Postanowienie KIO 386/26 z 18 marca 2026

Sygn. akt

KIO 386/26

POSTANOWIENIE

Warszawa, 18 marca 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodniczący

Michał Rozbiewski Protokolant:

Krzysztof Chmielewski

po rozpoznaniu na posiedzeniu z udziałem Stron 18 marca 2026 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 26 stycznia 2026 r. przez wykonawcę Bissa sp. z o.o. z siedzibą w Stargardzie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Uzdrowisko Kołobrzeg S.A. z siedzibą w Kołobrzegu

post anawi a:

1. Umorzyć postępowanie odwoławcze.
2. Nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz ​odwołującego Bissa sp. z o.o. z siedzibą w Stargardzie kwoty 6 750 zł (słownie: sześć tysięcy siedemset pięćdziesiąt złotych), stanowiącej 90 % kwoty wpisu uiszczonego przez odwołującego od odwołania.

Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący

………………….......................

Sygn. akt

KIO 386/26

U zasadnie nie Uzdrowisko Kołobrzeg S.A. z siedzibą w Kołobrzegu („Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.), zwanej dalej: „Pzp”, którego przedmiotem są „Dostawy mięsa drobiowego i wędlin drobiowych” numer referencyjny postępowania: DPZ.271.01.2026, zwane dalej „Postępowaniem”.

Postępowanie prowadzone jest w trybie podstawowym bez przeprowadzenia negocjacji. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 19 stycznia 2026 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2026/BZP 00046417.

Szacunkowa wartość zamówienia nie przekracza kwot wskazanych w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp dla zamówień klasycznych na dostawy.

26 stycznia 2026 r. wykonawca Bissa sp. z o.o. z siedzibą w Stargardzie (zwany także „Odwołującym”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące Postępowania.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 112 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 Pzp w zw. z art. 20 ust. 1 lit. a) tiret trzecie ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego poprzez nieokreślenie w dokumentach Postępowania, że o zamówienie może ubiegać się wyłącznie wykonawca wpisany do rejestru prowadzonego przez powiatowego lekarza weterynarii, to jest

nieumieszczenie warunków umożliwiających ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia;

1. art. 99 ust. 4, 5 i 6 oraz art. 16 pkt 1 i 2 Pzp w zw. z art. 17 ust. 2 Pzp poprzez: - użycie w załączniku nr 1 do specyfikacji warunków zamówienia („SW Z”) nazw własnych oraz znaków towarowych produktów mających wskazywać na cechy produktów jakie mają być przedmiotem dostawy w sytuacji, gdy nie wszystkie podmioty zajmujące się obrotem wędlinami mają dostęp do tych składów lub cech produktów, co eliminuje je z Postępowania oraz oferowane prze nie produkty równoważne; - użycie do opisu przedmiotu zamówienia nazw własnych oraz handlowych bez podania cech produktów, co uniemożliwia porównywanie produktów oferowanych przez wykonawców, jeżeli oferować będą produkty różnych producentów, przy czym wykonawcy mają obowiązek podania zarówno nazw własnych, jak i cech produktów; - Zamawiający zezwolił na użycie produktów równoważnych używając sformułowania „lub równoważny”, lecz nie opisał żadnych cech produktów pozwalających na ocenę równoważności oferowanych produktów i zaoferowanie ich Zamawiającemu; - Zamawiający nie określił w opisie przedmiotu zamówienia kryteriów stosowanych w celu oceny równoważności; przy czym zarzut miał dotyczyć rozdziału V pkt 1 i 2 SW Z, załącznika nr 1 do SW Z w całości oraz załącznika nr 2 i 8 do SWZ;
2. art. 99 ust. 1 i 2 oraz art. 239, art. 102 w zw. z art. 16 pkt 1-3 Pzp poprzez: - opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niejasny, posługując się określeniami niejednoznacznymi i niezrozumiałymi, brak jest przy opisie przedmiotu zamówienia dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń – dotyczy załącznika nr 1 do SWZ; - Zamawiający opisując przedmiot zamówienia odwołuje się do nazw własnych oraz nie podaje żadnych cech produktu, którego nazwę własną wymienia; - kryteria oceny ofert powinny odnosić się do cech produktów, a cech tych w SW Z nie określono, cechy te ma podać wykonawca, a Zamawiający poprzez ocenę jakościową ustali, czy spełniają one warunki Zamawiającego; - Zamawiający w rozdziale V pkt 2 SW Z wskazuje, że dostarczany towar powinien odpowiadać polskiej normie lub opisowi cech danego wyrobu oraz nadanej przez producenta nazwie, gdy dla żadnego produktu opisanego w załączniku nr 1 do SW Z nie ma obowiązującej Polskiej Normy, w konsekwencji wykonawca nie jest w stanie ustalić wedle jakich cech produkty będą oceniane i kwalifikowane; - „wykonawca dla niektórych produktów wskazał produkty określonego producenta będące marką własną”, a ogół wykonawców nie ma dostępu do opisu cech danego wyrobu określonego producenta produkowanego pod marką własną; - „Zamawiający nie określił żadnych cech produktów odwołując się do ich potocznych nazw rodzajowych, a biorąc pod uwagę, iż kryterium oceny ofert jest smak i określone inne cechy organoleptyczne wykonawca nie jest w stanie przygotować oferty w dostosowanej do potrzeb wykonawcy”. Zamawiający nie podaje cech produktów równoważnych; przy czym zarzut miał dotyczyć rozdziału V pkt 1 i 2 SW Z, załącznika nr 1 do SW Z w całości oraz załącznika nr 2 i 8 do SWZ;
3. art. 221 oraz art. 240 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 2 i 3 oraz art. 17 ust. 2 i 3 Pzp poprzez naruszenie zasady konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz proporcjonalności, gdyż Zamawiający nie zapewnia zachowania zasady obiektywizmu w ocenie ofert albowiem opisany przez Zamawiającego sposób przygotowania i złożenia oferty w części towarowej pozwalają na to, aby przed rozpoczęciem oceny jakościowej oferty z łatwością ustalić, która z ofert jest przypisana do danego wykonawcy, w konsekwencji może dyskrecjonalnie za pomocą oceny jakościowej wpłynąć na wynik Postępowania w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji oraz zasadę równego traktowania wykonawców. Dokonywana przez Zamawiającego ocena jakościowa nie jest ani oceną obiektywną ani anonimową.

