Postanowienie KIO 1319/26 z 29 kwietnia 2026

1. Odrzuca odwołanie na podstawie art. 528 pkt 1 Ustawy.
2. Kosztami postępowania odwoławczego obciąża odwołującego i:
3. 1zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego 15.000 zł 00 gr. (piętnaście tysięcy złotych) wpisu oraz 3.926 zł 17 gr. (trzy tysiące dziewięćset dwadzieścia sześć złotych siedemnaście groszy) kosztów zamawiającego; 2.2zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego 3.926 zł 17 gr. (trzy tysiące dziewięćset dwadzieścia sześć złotych siedemnaście groszy) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika oraz kosztów dojazdu.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca

……………………………… ……………………………… ………………………………

Sygn. akt

KIO 1319/26

W postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego – Wodociągi Chrzanowskie Sp. z o.o., w trybie przetargu nieograniczonego na kompleksowy odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów wytworzonych w Wydziale Oczyszczania Ścieków w Chrzanowie z podziałem na części: część 1: odbiór, transport oraz zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 08 05, wobec braku wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w celu wyłonienia wykonawcy oraz dzieleniu zamówienia na części w celu uniknięcia stosowania Ustawy, wniesione zostało 23.03.2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: Kompostech Sp. z o.o. i EkoTrans K&K Sp. z o.o. (KIO 1319/26).

Odwołujący zarzuca zamawiającemu naruszenie:

1. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 Ustawy Pzp przez brak stosowania Ustawy Pzp do części zamówienia w zakresie dotyczącej odpadów 19 08 05, podczas gdy Ustawa nakazuje, aby w przypadku zamówień przekraczających progi unijne, a w konsekwencji; 2)art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 w zw. z art. 18 ust. 1 w zw. z art. 86 w zw. z art. 362 pkt 1 w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Ustawy Pzp przez zaniechanie przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego zamówienia odpadów o kodzie 19 08 05 jako części wskazanego zamówienia podczas gdy zamawiający, gdyby działał zgodnie z Ustawą, uwzględniając progi unijne, musiałby przy chęci zawarcia umowy na ww. usługę dot. odpadów o kodzie 19 08 05 (jako części ww. zamówienia) stosować ustawę PZP, w tym dokonać ogłoszenia zamówienia ewentualnie 3)art. 29 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 Ustawy Pzp poprzez zaniżenie szacowania wartości zamówienia w zakresie

odpadów o kodzie 19 08 01, 19 08 02 i 19 08 05 przed zawarciem umowy z wykonawcą z pominięciem ustawy PZP, prowadzącego do niestosowania ustawy PZP, a tym samym na uznanie, że takie zamówienia (a dokładnie jego część) nie podpada pod ustawę, w tym nieuwzględnienie w zakresie rynkowej wyceny uzyskanej przez zamawiającego w odniesieniu do odpadów o kodzie 19 08 05 w ramach postępowania PP-2260-55/25 co też spowodowało, że doszło do naruszenia 4)art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 w zw. z art. 18 ust. 1 w zw. z art. 86 w zw. z art. 362 pkt 1 w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Ustawy Pzp poprzez zaniechanie przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego zamówienia dot. odpadów o kodzie 19 08 05, jako części ww. zamówienia ewentualnie, z najdalej posuniętej ostrożności procesowej 5)art. 29 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 Ustawy Pzp poprzez brak stosowania Ustawy Pzp związany z bezpodstawnym dzieleniem zamówienia publicznego, a to związanego np. z uznaniem, że usługa dotycząca odbioru, transportu jak i zagospodarowania jedynie odpadów o kodzie 19 08 05 stanowi osobne zamówienie (czy też, ze osobnym zamówieniem będzie np. jedynie zagospodarowanie takich odpadów, a osobnym – ich transport), ewentualnie podzielenie zamówienia pod kątem ilościowym (wydzielenie jedynie pewnej ilości odpadów o kodzie 19 08 05 do osobnego zamówienia z ustalonej wcześniej przez zamawiającego liczby 5.500 Mg) i w konsekwencji traktowanie jako osobnego zamówienia takiej usługi i traktowanie jej jako niepodlegającej pod przepisy ustawy, podczas gdy zakazane jest dzielenie zamówienia publicznego jeżeli powoduje to obejście (niestosowanie) przepisów ustawy Pzp – mamy do czynienia z jednym zamówieniem na odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów o kodach 19 08 01, 19 08 02 i 19 08 05, a wartością zamówienia w sytuacji podziału go na części jest wartość całego zamówienia a w konsekwencji 6)art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 pkt 1 w zw. z art. 18 ust. 1 w zw. z art. 86 w zw. z art. 362 pkt 1 w zw. z art. 377 ust. 1 pkt 1 Ustawy Pzp poprzez zaniechanie przekazania do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenia w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego zamówienia dot. odpadów o kodzie 19 08 05, jako części ww. zamówienia podczas gdy zamawiający, gdyby zgodnie z ustawą (nie dzieląc zamówienia) musiałby ustalić, że zamówienie dotyczące odpadów o kodzie 19 08 05 jako część ww. zamówienia jest objęte ustawą Pzp i wymaga stosowania jej przepisów, w tym dokonania ogłoszenia zamówienia.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu prowadzenia postępowania w przedmiocie zamówienia dotyczącego odpadów o kodzie 19 08 05 na podstawie przepisów ustawy Pzp w tym przekazywania ogłoszenia w przedmiocie zamówienia publicznego (jego wszczęcia) do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a także unieważnienia na zasadzie art. 554 ust. 3 pkt 2 lit. b Pzp umowy/ów dotyczących odpadów o kodzie 19 08 05, a zawartej/tych po rozstrzygnięciu postępowania o udzielenie zamówienia PP-2260-55/25 i nałożenie kary finansowej w wysokości 10% wynagrodzenia umownego przewidzianego w każdej takiej umowie (ich sumy w przypadku więcej niż 1 umowy).

W uzasadnieniu zarzutów, w tym zarzutu nr 3 (w szczególności istotny w związku z podstawą odrzucenia odwołania) odwołujący wskazywał na rzekome zaniżenie szacowania wartości zamówienia co miało mieć podstawy w stwierdzeniu rynkowej wyceny odpadu o kodzie 19 08 05 uzyskanej przez zamawiającego w postępowaniu PP-2260—55/25, a w zarzucie nr 5 odwołujący wskazywał na rzekomy podział zamówienia w celu uniknięcia stosowania przepisów Ustawy, co mogłoby wynikać z uznania, że usługa dotycząca odbioru czy transportu jak i zagospodarowania jedynie odpadów o kodzie 19 08 05 stanowi osobne zamówienie, czy też podziału usługi na sam transport lub zagospodarowanie, ewentualnie podzieleniem zamówienia pod kątem ilościowym, tj. wydzielenia jedynie pewnej ilości odpadów o kodzie 19 08 05 do osobnego zamówienia z ustalonej wcześniej liczby 5.500 Mg. Odwołujący wskazywał, że wartością całości zamówienia jest odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów o kodach 19 08 01, 19 08 02 i 19 08 05. Stanowisko co do konieczności stosowania Ustawy odwołujący opierał na stwierdzeniu, że należy stosować progi ustawowe dla zamówienia sektorowego obowiązujące w latach 2026-2027, tj. niższe od progu obowiązującego w 2025 r., który wynosił 2.054.235 zł netto. Sumując wartość ofert złożonych na trzy części w 2025 r. odwołujący wskazał, że wartość rynkowa zamówienia wynosi 3.190.000 zł netto. Skoro zamawiający ustalił wartość szacunkową zamówienia w 2025 r. na kwotę 1.991.850 zł (w tym dla części 1 – 1.815.000 zł), to wartość ta przewyższa obecne progi unijne – 1.861.920 zł netto. Sam

odwołujący w pkt 14 uzasadnienia (ostatni akapit) podkreślił, że przedmiotem odwołania jest to, że zamawiający po zmianie przepisów określających progi unijne nie zastosowała Ustawy przy ustalonej wartości szacunkowej zamówienia.

