Postanowienie KIO 119/26 z 26 lutego 2026

POLREGIO Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie(zwana dalej: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Autobusowa komunikacja zastępcza na odcinku Kościerzyna – Gdańsk Rębiechowo” z podziałem na zadania - wewnętrzny identyfikator - Gd.240.3842.2025 (zwane dalej: „postępowaniem”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej podnumerem 769945-2025 z dnia 20 listopada 2025 r. Wartość zamówienia przekracza progi unijne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) (zwanej dalej: „Pzp” lub „ustawą Pzp”).

W dniu 09 stycznia 2026 r. wykonawca Eurobus Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Malawie 23/1 (zwany dalej również: „Odwołującym”) wniósł odwołanie wobec zadania nr 2 „KZ2 trasa Kartuzy – Kościerzyna” zarzucając Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp – poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy PKS Przemyśl Sp. z o.o., mimo że zawiera ona rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia; 2.art. 224 ust. 5 i 6 Pzp – poprzez nieprawidłową ocenę wyjaśnień rażąco niskiej ceny złożonych przez wykonawcę PKS Przemyśl Sp. z o.o. i uznanie, że wykonawca wykazał w wyjaśnieniach, że zaoferowana przez niego cena nie jest rażąco niska – a w konsekwencji zaniechanie odrzucenia oferty tego wykonawcy – mimo, że wykonawca ten nie sprostał ciężarowi wykazania, że jego oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny a nawet jego wyjaśnienia – przez swoją ogólnikowość, brak dowodów oraz przyjęcie nierealnych założeń – potwierdziły, że zaoferował on rażąco niską cenę; Mając powyższe na uwadze, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty Wykonawcy PKS Przemyśl Sp. z o.o., a następnie powtórzenie czynności badania i oceny ofert. Odwołujący wniósł także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentacji postępowania oraz z innych przywołanych dowodów na okoliczności wskazane w odwołaniu, jak również o zasądzenie na rzecz Odwołującego zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

W dniu 14 stycznia 2026 r. zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego wykonawca Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Przemyślu. Izba postanowiła dopuścić do udziału w postępowaniu odwoławczym ww. wykonawcę. Wszystkie warunki formalne związane ze zgłoszonym przystąpieniem zostały spełnione. Co za tym idzie ww. wykonawca skutecznie zgłosili swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego, stając się uczestnikiem postępowania odwoławczego.

W dniu 20 lutego 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania.

W dniu 25 lutego 2026 r. Odwołujący wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej pismo, w którym oświadczył, że cofa w całości odwołanie wniesione w przedmiotowej sprawie. Izba stwierdziła, że oświadczenie o wycofaniu odwołania zostało złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Odwołującego.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Na skutek cofnięcie odwołania wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego, o której mowa w art. 520 ust. 1 i 2 oraz art. 568 pkt 1) ustawy Pzp. Stosownie do treści art. 520 ust. 1 ustawy Pzp, Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (art. 520 ust. 2 ustawy Pzp). Odwołujący – jak podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie Prawa zamówień publicznych - jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Bada wyłącznie formalną skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu odwołania. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Tym samym Izba, zgodnie z art. 568 pkt 1 w związku z art. 520 ust.1 ustawy Pzp, postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 3 lit a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437 ze zm.), nakazując zwrot na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego w wysokości 15 000 zł 00 gr.

Mając powyższe na uwadze, Izba orzekła jak w sentencji.

Przewodnicząca

………………………….