Postanowienie KIO 3607/26 z 1 września 2026

1. umorzyć postępowanie odwoławcze; w zakresie zarzutu 1 – wobec cofnięcia zarzutu przez odwołującego; na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy pzp; w zakresie Zarzutu 2 i 3 – z uwagi na dokonaną zmianę SW Z i bezprzedmiotowość zarzutu, na podstawie art.

568 pkt 2 ustawy Pzp.

1. nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz odwołującego, którym jest Polska Chmura – Związek Pracodawców z siedzibą w Skawiniekwoty 15 000 zł (piętnaście tysięcy złotych) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem ​ Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu ​ Zamówień Publicznych.

Przewodniczący

……………………………..

Sygn. akt

KIO 3607/26 U z a s a d n i e n i e

Zamawiający: Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Warszawa w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr ZP/05/26 „Zakup usługi Oracle PaaS & IaaS Universal Credit lub usługi równoważnej oraz zakup usługi konsultacji eksperckich wraz z migracją systemów informatycznych opartych o technologię Oracle do chmury” Zgodnie z OPZ zamówienie obejmuje zakup praw do korzystania z usługi przez 48 miesięcy, pulę 3 500 000 jednostek w zamówieniu podstawowym oraz możliwość zwiększenia tej puli w ramach prawa opcji maksymalnie o dalsze 3 500 000 jednostek.

Ogłoszenie o zamówieniu: Dz.U. UE z 2 kwietnia 2026 r., OJ S 65/2026, nr 229004-2026.

Odwołujący: POLSKA CHMURA – Związek Pracodawców z siedzibą w Skawinie, wniósł 23 lipca 2026 r. odwołanie dotyczące zmiany treści Specyfikacji Warunków Zamówienia opublikowanej 13 lipca 2026 r.

Zarzuty podtrzymane przez Odwołującego do dnia zamknięcia rozprawy, to:

Zarzut 2: niejednoznaczny i wewnętrznie sprzeczny model kalkulacji oraz porównania ofert w zakresie elementu oznaczonego jako 2, 5 i 6 w zarzucie 2 i powiązanych z tymi elementami żądań oznaczonych w odwołaniu numerami 8 i 9.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 1, art. 134 ust. 1 pkt 17 oraz art. 16 pkt 1–3 Pzp przez nadanie rozdziałowi 19 SW Z, Części II Formularza Oferty oraz § 7 Projektowanych Postanowień Umowy treści, która nie określa jednoznacznie sposobu obliczenia ceny, funkcji prawnej Kalkulacji ani zakresu związania wykonawcy, ponieważ:

1. Formularz Oferty określa Kalkulację jako dokument służący kalkulacji i porównaniu ofert, niemający charakteru opisu przedmiotu zamówienia, a jednocześnie wymaga oświadczenia, że szczegółowa liczba jednostek odzwierciedla rzeczywisty sposób wykorzystania rozwiązania i że Kalkulacja jest wiążąca dla realizacji Umowy;
2. Nie rozstrzygnięto, czy dla realizacji Umowy wiążące są wyłącznie ceny jednostkowe, czy również prognozowane ilości jednostek, struktura ich zużycia przez poszczególne usługi elementarne oraz kalkulacje środowisk SODiR i SOF2;
3. Nie określono jednoznacznie relacji między ceną porównawczą wyliczaną na podstawie prognozowanego zużycia SODiR i SOF2, ceną zamówienia podstawowego obejmującego 3 500 000 jednostek, prawem opcji obejmującym maksymalnie dalsze 3 500 000 jednostek oraz maksymalnym wynagrodzeniem ustalanym zgodnie z § 7 PPU;
4. Wykonawca ma oświadczyć, że pula 3 500 000 jednostek wystarczy na 48 miesięcy i że Kalkulacja jest wiążąca, podczas gdy OPZ przewiduje niezaalokowaną pulę, możliwość zmiany alokacji, uruchamiania, skalowania i wyłączania zasobów oraz rozliczanie ich rzeczywistego zużycia.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wniósł o oddalenie odwołania i umorzenie postępowania odwoławczego ze względu na dokonaną zmianę SWZ, na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp.

Zamawiający opublikował dokumenty postępowania 2 kwietnia 2026 r. Odwołujący 13 kwietnia 2026 r. złożył odwołanie, domagał się uszczegółowienia i zmiany opisu przedmiotu zamówienia oraz niektórych warunków umowy. Zamawiający podjął decyzję o modyfikacji postanowień SW Z, które opublikował 20 maja 2026 r. 1 czerwca 2026 r. Odwołujący ponownie wniósł odwołanie na postanowienia SW Z, uznając, że wprowadzone modyfikacje nie są wystarczające.

Zamawiający ponownie zmodyfikował postanowienia SW Z. 23 lipca 2026 r. Odwołujący wniósł trzecie z kolei twierdząc, że zarzuty dotyczą zmodyfikowanych postanowień SWZ Ad Zarzut 2: niejednoznaczny i wewnętrznie sprzeczny model kalkulacji oraz porównania ofert. Zamawiający stwierdził, że dokonał modyfikacji postanowień rozdziału 19 SW Z, Części II Formularza Oferty oraz § 7 Projektowanych Postanowień Umowy w dniu 30 lipca 2026 r. Załączono zmianę treści SWZ z dnia 30.07.2026 r.

W kolejnych pismach z 20 i 24 sierpnia 2026 r. odwołujący dodatkowo argumentował stanowisko w zakresie podtrzymanego zarzutu i żądania.

Skład orzekający izby ustalił, że w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 1 i 2 ustawy Pzp. Zgodnie ze wskazanymi przepisami Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia zarzutów przez odwołującego, a także w razie stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Dokonane przez zamawiającego czynności zmiany treści specyfikacji warunków zamówienia i w niej zawartych projektowanych postanowień umowy są przesłanką do stwierdzenia o zbędności kontynuowania postępowania. Odmienna ocena odwołującego w tym względzie co do części elementów kwestionowanych, nie została podzielona przez skład

orzekający.

Zamawiający, po wniesieniu odwołania, dokonał czynności, zgodnych z tymi, do których odnosiły się zarzuty odwołania.

Izba zwraca uwagę, że zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp Izba, wydając orzeczenie, bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian ​ toku postępowania o udzielenie zamówienia, co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie. w Zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, w myśl którego podstawą wydania wyroku jest stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy - nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy, o którym mowa w przepisie art. 552 ust. 1 ustawy Pzp należy analogicznie, jak w art.

316 § 1 kpc, interpretować jako okoliczności faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia.

Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

Izba jest więc w takim przypadku zobowiązana uwzględnić czynności zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Skoro zamawiający unieważnił postępowanie, czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności, która w kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie składu orzekającego Izby należało, że prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego było bezcelowe, czyli jak stanowi przepis ustawy Pzp - zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach.

Biorąc pod uwagę powyższe, Izba uznała, że zachodzą podstawy do umorzenia postępowania odwoławczego

zgodnie z art. 568 pkt 1 i 2 ustawy Pzp.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), nakazując dokonanie na rzecz odwołującego zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

Przewodniczący

……………………………..