Wyrok KIO 5305/25 z 6 lutego 2026

KIO 5305/25

1. Oddala odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i:
3. 1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych) poniesioną przez Zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika; 2.2. zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę w wysokości 3 600 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

KIO 5306/25

1. Oddala odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

KIO 5309/25

1. Oddala odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

KIO 5310/25

1. Oddala odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

KIO 5349/25

1. Oddala odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.

Przewodniczący

………….................

Sygn. akt

KIO 5305/25

KIO 5306/25 KIO 5309/25 KIO 5310/25 KIO 5349/25

Uz asadnienie Zamawiający – Wodociągi Miasta Krakowa spółka akcyjna z siedzibą w Krakowie prowadzi działalność sektorową, o której mowa w art. 5 ust. 4 ustawy Pzp. W ramach wykonywanej działalności Zamawiający wytwarza odpady w 6 lokalizacjach:

Zakład Oczyszczania Ścieków „Kujawy”, ul. Dymarek 9, 31-983 Kraków; Zakład Oczyszczania Ścieków „Płaszów”, ul. Kosiarzy 3, 30-733 Kraków; Zakład Uzdatniania Wody Raba, Rudawa, Dłubnia, Bielany W ramach prowadzonej przez Zamawiającego działalności wytwarzane są m. in. następujące rodzaje odpadów z kategorii:

19 08 Odpady z oczyszczalni ścieków nieujęte w innych grupach 19 08 01Skratki 19 08 02Zawartość piaskowników 19 08 05Ustabilizowane komunalne osady ściekowe 19 09 Odpady z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych 19 09 02Osady z klarowania wody Poszczególne odwołania rozpoznawane łącznie w ramach przedmiotowego postepowania odwoławczego odnosiły się do usług odbioru i/lub zagospodarowania odpadów: o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy” (sygn. KIO 5305/25) o kodzie 19 08 02 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy” (sygn. KIO 5306/25) o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Płaszów” (sygn. KIO 5309/25) o kodzie 19 09 02 wytwarzanych w Zakład Uzdatniania Wody Raba, Rudawa, Dłubnia, Bielany (​ sygn. KIO 5310/25) o kodzie 19 08 05 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy (sygn. KIO 5349/25) przy czym odwołania w sprawach o sygn. akt KIO 5305/25, 5306/25, 5309/25 oraz 5310/25 wniesione zostały przez wykonawcę Kompostech spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą ​ Krakowie (zwanego dalej każdorazowo we wszystkich sprawach „Odwołującym1”), zaś w sprawie o sygn. akt KIO w 5349/25 przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Kompostech spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie oraz Newkom Eko spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Sieniawie (zwanych w dalszej treści „Odwołujacym2”)

KIO 5305/25 W dniu 27 listopada 2025 r. Kompostech spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie (zwany dalej: „Odwołującym1”) wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu – Wodociągi Miasta Krakowa spółka akcyjna z siedzibą w Krakowie zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie ustawy (mimo, że Zamawiający był do tego zobowiązany), w tym zaniechaniu dokonania stosownego ogłoszenia postępowania w Dzienniku Urzędowym UE – postępowania w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy, w związku z nieuprawnionym i niedopuszczalnym uznaniem przez Zamawiającego możliwości dzielenia jednego zamówienia na odrębne zamówienia, co spowodowało , że Zamawiający nie stosuje do przedmiotowego postępowania ustawy Pzp, a w konsekwencji

zaniechania opublikowania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, ewentualnie na nieprawidłowe ustalenie wartości zamówienia i w związku z powyższym uznanie, że do postępowania Zamawiającego nie stosuje się przepisów ustawy Pzp.

W tym zakresie Odwołujący1 zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 2 Pzp w zw. z art. 30 ust. 1 Pzp poprzez nieuzasadnione dzielenie zamówienia publicznego dotyczącego „odbioru i/lub zagospodarowania odpadów technologicznych wytwarzanych w zakładach Zamawiającego (tj. w Zakładach Oczyszczania Ścieków Kujawy i Płaszów oraz w Zakładach Uzdatniania Wody: Bielany, Dłubnia, Raba i Rudawa), tj. odpadów o kodzie 19 08 05, 19 08 01, ​19 08 02, jak i 19 09 02”(dalej jako „Zamówienie”) i w konsekwencji traktowanie jako osobnego zamówienia usługi w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy” (dalej jako „Podzielone Zamówienie”), a więc uznania jej za oddzielne zamówienie, podczas gdy zakazane jest dzielenie zamówienia publicznego jeżeli powoduje to obejście (niestosowanie) przepisów ustawy Pzp a w konsekwencji,
2. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp ​ zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania w do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (nie dzieląc zamówienia) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia ewentualnie z najdalej posuniętej ostrożności procesowej, w sytuacji nieuwzględnienia zarzutu nr 1, a więc nieuznania, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem
3. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 1 Pzp w zw. z art. 35 ust. 1 Pzp poprzez dokonanie nieprawidłowego oszacowania wartości Podzielonego Zamówienia bez uwzględnienia wymogu, aby wartość zamówienia w takich sytuacjach była uwzględniania w okresie 12 miesięcy zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Pzp, ewentualnie wyboru sposobu obliczania wartości zamówienia prowadzącego do niestosowania przepisów ustawy co znów doprowadziło do zaniechania przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym UE ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia Podzielonego Zamówienia (a więc w takiej sytuacji, do naruszenia
4. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp w zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (odpowiednio ustalając jego wartość) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia.

W związku z powyższym Odwołujący1 wniósł o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu, aby ten dokonał:

1. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Zamówienia na podstawie ustawy PZP, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ewentualnie w sytuacji uwzględnienia jedynie zarzutów ewentualnych, tj. 2 i 3 wnoszę żądanie ewentualne do żądania nr 1
2. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia na podstawie ustawy Pzp, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jak i w każdej sytuacji (tj. uznania odwołania w całości lub tylko zarzutów ewentualnych), wnoszę o:
3. w sytuacji zawarcia przez Zamawiającego umowy(ów) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia – ​o unieważnienie na zasadzie art. 554 ust. 3 pkt 2 lit. b PZP każdej takiej umowy w zakresie zobowiązań niewykonanych i nałożenie kary finansowej w wysokości 10% wynagrodzenia umownego z każdej takiej umowy.

Odwołujący1 wyjaśnił, że ma interes w uzyskaniu ma interes w uzyskaniu Podzielonego Zamówienia – jest wykonawcą, który od szeregu lat wykonywał zamówienia na rzecz Zamawiającego, po czym ten zaczął udzielać zamówień poza ustawą Pzp, w ogóle nie udzielając informacji o ich udzieleniu, czy też wszczęciu postępowania. W konsekwencji Odwołujący1 nie jest w stanie starać się o realizację prac na rzecz Zamawiającego, co powoduje, iż ponosi on szkodę związaną z bezprawnym działaniem Zamawiającego. Tym samym z uwagi na bezprawne działania i

zaniechania Zamawiającego interes Odwołującego1 w uzyskaniu zamówienia jest naruszony, jak i ponosi on szkodę związaną z brakiem stosownego zarobku.

Powoduje to, że Odwołujący1 posiada interes prawny w uzyskaniu zamówienia, jak i może ponieść szkodę – związaną z brakiem wynagrodzenia – w sytuacji zrealizowania tego zamówienia przez konkurenta. Odwołujący1 gdyby nie działania i zaniechania Zamawiającego mógłby realizować przedmiotowe zamówienie – a w sytuacji jego udzielenia poza ustawą innemu wykonawcy – Odwołujący1 traci tą możliwość i nie ma możliwości osiągnięcia w tym zakresie stosownego wynagrodzenia (którego brak jest w tej sytuacji jego możliwą szkodą).

Jednocześnie działania (zaniechania) Zamawiającego polegające na sztucznym podzieleniu zamówienia (ewentualnie pomniejszaniu jego wartości, aby nie zawierać umów na podstawie ustawy) powoduje, iż postępowanie o udzielenie zamówienia nie jest prowadzone na podstawie ustawy, a​ Odwołujący1 albo w ogóle nie posiada informacji o tym, iż Zamawiający zamierza udzielić zamówienia (​ a dokładniej jego części) – gdyż Zamawiający o tym w żaden sposób nie informuje, ​ tym nie informuje również w żadnym zakresie o umowach zawartych w procedurze zamówienia z wolnej ręki na w podstawie ustawy. Odwołujący1 jest wówczas też pozbawiony praw ochrony przewidzianych ustawą, w tym odwoływania się od dokonywania bezpodstawnych wyborów.

Tym samym w sytuacji udzielania zamówienia poza rygorem ustawy może dojść do naruszenia wszystkich tych reguł, których potrzeba przestrzegania jest gwarantowana przepisami ustawy, w tym udzielenie zamówienia (jego części) może nastąpić na rzecz podmiotu, który nie daje gwarancji należytego wykonania zamówienia (co jest szczególnie widoczne w przypadku postępowań, które odnoszą się do zagospodarowania odpadów – wymogi stawiane przez prawo podmiotom profesjonalnym powodują wysoki koszt zagospodarowania, które to koszty nie będą ponoszone w sytuacji zawarcia umowy z​ podmiotem, który nie spełnia wszystkich wymogów, przez co jest w stanie zaoferować „tańszą” usługę, co jednak powoduje, iż odpady mogą nie być zagospodarowane zgodnie z wymogami prawa). ​P amiętać przy tym należy, że ustawodawca wymaga interesu w uzyskaniu zamówienia (a nie zamówienia w ramach li tylko danego postępowania). Jego interes dotyczy bowiem „uzyskania zamówienia”, co będzie możliwe wówczas, gdy niniejsze odwołanie zostanie uwzględnione.

Jednocześnie Odwołujący1 podkreślił, że takie działanie powoduje szkodę po jego stronie w postaci braku zarobku w związku z realizacją dla Zamawiającego przedmiotowej usługi (w związku wręcz z niemożliwością złożenia oferty w sytuacji, gdy zamówienie w ogóle nie jest ogłaszane).

W konsekwencji w sposób oczywisty doszło do naruszenia jego interesu w uzyskaniu zamówienia, jak i o powstaniu po jego stronie szkody (niemożliwości osiągnięcia zysku z tytułu realizacji usługi na rzecz Zamawiającego publicznego). Działanie (zaniechanie) Zamawiającego niewątpliwie narusza interes faktyczny i prawny Odwołującego1.

W dniu 5 stycznia 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, ​ której przedstawił argumentację dla wniosku o odrzucenie odwołania względnie o oddalenie odwołania w całości. w W pismach z dnia 8 stycznia 2026 r. oraz 3 lutego 2026 r. Odwołujący1 złożył pisma procesowe z dalszą argumentacją oraz z wnioskami dowodowymi.

W piśmie z dnia 2 lutego 2026 r. Zamawiający złożył pismo procesowe z rozwinięciem argumentacji oraz dalszymi dowodami na poparcie stanowiska wnoszącego o oddalenie odwołania.

KIO 5306/25 W dniu 27 listopada 2025 r. Kompostech spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie (zwany dalej: „Odwołującym1”) wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu – Wodociągi Miasta Krakowa spółka akcyjna z siedzibą w Krakowie zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie ustawy (mimo, że Zamawiający był do tego zobowiązany), w tym zaniechaniu dokonania stosownego ogłoszenia postępowania w Dzienniku Urzędowym UE – postępowania w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 08 02 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy, w związku z nieuprawnionym i niedopuszczalnym uznaniem przez Zamawiającego możliwości dzielenia jednego zamówienia na odrębne zamówienia, co spowodowało , że Zamawiający nie stosuje do przedmiotowego postępowania ustawy Pzp, a w konsekwencji zaniechania opublikowania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

ewentualnie na nieprawidłowe ustalenie wartości zamówienia i w związku z powyższym uznanie, że do postępowania Zamawiającego nie stosuje się przepisów ustawy Pzp.

W tym zakresie Odwołujący1 zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 2 Pzp w zw. z art. 30 ust. 1 Pzp poprzez nieuzasadnione dzielenie zamówienia publicznego dotyczącego „odbioru i/lub zagospodarowania odpadów technologicznych wytwarzanych w zakładach Zamawiającego (tj. w Zakładach Oczyszczania Ścieków Kujawy i Płaszów oraz w Zakładach Uzdatniania Wody: Bielany, Dłubnia, Raba i Rudawa), tj. odpadów o kodzie 19 08 05, 19 08 01, ​19 08 02, jak i 19 09 02”(dalej jako „Zamówienie”) i w konsekwencji traktowanie jako osobnego zamówienia usługi w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy” (dalej jako „Podzielone Zamówienie”), a więc uznania jej za oddzielne zamówienie, podczas gdy zakazane jest dzielenie zamówienia publicznego jeżeli powoduje to obejście (niestosowanie) przepisów ustawy Pzp a w konsekwencji,
2. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp ​ zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania w do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (nie dzieląc zamówienia) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia ewentualnie z najdalej posuniętej ostrożności procesowej, w sytuacji nieuwzględnienia zarzutu nr 1, a więc nieuznania, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem
3. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 1 Pzp w zw. z art. 35 ust. 1 Pzp poprzez dokonanie nieprawidłowego oszacowania wartości Podzielonego Zamówienia bez uwzględnienia wymogu, aby wartość zamówienia w takich sytuacjach była uwzględniania w okresie 12 miesięcy zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Pzp, ewentualnie wyboru sposobu obliczania wartości zamówienia prowadzącego do niestosowania przepisów ustawy co znów doprowadziło do zaniechania przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym UE ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia Podzielonego Zamówienia (a więc w takiej sytuacji, do naruszenia
4. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp w zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (odpowiednio ustalając jego wartość) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia.

W związku z powyższym Odwołujący1 wniósł o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu, aby ten dokonał:

1. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Zamówienia na podstawie ustawy PZP, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ewentualnie w sytuacji uwzględnienia jedynie zarzutów ewentualnych, tj. 2 i 3 wnoszę żądanie ewentualne do żądania nr 1
2. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia na podstawie ustawy Pzp, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jak i w każdej sytuacji (tj. uznania odwołania w całości lub tylko zarzutów ewentualnych), wnoszę o:
3. w sytuacji zawarcia przez Zamawiającego umowy(ów) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia – ​o unieważnienie na zasadzie art. 554 ust. 3 pkt 2 lit. b PZP każdej takiej umowy w zakresie zobowiązań niewykonanych i nałożenie kary finansowej w wysokości 10% wynagrodzenia umownego z każdej takiej umowy.

Odwołujący1 wyjaśnił, że ma interes w uzyskaniu Podzielonego Zamówienia – jest wykonawcą, który od szeregu lat wykonywał zamówienia na rzecz Zamawiającego, po czym ten zaczął udzielać zamówień poza ustawą Pzp, w ogóle nie udzielając informacji o ich udzieleniu, czy też wszczęciu postępowania. W konsekwencji Odwołujący1 nie jest w stanie starać się o realizację prac na rzecz Zamawiającego, co powoduje, iż ponosi on szkodę związaną z bezprawnym działaniem Zamawiającego. Tym samym z uwagi na bezprawne działania i zaniechania Zamawiającego interes Odwołującego1

​w uzyskaniu zamówienia jest naruszony, jak i ponosi on szkodę związaną z brakiem stosownego zarobku.

Powoduje to, że Odwołujący1 posiada interes prawny w uzyskaniu zamówienia, jak i może ponieść szkodę – związaną z brakiem wynagrodzenia – w sytuacji zrealizowania tego zamówienia przez konkurenta. Odwołujący1 gdyby nie działania i zaniechania Zamawiającego mógłby realizować przedmiotowe zamówienie – a w sytuacji jego udzielenia poza ustawą innemu wykonawcy – Odwołujący1 traci tą możliwość i nie ma możliwości osiągnięcia w tym zakresie stosownego wynagrodzenia (którego brak jest w tej sytuacji jego możliwą szkodą).

Jednocześnie działania (zaniechania) Zamawiającego polegające na sztucznym podzieleniu zamówienia (ewentualnie pomniejszaniu jego wartości, aby nie zawierać umów na podstawie ustawy) powoduje, iż postępowanie o udzielenie zamówienia nie jest prowadzone na podstawie ustawy, ​ tym Odwołujący1 albo w ogóle nie posiada informacji o tym, iż Zamawiający zamierza udzielić zamówienia (a w dokładniej jego części) – gdyż Zamawiający o tym w żaden sposób nie informuje, ​ tym nie informuje również w żadnym zakresie o umowach zawartych w procedurze zamówienia z wolnej ręki na w podstawie ustawy. Odwołujący1 jest wówczas też pozbawiony praw ochrony przewidzianych ustawą, w tym odwoływania się od dokonywania bezpodstawnych wyborów.

Tym samym w sytuacji udzielania zamówienia poza rygorem ustawy może dojść do naruszenia wszystkich tych reguł, których potrzeba przestrzegania jest gwarantowana przepisami ustawy, w tym udzielenie zamówienia (jego części) może nastąpić na rzecz podmiotu, który nie daje gwarancji należytego wykonania zamówienia (co jest szczególnie widoczne w przypadku postępowań, które odnoszą się do zagospodarowania odpadów – wymogi stawiane przez prawo podmiotom profesjonalnym powodują wysoki koszt zagospodarowania, które to koszty nie będą ponoszone w sytuacji zawarcia umowy z​ podmiotem, który nie spełnia wszystkich wymogów, przez co jest w stanie zaoferować „tańszą” usługę, co jednak powoduje, iż odpady mogą nie być zagospodarowane zgodnie z wymogami prawa). ​P amiętać przy tym należy, że ustawodawca wymaga interesu w uzyskaniu zamówienia (a nie zamówienia w ramach li tylko danego postępowania). Jego interes dotyczy bowiem „uzyskania zamówienia”, co będzie możliwe wówczas, gdy niniejsze odwołanie zostanie uwzględnione.

Jednocześnie, co raz jeszcze należy podkreślić, takie działanie powoduje szkodę po stronie Odwołującego1 w postaci braku zarobku w związku z realizacją dla Zamawiającego przedmiotowej usługi (w związku wręcz z niemożliwością złożenia oferty w sytuacji, gdy zamówienie w ogóle nie jest ogłaszane).

W konsekwencji w sposób oczywisty doszło do naruszenia jego interesu w uzyskaniu zamówienia, jak i o powstaniu po jego stronie szkody (niemożliwości osiągnięcia zysku z tytułu realizacji usługi na rzecz Zamawiającego publicznego). Działanie (zaniechanie) Zamawiającego niewątpliwie narusza interes faktyczny i prawny Odwołującego1.

W dniu 5 stycznia 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, ​ której przedstawił argumentację dla wniosku o odrzucenie odwołania względnie o oddalenie odwołania w całości. w W pismach z dnia 8 stycznia 2026 r. oraz 3 lutego 2026 r. Odwołujący1 złożył pisma procesowe z dalszą argumentacją oraz z wnioskami dowodowymi.

W piśmie z dnia 2 lutego 2026 r. Zamawiający złożył pismo procesowe z rozwinięciem argumentacji oraz dalszymi dowodami na poparcie stanowiska wnoszącego o oddalenie odwołania.

KIO 5309/25 W dniu 27 listopada 2025 r. Kompostech spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie (zwany dalej: „Odwołującym1”) wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu – Wodociągi Miasta Krakowa spółka akcyjna z siedzibą w Krakowie zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie ustawy (mimo, że Zamawiający był do tego zobowiązany), w tym zaniechaniu dokonania stosownego ogłoszenia postępowania w Dzienniku Urzędowym UE – postępowania w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Płaszów, w związku z nieuprawnionym i niedopuszczalnym uznaniem przez Zamawiającego możliwości dzielenia jednego zamówienia na odrębne zamówienia, co spowodowało , że Zamawiający nie stosuje do przedmiotowego postępowania ustawy Pzp, a w konsekwencji zaniechania opublikowania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, ewentualnie na nieprawidłowe ustalenie wartości zamówienia i w związku z powyższym uznanie, że do postępowania

Zamawiającego nie stosuje się przepisów ustawy Pzp.

W tym zakresie Odwołujący1 zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 2 Pzp w zw. z art. 30 ust. 1 Pzp poprzez nieuzasadnione dzielenie zamówienia publicznego dotyczącego „odbioru i/lub zagospodarowania odpadów technologicznych wytwarzanych w zakładach Zamawiającego (tj. w Zakładach Oczyszczania Ścieków Kujawy i Płaszów oraz w Zakładach Uzdatniania Wody: Bielany, Dłubnia, Raba i Rudawa), tj. odpadów o kodzie 19 08 05, 19 08 01, ​19 08 02, jak i 19 09 02”(dalej jako „Zamówienie”) i w konsekwencji traktowanie jako osobnego zamówienia usługi w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy” (dalej jako „Podzielone Zamówienie”), a więc uznania jej za oddzielne zamówienie, podczas gdy zakazane jest dzielenie zamówienia publicznego jeżeli powoduje to obejście (niestosowanie) przepisów ustawy Pzp a w konsekwencji,
2. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp ​ zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania w do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (nie dzieląc zamówienia) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia ewentualnie z najdalej posuniętej ostrożności procesowej, w sytuacji nieuwzględnienia zarzutu nr 1, a więc nieuznania, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem
3. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 1 Pzp w zw. z art. 35 ust. 1 Pzp poprzez dokonanie nieprawidłowego oszacowania wartości Podzielonego Zamówienia bez uwzględnienia wymogu, aby wartość zamówienia w takich sytuacjach była uwzględniania w okresie 12 miesięcy zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Pzp, ewentualnie wyboru sposobu obliczania wartości zamówienia prowadzącego do niestosowania przepisów ustawy co znów doprowadziło do zaniechania przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym UE ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia Podzielonego Zamówienia (a więc w takiej sytuacji, do naruszenia
4. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp w zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (odpowiednio ustalając jego wartość) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia.

W związku z powyższym Odwołujący1 wniósł o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu, aby ten dokonał:

1. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Zamówienia na podstawie ustawy PZP, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ewentualnie w sytuacji uwzględnienia jedynie zarzutów ewentualnych, tj. 2 i 3 wnoszę żądanie ewentualne do żądania nr 1
2. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia na podstawie ustawy Pzp, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jak i w każdej sytuacji (tj. uznania odwołania w całości lub tylko zarzutów ewentualnych), wnoszę o:
3. w sytuacji zawarcia przez Zamawiającego umowy(ów) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia – ​o unieważnienie na zasadzie art. 554 ust. 3 pkt 2 lit. b PZP każdej takiej umowy w zakresie zobowiązań niewykonanych i nałożenie kary finansowej w wysokości 10% wynagrodzenia umownego z każdej takiej umowy.

Odwołujący1 wyjaśnił, że ma interes w uzyskaniu Podzielonego Zamówienia – jest wykonawcą, który od szeregu lat wykonywał zamówienia na rzecz Zamawiającego, po czym ten zaczął udzielać zamówień poza ustawą Pzp, w ogóle nie udzielając informacji o ich udzieleniu, czy też wszczęciu postępowania. W konsekwencji Odwołujący1 nie jest w stanie starać się o realizację prac na rzecz Zamawiającego, co powoduje, iż ponosi on szkodę związaną z bezprawnym działaniem Zamawiającego. Tym samym z uwagi na bezprawne działania i zaniechania Zamawiającego interes Odwołującego1 ​w uzyskaniu zamówienia jest naruszony, jak i ponosi on szkodę związaną z brakiem stosownego zarobku.

Powoduje to, że Odwołujący1 posiada interes prawny w uzyskaniu zamówienia, jak i może ponieść szkodę – związaną z brakiem wynagrodzenia – w sytuacji zrealizowania tego zamówienia przez konkurenta. Odwołujący1 gdyby nie działania i zaniechania Zamawiającego mógłby realizować przedmiotowe zamówienie – a w sytuacji jego udzielenia poza ustawą innemu wykonawcy – Odwołujący1 traci tą możliwość i nie ma możliwości osiągnięcia w tym zakresie stosownego wynagrodzenia (którego brak jest w tej sytuacji jego możliwą szkodą).

Jednocześnie działania (zaniechania) Zamawiającego polegające na sztucznym podzieleniu zamówienia (ewentualnie pomniejszaniu jego wartości, aby nie zawierać umów na podstawie ustawy) powoduje, iż postępowanie o udzielenie zamówienia nie jest prowadzone na podstawie ustawy, ​ tym Odwołujący1 albo w ogóle nie posiada informacji o tym, iż Zamawiający zamierza udzielić zamówienia (a w dokładniej jego części) – gdyż Zamawiający o tym w żaden sposób nie informuje, ​ tym nie informuje również w żadnym zakresie o umowach zawartych w procedurze zamówienia z wolnej ręki na w podstawie ustawy. Odwołujący jest wówczas też pozbawiony praw ochrony przewidzianych ustawą, w tym odwoływania się od dokonywania bezpodstawnych wyborów.

Tym samym w sytuacji udzielania zamówienia poza rygorem ustawy może dojść do naruszenia wszystkich tych reguł, których potrzeba przestrzegania jest gwarantowana przepisami ustawy, w tym udzielenie zamówienia (jego części) może nastąpić na rzecz podmiotu, który nie daje gwarancji należytego wykonania zamówienia (co jest szczególnie widoczne w przypadku postępowań, które odnoszą się do zagospodarowania odpadów – wymogi stawiane przez prawo podmiotom profesjonalnym powodują wysoki koszt zagospodarowania, które to koszty nie będą ponoszone w sytuacji zawarcia umowy z​ podmiotem, który nie spełnia wszystkich wymogów, przez co jest w stanie zaoferować „tańszą” usługę, co jednak powoduje, iż odpady mogą nie być zagospodarowane zgodnie z wymogami prawa). ​P amiętać przy tym należy, że ustawodawca wymaga interesu w uzyskaniu zamówienia (a nie zamówienia w ramach li tylko danego postępowania). Jego interes dotyczy bowiem „uzyskania zamówienia”, co będzie możliwe wówczas, gdy niniejsze odwołanie zostanie uwzględnione.

Jednocześnie, co raz jeszcze należy podkreślić, takie działanie powoduje szkodę po stronie Odwołującego1 w postaci braku zarobku w związku z realizacją dla Zamawiającego przedmiotowej usługi (w związku wręcz z niemożliwością złożenia oferty w sytuacji, gdy zamówienie w ogóle nie jest ogłaszane).

W konsekwencji w sposób oczywisty doszło do naruszenia jego interesu w uzyskaniu zamówienia, jak i o powstaniu po jego stronie szkody (niemożliwości osiągnięcia zysku z tytułu realizacji usługi na rzecz Zamawiającego publicznego). Działanie (zaniechanie) Zamawiającego niewątpliwie narusza interes faktyczny i prawny Odwołującego1.

W dniu 5 stycznia 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, ​w której przedstawił argumentację dla wniosku o odrzucenie odwołania względnie o oddalenie odwołania w całości.

W pismach z dnia 8 stycznia 2026 r. oraz 3 lutego 2026 r. Odwołujący1 złożył pisma procesowe ​z dalszą argumentacją oraz z wnioskami dowodowymi.

W piśmie z dnia 2 lutego 2026 r. Zamawiający złożył pismo procesowe z rozwinięciem argumentacji oraz dalszymi dowodami na poparcie stanowiska wnoszącego o oddalenie odwołania.

KIO 5310/25 W dniu 27 listopada 2025 r. Kompostech spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie (zwany dalej: „Odwołującym1”) wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu – Wodociągi Miasta Krakowa spółka akcyjna z siedzibą w Krakowie zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie ustawy (mimo, że Zamawiający był do tego zobowiązany), w tym zaniechaniu dokonania stosownego ogłoszenia postępowania w Dzienniku Urzędowym UE – postępowania w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 09 02 wytwarzanych w Zakładach Uzdatniania Wody „Rudawa, Dłubnia, Bielany, Rabnia”, w związku z nieuprawnionym i niedopuszczalnym uznaniem przez Zamawiającego możliwości dzielenia jednego zamówienia na odrębne zamówienia, co spowodowało, że Zamawiający nie stosuje do przedmiotowego postępowania ustawy Pzp, a w konsekwencji zaniechania opublikowania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, ewentualnie na nieprawidłowe ustalenie wartości zamówienia i w związku z powyższym uznanie, że do postępowania Zamawiającego nie stosuje się przepisów ustawy Pzp.

W tym zakresie Odwołujący1 zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 2 Pzp w zw. z art. 30 ust. 1 Pzp poprzez

nieuzasadnione dzielenie zamówienia publicznego dotyczącego „odbioru i/lub zagospodarowania odpadów technologicznych wytwarzanych w zakładach Zamawiającego (tj. w Zakładach Oczyszczania Ścieków Kujawy i Płaszów oraz w Zakładach Uzdatniania Wody: Bielany, Dłubnia, Raba i Rudawa), tj. odpadów o kodzie 19 08 05, 19 08 01, ​19 08 02, jak i 19 09 02”(dalej jako „Zamówienie”) i w konsekwencji traktowanie jako osobnego zamówienia usługi w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy” (dalej jako „Podzielone Zamówienie”), a więc uznania jej za oddzielne zamówienie, podczas gdy zakazane jest dzielenie zamówienia publicznego jeżeli powoduje to obejście (niestosowanie) przepisów ustawy Pzp a w konsekwencji,

1. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp ​ zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania w do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (nie dzieląc zamówienia) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia ewentualnie z najdalej posuniętej ostrożności procesowej, w sytuacji nieuwzględnienia zarzutu nr 1, a więc nieuznania, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem
2. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 1 Pzp w zw. z art. 35 ust. 1 Pzp poprzez dokonanie nieprawidłowego oszacowania wartości Podzielonego Zamówienia bez uwzględnienia wymogu, aby wartość zamówienia w takich sytuacjach była uwzględniania w okresie 12 miesięcy zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Pzp, ewentualnie wyboru sposobu obliczania wartości zamówienia prowadzącego do niestosowania przepisów ustawy co znów doprowadziło do zaniechania przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym UE ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia Podzielonego Zamówienia (a więc w takiej sytuacji, do naruszenia
3. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp w zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (odpowiednio ustalając jego wartość) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia.

W związku z powyższym Odwołujący1 wniósł o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu, aby ten dokonał:

1. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Zamówienia na podstawie ustawy PZP, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ewentualnie w sytuacji uwzględnienia jedynie zarzutów ewentualnych, tj. 2 i 3 wnoszę żądanie ewentualne do żądania nr 1
2. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia na podstawie ustawy Pzp, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jak i w każdej sytuacji (tj. uznania odwołania w całości lub tylko zarzutów ewentualnych), wnoszę o:
3. w sytuacji zawarcia przez Zamawiającego umowy(ów) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia – o unieważnienie na zasadzie art. 554 ust. 3 pkt 2 lit. b PZP każdej takiej umowy w zakresie zobowiązań niewykonanych i nałożenie kary finansowej w wysokości 10% wynagrodzenia umownego z każdej takiej umowy.

Odwołujący1 wyjaśnił, że ma interes w uzyskaniu Podzielonego Zamówienia – jest wykonawcą, który od szeregu lat wykonywał zamówienia na rzecz Zamawiającego, po czym ten zaczął udzielać zamówień poza ustawą Pzp, w ogóle nie udzielając informacji o ich udzieleniu, czy też wszczęciu postępowania. W konsekwencji Odwołujący1 nie jest w stanie starać się o realizację prac na rzecz Zamawiającego, co powoduje, iż ponosi on szkodę związaną z bezprawnym działaniem Zamawiającego. Tym samym z uwagi na bezprawne działania i zaniechania Zamawiającego interes Odwołującego1 ​ uzyskaniu zamówienia jest naruszony, jak i ponosi on szkodę związaną z brakiem stosownego zarobku. w Powoduje to, że Odwołujący1 posiada interes prawny w uzyskaniu zamówienia, jak i może ponieść szkodę – związaną z brakiem wynagrodzenia – w sytuacji zrealizowania tego zamówienia przez konkurenta. Odwołujący1 gdyby nie działania i zaniechania Zamawiającego mógłby realizować przedmiotowe zamówienie – a w sytuacji jego udzielenia

poza ustawą innemu wykonawcy – Odwołujący1 traci tą możliwość i nie ma możliwości osiągnięcia w tym zakresie stosownego wynagrodzenia (którego brak jest w tej sytuacji jego możliwą szkodą).

Jednocześnie działania (zaniechania) Zamawiającego polegające na sztucznym podzieleniu zamówienia (ewentualnie pomniejszaniu jego wartości, aby nie zawierać umów na podstawie ustawy) powoduje, iż postępowanie o udzielenie zamówienia nie jest prowadzone na podstawie ustawy, ​ tym Odwołujący1 albo w ogóle nie posiada informacji o tym, iż Zamawiający zamierza udzielić zamówienia (a w dokładniej jego części) – gdyż Zamawiający o tym w żaden sposób nie informuje, ​ tym nie informuje również w żadnym zakresie o umowach zawartych w procedurze zamówienia z wolnej ręki na w podstawie ustawy. Odwołujący1 jest wówczas też pozbawiony praw ochrony przewidzianych ustawą, w tym odwoływania się od dokonywania bezpodstawnych wyborów.

Tym samym w sytuacji udzielania zamówienia poza rygorem ustawy może dojść do naruszenia wszystkich tych reguł, których potrzeba przestrzegania jest gwarantowana przepisami ustawy, w tym udzielenie zamówienia (jego części) może nastąpić na rzecz podmiotu, który nie daje gwarancji należytego wykonania zamówienia (co jest szczególnie widoczne w przypadku postępowań, które odnoszą się do zagospodarowania odpadów – wymogi stawiane przez prawo podmiotom profesjonalnym powodują wysoki koszt zagospodarowania, które to koszty nie będą ponoszone w sytuacji zawarcia umowy z​ podmiotem, który nie spełnia wszystkich wymogów, przez co jest w stanie zaoferować „tańszą” usługę, co jednak powoduje, iż odpady mogą nie być zagospodarowane zgodnie z wymogami prawa). ​P amiętać przy tym należy, że ustawodawca wymaga interesu w uzyskaniu zamówienia (a nie zamówienia w ramach li tylko danego postępowania). Jego interes dotyczy bowiem „uzyskania zamówienia”, co będzie możliwe wówczas, gdy niniejsze odwołanie zostanie uwzględnione.

Jednocześnie Odwołujący1 podkreślił, że takie działanie powoduje szkodę po jego stronie ​w postaci braku zarobku w związku z realizacją dla Zamawiającego przedmiotowej usługi (w związku wręcz z niemożliwością złożenia oferty w sytuacji, gdy zamówienie w ogóle nie jest ogłaszane). ​W konsekwencji w ocenie Odwołującego1 w sposób oczywisty doszło do naruszenia jego interesu w uzyskaniu zamówienia, jak i o powstaniu po jego stronie szkody (niemożliwości osiągnięcia zysku z tytułu realizacji usługi na rzecz Zamawiającego publicznego). Działanie (zaniechanie) Zamawiającego niewątpliwie narusza interes faktyczny i prawny Odwołującego1.

W dniu 5 stycznia 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, ​ której przedstawił argumentację dla wniosku o odrzucenie odwołania względnie o oddalenie odwołania w całości. w W pismach z dnia 8 stycznia 2026 r. oraz 3 lutego 2026 r. Odwołujący1 złożył pisma procesowe z dalszą argumentacją oraz z wnioskami dowodowymi.

W piśmie z dnia 2 lutego 2026 r. Zamawiający złożył pismo procesowe z rozwinięciem argumentacji oraz dalszymi dowodami na poparcie stanowiska wnoszącego o oddalenie odwołania.

W uzasadnieniu zarzutów postawionych w ww. odwołaniach (sygn. 5305, 5306, 5309 oraz 5310) Odwołujący1 każdorazowo przedstawił analogiczną argumentację w której w pierwszej kolejności wskazał, że Zamawiający jest tzw. zamawiającym sektorowym w zakresie gospodarki wodnej. W związku z prowadzoną działalnością prowadzi on Oczyszczalnie Ścieków (Zakłady Oczyszczania Ścieków), o​ nazwach „Kujawy”, jak i „Płaszów” oraz Zakłady Uzdatniania Wody (Bielany, Dłubnia, Raba i Rudawa) W związku z wykonywaniem usług w zakresie gospodarki wodnej na terenie powyższych Zakładów Oczyszczania Ścieków i Zakładów Uzdatniania Wody powstają tzw. odpady technologiczne, tj. odpady związane z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Zamawiającego, które winny być zgodnie z odpowiednimi przepisami zagospodarowane (odpady o kodzie 19 08 05, 19 08 01, 19 08 02, 19 09 02).

Odwołujący1 podkreślił, że Zamawiający przez szereg lat wywiązywał się z obowiązków ustawowych, w tym przeprowadzał postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego wedle reguł wskazanych w ustawie (było to jedno zamówienie na sukcesywny odbiór i zagospodarowanie odpadów technologicznych powstających na obiektach Zamawiającego, a więc obejmujące m.in. odpady o kodzie 19 08 05, powstające na obiektach Zamawiającego, a to na Oczyszczalniach Ścieków, w tym na Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy”, jak i na Zakładach Uzdatniania Wody).

Postępowania takie były prowadzone w ten sposób, że zamówienie, o którym mowa wyżej (a obejmujące wszelkie odpady technologiczne powstające w jakimkolwiek obiekcie Zamawiającego) było dzielone na części, ale jako wartość zamówienia Zamawiający traktował on całą wartość odbioru i zagospodarowania odpadów technologicznych powstałych

na wszystkich jego obiektach.

Odwołujący1 wskazał, że w konsekwencji powyższego Zamawiający ogłaszał w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej informacje o wszczęciu postępowania/postępowań, a osobne postępowania jako części jednego zamówienia, podlegały pod przepisy ustawy PZP.

Jednym z ostatnich postępowań, gdzie Zamawiający tak postąpił było ogłoszenie postępowania dotyczącego Zakładu Płaszów, gdzie jednoznacznie w ogłoszeniu tego postępowania wskazano, i​ ż stanowi ono część udzielanego w częściach zamówienia na sukcesywny odbiór i gospodarowanie odpadami technologicznymi powstającymi w obiektach Zamawiającego o łącznej wartości 26 470 000 netto (ogłoszenie Dz.U./S S81 z 25 kwietnia 2023 r. nr 245066-2023).

Tym samym zdaniem Odwołującego1, Zamawiający w sposób oczywisty wskazał, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem – a jego przedmiotem jest „obiór i zagospodarowanie odpadów technologicznych (a więc odpadów o kodach 19 08 05, 19 08 01, 19 08 02 i 19 09 02 – to są odpady powstające na obiektach Zamawiającego związane z technologią oczyszczania ścieków / uzdatniania wody) wytwarzanych (tj. powstających) na jego obiektach.

Odwołujący1 podkreślił, że Zamawiający postępował analogicznie przez szereg lat – za jedno zamówienie uznawał on zamówienie na sukcesywny odbiór i zagospodarowanie odpadami technologicznymi powstającymi na jego obiektach, zaś Odwołujący1 był stałym wykonawcą tych usług. Jednakże – gdy powoli kończyły się postępowania na poszczególne obiekty (Zamawiający bowiem dzielił to Zamówienie na części i ogłaszał osobne postępowania wedle ustawy PZP – wskazując, jak wyżej, ż​ e mamy do czynienia z jednym Zamówieniem na odbiór i zagospodarowanie wszelkich odpadów, j​ akie powstają na jego obiektach [tzw. odpadów technologicznych]) Zamawiający nie ogłaszał kolejnych postępowań.

W pierwszej kolejności Odwołujący1 dowiedział się, że Zamawiający narusza ustawę ​ odniesieniu do Zakładu Oczyszczania Ścieków Kujawy w odniesieniu do odpadu o kodzie 19 08 05. Miało to miejsce w w listopadzie 2024 r. Odwołujący1 wniósł wówczas odwołanie – w zakresie treści analogiczne jak obecne – gdzie wskazał na naruszenia ustawy PZP (jej obchodzenie) w odniesieniu do tego właśnie postępowania (które nie zostało opublikowane zgodnie z ustawą, a Zamawiający ogłosił je jako „regulaminowe”). Dzięki temu Odwołujący1 mógł się dowiedzieć o tym fakcie i wnieść odwołanie (sprawa oznaczona sygn. KIO 4192/24, gdzie Odwołujący1 wprost wskazał, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem – na odbiór i zagospodarowanie wszystkich odpadów technologicznych powstających na obiektach Zamawiającego (a wiec 19 08 05, 19 08 01, 19 08 02, 19 09 02) i że dochodzi do jego bezprawnego dzielenia celem obchodzenia ustawy ewentualnie, że doszło do bezprawnego zmniejszania wartości zamówienia etc.

Zamawiający uznał to odwołanie w całej rozciągłości, czym w ocenie Odwołującego1 potwierdził fakt, będący również i podstawą niniejszego odwołania – że mamy do czynienia z jednym Zamówieniem, jak wyżej wskazano, a więc nie ma podstaw do jego dzielenia na mniejsze części w taki sposób, ż​ e prowadzi to do obejścia ustawy (i tak samo bezprawne jest takie ustalanie wartości zamówienia/wybieranie sposobu liczenia tej wartości – aby obejść stosowanie przepisów ustawy).

Już zatem ta okoliczność jest w ocenie Odwołującego1 wystarczającym dowodem na wykazanie faktu, że gdy Zamawiający dzieli Zamówienie na mniejsze, nie ustalając wartości całego zamówienia, a​ biorąc pod uwagę jedynie wartość Podzielonego Zamówienia (co ma miejsce także w niniejszej sprawie) – to narusza on ustawę, pokazując całkowicie świadomą chęć zawarcia umowy poza reżimem PZP, c​ o pokazuje na rażące naruszenie przez niego przepisów prawa. Już raz bowiem Odwołujący1 zwrócił mu na to uwagę, po czym Zamawiający uznał swoje działanie za bezprawne – potwierdzając, że mamy do czynienia z jednym Zamówieniem – a mimo tego dalej nie stosuje ustawy.

W konsekwencji Odwołujący1 zastrzegł, że jedynie z najdalszej ostrożności w dalszej części odwołania przywołał w dużym skrócie tą samą argumentację jak w odwołaniu w sprawie KIO 4192/24 z listopada 2024 r., jednocześnie wskazując, że wszelkie twierdzenia ujęte w tamtym odwołaniu stanowią również i jego twierdzenia podnoszone w niniejszym postępowaniu.

Odwołujący1 wskazał, że niezależnie od naruszeń, o których mowa w niniejszym odwołaniu, Zamawiający po tym, gdy uznał on odwołanie w sprawie KIO 4192/24 potwierdzając swoje bezprawne działanie – w kolejnych postępowaniach znów naruszał (wielokrotnie) ustawę.

W pierwszej kolejności Odwołujący1 zauważył, że po tym gdy Zamawiający uznał odwołanie

​w sprawie KIO 4192/24 – wszczął po paru miesiącach postępowanie prowadzone zgodnie z ustawą (​ ale jedynie w odniesieniu do Zakładu Kujawy i odpadów o kodzie 19 08 05) – w którym udział wzięli: a.konsorcjum w skład którego wchodzi Odwołujący1 i b.Igoma sp. z o.o. (Odwołujący1 wskazał, że jest to podmiot, z którym Zamawiający zawiera umowy poza ustawą).

Postępowanie wszczęte w lutym 2025 r. skończyło się w lipcu 2025 r., gdzie to Zamawiający odrzucił ofertę konsorcjum a wybrał ofertę Igoma, przy czym wybrał ofertę Igoma mimo faktu, iż: a. jak sam wskazał w SW Z (na stronie 7), zamierza on oddawać do 80 Mg dziennie odpadów wykonawcom do odbioru i zagospodarowania, wskazując, że ta właśnie ilość (80 Mg odpadów dziennie) ma być podstawą do oceny, czy dany wykonawca jest w stanie taką ilość odebrać, jak i zagospodarować, b. z przepisów prawa (stosownego rozporządzenia) wynika, że do zagospodarowania powyżej 75 Mg tychże odpadów dziennie potrzebne jest pozwolenie zintegrowane. c. Wykonawca Igoma nie posiada pozwolenia zintegrowanego a jedynie zezwolenie sektorowe, a​ więc nie może gospodarować więcej niż 75 Mg dziennie.

Tym samym w ocenie Odwołującego1 mimo faktu, iż złożona przez wykonawcę Igoma wprost wskazywała na to, że odpady będą zagospodarowywane w instalacji, co do której nie ma wydanego pozwolenia zintegrowanego, a jest wydane jedynie zezwolenie sektorowe, Zamawiający wybrał tego wykonawcę.

W konsekwencji Odwołujący1 (działając w konsorcjum) wniósł odwołanie, które zostało ​w całej rozciągłości uznane przez Izbę (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 10 września 2025 r., sygn. akt KIO 3006/25). Ponadto w wyroku tym Izba wskazała, że odrzucenie oferty konsorcjum, było bezpodstawne. Tym samym Zamawiający winien według Odwołującego1 zawrzeć umowę z konsorcjum, w skład którego wchodzi Odwołujący1.

Zamawiający wniósł skargę na ten wyrok (do dnia złożenia odwołań skarga nie została rozstrzygnięta).

Odwołujący1 wskazał, że jak się jednak okazało Zamawiający udzielił w międzyczasie (przed wydaniem wyroku KIO 3006/25) zamówienia z wolnej ręki (o czym poinformował później – ale przynajmniej tym razem dokonał on ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym UE o udzieleniu zamówienia z wolnej ręki) wykonawcy Igoma na ilość 80 Mg odpadów dziennie. Zamówienie to zostało nazwane „zamówieniem awaryjnym” i wskazał, że musi to zrobić z uwagi na postępowanie odwoławcze (które sam spowodował dokonując wyboru w oczywisty sposób niezgodnego z prawem).

Spowodowało to znów odwołanie konsorcjum, które zostało uznane przez Izbę w wyroku z dnia 14 października 2025 r. (sygn. akt KIO 3588/25). Izba mocą wyroku skróciło umowę do dnia 31 października 2025 r., wskazując w uzasadnieniu, że daje tym samym czas do tego dnia Zamawiającemu (a więc do 31 października 2025 r.) na zakończenie postępowania „konkurencyjnego” (a więc postępowania, gdzie obecnie jedyna ważna oferta to oferta konsorcjum, w skład którego wchodzi Odwołujący1, a gdzie oferta Igoma sp. z o.o. winna zostać odrzucona – zgodnie z wyrokiem KIO 3006.25). Zamawiający zlekceważył to rozstrzygnięcie i nie dokończył postępowania o udzielenie zamówienia konkurencyjnego.

