Wyrok KIO 2879/26 z 15 lipca 2026

Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie podstawowym bez negocjacji pod nazwą „Modernizacja instalacji telewizyjnego systemu nadzoru dla krajowego ośrodka zapobiegania zachowaniom dyssocjalnym w Gostyninie”, numer postępowania nadany przez zamawiającego TPBN/1/2026/G ogłoszono w Biuletynie Zamówień Publicznych: ogłoszenie nr 2026/BZP 00208650/01 z 2026-04-21.

9 czerwca 2026 r. zamawiający poinformował o wyniku postępowania.

15 czerwca 2026 r. Maxto Technology spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce, ul. Willowa 87 wniósł odwołanie przez należycie umocowanego pełnomocnika. Do odwołania dołączono dowód jego przekazania zamawiającemu i dowód jego opłacenia.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1. m.in. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy przez bezpodstawne odrzucenie oferty Maxto pomimo, że treść oferty Maxto jest zgodna z warunkami zamówienia;
2. m.in. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy przez zaniechanie odrzucenia oferty konsorcjum Profer pomimo, że treść oferty tego Wykonawcy jest niezgodna z warunkami zamówienia;
3. m.in. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy przez zaniechanie odrzucenia oferty konsorcjum Profer pomimo, że Wykonawca ten nie złożył w przewidzianym terminie dokumentów i oświadczeń;
4. m.in. 107 ust. 4 i m.in. 223 ust. 1 ustawy przez zaniechanie wezwania Maxto do złożenia wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków dowodowych, treści oferty i innych dokumentów i oświadczeń;
5. m.in. 107 ust. 4 i m.in. 223 ust. 1 ustawy przez zaniechanie wezwania konsorcjum Profer do złożenia wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków dowodowych, treści oferty i innych dokumentów i oświadczeń;
6. m.in. 128 ust. 1 ustawy przez zaniechanie wezwania konsorcjum Profer do złożenia, poprawienia lub uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych, pomimo, że dokumenty złożone przez tego Wykonawcę są niekompletne lub zawierają błędy lub nie potwierdzają spełnienia warunków udziału w Postępowaniu;
7. m.in. 128 ust. 4 ustawy przez zaniechanie wezwania konsorcjum Profer do złożenia wyjaśnień;
8. m.in. 223 ust. 1 ustawy w zw. z m.in. 16 pkt 1–3 ustawy przez prowadzenie z konsorcjum Profer niedopuszczalnych negocjacji dotyczących treści oferty oraz dopuszczenie do zmiany treści oferty po upływie terminu składania ofert, pod pozorem wyjaśnień dotyczących przedmiotowych środków dowodowych, w sytuacji, gdy wyjaśnienia wykonawcy prowadziły do wykazania dopiero po terminie składania ofert konfiguracji urządzeń i rozwiązań odmiennych od wynikających z dokumentów złożonych wraz z ofertą;
9. m.in. 18 ust. 1–3 ustawy w zw. z m.in. 74 ust. 1 i 2 ustawy w zw. z m.in. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz m.in. 16 pkt 1 i 2 ustawy przez zaniechanie uznania za bezskuteczne zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa dokonanego przez konsorcjum Profer oraz przez zaniechanie udostępnienia odwołującemu dokumentów złożonych przez konsorcjum Profer, tj.:
10. pisma i załączników złożonych w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny z 22 maja 2026 r.;
11. pisma i załączników złożonych w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny z 25 maja 2026 r., w tym kosztorysu szczegółowego i dowodów dotyczących kalkulacji ceny;
12. wykazu osób wraz z załącznikami złożonego przez konsorcjum Profer na potrzeby wykazania spełniania warunków udziału w Postępowaniu;
13. m.in. 239 ust. 1 ustawy przez wybór oferty konsorcjum Profer jako najkorzystniejszej, mimo że oferta ta podlegała odrzuceniu oraz zaniechanie wyboru oferty Maxto, która po unieważnieniu czynności odrzucenia powinna zostać uznana za ofertę najkorzystniejszą,
14. m.in. 16 pkt 1, 2 i 3 ustawy przez prowadzenie Postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, nieprzejrzysty oraz nieproporcjonalny.

Wniósł o:

1. uwzględnienie odwołania,
2. nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,
3. nakazanie zamawiającemu dokonania unieważnienia czynności odrzucenia oferty Maxto,
4. nakazanie zamawiającemu powtórzenia czynności badania i oceny ofert,
5. nakazanie zamawiającemu odrzucenia oferty konsorcjum Profer,
6. nakazanie zamawiającemu uznania za bezskuteczne zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa dokonanego przez konsorcjum Profer oraz udostępnienia odwołującemu dokumentów złożonych przez konsorcjum Profer, tj.:
7. pisma i załączników złożonych w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny z 22 maja 2026 r.;
8. pisma i załączników złożonych w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny z 25 maja 2026 r., w tym kosztorysu szczegółowego i dowodów dotyczących kalkulacji ceny;
9. wykazu osób wraz z załącznikami złożonego przez konsorcjum Profer na potrzeby wykazania spełniania warunków udziału w Postępowaniu.
10. ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia wniosku o nakazanie odrzucenia oferty konsorcjum Profer, nakazanie zamawiającemu wezwania konsorcjum Profer, na podstawie m.in. 128 ust. 1 lub m.in. 128 ust. 4 ustawy, do uzupełnienia lub wyjaśnienia podmiotowych środków dowodowych dotyczących wykazania spełniania warunku udziału w Postępowaniu w zakresie doświadczenia wykonawcy.

W wyniku naruszenia przez zamawiającego ww. przepisów interes odwołującego w uzyskaniu zamówienia doznał uszczerbku, ponieważ odwołujący jest wykonawcą zainteresowanym pozyskaniem przedmiotowego zamówienia i może ponieść szkodę na skutek naruszenia przepisów ustawy przez zamawiającego. Odwołujący posiada interes w uzyskaniu niniejszego zamówienia, ponieważ złożył ważną i niepodlegającą odrzuceniu ofertę, która została bezpodstawnie odrzucona. Jednocześnie zamawiający bezpodstawnie zaniechał odrzucenia oferty konsorcjum Profer. Uwzględnienie odwołania spowoduje, że odwołujący zyska możliwość zawarcia umowy i realizacji zamówienia.

Interes odwołującego obejmuje również żądanie odtajnienia dokumentów konsorcjum Profer, ponieważ utrzymanie bezskutecznego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa uniemożliwia odwołującemu pełną weryfikację prawidłowości oceny oferty wybranej, w szczególności w zakresie wyjaśnień ceny oraz spełniania warunków udziału w postępowaniu.

Niewątpliwie w niniejszym stanie faktycznym istnieje także możliwość poniesienia szkody przez odwołującego. Szkoda ta polega na braku możliwości osiągnięcia zysku w związku z realizacją zamówienia. Powyższe dowodzi naruszenia

interesu w uzyskaniu zamówienia, co czyni zadość wymaganiom określonym w m.in. 505 ust. 1 ustawy do wniesienia odwołania.

Uzasadnienie zarzutu bezpodstawnego odrzucenia oferty odwołującego w zakresie rzekomego niespełnienia wymagania dotyczącego panelu wentylacyjnego 6wentylatorowego Zamawiający bezpodstawnie odrzucił ofertę MAXTO Technology sp. z o.o. w zakresie dotyczącym szaf Rack 19”, 42U, 800×800 mm oraz paneli wentylacyjnych 6-wentylatorowych z termostatem.

Istota błędu zamawiającego polegała na tym, że zamawiający potraktował Załącznik nr 12 do SW Z (w ofercie Maxto plik pn.: Wykaz urządzeń i materiałów wymagających kart katalogowych_OFERTA”) oraz składane do niego karty katalogowe tak, jakby dokumenty te miały przedstawiać pełną konfigurację wszystkich elementów składających się na przedmiot zamówienia. Tymczasem z samej treści SWZ i Załącznika nr 12 wynika coś przeciwnego.

Załącznik nr 12 do SW Z był wyłącznie wykazem wybranych urządzeń i materiałów, dla których zamawiający wymagał kart katalogowych dla potwierdzenia tylko niektórych z wymaganych parametrów – karty katalogowe miały natomiast potwierdzać jedynie te parametry, które zamawiający wskazał w kolumnie „Minimalne parametry do potwierdzenia w karcie katalogowej” – co wynika wprost z treści tego dokumentu. Nie był to ani kompletny wykaz wszystkich elementów składających się na przedmiot zamówienia, ani dokument służący do przedstawienia pełnego ukompletowania punktów dystrybucyjnych GPD1 i GPD2.

Poza zakresem obowiązku potwierdzenia kartami katalogowymi w Załączniku nr 12 pozostawały liczne elementy objęte przedmiotem zamówienia, w tym panel wentylacyjny 6-wentylatorowy z termostatem. Panel ten wynikał z OPZ, projektu wykonawczego oraz przedmiaru robót, ale nie został wskazany przez zamawiającego jako odrębna pozycja wymagająca karty katalogowej ani jako parametr szafy wymagający potwierdzenia kartą katalogową.

Dokumentacja zamówienia wyraźnie odróżniała szafę Rack 19”, 42U, 800×800 mm od panelu wentylacyjnego 6wentylatorowego z termostatem. W projekcie wykonawczym, przedmiarze robót oraz szczegółowym kosztorysie ofertowym MAXTO są to odrębne elementy zakresu rzeczowego. Szafa jest jedną pozycją, a panel wentylacyjny 6wentylatorowy z termostatem jest inną, samodzielną pozycją.

Maxto zaoferowało wymagany panel wentylacyjny 6-wentylatorowy z termostatem jako wyposażenie szafy. Wynika to wprost ze szczegółowego kosztorysu ofertowego Maxto, plik „Kosztorys Gostynin -7.05.2026 OFERTA.pdf”, str. 8, pozycja 18, gdzie ujęto „Panel wentylacyjny Rack 19”, 6-wentylatorowy z termostatem” w ilości 2 kpl. Ten sam element został również ujęty w zestawieniu materiałów kosztorysu Maxto. Zatem Maxto zaoferowało szafy z ich standardowym ukompletowaniem wentylacyjnym, a dodatkowo zaoferowało wyposażenie tych szaf w wymagany panel wentylacyjny 6wentylatorowy z termostatem. Zamawiający kwestię tę pominął.

Odrzucenie oferty zostało oparte na wadliwym założeniu, że skoro karta katalogowa zaoferowanej szafy wskazywała standardowe wyposażenie tej szafy w postaci panelu wentylacyjnego 4-wentylatorowego, to oferta MAXTO nie obejmowała wymaganego panelu 6-wentylatorowego. Założenie to jest błędne, ponieważ karta katalogowa szafy nie miała potwierdzać panelu wentylacyjnego 6-wentylatorowego, a sam panel został zaoferowany przez Maxto jako odrębna pozycja kosztorysu.

Zamawiający odrzucił ofertę MAXTO nie dlatego, że oferta nie obejmowała panelu 6-wentylatorowego, lecz dlatego, że zamawiający szukał tego panelu w niewłaściwym dokumencie — w karcie katalogowej szafy — mimo że sam przewidział ten panel jako odrębną pozycję projektu, przedmiaru i kosztorysu, a nie jako parametr szafy wymagany do potwierdzenia kartą katalogową.

Nawet gdyby zamawiający miał jakąkolwiek wątpliwość co do relacji pomiędzy kartą katalogową szafy a pozycją kosztorysową dotyczącą panelu 6-wentylatorowego, to powinien był wezwać Maxto do złożenia wyjaśnień w trybie m.in.

223 ust. 1, ewentualnie m.in. 107 ust. 4 ustawy. Zamawiający nie był uprawniony do przyjęcia najbardziej niekorzystnej dla wykonawcy interpretacji oferty z pominięciem pozostałych dokumentów ofertowych, w szczególności kosztorysu ofertowego.

Zamawiający zastosował wobec MAXTO bardziej rygorystyczny standard oceny niż wobec konkurencyjnego wykonawcy.

W przypadku konsorcjum Profer zamawiający wyjaśniał nawet te elementy, które powinny być jednoznacznie potwierdzone kartami katalogowymi zgodnie z Załącznikiem nr 12. W przypadku MAXTO nie wyjaśnił natomiast elementu, który w ogóle nie podlegał obowiązkowi potwierdzenia kartą katalogową i który został ujęty w kosztorysie zgodnie z przedmiarem.

Odwołujący powołał SW Z, plik „Specyfikacja Warunków Zamówienia.doc”, rozdział V „Opis przedmiotu zamówienia”, str.