Odwołujący wskazując wprawdzie na zaniżoną wartość szacunkową zamówienia, jednocześnie okoliczności tej nie wskazuje jako podstawy zarzutu, w szczególności nie odnosi się do samego szacowania wartości zamówienia jakiego zamawiający dokonał w październiku 2025 r. Odwołujący w całym uzasadnieniu w ogóle nie kwestionuje wartości szacunkowej ustalonej w kwocie 1.991 tyś zł dla odpadów o kodzie 19 08 01, 19 08 02 i 19 08 05. Konsekwentnie wartość tą odnosi do progu obowiązującego w 2026 r., w którym miało dojść do zawarcia umowy – udzielenia zamówienia z pominięciem przepisów Ustawy. Wyraźnie podkreśla to w pkt 16 uzasadnienia. Argumenty w pkt 20 i 21 uzasadnienia, jak wskazał sam odwołujący podniesione zostały na marginesie i nie stanowią podstawy zarzutu zaniżenia wartości szacunkowej zamówienia, co wyraźnie wybrzmiewa z uzasadnienia (str. 17): Powyższe kwestie są pokazywane – jak było to wskazane – jedynie na marginesie – obecnie problemem jest nie to, że Zamawiający tak wyliczał, aby nie wejść w próg unijny (i w ten sposób nie stosować ustawy) – tylko, że Zamawiający po tym jak podał kwotę 1.991 tyś zł – następnie zawarł umowę poza ustawą, podczas gdy próg stosowania ustawy to obecnie 1.862 tyś.

Podsumowując zatem zarzut podstawowy – jest on związany z faktem, że doszło do w sumie najprostszego naruszenia ustawy – udzielenia zamówienia poza ustawą podczas gdy same wyliczenia dokonane przez Zamawiającego wskazują, że zamówienie już wpada w progi unijne, a więc powinien on stosować ustawę. Dalej w zarzucie ewentualnym odwołujący wskazując na obowiązek uwzględnienia wysokości ceny jaką sam zaoferował w postępowaniu zakończonym w 2025 r. odnosił to do szacowania wartości zamówienia przed zawarciem umowy poza Ustawą na odpady o kodzie 19 08 05, co odnosił do zarzutu naruszenia art. 29 ust. 1 Ustawy i zakazu zaniżania wartości zamówienia. Dalsza część uzasadnienia odnosi się do zarzutów ewentualnych dotyczących zakazu dzielenie zamówienia, co odnosi do naruszenia zasad ujętych w przepisach art. 29 -35 Ustawy.

Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie z wnioskiem o jego odrzucenie, względnie oddalenie (pismo z 28.04.2026 r.).

W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie odwołania zamawiający wskazał, że odwołanie dotyczy postępowań przeprowadzonych i zakończonych w 2025 r. dotyczących kompleksowego odbioru, transportu i zagospodarowania odpadów, w zakresie odpadów o kodzie 19 08 05 w okresie od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. Postępowania prowadzone były bez wymogu stosowania Ustawy w trybie przetargu nieograniczonego na platformie zakupowej zmawiającego. Postępowanie pod nr PP-2260-55/25 w zakresie części 1 zakończyło się bez wyboru wykonawcy (zamknięte 22.12.2025 r.).

Zamawiający oszacował wartość zamówienia na kwotę 1.991.850,00 zł (dla całości zamówienia), w tym 1.815.000,00 zł (dla części 1) w dniu 15.10.2025 r.

Drugie postępowanie (bez numeru) zakończyło się podpisaniem w dniu 30.12.2025 r. umowy po przeprowadzonych negocjacjach. Wartość szacunkowa tego zamówienia stanowiła kwota 1.815.000,00 zł.

W ocenie zamawiającego zachodzi podstawa do odrzucenia odwołania, gdyż dotyczy ono sprawy, w której nie mają zastosowania przepisy ustawy Pzp (art. 528 pkt 1) i zostało wniesione po upływie terminu określonego w Ustawie (art.

528 pkt 3).

Terminy wskazane w Ustawie odnoszą się do postępowań prowadzonych na podstawie Ustawy i nie maja zastosowania w przypadku braku obowiązku stosowania Ustawy.