W konsekwencji Zamawiający ma nieograniczoną swobodę dokonania wyboru oferty, a przygotowane kryteria uniemożliwiają weryfikację i porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia na podstawie informacji przedstawianych w ofertach; przy czym zarzut dotyczył rozdziału XI część II wstęp pkt 1, 3-5 SWZ i rozdziału XXXVI SWZ;

1. art. 241 ust. 1 i 2 oraz art. 240 ust. 2 w związku z art. 16 pkt 1-3 oraz art. 17 ust. 3 Pzp poprzez: - niejednolite stosowanie kryteriów oceny ofert w stosunku do dostaw oferowanych przez wykonawcę w zakresie

kryterium „jakość produktu”, gdyż pozostaje bez związku z Grupą I oferty cenowej stanowiącej załącznik nr 1 do SW Z, a to z tego powodu, że mięso nie podlega ocenie według kryterium „jakość” i nie ma znaczenia dla oceny ofert. W konsekwencji oferta oceniana jest w oparciu o różne kryteria – Grupa II oceniana jest w oparciu o kryterium „jakość”, a Grupa I nie jest oceniana jakościowo; - Zamawiający ustalił opis sposobu przygotowania części towarowej oferty, który pozwala na to, aby po otwarciu ofert w części cenowej ustalić, która oferta w części towarowej pochodzi od konkretnego wykonawcy poprzez porównanie propozycji degustacyjnej ze złożonym wraz z ofertą załącznikiem nr 8 do SW Z. Oferta towarowa przygotowana powinna być w ten sposób, aby przy każdym z towarów znajdował się numer pozycji z załącznika nr 8 z oferty wykonawcy, co oznacza, że prowadząc degustację wiadomo jest czyją ofertę badamy; - taka konstrukcja kryterium oceny ofert pozwala na to, aby za pomocą kryterium „jakość” wpływać na wybór konkretnego wykonawcy poprzez umożliwienie subiektywnej punktacji celem wyboru określonego wykonawcy. Zamawiający ma całkowitą i nieograniczoną swobodę wyboru wykonawcy niezależnie od ustalonych przez siebie kryteriów oceny ofert; - Zamawiający wymaga uszeregowania części towarowej w sposób niezgodny z opisem przedmiotu zamówienia poprzez podział wędlin na część wysokogatunkową i pozostałe w sytuacji, gdy w opisie przedmiotu zamówienia faktycznie takiego kryterium nie określił; przy czym zarzut dotyczył rozdziału XI część II wstęp pkt 3-5 SWZ i rozdziału XXXVI SWZ;

1. art. 241 ust. 1 i 2 w zw. z art. 240 ust. 1 Pzp poprzez „Zamawiający informuje, że odrzuci ofertę wykonawcy który w sposób niewiarygodny dla Zamawiającego poda punktowany czas realizacji dostawy oraz czas reakcji na reklamacje. Zamawiający nie wymaga podania ani miejsca z którego będą realizowane dostawy pozostawiając swobodę wykonawcy, nie przewiduje także, aby czas dostawy lub czas reklamacji miał znaczenie dla realizacji umowy, w konsekwencji podane kryterium skonstruowano tak, że nie ma ono związku z przedmiotem zamówienia”.

Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia Postępowania albowiem dotknięte jest wadą niemożliwą do usunięcia, uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, ewentualnie o: - „nakazanie Zamawiającemu usuniecie załącznika numer 1 do SW Z nazw własnych produktów oraz zobowiązanie Zamawiającego do opisania cech produktów oraz ewentualnie kryteriów oceny równoważności dla tych produktów”; - nakazanie Zamawiającemu, aby w SW Z lub załączniku nr 1 do SW Z zamieścił cechy właściwe dla danego rodzaju wyrobu lub dla nadanej przez producenta nazwie wyrobu, aby możliwe było dokonanie oceny, czy zaoferowany produkt spełnia cechy opisane przez Zamawiającego, a oferta nie podlega odrzuceniu; - „nakazanie Zamawiającemu usunięcie oceny jakościowej produktów poprzez wyłącznie tego kryterium z uwagi na to, że nie jest stosowane jednolicie lub zmianę zasad i objęcie tym kryterium wszystkich produktów składających się na ofertę”, - nakazanie Zamawiającemu „dokonanie zmiany Rozdziału XI wstęp, oraz pkt 3,4,5 poprzez zmianę zasad przygotowania oferty i wprowadzenie zasady, że opis produktu powinien ograniczać się wyłącznie do pozycji załącznika nr 1 i hasła wykonawcy, oraz aby nie było możliwe zestawienie oferty z treścią załącznika 8 składającego się na ofertę oraz zakazanie grupowania produktów według wykonawcy, a według grup produktów opisanych w SWZ”; - nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany zasad oceny ofert poprzez dokonanie oceny jakościowej – degustacji przed otwarciem ofert cenowych.

Odwołujący wskazał, że jest przedsiębiorcą specjalizującym się w sprzedaży mięsa i artykułów wędliniarskich na rzecz podmiotów zajmujących się zbiorowym żywieniem. Stwierdził, że może ponieść szkodę w przypadku pozostawienia w obrocie zaskarżonych regulacji SW Z oraz zaniechania publikacji dokumentów zamówienia, gdyż jego oferta będzie oceniana w oparciu o nieprzejrzyste i niekonkurencyjne kryteria, bez zachowania zasady jawności albo nie będzie mógł złożyć oferty, w konsekwencji złożona oferta będzie oceniana w Postępowaniu prowadzonym niezgodnie z przepisami Pzp.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów.

Żaden podmiot nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego.

4 marca 2026 r. Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie, w treści której wniósł o oddalenie odwołania w całości, ewentualnie o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie, w jakim zarzuty dotyczą postanowień SW Z zmienionych przez Zamawiającego z uwagi na ich bezprzedmiotowość.

17 marca 2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe, w treści którego zawarł oświadczenie o cofnięciu odwołania w całości.

Zamawiający w trakcie posiedzenia z udziałem Stron wniósł o zasądzenie od Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego według przedłożonego spisu kosztów. Wniosek uzasadnił nielojalną postawą procesową Odwołującego przejawiającą się w późnym wycofaniu odwołania, podczas gdy pełnomocnicy Zamawiającego mają do przebycia długą drogę na posiedzenie Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 520 ust. 2 Pzp stanowi, że cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

W niniejszej sprawie Odwołujący w piśmie z dnia 17 marca 2026 r. jednoznacznie oświadczył, że cofa odwołanie w całości. Cofnięcie odwołania nastąpiło na dzień przed wyznaczonym terminem posiedzenia z udziałem stron.

Jak podkreśla się w doktrynie, odwołujący jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania.

Weryfikacji podlega wyłącznie formalna skuteczność złożenia oświadczenia o jego cofnięciu. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do zastosowania tego przepisu. Odwołujący skutecznie wycofał odwołanie, co rodzi konieczność umorzenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp w zw. z art. 520 Pzp postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zostało umorzone w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W konsekwencji zastosowanie znalazł § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Mając na względzie powyższe, Izba nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego 90 % kwoty wpisu uiszczonego od odwołania. Odwołujący uiścił wpis w wysokości 7 500 zł, a zatem do zwrotu pozostaje kwota 6 750 zł.

Izba nie znalazła podstaw prawnych do zasądzenia kosztów postępowania od Odwołującego na rzecz Zamawiającego. § 9 ust. 1 pkt 3 lit. b) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania pozwala na zasądzenie od odwołującego na rzecz zamawiającego uzasadnionych kosztów postępowania odwoławczego, lecz odwołanie musiałoby zostać cofnięte w dniu, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W niniejszej sprawie nie miało to miejsca gdyż odwołanie zostało cofnięte w dniu poprzedzającym dzień, na który zostało wyznaczone posiedzenie z udziałem Stron.

Skoro § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania nie przewiduje możliwości zasądzenia uzasadnionych kosztów postępowania odwoławczego od odwołującego na rzecz zamawiającego, to brak jest podstawy prawnej do uwzględnienia wniosku Zamawiającego w zakresie kosztów postępowania.

Izba zwraca uwagę na działania ustawodawcy w celu umożliwienia przeprowadzania jawnych posiedzeń lub

rozpraw przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających ich przeprowadzenie na odległość (zdalna rozprawa lub zdalne posiedzenie) przejawiające się m.in. we wprowadzeniu art. 508a Pzp. Ze względu na brzmienie art. 44 ust. 1 w zw. z art. 48 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu deregulacji prawa gospodarczego i administracyjnego oraz doskonalenia zasad opracowywania prawa gospodarczego (Dz. U. z 2025 r. poz. 769) nie mógł on jednak znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie.

Na marginesie Izba zauważa, że art. 516 ust. 1 pkt 8 Pzp wskazuje zwięzłe przedstawienie zarzutów jako wymóg formalny odwołania.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.

Przewodniczący

………………….......................