5 – 6. Wykonawca nie składał oferty wyłącznie na urządzenia i materiały wymienione w Załączniku nr 12 do SW Z. Oferta obejmowała całe zadanie, a więc wszystkie elementy wynikające z OPZ, projektu wykonawczego, przedmiaru robót oraz pozostałych dokumentów zamówienia. Szczególnie istotne jest postanowienie SW Z, zgodnie z którym dokumenty stanowiące załączniki do SW Z, opisujące przedmiot zamówienia, należy traktować jako wzajemnie wyjaśniające i uzupełniające. Zamawiający wskazał również, że w przypadku stwierdzenia niejasności lub wieloznaczności wykonania

wykonawca nie będzie mógł ograniczyć zakresu swojego zobowiązania ani zakresu należytej staranności. To postanowienie ma zasadnicze znaczenie dla niniejszego zarzutu. Skoro dokumenty zamówienia miały się wzajemnie wyjaśniać i uzupełniać, Zamawiający nie mógł oceniać oferty MAXTO wybiórczo, wyłącznie przez pryzmat jednej informacji z karty katalogowej szafy. Zamawiający powinien był uwzględnić również projekt wykonawczy, przedmiar robót oraz kosztorys ofertowy MAXTO.

Dokumenty te prowadzą do jednoznacznego wniosku: szafa Rack 19”, 42U, 800×800 mm i panel wentylacyjny 6wentylatorowy z termostatem były odrębnymi elementami zakresu rzeczowego. Maxto zaoferowało oba te elementy co wynika z treści oferty.

W SW Z, plik „Specyfikacja Warunków Zamówienia.doc”, rozdział XII „Opis sposobu przygotowania ofert”, str. 17, zamawiający wskazał, że na ofertę składa się formularz ofertowy wraz z załączonym szczegółowym kosztorysem ofertowym oraz oświadczenia i inne dokumenty wskazane w SW Z. Następnie w rozdziale XIII SW Z, str. 20, zamawiający wymienił dokumenty wymagane do złożenia wraz z ofertą. W punkcie dotyczącym formularza ofertowego wskazał, że wykonawca dołącza formularz ofertowy wraz ze szczegółowym kosztorysem ofertowym. Zamawiający zaznaczył przy tym, że kosztorys ofertowy nie podlega uzupełnieniu. W kolejnym punkcie zamawiający wymagał złożenia wykazu zaoferowanych urządzeń i materiałów na Załączniku nr 12 do SW Z wraz z kartami katalogowymi producenta dla każdej pozycji wykazu oraz pozostałymi przedmiotowymi środkami dowodowymi.

Kosztorys ofertowy miał obrazować zakres rzeczowy i wycenę prac, dostaw i montażu objętych przedmiarem. Załącznik nr 12 wraz z kartami katalogowymi miał natomiast potwierdzać wybrane parametry wybranych urządzeń i materiałów.

Zamawiający w rozdz. XVII ust. 3 SW Z wpisał wprost: „celem złożenia kosztorysu ofertowego jest ocena sposobu kalkulacji ceny i zgodności zakresu robót z dokumentacją techniczną co do technologii ich wykonania”. Zamawiający nie mógł więc zastąpić analizy kosztorysu ofertowego analizą karty katalogowej szafy. Nie mógł również przyjąć, że skoro w karcie katalogowej szafy wskazano standardowe wyposażenie szafy, to ta informacja wyczerpuje całość zobowiązania MAXTO w zakresie wyposażenia punktów dystrybucyjnych GPD1 i GPD2. Funkcja Załącznika nr 12 do SW Z była ograniczona Kluczowe znaczenie ma treść Załącznika nr 12 do SW Z. W SW Z, plik „Specyfikacja Warunków Zamówienia.doc”, Załącznik nr 12, str. 77–78, Zamawiający nadał temu dokumentowi nazwę: „Wykaz urządzeń i materiałów wymagających kart katalogowych”. Już sama nazwa tego dokumentu przesądza o jego funkcji. Nie był to wykaz wszystkich urządzeń, materiałów i elementów składających się na przedmiot zamówienia. Był to wykaz tych urządzeń i materiałów, dla których zamawiający wymagał złożenia kart katalogowych.

Dodatkowo w instrukcji Załącznika nr 12 zamawiający wskazał, że karta katalogowa musi jednoznacznie potwierdzać każdy parametr wymieniony w kolumnie „Minimalne parametry do potwierdzenia w karcie katalogowej”. Zamawiający zastrzegł również prawo wezwania wykonawcy do wskazania konkretnych stron i pozycji w karcie katalogowej, które potwierdzają wymagane parametry. Oznacza to, że zamawiający sam ograniczył zakres dowodowy kart katalogowych.

Karta katalogowa nie miała potwierdzać wszystkiego, co wynikało z OPZ, projektu wykonawczego i przedmiaru robót.

Miała potwierdzać tylko te parametry, które zamawiający sam wskazał w kolumnie „Minimalne parametry do potwierdzenia w karcie katalogowej”.

Dla pozycji dotyczącej szafy Rack 19”, stojącej, 42U, 800×800 mm z cokołem zamawiający wymagał potwierdzenia następujących parametrów: format 19” 42U, szerokość 800 mm, głębokość 800 mm, cokół, boczne ściany zdejmowane oraz IP20 min. Wśród parametrów wymaganych do potwierdzenia kartą katalogową dla tej pozycji nie było panelu wentylacyjnego 6-wentylatorowego z termostatem. Nie było również wymogu wykazania w karcie katalogowej szafy pełnego wyposażenia punktów dystrybucyjnych GPD1 i GPD2.

W konsekwencji karta katalogowa szafy złożona przez MAXTO miała potwierdzać parametry samej szafy: jej format, wymiary, cokół, ściany boczne i stopień ochrony. Nie miała natomiast potwierdzać odrębnego panelu wentylacyjnego 6wentylatorowego, ponieważ Zamawiający nie objął tego elementu obowiązkiem potwierdzenia kartą katalogową. Jest to przy tym w pełni spójne z faktem, że szafa i panel wentylatorowy były przez zamawiającego traktowane jako osobne urządzenia (o czym mowa wcześniej, a co zostanie rozwinięte dalej).

Panel wentylacyjny 6-wentylatorowy pozostawał poza zakresem obowiązku składania kart katalogowych Panel wentylacyjny 6-wentylatorowy z termostatem był objęty przedmiotem zamówienia. Wynikał z OPZ, projektu wykonawczego i przedmiaru robót. MAXTO miało więc obowiązek zaoferować ten panel. Jednocześnie panel wentylacyjny 6-wentylatorowy nie był objęty obowiązkiem złożenia odrębnej karty katalogowej ani obowiązkiem potwierdzenia w karcie katalogowej szafy. Zamawiający nie ujął go jako odrębnej pozycji w Załączniku nr 12 do SW Z. Nie wskazał również tego panelu jako parametru szafy wymagającego potwierdzenia kartą katalogową. Skoro zamawiający nie wymagał karty katalogowej dla panelu wentylacyjnego, MAXTO nie miało obowiązku jej składać. Brak karty katalogowej panelu nie mógł więc być uznany za niezgodność oferty z warunkami zamówienia.

Tym bardziej nie można było wymagać, aby panel 6-wentylatorowy został potwierdzony kartą katalogową szafy.

Zamawiający nie przewidział takiego wymogu. Wykonawca nie może ponosić negatywnych konsekwencji tego, że nie potwierdził kartą katalogową elementu, którego zamawiający nie nakazał w ten sposób potwierdzać. Zamawiający dokonał zatem niedopuszczalnego rozszerzenia funkcji Załącznika nr 12 i kart katalogowych. Najpierw sam ograniczył ich zakres informacyjny do wybranego asortymentu i wybranych parametrów, a następnie przy ocenie oferty MAXTO potraktował informację o standardowym wyposażeniu szafy jako dowód niespełnienia wymogu dotyczącego odrębnego elementu, który nie był objęty obowiązkiem potwierdzenia kartą katalogową.

Podział na szafę i panel wentylacyjny wynika wprost z projektu wykonawczego. W projekcie wykonawczym, plik „Projekt wykonawczy.pdf”, rozdział 2.2 „Punkty dystrybucyjne”, str. 5, zamawiający opisał projektowane nowe punkty dystrybucyjne. W odniesieniu do GPD1 wskazano, że jest to szafa Rack 19”, 42U, stojąca o wymiarach 800×800.

Następnie wskazano, że szafa zostanie wyposażona w panel wentylacyjny sufitowy 6-wentylatorowy z termostatem, listwy zasilające, panele światłowodowe, panele krosowe, panele porządkowe, kable krosowe, przełączniki sieciowe, serwer, przełącznik KVM i rejestratory sieciowe. Analogiczny opis zawarto dla GPD2. Wskazano, że jest to szafa Rack 19”, 42U, stojąca o wymiarach 800×800, która zostanie wyposażona między innymi w panel wentylacyjny sufitowy 6wentylatorowy z termostatem.

Sformułowanie projektu jest jednoznaczne: szafa „zostanie wyposażona” w panel. To znaczy, że panel jest elementem wyposażenia szafy lub punktu dystrybucyjnego, a nie fabrycznym, katalogowym parametrem modelu szafy. Projekt nie wymagał, aby wybrany model szafy sam w swojej standardowej konfiguracji katalogowej posiadał wyłącznie panel 6wentylatorowy. Projekt wymagał, aby finalnie punkt dystrybucyjny został wyposażony w taki panel. Oferta MAXTO obejmowała takie panele, co wynika wprost ze szczegółowego kosztorysu ofertowego.

Jeszcze wyraźniej wynika to z tabeli na str. 6 projektu wykonawczego, zatytułowanej „Zestawienie materiałów stanowiących elementy pasywne budowy/rozbudowy punktów dystrybucyjnych”. W tej tabeli zamawiający osobno wymienił „Szafa Rack 19”, stojąca, 42U, 800×800 z cokołem” w ilości 2 szt., a osobno „Panel wentylacyjny 6wentylatorowy dachowy z termostatem” w ilości 2 szt. To rozdzielenie nie jest przypadkowe. Zamawiający sam stworzył strukturę, w której szafa i panel są odrębnymi pozycjami materiałowymi. Skoro tak, nie można twierdzić, że karta katalogowa szafy miała samodzielnie przesądzać o tym, czy wykonawca oferuje odrębny panel wentylacyjny 6wentylatorowy.

Różnice terminologiczne w dokumentacji, tj. użycie określeń „sufitowy”, „dachowy” oraz „Rack 19”, nie zmieniają tej oceny. We wszystkich przypadkach chodzi o ten sam element funkcjonalny: panel wentylacyjny 6-wentylatorowy z termostatem. MAXTO ujęło ten element w kosztorysie zgodnie ze skorygowanym przedmiarem, dlatego nie było podstaw do wniosku, że oferta go nie obejmuje.

Skorygowany przedmiar robót również odróżnia szafę od panelu wentylacyjnego Ten sam podział wynika ze skorygowanego przedmiaru robót. W pliku „Załącznik Skorygowany Przedmiar robót(1).pdf”, dział 2 „Punkty Dystrybucyjne”, str. 3–4, pozycja 17 obejmuje „Montaż szaf dystrybucyjnych 19” stojących” i wskazuje opis: „szafa dystrybucyjna stojąca 42U 800×800”, w ilości 2 kpl. Bezpośrednio po tej pozycji znajduje się pozycja 18, która obejmuje „Montaż wyposażenia szaf dystrybucyjnych 19” — panel wentylacyjny”. Opis tej pozycji brzmi: „Panel wentylacyjny Rack 19”, 6-wentylatorowy z termostatem”, również w ilości 2 kpl.

A zatem przedmiar robót również nie traktował panelu 6-wentylatorowego jako parametru katalogowego szafy.

Przeciwnie: wyodrębniał szafę jako jedną pozycję oraz panel wentylacyjny 6-wentylatorowy jako drugą pozycję. Ten podział ma zasadnicze znaczenie dla oceny treści oferty, ponieważ wykonawca był zobowiązany złożyć szczegółowy kosztorys ofertowy według wymagań zamawiającego. Skoro zamawiający sam w przedmiarze rozbił zakres na dwie pozycje, to nie mógł później ignorować kosztorysu ofertowego, w którym MAXTO odtworzyło ten sam podział i zaoferowało obie pozycje.

