Postanowienie KIO 3445/26 z 11 sierpnia 2026

1. Umarza postępowanie odwoławcze, którego dalsze prowadzenie jest zbędne.
2. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty 20000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy).

Na niniejsze orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

​U z a s a d n i e n i e Centralny Port Komunikacyjny sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie {dalej: „CPK” lub „Zamawiający”} prowadzi na podstawie Ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 793) {dalej:

„ustawa pzp”, „pzp”} w trybie dialogu konkurencyjnego postępowanie o udzielenie sektorowego zamówienia publicznego na roboty budowlane pn. Zaprojektowanie, budowa i wyposażenie (dostawa i instalacja systemów i urządzeń) linii

kolejowych dużych prędkości nr 85 i 86 w zakresie branż KSRK, teletechnika oraz branż towarzyszących (FZA.2510.25.2026/ANW /53).Ogłoszenie o tym zamówieniu zostało opublikowane 1 lipca 2025 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii S nr 124 pod poz. 449219. Wartość tego zamówienia przekracza progi unijne.

13 lipca 2026 r. Alstom Polska S.A. z siedzibą w Warszawie {dalej: „Odwołujący”} wniósł odwołanie wobec treści dokumentów tego zamówienia, tj. ogłoszenia oraz opisu potrzeb i wymagań. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenia przepisów ustawy pzp i zgłosił żądania wskazane w petitum odwołania, co sprecyzował w jego uzasadnieniu.

29 lipca 2026 r. wpłynęła do Izby odpowiedź na odwołanie, w której Zamawiający poinformował o wprowadzonych 13 i 27 lipca 2026 r. zmianach postanowień opisu potrzeb i wymagań, których dotyczyły zarzuty i żądaniami odwołania, oraz wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy pzp.

3 sierpnia 2026 r. wpłynęło do Izby pismo Odwołującego, który w pierwszej kolejności poparł wniosek o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt 2 pzp, również wskazując na zmiany treści opisu potrzeb i wymagań z 13 i 27 lipca 2026 r.

Tym samym w ocenie obu Stron tego postępowania odwoławczego jego dalsze prowadzenie stało się zbędne, gdyż nie ma już przedmiotu sporu.

W tych okolicznościach Izba zważyła, co następuje:

Z art. 568 pkt 2 pzp wynika, że Izba umarza postępowanie odwoławcze w razie stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny (niż cofnięcie odwołania lub uwzględnienie zarzutów przez zamawiającego) zbędne lub niedopuszczalne.

Wobec zgodnego wniosku Stron niniejszego postępowania odwoławczego należy uznać, że przestał istnieć tzw. substrat zaskarżenia, co czyni orzekanie o zarzucanych naruszeniach przepisów ustawy pzp i zgłoszonych żądaniach bezprzedmiotowym, czyli dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego w tych sprawach jest zbędne.

Z uwagi na powyższe Izba – działając na podstawie art. 553 zd. 2 w zw. z art. 568 pkt 2 pzp – umorzyła postępowanie odwoławcze po przeprowadzeniu posiedzenia bez udziału stron.

O kosztach postępowania odwoławczego w każdej ze spraw orzeczono stosownie do jej wyniku na podstawie art.

557 pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 1 lit a (per analogiam) Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. poz. 2437) – nakazując zwrot każdemu z odwołujących kwoty uiszczonej przez niego tytułem wpisu.