanego z nim warunku udziału w postępowaniu, gdyż zamawiający weryfikował, czy wykonawcy nie deklarowali w prowadzonych równolegle czterech postępowaniach wykorzystanie tej samej wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych doposażonych w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu (WMMA).

Zamawiający przewidział procedurę odwróconą, o której mowa w art. 139 ust. 1 Ustawy.

W IDW, pkt 8.2.4 zamawiający wprowadził zapis w zakresie warunku udziału w postępowaniu dotyczący zdolności technicznych lub zawodowej, w zakresie sprzętu dostępnego wykonawcy na etapie realizacji zamówienia, tj. dostępu do wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych z automatycznym systemem dozowania wszystkich składników (stacjonarna lub mobilna) o łącznej wydajności min. 240 Mg/h. Minimalna wydajność może zostać osiągnięta maksymalnie przez dwie wytwórnie.

Zamawiający zastrzegł, że sprzęt wykazany na potrzeby spełnienia warunku udziału w postępowaniu, podczas realizacji zamówienia ma być dostępny wykonawcy i wykorzystany wyłącznie na potrzeby realizacji danego zamówienia. W celu wykazania spełnienia warunku oraz umożliwienia weryfikacji jego spełnienia, zamawiający wymaga wskazania przez wykonawcę parametrów sprzętu oraz danych umożliwiających jednoznaczną identyfikację poszczególnych jednostek sprzętu, tj. w szczególności: - dla wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych: lokalizacji, wydajności, typu wytwórni.

Przewidzenie sprzętu wykazanego w postępowaniu do realizacji innego zamówienia będzie dla zamawiającego podstawą do weryfikacji spełniania warunku zdolności wykonawcy w zakresie dysponowania sprzętem na podstawie art.

116 ust. 2 Ustawy.

W pkt 16 IDW – opis sposobu przygotowania oferty, ppkt 16.7 zamawiający żądał złożenia wraz z ofertą

przedmiotowego środka dowodowego w przypadku zaoferowania w ramach podkryterium D2 – Oświadczenie Wykonawcy o wykorzystaniu do realizacji przedmiotu umowy wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych doposażonej w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego, z podaniem jej lokalizacji, wydajności, typu wytwórni.

W związku z faktem, że przedmiotowy środek dowodowy ma służyć potwierdzeniu deklaracji Wykonawcy złożonej w ramach kryterium oceny ofert – nie będzie on mógł być uzupełniany. Zamawiający będzie mógł jedynie żądać wyjaśnienia treści ww. przedmiotowego środka dowodowego.

Zamawiający w pkt 21 IDW wprowadził pozacenowe kryteria oceny ofert („Wykorzystanie destruktu” – D), w tym podkryterium D1 i D2, przy czym punkty można było uzyskać albo w podkryterium D1 (5 pkt) albo w podkryterium D2 (20 pkt). W kryterium tym wykonawca deklarował procent wykorzystania destruktu asfaltowego pozyskanego z rozbiórki istniejących nawierzchni warstw w podziale na dozowanie destruktu na zimno lub na gorąco.

Pkt 21.1.2.3 IDW w podkryterium D2 – „Destrukt – dozowanie na gorąco* - warstwa ścieralna oraz warstwa wiążąca i podbudowy WMS”:

Za zaoferowane powyżej 10% wskaźnika BR dla zastosowania destruktu w warstwie SMA oraz powyżej 20% wskaźnika BR dla zastosowania destruktu w warstwach AC W MS P i AC W MS W oferta Wykonawcy otrzyma 20 pkt. Wymóg ten należy rozpatrywać łącznie, tzn. uznaje się za spełniony przy zastosowaniu wskazanych powyżej wskaźników BR dla wszystkich wykonywanych w ramach zadania na trasie zasadniczej warstw ścieralnych SMA (powyżej 10%), jak i wszystkich wykonywanych w ramach zadania na trasie zasadniczej warstw AC WMS P i AC WMS W (powyżej 20%). gdzie: * dozowanie granulatu na gorąco możliwe jest jedynie z zastosowaniem wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych doposażonych w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego BR - wskaźnik zastąpienia lepiszcza [%] Dla kryterium Wykorzystania destruktu D Wykonawca składa deklarację na formularzu Formularz „Kryteria pozacenowe” (Formularz 2.2). Na potwierdzenie deklaracji złożonej dla podkryterium D2 Zamawiający wymaga przedłożenia przedmiotowego środka dowodowego o którym mowa w punkcie 16.7. IDW. W przypadku niezłożenia przedmiotowego środka dowodowego, który nie podlega uzupełnieniu, Zamawiający przyzna ofercie 0 punktów w podkryterium D2 „DESTRUKT - DOZOWANIE NA GORĄCO* - WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA W IĄŻĄCA I PODBUDOWY WMS”.

Formularz 5 rev1 – wzór przedmiotowego środka dowodowego:

W związku z prowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na:

„Przebudowa autostrady A2 na odcinku granica województwa łódzkiego i mazowieckiego – węzeł Konotopa (bez węzła) o dodatkowy pas ruchu. Odcinek C od km 411+466 do km 436+917, realizowana w ramach przedsięwzięcia pn.: Poszerzenie autostrady A2 na odcinku węzeł Łódź Północ (bez węzła) – granica województwa łódzkiego i mazowieckiego o dodatkowe pasy ruchu” ____________________________________________ JA/MY: _________________________________________________________________________ (imię i nazwisko osoby/osób upoważnionej/-ych do reprezentowania) działając w imieniu i na rzecz _______________________________________________________________ (nazwa Wykonawcy* Wykonawcy wspólnie ubiegającego się o udzielenie zamówienia* Podmiotu udostępniającego zasoby*) W związku z deklaracją złożoną na Formularzu 2.2. w ramach Podkryterium D2 „​ DESTRUKT - DOZOWANIE NA GORĄCO* - WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA WIĄŻĄCA I PODBUDOWY WMS” oświadczam, iż do realizacji przedmiotu zamówienia wykorzystana zostanie wytwórnia mieszanek mineralnoasfaltowych zlokalizowana obecnie w ………………………………….*, która:

1. jest doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” ​z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu ………………………….. o wydajności ……………………. Mg/h**
2. zostanie – przed zawarciem umowy z Zamawiającym - doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu ………………………….. o wydajności ……………………. Mg/h**, Oświadczam, że w wypadku wyboru naszej oferty jako najkorzystniejszej, realizacja powyższej deklaracji (tj. zobowiązanie do posiadania wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych doposażonej w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu) nastąpi przed zawarciem umowy, co będzie przedmiotem weryfikacji Zamawiającego zgodnie z pkt 22.4 IDW. Na moment

wspomnianej weryfikacji, doposażona w sposób opisany w zdaniu poprzednim wytwórnia, znajdować się będzie w docelowej lokalizacji zgodnej z SWZ oraz spełniać będzie wymagania SST na nawierzchnie dotyczące transportu masy. __________________ dnia __ __ ____ roku podpis * należy wskazać dokładną, obecną lokalizację oraz oznaczyć wytwórnię w taki sposób, aby Zamawiający mógł stwierdzić, że Wykonawca nie wskazuje tej samej wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych, co w którymkolwiek równolegle prowadzonych przez Zamawiającego postępowań:

1. „Przebudowa autostrady A2 na odcinku węzeł Łódź Północ (bez węzła) – granica województwa łódzkiego i mazowieckiego o dodatkowe pasy ruchu. Odcinek A od km 365+261 do km 389+678, realizowana w ramach przedsięwzięcia pn.: Poszerzenie autostrady A2 na odcinku węzeł Łódź Północ (bez węzła) – granica województwa łódzkiego i mazowieckiego o dodatkowe pasy ruchu” oraz remont autostrady A2 na odcinku A0 od km 361+800 do km 365+261,
2. „Przebudowa autostrady A2 na odcinku węzeł Łódź Północ (bez węzła) – granica województwa łódzkiego i mazowieckiego o dodatkowe pasy ruchu. Odcinek B od km 389+678 do km 411+466, realizowana w ramach przedsięwzięcia pn.: Poszerzenie autostrady A2 na odcinku węzeł Łódź Północ (bez węzła) – granica województwa łódzkiego i mazowieckiego o dodatkowe pasy ruchu”,
3. „Przebudowa autostrady A2 na odcinku granica województwa łódzkiego i mazowieckiego – węzeł Konotopa (bez węzła) o dodatkowy pas ruchu. Odcinek D od km 436+917 do km 454+100, realizowana w ramach przedsięwzięcia pn.: Poszerzenie autostrady A2 na odcinku węzeł Łódź Północ (bez węzła) – granica województwa łódzkiego i mazowieckiego o dodatkowe pasy ruchu” ** niepotrzebne skreślić.

