Wyrok KIO 1637/26 z 8 maja 2026

Zamawiający – Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych sp. z o.o. w Bytkowie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, w trybie przetargu nieograniczonego, pn. „Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków w m. Bytkowo, gm. Rokietnica” w ramach projektu/przedsięwzięcia „Uzupełnienie gospodarki wodnościekowej w aglomeracji Rokietnica”.

10 kwietnia 2026 roku, wykonawca W UPRINŻ S.A. z siedzibą w Poznaniu(dalej „odwołujący”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 16 i art. 242 ust. 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych – poprzez opis przyznawania punktacji w kryterium „warunki gwarancji” w sposób naruszający uczciwą konkurencję oraz w sposób, który nie służy weryfikacji i​ porównaniu poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu zmianę kryterium oceny ofert: „warunki gwarancji” przez nadanie mu następującej treści:

„Jeżeli Wykonawca zaoferuje okres gwarancji na przedmiot zamówienia równy: − 3 lata – otrzyma w tym kryterium 0 punkt, − 4 lata – otrzyma w tym kryterium 5 punkty, - 6 lat (po modyfikacji na posiedzeniu przez odwołującego) – otrzyma w tym kryterium 10 punktów, Minimalny okres gwarancji wynosi 3 lata.

Wykonawca podaje w ofercie okres gwarancji w latach.

W przypadku niepodania okresu gwarancji w ofercie, Zamawiający przyjmie minimalny okres gwarancji (3 lata). W przypadku wskazania okresu dłuższego niż 5 lat, Zamawiający przyjmie okres 5 lat.

W przypadku zaznaczenia więcej niż jednego okresu gwarancji, Zamawiający przyjmie krótszy okres gwarancji podany przez Wykonawcę”.

Odwołujący wskazał, że „posiada interes prawny we wniesieniu odwołania i uzyskaniu rozstrzygnięcia na swoją korzyść, ponieważ ma zamiar złożyć ofertę w przedmiotowym postępowaniu i uzyskać zamówienie - jeżeli jego oferta okaże się najkorzystniejsza.

Postanowienia Specyfikacji Warunków Zamówienia, zaskarżone w niniejszym odwołaniu utrudniają uczciwą konkurencję, działają w sposób nieuprawniony na niekorzyść Odwołującego i utrudniają mu uzyskanie zamówienia”.

Odwołujący uzasadniając zarzuty odwołania wskazał, że zaskarża postanowienia odnośnie sposobu przyznawania punktów w kryterium „warunki gwarancji”, sformułowane w pkt 17.2.2 Specyfikacji Warunków Zamówienia. Odwołujący zarzuca Zamawiającemu, że wskazany maksymalny punktowany okres gwarancji – 9 lat jest – w istniejących realiach – niezasadnie długi i tym samym umożliwia nieuczciwe praktyki i podawanie przez wykonawców nierealnego okresu gwarancji, jedynie w celu zmaksymalizowania liczby uzyskanych punktów. Odwołujący podkreśla, że maksymalnym realnym okresem gwarancji i rękojmi na tego typu inwestycje – jak ta objęta postępowaniem – jest okres 5 lat (60

