Dostawa artykułów żywnościowych do żłobka gminnego w pszennie

Zamawiający w zakresie zadania nr 2 – Dostawa produktów zwierzęcych, mięsa i jego przetworów, unieważnił niniejsze postępowanie na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, ponieważ cena najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
Uzasadnienie faktyczne
Do wyznaczonego terminu składania ofert w ramach zadania nr 2 do Zamawiającego wpłynęła jedna oferta. Oferta nr 1 złożona przez Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Odebralscy Marcin Odebralski w ramach zadania nr 2 przewyższa kwotę, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie tego zadania.
W wyroku z dnia 1 lutego 2024 r. KIO 79/24 Krajowa Izba odwoławcza uznała, że Zamawiający nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych środków na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę, którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Art. 255 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych dopuszcza wprost możliwość unieważnienia postępowania przez Zamawiającego po samym tylko ustaleniu, że oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Przepis art. 255 pkt 3 ww. ustawy nie nakłada na Zamawiającego szczególnego ciężaru dowodowego, w szczególności przedstawiania dowodów na okoliczność podjęcia prób pozyskania dodatkowych środków, czy dodatkowych źródeł finansowania zamówienia, jako warunku skutecznego podjęcia decyzji o unieważnieniu postępowania na tej podstawie.
Przepis art. 255 pkt 3 ustawy z 11.9.2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1605) precyzuje okoliczności, w jakich zamawiający unieważnia postępowanie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że w przypadku, gdy oferta z najniższą ceną przewyższa budżet zamawiającego, jaki przewidział na realizację zamówienia, to zamawiający unieważnia postępowanie. Ustawodawca jednoznacznie określił, że jeżeli została spełniona wskazana przesłanka, to zamawiający ma możliwość unieważnienia postępowania. Przepis nie nakłada na zamawiającego szczegółowego uzasadnienia podjętej decyzji. Wszelkie okoliczności z tym związane pozostają po stronie zamawiającego. Jednocześnie ustawodawca dał możliwość zamawiającemu uniknięcia obowiązku unieważnienia postępowania, ale w sytuacji, w której zamawiający dysponując dodatkowymi środkami finansowymi, będzie mógł zwiększyć posiadaną przez siebie kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty (patrz wyrok KIO z dnia 11 maja 2023 r. KIO 1186/23).
Aktualne pozostają również wyroki wydane w okresie obowiązywania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. W wyroku z dnia 11 grudnia 2014 r., KIO 2501/14, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że przepis art. 93 ust. 1 pkt 4 (obecnie art. 255 pkt. 3) „nie nakazuje zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego przepisu w słowach „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty”, mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco, aż do ustanawiania reguły, że w każdym przypadku zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. To w gestii samego zamawiającego musi pozostawać decyzja, czy podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, czy od razu unieważniać postępowanie o udzielenie zamówienia. Nie można bezwzględnie wymagać od zamawiającego, aby za każdym razem przed unieważnieniem postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp podejmował, czasami długotrwałe, starania zwiększenia omawianej kwoty. To zamawiający ma najlepsze rozeznanie, czy podejmować próbę zwiększenia kwoty, czy od razu korzystać z przytaczanego przepisu art. 93 ust. 1 pkt 4 P.z.p.”