Wyrok KIO 1720/23 z 30 czerwca 2023

Zamawiający: Wojewódzki Szpital Zespolony w Kielcach (dalej: „Zamawiający”), prowadzi postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na „Świadczenie usług w zakresie odbioru, transportu oraz utylizacji odpadów medycznych na potrzeby Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach”, znak sprawy: EZ/58/2023/MW, ogłoszenie o zamówieniu nr Dz.U./S S72 12/04/2023 218985-2023-PL.

Dnia 15 czerwca 2023 roku do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, ​ przedmiotowym postępowaniu, zgodnie z art. 513 ustawy z dnia 11.09.2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. w U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.; dalej jako: „Pzp”) odwołanie złożył Wykonawca Konsorcjum spółek: ECO - ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie (Lider Konsorcjum) oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. z siedzibą w Bełchatowie (Konsorcjant) (dalej: „Odwołujący”).

Odwołanie złożono wobec dokonanych przez Zamawiającego w dniu 5 czerwca 2023 r. w zakresie Pakietu nr 1 (Odbiór, transport i termiczne przekształcanie odpadów metodą - D10):

1. czynności odrzucenia oferty złożonej przez Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp;
2. czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Konsorcjum REMONDIS Medison Sp. z o.o., Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu.

Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie: - art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp poprzez odrzucenie oferty Odwołującego, pomimo iż oferta jest zgodna z warunkami zamówienia.

Odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu (w zakresie Pakietu nr 1 - Odbiór, transport i termiczne przekształcanie odpadów metodą - D10):

1. unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego;
2. unieważnienia czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Konsorcjum REMONDIS Medison Sp. z o.o., Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu;
3. dokonanie ponownej oceny ofert i wybór oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej w zakresie;
4. wpłaty na rzecz Odwołującego zgodnej z przepisanymi normami kwoty stanowiącej uzasadnione koszty poniesione przez Odwołującego z tytułu wpisu od odwołania.

Odwołujący wskazał, że ma interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia ponieważ prowadzi działalność w zakresie m.in. transportu i unieszkodliwiania odpadów i złożył ważną ofertę w postępowaniu, która spełnia wszystkie warunki udziału w postępowaniu. Czynności Zamawiającego podjęte w toku postępowania z naruszeniem przepisów Pzp, uniemożliwiają Odwołującemu uzyskanie tego zamówienia, co oznacza, że Odwołujący w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów Pzp może ponieść szkodę. W świetle postawionych przez Zamawiającego kryteriów oceny ofert, oferta Odwołującego jest ofertą najkorzystniejszą.

Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. Zamawiający w dniu 05 czerwca 2023 r. zawiadomił o wyborze oferty złożonej przez Konsorcjum podmiotów: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej oraz Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu jako najkorzystniejszej oraz odrzuceniu oferty Odwołującego. Odwołanie zostało wniesione w dniu 15 czerwca 2023 r. co oznacza, że Odwołujący

uczynił zadość wymaganiom art. 515 ust. 1 pkt 1 lit. a) Pzp i wniósł odwołanie w terminie.

Wpis od odwołania w kwocie 15 000,00 złotych (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania Zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu.

W uzasadnieniu zarzutów odwołania Odwołujący podał, że w art. 20 ust. 3 – 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t j. Dz. U z 2022, poz. 699 z późn. zm.) ustawodawca wprowadził tzw. zasadę bliskości. Zakaźne odpady medyczne powinny być unieszkodliwiane zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 20 ust. 3 i 5-6 ustawy o odpadach, tj. unieszkodliwianie odpadów powinno następować na obszarze tego samego województwa, na którym odpady zostały wytworzone, względnie poza obszarem tego województwa, ale najbliżej miejsca ich wytwarzania. Wyjątki od powyższej zasady przewidują ust. 5-6 art. 20 ustawy o odpadach, zgodnie z którymi można nie stosować ustalonej w art. 20 ust. 3 zasady regionalizacji w następujących sytuacjach: jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa; na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.

