Postanowienie KIO 297/24 z 8 lutego 2024

Zamawiający Sąd Apelacyjny w Krakowie, reprezentowany przez Centrum Zakupów dla Sądownictwa Instytucję Gospodarki Budżetowej w Krakowie prowadzi postępowanie o​ udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym, którego przedmiotem jest „Dostawa prasy papierowej i elektronicznej w roku 2024” (publikacja ogłoszenia o​ zamówieniu w Dzienniku Urzędowym UE 2023/S 190-593372).

W dniu 29 stycznia 2024 roku w przedmiotowym postępowaniu odwołanie złożył wykonawca Garmond Press S.A. z siedzibą w Krakowie, kwestionując wybór oferty najkorzystniejszej i odrzucenie jego oferty, wskazując na:

1. wadliwe odrzucenie oferty Odwołującego ze względu na rażąco niską cenę ​ stosunku do przedmiotu zamówienia, mimo że w ramach powtarzanych czynności badania i oceny ofert nie w powtórzono czynności badania rażąco niskiej ceny i nie wezwano Odwołującego do złożenia wyjaśnień, a zatem powtórzenie czynności badania i oceny ofert było niepełne, a zaniechanie Zamawiającego w tym zakresie naruszyło zasadę równego traktowania wykonawców; 2.wadliwą ocenie podmiotowego środka dowodowego w postaci wykazu dostaw złożonego przez G.L.M. Sp. z o.o. w odpowiedzi na wezwanie z dnia 8 stycznia 2024 roku do złożenia podmiotowych środków dowodowych i wynikające z tej wadliwej oceny zaniechanie odrzucenia oferty spółki, mimo że z treści wykazu dostaw wynika, że spółka nie spełnia warunków udziału w postępowaniu, tj. nie wykazała, że w okresie ostatnich trzech lat przed upływem terminu składania ofert wykonała co najmniej 2 zamówienia polegające na sukcesywnych dostawach prasy papierowej lub elektronicznej przez okres minimum 12 miesięcy o wartości nie mniejszej niż 70 000,00 zł (słownie: siedemdziesiąt tysięcy złotych 00/100) brutto każde; 3.wadliwą ocenę wyjaśnień G.L.M. złożonych w piśmie z dnia 15 stycznia 2024 roku ​ odpowiedzi na skierowane do spółki przez Zamawiającego wezwanie do złożenia w trybie art. 223 ust. 1 PZP w wyjaśnień w zakresie ceny ofertowej i niedostrzeżeniu, że złożone wyjaśnienia nie tylko nie wyjaśniają przyczyn podania w ofercie cen istotnie wyższych niż ceny rynkowe i związanych z tym wątpliwości Zamawiającego co do treści tej oferty, ale ​ zestawieniu ze stanowiskiem prezentowanym przez G.L.M. w toku postępowania wątpliwości te pogłębiają; w 4.wadliwą ocenę zasadności i wadliwe przyjęcie zaistnienia konieczności zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, gdy w świetle wyjaśnień złożonych przez G.L.M. zwiększenie tej kwoty było w warunkach

zamówienia sprzeczne z zasadami udzielania zamówień publicznych oraz z zasadami dokonywania zamówień publicznych, ​ szczególności zasadą rozsądnego gospodarowania środkami publicznymi; w 5.wybór oferty G.L.M. jako najkorzystniejszej i brak unieważnienia postępowania ​ Części l, pomimo że oferta G.L.M. oraz oferta A.P. przekraczały kwotę przeznaczoną na sfinansowanie zamówienia w w tej Części, a zwiększenie kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia nie było zasadne.

Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów Pzp:

1. art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 w zw. z art. 224 ust. 2 i art. 16 PZP poprzez wadliwe odrzucenie oferty Odwołującego ze względu na rażąco niską cenę ​ stosunku do przedmiotu zamówienia, mimo że w ramach powtarzanych czynności badania i oceny ofert nie w powtórzono czynności badania rażąco niskiej ceny i nie wezwano Odwołującego do złożenia wyjaśnień, które to czynności zgodnie z treścią art. 224 ust. 2 PZP są obligatoryjne, a zatem powtórzenie czynności badania i oceny ofert było niepełne, a​ zaniechanie Zamawiającego w tym zakresie naruszyło zasadę równego traktowania wykonawców.
2. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b i c PZP poprzez jego niezastosowanie i nieodrzucenie oferty G.L.M., mimo że z treści wykazu dostaw złożonego w ramach podmiotowych środków dowodowych wynika, że spółka nie spełnia warunków udziału w postępowaniu, t​ j. nie wykazała, że w okresie ostatnich trzech lat przed upływem terminu składania ofert wykonała co najmniej 2 zamówienia polegające na sukcesywnych dostawach prasy papierowej lub elektronicznej przez okres minimum 12 miesięcy o wartości nie mniejszej niż 70 000,00 zł (słownie: siedemdziesiąt tysięcy złotych 00/100) brutto każde; 3.art. 223 ust. 1 PZP w zw. z art. 17 ust. 1 PZP i art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych poprzez wadliwą ocenę wyjaśnień G.L.M. złożonych pismem z dnia 15 stycznia 2024 roku w odpowiedzi na skierowane przez Zamawiającego wezwanie do złożenia w trybie art. 223 ust. 1 PZP wyjaśnień w zakresie ceny ofertowej i niedostrzeżenie, że złożone wyjaśnienia nie tylko nie wyjaśniają ceny wyższej, niż ceny rynkowe, ale w zestawieniu ze stanowiskiem prezentowanym przez G.L.M. w toku postępowania wątpliwości te pogłębiają; 4.art. 255 pkt 3 PZP w zw. z art. 17 ust. 1 PZP i art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych poprzez wadliwą ocenę zasadności zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, gdy w świetle wyjaśnień złożonych przez G.L.M. zwiększenie takie było w warunkach zamówienia sprzeczne z zasadami udzielania zamówień publicznych oraz zasadami dokonywania zamówień publicznych, 5.wybór oferty G.L.M. jako oferty najkorzystniejszej i brak unieważnienia postępowania w Części l, pomimo, że oferta G.L.M. oraz oferta A.P. przekraczały kwotę przeznaczoną na sfinansowanie zamówienia w tej Części, a zwiększenie kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia nie było zasadne.

Odwołujący wnosił o:

1. unieważnienie czynności odrzucenia oferty Garmond Press S.A. dokonanej w dniu 19 stycznia 2024 roku; 2.unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty dokonanej w dniu 19 stycznia 2024 roku; 3.powtórzenie czynności badania i oceny ofert; 4.odrzucenie oferty „G.L.M” Sp. z o.o. na podstawie art. 226 ust. 1pkt 2 lit. b i c PZP, jako złożonej przez podmiot, który nie spełnia warunków udziału w postępowaniu; 5.nakazanie unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie a​ rt. 255 pkt 3 PZP, skoro koszt najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, a brak jest podstaw do zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia w jego Części 1.

Odwołanie zostało wniesione w terminie, bowiem o czynnościach Zamawiającego zawiadomiono w dniu 19 stycznia 2024 roku. Odwołujący złożył Zamawiającemu kopię odwołania przed upływem terminu do jego wniesienia i terminowo uiścił wpis od ​ prawidłowej wysokości na właściwy rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. w Odwołujący wskazał, że wadliwe odrzucenie jego oferty skutkowało niedokonaniem wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej, a zatem utratą przez Odwołującego związanego z pozyskaniem zamówienia przysporzenia ekonomicznego oraz zwiększenia renomy Odwołującego, jako podmiotu dokonującego dostaw prasy na rzecz. Sądów apelacji warszawskiej, a więc na rzecz klienta prestiżowego.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła co następuje:

Do postępowania odwoławczego zgłoszenie przystąpienia po stronie Zamawiającego złożył wykonawca "G.L.M."

