Postanowienie KIO 1710/26 z 15 maja 2026

Ministerstwo Rozwoju i Technologii (zwane dalej: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Utrzymanie i rozwój systemu CEIDG - wewnętrzny identyfikator: BA-V.2611.4.2026.MS (zwane dalej: „postępowaniem”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 3 kwietnia 2026 r. , pod numerem publikacji 233589-2026. Szacunkowa wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.

U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) (zwanej dalej: „Pzp” lub „ustawą PZP”).

W dniu 13 kwietnia 2026 r. wykonawca 3W ILL Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (zwany dalej również: „Odwołującym”) wniósł odwołanie, w którym zarzucił Zamawiającemu:

1. ZARZUT 1 –NIEDOSTĘPNOŚĆ SYSTEMU Naruszenie art. 99 ust. 1 i 4 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 PZP poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób nieproporcjonalny do potrzeb Zamawiającego, co prowadzi do nadmiernego obciążenia Wykonawcy ryzykiem, którego nie można obiektywnie wycenić oraz naruszenie zasady uczciwej konkurencji oraz zasady proporcjonalności, wynikające z ustanowienia rygorów technicznych nieadekwatnych do znaczenia poszczególnych modułów Systemu.
2. ZARZUT 2 – USŁUGI KONSULTACJI Naruszenie art. 99 ust. 1 i 4 PZP oraz art. 16 pkt 1 PZP - poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący i naruszający zasadę uczciwej konkurencji poprzez nałożenie na Wykonawcę obowiązku świadczenia usług konsultacji w ramach ryczałtu bez określenia ich limitu i przy nierealnym terminie realizacji.
3. ZARZUT 3 – DEFINICJE BŁĘDÓW Naruszenie art. 99 ust. 1 i 4 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP – poprzez opisanie przedmiotu zamówienia (w zakresie parametrów jakościowych i technicznych) w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący oraz za pomocą pojęć nieostrych, co uniemożliwia wykonawcom rzetelną ocenę ryzyka i wycenę oferty a także poprzez naruszenie zasady uczciwej konkurencji i przejrzystości, wynikające z przyznania Zamawiającemu nieograniczonej uznaniowości w procesie klasyfikacji błędów i naliczania kar umownych 4)ZARZUT 4 – ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA WYNIKI AUDYTÓW OSÓB TRZECICH Naruszenie art. 99 ust. 1 i 4 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP - poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, polegający na przerzuceniu na Wykonawcę nieograniczonego ryzyka i kosztów realizacji zaleceń wynikających z audytów przeprowadzanych przez podmioty zewnętrzne, nad którymi Wykonawca nie ma kontroli.
4. ZARZUT 5 – ZOBOWIĄZANIA DOTYCZĄCE WSPARCIA W IMPELEMENTACJI Naruszenie art. 99 ust. 1 i 4 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób

niejednoznaczny, niewyczerpujący i niedostatecznie skonkretyzowany w zakresie obowiązku "wsparcia w implementacji" nowych narzędzi i mechanizmów infrastrukturalnych. Zastosowanie sformułowań o charakterze "otwartym" przerzuca na Wykonawcę nieograniczone ryzyko pracochłonności, których zakres zależy wyłącznie od przyszłych, nieznanych decyzji Zamawiającego.

1. ZARZUT 6 – BRAK SPRECYZOWANYCH ZOBOWIĄZAŃ TRZECIEJ LINII WSPARCIA Naruszenie art. 99 ust. 1 i 4 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP poprzez brak określenia ilościowych i jakościowych parametrów zgłoszeń przekazywanych do Wykonawcy jako Trzeciej Linii Wsparcia. Brak mechanizmów filtrujących zgłoszenia na poziomie Drugiej Linii Wsparcia (Zamawiającego) powoduje, że Wykonawca może zostać obciążony obsługą zapytań niebędących błędami systemu, co wykracza poza standardową usługę utrzymania oprogramowania.
2. ZARZUT 7 – AKTUALIZACJA KODÓW Naruszenie art. 99 ust. 1 PZP w zw. z art. 16 PZP poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i nadmiernie obciążający Wykonawcę, polegający na nałożeniu bezwzględnego obowiązku aktualizacji Dokumentacji Kodów Źródłowych po „każdej zmianie”, bez określenia progu istotności tych zmian 8)ZARZUT 8 – BRAK GWARANCJI ZLECENIA MINIMALNEGO ZAKRESU USŁUG ROZWOJU Naruszenie art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 16 PZP poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i naruszający równowagę kontraktową w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 Projektowanych Postanowień Umowy (PPU) , polegające na braku określenia minimalnego gwarantowanego zakresu usług rozwoju, co przerzuca na Wykonawcę pełne ryzyko gospodarcze związane z utrzymaniem gotowości zespołu specjalistów.
3. ZARZUT 9 – PRZERZUCENIE ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA INFRASTRUKTURE Naruszenie art. 99 ust. 1 PZP oraz art. 16 PZP poprzez ukształtowanie zapisów SW Z w sposób przewidujący odpowiedzialność Wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi Zamawiający (awarie warstwy infrastrukturalnej i wirtualizacji).
4. ZARZUT 10 – NISKA WALORYZACJA Naruszenie art. 439 ust. 1 i 2 PZP w zw. z art. 8 ust. 1 PZP oraz art. 353(1) Kodeksu cywilnego poprzez sformułowanie klauzuli waloryzacyjnej w § 16 Projektowanych Postanowień Umowy (PPU) w sposób pozorny i niezapewniający ekwiwalentności świadczeń stron. Ustalenie zbyt wysokiego progu aktywującego waloryzację (5%) oraz rażąco niskiego limitu maksymalnej zmiany wynagrodzenia (10%) w stosunku do 24-miesięcznego okresu realizacji zamówienia przerzuca całe ryzyko gospodarcze na Wykonawcę.
5. ZARZUT 11 – RAŻĄCO WYGÓROWANE KARY Naruszenie art. 16 pkt 1 i 3 PZP oraz art. 433 pkt 3 PZP w zw. z art. 484 § 2 Kodeksu cywilnego poprzez ustalenie w § 12 ust. 10 i 11 Projektowanych Postanowień Umowy (PPU) kar umownych w wysokości rażąco wygórowanej, nieproporcjonalnej do wagi uchybień oraz prowadzącej do podwójnego karania Wykonawcy za to samo zdarzenie.
6. ZARZUT 12 – LIMT KAR ODNIESIONY DO WARTOŚCI NIEGWARANTOWANEJ Naruszenie art. 433 pkt 4 PZP oraz art. 16 pkt 1 PZP poprzez ustalenie w § 12 ust. 18 PPU limitu łącznej odpowiedzialności Wykonawcy w sposób pozorny, naruszający zasadę ekwiwalentności oraz uniemożliwiający Wykonawcy realną ocenę ryzyka kontraktowego.
7. ZARZUT 13 – ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA OPOŹNIENIE Naruszenie art. 433 pkt 3 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 PZP, który zakazuje obarczania wykonawcy odpowiedzialnością za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający, poprzez ukształtowanie § 12 ust. 10 PPU bez uwzględnienia klauzul wyłączających odpowiedzialność Wykonawcy za awarie infrastruktury zarządzanej przez Zamawiającego.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu dokonania modyfikacji SW Z w zakresie wskazanym w odwołaniu – szczegółowo w każdym zarzucie, a także Odwołujący wniósł o obciążenie Zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego, w tym kosztami zastępstwa procesowego przed Krajową Izbą Odwoławczą.

Izba ustaliła, że w terminie określonym w art. 525 ust. 1 Pzp do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.

W dniu 27 kwietnia 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości jako bezzasadnego.

W dniu 13 kwietnia 2026 Odwołujący złożył do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej pismo, w którym oświadczył, że cofa odwołanie w całości. Izba stwierdziła, że oświadczenie o wycofaniu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Odwołującego.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Na skutek cofnięcie odwołania wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego, o której mowa w art. 520 ust. 1 i 2 oraz art. 568 pkt 1) Pzp. Stosownie do treści art. 520 ust. 1 Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (art. 520 ust. 2 Pzp). Odwołujący – jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie Prawa zamówień publicznych - jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Bada wyłącznie formalną skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu odwołania. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Tym samym Izba, zgodnie z art. 568 pkt 1 w związku z art. 520 ust. 1 Pzp, postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, 574 i 575 Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.), nakazując zwrot na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego w wysokości 15 000 zł 00 gr.

Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.

Przewodnicząca

…………………………