Wyrok KIO 787/26 z 27 marca 2026

Zamawiający unieważnił postępowanie, ponieważ w postępowaniu została złożona tylko jedna – Państwa oferta, która:

1. Na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2) lit a) ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 z późniejszymi zmianami) została odrzucona, ponieważ została złożona przez Wykonawcę wykluczonego z postępowania – Zamawiający informuje, iż na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10) ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 z późniejszymi zmianami) wykluczył Państwa z w/w postępowania.

1. W Wykazie osób, a następnie w złożonych wyjaśnieniach z dnia 27 stycznia 2026 r. oraz złożonym ponownie z własnej inicjatywy Wykazie osób wskazaliście Państwo, iż pracownicy nadzoru posiadają doświadczenie w Sądzie Najwyższym w Warszawie, pomimo tego, iż Sąd Najwyższy w Warszawie wskazał, że osoby te nie były przedstawione na etapie postępowania do realizacji umowy ani w trakcie jej realizacji.
2. W Wykazie osób, a następnie w złożonych wyjaśnieniach z dnia 27 stycznia 2026 r. oraz złożonym ponownie z własnej inicjatywy Wykazie osób wskazaliście Państwo, iż pracownicy zabezpieczenia technicznego posiadają doświadczenie w Sądzie Najwyższym w Warszawie, a w wyjaśnieniach dodatkowo oświadczyliście, iż w/w pracownicy zabezpieczenia technicznego posiadają zarówno staż, jak i doświadczenie w wykonywanej pracy ​ budynkach użyteczności publicznej oraz, że świadczyli usługi w obiektach należących w d​ o Sądu Najwyższego.

Zgodnie z ustaleniami Zamawiającego oraz informacjami zamieszczonymi na oficjalnej stronie internetowej Sądu Najwyższego w Warszawie oraz zgodnie z informacjami mailowymi uzyskanymi z Sądu Najwyższego w Warszawie, pracownicy zabezpieczenia technicznego świadczyli usługi w służbowych lokalach mieszkalnych, które zgodnie z​ obowiązującymi przepisami prawa nie są zaliczane do budynków użyteczności publicznej.

1. Zarówno w pierwszym Wykazie osób, jak i w drugim Wykazie osób złożonym wraz z​ wyjaśnieniami z dnia 27 stycznia 2026 r. wskazaliście Państwo, iż trzech pracowników ochrony posiadają odpowiednio: 6 lat stażu pracy i doświadczenie zawodowe od 2020 – d​ o nadal tylko w Prokuraturze Okręgowej w Radomiu, 13 lat stażu pracy i doświadczenie zawodowe od 2013 - do nadal tylko w Prokuraturze Okręgowej w Radomiu oraz 5 lat stażu pracy i doświadczenie zawodowe od 2021 - do nadal tylko w Prokuraturze Okręgowej ​ Radomiu, co nie jest zgodne ze stanem faktycznym. Zgodnie bowiem z informacją mailową otrzymaną z Prokuratury w Okręgowej w Radomiu, umowa na świadczenie usług ochrony świadczona była przez Państwo od dnia 1 listopada 2024 r. do dnia 9 grudnia 2025 r., a więc osoby wskazane przez Państwo świadczyły usługi ochrony w Prokuraturze Okręgowej w Radomiu od dnia 1 listopada 2024 r. do dnia 9 grudnia 2025 r., a nie tak jak wskazaliście w Wykazach osób.
2. Na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2) lit b) ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 z późniejszymi zmianami) została odrzucona, ponieważ została złożona przez Wykonawcę niespełniającego warunków udziału w postępowaniu - Zamawiający informuje, iż odrzucił Państwa ofertę na podstawie art.

226 ust. 1 pkt 2) lit b) ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2019 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz.

1320 z późniejszymi zmianami).