Po zmianie nr 9 do swz zamawiający określił, że w przypadku wskazania w przedmiotowym środku dowodowym, o którym mowa w punkcie 16.7. IDW tej samej wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych, która – zgodnie z deklaracją Wykonawcy złożoną we wspomnianym przedmiotowym środku dowodowym – jest doposażona lub zostanie doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu w tym postępowaniu oraz w którymkolwiek z równolegle prowadzonych przez Zamawiającego postępowań (…). oferta Wykonawcy otrzyma 0 punktów za Podkryterium D2 w każdym z postępowań, w których wskazał tą samą wytwórnię. Realizacja deklaracji złożonej w przedmiotowym środku dowodowym (tj. posiadania, w docelowej lokalizacji, wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych doposażonej w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu, spełniającej wymagania SST na nawierzchnie dotyczące transportu masy) musi nastąpić przed zawarciem umowy z wybranym Wykonawcą, co będzie przedmiotem weryfikacji Zamawiającego zgodnie z pkt 22.4 IDW.

Załącznik nr 1 do „Danych kontraktowych” Nazwa PODKRYTERIUM

Deklaracja Wykonawcy z Oferty [TAK/NIE]

DESTRUKT- DOZOWANIE NA ZIMNO WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA WIĄŻĄCA I PODBUDOWY WMS (D1) DESTRUKT - DOZOWANIE NA GORĄCO* - WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA WIĄŻĄCA I PODBUDOWY WMS” (D2)

Waga podkryterium w pkt

Redukcja Ceny Kontraktowej (bez VAT) ​CK

5

według wzoru nr 1

20

według wzoru nr 2

Wzór nr 2 WPD2 = ZKK*0,04* + ZKK*0,08* +ZKK*0,08* WPD2 – wysokość redukcji Ceny Kontraktowej; ZKK – Zaakceptowana Kwota Kontraktowa netto; P12 – procent warstwy nawierzchni SMA, dla którego nie osiągnięto powyżej 10% wskaźnika BR dla zastosowania destruktu; P22 – procent warstwy nawierzchni AC WMS W, dla którego nie osiągnięto powyżej 20% wskaźnika BR dla zastosowania destruktu; P32 – procent warstwy nawierzchni AC WMS P, dla którego nie osiągnięto powyżej 20% wskaźnika BR dla zastosowania destruktu;

W postepowaniu złożonych zostało pięć ofert:

Oferta Polaqua Sp. z o.o.:

W formularzu 2.2 deklaracja wykonawcy dotyczy podkryterium D1.

Oferta konsorcjum Trakcja S.A/Akcine Bendrove „Kauno Tiltai”:

W formularzu 2.2 w podkryterium D2 deklarując wykorzystanie destruktu asfaltowego pozyskanego w wyniku rozbiórki istniejących nawierzchni warstw: ścieralnej, wiążącej i podbudowy w ramach realizowanego zadania na trasie zasadniczej w ilości, wskazał w kolumnie Deklaracja Wykonawcy (należy wskazać): a ) w warstwie SMA: 10,1 % wskaźnika BR b) w warstwach AC WMS P i AC WMS W: 20,1 % wskaźnika BR.

W PŚD (oświadczenie formularz 5 rev.1) wykonawca przedłożył oświadczenie podmiotu trzeciego – Contraktor W MB Sp. z o.o.:

W związku z deklaracją złożoną na Formularzu 2.2. w ramach Podkryterium D2 „DESTRUKT - DOZOWANIE NA GORĄCO* - WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA W IĄŻĄCA I PODBUDOW Y W oświadczam, MS” iż do realizacji przedmiotu zamówienia wykorzystana zostanie wytwórnia mieszanek mineralno-asfaltowych zlokalizowana obecnie w 42-202 Częstochowa, u. Korfantego 32*, która:

1. jest doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu AMAN UNIGLOBAL 180 o wydajności 240 Mg/h**
2. zostanie – przed zawarciem umowy z Zamawiającym - doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu ………………………..o wydajności ……………….. Mg/h**, Oferta Budimex S.A.:

W formularzu 2.2 Budimex w podkryterium D2 deklarując wykorzystanie destruktu asfaltowego pozyskanego w wyniku rozbiórki istniejących nawierzchni warstw: ścieralnej, wiążącej i podbudowy w ramach realizowanego zadania na trasie zasadniczej w ilości, wskazał w kolumnie Deklaracja Wykonawcy (należy wskazać): a) w warstwie SMA: 11 % wskaźnika BR b) w warstwach AC WMS P i AC WMS W: 21 % wskaźnika BR.

W PŚD (oświadczenie formularz 5 rev.1) wykonawca wskazał:

W związku z deklaracją złożoną na Formularzu 2.2. w ramach Podkryterium D2 „DESTRUKT - DOZOWANIE NA GORĄCO* - WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA W IĄŻĄCA I PODBUDOW Y W oświadczam, MS” iż do realizacji przedmiotu zamówienia wykorzystana zostanie wytwórnia mieszanek mineralno-asfaltowych zlokalizowana obecnie w 84-218 Godętowo rejon ul. Długiej*, która:

1. jest doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu Intrame INNOVA RM 320 + RAH60 mobilna (nr. seryjny 003715) o wydajności 320 Mg/h**
2. zostanie – przed zawarciem umowy z Zamawiającym - doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu ………………………..o wydajności ……………….. Mg/h**, Oferta Strabag Sp. z o.o.:

W formularzu 2.2 Strabag w podkryterium D2 deklarując wykorzystanie destruktu asfaltowego pozyskanego w wyniku rozbiórki istniejących nawierzchni warstw: ścieralnej, wiążącej i podbudowy w ramach realizowanego zadania na trasie zasadniczej w ilości, wskazał w kolumnie Deklaracja Wykonawcy (należy wskazać): a) w warstwie SMA: powyżej 10 % wskaźnika BR b) w warstwach AC WMS P i AC WMS W: powyżej 20 % wskaźnika BR.

W PŚD (oświadczenie formularz 5 rev.1) wykonawca wskazał:

W związku z deklaracją złożoną na Formularzu 2.2. w ramach Podkryterium D2 „DESTRUKT - DOZOWANIE NA GORĄCO* - WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA W IĄŻĄCA I PODBUDOW Y W MS” oświadczam, iż do realizacji przedmiotu zamówienia wykorzystana zostanie wytwórnia mieszanek mineralno-asfaltowych zlokalizowana obecnie w Kacice koło Pułtuska*, która:

1. jest doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu RAH 60 o wydajności 240 Mg/h**
2. zostanie – przed zawarciem umowy z Zamawiającym - doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu ……………………… o wydajności ……………. Mg/h** Oferta konsorcjum Mirbud S.A./Kobylarnia S.A.:

W formularzu 2.2 wykonawca w podkryterium D2 deklarując wykorzystanie destruktu asfaltowego pozyskanego w wyniku rozbiórki istniejących nawierzchni warstw: ścieralnej, wiążącej i podbudowy w ramach realizowanego zadania na trasie zasadniczej w ilości, wskazał w kolumnie Deklaracja Wykonawcy (należy wskazać): a) w warstwie SMA: powyżej 10 % wskaźnika BR b) w warstwach AC WMS P i AC WMS W: powyżej 20 % wskaźnika BR.

W PŚD (oświadczenie formularz 5 rev. 1) wykonawca wskazał:

W związku z deklaracją złożoną na Formularzu 2.2. w ramach Podkryterium D2 „DESTRUKT - DOZOWANIE NA GORĄCO* - WARSTWA ŚCIERALNA ORAZ WARSTWA W IĄŻĄCA I PODBUDOW Y W oświadczam, MS” iż do

realizacji przedmiotu zamówienia wykorzystana zostanie wytwórnia mieszanek mineralno-asfaltowych zlokalizowana obecnie w Stara Łubianka, 64-930 Szydłowo*, która:

1. jest doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu RAH 40 o wydajności 120 Mg/h**
2. zostanie – przed zawarciem umowy z Zamawiającym - doposażona w instalację do recyklingu w technologii „na gorąco” z równoległym bębnem do dozowania granulatu asfaltowego typu ………………………..o wydajności ……………….. Mg/h**, Budimex w JEDZ, część III lit. c zaznaczył odpowiedź „Tak” na pytanieCzy wykonawca zawarł z innymi wykonawcami porozumienia mające na celu zakłócenie konkurencki? oraz złożył wyjaśnienia i samooczyszczenie. Na pytanie czy wykonawca jest winien poważnego wykroczenia zawodowego? Zaznaczył odpowiedź „Nie”. Na pytanie Czy wykonawca znajdował się w sytuacji, w której wcześniejsza umowa w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejsza umowa z podmiotem zamawiającym lub wcześniejsza umowa w sprawie koncesji została rozwiązana przed czasem, lub w której nałożone zostało odszkodowanie bądź inne porównywalne sankcje w związku z tą wcześniejszą umową? zaznaczył odpowiedź „Tak” i załączył dokumenty, bez wskazywania na samooczyszczenie. Na pytanie dotyczące winy wprowadzenia błąd, zatajenia informacji lub niemożności przedstawienia wymaganych dokumentów wykonawca zaznaczył odpowiedź „Nie”.