W międzyczasie Zamawiający ogłosił jeszcze postępowanie pozaustawowe dotyczące Zakładu Oczyszczania Ścieków Płaszów w odniesieniu do odpadów o kodzie 19 08 05 (tyle, że tym razem poinformował Odwołującego1 i – zaprosił go do negocjacji w trybie „regulaminowym” (poza ustawą). Odwołujący1 odpowiadając na zaproszenie oświadczył, że nie zamierza brać udziału w postępowaniach prowadzonych poza ustawą, jak i zaskarżył zaniechanie stosowania ustawy przez Zamawiającego (Zamawiający znów bowiem, mimo uznania odwołania KIO 4192/24, a więc potwierdzenia, że mamy do czynienia z jednym Zamówieniem, postanowił nie stosować ustawy PZP). Później postępowanie to Zamawiający unieważnił wskazując, że nikt nie dał oferty mieszczącej się w wycenie, i od razu rozpoczął kolejne znów poza ustawą. Odwołujący1 ponownie złożył odwołanie (analogicznie jak obecne). Odwołujący1 wyjaśnił, że ani jedno, ani drugie nie zostało merytorycznie rozstrzygnięte przez Izbę bo Zamawiający poinformował Izbę (uciekając od rozstrzygnięcia merytorycznego), że oba postępowania unieważnił.

Jednocześnie Zamawiający wysłał do Izby pismo, że nie uznaje on tych odwołań za zasadne, tyle, że w międzyczasie wszczął postępowanie na podstawie ustawy PZP (które wygrało konsorcjum w skład którego wchodzi Odwołujący1) – przy czym to postępowanie tak samo jak dwa wcześniejsze, których nie prowadził wedle ustawy – było przewidziane dokładnie znów na tą samą kwotę (a więc kwotę, która według Zamawiającego nie powoduje obowiązku stosowania ustawy PZP – Zamawiający bowiem jako całość zamówienia wylicza sobie jedynie tą daną usługę, którą w

danym momencie zamawia i dlatego uznaje, ż​ e nie musi stosować ustawy – co w oczywisty sposób jest sprzeczne z przepisami ujętymi w zarzutach niniejszego odwołania i co sam Zamawiający potwierdził, że jest bezprawne uznając odwołanie KIO 4192/24).

Tym samym mimo tego, że znów Zamawiający podał, że wartość tej danej umowy jest niższa niż progi sektorowe (2 054 235 PLN) to jednak następnie po dwóch odwołaniach Odwołującego1 (z dni 2 i 3 września – bo w czasie wnoszenia pierwszego okazało się, że to postępowanie zostało unieważnione przez Zamawiającego, a ten od razu poinformował o wszczęciu kolejnego – znów poza ustawą – tak więc Odwołujący1 raz jeszcze wniósł odwołanie 3 września 2025 na to drugie „pozaustawowe” postępowanie). Oba postępowania toczyły się pod sygn. KIO 3728/25 i 3730/25, tylko jak było to wskazane – postępowania o udzielenie zamówienia zostały unieważnione, co też spowodowało, że Izba umorzyła oba postępowania odwoławcze.

Pismo to i dowody tam się znajdujące pokazują jednak w ocenie Odwołującego1, że w istocie Zamawiający uznał także i te odwołania za zasadne – unieważnił on bowiem postępowania pozaustawowe i tak samo (tj. też na kwotę 1.975.000 PLN, na które dwa pierwsze były ogłoszone) wszczął on kolejne postępowanie (trzecie) tyle, że już teraz na podstawie ustawy – a do tego sprowadzały się odwołania nr 1 i nr 2 (sygn. KIO 3728/25 i 3730/25).

Tym samym widząc dalsze absurdalne zachowanie Zamawiającego Odwołujący1 – nie wiedząc jak wygląda sytuacja w zakresie Podzielonego Zamówienia (jak już było wskazywane Zamawiający w tym zakresie nie upublicznia żadnych danych – nie ogłasza postępowań itp.) – w tym, czy Zamawiający udzielił takiego zamówienia, czy też nie w ramach zamówienia pozaustawowego – wniósł do Zamawiającego pisma z żądaniem udostępnienia informacji publicznej dotyczącej Podzielonego Zamówienia.

Zamawiający odpowiedział w dniu 17 listopada 2025 r., iż nie zamierza udostępnić tych informacji, a więc potwierdził on w tej dacie, że rzeczywiście w tym zakresie też doszło do jego działania. Gdyby bowiem – jak już było to wskazane – żadnego takiego postępowania by nie prowadził – nie miałby żadnych przeszkód, aby odpowiedzieć, że nie ma takich umów zawartych, nie prowadził/nie prowadzi on żadnego postępowania.

Powoduje to, że niniejsze odwołanie jest jedynym sposobem na to, aby Zamawiający zaczął stosować ustawę, a nie naruszał ją dalej w sposób bezprawny. Zamawiający nie ogłasza postępowań (nawet poza ustawą), a tym samym Odwołujący1 nie ma możliwości wnoszenia odwołań. W każdym tym przypadku, gdy Zamawiający ogłasza zamówienie poza ustawowe – okazuje się, że albo je unieważnia i następnie ogłasza ustawowe, przy czym czasami uznaje odwołanie (a więc potwierdza swoje bezprawne zachowanie – vide KIO 4192/24), a czasami pisze, że go nie uznaje (a czyny mówią co innego – vide KIO 3728/25 i 3730/25).

Odwołujący1 jednakże przypuszcza, że ogłoszone w ten sposób postępowania to jedynie czubek góry lodowej – mamy wszak do czynienia z 6 miejscami, gdzie powstają różne odpady u Zamawiającego (tak jak zresztą ogłaszał on to wcześniej – wskazywał wówczas prawidłowo, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem na odbiór, jak i na zagospodarowanie odpadów technologicznych [a więc wszystkich ww. czterech rodzajów odpadów] wytwarzanych na jego obiektach (dwóch Zakładach Oczyszczania Ścieków i czterech Zakładach Uzdatniania Wody). Zamawiający potwierdził te przypuszczenia, gdy dnia 17 listopada 2025 r., nie udostępnił on żądanych informacji, co potwierdza fakt, iż takie postępowania się toczyły / toczą.

Tym samym w ostatnich słowach zanim nastąpi de facto raz jeszcze przeklejenie podstawowej argumentacji ujętej w odwołaniu KIO 4192/24 (jak już było wskazane Odwołujący1 traktuje całą argumentację w załączonym do niniejszego odwołania odwołaniu z dnia 11 listopada 2024 r. – jako argumentację także na poparcie niniejszego odwołania – przedkładając w tym zakresie już wcześniej pisane słowa ze wskazaniem, ze stanowią one jego argumentację w całości również i w niniejszej sprawie) zauważenia wymaga, że działanie Zamawiającego jest działaniem całkowicie bezprawnym, które nie może być uznawane za prawidłowe – godzi ono w podstawowy sens ustawy PZP, powoduje ż​ e Zamawiający (mimo jedności postępowania – co sam przyznał uznając odwołanie KIO 4192/24) dzieli na mniejsze umowy – takie, które są w jego odczuciu warte mniej niż 2 mln PLN (aby nie przekroczył on progu sektorowego) – vide np. postępowania dot. Zakładu Płaszów i odpadów o kodzie 19 08 05 (KIO 3728/25 i 3730/25, gdzie Zamawiający wycenił usługę na 1.975.000 PLN) i uznaje, że nie należy do nich stosować ustawy.

W ten sposób zatem Zamawiający robi zdaniem Odwołującego1 to co jest zakazane ustawą – wybierając sobie wykonawców, z którymi chce zawrzeć umowy bez żadnej kontroli przewidzianej ​ ramach postepowania odwoławczego i bez jakiejkolwiek jawności. Co więcej – z tego co wynika w z​ okoliczności – vide chociażby KIO 3588/25 – okazuje się, że zawiera on umowy najpewniej z jednym wykonawcą (Igoma sp. z o.o.). Dodatkowo bowiem w tym postępowaniu przed Izbą Zamawiający przyznał, że udzielił zamówienia w

tym zakresie wobec tego samego wykonawcy wcześniej – znów bez stosowania ustawy (znów odpowiednie dowody będą zaprezentowane na rozprawie).

Jasno pokazuje to zdaniem Odwołującego1, że w ten sposób Zamawiający stosuje sobie swoje własne zasady – lekceważąc przepisy prawa, w tym i wyroki Krajowej Izby Odwoławczej (np. wyrok KIO 3588/25 z dnia 14 października 2025 r. w którym skrócił on obowiązywanie bezprawnie zawartej umowy z Igoma sp. z o.o. do 31 października 2025 r., i gdzie zostało wskazane, że Zamawiający dostał w ten sposób czas do 31 października 2025 r. na to aby dokończyć postępowanie prowadzone zgodnie z ustawą – a więc takie, gdzie winien on zawrzeć umowę z konsorcjum w skład którego wchodzi Odwołujący1 – czego Zamawiający nie uczynił, pokazując całkowite lekceważenie wyroku Izby).

Zachowanie Zamawiającego nie może zostać w ocenie Odwołującego1 zaakceptowane – w ten sposób dochodzi bowiem do ośmieszania państwa prawa. Już bowiem gdyby zsumować wartość ostatnio zawartej umowy z konsorcjum na Zakład Płaszów (na 8 tygodni została finalnie zawarta umowa na 2,8 mln PLN i to jedynie w zakresie odpadu o kodzie 19 08 05) z jakąkolwiek inną umową – to mamy wówczas do czynienia z kwotą wyższą niż progi stosowania ustawy.

Tym samym przechodząc raz jeszcze do argumentacji mówiącej o jedności zamówienia, ​jak i o tym, że nie można naruszać art. 29 ust. 1 PZP – wskazania wymaga co następuje (przytaczamy tu najważniejsze punkty z odwołania w sprawie KIO 4192/24 – wskazując raz jeszcze, że całość tamtej argumentacji stanowi również stanowisko Odwołującego1 w niniejszej sprawie).

Otóż w tym miejscu należy przypomnieć o regule wynikającej z art. 29 ust. 2 PZP, zgodnie z którą Zamawiający nie może dzielić zamówienia na odrębne zamówienia, jeżeli prowadzi to do niestosowania przepisów ustawy. Jak wskazuje się chociażby z uchwale z dnia 27 sierpnia 2019 r., KIO/KD 53/19 celem ustalenia tego, czy mamy do czynienia z jednym zamówieniem „należy posługiwać się takimi kryteriami jak podobieństwo przedmiotowe, funkcjonalne, tożsamość czasowa i możliwość wykonania zamówienia przez jednego wykonawcę. W przypadku udzielania zamówień, których wartość i zakres są możliwe do ustalenia na cały okres realizacji, a dodatkowo mogą być udzielone w ramach jednego zamówienia podzielonego na części, oszacowania wartości zamówienia dokonuje się z uwzględnieniem wartości każdej z części”.

Rozwijając powyższe w pierwszej kolejności wskazania wymaga, że sam Zamawiający nigdy ​nie miał wątpliwości, iż wszystkie odpady powstające na obiektach Zamawiającego winny być odbierane i zagospodarowywane w ramach jednego zamówienia (vide chociażby przywołane wcześniej ogłoszenie o wszczęciu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego).

Po drugie bezsprzecznie mamy do czynienia z jednym zamówieniem na co wskazuje analogiczny zakres przedmiotowy (odbiór i zagospodarowanie poszczególnych odpadów powstających czy to ​ Oczyszczalniach, czy w Zakładach Uzdatniania Wody, przy czym są to odpady technologiczne – w a​ więc takie, które są związane ze stosowaną technologią i ich usunięcie jest konieczne a​ by przedsiębiorstwo Zamawiającego mogło sprawnie działać – co pokazuje na związek funkcjonalny pomiędzy nimi.

Ponadto zamówienie w takim kształcie stanowi funkcjonalną całość – obejmując wszelkie odpady technologiczne – jak i związek ten funkcjonuje także na etapie zagospodarowania – różne odpady mogą być zagospodarowane przy zastosowaniu tej samej technologii.

Ponadto mamy do czynienia z tożsamością czasową (odpady są produkowane co do zasady ​„na bieżąco” – sukcesywnie – w związku z funkcjonowaniem Oczyszczalni i Zakładów Uzdatniania Wody), a zamówienie może być wykonane przez jednego wykonawcę (nie ma żadnego zakazu odnośnie możliwości wykonania tego zakresu przez jednego wykonawcę).

W szczególności nie jest tak, że potrzeba odbioru i zagospodarowania określonych odpadów ​(czy w różnych miejscach) ujawnia się dopiero po udzieleniu innego zamówienia – przeciwnie – mamy do czynienia z tym, że są to odpady powstające „na bieżąco” w związku z funkcjonowaniem Zamawiającego (jako przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego).

Innymi słowy twierdzenie, że nie mamy do czynienia z jednym zamówieniem a szeregiem odrębnych zamówień byłoby tak samo „uzasadnione” jak twierdzenie (w odniesieniu do lepiej wszystkim znanym zamówieniom na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych), że osobne zamówienia stanowią odbiór i zagospodarowanie odpadów wedle zasady „tyle zamówień ile dzielnic” w mieście, czy też wedle zasady „tyle zamówień ile różnych odpadów” (np. osobne zamówienie na papier i osobne na plastik itp.). Zdaniem Odwołującego1 oczywiście nie ma do tego żadnego uzasadnienia.

Analogicznie można też w tym zakresie powołać się na uchwałę Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 1 lipca 2021 r., sygn. KIO/KD 9/21 „Z amówienia tożsame przedmiotowo nie muszą dotyczyć tego samego, ale również podobnego zagadnienia, w tych samych lub zbliżonych warunkach, dla podobnej grupy osób oraz spełniają tę samą funkcję i mają podobne lub identyczne przeznaczenie”. Otóż odbiór, a następnie zagospodarowanie odpadów technologicznych powstających na obiektach Zamawiającego jest konieczne do prawidłowego działania przedsiębiorstwa Zamawiającego i spełniania jego funkcji, jak i jest wymagane dla celów ochrony środowiska, stanowiąc jednocześnie funkcjonalną całość.

Podobne przykłady można mnożyć. Wydaje się jednak, że bardzo dobrze temat ten został ujęty ​ uchwale Krajowej Izby Odwoławczej z 3 stycznia 2024 r., KIO/KD 22/23, gdzie Izba wskazała, że: w „Jak wynika zarówno z ugruntowanego orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej, jak i opinii wydawanych przez Prezesa Urzędu w celu poczynienia prawidłowych ustaleń należy wziąć pod uwagę tzw. koncepcję trzech tożsamości:

1. tożsamości przedmiotowej i funkcjonalnej zamówienia – kryterium to powinno prowadzić do wyodrębnienia nie tylko zbliżonych przedmiotowo zamówień, ale także zamówień, które mimo braku przedmiotowego podobieństwa tworzą funkcjonalną całość;
2. tożsamości czasowej zamówienia – kryterium to powinno prowadzić do ustalenia, czy możliwe jest udzielenie zamówienia w tym samym czasie, ewentualnie czy istnieje możliwość realizacji zamówienia w tym samym czasie;
3. tożsamości wykonawcy zamówienia – kryterium to powinno prowadzić do ustalenia, czy istnieje możliwość wykonania zamówienia przez jednego wykonawcę”.

Odnosząc się więc do powyższego – jak zauważa Izba w jednym z najnowszych orzeczeń w tym temacie – powinna nas przede wszystkim interesować tożsamość przedmiotowa (rozumiana jako „zbliżone przedmiotowo zamówienia”), co w niniejszej sprawie w oczywisty sposób ma miejsce – wszak chodzi o odbiór i zagospodarowanie odpadów technologicznych powstających na obiektach Zamawiającego). Nawet jednak gdyby tożsamość przedmiotowa nie została spełniona wówczas wystarczające jest istnienie tożsamości funkcjonalnej (co znów jest spełnione – chodzi o odbiór i zagospodarowanie odpadów technologicznych powstających na obiektach Zamawiającego – a tym samy tworzy to całość w ujęciu funkcjonalnym, pozwalając Zamawiającemu prowadzić przedsiębiorstwo wodno-kanalizac.). Ponadto zamówienie może być realizowane w tym samym czasie, a i istnieje możliwość wykonania go przez jednego wykonawcę (nie ma w tym zakresie żadnego zakazu) – zresztą duża część wykonawców na rynku zapewnia kompleksowe wykonanie usługi.

