Postanowienie KIO 4295/26 z 22 września 2026

1. 1.umorzyć postępowanie odwoławcze,
2. 2.znieść koszty pomiędzy stronami i nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) na rzecz wykonawcy NEO Technika sp.j. T.P.

C.Z. w Ostródzie, uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Zamawiający, Gmina Miejska Ostróda prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, w trybie podstawowym w oparciu o art. 275 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, w przedmiocie rozbudowy systemu monitoringu miejskiego w Ostródzie, wewnętrzny identyfikator: ZP.271.23.2026. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 30 lipca 2026 r., pod nr: 2026/BZP 00370762. Wartość szacunkowa zamówienia nie przekracza progów unijnych.

W dniu 31 sierpnia 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy NEO Technika sp.j. T.P. C.Z. w Ostródzie (dalej jako: „Odwołujący” lub „NEO”) od czynności i zaniechań Zamawiającego w postępowaniu, polegających na wyborze oferty najkorzystniejszej wykonawcy IT-One S.J. oraz zaniechania odrzucenia oferty tego wykonawcy, pomimo zaoferowania oprogramowania Hikvision HikCentral Professional, które zdaniem Odwołującego, nie odpowiada obligatoryjnym wymaganiom Zamawiającego.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. 1.art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 793 ze zm., dalej jako „PZP”) przez zaniechanie odrzucenia oferty IT-One S.J., mimo że treść tej oferty – poprzez zaoferowanie Hikvision HikCentral Professional – jest niezgodna z obligatoryjnymi warunkami zamówienia dotyczącymi funkcjonalności oprogramowania,
2. 2.art. 239 ust. 1 PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP przez wybór jako najkorzystniejszej oferty, która powinna podlegać odrzuceniu,
3. 3.art. 16 pkt 1 i 2 PZP przez przeprowadzenie badania i oceny ofert z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i przejrzystości, poprzez zaakceptowanie u wybranego wykonawcy rozwiązania niespełniającego wymagań wiążących wszystkich wykonawców.

Mając powyższe na uwadze, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości oraz nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, powtórzenia czynności badania i oceny ofert, odrzucenia oferty IT-One S.J. na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP jako oferty, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia oraz dokonania ponownego wyboru oferty najkorzystniejszej spośród ofert niepodlegających odrzuceniu.

W odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający wskazał, że w związku z odwołaniem wykonawcy wniesionym w dniu 31 sierpnia 2026 r., unieważnił w dniu 11 września 2026 r. czynność wyboru najkorzystniejszej oferty dokonaną w dniu 26 sierpnia 2026 r.

Do postępowania odwoławczego żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, że odwołanie nie zawiera braków formalnych oraz uiszczono od niego wpis w wymaganej wysokości.

Wobec powyższego, odwołanie podlega rozpoznaniu (art. 517 ust. 1 PZP).

W związku z informacją przekazaną przez Odwołującego i Zamawiającego, a dotyczącą unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie podlega umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 2 PZP. Zgodnie z tym przepisem, Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Postępowanie w niniejszej sprawie stało się zbędne, skoro Zamawiający dokonał czynności w postępowaniu w zakresie żądanym przez Odwołującego, zaś zważając na fakt, że doszło do tego po wniesieniu odwołania, stwierdzić należy, że odwołanie na chwilę jego rozpoznania przez skład orzekający stało się bezprzedmiotowe.

W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej, jednolicie wskazuje się, że hipotezą art. 568 pkt 2 PZP w zakresie dotyczącym „zbędności” orzekania objęte są sytuacje utraty, tzw. substratu zaskarżenia, w tym zmiany postanowień SW Z, które była przedmiotem zaskarżenia. Tym samym przed rozpoczęciem posiedzenia przed Izbą nie istniało naruszenie, do którego odnosiły się zarzuty odwołania i które kwestionował Odwołujący. Oznacza to, że w momencie orzekania przez Izbę nie istniał substrat zaskarżenia, będący podstawą korzystania ze środka ochrony prawnej przez Odwołującego. Zaskarżenie naruszenia, które już nie istnieje, nie daje podstaw do analizy zaskarżonych a skonsumowanych następnie, czynności Zamawiającego i do ewentualnego stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego. Nie może być zatem podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji należy, iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego stało się zbędne.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy oraz brzmienie art. 568 pkt 2 PZP, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 PZP w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 tiret pierwsze oraz ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne, koszty znosi się wzajemnie, a jeżeli doszło do tego przed otwarciem rozprawy, to Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu.