Postanowienie KIO 1459/23 z 30 maja 2023

1. Odrzuca odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża odwołującego i:
3. 1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.

U. z 2022 r. poz. 1710, ze zm.) na niniejsze postanowienie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący

………………………………

Sygn. akt

KIO 1459/23

U z asadnienie Zamawiający Muzeum Archeologiczno – Historyczne w Elblągu prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Ochrona fizyczna osób, obiektów, terenów i mienia Muz. Arch.-Hist. w Elblągu, ul. Bulwar Zygmunta Augusta 11, oraz monitoring sys. sygn. włamania i napadu (SWiN) syg. alarmu pożar. (SAP)”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dniu 4 kwietnia 2023 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2023/BZP 00164546.

W dniu 23 maja 2023 r. wykonawca Multiservice Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gliwicach wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wobec czynności unieważnienia postępowania. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, ze zm.), dalej jako „ustawa Pzp”, a w szczególności art. 255 ust. 6 ustawy Pzp poprzez unieważnienie postępowania, pomimo że postępowanie nie było obarczone wadą, która uniemożliwiałaby zawarcie ważnej umowy z wykonawcą, tj. niepodlagającej unieważnieniu. Ponadto, odwołujący wskazał na naruszenie przepisów art. 106, 125 oraz 126 ustawy Pzp poprzez ich niezastosowanie. Odwołujący wniósł o uchylenie czynności unieważnienia postępowania, czego następstwem powinno być podpisanie umowy z wykonawcą.

Żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba uznała, że odwołanie podlega odrzuceniu.

Jak wskazał sam odwołujący w treści odwołania informacja o czynności zaskarżonej odwołaniem została mu przekazana w dniu 17 maja 2023 r. Znajduje to potwierdzenie w stanowisku zamawiającego z dnia 25 oraz 26 maja 2023 r., a także przekazanej przez zamawiającego dokumentacji postępowania, z których nadto wynika, że przekazanie ww. informacji nastąpiło przy użyciu środków komunikacji elektronicznej.

Zgodnie z przepisem art. 515 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp odwołanie wnosi się - w przypadku zamówień, których wartość jest mniejsza niż progi unijne - w terminie: 5 dni od dnia przekazania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie z art. 509 ust. 1 ustawy Pzp terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego (ust. 1).

Zgodnie z art. 509 ust. 2 ustawy Pzp jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa dnia następnego po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Zgodnie z art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 22 maja 2023 r. (poniedziałek). Odwołanie zostało wniesione do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 23 maja 2023 r., a zatem po upływie terminu określonego w ustawie. Oznacza to zaistnienie podstawy odrzucenia odwołania, o której mowa w art.

528 pkt 3 ustawy Pzp.

Ponadto, w piśmie z dnia 25 maja 2023 r. zamawiający poinformował, że odwołujący nie przekazał zamawiającemu odwołania zgodnie z przepisem art. 514 ust. 2 ustawy Pzp. Zamawiający wskazał na brak możliwości zapoznania się z treścią odwołania w sposób nie budzący wątpliwości, przesłanie odwołania bez zachowania właściwej formy komunikacji, a ponadto z mniejszą ilością załączników niż w przypadku odwołania wniesionego do Prezesa Izby.

Ustalenie okoliczności faktycznych stanowiących wypełnienie przesłanki odrzucenia odwołania, o której mowa w art. 528 pkt 6 ustawy Pzp, wymagałoby umożliwienia odwołującemu przedstawienia swojego stanowiska na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron. Mając jednak na uwadze stwierdzenie, że w niniejszej sprawie niewątpliwie wystąpiła podstawa odrzucenia odwołania, o której mowa w art. 528 pkt 3 ustawy Pzp, przeprowadzenie posiedzenia niejawnego z udziałem stron Izba uznała za zbędne.

Biorąc pod uwagę powyższe, Izba orzekła, jak w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 553 oraz art. 528 pkt 3 ustawy Pzp.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodniczący:

….…………………………...