Budimex aktualizował JEDZ w cz. III lit c wskazując odpowiedź „Tak” na pytanie dotyczące wprowadzenia w błąd (aktualizacja z 10.12.2025 r.) i załączył wyjaśnienia. Budimex składał dodatkowe wyjaśnienia z 22.01.2026 r. dotyczące podjętych w ramach grupy kapitałowej środków (samooczyszczenia) oraz 02.03.2026 r. dotyczące oświadczenia w JEDZ (w zakresie pytania dotyczącego rozwiązania umowy/odszkodowania). Ostatnia aktualizacja samooczyszczenia (grupa kapitałowa) złożona została 01.04.2026 r. wraz z załącznikami.

Zamawiający 17.04.2026 r. poinformował o wyborze oferty najkorzystniejszej i przyznanych punktach w kryterium D2.

Ofertą najkorzystniejszą jest oferta Budimex, która uzyskała 99,73 pkt.

Zamawiający dokonał oceny ofert, przyznał w kryterium D2 punkty: konsorcjum Trakcja – „0” pkt., Budimex – 20 pkt, Strabag – oferta odrzucona, konsorcjum Mirbud – „0” pkt. Łączna punktacja pozostałych oferty wyniosła: Polaqua – 77,32 pkt; konsorcjum Trakcja – 80,00 pkt; konsorcjum Mirbud – 70,54 pkt W uzasadnieniu oceny ofert konsorcjum Trakcja zamawiający wskazał, że przedmiotowy środek dowodowy nie został złożony i podpisany przez wykonawcę, a zatem został złożony w sposób nieprawidłowy i nie podlega uzupełnieniu.

W uzasadnieniu oceny, w odniesieniu do oferty konsorcjum Mirbud zamawiający wskazał, że wykonawca w przedmiotowym środku dowodowym deklarując spełnienie podkryterium D2 wskazał jednocześnie, że zrealizuje je przy użyciu wytwórni o wydajności 120 Mg/h. Powyższe wskazuje, że wykonawca nie będzie w stanie wywiązać się ze złożonej deklaracji o wykorzystaniu wytwórni o wydajności 180 Mg/h na etapie realizacji robót.

Izba oddala oba odwołania.

Z uwagi na podstawę zarzutów podnoszonych w obu odwołaniach rozstrzygnięcie Izby można podzielić na dwie grupy tematyczne, tj. w pierwsza związana z oceną ofert w kryterium pozacenowym – D2 oraz oceny podmiotowej Budimex.

Odnosząc się w pierwszej części do oceny ofert w kryterium pozacenowym, co odnosi się do zarzutów podnoszonych w obu odwołaniach stanowisko Izby pozostaje wspólne w zakresie rozumienia i zastosowania kryterium oceny ofert oraz oceny przedmiotowych środków dowodowych, tj. oświadczenia wykonawcy z załącznika 5 rev 1. Izba przyjęła jako własną ocenę prezentowaną już we wcześniejszym wyroku w sprawach połączonych z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt KIO 686/26, KIO 707/26, KIO 734/26, KIO 736/26, który odnosi się do rozumienia tych samych postanowień IDW i zasad oceny składanych w postępowaniu ofert. Izba uwzględniła przy tym fakt, że wniesiona została skarga konsorcjum Mirbud/Kobylarnia z 24.04.2026 r. na to orzeczenie (co do rozstrzygnięcia w sprawie KIO 736/26), w której nie ma odniesienia do wykładni zapisu IDW (w szczególności pkt 16.7), która pozostaje aktualna dla rozpoznania zarzutów podniesionych w odwołaniach, przy uwzględnieniu różnic wynikających z punktacji złożonych ofert i ich liczby.

Za wyrokiem przywołanym powyżej należy wskazać na motywy, które również legły u podstaw zapadłego obecnie rozstrzygnięcia:

Ponieważ przedmiotowy środek dowodowy, jakiego żądał zamawiający również stanowił oświadczenie wykonawcy, mająca taki sam walor deklaracja wykonawcy w załączniku 2.2 obiektywnie nie była możliwa do zweryfikowania na etapie oceny ofert. Zamawiający zobowiązany był zatem przyjąć oświadczenia wykonawców, gdyż jedyną podstawą odmowy przyznania punktów było niezłożenie przedmiotowego środka dowodowego, o czym przesądza zapis rozdziału 21 IDW

(Kryteria oceny ofert). Ponadto, należy podkreślić, że ilość punktów przyznawanych w kryterium D2 była na „sztywno” określona i powiązana wyłącznie z przekroczeniem wielkości odpowiednio 10% i 20% wskaźnika BR, niezależnie od stopnia tego przekroczenia (…).

Odnosząc się dalej do oceny przedmiotowego środka dowodowego, tj. oświadczenia wykonawcy z załącznika nr 5 do IDW, Izba uznała, że sposób identyfikacji wytwórni mas nastąpić mógł na podstawie danych, które oznaczały wytwórnie, w taki sposób, aby Zamawiający mógł stwierdzić, że Wykonawca nie wskazuje tej samej wytwórni mieszanek mineralnoasfaltowych, co w którymkolwiek równolegle prowadzonych przez Zamawiającego postępowań (…).

Ostatnią kwestią wymagającą oceny było ustalenie, czy w załączniku nr 5 należało określić wydajność „czarnego bębna”, czy też wydajność „wytwórni”, co podnosił odwołujący – Konsorcjum Mirbud/Kobylarnia. (…).

Izba uznała, że odwołujący nie wykazał, aby zasadnym było wskazanie wydajności bębna, co nie jest parametrem granicznym zarówno w opisie warunku udziału w postępowaniu, jak i kryterium oceny ofert. Prezentowany w argumentacji wywód dotyczący gramatycznej wykładni zapisu, w tym miejsca przecinka, nie może prowadzić do wypaczenia sensu oceny oferty, dla której wydajność bębna pozostaje obojętna. Jednocześnie nie budzi wątpliwości, że oświadczenie wykonawcy dotyczy wytwórni, jej lokalizacji i parametrów. Ostatecznie rozstrzygającym była zapis IDW – pkt 16.7, w którym zamawiający wprost wskazując na przedmiotowy środek dowodowy składany w celu potwierdzenia deklaracji wykonawcy z załącznika 2.2. wskazał na oświadczenie wykonawcy dotyczące wykorzystania wytwórni, z podaniem jej lokalizacji, wydajności, typu wytwórni.

Z analizy ofert wynika, że wskazanie na „czarny bęben” było formą identyfikacji typu wytwórni i miało nawiązanie do wymogu wyposażenia w bęben wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych. Izba przyjęła również jako spójny z wykładnią oświadczenia argument, że bez wydajności wytwórni, jako instalacji nie jest możliwe wykorzystanie nawet najbardziej wydajnego bębna, stąd parametr wydajności należało odnosić do całej instalacji, która będzie poddana sprawdzeniu na etapie wykonania umowy, zgodnie z uwagą wskazaną w treści oświadczenia z załącznik nr 5. Przygotowany wzór oświadczenia miał służyć potwierdzeniu parametru wytwórni, opisanego przez odniesienie do procenta wykorzystania destruktu przy produkcji mas, co ma odniesienie do produktu finalnego jaki będzie mógł być wykorzystany przy budowie drogi (odpowiednich warstw nawierzchni). Tym samym to ilość produktu wytworzonego w instalacji pozwala ocenić deklarację wykonawcy. Odwołujący nie przedstawił dowodu, który potwierdziłby tezę, że podana wydajność bębna pozwala na weryfikację wskaźnika BR. Z wyjaśnień stron wynika natomiast, że do dokonania takiego sprawdzenia konieczne jest uwzględnienie szeregu czynników, które są możliwe do określenia dopiero przy wykonywaniu prac, w tym. m.in., jakości i ilości destruktu asfaltowego pozyskanego w wyniku rozbiórki istniejących nawierzchni warstw. Ponadto, z zapisu IDW wynika, że zamawiający będzie weryfikował oświadczenie wykonawcy z załącznika nr 5 w celu potwierdzenia wykorzystania wskazanej w deklaracji wytwórni.

Podsumowując, Izba uznała, że zamawiający oczekiwał wskazania wydajności wytwórni, a brak jej potwierdzenia oznaczał złożenie niekompletnego przedmiotowego środka dowodowego, co samo odwołujący oceniał, jako sytuacja, która nie pozwala na jego uzupełnienie lub wyjaśnienie (co podnosił w zarzutach wobec oceny ofert Budimex i Strabag).

Ponieważ odwołujący wskazując na wydajność bębna, tj. 180 Mg/h (odcinek C) i 144 Mg/h (odcinek D) nie potwierdził minimalnej wydajności dla wytwórni opisanej w warunku udziału w postępowaniu, zamawiający nie mógł przyznać punktów w kryterium, które dotyczyło wskaźnika BR, możliwego do osiągnięcia w wytwórni mas, której instalacja nie pozwoli na osiągnięcie parametru minimalnego dla wytwórni, który nie został potwierdzony. Należy zauważyć, że zamawiający dokonywał oceny punktowej oferty w procedurze odwróconej, a zatem to deklaracja wykonawcy pozwalała przyjąć, że punkty uzyska ta oferta, w której uwzględniono minimalne parametry wytwórni opisane w warunku udziału w postępowaniu.

