Postanowienie KIO 5725/25 z 2 lutego 2026

19 grudnia 2025 r. wykonawca Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane o tytule „Zaprojektowanie i wybudowanie Nowego Centrum Zarządzania Ruchem Lotniczym – nCZRL w Warszawie”, prowadzonym przezPolską Agencję Żeglugi Powietrznej (dalej jako „Zamawiający”).

W piśmie złożonym 2 lutego 2026 r. Odwołujący oświadczył, że „w związku z dokonanymi przez Zamawiającego zmianami SW Z, które dotyczyły wszystkich aspektów zawartych w odwołaniu (wszystkich skarżonych postanowień SW Z), Odwołujący podnosi zasadność umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt

1. ustawy Pzp z uwagi na fakt, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne . W konsekwencji, na podstawie §9 ust. 2 Rozporządzenia z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania, wnoszę o wzajemne rozliczenie kosztów postępowania odwoławczego. Alternatywnie, w przypadku braku możliwości dokonania przez Krajową Izbę Odwoławczą umorzenia postępowania odwoławczego na ww. podstawie z jakichkolwiek względów, oświadczam, iż wycofuję w całości odwołanie wniesione w dniu 19 grudnia 2025 r. w ramach przedmiotowego Postępowania.”.

W sytuacji, gdy w odwołaniu zawarto zarzut dotyczący treści postanowienia rozdziału XVI pkt 2.2 specyfikacji warunków zamówienia w Postępowaniu, a z treści odpowiedzi na odwołanie nie wynikało, aby Zamawiający dokonał zmiany treści tego postanowienia, w ocenie Izby nie było możliwe uznanie, że postępowanie odwoławcze należy umorzyć na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (dalej jako „Pzp”), który stanowi, że „Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne”.

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp „odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy”, zaś stosownie do art. 568 pkt 1 Pzp, „Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania”. Z treści tego przepisu wynika, że Izba związana jest oświadczeniem odwołującego o cofnięciu odwołania. W powyższym stanie rzeczy wobec spełnienia hipotezy normy wynikającej art. 568 pkt 1 Pzp Izba zobowiązana była umorzyć postępowanie odwoławcze.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 557 Pzp oraz § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania. Zgodnie z art.

557 Pzp „w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego”, stosownie zaś do § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a ww. rozporządzenia, „w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości, na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego - odwołującemu zwraca się 90% wpisu; w takim przypadku Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości”. Zgodnie z tymi przepisami Izba nakazała dokonanie zwrotu na rzecz Odwołującego kwoty stanowiącej 90%

kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Przewodniczący

……………………..…………