Kosztorys ofertowy MAXTO wprost obejmował panel wentylacyjny 6-wentylatorowy z termostatem Najważniejszym dokumentem ofertowym w tym zakresie jest szczegółowy kosztorys ofertowy MAXTO. W pliku „Kosztorys Gostynin -7.05.2026 OFERTA.pdf”, str. 8, w dziale 2 „Punkty Dystrybucyjne”, pozycja 17 obejmuje „Montaż szaf dystrybucyjnych 19” stojących — szafa dystrybucyjna stojąca 42U 800×800”, w ilości 2 kpl. Bezpośrednio po niej, w pozycji 18, MAXTO ujęło „Montaż wyposażenia szaf dystrybucyjnych 19” — panel wentylacyjny”, opisany jako „Panel wentylacyjny Rack 19”, 6-wentylatorowy z termostatem”, w ilości 2 kpl. W tej samej pozycji kosztorysu wskazano również materiał: „Panel wentylacyjny Rack 19”, 6-wentylatorowy z termostatem”, w ilości 2 kpl.

Tu odwołujący zamieścił printscreen str. 8 kosztorysu Maxto: i printscreen str. 23 kosztorysu Maxto (zestawienie materiałów) Oznacza to, że MAXTO zaoferowało wymagany panel 6-wentylatorowy. Nie jest to domysł, interpretacja ani późniejsza próba uzupełnienia oferty. Jest to element wprost wpisany do pierwotnej treści kosztorysu ofertowego złożonego wraz z ofertą.

W związku z tym nie było podstaw do przyjęcia, że oferta MAXTO obejmuje wyłącznie szafę ze standardowym panelem

4-wentylatorowym. Oferta obejmowała zarówno szafę 42U 800×800, jak i osobno wymagany panel wentylacyjny Rack 19”, 6-wentylatorowy z termostatem. Powyższe potwierdza również oświadczenie producenta szafy RC11-8842, CobiCabling Sp. z o.o., z którego wynika, że na potrzeby postępowania zostały zaoferowane szafy RC11-8842 wraz z wyposażeniem wymaganym w tym postępowaniu w postaci panelu wentylacyjnego sufitowego 6-wentylatorowego z termostatem, zgodnie z wymaganiami zamawiającego.

Przed odrzuceniem oferty zamawiający powinien był co najmniej wezwać MAXTO do złożenia wyjaśnień. Zgodnie z m.in.

223 ust. 1, w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń.

Wyjaśnienia nie mogą prowadzić do negocjacji ani zmiany treści oferty, ale mogą i powinny służyć ustaleniu rzeczywistej treści oferty, jeżeli zamawiający ma wątpliwości co do jej znaczenia.

Ewentualne wyjaśnienia nie prowadziłyby do zmiany oferty. MAXTO nie musiałoby dopisywać nowej pozycji ani zmieniać zaoferowanego świadczenia. Pozycja dotycząca panelu 6-wentylatorowego już znajdowała się w kosztorysie ofertowym.

Wyjaśnienia służyłyby jedynie potwierdzeniu relacji między dokumentami: karta katalogowa dotyczyła szafy jako pozycji z Załącznika nr 12, natomiast panel 6wentylatorowy został zaoferowany jako odrębny element kosztorysu, zgodnie z projektem i przedmiarem.

Zamawiający nie miał więc podstaw do automatycznego przyjęcia, że oferta MAXTO jest niezgodna z OPZ. Jeżeli dostrzegał pozorną rozbieżność pomiędzy kartą katalogową szafy a wymaganiem dotyczącym panelu 6wentylatorowego, powinien był zapytać wykonawcę, czy wymagany panel 6-wentylatorowy został zaoferowany jako odrębna pozycja kosztorysowa. Odpowiedź wynikała zresztą wprost z kosztorysu.

Brak wezwania do wyjaśnień doprowadził do wadliwego ustalenia treści oferty. Zamawiający przyjął interpretację najbardziej niekorzystną dla MAXTO, mimo że dokumenty oferty zawierały wyraźną podstawę do przeciwnego wniosku.

Zamawiający naruszył m.in. 223 ust. 1 oraz m.in. 107 ust. 4 ustawy przez zaniechanie wezwania MAXTO do wyjaśnień.

Jeżeli zamawiający miał wątpliwości czy informacja z karty katalogowej szafy o panelu 4-wentylatorowym pozostaje w jakiejkolwiek relacji do pozycji kosztorysowej obejmującej panel 6-wentylatorowy, powinien był tę wątpliwość wyjaśnić.

Wyjaśnienie nie prowadziłoby do zmiany treści oferty. Nie zmieniałoby zaoferowanego świadczenia, ceny ani zakresu rzeczowego. Służyłoby jedynie ustaleniu, że MAXTO zaoferowało panel 6-wentylatorowy jako odrębną pozycję kosztorysu, a karta katalogowa szafy potwierdzała jedynie parametry szafy wymagane w Załączniku nr 12. Zaniechanie wezwania do wyjaśnień było szczególnie nieuzasadnione, ponieważ zamawiający sam w Załączniku nr 12 przewidział możliwość wezwania wykonawcy do wskazania konkretnych stron i pozycji kart katalogowych, które potwierdzają wymagane parametry. Skoro zamawiający przewidział mechanizm wyjaśniania kart katalogowych, nie powinien był automatycznie odrzucać oferty MAXTO w sytuacji, w której sporny element nie był nawet objęty obowiązkiem potwierdzenia kartą katalogową.

Zamawiający nie wykazał rzeczywistej niezgodności oferty MAXTO z warunkami zamówienia. Przyjął jedynie nieuprawnione założenie, że informacja o standardowym wyposażeniu szafy w panel 4-wentylatorowy wyklucza zaoferowanie osobnego panelu 6wentylatorowego. Założenie to jest sprzeczne z treścią kosztorysu ofertowego MAXTO oraz ze strukturą dokumentacji zamówienia.

Błędna interpretacja wymagania dotyczącego VGA Zamawiający bezpodstawnie odrzucił ofertę MAXTO, uznając, że zaoferowany monitor 43” nie spełnia wymagania dotyczącego interfejsu VGA. Stanowisko zamawiającego opiera się na założeniu, że wymaganie to oznaczało obowiązek zaoferowania monitora posiadającego natywne, fabrycznie wbudowane wejście VGA. Takiego wymagania zamawiający jednak w dokumentacji zamówienia nie sformułował.

Dokumentacja nie zawierała postanowienia, zgodnie z którym VGA miało być portem natywnym, wbudowanym lub integralnym z monitorem. Zamawiający nie posłużył się określeniami takimi jak „wbudowane VGA”, „natywne VGA”, „fabryczne VGA”, „złącze integralne z monitorem”, „port wbudowany w urządzenie”, ani nie wskazał, że nie dopuszcza stosowania adapterów, przejściówek lub konwerterów. Jeżeli zamawiający chciał ograniczyć sposób spełnienia wymagania wyłącznie do fizycznego, natywnego złącza w monitorze, powinien był wyraźnie to zastrzec w dokumentach zamówienia. Nie może natomiast na etapie badania ofert nadawać wymaganiu znaczenia bardziej rygorystycznego niż wynikające z jego treści.

Ma to zasadnicze znaczenie, ponieważ MAXTO nie przemilczało sposobu spełnienia wymagania dotyczącego VGA. W Załączniku nr 12 wykonawca wprost wskazał, że oferuje monitor 43” M.IN.-D5043U3-1V0S w ukompletowaniu z przejściówką HDMI na VGA, a ponadto wskazało dokument dotyczący tej przejściówki. Przejściówka nie została zatem dopisana po terminie składania ofert ani przedstawiona dopiero na potrzeby obrony oferty. Była elementem zaoferowanego ukompletowania od chwili złożenia oferty.

Istota zarzutu nie polega na twierdzeniu, że wykonawca może w każdym przypadku dowolnie zastępować wymagane złącze adapterem. Istota zarzutu polega na tym, że w tej konkretnej dokumentacji zamawiający nie wymagał natywnego

ani wbudowanego VGA, nie zakazał adapterów, a MAXTO jawnie zaoferowało monitor w ukompletowaniu z przejściówką HDMI na VGA. W takiej sytuacji nie było podstaw do automatycznego przyjęcia, że oferta jest niezgodna z warunkami zamówienia.

Dokumentacja zamawiającego nie była w pełni konsekwentna w sposobie opisania wymagań dotyczących interfejsów monitora 43”. W OPZ na str. 34 zamawiający posłużył się też sformułowaniem „Interfejs: wejścia VGA/HDMI”, natomiast w Załączniku nr 12 wskazał „złącza: HDMI + VGA”. Takie zestawienie nie pozwalało zamawiającemu na przyjęcie najbardziej rygorystycznej interpretacji, tj., że wymagane są dwa natywne, wbudowane wejścia w monitorze, bez możliwości zastosowania adaptera.

Zapis „VGA/HDMI” posługuje się ukośnikiem. Ukośnik nie oznacza automatycznie koniunkcji, czyli obowiązku łącznego spełnienia obu elementów. Może oznaczać alternatywę, tj. „lub” albo „albo”, względnie pełnić funkcję separatora. Jeżeli zamawiający zamierzał wymagać łącznego posiadania przez monitor dwóch natywnych wejść — VGA oraz HDMI — powinien był posłużyć się jednoznacznym sformułowaniem, takim jak „wejście VGA oraz wejście HDMI”, „wbudowane wejścia VGA i HDMI” albo „natywne złącza VGA i HDMI”. Zamawiający tego nie uczynił.

Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej dotyczącym wykładni ukośnika w dokumentach zamówienia, które odwołujący przywołał.

Nawet jeśli w Załączniku nr 12 użyto zapisu „HDMI + VGA”, to nie można go odczytywać w oderwaniu od pozostałej dokumentacji, w której występuje zapis „VGA/HDMI”, ani od braku jakiegokolwiek zastrzeżenia, że chodzi o porty natywne i wbudowane. Powstała w ten sposób co najmniej wątpliwość interpretacyjna. Taka wątpliwość nie może być rozstrzygana na niekorzyść wykonawcy, zwłaszcza gdy wykonawca jawnie wskazał sposób spełnienia wymagania przez ukompletowanie monitora z przejściówką.

Zamawiający, odrzucając ofertę MAXTO, w istocie utożsamił wymaganie dotyczące interfejsu VGA z obowiązkiem posiadania przez monitor konkretnego rozwiązania konstrukcyjnego, tj. natywnego, wbudowanego gniazda VGA. Takie zawężenie nie wynikało jednak z dokumentów zamówienia. Dokumentacja mówiła o interfejsach/złączach, ale nie przesądzała, że mają to być wyłącznie porty natywne, bez możliwości zastosowania elementów ukompletowania.

Odwołujący powołał orzecznictwo KIO.

Skoro zamawiający nie wymagał „natywnego wejścia VGA”, „wbudowanego gniazda VGA” ani nie zakazał adapterów, nie był uprawniony do zawężenia wymagania dotyczącego VGA do konkretnego rozwiązania konstrukcyjnego, którego w dokumentacji zamówienia nie opisał.

Zamawiający ocenił ofertę MAXTO w sposób fragmentaryczny. Skupił się na tym, że karta katalogowa monitora nie wskazuje natywnego wejścia VGA, pomijając jednocześnie treść Załącznika nr 12, w którym MAXTO wskazało monitor w ukompletowaniu z przejściówką HDMI na VGA. Tymczasem ocenie powinna podlegać rzeczywista treść oferty, a więc cały zaoferowany zestaw, nie zaś wyizolowana karta katalogowa monitora. Załącznik nr 12 służył potwierdzeniu parametrów wskazanych przez zamawiającego, ale równocześnie zawierał wskazanie oferowanego urządzenia i dokumentów potwierdzających.

W odniesieniu do monitora 43” MAXTO nie ograniczyło się do samego modelu monitora, lecz wskazało jego ukompletowanie z przejściówką HDMI na VGA. Zamawiający nie był uprawniony do pominięcia tej części oświadczenia ofertowego. Jeżeli wykonawca wyraźnie wskazuje, że oferuje urządzenie w określonym ukompletowaniu, to ukompletowanie to stanowi część treści oferty.

Powołał orzecznictwo KIO.

Dodatkowo odwołujący zwrócił uwagę na funkcję monitora 43” w systemie. Monitor miał współpracować ze stacją roboczą VMS. Zamawiający, opisując wymagania dla tej stacji roboczej, nie wymagał jednak, aby posiadała ona wyjście VGA. Wymagania dotyczyły m.in. procesora, pamięci RAM, dysku, karty sieciowej, zasilacza, systemu operacyjnego oraz karty graficznej klasy Intel HD 770 lub NVIDIA RTX albo równoważnej, ale nie obejmowały obowiązku posiadania przez stację roboczą wyjścia VGA.

Skoro źródło sygnału, z którym monitor miał współpracować, nie musiało posiadać wyjścia VGA, to trudno uznać, że natywne wejście VGA w monitorze było funkcjonalnie krytycznym elementem zamówienia. Monitor zaoferowany przez MAXTO posiadał wejścia HDMI, czyli interfejs odpowiadający współczesnemu sposobowi podłączania monitorów do stacji roboczych. MAXTO dodatkowo zaoferowało przejściówkę HDMI na VGA jako element ukompletowania. W tych okolicznościach, niezależnie od powyższych rozważań, rygorystyczne przyjęcie, że brak natywnego VGA w monitorze automatycznie dyskwalifikuje ofertę, jest nadmiernie formalistyczne i nieproporcjonalne.

Zamawiający nie wykazał, że natywne wejście VGA było konieczne dla prawidłowego działania systemu. Nie wykazał także, że zaoferowane przez MAXTO ukompletowanie nie zapewnia funkcjonalności wymaganej przez zamawiającego.

Ograniczył się do formalnej oceny karty katalogowej monitora, mimo że dokumentacja nie dawała podstaw do tak zawężającej interpretacji wymagania.

Zamawiający nie wykazał, że dokumentacja wymagała natywnego, wbudowanego wejścia VGA. Nie wykazał również, że

dokumentacja zakazywała zastosowania adapterów lub przejściówek. Z oferty MAXTO wynikało natomiast, że wykonawca jawnie zaoferował monitor w ukompletowaniu z przejściówką HDMI na VGA. Nie było więc podstaw do przyjęcia, że treść oferty jest jednoznacznie sprzeczna z warunkami zamówienia. Zamawiający w istocie odrzucił ofertę nie dlatego, że jej treść była sprzeczna z jednoznacznym wymaganiem SW Z, lecz dlatego, że przyjął własne założenie, że wymagane VGA musiało mieć charakter natywnego portu wbudowanego w monitor. Takie założenie nie wynikało jednak z dokumentów zamówienia. Odrzucenie oferty MAXTO było zatem nieuprawnione.

Odwołujący podniósł również zarzut naruszenia m.in. 223 ust. 1, ewentualnie m.in. 107 ust. 4 ustawy przez zaniechanie wezwania MAXTO do złożenia wyjaśnień z uzasadnieniem podobnym jak w przypadku paneli wentylacyjnych.

Działanie zamawiającego narusza również zasady wynikające z m.in. 16. Zasada przejrzystości wymaga, aby wymagania techniczne były sformułowane jasno i jednoznacznie przed terminem składania ofert. Wykonawca nie może ponosić negatywnych konsekwencji tego, że zamawiający nie wskazał wprost wymogu natywnego VGA ani zakazu stosowania adapterów. Zasada proporcjonalności sprzeciwia się odrzuceniu oferty z powodu wymagania, którego zamawiający nie opisał jednoznacznie jako wymogu konstrukcyjnego, zwłaszcza gdy wykonawca jawnie zaoferował rozwiązanie obejmujące przejściówkę. Odrzucenie oferty w takich okolicznościach stanowi środek nadmierny i oparty na formalistycznym odczytaniu dokumentacji. Zasada równego traktowania wymaga natomiast, aby zamawiający stosował wobec wszystkich wykonawców ten sam standard badania ofert. Zamawiający nie może wobec jednego wykonawcy przyjmować rygorystycznej, zawężającej interpretacji dokumentacji, a wobec innych dopuszczać wyjaśnianie konfiguracji, ukompletowania lub sposobu spełnienia parametrów.

Zamawiający, w ocenie odwołującego, zaniechał odrzucenia oferty konsorcjum Profer, mimo że kosztorys ofertowy złożony przez tego wykonawcę nie spełniał wymagań rozdziału XVII ust. 3 SW Z. Rozdział XVII ust. 3 SW Z został skonstruowany w sposób logiczny i funkcjonalny. Zamawiający najpierw określił, jakie elementy ma zawierać szczegółowy kosztorys ofertowy, a następnie wskazał, czemu złożenie takiego kosztorysu ma służyć. Nie są to postanowienia oderwane od siebie. Przeciwnie, wymagane elementy kosztorysu są właśnie tymi danymi, które pozwalają zrealizować cele opisane następnie przez zamawiającego.

Zamawiający wymagał złożenia wraz z formularzem ofertowym szczegółowego kosztorysu ofertowego wraz z podaniem:

1. cen jednostkowych netto;
2. stawki roboczogodziny netto;
3. czynników cenotwórczych, w tym kosztów zakupu, kosztów pośrednich i zysku;
4. zestawienia robocizny, materiałów i sprzętu — według załączonego przedmiaru robót.

Zamawiający wskazał także, że: -„celem złożenia kosztorysu ofertowego jest ocena sposobu kalkulacji ceny i zgodności zakresu robót z dokumentacją techniczną co do technologii ich wykonania”, -„dodatkowo kosztorys ofertowy traktowany będzie przez zamawiającego, jako podstawa ustalenia zaangażowania prac w przypadkach odstąpienia od wykonania części zamówienia. W oparciu o złożony kosztorys ofertowy rozliczane będą ewentualne roboty zamienne i dodatkowe. W przypadku ich wystąpienia ceny jednostkowe na roboty tego samego rodzaju, co w zamówieniu podstawowym, zostaną ustalone w oparciu o zapisy przyjęte z kosztorysu ofertowego złożonego przez Wykonawcę. […]” Zamawiający jednoznacznie wskazał również, że powyższe kosztorys ofertowy nie podlega uzupełnieniu.

Kosztorys Profer nie odpowiada tym wymaganiom. Braki tego kosztorysu dotyczą nie jednego elementu, lecz kilku odrębnych kategorii danych wymaganych przez SWZ.

Po pierwsze, kosztorys Profer nie jest szczegółowym kosztorysem ofertowym w rozumieniu rozdziału XVII ust. 3 SW Z.

Część pozycyjna kosztorysu zawiera zasadniczo opis pozycji, jednostkę miary, ilość, cenę jednostkową i wartość. Nie pokazuje natomiast, z jakich składników została zbudowana cena jednostkowa danej pozycji. Przy poszczególnych pozycjach nie wskazano nakładów robocizny, materiałów i sprzętu ani sposobu naliczenia czynników cenotwórczych.

Jest to zatem dokument o charakterze uproszczonym, a nie kosztorys szczegółowy wymagany przez zamawiającego.

Po drugie, kosztorys Profer nie zawiera czynników cenotwórczych w odniesieniu do poszczególnych cen jednostkowych pozycji kosztorysowych. W kosztorysie Profer przy każdej pozycji znajduje się kolumna „Cena”, ale z dokumentu nie wynika, jakie czynniki cenotwórcze składają się na tę cenę. Nie wiadomo, jaka część ceny jednostkowej danej pozycji przypada na robociznę, materiały, sprzęt, koszty zakupu, koszty pośrednie i zysk. Samo podanie globalnych narzutów na stronie tytułowej nie pozwala ocenić, jak te narzuty zostały zastosowane w kalkulacji poszczególnych pozycji.

Po trzecie, kosztorys Profer nie zawiera kosztów zakupu w sposób pozwalający na ocenę sposobu kalkulacji ceny – a tego przecież zamawiający wymagał w rozdz. XVII ust. 3 SW Z. SW Z wymienia koszty zakupu jako jeden z czynników cenotwórczych, a jednocześnie odrębnie wymaga zestawienia materiałów. Zatem kosztorys musi zawierać i koszty zakupu i zestawienie materiałów – a zawiera jedynie koszty zakupu (jednostkowe). Są to dwie różne kategorie danych.

Tabele „Ceny materiałów” w kosztorysie Profer wskazują jedynie jednostkowe zakupu materiałów, ale nie stanowią zestawienia materiałów, ponieważ nie zawierają ilości materiałów ani wartości wynikających z przyjętych wolumenów.

Po czwarte, kosztorys Profer nie zawiera wymaganego zestawienia materiałów według załączonego przedmiaru robót – czego wymagał zamawiający. Zamawiający sam w przedmiarze pokazał, jakiego rodzaju dane powinno obejmować zestawienie materiałów: jednostkę miary, ilość, cenę jednostkową i wartość. Tabele „Ceny materiałów” złożone przez Profer nie zawierają ilości ani wartości, a zatem są wyłącznie cennikiem, nie zestawieniem materiałów.

Po piąte, kosztorys Profer nie zawiera wymaganego zestawienia sprzętu według załączonego przedmiaru robót – czego wymagał zamawiający. Tabela „Ceny sprzętu” wskazuje jedynie ceny jednostkowe sprzętu. Nie wskazuje ilości pracy sprzętu ani wartości wynikającej z przyjętego zakresu użycia sprzętu. Nie pozwala więc ustalić, jaki sprzęt i w jakim wymiarze Profer przyjął do kalkulacji zamówienia.

Po szóste, kosztorys Profer zawiera co najwyżej globalne zestawienie robocizny, ale nie pokazuje robocizny jako czynnika cenotwórczego poszczególnych cen jednostkowych pozycji kosztorysowych. Nie wiadomo, ile roboczogodzin przypada na daną pozycję i jaka część ceny jednostkowej danej pozycji została zbudowana na robociźnie. Tymczasem celem kosztorysu, zgodnie z SW Z, miała być ocena sposobu kalkulacji ceny, a nie tylko poznanie łącznej liczby roboczogodzin w całym kosztorysie. Taka ocena nie jest zatem możliwa dla kosztorysu złożonego przez konsorcjum Profer.

Po siódme, kosztorys Profer nie pozwala ustalić rzeczywistej wartości zysku ani podstawy jego naliczenia. Profer wskazał jedynie procentowy narzut zysku, ale nie przedstawił danych pozwalających ustalić, od jakiej podstawy został naliczony i jaka jest jego wartość w poszczególnych pozycjach, działach albo choćby w zestawieniu zbiorczym. Tym samym zysk został wskazany jedynie jako wskaźnik, a nie jako weryfikowalny element kalkulacji ceny.

Po ósme, brak tych danych uniemożliwia również ocenę zgodności zakresu robót z dokumentacją techniczną co do technologii ich wykonania, której Zamawiający wprost wymagał na podstawie szczegółowego kosztorysu ofertowego.

Technologia wykonania robót nie wynika wyłącznie z opisu pozycji kosztorysowej. Sam opis pozycji kosztorysowej został przygotowany przez zamawiającego i znajduje się w przedmiarze. Technologia wykonania wynika z tego, jakie materiały, w jakich ilościach, jaki sprzęt, w jakim wymiarze oraz jakie nakłady robocizny wykonawca przyjął do wykonania danej pozycji. Skoro kosztorys Profer nie pokazuje tych danych w odniesieniu do poszczególnych pozycji, zamawiający nie może ocenić, czy przyjęta przez Profer technologia wykonania odpowiada dokumentacji technicznej.

Powyższe braki należy odróżnić od ich skutków. Brakiem jest niezłożenie danych wymaganych przez SW Z: szczegółowej struktury cen jednostkowych, czynników cenotwórczych w odniesieniu do tych cen, pełnych zestawień materiałów i sprzętu z ilościami oraz wartościami, a także weryfikowalnego ujęcia zysku. Skutkiem tych braków jest natomiast brak możliwości oceny sposobu kalkulacji ceny, brak możliwości oceny zgodności technologii wykonania z dokumentacją techniczną oraz brak możliwości wykorzystania kosztorysu jako rzetelnej podstawy rozliczeń. Te skutki są bezpośrednią konsekwencją tego, że kosztorys Profer nie zawiera danych wymaganych przez SWZ.

Kosztorys Profer ma zatem charakter dokumentu pośredniego: część pozycyjna odpowiada w istocie kosztorysowi uproszczonemu, dalsze tabele stanowią cenniki materiałów i sprzętu, a robocizna została przedstawiona jedynie globalnie. Nie jest to szczegółowy kosztorys ofertowy wraz z zestawieniami robocizny, materiałów i sprzętu według przedmiaru robót, którego wymagała SWZ.

Logika rozdziału XVII ust. 3 SWZ: wymagana treść kosztorysu miała realizować konkretne cele Zamawiający w rozdziale XVII ust. 3 SW Z nie poprzestał na wymienieniu elementów kosztorysu. Wskazał również, że celem złożenia kosztorysu ofertowego jest ocena sposobu kalkulacji ceny i zgodności zakresu robót z dokumentacją techniczną co do technologii ich wykonania. Zamawiający dodał także, że kosztorys ofertowy będzie podstawą ustalenia zaangażowania prac w przypadkach odstąpienia od wykonania części zamówienia oraz podstawą rozliczeń robót zamiennych i dodatkowych. Wymagana przez zamawiającego treść kosztorysu odpowiadała więc funkcjom, które zamawiający przypisał temu dokumentowi. Gdyby kosztorys zawierał wszystkie dane wskazane w SW Z, zamawiający mógłby ocenić sposób kalkulacji ceny, ponieważ znałby strukturę cen jednostkowych, podstawę naliczenia czynników cenotwórczych oraz ilości i wartości składników rzeczowych. Mógłby również ocenić zgodność zakresu robót z dokumentacją techniczną co do technologii ich wykonania, ponieważ technologia znajduje odzwierciedlenie w rodzaju i ilości materiałów, nakładach robocizny oraz rodzaju i ilości pracy sprzętu. Mógłby wreszcie wykorzystać kosztorys do celów rozliczeniowych, ponieważ znałby wartości składników kalkulacyjnych przypisanych do określonych robót.

Kosztorys Profer tej logiki SW Z nie realizuje. Brak danych wymaganych w treści rozdziału XVII ust. 3 SW Z powoduje, że nie mogą zostać osiągnięte cele wskazane w dalszej części tego postanowienia. Nie jest to więc spór o formę dokumentu, lecz o brak treści, która miała umożliwić zamawiającemu wykonanie czynności wprost opisanych w SWZ.

Odwołujący nie zarzuca Profer wyłącznie odmiennego układu graficznego kosztorysu ani tego, że dokument nie został sporządzony w określonej formule techniczno-kosztorysowej. Istota zarzutu polega na braku danych wymaganych przez SW Z. Nawet przy założeniu, że wykonawca miał pewną swobodę co do sposobu prezentacji kosztorysu, nie mógł

pominąć danych koniecznych do zestawienia materiałów i sprzętu według przedmiaru, tj. ilości i wartości. W dalszej części odwołujący przedstawił argumentację szczegółowo odpowiadającą dlaczego jego zdaniem ceny materiałów nie są zestawieniem materiałów, ceny sprzętu nie są zestawieniem sprzętu, globalne zestawienie robocizny nie pokazuje robocizny jako czynnika cenotwórczego cen jednostkowych, kosztorys Profer nie pozwala ocenić zgodności technologii wykonania robót z dokumentacją techniczną, kosztorys Profer nie realizuje funkcji rozliczeniowej wskazanej w SWZ.

Późniejsze wyjaśnienia rażąco niskiej ceny potwierdzają, że kosztorys złożony z ofertą nie był kosztorysem szczegółowym Pismem z 20 maja 2026 r. zamawiający wezwał konsorcjum Profer do wyjaśnień w zakresie wybranych pozycji kosztorysu ofertowego, wskazując, że ich wartości wydają się rażąco niskie i budzą wątpliwości co do możliwości wykonania zamówienia zgodnie z dokumentami zamówienia. Zamawiający zażądał jednocześnie dowodów dotyczących wyliczenia istotnych części składowych kosztorysu.

W odpowiedzi z 25 maja 2026 r. konsorcjum Profer wskazało, że szczegółowa kalkulacja ceny ofertowej i jej składników została przedstawiona w dowodzie nr 1, a następnie jako dowód nr 1 wymieniło „kosztorys szczegółowy — szczegółowa kalkulacja ceny ofertowej”. Oznacza to, że kosztorys szczegółowy rozumiany jako szczegółowa kalkulacja ceny ofertowej został przedstawiony dopiero na etapie wyjaśnień rażąco niskiej ceny, a nie wraz z ofertą. Gdyby kosztorys złożony pierwotnie z ofertą był szczegółowym kosztorysem ofertowym w rozumieniu rozdziału XVII ust. 3 SW Z, nie byłoby potrzeby składania odrębnego kosztorysu szczegółowego jako dowodu w ramach wyjaśnień ceny.

Wyjaśnienia rażąco niskiej ceny pokazują również, że ocena sposobu kalkulacji ceny wymagała danych, których w kosztorysie ofertowym konsorcjum Profer brakowało – a przecież miał on zawierać wszystkie składniki cenotwórcze.

Konsorcjum Profer odwoływał się do ofert dostawców, cen zakupu, kosztów pracy, organizacji realizacji zamówienia oraz odrębnego kosztorysu szczegółowego. Potwierdza to, że kosztorys złożony z ofertą nie dawał zamawiającemu narzędzia do oceny kalkulacji ceny, mimo że taki był cel wymagania określonego w SWZ.

Nie można przy tym traktować późniejszego kosztorysu szczegółowego jako sanowania braku oferty. SW Z jednoznacznie wskazywała, że wymagane elementy kosztorysu ofertowego nie podlegają uzupełnieniu. Złożenie szczegółowej kalkulacji dopiero w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny nie zmienia faktu, że dokument wymagany wraz z ofertą nie został złożony w prawidłowej treści.

Orzecznictwo KIO potwierdza znaczenie kosztorysu ofertowego i zestawień RMS – w tym miejscu odwołujący podał konkretne wyroki, które potwierdzają jego tezy stawiane w odwołaniu.

Odwołujący podkreślił, że zgodnie z rozdziałem XVII ust. 3 brak nie podlegał uzupełnieniu Zamawiający naruszył m.in. 226 ust. 1 pkt 5 przez zaniechanie odrzucenia oferty konsorcjum Profer, mimo że treść tej oferty była niezgodna z warunkami zamówienia. Niezgodność polegała na złożeniu kosztorysu ofertowego niespełniającego wymagań rozdziału XVII ust. 3 SW Z. Warunki zamówienia wymagały szczegółowego kosztorysu ofertowego wraz z zestawieniami robocizny, materiałów i sprzętu według przedmiaru robót. Kosztorys Profer nie zawierał danych pozwalających ocenić sposób kalkulacji ceny, zweryfikować zgodność zakresu robót z technologią wykonania, ustalić ilości i wartości materiałów oraz sprzętu, ani określić rzeczywistej wartości i podstawy naliczenia zysku.

Z ostrożności odwołujący wskazał również, że zaniechanie odrzucenia oferty Profer narusza m.in. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c. konsorcjum Profer nie złożyło w przewidzianym terminie wymaganego dokumentu w prawidłowej treści, tj. szczegółowego kosztorysu ofertowego zawierającego elementy wskazane w SW Z. Późniejsze złożenie kosztorysu szczegółowego w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny nie mogło sanować tego braku.

Akceptacja kosztorysu Profer narusza także m.in. 16. Zamawiający postawił w SW Z konkretny wymóg złożenia szczegółowego kosztorysu ofertowego wraz z zestawieniami robocizny, materiałów i sprzętu. Wymóg ten powinien być stosowany jednakowo wobec wszystkich wykonawców. Przyjęcie, że Profer mógł złożyć dokument pozbawiony wymaganych zestawień materiałów i sprzętu, prowadziłoby do niedopuszczalnej liberalizacji wymagań po terminie składania ofert. Byłoby to szczególnie nieuzasadnione wobec wykonawców, którzy złożyli kosztorysy pozwalające na weryfikację nakładów, ilości, wartości i czynników cenotwórczych zgodnie z SWZ.

Zaoferowane przez konsorcjum Profer urządzenia i materiały – niezgodność z dokumentami zamówienia Zamawiający zgodnie z rozdz. XIII ust. 6 pkt 6) SW Z: „Do oferty Wykonawca załącza wykaz zaoferowanych urządzeń i materiałów – na załączniku nr 12 do SW Z wraz z kartami katalogowymi producenta dla każdej pozycji wykazu oraz pozostałe przedmiotowe środki dowodowe, o których mowa w pkt. XXII ust. 1 SWZ”.

Z oferty musi jednoznacznie wynikać, jakie produkty i rozwiązania wykonawca oferuje, tak aby zamawiający mógł zweryfikować poprawność oferty pod kątem wszystkich wymagań określonych w SW Z. Niedopuszczalna jest zmiana i doprecyzowywanie treści oferty po upływie terminu na jej złożenie w ramach wyjaśnień czy uzupełnienia kart katalogowych. Przyzwolenie, aby wykonawca określał swoje zobowiązanie ofertowe dopiero po otwarciu ofert, na etapie ich badania, precyzował oferowane rozwiązania po zapoznaniu się z innymi ofertami, stałoby w sprzeczności z

podstawowymi zasadami udzielania zamówień publicznych, dopuszczając możliwość manipulacji treścią oferty (podobnie w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej KIO 1613/17). Odwołujący powołał też wyrok KIO 1330/14.

Zamawiający wymagał przedłożenia wraz z ofertą zgodnie z rozdz. XXII SWZ:

1. deklaracji zgodności CE dla każdego oferowanego urządzenia,
2. wykazu zaoferowanych urządzeń i materiałów – załącznik nr 12 do SW Z wraz z kartami katalogowymi producenta dla każdej pozycji wykazu.

Miały one charakter nie tylko dokumentu przedmiotowego, ale także konkretyzowały treść oferty.

Niezgodność oferty konsorcjum Profer w zakresie przełącznika agregacyjnego SX6632YF – brak potwierdzenia redundantnego zasilania w treści oferty

1. konsorcjum Profer zaoferowało w pozycji nr 3 Załącznika nr 12 przełącznik agregacyjny L3 TP-Link Omada SX6632YF. Dla tej pozycji zamawiający wymagał potwierdzenia szeregu parametrów technicznych, w tym m.in. warstwy L3, minimalnej liczby portów SFP+ i SFP28, przepustowości, liczby wpisów MAC, VLAN, wentylatorów hot-swap, głębokości urządzenia, oznaczenia CE oraz redundantnego zasilacza.

Wymaganie dotyczące redundantnego zasilacza miało zostać potwierdzone kartą katalogową. Wynikało to wprost z funkcji Załącznika nr 12, w którym zamawiający wskazał kolumnę „Minimalne parametry do potwierdzenia w karcie katalogowej”. Skoro zamawiający wymagał, aby karta katalogowa potwierdzała wskazane parametry, to wykonawca powinien był złożyć taki dokument, który jednoznacznie potwierdzał oferowanie przełącznika agregacyjnego w konfiguracji z redundantnym zasilaniem. Wykonawca nie mógł zastąpić wymaganego potwierdzenia kartą katalogową późniejszym oświadczeniem składanym w ramach wyjaśnień, jeżeli z karty katalogowej wynikała jedynie możliwość uzyskania redundancji po dokupieniu dodatkowego modułu.

W kolumnie „Nr karty / dokument potwierdzający” konsorcjum Profer wskazało dokument „3 typ SX6632YF”. Złożona karta katalogowa nie potwierdzała jednak, że oferowane urządzenie zostanie dostarczone w konfiguracji z dwoma modułami zasilającymi PSM550-AC. Przeciwnie, z karty katalogowej wynikało, że urządzenie SX6632YF standardowo dostarczane jest z jednym modułem zasilającym PSM550-AC, a zastosowanie drugiego modułu wymaga jego osobnego zakupu. Karta potwierdzała więc jedynie techniczną możliwość realizacji redundancji zasilania po doposażeniu urządzenia w drugi moduł, ale nie potwierdzała, że taki drugi moduł został zaoferowany w ramach oferty konsorcjum Profer. Poniżej odwołujący wykleił printscreen fragmentu treści przedmiotowej karty katalogowej (str. 3):

Zamawiający, który pismem z 19 maja 2026 r. wezwał konsorcjum Profer do jednoznacznego potwierdzenia, czy oferowany przełącznik SX6632YF spełnia wymaganie dotyczące redundantnego zasilania. Zamawiający wskazał przy tym, że zgodnie z kartą katalogową urządzenie standardowo dostarczane jest z jednym modułem zasilającym PSM550AC, natomiast zastosowanie drugiego modułu wymaga jego osobnego zakupu.

Odpowiedź konsorcjum Profer z 22.05.2026 r. nie mogła sanować tego braku. Jeżeli dokument, który zgodnie z Załącznikiem nr 12 miał potwierdzać parametr „redundantny zasilacz”, nie potwierdzał dostarczenia urządzenia w wymaganej konfiguracji, to późniejsze oświadczenie wykonawcy nie mogło zastąpić wymaganego przedmiotowego środka dowodowego ani zmienić konfiguracji urządzenia po terminie składania ofert. Wyjaśnienia mogą służyć usunięciu wątpliwości co do treści złożonych dokumentów, ale nie mogą prowadzić do wykreowania po terminie składania ofert nowej treści oferty ani do dopisania elementu konfiguracji wymaganego do spełnienia warunków zamówienia. Poniżej treść odpowiedzi konsorcjum Profer, z której wynika, że oferowany przełącznik TP-Link Omada SX6632YF będzie dostarczony z dodatkowym zasilaczem PSM 550-AC, który zapewnia pełną redundancję zasilania typu HOT Swap (2 moduły zasilające), zgodnie z wymaganiami OPZ. Jako dowody Profer przedstawił ofertę dostawcy, kartę katalogową zasilacza i certyfikat CE zasilacza.