1. Zamawiający wymagał w SW Z, aby pracownicy nadzoru wskazani do realizacji umowy posiadali łączny staż jako pracownik nadzoru minimum 3 lata oraz minimum 5 – letnie doświadczenie zawodowe w wykonywaniu usług o podobnym charakterze i złożoności do przedmiotowego zamówienia, w budynkach użyteczności publicznej, natomiast zarówno w pierwszym Wykazie osób, jak i w drugim Wykazie osób złożonym przez Państwo wraz z wyjaśnieniami w dniu 27 stycznia 2026 r., przy doświadczeniu pracownika nadzoru, n​ ie podaliście Państwo dokładnej daty nabycia doświadczenia, co ma wpływ na spełnienie przez Państwo warunku udziału w postępowaniu - posiadania przez pracownika nadzoru 5 – letniego doświadczenia zawodowego, w budynkach użyteczności publicznej.
2. Zamawiający wymagał w SW Z, aby pracownicy zabezpieczenia technicznego wskazani do realizacji umowy posiadali

(…) doświadczenie zawodowe w wykonywaniu usług o​ podobnym charakterze i złożoności do przedmiotowego zamówienia, w budynkach użyteczności publicznej. Biorąc pod uwagę dwa Wykazy osób złożone przez Państwo oraz wyjaśnienia z dnia 27 stycznia 2026 r., jak również własne ustalenia Zamawiającego oraz informacje uzyskane z Sądu Najwyższego w Warszawie, nie wykazaliście Państwo spełnienia warunku udziału w postępowaniu dotyczącego posiadania przez pracowników zabezpieczenia technicznego doświadczenia zawodowego w budynkach użyteczności publicznej.

1. Zamawiający wymagał w SWZ, aby każdy z pracowników ochrony, przewidzianych d​ o świadczenia usług ochrony fizycznej posiadał wynikający z jednego kontraktu co najmniej 6 – miesięczny staż pracy polegający na świadczeniu usług ochrony fizycznej w budynkach użyteczności publicznej, nabyty w ciągu ostatnich trzech lat kalendarzowych licząc od dnia składania ofert. W dwóch Wykazach osób, w wyjaśnieniach z dnia 27 stycznia 2026 r. oraz złożonym wraz z wyjaśnieniami harmonogramem pełnienia służby za październik 2025 r. wskazaliście Państwo, iż dwóch pracowników ochrony świadczyło usługi ochrony ​ Prokuraturze Okręgowej w Radomiu. Biorąc pod uwagę fakt, iż złożony przez Państwo harmonogram obejmował tylko w jeden miesiąc, a wezwani pismem z dnia 6 lutego 2025 r. d​ o uszczegółowienia wyjaśnień w tym zakresie, nie złożyliście Państwo żadnych wyjaśnień, nie wykazaliście spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie posiadania przez w/w osoby wynikającego z jednego kontraktu co najmniej 6 – miesięcznego staż pracy polegający na świadczeniu usług ochrony fizycznej w budynkach użyteczności publicznej.

W zakresie rozpoznania niezbędne jest ustalenie faktycznego przebiegu dokonywanych ​ ramach postępowania o zamówienie poszczególnych czynności, a mianowicie: w Ø w dniu 30 grudnia 2026 roku odwołujący złożył ofertę i wniósł wadium w postaci gwarancji ubezpieczeniowej na okres od 30 grudnia 2025 roku do 8 lutego 2026 roku, Ø zgodnie z Rozdziałem XV SW Z (specyfikacja warunków zamówienia) – Termin związania ofertą, zamawiający podał w punkcie 1 datę dzienną: 28 stycznia 2026 roku, Ø w dniu 09 stycznia 2026 roku zamawiający wezwał odwołującego się do złożenia aktualnych na dzień złożenia oferty podmiotowych środków dowodowych, Ø dokumenty złożył odwołujący w dniu 15 stycznia 2026 roku, Ø w dniu 20 stycznia 2026 roku zamawiający wezwał odwołującego, na podstawie ​ art. 128 ust. 4 ustawy, do złożenia wyjaśnień w zakresie złożonych podmiotowych środków dowodowych, Ø ostatecznie, po wnioskach odwołującego, termin na złożenie dokumentów ​ w odpowiedzi na wezwanie z dnia 20 stycznia 2026 roku wyznaczony został ​ na 27 stycznia 2026 roku – w terminie tym odwołujący przedstawił odpowiedź ​ na wezwanie, Ø w dniu 6 lutego 2026 roku zamawiający wezwał odwołującego, na podstawie ​ art. 128 ust. 4 ustawy, do złożenia dalszych wyjaśnień, Ø odwołujący nie odpowiedział na wezwanie zamawiającego z dnia 6 lutego 2026 roku, Ø 16 lutego zamawiający przekazał informację o czynności w zakresie przedmiotowego postępowania o zamówienie.

Odwołujący, w odwołaniu, w uzasadnieniu interesu w uzyskaniu zamówienia wskazała ​ odwołaniu: w Stosownie do art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, Odwołujący posiada interes prawny składając niniejsze odwołanie, ponieważ niezgodne z prawem działania Zamawiającego został on wykluczony z postępowania na podstawie art. 226 ust.1 pkt 2 lit a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 -skutkuje brakiem możliwości uczestniczenia w procedurze zamówień publicznych ​ przyszłości oraz, co wpłynie na sytuację finansową i materialną Odwołującego. w Należy zauważyć, że pomimo braku związania Odwołującego się z ofertą i braku przedłużenia/opłacenia wadium Zamawiający wbrew ciążącym na nim obowiązków wynikających z Pzp prowadził postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w stanie braku skutecznej więzi prawnej z Odwołującym. Bezpodstawne odrzucenie oferty Odwołującego na podstawie art. 255 pkt 2 Pzp i nałożenie na Odwołującego sankcji wykluczenia z postępowania na podstawie art. 226 ust.1 pkt 2 lit a) w zw. art. 109 ust. 1 pkt 10) Pzp wywołuje dalekosiężne i niszczące konsekwencje prawne oraz bardzo wysokie straty finansowe i wizerunkowe dla Odwołującego. Utrzymanie w mocy decyzji Zamawiającego opartej na zarzucie braku rzetelności przy przedstawieniu informacji stygmatyzuje Odwołującego, jako partnera biznesowego i otwiera drogę do automatycznego wykluczenia go z innych postępowań przetargowych w przyszłości. Taki stan rzeczy grozi eliminacją firmy z rynku zamówień publicznych co stanowi szkodę wysokich rozmiarów.

Należy również wskazać, że Odwołujący w niniejszym postępowaniu posiada status uprawniający do wniesienia odwołania, ponieważ Zamawiający prowadził czynności postępowania po terminie związania ofertą, a z braku odpowiedzi Odwołującego n​ a wezwanie do złożenia wyjaśnień z dnia 06 lutego 2026 r. Zamawiający dokonał:

unieważnienia postępowania w oparciu o złą podstawę prawną; błędnego i niezgodnego z przepisami prawa wykluczenia Odwołującego się ​z postępowania na podstawie z art. 109 ust. 9 pkt 10) Pzp.

W związku z powyższym, Odwołujący posiada interes we wniesieniu niniejszego odwołania.

Izba stwierdziła, że Odwołujący nie wykazał wypełnienia łącznie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy – Środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes ​ uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w ​ wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy - to jest posiadania interesu w ​ uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody. w Podkreślenia na wstępie wymaga, że ustawa (Prawo zamówień publicznych) – z​ a wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu X Wydział Gospodarczy Odwoławczy z dnia 2 kwietnia 2015 roku sygn. akt X Ga 85/15 - traktują odwołanie jako środek ochrony prawnej skierowany na zmianę sytuacji wykonawcy, polegającą na możliwości uzyskania w danym postępowaniu zamówienia [wybór oferty wykonawcy odwołującego się w danym postępowaniu]. Odwołanie, w świetle ustawy Prawo zamówień publicznych nie stanowi środka mającego na celu uzyskanie ogólnej zgodności działań zamawiającego z prawem, ale środek zmierzający do wyboru oferty odwołującego.