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą ​ Warszawie. Izba potwierdziła wypełnienie przesłanek formalnych zgłoszenia i dopuściła wykonawcę jako w Przystępującego. Przystępujący wnosił o oddalenie odwołania w całości.

Zamawiający złożył wniosek o uchylenie zakazu zawarcia umowy, w którym podnosił, że odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 5 ustawy Pzp. Odrzucenie oferty Odwołującego stało się ostateczne i może być przedmiotem zaskarżenia do Sądu Okręgowego – Sądu Zamówień Publicznych. Wykonawca Garmond Press S.A. utracił status uczestnika postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, a tym samym nie posiada już legitymacji do wniesienia odwołania w tym postępowaniu odwoławczym, co wypełnia przesłankę także do odrzucenia odwołania z art. 528 pkt 2 ustawy Pzp (odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony). Izba zakaz zawarcia umowy uchyliła.

Izba ustaliła również, że w dniu 8 stycznia 2024 roku, w prowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego Krajowa Izba Odwoławcza wydała wyrok (​ sygn. akt KIO 3812/23), w którym uwzględniła odwołanie złożone przez wykonawcę G.L.M. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie i nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w Części 1 postępowania, przeprowadzenie ponownej czynności oceny ofert w Części 1 postępowania, w tym odrzucenie oferty wykonawcy Garmond Press spółka akcyjna z siedzibą w Krakowie (punkt 1 sentencji).

Z uzasadnienia przywołanej sprawy odwoławczej wynika także, że „Wykonawca Garmond Press S.A. z siedzibą w Krakowie zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Zgłoszenie przystąpienia wpłynęło do Krajowej Izy Odwoławczej 22 grudnia 2023 r., tj. w ostatnim dniu terminu na zgłoszenie przystąpień.

Wykonawca wraz ze zgłoszeniem przystąpienia załączył też, jako potwierdzenie przekazania kopii zgłoszenia Zamawiającemu i Odwołującemu dowód wysłania tej kopii listem poleconym. Data nadania listów do Odwołującego i Zamawiającego to 22 grudnia 2023 r. ​W toku posiedzenia niejawnego z udziałem stron pełnomocnik zgłaszającego przystąpienie przyznał, że kopia zgłoszenia przystąpienia nie została przesłana do stron inną droga niż list polecony, nie została ona przesłana drogą elektroniczną.

Biorąc pod uwagę, że 22 grudnia 2023 r. był ostatnim dniem roboczym przed świętami Bożego Narodzenia (piątek) a kolejny, najbliższy dzień roboczy to 27 grudnia 2023 r. (środa) Izba uznała za nieprawdopodobne, by kopia zgłoszenia przystąpienia trafiła do stron w terminie zgłoszenia przystąpienia wynikającego z art. 525 ust. 1 Pzp.

Zgłaszający przystąpienie nie wykazał przy tym okoliczności przeciwnej. W konsekwencji Izba uznała zgłoszenie przystąpienia za nieskuteczne ze względu na niedotrzymanie wymogów formalnych wynikających z art. 525 ust. 1 Pzp”.

W dniu 19 stycznia 2024 roku Zamawiający wykonał wyrok Izby, zawiadamiając o​ powyższych czynnościach wykonawców. w dniu 29 stycznia 2024 roku na przeprowadzone czynności odwołanie złożył wykonawca Garmond Press S.A. z siedzibą w Krakowie.

Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę, Izba uznała, że złożone odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 2 oraz pkt 5 ustawy Pzp, bowiem odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony, tj. przez podmiot, który utracił status wykonawcy i odwołanie dotyczy czynności, którą zamawiający wykonał zgodnie z treścią wyroku Izby lub sądu lub, w przypadku uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu, którą wykonał zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu.

Krąg podmiotów uprawnionych do korzystania ze środków ochrony prawnej wyznacza przepis art. 505 ustawy Pzp, zaliczając do niego wykonawcę, uczestnika konkursu, a także inny ​ podmiot, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie ​ oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp z tym zastrzeżeniem, że wobec ogłoszenia o zamówieniu ​ oraz specyfikacji istotnych warunków zamówienia przysługują one również organizacjom wpisanym na listę, o której mowa w art. 469 pkt 15 ustawy Pzp oraz Rzecznikowi Małych i Średnich Przedsiębiorców.

Uznać tym samym należy, że tylko podmioty wskazane w tym przepisie mogą zostać uznane za uprawnione do wniesienia odwołania, stąd a contrario podmioty niezaliczające się do tego kręgu muszą zostać uznane za nieuprawnione do wniesienia odwołania, a wniesione przez nie odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 2 ustawy Pzp.

Ze względu na użycie w treści przywołanego przepisu pojęcia „wykonawcy”, koniecznym jest sięgnięcie do definicji legalnej tego pojęcia umieszonej w art. 7 pkt 30 ustawy Pzp – wykonawca to osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która oferuje na rynku wykonanie robót budowlanych lub obiektu budowlanego, dostawę produktów lub świadczenie usług lub ubiega się ​|o udzielenie zamówienia, złożyła ofertę lub zawarła umowę w sprawie zamówienia publicznego.

Z przepisu ustawy Pzp wynika, że status wykonawcy wiąże się z czynnym uczestnictwem w kolejnych etapach postępowania o udzielenie zamówienia, czy też ​z realizacją samego zamówienia. Podobnie zresztą prezentowało się definiowanie powyższego pojęcia w ustawie Pzp 2004, zaś omawiana przesłanka odrzucenia odwołania nie uległa zmianie, zatem dorobek orzecznicy w tym zakresie pozostaje nadal aktualny.

Dostrzeżenia więc wymaga, iż sam fakt złożenia oferty w postępowaniu przez Odwołującego nie gwarantował mu zachowanie statusu wykonawcy w znaczeniu nadanym temu pojęciu przez ustawodawcę, co z drugiej strony przekłada się na możliwość korzystania ze środków ochrony prawnej. Status wykonawcy można bowiem nieodwracalnie utracić – przykładowo – w wyniku zaniechania zaskarżenia przez wykonawcę, który złożył ofertę decyzji zamawiającego o wykluczeniu go z udziału w postępowaniu lub odrzucenia jego oferty.

Oferta Odwołującego, co potwierdził w odwołaniu, została odrzucona w postępowaniu, jednak Odwołujący całkowicie pomija okoliczności faktyczne i prawne, które do tej czynności doprowadziły.

W dniu 19 stycznia 2024 roku Zamawiający wykonał wprost sentencję orzeczenia KIO 3812/23, która nakazywała odrzucenie oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 224 ust. 6 Pzp w zw. z art. 16 Pzp.

Zamawiający nie mógł zachować się inaczej. Chybione są twierdzenia odwołania, z których wynika, że w procesie powtórzenia badania i oceny ofert Zamawiający winien ponownie wezwać Odwołującego do złożenia wyjaśnień w przedmiocie ceny. Wniosek taki nie wynika z treści uzasadnienia Izby, a tym bardziej nie wynika z sentencji orzeczenia, gdzie wprost nakazano Zamawiającemu odrzucenie oferty Odwołującego. Na marginesie tylko zauważyć można, iż Odwołujący aż dwukrotnie był wzywany do złożenia wyjaśnień przez Zamawiającego.