Izba również rozważyła jaki wpływ na ocenę ofert mogłoby mieć przyznanie odwołującemu w części racji, co do możliwości odmiennego zrozumienia zapisu wzoru oświadczenia. Przyjmując wykładnię gramatyczną wzoru oświadczenia, wykonawca mógł odmiennie zinterpretować zapis i podać wydajność bębna do którego również odnosiło się oświadczenie.

W takim jednak przypadku, należałoby jedynie uwzględnić zarzut co do braku przyznania odwołującemu dodatkowych 20 pkt, co jednak nie miałoby wpływ na wynik postępowania. W ocenie Izby nie można pozbawić punktów ofert, w których podana została wydajność wytwórni (zgodnie z zapisem IDW pkt 16.7), co prowadziłoby jedynie do tego, że odwołujący uzyskałby dodatkowe punkty, jednak nie zmieniłoby to rankingu ofert ani w postępowaniu na odcinek C – odwołujący z 63,36 pkt mógłby uzyskać 83,36 pkt, co przesunęłoby go w rankingu na trzecie miejsce przed wykonawcę Trakcja S.A. ani w postępowaniu na odcinek D – gdzie nadal byłby na trzeciej pozycji z ilością 76,80 pkt. Również zatem w tej sytuacji odwołanie podlegałoby oddaleniu na podstawie art. 554 ust. 1 pkt 1 Ustawy.

Odnosząc się dalej do odwołania wykonawcy Trakcja w zakresie zarzutu wadliwej oceny jego oferty, w tym uznania przez zamawiającego, że złożony przedmiotowy środek dowodowy podpisany przez podmiot udostępniający zasoby nie mógł

być podstawą oceny, Izba przychyliła się do argumentów zamawiającego, które miały oparcie w szerszej analizie całości oświadczenia zawartego w załączniku nr 5, z której wynikał, że PŚD stanowił oświadczenie własne wykonawcy, którym potwierdzał zarówno deklarację z załącznika 2.2, ale również zobowiązywał się do poddania obowiązkom wynikającym z IDW w zakresie weryfikacji wytwórni. Argumenty odwołującego za przyjęciem oświadczenia podmiotu, który miałby udostępnić potencjał techniczny wykonawcy prowadziłoby do zmiany zasad oceny zobowiązania wykonawcy, które miał potwierdzić złożonym przedmiotowym środkiem dowodowym. Przyjmując argument odwołującego, że mógł zostać wprowadzony w błąd wzorem oświadczenia, w którym wprost w oznaczeniu podmiotu składającego oświadczenie wskazany został tak wykonawca, wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie, jak i podmiot udostępniający zasoby, Izba uznała, że zamawiający nie miał możliwości wezwania do uzupełnienia przedmiotowego środka dowodowego, co zostało wprost wyłączone postanowieniami IDW. Przyjęcie natomiast, jako dozwolonej samej oceny PŚD w zakresie potwierdzenia deklaracji wykonawcy z załącznika 2.2., tj. na potrzebę oceny punktowej, nie prowadziłoby do zmiany wyniku postępowania, w którym ofertą najkorzystniejszą pozostaje oferta Strabag. Należy wskazać, że sama zmiana rankingu oferty odwołującego wynikająca z punktacji, w sytuacji, gdy nie dochodzi do uzupełnienia oceny podmiotowej oferty najwyżej ocenionej w procedurze odwróconej, oznacza wyłącznie zmianę w rankingu ofert niepodlegających odrzuceniu, bez możliwości dalszej weryfikacji i wzruszenia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej. Oferta odwołującego nie została odrzucona i nie była poddana pełnej ocenie z uwagi na procedurę odwróconą, co nie ulegnie zmianie nawet przy uznaniu, że oferta mogła uzyskać dodatkowe punkty. Wzruszenie wyniku oceny w kryterium nie miałoby wpływu na sytuację wykonawcy w postępowaniu, w którym oferta wybrana pozostaje najkorzystniejszą.

Przenosząc powyższe na ocenę ofert w prowadzonym postępowaniu na odcinek A Izba uznała, w odniesieniu do oceny oferty konsorcjum Mirbud/Kobylarnia (odwołujący w sprawie KIO 1955/26) w kryterium D2 – wykorzystanie destruktu, że oferta prawidłowo nie otrzymała 20 pkt. W uzasadnieniu zarzutu nieprawidłowej oceny odwołujący wskazywał, że to sposób wypełnienia formularza 5, decydował o przyznaniu punktów. Kluczowym argumentem odwołującego jest to, że sama wydajność wytwórni nie pozwala na zweryfikowanie wartości wskaźnika BR (czyli wskaźnika zastąpienia lepiszcza) przy zastosowaniu destruktu, zadeklarowanej w ramach pozacenowego kryterium oceny ofert. Odwołujący wpisując wartość 120 Mg/h określił wydajność czarnego bębna, a nie wydajność całej wytwórni, która wynosi min. 240 Mg/h. Zamawiający mając te informacje może potwierdzić, że procent wykorzystanego destruktu jest w stanie osiągnąć wartości deklarowane przez odwołującego. Dalej odwołujący wskazując na wyrok KIO z 16.03.2026 r., sygn. akt KIO 707/26, KIO 734/26 oraz KIO 736/26 podniósł, że istnienie równorzędnych, a konkurencyjnych interpretacji treści formularza miałoby uzasadniać przyznanie punktów, gdyż wykonawcy nie można obciążać konsekwencjami niejasności dokumentacji postępowania. Z ostrożności odwołujący wskazuje, że zamawiający naruszył art. 223 ust. 1 Ustawy przez zaniechanie wezwania do wyjaśnienia wartości.

Odnosząc się do uzasadnienia Izba za odwołującym uznała, że zamawiający nieprawidłowo przyjął, że określona w przedmiotowym środku dowodowym wydajność 120 Mg/h określała wydajność całej instalacji, co wykonawca faktycznie odnosił do wydajności „czarnego bębna” i przyznał to na rozprawie. Zamawiający dokonując samodzielnie oceny oświadczenia (pomimo świadomości co do różnic w sposobie wypełnienia załącznika w innych równolegle prowadzonych postępowaniach) dokonał błędnej wykładni oświadczenia wykonawcy, bez wzywania do wyjaśnienia treści oferty. Nie miało to jednak wpływu na ocenę zasadności zarzutu, który wykonawca opierał na wskazaniu, że w formularzu nr 5 rev. 1 należało określić wydajność „czarnego bębna”. W ocenie składu orzekającego zamawiający nie miał podstaw do przyznania 20 pkt kierując się wytycznymi z IDW, zgodnie z którymi podstawą oceny w kryterium pozacenowym było oświadczenie z formularza 5 rev.1. Uwzględniając zapisy IDW oferta odwołującego nie mogła uzyskać punktów za deklarację dotyczącą wydajności „czarnego bębna”, co zostało wyjaśnione w dostateczny sposób w powoływanym wyroku KIO w sprawach połączonych.

Odnosząc się natomiast do uzasadnienia wyroku z 16.03.2026 r. i fragmentu, w którym Izba wskazywała, że przy odmiennej wykładni oświadczenia dotyczącego wydajności i przyznaniu punktów nie doszłoby do zmiany wyniku postępowania, w ocenie składu orzekającego nie wynika z tego, że zamawiający powinien przyznać punkty. Stanowisko to jedynie wzmacniało argumentację dla oddalenia zarzutu wadliwej oceny ofert, co było wówczas powiązane również z zarzutami błędnego przyznania innym ofertom punktów. Izba oddalając zarzuty nie stwierdziła, że zamawiający w związku z różnymi interpretacjami oświadczenia powinien był przyznać wszystkim ofertom po 20 pkt. W obecnej sprawie, skład orzekający również nie potwierdza, aby takie uzasadnienie istniało. Czas na pytania do swz i wyjaśnienie treści upłynął, a brak inicjatywy w tym zakresie po stronie wykonawcy nie oznacza, że skutki błędnego zrozumienia formularza powinny być zniesione. Wprowadzone kryterium miało na celu weryfikację przygotowania wykonawcy do realizacji prac, a tym samym rezygnacja z weryfikacji tego, czy wykonawca posiada (będzie posiadał) odpowiednią wytwórnię mas bitumicznych istotnie zmieniałoby zasady oceny po otwarciu ofert wobec wszystkich wykonawców, którzy złożyli oferty.

W odniesieniu natomiast do oceny oferty konsorcjum Trakcja Izba przyjęła w ślad za wskazanym wyrokiem KIO z 16.03.2026 r., że ocenie w kryterium podlegać miało oświadczenie wykonawcy. Tym samym formularz nr 5 rev. 1 podpisany w imieniu podmiotu udostępniającego zasoby nie był przedmiotowym środkiem dowodowym, który pozwalał na przyznanie punktów. Ponieważ zamawiający zastrzegł, że dokument ten nie podlega uzupełnieniu, konsekwencją było nieprzyznanie ofercie konsorcjum Trakcja 20 pkt. Izba na podstawie danych dostępnych z urzędu ustaliła, że wobec rozstrzygnięcia w sprawie KIO 707/26, w której odwołującym była spółka Trakcja S.A. nie została wniesiona skarga, wobec oddalenia zarzutów związanych, m.in. z oceną przedmiotowego środka dowodowego podpisanego w imieniu podmiotu udostępniającego zasoby. Zasadniczo argumentacja podniesiona obecnie sprowadza się do tych samych okoliczności i wniosków wywodzonych z oceny zapisów IDW. Odwołujący wskazuje bowiem na brakw treści swz sankcji w postaci odmowy przyznania punktów w przypadku złożenia i podpisania tego dokumentu przez podmiot trzeci, a jedynie w przypadku jego niezłożenia. Ponadto, odwołujący wskazuje, że sam zamawiający w przygotowanym wzorze oświadczenia dopuścił możliwość złożenia i podpisania przedmiotowego środka dowodowego zarówno przez wykonawcę, jak i przez podmiot trzeci udostępniający zasoby, a ponadto w swz brak jest jakiegokolwiek jednoznacznego postanowienia nakazującego, aby oświadczenie to musiało zostać podpisane wyłącznie przez wykonawcę, nie zaś przez podmiot trzeci będący faktycznym właścicielem wytwórni i jedynym podmiotem uprawnionym oraz posiadającym wiedzę do deklarowania jej doposażenia i parametrów technicznych w zakresie instalacji do recyklingu w technologii „na gorąco”, co prowadzi do bezpodstawnej nadinterpretacji swz poprzez nieuprawnione rozszerzenie przez zamawiającego przesłanek nieprzyznania punktów oraz dokonania oceny ofert w sposób sprzeczny z kryteriami i zasadami określonymi w swz. Wszystkie te argumenty pozostają takie same i nie wpływają na zmianę okoliczności w jakich Izba miałaby obecnie rozstrzygnąć odmiennie, co do stosowania kryterium oceny ofert.

Odnosząc się dalej do zarzutów z obu odwołań kierowanych wobec zaniechania wykluczenia z postępowania wykonawcy Budimex Izba uznała, że w świetle aktualnego stanu dokumentów, istniejącego na moment zakończenia oceny ofert, nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wykluczenie wykonawcy z postępowania. Sytuacja faktyczna tego wykonawcy wymagała przy tym uwzględnienia wcześniejszych orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej, przywoływanych w odwołaniach. W obu sprawach odwoławczych wspólną podstawą zarzutu było zaniechanie przedstawienia zamawiającemu w JEDZ pełnej informacji na temat umowy realizowanej na rzez MPWiK i do tego elementu Izba w pierwszej kolejności się odniesie.

Nie było spornym, że Budimex od początku w JEDZ udzielił twierdzącej odpowiedzi na pytanie dotyczące wcześniejszych umów i naliczonych kar i złożył wyjaśnienia z 08.12.2025 r. w zakresie art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy. W wyjaśnieniach tych opisane zostały przypadki umów, w których doszło do naliczenia kar umownych/odszkodowań, co obejmowało również kontrakt „Modernizacja Zakładu Północnego – etap II. Modernizacja filtrów pospiesznych piaskowych” – „Filtry pospieszne” (zał. 6a do oferty). Zaznaczając sporny charakter kar umownych wykonawca od str.

16 wyjaśnień opisał okoliczności dotyczące kary umownej naliczonej przez zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st. Warszawa S.A. (MPWiK) w wysokości 7.683.594,75 zł. (nota obciążeniowa nr 002/05/DFR/2024 z 29.05.2024 r. z tytułu zwłoki w usuwaniu wad i usterek w okresie rękojmi i gwarancji). Do oferty załączone zostały dodatkowe wyjaśnienia z 08.12.2025 r. dotyczące informacji o dochodzonej przez MPWiK dodatkowej kwocie 55,25 mln zł., co do której wydane zostały wyroki KIO (z 5.11.2025 r. oraz 24.11.2025 r.) wskazujące na odmienne oceny sytuacji w kontekście możliwości wprowadzanie w błąd zamawiającego w rozumieniu art. 109 ust. 1 pkt 8 lub 10 Ustawy (zał. 6d do oferty). Dostrzegając niespójność orzeczeń wykonawca przekazał informację w tym postępowaniu z ostrożności. Dokonując aktualizacji oświadczenia w JEDZ Budimex złożył kolejne wyjaśnienia z 10.12.2025 r., 02.03.2026 r. oraz 01.04.2026 r. Wyjaśnienia z 10.12.2025 r. zawierają dodatkowe informacje na temat dochodzonego przed Sądem roszczenia, które są kwestionowane przez Budimex. Składają się na nie kwoty z tytułu kosztów poniesionych przez powoda w związku z badaniem przyczyn awarii i usuwaniem skutków awarii filtrów, z tytułu płatności na rzecz pozwanego dokonanych w ramach porozumień i porozumienia rozliczeniowego dotyczącego wspólnego z MPWiK uzgodnienia dotyczącego napraw filtrów w latach 2022-2023 i kosztów, które zostaną poniesione w przyszłości w związku z koniecznością usunięcia wadliwości filtrów. W aktualizacji z 02.03.2026 r. Budimex za wyrokiem KIO z 21.10.2025 r., sygn. KIO 3448/25 wskazał, że samo kierowanie wezwań do zapłaty czy też pozwów do sądu w zakresie nieudowodnionych roszczeń, przy braku konkretnego rozstrzygnięcia sąd, tj. wyroku zasądzającego nie oznacza „nałożenia odszkodowania” w rozumieniu instrukcji do JEDZ, które podlegałoby zgłoszeniu.

Obaj odwołujący wskazywali, że Budimex wprowadził zamawiającego w błąd nie przekazując informacji o dochodzonej w drodze sądowej dodatkowej kwocie 55,25 mln zł., co ma być działaniem uniemożliwiającym stwierdzenie, że wobec Budimex zachodzi przesłanka wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy. Odwołujący w sprawie KIO 1955/26 wskazał, że w żadnym z dokumentów Budimex nie zawarł informacji na temat dochodzonego odszkodowania (odpis pozwu Budimex miał otrzymać 29.01.2025 r.). W tych okolicznościach zachowanie Budimex powinno prowadzić do wykluczenia

z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp lub co najmniej 10 Pzp. W kwietniu 2026 r. Izba wydała wyrok w sprawie KIO 1084/26, w którym wskazała na zasadność przyjętej argumentacji w przedmiocie wykluczenia Budimex za brak informacji o odszkodowaniu dochodzonym przez MPWiK. Odwołujący w sprawie KIO 1968/26 w odniesieniu do tej podstawy faktycznej wskazywał na podstawę wykluczenia z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy (zarzuty nr 5, 6 i 7). Wskazując na wyroki KIO o sygn. akt KIO 4225/25 oraz KIO 1075/26 i KIO 1084/26, stwierdzenie wprowadzania zamawiających w błąd, stanowić miało zdarzenie aktualizujące bieg okresu wykluczenia określonego w art. 111 pkt 5 Ustawy. Odwołujący podnosił, że Budimex nie wskazuje i nie opisuje okoliczności związanych z tym zdarzeniem.

Izba wskazuje, że powołany wyrok KIO z 24.11.2025 r., sygn. akt KIO 4225/25 stwierdzający, że Budimex ukrywając informację o dodatkowym roszczeniu dochodzonym na kwotę przekraczającą 55 mln zł. wprowadził zamawiającego w błąd, zapadł w odmiennym stanie faktycznym, gdyż wówczas Budimex nie informował o dochodzonym odszkodowaniu informując wyłącznie o wysokości kary umownej opiewającej na kwotę 7.683.594,75 zł. W obecnej procedurze wykonawca nie ukrywał przed zamawiającym informacji o dodatkowym roszczeniu dochodzonym przed sądem i nie ograniczył się wyłącznie do podania kwoty kary umownej. Tym samym nie można przyjąć, że ocena okoliczności występujących w obecnym postępowaniu niejako jest przesądzona orzeczeniami Izby powołanymi w odwołaniu sygn. akt: KIO 1968/26. Ocena prawna dokonana przez Izbę w wyroku KIO 4225/25 nie uwzględnia istotnej zmiany, jaka wynika z faktu podania od początku w ofercie informacji o roszczeniu (zał. 6d do oferty), jak również rozwinięcia tej informacji w wyjaśnieniach aktualizacyjnych. Należy przy tym zgodzić się z tezami orzeczeń, w których podkreśla się znaczenie jakie ma przekazanie informacji o zdarzeniach podlegających ocenie przez pryzmat art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy. Ponieważ na moment złożenia oferty wykonawca z ostrożności, jednocześnie zaprzeczając, aby zdarzenie stanowiło zdarzenie wpisujące się w przesłankę z art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy, poinformował o wysokości roszczenia i jego podstawie, zamawiający w obecnym postępowaniu miał możliwość samodzielnej oceny tego zdarzenia. Skoro zamawiający nie wystąpił o dalsze wyjaśnienia, po stronie odwołujących spoczywał ewentualnie ciężar wykazania, że dochodzone roszczenie wyczerpywać miałoby przesłankę z art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy. Obaj odwołujący skupili się wyłącznie na podstawie z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 Ustawy.

Obaj odwołujący błędnie (wbrew treści dokumentów złożonych w postępowaniu) wskazywali, że Budimex nie przedstawił informacji, że MPWiK dochodzi wobec niego odszkodowania przekraczającego 55 mln zł ponad naliczoną karę umowną.

Podważenie tego założenia prowadziło do oddalenia odwołań. Odwołujący w sprawie KIO 1968/26 przedstawił w pkt 121 uzasadnienia, że BUDIMEX w żaden sposób nie poinformował Zamawiającego o zapadłych w jego sprawie rozstrzygnięciach KIO wskazując wcześniej na wyroki KIO sygn. 4225/25 oraz KIO 1075/26 i KIO 1084/26. Izba wskazuje, że już w załączniku 6d do oferty Budimex przywołał rozstrzygnięcie KIO z 24.11.2025 r. (jest to wyrok niekorzystny, do którego odnosi się odwołujący, sygn. akt KIO 4225/25). Budimex informował wówczas również o korzystnym dla siebie rozstrzygnięciu dotyczącym tego samego stanu faktycznego w wyroku z 5 listopada 2025 r. Z przedstawionej w odwołaniu KIO 1968/26 chronologii (str. 28 odwołania) wynika natomiast, że wyrok w sprawach połączonych sygn. akt KIO 1075/26 i KIO 1084/26 został ogłoszony 17.04.2026 r., tj. w dniu wyboru oferty Budimex w obecnym postępowaniu przetargowym. Zawarte w jednym motywie stwierdzenie odwołującego, że Budimex nie podjął działań w zakresie samooczyszczenia nie został rozwinięty w taki sposób, aby ustalić, czy samooczyszczenie powinno dotyczyć wprowadzania w błąd w innych postępowaniach, czy też samooczyszczenia w zakresie przesłanki z art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy. Tak rozbudowane odwołanie w całości odnosiło się do braku przekazania informacji o dodatkowym roszczeniu ponad karę umowną, co nie miało potwierdzenia w dokumentach postępowania. Podnoszone zarzuty, w szczególności oparte na twierdzeniach z odwołania KIO 1968/26 stwarzały mylny obraz działania Budimexu w tym postępowaniu. Nie można pominąć okoliczności, że dwa sprzeczne wyroki z końca roku 2025, tj. KIO 3448/25 i KIO 4225/25 pozostają bez znaczenia dla oceny oświadczeń wykonawcy. Budimex w tym postępowaniu informował od początku o zdarzeniu, co całkowicie pomija odwołujący wmawiając istnienie odmiennego stanu faktycznego. Nawet jeżeli w ocenie odwołującego informacja o dodatkowym roszczeniu była zbyt ogólna, to nie ma podstaw do twierdzenia, że jej w ogóle nie było.

Pozostałe okoliczności dotyczące oceny podmiotowej wykonawcy Budimex stanowią podstawę zarzutów w odwołaniu

sygn. akt

KIO 1968/26.

Zarzuty nr 2, 3 i 4 dotyczą umowy „Projekt Nabrzeże” zawartej z Portem Gdańsk i braku wskazania na skorzystanie z uprawnień z tytułu rękojmi za wady oraz wprowadzenia wykonawstwa zastępczego. Odwołujący na tej podstawie wskazywał na podstawy wykluczenia z postepowania objęte art. 109 ust. 1 pkt 7, 8 i 10 Ustawy. W ocenie odwołującego, Budimex w wymiarze podmiotowym nie wykazał, że w całym okresie prowadzonego postępowania nie podlegał wykluczeniu z obligatoryjnej przesłanki z art. 108 ust. 1 pkt 5 Ustawy. Samooczyszczenie nr 1, złożone w dniu

1. 01.2026 r. zostało uznane za nieskuteczne w trzech niezależnych wyrokach KIO. Samooczyszczenie nr 2, złożone dopiero 1 kwietnia 2026 r. – tj. po upływie 69 dni – ma charakter rozszerzony i jakościowo odmienny, co potwierdzać ma, że oświadczenie pierwotne nie spełniało przesłanek art. 110 ust. 2 Ustawy. W okresie między tymi dwoma dokumentami Budimex pozostawał wykonawcą podlegającym wykluczeniu obligatoryjnemu. Również samooczyszczenie nr 2 budzi poważne wątpliwości odwołującego co do wiarygodności.

Odnosząc się do „Projektu Nabrzeże” odwołujący wywodzi przesłankę wykluczenia objętą art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy wskazując na brak informacji o ujawnionych wadach w trakcie okresu rękojmi oraz wprowadzeniu wykonawstwa zastępczego, w wyjaśnieniach załączonych do oświadczenia JEDZ („Nota”). Odwołujący opisał okoliczności wskazujące na zakres wad, o których dowiedział się od zamawiającego – Zarządu Morskiego Portu Gdańsk S.A. (opisane w pkt od 25 do 34). Zakres opisanych zdarzeń obejmuje okres zgłaszania wad od lipca 2022 r. do czerwca 2025 r. w branżach hydrotechnicznej, drogowej oraz teletechnicznej. Odwołujący opisał przebieg korespondencji w sprawie tych wad i ich usunięcia wskazując na opóźnienia w ich usunięciu i przedłużaniu terminu. Port Gdańsk pismem z 5.11.2025 r. miał zawiadomić BUDIMEX o wprowadzeniu wykonawstwa zastępczego w związku z brakiem naprawy zgłoszonych wad w branży drogowej.

Budimex w odpowiedzi na te zarzuty wskazał, że Port Gdańsk nie naliczył kary z tytułu nieterminowego usunięcia wad, a do wydłużenia wykonania napraw nie dochodziło z przyczyn, za które ponosiłby odpowiedzialność. Wartość robót wykonanych w celu usunięcia wad wyniosła 44.100 zł netto, co stanowi 0,023% wartości netto zamówienia. Ponadto, już z opisanej dokumentacji w odwołaniu (pkt 45) wynika, że strony doszły do porozumienia, dzieląc po połowie koszty prac naprawczych (pismo z 12.01.2026 r.), a Port Gdańsk nie wykonał zastępczo żadnych robót. Strony zawarły porozumienie 18.05.2026 r. dotyczące wad robót w branży drogowej, w którym wskazano jednocześnie, że wykonanie napraw objętych tym porozumieniem nie stanowi uznania przez wykonawcę roszczeń zamawiającego z tytułu gwarancji lub rękojmi, w szczególności roszczenia o usuniecie wad lub ich skutków (§ 2 ust. 4). Zamawiający zrzekł się wobec wykonawcy z wszelkich roszczeń związanych z ujawnieniem wad objętych porozumieniem i ich skutków, w szczególności roszczeń z tytułu gwarancji lub rękojmi oraz niewykonania lub nienależytego wykonania umowy (§ 3).

Budimex przedłożył również oświadczenie Zarządu Morskiego Portu Gdańsk S.A. z 14.05.2026 r., w którym potwierdza, że na dzień dzisiejszy w ramach zadania pn. Rozbudowa Nabrzeża Dworzec Drzewny w Porcie Gdańsk objętego umową nr 030/IP/2018 z dnia 08.06.2018 r. w okresie rękojmi, nie były wykonywane roboty w ramach wykonawstwa zastępczego za firmę Budimex S.A.(…).

Uwzględniając powyższe ustalenia poczynione na podstawie złożonych dowodów skład orzekający uznał, że odwołujący nie wykazał, aby wobec Budimex wystąpiła przesłanka z art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy w związku z realizacją zobowiązań z tytułu rękojmi i gwarancji, o której zobowiązany był poinformować zamawiającego w JEDZ. Odwołujący w sposób wybiórczy i ukierunkowany na założoną tezę prezentował wybiórczo informacje i własne oceny, które nie uwzględniały rzeczywistego obrazu stwierdzonych wad. Dotyczy to przede wszystkim ich wartości, która dopełnia opis zdarzeń wskazując faktycznie na ich znikomą wartość, a przede wszystkim odwołujący nie wykazał, aby Budimex nie wywiązał się z obowiązku ich usunięcia. Sama korespondencja nie świadczy jeszcze o długotrwałym, uporczywym i wielokrotnym nienależytym wykonaniu umowy. Z uwagi na zasady dochodzenia roszczeń i wykazywania ich zasadności, prowadzenie oficjalnej korespondencji pozwala wykonawcy na wykazanie własnej rzetelności i obronie przed ewentualnymi roszczeniami. W okolicznościach tego kontraktu okazało się, że ostatecznie zamawiający odstąpił od roszczeń i zobowiązał się nie dochodzić ich w drodze sądowej co jedynie potwierdza, że wykonawca zasadnie bronił się przed tymi roszczeniami. Odwołujący zdecydował się o podtrzymaniu zarzutu pomimo treści porozumienia, w którym wprost zamawiający zrzekł się roszczeń z tytułu gwarancji lub rękojmi, jak również pomimo oświadczenia Portu Gdańsk o braku realizacji w ramach wykonawstwa zastępczego napraw. Powyższe ustalenia przeczą tezie o wykonaniu zastępczym, które jedynie zostało zapowiedziane przez zamawiającego, ale ostatecznie do niego nie doszło. W tych okolicznościach ogólna informacja zawarta w Nocie o nakładanych krach umownych oraz uruchomieniu uprawnień z tytułu rękojmi, jak również o usuwanych wadach wykonanych robót jest informacją wystarczającą. Odwołujący nie wykazał bowiem, aby opisane zdarzenia wyczerpywały przesłanki z art. 109 ust. 1 pkt 7.

Zamawiający nie został zatem wprowadzony w błąd, co odwołujący wywodził z ustalenia, że Port Gdański korzystał z uprawnień z tytułu rękojmi oraz wykonawstwa zastępczego na gruncie art. 480 k.c. (pkt 70 uzasadnienia). Odwołujący wskazując na obowiązek notyfikacji zdarzeń, które miałyby wyczerpywać przesłankę z art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy dążył do przekonania Izby, że zdarzenia te podlegać powinny pod reżim sankcyjny przewidziany w podstawie wykluczenia.

Izba tej oceny nie podzieliła (o czym powyżej), a tym samym nie ma podstaw do uznania, że zamawiający miał być wprowadzany w błąd oświadczeniem w JEDZ.

Ostatnim elementem oceny w ramach odwołania o sygn. KIO 1968/26 była skuteczność samooczyszczenia Budimex w

związku z potwierdzonym w orzeczeniach KIO i Sadu Okręgowego zdarzeniem wyczerpującym przesłanki zmowy przetargowej. Odwołujący wskazując na oceny samooczyszczenia nr 1 prezentowane w wyrokach KIO z 24.02.2026 r., sygn. akt KIO 1/26, 16.03.2026 r., sygn. akt KIO 664/26 oraz w sprawie połączonej wyrokiem z 17.04.2026 r., sygn. akt KIO 1075/26 oraz KIO 1084/26, kwestię oceny traktował za przesądzoną. Odwołujący przedstawiał koncepcję samooczyszczenia w kontekście zdolności podmiotowej oraz braku podstaw do wykluczenia, która powinna zachować ciągłość, a nie mieć charakter punktowy, epizodyczny. Zdolność ta ma mieć charakter trwały i powinna istnieć w sposób nieprzerwany od momentu złożenia oferty aż do chwili udzielenia zamówienia. Każde jej zachwianie prowadzi do powstania luki, której nie sposób wypełnić działaniem następczym, nawet jeżeli działanie to odpowiada standardom wymaganym przez ustawę (pkt 154 uzasadnienia). Odwołując sprzeciwiał się późniejszym działaniom naprawczym (samooczyszczenie nr 2). Odwołujący kwestionował również skuteczność samooczyszczenia nr 2 (z 1.04.2026 r.) w kontekście art. 110 ust. 2 Ustawy. Odwołujący formułował wątpliwości co do sposobu przedstawienia okoliczności związanych z zakończeniem współpracy z radcą prawnym (rozwiązaniem stosunku pracy), który miał przygotować jedyną opinię prawną dla zespołu przygotowującego ofertę w postępowaniu, w którym stwierdzono działanie w zmowie przetargowej. Odwołujący wykazywał sprzeczność z ustaleniami, do jakich doszło w toku postępowania odwoławczego w sprawie KIO 2678/25, KIO 2686/25 i KIO 2701/25, tj. ustaleniem, że wykonawca dysponował co najmniej dwiema (2) opiniami prawnymi dotyczącymi dopuszczalności przyjętego modelu działania. Powyższe ma obrazować rzeczywisty proces decyzyjny, który nie był udziałem pojedynczej osoby (radcy prawnego spółki). Zastrzeżenia dotyczą również sposobu przedstawienia roli Dyrektora Operacyjnego ds. Budownictwa Kolejowego, Energetycznego i Przemysłowego, jako mającej ponosić odpowiedzialność za podjęcie decyzji prowadzącej do naruszenia. Odwołujący wskazywał na brak dowodów pozwalających odtworzyć przebieg procesu decyzyjnego. Brak precyzyjnego ustalenia, kto i na jakiej podstawie podjął decyzję, prowadzi do wniosku, iż przedstawiony obraz zdarzeń ma charakter rekonstrukcji wtórnej, a nie odzwierciedla rzeczywisty przebieg procesu decyzyjnego. Wątpliwości odwołującego budzi również wdrożenie wewnętrznych regulacji oraz zaleceń organizacyjnych jako środka mającego zapobiegać podobnym naruszeniom w przyszłości. Nie jest to również środek adekwatny, skoro do naruszenia miały doprowadzić decyzje podejmowane na poziomie strategicznym przez osoby posiadające kompetencje kierownicze (Zarząd). Odwołujący wskazał również na nieskuteczność zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa dwóch załączników do samooczyszczenia nr 2, tj. „Raport z audytu zewnętrznego z dnia 1 kwietnia 2026 r.” oraz „Wyciąg ze zaktualizowanego Regulaminu organizacyjnego Spółki”.

Izba nie podziela koncepcji samooczyszczenia, która nie uwzględnia charakteru działań, których istotą jest rozwijanie mechanizmów naprawczych, co wymaga sprawdzenia ich działania w czasie, a tym samym nie można wykluczyć, że wykonawca podejmujący wysiłek samooczyszczenia może modyfikować i rozwijać rozwiązania, które mają przekonać o jego rzetelności, a w konsekwencji prowadzić do uznania, że pomimo występowania przesłanki do wykluczenia w postępowania przetargowym, ocena wykonawcy może być pozytywna. W sytuacji, gdy w trakcie procedury przetargowej zapadają orzeczenia dla wykonawcy niekorzystne w zakresie oceny samooczyszczenia nr 1, oczywistym jest, że wykonawca będzie podejmować dalsze kroki naprawcze. Istotnym dla tej sprawy jest zatem ocena, czy dalsze działania prezentowane w samooczyszczeniu nr 2 (z 1.04.2026 r.) powinny być uwzględnione w ramach oceny podmiotowej wykonawcy. W ocenie składu orzekającego, należy udzielić odpowiedzi twierdzącej, gdyż determinującymi potrzebę uzupełnienia samooczyszczenia były rozstrzygnięcia dotyczące innych postępowań, których konsekwencje mogły mieć również znaczenie w tym postępowaniu. Przyjęcie koncepcji odwołującego prowadziłoby do zaakceptowania, że wykonawca działający w przekonaniu co do dostatecznego zakresu samooczyszczenia zaskakiwany byłby rozstrzygnięciami, które niejako wiązałyby ręce tak wykonawcy jak i zamawiającemu w innym postępowaniu. Skoro na moment złożenia oferty w tym postępowaniu nie było niekorzystnych rozstrzygnięć w zakresie oceny samooczyszczenia nr 1, to zmiana sytuacji faktycznej w toku postępowania powinna umożliwić aktualizację dokumentu, tak jak może się to odbywać w trybie art. 126 ust. 2, czy też art. 128 Ustawy. Istotą samooczyszczenia ma być uzyskanie pozytywnej oceny podmiotowej pomimo istnienia podstaw do wykluczenia. Skoro podstawy te istnieją przez cały czas postępowania, to faktycznie samooczyszczenie należy oceniać w kategorii procesu, a nie zdarzenia jednokrotnego ocenianego na mement złożenia oferty, czy też koncepcji zdolności prezentowanej w odwołaniu. Spojrzenie odwołującego faktycznie identyfikuje lukę, która nie była możliwa do stwierdzenia do momentu wydania pierwszego z orzeczeń kwestionujących skuteczność samooczyszczenia, które wykonawca rozwija od momentu stwierdzenia, że dopuścił się zmowy przetargowej w postępowaniu dotyczącym Budowy linii elektroenergetycznej 400 kV Choczewo- nacięcie linii Gdańsk Błonia – Grudziądz Węgrowo. Samooczyszczenie nie może być utożsamiane z przesłankami wykluczenia w znaczeniu jakim prezentuje to w odwołaniu wykonawca (m.in. motyw 160). Jak wskazano powyżej samooczyszczenie nie niweluje naruszeń do jakich dopuścił się Budimex, a jedynie służy wykazaniu, że pomimo tych naruszeń nie powinno dojść do wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia.

Odnosząc się natomiast do oceny samooczyszczenia, jakie prezentował Budimex w tym postępowaniu skład orzekający

wskazuje, że sytuacja w tym postępowaniu jest odmienna od tej, jaka była przedmiotem ocen w wyrokach powołanych w odwołaniu i nie ma zatem podstaw do przyjęcia za odwołującym, że ocena skuteczności samooczyszczenia została przesądzona.

