Postanowienie KIO 989/19 z 12 czerwca 2019

do postanowienia z dnia 12 czerwca 2019 r. w sprawie o sygn. akt: KIO 989/19 Zamawiający - Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st.

Warszawie S.A., Plac Starynkiewicza 5, 02-015 Warszawa - prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn.: „Budowa stacji tankowania gazu CNG na terenie bazy transportu przy ul. Mikkego”, o numerze nadanym przez zmawiającego 001 12/WS/PW/JRP-DNP/B/2019, o ogłoszeniu o zamówieniu publicznym opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 2019/S 056-130278 w dniu 20 marca 2019 r., zwane dalej jako „postępowanie”.

Izba ustaliła, że postępowanie na roboty budowlane prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego, o wartości powyżej kwoty określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.), zwanej dalej jako „p.z.p.”

W dniu 21 maja 2019 r. zamawiający poinformował wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia publicznego konsorcjum A. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. M. Doradztwo Inwestycyjne, ul. Malczewskiego 47/4, 02-622 Warszawa i Gaslux Sp. z o.o., ul. Łopuszańska 35, 02-220 Warszawa (dalej zwanych jako „odwołujący”) o odrzuceniu ich oferty z postępowania. Od tej czynności zamawiającego, odwołujący, w dniu 31 maja 2019 r., wniósł środek zaskarżenia, w którym postawiono zamawiającemu zarzuty naruszenia (pisownia oryginalna): art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp, poprzez całkowicie bezpodstawne uznanie, iż złożona przez Odwołujących oferta jest nieważna na podstawie odrębnych przepisów i art. 26 ust. 3a ustawy Pzp, poprzez brak wezwania Odwołujących do uzupełnienia dokumentu pełnomocnictwa do podpisania i złożenia oferty.

W uzasadnieniu odwołania odwołujący przedstawił żądania oraz okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające, w jego ocenie, wniesienie środka ochrony prawnej.

W dniu 12 czerwca 2019 r. do Izby wpłynęło oświadczenie odwołującego o cofnięciu odwołania, złożone przez osobę właściwie umocowaną do składania oświadczeń w imieniu strony.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje:

Zgodnie z art. 187 ust. 8 p.z.p. „Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy; w takim przypadku Izba umarza postępowanie odwoławcze. Jeżeli cofnięcie nastąpiło przed otwarciem rozprawy, odwołującemu zwraca się 90% wpisu.”

W dniu 12 czerwca 2019 r. odwołujący przekazał Izbie skuteczne oświadczenie o wycofaniu odwołania, co nastąpiło przed wyznaczonym, na dzień 14 czerwca 2019 r., terminem posiedzenia i rozprawy. Cofnięcie odwołania jest nieograniczonym uprawnieniem odwołującego do czasu zamknięcia rozprawy, które znosi wszelkie skutki prawne związane z jego wniesieniem.

W wywiedzionym stanie faktycznym i prawnym Izba stwierdziła spełnienie przesłanek opisanych w dyspozycji art. 187 ust. 8 p.z.p. i zobligowana była postępowanie umorzyć, w związku z czym orzeczono jak w sentencji.

Orzekając o kosztach postępowania odwoławczego, Krajowa Izba Odwoławcza uwzględniła okoliczność, iż wycofanie odwołania miało miejsce przed otwarciem rozprawy.

Zatem zgodnie z art. 187 ust. 8 zd. 2 p.z.p. oraz § 5 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 roku w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2018 r. poz. 972) Izba nakazała dokonanie zwrotu na rzecz odwołującego 90% kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Przewodniczący: