Wyrok KIO 574/26 z 24 marca 2026

Zamawiający – Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Lublinie, ul. prof. Antoniego Gębali 6,20-093 Lublin, prowadzi w trybie podstawowym bez negocjacji, postępowanie o udzielenie zamówienia pn. „Kompleksowe zarządzanie i wsparcie realizacji projektu: Cyfrowy Szpital Dziecięcy - Bezpieczna Opieka, dla Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie”, numer referencyjny: ZP.381.2.2026. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 16.01.2026 r., nr 2026/BZP 0044251/01.

W dniu 09.02.2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcyAVILITY sp. z o.o., Plac Inwalidów 10, 01-552 Warszawa (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez odrzucenie oferty Odwołującego jako zawierającej rażąco niską cenę, mimo braku podstaw do takiej kwalifikacji, 2)art. 224 ust. 6 ustawy Pzp poprzez uznanie, że złożone przez Odwołującego wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny, 3)art. 224 ust. 1 w zw. z art. art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie żądania od Odwołującego złożenia dodatkowych wyjaśnień treści oferty w związku z treścią przedłożonych wraz z wyjaśnieniami dowodów, co stanowi naruszenie obowiązku zachowania przejrzystości oraz uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, 4)art. 239 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez wybór oferty niestanowiącej oferty najkorzystniejszej na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1. unieważnienia czynności oceny ofert i wyboru oferty najkorzystniejszej, 2)powtórnego badania i oceny ofert, 3)ewentualnie wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień treści oferty w zakresie treści złożonych przez niego dowodów.

W dniu 12.02.2026 r. wykonawca O4B sp. z o.o., ul. Graniczna 4/9, 20-010 Lublin (dalej: „Przystępujący”) zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Izba stwierdziła, że przystąpienie zostało dokonane skutecznie.

Pismem z dnia 17.03.2026 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie. W tym samym dniu Przystępujący przedstawił swoją argumentację również wnosząc o oddalenie odwołania.

Podczas rozprawy Strony i Przystępujący podtrzymali swoje stanowiska w sprawie.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła następujący stan faktyczny.

Przedmiotem zamówienia jest kompleksowe zarządzanie i wsparcie realizacji projektu „Cyfrowy Szpital Dziecięcy - Bezpieczna Opieka” dla Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie.

W rozdziale VIII specyfikacji warunków zamówienia (dalej: „SW Z”) Zamawiający opisał m.in. warunek udziału w postępowaniu dotyczący dysponowania kierownikiem projektu, specjalistą ds. cyberbezpieczeństwa i konsultantem technicznym.

W Wycenie ofertowej (załącznik nr 2 do SW Z) wykonawcy mieli wypełnić następującą tabelę odrębnie dla zamówienia podstawowego i zamówienia objętego opcją (różnica dotyczyła liczby przewidzianych godzin):

Lp.

Nazwa

Liczba godzin*

a

b

c

Kierownik projektu Specjalista ds. cyberbezpieczeństwa Konsultant techniczny

480 280 400

1.

2.

3.

4.

Cena jedn. netto [zł]

Stawka VAT [%]

d

e

Kwota Cena podatku jedn.

VAT brutto [zł] [zł] f=d× g=d+f e

Cena netto [zł] h=c×d

Łączna kwota podatku VAT [zł] i=c×f

Cena brutto [zł] j=c×g

SUMA

Zamawiający przewidział na sfinansowanie zamówienia kwoty: • dla zamówienia podstawowego: 330.722,40 zł, • dla zamówienia objętego prawem opcji: 82.680,60 zł, co łącznie daje 413.403,00 zł brutto.

W postępowaniu złożono dwie oferty: Przystępującego z ceną 405.900,00 zł brutto oraz Odwołującego z ceną 281.793,00 zł brutto (ceny łączne za zamówienie podstawowe i opcję).

Odwołujący złożył wraz z ofertą Wycenę ofertową, w której dla każdej z wymaganych osób wskazał stawkę 158 zł netto.

W dniu 28.01.2026 r. Zamawiający, na podstawie art. 224 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 224 ust. 1 ustawy Pzp, wezwał Odwołującego do złożenia wyjaśnień w sprawie ceny jego oferty.

W odpowiedzi z 02.02.2026 r. Odwołujący złożył wyjaśnienia wraz m.in. z oświadczeniami osób przeznaczonych do pełnienia funkcji Specjalisty ds. cyberbezpieczeństwa i Konsultanta technicznego, w których wskazały one, że zobowiązują się do podpisania umowy współpracy „z rozliczeniem godzinowym za stawkę (…) netto” (inna, wyższa stawka niż w Wycenie ofertowej). Treść wyjaśnień oraz załączonych dowodów Odwołujący zastrzegł jako tajemnicę przedsiębiorstwa.

W dniu 04.02.2026 r. Zamawiający poinformował o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Przystępującego oraz o odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp. W uzasadnieniu odrzucenia oferty (nieujawnionym w pełnej treści Przystępującemu) Zamawiający wskazał na różnicę w stawkach Specjalisty ds. cyberbezpieczeństwa i Konsultanta technicznego podanych w Wycenie ofertowej oraz w ww. oświadczeniach i w kalkulacji przedstawionej w wyjaśnieniach rażąco niskiej ceny i stwierdził, że: „W świetle dowodów złożonych wraz z wyjaśnieniami - przedmiotowe wyjaśnienia nie uzasadniają podanej w ofercie ceny”.

Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska Stron i Przystępującego złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła, co następuje.

W pierwszej kolejności Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane czynności Zamawiającego.

Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.

Zgodnie z art. 224 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp:

1. Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części składowych.
2. W przypadku gdy cena całkowita oferty złożonej w terminie jest niższa o co najmniej 30% od:
3. wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed wszczęciem postępowania lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a i 10, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia;
4. wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, zaktualizowanej z uwzględnieniem okoliczności, które nastąpiły po wszczęciu postępowania, w szczególności istotnej zmiany cen rynkowych, zamawiający może zwrócić się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1.
5. Obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy.
6. Odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli:

1. zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

W pierwszej kolejności wymaga wskazania, że z uwagi na zastrzeżenie przez Odwołującego jego wyjaśnień rażąco niskiej ceny jako tajemnicy przedsiębiorstwa (zastrzeżenie niekwestionowane przez Zamawiającego i Przystępującego) Izba w niniejszym uzasadnieniu wyroku nie ujawni stawek wskazanych w treści ww. wyjaśnień. Przy czym zastrzeżenie to nie dotyczy stawek wymienionych w Wycenie ofertowej Odwołującego, gdyż Wycena ta nie została objęta tajemnicą przedsiębiorstwa.

Problem zaistniały w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, że w Wycenie ofertowej Odwołujący podał dla Specjalisty ds. cyberbezpieczeństwa i Konsultanta technicznego stawkę 158 zł netto za godzinę, podczas gdy w wyjaśnieniach rażąco niskiej ceny podał inną kilkukrotnie wyższą stawkę, która dodatkowo została wskazana także w oświadczeniach ww. specjalistów w sformułowaniu: „z rozliczeniem godzinowym za stawkę (…) netto”. Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego, ponieważ „przedmiotowe wyjaśnienia nie uzasadniają podanej w ofercie ceny” właśnie z powodu ww. rozbieżności stawek. Odwołujący twierdzi natomiast, że sformułowanie zawarte w oświadczeniach obu specjalistów zostało przez Zamawiającego niewłaściwie zrozumiane, gdyż w istocie nie chodziło w nim o stawkę godzinową, ale o stawkę dzienną.

Izba stwierdziła przede wszystkim, że zawarte w oświadczeniach ww. specjalistów sformułowanie „z rozliczeniem godzinowym za stawkę (…) netto” nie daje żadnych podstaw do tego, by stwierdzić, że chodziło w nim o stawkę dzienną. W sformułowaniu tym wyraźnie wskazano na rozliczenie godzinowe za określoną stawkę, co w języku polskim oznacza, że stawka ta będzie wypłacana danej osobie za godzinę jej pracy. W szczególności w sformułowaniu tym nie znalazło się słowo „dziennie”. Gdyby takie słowo zostało dodane do ww. sformułowania rzeczywiście można byłoby uznać, że podana stawka była stawką dzienną, tyle że rozliczaną godzinowo. Ale jak wskazano już wyżej – w przytoczonym sformułowaniu nie ma słowa „dziennie” ani żadnego innego słowa czy zwrotu wskazującego na to, że podana w ww. oświadczeniach stawka jest stawką dzienną.

Nie można się też zgodzić z argumentacją Odwołującego, zgodnie z którą treść wyjaśnień i zawartej w nich kalkulacji jasno wskazuje, że nie mogło chodzić o zastosowanie ww. stawki jako stawki za godzinę pracy danego specjalisty. Wprawdzie w jednym miejscu na str. 7 wyjaśnień w jednej z tabel pojawił się zwrot „Stawka kosztowa dnia pracy w złotych netto” z wyjaśnieniem, że jest to stawka (ta z oświadczeń + dodatkowa kwota) obejmująca „dodatkowo koszty firmy związane z pracami poza projektowymi jak np. koszt biura, koszt księgowości, infrastruktury, koszt ogólny zarządu, koszt kredytów itp. z uwzględnieniem 18 dni pracy w miesiącu. Narzut wynosi 5% na jeden dzień roboczy konsultanta”. Jednak taka informacja zawarta w wyjaśnieniach w istocie powiększa jedynie ilość rozbieżności w kalkulacji Odwołującego, bowiem: §w Wycenie ofertowej wskazana jest stawka 158 zł netto za godzinę, §w oświadczeniach specjalistów dołączonych do wyjaśnień rażąco niskiej ceny wskazana jest stawka kilkukrotnie wyższa za godzinę („z rozliczeniem godzinowym za stawkę”), §w samych wyjaśnieniach rażąco niskiej ceny ww. stawka z oświadczeń pojawia się w tabeli na str. 7: raz jako „ Stawka ewidencyjna netto” (bez określenia jakiego okresu dotyczy) i drugi raz (powiększona o dodatkową kwotę) jako „Stawka kosztowa dnia pracy w złotych netto”.

W istocie stawka godzinowa (bo Izba podtrzymuje, że nie da się inaczej rozumieć sformułowania „z rozliczeniem godzinowym za stawkę”) wskazana w oświadczeniach obu specjalistów pozostaje w sprzeczności: §ze stawką wskazaną w Wycenie ofertowej pod względem wysokości, §ze stawką wskazaną w ostatniej kolumnie tabeli na str. 7 wyjaśnień pod względem okresu, za który ma być wypłacana.

Z uwagi na powyższe zasadne jest stwierdzenie Zamawiającego, że „W świetle dowodów złożonych wraz z wyjaśnieniami - przedmiotowe wyjaśnienia nie uzasadniają podanej w ofercie ceny”. Wyjaśnienia te są bowiem wewnętrznie sprzeczne i dodatkowo sprzeczne z kwotami podanymi w Wycenie ofertowej.

Powyższego nie zmieniają dowody złożone przez Odwołującego na rozprawie w postaci nowych oświadczeń obu ww. specjalistów, w których stwierdzają oni, że intencją sformułowania „ z rozliczeniem godzinowym za stawkę (…)” było określenie stawki dziennej z godzinowym trybem rozliczeń. Treść tych nowych oświadczeń jest niezgodna z treścią oświadczeń dołączonych do wyjaśnień rażąco niskiej ceny, a ponadto dla oceny wyjaśnień liczy się ich treść, a nie

intencje, których Zamawiający nie ma obowiązku się domyślać. W tym kontekście nie ma także znaczenia kolejny złożony przez Odwołującego dowód w postaci krótkiego zestawienia informacji przygotowanych „na podstawie raportów wynagrodzeń publikowanych przez firmy rekrutacyjne i doradcze działające na rynku IT w Polsce, w szczególności: Hays Poland IT Contracting Report, No Fluff Jobs Salary Report, Antal Salary Guide IT Services oraz Bulldogjob Raport Wynagrodzeń IT”, w którym podano dzienne stawki dla specjalisty ds. cyberbezpieczeństwa mieszczące się w przedziale 900-1750 zł (przy czym wbrew informacji z pkt 1 zestawienia – egzemplarz przedłożony Izbie nie zawiera danych z Bulldogjob Raport Wynagrodzeń IT). Bez względu bowiem na to, jakie są średnie stawki na rynku, w oświadczeniu obydwaj specjaliści zadeklarowali wykonywanie swoich zadań za określoną stawkę godzinową, a nie dzienną. Stąd też, zdaniem Izby, dowody te nie mogą spowodować, że jednoznaczna treść oświadczeń ww. specjalistów może być rozumiana inaczej.