Podkreślenia też wymaga, że nawet nie tożsame, a identyczne są przy tym zamówienia na te same odpady (np.

19 08 05), ale odbierane w różnych miejscach (np. w Oczyszczalni Płaszów i Oczyszczalni Kujawy).

Co więcej – zauważenia wymaga (przedmiot zarzutu ewentualnego), że nawet gdyby nie można było uznać tego za jedno zamówienie (co w oczywisty sposób byłoby błędne – a to mając na uwadze ​ w. okoliczności, co jest też potwierdzone wcześniejszą praktyką Zamawiającego, jak i uznaniem przez niego odwołania w KIO 4192/24, jak i faktycznym uznaniem odwołań KIO 3728/25 i 3730/25) to przecież mamy także i art. 29 ust. 1 PZP zgodnie z którym „Zamawiający nie może, w celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy, zaniżać wartości zamówienia lub konkursu, lub wybierać sposobu obliczania wartości zamówienia”.

Przepis ten wskazuje, że jeżeli chociażby jeden sposób liczenia wartości zamówienia pokazuje, ​że mamy do czynienia z kwotą przekraczającą 2 mln PLN (tj. dokładniej 2.054.235 PLN, tj. progiem sektorowym) to należy przyjąć stosowanie ustawy. W przypadku zamówień powtarzających się przy wyliczaniu wartości takiego zamówienia należy przyjmować okres 12 miesięcy – zgodnie z art. 35 ustawy PZP (1. Podstawą ustalenia wartości zamówienia na usługi lub dostawy powtarzające się lub podlegające wznowieniu w określonym czasie jest: 1) rzeczywista łączna wartość kolejnych zamówień tego samego rodzaju, udzielonych w ciągu poprzednich 12 miesięcy lub w poprzednim roku budżetowym lub roku obrotowym, z uwzględnieniem zmian ilości lub wartości zamawianych usług lub dostaw, które mogły wystąpić w ciągu 12 miesięcy następujących od udzielenia pierwszego zamówienia, albo 2) łączna wartość zamówień, których zamawiający zamierza udzielić w terminie 12 miesięcy następujących po pierwszej usłudze lub dostawie).

Z całą zatem pewnością w ocenie Odwołującego1 nawet gdyby potraktować niniejsze Podzielone Zamówienie jako jedno (a więc gdyby zarzut podstawowy zostałby oddalony) to wówczas przecież i tak należy zsumować wszystkie wartości umów dotyczących danego rodzaju odpadu i miejsc jego wytwarzania tak w odniesieniu do odbioru, jak i w odniesieniu do jego zagospodarowania w danym okresie (12 miesięcy) czasu.

KIO 5349/25

W dniu 30 listopada 2025 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Kompostech spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie oraz Newkom Eko spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Sieniawie (zwany dalej: „Odwołującym2”) wniósł odwołanie zarzucając Zamawiającemu – Wodociągi Miasta Krakowa spółka akcyjna z siedzibą w Krakowie od nieprawidłowych czynności Zamawiającego polegających na zawarciu umowy z wybranym/i poza ustawą lub z naruszeniem jej postanowień wykonawcą/mi umowy/ów na zagospodarowanie (i/lub odbiór) odpadów o kodzie 19 08 05 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków Kujawy, zlokalizowanym w Krakowie przy ul. Dymarek 9, w związku z uznaniem, że w niniejszej sprawie istnieje możliwość udzielenia zamówienia w ramach trybów niekonkurencyjnych, podczas, gdy takiej możliwości nie ma, ewentualnie z powodu nieuprawnionego i niedopuszczalnego uznania przez Zamawiającego, że ma prawo w takiej sytuacji zawrzeć umowę z wybranym przez siebie wykonawcą, kiedy nie istnieją w tym zakresie takie podstawy, ani też nie ma możliwości dzielenia jednego zamówienia na odrębne zamówienia, czy też przyjmowania wartości postępowania w sposób powodujący wykluczenie stosowania ustawy, co spowodowało, że Zamawiający albo udziela umowy z naruszeniem przepisów umożliwiających przeprowadzenie trybów niekonkurencyjnych albo udziela umowy całkowicie poza reżimem PZP, uznając , że ma on prawo do dzielenia zamówienia na mniejsze części, ewentualnie z tego powodu, że dokonuje on nieprawidłowego oszacowania ich wartości, w tym nie unieważnia tych postępowań, a samych postępowań nie ogłasza, czy też nie przekazuje informacji o ich zawarciu.

W tym zakresie Odwołujący2 zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 376 ust. 2 Pzp w zw. z art. 386 ust. 2 pkt 1 Pzp w zw. z art. 209 ust. 1 pkt 4 Pzp w związku z faktem, iż w niniejszej sprawie nie zaistniała podstawa do udzielenia zamówienia w trybie negocjacji bez ogłoszenia Ewentualnie naruszenie
2. art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 376 ust. 2 Pzp w zw. z art. 388 pkt 1 Pzp w zw. z art. 214 ust. 1 pkt 5 Pzp w związku z faktem, iż w niniejszej sprawie nie zaistniała podstawa do udzielenia zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki. jak i w każdym przypadku uznania zarzutu nr 1 lub nr 2
3. art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 255 pkt 6) Pzp przez zaniechanie unieważnienie tego postępowania, czy to na podstawie - art. 457 ust. 1 pkt 1 PZP (w związku z udzieleniem zamówienia w trybach bez ogłoszenia, gdy nie ma ku temu podstaw, co powoduje, że należy unieważnić postępowanie, w przypadku którego nie było stosownego ogłoszenia) - czy też na podstawie art. 457 ust. 1 pkt 2 PZP w zw. z art. 577 PZP w zw. z art. 8 ust. 1 PZP w zw. z art. 58 §1 KC (w związku z faktem, że Zamawiający zawiera umowę tożsamą z umową objętą postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego mimo tego, że obecnie toczy się postępowanie odwoławcze pod sygn. KIO 3006/25, a tym samym Zamawiający zawiera umowę z wykonawcą wybranym w toczącym się uprzednio postępowaniu w sposób, który powoduje, że dochodzi do naruszenia zakazu zawarcia umowy po dacie wniesienia odwołania, a przed datą rozpoznania odwołania przez Izbę) jak i naruszenie art. 265 PZP przez zaniechanie ogłoszenia o udzieleniu zamówienia ewentualnie naruszenie
4. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 2 Pzp w zw. z art. 30 ust. 1 Pzp poprzez nieuzasadnione dzielenie zamówienia publicznego dotyczącego „odbioru i/lub zagospodarowania odpadów technologicznych wytwarzanych w zakładach Zamawiającego (tj. w Zakładach Oczyszczania Ścieków Kujawy i Płaszów oraz w Zakładach Uzdatniania Wody: Bielany, Dłubnia, Raba i Rudawa), tj. odpadów o kodzie 19 08 05, 19 08 01, ​19 08 02, jak i 19 09 02”(dalej jako „Zamówienie”) i w konsekwencji traktowanie jako osobnego zamówienia usługi w przedmiocie odbioru i/lub zagospodarowania odpadów o kodzie 19 08 01 wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy” (dalej jako „Podzielone Zamówienie”), a więc uznania jej za oddzielne zamówienie, podczas gdy zakazane jest dzielenie zamówienia publicznego jeżeli powoduje to obejście (niestosowanie) przepisów ustawy Pzp a w konsekwencji naruszenie
5. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp ​ zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania w do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (nie dzieląc zamówienia) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia;

ewentualnie z najdalej posuniętej ostrożności procesowej, w sytuacji nieuwzględnienia zarzutu nr 1, a więc nieuznania, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem

1. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 29 ust. 1 Pzp w zw. z art. 35 ust. 1 Pzp poprzez dokonanie nieprawidłowego oszacowania wartości Podzielonego Zamówienia bez uwzględnienia wymogu, aby wartość zamówienia w takich sytuacjach była uwzględniania w okresie 12 miesięcy zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Pzp, ewentualnie wyboru sposobu obliczania wartości zamówienia prowadzącego do niestosowania przepisów ustawy co znów doprowadziło do zaniechania przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym UE ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia Podzielonego Zamówienia (a więc w takiej sytuacji, do naruszenia
2. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 Pzp w zw. z art. 18 ust. 1 Pzp w zw. z art. 86 Pzp w zw. z art. 87 ust. 2 Pzp w zw. z art. 362 pkt 1 Pzp w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez zaniechanie przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego Podzielonego Zamówienia, jako części ww. Zamówienia podczas gdy Zamawiający, gdyby działał zgodnie z ustawą (odpowiednio ustalając jego wartość) musiałby ustalić, że Podzielone Zamówienie jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia.

W związku z powyższym Odwołujący2 wniósł o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu, aby ten dokonał:

1. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Zamówienia na podstawie ustawy PZP, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ewentualnie w sytuacji uwzględnienia jedynie zarzutów ewentualnych, tj. 2 i 3 wnoszę żądanie ewentualne do żądania nr 1
2. nakazanie Zamawiającemu prowadzenia postępowania(ń) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia na podstawie ustawy Pzp, w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jak i w każdej sytuacji (tj. uznania odwołania w całości lub tylko zarzutów ewentualnych), wnoszę o:
3. w sytuacji zawarcia przez Zamawiającego umowy(ów) w przedmiocie Podzielonego Zamówienia – ​o unieważnienie na zasadzie art. 554 ust. 3 pkt 2 lit. b PZP każdej takiej umowy w zakresie zobowiązań niewykonanych i nałożenie kary finansowej w wysokości 10% wynagrodzenia umownego z każdej takiej umowy.

Odwołujący2 wyjaśnił, że ma interes w uzyskaniu Podzielonego Zamówienia – gdyż jest wykonawcą, którego oferta obecnie winna być uznana przez Zamawiającego za najkorzystniejszą ​w postępowaniu prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego sektorowego pn. Usługa przyjęcia ​do zagospodarowania (przetwarzania) odpadów o kodzie 19 08 05 – ustabilizowane komunalne osady ściekowe wytwarzanych w Zakładzie Oczyszczania Ścieków Kujawy, zlokalizowanym w Krakowie przy ​ul. Dymarek 9” (postępowanie prowadzone pod znakiem 57/PN-13/2025). W postępowaniu tym bowiem Odwołujący2 po zaskarżeniu czynności i zaniechań Zamawiającego (wyrok z 10 września 2025 r., ​sygn. KIO 3006/25) jest bowiem jedynym wykonawcą, którego oferta nie została w tym postępowaniu odrzucona. Mimo tego Zamawiający nie zawiera umowy z Odwołującym2, a cały czas zawiera poza ustawą (ewentualnie z jej naruszeniem) umowę (umowy) z innymi podmiotami i to mimo faktu, iż nie dość, że już swego czasu bezprawnie nie stosował ustawy (co potwierdził uznaniem odwołania w sprawie ​o sygn. akt KIO 4192/24), to jeszcze dodatkowo, następnie, w wyniku kolejnego wyroku Izba potwierdziła, iż nie ma on możliwości udzielenia zamówienia „awaryjnego” i winien on dokończyć postępowanie „podstawowe” (sygn. akt KIO 3588/25, wyrok z 14 października 2025 r.).

Zamiast tego Zamawiający – mimo określonych wyroków Izby – dalej zawiera umowę/y ​z podmiotem/ami trzecim/i, do czego nie ma żadnego prawa, co powoduje dalszą, pogłębiającą się szkodę po stronie Odwołującego2 (której wyrównania będzie dochodził w ramach postępowania cywilnego odszkodowawczego). Tym bardziej, że obecne działania Zamawiającego prowadzą do istotnych strat po stronie Odwołującego2, gdyż cały czas czekając na zawarcie umowy w ramach ww. postępowania musi „trzymać” wolne moce przerobowe, nie mogąc gdzie indziej angażować swojego przedsiębiorstwa. Zamawiający mimo tego – zapewne celowo – nie kończy przedmiotowego postępowania i zawiera umowy poza ustawą, czy też z naruszeniem jej postanowień z wybranymi przez siebie podmiotami (co jak już zostało wskazane i tak skończy się sprawą odszkodowawczą w sądzie powszechnym). Nie zmienia to faktu, iż Odwołujący2 ma w pełni interes w uzyskaniu zamówienia, a działania i zaniechania Zamawiającego prowadzą do pogłębiania się po stronie Odwołującego2 szkody.

Jednakże jako kluczowe w tym zakresie Odwołujący2 wskazał niedorzecznie bezprawne zachowanie Zamawiającego, który to uznaje, że może udzielać zamówienia z naruszeniem reguł ustawowych (czy też w ogóle nie

stosując ustawy). W tym stanie rzeczy Odwołujący2 ma interes prawny w uzyskaniu danego zamówienia (tym bardziej, że powinien on być uznany za wykonawcę wygrywającego postępowanie o udzielenie zamówienia), przy czym należy pamiętać, że interes dotyczy „uzyskania zamówienia”, co w niniejszej sprawie w oczywisty sposób ma miejsce.

W uzasadnieniu faktycznym odwołania (uzasadnienie przedstawione w formie w jakiej zostało zaprezentowane we wniesionym odwołaniu – przyp. Izby) Odwołujący2 wskazał, że Zamawiający jest t​ zw. zamawiającym sektorowym w zakresie gospodarki wodnej. W związku z prowadzoną działalnością prowadzi on Oczyszczalnie Ścieków (Zakłady Oczyszczania Ścieków), o nazwach „Kujawy”, j​ ak i „Płaszów” oraz Zakłady Uzdatniania Wody (Bielany, Dłubnia, Raba i Rudawa). W związku z​ wykonywaniem usług w zakresie gospodarki wodnej na terenie powyższych Zakładów Oczyszczania Ścieków i Zakładów Uzdatniania Wody powstają tzw. odpady technologiczne, tj. odpady związane z​ funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Zamawiającego, które winny być zgodnie z odpowiednimi przepisami zagospodarowane (odpady o kodzie 19 08 05, 19 08 01, 19 08 02, 19 09 02).

Odwołujący2 podkreślił, że Zamawiający przez szereg lat wywiązywał się z obowiązków ustawowych, w tym przeprowadzał postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego wedle reguł wskazanych w ustawie (było to jedno zamówienie na sukcesywny odbiór i zagospodarowanie odpadów technologicznych powstających na obiektach Zamawiającego, a więc obejmujące m.in. odpady o kodzie 19 08 05, powstające na obiektach Zamawiającego, a to na Oczyszczalniach Ścieków, w tym na Zakładzie Oczyszczania Ścieków „Kujawy”, jak i na Zakładach Uzdatniania Wody).

Postępowania takie były prowadzone w ten sposób, że zamówienie, o którym mowa wyżej (a obejmujące wszelkie odpady technologiczne powstające w jakimkolwiek obiekcie Zamawiającego) było dzielone na części, ale jako wartość zamówienia Zamawiający traktował on całą wartość odbioru i zagospodarowania odpadów technologicznych powstałych na wszystkich jego obiektach.

Odwołujący2 wskazał, że w konsekwencji powyższego Zamawiający ogłaszał w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej informacje o wszczęciu postępowania/postępowań, a osobne postępowania jako części jednego zamówienia, podlegały pod przepisy ustawy PZP. Jednym z ostatnich postępowań, gdzie Zamawiający tak postąpił było ogłoszenie postępowania dotyczącego Zakładu Płaszów, gdzie jednoznacznie w ogłoszeniu tego postępowania wskazano, iż stanowi ono część udzielanego w częściach zamówienia na sukcesywny odbiór i gospodarowanie odpadami technologicznymi powstającymi ​ obiektach Zamawiającego o łącznej wartości 26 470 000 netto (ogłoszenie Dz.U./S S81 z 25 kwietnia 2023 r. nr w 245066-2023).