Przyjmując, że należałoby zastosować terminy przewidziane w Ustawie to do odwołania wnoszonego na zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia (art. 513 pkt 3) termin 10 dniowy należało liczyć – dla postepowania I od 6.11.2025 r. (informacja o postępowaniu na platformie zakupowej), a najpóźniej od 22.12.2025 r. (informacja o zamknięciu postępowania). Dla postepowania II termin rozpoczął bieg 22.12.2025 r. (zamknięcie postępowania I), względnie 1.01.2026 r. (rozpoczęcie obowiązywania umowy zawartej 30.12.2025 r.), a najpóźniej 30.01.2026 r. Przy zachowaniu należytej staranności wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być złożony do zamawiającego najpóźniej 2.01.2026 r. Uwzględniając termin na jego rozpatrzenie (14 dni), obieg korespondencji pocztą (14 dni), termin 10-dniowy upłynąłby najpóźniej 9.02.2026 r. Przepis art. 515 ust. 3 pkt 1 Ustawy wiąże bieg terminu nie tylko z faktycznym powzięciem wiedzy, lecz także z momentem, w którym profesjonalny uczestnik obrotu mógłby ją uzyskać przy zachowaniu należytej staranności. Odwołujący jako uczestnik postepowania I na część 1 miał wiedzę, że usługa miała być świadczona od 1.01.2026 r. i zwlekał z wnioskiem o udostępnienie informacji do 25.02.2026 r.

Uwzględniając konieczność zapewnienia ciągłości działania oczyszczalni, nie było możliwe zaprzestanie świadczenia usługi po zakończeniu 2025 r.

W ocenie zamawiającego, termin na wniesienie odwołania przewidziany w art. 515 ust. 4 pkt 2 lit a) może być odnoszony

do odowłań wnoszonych na podstawie art. 513 pkt 1 lub pkt 2 Ustawy. Dalej w stanowisku zamawiający odniósł się do samych zarzutów wskazując na ich bezzasadność.

Stanowisko Izby Do rozpoznania odwołania zastosowanie znajdowały przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych obowiązujące w dacie wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm.), dalej jako Ustawa.

Na podstawie złożonej umowy nr TO-08/2025 z 30.12.2025 r., jak również notatki z 17.12.2025 r. obrazującej przebieg rozeznania cenowego prowadzonego przez zamawiającego na podstawie regulaminu obowiązującego u zamawiającego dla postępowań o wartości nie przekraczającej progów unijnych, Izba ustaliła, że zakresem zarzutów objęte zostało postępowanie prowadzące do udzielenia zamówienia publicznego w grudniu 2025 r. na odbiór, transport oraz zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 08 05 z terminem realizacji od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy przepisy Ustawy stosuje się do udzielania przez zamawiających sektorowych zamówień sektorowych oraz organizowania konkursów, których wartość jest równa lub przekracza progi unijne.

W sprawie nie było spornym, że przedmiotowe zamówienie udzielane jest przez zamawiającego sektorowego w rozumieniu art. 5 Ustawy w zakresie wykonywanej działalności sektorowej (art. 5 ust. 4 Ustawy).

Kwestią zasadniczą dla wyniku sprawy było ustalenie, czy do przedmiotowego zamówienia znajdowały zastosowanie przepisy Ustawy, w związku z okolicznością bezsporną, że zamówienie stanowi zamówienie sektorowe, do którego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy stosuje się przepisy Ustawy, gdy wartość jest równa lub przekracza progi unijne.

Jako okoliczność niesporną Izba uznała, że wartość szacunkowa zamówienia powinna być ustalona dla zamówienia obejmującego odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów o kodzie 19 08 01, 19 08 02 i 19 08 05. Taki sposób szacowania wskazywał sam odwołujący, a zamawiający w taki sam sposób dokonał ustalenia wartości szacunkowej zamówienia w październiku 2025 r. wskazując w notatce z 15.10.2025 r. szacunkowe ceny jednostkowe dla wszystkich trzech frakcji odpadów, które objęte zostały postępowaniem, zakończonym zawarciem umów na dwie frakcje odpadów.

Frakcja odpadów 19 08 05 stanowiła największy wolumen pod względem szacunkowej wartości zamówienia, którą zamawiający ustalił w oparciu o stawkę jednostkową 330/1Mg dla ilości 5.500 Mg, tj. 1.815.000 zł netto.