W tym miejscu należy przejść do kwestii tego, czy możliwe jest wezwanie Odwołującego do złożenia dodatkowych wyjaśnień na podstawie art. 224 ust. 1 ustawy Pzp. Zgodnie z dominującym w tym zakresie orzecznictwem, czynnikiem decydującym o tym, czy dopuszczalne jest powtórne wezwanie wykonawcy do złożenia wyjaśnień, jest treść udzielonych przez niego pierwotnie wyjaśnień. Zamawiający mają bowiem prawo ponowić wezwanie do wyjaśnień w trybie art. 224 ust. 1 i 2 ustawy Pzp, ale mają też obowiązek mieć na uwadze treść art. 16 ustawy Pzp, który przewiduje podstawowe zasady udzielania zamówień, w tym zachowanie przejrzystości, uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. W świetle tych zasad zamawiający może ponownie wezwać wykonawcę do złożenia wyjaśnień w sprawie rażąco niskiej ceny, ale jedynie wtedy, kiedy wykonawca już za pierwszym razem udzielił konkretnych, spójnych, popartych dowodami wyjaśnień, które tylko w niektórych drobnych kwestiach wymagają doprecyzowania czy uzupełnienia.

W niniejszej sprawie przede wszystkim nie można uznać, że rozbieżność w wysokości stawek specjalistów (stanowiących istotną część składową ceny i wyszczególnionych nawet przez Zamawiającego w Wycenie ofertowej) jest drobną kwestią, która wymaga jedynie doprecyzowania czy uzupełnienia. Nie jest to w tym stanie faktycznym „kwestia drobna” i jej wyjaśnienie wymagałoby w istocie zmiany treści oświadczeń dołączonych do wyjaśnień rażąco niskiej ceny.

W odpowiedzi na takie wezwanie Odwołujący musiałby bowiem ponownie (jak w postępowaniu odwoławczym) stwierdzić, że w oświadczeniach ww. specjalistów chodziło o stawkę dzienną, a nie stawkę godzinową, czyli musiałby złożyć oświadczenie niezgodne z treścią dowodów przedłożonych wraz z wyjaśnieniami rażąco niskiej ceny. Taka zmiana w zakresie stawek wynagrodzenia specjalistów byłaby zaś niedopuszczalna w myśl art. 223 ust. 1 ustawy Pzp, który zakazuje negocjacji zamawiającego z wykonawcą i dokonywania zmian treści oferty.

Należy bowiem wziąć pod uwagę, że informacje przedkładane w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny stanowią część oferty, co stwierdził m.in. Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 09.02.2022 r. w sprawie o sygn. akt XXIII Zs 158/22 rozpoznając skargę na wyrok Izby KIO 2522/22 z 12.10.2022 r. W sprawie tej Sąd rozpatrywał przypadek wykonawcy, który w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny złożył jako dowód ofertę podmiotu trzeciego, który wbrew wymogom specyfikacji, nie był ani producentem ani autoryzowanym serwisem producenta określonego podzespołu, w związku z czym zamawiający w tamtej sprawie odrzucił jego ofertę jako niezgodną z warunkami zamówienia. Sąd odnosząc się do argumentacji Skarżącego stwierdził: „Nawet zaś gdyby przyjąć, iż załączenie przedmiotowej oferty było w istocie wynikiem błędu pracownika, to jest to okoliczność obciążająca wyłącznie Skarżącego jako odpowiedzialnego za działania swoich pracowników, skoro upoważnił ich do składania wyjaśnień w jego imieniu. W konsekwencji Skarżący nie dochował zatem należytej staranności składając wyjaśnienia, a tym samym należy przypisać mu co najmniej niedbalstwo, którego skutki obciążają tylko jego. (…) Poza wszystkim, zupełnie irracjonalnym byłoby wymaganie od Zamawiającego, aby dysponując jednoznacznym oświadczeniem Skarżącego i dokumentacją podmiotów trzecich mających realizować zamówienie w ramach złożonej przez niego oferty, ponownie dopytywał w ramach wyjaśnień, czy aby na pewno nie zaistniała pomyłka w złożonych wyjaśnieniach. (…) Wyjaśnienia i dowody przedstawione przez Skarżącego w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny stanowią integralną część oferty, a przy tym wiążą Wykonawcę na równi z treścią oferty złożonej pierwotnie”. Ww. wyrok dotyczył sytuacji, w której zamawiający odrzucił ofertę wykonawcy w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, a nie jak w niniejszej sprawie – art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp, ale nie wpływa to na fakt, że wyżej przytoczone stwierdzenia Sądu są adekwatne również do okoliczności niniejszej sprawy.