Zamawiający dokonuje w postępowaniu autonomicznej oceny samooczyszczenia, co może również być poparte orzeczeniami wydanymi wcześniej, jednak nie wykluczają one odmiennej oceny, w szczególności w sytuacji, gdy zmianie uległy okoliczności faktyczne. W obecnej procedurze przetargowej Budimex uzupełnił samooczyszczenie, które wcześniej zostało ocenione negatywnie, kierują się również wytycznymi płynącymi z wydanych orzeczeń. Można wskazać np. na stanowisko z uzasadnienia wyroku KIO 1/26, w którym Izba wskazała, żeInne działania podjęte przez wykonawcę Budimex Budownictwo sp. z o.o. (np. przeprowadzenie wewnętrznego audytu, weryfikacji oraz kontroli, wprowadzenie nowych regulacji wewnętrznych mających zapewnić konkurencyjność i przejrzystość w zakresie przygotowania ofert, monitorowanie postępów w zakresie wdrożenia procedur, przeprowadzenie szeregu szkoleń i warsztatów dla pracowników i kadry kierowniczej, czy zapewnienie dostępności nowych informacji wraz z zaakceptowaniem ich znaczenia pracownikom) mogą stanowić czynności sprzyjające przywróceniu wiarygodności wykonawcy.

Budimex nie tylko uzupełnił samooczyszczenie składając 1.04.2026 r. zamawiającemu opis dalszych kroków naprawczych, stanowiące odpowiedź na negatywne oceny samooczyszczenia nr 1, ale na rozprawie przedłożył również kolejny materiał prezentujący wdrożenie środków naprawczych zadeklarowanych w samooczyszczeniu nr 2. Izba nie dokonała oceny samooczyszczenia nr 2 w świetle dodatkowego materiału, który nie był znany zamawiającemu na moment podjęcia decyzji co do wyboru oferty Budimex. Materiał ten jedynie wzmacnia stanowisko dotyczące samooczyszczenia jako procesu, który wymaga wdrożenia i sprawdzenia skuteczności mechanizmów dla osiągnięcia ich celu.

Odnosząc się natomiast do oceny samooczyszczenia nr 2 Izba ograniczyła się w swoim stanowisku do okoliczności podniesionych w odwołaniu, bez prezentowania całościowej oceny dokumentów. Odwołujący zasadniczo podważał skuteczność podjętych działań naprawczych wątpliwościami wynikającymi przede wszystkim z braku powiązania działań z procesem decyzyjnym. Izba zauważa, że same wątpliwości nie podważają podjętych działań wobec osób wskazanych, w tym wobec członka zarządu spółki. Skoro odwołujący wskazuje na konieczność powiązania działań naprawczych z ustaleniem osób odpowiedzialnych na szczeblu Zarządu za decyzje, to w ocenie Izby rezygnacja z funkcji członka zarządu i zakończenie współpracy z ówczesnym Dyrektorem Operacyjnym, wpisuje się w argumenty odwołującego. Nie jest spornym ustalenie, że dokonano identyfikacji osób, którym przypisano odpowiedzialność za działania, a oczekiwanie udokumentowania zachowań, które miałyby obrazować proces decyzyjny jest w ocenie Izby oczekiwaniem nadmiernym, a może i utopijnym. Z założenia bowiem racjonalnym z punktu widzenia pozostających w zmowie podmiotów jest utrzymanie w poufności ewentualnych rozmów i nietworzenie dowodów potwierdzających działanie z naruszeniem przepisów Ustawy. Izba wskazuje również za wyrokiem w sprawach połączonych sygn. akt:

KIO 1075/26, KIO 1084/26 z 17.04.2026 r:”Sama procedura samooczyszczenia jest pewnego rodzaju procesem, który cechuje się różnymi etapy rozłożonymi w czasie. Tak rozbudowany proces, wynika po pierwsze z konieczności dokonania kompleksowej analizy zaistniałych naruszeń, następnie potrzeby naprawienia błędów, a w dalszej kolejności wdrożenia adekwatnych środków zaradczych. Bez wątpienia Przystępujący taki proces rozpoczął i proces ten trwa nadal.

Potwierdzeniem tego jest dowód złożony przez Odwołującego na rozprawie w postaci samooczyszczenia Przystępującego złożonego w innych postępowaniach na okoliczność, że samooczyszczenie z dnia 1 kwietnia 2026 r. potwierdza jedynie braki zawarte w składanych wcześniej samooczyszczeniach m.in. złożonych w rozstrzyganej sprawie. Z dowodu tego chociażby wynika, że Przystępujący w punkcie dotyczącym „Okoliczności związanych ze złożeniem oferty w PSE” w jego podsumowaniu wskazał, że: „przyczynami, które doprowadziły do naruszeń stwierdzonych przez Krajową Izbę Odwoławczą i Sąd Okręgowy, była chęć maksymalizacji wyniku biznesowego poprzez uzyskanie zamówień we wszystkich Częściach Postępowania PSE. Środkami prowadzącymi do tego celu miały być udział trzech różnych podmiotów z GK Budimex w poszczególnych Częściach postępowania, mający prowadzić do ominięcia ograniczenia zawartego w tym zakresie w SW Z, przy jednoczesnej próbie wykazania, że oferty złożone w poszczególnych Częściach przez spółki należące do GK Budimex zostały przygotowane niezależnie, pomimo iż w rzeczywistości powiązania w ramach grupy są na tyle silne, że zasadniczo nie jest to możliwe (spółki należące do GK Budimex nie działają w sposób autonomiczny).”, co zdaje się potwierdzać zmianę kierunku dotychczasowego stanowiska Przystępującego (…) Odnosząc się jedynie do dowodów złożonych na rozprawie przez Odwołującego w postaci m.in.: raportu bieżącego nr 18/2026 z dnia 31 marca 2026 r. na okoliczność, że ujawniona rezygnacja członka zarządu Budimex w osobie Pana Macieja Olek, może świadczyć o podejmowaniu przez wykonawcę kolejnych następczych dział kadrowych mających służyć wykazaniu self-celaningu, co poddaje w wątpliwość rzetelność i kompletność wczesnej przedstawionych środków samooczyszczenia, w szczególności w zakresie ustalenia przyczyn naruszenia i identyfikacji osób odpowiedzialnych za

zmowę oraz procedury samooczyszczenia Budimex z dnia 1 kwietnia 2026 r przedłożonej przez tego wykonawcę w innym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na okoliczność, że procedura ta jest szersza i o bardziej konkretnym zakresie, niż ta w niniejszym Postępowaniu, a ta zasadnicza różnica w sposobie prezentacji działań naprawczych zdaniem Odwołującego dodatkowo potwierdza, że self-celaning przedstawiony w ramach postępowania, którego dotyczy rozstrzygana sprawa miał charakter wyłącznie pozorny i formalny, to wskazać należy, mając na uwadze, że procedura samooczyszczenia jest procesem wymagającym czasu, że dowody te mogą potwierdzać tę okoliczność w odniesieniu do kolejnych czynności podejmowanych przez Przystępującego w ramach tej procedury, na co również Izba zwróciła uwagę w KIO 1084/26 w zakresie zarzutu 1.

Skład orzekający podziela to spojrzenie na proces samooczyszczenia w jakim jest obecnie spółka Budimex, na który wpływ mogą mieć zapadające orzeczenia w związku ze sporami toczonymi na gruncie udziału w procedurach przetargowych. Izba nie podzieliła negatywnej oceny samooczyszczenia nr 2 aktualizowanego w toku postępowania przetargowego, wskazując w tym zakresie za wyrokiem KIO sygn. akt 1075/26 i KIO 1084/26 z 17.04.2026 r, że w odniesieniu do samooczyszczenia nr 2 zasadnym jest zauważenia pozytywnej zmiany i kierunku działań, jakie podejmuje wykonawca w ramach procesu samooczyszczenia. Izba nie podziela przy tym zastrzeżenia, że samooczyszczenie wymaga dla jego oceny istnienia w stanie niezmiennym od momentu składania ofert, co nie uwzględnia dynamiki działań, jakich podjęcia wymagać może wdrażanie i rozwijanie procedur, których celem jest uzyskanie efektu samooczyszczenia.

W ocenie składu odwołujący wskazując na wybrane elementy samooczyszczenia nr 2 nie podważył skutecznie oceny dokonanej przez zamawiającego. Kwestia braku udostępnienia objętych klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa dokumentów ostatecznie nie miała wpływu na treść zarzutów, gdyż sam odwołujący przyznał, że te dokumenty są mu znane. Izba podzieliła jednak oceną zamawiającego prezentowaną w odpowiedzi na odwołanie co do skuteczności wykazania przesłanek, przyjmując jako własną (str. 28 i 29 odpowiedzi zamawiającego z 29.05.2026 r.).

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 575 Ustawy Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 ust. 2 w zw. z § 8 ust 2 poz. 2437). Izba zaliczyła do kosztów postępowania wpisy wniesione w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i obciążyła nimi odwołujących w każdej ze spraw w pełnej wysokości oraz koszty pełnomocnika zamawiającego w każdej ze spraw.

Przewodnicząca

………………………. ………………………. ……………………….