miesięcy). Dłuższe terminy są realnie niespotykane i nie mają uzasadnienia technicznego. Po upływie bowiem takiego okresu, awarie nie mogą już bowiem być traktowane jako efekt wadliwego wykonania, ale jako skutek eksploatacji. Nie jest już bowiem możliwe przypisanie – po tak długim okresie czasu – skutku w postaci awarii z przyczyną w postaci niewłaściwego wykonania. Tym samym – wpisanie ​ umowie dłuższego okresu gwarancji i tak nie przyniesie żadnej korzyści Zamawiającemu, ponieważ realnie nie będzie w on w stanie wyegzekwować tych obowiązków (ze względu na brak możliwości stwierdzenia, że zaistniała awaria wynika z wad wykonania/materiałów, a nie z​ eksploatacji i zwykłego zużycia rzeczy). Odwołujący wskazuje zatem, że taki też okres – czyli 5 lat – powinien zostać określony jako maksymalny brany pod uwagę przy wyliczaniu ilości punktów. Umożliwienie przez Zamawiającego wskazania okresu 7 oraz 9 lat gwarancji powoduje, że w przypadku nieuczciwych wykonawców, mogą oni oferować właśnie taki – nierealny termin, wyłącznie w celu zwiększenia liczby zdobytych punktów. Odwołujący zaznacza, że kryterium to ma wagę 10%, a zatem takie nieuczciwe praktyki mogą mieć decydujący wpływ na ranking ofert. Odwołujący zamierza zaproponować realny termin gwarancji, co oznacza, że – w przypadku złożenia oferty przez nieuczciwego wykonawcę – Odwołujący otrzyma niższą punktację, co może mieć wpływ na nieuzyskanie zamówienia. Wnioskowana przez Odwołującego zmiana uniemożliwi natomiast praktyki nieuczciwej konkurencji, co leży w interesie Zamawiającego oraz także Odwołującego, który zamierza zaproponować realny i prawidłowy okres gwarancji.

Pismem procesowym z 07 maja 2026 roku odwołujący wniósł o dopuszczenie i​ przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:

1. SW Z do postępowania o udzielenie zamówienia sektorowego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego o wartości zamówienia równej progowi unijnemu lub większej, zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 roku pn.: „Rozbudowa kanalizacji sanitarnej i uzupełnienie gospodarki wodociągowej na terenie gminy Rokietnica" w ramach projektu/przedsięwzięcia "Uzupełnienie gospodarki wodnościekowej ​ aglomeracji Rokietnica, numer referencyjny postępowania: ZP.271.7.2026, w którym zamawiającym jest w Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych Sp. z o.o. w Bytkowie; celem stwierdzenia faktów: ustalenia przez tego samego Zamawiającego, tj. Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych Sp. z o.o. w Bytkowie w innym, podobnym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego kryterium oceny ofert w postaci terminu gwarancji o maksymalnym terminie gwarancji wynoszącym 7 lat;
2. SW Z do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego obejmujących roboty budowlane w zakresie oczyszczalni ścieków (zgodnie z wykazem postępowań, stanowiącym załącznik do niniejszego pisma); celem stwierdzenia faktów: ustalania przez zamawiających w postępowaniach podobnych o udzielenie zamówień publicznych obejmujących roboty budowlane w zakresie oczyszczalni ścieków, maksymalnego okresu gwarancji wynoszącego 5 lat;
3. Kart materiałowych producentów urządzeń; celem stwierdzenia faktów: maksymalnego okresu gwarancji ustalanego przez producentów wynoszącego nie więcej niż 5 lat, - uzasadniając okoliczności związane z brakiem możliwości powoływania ww. dowodów na wcześniejszym etapie postępowania (przy odwołaniu).

Zamawiający złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości. Zamawiający wskazał, że przedmiotem zamówienia jest rozbudowa istniejącej oczyszczalni ścieków w Bytkowie, obejmująca budowę nowych obiektów, modernizację i rozbudowę istniejących, pełny rozruch technologiczny oraz uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego i pozwolenia na użytkowanie obiektu. Istniejąca instalacja jest przeciążona hydraulicznie, funkcjonuje na maksymalnych obciążeniach RLM, co powoduje przekroczenia dopuszczalnych parametrów zanieczyszczeń, w związku z przyrostem liczby mieszkańców i rozwojem gospodarczym aglomeracji Rokietnica. Planowana przepustowość po rozbudowie: Qśrd. = 5 000 m³/d, obciążalność 42 891 RLM, przy zachowaniu wysokiej efektywności technologii biologicznego oczyszczania. Jest to obiekt kluczowej infrastruktury sanitarnej gminy, zaprojektowany jako obiekt długowieczny.

Oczyszczalnie ścieków projektuje się i eksploatuje jako obiekty o żywotności rzędu 30-40 lat (trwałość użytkowa), co wynika z ich charakteru konstrukcyjnego, technologicznego i​ ekonomicznego; w tym okresie obiekt ma zachować zdolność do bezpiecznej pracy przy właściwej eksploatacji.

Zamawiający przyjął kryteria oceny ofert: –Cena (C) – waga 90%, –Warunki gwarancji (G) – waga 10%, z zamkniętą siatką okresów gwarancji 5/7/9 lat i minimalnym wymaganiem 5 lat.

Brak naruszenia art. 16 Pzp – zasada uczciwej konkurencji i proporcjonalności.

KIO konsekwentnie wskazuje, że zamawiający ma „istotny zakres swobody”

​w kształtowaniu warunków udziału w postępowaniu i kryteriów oceny ofert; swoboda ta ograniczona jest: •rzeczywistymi potrzebami Zamawiającego, •związkiem z przedmiotem zamówienia, •obowiązkiem przestrzegania zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i proporcjonalności (art.

16 Pzp).

W wyroku z 21.10.2025 r., KIO 3276/25, Izba podkreśliła, że warunki udziału mogą być sformułowane tak, aby zapewnić wybór wykonawcy posiadającego odpowiednią zdolność techniczną, organizacyjną i zawodową, o ile pozostają w racjonalnym związku z konkretnym przedmiotem zamówienia i nie są nadmierne. Analogicznie KIO odnosi się do kryteriów – jako instrumentu promowania określonych cech oferty; nie mogą one być oderwane od rzeczywistych potrzeb zamawiającego i muszą przekładać się na lepszą jakość lub funkcjonalność świadczenia.

W niniejszej sprawie: •Zamawiający jako operator oczyszczalni ścieków ma obowiązek zapewnienia jej niezawodności i trwałości; •kryterium długości gwarancji jest bezpośrednio powiązane z potrzebą ograniczenia ryzyka technicznego i finansowego w pierwszych latach eksploatacji obiektu o przewidywanej żywotności 30-40 lat.

Kryterium gwarancji a cykl życia obiektu.

Odwołujący twierdzi, że okresy 7-9 lat są „niezasadnie długie” i „nierealne”. Pogląd ten abstrahuje od cyklu życia oczyszczalni: •obiekt ma funkcjonować przez ok. 30-40 lat; •okres 7-9 lat gwarancji obejmuje wyłącznie pierwszą część eksploatacji (ok. 1/4-1/3 żywotności), w której wady wykonania i zastosowanych rozwiązań ujawniają się najczęściej; •odpowiedzialność wykonawcy za ten okres nie jest więc „nadmierna”, lecz racjonalna, zważywszy na długowieczny charakter obiektu.

KIO w orzeczeniu KIO 1390/25 (7.05.2025 r.) zaakceptowała nawet 15letni maksymalnie punktowany okres gwarancji na obiekt infrastrukturalny – wskazując, że długi okres gwarancji pozostaje w związku z cyklem życia obiektu i może stanowić realne kryterium jakościowe. Izba oddaliła tam zarzut wykonawcy domagającego się skrócenia okresu do 7 lat oraz podkreśliła, że skrócenie maksymalnego okresu gwarancji osłabiłoby znaczenie kryterium i​ doprowadziłoby do iluzorycznego różnicowania ofert.

W zestawieniu z tym stanowiskiem KIO, przyjęty przez Zamawiającego 9letni maksymalnie punktowany okres gwarancji jawi się jako umiarkowany i tym bardziej dopuszczalny.

Proporcjonalność – zamknięta siatka, umiarkowana waga, brak kumulacji obciążeń.