Nie oznacza to przy tym, że generalnie wykluczone jest ponowne wzywanie wykonawców do złożenia wyjaśnień rażąco niskiej ceny, bo jak wskazano już wyżej, może być to dopuszczalne i zasadne, jeżeli wykonawca udzielił rzetelnych, popartych dowodami wyjaśnień, które tylko w niektórych drobnych kwestiach wymagają doprecyzowania czy uzupełnienia. Niemniej jednak analiza stanu faktycznego w tej sprawie nie uzasadnia takiego ponownego wezwania, gdyż nie dotyczy „drobnej nieścisłości”, a ponadto w świetle jednoznacznej treści oświadczeń obu specjalistów musiałaby prowadzić w istocie do zmiany tej treści w celu przywrócenia wewnętrznej spójności z Wyceną ofertową i z pozostałą treścią wyjaśnień rażąco niskiej ceny, co byłoby niedopuszczalne w myśl art. 223 ust. 1 ustawy Pzp.

W świetle powyższego Izba stwierdziła, że Zamawiający nie naruszył art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp odrzucając ofertę Odwołującego, jak też nie zachodzą podstawy do ponownego wezwania Odwołującego do złożenia dodatkowych wyjaśnień w oparciu o art. 224 ust. 1 ustawy Pzp.

Izba postanowiła zatem jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie art. 552 ust. 1, art. 553 i art. 554 ust. 1 ustawy Pzp.

Orzeczenie Izby zostało wydane w oparciu o dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia oraz w oparciu o stanowiska Stron i Przystępującego przedstawione w pismach procesowych i na rozprawie.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy Pzp oraz w oparciu o § 8 ust. 2 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Izba nie uwzględniła wniosku pełnomocnika Zamawiającego o zasądzenie kosztów dojazdu na rozprawę samochodem w kwocie 500,73 zł brutto mając na uwadze, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (t.j. Dz.U. Nr 27, poz. 271 ze zm.), w oparciu o które rozlicza się koszt tzw. „kilometrówki” dotyczy kosztów jedynie pracownika, którym nie jest przecież pełnomocnik działający w ramach zewnętrznej kancelarii.

Analogiczne stanowisko Izba wyraziła w wyroku z dnia 06.09.2025 r. o sygn. akt 2840/24: „Brak jest podstaw do przyjęcia, że koszty związane z przejazdem Odwołującego na rozprawę powinny być rozliczane ryczałtowo według stawki 1,15 zł za 1 przejechany kilometr, określonej w określonej w § 2 pkt 1) lit. b) ww. rozporządzenia. Stawka ta jest maksymalną stawką, według której pracodawca pokrywa koszty używania przez pracownika w celach służbowych do jazd lokalnych samochodów osobowych o pojemności solnika powyżej 900 cm3 niebędących własnością pracodawcy. Brak jest zaś uzasadnienia dla uznania, że pełnomocnik Odwołującego jest pracownikiem, któremu pracodawca pokrywa koszty używania samochodu osobowego niebędącego własnością pracodawcy ani iż ww. stawka znajduje zastosowanie do kosztów używania samochodu osobowego przez pełnomocnika Odwołującego do jazd innych niż jazdy lokalne, jakimi niewątpliwie są przejazdy na trasie Olsztyn - siedziba Urzędu Zamówień Publicznych i z powrotem”.

Na ww. orzeczenie Izby została wniesiona skarga do Sądu Okręgowego w Warszawie, który w postanowieniu z dnia 27.11.2024 r. o sygn. akt XXIII Zs 153/24, stwierdził wprawdzie, że koszty dojazdu pełnomocnika mogą być dodatkowo doliczane do wynagrodzenia, ale jednocześnie wskazał, że koszty te muszą być wykazane jako koszty rzeczywiście poniesione, a nie ryczałtowo według stawek dla podróży służbowych pracowników. Sąd wskazał też, że m.in. ww. rozporządzenie Ministra Infrastruktury dotyczy obszaru prawa pracy i wyłącznie stron stosunku pracy, a zatem „niedopuszczalne jest stosowanie bez wyraźnej podstawy prawnej przepisów dotyczących pracowników do osób niemających takiego statusu”.

W tym przypadku pełnomocnik Zamawiającego, który złożył fakturę wskazującą na działanie w ramach Kancelarii Radców Prawnych z siedzibą w Lublinie nie wykazał rzeczywistego poniesienia kosztów, a jedynie ww. kwotę 500,73 zł za „Koszt dojazdu pełnomocnika na trasie: Lublin – Warszawa – Lublin 2 x 177 km) x 1,15 zł”. Dlatego w myśl ww. rozporządzenia oraz orzeczeń Izby i Sądu nie jest należny zwrot kosztów dojazdu pełnomocnika samochodem na rozprawę.

Przewodnicząca

...………………………..