Nie było również spornym, że w roku 2025 r. próg unijny dla zamówień sektorowych na usługi wyznaczała kwota 2.054.235 zł netto, a w roku 2026 stanowi ona równowartość 432 000 euro, tj. 1.861.920 zł (aktualne progi unijne na lata 2026-2027 – obwieszczenie Prezesa UZP z 8.12.2025 r. w sprawie aktualnych progów unijnych określonych w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i rady 2014/24/UE, 2014/25/UE i 2009/18/W E na lata 2026-2027, opublikowane w Dzienniku Urzędowym RP „Monitor Polski”, określone w art. 15 dyrektywy 2014/25/UE, tzw. dyrektywa sektorowa).

Na posiedzeniu odwołujący dopiero w odpowiedzi na stanowisko zamawiającego zawierające wniosek o odrzucenie odwołania rozszerzył argumentację odnosząc się do podstawy szacowania wartości zamówienia i przyjętej stawki 330 zł netto/1 Mg, w tym podważając jej zasadność zmianą organizacji transportu odpadów i ich składowania, co również miało w części odniesienie do dowodu złożonego przez zamawiającego, tj. decyzji nr 372/2025 Starosty Chrzanowskiego o zgodzie na rozbiórkę lagun osadowych na terenie Grupowej Oczyszczalni Ścieków w Chrzanowie na działce nr 4184/5, w której dotychczas składowane były osady. Zamawiający podnosił, że zamówienie realizowane w 2026 r. zakłada składowanie osadów w kontenerach.

Ponieważ Izba z urzędu zobowiązana jest do oceny formalnej dopuszczalności odwołania, na posiedzeniu prowadzonym z udziałem stron konieczne były ustalenia co do okoliczności mogących stanowić przeszkody dla rozpoznania merytorycznego zarzutów, tj. wartości szacunkowej zamówienia i ewentualnie terminu na wniesienie odwołania, które jednocześnie miały powiązanie z podstawą zarzutów. Prowadziło to zatem po części do oceny merytorycznej zasadności zarzutów powiązanych z ustaleniem wysokości szacunkowej zamówienia i jej odniesienia do progów unijnych dla zamówienia sektorowego.

Izba uznała, że w odwołaniu wykonawca zarzut zaniechania przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na odbiór, transport i zagospodarowanie odpadu o kodzie 19 08 05 opierał wyłącznie na wykazaniu naruszenia przez zamawiającego przepisów Ustawy regulujących zasady szacowania wartości zamówienia, do naruszenia których miało prowadzić zaniechanie zastosowania przepisów Ustawy przy wartości szacunkowej zamówienia ustalonej w październiku 2025 r. i obowiązujących od stycznia nowych progów unijnych dla zamówień sektorowych na usługi. Odwołujący nie podnosił natomiast jako zarzutu kwestii prawidłowości ustalenia w październiku wartości szacunkowej na podstawie stawki jednostkowej 330 zł/1 Mg, chociaż na marginesie wskazywał, że jest ona nierynkowa i powinna podlegać zmianie na potrzeby wyłonienia wykonawcy dla kodu odpadu 19 08 05, do wysokości

stawki jaką sam zaproponował w postępowaniu prowadzonym bez stosowania przepisów Ustawy w oparciu o oszacowaną w kwocie 1.991 tyś zł wartość zamówienia.

Odwołujący wyraźnie zakreślił ramy zarzutów nie tylko uzasadnieniem ale precyzyjnym wskazaniem na przepisy Ustawy, do których naruszenia miał dopuścić się zamawiający, pomijając w tym zakresie regulację art. 36 Ustawy w całości.