Wniosek ten potwierdza kosztorys ofertowy konsorcjum Profer. W części pozycyjnej kosztorysu Profer przełącznik agregacyjny został ujęty jako jedna pozycja urządzenia aktywnego. Kosztorys nie wskazuje, że w ramach tej pozycji zaoferowano przełącznik SX6632YF z dwoma modułami PSM550-AC. Nie zawiera również osobnej pozycji obejmującej drugi moduł zasilający PSM550-AC do tego przełącznika.

Karta katalogowa zasilacza PSM550-AC oraz certyfikat CE zasilacza PSM550-AC nie zostały złożone wraz z ofertą konsorcjum Profer. Dokumenty te zostały wskazane dopiero w odpowiedzi konsorcjum Profer z 22 maja 2026 r. jako dodatkowe załączniki do wyjaśnień. Potwierdza to, że dopiero po wezwaniu zamawiającego konsorcjum Profer próbowało wykazać konfigurację przełącznika SX6632YF z dodatkowym modułem PSM550-AC. Taka konfiguracja nie wynikała z dokumentów przedmiotowych złożonych wraz z ofertą.

Moduł PSM550-AC nie został również wymieniony jako odrębna pozycja w Załączniku nr 12 ani jednoznacznie ujęty w kosztorysie ofertowym Profer. Wykaz i kosztorys obejmowały przełącznik SX6632YF jako urządzenie aktywne, ale nie wskazywały, że w ramach tej pozycji zaoferowano dodatkowy, drugi moduł zasilający PSM550-AC wymagany do uzyskania redundantnego zasilania.

Dodatkowo karta katalogowa zasilacza PSM550-AC złożona przez konsorcjum Profer dopiero w odpowiedzi na

wezwanie zamawiającego nie może zostać uznana za dokument, który potwierdzał treść oferty w dacie jej złożenia. Z metadanych tego dokumentu wynika, że plik „Karta katalogowa PSM550-AC” został utworzony w dniu 21 maja 2026 r., tj. po wezwaniu zamawiającego z 19 maja 2026 r., w aplikacji Microsoft Word, a jako jego autora wskazano A.H.. Dokument ten nie ma charakteru standardowej karty katalogowej producenta TP-Link/Omada. Dokument ten nie jest aktualną kartą katalogową producenta wymaganą przez Załącznik nr 12, lecz dokumentem opracowanym poza producentem urządzenia.

Tu odwołujący zamieścił printscreen właściwości pliku.

Pan H.A. to członek zespołu projektowego Profer Sp. z o.o. (Lidera konsorcjum Profer) – który to podmiot przygotowywał OPZ, przedmiar robót, dokumentację projektową dla zamawiającego na potrzeby tego postępowania.

Okoliczności te potwierdzają, że karta katalogowa PSM550-AC została przygotowana po wezwaniu zamawiającego, na potrzeby złożenia wyjaśnień, a nie była dokumentem przedmiotowym złożonym wraz z ofertą. Wymaganie dotyczące redundantnego zasilania przełącznika SX6632YF nie zostało więc potwierdzone aktualną kartą katalogową producenta złożoną w ofercie. Zostało wykazane dopiero późniejszym dokumentem sporządzonym po wezwaniu zamawiającego i dotyczącym elementu konfiguracji niewynikającego z pierwotnej karty katalogowej ani z kosztorysu ofertowego.

Nie można utożsamiać z takim modułem pozycji określonej jako „dodatkowy zasilacz (z możliwością zwiększenia budżetu do 1440W)”. Pozycja ta nie dotyczy przełącznika agregacyjnego SX6632YF. Odnosi się do zwiększenia budżetu zasilania PoE do 1440W, a więc do przełączników PoE, w szczególności przełącznika 48-portowego PoE+ (objętych innymi pozycjami wykazu urządzeń). Wynika to zarówno z opisu tej pozycji w przedmiarze, jak i z kosztorysu Profer, w którym „dodatkowy zasilacz (możliwość zwiększenia budżetu do 1440W)” został ujęty przy przełączniku 48-portowym PoE+, a nie przy przełączniku agregacyjnym SX6632YF. Przełącznik SX6632YF nie jest przełącznikiem PoE, a właściwym modułem zasilającym wskazanym w jego karcie katalogowej jest PSM550-AC.

Nie można zatem przyjąć, że drugi moduł PSM550-AC został zaoferowany w kosztorysie Profer. Dokumenty złożone wraz z ofertą nie potwierdzają, że konsorcjum Profer zaoferowało przełącznik agregacyjny SX6632YF w konfiguracji spełniającej wymaganie redundantnego zasilania. Oferta konsorcjum Profer jest w tym zakresie niezgodna z warunkami zamówienia.

Zamawiający naruszył zasady badania i oceny ofert, ponieważ zaakceptował potwierdzenie parametru, który zgodnie z Załącznikiem nr 12 miał zostać wykazany kartą katalogową, mimo że karta katalogowa nie potwierdzała oferowania urządzenia w wymaganej konfiguracji. W konsekwencji Zamawiający naruszył m.in. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy przez zaniechanie odrzucenia oferty konsorcjum Profer, mimo że oferta ta nie potwierdzała zaoferowania przełącznika agregacyjnego L3 z redundantnym zasilaczem wymaganym w Załączniku nr 12 do SW Z. Z ostrożności, działanie zamawiającego naruszało również m.in. 223 ust. 1 ustawy, ponieważ doprowadziło do niedopuszczalnej zmiany treści oferty pod pozorem jej wyjaśnienia.

Niezgodność oferty konsorcjum Profer w zakresie przełącznika dostępowego L3 z pozycji nr 4 Załącznika nr 12 Konsorcjum Profer w pozycji nr 4 Załącznika nr 12 zaoferowało przełącznik dostępowy L3, stackowalny, 24× GbE, 4× SFP+ 10G. Dla tej pozycji zamawiający wymagał potwierdzenia w karcie katalogowej m.in. następujących parametrów: warstwa L3, 24 porty GbE RJ45, 4 porty SFP+ 10G, przepustowość co najmniej 128 Gbps, szybkość przekazywania co najmniej 95,2 Mpps, bufor co najmniej 3 MB, redundantny zasilacz, hot-swap, głębokość do 450 mm oraz CE.

Zgodnie z instrukcją wypełnienia Załącznika nr 12, dla każdej pozycji wykazu wykonawca był zobowiązany dołączyć aktualną kartę katalogową producenta. Oznacza to, że parametry wskazane przez zamawiającego w kolumnie „Minimalne parametry do potwierdzenia w karcie katalogowej” miały zostać potwierdzone właśnie kartą katalogową producenta dla oferowanego urządzenia, a nie późniejszym oświadczeniem wykonawcy ani dokumentem sporządzonym na potrzeby wyjaśnień.

W pozycji nr 4 Załącznika nr 12 konsorcjum Profer w kolumnie „Nr karty / dokument potwierdzający” wskazało dokument „4 typ SG6428X”. Nie była to neutralna nazwa pliku, lecz oznaczenie typu urządzenia wskazanego przez wykonawcę dla tej pozycji. Oznaczało to, że w ramach pozycji nr 4 Profer identyfikował oferowany przełącznik jako SG6428X. Co więcej, konsorcjum Profer załączyło do oferty indywidualną deklarację zgodności właśnie dla tego modelu przełącznika:

SG6428X (plik pn. „CE DOC_SG6428X.pdf”).

Załączona karta katalogowa obejmowała wprawdzie kilka modeli z tej samej rodziny, tj. SG6428X, SG6428XHP, SG6654X oraz SG6654XHP (czyli też ten wskazany w deklaracji zgodności i w treści wykazu urządzeń – o czym mowa powyżej), co skłoniło zamawiającego do wezwania Profer do jednoznacznego wskazania oferowanego modelu. Jednak odpowiedź Profer nie potwierdziła modelu wpisanego pierwotnie w Załączniku nr 12. Przeciwnie, Profer wskazał, że oferowanym urządzeniem jest inne urządzenie:

SG6428XHP z dodatkowym modułem zasilania PSM500-AC. Treść wyjaśnień konsorcjum Profer, z których wynika, że załączona karta katalogowa zawiera kilka modeli przełączników jednej rodziny, a oferowanym przez wykonawcę jest

przełącznik SG6428XHP z dodatkowym modułem zasilania PSM 500-AC. W uzupełnieniu załączył kartę katalogową przełącznika, kartę katalogową zasilacza i certyfikat CE zasilacza.

Nie było to wyłącznie wyjaśnienie treści pierwotnej oferty. Wykonawca po terminie składania ofert wskazał inny model niż model wynikający z kolumny „Nr karty / dokument potwierdzający” oraz ze złożonych wraz z ofertą dokumentów, w tym deklaracji zgodności CE. Jednocześnie doprecyzował doposażenie tego modelu w dodatkowy moduł zasilający. Takie działanie prowadziło do zmiany albo co najmniej niedopuszczalnego doprecyzowania treści oferty w zakresie istotnego elementu technicznego wymaganego przez zamawiającego. W wyniku tych wyjaśnień konsorcjum Profer w istocie zastąpiło pierwotnie wskazany model SG6428X modelem SG6428XHP, a ponadto przedłożyło kartę katalogową przełącznika SG6428XHP oraz kartę katalogową i deklarację CE dla dodatkowego modułu zasilającego.

Ma to zasadnicze znaczenie, ponieważ model SG6428X i model SG6428XHP różnią się w zakresie parametrów istotnych dla tej pozycji. Z karty katalogowej złożonej wraz z ofertą wynika, że SG6428X posiada dwa wewnętrzne, zintegrowane moduły zasilające oraz cztery wewnętrzne, zintegrowane wentylatory. Natomiast SG6428XHP posiada maksymalnie dwa moduły zasilające z możliwością hot-swap i wymienne wentylatory hot-swap, lecz zgodnie z kartą producenta standardowo jest dostarczany z jednym modułem PSM500AC, a dodatkowy moduł należy zakupić osobno.

Tym samym parametr hot-swap i redundantnego zasilania został przez konsorcjum Profer wykazany dopiero w odniesieniu do modelu SG6428XHP, podczas gdy w pozycji nr 4 Załącznika nr 12 konsorcjum Profer wskazało „4 typ SG6428X”. Z pierwotnej karty katalogowej wynikało natomiast, że model SG6428X posiada wewnętrzne, zintegrowane moduły zasilające oraz wewnętrzne, zintegrowane wentylatory, a więc nie potwierdza wymagania hot-swap w sposób wymagany przez zamawiającego. W tym miejscu odwołujący zamieścił printscreen z karty katalogowej złożonej wraz z ofertą przez konsorcjum Profer (str. 6).

Dopiero zastąpienie tego modelu modelem SG6428XHP z dodatkowym modułem zasilającym PSM500-AC pozwoliło Profer powołać się na spełnienie tego parametru.

Wniosek ten potwierdza układ pozycji w Załączniku nr 12 oraz kosztorysie ofertowym konsorcjum Profer. Pozycja nr 4 Załącznika nr 12 dotyczyła przełącznika dostępowego L3, stackowalnego, 24× GbE, 4× SFP+ 10G, bez wskazania funkcjonalności PoE ani budżetu zasilania PoE. Dopiero kolejne pozycje wykazu dotyczyły przełączników PoE: pozycja nr 5 obejmowała przełącznik 24-portowy PoE+, pozycja nr 6 obejmowała przełącznik 48-portowy PoE+ z budżetem 764 W/1440 W, a pozycja nr 7 obejmowała dodatkowy zasilacz PoE do przełącznika 48-portowego w celu zapewnienia budżetu 1440 W.

Taki sam podział wynika z kosztorysu ofertowego konsorcjum Profer. Kosztorys rozróżnia przełącznik 24-portowy bez PoE, przełącznik 24-portowy PoE oraz przełącznik 48-portowy PoE. Pozycja odpowiadająca przełącznikowi z poz. 4 Załącznika nr 12 została opisana jako „przełącznik zarządzalny L3, stackowalny, 24 porty gigabitowe, 4 slot SFP+ 10G”, a więc jako urządzenie bez PoE. Taki opis odpowiada modelowi SG6428X, nie zaś SG6428XHP.

Nie można utożsamiać zasilacza wskazanego dla pozycji nr 7 ani dodatkowego zasilacza służącego zwiększeniu budżetu PoE z dodatkowym modułem PSM500-AC dla przełącznika z pozycji nr 4. Pozycja nr 7 dotyczyła dodatkowego zasilacza PoE do przełącznika 48portowego, czyli do pozycji nr 6, w celu zapewnienia budżetu 1440 W. Nie dotyczyła przełącznika 24-portowego bez PoE z pozycji nr 4. Również opis „dodatkowy zasilacz” odnoszący się do zwiększenia budżetu PoE nie może być traktowany jako drugi moduł zasilający do przełącznika SG6428X z pozycji nr 4.

Powyższy wniosek potwierdzają również deklaracje zgodności CE złożone przez konsorcjum Profer. Wraz z ofertą złożono odrębny certyfikat CE dla modelu SG6428X oraz odrębny certyfikat CE dla modelu SG6428XHP. Certyfikat SG6428X dotyczy przełącznika „24-Port Gigabit Stackable L3 Managed Switch with 4 10G Slots”, natomiast certyfikat SG6428XHP dotyczy przełącznika „24-Port Gigabit Stackable L3 Managed PoE+ Switch with 4 10G Slots” – wskazanego w poz. 5 wykazu urządzeń. Dokumenty te potwierdzają, że SG6428X i SG6428XHP są odrębnymi modelami, a nie jedynie nieistotnymi wariantami tej samej pozycji.

Skoro Profer w poz. 4 Załącznika nr 12 wskazał „4 typ SG6428X” i przedstawił dla niego dokumenty przedmiotowe w tym deklarację zgodności CE, a dopiero w wyjaśnieniach wskazał SG6428XHP z dodatkowym modułem PSM500-AC, to doszło do zastąpienia modelu pierwotnie wskazanego w ofercie innym modelem. Po wyjaśnieniach deklaracja zgodności CE dla SG6428X złożona wraz z ofertą nie pełni już funkcji potwierdzającej dla poz. 4 ani dla żadnej innej konkretnej pozycji wykazu urządzeń, co dodatkowo potwierdza niespójność dokumentów oferty i niedopuszczalną zmianę w ramach późniejszych wyjaśnień. Gdyby od początku w pozycji nr 4 oferowany był model SG6428XHP, to właśnie ten model powinien zostać wskazany w Załączniku nr 12 oraz w dokumentach przedmiotowych przypisanych do tej pozycji.

Dodatkowo dokument złożony przez konsorcjum Profer w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego jako „Karta katalogowa przełącznika SG6428XHP” nie może zostać uznany za prawidłową aktualną kartę katalogową producenta wymaganą w Załączniku nr 12. Dokument ten nie ma charakteru standardowej karty katalogowej producenta TPLink/Omada. Jest to dokument sporządzony w edytorze tekstu, którego metadane wskazują jako autora A.H., a nie producenta urządzenia. Dokument ten nie jest aktualną kartą katalogową producenta wymaganą przez Załącznik nr 12,

lecz dokumentem opracowanym poza producentem urządzenia.

Ponownie odwołujący podniósł, że Pan H.A. uczestniczył w przygotowaniu dokumentów zamówienia.

Nie można uznać za dopuszczalne, aby wymaganie, które zgodnie z Załącznikiem nr 12 miało zostać potwierdzone aktualną kartą katalogową producenta, zostało potwierdzone po terminie składania ofert dokumentem opracowanym poza producentem i zawierającym informację o konfiguracji niewynikającej z karty producenta. Taki dokument nie usuwa niezgodności oferty, lecz potwierdza, że dopiero po wezwaniu zamawiającego konsorcjum Profer próbowało wykazać spełnienie wymagania przez zmianę lub doprecyzowanie konfiguracji urządzenia, której nie dało się ustalić z dokumentów złożonych wraz z ofertą.

W konsekwencji oferta konsorcjum Profer w zakresie pozycji nr 4 Załącznika nr 12 była niezgodna z warunkami zamówienia. Zamawiający naruszył m.in. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy przez zaniechanie odrzucenia oferty konsorcjum Profer, mimo że oferta ta nie potwierdzała jednoznacznie zaoferowania przełącznika dostępowego L3 spełniającego wymagania dotyczące redundantnego zasilania i hot-swap. Z ostrożności, działanie zamawiającego naruszało również m.in. 223 ust. 1 ustawy, ponieważ pod pozorem wyjaśnień dopuścił zmianę albo co najmniej niedopuszczalne doprecyzowanie treści oferty po terminie składania ofert, co stanowi de facto negocjowanie treści oferty.

Niezgodność oferty konsorcjum Profer w zakresie stacji roboczej z pozycji nr 12 Załącznika nr 12 Konsorcjum Profer w pozycji nr 12 Załącznika nr 12 zaoferowało stację roboczą M.IN.-VE41T/HW7. Dla tej pozycji zamawiający wymagał potwierdzenia w karcie katalogowej m.in. parametrów dotyczących procesora, pamięci RAM, dysku, systemu operacyjnego oraz karty graficznej. W zakresie systemu operacyjnego zamawiający wymagał systemu Windows 11 lub równoważnego.

Zgodnie z instrukcją wypełnienia Załącznika nr 12, dla każdej pozycji wykazu wykonawca był zobowiązany dołączyć aktualną kartę katalogową producenta. Oznacza to, że parametry wskazane przez zamawiającego w kolumnie „Minimalne parametry do potwierdzenia w karcie katalogowej”, w tym system operacyjny, miały zostać potwierdzone właśnie aktualną kartą katalogową producenta dla oferowanego urządzenia.

Konsorcjum Profer w kolumnie „Nr karty / dokument potwierdzający” dla pozycji nr 12 wskazało kartę katalogową „M.IN.VE41-T/HW7.pdf”. Karta złożona wraz z ofertą nie potwierdzała jednak spełnienia wymagania dotyczącego systemu operacyjnego Windows 11 lub równoważnego. Przeciwnie, karta ta wskazywała jako dostępny model konfigurację „M.IN.VE41-T/HW7 I7-12700/8GB×2/1TB SSD×1/1GbE×1/300W /Win 10 IoT/3 lata PSP”, a w tabeli specyfikacji w pozycji „System operacyjny” podawała „Win10 IoT”:

Oznacza to, że dokument złożony wraz z ofertą potwierdzał konfigurację z systemem Win10 IoT, a nie z systemem Windows 11. Karta wskazywała wprawdzie na możliwość elastycznego dostosowywania urządzenia, w tym w zakresie procesora, pamięci, dysku twardego, systemu operacyjnego i karty graficznej, jednak sama możliwość dostosowania konfiguracji nie jest równoznaczna z zaoferowaniem w postępowaniu konkretnej konfiguracji zgodnej z wymaganiami zamawiającego.

Wymaganie zamawiającego nie dotyczyło samej technicznej możliwości skonfigurowania urządzenia z innym systemem operacyjnym. Dotyczyło zaoferowania stacji roboczej spełniającej wymaganie Windows 11 lub równoważny oraz potwierdzenia tego parametru aktualną kartą katalogową producenta. Tymczasem karta katalogowa złożona wraz z ofertą zawierała jednoznaczne wskazanie systemu Win10 IoT.

Zamawiający pismem z 19 maja 2026 r. wezwał konsorcjum Profer do potwierdzenia, czy przedłożona karta katalogowa ma charakter ogólny, oraz do jednoznacznego wskazania pełnej konfiguracji oferowanego urządzenia, w szczególności w zakresie procesora, ilości pamięci RAM, rodzaju i pojemności dysku, systemu operacyjnego oraz zastosowanej karty graficznej.

W odpowiedzi na wezwanie konsorcjum Profer złożyło nową kartę katalogową oznaczoną jako „Karta katalogowa M.IN.VE41-THW7(O-STD) Windows 11”. Dopiero w tym dokumencie pojawiła się konfiguracja modelu M.IN.-VE41-T/HW7 z systemem „Microsoft Windows 11 multilingual version”. Konsorcjum Profer dokonało zmiany oferowanego systemu operacyjnego. Nowa karta wskazuje już skonkretyzowaną konfigurację urządzenia, obejmującą m.in. procesor i7-12700, 16 GB RAM, dysk 1 TB SSD, system Windows 11 oraz układ graficzny Intel UHD Graphics 770.

Porównanie karty katalogowej złożonej wraz z ofertą z kartą złożoną następnie w ramach wyjaśnień potwierdza, że nie doszło jedynie do wyjaśnienia tej samej konfiguracji. Karta pierwotna wskazywała jako dostępny model konfigurację M.IN.VE41-T/HW7 I712700/8GB×2/1TB SSD×1/1GbE×1/300W /Win 10 IoT/3 lata PSP, a w tabeli specyfikacji w pozycji „System operacyjny” podawała Win10 IoT. Natomiast karta uzupełniona wskazuje już konfigurację M.IN.-VE41-T/HW7 I712700/8GB×2/1TB SSD×1/1GbE×1/300W /Win 11 oraz w pozycji „System operacyjny” podaje Microsoft Windows 11 multilingual version. Zmiana dotyczy więc parametru, który zamawiający wprost wymagał potwierdzić w karcie katalogowej.

Nie było to wyłącznie wyjaśnienie treści pierwotnej oferty. Dokument złożony wraz z ofertą potwierdzał konfigurację z systemem Win10 IoT. Dopiero po wezwaniu zamawiającego konsorcjum Profer przedstawiło dokument, który wskazywał

system Windows 11. Oznacza to, że wymagany parametr nie został potwierdzony w ofercie, lecz dopiero późniejszym dokumentem złożonym w ramach wyjaśnień.

Szczególne znaczenie ma również forma karty złożonej w ramach wyjaśnień. Dokument ten nie może zostać uznany za prawidłową aktualną kartę katalogową producenta wymaganą w Załączniku nr 12. Porównanie karty katalogowej złożonej wraz z ofertą z dokumentem złożonym następnie w ramach wyjaśnień potwierdza, że nie są to dokumenty tego samego rodzaju. Karta pierwotna ma standardową formę karty producenta Hikvision: zawiera oznaczenie producenta, szatę graficzną Hikvision, stopkę z adresem .com, QR code, adres kontaktowy s. oraz standardową informację copyright.

Natomiast dokument uzupełniony nie zawiera tych elementów. Nie zawiera stopki producenta, QR code, adresu strony producenta, adresu kontaktowego ani standardowej informacji copyright. Ma odmienną, uproszczoną strukturę i przedstawia już konkretną konfigurację z systemem Windows 11.

Znaczenie ma również to, że metadane dokumentu uzupełnionego wskazują jako autora A.H., a dokument został utworzony w aplikacji Microsoft Word w dniu 21 maja 2026 r., tj. po wezwaniu zamawiającego z 19 maja 2026 r.

Metadane wskazują ponadto nazwę pliku „Karta katalogowa M.IN.-VE41-THW7(O-STD) Windows 11” oraz lokalizację w katalogu „Karty katalogowe i CE – UZUPEŁNIONE z wyjaśnieniami”. Okoliczności te potwierdzają, że dokument został przygotowany po wezwaniu zamawiającego, na potrzeby złożenia wyjaśnień, i nie jest aktualną kartą katalogową producenta w rozumieniu Załącznika nr 12.

Dalej te same uwagi do Pana Holza, co w poprzednich zarzutach.

Uzupełniony dokument nie wyjaśnia więc treści pierwotnej karty, lecz przedstawia nową konfigurację handlową urządzenia, w której system Win10 IoT został zastąpiony systemem Windows 11.

Nie można więc przyjąć, że konsorcjum Profer w ofercie skutecznie potwierdziło wymaganie dotyczące systemu operacyjnego. Dokumenty złożone wraz z ofertą wskazywały konfigurację z Win10 IoT. Dopiero dokumenty złożone po wezwaniu zamawiającego wskazywały Windows 11. Takie działanie prowadziło do zmiany konfiguracji stacji roboczej po terminie składania ofert, co zamawiający bezpodstawnie zaakceptował.

W konsekwencji oferta konsorcjum Profer w zakresie pozycji nr 12 Załącznika nr 12 była niezgodna z warunkami zamówienia. Dokumenty złożone wraz z ofertą nie potwierdzały zaoferowania stacji roboczej z systemem Windows 11 lub równoważnym, lecz wskazywały konfigurację z Win10 IoT. Zamawiający naruszył m.in. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy przez zaniechanie odrzucenia oferty konsorcjum Profer, mimo że oferta ta nie potwierdzała spełnienia wymagań dotyczących systemu operacyjnego stacji roboczej. Z ostrożności, działanie zamawiającego naruszało również m.in. 223 ust. 1 ustawy, ponieważ pod pozorem wyjaśnień dopuścił zmianę albo co najmniej niedopuszczalne doprecyzowanie treści oferty po terminie składania ofert, co stanowi de facto negocjowanie treści oferty.

Niezgodność oferty konsorcjum Profer w zakresie serwera VMS z pozycji nr 15 Załącznika nr 12 Konsorcjum Profer w pozycji nr 15 Załącznika nr 12 zaoferowało serwer z oprogramowaniem VMS HikCentral-PVER/HW1D/300. Dla tej pozycji zamawiający wymagał potwierdzenia w karcie katalogowej parametrów dotyczących konfiguracji sprzętowej i programowej oferowanego rozwiązania, w szczególności: CPU Intel Xeon E2434 lub równoważny, RAM ≥ 32 GB ECC, dyski 2×2 TB SATA RAID 1 hot-plug, IPMI/iDRAC, system operacyjny Windows Server 2022 lub równoważny, licencja VMS ≥ 300 kanałów oraz możliwość rozbudowy do ≥ 3000 kanałów.

Zgodnie z instrukcją wypełnienia Załącznika nr 12, dla każdej pozycji wykazu wykonawca był zobowiązany dołączyć aktualną kartę katalogową producenta. Oznacza to, że parametry wskazane przez zamawiającego w kolumnie „Minimalne parametry do potwierdzenia w karcie katalogowej” miały zostać potwierdzone właśnie aktualną kartą katalogową producenta dla oferowanego rozwiązania.

Konsorcjum Profer w kolumnie „Nr karty / dokument potwierdzający” dla pozycji nr 15 wskazało kartę katalogową „15 HikCentral-P-VER_HW1D_300+ W IN Serv 2022.pdf”. Karta złożona wraz z ofertą nie potwierdzała jednak zaoferowania konfiguracji wymaganej przez zamawiającego. Owszem, karta ta wskazywała na możliwość różnych konfiguracji sprzętowych i programowych, jednak sama możliwość konfiguracji nie jest równoznaczna z zaoferowaniem konkretnej konfiguracji zgodnej z wymaganiami Załącznika nr 12.

Istotne jest nie to, że karta miała w pewnym zakresie charakter konfigurowalny. Istotne jest to, że dokument złożony wraz z ofertą wskazywał konkretne parametry inne niż następnie wskazane w karcie uzupełnionej, a zmiana dotyczyła parametrów, które zamawiający wprost wymagał potwierdzić kartą katalogową.

Pierwotna karta katalogowa wskazywała również system operacyjny jako „Wstępnie zainstalowana wielojęzyczna wersja WinSvr2019”. Tymczasem Zamawiający wymagał w Załączniku nr 12 systemu Windows Server 2022 lub równoważnego. Dopiero karta złożona po wezwaniu wskazuje „Microsoft Windows Server 2022 (64-bit)”. Również ta zmiana dotyczy parametru minimalnego wymaganego przez zamawiającego do potwierdzenia kartą katalogową.

Różnica dotyczy także identyfikacji modelu sprzętowego. Pierwotna karta katalogowa wskazywała jako dostępne modele E104S i E88S:

Karta uzupełniona wskazuje natomiast Dell Model E77S:

Nie jest to więc wyłącznie opisanie tej samej konfiguracji innymi słowami, lecz przedstawienie po terminie składania ofert innej, skonkretyzowanej konfiguracji sprzętowo-programowej i innego modelu.

Zamawiający pismem z 19 maja 2026 r. wezwał konsorcjum Profer do jednoznacznego wskazania pełnej konfiguracji oferowanego serwera, doprecyzowania parametrów oferowanego rozwiązania, w szczególności w zakresie pamięci RAM, konfiguracji dysków oraz kontrolera RAID, a także jednoznacznego potwierdzenia, z jakim systemem operacyjnym zostanie dostarczone oferowane rozwiązanie.

W odpowiedzi konsorcjum Profer wskazało, że załączona karta katalogowa serwera zawiera informację o możliwości dopasowania konfiguracji do wymagań zamawiającego, a jednocześnie dołączyło szczegółową kartę katalogową mającą potwierdzać spełnienie wymagań OPZ. Właśnie ta odpowiedź pokazuje, że dopiero po wezwaniu zamawiającego Profer przedstawił dokument mający wykazać konkretną konfigurację odpowiadającą wymaganiom zamawiającego, przy okazji dokonując zmiany wcześniej zaoferowanego modelu i konfiguracji.

Uzupełniona karta katalogowa nie wyjaśniała zatem treści dokumentu złożonego wraz z ofertą. Przedstawiała nową, skonkretyzowaną konfigurację serwera: Dell Model E77S, pamięć 32 GB ECC, dyski 2 × 2 TB SATA 7.2 obr./min Hot-plug w RAID 1, kontroler S160 RAID 0/1, iDRAC9 Enterprise oraz system Microsoft Windows Server 2022 (64-bit). Dane te nie wynikały jednoznacznie z pierwotnej karty katalogowej złożonej wraz z ofertą, a w zakresie RAM i systemu operacyjnego są odmienne od danych wskazanych w karcie pierwotnej.

Szczególne znaczenie ma również forma dokumentu złożonego w ramach wyjaśnień. Dokument ten nie może zostać uznany za prawidłową aktualną kartę katalogową producenta wymaganą w Załączniku nr 12. Z metadanych dokumentu wynika, że plik „Karta katalogowa Serwer” został utworzony w dniu 22 maja 2026 r., tj. po wezwaniu zamawiającego z 19 maja 2026 r., w aplikacji Microsoft Word, a jako jego autora wskazano A.H. — osobę powiązaną z Profer Sp. z o.o., o czym mowa powyżej.

Wymaganie zamawiającego nie dotyczyło samej technicznej możliwości skonfigurowania serwera zgodnie z wymaganiami. Dotyczyło zaoferowania konkretnego rozwiązania spełniającego wymagania OPZ oraz potwierdzenia jego parametrów aktualną kartą katalogową producenta. Pierwotna karta złożona wraz z ofertą takiego potwierdzenia nie zawierała w zakresie parametrów wymaganych przez zamawiającego, a karta uzupełniona przedstawiała już zmienioną, skonkretyzowaną konfigurację.

W konsekwencji oferta konsorcjum Profer w zakresie pozycji nr 15 Załącznika nr 12 była niezgodna z warunkami zamówienia albo co najmniej nie potwierdzała zaoferowania serwera VMS w konfiguracji wymaganej przez zamawiającego. Zamawiający naruszył m.in. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy przez zaniechanie odrzucenia oferty konsorcjum Profer, mimo że oferta ta nie potwierdzała spełnienia wymagań dotyczących konfiguracji serwera i systemu operacyjnego. Z ostrożności, działanie zamawiającego naruszało również m.in. 223 ust. 1 ustawy, ponieważ pod pozorem wyjaśnień dopuścił zmianę albo co najmniej niedopuszczalne doprecyzowanie treści oferty po terminie składania ofert, co stanowi de facto negocjowanie treści oferty.

Konsorcjum Profer – brak wykazania spełnienia warunku – referencje Zamawiający w rozdz. XXI ust. 2 pkt 4) lit. a) SW Z określił warunek udziału w postępowaniu dotyczący zdolności technicznej lub zawodowej w zakresie doświadczenia:

Warunek ten zostanie spełniony, jeżeli wykonawca wykaże się odpowiednim doświadczeniem tj. wykonaniem nie wcześniej niż w okresie ostatnich 5 lat, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, co najmniej dwóch zamówień w zakresie montażu lub wymiany systemu monitoringu o wartości co najmniej 300.000,00 złotych brutto każda, -każda z wykazanych robót budowlanych obejmować musi w szczególności, montaż kamer oraz urządzeń systemu CCTV, instalację, konfigurację i uruchomienie systemu zarządzania wideo (VMS) oraz obejmować system składający się z co najmniej 60 kamer IP, -Zamawiający nie dopuszcza przedstawienia referencji własnych wystawionych przez Wykonawcę oraz faktur jako potwierdzenia należytego wykonania robót budowlanych. Dokumenty potwierdzające należyte wykonanie robót budowlanych powinny być sporządzone i oznaczone w sposób niebudzący wątpliwości, których robót budowlanych wykazanych przez wykonawcę dotyczą.

Na potwierdzenie spełniania warunku zamawiający zgodnie z rozdz. XXIII ust. 3 pkt 4) SWZ wymagał: wykazu robót budowlanych – na załączniku nr 9 do SW Z – wykonanych nie wcześniej niż w okresie ostatnich 5 lat, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie, co najmniej dwóch zamówień w zakresie montażu lub wymiany systemu monitoringu o wartości co najmniej 300.000,00 złotych brutto każda, wraz z podaniem ich rodzaju, wartości, daty i miejsca wykonania oraz podmiotów, na rzecz których roboty te zostały wykonane, oraz załączeniem dowodów określających, czy te roboty budowlane zostały wykonane należycie, przy czym dowodami, o których mowa, są referencje bądź inne dokumenty sporządzone przez podmiot, na rzecz którego roboty budowlane zostały wykonane, a jeżeli Wykonawca z przyczyn niezależnych od niego nie jest w stanie uzyskać tych dokumentów – inne odpowiednie

dokumenty. -każda z wykazanych robót budowlanych obejmować musi w szczególności wykonanie infrastruktury kablowej (okablowanie miedziane lub światłowodowe), montaż kamer oraz urządzeń systemu CCTV, instalację, konfigurację i uruchomienie systemu zarządzania wideo (VMS) oraz obejmować system składający się z co najmniej 60 kamer IP […].

Konsorcjum Profer nie wykazało spełnienia tego warunku. Nie było wystarczające wykazanie dowolnych robót dotyczących systemów zabezpieczeń technicznych, systemów dozoru wizyjnego lub systemów CCTV. Konsorcjum Profer musiało wykazać co najmniej dwie konkretne roboty, z których każda odpowiadała pełnemu zakresowi warunku, tj. obejmowała zarówno wymagany zakres przedmiotowy, jak i wymaganą wartość co najmniej 300.000,00 zł brutto w odniesieniu do robót odpowiadających temu warunkowi.

Z wykazu robót złożonego przez konsorcjum Profer wynika, że wykonawca wskazał kilka realizacji opisanych zasadniczo powtarzalną formułą jako projektowanie, dostawa, montaż i uruchomienie systemu monitoringu CCTV, w tym 60 kamer IP. Taki opis nie odpowiada jednak w pełni literalnej treści warunku udziału w postępowaniu. Wykaz nie wskazuje bowiem wprost, aby każda z robót obejmowała wykonanie infrastruktury kablowej, tj. okablowania miedzianego lub światłowodowego, ani instalację, konfigurację i uruchomienie systemu zarządzania wideo VMS.

Szczególne znaczenie ma wymóg dotyczący VMS. System zarządzania wideo VMS, czyli Video Management System, jest oprogramowaniem lub platformą służącą do zarządzania systemem monitoringu wizyjnego. Co do zasady umożliwia centralne zarządzanie kamerami, strumieniami wideo, rejestracją, odtwarzaniem nagrań, uprawnieniami użytkowników, zdarzeniami, alarmami oraz integracjami z innymi elementami systemu bezpieczeństwa. VMS nie jest tożsamy z samym montażem kamer, rejestratorem, okablowaniem ani ogólnym uruchomieniem systemu CCTV. Jest odrębnym komponentem funkcjonalnym systemu monitoringu, który zamawiający wprost wymienił w warunku udziału w postępowaniu.

Odwołujący nie twierdzi, że każda informacja zawarta w wykazie musi zostać dosłownie powtórzona w referencji, protokole odbioru lub umowie. Jeżeli wykaz deklaruje określony element zakresu, a dowód należytego wykonania potwierdza wykonanie robót danego rodzaju i nie pozostaje z wykazem w sprzeczności, dokumenty te mogą się wzajemnie uzupełniać. Granica takiego łącznego odczytywania zostaje jednak przekroczona wtedy, gdy określony element warunku nie wynika jednoznacznie ani z opisu konkretnej roboty w wykazie, ani z dowodu złożonego dla tej roboty, albo gdy dokumenty wskazują na szerszy kontrakt bez rozbicia wartości zakresu odpowiadającego warunkowi.