Tym samym zdaniem Odwołującego2, Zamawiający w sposób oczywisty wskazał, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem – a jego przedmiotem jest „obiór i zagospodarowanie odpadów technologicznych (a więc odpadów o kodach 19 08 05, 19 08 01, 19 08 02 i 19 09 02 – to są odpady powstające na obiektach Zamawiającego związane z technologią oczyszczania ścieków / uzdatniania wody) wytwarzanych (tj. powstających) na jego obiektach.

Odwołujący2 podkreślił, że Zamawiający postępował analogicznie przez szereg lat – za jedno zamówienie uznawał on zamówienie na sukcesywny odbiór i zagospodarowanie odpadami technologicznymi powstającymi na jego obiektach, zaś Odwołujący2 był stałym wykonawcą tych usług. Jednakże – gdy powoli kończyły się postępowania na poszczególne obiekty (Zamawiający bowiem dzielił to Zamówienie na części i ogłaszał osobne postępowania wedle ustawy PZP – wskazując, jak wyżej, ż​ e mamy do czynienia z jednym Zamówieniem na odbiór i zagospodarowanie wszelkich odpadów, jakie powstają na jego obiektach [tzw. odpadów technologicznych]) Zamawiający nie ogłaszał kolejnych postępowań.

Odwołujący2 dowiedział się w tym zakresie, że Zamawiający narusza ustawę Pzp w odniesieniu do Zakładu Oczyszczania Ścieków Kujawy w odniesieniu do odpadu o kodzie 19 08 05. Miało to miejsce w listopadzie 2024 r.

Wówczas bowiem Zamawiający ogłosił postępowanie regulaminowe (nie objęte ustawą) uznając za zamówienie jedynie wycinek tego, co powinien uznawać za jedno Zamówienie (​ i co wcześniej za jedno Zamówienie uznawał). Wykonawca Kompostech sp. z o. o. wniósł wówczas odwołanie (sygn. akt KIO 4192/24) wykazując, że doszło do naruszenia przez Zamawiającego ustawy Pzp wskazując, że: a. Zamawiający bezprawnie stara się udzielić zamówienia poza ustawą – tj. mimo tego, że mamy do czynienia z jednym Zamówieniem na „odbiór i zagospodarowania odpadów technologicznych wytwarzanych w zakładach Zamawiającego (tj. w Zakładach Oczyszczania Ścieków Kujawy i Płaszów oraz w Zakładach UzdatnianiaWody:

Bielany, Dłubnia, Raba i Rudawa), tj. odpadów o kodzie 19 08 05, 19 08 01, 19 08 02, jak i 19 09 02” (co sam wcześniej przyznawał) – dzieli to Zamówienie na mniejsze części, uznając je za osobne zamówienia, co prowadzi do niestosowania ustawy PZP

b. ewentualnie (z najdalej posuniętej ostrożności procesowej), że nawet gdyby Zamawiający mógł dzielić to zamówienie na mniejsze (a więc w istocie nie stanowi ono jednego zamówienia) to przecież zgodnie z art. 35 ust. 1 PZP musi on odpowiednio wyliczać wartość zamówienia (jako zamówienie powtarzające się) – zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 PZP Zamawiający nie może, w celu uniknięcia stosowania przepisów ustawy, zaniżać wartości zamówienia lub konkursu, lub wybierać sposobu obliczania wartości zamówienia.

Odwołujący2 w swojej ocenie zatem wykazał, że mamy do czynienia z jednym Zamówieniem – na odbiór i zagospodarowanie wszystkich odpadów technologicznych powstających na obiektach Zamawiającego (a wiec 19 08 05, 19 08 01, 19 08 02, 19 09 02) i że dochodzi do bezprawnego działania Zamawiającego – polegające na dzieleniu Zamówienia celem obchodzenia ustawy (jej niestosowania), ewentualnie, że doszło do bezprawnego zmniejszania wartości zamówienia. Zamawiający uznał bowiem wówczas to odwołanie (sygn. KIO 4192/24) w całości za zasadne (nastąpiło to dwoma osobnymi pismami – po pierwszym uznaniu mogły być jeszcze wątpliwości co do jego treści – więc odwołujący wówczas wystosował kolejne pismo z żądaniem doprecyzowania zakresu uznania – na co Zamawiający odpowiedział, że uznaje odwołanie w całości).

Powyższe działanie oznacza w ocenie Odwołującego2, że Zamawiający potwierdził, że mamy do czynienia z jednym Zamówieniem na sukcesywny odbiór i zagospodarowanie odpadów technologicznych powstających na jego obiektach. Zdaniem Odwołującego2 poprzez dokonane uznanie ww. odwołania Zamawiający potwierdził też swoje bezprawne działanie celem niestosowania ustawy Pzp (a więc udzielania zamówienia podmiotom przez siebie wybranym), co już samo w sobie jest działaniem kuriozalnym, wręcz niewyobrażalnym w państwie prawa. Powyższa okoliczność pokazuje bowiem według Odwołującego2 całkowicie świadomą decyzję o niestosowaniu ustawy Pzp, co ukazuje też rażące naruszenie przez niego przepisów prawa.

Następnie Zamawiający w odniesieniu do Zakładu Oczyszczania Ścieków Kujawy i odpadów o​ kodzie 19 08 05 (a więc jednego z odpadów technologicznych, tj. powstających w związku z działalności Zamawiającego, jako podmiotu zapewniającego wodę w Krakowie) wszczął postępowanie zgodnie z​ ustawą (przetarg nieograniczony), choć miało to miejsce parę miesięcy po uznaniu ww. odwołania o​ sygn. akt KIO 4192/24 (w lutym 2025 r.). W postępowaniu tym udział wzięli Odwołujący i wykonawca Igoma sp. z o.o. (jak się okazuje jest to podmiot, z którym Zamawiający zawiera sobie umowy z naruszeniem ustawy, w tym poza ustawą) i zakończyło się w lipcu 2025 r. W rozstrzygnięciu Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego2 i wybrał ofertę wykonawcy Igoma, mimo faktu, iż: a. jak sam wskazał w SW Z (na stronie 7), zamierza on oddawać do 80 Mg dziennie odpadów wykonawcom do odbioru i zagospodarowania, wskazując, że ta właśnie ilość (80 Mg odpadów dziennie) ma być podstawą do oceny, czy dany wykonawca jest w stanie taką ilość odebrać, j​ ak i zagospodarować, b. z przepisów prawa (stosownego rozporządzenia) wynika, że do zagospodarowania powyżej 75 Mg tychże odpadów dziennie potrzebne jest pozwolenie zintegrowane c. wykonawca Igoma nie posiada pozwolenia zintegrowanego a jedynie zezwolenie sektorowe, a więc nie może w żadnym wypadku zagospodarować więcej niż 75 Mg dziennie.

Tym samym mimo faktu, iż złożona przez wykonawcę Igoma wprost i jednoznacznie wskazywała na to, że odpady będą zagospodarowywane w instalacji, co do której nie ma wydanego pozwolenia zintegrowanego, a jest wydane jedynie zezwolenie sektorowe, Zamawiający wybrał ofertę tego wykonawcy. W konsekwencji Odwołujący2 wniósł odwołanie od takiego rozstrzygnięcia, które zostało ​ całej rozciągłości uznane przez Izbę (wyrok z dnia 10 września 2025 r., sygn. akt KIO 3006/25). w ​W wyroku tym Izba wskazała, że nie dość, że nie było podstaw do uznania oferty Igoma sp. z o.o. za zgodną z warunkami zamówienia, to jeszcze odrzucenie oferty Odwołującego2 było bezpodstawne. ​O dwołujący wskazał, że tym samym Zamawiający winien zawrzeć umowę z Odwołującym2, gdyż obecnie po ww. wyroku to oferta Odwołującego2 winna być uznana za najkorzystniejszą, a oferta wykonawcy Igoma sp. z o.o. winna być odrzucona.

Zamawiający wniósł jednak skargę na ten wyrok (do dnia wniesienia odwołania skarga nie została rozstrzygnięta).

Zamawiający zatem zdaniem Odwołującego2 nie uznaje wyroku Izby, ale co dalej istotne – w ogóle nie działa celem zakończenia postępowania o udzielenie zamówienia (wstrzymał wszystkie swoje działania, tłumacząc się tym, że nie

może zawrzeć umowy, skoro sam wniósł skargę). Tak więc Zamawiający znalazł pretekst do tego, aby zlecać wywóz, jak i zagospodarowanie odpadów poza ustawą i nie wykonawcy, który wygrał postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego (ogłoszonego poza ustawą).

Jak się bowiem okazało Zamawiający zawarł w międzyczasie (przed wydaniem wyroku w sprawie KIO 3006/25) umowę z wolnej ręki (o czym poinformował później dokonując ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej o udzieleniu zamówienia z wolnej ręki) z wykonawcą Igoma na ilość 80 Mg odpadów dziennie. Zamawiający nazwał to zamówienie zamówieniem „awaryjnym” (do czasu zakończenia postępowania „podstawowego” – którego jak podkreśla Odwołujący2 sam Zamawiający n​ ie kończy). Jako uzasadnienie dla zawarcia umowy w trybie zamówienia z wolnej ręki Zamawiający wskazał „przedłużające się postępowanie przed KIO” (które zdaniem Odwołującego2 spowodował sam Zamawiający dokonując wyboru w oczywisty sposób niezgodnego z prawem). Tym samym Zamawiający w ocenie Odwołującego2 kolejny raz zakpił z prawa – zawarł on umowę z wybranym przez siebie wykonawcą (Igoma sp. z o.o.) na odbiór odpadów wskazując, że musi to zrobić z uwagi na przedłużające się postępowanie przed Krajową Izbą Odwoławczą (które sam spowodował).

Powyższe spowodowało wniesienie przez Odwołującego2 odwołania, które zostało uznane przez Izbę w wyroku z dnia 14 października 2025 r. (sygn. KIO 3588/25). Izba mocą tegoż wyroku skróciło umowę do dnia 31 października 2025 r., wskazując w uzasadnieniu, że daje tym samym czas do tego dnia Zamawiającemu (a więc do 31 października 2025 r.) na zakończenie postępowania „konkurencyjnego” (a więc postępowania, gdzie obecnie jedyna ważna oferta to oferta Odwołującego2, a gdzie oferta Igoma sp. z o.o. winna zostać odrzucona zgodnie z wyrokiem KIO 3006/25). Odwołujący2 wskazał, że Izba w wyroku z dnia 14 października 2025 r. (sygn. KIO 3588/25) działając na podstawie art. 554 ust. 3 pkt 2 lit. c ustawy Pzp, Izba orzekła o skróceniu okresu obowiązywania przedmiotowej umowy do wskazanej daty, uznając, że w tym czasie Zamawiający będzie w stanie zakończyć postępowanie prowadzone w trybie konkurencyjnym.

Odwołujący2 wskazał, że gdy tylko wydany został wyrok KIO 3006/25, tego samego dnia – niezwłocznie po jego wydaniu – Zamawiający zawarł z Igoma sp. z o.o. aneks zgodnie z którym wykonawca ten będzie odbierał i zagospodarowywał jedynie 60 Mg dziennie (aneks nr 2 (AE250811/002) do umowy z dnia 18.08.2025 r., Nr NU/333/2025).

Świadczy to w ocenie Odwołującego2 o istnieniu określonego porozumienia między Zamawiającym a Igoma sp. z o.o., gdyż po tym, gdy Izba w wyroku KIO 3006/25 w sprawie podstawowej uznała, że nie może wykonawca Igoma sp. z o.o. gospodarować takiej ilości odpadów – od razu Zamawiający wraz z tym podmiotem zawierają aneks, który zmniejsza ilość odpadów do ilości, którą już Igoma sp. z o.o. mogłaby ewentualnie zagospodarować dziennie (jeżeli by tylko te odpady przetwarzała, a nie także na podstawie innych umów). Co więcej w postępowaniu tym Zamawiający dostarczył jedynie umowy na „odbiór” odpadów, a nie – jak było to wskazywane w odwołaniu na „odbiór i/lub zagospodarowanie”.

Zamówienie bowiem dotyczy tak odbioru i zagospodarowania (wykonawca nie jest w stanie zagospodarować odpadów jeżeli ich wcześniej nie odbierze – Zamawiający tutaj zdaniem Odwołującego2 najpewniej zawiera osobną umowę albo przekazuje to zadanie swojej spółce córce, aby ta zawierała umowy na transport aby „zmniejszyć” wartość Zamówienia).

Odwołujący2 zwrócił przy tym szczególną uwagę, aby w ramach niniejszego postępowania odwoławczego Izba zwróciła uwagę na to, że Zamówienie o którym mowa to zamówienie na odbiór i zagospodarowanie odpadów, stąd jego przedmiotem winny być wszystkie umowy w tym zakresie zawarte przez Zamawiającego (w tym jego decyzje o przekazaniu np. zakresu „odbioru” do spółki córki, celem dalszego obchodzenia ustawy).

Wracając do omówienia sytuacji po wydaniu wyroku KIO 3588/25 Odwołujący2 wskazał, ​że Zamawiający zlekceważył to rozstrzygnięcie i nie dokończył postępowania o udzielenie zamówienia konkurencyjnego w tym terminie. Mamy więc obecnie sytuację, gdy Izba skróciła umowę „awaryjną”, której uzasadnienie zawarcia sprowadzało się do toczącego się postępowania odwoławczego. Zamawiający jednak nie zawiera umowy z Odwołującym2, mimo, iż postępowanie odwoławcze przed KIO (które sam Zamawiający spowodował swoim bezprawnym zachowaniem) się zakończyło i to mimo tego, że Izba ​ wyroku KIO 3588/25 skróciła czas obowiązywania umowy (a nie ją unieważniła), aby dać Zamawiającemu czas na to, w aby dokończył on postępowanie w trybie konkurencyjnym.

Co jednakże znacznie ważniejsze w świetle niniejszego odwołania – z okoliczności (w tym z opisanych wyżej faktów ustalonych przy okazji zachowania terminu na wniesienie odwołania) wynika, ż​ e udzielił on kolejnego zamówienia poza ustawą (czy też z naruszeniem jej warunków). Na pytania związane z podejrzeniem Odwołującego2 co do dalszego oddawania odpadów do zagospodarowania najpewniej wykonawcy Igoma

sp. z o.o. Zamawiający nie udzielił bowiem odpowiedzi, co jasno wskazuje na zawarcie dalszej umowy z tym wykonawcą, gdyby bowiem ta umowa nie była zawarta, Zamawiający nie miałby żadnego powodu, aby nie udzielić odpowiedzi.

W konsekwencji obecnie mamy sytuację jaką następuje: a. Izba skróciła obowiązywanie umowy zawartej z wykonawcą Igoma sp. z o.o. na dzień 31 października 2025 r. (uczyniło to w wyroku dnia 14 października 2025 r.), dając tym samym Zamawiającemu czas na dokończenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego „konkurencyjnego” (od 14 do dnia 31 października) b. Zamawiający nie dokończył tego postępowania (nie wybrał oferty Odwołującego2) c. jak wynika z okoliczności – zawarł on jednak nową umowę najpewniej z Igoma sp. z o.o. naruszając tym samym znow ustawę W tym miejscu – przechodząc do zarzutów – Odwołujący2 zauważył wymaga, że nawet gdyby Zamawiający chciał się bronić tym, że zawarł umowę w trybie niekonkurencyjnym (bez ogłoszenia), to jest albo negocjacji bez ogłoszenia albo zmówienia z wolnej ręki, to przecież te postępowania nie mogą być wszczęte wówczas, gdy przyczyna udzielenia zmówienia wynika z okoliczności, które leżą po stronie Zamawiającego. Tymczasem według Odwołującego2 wszystkie okoliczności są spowodowane przez Zamawiającego – na dzień dzisiejszy mamy obowiązujący wyrok KIO 3006/25, gdzie zostało wskazane, że: a. Zamawiający bezpodstawnie odrzucił ofertę Odwołującego2, b. w niedorzeczny sposób wybrał on ofertę Igoma, co spowodowało, że Izba nakazała Zamawiającemu odrzucenie tej oferty.

Tak więc Zamawiający może według Odwołującego2 w każdej chwili zawrzeć z nim umowę.

Izba zdaniem Odwołującego2 potwierdziła, że za to postępowanie odwoławcze odpowiada Zamawiający (gdyż działał w sposób bezprawny, kolejny raz faworyzując wykonawcę Igoma sp. z o.o.), a więc z całą pewnością nie ma żadnych przesłanek do uznania, że zachodzi okoliczność o której mowa w: art. 209 u​ st. 1 pkt 4 PZP, a więc, że: „ze względu na pilną potrzebę udzielenia zamówienia niewynikającą z przyczyn leżących po stronie zamawiającego, której wcześniej nie można było przewidzieć, nie można zachować terminów określonych dla przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego lub negocjacji z ogłoszeniem” Przede wszystkim bowiem postępowanie konkurencyjne już dawno winno zostać zdaniem Odwołującego2 zakończone, a umowa już dawno z Odwołującym2 podpisana przez Zamawiającego – Zamawiający tego natomiast nie robi, bo wniósł skargę do Sądu Zamówień Publicznych, co nie jest w ocenie Odwołującego2 żadnym usprawiedliwieniem. Skoro zatem przesłanką jest to, że „nie można zachować terminów określonych dla przetargu nieograniczonego/ograniczonego/negocjacji z ogłoszeniem” – to nie dość, że takie postępowanie zostało już przeprowadzone, to obecnie pozostaje jedynie je dokończyć zawierając umowę z Odwołującym2. Tak więc nie dość, że nie tylko nie zachodzi ww. przesłanka, to jeszcze dodatkowo Zamawiający jest w sytuacji, gdy może i powinien to postępowanie bardzo szybko zakończyć.

W tym miejscu Odwołujący2 zauważył, że niezwykle kuriozalne było przez Zamawiającego w toku postępowania KIO 3588/25 powołanie się na treść stworzonej wewnętrznie notatki (która miała uzasadniać udzielenie zamówienia z wolnej ręki wykonawcy Igoma sp. z o.o.), gdzie było wskazane (po informacji o tym, ile to odpadów powstało), że „w związku z powyższym w przypadku braku podpisania umów z przetargu, w sierpniu konieczne będzie zawarcie umowy awaryjnej dla ZOŚ Kujawy i dla ZOŚ Płaszów, ilości i czasookresy określone zostaną we wnioskach”. To Zamawiający spowodował, że umowa z Odwołującym2 nie została zawarta (najpierw bezzasadnie wybierając ofertę wykonawcy Igoma sp. z o.o., jak i odrzucając ofertę Odwołującego2), co zostało potwierdzone wyrokiem KIO 3006/25 z dnia 10 września 2025 r.

Tym samym mamy obecnie w ocenie Odwołującego2 sytuację, gdy Zamawiający zawiera sobie umowy poza ustawą / z naruszeniem jej postanowień – zapewne tak samo jak wcześniej pisząc, tak jak zrobił to w odniesieniu do ww. umowy „awaryjnej”, że robi to do dnia „zakończenia postępowania konkurencyjnego”, a jednocześnie nie kończy postępowania konkurencyjnego. Konieczna jest więc zdaniem Odwołującego2 ingerencja KIO pokazująca Zamawiającemu, że to działanie nie może zostać w żaden sposób zaakceptowane.

Ponadto – wracając jeszcze do braku przesłanek stosowania ww. postępowania niekonkurencyjnego (gdyby

Zamawiający powołując się na ten przepis zawarł umowę) – za wszelkie okoliczności związane z istniejącą sytuacją odpowiedzialność ponosi Zamawiający. Nie dość bowiem, ż​ e wcześniej nie ogłaszał on postępowania zgodnie z ustawą PZP – to dodatkowo, po uznaniu odwołania KIO 4192/24 zrobił to dopiero po paru miesiącach (uznał on wszak odwołanie na początku grudnia 2024 r. a postępowanie ogłosił pod koniec lutego 2025 r. – co daje trzy miesiące (nie można tu też uznać jakichkolwiek tłumaczeń Zamawiającego jakoby „był tu w prawie” – należy bowiem pamiętać, że już wcześniej powinien był prowadzić postępowanie zgodnie z ustawą – co sam przyznał uznając odwołanie KIO 4192/24 – a więc już wcześniej winien był uzyskać wszystkie zgody / finansowania / przewidzieć to zamówienie w odpowiednim planie zamówień etc.). Zdaniem Odwołującego2 gdyby Zamawiający tłumaczył się, że tyle czasu potrzebował na to, aby to zamówienie uruchomić to w istocie oznaczałoby to, że czerpałby korzyści ze swojego wcześniejszego bezprawnego zachowania (odejścia od stosowania ustawy PZP). Co więcej jak najbardziej możliwe było przewidzenie, że dalsze naruszanie ustawy przez Zamawiającego (nie zawieranie stosownej umowy) spowoduje takie właśnie skutki.

W tym miejscu Odwołujący2 zauważył, że wcześniej Zamawiający zawierał umowy na sukcesywny odbiór i zagospodarowanie odpadów. Tak więc w sytuacji gdy Zamawiający miał jakieś większe zapotrzebowanie (istotna część odpadów jest bowiem spalana w tzw. spalarni), bo np. spalarnia miała awarię (co jest do przewidzenia, że raz na jakiś czas takie zdarzenie będzie miało miejsce) albo jest większa podaż odpadów, albo jest planowane wyłączenie spalarni (a więc znacznie większa ilość odpadów trafia do tzw. lagun – tj. miejsca magazynowania odpadów). Natomiast – ostatnio zaprezentowane „tłumaczenie” Zamawiającego na rozprawie KIO 3588/25 (czego jednak Izba nie brała pod uwagę), do którego jednak należy się odnieść – pokazuje chęć uzasadniania udzielania zamówień z​ wolnej ręki (czy też w innym trybie niekonkurencyjnym lub w ogóle poza ustawą) wskazywaniem, jakoby nastąpił jakiś niespodziewany „wypadek”, co powoduje, że już teraz „laguny” mu się zapełniają i zaraz jest niebezpieczeństwo „przelania”. Tyle, że takie działanie jest zdaniem Odwołującego2 prostą konsekwencją nie rozpisywania przetargów, tak jak wcześniej robił to Zamawiający – na sukcesywny odbiór i zagospodarowanie. Jest to w ocenie Odwołującego2 próba przedstawienia siebie jako poszkodowanego, podczas gdy Zamawiający ukrywa fakt, iż nie ma żadnych przeszkód aby ogłosił on normalne postępowanie na sukcesywny odbiór, a nie działał tak jak działa – zapełnia laguny, dochodzi do ich przepełnienia i nagle sobie „przypomina”, że to coś nieprzewidywalnego i nagle trzeba zawierać umowy z​ wykonawcami przez siebie wybranymi poza ustawą. Taki zachowanie według Odwołującego2 stanowi o obejściu wszystkich reguł wyrażonych w PZP, samego sensu tej ustawy.

Analogicznie, z tych samych powodów nie ma żadnych podstaw do udzielenia zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki, które zgodnie z art. 214 ust. 1 pkt 5 PZP być udzielone wówczas, g​ dy „ze względu na wyjątkową sytuację niewynikającą z przyczyn leżących po stronie zamawiającego, której nie mógł on przewidzieć, wymagane jest natychmiastowe wykonanie zamówienia, a nie można zachować terminów określonych dla innych trybów udzielenia zamówienia”.

Odwołujący2 wskazał, że z pewnością nie występuje sytuacja, aby nie można było zachować terminów określonych dla innych trybów udzielenia zamówienia – postępowanie podstawowe zostało już praktycznie zakończone – brakuje jedynie zawarcia umowy z Odwołującym2. Tak samo nie ma żadnej wyjątkowej sytuacji niewynikającej z przyczyn leżących po stronie Zamawiającego, gdyż to on sam doprowadził do tej sytuacji, analogicznie nie sposób uznać braku „przewidywalności” tej sytuacji.

W konsekwencji zdaniem Odwołującego2 dalsze niezauważanie tych okoliczności i niewyciągnięcie względem Zamawiającego najdalej idących konsekwencji w tym stanie rzeczy będzie oczywistą informacją dla Zamawiających, że mogą oni lekceważyć przepisy prawa. Odwołujący2 wskazał, że Zamawiający dostał niepoprawny sygnał, gdy Izba uwzględniła odwołanie KIO 3588/25 (wyrok z dnia 14 października 2025 r.), ale nie nałożył kary finansowej na Zamawiającego. Odwołujący uważa, że gdyby to nastąpiło ten zakończyłby postępowanie konkurencyjne, natomiast Izba skoncentrowała się w sprawie KIO 3588/25 na jednym z pobocznych wątków (oczywiście już samym w sobie uzasadniającym uwzględnienie odwołania w całości). Odwołujący bowiem w odwołaniu tym opisał czemu w ogóle nie było podstaw do udzielenia zamówienia z wolnej ręki, jak i zaznaczył, że ponadto nie można w ogóle w ten sposób opisywać przesłanek zawarcia umowy z wolnej ręki (w istocie bowiem Zamawiający ​ uzasadnieniu zawarcia umowy z wolnej ręki przytoczył jedynie treść przepisu ustawowego – art. 214 ust. 1 pkt 5 PZP – w dodając, że mamy do czynienia „z przedłużającym się postępowaniem”). Izba wydając wyrok uznała, że już ww. naruszenie uzasadnia uwzględnienie odwołania, tym samym w ogóle abstrahowała w wyroku od innych zagadnień podnoszonych w odwołaniu. Jednocześnie jednak uwzględniono odwołanie w całości (to jest w zakresie zarzutu nr 1 – w odwołaniu były bowiem wniesione dwa zarzuty – pierwszy związany z brakiem podstaw do udzielenia zamówienia z wolnej ręki, drugi – związany z brakiem podstaw do udzielenia zamówienia w trybie negocjacji bez ogłoszenia –

Zamawiający bowiem tak uzasadnił zawarcie umowy, że nie było jasnym na jakiej podstawie zawarł on tą umowę – t​ zn. w uzasadnieniu były zwroty uzasadniające zarówno tryb z wolnej ręki, jak i tryb negocjacji bez ogłoszenia. Dopiero w odpowiedzi na odwołanie sprecyzował, że było to zamówienie z wolnej ręki – co spowodowało, że Odwołujący2 cofnął zarzuty nr 2 (związane z brakiem podstaw do zawarcia umowy w trybie negocjacji bez ogłoszenia).

Tym samym też, z uwagi na brak gravamen, Odwołujący nie mógł zaskarżyć tego orzeczenia do Sądu.

Odwołujący2 zauważa, że takie działanie (ograniczenie się jedynie do badania kwestii formalnych) może powodować, że Zamawiający ten sposób będzie przedłużał niskim kosztem (kosztów postępowania odwoławczego) taki stan rzeczy. W takiej sytuacji wystarczy, że podmiot ten będzie – w każdej kolejnej sprawie (gdy zdecyduje się na ogłoszenie zamówienia na podstawie ustawy) – działał w ten sposób, ż​ e wybierze wykonawcę, któremu chce udzielić zamówienia, wybierając zawsze jego ofertę, a później jeszcze będzie wnosił środki zaskarżenia do Sądu, zawierając sobie w międzyczasie umowy z wybieranymi przez siebie wykonawcami (tłumacząc się nie wiadomo czym) – niby na czas do zakończenia „postępowania podstawowego” (samemu go nie kończąc – jak w niniejszej sprawie) W ten sposób Zamawiający będzie zdaniem Odwołującego2 wyprowadzał olbrzymie ilości odpadów poza ustawą Dodatkowo może on – jak w niniejszej sprawie – przeciągać postępowanie podstawowe do granic przyzwoitości – przypomnienia wymaga, że postępowanie podstawowe zostało uruchomione w lutym 2025 r., skończyło się w lipcu 2025 r. wyborem oferty Igoma sp. z o.o. Odwołujący2 zauważył, że prawie poł roku nie wystarczyło zatem Zamawiającemu do zauważenia, że 80 Mg [ilość odpadów do zagospodarowania] to jednak więcej niż 75 Mg [próg wymagany do posiadania już pozwolenia zintegrowanego] – wszak nie odrzucił on oferty wykonawcy Igoma sp. z o.o. – a cały ten czas wykorzystywał na to, aby uzasadnić odrzucenie oferty Odwołującego2. Tym bardziej, że jak przyznał Zamawiający w toku postępowania KIO 3588/25 – w tym okresie zawarł on kolejną umowę (najpewniej z wykonawcą Igoma sp. z o.o.). Jak bowiem czytamy znów w kolejnej wewnętrznej notatce, którą Zamawiający przedstawił jako dowód w postępowaniu KIO 3588/25 „w miesiącu kwietniu rozpoczęto postępowanie przetargowe obejmujące wywóz 3000 Mg osadów zdeponowanych na lagunach osadowych na terenie ZOŚ Kujawy. Zadanie zostało zrealizowane.”

Odwołujący2 w odniesieniu do powyższej notatki wyjaśnił, że Zamawiający nie wszczął żadnego, jak próbuje się wybielić w notatce – „postępowania przetargowego” (co miałoby wskazywać na stosowanie przez niego ustawy). Zawarł on bowiem – mimo oczywistości treści odwołania KIO 4192/24 i jego uznania przez Zamawiającego – kolejną umowę z wykonawcą Igoma sp. z o.o. poza ustawą (zresztą- wykonawca Kompostech zwrócił mu wówczas na to uwagę – wskazując, że nie ma podstaw do takiego działania i​ że Zamawiający w ten sposób narusza kolejny raz ustawę – po tym piśmie, gdzie Kompostech przypomniał Zamawiającemu o znaczeniu sprawy KIO 4192/24 uznał, że Zamawiający odstąpi o​ d procedowania w sprawie tej umowy, co jednak okazało się błędnym założeniem – jak Zamawiający potwierdził na rozprawie w sprawie KIO 3588/25 (październik 2025 r.) zawarł on umowę poza ustawą z​ tym wykonawcą. Co więcej – w trakcie wypowiedzi Stron Zamawiający przyznał, że jeszcze w listopadzie 2024 r. zawarł on umowę z Igoma sp. z o.o. znów na zagospodarowanie tychże odpadów (znów oczywiście bez stosowania ustawy i jakiegokolwiek poinformowania publicznego o tym) W tym miejscu Odwołujący2 wskazał, że zauważenia wymaga istota postępowania podstawowego – Zamawiający rozpisuje je na maksymalną ilość odpadów do odbioru w ciągu roku. Oznacza to, że jak już dojdzie do podpisania umowy z Odwołującym2 – może mu w ogóle nic nie zlecać (bo już wszystko wywiezie i zagospodaruje wykonawca, którego sobie Zamawiający wybierze w sposób, w jaki to robi). ​C o więcej Zamawiający może składować odpady w tzw. lagunach, a więc nawet może dojść do tego, że jak teraz sobie te laguny wyczyści, przez kolejny rok (jak już zawrze umowę w ramach postępowania konkurencyjnego) albo nic nie będzie zlecał albo będzie zlecał minimalne ilości, po czym umowa się zakończy, a ten ponownie wykona proceder, który tu stosuje (wybór oferty wykonawcy, którego oferty nie mógł wybrać, następnie wniesienie skargo do sądu, w tym niedokonywanie żadnych czynności w postępowaniu i w międzyczasie wywiezienie wszystkich odpadów przez wybranego przez siebie wykonawcę).