Należy podkreślić, że przepis ten wyznacza ramy czasowe w jakim powinno mieć miejsce szacowanie wartości zamówienia, tj. nie wcześniej niż 3 miesiące przed wszczęciem postępowania o udzielenie zamówienia, którego przedmiotem są dostawy lub usługi, ale także w ust. 2 nakłada na zamawiającego obowiązek dokonania zmiany wartości zamówienia, jeżeli po jej ustaleniu nastąpiła zmiana okoliczności mających wpływ na dokonane ustalenie. Odwołujący kwestię niedoszacowania wartości zamówienia wyłącznie odnosił do okoliczności faktycznej, jaką było zaoferowanie wyższej stawki w złożonej ofercie (tj. 580,00 zł netto/1 Mg), co nie obejmowało analizy znaczenia tej okoliczności dla ewentualnego stwierdzenia obowiązku zmiany ustalonej w październiku 2025 r. wartości szacunkowej zamówienia. W szczególności samo wskazanie na wyższą cenę zaoferowaną w postępowaniu, które nie doprowadziło do zawarcia umowy na część 1, nie może zastąpić sformułowania zarzutu ze wskazaniem na naruszenie obowiązku wynikającego z art. 36 ust. 2 Ustawy, jak i wykazania znaczenia tej okoliczności jako zmieniającej warunki w jakich zamawiający dokonał szacowania wartości zamówienia. Przyjęcie, że wystarczającym dla uznania, że został podniesiony zarzut naruszenia przez zamawiającego obowiązku wynikającego z art. 36 ust. 2 Ustawy – tj. ponownego ustalenia wartości szacunkowej zamówienia, miałoby być wyłącznie wskazanie na wyższą cenę zaoferowaną w postępowaniu, prowadziłoby faktycznie do wypaczenia procesu szacowania, który poprzedza całą procedurę przetargową i dokonywany jest w oparciu o analizy uwzględniające szerszy kontekst, niż wycena indywidualna podmiotu zainteresowanego uzyskaniem zamówienia, która wyłącznie odzwierciedla założenia biznesowe tego podmiotu. Zamawiający dokonuje szacowania wartości zamówienia zarówno pod względem zakresu świadczenia, warunków jego wykonania oraz rynkowej wartości tak określonej usługi. W ocenie składu orzekającego całościowa analiza odwołania i jego uzasadnienia nie wskazuje, że odwołaniem objęte zostało zaniechanie przez zamawiającego dokonania zmiany wartości szacunkowej zamówienia, a wręcz przeciwnie odwołujący wielokrotnie wskazywał na konieczność przyjęcia kwoty ustalonej w październiku 2025 r., jako wiążącej.

Powyższe prowadziło do uznania przez skład orzekający, że w ramach wniesionego odwołania nie ma on legitymacji do oceny szacunku zamawiającego, jak i jego aktualności w świetle ewentualnych zmienionych okoliczności do jakich miało dojść po ustaleniu wartości szacunkowej zamówienia w październiku 2025 r., a rozpoczętymi w listopadzie negocjacjami z trzema podmiotami. Tym samym oceniając dopuszczalność środka odwoławczego Izba zobowiązana była przyjąć jako wiążącą wartość szacunkową zamówienia 1.991.850,00 zł netto. Zamawiający nie dokonał korekty ustalonej wartości zamówienia rozpoczynając negocjacje z trzema podmiotami, które doprowadziły do wyłonienia podmiotu, z którym zamawiający zawarł 30.12.2025 r. umowę na odbiór, transport i zagospodarowanie ustabilizowanych osadów ściekowych wytwarzanych w procesie oczyszczalnia ścieków na obiektach Wodociągów Chrzanowskich – odpad o kodzie 19 08 05. Wybór wykonawcy zatwierdzony został uchwałą nr 366/2025 Zarządu Wodociągów Chrzanowskich Sp. z o.o. z dnia 18 grudnia 2025 roku. Jak wynika z przedłożonej korespondencji mailowej z 27.11.2025 r., zamawiający wystąpił o wstępną wycenę oferty na wskazane ilości odpadów, która łącznie wynieść może min. ok 1800 Mg lub maksymalnie 5500 Mg.

Izba zwraca uwagę, że wartość szacowana dla ilości 5500 Mg odpadu o kodzie 19 08 05 (1.815.000 zł netto) nie była również kwestionowana przez odwołującego w momencie ogłoszenia postępowania oznaczonego nr PP-2260-55/25, w którym złożył ofertę przekraczającą środki jakie zamawiający przewidział na sfinansowanie zamówienia, co również prowadzi do kolejnej wątpliwości natury formalnej, tj. ustalenia początku biegu terminu na wniesienie ewentualnie odwołania na czynność nieprawidłowego oszacowania wartości zamówienia (jeżeli z takiego prawa wykonawca chciałby skorzystać).

