Postanowienie KIO 5616/25 z 26 stycznia 2026

Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 2 PUM w Szczecinie(zwany dalej: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Dostawa systemu Elektronicznej Karty Znieczuleń” – numer postępowania ZP.220.125.25 (zwane dalej: „postępowaniem”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 03 grudnia 2025 r. , pod numerem publikacji 800511-2025. Szacunkowa wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.

U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) (zwanej dalej: „PZP” lub „ustawą Pzp”).

W dniu 15 grudnia 2025 r. wykonawca GE MEDICAL SYSTEMS POLSKA Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (zwany dalej również: „Odwołującym”) wniósł odwołanie wobec treści dokumentów zamówienia, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 1, 2 i 4 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp, art. 436 pkt 1) Pzp oraz art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.

U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm. – zwaną dalej: „k.c.”) poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na treść oferty, w tym poprzez określenie nierealnego terminu wykonania zamówienia, a także poprzez stawianie względem przedmiotu zamówienia wymagań nieproporcjonalnych do celu zamówienia oraz w sposób utrudniający uczciwą konkurencję, poprzez dobór parametrów technicznych i preferencje określonych rozwiązań technicznych, które charakteryzują produkty konkretnego producenta, doprowadzając przy tym do wyeliminowaniu innych wykonawców, w tym Odwołującego i jego produktów oraz w sposób, który nie prowadzi do zachowania zasady przejrzystości postępowania.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmian w dokumentach zamówienia w sposób określony w uzasadnieniu odwołania.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

W dniu 22 stycznia 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której oświadczył, że uznaje odwołanie w części dotyczącej zarzutu naruszenia art. 99 ust. 1, 2 i 4 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp art. 436 pkt 1 Pzp oraz art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 353¹ kc tj. w zakresie dotyczącym opisu przedmiotu zamówienia zawartego:

1. w pkt 6 załącznika nr 1 do SWZ
2. w pkt 36 załącznika nr 1 do SWZ
3. w pkt 63 załącznika nr 1 do SWZ W pozostałym zaś zakresie oświadczył, że nie uwzględnia odwołania i w tej części wniósł o oddalenie odwołania.

W dniu 23 stycznia 2026 r. Odwołujący złożył do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej pismo, w którym oświadczył, że cofa odwołanie. Izba stwierdziła, że oświadczenie o wycofaniu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Odwołującego.

Izba ustaliła ponadto, że w terminie określonym w art. 525 ust. 1 ustawy Pzp do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Na skutek cofnięcie odwołania wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego, o której mowa w art. 520 ust. 1 i 2 oraz art. 568 pkt 1) ustawy Pzp. Stosownie do treści art. 520 ust. 1 ustawy Pzp, Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (art. 520 ust. 2 ustawy Pzp). Odwołujący – jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie Prawa zamówień publicznych - jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Bada wyłącznie formalną skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu odwołania. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Tym samym Izba, zgodnie z art. 568 pkt 1 w związku z art. 520 ust. 1 ustawy Pzp, postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.), nakazując zwrot na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego w wysokości 15 000 zł 00 gr.

Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.

Przewodnicząca

…………………………