Zatem, rzeczą wykonawcy korzystającego ze środka ochrony prawnej, jakim jest odwołanie, jest wykazanie opisanych w art 179 ust 1 ustawy Prawo zamówień publicznych przesłanek (obecnie to jest art. 505 ust. 1 ustawy, którego treść zbieżna jest z art. 179 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych z 2004 roku w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 2 grudnia 2009 roku o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. nr 223 poz.1778)). Oznacza to konieczność wykazania wpływu podnoszonych zarzutów na sytuację wykonawcy, wyrażającego się zaistnieniem po stronie odwołującego uszczerbku stanowiącego szkodę, w następstwie naruszenia przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych, w sposób pozwalający na uchwycenie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy zarzucanymi naruszeniami ustawy a uszczerbkiem po strome wykonawcy.

Izba za wyrokiem Izby z dnia 9 listopada 2022 roku sygn. akt KIO 2813 (jak również: wyrokiem z dnia 29 marca 2023 roku sygn. akt KIO 752/23, wyrokiem z dnia 12 września 2023 roku sygn. akt KIO 2537/23, oraz za wyrokiem z dnia 23 lipca 2025 roku sygn. akt KIO 2373/25) wskazuje, że wykazanie posiadania interesu w uzyskaniu zamówienia oraz poniesienia lub możliwości poniesienia szkody przez odwołującego ten ostatni musi wykazać na moment wniesienia odwołania, a stanowisko w tym zakresie musi zostać zawarte ​ odwołaniu. w Pogląd ten jest jednoznaczny i ugruntowany w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej o​ d lat (tak np.: Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 29 marca 2023 roku sygn. akt KIO 752/23; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 20 marca 2023 roku, sygn. akt KIO 596/23; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 sierpnia 2021 roku, sygn. akt KIO 2350/21; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 13 stycznia 2021 roku, sygn. akt KIO 2811/21; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 6 sierpnia 2021 roku, sygn. akt KIO 2043/21; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 3 marca 2022 roku, sygn. akt KIO 427/22; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26 października 2020 roku, sygn. akt KIO 2540/20). Ten sam pogląd funkcjonował i ugruntowany był w oparciu o przepisy, nieobowiązującej już na dzień dzisiejszy, ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (art. 179 ust. 1 tejże ustawy), tak np.: Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 12 listopada 2010, sygn. akt KIO 2345/10; Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 listopada 2014 roku, sygn. akt V Ca 3383/14; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 11 sierpnia 2014 roku , sygn. akt KIO 1488/14, KIO 1548/14; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 4​ czerwca 2014 roku, sygn. akt KIO 960/14, KIO 961/14; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 16 września 2015 roku, sygn. akt KIO 1901/15, KIO 1922/15; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 20 marca 2015 roku, sygn. akt KIO 438/15; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 16 maja 2018 roku, sygn. akt KIO 859/18).

Pierwszą z materialnoprawnych przesłanek wniesienia odwołania jest wykazanie posiadania interesu w uzyskaniu zamówienia i choć ustawa nie wprowadza definicji tego pojęcia t​ o w oparciu o stanowiska doktryny oraz ugruntowane w orzecznictwie Izby stanowiska ​ tym zakresie należy wskazać, że wiąże się on z chęcią uzyskania zamówienia w ​ konkretnym postępowaniu o udzielenie zamówienia lub konkursie. Niezbędnym w d​ o wykazania interesu w uzyskaniu danego zamówienia na etapie składania odwołania jest chociażby potencjalna możliwość uzyskania przez odwołującego zamówienia, a interes odwołującego musi być utożsamiany z doznanym przez wykonawcę uszczerbkiem interesu własnego w uzyskaniu zamówienia w danym postępowaniu w wyniku naruszenia przepisów ustawy. Izba podkreśla, że samo złożenie odwołania i kwestionowanie czynności czy zaniechań zamawiającego nie stanowi wykazania interesu w uzyskaniu zamówienia. Również nie może być uznane za wykazanie

interesu w uzyskaniu zamówienia podnoszenie danych zarzutów i argumentacja faktyczna uzasadniająca naruszenie danego przepisu ustawy w zakresie prowadzonej procedury o udzielnie zamówienia publicznego bądź zmierzająca do zmiany podstawy odrzucenia oferty czy też zmiany podstawy unieważnienia postępowania o zamówienie – takie nie stanowią bowiem do wykazania przez odwołującego choćby potencjalnej możliwości uzyskania danego zamówienia.