Również w odniesieniu do odwołania w kształcie nadanym podniesionymi zarzutami należy wskazać, że w przypadku uznania, że w sprawie odwoławczej przepisy Ustawy miałyby zastosowanie, wówczas należałoby ocenić, czy odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminów wskazanych w Ustawie. Ponieważ odwołanie dotyczy zaniechania przeprowadzenia postępowania, właściwym dla wyznaczenia terminu na wniesienie odwołania jest przepis art. 515 ust. 3 pkt 1 Ustawy wyznaczający początek biegu 10-dniowego terminu od dnia, w którym powzięto lub przy zachowaniu należytej staranności można było powziąć wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę jego wniesienia.

Należy bowiem wskazać, że termin określony w art. 515 ust. 4 Ustawy powiązane są z zaniechaniem zamieszczenia ogłoszeń o wyniku postępowania/udzieleniu zamówienia, co wskazuje na zaniechania, które mogłyby wystąpić w przypadku prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w reżimie Ustawy. W sytuacji gdy takie postępowanie nie jest prowadzone, nie ma możliwości rozpoczęcia biegu terminu wskazanego w przepisie. Odwołujący również przyjął termin 10-dniowy i liczył jego bieg od dnia uzyskania odpowiedzi zamawiającego na wniosek o

udostępnienie informacji publicznej, tj. odmowie przekazania takiej informacji, z czego wnioskował, że została zawarta co najmniej jedna umowa i złożył odwołanie 23 marca 2026 r. W tej sytuacji słuszne pozostają wątpliwości wskazane przez zamawiającego, a dotyczące braku dochowania należytej staranności w związku z zwłoką w skierowaniu zapytania do zamawiającego przy wiedzy wynikającej z zakończonej procedury w 2025 r., której był uczestnikiem i potrzeby zabezpieczenia odbioru odpadów od 1 stycznia 2026 r.

Powyższe schodzi na dalszy plan, gdyż podstawowym było ustalenie, czy w ogóle przepisy Ustawy znajdują zastosowanie w sytuacji, gdy wartość zamówienia ustalona została na kwotę 1.991.850,00 zł netto. Odwołujący wskazywał, że należałoby tą wartość odnosić do progu unijnego obowiązującego od stycznia 2026 r., tj. 1.862.920 zł netto dla zamówienia sektorowego na usługi. W ocenie składu orzekającego do ustalenia obowiązku prowadzenia postępowania w reżimie ustawowym należy szacowaną wartość zamówienia odnosić do progów obowiązujących w dacie wszczęcia procedury zmierzającej do udzielenia zamówienia. W sytuacji gdy zamawiający nie prowadzi postępowania, terminem decydującym dla ustalenia obowiązującego progu, który wyznacza obowiązek udzielenia zamówienia w trybie ustawowym może być najpóźniej data zawarcia umowy. W sytuacji gdy zamawiający rozpoczął negocjacje z wykonawcami w listopadzie 2025 r. (dowód w postaci wniosku wraz z 17.12.2025 r. wraz z ofertami uzyskanymi z rynku w grudniu 2025 r.), a umowę podpisał z wybranym wykonawcą 30.12.2025 r., do postępowania już zakończonego nie mogły mieć zastosowania progi obowiązujące od 1.01.2026 r. Ponieważ w 2025 r. obowiązywał wyższy próg unijny, któremu odpowiadała kwota 2.054.235 zł netto, skład orzekający stwierdził, że do przedmiotowego zamówienia nie znajdują zastosowania przepisy Ustawy, co prowadziło do odrzucenia odwołania na podstawie art. 528 pkt 1 Ustawy.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 575 Ustawy Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 ust. 2 w zw. z § 8 ust 1 poz. 2437). Izba zaliczyła do kosztów postępowania wpis oraz koszty zamawiającego wykazane rachunkami złożonymi przed zamknięciem posiedzenia i obciążyła nimi odwołującego.

Przewodnicząca

………………………. ………………………. ……………………….