Postanowienie KIO 1792/25 z 2 czerwca 2025

Zamawiający – Dzielnicowe Biuro Finansów Oświaty Ursus m.st. Warszawy, prowadzi w trybie podstawowym (art. 275 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych), postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na dostawę sprzętu komputerowego dla placówek oświatowych w Dzielnicy Ursus m.st. Warszawy, oznaczenie sprawy:

DBFOXI/komputery82025. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 6 maja 2025 r., nr 2025/BZP 00218446.

W dniu 8 maja 2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wniesione przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowo Usługowe „PIOMAR” sp. z o.o. w Brzegu , wobec opisu przedmiotu zamówienia dla komputera typu AIO (część A).

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 16 pkt 1-3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm., dalej jako: „PZP”)w zw. z naruszeniem art. 99 ust. 1 i 4 PZP oraz art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 PZP poprzez sporządzenie opisu przedmiotu zamówienia w sposób utrudniający uczciwą konkurencję, co prowadzi do nieuzasadnionego wyeliminowania większości potencjalnych wykonawców oraz produktów, nie zapewnia najlepszej jakości uzasadnionej charakterem zamówienia, ani nie prowadzi do uzyskania najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów, a także uniemożliwia złożenie Odwołującemu oferty, która nie podlegałaby odrzuceniu, podczas gdy obowiązkiem Zamawiającego jest sporządzenie takiego opisu przedmiotu zamówienia, który będzie stanowił wyraz prawdziwych i uzasadnionych potrzeb Zamawiającego, jednocześnie zgodnych z przepisami ustawy PZP, a dokładnie: ustanowienie w OPZ (część A) wymogu dostawy komputera typu AIO wyposażonego we wbudowany zasilacz, podczas gdy przedmiotowy parametr nie ma żadnego znaczenia dla spełnienia uzasadnionych potrzeb Zamawiającego, nie ma też żadnego wpływu na prawidłowość i zakres pracy wykonywanej przez użytkownika, a jedynie ogranicza konkurencję do określonej grupy produktów, co wskazuje na nieadekwatność i nadmiarowość warunku, który tym samym nie odzwierciedla rzeczywistej, uzasadnionej potrzeby, lecz preferencje Zamawiającego, który w ten sposób stara się faworyzować wybrane przez siebie rozwiązanie, a także skutkuje nieuzasadnionym ograniczeniem uczciwej konkurencji i w konsekwencji niegospodarnym wydatkowaniem środków publicznych.

W związku z powyższym Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany treści SW Z w zakresie opisu przedmiotu zamówienia (część A) przez dopuszczenie możliwości zaoferowania komputera AIO wyposażonego w zewnętrzny zasilacz.

Należy stwierdzić, iż odwołanie złożono z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 2 lit. a) PZP. Kopia odwołania została prawidłowo przekazana Zamawiającemu, a Odwołujący uiścił wpis w wymaganej wysokości na rachunek UZP.

Do postępowania odwoławczego nikt nie przystąpił.

Izba z urzędu ustaliła, iż dnia 8 maja 2025 r. Zamawiający umieścił na stronie internetowej prowadzonego postępowania wyjaśnienia i informację o zmianie treści SW Z, w szczególności wskazując, w odpowiedzi na pytanie nr 1, że Zamawiający dopuszcza zastosowanie zewnętrznego zasilacza.

Pismem z dnia 9 maja 2025 r. przekazanym do Krajowej Izby Odwoławczej drogą elektroniczną – Odwołujący wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 568 pkt 2 PZP z uwagi na jego zbędność. Wskazał, że wszystkie żądania zawarte w odwołaniu zostały wykonane przez Zamawiającego.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje:

Nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie, w związku z dokonanymi czynnościami Zamawiającego po wniesieniu odwołania, postępowanie podlega umorzeniu z uwagi na dyspozycję przepisu art. 568 pkt 2 PZP. Zgodnie z tym przepisem, Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne.

Spór stał się bowiem bezprzedmiotowy, skoro w odwołaniu Odwołujący domagał się nakazania Zamawiającemu zmiany opisu przedmiotu zamówienia poprzez dopuszczenie zastosowania zewnętrznego zasilacza, zaś w drodze wyjaśnień z dnia 7 maja 2025 r., opublikowanych dnia 8 maja, Zamawiający taki zasilacz dopuścił.

W niniejszym postępowaniu mamy zatem do czynienia z przypadkiem utraty substratu zaskarżenia, bowiem Zamawiający dokonał w toku postępowania odwoławczego takich czynności, jakie były przedmiotem żądania odwołania.

Tym samym przed rozpoczęciem posiedzenia przed Izbą nie istniały już czynności, do których odnosiły się zarzuty odwołania i których prawidłowość kwestionował Odwołujący.

Zaskarżenie czynności, która w kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw do analizy zaskarżonych czynności lub zaniechań Zamawiającego i do ewentualnego stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego. Nie może być zatem podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji należy, iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego stało się zbędne.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy oraz brzmienie art. 568 pkt 2 PZP, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 PZP w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 tiret pierwsze oraz ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne, koszty znosi się wzajemnie, a jeżeli doszło do tego przed otwarciem rozprawy, to Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

Przewodnicząca

………………. ........