Postanowienie KIO 394/26 z 12 marca 2026

Zamawiający: Komenda Wojewódzka Policji w Katowicach z siedzibą w Katowicach, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., dalej: „ustawa Pzp”) pn. „Zakup wraz z dostawami sukcesywnymi oraz wniesieniem środków czystości dla całego garnizonu śląskiego Policji”. Ogłoszenie o​ zamówieniu opublikowane zostało w BZP pod numerem 2025/BZP 00471437/01 w dniu 13.10.2025 roku.

Dnia 26 stycznia 2026 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, na podstawie art. 513 pkt 1 i pkt 2 ustawy Pzp odwołanie złożył wykonawca Hurtico Spółka Cywilna A.S., M.S. z siedzibą w Kaliszu, dalej jako „Odwołujący”.

Powiadomienie o czynności stanowiącej podstawę do złożenia odwołania zostało opublikowane w dniu 19 stycznia 2026 roku (informacja o wyborze oferty najkorzystniejszej), zatem odwołanie złożono z zachowaniem ustawowego terminu.

Kopia odwołania została przekazana Zamawiającemu. Odwołujący uiścił wpis w wymaganej wysokości.

Odwołanie złożono wobec czynności i zaniechań Zamawiającego polegających na:

1. wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę P.H. „FIDO” R.J. z siedzibą w Katowicach (dalej jako „FIDO”); 2. zaniechaniu odrzucenia oferty wykonawcy FIDO na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, pomimo że treść tej oferty jest niezgodna z opisem przedmiotu zamówienia, a tym samym nie spełnia warunków zamówienia; 3. zaniechaniu wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej w postępowaniu; 4. dopuszczeniu do niedopuszczalnej modyfikacji i doprecyzowania treści oferty wykonawcy FIDO po terminie jej złożenia, stanowi naruszenie art. 223 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp.

Zamawiający, dokonując badania i oceny ofert, pominął występujące niezgodności oferowanego asortymentu z wymaganymi parametrami i cechami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia, a tym samym zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy FIDO, pomimo istnienia ku temu podstawy prawnej.

W wyniku powyższych naruszeń Zamawiający naraził na szkodę interes prawny Odwołującego, który ubiegał się o udzielenie zamówienia publicznego. W konsekwencji niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności Zamawiającego, Odwołujący utracił możliwość uzyskania zamówienia, a tym samym korzyści płynące z jego realizacji.

Odwołujący posiada interes w uzyskaniu zamówienia, albowiem: • złożył ofertę w przedmiotowym postępowaniu, • oferta ta jest ważna i nie podlega odrzuceniu,

• w przypadku przeprowadzenia postępowania zgodnie z przepisami ustawy Pzp oferta Odwołującego zostałaby uznana za najkorzystniejszą.

Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania w całości oraz o: nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty wykonawcy FIDO jako niezgodnej z treścią warunków zamówienia, nakazanie dokonania ponownego badania i oceny ofert, nakazanie wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej.

Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy odwoławczej ustalił i zważył, co następuje:

W aktach sprawy do dnia wydania niniejszego postanowienia w aktach sprawy nie ujawniono zgłoszenia przystąpienia po żadnej ze stron.

Odwołujący wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej. Odwołanie nie zawierało braków formalnych.

W dniu 12 marca 2026 roku Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wskazał, że w dniu 4 lutego 2026 roku na stronie postępowania zamieścił zawiadomienie o cofnięciu czynności wyboru oferty najkorzystniejszej dla zadania 1 i powrocie do badania i oceny ofert. Zamawiający przesłał to zawiadomienie również do Prezesa KIO w dniu 18 lutego 2026 roku. W wyniku tych czynności Zamawiający uznał, że nie tylko oferta Wykonawcy P.H. FIDO R.J. z siedzibą Katowicach podlegała odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp ale również odrzuceniu winny podlegać oferty wszystkich pozostałych Wykonawców. Zamawiający dokonał czynności odrzucenia ofert w dniu 11 marca 2026 roku, o czym zawiadomił Wykonawców, którzy złożyli oferty w zadaniu nr 1. Jednocześnie na podstawie art. 255 pkt 2 ustawy Pzp Zamawiający unieważnił postępowanie.