Odwołujący2 uważa, że należy pamiętać w kontekście badania obecnej umowy/ów, że zamówienie podstawowe miało dotyczyć 80 Mg odpadów dziennie. Odwołujący2 podejrzewa, że Zamawiający zapewne zawarł umowę na mniejszą ilość, aby nie można było zarzucić (jak wcześniej), że wykonawca Igoma sp. z o.o. nie jest w stanie takiej ilości zagospodarować. Zresztą Zamawiający już to zrobił, o czym mowa wyżej (kwestia aneksu nr 2 do umowy z dnia 18.08.2025 r., Nr NU/333/2025). W konsekwencji według Odwołującego2, nie sposób zaakceptować tego postępowania Zamawiającego, które stanowi w jego ocenie kpinę z prawa zamówień publicznych W tym miejscu na marginesie Odwołujący2 zauważył, że fakt, iż Zamawiający nie zgadza się z tym wyrokiem

KIO 3006/25 nie uprawnia go do nie działania zgodnie z ustawą i nie prowadzenia postępowania konkurencyjnego, tym bardziej, że zgodnie z art. 577 PZP „W przypadku wniesienia odwołania zamawiający nie może zawrzeć umowy do czasu ogłoszenia przez Izbę wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie odwoławcze”. Z tego przepisu wynika zatem, że wszystkie inne działania winny być podejmowane przez Zamawiającego, w tym powinien on działać szybko, a w sytuacji, gdy nie ma już odwołania – Zamawiający winien odpowiednią umowę zawrzeć z wykonawcą.

W tym stanie rzeczy – aby uzupełnić informacje o działaniach Zamawiającego – należy jeszcze dodać, że w międzyczasie Zamawiający ogłosił jeszcze postępowanie najpierw ustawowe dotyczące Zakładu Oczyszczania Ścieków Płaszow i do odpadów o kodzie 19 08 05 (na kwotę 1,5 mln zł netto, 1.845.00 zł brutto), które następnie unieważnił. Po dokonaniu unieważnienia tegoż postępowania (z uwagi na to, że oferty były wyższe niż ma na to zarezerwowane środki) Zamawiający wszczął pozaustawowe i​ zaprosił wykonawcę Kompostech sp. z o.o. do negocjacji w trybie „regulaminowym” (poza ustawą), c​ o miało to miejsce pod koniec sierpnia 2025 r. (dokładniej 29 sierpnia 2025 r.). Odwołujący2 w odpowiedzi na to „zaproszenie” odpisał, że nie zamierza brać udziału w postępowaniach prowadzonych poza ustawą, jak i zaskarżył zaniechanie stosowania ustawy przez Zamawiającego (Zamawiający znów bowiem, mimo uznania odwołania KIO 4192/24, a więc potwierdzenia, że mamy do czynienia z jednym Zamówieniem, jak i abstrahując od tego, że to samo postępowanie prowadził na podstawie ustawy, postanowił znów nie stosować ustawy PZP).

Zamawiający postępowanie to unieważnił wskazując, że nikt nie dał oferty mieszczącej się w wycenie, i od razu rozpoczął kolejne, znów poza ustawą. Ponownie Odwołujący2 złożył odwołanie (takie samo jak wcześniejsze). Ani jedno, ani drugie odwołanie nie zostało merytorycznie rozstrzygnięte przez Izbę bo Zamawiający poinformował Izbę (uciekając od rozstrzygnięcia merytorycznego), że oba postępowania unieważnił. Jednocześnie wysłał on do KIO pismo, że nie uznaje on tych odwołań za zasadne (sprawy o sygn. KIO 3728/25 i KIO 3730/25 połączone do wspólnego rozpoznania) tyle, ż​ e w międzyczasie wszczął on już postępowanie na podstawie ustawy PZP (które wygrało konsorcjum ​ skład którego wchodzi Odwołujący) – przy czym to postępowanie tak samo jak dwa wcześniejsze, których nie w prowadził wedle ustawy – było przewidziane dokładnie znów na tą samą kwotę (a więc kwotę, która według Zamawiającego nie powoduje obowiązku stosowania ustawy PZP – Zamawiający bowiem jako całość zamówienia wylicza sobie jedynie tą daną usługę, którą w danym momencie zamawia i dlatego uznaje, że nie musi stosować ustawy – co zdaniem Odwołującego2 w oczywisty sposób jest sprzeczne z przepisami ujętymi w zarzutach niniejszego odwołania i co sam Zamawiający potwierdził, że jest bezprawne uznając odwołanie KIO 4192/24).

Tym samym mimo tego, że znów Zamawiający podał, że wartość tej danej umowy jest niższa niż progi sektorowe (2 054 235 PLN) – miała wg niego wynosić 1.975.000 PLN – to jednak następnie po dwóch ww. odwołaniach Odwołującego ogłosił on postępowanie wedle ustawy. Odwołujący wówczas wziął w nim udział (kierował on już względem Zamawiającego szereg odwołań i nie miał już czasu na rozpoznanie, czy w kolejnym postępowaniu Zamawiający poprawnie działa).

Pismo to i dowody znajdujące się w sprawach o sygn. KIO 3728/25 i KIO 3730/25pokazują jednak, ze w istocie Zamawiający uznał także i te odwołania za zasadne – unieważnił on bowiem postępowania pozaustawowe i tak samo (tj. też na kwotę 1.975.000 PLN, na które dwa pierwsze były ogłoszone) wszczął on kolejne postępowanie (trzecie) tyle, że już teraz na podstawie ustawy. Tylko, że znowu Izba poszła po najprostszej linii – uznała bowiem, że postępowania odwoławcze należy umorzyć z uwagi na to, ż​ e postępowania o udzielenie zamówienia zostały przez Zamawiającego unieważnione (nie zauważając, że problem jest głębszy – związany z naruszaniem ustawy przez Zamawiającego, na co wykonawca Kompostech sp. z o.o. zwracał uwagę pismem złożonym w ww. sprawach z dnia 16 października 2025 r.).

Odwołujący2 wskazał, że w tej sytuacji oczywistym jest, że w żadnej mierze nie mamy do czynienia ze spełnieniem się jakiejkolwiek przesłanki stosowania trybów niekonkurencyjnych – mamy bowiem do czynienia z systemowym działaniem Zamawiającego sprowadzającego się do niestosowania ustawy (​ a więc wybierania sobie wykonawcy, z ktorym zawrze umowę). Odwołujący2 przypomniał, że Prawo zamowień publicznych zostało ustanowione, aby Zamawiający nie mieli możliwości zawierania sobie umów z kim chcą (dysponują oni wszak funduszami publicznymi, tj. pochodzącymi od społeczeństwa), a​ więc kluczowe – w kontekście możliwych kwestii korupcyjnych, nepotyzmu etc. – jest to, a​ by postępowania były prowadzone w otwartej procedurze. Jak widać z okoliczności Zamawiający bezprawnie uznaje, że nie jest związany jakimiś przepisami i zawiera umowy z rażącym naruszeniem prawa.

W tym miejscu Odwołujący2 postawił pytanie jak wyglądałaby sytuacja, gdyby Zamawiający nie miał w tym

zakresie po drugiej stronie Odwołującego2, który liczy na to, że podmioty, które działają na rynku będą przestrzegały ustawy – można domniemać, że gdyby Zamawiający działał na rynku, gdzie nie byłoby Odwołującego2 (lub jemu podobnych podmiotów, które poświęcają czas i koszty na wnoszenie kolejnych odwołań) byłby on całkowicie bezkarny Odwołujący2 w tym miejscu wskazał, że będzie interweniował w każdej sytuacji, gdy dojdzie do naruszenia ustawy, wskazuje, że jednak takie zachowanie Zamawiającego wymaga odpowiedniego działania organów kontrolnych, w tym Krajowej Izby Odwoławczej. Nie można bowiem akceptować sytuacji, gdy Zamawiający ośmiesza system prawny udzielając sobie zamówień poza ustawą (co robi nagminnie np. gdy podmiot ten nagle udziela sobie zamówienia w kwietniu 2025 r. jakiemuś wykonawcy całkowicie poza ustawą).

Odwołujący2 wskazał, że przez jednego z wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia wniesione zostały 4 odwołania związane z naruszaniem przez Zamawiającego prawa – przez udzielanie dalszych postępowań poza ustawą (jak już bowiem było to wyżej wskazane – wcześniej Zamawiający poprawnie uznawał, że mamy do czynienia z jednym Zamówieniem). Później jednak przestał on udzielać zamówień zgodnie z ustawą „dzieląc” sobie postępowania na mniejsze i każde z nich traktując jako osobne zamówienie (aby nie stosować ustawy). Tym samym widząc ten sposób działania Zamawiającego, Odwołujący2 – nie wiedząc jak wygląda sytuacja w zakresie tych innych postępowań (Zamawiający. w tym zakresie nie upublicznia żadnych danych – nie ogłasza postępowań itp.) zapytał Zamawiającego, czy ten ma, czy nie ma, zawartych umów. Zamawiający zasłonił się tutaj tym, iż niby nie może udzielić tych informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa, co oznacza, iż potwierdził on zawarcie tych umów (gdyby bowiem nie miał takich umów zawartych – to odpowiedziałby to wprost ​ wyniku skierowania żądania o udostępnienie informacji). Odwołania te (sprawy o sygn. akt KIO 5305/25, 5306/25, w 5309/25 oraz 5310/25 wraz z innymi już zakończonymi sprawami pokazuje to na naruszanie ustawy przez Zamawiającego).

Odwołujący2 zauważył, że Zamawiający nie ogłasza postępowań (nawet poza ustawą, choć są tu nieliczne wyjątki gdy ogłasza poza ustawą – jak chociażby to postępowanie gdzie Odwołujący wniósł ​ listopadzie 2024 r. odwołanie i gdzie Zamawiający – w ocenie Odwołującego2 – potwierdził swoje bezprawne działanie w polegające na obchodzeniu stosowania ustawy), jak i nie udziela wnioskodawcom informacji o zawartych umowach, a tym samym wykonawcy nie mają możliwości wnoszenia odwołań na toczące się postępowania.

W każdym natomiast przypadku, gdy Zamawiający ogłasza zamówienie poza ustawowe – okazuje się, że albo je unieważnia i następnie ogłasza ustawowe, przy czym czasami uznaje odwołanie (a więc potwierdza swoje bezprawne zachowanie – vide KIO 4192/24), a czasami pisze, że go nie uznaje (a czyny mówią co innego – vide KIO 3728 i 3730/25). Odwołujący jednakże przypuszcza, że ogłoszone w ten sposób postępowania to jedynie czubek góry lodowej – mamy wszak do czynienia z 6 miejscami, gdzie powstają różne odpady u Zamawiającego (tak jak zresztą ogłaszał on to wcześniej – wskazywał wówczas prawidłowo, że mamy do czynienia z jednym zamówieniem na odbiór, jak i na zagospodarowanie odpadów technologicznych [a więc wszystkich ww. czterech rodzajów odpadów] wytwarzanych na jego obiektach (dwóch Zakładach Oczyszczania Ścieków i czterech Zakładach Uzdatniania Wody).

Odnosząc się do kolejnych zarzutów postawionych ewentualnie (na wypadek, gdyby Zamawiający tu w ogóle nie stosował trybów niekonkurencyjnych – a to negocjacji bez ogłoszenia [zarzut nr 1], czy zamówienia z wolnej ręki [zarzut nr 2] Odwołujący2 zauważył, że działanie Zamawiającego jest działaniem całkowicie bezprawnym, które nie może być uznawane za prawidłowe – godzi ono w podstawowy sens ustawy PZP, powoduje że Zamawiający (mimo jedności postępowania – co sam przyznał uznając odwołanie KIO 4192/24) dzieli na mniejsze umowy – takie, które są w jego odczuciu warte mniej niż 2 mln PLN (aby nie przekroczył on progu sektorowego) – vide np. postępowania dot. Zakładu Płaszów i odpadów o kodzie 19 08 05 (KIO 3728/25 i 3730/25, gdzie Zamawiający wycenił usługę na 1.975.000 PLN) i uznaje, że nie należy do nich stosować ustawy. Winno to zdaniem Odwołującego2 uzasadniać kontrolę tegoż Zamawiającego przez Prezesa UZP.

W ten sposób zatem Zamawiający robi zdaniem Odwołującego2 to co jest zakazane ustawą – wybierając sobie wykonawców, z którymi chce zawrzeć umowy bez żadnej kontroli przewidzianej ​ ramach postepowania odwoławczego i bez jakiejkolwiek jawności. Co więcej – z tego co wynika w z​ okoliczności – vide chociażby KIO 3588/25 – okazuje się, że zawiera on umowy najpewniej z jednym wykonawcą (Igoma sp. z o.o.). Dodatkowo bowiem w tym postępowaniu przed Izbą Zamawiający przyznał, że udzielił zamówienia w tym zakresie wobec tego samego wykonawcy wcześniej – znów bez stosowania ustawy.

Jasno pokazuje to zdaniem Odwołującego2, że w ten sposób Zamawiający stosuje sobie swoje własne zasady – lekceważąc przepisy prawa, w tym i wyroki Krajowej Izby Odwoławczej (np. wyrok KIO 3588/25 z dnia 14 października 2025 r. w którym Izba dała Zamawiającemu czas do 31 października 2025 r. na to aby dokończyć postępowanie konkurencyjne.

Tym samym przechodząc do argumentacji dotyczącej jedności Zamówienia (zarzut nr 4 i 5) ​jak i o tym, że nie można naruszać art. 29 ust. 1 PZP Odwołujący ponownie wskazał, że sam Zamawiający przyznał (w sprawie KIO 4192/24), na czym polega „Zamówienie” w niniejszej sprawie (jak i wcześniej ​ sposób prawidłowy to wskazywał). Już to w zupełności wystarcza zdaniem Odwołującego2 do uwzględnienia w odwołania w tym zakresie.

Odwołujący2 przypomniał o regule wynikającej z art. 29 ust. 2 PZP, zgodnie z którą Zamawiający nie może dzielić zamówienia na odrębne zamówienia, jeżeli prowadzi to do niestosowania przepisów ustawy. Jak wskazuje się chociażby z uchwale z dnia 27 sierpnia 2019 r., KIO/KD 53/19 celem ustalenia tego, czy mamy do czynienia z jednym zamówieniem „należy posługiwać się takimi kryteriami jak podobieństwo przedmiotowe, funkcjonalne, tożsamość czasowa i możliwość wykonania zamówienia przez jednego wykonawcę. W przypadku udzielania zamówień, których wartość i zakres są możliwe do ustalenia na cały okres realizacji, a dodatkowo mogą być udzielone w ramach jednego zamówienia podzielonego na części, oszacowania wartości zamówienia dokonuje się z uwzględnieniem wartości każdej z części”.

Oznacza to, że bezsprzecznie mamy do czynienia z jednym zamówieniem (na odbiór i zagospodarowanie odpadów technologicznych powstających na obiektach Zamawiającego, a więc 2 oczyszczalniach ścieków i 4 zakładach uzdatniania wody) na co wskazuje analogiczny zakres przedmiotowy (odbiór i zagospodarowanie poszczególnych odpadów powstających czy to w Oczyszczalniach, czy w Zakładach Uzdatniania Wody, przy czym są to odpady technologiczne – a więc takie, które są związane ze stosowaną technologią i ich usunięcie jest konieczne aby przedsiębiorstwo Zamawiającego mogło sprawnie działać – co pokazuje na związek funkcjonalny pomiędzy nimi.

Ponadto zamówienie w takim kształcie stanowi funkcjonalną całość – obejmując wszelkie odpady technologiczne – jak i związek ten funkcjonuje także na etapie zagospodarowania – różne odpady mogą być zagospodarowane przy zastosowaniu tej samej technologii.

Ponadto mamy do czynienia z tożsamością czasową (odpady są produkowane co do zasady ​„na bieżąco” – sukcesywnie – w związku z funkcjonowaniem Oczyszczalni i Zakładów Uzdatniania Wody), a zamówienie może być wykonane przez jednego wykonawcę (nie ma żadnego zakazu odnośnie możliwości wykonania tego zakresu przez jednego wykonawcę).