Podkreślenia wymaga, że w przedmiotowym odwołaniu odwołujący uzasadniał posiadanie „interesu prawnego” uzasadniając, że działanie zamawiającego skutkuje brakiem możliwości uczestniczenia w procedurze zamówień publicznych w przyszłości oraz, co wpłynie n​ a sytuację finansową i materialną Odwołującego. Takie stanowisko, które zostało rozbudowane w odwołaniu (jak powyżej) w żaden sposób nie potwierdza wypełnienia przesłanki z art. 505 ust. 1 ustawy tj. wykazania, że odwołujący ma lub miał interes ​ uzyskaniu zamówienia. Widać dostrzega to również sam odwołujący ponieważ skrzętnie pomija w swojej argumentacji w odniesienia do powyższej obligatoryjnej przesłanki poprzestając jedynie na odnoszeniu się do skutków jakie może wywołać czynność zamawiającego z dnia 16 lutego 2026 roku na przyszłość w odniesieniu do sytuacji odwołującego.

Podkreślenia wymaga również, że w ramach postępowania odwoławczego ustawodawca w art. 505 ust. 1 ustawy odnosi się do „interesu w uzyskaniu zamówienia” a​ nie do „interesu prawnego”.

Drugą przesłanką legitymacji czynnej, której spełnienie musi nastąpić kumulatywnie wraz z​ przesłanką interesu w uzyskaniu danego zamówienia jest wykazanie przez odwołującego, że poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Przez szkodę rozumie się uszczerbek majątkowy lub niemajątkowy jakiego doznaje poszkodowany w wyniku określonego działania lub zaniechania. Na kanwie zamówień publicznych, szkoda co do zasady będzie rozumiana jako szkoda majątkowa z tego względu, że utrata możliwości uzyskania zamówienia ma charakter ekonomiczny. Szkoda jakiej poniesienie lub możliwość poniesienia musi wykazać odwołujący musi być wynikiem naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych oraz musi pozostawać w adekwatnym związku przyczynowym z naruszeniem podnoszonych przez odwołującego w zarzutach przepisów ustawy. Należy podkreślić, że szkoda, o której mowa ​ ramach przesłanki art. 505 ust. 1 ustawy również powiązana jest z określonym zamówieniem, co powiązane jest w bezpośrednio z utratą możliwości pozyskania zamówienia, w zakresie którego wnoszone jest odwołanie.

Izba podkreśla, że obowiązek wykazania poniesienia lub możliwości poniesienia szkody ​ wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy został wprowadzony w d​ o ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych wraz z jedną z​ kolejnych nowelizacji tejże ustawy dokonaną dnia 2 grudnia 2009 roku, na mocy ustawy o​ zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. nr 223 poz.1778) która weszła w życie w dniu 29 stycznia 2010 roku. Na mocy t​ ej nowelizacji ustawodawca przyznał prawo do skutecznego wniesienia środków ochrony prawnej określonych w dziale VI ustawy wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Zmiany jakie zostały wprowadzone miały na celu w zakresie środków ochrony prawnej, między innymi, implementację do prawa krajowego postanowień dyrektywy 200/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 roku zmieniającej dyrektywę Rady 89/665/WEG i 92/13/EWG w zakresie poprawy skuteczności procedur odwoławczych ​ dziedzinie udzielania zamówień publicznych (DzUrz UE L 335 z 20 grudnia 2007 roku). w ​W wyniku tej zmiany wykonawca składając odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej winien był wykazać, żeposiada lub posiadał interesu w uzyskaniu zamówienia, jak również przepisy znowelizowanej ustawy wprowadziły konieczność wykazania przez wykonawcę, że poniósł lub może podnieść szkodę w wyniku naruszeń przepisów ustawy. Powyższe regulacje prawne znajdują swoją szeroką wykładnię w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej oraz są niezmienne od 2010 roku, gdy zaczęły obowiązywać w porządku prawnym zamówień publicznych. Przesłankę szkody bada się na dzień wnoszenia odwołania w odniesieniu d​ o czynności Zamawiającego jakie zostały upublicznione, przy czym wykonawca w złożonym odwołaniu musi tę przesłankę wykazać (tak też wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2​ 5 lutego 2021 roku sygn. akt KIO 373/21).

