Postanowienie KIO 1863/25 z 13 czerwca 2025

1. Umarza postępowanie odwoławcze, którego dalsze prowadzenie stało się zbędne.
2. Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty 15000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej przez niego tytułem wpisu od odwołania.

Na niniejsze orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

​U z a s a d n i e n i e Powiat Radzyński {dalej: „Zamawiający”}, prowadzi na podstawie Ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz.1320 ze zm.) {dalej: „ustawa pzp”, „ustawa Pzp”, „pzp” lub „Pzp”} w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na dostawy pn. Dostawa wyposażenia technologicznego na potrzeby branżowego centrum umiejętności w dziedzinie elektryki w Radzyniu Podlaskim. (IZ.272.01.17.2024). Ogłoszenie o tym zamówieniu 6 grudnia 2025 r. zostało zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii S nr 238 pod poz. 747679. Wartość tego zamówienia przekracza progi unijne.

30 kwietnia 2025 r. Zamawiający zawiadomił drogą elektroniczną m.in. o odrzuceniu w części nr 2 oferty złożonej przez TRONUS POLSKA sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie{dalej: „Tronus”} oraz o unieważnieniu prowadzonego postępowania w zakresie części nr 2 i 3.

12 maja 2025 r. Tronus {dalej również: „Odwołujący”} wniósł odwołanie od powyższych czynności Zamawiającego, któremu zarzucili następujące naruszenia przepisów ustawy pzp:

1. Art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy pzp – przez odrzucenie oferty Tronusa w części nr 2, pomimo że nie jest ona niezgodna z warunkami tego zamówienia określonymi w SWZ.
2. Art. 255 pkt 5 w zw. z art. 260 ust. 1 ustawy pzp – przez unieważnienie postępowania w częściach nr 2 i 3, pomimo że nie zaszły opisane w tym przepisie przesłanki, w szczególności nie wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć, a ponadto przez sformułowanie uzasadnienia tej decyzji w sposób ogólnikowy, niedający możliwości jednoznacznego ustalenia, jakie przyczyny faktyczne i prawne wskazują zasadność unieważnienia.

Powyższe zarzuty zostały dodatkowo sprecyzowane w uzasadnieniu odwołania.

Odwołujący wnieśli o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1. Unieważnienia czynności unieważnienia postępowania w częściach nr 2 i 3.
2. Unieważnienia odrzucenia oferty Tronusa w części nr 2.
3. Powtórzenia badania i oceny ofert w częściach nr 2 i 3.

13 czerwca 2025 r. wpłynęło pismo Zamawiającego, w którym poinformował, że unieważnił zarówno unieważnienie prowadzonego postępowania w częściach nr 2 i 3, jak i odrzucenie oferty Odwołującego w części nr 2 oraz ponownie przeprowadzi badanie i ocenę ofert, o czym zostali zawiadomieni wykonawcy.

W związku z tym Zamawiający wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy pzp jako zbędnego wobec unieważnienia czynności będących substratem zaskarżenia.

W tych okolicznościach Izba zważyła, co następuje:

Zamawiający po wniesieniu odwołania unieważnił zaskarżone czynności oraz zobowiązał się do ponownego przeprowadzenia badania i oceny ofert, w tym oferty Odwołującego, co oznacza że de facto (choć nie de iure w

rozumieniu art. 522 ust. 1 ustawy pzp) uwzględnił zarzuty odwołania i uczynił zadość skorelowanym z nim żądaniom.

De lege lata brak formalnego uwzględnienia odwołania przez zamawiającego nie stoi na przeszkodzie zakończeniu postępowania odwoławczego bez merytorycznego rozpoznania zarzutów odwołania, gdyż z art. 568 pkt 2 ustawy pzp wynika, że Izba umarza postępowanie odwoławcze w razie stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny (niż cofnięcie odwołania lub uwzględnienie zarzutów przez zamawiającego) zbędne lub niedopuszczalne.

W tej sprawie po wniesieniu odwołania na skutek czynności Zamawiającego, który cofnął prowadzone postępowanie do wcześniejszej fazy, przestał istnieć tzw. substrat zaskarżenia, co czyni orzekanie o zarzucanych naruszeniach przepisów ustawy pzp bezprzedmiotowym, czyli dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego w tej sprawie jest zbędne.

Jednocześnie przypomnieć należy, że rezultat powtórzonych czynności podlega ewentualnemu zaskarżeniu w drodze odwołania, odmiennie niż w przypadku formalnego uwzględnienia odwołania, gdzie z mocy art. 528 pkt 5 pzp odrzuceniu podlega odwołanie dotyczące czynności wykonanej przez zamawiającego zgodnie z żądaniem odwołania, którego zarzuty uprzednio uwzględnił w trybie art. 522 pzp.

Z uwagi na powyższe Izba – działając na podstawie art. 553 zd. 2 w zw. z art. 568 pkt 2 ustawy pzp – umorzyła niniejsze postępowanie odwołanie po przeprowadzeniu posiedzenia bez udziału Stron i Przystępującego.

O kosztach tego postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 1 lit a (per analogiam) w zw. z § 9 ust. 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. poz. 2437) – nakazując zwrot Odwołującemu kwoty uiszczonej przez niego tytułem wpisu.