Postanowienie KIO 1845/26 z 14 maja 2026

Zamawiający – POLREGIO S.A. z siedzibą w Warszawie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Autobusowa komunikacja zastępcza na odcinku Jarosław – Lubaczów – Horyniec Zdrój – Hrebenne.”, znak postępowania Rz.240.489.2026.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nr 103739-2026 z dnia 13 lutego 2026 r. Wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 z późn. zm.), dalej zwanej „Pzp”.

W dniu 20 kwietnia 2026 r. (data wpływu) wykonawca – Vegabus Serwis sp. z o.o. z siedzibą w Jarosławiu (dalej:

„Odwołujący”) wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie (datowane na dzień 27 marca 2026 r.), wobec czynności Zamawiającego z dnia 19 marca 2026 r. polegających na:

1. wyborze oferty złożonej przez Wykonawcę Firma Handlowo-Usługową T.S. (dalej zwanego T. Sroka), jako oferty najkorzystniejszej, 2)zaniechaniu odrzucenia tej oferty, mimo że wykonawca nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu, 3)zaniechaniu prawidłowej weryfikacji podmiotowych środków dowodowych złożonych przez ww. wykonawcę, 4)ewentualnie zaniechaniu wezwania tego wykonawcy do złożenia wyjaśnień i dokumentów usuwających oczywiste i istotne wątpliwości co do wiarygodności złożonych dokumentów, 5)zaniechaniu odrzucenia oferty Wykonawcy T. Sroka jako oferty z rażąco niską ceną, mimo iż złożone przez Wykonawcę T. Sroka nie uzasadniły w wystarczający sposób ceny, a także nie zostały poparte dowodami, wbrew wezwaniu Zamawiającego z dnia 05.02.2026 r.

Izba ustaliła, że jednym z załączników był wniosek datowany na dzień 2 kwietnia 2026 r., adresowany do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, który zawierał nieprawidłowe oznaczenie stron (odwołującego i zamawiającego) oraz nieprawidłowe oznaczenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, lecz z jego treści oraz załączników w postaci zrzutów oraz zdjęć ekranu komputerowego można było wywieźć, że pełnomocnik Odwołującego – adw. M.D., przedmiotowe odwołanie nieskutecznie złożył w dniu 30 marca 2026 r. za pośrednictwem skrzynki e-Doręczeń. W treści ww. pisma Odwołujący wyjaśnił, że przesyłka ta nie została skutecznie doręczona, lecz oznaczona statusem „odrzucona”. W związku z powyższym wniósł o uznanie, że termin do wniesienia odwołania został dochowany, albowiem Odwołujący podjął skuteczną próbę wniesienia odwołania w ustawowym terminie, przy użyciu aktywnej i

prawidłowo używanej skrzynki do e-Doręczeń, a brak doręczenia nastąpił z przyczyn technicznych leżących poza sferą wpływu Odwołującego; ewentualnie – o odstąpienie od odrzucenia odwołania jako rzekomo wniesionego po terminie, wobec wykazania, że uchybienie nastąpiło wyłącznie wskutek wadliwego działania systemu e-Doręczeń lub infrastruktury operatora, a nie z winy Odwołującego; zaś z najdalej posuniętej ostrożności procesowej – o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, z uwagi na całkowity brak winy Odwołującego w uchybieniu terminowi.

Izba pominęła ten wniosek jako złożony przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania. Zgodnie z art. Art.

511 ust. 1 Pzp pełnomocnik jest obowiązany, przy pierwszej czynności przed Prezesem Izby lub przed Izbą, dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ww. pełnomocnik powyższego zaniechał, zaś odwołanie zostało podpisane w sposób zgodny z zasadami reprezentacji, stąd też nie było podstaw do zastosowania art. 518 ust. 1 Pzp, przewidującego wezwanie do uzupełnienia pełnomocnictwa do złożenia odwołania.

W dniu 1 kwietnia 2026 r., wpłynęło zgłoszenie przystąpienia wykonawcy T.S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: Firma Handlowo Usługowa T.S.. Izba stwierdziła skuteczność ww. przystąpienia.

Izba ustaliła kolejno, że w piśmie Zamawiającego z dnia 29 kwietnia 2026 r. wynika, że „Informacja o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę wniesienia odwołania została w dniu 19.03.2026 r. (pkt 2 ww. pisma).

Mając powyższe na uwadze Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła:

Odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 528 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 515 ust. 1 pkt 1 lit. a Pzp jako wniesione po upływie terminu określonego w ustawie.

Jak wynika z ustalonego wyżej stanu faktycznego odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło w dniu 20 kwietnia 2026 r. Zauważyć należy natomiast, że zgodnie z art. 515 ust. 1 pkt 1 lit. a Pzp odwołanie wnosi się w przypadku zamówień, których wartość jest równa albo przekracza progi unijne, w terminie 10 dni od dnia przekazania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu środków komunikacji elektronicznej. Jak wynika z dokumentów zamówienia, informacja o czynności stanowiącej podstawę wniesienia odwołania została przesłana drogą elektroniczną odwołującemu w dniu 19 marca 2026 r. r.

Izba ustaliła więc, że termin na wniesienie odwołania (z uwzględnieniem art. 509 ust. 2 Pzp) upływał w dniu 30 marca 2026 r.

Zgodnie z art. 528 ust. 1 pkt 3 Pzp, Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w ustawie. Wskazać należy, że art. 528 Pzp zawiera enumeratywne wyliczenie przesłanek stanowiących podstawę odrzucenia odwołania, których zaistnienie w danej sprawie Izba zobowiązana jest wziąć pod uwagę z urzędu, zgodnie z przepisem art. 530 Pzp. Jedną z podstaw odrzucenia odwołania wynikającą z przepisu art.

528 pkt 3 Pzp jest okoliczność wniesienia odwołania po upływie terminu określonego w ustawie.

Izba zważyła, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu wynikającego z art. 515 ust. 1 pkt 1 lit. a Pzp. Zgodnie z art. 514 ust. 1 Pzp, odwołanie wnosi się do Prezesa Izby. Jak słusznie wskazała Krajowa Izba Odwoławcza w postanowieniu z dnia 27 lutego 2023 r., KIO 377/23 „dopiero doręczenie odwołania Prezesowi Krajowej Izby Odwoławczej oznacza jego wniesienie. (…) Zatem dla wykazania, że termin na wniesienie odwołania został zachowany istotna jest data wpływu odwołania do Prezesa Izby.".

W rozpoznawanej sprawie nie budzi natomiast wątpliwości, że odwołanie wpłynęło do Izby w dniu 20 kwietnia 2026 r.

Mając powyższe na względzie wobec stwierdzenia ziszczenia się przesłanek odrzucenia odwołania, Izba nie mogła merytorycznie rozpoznać odwołania, które podlega obligatoryjnemu odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 3 Pzp. Dlatego też Izba działając na podstawie art. 553 zdanie 2 oraz art. 528 ust. 1 pkt 3 Pzp postanowiła odrzucić odwołanie.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw. z § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437) - obciążając Odwołującego tymi kosztami w postaci uiszczonego przez niego wpisu od odwołania.

Przewodnicząca

………….……. ………….……. ………….…….