W sposób jednoznaczny odnosi się do tego doktryna, gdzie w Komentarzu do ustawy Prawo zamówień publicznych z 2019 roku Urzędu Zamówień Publicznych (red. H. Nowak i M. Winiarz) podano, że „dla skutecznego wniesienia środka ochrony prawnej nie jest wystarczające, aby wniósł je podmiot zaliczany do kategorii wskazanej w art. 505 ust. 1 Pzp.

Podmiot korzystający ze środka ochrony prawnej – oprócz tego, że musi zaliczać się d​ o tej kategorii – musi także wykazać spełnienie tzw. materialnoprawnych przesłanek d​ o wniesienia środka ochrony prawnej, tj. wykazać, że: 1) ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w

konkursie, 2) poniósł lub może ponieść szkodę, 3) poniesiona l​ ub możliwa do poniesienia szkoda jest wynikiem naruszenia przez zamawiającego przepisów Pzp.”

Obligatoryjny charakter przesłanek i konieczność ich wykazania w postępowaniu przez składającego odwołanie wykonawcę potwierdza również art. 505 ust. 2 ustawy, zgodnie z​ którym uprawnionymi do wniesienia odwołania wobec ogłoszenia wszczynającego postępowanie o udzielnie zamówienia lub ogłoszenia o konkursie oraz dokumentów zamówienia są organizacje wpisane na listę (art. 469 pkt 15 ustawy) oraz Rzecznik Małych i​ średnich Przedsiębiorców, które to podmioty z natury rzeczy nie wykazują przesłanek wskazanych w art. 505 ust. 1 ustawy.

W odniesieniu do podnoszonej przez odwołującego argumentacji co do tego, że: posiada status uprawniający do wniesienia odwołania, ponieważ Zamawiający prowadził czynności postępowania po terminie związania ofertą, a z braku odpowiedzi Odwołującego n​ a wezwanie do złożenia wyjaśnień z dnia 06 lutego 2026 r. Zamawiający dokonał: unieważnienia postępowania w oparciu o złą podstawę prawną; błędnego i niezgodnego z przepisami prawa wykluczenia Odwołującego się z postępowania na podstawie z art. 109 ust. 9 pkt 10) Pzp również nie sposób wywieść wykazania przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy, których wykazanie jest niezbędne, aby możliwe było procedowanie zarzutów odwołania.

Odnosząc się do powyższego jednoznacznie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 254 ustawy postępowanie o udzielnie zamówienia publicznego kończy się albo unieważnieniem postępowania o zamówienie (pkt 2) albo wyborem oferty najkorzystniejszej (pkt 1). W dniu 6​ lutego 2026 roku odwołujący powziął wiadomości o tym, że zamawiający nadal prowadzi postępowanie – mimo upływu pierwotnego terminu związania ofertą oraz braku przedłużenia terminu związania ofertą w oparciu o przepis art. 307 ust.

2 ustawy – i dokonuje czynności ​ zakresie badania i oceny oferty odwołującego. Tym samym, odwołujący niezgadzająca się z czynnościami jakie w podejmowane były przez zamawiającego, czyli dalszego prowadzenia postępowania i wezwania do składania wyjaśnień oraz braku przedłużenia terminu związania ofertą, powinien był podnosić w tym zakresie środek ochrony prawnej jakim jest odwołanie, ​ terminie liczonym od dnia 6 lutego 2026 roku. Tego nie uczynił. W zasadzie pozbawiając się możliwości w kwestionowania tych czynności na późniejszym etapie postępowania o​ zamówienie (jako spóźnionych z uwagi na nieprzekraczalność terminów do wniesienia odwołania), tj. możliwości podnoszenia zarzutu w odniesieniu do tego, że zamawiający n​ ie przedłużył terminu związania ofertą do czego był obowiązany (art. 307 ust. 2 ustawy) c​ o w konsekwencji prowadzi do naruszenia art. 255 pkt 6 ustawy oraz, że wezwanie zamawiającego z dnia 6 lutego br. w obliczu powyższego było nieuprawnione.