Co również istotne w sprawie, Odwołujący był uczestnikiem postępowania odwoławczego KIO 3812/23, jednakże nie dopełnił obowiązku doręczenia zgłoszenia przystąpienia do Stron postępowania odwoławczego, co uniemożliwiło mu przedstawienie stanowiska w sprawie. Zatem Odwołujący przez własne zaniechania doprowadził do sytuacji, w której utracił możliwość obrony swojej oferty. Z treści złożonego obecnie odwołania nie wynika również, że Odwołujący podjął jakieś kroki celem zaskarżenia wydanego przez Izbę orzeczenia.

Stwierdzić zatem stanowczo należy, że Odwołujący w żaden sposób nie przeciwdziałał wyeliminowaniu go z udziału w postępowaniu. Natomiast kwestionowanie czynności odrzucenia oferty Odwołującego na tym etapie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego uznać należy za spóźnione.

Choć w rozpoznawanej sprawie Odwołujący status wykonawcy w postępowaniu o​ udzielenie zamówienia prowadzonym niewątpliwie posiadał (złożył ofertę, ubiegał się o​ zamówienie), to jednak, w wyniku czynności podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia przez Zamawiającego, polegającej na odrzuceniu oferty zgodnie z wyrokiem Izby, którego Odwołujący w skuteczny sposób nie zakwestionował, status aktywnego uczestnika postępowania o udzielenie zamówienia utracił. Czynność odrzucenia oferty Odwołującego z udziału w postępowaniu wywiera zatem skutki prawne, które – wobec uwzględnienia odwołania przez Izbę – mają charakter nieodwracalny. Odwołujący, wnosząc przedmiotowe odwołanie nie był już wykonawcą – uczestnikiem postępowania o udzielenie zamówienia, zatem odwołanie jako wniesione przez podmiot nieuprawniony podlega odrzuceniu. kład orzekający Izby podkreśla, że w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE, chociażby w wyroku z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie C-355/15 w sprawie Bietergemeinschaft Technische Gebäudebetreuung GesmbH und Caverion Österreich GmbH przeciwko Universität für Bodenkultur Wien i VAMED Management und Service GmbH & Co KG in Wien, Trybunał uznał, że wykonawcy wykluczonemu na mocy ostatecznej decyzji zamawiającego można odmówić dostępu do odwołania od decyzji o udzieleniu zamówienia, nawet jeżeli oferty złożyli tylko ten wykluczony wykonawca i wykonawca, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą, a zdaniem wykluczonego wykonawcy najkorzystniejsza oferta również powinna była zostać odrzucona.

Trybunał wyraźnie wskazał, iż: „art. 1 ust. 3 dyrektywy 89/665 w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą 2007/66 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, aby oferentowi wykluczonemu na mocy ostatecznej decyzji instytucji zamawiającej z postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego odmówiono dostępu do umożliwiającego zakwestionowanie zawarcia umowy odwołania od decyzji o udzieleniu ​ odnośnego zamówienia publicznego, jeżeli oferty złożyli tylko ten wykluczony oferent i wybrany.” W glosie do ww. orzeczenia TSUE Małgorzaty Sieradzkiej (LEX/el. 2017) słusznie zauważono, że skuteczność zaskarżania decyzji instytucji zamawiającej wymaga posiadania legitymacji do wnoszenia środków ochrony prawnej. Skuteczne odwołanie to środek, który może być wniesiony przez podmiot (oferenta) zainteresowany uzyskaniem określonego zamówienia, który poniósł szkodę, względnie jest narażony na jej poniesienie w następstwie ​ podnoszonego naruszenia prawa UE lub przepisów krajowych (dokonujących transpozycji). Interesu we wnoszeniu środka ochrony prawnej nie ma oferent ostatecznie wykluczony z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego lub ten, którego oferta została ostatecznie odrzucona. Za kluczowe zatem należy uznać przede wszystkim czynne działanie odwołującego co do obrony własnej oferty, własnego uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu, by skutecznie mógł on kwestionować pozostałe decyzje instytucji zamawiającej, które zapadły w postępowaniu.

Potwierdza tę tezę orzeczenie TSUE w sprawie Hackermüller (wyrok z dnia 1​ 9 czerwca 2003 r. w sprawie C-249/01 Werner Hackermüller przeciwko Bundesimmobiliengesellschaft mbH (BIG) i Wiener Entwicklungsgesellschaft mbH für den Donauraum AG (W ED), ECLI:EU:C:2003:359), gdzie Trybunał wyraźnie stwierdził, że nie można odmówić prawa do wniesienia odwołania od decyzji o wyborze oferty najkorzystniejszej wykluczonemu wykonawcy bez umożliwienia mu zakwestionowania podstaw jego wykluczenia. Takie podstawy istniały w postępowaniu KIO 3812/23, a nie ​ przedmiotowym postępowaniu odwoławczym. w W ocenie składu orzekającego Izby Odwołujący mylnie upatruje interesu w korzystaniu ​ ze środków ochrony prawnej w odniesieniu do możliwości dążenia wykonawcy do unieważnienia postępowania jako takiego i możliwości uczestniczenia w kolejnym postępowaniu. Zdaniem Izby możliwość dążenia do unieważnienia postępowania należy odczytywać jako potencjalny skutek wniesienia odwołania, w którym odwołujący dąży do obrony własnej oferty (ale obrona własnej oferty może okazać się nieskuteczna) i jednocześnie ​ do eliminacji oferty konkurencyjnej, uznanej za najkorzystniejszą. W wyniku tak złożonego środka ochrony prawnej może dojść do sytuacji, gdzie potwierdzą się zarzuty odwołania wobec oferty wybranej a jednocześnie nie potwierdzą się zarzuty wobec oferty odwołującego, tym samym postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego podlegało będzie unieważnieniu. Skład orzekający w niniejszym postępowaniu odwoławczym wyraża przekonanie, że wynik w postaci unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie może być celem samym w sobie. Istotą bowiem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest zawarcie ważnej umowy na realizacje zamówienia. Rozumienie pojęcia „interesu” nie zmieniła znacząco nowelizacja przepisów z 2019 roku. Ogłoszenie nowego postępowania jest zdarzeniem przyszłym, niepewnym, zależnym od wystąpienia wielu czynników, których wyniku nie można przewidzieć w momencie składania odwołania w toczącym ​ się postępowaniu o udzielenie zamówienia. Aby natomiast możliwe było korzystanie ze środków ochrony prawnej konieczne jest wykazanie posiadania interesu w uzyskaniu ​ zamówienia. Takiej przesłanki, w ocenie Izby, Odwołujący nie zdołał wykazać.

Ponadto przedmiotowe odwołanie podlega również odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 5 ustawy Pzp, jako że odwołanie dotyczy czynności, którą zamawiający wykonał zgodnie z treścią wyroku Izby lub sądu lub, w przypadku uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu, ​ którą wykonał zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu. Przepis ten koresponduje z art. 527 ustawy Pzp, zgodnie z którym na czynność zamawiającego wykonaną zgodnie z treścią wyroku Izby lub sądu, albo w przypadku uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu, którą zamawiający wykonał zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu, ​ odwołującemu oraz wykonawcy wezwanemu zgodnie z art. 524 Pzp nie przysługują środki ochrony prawnej. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym. Jak już kilkukrotnie podkreślono w niniejszym postanowieniu, Zamawiający w dniu 19 stycznia 2024 roku wykonał dokładnie czynności, które Izba nakazała wyrokiem w sprawie KIO 3812/23.

Reasumując, odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 2 i pkt 5 ustawy Pzp.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 529 ust. 1, art. 553 zdanie drugie ustawy Pzp, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557 oraz art. 573 i następne ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 8 ust. 1 w zw. z § 5 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 31.12.2020, poz. 2437), w przypadku odrzucenia odwołania Odwołującego obciąża się całością wniesionego wpisu, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania.

Postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 529 ust. 1 ustawy Pzp.

Przewodnicząca

…………..…………….………..