W przedmiotowej sprawie wybrane konsorcjum zaoferowało jedyną instalację położoną w województwie świętokrzyskim, która równocześnie położona jest najbliżej siedziby Zamawiającego. Odwołujący z kolei zaoferował instalację do unieszkodliwiania odpadów położoną w Krakowie. Zdaniem Zamawiającego, mając na uwadze oświadczenie Szpitala Specjalistycznego Ducha Świętego o posiadaniu wolnych mocy przerobowych do unieszkodliwienia odpadów pochodzących z tego postępowania, należało uznać, że Odwołujący złożył ofertę niezgodną z warunkami zamówieniami. Odwołujący nie wykazał bowiem, że spalarnia w Sandomierzu nie posiada wolnych mocy przerobowych.

Odwołujący wskazał, że Zamawiający całkowicie zaniechał ustalenia, czy spalarnia wybranego Konsorcjum posiada wolne moce przerobowe, poprzestając na oświadczeniu z dnia 11 maja 2023 r. Odwołujący zwrócił uwagę, że spalarnia zaoferowana przez Konsorcjum nie ma wolnych mocy przerobowych. Tym samym, Odwołujący był uprawniony, aby zaoferować instalację położoną w dalszej odległości aniżeli instalacja Konsorcjum. Odwołujący zauważył również, że z informacji uzyskanej z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego wynika, że "funkcjonująca na terenie województwa świętokrzyskiego spalarnia odpadów medycznych i weterynaryjnych nie ma możliwości, z uwagi na ograniczoną moc przerobową instalacji, unieszkodliwienia wszystkich wytwarzanych na terenie województwa zakaźnych odpadów medycznych." Odwołujący wskazał, że już w 2019 r. ilość wytwarzanych na terenie województwa świętokrzyskiego zakaźnych odpadów medycznych przewyższała dopuszczalne moce przerobowe jedynej w województwie świętokrzyskim instalacji.

Odwołujący wskazał także, że pismem z dnia 1 września 2021 r. Starosta Sandomierski wskazał, iż "w roku bieżącym, zawarcie umowy mającej na celu zapewnienie ciągłych dostaw odpadów medycznych oraz weterynaryjnych do spalarni eksploatowanej przez Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu jest niemożliwe, ze względu na dotychczasowe zawarte i obowiązujące do przyszłego roku umowy. Zapewniamy jednak, że przy podejmowaniu nowych decyzji i zobowiązań uwzględnimy Państwa umowę, o czym poinformujemy odrębnym pismem." Do dnia złożenia odwołania Odwołujący nie otrzymał informacji, aby coś zmieniło się w tej kwestii. Pismem z dnia 24 marca 2022 r. Ministerstwo Klimatu i Środowiska wskazało, że w 2020 r. na terenie województwa świętokrzyskiego wytworzono 2.217,13 Mg odpadów medycznych. W 2021 r. z kolei samych odpadów zakaźnych (medycznych i weterynaryjnych) objętych zasadą bliskości wytworzono na terenie województwie świętokrzyskiego 2534,9391 Mg. Nie jest zatem możliwe zdaniem Odwołującego, aby spalarnia w Sandomierzu, która posiada moce przerobowe w ilości 1200 Mg/rok, unieszkodliwiła prawie dwukrotnie więcej odpadów. Nawet hipotetyczne twierdzenie, że akurat dla Zamawiającego spalarnia znajdzie te moce przerobowe, pozostaje gołosłowne w świetle przedstawionych dokumentów. Nie ma bowiem w ocenie Odwołującego żadnych podstaw dla których można byłoby uznać, że spalarnia będzie mogła unieszkodliwić dodatkowych 270 Mg/rok, co stanowi prawie ¼ mocy przerobowych spalarni w Sandomierzu. Odwołujący wskazał, że instalacja w Sandomierzu należy do Odwołującego (członka Konsorcjum), może on zatem dysponować nią w wybrany przez siebie sposób oraz podejmować takie decyzje dotyczące utylizowanych tam odpadów, które pozwolą mu w jak największym stopniu zapewnić uzyskiwanie i realizację zamówień. Oczywistym przy tym jest fakt, że nie jest w interesie Odwołującego udostępnienie instalacji innym wykonawcom. Wobec powyższego twierdzenie Odwołującego o istnieniu wystarczających mocy przerobowych tej instalacji oraz oświadczenie, że zamierza tam utylizować odpady odebrane w ramach przedmiotowego zamówienia w żadnej mierze nie mogą być uznane za wystarczające dowody przeciwne w stosunku do przedstawionych przez Odwołującego informacji z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego, przedstawiających obiektywne dane gromadzone przez ten urząd.

Zamawiający podczas rozprawy w dniu 29 czerwca 2023 r. oświadczył, że podtrzymuje swoje stanowisko przedstawione w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty Odwołującego i wnosił o oddalenie odwołania w całości.

⎯⎯

Krajowa Izba Odwoławcza – po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, po zapoznaniu się ze stanowiskami przedstawionymi w odwołaniu, stanowiskiem uczestnika postępowania odwoławczego, konfrontując je z zebranym w sprawie materiałem procesowym, w tym z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz po wysłuchaniu oświadczeń i stanowisk złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy – ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba ustaliła, iż nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Izba ustaliła, że Wykonawca wnoszący odwołanie wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej.

Uwzględnienie odwołania prowadzić będzie do przywrócenia oferty Odwołującego do postępowania, a w konsekwencji do możliwości uzyskania zamówienia. Odwołujący wskazał, że czynności Zamawiającego podjęte w toku postępowania z naruszeniem przepisów Pzp, uniemożliwiają Odwołującemu uzyskanie zamówienia, co oznacza, że Odwołujący w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów Pzp może ponieść szkodę. W świetle postawionych przez Zamawiającego kryteriów oceny ofert, oferta Odwołującego jest ofertą najkorzystniejszą.

Do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego skutecznie przystąpił wykonawca Konsorcjum podmiotów: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej (Lider Konsorcjum) oraz Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu (Konsorcjant) (dalej: „Przystępujący”).

Izba stwierdziła, ze ww. wykonawca zgłosił przystąpienie do postępowania w ustawowym terminie, wykazując interes w rozstrzygnięciu odwołania na korzyść Zamawiającego.

Izba – uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy przedłożony przez strony i Przystępującego, po dokonaniu ustaleń poczynionych na podstawie dokumentacji postępowania, biorąc pod uwagę zakres sprawy zakreślony przez okoliczności podniesione w odwołaniu oraz stanowiska złożone pisemnie i ustnie do protokołu – stwierdziła, że sformułowane przez Odwołującego zarzuty znajdują oparcie w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, a tym samym rozpoznawane odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zamówienia prowadzonego przez Zamawiającego jest „Świadczenie usług w zakresie odbioru, transportu oraz utylizacji odpadów medycznych na potrzeby Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach”. Zgodnie z częścią I pkt 3 SW Z przedmiotem zamówienia jest: świadczenie usługi w zakresie sukcesywnego odbioru z posesji Zamawiającego, transportu oraz utylizacji odpadów medycznych o kodach: 18.01.01,18.01.02,18.01.03, 18.01.06, 18.01.07, 18.01.08, 18.01.09,18.01.82, 19.08.01 w okresie obowiązywania umowy. Zamawiający wymagał, aby wykonawca uzyskał stosowny wpis do rejestru w zakresie świadczenia usługi transportu odpadów medycznych, o którym mowa w art. 49 ustawy o odpadach. Odwołujący zaoferował Zamawiającemu unieszkodliwianie odpadów medycznych w instalacji położonej w Krakowie. Znajduje się ona 122 km oraz 119 km od miejsc wytwarzania odpadów.

Przystępujący natomiast zaoferował unieszkodliwianie odpadów medycznych w jedynej w województwie świętokrzyskim instalacji znajdującej się w Szpitalu Specjalistycznym Ducha Świętego w Sandomierzu. Instalacja ta znajduje się w odległości 92 km od miejsca wytwarzania odpadów. W dniu 5 czerwca 2023 r. Zamawiający zawiadomił wykonawców o wyborze oferty najkorzystniejszej oraz o odrzuceniu oferty złożonej przez Odwołującego z uwagi na to, że jest ona niezgodna z warunkami zamówienia. Zamawiający wskazał, że pismem z dnia 4 maja 2023 r. stanowiącym odpowiedź na pytanie poinformował wykonawców, iż w trakcie weryfikacji i oceny ofert będzie stosował kryteria oceny ofert zgodnie z zapisami SW Z oraz zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami prawa. Zamawiający wskazał na treść art. 20 ust.

3 ustawy o odpadach, zgodnie z którym:

„1. Odpady, z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z odpadami, w pierwszej kolejności poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich powstania.

1. Odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię sposobów postępowania z odpadami oraz najlepszą dostępną technikę, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o której mowa w art. 143 tej ustawy, do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być przetworzone.
2. Zakazuje się:
3. stosowania komunalnych osadów ściekowych,
4. unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych - poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone.
5. Zakazuje się przywozu na obszar województwa odpadów, o których mowa w ust. 3, wytworzonych poza obszarem tego województwa, do celów, o których mowa w ust. 3.
6. Komunalne osady ściekowe mogą być stosowane na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa.
7. W przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych, przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio. Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.”

Zamawiający wskazał, że w toku prowadzonego postępowania zwrócił się do Szpitala Specjalistycznego Ducha Świętego w Sandomierzu o udzielenie informacji, czy instalacja do utylizacji odpadów medycznych usytuowana w miejscowości Sandomierz, której właścicielem jest ten podmiot posiada wolne moce przerobowe we wskazanym w piśmie okresie. W dniu 8 maja 2023 r. Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu odpowiedział, że posiada wolne moce przerobowe we wskazanym w piśmie okresie na kody oraz masę wskazaną w zapytaniu.

Zamawiający w związku z niezachowaniem przez Odwołującego zasady bliskości oraz braku zaistnienia przesłanek do zastosowania w prowadzonym przez niego postępowaniu regulacji, o której mowa w art. 20 pkt 6 ustawy o odpadach, a tym samym wobec złożenia oferty niezgodnej z warunkami zamówienia dokonał odrzucenia oferty Odwołującego.

Izba uznała za zasadny zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp poprzez odrzucenie oferty Odwołującego, pomimo iż oferta jest zgodna z warunkami zamówienia. W ocenie Izby istota sporu dotyczyła tego, czy w prowadzonym przez Zamawiającego postępowaniu zaistniały przesłanki do zastosowania regulacji o której mowa w art. 20 pkt 6 ustawy o odpadach. Dopuszcza on bowiem unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych. W ocenie Izby Odwołujący w dostateczny sposób wykazał, że jedyna w województwie instalacja służąca do unieszkodliwiania odpadów medycznych nie ma mocy przerobowych wystarczających na spalenie wszystkich odpadów medycznych wytwarzanych na terenie województwa.

Nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem Zamawiającego zaprezentowanym podczas rozprawy, że oświadczenie Szpitala Specjalistycznego Ducha Świętego w Sandomierzu ma większą moc dowodową, aniżeli pisma z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego z dnia 18 stycznia 2022 r., 30 marca 2022 r. i 15 lutego 2023 r. Z przedstawionym pism jednoznacznie wynika, że spalarnia w Sandomierzu nie ma mocy przerobowych, które pozwalałyby na unieszkodliwianie wszystkich odpadów medycznych wytwarzanych na terenie województwa. W piśmie z dnia 18 stycznia 2022 r. wskazano, że moc przerobowa spalarni odpadów w Sandomierzu wynosi 1 200 Mg/rok. Z pisma z dnia 15 lutego 2023 r. wynika, że ilość wytworzonych zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych w 2019 r. wynosiła 3 285 Mg/rok Z zestawienia ze sobą tych danych wynika, że spalarnia w Sandomierzu nie jest w stanie zutylizować znacznej części odpadów medycznych wytwarzanych na terenie województwa świętokrzyskiego. Nie ulega w związku z tym wątpliwości, że ta część odpadów musiała zostać unieszkodliwiona poza województwem w którym są wytwarzane.

Odnosząc się do twierdzeń Zamawiającego odnośnie istnienia możliwości utylizacji odpadów medycznych w instalacji w Sandomierzu, której właścicielem jest Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu, Izba wskazuje, że instalacja w Sandomierzu należy do członka konsorcjum Przystępującego. Jednocześnie Izba podziela stanowisko przedstawione w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 27 marca 2023 r. (KIO 702/23), że podmiot ten

może dysponować instalacją w wybrany przez siebie sposób oraz podejmować takie decyzje dotyczące utylizowanych tam odpadów, które pozwolą mu w jak największym stopniu zapewnić uzyskiwanie i realizację zamówień. Nie ma on w związku z tym interesu udostępniania instalacji innym wykonawcom. Izba wskazuje również, że w odpowiedzi udzielonej przez Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w SandomierzuZamawiającemu znajduje się prośba o kontakt w sprawie szczegółów odbioru i transportu odpadów z konsorcjantem tego podmiotu tj. REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej. Informacja ta pozwala na przyjęcie, że Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu nie udzielał odpowiedzi wyłącznie jako podmiot będący właścicielem instalacji, ale jako podmiot będący właścicielem instalacji, a jednocześnie wykonawca ubiegający się o uzyskanie zamówienia. Nie można w związku z tym uznać, jak wskazał Zamawiający, że oświadczenie to ma większą moc dowodową, niż pisma z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego. Gdyby przyjąć interpretację wyjątku zawartego w art. 20 pkt 6 ustawy o odpadach prezentowaną przez Zamawiającego, oznaczałoby to, że w każdym postępowaniu na terenie województwa świętokrzyskiego, w którym jako wykonawca będzie występował Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu będzie miał on monopol na uzyskanie zamówienia. Na marginesie Izba wskazuje, że sam Zamawiający podczas rozprawy przyznał, że nie ma on wpływu na brzmienie przepisów, ale monopol w tym przypadku nie jest dobrym zjawiskiem, ponieważ wówczas ponosi on znacznie większe koszty związane z utylizacją odpadów.

Odnosząc się do przedłożonych przez Przystępującego wraz z pismem procesowym umowy z dnia 24 maja 2022 r. zawartej przez Zamawiającego z Przystępującym oraz aneksu nr 1 z dnia 23 maja 2023 r., oraz aneksu nr 2 z dnia 22 czerwca 2023 r., Izba wskazuje, że treść zawartych aneksów również nie potwierdza, że spalarnia w Sandomierzu posiada moce przerobowe wystarczające do zrealizowania przedmiotowego zamówienia. Każdy z aneksów w § 1 ust. 2 zawiera informację, że został on zawarty z uwagi na to, że ilość wytworzonych odpadów jest niższa, aniżeli wynikająca z załącznika nr 1 do umowy. Zawarcie aneksów nie może w związku z tym stanowić potwierdzenia posiadania przez spalarnię w Sandomierzu wolnych mocy przerobowych. Izba zwraca również uwagę, że do pisma z 8 maja 2023 r. Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu nie przedstawił chociażby wykazu zawartych umów, z których wynikałaby faktyczna możliwość zawarcia umowy z Zamawiającym w ramach niniejszego postępowania. Nie zostało wykazane również zabezpieczenie przez spalarnię w Sandomierzu mocy przerobowej wymaganej przez Zamawiającego.

Biorąc powyższe pod uwagę Izba stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie znajduje zastosowanie art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach, a w konsekwencji Izba zgadza się z Odwołującym, że Zamawiający dokonując odrzucenia jego oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp, a w konsekwencji wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Przystępującego naruszył zasady wynikające z Pzp.

W tym stanie rzeczy Izba nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty Przystępującego jako najkorzystniejszej, unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego, powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 2 lit. b) w zw. z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437), obciążając kosztami postępowania Zamawiającego.

Przewodnicząca

……………………………