Jednocześnie Izba podkreśla, że powyższe stanowisko odwołującego w żaden sposób nie prowadziło do wykazania spełnienia przesłanek określonych w art. 505 ust. 1 ustawy.

W przedmiotowej sprawie odwoławczej wykonawca odwołujący nie wykazuje kumulatywnego spełnienia przesłanek skutecznego wniesienia odwołania (art. 505 ust. 1 ustawy,) bowiem nie wykazuje spełnienia żadnej z przesłanek. Izba nie jest w żaden sposób uprawniona do zastępowania wykonawcy i dokonywania zmian w zakresie wykazania interesu w uzyskaniu zamówienia i możliwości poniesienia szkody i dokonywania innej wykładni czy interpretacji niż ta, jaka została podana przez wykonawcę odwołującego ​ treści odwołania. Wymaga odnotowania, że posiadanie statusu wykonawcy – podmiotu który złożył ofertę w w postępowaniu – nie jest wystraczające do skutecznego korzystania z​ e środków ochrony prawnej określonych ustawą i w zasadzie nie rodzi żadnych skutków procesowych.

W okolicznościach tej sprawy Izba powołując wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z​ dnia 5 maja 2008 roku sygn. akt IX Ga 44/08, który mimo wydania w obowiązującym wtedy stanie prawnym pozostaje aktualny również obecnie – co potwierdzają odwołania do tego orzeczenia – a który w sposób jednoznaczny potwierdza, że przesłanki materialnoprawne dopuszczenia odwołania muszą być wykazane w odwołaniu. Brak wykazania przesłanek materialnoprawnych uzasadnia oddalenie odwołania. Oddalenie odwołania z uwagi na brak wykazania przesłanek materialnoprawnych dopuszczalności odwołania, uzasadnia niepoddawanie rozpoznaniu zarzutów merytorycznych podnoszonych w odwołaniu, z uwagi na stwierdzony brak dopuszczalności tego odwołania. Potwierdza to również wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 17 października 2008 roku sygn. akt XII Ga 308/08 wskazujący na konieczność w pierwszej kolejności oceny przesłanek materialnoprawnych dopuszczalności wniesienia odwołania (skargi) aby uznać, że w konkretnej sprawie określonemu podmiotowi wnoszącemu środek ochrony prawnej w ogóle przysługuje (tak też: wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26 października 2020 roku sygn. akt KIO 2193/20, KIO 2196/20, KIO 2198/20; Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 21 września 2021 roku sygn. akt 2565/21; wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 25

lutego 2022 roku sygn. akt 373/22).

Izba zaznacza również w tym miejscu, że w ramach odwołania nie zostały ​ zarzutach odwołania podniesione (kwestionowane) wszystkie podstawy odrzucenia oferty odwołującego z w postępowania o zamówienie, bowiem odwołujący pominął w zarzutach odwołania odniesienie do podstawy odrzucenia oferty odwołującego w związku z​ zaistnieniem okoliczności wykluczenia z postępowania z powodu braku wykazania spełnienia warunków udziału w postepowaniu (art. 226 ust. 1 pkt 2 litera b ustawy). Takie fragmentaryczne odniesienie się do podstaw odrzucenia oferty w zarzutach odwołania potwierdza, że odwołanie nie było nakierowane na uzyskanie zamówienia.

Koszty:

Izba odwołanie oddaliła.

Zgodnie z art. 557 ustawy z 2019 r., w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 557 ustawy z​ 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 pkt 2 lit. b oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. ​ sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu w pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodniczący

………………………………………