Mając na uwadze powyższe, Izba zważyła co następuje:

W ocenie Izby nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie, w związku z​ dokonanymi czynnościami Zamawiającego może znaleźć zastosowanie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne.

Zgodnie ze stanowiskiem doktryny Podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez Izbę, że postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania, n​ a skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, jeśli zamawiający przed zakończeniem rozprawy unieważni postępowanie, wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu zaskarżeniu w drodze odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień Publicznych, pod red. Marzeny Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236).

W ocenie Izby do takich sytuacji zalicza się również sytuacja, która zaistniała ​ przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz postępowaniu odwoławczym. w Zamawiający dokonał czynności unieważnienia wyboru oferty w zadaniu nr 1 i dokonał odrzucenia oferty uznanej za najkorzystniejszą w zadaniu nr 1 w postępowaniu zgodnie z żądaniami odwołania, o czym poinformował Wykonawców uczestniczących w postępowaniu dla tej części.

Tym samym przed wyznaczeniem posiedzenia i rozprawy przed Izbą nie istniały już czynności, do których odnosiły się zarzuty odwołania i których prawidłowość kwestionował Odwołujący. Dla składu orzekającego Izby oznacza to weryfikację (autokontrolę) wszystkich czynności, które dotychczas podjął w postępowaniu Zamawiający.

Dalej dostrzeżenia wymaga, że w momencie orzekania przez Izbę nie istniał substrat odwołania, będący podstawą korzystania ze środków ochrony prawnej przez Odwołującego. ​A jednocześnie z dniem anulowania określonych czynności, otwierał się wykonawcom ponownie termin na wniesienie odwołania odnoszącego się do nowych czynności Zamawiającego.

Aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności Zamawiającego (art. 513 pkt 1 ustawy Pzp). Zatem na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej. W niniejszej sprawie niewątpliwie substratem zaskarżenia była czynność Zamawiającego polegająca na wyborze oferty najkorzystniejszej w zadaniu nr 1 i zaniechaniu odrzucenia tej oferty Następnie dostrzeżenia wymaga, iż zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp Izba wydając orzeczenie bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania przed Izbą. Zauważenia również wymaga, że przepisy

ustawy nie zobowiązują Zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego odwołania.

Izba wskazuje, że treść art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, podobnie jak w przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący ​ chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w ​ postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy - o którym mowa jest w ​ przepisie art. 552 ust. 1 ustawy Pzp - należy analogicznie - jak w art. 316 § 1 kpc - interpretować jako okoliczności w faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia (​ wyrok SN z 25.06.2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z 13.09.2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18).

Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić czynności Zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. ​S koro Zamawiający dokonał nowych czynności, tym samym czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności, która ​ kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez w Zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie składu orzekającego Izby należy, iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego jest bezcelowe, czyli jak stanowi przepisu ustawy Pzp – zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie ​ podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie podtrzymywane przez Odwołującego podlegałoby w oddaleniu jako bezzasadne wobec nieistniejącej czynności Zamawiającego. Orzekanie przez Izbę wobec nowych czynności Zamawiającego nie może mieć miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania odwoławczego, które wyznacza treść wniesionego odwołania. Jednocześnie wynik czynności ponowionych przez Zamawiającego będzie stanowił podstawę do korzystania ze środków prawnych przez Wykonawców po jego ogłoszeniu w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, orzeczono jak ​ sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze. w O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których mowa w § 5 pkt 2, znosi się wzajemnie.

Na podstawie art. 574 Pzp Izba orzekała o dokonaniu zwrotu Odwołującemu uiszczonego wpisu, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.

W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 568 pkt 2) ustawy Pzp umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie postanowienia na podstawie art. 553 zd. 2 ustawy Pzp.

Przewodnicząca

. .........................................