Kryterium „warunki gwarancji” jest: - jednoznaczne i przejrzyste – wskazano konkretne poziomy (5, 7, 9 lat) i odpowiadającą im liczbę punktów, - zamknięte – brak „licytacji w nieskończoność”; okres dłuższy niż 9 lat nie przynosi dodatkowych punktów, - umiarkowanie istotne – waga 10%, przy dominującej roli ceny 90%.

W wyroku KIO 1600/22 Izba zaakceptowała model, w którym zamawiający przyznawał punkty za 3, 4 i 5 letni okres gwarancji, a oferta z gwarancją dłuższą niż 5 lat otrzymywała również maksymalną liczbę punktów. KIO uznała, że zamawiający może swobodnie ustalić maksymalnie punktowany próg gwarancji, o ile czyni to w sposób jasny i powiązany z​ przedmiotem zamówienia.

Analogicznie, Zamawiający w niniejszym postępowaniu: •określił maksymalnie punktowany próg na poziomie 9 lat, •wskazał konkretne poziomy pośrednie (7 lat), •nadał kryterium umiarkowaną wagę.

Dodatkowo Zamawiający nie obciąża wykonawcy dodatkowymi, nietypowymi obowiązkami powiązanymi z długością gwarancji (np. wieloletnimi ubezpieczeniami od wszystkich ryzyk), które mogłyby w połączeniu z dłuższą gwarancją mieć efekt zaporowy. Taka kumulacja była krytykowana przez KIO w innych sprawach, gdy prowadziła do nieproporcjonalnych obciążeń wykonawcy.

Odwołujący twierdzi, że 5 lat jest „maksymalnym realnym okresem gwarancji i rękojmi” dla tego typu inwestycji, a dłuższe terminy są „realnie niespotykane” i „nie mają uzasadnienia technicznego”. Te twierdzenia: •nie są poparte żadnymi dowodami (normy, dane rynkowe, opinie biegłych, orzecznictwo); •są sprzeczne z praktyką zamówień publicznych, w której okresy gwarancji powyżej ​ 5 lat są dopuszczane, a nawet premiowane, m.in. w orzeczeniu KIO 1390/25, gdzie maksymalnie punktowano aż 15 lat; •abstrahują od faktu, że rozbudowana oczyszczalnia ma żywotność 30–40 lat.

KIO nie przyjmuje sztywnego „sufitu” długości gwarancji; ocenia, czy w konkretnym stanie faktycznym wymagany lub

-

-

-- -

premiowany okres gwarancji jest powiązany z przedmiotem zamówienia i nie prowadzi do nieproporcjonalnych obciążeń.

W KIO 1390/25 Izba wyraźnie wskazała, że długi okres gwarancji jest uzasadniony cyklem życia obiektu, a wykonawca nie jest zobowiązany do udzielania maksymalnej gwarancji – lecz zadeklarowany okres stanowi podstawę porównania ofert.

W niniejszej sprawie: •okres 7–9 lat jest uzasadniony długą żywotnością oczyszczalni (30–40 lat), •jest związany z pierwszą, kluczową fazą eksploatacji, •nie nakłada na wykonawcę odpowiedzialności za cudze roboty – w przeciwieństwie do stanu faktycznego w sprawie KIO 3405/23, gdzie 10 letnia gwarancja obejmowała także elementy wykonane przez poprzedniego wykonawcę, co Izba uznała za nieproporcjonalne.

Odwołujący domaga się obniżenia minimalnego okresu gwarancji z 5 do 3 lat oraz rezygnacji z premiowania okresów powyżej 5 lat. Tymczasem:

1. Minimalny okres 5 lat jest świadomie ustalonym standardem jakościowym, adekwatnym do: –wartości i złożoności inwestycji (rozbudowa dużej oczyszczalni ścieków), –znaczenia obiektu dla aglomeracji Rokietnica, –przewidywanej 30–40 letniej żywotności obiektu.
2. Obniżenie minimalnego okresu gwarancji do 3 lat oznaczałoby istotne ograniczenie ochrony Zamawiającego na tle całego cyklu życia obiektu; w praktyce przez znaczną część okresu ujawniania się wad wykonawczych (po 3 roku, a przed 7–9 rokiem) Zamawiający byłby pozbawiony ochrony gwarancyjnej.
3. Pzp nie nakłada na Zamawiającego obowiązku „łagodzenia” wymogów jakościowych do poziomu minimalnie akceptowalnego dla wykonawców. KIO w orzeczeniu KIO 1390/25 wyraźnie odrzuciła żądanie skrócenia maksymalnie punktowanego okresu gwarancji (z 15 do 7 lat), uznając, że osłabiłoby to realne znaczenie kryterium i nie wynika z naruszenia zasad Pzp.

Żądanie Odwołującego w niniejszej sprawie ma analogiczny charakter: zmierza do „zmiękczenia” wymogów gwarancyjnych, a nie do usunięcia realnego naruszenia Pzp.

Odwołujący ogranicza się do stwierdzenia, że zamierza zaoferować „realny” termin gwarancji i że kryterium może skutkować niższą punktacją jego oferty w stosunku do ofert wykonawców deklarujących 7 lub 9 lat. Pzp dopuszcza konkurowanie jakością – KIO akcentuje, że kryteria jakościowe, w tym długość gwarancji, są dopuszczalne, o ile pozostają w związku z przedmiotem zamówienia. Odwołujący nie wykazał, że kryterium gwarancji uniemożliwia mu złożenie oferty, ogranicza liczbę potencjalnych wykonawców czy faworyzuje konkretną grupę podmiotów; jego „szkoda” ma wyłącznie charakter polegający na ryzyku przegrania konkurencji jakościowej.

Tego rodzaju ryzyko jest immanentną cechą postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i nie stanowi szkody w rozumieniu przepisów o środkach ochrony prawnej.

Podsumowanie:

1. Kryterium „warunki gwarancji (G)”: –zostało ukształtowane w sposób przejrzysty (okresy 5, 7, 9 lat; minimalny okres 5 lat), –ma umiarkowaną wagę 10% przy dominującej roli ceny 90%, –jest powiązane z przedmiotem zamówienia (rozbudowa oczyszczalni o żywotności 30–40 lat) i cyklem życia obiektu, –nie wiąże się z ponadstandardową kumulacją innych obciążeń.
2. Orzecznictwo KIO (w szczególności KIO 1600/22 i KIO 1390/25) potwierdza: –swobodę Zamawiającego w określaniu maksymalnie punktowanego okresu gwarancji, –dopuszczalność nawet znacznie dłuższych niż 5 lat okresów gwarancyjnych, jeśli są powiązane z cyklem życia obiektu i mają umiarkowaną wagę, –brak podstaw do ingerencji KIO wyłącznie z tego powodu, że wykonawcy mogą oferować „bardzo długą” gwarancję, skoro jest to decyzja biznesowa wykonawcy, a nie obowiązek.

Odwołujący nie wykazał naruszenia art. 16 ani art. 242 Pzp ani realnej szkody – jego żądania zmierzają przede wszystkim do obniżenia wymogów jakościowych w zakresie gwarancji.

Zamawiający złożył dodatkowe pismo procesowe, w którym odniósł się do wniosków dowodowych odwołującego.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje.

Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego z​ zastosowaniem przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych wymaganych przy procedurze, której wartość szacunkowa zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Izba stwierdziła, że nie zachodzą przesłanki do odrzucenia odwołania.

-

-

Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak

również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron, złożone w pismach procesowych, jak też podczas rozprawy Izba stwierdziła, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że odwołujący nie wykazał, że jest uprawniony do wniesienia odwołania zgodnie z art. 505 ust.1 ustawy Pzp. Odwołujący w odwołaniu, jak również na rozprawie nie uzasadnił, czy i w jakim zakresie mógł ponieść lub poniósł szkodę. Wykazanie interesu wprost wynika z przepisu art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, cyt.:

Środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody ​ konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. w Brak wykazania interesu we wniesieniu odwołania stanowi materialno-prawną przesłankę do oddalenia odwołania. Izba stwierdziła, że odwołujący nie wykazał szkody jaką może ponieść w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp.

Jak wskazał Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Zamówień Publicznych w wyroku z​ 27 marca 2023 roku, sygn. akt XXIII Zs 11/23, cyt.: „O dwołujący/Uczestnik nie wykazał wypełnienia łącznie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy - to jest posiadania interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody. Tymczasem Odwołujący na żadnym etapie postępowania nie powołał się na przesłankę szkody. Uczestnik nawet nie wskazał, że on jako Odwołujący ma interes w złożeniu niniejszego odwołania, nie podniósł, że w razie uwzględnienia odwołania jego oferta będzie ofertą najkorzystniejszą w przedmiotowym postępowaniu. Odwołujący nie wskazał jednej z​ określonych w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp przesłanek, tj. poniesienia lub możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przepisów ustawy. Sąd Okręgowy - przy tak postawionym zarzucie Skarżącego i jego powtórzonym z postępowania odwoławczego uzasadnieniu, uważnie prześledził każde słowo uczestnika zawarte w odwołaniu. Odwołujący nie odniósł się w ogóle do jednej z przesłanek określonych artykule 505 ust. 1 ustawy Pzp, t​ j. poniesienia bądź możliwości podniesienia szkody w wyniku naruszenia przepisów ustawy przez Zamawiającego. Samo posiadanie statusu wykonawcy - podmiotu, który złożył ofertę ​ postępowaniu - i nawet wskazanie, że zajął 2 pozycję w rankingu oceny ofert - nie jest wystraczające do skutecznego w korzystania ze środków ochrony prawnej określonych ustawą i​ w zasadzie nie rodzi żadnych skutków procesowych. Podsumowując, w odniesieniu do przesłanki poniesienia szkody lub jej możliwości Odwołujący nie przedstawił zarówno twierdzenia, jak i jego uzasadnienia”. (…). „Krajowa Izba Odwoławcza nie może się domyślać przesłanki, nie może jej domniemywać Co więcej Uczestnik nie tylko, że nie wykazał spełnienia tej przesłanki, ale również nie podniósł żadnej argumentacji w tym zakresie, nawet na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą.

Tymczasem brak wskazania na szkodę, jaką mógłby ponieść odwołujący w wyniku rzekomego naruszenia przepisów PZP przez Zamawiającego, obligowało Krajową Izbę Odwoławczą do oddalenia odwołania. Przesłanka ta - wobec braku twierdzenia Odwołującego wymaganego art. 505 ust 1 Pzp - nie może być przedmiotem interpretacji stanu faktycznego sprawy dokonywanej przez Krajową Izbę Odwoławczą za Odwołującego. Słusznie podniesiono w skardze, iż obowiązkiem Izby jest jedynie ocena wskazanych przez odwołującego przesłanek.

Przepis art. 505 ust. 1 ustawy Pzp stanowi implementację do prawa krajowego dyrektywy Rady 89/665/EW G z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz. U. L 395, s. 33), zmienionej dyrektywą 2007/66/W E Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. (Dz. U. L 335, s. 31), czyli tzw. dyrektywy odwoławczej.

Analiza omawianego przepisu ustawy Pzp prowadzi do wniosku, że w celu korzystania ze środków ochrony prawnej wykonawca zobowiązany jest wykazać nie tylko interes w uzyskaniu zamówienia, ale także poniesienie lub możliwość poniesienia szkody z powodu działań lub zaniechań zamawiającego. Obydwie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Ponadto między szkodą grożącą wykonawcy, a naruszeniami ustawy Pzp zarzucanymi w odwołaniu, musi zostać wykazany adekwatny związek przyczynowo-skutkowy. Powyższe wynika z​ charakteru postępowania odwoławczego. Postępowanie odwoławcze ma bowiem na celu ochronę interesów osoby wnoszącej środki ochrony prawnej, a nie ochronę interesu publicznego przez sprawowanie nadzoru nad prawidłowością prowadzenia postępowania.

Prawidłowo w tym zakresie podnosi Skarżący, iż interesem w uzyskaniu zamówienia nie jest wskazywana przez Odwołującego "konieczność zapewnienia zgodności postępowania o​ udzielenie zamówienia publicznego z przepisami (interes prawny sensu largo)". Wprawdzie szerokie zakreślenie w

ustawie kręgu osób legitymowanych do wniesienia środka ochrony prawnej ma swoje źródło w postanowieniach art. 1 ust.

3 dyrektywy 89/665/EW G, który stanowi, że państwa członkowskie zapewniają dostępność procedur odwoławczych, w ramach szczegółowych przepisów, które państwa członkowskie mogą ustanowić, przynajmniej dla każdego podmiotu, jednakże który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia i który poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku domniemanego naruszenia.

Sąd Okręgowy, Sąd Zamówień Publicznych ponownie wskazuje, że w okolicznościach przedmiotowego postępowania, przesłanka interesu w uzyskaniu zamówienia, nie została wykazana. Jak zostało już wskazane powyżej, kolejna materialnoprawna przesłanką wniesienia odwołania, czyli zaistnienie lub potencjalne zaistnienie szkody, nie została spełniona przez Odwołującego (Odwołujący nigdy nie powołał się na nią) Pzp nie wskazuje czy chodzi o stratę (tj. szkodę majątkową), czy także o krzywdę (szkodę niemajątkową). ​ zakresie omawianej przesłanki, Odwołujący w ogóle nie przedstawił żadnego twierdzenia W i​ żadnej argumentacji. Bezprawne było twierdzenie Izby, iż przesłanka szkody w tym wypadku jest oczywista, bowiem obowiązek wskazania na szkodę we wniesieniu odwołania spoczywał na Odwołującym, a nie na Krajowej Izbie Odwoławczej.

Reasumując tę cześć rozważań Sądu Okręgowego, zasadnym jest podniesienie, że brak wykazania spełnienia przesłanek wynikających z art. 505 ust. 1 Pzp stanowiło wystarczającą podstawę do oddalenia odwołania wniesionego w przedmiotowym postępowaniu”.

Niemniej, w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu, w ocenie Krajowej Izby Odwoławczej zarzuty odwołującego są bezzasadne. Krajowa Izba Odwoławcza podzielając ​ całości stanowisko zamawiającego (za wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w z​ 25.08.2015 r., sygn. akt: XXIII Ga 1072/15: „I zba ma prawo podzielić zarzuty i wartościową argumentację jednego z uczestników, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów”), wskazuje, co następuje.

Odwołanie dotyczy treści ogłoszenia oraz SW Z w zakresie kryterium „warunki gwarancji (G)” z Rozdziału 17 SW Z, w szczególności pkt 17.2.2 SWZ.

W SWZ Zamawiający określił, że w kryterium „warunki gwarancji (G)” wykonawca uzyska: –0 pkt – za okres gwarancji 5 lat, –5 pkt – za okres gwarancji 7 lat, –10 pkt – za okres gwarancji 9 lat, przy czym minimalny okres gwarancji wynosi 5 lat; kryterium „G” ma wagę 10%, a „Cena (C)” – 90%.

Odwołujący zarzucił naruszenie art. 16 oraz art. 242 ust. 1 i 2 Pzp przez takie ukształtowanie kryterium gwarancji, które ma – jego zdaniem – naruszać uczciwą konkurencję oraz nie służyć weryfikacji i porównaniu poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia. Odwołujący twierdził, że: –„maksymalnym realnym okresem gwarancji i rękojmi” na tego typu inwestycje jest 5 lat, –okresy 7 i 9 lat są „niezasadnie długie” i „nierealne” technicznie.

W ocenie Izby stanowisko odwołującego oparte jest o błędne założenie, które nie wynika z​ dokumentacji postępowania i faktycznych możliwości realizacyjnych oraz zasad panujących na rynku branżowym związanym z przedmiotowym zamówieniem. Ponadto stanowisko odwołującego, które zostało wyartykułowane w treści odwołania jest wewnętrznie sprzeczne, gdyż odwołujący z jednej strony wskazuje, że maksymalnym realnym okresem gwarancji i​ rękojmi na tego typu inwestycje – jak ta objęta postępowaniem – jest okres 5 lat (60 miesięcy), a z drugiej strony w treści zmodyfikowanego żądania dopuszcza okres 6 letni (72 miesiące).

Odwołujący wskazał również, że dłuższe terminy są realnie niespotykane i nie mają uzasadnienia technicznego.

Zdaniem Izby okoliczność, że inni zamawiający stosują różne okresy gwarancji nie może stanowić definitywnego wyznacznika prawidłowego zachowania zamawiającego w tym postępowaniu według wzorca narzucanego przez odwołującego. Skoro bowiem zamawiający w tym postępowaniu jako wymóg obligatoryjny narzuca okres gwarancji minimum 5 letni – czego odwołujący swoim odwołaniem nie kwestionuje – to odwołujący nie ma obowiązku oferowania dłuższego okresu gwarancji ponad wskazane minimum. Jeżeli zamawiający zamierza jednak przyznawać dodatkowe punkty za dłuższy okres gwarancji – odpowiednio 7 lub 9 letni – to do wyłącznej decyzji każdego z wykonawców będzie należało zaoferowanie takiego okresu, jaki jest możliwy.

W ocenie Izby, oczywistym jest, że producenci określonych urządzeń i materiałów gwarantują minimalny okres gwarancji dla swoich produktów, który często wynika z przepisów prawa. Jednakże znaną praktyką na rynku jest możliwość uzyskania od producenta dłuższego okresu gwarancji przez wykupienie takiej opcji za dodatkowe wynagrodzenie. Tym samym to na wykonawcy, który przy uwzględnieniu jego pozycji na rynku, kontaktów biznesowych czy innych tego typu zależności, spoczywa decyzja, która będzie polegała na zbilansowaniu kryteriów oceny ofert pod kątem możliwości finansowych kształtujących koszty realizacji inwestycji oraz możliwości zaoferowania dłuższego

okresu gwarancji.

W przedmiotowym postępowaniu zamawiający nie nakazuje zaoferowania np. gwarancji 9​ letniej, pozostawiając swobodę w tym względzie wykonawcom.

W zakresie dowodów powołanych przez odwołującego za pismem procesowym z 06 maja 2026 roku, Izba podziela stanowisko zamawiającego uznając, że wnioskowane dowody, przy założeniu profesjonalizmu odwołującego, który na rynku branżowym jest przecież znaczącym uczestnikiem, mogły zostać złożone (poza dowodem nr 1) przy pierwszej czynności, tj. przy odwołaniu w związku z czym dowody nr 2 i 3 Izba uznała za spóźnione, złożone jedynie dla zwłoki postępowania (art. 541 ustawy Pzp) – Izba oddaliła te dowody.

Dowód nr 1 Izba uznała za irrelewantny z punktu widzenia rozstrzygnięcia odwołania, gdyż okoliczność, że zamawiający stosuje różne okresy gwarancji w różnych postępowaniach nie oznacza, że czynności zamawiającego są wadliwe z punktu widzenia przepisów ustawy Pzp.

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy Pzp oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437).

Przewodniczący

………………………