Postanowienie KIO 749/20 z 30 kwietnia 2020

1. umarza postępowanie;
2. nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty 13 500 zł 00 gr (słownie: trzynaście tysięcy pięćset złotych zero groszy) stanowiącej 90% uiszczonego wpisu.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1843) na niniejsze postanowienie - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Kielcach.

Przewodniczący

...............................

Sygn. akt

KIO 749/20

Gmina Kielce (dalej: „Zamawiający”) prowadzi, w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: „ustawa Pzp”), postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na: „Odbiór i transport odpadów komunalnych”, numer referencyjny: A-II.271.5.2020. Wartość zamówienia nie przekracza kwoty określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Ogłoszenie

o zamówieniu zostało zamieszczone w dniu 13 lutego 2020 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po numerem: 2020/S 031-072682 z późn. zm.).

W dniu 6 kwietnia 2020 r. ENERIS Surowce S.A. (dalej: „Odwołujący”), wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie, zarzucając Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 353 1 Kodeksu cywilnego oraz art. 29 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w z w. z art. 14 i art. 139 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 7 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia (sposobu rozliczeń między stronami) w sposób utrudniający uczciwą konkurencję oraz dostęp do zamówienia oraz poprzez ukształtowanie treści przyszłego stosunku zobowiązaniowego w sposób naruszający jego właściwość (naturę), bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa i równowagę stron i prowadzący do nadużycia prawa podmiotowego tj. określenie definicji masy bezspornej w sposób, który czyni wynagrodzenie wykonawcy zupełnie oderwanym od wykonanej usługi, co stanowi również naruszenia art. 6f ust. 3 ustawy z dnia z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2010 ze zm.);
2. art. 38 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie udzielenia odpowiedzi na pytania 6, 8 oraz 13 poprzez udzielenie odpowiedzi jedynie formalnej, nie odnoszącej się do pytań Wykonawcy lub niekompletnej.

Wskazując na powyższe Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1. zmiany treści SIWZ w sposób wskazany w uzasadnieniu odwołania,
2. udzielenia odpowiedzi na pytania 6,8 i 13 zawarte w treści pisma Zamawiającego z dnia 26 marca 2020 r.

Jak wynika z pisma Zamawiającego z dnia 16 kwietnia 2020 r. kopia odwołania została zamieszczona na jego stronie internetowej w dniu 8 kwietnia 2020 r. W terminie ustawowym nie nastąpiło zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego.

Przed terminem posiedzenia i rozprawy, pismem datowanym 24 kwietnia 2020 r., które w formie pisemnej wpłynęło do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 kwietnia 2020 r.

Odwołujący złożył oświadczenie o wycofaniu odwołania. Skutkuje to zakończeniem postępowania odwoławczego bez merytorycznego rozpoznania zarzutów odwołania.

Zgodnie bowiem z art. 187 ust. 8 ustawy Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy; w takim przypadku Izba umarza postępowanie odwoławcze. Jeżeli cofnięcie nastąpiło przed otwarciem rozprawy, odwołującemu zwraca się 90% wpisu.

Stosownie do art. 192 ust. 1 zdanie drugie ustawy Pzp, w przypadku umorzenia postępowania, Izba wydaje postanowienie.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 187 ust. 8 zdanie drugie ustawy Pzp w związku z § 5 ust. 1 pkt 3 lit. a , nakazując zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty stanowiącej 90% kwoty uiszczonego wpisu.

Przewodniczący

..................................

3